CAIBIDEIL 1 1Dara leabhar an fhàidh Esdrais, mhic Shariah, mhic Asarias, mhic Helchiais, mhic Sadamiais, mhic Shadoic, mhic Achitob, 2 Mhic Achias, mhic Phinees, mhic Heli, mhic Amarias, mhic Asei, mhic Mharimot, mhic Arna, mhic Osiais, mhic Bhurit, mhic Abisei. , mhic Phineeis, mhic Eleasair, 3 Mac Aaroin, de thrèibh Lebhi ; a bha ann am braighdeanas ann an tìr nam Mèdach, ri linn Artacsercses rìgh nam Persach. 4 Agus thàinig focal an Tighearna do m' ionnsuidh, ag ràdh, 5 Imich, agus nochd do m' shluagh-sa an gniomharan peacach, agus an clann an aingidheachd a rinn iad a'm' aghaidh ; gu'n innis iad do chloinn an cloinne : 6 A chionn gu bheil peacaidh an aithrichean air am meudachadh annta : oir dhìochuimhnich iad mi, agus thug iad suas do dhiathan coimheach. 7 Nach mise fein an ti a thug a mach iad a tir na h-Eiphit, a tigh na daorsa ? ach bhrosnuich iad mi gu feirg, agus rinn iad tàir air mo chomhairlean. 8 Tilg thusa air an aobhar sin falt do chinn, agus tilg gach olc orra, oir cha robh iad ùmhal do m' lagh-sa, ach is sluagh ceannairceach iad. 9 Cia fhad a threigeas mi iad, air an d'rinn mi cho mòr de mhaith ? 10 Is lionmhor righrean sgrios mi air an son ; Pharaoh le 'sheirbhisich, agus le 'chumhachd uile bhuail mi sios. 11 Sgrios mi na cinnich uile rompa, agus san àird an ear sgap mi sluagh dà mhòr-roinn, eadhon Thiruis agus Shidoin, agus mharbh mi an naimhdean uile. 12 Labhair thusa uime sin riu, ag ràdh, Mar so tha'n Tighearn ag ràdh, 13 Threòraich mi troimh 'n chuan thu, 's an tràth thug mi dhuit slighe mhòr, shàbhailte ; Thug mi Maois dhuibh mar cheannard, agus Aaron mar shagart. 14 Ann am meall teine thug mi dhuit solus, agus iongantasan mòra rinn mi 'n 'ur measg ; gidheadh dhìochuimhnich sibh mi, deir an Tighearna. 15 Mar so tha an Tighearna Uile-chumhachdach ag ràdh, Bha na gearra-goirt mar chomharadh dhuibh ; Thug mi pàilleanan dhuibh airson ur dìon: gidheadh rinn sibh gearan an sin, 16 Agus na tugaibh buaidh a'm' ainm-sa air son sgrios bhur naimh- dean : ach ni sibh gearan gu bràth gus an là'n diugh. 17 C'àit am bheil na sochairean a rinn mi dhuibh ? nuair a bha sibh ocrach agus tartmhor anns an fhàsach, nach do ghlaodh sibh rium, 18 Ag ràdh, C'ar son a thug thu sinn do'n fhàsach so g'ar marbhadh ? b' fhearr dhuinn seirbhis a dheanamh do na hEiphitich, na bàs fhaghail san fhàsach so. 19 An sin ghabh mi truas d'ur caoidh, agus thug mi dhuibh mana r'a itheadh ; mar sin dh'ith sibh aran nan aingeal. 20 'Nuair a bha am pathadh oirbh, nach do cheangail mi a' charraig, agus a shruth uisgeachan a mach g'ur sàsuchadh ? air son an teas chòmhdaich mi thu le duilleach nan craobh. 21 Roinn mi 'nur measg fearann tarbhach, thilg mi mach na Canaanaich, agus na Pheres- aich, agus na Philistich, romhad : ciod a ni mi fathast ni's mo oirbh ? deir an Tighearn. 22Mar seo tha an Tighearna Uile-chumhachdach ag ràdh, Nuair a bha sibh anns an fhàsach, ann an abhainn nan Amorach, air a bhith tartmhor, agus a’ toirt toibheum dom ainm; 23 Cha d'thug mi teine dhuibh air son bhur toibheum, ach thilg mi craobh anns an uisge, agus rinn mi an amhainn milis. 24 Ciod a ni mi riut, O Iacoib ? thusa, Iùdah, nach èisdeadh tu rium: tionndaidhidh mi mi gu cinnich eile, agus dhaibhsan bheir mi m’ainm, a‑chum gun glèidh iad mo reachdan.
25 Do bhrìgh gu'n do thrèig sibh mi, trèigidh mi sibhse mar an ceudna ; an uair a's àill leibh mi bhi gràsmhor dhuibh, cha dean mi tròcair oirbh. 26 Ge b'e uair a ghairmeas sibh orm, cha'n èisd mise ribh : oir thruaill sibh bhur làmhan le fuil, agus tha bhur cosan luath a dheanamh mort- aidh. 27 Cha'n ann mar gu'm b'ann air mo thrèigsinn a tha sibh, ach sibh fèin, deir an Tighearn. 28 Mar so tha an Tighearna Uile-chumhachdach ag ràdh, Nach do ghuidh mise thu mar athair a mic, mar mhàthair a nigheanan, agus mar bhanaltrum d'a leanabaibh òga, 29 Gu'm bitheadh sibhse 'n 'ur sluagh dhomhsa, agus gu'm bitheadh mise a'm' Dhia agaibh ; gu'm biodh sibhse 'n 'ur cloinn dhomh-sa, agus gu'm bithinn-sa a'm' athair agaibh ? 30 Chruinnich mi sibh r'a chèile, mar a chruinnicheas cearc a h-eoin fuidh a sgiathan : ach a nis ciod a ni mi ribh ? tilgidh mi mach thu as m' aghaidh. 31 'Nuair a bheir sibh seachad dhomhsa, tionndaidhidh mi mo ghnùis uaibh : oir thrèig mise bhur làithean fèille so, bhur gealaichean nuadha, agus bhur timchioll-ghearradh. 32Chuir mi mo sheirbhisich dur n‑ionnsaigh na fàidhean, a ghlac sibh, agus a mharbh sibh, agus a reub sibh an cuirp nam bloighdean, a dh’iarras mise am fuil air ur làmhan, deir an Tighearna. 33 Mar so tha an Tighearna Uile-chumhachdach ag ràdh, Tha do thigh 'na fhàsach, tilgidh mi mach sibh mar a ni a' ghaoth as asbhuain. 34 Agus cha bhi bhur clann sìolmhor ; oir rinn iad tàir air m' àithne, agus rinn iad an ni a ta olc romham. 35 Do thighean bheir mi do shluagh a thig ; neach nach cual uime fathast, a chreideas mi ; do nach do nochd mi comharan, gidheadh ni iadsan mar a dh'àithn mise dhoibh. 36 Chan fhaca iad fàidhean, gidheadh gairmidh iad am peacaidhean gu cuimhne, agus aidichidh iad iad. 37 Tha mi a' gabhail mar fhianuis air gràs an t-sluaigh ri teachd, aig am bheil an clann bheag a' deanamh gairdeachais ann an gàirdeachas : agus ged nach fac iad mi le sùilibh cuirp, gidheadh 'nan spiorad tha iad a' creidsinn an ni a ta mi ag ràdh. 38 Agus a nis, a bhràthair, feuch ciod an glòir ; agus faic an sluagh a tha teachd o'n àird an ear : 39 Do'n ti a bheir mi mar cheannardaibh, Abraham, Isaac, agus Iacob, Oseas, agus Amos, agus Miceas, Ioel, Abdias, agus Ionas, 40 Nahum, agus Abacuc, Sophonias, Aggeus, Sachari, agus Malachy, d'an goirear mar an ceudna aingeal an Tighearna. CAIBIDEIL 2 1Mar seo tha an Tighearna ag ràdh, Thug mi an sluagh seo a‑mach à daorsa, agus thug mi dhaibh m’àitheantan le seirbhisich na fàidhean; neach nach èisdeadh iad, ach a rinn iad tàir air mo chomhairlibh. 2 Thubhairt a' mhàthair a rug iad riu, Imichibh, a chlann ; oir is bantraich mi, agus thrèig mi. 3 Le h-aoibhneas thug mi suas thu ; ach le doilgheas agus le truime chaill mi sibh : oir pheacaich sibh an làthair an Tighearna bhur Dè, agus rinn sibh an ni sin a ta olc 'na làthair. 4 Ach ciod a nis a ni mi ribh ? Is bantraich mi, agus air mo thrèigsinn : imichibh, O mo chlann, agus iarraibh tròcair air an Tighearna. 5Air mo shon-sa, O athair, tha mi a’ gairm ort mar fhianais air màthair na cloinne seo, nach glèidh mo choicheangal: 6 Gun toir thu gu h-amhluadh iad, agus am mathair gu creich, chum as nach bi sliochd aca.
7 Biodh iad air an sgapadh am measg nan cinneach, cuirear as an ainmean iad as an talamh : oir rinn iad tàir air mo choimhcheangal. 8 Is an-aoibhinn duit, a Asur, a dh'fholaicheas annad na heucorach ! O sibhse a dhaoine aingidh, cuimhnich na rinn mi ri Sodom agus ri Gomorrha; 9 Aig am bheil am fearann 'na luidhe ann an fòidibh pic, agus ann an carnaibh luaithre : mar sin mar an ceudna ni mi riusan nach èisd rium, deir Tighearn an Uile-chumhachdaich. 10 Mar so tha'n Tighearn ag ràdh ri h-Esdras, Abair ri m' shluagh gu'n toir mi dhoibh rìoghachd Ierusaleim, a bheirinn do Israel. 11 An glòir gabhaidh mi mar an ceudna dhomh-sa, agus bheir mi dhoibh sin na pàilliunaibh sìorruidh, a dh'ulluich mi dhoibh. 12 Bithidh craobh na beatha aca mar oladh cùbhraidh ; cha saothraich iad, ni mò a bhios iad sgìth. 13 Imichibh, agus gheibh sibh : deanaibh urnuigh air son beagan do làithibh, chum as gu'm bi iad air an giorrach- adh : a ta an rìoghachd a cheana ullamh air bhur son : dean- aibh faire. 14 Togaibh neamh agus talamh mar fhianuis ; oir bhris mi an t‑olc nam bloighdean, agus chruthaich mi am math: oir is beò mi, deir an Tighearna. 15 A mhàthair, gabh do chlann, agus tog suas iad le haoibhneas, dean an cosan co luath ri carragh : oir is mise a thagh thu, deir an Tighearn. 16 Agus iadsan a tha marbh togaidh mi suas a rìs as an àitibh, agus bheir mi mach as na h-uaighean iad : oir b'aithne dhomh m'ainm ann an Israel. 17 Na biodh eagal ort, a mhàthair na cloinne : oir is mise a thagh thu, deir an Tighearn. 18 Airson do chuideachaidh cuiridh mi mo sheirbhisich Esay agus Ieremiah, a naomhaich mi agus a dh’ullaich mi dhut dà‑chraoibh‐dheug, an dèidh a chèile, air an lìonadh le iomadh meas; 19 Agus na h-uiread de thobraichean a' sruthadh le bainne agus le mil, agus seachd beanntan cumhachdach, air am fàs ròsan agus lilighean, leis an lìon mi do chlann le gàirdeachas. 20 Dean ceartas air a' bhantraich, breth air an dilleachdan, tabhair do na bochdan, dìon an dìlleachdan, sgeadaich- eadh an lomnochd. 21 Leighisibh an dream a ta lag agus a ta briste, na dean- aibh gàire air an duine bhacach chum fanoid, dìon na daoine ciurramach, agus thig- eadh an dall gu sealladh mo shoillse. 22 Gleidh an sean agus an t-òg an taobh a stigh do d' bhallachan. 23 Ge b'e àit am faigh thu na mairbh, gabh iad, agus adhlaic iad, agus bheir mise dhuit a' cheud àite ann am aiseirigh. 24 Fanaibh fathast, O mo shluagh, agus gabhaibh fois, oir thigibh fathast do shuaimhneas. 25 Beathaich do chlann, a dheagh bhanaltram ; socraichibh an casan. 26 A thaobh nan seirbhiseach a thug mi dhuit, cha sgriosar a h-aon diubh ; oir iarraidh mi iad o mheasg do àireimh. 27 Na bi sgìth : oir an uair a thig là trioblaid agus truime, ni cuid eile gul, agus brònach, ach bithidh tusa subhach, agus bithidh pailteas agad. 28 Bithidh farmad aig na cinnich riut, ach cha'n urrainn iad ni air bith a dheanamh a'd' aghaidh, deir an Tighearn. 29 Còmhdaichidh mo làmhan thu, chum nach faic do chlann ifrinn. 30 Dean gairdeachas, a mhàthair, maille ri d' chloinn ; oir saoraidh mise thu, deir an Tighearna. 31 Cuimhnich do chlann a ta 'nan codal, oir bheir mi mach iad à taobhan na talmhainn, agus nochdaidh mi tròcair dhoibh :
oir a ta mise tròcaireach, deir an Tighearna Uilechumhachdach. 32 Gabhail ri d' chloinn gus an tig mi, agus an nochd mi tròcair dhoibh : oir tha mo thobraichean a' ruith thairis, agus cha'n fàilnich mo ghràs. 33 Fhuair mise Esdras àithne o'n Tighearna air sliabh Oreib, gu'n rachainn a dh'ionnsuidh Israeil ; ach an uair a thàinig mi d'an ionnsuidh, rinn iad tàir orm, agus rinn iad tàir air àithne an Tighearna. 34 Agus uime sin a ta mi ag ràdh ribh, O sibhse a Chinneacha, a ta cluinntinn agus a' tuigsinn, Feuch bhur Buachaille, bheir esan fois shiorruidh dhuibh ; oir tha e 'm fagus, a ta teachd ann an deireadh an t-saoghail. 35 Bithibh deas gu duais na rioghachd, oir soillsichear oirbh an solus sìor. 36 Teich o sgàil an t-saoghail so, faigh aoibhneas do ghlòire : gu follaiseach tha mi toirt fianuis do m' Shlànuighear. 37 O glacaibh an tiodhlac a thugadh dhuibh, agus deanaibh gairdeachas, a' toirt buidheachais dhàsan a threòraich gu rìoghachd nèimh sibh. 38 Eirich, agus seas, feuch àireamh na muinntir a ta air an seulachadh ann am fèill an Tighearna ; 39 A dh'fhalbh o sgàile an t-saoghail, agus fhuair iad èididh glòrmhor o'n Tighearna. 40 Gabh do àireamh, a Shion, agus druid suas iadsan a ta air an èideadh an geal, a choimhlion lagh an Tighearna. 41 Coimhlionadh àireamh do chloinne, leis an robh thu a' miannachadh : guidhibh air cumhachd an Tighearna, gu'm biodh do shluagh, a ta air an gairm o thùs, air an naomhachadh. 42 Chunnaic mise Esdras air sliabh Shioin sluagh mòr, nach b'urrainn mi àireamh, agus mhol iad uile an Tighearna le hòranaibh. 43 Agus 'nam meadhon bha òganach àrd, a b'àirde na càch uile, agus air an cinn uile chuir e crùin, agus bu àird' e ; air an do ghabh mi iongantas mòr. 44 Agus dh'fheòraich mi de'n aingeal, agus thubhairt mi, A Thigh- earn, ciod iad so ? 45 Fhreagair losa agus thu- bhairt e rium, Is iad so iadsan a chuir dheth an t-eudach bàsmhor, agus a chuir uime an neobhàsmhor, agus a dh'aidich ainm Dhè : a nis a ta iad air an crùnadh, agus a' faotainn an làmha. 46 An sin thubhairt mi ris an aingeal, Ciod an t-òganach a chrùnas iad, agus a bheir dhoibh palms 'nan làimh ? 47 Mar sin fhreagair esan agus thubhairt e rium, Is e Mac Dhè e, a tha iad air aideachadh anns an t-saoghal. An sin thòisich mi gu mòr air moladh a thoirt dhaibh-san a sheas cho daingeann airson ainm an Tighearna. 48 An sin thubhairt an t-aingeal rium, Imich, agus innis do m' shluagh ciod a' ghnè nithe, agus cia mòr iongantasan an Tighearna do Dhè, a chunnaic thu. CAIBIDEIL 3 1Anns an deicheamh bliadhna air fhichead an dèidh sgrios a’ bhaile bha mi ann am Bàbilon, agus laigh mi fo àmhghar air mo leabaidh, agus thàinig mo smuaintean a‑nìos air mo chridhe: 2 Oir chunnaic mi fàsachadh Shioin, agus saoibhreas na muinntir a bha chòmhnuidh aig Babilon. 3 Agus bha mo spiorad air chrith, air chor as gu'n do thòisich mi air briathran a labhairt làn eagail ris an Tì a's Airde, agus ag ràdh,
4 O Thighearna, a ta riaghladh, labhair thu air tùs, 'nuair a shuidhich thu an talamh, agus gur tu fèin a'd' aonar, agus a dh'àithn thu do'n t-sluagh. 5 Agus thug thu corp do Adhamh gun anam, eadhon obair do làmh, agus shìn thu ann an anail na beatha, agus rinneadh e beò a'd' làthair-sa. 6 Agus treòraichidh tu e gu pàrras, a shuidhich do làmh dheas, mu'n d'thàinig an talamh air aghaidh gu bràth. 7 Agus dh'àithn thu dha do shlighe a ghràdhachadh : a pheacaich esan, agus air ball dh'òrduich thu bàs ann-san, agus 'n a ghinealachaibh, o'n d'thàinig cinnich, agus treubhan, sluagh, agus slòigh, à àireamh. 8 Agus dh'imich gach uile shluagh a reir an toil fein, agus rinn iad nithe iongantach a'd' lathair, agus rinn iad tàir air t'aitheantaibh. 9 Agus a rìs an ceann ùine thug thu an dìle orrasan a bha chòmhnuidh anns an t-saoghal, agus sgrios thu iad. 10 Agus tharladh anns gach aon diubh, mar a bha am bàs do Adhamh, mar sin bha an dìle dhoibh so. 11 Gidheadh, dh'fhàg thu aon diubh, eadhon Noah maille r'a theaghlach, o'n d'thàinig na fìreanan uile. 12 Agus tharladh, an uair a thòisich iadsan a bha chòmhnuidh air an talamh ri fàs lìonmhor, agus a fhuair iad dhoibh mòran leinibh, agus a bha 'nan sluagh mòr, gu'n do thòisich iad a rìs air a bhi ni bu mhi-dhiadhaidh na iadsan a ta air thoiseach. 13 A nis, an uair a bha iad beò co olc a'd' làthair, thagh thu dhuit fèin duine dhiubh d'am b'ainm Abraham. 14 Esan a ghràdhaich thu, agus dhàsan a mhàin nochd thu do thoil : 15 Agus rinn thu coimhcheangal sìorruidh ris, a' gealltainn dha nach trèig thu a shliochd gu bràth. 16 Agus dhasan thug thu Isaac, agus mar an ceudna do Isaac thug thu lacob agus Esau. A thaobh Iàcoib, thagh thu dhutsa e, agus chuir thu làimh ri Esau: agus mar sin bha Iàcob na shluagh mòr. 17 Agus 'nuair a thug thu mach a shliochd as an Eiphit, gu'n d'thug thu suas iad gu sliabh Shinai. 18 Agus a' cromadh nan nèamh, dhaingnich thu an talamh, ghluais thu an domhan uile, agus thug thu air an doimhne criothnachadh, agus chuir thu trioblaid air daoinibh na h-aoise sin. 19 Agus chaidh do ghlòir troimh cheithir geataibh, a theine, agus a chrith-thalmhainn, agus a' ghaoith, agus an fhuachd ; gu'n tugadh tu an lagh do shliochd lacoib, agus dìchioll do ghinealach Israeil. 20 Gidheadh cha d'thug thu air falbh cridhe aingidh uatha, chum gu'n tugadh do lagh a mach toradh annta. 21 Oir pheacaich an ceud Adhamh a ghiùlain cridhe aingidh, agus thugadh thairis e ; agus mar sin bitheadh iadsan uile a rugadh uaith. 22 Mar so rinneadh anmhuinneachd bith-bhuan ; agus an lagh (mar an ceudna) ann an cridhe nan daoine le mi-run an fhreumh ; air chor as gu'n deachaidh am maith air falbh, agus gu'n d'fhan an t-olc fathast. 23 Mar sin chaidh na h-aimsirean thairis, agus chriochnaich na bliadhnachan: an sin thog thu suas seirbhiseach dhiot, ris an abrar Daibhidh. 24 A dh'àithn thu baile a thogail do d'ainm, agus tùis agus tabhartais a thoirt duit ann. 25 'Nuair a rinneadh so mòran bhliadhnachan, an sin thrèig iadsan a bha chòmhnuidh am baile thu, 26 Agus rinn anns na h-uile nithibh mar a rinn Adhamh, agus a ghinealaich uile : oir bha aca mar an ceudna cridhe aingidh : 27 Agus mar sin thug thu thairis do bhaile do làimh do naimhde.
28 Am fearr, ma ta, an gnìomharan a ta chòmhnuidh Babilon, gu'm biodh aca uime sin uachdranachd air Sion ? 29 Oir an uair a thàinig mi 'n sin, agus a chunnaic mi aingidheachd gun aireamh, an sin chunnaic m'anam mòran do luchddeanamh uilc anns an deicheamh là deug so. chluas, air chor as gu'n do thrèig mo chridhe mi. 30 Oir chunnaic mi cionnus a dh'fhuiling thu dhoibh peacachadh, agus a chaomhain thu luchd-deanamh an aingidh : agus a sgrios thu do shluagh, agus a ghlèidh thu do naimhdibh, agus nach do chuir thu an cèill e. 31 Cha'n 'eil cuimhn' agam cionnus a dh'fhàgar an t-slighe so : Am bheil iadsan uime sin Babilon ni's fearr na iadsan a ta ann an Sion ? 32 No am bheil sluagh air bith eile aig am bheil eòlas ort a thuilleadh air Israel ? no ciod an ginealach a chreid mar so do choimhcheangal ri Iacob ? 33 Agus gidheadh cha 'n'eil an duais air a nochdadh, agus cha 'n'eil toradh air an saothair : oir chaidh mise an so agus an sin troimh na cinnich, agus tha mi faicinn gu bheil iad a' sruthadh ann an saoibhreas, agus nach 'eil iad a' smuaineachadh air t'aitheantaibh. 34 Cuidich uime sin a nis ar n-aingidheachd anns a' mheadhon, agus an aingidheachd-san mar an ceudna a ta chòmhnuidh an t-saoghail ; agus mar sin cha bhi t'ainm an àit air bith ach ann an Israel. 35 No c'uin a bha iadsan a ta 'nan còmhnuidh air an talamh, nach do pheacaich iad a'd' shùilibh ? no co an sluagh a ghleidh mar so t'aitheantan ? 36 Gheibh thu gu'n do ghleidh Israel air t'ainm do reachd ; ach chan e na cinnich. CAIBIDEIL 4 1Agus thug an t‑aingeal a chuireadh am ionnsaigh, dom b’ainm Uriel, freagradh dhomh, 2 Agus thubhairt e, Chaidh do chridhe air astar anns an tsaoghal so, agus am beil thu a' tuigsinn slighe an Tì a's Airde ? 3 An sin thubhairt mise, Seadh, mo thighearna. Agus fhreagair e mi, agus thubhairt e, Tha mi air mo chur a shealltainn dhut trì slighean, agus a chur a‑mach trì cosmhailean romhad: 4 Uime sin ma dh'fheudas tu aon chur an cèill dhomh, nochdaidh mise dhuit mar an ceudna an t-slighe leis am miann leat f haicinn, agus nochdaidh mi dhuit cia as a thàinig an cridhe aingidh. 5 Agus thubhairt mi, Innsibh, mo thighearna. An sin thubhairt e rium, Imich, tomhais dhomh cudthrom an teine, no tomhais dhomh sèideadh na gaoithe, no gairm a‑rìs mi an là a chaidh seachad. 6 An sin fhreagair mi, agus thubhairt mi, Cò an duine a dh'fheudas a dhianamh, gu'n iarradh tu a leithid so do nithibh orm ? 7 Agus thubhairt e rium, Ma dh'fhiosraicheas mi dhìot cia mòr an àite-còmhnuidh am meadhon na fairge, no cia lìon tobar a ta ann an toiseach na doimhne, no cia lìon tobar a ta os ceann an athar, no ciod an dol a mach as. pàrras: 8 Theagamh gu'n abradh tu rium, Cha deachaidh mi riamh sios do'n doimhne, no fathast do ifrinn, ni mò a dhìrich mi suas gu nèamh. 9 Gidheadh a nis cha d'iarr mi ort ach an teine agus a' ghaoith, agus an là air an deachaidh tu seachad, agus air nithibh nach urrainn thu bhi air do sgaradh, gidheadh cha'n urrainn thu freagradh sam bith a thoirt dhomh air an son. 10 Thubhairt e mar an ceudna rium, Na nithe agad fèin, agus an dream a dh'fhàs suas maille riut, cha'n aithne dhuit ;
11 Cionnus ma ta a b'urrainn do shoitheach slighe an Tì a's àirde a thuigsinn, agus an saoghal a nis air a thruaill- eadh o'n leth muigh, chum an truaillidheachd a tha follaiseach a'm' shealladh-sa a thuigsinn ? 12 An sin thubhairt mi ris, B'fhearr nach robh sinn idir ann, na sinn a bhi beò fathast ann an aingidheachd, agus a' fulang, agus gun fhios againn c'arson. 13 Fhreagair e mi, agus thubhairt e, Chaidh mi do choille do chòmhnard, agus ghabh na craobhan comhairle. 14 Agus thubhairt e, Thigibh, rachamaid, agus cogamaid an aghaidh na fairge, chum as gu falbh i romhainn, agus gu'n dean sinn tuilleadh choilltean dhinn. 15 Mar an ceudna ghabh tuiltean na fairge comhairle, agus thubhairt iad, Thigibh, rachamaid suas, agus ceannsaicheadh sinn coilltean a' chòmhnaird, chum as gu'n dean sinn dùthaich eile dhinn an sin mar an ceudna. 16 Bu diomhain smuainteachadh an fhiodha, oir thàinig an teine, agus loisg e e. 17 Mar an ceudna thàinig smuainteachadh tuiltean na fairge gu neo-ni ; oir dh'èirich a' ghaineamh, agus dhùin i iad. 18 Nam bitheadh tu nis a'd' bhreitheamh eadar an dithis so, cò a thòisicheadh tu air fhìreanachadh ? no cò a dhìteas tu ? 19 Fhreagair mi agus thu- bhairt mi, Gu deimhin is amaideach an smuain a dhealbh iad le chèile, oir thugadh an talamh do'n choille, agus tha mar an ceudna àite aig a' mhuir chum a tuiltean a ghiùlan. 20 An sin fhreagair e mi, agus thubhairt e, Thug thu breth ceart, ach c'ar son nach 'eil thu toirt breth ort fèin mar an ceudna ? 21 Oir mar a bheirear an talamh do'n choille, agus an fhairge d'a tuiltean : mar sin cha tuig iadsan a ta comhnuidh air an talamh ni air bith ach an ni a ta air an talamh : agus an ti a ta 'na chomhnuidh os ceann nan neamh, a mhain gu'n tuig e na nithe. a tha os ceann airde nan neamh. 22 An sin fhreagair mi, agus thubhairt mi, Guidheam ort, a Thighearn, biodh tuigse agam : 23 Oir cha b'ioghnadh leam-sa bhi fiosrach air na nithibh àrda, ach air an dream a ta dol seachad oirnn gach là, eadhon air an aobhar sin tha Israel air a thoirt suas mar mhasladh do na cinnich, agus air son an aobhair a thugadh do'n t-sluagh a ghràdhaich thu. thairis do chinneachaibh mi-dhiadhaidh, agus c'ar son a tha lagh ar n-aithriche air a thoirt gu neo-ni, agus nach 'eil na cumhnantan sgrìobhta gu buaidh, 24 Agus a ta sinn a' dol seachad air an t-saoghal mar loingeas, agus a ta iongantas agus eagal ar beatha, agus cha'n airidh sinn air tròcair fhaotainn. 25 Ciod ma ta ni e r'a ainm, leis an goirear sinn ? de na nithibh so dh'iarr mi. 26 An sin fhreagair e mi, agus thubhairt e, Mar is mò a rannsaicheas tu, is ann is mò a dh' iongant- as tu ; oir tha an saoghal a' deifir gu dol thairis, 27 Agus cha'n urrainn e na nithe a ta air an gealltuinn do na fìreanaibh a thuigsinn, san àm ri teachd : oir a ta an saoghal so làn do euceartaibh agus do euslaintibh. 28 Ach a thaobh an ni so an ni sin a dh'fheòraicheas tu dhiom, innsidh mise dhuit ; oir chuirear an t‑olc, ach chan eil a sgrios fhathast air teachd. 29 Air an aobhar sin mur tionndaidh an ni sin a chuirear bun os ceann, agus mur tèid an t-àit anns an do chuir- eadh an t-olc seachad, an sin cha'n urrainn e teachd a chuireadh leis a' mhaith. 30 Oir a ta gràinne an uilc air a chur ann an cridhe Adhaimh o'n toiseach, agus cia mòr an mì-dhiadh- achd a thug e suas gus an àm so ? agus cia meud fathast a bheir a mach, gus an tig àm a' bhualadh ?
31 Smuainich a nis annad fèin, cia mòr toradh aingidheachd a thug sìol an droch shìol a mach. 32 Agus an uair a ghearrar sios na diasan, a ta gun àireamh, cia mòr an t-ùrlar a lionas iad ? 33 An sin fhreagair mi, agus thubhairt mi, Cionnus, agus c'uin a thig na nithe so gu crìch ? c'ar son a ta ar bliadh- nachan tearc agus olc ? 34 Agus f hreagair e mi, ag ràdh, Na dean cabhag os ceann an Tì a's Airde : oir is diomhain do dheifir a bhi os a cheann, do bhrìgh gu'n deach thu thairis gu mòr. 35 Nach do chuir anaman nam fìrean mar an ceudna ceisd air na nithibh sin 'nan seomraichibh, ag ràdh, Cia fhad a bhitheas dòchas agam as so ? cuin a thig toradh ùrlair ar duaise? 36 Agus do na nithibh so thug Uriel an t-àrd-aing- eal freagradh dhoibh, agus thubhairt e, Eadhon an uair a lionar annaibh àireamh an t-sìl : oir thomhais e an saoghal air mheadhon. 37 Le tomhas thomhais e na h-amanna ; agus a rèir àireamh dh'àireamh e na h-amanna ; agus cha ghluais e agus cha ghluais e iad, gus an coimhlionar an tomhas sin. 38 An sin fhreagair mi, agus thubhairt mi, A Thighearn a ta riagh39 Agus theagamh gur ann air ar son-ne nach 'eil ùrlairean nam fìrean air an lìonadh, air son peacaidh na muinntir a tha 'nan còmhnuidh air an talamh. 40 Agus f hreagair e mi, agus thubhairt e, Falbh a dh'ionnsuidh mnà thorr- aich, agus feòraich dh'i, an uair a choimhlionas i a naoi mìosan, am feud a bolg a' bhreith an taobh a stigh dhith ni's faide. 41 An sin thubhairt mise, Ni h-eadh, a Thighearn, cha'n urrainn i. Agus thubhairt e rium, Anns an uaigh tha seòmraichean anama mar bhroinn mnà: 42 Oir mar a ni mnaoi ri saothair, cabhaig chum dol as o èigin an t-saothair : mar an ceudna ni na h-ionadaibh sin deifir chum na nithe sin a dhear- adh dhoibh a thèarnadh. 43 O thoiseach, feuch, an ni a's àill leat f haicinn, foillsichear dhuit e. 44 An sin fhreagair mi, agus thu- bhairt mi, Ma fhuair mi deadh-ghean a'd' shùilibh, agus ma dh'fheudas e, agus ma's iomchuidh mi. 45 Innsibh dhomh ma ta, am bheil tuilleadh ri teachd, na chaidh seachad, no tuilleadh a chaidh seachad, na tha ri teachd. 46 An ni a chaidh seachad is aithne dhomh, ach ciod a tha ri teachd cha'n aithne dhomh. 47 Agus thubhairt e rium, Seas suas air an taobh dheis, agus innsidh mi a choslas dhuit. 48 Agus sheas mi, agus dh'amhairc mi, agus, feuch, bha àmhuinn theth loisgeach a' dol seachad romham : agus an uair a chaidh an lasair seachad, dh'amhairc mi, agus, feuch, dh'fhan an deatach 'na thosd. 49 An deigh so chaidh neoil uisgeach seachad romham, agus chuir e sios mòran uisge le stoirm ; agus an uair a chaidh an tuisge stoirmeil seachad, dh'fhan na braoin fhathast. 50 An sin thubhairt e rium, Thoir an aire dhuit fèin ; mar is mò an t-uisge na na boinnean, agus mar is mò an teine na an ceò; ach fanaidh na braoin agus an deatach air dheireadh : mar sin chaidh am meud a chaidh seachad ni's mò. 51 An sin rinn mi urnuigh, agus thubhairt mi, Am beò mi, am bheil thusa a' saoilsinn, gus an àm sin ? no ciod a thachras anns na làithibh sin ? 52 Fhreagair e mi, agus thubhairt e, A thaobh nan comharan a dh'iarras tu orm, ann an cuid innsidh mi dhuit iad ann an cuid : ach a thaobh d'anama, cha'n 'eil mi air mo chur a dh' innseadh dhuit ; oir cha'n aithne dhomh e.
CAIBIDEIL 5 1Gidheadh, mar a thig na comharran, feuch, thig na làithean anns an gabh iadsan a tha a chòmhnaidh air an talamh ann an àireamh mhòr, agus bidh slighe na fìrinn falaichte, agus bidh am fearann neo-thorrach le creideamh. 2 Ach meudaichear aingidheachd thar na tha thu nis a' faicinn, no a chuala tu o chionn fhada. 3 Agus am fearann, aig am bheil thu nis a' faicinn freumh a bhi agad, chi thu gu h-obann air fhàsachadh. 4 Ach ma bheir an Tì a's Airde dhuit bhi beò, an dèigh an treas trompaid chi thu gu'n dealraicheadh a' ghrian gu h-obann a rìs san oidhche, agus a' ghealach tri uairean 's an là. 5 Agus silidh fuil a mach à fiodh, agus bheir a' chlach a guth, agus bithidh an sluagh fo bhuaireas : 6 Agus riaghlas eadhon esan, air nach 'eil suil aca ris a tha 'chòmhnuidh air an talamh, agus bheir an eunlaith air falbh le 'chèile. 7 Agus tilgidh an fhairge Shodomach iasg, agus ni i fuaim san oidhche, air nach b'aithne do mhòran : ach cluinnidh iad uile a ghuth. 8 Bithidh mar an ceudna buaireas ann an iomadh àit, agus cuirear an teine a mach gu tric a rìs, agus caochlaidhidh fiadhbheathaichean na machrach an àitean, agus bheir mnài firinneach a mach uilebheistean. 9 Agus gheibhear uisgeachan saillte anns a' mhilis, agus sgriosaidh gach caraid a chèile ; an sin falaichidh se e fein, agus tillidh tuigse d’a sheomar diomhair, 10 Agus iarrar i o mhòran, agus cha'n fhaighear i : an sin meudaichear aingidheachd agus neo-lochd- achd air an talamh. 11 Feòraichidh aon tìr mar an ceudna do neach eile, agus their e, Am bheil fìreantachd a' toirt fìreantachd air an duine tromhaibh? Agus their e, Cha'n eadh. 12 Anns an àm cheudna bithidh dòchas aig daoinibh, ach cha'n fhaigh iad ni sam bith : saothraichidh iad, ach cha soirbhich le'n slighean. 13 Tha cead agam a leithid sin do chomharan a nochdadh ; agus ma ni thu urnuigh a rìs, agus gul mar a nis, agus gu'n trasgadh tu eadhon làithean, cluinnidh tu nithe a's mò. 14 An sin dhùisg mi, agus chaidh eagal ro-mhòr air feadh mo chuirp uile, agus bha m' inntinn fo thrioblaid, air chor as gu'n do lagaich e. 15 Mar sin chùm an t-aingeal a thàinig a bhruidhinn rium mi, agus thug e comhfhurtachd dhomh, agus chuir e suas air mo chasan mi. 16 Agus air an dara oidhche thàinig e 'n uair a thàinig Salatiel, ceannard an t-sluaigh, a m' ionnsuidh, ag ràdh, C'àit an robh thu ? agus c'ar son a tha do ghnùis co trom ? 17 Nach 'eil fhios agad gu'n d'earb Israel riut ann an tìr an braighdeanais ? 18 Eirich uime sin, agus ith aran, agus na trèig sinn, mar am buachaille a dh'fhàgas a threud an làimh mhadadh-alluidh aniochdmhor. 19 An sin thubhairt mi ris, Imich uam, agus na tig am fagus domh. Agus chual' e ciod a thubhairt mi, agus dh'fhalbh e uam. 20 Agus mar sin thraisg mi seachd làithean, a' caoidh agus a' gul, mar a dh'àithn Uriel an t-aingeal dhomh. 21 Agus an dèigh sheachd laithean bha e mar sin, gu'n robh smuaintean mo chridhe ro-dhian orm a rìs, 22 Agus ghin m'anam spiorad na tuigse, agus thòisich mi air labhairt ris an Tì a's Airde a rìs, 23 Agus thubhairt e, O Thighearn a ta riaghladh, do uile fhiodha na talmhainn, agus d'a chraoibh uile, thagh thu dhuit fèin aon fhìonain :
24 Agus do uile thìrean an domhain uile thagh thu dhuit fèin aon slochd, agus d'a bhlàthaibh uile aon lili. 25 Agus do dhoimhneachdaibh na fairge uile lion thu aon amhainn : agus do na bailtibh togta uile naomhaich thu Sion dhuit fein. 26 Agus do'n eunlaith uile a chruthaich- eadh thug thu mar ainm ort aon choluman : agus do'n sprèidh uile a rinn thu dh'aon chaora dhùit. 27 Agus am measg an t-sluaigh uile fhuair thu dhuit aon shluagh : agus do'n t-sluagh so, d' an do ghràdhaich thu, thug thu lagh a tha dearbhta leis na h-uile. 28 Agus a nis, a Thighearn, c'ar son a thug thu thairis an t-aon sluagh so do mhòran ? agus air aon fhreumh a dh'ulluich thu cuid eile, agus c'ar son a sgap thu t-aon sluagh am measg mhòran ? 29 Agus iadsan a labhair an aghaidh do gheallaidhean, agus nach do chreid do choimhcheangal, shaltair iad sìos iad. 30 Ma thug thu fuath co mòr do d' shluagh, gidheadh bheir thu breth orra le d' làmhaibh fèin. 31 A nis an uair a labhair mi na briathra so, chuir- eadh an taingeal a thàinig a m' ionnsuidh an oidhche roimhe so a m' ionnsuidh, 32 Agus thubhairt e rium, Eisd rium, agus àithnidh mi thu ; èisd an ni a tha mi 'g ràdh, agus innsidh mi an tuilleadh dhuit. 33 Agus thubhairt mi, Labhair, a Thighearn. An sin thubhairt e rium, Tha thu gu mòr fo thrioblaid inntinn air sgàth Israeil: an toigh leat an sluagh sin as fheàrr na esan a rinn iad? 34 Agus thubhairt mi, Ni h-eadh, a Thigh- earna : ach is ann ro-bhrònach a labhair mi : oir tha m'àirnean a' pianadh orm gach uair, am feadh a ta mi ri saothair a thuigsinn slighe an Tì a's Airde, agus a dh'iarraidh cuid d'a bhreitheanais. 35 Agus thubhairt e rium, Cha'n urrainn thu. Agus thubhairt mi, Carson, a Thighearna? c'àit an do rugadh mi ma ta ? no c'arson nach b'i bron mo mhàthar m' uaigh, a chum nach faiceadh mi saothair Iacoib, agus saoth- air sgith sprèidhe Israeil ? 36 Agus thubhairt e rium, Aireamh dhomh na nithe nach 'eil fathast air teachd, cruinnich r'a chèile an salchar a ta air a sgapadh o chèile, dean dhomh na blàthan a rìs uaine, a tha air seargadh ; 37 Fosgail dhomh na h-ionadan a tha druidte, agus thoir a mach dhomh na gaotha a ta annta air an druideadh suas, nochd dhomh dealbh gutha : agus an sin cuiridh mi 'n ceill duit an ni air am bheil thu a' saothrachadh chum fios a bhi agad. 38 Agus thubhairt mi, O Thighearn a ta riaghladh, cò aig am bheil eòlas air na nithibh so, ach an ti aig nach 'eil a chomhnuidh maille ri daoinibh ? 39 Air mo shon-sa, tha mi neo-ghlic : cionnus ma ta a dh'fheudas mi labhairt air na nithibh sin a dh'iarras tu orm ? 40 An sin thubhairt e rium, Amhuil mar nach urrainn thusa aon do na nithibh sin a dheanamh mu'n do labhair mi, eadhon mar sin cha'n 'eil thu comasach air mo bhreitheanas fhaotainn a mach, no fa dheireadh an gràdh a gheall mi do m' shluagh. 41 Agus thubhairt mi, Feuch, a Thighearn, tha thu fathast am fagus dhoibh-san a ghleidhear gus a' chrìoch : agus ciod a ni iadsan a bha romham, no sinne a ta nis, no iadsan a thig 'n ar dèigh ? 42 Agus thubhairt e rium, Samhlaichidh mi mo bhreitheanas ri fàinne : amhuil mar nach 'eil moille aig an dream a thàinig mu dheireadh, mar sin cha 'n'eil luathas aig a' cheud fhear. 43 Mar sin fhreagair mise, agus thubhairt mi, Nach b'urr- ainn thusa an dream a rinneadh a dheanamh, agus a bhitheas a nis, agus a ta ri teachd, air ball ; gu'n nochd thu do bhreitheanas ni's luaithe ?
44 An sin fhreagair e mi, agus thubhairt e, Cha'n fheud an creutair cabhag a dheanamh os ceann a' chrèutair ; ni mo a ghleidheas an saoghal iad sa bhad a chruthaichear ann. 45 Agus thubhairt mi, Mar a thubhairt thu ri d' sheirbhiseach, gu'n d'thug thusa, a tha toirt beatha do na h-uile, beatha air ball do'n chreutair a chruthaich thu, agus ghin an creutair e : eadhon mar sin dh' fhaodadh e nis an dream sin a ghiulan. a nis bhi làthair aig aon àm. 46 Agus thubhairt e rium, Iarr a' broinn na mnà, agus abair rithe, Ma bheir thu mach clann, c'ar son nach 'eil thu ga d' dheanamh cuideachd, ach aon an dèigh a chèile ? guidhibh oirre uime sin deichnear chloinne a thoirt a mach n aon uair. 47 Agus thubhairt mi, Cha'n urrainn i : ach is èigin di a dheanamh fad o làimh. 48 An sin thubhairt e rium, Eadhon mar sin thug mi bron na talmhainn dhoibhsan a chuirear ann 'nan aimsiribh fèin. 49 Oir amhuil mar leanabh òg nach toir e mach na nithe a bhuineas do dhaoinibh aosda, mar sin mar an ceudna a ghnàthaich mise an saoghal a chruthaich mi. 50 Agus dh'fheòraich mi, agus thubhairt mi, Do bhrìgh gu'n d'thug thu nis dhomh an t-slighe, theid mi air m'aghaidh a labhairt a'd' làthair : oir tha ar màthair, mu'n d'innis thu dhomh gu'n robh i òg, a nis am fagus do dh'aois. 51 Fhreagair e mi, agus thubhairt e, Iarr air mnaoi a ta giùlan clann, agus innsidh i dhuit. 52 Abraibh rithe, C'ar son a tha iadsan a thug thu a mach cosmhuil riu-san a bha roimhe so, ach is lugha dh'inbhe ? 53 Agus freagraidh i thu, Iadsan a bheirear an neart na h-òige a dh'aon dreach, agus iadsan a bheirear an àm na h-aois, an uair a dh'fhàillicheas a' bhrù, tha iad air mhodh eile. 54 Thugaibh fa'near uime sin mar an ceudna, cionnus a tha sibh ni's lugha bhur inbhe, na iadsan a bha roimhibh. 55 Agus is ann mar sin a ta iadsan a' teachd a'd' dhèigh ni's lugha na sibhse, mar na creutairean a ta nis a' tòiseachadh air sean, agus a chaidh thairis air neart na h-òige. 56 An sin thubhairt mise, A Thighearn, guidheam ort, ma fhuair mi deadh-ghean a'd' shùilibh, nochd do d' sheirbhiseach leis am bheil thu 'g amharc air do chreutair. CAIBIDEIL 6 1Agus thubhairt e rium, Anns an toiseach, nuair a rinneadh an talamh, mun do sheas crìochan an domhain, no an do shèid na gaothan, 2 Mun d' rinn tàirneanach agus soillseachadh gu bràth, No leagadh bunaite pàrras gu bràth, 3 Mun robh na blàthan maiseach air am faicinn, No riamh na cumhachdan so-ghluasadach air an suidheachadh, Mun do chruinnicheadh mòr-chuideachd nan aingeal, 4 No bha riamh àrdan nan speur air an togail suas, mu'n d'ainmicheadh tomhasan nan speur, No 'n robh similearan an Sion teth. 5 Agus mu'n robh na bliadhnachan a ta làthair air an iarruidh a mach, agus gu'm biodh innleachdan na muinntir a ta nis a' peacachadh air an tionndadh, mu'n do sheulaicheadh iadsan a chruinnich creidimh chum ionmhais : 6 An sin thug mi fa'near na nithe so, agus rinneadh iad uile leamsa a mhàin, agus le neach air bith eile : leamsa mar an ceudna crìochnaichear iad, agus le neach air bith eile. 7 An sin fhreagair mi, agus thubhairt mi, Ciod e dealachadh nan aimsirean ? no c'uin a bhitheas crioch air a' cheud f hear, agus a thoiseach a ta 'na dhèigh sin ? 8 Agus thubhairt e rium, O Abraham gu h-Isaac, 'nuair a rugadh lacob agus Esau uaith, chum làmh lacoib air tùs sàileadh Esau.
9 Oir is e Esau deireadh an t-saoghail, agus is e Iacob toiseach an t-saoghail a tha 'leantuinn. 10 Tha làmh an duine eadar sàil agus làmh : ceisd eile, Esdrais, na cuir an ceill. 11 Fhreagair mi an sin, agus thubhairt mi, O Thighearna tha riaghladh, ma fhuair mi deadh-ghean a'd' shùilibh. 12 Guidheam ort, nochd do d' sheirbhiseach crioch do chomharaidh, mu'n do nochd thu cuid dhomh an raoir. 13 Agus f hreagair esan agus thubhairt e rium, Seas suas air do chosaibh, agus cluinn guth cumhachdach. 14 Agus bithidh e mar ghluasad mòr ; ach cha ghluaisear an tàit air am bheil thu. 15 Agus uime sin an uair a labhras e na biodh eagal ort : oir tha am focal o'n chrìoch, agus tha bunaite na talmhainn air a thuigsinn. 16 Agus c'ar son ? oir tha cainnt nan nithe so air chrith, agus air a gluasad : oir a ta fios aige gur èigin crìoch nan nithe so bhi air an atharrachadh. 17 Agus an uair a chuala mi e, sheas mi air mo chosaibh, agus dh'èisd mi, agus, feuch, bha guth a' labhairt, agus bha a fhuaim mar fhuaim mòran uisgeachan. 18 Agus thubhairt e, Feuch, a ta na laithean a' teachd, anns an tòisich mise air teachd am fagus, agus air an dream a tha 'nan còmhnuidh air an talamh fhaicinn, 19 Agus tòisichidh mi air feòraich dhiubh, ciod iadfan a chiontaich gu h-eucorach le'n neo-fhìreantachd, agus an uair a bhitheas àmhghar Shioin air a coimh- lionadh ; 20 Agus an uair a chrìochnaichear an saoghal, a thòisicheas air seargadh as, an sin nochdaidh mise na comharan so : bithidh na leabhraichean air am fosgladh fa chomhair nan speur, agus chi iad uile le chèile. 21 Agus labhraidh clann bliadhna dh'aois le'n guthanna, beiridh na mnài thorrach a mach clann anab- aidh a thri no ceithir mìosan a dh'aois, agus bithidh iad beò, agus air an togail suas. 22 Agus gu h-obann nochdaidh na h-ionadan a chuirear gun sìol, gu h-obann gheibhear na tighean-tasgaidh làn falamh. 23 Agus bheir an trompaid fuaim, agus an uair a chluinneas gach duine, bithidh eagal orra gu h-obann. 24 Anns an àm sin cogaidh cairdean an aghaidh a chèile mar naimhdibh, agus bithidh eagal air an talamh riusan a tha 'nan còmhnuidh ann ; seasaidh tobraichean nan tobar, agus an tri uairean cha ruith iad. 25 Ge b'e neach a dh'fhàgar o na nithibh sin uile a dh'innis mi dhuit, teichidh e, agus chi e mo shlainte, agus deireadh bhur saoghail. 26 Agus na daoine a ghabhar, chi iad e, nach do bhlais bàs o'n bhreith : agus caochlaidhear cridhe an luchd-àiteachaidh, agus tionndaidhear gu brìgh eile. 27 Oir cuirear a mach olc, agus cuirear as do cheilg. 28 A thaobh a' chreidimh soirbhichidh e, bheirear buaidh air truaillidheachd, agus cuirear an cèill an fhìrinn, a bha cho fada gun toradh. 29 Agus an uair a labhair e rium , feuch, dh'amhairc mi a' bheag agus a' bheag air-san an làthair an do sheas mi. 30 Agus na briathra so thubhairt e rium ; Tha mi air teachd a shealltainn dhut an t-àm dhen oidhche ri teachd. 31 Ma ni thu tuilleadh urnuigh, agus gu'n dean thu trasg a rìs seachd laithean, innsidh mise dhuit nithe a's mo san la, na chuala mi. 32 Oir tha do ghuth-sa air a chluinntinn an làthair an Tì a's Airde : oir chunnaic an Cumhachd- ach do ghnìomhara cothromach, chunnaic e mar an ceudna do throcair, a bha agad o t'òige riamh.
33 Agus uime sin chuir e mise a dh'fhoillseachadh nan nithe so uile dhuit, agus a ràdh riut, Biodh deadh mhisneach agad, agus na biodh eagal ort. 34 Agus na dean cabhag maille ris na h-aimsiribh a chaidh seachad, a smuaineachadh nithe dìomhain, chum as nach dean thu cabhag o na h-amaibh deireannach. 35 Agus an dèigh so ghuil mi rìs, agus thraisg mi seachd làithean air an dòigh cheudna, chum gu'n coimhlionainn na tri seachdainean a dh'innis e dhomh. 36 Agus air an ochdamh oidhche bha mo chridhe air a chràdh an taobh a stigh dhiom a rìs, agus thòisich mi air labhairt an làthair an Tì a's Airde. 37 Oir bha mo spiorad air a lasadh gu mòr, agus m'anam fo àmhghar. 38 Agus thubhairt mi, O Thighearn, labhair thu o thoiseach a' chruthachaidh, eadhon an ceud là, agus thubhairt thu mar so ; Deanar neamh agus talamh ; agus bha t'fhocal 'na obair iomlan. 39 Agus bha 'n sin an spiorad, agus bha dorchadas agus sith air gach taobh ; cha deach fuaim guth an duine a chruthachadh fhathast. 40 An sin dh'àithn thu solus maiseach teachd a mach à d'ionmhasaibh, chum gu'm biodh t'oibre air fhoillseachadh. 41 Air an dara là rinn thu spiorad na h-athar, agus dh'àithn thu a sgaradh o chèile, agus dealachadh a dheanamh eadar na huisgeachaibh, chum gu'n rachadh aon chuid suas, agus gu fanadh an earrann eile shìos. 42 Air an treas là dh'àithn thu na h-uisgeachan a thional anns an t-seachdamh cuid do'n talamh : sè earrannan thiormaich thu suas, agus ghleidh thu iad, a chum gu'm biodh cuid diubh so air an suidheachadh le Dia, agus air an teàrnadh gu'n deantadh seirbhis duit. 43 Oir co luath 's a chaidh t'fhocal a mach rinneadh an obair. 44 Oir air ball bha toradh mòr, agus gun àireamh, agus mòran agus sòlasan eadar-dhealaichte air son a' bhlais, agus blàthan do dhath neo-chaochlaideach, agus fàile do fhàile mìorbhuilich : agus rinneadh so air an treas là. 45 Air a' cheathramh là dh'àithn thu gu'n dealraicheadh a' ghrian, agus gu'n tugadh a' ghealach a solus, agus gu'm biodh na reultan an ordugh : 46 Agus thug e dhoibh àithne seirbhis a dheanamh do'n duine, a bha ri dheanamh. 47 Air a' chùigeamh là thubhairt thu ris an t-seachdamh cuid, far an cruinn- icheadh na h-uisgeachan, gu'n tugadh e a mach beò- chreutairean, eunlaith agus iasg : agus mar sin tharladh. 48 Oir thug an t-uisge balbh agus gun bheatha a mach nithe beò air àithne Dhè, chum gu'm moladh na h-uile dhaoine t'oibre iongantach. 49 An sin dh'òrduich thu dà chreutair beò, aon diubh Enoch mar ainm ort, agus Lebhiatan eile ; 50 Agus gu'n do dhealaich thu h-aon aca o chèile : oir cha'n fheud an seachdamh cuid, eadhon, far an cruinn- ich an t-uisge r'a chèile, cumail le chèile. 51 Do Enoch thug thu aon chuid, a thiormaicheadh suas air an treas là, chum gu'n gabhadh e còmhnuidh anns a' chuid cheudna, anns am bheil mìle cnoc. 52 Ach do Lebhiatan thug thu an seachdamh cuid, eadhon an tais ; agus ghleidh thu esan gu bhi air a shlugadh suas uaithsan a's aill leat, agus an uair. 53 Air an t-seathadh là thug thu àithne do'n talamh, romhad gu'n tugadh e mach beathaichean, sprèidh, agus nithe a shnàigeas. 54 Agus 'nan dèigh so, Adhamh mar an ceudna, a rinn thu a'd' uachdaran air do chreut- airean uile : uaith-san thàinig sinne uile, agus an sluagh mar an ceudna a thagh thu.
55Seo uile labhair mi a’d’ làthair, O Thighearna, a chionn gun do rinn thu an saoghal air ar sgàth-ne 56 A thaobh an t-sluaigh eile, a thàinig mar an ceudna o Adhamh, thubhairt thu nach neo-ni iad, ach gu'm bi iad cosmhuil ri smugaid : agus shamhlaich thu am pailteas ri braon a thuiteas o shoitheach. 57 Agus a nis, a Thighearn, feuch, thòisich na cinnich so, a bha riamh air an meas mar neo-ni, air bhi 'nan uachdaranaibh oirnne, agus air ar n-itheadh suas. 58 Ach tha sinne do shluagh, d' an goir thu do cheud-ghin, t'aon-ghin, agus do ghràdh- aich, air an tabhairt d'an làimh. 59 Ma tha an saoghal a nis air a dheanamh air ar son-ne, c'ar son nach 'eil sinn a' sealbhachadh oighreachd maille ris an tsaoghal ? cia fhad a mhaireas so ? CAIBIDEIL 7 1Agus nuair a sguir mi de labhairt nam briathran seo, chuireadh am ionnsaigh an t‑aingeal a chuireadh am ionnsaigh anns na h‑oidhcheannan roimhe seo: 2 Agus thubhairt e rium, Eirich, Esdrais, agus cluinn na briathran a thàinig mi a dh' innseadh dhuit. 3 Agus thubhairt mi, Labhair, mo Dhia. An sin thubhairt e rium, Tha an fhairge air a suidheachadh ann an àite farsaing, a‑chum gum biodh i domhain agus mòr. 4 Ach cuir a' chuis gu robh an t-slighe a-steach cumhang, agus mar abhainn; 5 Cò ma ta a b'urrainn dol a stigh air an fhairge, gu amharc oirre, agus a riaghladh ? mur deachaidh e troimh 'n chaol, ciamar a thigeadh e chum a chaolais ? 6 Tha ni eile mar an ceudna ; Tha baile air a thogail, agus air a shuidheachadh air fearann farsaing, agus tha e làn de na h‑uile nithean matha: 7Tha a slighe a‑steach cumhang, agus air a shuidheachadh ann an àite cunnartach airson tuiteam, mar gum biodh teine air an làimh dheis, agus air an làimh chlì uisge domhainn: 8 Agus aon slighe eadar iad le chèile, eadhon eadar an teine agus an t-uisge, cho beag 's nach b'urrainn ach o ni duine dol ann sa bhad. 9 Ma thugadh am baile so a nis do dhuine mar oighreachd, mur tèid e gu bràth thairis air a' chunnart a chuireadh roimhe, cionnus a gheibh e an oighreachd so ? 10 Agus thubhairt mi, Is ann mar sin, a Thighearn. An sin thubhairt e rium, Mar sin mar an ceudna tha cuibhreann Israeil. 11 Oir air an son-san rinn mise an saoghal : agus an uair a bhris Adhamh mo reachdan, an sin dh'orduicheadh gu bheil a nis deanta. 12 An sin rinneadh dol a stigh an t-saoghail so cumhang, làn do dhoilgheas agus do shaothair : cha'n 'eil annta ach tearc agus olc, làn do chunnartaibh, agus ro phianmhor. 13 Oir bha dol a stigh an t-saoghail bu shine farsuinn agus cinnteach, agus thug e toradh neo-bhàsmhor. 14 Air an aobhar sin mur dean iadsan a ta beo, a dhol a stigh do na nithibh caola agus diomhain so, cha'n urrainn iad gu brath a ghabhail orrasan a thaisgear suas air an son. 15 A nis uime sin c'ar son a ta thu fèin fo amharus, do bhrìgh nach 'eil annad ach duine truaillidh ? agus c'ar son a tha thu air do ghluasad, am feadh nach 'eil thu ach bàsmhor ? 16 C'ar son nach d' thug thu fainear a'd' inntinn an ni so a ta ri teachd, ni's mo na tha làthair ? 17 An sin fhreagair mise, agus thubhairt mi, A Thighearna, a ta riaghladh, dh'orduich thusa ann ad lagh, gu'n sealbhaicheadh na fireana na nithe so, ach gu sgriosadh na daoine midhiadhaidh.
18 Gidheadh, fuilgidh na fìreana nithe teann, agus bithidh dòchas aca an farsuing : oir dh'fhuiling iadsan a rinn gu haingidh na nithe caola, agus cha'n fhaic iad an leud. 19 Agus thubhairt e rium. Chan eil breitheamh os cionn Dhè, agus neach aig a bheil tuigse os cionn an Tì as àirde. 20 Oir a ta mòran air an bàsachadh anns a' bheatha so, do bhrìgh gu bheil iad a' deanamh tàir air lagh Dhè, a tha air a chur fa'n comhair. 21 Oir thug Dia àithne theann do'n dream a thàinig, ciod a dheanadh iad chum beatha a chaitheadh, eadhon mar a thàinig iad, agus ciod a bheireadh iad fa'near a pheanas a sheachnadh. 22 Gidheadh cha d' thug iad umhlachd dha ; ach labhair e 'na aghaidh, agus dhealbh e nithe faoin ; 23 Agus mheall se iad fèin le'n droch ghnìomharaibh ; agus thubhairt e mu'n Tì a's Airde, nach 'eil e ; agus cha b'aithne dha a shlighibh : 24 Ach rinn iad tàir air a lagh, agus dh'àich iad a choimhcheangal ; na reachdan cha robh iad dìleas, agus cha do choilean iad a obraichean. 25 Agus uime sin, Esdrais, oir a ta na nithe falamh, agus na nithe làn do na nithe làn. 26 Feuch, thig an t-àm anns an tig na comharan so a dh'innis mise dhuit gu crìch, agus gu'm foillsichear a' bhean nuadhphòsda, agus gu'm faicear ise a' teachd a mach, a ta nis air a tarruing o'n talamh. 27 Agus ge b'e neach a shaorar o na h-uilcibh sin, chi e m'iongantais-sa. 28 Oir foillsichear Iosa mo mhac-sa maille riu-san a bhitheas maille ris, agus ni iadsan a mhaireas gàirdeachas an ceann ceithir cheud bliadhna. 29 An dèigh nam bliadhna so gheibh mo mhac Criosd bàs, agus na h-uile dhaoine aig am bheil beatha. 30 Agus bithidh an saoghal air a thionndadh gu seann tosd seachd làithean, mar anns na breitheanais roimhe so : air chor as nach fan neach sam bith. 31 Agus an dèigh sheachd làithean, togar suas an saoghal, nach 'eil fathast a' dùsgadh, agus a gheibh bàs a ta truaillidh. 32 Agus bheir an talamh air ais iadsan a tha 'nan codal innte, agus mar sin bheir an duslach iadsan a ta 'nan tosd, agus saoraidh na h-ionadan diomhair na h-anaman sin a dh'earbas riu. 33 Agus nochdaidh an Tì a's Airde air caithir a' bhreitheanais, agus theid truaighe thairis, agus bithidh crioch air an fhadfhulangas. 34 Ach a mhàin mairidh breitheanas, seasaidh an fhìrinn, agus neartaichidh creideamh. 35 Agus leanaidh an obair, agus bithidh an duais air a nochdadh, agus bithidh na gnìomharan maith an gnìomh, agus cha bhi riaghladh air bith aig na h-aingidh. 36 An sin thubhairt mi, Rinn Abraham urnuigh air tùs air son nan Sodomach, agus Maois air son nan aithriche a pheacaich san fhàsach : 37 Agus Iosa 'na dhèigh air son Israeil ri linn Achain : 38Agus Samuel agus Daibhidh airson an sgrios: agus Solamh air an son-san a bha gu teachd don ionad naomh: 39 Agus Helias air son na muinntir a fhuair uisge ; agus air son nam marbh, chum gu'm biodh e beò : 40 Agus Eseciah air son an t-sluaigh ri linn Shenacherib : agus mòran air son mhòran. 41 Eadhon mar sin a nis, a chionn gu bheil truaillidheachd air fàs suas, agus aingidheachd air a mheudachadh, agus na fìreanan air ùrnuigh air son nan daoine mi-dhiadhaidh : c'ar son nach bi e mar sin a nis mar an ceudna ?
42 Fhreagair e mi, agus thu- bhairt e, Cha'n i a' bheatha so a ta làthair a' chrioch air am bheil mòr ghlòir a' gabhail còmhnuidh ; uime sin rinn iad urnuigh air son nan lag. 43 Ach bithidh là a' bhreitheanais 'na chrìoch na h-aimsir so, agus toiseach na neo-bhàsmhorachd ri teachd, anns an deachaidh truaillidheachd thairis ; 44 Tha crioch air ain-diadhachd, tha neo-chreid- imh air a gearradh as, tha fireantachd air fas, agus firinn air fàs suas. 45 An sin cha'n urrainn neach air bith an ti a sgriosar a shaoradh, no a shàrachadh a fhuair a' bhuaidh. 46 Fhreagair mi air an aobhar sin, agus thubhairt mi, Is e so mo cheud ràdh, agus mu dheireadh, gu'm b'fhearr gun an talamh a thoirt do Adhamh : no, an uair a thugadh dha e, chum a chumail o pheacadh. 47 Oir ciod an tairbhe a ta ann a nis do dhaoinibh san aimsir so a bhi beò ann an truime, agus sùil a bhi aca an dèigh bàis air son peanais ? 48 O thusa Adhamh, ciod a rinn thu ? oir ged is tusa a pheacaich, cha tuit a mhàin, ach sinne uile a tha tighinn uait. 49 Oir ciod an tairbhe a ta ann dhuinne, ma gheall- adh dhuinn àm neo-bhàsmhor, far am an d'rinn sinn na h-oibre a bheir bàs ? 50 Agus gu bheil dòchas sìorruidh air a gheall- adh dhuinn, air dhuinne bhi ni's aingidh air ar deanamh dìomhain ? 51 Agus gu bheil àitean-còmhnuidh slàinteil agus tearuinte air an taisg- eadh suas dhuinn, am feadh a chaith sinn gu haingidh ? 52 Agus gu'm biodh glòir an Ti a's àirde air a cumail a dhìonadh na muinntir sin a thug caithe-beatha chùramach, an uair a ghluais sinn anns na dòighean a's aingidh do na h-uile ? 53 Agus gu'm biodh pàrras air a nochdadh, aig am bheil a thoradh gu sìorruidh, anns am bheil tèaruinteachd agus leighis, leis nach tèid sinn a steach innte ? 54 (Oir ghluais sinn ann an aiteachan neo-thaitneach.) 55 Agus gu'n dealraicheadh aghaidhean na muinntir a chleachd còmhnuidh os ceann nan reult, an uair a bhitheas ar n-aghaidh-ne ni's dubha na dorchadas ? 56 Oir am feadh a bha sinn beò, agus a' deanamh aingidheachd, cha do mheas sinn gu'n tòisicheamaid air fulang air a son an dèigh bàis. 57 An sin fhreagair e mi, agus thubhairt e, Is i so cor a' chatha, cò an duine a ta air a bhreith air an talamh ; 58 A chum, ma gheibh e buaidh, gu'm fuiling e mar a thubhairt thu : ach ma gheibh e a' bhuaidh, gu'm faigh e an ni a ta mi ag ràdh. 59 Oir is i so a' bheatha mu'n do labhair Maois ris an t-sluagh, am feadh a bha e beò, ag ràdh, Taghaibh dhuibh fèin a' bheatha, chum gu'm bi sibh beò. 60 Gidheadh cha do chreid iadsan e, no na fàidhean 'na dhèigh, no mise a labhair riu, 61 Nach biodh a leithid do truime 'n an sgrios, 's a bhitheas gàirdeachas os an ceann a tha daingeann chum slàinte. 62 Fhreagair mi an sin, agus thubhairt mi, Tha fhios agam, a Thighearna, gu'n goirear tròcaireach air an Tì a's Airde, do bhrìgh gu'n d'rinn e tròcair orra-san nach 'eil fathast air teachd a chum an t-saoghail, 63 Agus orra-san mar an ceudna a thionndaidheas d'a lagh ; 64 Agus gu bheil e foighidneach, agus gu bheil e fada fhulang dhoibhsan a pheacaich, mar a chreutairean ; 65 Agus gu bheil e pailt, do bhrigh gu bheil e ullamh gu tabhairt far am bheil feum ; 66 Agus gu bheil e trocaireach, do bhrigh gu bheil e a' deanamh trocair ni's mo agus ni's mo do'n dream a ta lathair, agus a chaidh seachad, agus mar an ceudna dhoibhsan a ta ri teachd.
67 Oir mur meudaich e a throcairean, cha buanaich an saoghal maille riu-san a shealbhaicheas e. 68 Agus tha e toirt maitheanas ; oir mur deanadh e mar sin d'a mhaitheas, chum gu'm biodh iadsan a rinn eucearta air an saoradh uatha, cha'n f hanadh an deicheamh cuid do dhaoinibh beò. 69 Agus air dha bhi 'na bhreitheamh, mur maith e dhoibh-san a tha air an slànuchadh le 'fhocal, agus mur cuir e mach moran nan connsachadh, 70 Bu ro-bheag a dh'fhag deadh dhùrachd ann an àireamh gun àireamh. CAIBIDEIL 8 1 Agus fhreagair e mi, ag ràdh, Rinn an Tì a's Airde an saoghal so air son mhòran, ach an saoghal ri teachd air son beagan. 2 Innsidh mise dhuit coslas, Esdrais ; Mar nuair a dh’iarras tu an talamh, their e riut, gu bheil e a’ toirt mòran molltair de na soithichean creadha air an dèanamh, ach beagan duslach às an tig òr: eadhon mar sin tha cùrsa an t-saoghail seo a tha an làthair. 3 Tha mòran air an cruthachadh, ach beagan a thèarnar. 4 Mar so fhreagair mi, agus thubhairt mi, Sluig, ma ta, a nuas, O m'anam, tuigse, agus ith suas gliocas. 5 Oir dh'aontaich thu eisdeachd, agus tha thu toileach fàistneachd a dheanamh : oir cha'n 'eil agad sith ni's mo na bhi beò a mhàin. 6 A Thighearna, mur fuiling thu do d' sheirbhiseach, gu'n dean sinn urnuigh a'd' làthair, agus gu'n toir thu dhuinn sìol d'ar cridhe, agus a dh'ulluicheas d'ar tuigse, chum gu'n tig a thoradh ; Cionnus a bhios gach duine truaillidh beò, a ghiùlaineas àite duine ? 7 Oir is tusa a mhàin, agus sinne uile 'n ar n-aon obair do làmh, mar a thubhairt thu. 8 Oir an uair a dhealbhar an corp a nis ann am broinn na màthar, agus a bheir thu buill dheth, a ta do chreutair air a ghleidheadh ann an teine agus ann an uisge, agus naoi mìosan mairidh d' obair do d' chreutair a chruthaicheadh innte. 9 Ach an ni a ghleidheas agus a ghleidheas, tèarnar e araon : agus an uair a thig an t-àm, bheir a' bhrù a thèarnadh suas na nithe a dh'fhàs innte. 10 Oir dh'àithn thu à earrannaibh a' chuirp, se sin r'a ràdh, as na cìochaibh, bainne a thabhairt, eadhon toradh nan cìoch, 11 A chum gu'm bi an ni a dhealbhar air a bheathachadh rè tamuill, gus an cleachd thu e do d' thròcair. 12 Le d' cheartas thug thu suas e, agus dh'altrum thu e ann ad lagh, agus dh'ath-leasaich thu e le d' bhreitheanais. 13 Agus marbhaidh tu e mar do chreutair, agus beothaichidh tu e mar t'obair. 14 Uime sin ma sgriosas tu esan a dhealbh- adh le saothair co mòr, is ni furasta e bhi air orduchadh le d' àithne, chum gu'm biodh an ni a rinneadh air a ghleidheadh. 15 A nis uime sin, a Thighearn, labhraidh mi ; a' beantuinn ris an duine gu leir, is fearr a tha fios agad ; ach a' beantuinn ri d' shluagh-sa, aig am bheil mi duilich ; 16 Agus air son t'oighreachd-sa, air son an dean mi caoidh ; agus air son Israeil, air son am bheil mi trom ; agus air son Iacoib, aig am bheil mi air mo bhuaireadh ; 17 Uime sin tòisichidh mi air urnuigh a dheanamh a'd' làthairsa, air mo shon fèin, agus air an son : oir tha mi faicinn an easan againne a tha 'n ar còmhnuidh 's an tìr. 18 Ach chuala mi luathas a' bhreitheamh a bha ri teachd.
19 Uime sin èisd ri m' ghuth, agus tuig mo bhriathran, agus labhraidh mi a'd' làthair. Is e seo toiseach briathran Esdrais, mun do thogadh suas e: agus I s cobhair, 20 O thusa, Thighearna, a ta chòmhnuidh ann an sìorruidheachd, a dh'amhairceas o shuas air nithibh a ta air nèamh agus air nèamh ; 21 Aig am bheil a righ-chaithir gun mheas ; aig nach feudar a ghlòir a thuigsinn ; fa chomhair am bheil sluagh nan aingeal a' seasamh le ball-chrith, 22 Aig am bheil seirbhis air gaoith is teine ; aig am bheil focal fìor, agus a bhriathra seasmhach ; aig a bheil àithne làidir, agus a riaghailt eagallach; 23 An ti a thiormaicheas a shealladh na doimhne, agus a bheir corruich air na slèibhtibh leaghadh as ; a ta an fhirinn a' toirt fianuis : 24 Eisd urnuigh do sheirbhisich, agus eisd ri athchuinge do chreutair. 25 Oir am feadh is beò mi labhraidh mi, agus am feadh a bhios tuigse agam freagraidh mi. 26 Na seall air peacaibh do shluaigh ; ach orra-san a ni seirbhis dhuit ann am firinn. 27 Na biodh suim agad do innleachdan aingidh nan cinneach, ach air miann na muinntir a choimhideas do theisteas ann an àmhgharaibh. 28 Na smuainich orra-san a ghluais gu cealgach a'd' làthair : ach cuimhnich orra-san d'an d'fhiosraich a rèir do thoile t'eagal. 29 Na deanadh e do thoil iadsan a bha beò mar bheathaichean a sgrios ; ach amharc orra-san a theagaisg gu soilleir do lagh. 30 Na gabh corruich orra- san a mheasar ni's miosa na na hainmhidhean ; ach gràdhaich- ibh iadsan a tha a ghnàth a' cur an earbsa ann ad fhìreantachd agus ann ad ghlòir. 31 Oir tha sinne agus ar n-aithrichean a' faotuinn an eucail so : ach air ar son-ne goirear peacaich dhiotsa. 32 Oir ma tha toil agad trocair a dhean- amh oirnn, goirear thu trocaireach, dhuinne, aig nach 'eil oibrichean fireantachd. 33 Oir na fireana, aig am bheil moran deadh oibre air an tasgaidh suas maille riut, gheibh iad as an gniomharaibh fein duais. 34 Oir ciod e an duine, gu'n gabhadh tu doil- geas air ? no ciod e ginealach truaillidh, gu'm bitheadh tu co searbh d'a thaobh ? 35 Oir gu deimhin cha 'n'eil neach 'nur measg a rugadh, ach rinn e gu h-olc ; agus am measg nan creideach cha'n 'eil neach ann nach d' rinn olc. 36 Oir ann an so, O Thigh- earn, foillsichear d'fhìreantachd agus do mhaitheas, ma bhios tu tròcaireach dhoibh-san aig nach 'eil muinghinn nan deadh oibre. 37 An sin fhreagair e mi, agus thubhairt e, Tha cuid de nithibh labhair thu gu ceart, agus a rèir t'fhocail bithidh e. 38Oir gu deimhinn cha smaoinich mi air suidheachadh na muinntir a pheacaich ron bhàs, ron bhreitheanas, ron sgrios: 39 Ach ni mise gairdeachas a thaobh gnùise nam fìrean, agus cuimhnichidh mi mar an ceudna an turus, agus an slàinte, agus an duais a gheibh iad. 40 Mar a labhair mi nis, mar sin bithidh e gu crìch. 41 Oir mar a chuireas an tuath- anach moran siol air an talamh, agus a shuidhicheas e moran chraobh, agus gidheadh cha d'thig an ni a chuirear math 'na aimsir fein, ni mo a ghreasas iadsan uile a chuireadh air freumh : is amhuil sin a ta e dhoibh- san a chuirear. anns an t-saoghal; cha saorar iad uile. 42 An sin fhreagair mi, agus thubhairt mi, Ma fhuair mi deadh-ghean, labhradh mi.
43 Mar a sgriosar sliochd an tuathanaich, mur tig e nios, agus mur faigh e t-uisge ann an àm iomchuidh ; no ma thig tuilleadh uisge, agus gu'n truaill e e : 44 Mar sin mar an ceudna sgriosar an duine, a dhealbhar le d' làmhaibh, agus a theirear ri d' ìomhaigh fèin, do bhrìgh gu bheil thusa cosmhuil ris-san, air son an d'rinn thu na h-uile nithe, agus a shamhlaich thu e ri sliochd an tuathanaich. 45 Na biodh corruich ort ruinn, ach caomhain do shluagh, agus dean trocair air t'oighreachd fein : oir tha thu trocaireach do d' chreutair. 46 An sin fhreagair e mi, agus thubhairt e, Na nithe a ta làthair air son an làthair, agus nithe a ta ri teachd, dhoibh- san a ta ri teachd. 47 Oir tha thu teachd fada goirid chum gu'm bu chomasach thu air mo chreutair a ghràdhachadh ni's mò na mise : ach tha mi gu minic air teachd am fagus duit-sa, agus d'a ionnsuidh-sa, ach cha'n ann air na h-aingidh. 48 An so mar an ceudna tha thu iongantach an làthair an Tì a's Airde : 49 Do bhrìgh gu'n d'irioslaich thu thu fèin, mar a thig e dhuit, agus nach do mheas thu thu fèin airidh air bhi air do ghlòrachadh gu mòr am measg nam fìrean. 50 Oir nithear iomadh truaighe dhoibh-san a ghabhas còmhnuidh anns an t-saoghal san aimsir dheireannaich, do bhrìgh gu'n do ghluais iad ann an uaill. 51 Ach tuig thusa air do shon fèin, agus iarr a' ghlòir air son na muinntir a ta cosmhuil riut. 52 Oir dhuibhse tha pàrras air fhosgladh, tha craobh na beatha air a suidheachadh, tha an t-àm ri teachd air ullachadh, tha pailteas air ullachadh, tha baile air a thogail, agus fois air a cheadachadh, seadh, iomlanachd agus gliocas. 53 Tha freumh an uilc air a sheulachadh uaibh, tha anfhainneachd agus an leomann air am folach uaibh, agus tha truaillidheachd air a theich do ifrinn gu bhi air a dearmad : 54 Tha doilgheasan air dol seachad, agus aig a' cheann mu dheireadh tha ionmhas na neo-bhàsmhorachd air a nochdadh. 55 Agus uime sin na cuir ceisd air ni's mò mu thimchioU na muinntir a ta bàs. 56 Oir an uair a ghabh iad saorsa, rinn iad tàir air an Tì a's Airde, smuainich iad air tàir air a lagh, agus thrèig iad a shlighibh. 57 Shaltair iad mar an ceudna a ionraic, 58 Agus thubhairt iad 'nan cridhe, Nach 'eil Dia ann ; seadh, agus fios a bhi aca gu'm bàsaich iad. 59 Oir mar a ghabhas ribh na nithe roimh- radh, mar sin a ta tart agus cràdh air an ulluchadh air an son : oir cha b'i a thoil fèin gu'n tigeadh daoine gu neo-ni. 60 Ach tha aca-san a tha air an cruthachadh thruaill iad ainm an ti a rinn iad, agus bha iad mi-thaingeil dhàsan a dh'ulluich beatha dhoibh. 61 Agus uime sin a ta mo bhreitheanas a nis am fagus. 62 Cha do nochd mi na nithe so do na h-uile dhaoinibh, ach dhuitse, agus beagan mar thusa. An sin fhreagair mi, agus thubhairt mi, 63 Feuch, a Thigh- earna, a nis nochd thu dhomh meud nan iongan- tach, a thoisicheas tu air a dheanamh anns na haimsiribh deireannach : ach anns an uair, cha do nochd thu dhomhsa. CAIBIDEIL 9 1 Fhreagair e mi air an aobhar sin, agus thubhairt e, Tomhais an t-àm gu dìchiollach innte fèin : agus an uair a chi thu earrann do na comharaibh a chaidh seachad, a dh'innis mi dhuit roimhe so,
2 An sin tuigidh tu, gur i an dearbh àm a th' ann, anns an tòisich an Tì a's Airde air fios a chur air an t-saoghal a rinn e. 3Uime sin nuair a chìthear crithean‐talmhainn agus buaireadh muinntir an t‑saoghail: 4 An sin tuigidh tu gu maith, gu'n do labhair an Tì a's Airde na nithe sin o na làithibh a bha romhad, eadhon o'n toiseach. 5 Oir mar a ta toiseach agus crioch aig na h-uile a rinneadh 's an t-saoghal, agus a ta an deireadh follaiseach : 6 Eadhon mar an ceudna tha aig aimsirean an Tì a's àirde toiseachadh soilleir ann an iongantas, agus ann an oibribh cumhachdach, agus a' chrìoch ann am buaidhean agus ann an comharaibh. 7 Agus gach neach a bhitheas air a thearnadh, agus a bhitheas comasach air dol as tre 'oibribh-san, agus tre chreidimh, tre an do chreid sibh, 8 Coimhidear iad o'n chunnartaibh sin, agus chi iad mo shlainte ann am thìr, agus an taobh a stigh de m' chrìochaibh : oir naomhaich mi iad dhomh o thùs. 9 An sin bithidh iadsan gu truagh, a tha nis a' deanamh anacainnt air mo shlighibh-sa : agus gabhaidh iadsan a thilg air falbh gu h-eucorach còmhnuidh ann am piantaibh. 10 Oir iadsan a fhuair sochairean 'nam beatha, agus nach b'aithne dhomh ; 11 Agus iadsan a ghabh gràin do m' lagh-sa, am feadh a bha saorsa aca fathast, agus a bha fathast àite aithreachais fosgailte dhoibh, cha do thuig iad, ach rinn iad tàir air ; 12 Feumaidh fios a bhith aig an neach ceudna air an dèidh bàis le cràdh. 13 Agus air an aobhar sin na biodh f hios agad cionnus a dheanar na h-ain-diadhaidh air a pheanas, agus c'uin : ach fiosraich cionnus a shaorar na fireana, aig am bheil an saoghal, agus cò dha a chruthaicheadh an saoghal. 14 An sin fhreagair mi, agus thubhairt mi, 15 Thubhairt mi roimhe, agus a nis labhraidh, agus labhraidh mi mar an ceudna an dèigh so, gu'm bi mòran ni's mò dhiubhsan a thèid a dhìth, na dhiubhsan a thèarnar. 16 Cosmhuil ri tonn is mò na braon. 17 Agus fhreagair e mi, ag ràdh, Amhuil mar a ta am fearann, mar sin mar an ceudna an sìol ; mar a bhitheas na flùraichean, tha na dathan mar an ceudna; mar a tha am fear-oibre, mar an ceudna tha an obair; agus mar a ta an tuathanach e fein, mar sin tha a shaothr- achadh mar an ceudna : oir b'i àm an tsaoghail a bh' ann. 18 Agus a nis an uair a dh'ulluich mi an saoghal, nach d'rinneadh fathast, eadhon dhoibh- san a ta nis beò, cha do labhair neach air bith a'm' aghaidh. 19 Oir an sin dh'èisd gach neach : ach a nis tha am modhaibh-san a chruthaichear 's an t-saoghal so a rinneadh, air an truailleadh le sìol bith-bhuan, agus le lagh nach feudar a rannsachadh fèin a shaoradh. 20 Uime sin thug mi fa'near an saoghal, agus, feuch, bha cunnart ann air son nan innleachdan a thàinig a steach ann. 21 Agus chunnaic mi, agus chaomhain mi gu mòr e, agus ghleidh mi dhomh fìon-dhearc a' bhagaid, agus lus sluagh mòr. 22 Mar sin sgriosar an sluagh, a rugadh gu dìomhain ; agus gleidheadh m' fhion-dhearc, agus mo lus ; oir le mòr shaothair rinn mi foirfe e. 23 Gidheadh, ma sguireas tu fathast seachd làithean ni's mò, (ach ni thu trasgadh annta. 24 Ach imichibh do'n mhachair, far nach 'eil tigh air a thogail, agus nach ith ach blàthan na macharach ; na blais feòil, na òl fìon, ach ith flùraichean a-mhàin;) 25 Agus deanaibh urnuigh ris an Tì a's àirde a ghnàth, an sin thig mi, agus labhraidh mi riut.
26 Mar sin chaidh mi do'n mhachair d'an goirear Ardat, mar a dh'àithn e dhomh ; agus shuidh mi an sin am measg nan flùr, agus dh’ith mi de luibhean na machrach, agus shàsaich biadh an tì sin mi. 27 An dèigh sheachd làithean shuidh mi air an fheur, agus bha mo chridhe air a chràdh an taobh a stigh dhiom, mar a bha mi roimhe : 28 Agus dh'fhosgail mi mo bheul, agus thòisich mi air labhairt an làthair an Tì a's Airde, agus thubhairt mi, 29 O Thighearna, thusa a nochd dhuinne thu fèin, nochd- adh tu d'ar n-aithrichibh san fhàsach, ann an ionad neo-thorrach, 'nuair a thàinig iad a mach as an Eiphit. 30 Agus labhair thu ag ràdh, Eisd rium, O Israeil ; agus comharraich mo bhriathran, sibhse a shliochd Iacoib. 31 Oir feuch, chuir mi mo lagh annaibh, agus bheir e toradh annaibh, agus gheibh sibh urram ann gu sìorruidh. 32 Ach cha do ghlèidh ar n-aithriche, a fhuair an lagh, e, agus cha do choimhid iad d'òrd- uighean : agus ged nach rachadh as do thoradh do lagha, ni mò a b'urrainn e, oir bu leat fèin e ; 33 Gidheadh chaidh iadsan a fhuair e gu bàs, a chionn nach do ghlèidh iad an ni a chuireadh annta. 34 Agus, feuch, tha e 'n a chleachdadh, an uair a gheibh an talamh sìol, no an fhairge, long, no soitheach sam bith, biadh no dibhe, gu'm biodh e air a chall, anns an do chuireadh no anns an do thilgeadh e, 35 An ni sin mar an ceudna a chuireadh, no a thilgeadh ann, no a ghabh- adh, sgriosar e, agus cha'n f hàgadh e leinn : ach leinn-ne cha do thachair e. 36 Oir sinne a fhuair an lagh, caillear sinn tre pheacadh, agus ar cridhe mar an ceudna a fhuair e 37 Gidheadh cha'n f haigh an lagh bàs, ach fanaidh e ann a fheachd. 38 Agus an uair a labhair mi na nithe so a'm' chridhe, dh'amhairc mi air m'ais le m' shùilibh, agus air an taobh dheis chunnaic mi bean, agus, feuch, rinn i caoidh, agus ghuil i le guth àrd, agus bha i ro dhoilich 'na cridhe, agus bha a reubadh an t-aodach, agus bha luaithre air a ceann. 39 An sin leig mi mo smuainte anns an robh mi, agus thionndaidh mi rithe, 40 Agus thubhairt e rithe, C'ar son a ta thu gul ? c'ar son a tha thu cho bronach a' t' inntinn ? 41 Agus thubhairt i rium, A thighearna, leig leam, a chum as gu'n dean mi gul orm fèin, agus gu'n cuir mi ri m' dhoilgheas, oir tha mi air mo chràdh gu mòr a'm' inntinn, agus air mo thoirt gu h-ìosal. 42 Agus thubhairt mi rithe, Ciod a tha teachd riut ? innis dhomh. 43 Thubhairt i rium, Bha mise do sheirbhiseach neo-thorrach, agus cha robh duine cloinne agam, ged bha fear agam deich bliadhna fichead. 44 Agus an deich-bliadhna-fichead sin cha d'rinn mi ni sam bith eile a là agus a dh'oidhche, agus a h-uile uair, ach deanaibh m'urnuigh ris an Tì a's Airde. 45 An dèigh deich bliadhna fichead dh' èisd Dia rium do bhanoglach, dh'amhairc e air m' àmhghar, thug e fa'near mo thrioblaid, agus thug e dhomh mac : agus bha mi ro aoibhneach as-san, mar sin bha m'fhear-pòsda mar an ceudna, agus mo choimhearsnaich uile : agus thug sinn mòr-urram dha. an Uile-chumhachdaich. 46 Agus bheathaich mi e le sith ro-mhòr. 47 Uime sin an uair a dh'fhàs e suas, agus a thàinig e gu àm a bhi aige bean, rinn mise cuirm.
CAIBIDIL 10 1 Agus tharladh, 'nuair a chaidh mo mhac a steach do sheomar na bainnse, gu'n do thuit e sìos, agus gu'n d'fhuair e bàs. 2 An sin thilg sinn thairis na soluis uile, agus dh'èirich mo choimhearsnaich uile suas a thoirt comhfhurtachd dhomh : agus ghabh mi mo shuaimhneas gus an dara là a dh'oidhche. 3 Agus tharladh, an uair a sguir iad uile a thoirt comhfhurtachd dhomh, chum gu'm bithinn tosdach ; An sin dh’èirich mi suas anns an oidhche, agus theich mi, agus thàinig mi an seo don mhachair seo, mar a chì thu. 4 Agus a ta mi a' rùnachadh a nis gun a bhi pilleadh do'n bhaile, ach fuireach an so, agus gun itheadh no òl, ach a ghnàth a' caoidh agus a' trasgadh gus am bàsaich mi. 5 An sin dh'fhag mi na smuainteachadh air an robh mi, agus labhair mi rithe ann am feirg, ag ràdh, 6 A bhean amaideach thar gach ni eile, nach faic thu ar bròn, agus ciod a thachras dhuinn ? 7 Cionnus a ta Sion ar màthair-ne làn do gach truime, agus iriosal gu mòr, a' caoidh gu goirt ? 8 Agus a nis, air dhuinn uile bhi ri bròn, agus brònach, do bhrìgh gu bheil sinn uile an truime, am bheil thusa doilich air son aon mhic ? 9 Oir iarr an talamh, agus innsidh i dhuit, Gur i is còir a chaoidh air son tuiteam na h-uiread a ta fàs oirre. 10 Oir uaith-san thàinig na h-uile air tùs, agus a mach uaithsan thig na h-uile, agus, feuch, is beag iad a' gluasad gu lèirsgrios, agus tha moran diubh air am freumhachadh gu tur. 11 Cò uime sin a ni barrachd bròin na ise, a chaill mòrshluagh ; agus cha tusa, a tha duilich ach airson a h-aon? 12 Ach ma their thu rium, Cha 'n'eil mo caoidh cosmhuil ri reulta na talmhainn, a chionn gu'n do chaill mi toradh mo bhronn, a thug mi mach le piantaibh, agus a ghiùlain mi le doilgheas ; 13 Ach chan ann mar sin a tha an talamh : oir dh’imich a’ mhòr-chuideachd a tha làthair a rèir cùrsa na talmhainn, mar a thàinig e: 14 An sin tha mi ag ràdh riut, Mar a thug thu mach le saothair ; eadhon mar sin thug an talamh mar an ceudna a meas, eadhon, an duine, o thoiseach an tì a rinn i. 15 A nis uime sin coimhid do dhoilgheas fèin, agus gabh le deadh mhisneach an ni sin a thachair dhuit. 16 Oir ma dh'aidicheas tu rùn Dhè a bhi cothromach, gabhaidh tu araon do mhac ri h-àm, agus gheibh thu cliù am measg bhan. 17 Imich ma ta do'n bhaile a dh'ionnsuidh t' fhir-pòsda. 18 Agus thubhairt i rium, Sin ni mi : cha tèid mi steach do'n bhaile, ach an so gheibh mi bàs. 19 Mar sin chaidh mi air adhart a labhairt rithe, agus thubhairt mi, 20 Na dean mar sin, ach gabh comhairle. leamsa : oir cia lion an t-olc a ta ann an Sion ? gabh sòlas a thaobh bròin Ierusaleim. 21 Oir tha thu faicinn gu bheil ar n-ionad-naomh 'na fhàsach, ar n-altair air a briseadh sìos, ar teampull air a sgrios ; 22 Tha ar saltair air a cur air an talamh, tha ar n-òrain 'na tosd, tha ar n-aoibhneas air criochnachadh, tha solus ar coinnleir air a chur a mach, tha àirc ar coimh- cheangail air a chreachadh, tha ar n-uile nithe naomha air an truailleadh, agus an t-ainm sin air a thruailleadh. tha ar clann air an cuir gu nàire, tha ar sagartan air an losgadh, tha ar Lèbhithich air dol am braighdeanas, tha ar n‑òighean air an truailleadh, agus ar mnathan air an sàrachadh; ar daoine fìreanta air an giùlan air falbh, ar clann bheag air an sgrios, ar n-òganaich air an toirt fo dhaorsa, agus ar daoine laidir air fàs lag ;
23 Agus, ni a's mo do na h-uile, chaill seula Shioin a nis a hurram ; oir tha i air a tabhairt thairis do làmhaibh na muinntir aig am bheil fuath dhuinn. 24 Agus uime sin crath dhiot do thruime ro-mhòr, agus cuir air falbh lionmhoireachd an doruis, chum gu'm bi an Ti a's àirde tròcaireach a rìs, agus gu'n toir an Ti a's Airde fois agus suaimhneas dhuit o d' shaothair. 25 Agus an uair a bha mi a' labhairt rithe, feuch, dhealraich a h-aghaidh gu h-obann gu ro-mhòr, agus a gnùis a' dealrachadh, air chor as gu'n robh eagal orm roimhpe, agus a' smuaineachadh ciod a dh'fheudadh e bhi. 26 Agus, feuch, gu h-obann rinn i glaodh mòr ro-eagalach : air chor as gu'n do chriothnaich an talamh ri fuaim na mnà. 27 Agus dh'amhairc mi, agus, feuch, cha d'fhoillsich a' bhean dhomh-sa ni's mo, ach bha baile air a thogail, agus ionad mòr air a nochdadh fèin o'n bhunait : an sin bha eagal orm, agus ghlaodh mi le guth àrd, agus thubhairt mi, 28 C'àit am bheil Uriel an t-aingeal, a thàinig air tùs a m' ionnsuidh ? oir thug e orm tuiteam an iomad eallaich, agus tha mo chrìch air tionndadh gu truaillidheachd, agus m'urnuigh gu achmhasan. 29 Agus an uair a bha mi a' labhairt nam briathra so, feuch, thàinig e a m' ionnsuidh, agus dh'amhairc e orm. 30 Agus, feuch, luidh mi mar neach a bha marbh, agus thugadh mo thuigse uam : agus ghabh e mi air a làimh dheis, agus thug e comhfhurtachd dhomh, agus chuir e air mo chosaibh mi, agus thubhairt e rium, 31 Ciod a tha teachd riut ? agus c'ar son a tha thu cho fo amharus ? agus carson a tha do thuigse fo bhuaireas, agus smuaintean do chridhe? 32 Agus thubhairt mi, A chionn gu'n do thrèig thu mi, agus gidheadh rinn mi a rèir do bhriathar, agus chaidh mi do'n mhachair, agus, feuch, chunnaic mi, agus fathast a' faicinn, nach 'eil e'n comas domh cur an cèill. 33 Agus thubhairt e rium, Eirich gu firinneach, agus bheir mi comhairle dhuit. 34 An sin thubhairt mise, Labhair, mo thighearna, annam ; a mhàin na trèig mi, air eagal gu'm bàsaich mi le mo dhòchas. 35 Oir chunnaic mi nach b'aithne dhomh, agus a' cluinntinn nach aithne dhomh. 36 No am bheil mo chiall air a mhealladh, no m'anam ann an aisling ? 37 A nis uime sin guidheam ort gu'n nochd thu do d' sheirbhiseach an sealladh so. 38 Fhreagair e air an aobhar sin mi, agus thubhairt e, Eisd rium, agus innsidh mi dhuit, agus innsidh mi dhuit c'arson a tha eagal ort : oir nochdaidh an Ti a's airde mòran do nithibh diomhair. 39 Chunnaic e gu bheil do shlighe ceart : Air son gu bheil thu doilich a ghnàth air son do shluaigh, agus a' deanamh caoidh mhòir air son Shioin. 40 Is e so uime sin brìgh an t-seallaidh a chunnaic thu o chionn ghoirid : 41 Chunnaic thu bean ri bròn, agus thòisich thu air sòlas a ghabhail dh'i : 42 Ach a nis cha'n 'eil thu faicinn coslas na mnà ni's mò, ach dh'fhoillsicheadh dhuit baile mòr air a thogail. 43 Agus an uair a dh'innis i dhuit mu bhàs a mic, so am fuasgladh : 44 'S i a' bhean so, a chunnaic thu, Sion : agus an uair a thubhairt i riut, thogadh eadhon ise a tha thu a' faicinn mar baile mòr. 45 Do bhrìgh, a ta mi ag ràdh, gu'n dubhairt i riut, gu'n robh i deich-bliadhna-fichead neo-thorrach : is iad sin an deichbliadhna-fichead, anns nach d'thugadh tabhartas air bith innte.
46 Ach an dèigh deich bliadhna fichead thog Solamh am baile, agus thug e suas tabhartais- ean : agus an sin rug i mac neothorrach. 47 Agus an uair a dh'innis i dhuit gu'n do bheathaich i e le saothair : b'e sin an comhnuidh ann an lerusalem. 48 Ach an uair a thubhairt i riut, Gu'n d'thàinig mo mhac-sa air teachd d'a sheomar-pòsaidh, gu'n d'fhuair e bàs : b'e so an sgrios a thàinig gu lerusalem. 49 Agus, feuch, chunnaic thu a coslas, agus a chionn gu'n robh i ri caoidh air son a mic, thòisich thu air sòlas a ghabhail dh'i : agus do na nithibh sin a chunnaic, tha iad sin r'am fosgladh dhuit. 50 Oir a nis tha an Tì a's Airde a' faicinn gu bheil thu doilich gu neo-chealgach, agus gu bheil thu a' fulang le d' uile chridhe air a son, mar sin nochd e dhuit dealradh a glòire, agus maise a maise. 51 Agus uime sin dh'àithn mi dhuit fantuinn sa' mhachair, far nach do thogadh tigh : 52 Oir bha fhios agam gu'm foillsicheadh an Ti a's Airde so dhuit. 53 Uime sin dh'àithn mi dhuit dol do'n mhachair, far nach robh bunait aitreabh sam bith. 54 Oir anns an ionad anns an tòisich an Tì a's Airde air a bhaile fhoillseachadh, cha'n urrainn aitreabh duine sam bith seasamh. 55 Agus uime sin na biodh eagal ort, na biodh do chridhe fo eagal, ach imich a steach, agus faic maise agus mòrachd an tighe, a mheud 's a chi do shùilean : 56 Agus an sin cluinnidh tu a mheud as a thuigeas do chluasan. 57 Oir tha thu beannaichte os ceann mòran eile, agus tha thu air do ghairm leis an Tì a's Airde ; agus mar sin chan eil ann ach glè bheag. 58 Ach air an oidhche màireach fanaidh tu an so ; 59 Agus mar sin nochdaidh an Tì a's Airde dhuit seallaidhean air na nithibh a's àirde, a ni an Tì a's Airde dhoibh-san a ta 'nan còmhnuidh air an talamh anns na làithibh deireannach. Mar sin chaidil mi air an oidhche sin agus air oidhche eile, mar a dh’àithn e dhomh. CAIBIDIL 11 1 An sin chunnaic mi aisling, agus, feuch, thàinig a nìos o'n fhairge iolaire, aig an robh dà sgiath dheug, agus tri cinn. 2 Agus chunnaic mi, agus, feuch, sgaoil i a sgiathan air an talamh uile, agus shèid gaothan an adhair uile oirre, agus chruinnicheadh iad ri chèile. 3 Agus dh'amhairc mi, agus as a h-itean dh'fhàs itean eile 'n aghaidh ; agus rinneadh iad 'nan itean beaga agus beaga. 4 Ach bha a cinn aig fois : bha an ceann sa mheadhon ni bu mhò na'n ceann eile, gidheadh dh'fhan i maille ris a' chuid eile e. 5 Os bàrr dh'amhairc mi, agus, feuch, dh'itealaich an iolaire le a iteagan, agus rìghich i air an talamh, agus os an cionn-san a bha a chòmhnuidh ann. 6 Agus chunnaic mi gu'n robh na h-uile nithe fo nèamh umhail d'i, agus cha do labhair neach air bith 'na h-aghaidh, ni h-eadh, aon chreutair air thalamh. 7 Agus dh’amhairc mi, agus, feuch, dh’èirich an iolaire air a spuirean, agus labhair i ra h‑itean, ag ràdh, 8 Na deanaibh faire uile gu leir : coidlibh, gach aon 'na aite fein, agus deanaibh faire air mhodh : 9 Ach gleidheadh na cinnich air an dream dheireann- ach. 10 Agus dh'amhairc mi, agus, feuch, cha deachaidh an guth a mach as a cinn, ach à meadhon a cuirp.
11 Agus dh'àireamh mi a itean eile, agus, feuch, bha ochd dhiubh. 12 Agus dh'amhairc mi, agus, feuch, air an taobh dheis dh'èirich aon iteag, agus rìghich d air feadh na talmhainn uile ; 13 Agus thàrladh, an uair a rìoghaich i, gu'n d'thàinig a chrìoch, agus nach facas a h-àite ni's mò : agus dh'èirich an ath fhear a leanas suas. agus rìghich e, agus bha ùine mhòr aige; 14 Agus tharladh, 'nuair a rìoghaich e, gu'n d'thainig a chrioch mar an ceudna, mar an ceud- na, air chor as nach faicear i ni's mò. 15 An sin thàinig guth d'a ionnsuidh, agus thubhairt e, 16 Eisd thusa a bha a' riaghladh air an talamh co fad : so tha mi ag ràdh riut, mu'n tòisich thu air foillseachadh ni's mò. 17 Cha ruig neach air bith a'd' dhèigh gu d' ùine, no gu a leth. 18An sin dh’èirich an treas fear, agus rìghich e mar an tè eile roimhe seo, agus cha d’fhoillsicheadh e nas mò mar an ceudna. 19 Mar sin dh'imich e leis a' chuid eile uile, aon an dèigh a chèile, air chor as gu'n do rìoghaich gach aon, agus an dèigh sin nach nochdadh iad ni's mò. 20 An sin dh'amhairc mi, agus, feuch, an ceann ùine dh'èirich na h-itean a bha 'na dhèigh suas air an taobh dheis, chum gu'm biodh iad a' riaghladh ; agus bha cuid diubh a' riaghladh, ach an ceann uine cha do nochd iad ni's mò : 21 Oir bha cuid diubh air an cur suas, ach cha robh iad a' riaghladh. 22 An dèigh so dh'amhairc mi, agus, feuch, cha do nochdadh an dà iteag dheug ni's mò, no an dà iteag bhig : 23 Agus cha robh air corp na h-iolaire ni's mò, ach tri cinn a' gabhail fois, agus sè sgiathan beaga. 24 An sin chunnaic mi mar an ceudna gu'n do roinn dà iteag bheag iad fèin o na sè, agus gu'n d'fhan iad fuidh 'n cheann a bha air an taobh dheis : oir dh' fhan na ceithir 'nan àit. 25 Agus dh'amhairc mi, agus, feuch, shaoil na h-itean a bha fuidh 'n sgiath iad fèin a chur suas, agus an riaghladh. 26 Agus dh'amhairc mi, agus, feuch, chuireadh suas neach, ach air ball cha d'fhoillsicheadh e ni's mò. 27 Agus bha an dara fear ni bu luaithe air falbh na'n ceud fhear. 28 Agus dh'amhairc mi, agus, feuch, smuainich an dithis a mhair mar an ceudna annta fèin air rìoghachadh : 29 Agus an uair a smuainich iad mar sin, feuch, dhùisg aon do na cinnibh a bha aig fois, eadhon esan a bha sa' mheadhon ; oir bu mhò sin na an dà cheann eile. 30 Agus an sin chunnaic mi gu'n do cheangal an dà cheann eile ris. 31 Agus, feuch, thionndaidh an ceann maille riu-san a bha maille ris, agus dh'ith e suas an dà iteag fuidh 'n sgiath a rìoghachadh. 32 Ach chuir an ceann so an talamh uile fo eagal, agus rinn e uachdaranachd ann os ceann nan uile a bha chòmhnuidh air an talamh le mòr- shàrachadh ; agus bha riaghladh an t-saoghail aige ni's mò na na h-uile sgiath a bh' air. 33 Agus an deigh so dh'amhairc mi, agus, feuch, gu h-obann cha d'fhoillsicheadh an ceann a bha 's a mheadhon, mar na sgiathan. 34 Ach dh'fhan an dà cheann ann, a bha mar an ceudna a' riaghladh air an talamh, agus os an ceann a bha chòmhnuidh ann. 35 Agus dh'amhairc mi, agus, feuch, dh'ith an ceann air an taobh dheis suas an ti a bha air an taobh chli. 36 An sin ceann guth, a thubhairt rium, Amhairc a'd' làthair, agus thoir fainear an ni a ta thu a' faicinn. 37 Agus dh'amhairc mi, agus, feuch, mar leòmhan beucach air a ruagadh as an fhiodh : agus chunnaic mi gu'n do chuir e mach guth duine chum na h-iolaire, agus thubhairt e,
38 Eisd thusa, labhraidh mise riut, agus their an Tì a's Airde riut, 39 Nach tusa a tha air fhàgail de na ceithir beathaichean, a thug mise gu rìoghachadh anns an t‑saoghal agamsa, a‑chum gun tigeadh crìoch an aimsirean troimhe-san? 40 Agus thàinig an ceathramh, agus thug e thairis air na h-uile bheathaichibh a chaidh seachad, agus aig an robh cumhachd air an t-saoghal le h-eagal mòr, agus air uile chuairt na talmhainn le mòr shàrachadh aingidh ; agus cho fada ghabh e còmhnuidh air an talamh le ceilg. 41 Oir cha tug thu breth air an talamh le firinn. 42 Oir chràdh thu na daoine macanta, rinn thu cron air na daoine sìochail, ghràdhaich thu na breugairean, agus sgrios thu àitean-còmhnuidh na muinntir a thug a mach toradh, agus thilg thu sios ballachan na muinntir sin nach do rinn cron sam bith ort. 43 Air an aobhar sin tha do ghnìomh eucorach air teachd a nios chum an Tì a's Airde, agus d'uaill chum an Tì a's àirde. 44 Dh'amhairc an Tì a's Airde mar an ceudna air na hamannaibh uaibhreach, agus, feuch, tha iad air an criochnachadh, agus a ghràinealachdan air an coimhlionadh. 45 Agus air an aobhar sin na faicear ni's mò, an iolair, no do sgiathan oillteil, no d' iteagan aingidh, no do chinn aingidh, no do spuirean millteach, no do chorp dìomhain uile. 46 Chum gu'm bi an talamh uile air a shàsuchadh, agus gu'm pilleadh i, air a saoradh o d' fhòirneart, agus gu'n cuir i dòchas ri breitheanas agus ri tròcair an ti a rinn i. CAIBIDIL 12 1Agus thàrladh, an uair a labhair an leòmhann na briathran seo ris an iolaire, chunnaic mi, 2 Agus, feuch, cha d' fhoillsicheadh an ceann a dh'fhàgadh, agus na ceithir sgiathan ni's mò, agus chaidh an dithis d'a ionnsuidh, agus chuir iad suas iad fèin gu rìoghachadh, agus bu bheag an rìoghachd, agus lìon- adh i le feirg. 3 Agus chunnaic mi, agus, feuch, cha do nochdadh iad ni's mò, agus loisgeadh corp na h-iolaire uile, air chor as gu'n robh an talamh fo eagal mòr : an sin dhùisg mi o thrioblaid agus o amhghar m' inntinn, agus o eagal mòr, agus thubhairt e ri m' spiorad, 4 Feuch, so rinn thu orm, a chionn gu'n rannsaich thu slighibh an Ti a's airde. 5 Feuch, gidheadh tha mi sgith a'm' inntinn, agus an-lag a'm' spiorad ; agus tha neart beag annam, air son an eagail mhòir leis an robh mi fo àmhghar an nochd. 6 Uime sin guidhidh mi nis air an Tì a's Airde, gu'n toir e comhfhurtachd dhomh gu ruig a' chrìoch. 7 Agus thubhairt mi, A Thighearn a ta riaghladh, ma fhuair mi deadh-ghean a'd' làthair-sa do shealladh, agus ma tha mi air m' fhireanachadh leat an làthair mòran eile, agus ma tha m'ùrnuigh gu deimhin air teachd a nìos a'd' làthair ; 8 Uime sin thoir comhfhurtachd dhomh, agus nochd dhomh do d’ sheirbhiseach eadar-mhìneachadh agus eadardhealachadh soilleir an t-seallaidh eagalaich so, chum gu’n toir thu làn chomh- fhurtachd do m’anam. 9 Oir mheas thu mi airidh air na h-amanna deireannach a nochdadh dhomh. 10 Agus thubhairt e rium, Is e so eadar-mhìneachadh an tseallaidh : 11 Is i an iolair, a chunnaic thu a' teachd a nìos o'n mhuir, an rìoghachd a chunnacas ann an sealladh do bhràthar Dhanieil. 12 Ach cha do dh'innseadh dha : uime sin a nis tha mi 'g innseadh dhuit.
13 Feuch, thig na laithean, anns an èirich rioghachd air thalamh, agus bithidh eagal oirre os ceann nan uile rìoghachdan a bha roimhe so. 14 Ann an so rìoghaichidh dà righ dheug, aon an dèigh a chèile : 15 Uime sin tòisichidh an dara fear air rìoghachadh, agus bithidh aige ni's mò ùine na aon neach do'n dà f hear dheug. 16 Agus tha so a' ciallachadh an dà sgiath dheug, a chunnaic thu. 17A‑thaobh a’ ghutha a chuala tu a’ labhairt, agus nach faca tu a’ dol a‑mach as a cheann, ach à meadhon a chuirp, is e seo a h‑eadar-mhìneachadh: 18 Gu ma h-ann an dèigh aimsir na rìoghachd sin gu'n èireadh strìop- achas mòr, agus gu'm bi i ann an cunnart fàilneachaidh : gidheadh cha tuit i an sin, ach gu'm bi i air a h-aisig a rìs gu a thoiseach. 19 Agus an uair a chunnaic thu na h-ochd itean beaga, fuidh itean a' gèilleadh r'a sgiathaibh, is e so a h-eadar-mhìneachadh. 20 Gu'n eirich annsan ochd righrean, aig nach bi ach beag, agus am bliadhnachan luath. 21 Agus sgriosar dithis diubh, am meadhon-ama a' dlùthachadh : bithidh ceithir air an cumail gus an tòisich an deireadh air teachd am fagus : ach gleidhidh dithis gu ruig a' chrìoch. 22 Agus an uair a chunnaic thu tri cinn 'nan luidhe, is e so a headar-mhìneachadh : 23Na làithibh deireannach togaidh an Tì as àirde suas trì rìoghachdan, agus ath-nuadhaichidh e mòran de nithean innte, agus bidh uachdaranachd na talmhainn aca. 24 Agus dhoibh-san a ta chòmhnuidh ann, le mòr shàrachadh, thar na h-uile a bha rompa : uime sin goirear cinn na h-iolaire dhiubh. 25 Oir is iad so iadsan a choileanas a aingidheachd, agus a chuireas crìoch air a chrioch dheireannach. 26 Agus an uair a chunnaic thu nach do dhealraich an ceann mòr ni's mò, tha e a' ciallachadh gu'm faigh a h-aon diubh bàs air a leab- aidh, agus gidheadh le cràdh. 27 Oir an dithis a dh'fhàgar, cuirear gu bàs iad leis a' chlaidheamh. 28 Oir ithidh claidheamh a h-aon diubh as : ach mu dheireadh tuitidh e troimh a' chlaidheamh fèin. 29 Agus an uair a chunnaic thu dà iteag fuidh na sgiath- aibh a' dol thairis air a' cheann a ta air an taobh dheis ; 30 Tha e cialluchadh gur iad so iadsan, a ghleidh an Ti a's airde gu ruig an crioch : is i so an rioghachd bhig, agus lan trioblaid, mar a chunnaic thu. 31 Agus an leòmhan, a chunnaic thu ag èirigh suas as a' choille, agus a' beucaich, agus a' labhairt ris an iolaire, agus a' toirt achmhasan dh'i air son a neo-fhìreantachd leis na h-uile bhriathraibh a chuala tu ; 32 Is e so an t-ungadh, a ghleidh an Ti a's airde air an son, agus air son an aingidheachd gu ruig a' chrioch : cronaichidh e iad, agus ni e suas iad le'n an- iochd. 33 Oir cuiridh e 'na làthair iad beò ann am breitheanas, agus cronaichidh e iad, agus ceartaichidh e iad. 34 Oir saoraidh e a' chuid eile do m' shluagh-sa le tròcair, iadsan a tha air am bruthadh air mo chrìch, agus ni e aoibhneach iad gu teachd là a' bhreitheanais, mu'n do labhair mi riut o thùs. 35 So an aisling a chunnaic thu, agus is iad so na h-eadarmhìneachan. 36 A mhàin bha thu iomchuidh eòlas a ghabhail air rùndìomhair so an Tì a's àirde. 37Uime sin sgrìobh na nithean seo uile a chunnaic thu ann an leabhar, agus falaich iad:
38 Agus teagaisg iad do dhaoine glice an t-sluaigh, aig am bheil eòlas agad air an cridheachaibh a' tuigsinn, agus a' cumail nan diomhaireachd so. 39 Ach fan thusa an so fathast seachd laithean ni's mo, chum gu'm foillsichear dhuit, ge b'e ni a's toil leis an Ti a's airde a chur an ceill duit. Agus leis a sin dh'imich e roimhe. 40 Agus an uair a chunnaic an sluagh uile gu'n deachaidh na seachd laithean seachad, agus nach d'thàinig mise a rìs do'n bhaile, chruinnich iad uile r'a chèile, o'n neach a bu lugha gus a' chuid a's mò, agus thàinig iad am' ionnsuidh, agus thubhairt iad, 41 Ciod an eucoir a rinn sinn ort ? agus ciod an t-olc a rinn sinne a'd' aghaidh, gu'n do thrèig thu sinn, agus gu'n suidh thu 'n so san àite so ? 42 Oir de na fàidhean uile tha thusa a mhàin air ar fàgail, mar bhagaid an fhìon- uinn, agus mar choinnleir ann an ionad dorcha, agus mar chaladh no long air a ghleidheadh o'n doininn. 43 Nach leòir na h-uilc a thàinig d'ar n-ionnsuidh ? 44 Ma thrèigeas tu sinn, nach mòr a b'fhearr dhuinne, na biodh sinne mar an ceudna air ar losgadh am meadhon Shioin ? 45 Oir cha'n 'eil sinne ni's fearr na iadsan a fhuair bàs an sin. Agus ghuil iad le guth ard. An sin fhreagair mi iad, agus thubhairt mi, 46 Biodh deadh mhisneach agad, O Israeil ; agus na bithibh trom, a thigh Iacoib : 47 Oir tha an Ti a's Airde air chuimhne oirbh, agus cha do dhìochuimhnich an Tì a's àirde sibh ann am buaireadh. 48 Air mo shonsa, cha do thrèig mi sibhse, ni mò dh'imich mi uait : ach thàinig mi do'n àite so, a dheanamh ùrnuigh air son fàsachaidh Shioin, agus a dh'iarraidh tròcair air son bhur noighreachd-sa. ur tearmann. 49 Agus a nis imichibh dhachaidh, gach duine, agus an dèigh nan làithean so thig mise do 'ur n-ionnsuidh. 50 Agus chaidh an sluagh do'n bhaile, mar a dh'àithn mise dhoibh : 51 Ach dh'fhan mi fathast sa' mhachair seachd làithean, mar a dh'àithn an t-aingeal dhomh ; agus dh’ith mi a‑mhàin anns na làithean sin de bhlàthan na machrach, agus bha m’fheòil agamsa de na luibhean. CAIBIDIL 13 1Agus thàrladh an dèidh sheachd làithean, chunnaic mi aisling anns an oidhche: 2 Agus, feuch, dh'èirich gaoth o'n fhairge, gu'n do ghluais i a tonnan uile. 3 Agus dh'amhairc mi, agus, feuch, dh'fhàs an duine sin làidir le mìltibh nèimh : agus an uair a thionndaidh e a ghnùis a dh'fhaicinn, chriothnaich na h-uile nithe a chunnacas fuidh. 4 Agus ge b'e uair a chaidh an guth a mach as a bheul, loisg iadsan uile a chual a ghuth, mar a dh'fhàillicheas an talamh an uair a mhothaicheas e an teine. 5 Agus an dèigh so dh' amhairc mi, agus, feuch, chruinnicheadh an ceann a chèile mòran dhaoine, à àireamh, o cheithir gaothaibh nèimh, a cheannsachadh an duine a thàinig a mach as an fhairge. 6 Ach dh'amhairc mi, agus, feuch, chreach e dha fèin beinn mhòr, agus dh'itealaich e suas air. 7 Ach dh'fhaicinn an tìr no an t-àit air an do thogadh an cnoc, agus cha b'urrainn mi. 8 Agus an dèigh so dh' amhairc mi, agus, feuch, bha iadsan uile a bha cruinn an ceann a chèile g'a cheannsachadh fo eagal mòr, agus bha iad fathast a' cog- adh.
9 Agus, feuch, an uair a chunnaic e fòirneart an t-sluaigh a thàinig, cha do thog e suas a làmh, ni mò a chum e claidheamh, no inneal cogaidh sam bith : 10 Ach a mhàin chunnaic mi gu'n do chuir e mach as a bheul, mar gu'm bu ghaoith teine, agus as a bhilibh 'na anail lasarach, agus as a theangaidh tilg e mach sradan agus doininn. 11 Agus mheasg iad uile r'a chèile ; an teine, an anail lasrach, agus an doininn mhòir ; agus thuit e le ainneart air a' chuideachd a bha ullamh gu cogadh, agus loisg e suas iad gach aon, air chor as, air ball-chrith an t-sluaigh, nach robh ni air bith ri fhaicinn, ach duslach a mhain, agus fàile deataich : an uair a chunnaic mi so bha eagal orm. . 12 'Na dhèigh sin chunnaic mi an duine ceudna a' teachd a nuas o'n bheinn, agus a' gairm d'a ionnsuidh sluagh sìochail eile. 13 Agus thàinig sluagh mòr d'a ionnsuidh, air an robh cuid aoibhneach, agus cuid air an robh doilich, agus cuid diubh ceangailte, agus cuid eile a thug leo sin a thugadh tabhartas : an sin bha mi tinn le h-eagal mòr, agus dhùisg mi, agus thubhairt mi, 14 Nochd thu na h-iongantasan so do d' sheirbhiseach o thùs, agus mheas thu mise airidh gu'n gabhadh tu m'urnuigh : 15 Nochdaibh dhomh a nis fathast eadar-mhìneachadh an aisling so. 16 Oir mar a ta mise torr- ach a'm' thuigse, is an-aoibhinn do'n dream a dh'fhàgar anns na làithibh sin, agus nach mò na sin a dh'fhàgar iad ! 17 Oir bha iadsan nach d'fhàgadh ann an truime. 18 A nis tha mi tuigsinn na nithe a thaisgear anns na laithibh deireannach, a thachras dhoibh-san, agus dhoibhsan a dh'fhagas. 19 Air an aobhar sin tha iad air teachd ann an cunnartaibh mòra, agus iomadh feum, mar a ta na h-aislingean so a' cur an cèill. 20 Gidheadh is usadh dhàsan a ta an cunnart teachd a steach do na nithibh so, na dol seachad mar neul as an t-saoghal, agus na nithe fhaicinn a ta tachairt anns na làithibh deireannach. Agus fhreagair e mi, agus thubhairt e, 21 Eadar-mhìneachadh an t-seallaidh nochdaidh mise dhuit, agus fosglaidh mi dhuit an ni a dh'iarr thu. 22 Mar a labhair thu mu'n dream a dh'fhàgadh 'nan dèigh, is e so a h-eadar-mhìneachadh : 23 Esan a dh'fhuilingeas an cunnart anns an àm sin, ghlèidh se e fèin : is iadsan a thuit ann an cunnart, an dream aig am bheil obraichean, agus creid- imh do'n Uile-chumhachdach. 24 Biodh fhios so agad uime sin, gur mò iadsan a dh'fhàgar air cùl, na iadsan a tha marbh. 25 Is e so brìgh an t-seallaidh : Mar a chunnaic thu duine a' teachd a nìos o mheadhon na fairge. 26 Is e so an ti a ghleidh Dia an Ti a's airde aimsir mhoir, a shaoras leis fein a chreutair : agus orduichidh e iadsan a dh'fhag- as. 27 Agus an uair a chunnaic thu, gu'n d'thàinig a mach as a bheul mar ghaoith, agus teine, agus stoirm ; 28 Agus nach do chum e claidheamh, no inneal cogaidh sam bith, ach gu'n do sgrios an ruaig a steach an sluagh uile a thàinig g'a cheannsachadh ; seo am mìneachadh: 29 Feuch, tha na laithean a' teachd, anns an tòisich an Tì a's Airde air saoradh na muinntir a ta air an talamh. 30 Agus thig e gu h-iongantas na muinntir a tha 'nan còmhnuidh air an talamh. 31 Agus gabhaidh neach os làimh cog- adh an aghaidh aoin eile, aon bhaile an aghaidh aoin eile, aon ait an aghaidh aoin eile, aon sluagh an aghaidh aoin eile, agus rioghachd an aghaidh aoin eile.
32 Agus thig an t-àm anns an tig na nithe so gu crìch, agus a thachras na comharan a nochd mi dhuit roimhe, agus an sin foillsichear mo Mhac-sa, a chunnaic thu mar dhuine a' dol suas. 33 Agus an uair a chluinneas an sluagh uile a ghuth, fàgaidh gach duine 'na dhùthaich fèin an cath a ta aca an aghaidh a chèile. 34 Agus cruinnichear an ceann a chèile sluagh gun àireamh, mar a chunnaic thu iad, toileach teachd, agus buaidh a thoirt air le cath. 35 Ach seasaidh e air mullach sliabh Shioin. 36 Agus thig Sion, agus nochdar e do na h-uile dhaoinibh, air a h-ulluchadh agus air a togail ; mar a chunnaic thu an cnoc gearrte gun lamhan. 37 Agus bheir mo Mhac so achmhasan do innleachdan aingidh nan cinneach sin, a tha air son an caithe-beatha aingidh air tuiteam anns an doininn ; 38 Agus cuiridh e rompa an droch smuaintean, agus na piantan leis an tòisich iad air a bhi air an pianadh, a ta cosmhuil ri lasair : agus sgriosaidh e iad gun saothair leis an lagh a's cosmhuil rium-sa. 39 Agus an uair a chunnaic thu gu'n do chruinnich e sluagh sìochail eile d'a ionnsuidh ; 40 Is iad sin na deich treubhan, a thugadh air falbh priosanaich as an tìr fèin, ri linn Osea an righ, a thug Salmanasar righ Asiria air falbh 'na bhraighdeanas, agus thug e thairis iad air na h-uisgeachaibh, agus mar sin thàinig iad gu tìr eile. . 41 Ach ghabh iad a' chomhairle so eatorra fèin, gu'm fàgadh iad sluagh nan cinneach, agus gu'n rachadh iad a mach do dhùthaich eile, far nach do ghabh an cinne-daonna riamh còmhnuidh. 42 A chum gu'n glèidh iad an sin an statuin cheart, Nach do ghlèidh iad riamh 'n an tìr fèin. 43 Agus chaidh iad a steach do Euphrates làimh ri ionadaibh caola na h-aimhne. 44 Oir nochd an Tì a's Airde uime sin comharan air an son, agus chum e fathast an dìle, gus an deachaidh iad thairis. 45 Oir bha slighe mhòr ri imeachd air feadh na dùthcha sin, eadhon bliadhna gu leth : agus thugadh Arsaret mar ainm air an dùthaich sin. 46 An sin ghabh iad còmhnuidh an sin gus an àm dheireannaich ; agus a nis an uair a thòisicheas iad air teachd, 47 Seasaidh an Tì a's àirde a rìs 'n tobraichean an t-sruth, chum gu'n tèid iad troimh : uime sin chunnaic thu an sluagh le sith. 48 Ach iadsan a dh'fhàgar air cùl do shluagh-sa, is iad sin a gheibhear an taobh a stigh de m' chrìochaibh-sa. 49 A nis an uair a sgriosas e an sluagh a chruinnich an ceann a chèile, dìonaidh e a shluagh a mhaireas. 50 Agus an sin nochdaidh e dhoibh iongantasan mòra. 51 An sin thubhairt mise, O Thighearn a ta riaghladh, nochd so dhomh : C'ar son a chunnaic mi an duine a' teachd a nìos o mheadhon na fairge ? 52 Agus thubhairt e rium, Amhuil mar nach urrainn thusa iarraidh a mach, no fios a bhi agad air na nithibh a ta air doimhne na fairge : mar sin cha'n urrainn neach air bith air thalamh mo Mhac-sa fhaicinn, no iadsan a tha maille ris, ach anns an là. . 53 Is e so mìneachadh na h-aislinge a chunnaic thu, agus leis am bheil thusa a mhàin an so air do shoilleireachadh. 54 Oir thrèig thu do shlighe fèin, agus ghnàthaich thu do dhìchioll do m' lagh-sa, agus dh'iarr thu e. 55 Do bheatha dh'orduich thu ann an gliocas, agus ghairm thu tuigse do mhàthair.
56 Agus uime sin nochd mi dhuit ionmhasan an Tì a's àirde : an dèigh thri làithean eile labhraidh mi riut nithe eile, agus cuiridh mi an cèill duit nithe cumhachdach agus iongantach. 57 An sin chaidh mi mach do'n mhachair, a' toirt molaidh agus buidheachais do'n Tì a's Airde, air son a mhiorbhuilean a rinn e ri àm ; 58 Agus do bhrìgh gu bheil e a' riaghladh mar an ceudna, agus an leithidean a thuiteas 'nan aimsiribh : agus shuidh mi an sin tri làithean. CAIBIDIL 14 1Agus thàrladh air an treas là, shuidh mi fo dharaig, agus, feuch, thàinig guth o phreas a’m’ aghaidh, agus thubhairt e, Esdrais, Esdrais. 2 Agus thubhairt mi, Tha mi 'n so, a Thighearn, agus sheas mi air mo chosaibh. 3 An sin thubhairt e rium, Anns a phreas dh'fhoillsich mi mi fèin gu follaiseach do Mhaois, agus labhair mi ris, 'nuair a rinn mo shluagh seirbhis san Eiphit. 4 Agus chuir mi uaith e, agus threòraich mi mo shluagh a mach as an Eiphit, agus thug mi suas e do'n t-sliabh, far an do chum mi làimh rium rè aimsir fhada. 5 Agus dh'innis e dha mòran do nithibh iongantach, agus nochd e dha rùn-dìomhair nan aimsir, agus nan crioch ; agus dh'àithn e dha, ag ràdh, 6 Na briathra so cuiridh tu an ceill, agus iad so folaichidh tu. 7 Agus a nis tha mi ag ràdh riut, 8Gun taisg thu ann ad chridhe na comharraidhean a nochd mi, agus na h‑aislingean a chunnaic thu, agus na mìneachaidhean a chuala tu: 9 Oir bheirear air falbh thu uile, agus o so a mach fanaidh tu maille ri m' Mhac-sa, agus le leithidibh a bhitheas cosmhuil riut, gus an crìochnaich na h-aimsirean. 10 Oir chaill an saoghal 'òige, agus tha na h-amanna a' tòiseachadh air fàs sean. 11Oir tha an saoghal air a roinn na dhà‑roinn-dheug, agus tha a dheich pàirtean dheth cheana air falbh, agus leth an deicheamh cuid: 12 Agus dh'fhàgadh an ni sin a ta an dèigh leth na deicheamh cuid. 13 A nis uime sin cuir do thigh an ordugh, agus cronaich do shluagh, thoir comhfhurt- achd dhoibh-san a ta an trioblaid, agus a nis diult truaillidheachd ; 14 Imich uait smuaintean bàsmhor, tilg uait eallachan an duine, cuir dhiot a nis an nàdur lag, 15 Agus cuir air leth na smuaintean a's ro-truime dhuit, agus greas ort gu teicheadh o na h-amaibh so. 16 Oir fòs ni's mò na iad sin a chunnaic thu a' tachairt an deigh so. 17 Oir feuch, cia mòr a bhitheas an saoghal ni's laige ri h-aois, gu mòr is mò a mheudaicheas olc orra-san a ta 'nan còmhnuidh ann. 18 Oir theich an t-àm am fad, agus is cruaidh an èisdeachd am fagus : oir a nis a' deifir air an t-sealladh a ta ri teachd, a chunnaic thu. 19 An sin fhreagair mi a'd' làthair, agus thubhairt mi, 20 Feuch, a Thighearn, theid mise, mar a dh'àithn thu dhomh, agus cronuich mi an sluagh a ta làthair : ach iadsan a bheirear an dèigh sin, cò a dh'àithneas iad ? mar sin tha an saoghal air a chuir ann an dorchadas, agus tha iadsan a tha a chòmhnaidh ann gun solas. 21 Oir tha do lagh-sa air a losgadh, uime sin cha'n aithne do neach air bith na nithe a nithear ort, no air an obair a thòisicheas.
22 Ach ma fhuair mi deadh-ghean a' d' lathair, cuir an Spiorad naomh a m' ionnsuidh, agus sgrìobhaidh mi na h-uile nithe a rinneadh anns an t-saoghal o thùs, a bha sgrìobhta ann ad lagh, chum gu'm faigh daoine do cheum- anna, agus gu'm faigh iad. a bhitheas beo anns na laithibh deireannach faodaidh e bhi beo. 23 Agus fhreagair e mi, ag ràdh, Imich, cruinnich an sluagh an ceann a chèile, agus abair riu, nach iarr iad thu rè dhà fhichead là. 24 Ach feuch, ullaich dhuit mòran bocsa, agus thoir leat Sarea, Dabria, Selemia, Ecanus, agus Asiel, na cùignear sin a tha ullamh gu sgrìobhadh gu h-ealamh ; 25 Agus thig an so, agus lasaidh mi coinneal tuigse ann ad chridhe, nach cuirear as, gus an coimhlionar na nithe a thòisicheas tu air sgrìobhadh. 26 Agus an uair a ni thu, cuid do nithibh foillsich- idh tu, agus cuid do nithibh nochd- aidh tu gu h-uaigneach dhoibhsan a tha glic : air an là màireach air an uair so tòisichidh tu air sgrìobhadh. 27 An sin chaidh mi mach, mar a dh'àithn e, agus chruinnich mi an sluagh uile an ceann a chèile, agus thubhairt mi, 28 Cluinn na briathra so, O Israeil. 29 Bha ar n-aithriche air tùs 'n an coigrich do'n Eiphit, as an saoradh iad : 30 Agus fhuair iad lagh na beatha, nach do ghlèidh iadsan, a pheacaich sibhse mar an ceudna 'nan dèigh. 31 An sin bha an tìr, eadhon tìr Shioin, air a roinn le crannchur : ach rinn bhur n-aithriche agus sibh fèin aingidheachd, agus cha do ghlèidh sibh na slighean a dh'àithn an Tì a's Airde dhuibh. 32 Agus do bhrigh gu bheil e 'na bhreitheamh cothromach, thug e uaibh ri h-àm an ni a thug e dhuibh. 33 Agus a nis tha sibhse an so, agus bhur bràithribh 'n 'ur measg. 34 Uime sin ma thachras gu'n ceannsaich sibh bhur tuigse fèin, agus gu'n ath-leasaich sibh bhur cridhe, gleidhidh sibh beò sibh, agus an dèigh bàis gheibh sibh tròcair. 35 Oir an dèigh bàis thig am breitheanas, an uair a bhitheas sinn beò a rìs : agus an sin bithidh ainmean nam fìrean follaiseach, agus bithidh oibre nan mi-dhiadhaidh air an cur an cèill. 36 Uime sin na tigeadh neach air bith a m' ionnsuidh a nis, agus na iarr- adh e mi an dà f hichead là so. 37 Agus ghabh mi an cùignear, mar a dh'àithn e dhomh, agus chaidh sinn do'n mhachair, agus dh'fhan sinn an sin. 38 Agus air an là màireach, feuch, ghairm guth orm, ag ràdh, Esdrais, fosgail do bheul, agus òl a ta mi tabhairt dhuit r'a òl. 39 An sin dh'fhosgail mi mo bheul, agus, feuch, ràinig e mi cupan làn, a bha làn mar gu'm b'ann le h-uisge : ach bha a dhath mar theine. 40 Agus ghabh mi e, agus dh'òl mi : agus an uair a dh'òl mi dheth, chuir mo chridhe an cèill tuigse, agus dh'fhàs gliocas ann am uchd, oir neartaich mo spiorad mo chuimhne. 41 Agus dh'fhosgladh mo bheul, agus cha dùin e ni's mò. 42 Thug an Tì a's Airde tuigse do'n chùignear, agus sgrìobh iad seallaidhean iongantach na h-oidhche, a dh'innseadh, nach b'aithne dhoibh : agus shuidh iad dà fhichead là, agus sgrìobh iad san là, agus san oidhche dh'ith iad aran. 43 Air mo shon-sa. Labhair mi 's an la, agus cha do chum mi mo theanga 's an oidhche. 44 Ann an dà fhichead là sgrìobh iad dà cheud agus ceithir leabhraichean. 45 Agus an uair a choimhlionadh an dà f hichead là, gu'n do labhair an Tì a's Airde, ag ràdh, Foillsich an ceud ni a sgrìobh thu gu follaiseach, chum gu'n leugh iadsan a ta airidh agus neo-airidh air :
46 Ach cùm an deich agus tri fichead air dheireadh, chum as gu'n tabhair thu a mhàin dhoibh-san a ta glic am measg an tsluaigh : 47 Oir annta-san tha tobar na tuigse, tobar a' ghliocais, agus sruth an eòlais. 48 Agus rinn mi mar sin. CAIBIDIL 15 1Feuch, labhair thusa ann an cluasan mo shluaigh briathran fàisneachd, a chuireas mise ann ad bheul, tha an Tighearna ag ràdh: 2 Agus thoir fa'near iad a bhi sgrìobhta air paipeir : oir tha iad firinneach agus fìrinneach. 3 Na biodh eagal ort roimh smuaintibh a'd' aghaidh, na cuireadh am mi-chreid- imh dragh ort, a labhras a'd' aghaidh. 4 Oir bàsaichidh na h-uile a ta ana-creideach 'nan neochreidimh. 5 Feuch, deir an Tighearn, bheir mise plàighean air an tsaoghal ; an claidheamh, gorta, bàs, agus sgrios. 6Oir thruaill aingidheachd an talamh uile gu ro‑mhòr, agus tha an gnìomharan millteach air an coileanadh. 7 Uime sin tha an Tighearn ag ràdh, 8 Cha mheas mi mo theanga ni's mò a thaobh an aingidheachd, a tha iad a' deanamh gu gràineil, ni mò a dh'fhuilingeas mi iad anns na nithibh sin, anns am bheil iad 'gan cleachdadh fèin gu h-aingidh : feuch, tha fuil neo-chiontach agus ionraic ag èigheach riumsa, agus anaman nan aingidh. dìreach gearan a dhèanamh an-còmhnaidh. 9 Agus air an aobhar sin, deir an Tighearn, ni mi gu cinnteach dioghaltas orra, agus gabhaidh mi a m' ionnsuidh an fhuil neochiontach uile o 'm measg. 10 Feuch, tha mo shluagh-sa air an treòrachadh mar threud a chum an àr- aidh : cha leig mi a nis dhoibh còmhnuidh a ghabhail ann an tìr na h-Eiphit. 11 Ach bheir mi iad le làimh thrèin, agus le gàirdean sìnt' a mach, agus buailidh mi 'n Eiphit le plàighibh, mar air thoiseach, agus sgriosaidh mi a tìr uile. 12 Nì an Eiphit bròn, agus buailidh a bunait leis a’ phlàigh agus a’ pheanas a bheir Dia oirre. 13 Ni iadsan a tha treabh- adh na talmhainn caoidh : oir fàilnichidh an sìol le seargadh agus le cloich-mheallain, agus le reulta eagalach. 14 Mo thruaighe an saoghal, agus iadsan a tha 'nan còmhnuidh ann ! 15 Oir tha an claidheamh agus an sgrios am fagus, agus seasaidh aon sluagh suas, agus cogaidh iad air an ais t fear eile, agus claidh- ean 'nan làimh. 16 Oir bithidh ceannairc am measg dhaoine, agus a' toirt ionnsaighe air a chèile ; cha bhi suim aca d'an righrean no d'an uachdaranaibh, agus seasaidh cùrsa an gniomh 'nan cumhachd. 17 Bidh toil aig duine dol a stigh do bhaile, agus cha'n urrainn e. 18 Oir air son an uaill bithidh na bailtean fo thrioblaid, sgriosar na tighean, agus bithidh eagal air daoine. 19 Cha bhi truas aig duine d'a choimhearsnach, ach sgriosaidh e an tighean leis a' chlaidheamh, agus creachaidh e am maoin, a thaobh easbhuidh arain, agus àmhghair mhòir. 20 Feuch, deir Dia, gairmidh mise ri chèile righrean na talmhainn uile, a thoirt urram dhomh, a tha o èirigh na grèine, o dheas, o'n àird an ear, agus Libanus ; iad fein a thionndadh an aghaidh a cheile, agus na nithe a rinn iad riu a dhioladh. 21 Mar a ni iad fathast an diugh ri m' thaghta-sa, mar sin ni mise mar an ceudna, agus diolaidh mise 'nan uchd. Mar seo tha an Tighearna Dia ag ràdh;
22 Cha chaomhain mo dheas làmh na peacaich, agus cha sguir mo chlaidheamh orra-san a dhòirteas fuil neo-chiontach air an talamh. 23Chaidh an teine a‑mach o a chorraich, agus loisg e bunaitean na talmhainn, agus na peacaich, mar a’ chonlach a tha air fhadadh. 24 Is an-aoibhinn dhoibh-san a pheacaicheas, agus nach coimhid m'aitheantan ! deir an Tighearn. 25 Cha chaomhain mi iad : imichibh, a chlann, o'n chumhachd, na salaichibh m' ionad naomh. 26 Oir is aithne do'n Tighearna iadsan uile a pheacaicheas 'na aghaidh, agus uime sin bheir e thairis iad gu bàs agus gu sgrios. 27 Oir a nis tha na plàighean air teachd air an talamh uile, agus fanaidh sibh annta : oir cha saor Dia sibh, a chionn gu'n do pheacaich sibh 'na aghaidh. 28 Feuch sealladh uamhasach, agus a choslas o'n àird an ear : 29 Far an tig cinnich dhràgon Arabia a mach le moran charbad, agus an lionmhoireachd air an giulan mar a' ghaoth air an talamh, chum gu'm bi eagal agus crith orra- san uile a dh'eisdeas riu. 30 Mar an ceudna thèid na Carmanianaich, le feirg ann am feirg, a mach mar torcaich na coille, agus le mòr-chumhachd thig iad, agus cuiridh iad cath riu, agus caithidh iad cuibhrionn de thìr nan Asirianach. 31 Agus an sin bithidh aig na dràgonaibh an làmh uachdarach, a' cuimhneachadh an nàdur ; agus ma thionndaidheas iad iad fein, a' deanamh conspoid ann am mòr-chumhachd gu geurleanmhuinn a dheanamh orra, 32 An sin bithidh iad so fo amhghar, agus bithidh iad 'nan tosd troimh an cumhachd, agus teichidh iad. 33 Agus à tìr nan Asirianach teannaichidh an nàmhaid iad, agus claoidhidh iad cuid diubh, agus bithidh eagal agus uamhann 'n an sluagh, agus comh-stri am measg an righrean. 34 Feuch neoil o'n àird an ear, agus o thuath gu deas, agus tha iad ro-uamhasach ri amharc orra, làn feirge agus stoirm. 35 Buailidh iad a chèile, agus buailidh iad mòran reultan air an talamh, eadhon an reult fèin ; agus bithidh fuil o'n chlaidheamh gu ruig a' bhroinn, 36 Agus aolach dhaoine gu moch a' chàmhail. 37 Agus bithidh eagal mòr agus ball-chrith air an talamh : agus bithidh eagal orra- san a chi a' chorruich, agus thig geiltchrith orra. 38 Agus an sin thig stoirmean mòra o dheas, agus o'n àirde tuath, agus cuid eile o'n àird an iar. 39 Agus èiridh gaothan làidir o'n àird an ear, agus fosglaidh i ; agus sgriosar an neul a thog e suas ann am feirg, agus an reult a dhùisgeas eagal na gaoithe an ear agus an iar. 40 Bithidh na neoil mhòr agus chumhachdaich air an sèideadh suas làn feirge, agus an reult, a chum as gu'n cuir iad eagal air an talamh uile, agus orra-san a ta 'nan còmhnuidh ann ; agus dòirtidh iad a mach air gach ionad àrd agus uaibhreach, reult oillteil, 41 Teine, agus clach-mheallain, agus claidheamhan ag itealaich, agus mòran uisgeachan, a‑chum gum bi na h‑uile mhachraichean làn, agus na h‑aibhnichean uile, le pailteas uisgeachan mòra. 42 Agus brisidh iad sios na bailte, agus na ballach- adh, na slèibhtean, agus na cnuic, na craobhan-coille, agus feur nan cluaintean, agus an sìol. 43 Agus theid iad gu daingean do Bhabilon, agus cuiridh iad eagal oirre. 44 Thig iad d'a h-ionnsuidh, agus teann- aichidh iad i, agus dòirtidh iad a mach an reult, agus gach corruich oirre : an sin
thèid an duslach agus an deatach suas gu nèamh, agus ni iadsan uile a ta m'a cuairt oirre caoidh. 45 Agus ni iadsan a dh'fhanas fuidh i seirbhis dhoibh-san a chuir fo eagal i. 46 Agus thusa, Asia, a ta comh-roinn do dhòchas Bhabiloin, agus is tu glòir a pearsa : 47 Is an-aoibhinn duit, a throcair, oir rinn thu thu fein cosmhuil rithe ; agus gun do sgeadaich thu do nigheanan ann an strìopachas, a‑chum gun dèanadh iad toil agus uaill ann do luchd-gaoil, a bha a‑ghnàth ag iarraidh strìopachais a dhèanamh riut. 48 Lean thu ise air a bheil fuath na h‑uile obraichean agus innleachdan: uime sin tha Dia ag ràdh, 49 Cuiridh mi plàighean ort ; bantraich, bochdainn, gorta, claidheamh, agus plàigh, gu sgrios do thighean le sgrios agus bàs. 50 Agus bithidh glòir do Chumhachd air tiormachadh suas mar bhlàth, èiridh an teas a chuireadh thairis ort. 51 Bidh tu air do lagachadh mar mhnaoi bhochd le buillean, agus mar neach air a smachdachadh le lotan, air chor is nach bi na cumhachdaich agus na leannanan comasach air gabhail ris. ve thu. 52 An rachainn-sa mar sin le eud a'd' aghaidh, deir an Tighearn, 53 Mur bitheadh tu a ghnàth air mo thaghta-sa a mharbhadh, a' togail buille do làmh, agus ag ràdh os ceann am mairbh, 'nuair a bha thu air mhisg. 54 Cuir a mach maise do ghnùise ? 55 Bithidh duais do strìopachais a'd' uchd, uime sin gheibh thu dìoladh. 56 Mar a rinn thusa ri m' thaghta-sa, tha an Tighearn ag ràdh, mar sin ni Dia riutsa, agus bheir e thairis thu ann an olc. 57 Bàsaichidh do chlann leis an acras, agus tuitidh tu leis a' chlaidheamh : brisear sìos do bhailtean, agus sgriosar iad uile leis a' chlaidheamh anns a' mhachair. 58 Bàsaichidh iadsan a ta sna slèibhtibh le gorta, agus ithidh iad am feoil fèin, agus òlaidh iad am fuil fèin, tre ocrach arain, agus tart uisge. 59 Thig thusa mar an ceudna troimh an fhairge, agus gheibh thu plàighean a rìs. 60 Agus anns an t-slighe ruithidh iad air a' bhaile dhìomhain, agus sgriosaidh iad cuid de d'fhearann, agus caithidh iad cuid do d' ghlòir, agus pillidh iad gu Babilon a sgriosadh. 61 Agus tilgear sìos leat iad mar asbhuain, agus bithidh iad dhuit mar theine ; 62 Agus claoidhidh e thu fèin, agus do bhailtean, d'fhearann, agus do shlèibhtean ; do choilltean uile, agus do chraoibh thorthach, loisgidh iad le teine. 63 Do chlann bheir iad leo am braighdeanas, agus, feuch, na bheil agad, creachaidh iad e, agus marbhaidh iad maise do ghnùise. CAIBIDIL 16 1 Mo thruaighe thu, a Bhabiloin, 's an Asia ! mo thruaighe thu, an Eiphit, agus a Shiria ! 2 Crioslaichibh sibh fèin le eudach saic, agus le fionnadh, deanaibh gul air bhur cloinn, agus bithibh duilich ; oir tha do sgrios am fagus. 3 Tha claidheamh air a chuir oirbh, agus cò a philleas air ais e? 4 Tha teine air a chuir 'n 'ur measg, agus cò a mhùcheas e ? 5 Chuirear plàighean do 'ur n-ionnsuidh, agus ciod e esan a dh'fhuadaicheas air falbh ?
6 Am feud neach air bith leòmhan acrach a thilgeadh air falbh sa' choille ? no am feud neach air bith an teine a mhùchadh 'na asbhuain, an uair a thòisich e air losgadh ? 7 An tionndaidh neach a rìs an t-saighead a thilgear le fearbogha làidir ? 8 Cuiridh an Tighearna cumhachdach air falbh na plàighean, agus cò e a dh'fhuadaicheas air falbh ? 9 Thèid teine mach o 'fhearg, agus cò e a mhùchdas i ? 10 Tilgidh e dealanaich, agus cò air nach bi eagal ? ni e tairneanach, agus cò air nach bi eagal ? 11 Bagairtidh an Tighearna, agus cò nach cuirear gu tur gu smugaid 'na làthair ? 12 Criothnaichidh an talamh, agus a bhunaitean ; èiridh an fhairge suas le tuinn o'n doimhne, agus tha a tonnan air a bhuaireadh, agus a h-iasgaibh mar an ceudna, an làthair an Tighearna, agus an làthair glòir a chumhachd. 13 Oir is làidir a làmh dheas a lùbadh am bogha, tha a shaighdean geur, agus cha chaill iad, an uair a thòisicheas iad air a bhi air an tilgeadh gu crìch an domhain. 14 Feuch, tha na plàighean air an cur air falbh, agus cha phill iad ni's mò, gus an tig iad air an talamh. 15 Tha an teine air fadadh, agus cha chuirear as e, gus an claoidhear bunaite na talmhainn. 16 Mar shaighead a thilgear le fear-bogha cumhachdach na pill air ais : mar sin cha phill na plàighean a chuirear air thalamh air ais. 17 Mo thruaighe mise! mo thruaighe mise! cò a shaoras mi anns na làithibh sin ? 18 Toiseach bròin agus bròin mhòir ; toiseach gorta agus bàis mhòir ; toiseach chogaidhean, agus seasaidh na cumhachdan ann an eagal; toiseach an uilc ! ciod a ni mi 'n uair a thig na huilc so ? 19 Feuch, gorta agus plàigh, àmhghar agus cràdh, air an cur mar sgiursadh chum leasraidh. 20 Ach air son nan nithe sin uile cha phill iad o'n aingidheachd, ni mò a bhios cuimhne aca air an sgiùrsadh a ghnàth. 21 Feuch, bithidh biadh co maith saor air thalamh, as gu'm meas iad iad fèin a bhi ann an staid mhaith : agus eadhon an sin fàsaidh olc air thalamh, claidheamh, gorta, agus amhluadh mòr. 22 Oir mòran diubhsan a ta chòmhnuidh air thalamh, gheibh iad bàs le gorta ; agus am fear eile, a thèid as on acras, sgriosaidh an claidheamh. 23 Agus tilgear na mairbh a mach mar aolach, agus cha bhi neach ann a bheir sòlas doibh : oir bithidh an talamh air fhàsachadh, agus bithidh na bailtean air an tilgeadh sìos. 24 Cha'n fhàgar neach a shaoithreachadh na talmhainn, agus g'a chur 25 Bheir na craobhan toradh, agus cò a chruinnicheas iad ? 26 Aibidh na h-fhìon-dhearcan, agus cò a shaltras iad ? oir bithidh na h-uile àite 'n am fàsach do dhaoine : 27 Air chor as gu'm bu mhiann le neach neach eile fhaicinn, agus a ghuth a chluinntinn. 28 Oir fàgar deichnear ann am baile mòr, agus dithis as a' mhachair, a dh'fholaicheas iad fèin anns na dor- aibh tiugha, agus ann an sgoltadh nan creag. 29 Mar ann an lios crann-ola air gach craoibh dh'fhàgar tri no ceithir de chroinn-olaidh ; 30 No mar an uair a chruinnichear fion-lios, gu'm fàgar cuid a bhagaid- ean dhiubhsan a dh'iarras gu dìchiollach troimh an fhìon-lios : 31 Mar sin mar an ceudna anns na làithibh sin bithidh triuir no ceathrar air am fàgail leo- san a ta rannsachadh an tighean leis a' chlaidheamh.
32 Agus bithidh an talamh 'na fhàsach, agus fàsaidh a machraichean sean, agus fàsaidh a slighibh, agus a ceumanna uile, làn do dhroighinn, do bhrìgh nach tèid neach sam bith troimhe. 33 Ni na h-òighean bròn, aig nach 'eil fear-na-bainnse ; bidh na mnathan ri bròn, gun fhir aca; aca ni nigheana bròn, gun luchd-cuideachaidh aca. 34 Anns na cogaidhean sgriosar am fir-bainnse, agus sgriosar am fir le gorta. 35 Cluinnibh a nis na nithe so, agus tuigibh iad, a sheirbhisich an Tighearna. 36 Feuch, focal an Tighearna, gabhaibh ris : na creidibh na diathan mu'n do labhair an Tighearna. 37 Feuch, tha na plàighean a' teachd am fagus, agus cha'n 'eil iad lag. 38 Mar an uair a bheir bean thorrach anns an naothadh mìos a mac, aig dà uair no tri o'n la a bheir i, gu bheil pianta mòra a' cuartachadh a bolg, ni a tha pianta, an uair a thig an leanabh a mach, nach fannaich iad sa' mhionaid. 39 Mar sin cha bhi na plàighean leisg gu teachd air an talamh, agus ni an domhan bròn, agus thig doilgheas air gach taobh. 40 O mo shluagh, cluinn m'fhocal : deas gu d' chath, agus anns na h-uilc sin bitheadh eadhon mar luchd-cuairt air an talamh. 41 An ti a reiceas, biodh e mar neach a theid air falbh : agus an ti a cheannaicheas, mar neach a chailleas. 42 Esan a shealbhaicheas marsantachd, mar neach aig nach 'eil tairbhe uaith : agus esan a thogas, mar esan nach gabh comhnuidh ann. 43 An ti a chuireas, mar nach buin e : mar sin mar an ceudna an ti a shuidhicheas am fion-lios, mar esan nach cruinnich na fìon-dhearcan. 44 Iadsan a phòsas, mar iadsan nach faigh clann ; agus iadsan nach pòs, mar na bantraich. 45 Agus uime sin tha iadsan a ta ri saothair gu dìomhain : 46 Oir buainidh coigrich an toradh, agus creachaidh iad am maoin, sgriosaidh iad an tighean, agus bheir iad an clann 'n am braighdeanas : oir ann am braighdeanas agus ann an gorta gheibh iad clann. 47 Agus iadsan a shealbhaicheas am marsantachd le reubainn, 's ann a's mò a sgeadaicheas iad am bailtean, an tighean, am maoin, agus am pearsanna fèin : 48 Mar is mò a bhitheas corruich orm riu air son am peacaidh, deir an Tighearn. 49 Mar farmad ri strìopaich ri mnaoi cheart, ionraic, : 50 Mar sin fuathaichidh fìreantachd aingidheachd, 'nuair a dh'fhosglas i i fèin, agus a chuireas i cùis-dhìtidh 'na haghaidh, an uair a thig esan a dhìonas an ti a rannsaicheas gu dìchiollach gach uile pheacadh air an talamh. 51 Agus uime sin na bithibh cosmhuil rithe, no r'a oibribh. 52 Oir fathast beagan, agus aingidheachd bheirear air falbh as an talamh, agus rìoghaichidh fìreantachd 'n 'ur measg. 53 Na abradh am peacach nach do pheacaich e : oir loisgidh Dia eibhle teine air a cheann, a tha 'g ràdh an làthair an Tighearna Dia agus a ghlòire, Cha do pheacaich mi. 54 Feuch, is aithne do'n Tighearna uile oibre dhaoine, an smuaintibh, agus an cridhe : 55 Co labhair ach am focal, Deanar an talamh ; agus rinneadh e : Deanar na neamh ; agus chaidh a chruthachadh. 56 'Na fhocal-san rinneadh na reultan, agus is aithne dha an àireamh. 57 Rannsaichidh e an doimhne, agus a ionmhais ; thomhais e an fhairge, agus ciod a th' innte. 58 Dhùin e an fhairge am meadhon nan uisgeachan, agus le 'fhocal chroch e an talamh air na h-uisgeachaibh.
59 Sgaoil e na neamha mar bhrat ; air na h-uisgeachaibh leag se e. 60 Anns an fhàsach rinn e tobraichean uisge, agus lochan air mullach nam beann, chum gu'n doirteadh na tuiltean a nuas o na creagaibh àrda a dh'uisgeachadh na talmhainn. 61 Rinn e an duine, agus chuir e a chridhe am meadhon a' chuirp, agus thug e dha anail, agus beatha, agus tuigse. 62 Seadh, agus Spiorad an Dè uile-chumhachdaich, a rinn na h-uile nithe, agus a rannsaich a mach na h-uile nithe folaichte ann an uaigneasaibh na talmhainn, 63 Gu cinnteach is aithne dha bhur n-innleachdan, agus ciod a tha sibh a' smuaineachadh 'nur cridhe, eadhon iadsan a pheacaicheas, agus a dh'fholaicheas am peacadh. 64 Air an aobhar sin rannsaich an Tigh- earna gu cruinn bhur n-oibre uile, agus cuiridh e gu nàire sibh uile. 65 Agus an uair a bheirear a mach bhur peacanna, bithidh nàire oirbh am fianuis dhaoine, agus bithidh bhur peacanna fèin 'nan luchd-casaid dhuibh san là sin. 66 Ciod a ni sibh ? no cionnus a dh'fholaicheas sibh bhur peacanna am fianuis Dè, agus a ainglean ? 67 Feuch, 's e Dia fèin am breitheamh, biodh eagal-san oirbh : fàgaibh bhur peacaibh, agus dì-chuimhnich bhur n-euceartan, gun gnothach a ghabhail riu ni's mò gu bràth : mar sin treòraichidh Dia a mach sibh, agus saoraidh e sibh o gach trioblaid. 68 Oir feuch, a ta corruich mhòr a' mhòr-shluaigh air a lasadh oirbh, agus bheir iad dream àraidh air falbh dhibh, agus beathaichidh iad sibh, air dhuibh bhi dìomhanach, le nithibh a ta air an tabhairt suas do ìodholaibh. 69 Agus bithidh iadsan a dh' aont- aicheas riu, am magadh agus am masladh, agus air an saltairt sìos fo'n cosaibh. 70 Oir bithidh anns gach àit, agus anns na bailtibh eile, ceannairc mhòr orrasan air am bheil eagal an Tighearna. 71 Bithidh iad mar dhaoinibh cuthaich, gun neach a' caomhain, ach a' creachadh agus a' sgrios na muinntir air am bheil eagal an Tighearna. 72 Oir fàsaidh iad, agus bheir iad air falbh am maoin, agus tilgidh iad a mach as an tighibh iad. 73 An sin aithnichear iadsan a's iad mo thagh ; agus dearbhaidh iad mar an t-òr anns an teine. 74 Eisdibh, O sibhse mo ghràidh, tha an Tighearn ag ràdh : feuch, tha làith- ean na trioblaid am fagus, ach saoraidh mise sibh uaith-san. 75 Na biodh eagal oirbh, agus na bitheadh amharus oirbh ; oir is e Dia do cheann-iùil, 76 Agus fear-iùil na dream a choimhideas m'àitheanta-sa, agus m' àitheantaibh, tha an Tighearna Dia ag ràdh, na tomhaiseadh bhur peacanna sìos sibh, agus na tog- adh bhur n-euceartan suas iad fèin. 77 Is an-aoibhinn dhoibh-san a tha ceangailte le'm peacaibh, agus air an còmhdachadh le'm peacaibh mar achadh air a chòmhdachadh thairis le preasan, agus a cheum air a còmhdachadh le droighionn, chum as nach tèid neach air bith troimhe ! 78 Tha e air fhagail gun eideadh, agus air a thilgeadh san teine gu bhi air a chaitheamh leis.