1 Peadar CAIBIDEIL 1 1 Peadar, abstol Iosa Crìosd, a‑chum nan coigreach a tha air an sgapadh air feadh Phontuis, Ghalatia, Chapadocia, na h‑Asia, agus Bhitinia, 2 Taghaibh a rèir roimh-eòlais Dè an t-Athair, tre naomhachadh an Spioraid, chum ùmhlachd agus crathadh fola losa Criosd : gràs agus sith, gu robh air am meudachadh dhuibh. 3 Beannaichte gu robh Dia agus Athair ar Tighearna Iosa Criosta, a tha a reir a throcair ro phailte a ghin sinn a rithist gu beo-dhchas tre aiseirigh Iosa Criosta bho na mairbh, 4 Do oighreachd neo-thruaillidh, agus neo-thruaillidh, agus nach searg as, a ta air a cumail air neamh dhuibh, 5 A tha air an cumail le cumhachd Dhè tre chreidimh chum slainte, ullamh gu bhi air fhoillseachadh san aimsir dheireannaich. 6 Anns am bheil sibh a' deanamh gairdeachais gu mòr, ge do tha sibh a nis rè uine, ma's èiginn, sibh ann an truimead tre bhuairidhean lìonmhor : 7A‑chum air dhuibhse a bhith gu mòr na bu luachmhoire na deuchainn ur creidimh na an òr a bhàsaicheas, ged dhearbhar le teine e, gu moladh, agus onair, agus mar ghlòir aig nochdadh Iosa Crìosd: 8 An ti nach faca, is ionmhuinn leat ; annsan, ged nach 'eil sibh a nis 'ga fhaicinn, gidheadh a' creidsinn, tha sibh a' deanamh gairdeachais le gairdeachas do-labhairt, agus làn de ghlòir : 9 A' faotainn crioch bhur creidimh, eadhon slàinte 'ur nanmaibh. 10 De an t-slàinte a dh’fhiosraich agus a rannsaich na fàidhean gu dìcheallach, a rinn fàistneachd mun ghràs a bha gu teachd dur n‑ionnsaigh: 11 A' rannsachadh ciod, no ciod a' ghnè aimsir a chomharaich Spiorad Chriosd a bha annta, an uair a thug e fianuis roimh làimh fulangais Chriosd, agus a' ghlòir a bha ri leantuinn. 12 Dhaibhsan a dh’fhoillsicheadh, nach b’ann dhaibh fhèin, ach dhuinne a rinn iad frithealadh nan nithean, a tha a‑nis air an aithris dhuibhse leosan a shearmonaich an soisgeul dhuibh leis an Spiorad Naomh, a chuireadh a‑nuas o nèamh; nithe air am miann leis na h-aingil amharc a stigh. 13 Air an aobhar sin crioslaichibh bhur leasraidh, bithibh stuama, agus cuiribh dòchas gu crìch a' ghràis a tha gu bhi air a thoirt d'ur n-ionnsuidh aig foillseachadh Iosa Criosd ; 14 Mar chloinn ùmhal, gun bhi 'g 'ur cumadh fèin a rèir nan ana-mianna a bh'air thoiseach ann bhur aineolas : 15 Ach mar a ta esan a ghairm sibh naomh, mar sin bithibh-sa naomh anns gach uile ghnè còmhraidh ; 16 Do bhrìgh gu bheil e sgrìobhta, Bithibh naomh ; oir tha mi naomh. 17 Agus ma ghairmeas sibh air an Athair, a bheir breth a rèir oibre gach neach gun spèis do dhaoine, cuiribh seachad ùine bhur coigreach an so ann an eagal : 18 Do bhrìgh gu bheil fios agaibh nach do shaoradh sibh le nithibh truaillidh, mar airgead agus òr, o bhur còmhradh dìomhain a fhuair bhur n-aithrichibh a reir beul-aithris ; 19 Ach le fuil luachmhoir Chriosd, mar uan gun ghaoid, agus gun smal :
20 A dh'orduicheadh gu firinneach roimh leagadh bunaite an domhain, ach a dh' fhoill- sicheadh air bhur son-sa anns na h-aimsiribh deireannach so, 21 Neach tridsan a ta creidsinn ann an Dia, a thog e suas o na marbhaibh, agus a thug dha glòir ; chum gu'm biodh bhur creidimh agus bhur dòchas ann an Dia. 22 Do bhrìgh gu'n do ghlan sibh bhur n-anaman le umhlachd a thoirt do'n fhìrinn tre'n Spiorad, gu gràdh neochealgach nam bràithribh, thugaibh an aire gu'n gràdhaich sibh a chèile le cridhe glan gu dùrachdach : 23 Air dhuibh bhi air bhur breith a ris, cha'n ann o shìol truaillidh, ach neo-thruaillidh, tre fhocal Dè, a ta beò agus a' fantuinn gu sìorruidh. 24 Oir tha gach uile fheòil mar fheur, agus uile ghlòir an duine mar bhlàth an fheòir. Seargaidh am feur, agus tuitidh a bhlàth air falbh: 25 Ach mairidh focal an Tighearna gu brath. Agus is e so am focal a tha air a shearmonachadh dhuibh leis an tsoisgeul. CAIBIDEIL 2 1Uime sin a’ cur gu aon taobh gach uile mhì-rùin, agus gach uile chealg, agus chealgaireachd, agus fharmad, agus gach uile dhroch chainnt, 2 Mar naoidheanan air an ùr-bhreith, iarraibh bainne firinneach an fhacail, chum as gu fàs sibh leis: 3 Ma 's e 's gu'n do bhlais sibh gu bheil an Tighearna gràsmhor. 4 Do'n ti a thig, mar gu cloich bheò, gu deimhin a ta neoiomchuidh le daoinibh, ach taghta le Dia, agus luachmhor, 5Tha sibhse mar an ceudna, mar chlachan beothail, air ur togail suas nur taigh spioradail, nur sagartachd naomh, a‑chum ìobairtean spioradail a thoirt suas, taitneach do Dhia tre Iosa Crìosd. 6 Uime sin mar an ceudna tha e air a chur sios anns an sgriobtuir, Feuch, cuiream ann an Sion priomh chlachoisne, taghta, luachmhor : agus an ti a chreideas ann, cha chuirear gu h-amhluadh e. 7 Dhuibhse uime sin a ta creidsinn, tha e luachmhor : ach dhoibh-san a ta eas-ùmhal, a' chlach a dhiùlt- adh na clachairean, rinneadh ceann na h-oisinn dhith, 8 Agus clach-thuislidh, agus carraig oilbheim, eadhon dhoibh-san a thuislicheas air an fhocal, air dhoibh bhi easumhal : d'an d'orduicheadh mar an ceudna iad. 9 Ach is ginealach taghta sibhse, sagartachd rioghail, cinneach naomha, sluagh sonraichte ; gu'n nochdadh sibh moladh an ti a ghairm sibh a mach as an dorchadas chum a sholus iongantach-san: 10 Nach robh san aimsir roimhe so 'nan sluagh, ach a ta nis 'n an sluagh do Dhia : nach d'fhuair tròcair, ach a nis a fhuair tròcair. 11 A mhuinntir mo ghràidh, tha mi a' guidhe oirbh mar choigrich agus luchd-cuairt, seachainn ana-miannan feòlmhor, a tha cogadh an aghaidh an anama ; 12 Air dhuibh bhur còmhradh a bhi ionraic am measg nan Cinneach : chum, an uair a labhras iad 'n 'ur n-aghaidh mar luchd-deanamh uilc, gu'n dean iad tre bhur deadh oibre, a chi iad, Dia a ghlòrachadh ann an là an fhiosrachaidh. 13 Thugaibh umhlachd do gach uile òrduigh dhaoin' air son an Tighearna : ma's ann do'n righ, mar uachdaran ;