Iubailidhean CAIBIDEIL 1 1 Agus thachair anns a’ chiad bhliadhna de dh’fhalbh clann Israeil a-mach à Èiphit, anns an treas mìos, air an tsiathamh latha deug den mhìos, [2450 Anno Mundi] gun do labhair Dia ri Maois, ag ràdh: ‘Thig a-nìos thugam air an t-sliabh, agus bheir mi dhut dà chlàr chloiche den lagh agus den àithne, a sgrìobh mi, a-chum gun teagaisg thu dhaibh.’ 2 Agus chaidh Maois suas gu sliabh Dhè, agus dh’fhan glòir an Tighearna air sliabh Shinai, agus chuir neul sgàil air sia làithean. 3 Agus ghairm e air Maois air an t-seachdamh là à meadhon na neòil: agus bha coltas glòire an Tighearna mar theine lasrach air mullach an t-slèibh. 4 Agus bha Maois air a’ bheinn dà fhichead là agus dà fhichead oidhche, agus theagaisg Dia dha eachdraidh thràth agus eachdraidh dheireannach roinneadh uile làithean an lagha agus na fianais. 5 Agus thubhairt e, Aom do chridhe ri gach facal a labhras mi riut air a’ bheinn seo, agus sgrìobh iad ann an leabhar, a chum gum faic an ginealaichean nach do thrèig mi iad airson an uilc uile a rinn iad le bhith a’ briseadh a’ choicheangal a dhaingnicheas mi eadar mise agus thusa air feadh an ginealaichean an-diugh air Beinn Shinai. 6 Agus mar seo tàrlaidh nuair a thig na nithean seo uile orra, gun aithnich iad gu bheil mise nas fìreanta na iadsan nan uile bhreitheanais agus nan uile ghnìomharan, agus aithnichidh iad gu robh mi gu fìrinneach maille riutha. 7 Agus sgrìobh dhut fhèin na briathran seo uile a tha mi ag innse dhut an-diugh, oir tha fios agam air an ceannairc agus air an cruaidh-mhuineal, mus toir mi iad don fhearann a mhionnaich mi d’an athraichean, do Abrahàm, agus do Isaac, agus do Iacob, ag ràdh, Do d’ shliochd bheir mi fearann a tha a’ sruthadh le bainne agus mil. 8 Agus ithidh iad agus bidh iad riaraichte, agus tionndaidhidh iad gu diathan coimheach, nach urrainn an saoradh o aon sam bith den trioblaid aca: agus cluinnear an fhianais seo mar fhianais nan aghaidh. Oir dìochuimhnichidh iad m’ àitheantan uile, (eadhon) a h-uile rud a dh’àithneas mi dhaibh, agus imichidh iad às dèidh nan Cinneach, agus às dèidh an neo-ghlaine, agus às dèidh an nàire, agus nì iad seirbheis dha na diathan aca, agus bidh iad sin nan oilbheum agus nan trioblaid agus nan àmhghar agus nan ribe dhaibh. 9 Agus bàsaichidh mòran, agus thèid an toirt nam braighdeanas, agus tuitidh iad ann an làmhan an nàmhaid, a chionn gun do thrèig iad m’òrduighean agus m’àitheantan, agus fèillean mo choicheangail, agus mo shàbaidean, agus m’àite naomh a naomhaich mi dhomh fhìn nam measg, agus mo phàillean, agus m’ionad naomh, a naomhaich mi dhomh fhìn ann am meadhon na tìre, a chum gun cuirinn m’ainm air, agus gun gabhadh e còmhnaidh (an sin). 10 Agus nì iad dhaibh fhèin àiteachan àrda, agus doireachan, agus dealbhan snaidhte, agus nì iad adhradh, gach fear dha ìomhaigh snaidhte fhèin, a‑chum gun tèid iad
air seachran; agus ìobraidh iad an clann do dheamhain, agus do uile obraichean mearachd an cridheachan. 11 Agus cuiridh mi fianaisean dan ionnsaigh, a‑chum gun toir mi fianais nan aghaidh, ach cha èisd iadsan, agus marbhaidh iad na fianaisean cuideachd, agus nì iad geurleanmhainn air an fheadhainn a tha ag iarraidh an lagha, agus cuiridh iad às agus atharraichidh iad a h‑uile càil, a‑chum olc a dhèanamh fa chomhair mo shùl. 12 Agus falaichidh mi m’aghaidh uapa, agus bheir mi thairis iad do làimh nan cinneach airson braighdeanas, agus airson creiche, agus airson ithe suas; agus cuiridh mi air falbh iad à meadhon na tìre, agus sgapaidh mi iad am measg nan cinneach. 13 Agus dìochuimhnichidh iad mo lagh uile, agus m’ àitheantan uile, agus mo bhreitheanais uile; agus thèid iad air seachran a thaobh gealaichean ùra, agus shàbaidean, agus fhèillean, agus iubileachan, agus òrduighean. 14Agus an dèidh seo tionndaidhidh iad riumsa o mheasg nan cinneach leis an uile chridhe, agus leis an uile anam, agus leis an uile neart; agus cruinnichidh mi iad o mheasg nan uile chinneach, agus iarraidh iad mi, a chum gum faighear mi leo, nuair a dh’iarras iad mi leis an uile chridhe, agus leis an uile anam. 15 Agus nochdaidh mi dhaibh sìth mhòr le fìreantachd, agus bheir mi air falbh dhaibh plannt na fìreantachd, le m’ uile chridhe agus le m’ uile anam; agus bidh iad nan beannachadh agus chan ann nan mallachadh, agus bidh iad nan ceann agus chan ann nan earball. 16 Agus togaidh mi mo naomh-ionad nam measg, agus gabhaidh mi còmhnaidh maille riu, agus bidh mise am Dhia aca, agus bidh iadsan nam sluagh dhomhsa ann am fìrinn agus ann am fìreantachd. 17 Agus cha trèig mi iad, agus cha leig mi às iad; oir is mise an Tighearna an Dia. 18 Agus thuit Maois air a aghaidh, agus rinn e ùrnaigh, agus thubhairt e, A Thighearna mo Dhia, na trèig do shluagh agus d’oighreachd, air chor is gun tèid iad air seachran ann am mearachd an cridheachan, agus na toir thairis iad do làimh an naimhdean, nan cinneach, air eagal ’s gun riaghlaich iad os an cionn, agus gun toir iad orra peacachadh a’d’ aghaidh. 19 Biodh do thròcair, a Thighearna, air a togail suas air do shluagh, agus cruthaich annta spiorad dìreach, agus na leig le spiorad Beliar riaghladh orra gus an casaid a thogail romhad, agus an glacadh bho shlighean na fìreantachd uile, air chor ’s gun tèid iad à sealladh bho d’aghaidh. 20 Ach is iad do shluagh agus d’oighreachd, a shaor thu le do chumhachd mhòr à làimh nan Èiphiteach: cruthaich annta cridhe glan agus spiorad naomh, agus na biodh iad air an glacadh nan peacaidhean o seo a-mach gu bràth. 21 Agus thubhairt an Tighearna ri Maois, Tha fios agam air an aghaidh-chinnt, agus air an smuaintean, agus air an cruas-mhuinealach; agus cha bhi iad umhail gus an aidich iad am peacadh fhèin, agus peacadh an athraichean. 22 Agus an dèidh seo tionndaidhidh iad riumsa anns a huile ionracas, agus leis an uile chridhe, agus leis an uile anam; agus timcheall-ghearraidh mi ro-chraiceann an