Cosamhlachd an t-Sìoladair Mata 13:1-23 1 Air an latha sin fhèin chaidh Iosa a-mach às an taigh, agus shuidh e ri taobh na mara. 2 Agus chruinnich sluagh mòr d’a ionnsuidh, air chor is gun deachaidh e a stigh do luing, agus gun do shuidh e; agus sheas an sluagh uile air an tràigh. 3 Agus labhair e mòran riu ann an cosamhlachdan, ag ràdh, Feuch, chaidh fear-cur a mach a chur sìol; 4 Agus nuair a chuir e sìol, thuit cuid ri taobh an rathaid, agus thàinig na h-eòin agus shluig iad suas e: 5 Thuit cuid air àitean creagach, far nach robh mòran talmhainn aca: agus dh’fhàs iad suas air ball, do bhrìgh nach robh doimhneachd talmhainn aca: 6 Agus nuair a dh’èirich a’ ghrian, loisgeadh iad; agus a chionn nach robh freumh aca, shearg iad. 7 Agus thuit cuid am measg droighinn; agus dh’fhàs na droighinn suas, agus mhùch iad iad: 8 Ach thuit cuid eile ann an talamh math, agus thug e toradh a-mach, cuid ceud uiread, cuid trì fichead uiread, cuid trithead uiread. 9 Ge b' e aig a bheil cluasan gu èisd, èisdeadh e. 10 Agus thàinig na deisciobail, agus thubhairt iad ris, Carson a tha thu a’ labhairt riu ann an cosamhlachdan? 11 Fhreagair esan agus thubhairt e riu, A chionn gu bheil e air a thoirt dhuibhse dìomhaireachdan rìoghachd nèimh aithneachadh, ach chan eil e air a thoirt dhaibhsan. 12 Oir ge b’ e neach aig a bheil, dha bheirear, agus bidh aige nas pailte: ach ge b’ e neach aig nach eil, uaithe sin bheirear eadhon na tha aige. 13Air an adhbhar sin tha mi a’ labhairt riu ann an cosamhlachdan: a chionn ’s gun faic iad, agus gun cluinn iad, agus nach tuig iad. 14 Agus annta sin tha fàidheadaireachd Esaias air a choileanadh, a tha ag ràdh, Le cluinntinn cluinnidh sibh, agus cha tuig sibh; agus le faicinn chì sibh, agus cha mhothaich sibh: 15Oir tha cridhe an t-sluaigh seo air fàs garbh, agus tha an cluasan mall airson èisteachd, agus tha an sùilean dùinte aca; air eagal gum faiceadh iad len sùilean aig àm air bith, agus gun cluinneadh iad len cluasan, agus gun tuigeadh iad len cridhe, agus gun tionndaidheadh iad, agus gun slànaichinn iad.
1
16 Ach is beannaichte ur sùilean, oir chì iad: agus ur cluasan, oir cluinnidh iad. 17 Oir gu deimhinn tha mi ag ràdh ribh, Gu robh mòran fhàidhean agus fhìreanan ag iarraidh na nithean a tha sibhse a’ faicinn fhaicinn, agus nach fhaca iad iad; agus na nithean a tha sibhse a’ cluinntinn a chluinntinn, agus nach cuala iad iad. 18 Èistibh ma-thà ri cosamhlachd an t-sìl-chuir. 19 Nuair a chluinneas neach air bith facal na rìoghachd, agus nach tuig e e, thig an droch dhuine, agus bheir e leis an nì a chuireadh na chridhe: is e seo an tì a fhuair sìol ri taobh an rathaid. 20 Ach esan a fhuair an sìol ann an àiteachan creagach, is e sin an neach a chluinneas am facal, agus a ghabhas e air ball le gàirdeachas; 21 Gidheadh chan eil freumh aige ann fhèin, ach mairidh e rè tamaill: oir nuair a dh’èireas trioblaid no geur-leanmhainn air sgàth an fhacail, air ball gheibh e oilbheum. 22 Esan a fhuair sìol am measg nan droigheann, is e sin an neach a chluinneas am facal; agus tha cùram an t-saoghail seo, agus mealltaireachd beairteis, a’ tachdadh am facal, agus bidh e gun toradh. 23 Ach esan a fhuair sìol anns an talamh math, is e sin esan a chluinneas am facal, agus a thuigeas e; neach a bheir toradh uaidh, cuid ceud uiread, cuid trì fichead, cuid trithead uiread.
Marc 4:1-20 1 Agus thòisich e a-rithist ri teagasg ri taobh na mara: agus chruinnicheadh sluagh mòr da ionnsaigh, air chor is gun deachaidh e air bòrd luing, agus gun do shuidh e air a’ mhuir: agus bha an sluagh uile ri taobh na mara air tìr. 2 Agus theagaisg e mòran rudan dhaibh le cosamhlachdan, agus thubhairt e riu na theagasg, 3 Èisdibh; Feuch, chaidh fear-cur a-mach a chur sìol: 4 Agus tharladh, nuair a bha e a’ cur sìol, gun do thuit cuid ri taobh an rathaid, agus thàinig eunlaith an adhair, agus shluig iad suas e. 5 Agus thuit cuid air talamh creagach, far nach robh mòran talmhainn aige; agus dh’fhàs e suas air ball, do bhrìgh nach robh doimhneachd talmhainn aige: 6 Ach nuair a dh’èirich a’ ghrian, loisgeadh e; agus a chionn nach robh freumh aige, shearg e. 7 Agus thuit cuid am measg droighinn, agus dh’fhàs na droighinn suas, agus mhùch iad e, agus cha tug e toradh uaith. 8 Agus thuit cuid eile air talamh math, agus thug e toradh a-mach, a dh’fhàs suas agus a mheudaich; agus thug e a-mach, cuid deich thar fhichead, agus cuid trì fichead, agus cuid ceud. 9 Agus thubhairt e riu, Esan aig a bheil cluasan gu èisd, èisdeadh e. 10 Agus nuair a bha e leis fhèin, dh’fhaighnich iadsan a bha maille ris maille ris an dà fhear dheug an cosamhlachd dheth. 11 Agus thubhairt e riu, Thugadh dhuibhse fios a bhith aca air dìomhaireachd rìoghachd Dhè: ach dhaibhsan a tha a-muigh, nithear na nithean seo uile ann an cosamhlachdan: 12A‑chum is gum faic iad, agus nach mothaich iad; agus a’ cluinntinn gun cluinn iad, agus nach tuig iad; air eagal ’s gun tionndaidh iad uair sam bith, agus gum maithear dhaibh am peacaidhean. 13 Agus thubhairt e riu, Nach aithne dhuibh a’ chosamhlachd seo? agus ciamar ma ta a thuigeas sibh na h-uile chosamhlachd? 14 Am fear-cur a chuireas am facal. 15 Agus is iad seo iadsan ri taobh an rathaid, far an cuirtear am facal: ach nuair a chluinneas iad e, thig Sàtan air ball, agus bheir e air falbh am facal a chuireadh nan cridheachan. 16 Agus is iadsan mar an ceudna a chuirear air talamh creagach; iadsan, nuair a chluinneas iad am facal, a ghabhas e air ball le gàirdeachas; 17 Agus chan eil freumh aca annta fhèin, agus chan eil iad a’ mairsinn ach airson ùine: na dhèidh sin, nuair a dh’èireas trioblaid no geur-leanmhainn air sgàth an fhacail, bidh iad air ball a’ faighinn oilbheum. 2
18 Agus is iad seo an dream a chuirear am measg dhroigheann; an dream a chluinneas am facal, 19 Agus tha cùram an t-saoghail seo, agus mealltaireachd beairteis, agus ana-miannan nithean eile a’ teachd a-steach, a’ tachdadh an fhacail, agus ga fhailleadh gun toradh. 20 Agus is iad seo an dream a chuireadh ann an talamh math; an dream a chluinneas am facal, agus a ghabhas e, agus a bheir a-mach toradh, cuid trithead uiread, cuid trì fichead uiread, agus cuid ceud uiread.
Lùcas 8:4-15 4 Agus nuair a chruinnich sluagh mòr, agus a thàinig iad ga ionnsuidh as gach baile, labhair e le cosamhlachd: 5Chaidh fear-cur a-mach a chur a shìl: agus nuair a chuir e sìol, thuit cuid ri taobh an rathaid; agus shaltradh sìos e, agus shluig eunlaith an adhair e. 6 Agus thuit cuid air carraig; agus cho luath ’s a dh’fhàs e, shearg e, a chionn nach robh taiseachd ann. 7 Agus thuit cuid am measg droighinn; agus dh'fhàs na droighinn suas maille ris, agus mhùch iad e. 8 Agus thuit cuid eile air talamh math, agus dh’fhàs e suas, agus thug e toradh ceud uiread. Agus nuair a thubhairt e na nithean seo, dh’èigh e, An neach aig a bheil cluasan gu èisd, èisdeadh e. 9 Agus dh’fhaighnich a dheisciobail dheth, ag ràdh, Ciod a dh’fhaodadh a’ chosamhlachd seo a bhith? 10 Agus thubhairt e, Thugadh dhuibhse dìomhaireachdan rìoghachd Dhè aithneachadh: ach do chàch ann an cosamhlachdan; a‑chum ’s a’ faicinn nach faiceadh iad, agus a’ cluinntinn nach tuigeadh iad. 11 A nis is e seo a’ chosamhlachd: Is e an sìol facal Dhè. 12Is iadsan ri taobh an rathaid a dh’èisteas; an sin thig an diabhol, agus bheir e am facal a-mach às an cridheachan, air eagal ’s gun creideadh iad agus gun tèid an sàbhaladh. 13Is iadsan air a’ charraig, iadsan a ghabhas am facal le gàirdeachas nuair a chluinneas iad e; agus chan eil freumh aca seo, a chreideas airson greis, agus ann an àm buaireadh tuitidh iad air falbh. 14 Agus an rud a thuit am measg droighinn, is iadsan a dh’èisdeas, a thèid a-mach, agus a tha air an tachdadh le cùram, agus le saoibhreas, agus le toileachasan na beatha seo, agus chan eil iad a’ toirt toradh foirfe. 15Ach an fheadhainn a tha air an talamh math, is iad sin iadsan a tha, air dhaibh an fhacal a chluinntinn ann an cridhe onarach agus math, ga ghleidheadh, agus a’ toirt toradh le foighidinn.
3