Iosua CAIBIDEIL 1 1A‑nis an dèidh bàs Mhaois, òglach an Tighearna, thàrladh, gun do labhair an Tighearna ri Iosua mac Nuin, ministear Mhaois, ag ràdh, 2 Tha m'òglach Maois marbh ; A‑nis uime sin èirich, rachaibh thar Iòrdan seo, thu fhèin, agus an sluagh seo uile, a dh’ionnsaigh na tìre a tha mise a’ tabhairt dhaibh, eadhon do chloinn Israeil. 3 Gach àit air an saltair bonn do choise, a thug mise dhuit, mar a thubhairt mi ri Maois. 4O’n fhàsach agus an Lebanon seo, eadhon gus an abhainn mhòr, abhainn Euphrates, tìr nan Hiteach uile, agus gus a’ mhuir mhòr leth ri dol fodha na grèine, bidh ur crìoch. 5 Cha'n urrainn neach air bith seasamh a'd' làthair uile laithean do bheatha : mar a bha mi maille ri Maois, mar sin bithidh mi maille riut : cha trèig mi thu, agus cha trèig mi thu. 6 Bithibh laidir, agus biodh misneach mhaith agaibh : oir do'n t-sluagh so roinnidh tu mar oighreachd am fearann, a mhionnaich mi d'an aithrichibh gu'n tugadh e dhoibh. 7 A mhàin bi làidir agus ro-mhisneachail, a chum as gu'n toir thu an aire gu'n dean thu a rèir an lagha uile, a dh'àithn m'òglach Maois dhuit : na tionndaidh uaith a dh'ionnsuidh na làimhe deise, no clìthe, chum as gu'n soirbhich leat ge b'e àit an tèid thu. 8 Cha teid leabhar an lagha so mach as do bheul ; ach smaoinichidh tu ann a là agus a dh’oidhche, a‑chum gun toir thu an aire gun dèan thu a rèir gach nì a tha sgrìobhte ann: oir an sin nì thu do shlighe soirbheachail, agus an sin bidh soirbheachadh leat. 9 Nach do dh'àithn mise dhuit ? Bi làidir agus bi misneachail; na biodh eagal ort, agus na biodh geilt ort : oir tha an Tighearna do Dhia maille riut ge b'e àit an tèid thu. 10 An sin dh'àithn Iosua do luchd-riaghlaidh an t-sluaigh, ag ràdh, 11 Rachaibh troimh 'n fheachd, agus thoir àithne do'n tsluagh, ag ràdh, Ulluichibh dhuibh bìdh ; oir an ceann thri làithean thèid sibh thar Iòrdan seo, gu dol a‑steach a shealbhachadh an fhearainn, a tha an Tighearna ur Dia a’ toirt dhuibh ra shealbhachadh. 12 Agus ris na Reubenich, agus ris na Gadaich, agus ri leth-thrèibh Mhanaseh, labhair Iosua, ag ràdh, 13 Cuimhnichibh am focal a dh'àithn Maois òglach an Tighearna dhuibh, ag ràdh, Thug an Tighearna bhur Dia fois dhuibh, agus thug e dhuibh am fearann so. 14 Fanaidh bhur mnài, agus bhur clann bheag, agus bhur spréidh, anns an fhearann a thug Maois dhuibh air an taobh so do Iordan ; ach theid sibh seachad roimh bhur bràithribh le h-armachd, na daoine treuna uile, agus cuidichidh sibh leo ; 15 Gus an tug an Tighearna fois d'ar bràithribh, mar a thug e dhuibh, agus gu'n sealbhaich iad mar an ceudna am fearann a tha an Tighearna bhur Dia a' toirt dhoibh : an sin pillidh sibh gu fearann 'ur seilbh, agus mealaidh sibh e, a thug Maois, seirbhiseach an Tighearna dhuibh air an taobh so do Iordan, leth ri èirigh na grèine.
16 Agus fhreagair iad Iosua, ag ràdh, Gach ni a dh'àithneas tu dhuinn, ni sinn, agus ge b'e àit an cuir thu sinn, theid sinn. 17 A rèir mar a dh'èisd sinn ri Maois anns na h-uile nithibh, mar sin èisdidh sinne riut : a mhàin gu robh an Tighearna do Dhia maille riut, mar a bha e maille ri Maois. 18 Ge b'e neach a ni ceannairc an aghaidh d'àithne-sa, agus nach èisd ri d' bhriathraibh anns gach ni a dh'àithneas tu dha, cuirear gu bàs e : a mhàin bi làidir, agus biodh misneach mhaith agad. CAIBIDEIL 2 1Agus chuir Iosua mac Nuin a‑mach à Sitim dithis fhear a ghabhail beachd air an uaigneas, ag ràdh, Rachaibh, faic an tìr, eadhon Iericho. Agus dh’imich iad, agus thàinig iad gu taigh strìopaich, dom b’ainm Rahab, agus dh’fhan iad an sin. 2 Agus dh'innseadh do righ Iericho, ag ràdh, Feuch, thàinig daoine do chloinn Israeil an so san oidhche a rannsachadh na dùthcha. 3 Agus chuir righ Iericho fios gu Rahab, ag ràdh, Thoir a mach na daoine a thàinig a d' ionnsuidh, a chaidh a steach do d' thigh : oir tha iad air teachd a rannsachadh na dùthcha uile. 4 Agus ghabh a' bhean an dithis fhear, agus dh'fholaich i iad, agus thubhairt i mar so, Thainig daoine a m' ionnsuidh, ach cha robh fhios agam cia as a bha iad : 5 Agus mu àm druid a' gheata, 'nuair a bha 'n dorch' ann, chaidh na daoine mach : c'àit an deachaidh na daoine cha 'n'eil mi : lean iad gu grad ; oir beiridh sibh orra. 6 Ach thug i suas iad gu mullach an tighe, agus dh'fholaich i iad leis a' chrann lìn, a chuir i an ordugh air an mullach. 7 Agus lean na daoine air an tòir air an t-slighe gu Iordan, gu ruig na h-àthaibh : agus co luath 's a chaidh iadsan a bha air an tòir a mach, dhùin iad an dorus. 8 Agus mun do leagadh iad, thàinig i suas d'an ionnsuidh air an t-slochd ; 9 Agus thubhairt i ris na daoinibh, Tha fios agam gu'n d'thug an Tighearna dhuibh am fearann, agus gu'n do thuit bhur n-uamhas oirnne, agus gu bheil luchd-àiteachaidh na tìre uile air fannachadh air bhur son. 10 Oir chuala sinne mar a thiormaich an Tighearna suas uisgeacha na mara ruaidhe dhuibh, 'nuair a thàinig sibh a mach as an Eiphit ; agus ciod a rinn sibh ri dà righ nan Amorach, a bha air an taobh eile do Iordan, Sihon agus Og, a sgrios sibh gu tur. 11 Agus co luath 's a chuala sinne na nithe so, leagh ar cridheachan, agus cha d'fhan ni's mò misnich ann an neach air bith, air bhur son-sa : oir an Tighearna bhur Dia, is esan Dia anns na nèamhaibh shuas, agus air an talamh shios. 12 A nis uime sin, guidheam oirbh, mionnaich dhomhsa air an Tighearn, a chionn gu'n do nochd mi dhuibh caoimhneas, gu'n nochd sibhse mar an ceudna caoimhneas do thigh m'athar, agus gu'n toir sibh dhomh comharadh fìrinneach : 13 Agus gu'n glèidh sibh beò m'athair, agus mo mhàthair, agus mo bhràithrean, agus mo pheathraichean, agus gach ni a th' aca, agus ar n-anaman a shaoradh o'n bhàs. 14 Agus fhreagair na daoine i, Ar beatha air bhur son-sa, mur labhair sibh ar n-gnothuch so. Agus tarlaidh, nuair a bheir an Tighearna dhuinn am fearann, a nì sinn gu caoimhneil agus gu fìrinneach riut.