Litir Ignatius Polycarp
gu
CAIBIDEIL 1 1 Ignatius, ris an abrar mar an ceudna Theophorus, gu Polycarp, easbuig na h-eaglais a tha ann an Smirna ; am fear-riaghlaidh, ach gu ma fearr e fèin air a dhearmad le Dia an t-Athair, agus an Tighearn losa Criosd : gach sonas. 2 Air dhuibh fios a bhi agaibh gu bheil bhur n-aigne air Dia, Mar gu'm b'eadh air carraig gun ghluasad ; Tha mi gu mòr a' toirt buidheachais, gu'n do shaoil mi gu'm b'airidh mi air d'aghaidh bheann- aichte fhaicinn, anns an dean mi gàirdeachas do ghnàth ann an Dia. 3 Uime sin guidheam ort, tre ghràs Dè, leis am bheil thu air do sgeudachadh, dol air aghaidh ann ad chùrsa, agus earalachadh air na h-uile, chum gu'm bi iad air an saoradh. 4 Cum d'ionad leis an uile chùram araon feòil agus spioraid : Dean dìchioll air aonachd a ghleidheadh, na ni air bith a's fearr. Giùlain leis na h-uile dhaoine, eadhon mar an Tighearna maille riut. 5 Thoir taic do na h-uile ann an gràdh, mar a tha thusa cuideachd. Dean urnuigh gun sgur : iarr am barrachd tuigse na tha agad cheana. Dean faire, air do d' spiorad a bhi daonnan air dhusgadh. 6 Labhair ris gach neach a reir mar a bheir Dia comas duit. Giùlain easlaintean nan uile, mar fhear-cogaidh foirfe; far am bheil an saothair mòr, 's ann is mò a bhuannachd. 7 Ma ghràdhaicheas tu na deisciobuil maith, ciod am buidheachas a ta ann ? Ach gu ma fearr leat iadsan a tha mi-chiatach a bhi umhail dhuit, ann an macantas. 8 Cha'n 'eil a h-uile lot air a leigheas leis an aon phlaide : ma bhios an t-euslaint a' gabhail a steach air ball-chrith, atharraichibh iad le leigheasaibh mìn : bithibh anns na h-uile nithibh glic mar nathair, ach neo-lochdach mar choluman. 9 Air an aobhar so tha thu air do dheanamh suas do fheoil agus do spiorad ; chum gu'n atharraich thu na nithe sin a nochdas a'd' aghaidh. 10 Agus air an son-san nach 'eil r'am faicinn, deanaibh urnuigh ri Dia, gu'm foillsicheadh e dhuibh iad, chum as gu'm bi sibh a dh'easbhuidh ni sam bith, ach gu'm bi sibh pailt anns gach uile thiodhlac. 11 Tha na h-aimsirean ag iarruidh ort, mar luchd-bualaidh na gaoith ; agus esan a tha air a thilgeil ann an doininn, an caladh far am biodh e; chum gu'n d'thig thu gu Dia. 12 Bi stuama mar fhear-cogaidh Dhe : is e an crùn a tha air a thairgse dhuit neo-bhàsmhorachd, agus a' bheatha mhaireannach ; air am bheil thusa mar an ceudna làn-chinnteach. Bithidh mise a'm' urras dhuit anns na h-uile nithibh, agus a'm' cheangail, a ghràdhaich thu. 13 Na deanadh iadsan a mheasas airidh air creid- imh, ach a theagaisgeas teagasgan eile, buaireadh dhuit. Seas daingean agus neo-ghluasadach, mar innean an uair a bhuailear i. 14 Is cuid do fhear-cogaidh gaisgeil a bhi air a lot, agus air a bhuadhachadh. Ach is còir dhuinn gu h-àraidh na h-uile nithe fhulang air sgàth Dhè, chum as gu'n giùlain e leinn. 15 Biodh gach là ni's fearr na là eile : thoir fainear na h-aimsirean ; agus bi dùil ris-san, a tha thar gach àm, sìorraidh, neo-fhaicsinneach, ged a tha e air ar sgàth-ne air a dhèanamh follaiseach: doruigsinneach, agus do-ruigsinneach, ach air ar son-ne fo fhulangas; a' buan- achadh gach gnè doigh chum ar slainte. CAIBIDEIL 2 1 Na dearmaid na bantraichean : bi an deigh Dhé, 'n a fhear-coimhid. 2 Na deanar ni air bith gun eolas agus gun chead ; ni thu ni sam bith ach a reir toil Dhe ; mar a ni thu mar an ceudna, leis an uile sheasmhachd. 3 Biodh 'ur coimhthionalaibh ni's lionmhoire : fiosraichibh uile air an ainm. 4 Na seall air na fir, 's air na banoglaich ; na biodh iad air an sèideadh suas : ach gu ma mò a bhitheadh iad ùmhal do ghlòir Dhè, chum gu'm faigh iad saorsa a's fearr uaith.
5 Na iarradh iad a bhi air an saoradh air cosg an t-sluaigh, chum nach bi iad 'nan tràillean d'an ana-miannaibh fèin. 6 Teich o dhroch ealain ; no an àite, na dean iomradh sam bith orra. 7 Abraibh ri m' pheathraichean, gu bheil gràdh aca do'n Tighearn ; agus bi toilichte le'm fearaibh fèin, araon san fheoil agus san spiorad. 8 Mar an ceudna, earalaich- ibh mo bhràithre, ann an ainm losa Criosd, gu'n gràdhaich iad am mnài, eadhon mar an Tighearn an Eaglais. 9 Ma dh'fheudas neach air bith fantainn an staid òigh, chum onoir feòla Chriosd, fanadh e gun uaill ; ach ma ni e uaill, tha e gun deanamh. Agus ma tha e airson barrachd aire a thoirt dha na an easbaig tha e truaillidh. 10 Ach thig e air gach neach a ta pòsda, ma's fir no mnài teachd an ceann a chèile le cead an Easbuig, chum gu'm bi am pòsadh a rèir diadhachd, agus cha'n ann an ana-miannaibh. 11 Deanar na h-uile nithe chum onoir Dhè. 12 Eisd ris an easbuig, chum gu'n èisd Dia ribhse. Biodh m’ anam na thèarainteachd dhaibhsan a tha a’ gèilleadh don easbaig aca, len clèirich agus len deaconan. Agus biodh mo chuibhrionn-sa maille riu-san ann an Dia. 13 Saothraich r'a chèile ; connlaich ri chèile, ruith còmhla, fulang còmhla; codal le chèile, agus èirich le chèile; mar stiùbhardaibh, agus luchd-meas, agus ministeirean Dhè. 14 Guidheam oirbh an ti fo am bheil sibh a' cogadh, agus uaith-san a gheibh sibh bhur tuarasdal. Na faighear neach dhibh a' d' fhàsach ; ach fanadh bhur baisteadh, mar bhur n-airm ; do chreidimh, mar do chlogaid ; do charthannas, mar do shleagh ; bhur foighidin, mar bhur n-armachd uile. 15 Biodh bhur n-oibre mar chùram oirbh, chum gu faigh sibh duais iomchuidh. Uime sin bithibh fad-fhulangach d'a chèile ann an macantas : mar tha Dia d'ar taobh-sa. 16 Deanaibh gairdeachas asaibh anns na h-uile nithibh. CAIBIDEIL 3 1A‑nis do bhrìgh gu bheil eaglais Antioch ann an Siria, mar a dh’innseadh dhomh, tro ur n‑ùrnaighean; Bha mi mar an ceudna ni's mò na's comhfhurt- achd agus gun chùram ann an Dia ; ma's ann tre fhulangas a bhuin mi ri Dia ; chum tre bhur n-ùrnuighean-sa gu'm bithear air m' fhaotainn a' m' dheisciobul do Chriosd. 2 Bithidh e ro iomchuidh, O Polycarp a's airidh, comhairle thaghta a ghairm, agus neach a thaghadh d'am bheil gràdh àraidh agaibh, agus a tha foighidneach ri saothair ; gu'm bi e 'na theachdaire do Dhia ; agus a' dol do Shiria, gu'n glòraich e 'ur gràdh neo-chriochnach, chum cliù Chriosd. 3 Cha'n 'eil cumhachd aig Criosduidh e fèin : ach feumaidh e bhi daonnan aig fois chum seirbhis Dhè. A nis is le Dia an obair so, agus leatsa : an uair a bhitheas sibh air a coimhlionadh. 4Oir tha earbsa agam tre ghràs Dhè, gu bheil sibh ullamh a‑chum gach uile dheagh obrach a tha iomchaidh dhuibh anns an Tighearna. 5 Uime sin air dhomh fios a bhi agaibh air bhur dùrachd anns an f hìrinn, dh'earalaich mi sibh leis na litrichean goirid so. 6 Ach do bhrìgh nach b'urr- ainn mi sgrìobhadh chum nan eaglaisean uile, do bhrìgh gu'm feum mi gu h-obann seòladh o Troas gu Neapolis ; oir is i so àithne na muinntir sin d'am bheil mi ùmhal ; A bheil thu a’ sgrìobhadh a‑chum nan eaglaisean a tha faisg ort, mar dhaoine air an teagasg ann an toil Dhè, a‑chum gun dèan iadsan mar an ceudna. 7 Chuireadh iadsan a tha comasach teachdairean; agus cuireadh a' chuid eile an litrichean leo-san a chuirear uait : chum gu'm bi thu air do ghlòrachadh gu sìorruidheachd, air am bheil thu airidh. 8 Tha mi a' cur fàilte air na h-uile air an ainm, gu h-àraidh bean Epitropus, agus a tigh agus a clann uile. Tha mi a’ cur fàilte air Attalus, fear mo ghràidh. 9 Tha mi a' cur fàilte airsan a mheasar airidh air a chur uaitse do Shiria. Biodh gràs gu bràth maille ris, agus le Polycarp a tha ga chuir. 10 Tha mi a' guidhe gach sonas oirbh 'nar Dia, Iosa Criosd ; anns am bheil a' fantuinn, ann an aonachd agus dìon Dhè. 11 Tha mi a' cur fàilte air Alce luchd mo ghràidh. Beannachd leat anns an Tighearna.