Colosianaich CAIBIDEIL 1 1Pòl, abstol Iosa Crìosd tre thoil Dhè, agus Timòteus ar bràthair, 2 Do na naoimh agus do na bràithribh dìleas ann an Criosd a ta ann an Colose : Gràs gu robh dhuibh, agus sith, o Dhia ar n-Athair, agus o'n Tighearn losa Criosd. 3 Tha sinn a' toirt buidheachais do Dhia, agus Athair ar Tighearna Iosa Criosd, a' deanamh ùrnuigh air bhur son-sa a ghnàth, 4O chuala sinne mu ur creideamh ann an Iosa Crìosd, agus mun ghaol a tha agaibh do na naoimh uile, 5 Oir an dòchais a tha air a thasgadh suas dhuibh air nèamh, mu dheidhinn a chuala sibh roimhe ann am facal fìrinn an t-soisgeil; 6 A thàinig do 'ur n-ionnsuidh-sa, mar air an t-saoghal uile ; agus a bheir a mach toradh, mar a tha e dianamh unnaibhse, bhon latha a chuala sibh e, agus a fhuair sibh eòlas air gràs Dhè ann am fìrinn: 7 Mar a dh'fhòghluim sibh mar an ceudna o Epaphras ar comh-sheirbhiseach gràdhach, a tha air bhur son-sa 'na mhinisteir dìleas do Chriosd ; 8 A dh'fhoillsich dhuinne mar an ceudna bhur gràdh-sa anns an Spiorad. 9 Air an aobhar so cha 'n'eil sinne mar an ceudna, o'n là a chuala sinn e, a' sgur a dh'ùrnuigh air bhur son, agus a' miannachadh gu'm biodh sibhse air bhur lìonadh le eòlas a thoile anns an uile ghliocas agus thuigse spioradail ; 10 Chum gu'n imich sibh iomchuidh do'n Tighearna chum gach uile thoile, sibh tarbhach anns gach uile dheadh oibre, agus a' meudachadh ann an eòlas Dè ; 11 Air a neartachadh leis an uile neart, a rèir a chumhachd ghlòrmhoir, chum an uile fhoighidin agus fhad-fhulangais maille ri h-aoibhneas ; 12 A' toirt buidheachais do'n Athair, a rinn sinne iomchuidh 'n ar luchd-comh- pairt do oighreachd nan naomh san t-solus : 13A shaor sinn o chumhachd an dorchadais, agus a dh’eadar-theangaich sinn gu rìoghachd a Mhic ghràdhaich: 14Anns am bheil againn saorsa tre fhuil-san, eadhon maitheanas pheacanna: 15 Cò e iomhaigh an Dè neo-fhaicsinneach, ceud-ghin gach creutair : 16 Oir trid-san chruthaicheadh na h-uile nithe, a ta air neamh, agus a ta air thalamh, faicsinneach agus neofhaicsinneach, ma's caithricheau, no uachdaranachda iad, no uachdaran- achdaibh, no cumhachdan : leis-san, agus air a shon-san, chruthaicheadh na h-uile nithe. 17 Agus tha esan roimh na h-uile nithibh, agus trid-san tha na h-uile nithe air an coimh- lionadh. 18 Agus is esan ceann a' chuirp, na h-eaglais : neach a's e air tùs, an ceud-ghin o na marbhaibh ; chum gu'm biodh aige àrd-cheannas anns na h-uile nithibh. 19 Oir bu toil leis an Athair gu'n gabhadh gach uile iomlanachd còmhnuidh ann ; 20 Agus, air dha sith a dheanamh tre fhuil a chrannceusaidh-san, trid-san a rèiteachadh nan uile nithe ris fèin ; trid-san, tha mi 'g ràdh, ma's nithe iad a ta air thalamh, no nithe a ta air nèamh.
21 Agus sibhse a bha uair-èigin air bhur coimh- cheangal, agus 'nur naimhdibh tre oibribh aingidh, gidheadh a nis rinn e rèite. 22 Ann an corp a fheòla tre'n bhàs, chum sibhse a thaisbeanadh naomh, agus neo-choireach, agus neolochdach 'na shealladh-san : 23 Ma bhuanaicheas sibh sa' chreidimh air bunait agus suidhichte, agus nach gluais sibh air falbh o dhòchas an tsoisgeil, a chuala sibh, agus a shearmonaich- eadh do gach creutair a tha fo nèamh ; d'an d'rinneadh mise Pòl a'm' mhinisteir ; 24 A ta nis a' deanamh gairdeachais ann am fhulangasaibhsa air bhur son-sa, agus a' lionadh suas an ni a ta air cùl àmhgharaibh Chriosd ann am fheòil-sa, air son a chuirp fèin, eadhon an eaglais : 25 A ta mise air mo dheanamh a'm' mhinisteir, a rèir freasdail Dè a thugadh dhomh air bhur son-sa, a choimhlionadh focal Dè ; 26 Eadhon an diomhaireachd a bha folaichte o linnibh agus o linnibh, ach a ta nis air a dheanamh follaiseach d'a naomhaibh- san : 27 D'an d'fhoillsicheadh Dia ciod e saoibhreas glòir an rùin-dìomhair so am measg nan Cinneach ; neach a's e Criosd annaibh, dòchas na glòire : 28 A ta sinne a' searmonachadh, a' toirt fianuis do gach uile dhuine, agus a' teagasg gach duine anns an uile ghliocas ; chum gu nochd sinn gach uile dhuine foirfe ann an losa Criosd : 29 D'am bheil mise mar an ceudna a' saothrachadh, a' deanamh strì a rèir 'oibre fèin, a dh'oibricheas annam gu cumhachdach. CAIBIDEIL 2 1Oir b’àill leam gum biodh fhios agaibh ciod an còmhstri mhòir a tha agam air ur son-se, agus air an son-san aig Laodicea, agus airson a mheud is nach fhaca m’aghaidh anns an fheòil; 2A‑chum gum biodh an cridheachan air an comhfhurtachadh, air dhaibh a bhith air an dlùth-cheangal ri chèile ann an gràdh, agus ri uile shaoibhreas làn dearbhachd na tuigse, a‑chum aidmheil rùn-dìomhair Dhè, agus an Athar, agus Chrìosd; 3 Anns am bheil uile ionmhasan a' ghliocais agus an eòlais folaichte. 4 Agus so a ta mi ag ràdh, Air eagal gu mealladh neach air bith sibh le briathraibh mealltach. 5 Oir ged tha mi uaibh san fheòil, gidheadh tha mi maille ribh san spiorad, a' deanamh gairdeachais, agus a' faicinn bhur n-orduigh- ean, agus seasmhachd bhur creidimh ann an Criosd. 6Uime sin mar a ghabh sibh ris an Tighearna Iosa Crìosd, mar sin gluaisibh ann: 7 Air bhur freumhachadh, agus air bhur togail suas annsan, agus air bhur daingneachadh sa' chreidimh, a rèir mar a theagaisgeadh dhuibh, a' meud- achadh ann le breithbuidheachais. 8 Thugaibh an aire nach mill neach air bith sibh tre fheallsanachd, agus tromh cheilg, a reir beul-aithris dhaoine, a reir toiseachaidh an t-saoghail, agus cha'n ann an deigh Chriosd. 9 Oir annsan tha uile iomlanachd an Diadhachd a' gabhail còmhnuidh gu corporra.