Sailm CAIBIDEIL 1 1Is beannaichte an duine nach gluais ann an comhairle nan aingidh, agus nach seas ann an slighe nam peacach, agus nach suidh ann an cathair nam ball-fanoid. 2 Ach tha a thlachd ann an lagh an Tighearna ; agus 'na lagh a' smuaineachadh a là agus a dh'oidhche. 3 Agus bithidh e mar chraoibh air a suidheachadh làimh ris na h-aibhnichean uisge, a bheir a mach a toradh 'na àm ; cha shearg a dhuilleach mar an ceudna; agus gach ni a ni e, soirbhichidh leis. 4 Cha bhi na h-aingidh mar sin : ach tha iad mar am moll a shiubhlas a' ghaoth. 5 Uime sin cha seas na h-aingidh anns a' bhreitheanas, no peacaich ann an coimhthional nam fìrean. 6 Oir is aithne do'n Tighearna slighe nam fireanach : ach sgriosar slighe nan aingidh. CAIBIDEIL 2 1Carson a nì na cinnich corraich, agus a smaoinicheas an sluagh air nì dìomhain? 2Chuireadh rìghrean na talmhainn iad fhèin, agus gabhaidh na h‑uachdarain comhairle le chèile, an aghaidh an Tighearna, agus an aghaidh aoin ungte, ag ràdh, 3 Briseamaid o chèile an cuibhrichean, agus tilgeamaid uainn an cùird. 4 Ni esan a shuidheas air neamh : ni an Tighearna fanoid orra. 5 An sin labhraidh e riu 'na chorruich, agus cuiridh e dragh orra 'na dhoilgheas ro-mhòr. 6 Gidheadh chuir mi mo righ air mo thulaich naomh an Sion. 7 Cuiridh mi 'n cèill an t-ordugh : thubhairt an Tighearna rium, Is tu mo Mhac ; an diugh ghin mi thu. 8 Iarr orm, agus bheir mi dhuit na cinnich mar oighreachd dhuit, agus criochan na talmhainn mar sheilbh. 9 Brisidh tu iad le slait iaruinn ; pronnaidh tu iad nam bloighdean mar shoitheach creadhadair. 10 Bithibh glic a nis uime sin, O righrean : bithibh air bhur teagasg, a bhreitheamhna na talmhainn. 11 Deanaibh seirbhis do'n Tighearn le h-eagal, agus deanaibh gairdeachas le ball-chrith. 12 Pògaibh am Mac, air eagal gu'm bi fearg air, agus gu'n sgriosar sibh as an t-slighe, 'nuair a las 'fhearg ach beagan. Is beannaichte iadsan uile a chuireas an earbsa ann. CAIBIDEIL 3 1 (Salm Dhaibhidh, nuair a theich e o Absalom a mhac.) A Thighearna, cionnas a tha iadsan a tha a’ cur dragh orm! is iomadh iad a dh' eireas suas a'm' aghaidh. 2 Is iomadh iad a their mu m'anam, Cha'n 'eil còmhnadh air bith ann an Dia. Selah. 3 Ach thusa, Thighearna, is sgiath dhomhsa thu ; mo ghlòir, agus fear-togail mo chinn. 4 Le m' ghuth do ghlaodh mi ris an Tighearn, agus as a thulaich naomh dh'èisd e rium. Selah.
5 Leag mi sios, agus choidil mi ; dhùisg mi ; oir chum an Tighearna suas mi. 6 Cha bhi eagal orm roimh dheich mìlte sluaigh, a chuir iad fèin a'm' aghaidh mu'n cuairt. 7 Eirich, a Thighearn ; teasairg mi, O mo Dhia: oir bhuail thu mo naimhdean uile air an gial; bhris thu fiaclan nan aingidh. 8 Is leis an Tighearna slàint' : tha do bheannachadh air do shluagh. Selah. CAIBIDEIL 4 1 (Do'n Ard-fhear-ciuil air Neginot, Salm le Daibhidh.) Eisd rium an uair a dh'èigheas mi, O Dhia m'ionracais : mheudaich thu mi 'n uair a bha mi ann an àmhghar ; dean tròcair orm, agus cluinn m'urnuigh. 2 O sibhse a chlann nan daoine, cia fhad a thionndaidheas sibh mo ghlòir gu nàire ? cia fhad a ghràdhaicheas sibh dìomhanas, agus a dh'iarras sibh lèigh ? Selah. 3 Ach biodh fios agad gu'n do chuir an Tighearn air leth esan a tha diadhaidh dha fèin : èisdidh an Tighearn an uair a ghairmeas mi air. 4 Biodh ioghnadh oirbh, agus na peacaichibh : labhraibh ri'r cridhe fèin air bhur leab- aidh, agus bithibh tosdach. Selah. 5Iobraibh ìobairtean na fìreantachd, agus earbaibh as an Tighearna. 6 Tha mòran ann a their, Cò a nochdas dhuinn maith ? A Thighearna, tog suas oirnne solas do ghnùise. 7 Chuir thu gairdeachas a'm' chridh', ni's mò na san àm anns an do mheudaich an arbhar agus am fìon. 8 Leagaidh mi araon mi sios an sith, agus an codal : oir is tusa a mhain a bheir thusa, a Thighearna, orm còmhnuidh a ghabhail ann an tearuinteachd. CAIBIDEIL 5 1 (Do'n Ard-fhear-ciuil air Nehilot, Sailm Dhaibhidh ;) Eisd ri m' bhriathraibh, a Thighearn, mo smuaineachadh. 2 Eisd ri guth mo ghlaoidh, mo Righ, 's mo Dhia : oir riutsa ni mi urnuigh. 3 Mo ghuth cluinnidh tu sa' mhaduinn, a Thighearn ; anns a' mhaduinn seòlaidh mi m'urnuigh riut, agus amhaircidh mi suas. 4 Oir cha tusa Dia aig am bheil tlachd ann an aingidheachd : ni mò a ghabhas an t-olc còmhnuidh maille riut. 5 Cha seas an t-amadan a'd' shealladh : is fuath leat uile luchd-deanamh na h-euceirt. 6 Sgriosaidh tu iadsan a labhras breug : is gràin le Dia an duine fuileachdach agus cealgach. 7 Ach air mo shonsa, theid mi steach do d' thigh ann an lionmhoireachd do throcair : agus ann ad eagal ni mi aoradh d'a theampull naomh. 8 Treòraich mi, a Thighearna, ann ad cheartas, airson mo naimhdean; dean direach fa chomhair m'aghaidh. 9 Oir cha 'n'eil fireantachd 'nam beul ; is ro aingidheachd an taobh a stigh ; tha an sgòrnan na uaigh fhosgailte; ni iad miodal le'n teangaidh. 10 Sgrios thusa iad, a Dhè ; tuiteadh iad le'n comhairlibh fein ; tilg a mach iad ann an lìonmhoireachd an euceartan ; oir rinn iad ceannairc a'd' aghaidh. 11 Ach deanadh iadsan uile a chuireas an dochas annad gaird- eachas : Deanadh iad gairdeachas gu brath, a chionn