Agus dh’òl e den fhìon, agus bha e air mhisg; agus bha e lomnochd 'na bhùth. Agus dhùisg Nòah as a fhìon, agus dh’aithnich e ciod a rinn a mhac a b’òige air. Genesis 9:21,24 Agus chaidh Lot suas à Soar, agus ghabh e còmhnaidh anns an t‑sliabh, agus a dhà nighean maille ris; oir bha eagal air còmhnuidh a ghabhail ann an Soar : agus ghabh e còmhnuidh ann an uaimh, e fèin agus a dhithis nighean. Agus thubhairt an ciad‐ghin ris an tè a b’òige, Tha ar n‑athair sean, agus chan eil duine anns an talamh gu teachd a‑steach dar n‑ionnsaigh a rèir gnàtha na talmhainn uile: Thigibh, thugamaid air ar n‑athair fìon òl, agus laighidh sinn maille riu. ris, a chum as gu'n glèidh sinn sliochd o ar n-athair. Agus thug iad air an athair fìon òl air an oidhche sin: agus chaidh an ciad-ghin a‑steach, agus laigh i maille ra h‑athair; agus cha do mhothaich e cuin a luidh i sìos, no nuair a dh'èirich i. Agus air an là màireach, thubhairt an ciad-ghin ris an tè a b’òige, Feuch, laigh mi an raoir maille rim athair: thugamaid dha fìon òl an nochd mar an ceudna; agus imich a steach, agus luidh maille ris, chum as gu'n glèidh sinn sliochd o ar n-athair. Agus thug iad air an athair fìon òl air an oidhche sin mar an ceudna: agus dh’èirich an tè a b’òige, agus laigh e maille ris; agus cha do mhothaich e cuin a luidh i sìos, no nuair a dh'èirich i. Genesis 19:30-35 AGUS labhair an Tighearna ri h-Aaron, ag ràdh, Na h-òl fìon, no deoch làidir, thu fèin, no do mhic maille riut, an uair a thèid sibh a steach do phàilliun a' choimhthionail, air eagal gu'm faigh sibh bàs : bithidh e 'na reachd sìorruidh air feadh bhur ginealacha. Agus a‑chum gun cuir sibh eadardhealachadh eadar naomh agus mì‑naomh, agus eadar neòghlan agus glan; Agus a‑chum gun teagaisg sibh do chloinn Israeil na reachdan uile a labhair an Tighearna riu le làimh Mhaois. Lebhiticus 10:8-11 Agus labhair an Tighearna ri Maois, ag ràdh, Labhair ri cloinn Israeil, agus abair riu, Nuair a sgaras aon chuid fear no bean iad fhèin a bhòideachadh bòid Nàsarach, a sgaradh iad fhèin don Tighearna: sgaraidh e e fhèin o fhìon. agus deoch laidir, agus cha'n òl e fion-geur air bith, no fion-geur a dh' òl làidir, ni mò a dh'òlas e de dh'fhìon-dhearcan, cha mhò a dh'itheas e fìon-dhearcan tais, no tiormaich. Rè uile làithean a dhealachaidh chan ith e nì sam bith a nìthear den chrann fhìonain, o na h‑eithnean eadhon gu ruig an cromag. Àireamhan 6:1-4 Ach thubhairt esan rium, Feuch, fàsaidh tu torrach, agus beiridh tu mac; agus a nis na h-òl fion no deoch làidir, ni mò a dh'itheas ni sam bith neòghlan : oir bithidh an leanabh 'na Nasaret do Dhia o'n bhroinn gu là a bhàis. Britheamhan 13:7 Agus thàrladh, nuair a bhuanaich i ri ùrnaigh an làthair an Tighearna, gun do chomharraich Eli a beul. A nis Hanah, labhair i 'na cridhe ; a mhàin ghluais a bilean, ach cha chualas a guth : uime sin shaoil Eli gu'n robh i air mhisg. Agus thubhairt Eli rithe, Cia fhad a bhios tu air mhisg? cuir air falbh d'fhion uait. Agus fhreagair Hanah, agus thubhairt i, Chan eadh, mo thighearna, is bean mise le spiorad brònach: cha d’òl mi aon chuid fìon no deoch làidir, ach dhòirt mi a‑mach m’anam an làthair an Tighearna. 1 Samuel 1:12-15 Agus thàinig Abigail gu Nabal; agus, feuch, chùm e cuirm na thaigh, mar fhèill rìgh; agus bha cridhe Nabail subhach an taobh a stigh dheth, oir bha e ro mhisg : uime sin cha d'innis i ni bu lugha no ni bu mhò, gu solus na maidne. Ach anns a’ mhadainn, nuair a chaidh am fìon a‑mach à Nabal, agus a dh’innis a bhean na nithean seo dha, fhuair a chridhe bàs an
taobh a‑staigh dheth, agus dh’fhàs e mar chloich. Agus thàrladh mu thimcheall deich làithean an dèidh sin, gun do bhuail an Tighearna Nabal, agus fhuair e bàs. 1 Samuel 25:3638 A nis dh'àithn Absalom d'a sheirbhisich, ag ràdh, Thugaibh fa'near a nis 'nuair a bhios cridhe Amnon subhach le fìon, agus a their mi ribh, Buailibh Amnon ; marbh e, na biodh eagal ort : nach d'àithn mise dhuit ? bi misneachail, agus bi treun. 2 Samuel 13:28 Chuir thu aoibhneas ann am chridhe, nas mò na anns an àm anns an do mheudaich an arbhar agus am fìon. Leagaidh mi araon sios mi an sith, agus an codal : oir is tusa, a Thighearna, a mhàin a bheir orm còmhnuidh a ghabhail ann an tèaruinteachd. Salm 4:7-8 Na gabh a‑steach do shlighe nan aingidh, agus na imich ann an slighe nan droch dhaoine. Seachain e, na gabh seachad air, tionndaidh uaith, agus imich. Oir cha choidil iad, mur dèan iad olc; agus bheirear air falbh an codal, mur toir iad air cuid tuiteam. Oir tha iad ag ithe aran na h‑aingidheachd, agus ag òl fìon an fhòirneirt. Sean-fhaclan 4: 14-17 Is fear-magaidh fìon, tha deoch làidir ri feirg: agus ge bè neach a mheallar leis, chan eil e glic. Sean-fhaclan 20:1 Bidh esan a ghràdhaicheas tlachd na dhuine bochd: an tì a ghràdhaicheas fìon agus ola, cha bhi e saoibhir. Sean-fhaclan 21:17 Cò aig a bheil an truaighe? cò aig a bheil bròn? cò aig am bheil connsachadh ? cò aig am bheil leanaban ? cò aig am bheil lotan gun aobhar ? cò aig am bheil deargadh nan sùl ? Iadsan a dh’fhanas fada aig an fhìon; iadsan a thèid a dh'iarraidh fìona measgta. Na seall air an fhìon nuair a bhios e dearg, nuair a bheir e a dhath anns a’ chupa, nuair a ghluaiseas e fhèin gu deas. Mu dheireadh teumaidh i mar nathair, agus gathan mar nathair-nimhe. Seallaidh do shùilean mnathan coimheach, agus cuiridh do chridhe an cèill nithean claon. Seadh, bithidh tu mar esan a laigheas ann am meadhon na fairge, no mar esan a laigheas air mullach crann. Bhuail iad mi, their thusa, agus cha robh mi tinn; bhuail iad mi, agus cha do mhothaich mi e: cuin a dhùisgeas mi? Bidh mi ga shireadh arithist. Sean-fhaclan 23: 29-35 Chan ann airson rìghrean, O Lemueil, chan ann airson rìghrean a dh’òlas fìon; no do phrionnsachan dibhe laidir : Air eagal gu'n òl iad, agus gu'n dichuimhnich iad an lagh, agus gu'n claon iad breitheanas aon air bith do na bochdaibh. Thoir deoch làidir dhàsan a tha ullamh gu bàs, agus fìon dhaibhsan a tha trom an cridhe. Deochadh e, agus di-chuimhnicheadh e a bhochdainn, agus na cuimhnicheadh e a thruaighe ni's mò. Sean-fhaclan 31: 4-7 Is an‑aoibhinn dhaibhsan a dh’èireas moch anns a’ mhadainn, a‑chum gun lean iad deoch làidir; a mhaireas gus an oidhche, gus an las am fìon iad! Agus tha a’ chlàrsaich, agus an t‑sròin, a’ bhùth, agus a’ phiob, agus am fìon, nan cuirmean: ach chan eil suim aca de obair an Tighearna, cha mhò a bheir iad fa‑near gnìomh a làmh. Isaiah 5:11-12 Is an‑aoibhinn dhaibhsan a chanas olc math, agus math olc; a chuir dorchadas air son soluis, agus solus air son dorchadais ; a chuir searbh air son milis, agus milis air son searbh ! Is an‑aoibhinn dhaibhsan a tha glic nan sùilean fhèin, agus
ciallach nan sealladh fhèin! Is an‑aoibhinn dhaibhsan a tha cumhachdach fìon òl, agus do dhaoine neartmhor a mheasgadh dibhe làidir: A dh’fhìreanaicheas an t‑aingidh mar dhuais, agus a bheir air falbh uaithe fìreantachd an fhìrein! Isaiah 5:20-23 Is an‑aoibhinn do chrùn an uabhair, do mhisg Ephraim, aig a bheil a mhaise glòrmhor na blàth seargaidh, a tha air ceann nan gleann reamhar na muinntir sin a tha air an sàrachadh le fìon! Ach chaidh iadsan mar an ceudna air seachran tre fhìon, agus le dibhe làidir tha as an t‑slighe; tha an sagart agus am fàidh air seacharan le dibhe làidir, tha iad air an slugadh suas le fìon, tha iad as an t‑slighe le dibhe làidir; tha iad a' dol am mearachd ann an sealladh, tuislidh iad ann am breitheanas. Isaiah 28:1,7 Tha briathran Ionadaib mhic Rechaib, a dh’àithn e da mhic gun fìon òl, air an coileanadh; oir gus an là'n diugh cha'n òl iad, ach a ta iad ùmhal do àithne an athar : gidheadh labhair mi ribh, ag èirigh gu moch, agus a' labhairt ; ach cha d'èisd sibh rium. Ieremiah 35:14 Cha mhò a dh’òlas sagart sam bith fìon, nuair a thèid iad a‑steach don chùirt a‑staigh. Eseciel 44:21 Ach rùnaich Daniel na chridhe gun a thruailleadh leis a’ chuibhreann de bhiadh an rìgh, no leis an fhìon a dh’òl e: uime sin dh’iarr e air prionnsa nan caillteanach gun e fhèin a thruailleadh. Daniel 1:8 Oir ithidh iad, agus chan eil na leòr aca: nì iad strìopachas, agus cha mheudaich iad; a chionn gun do sguir iad de bhith toirt an aire don Tighearna. Bheir strìopachas agus fìon, agus fìon nuadh air falbh an cridhe. Hosèa 4:10-11 Ach thubhairt an t‑aingeal ris, Na biodh eagal ort, a Shachariais: oir tha d’ùrnaigh air cluinntinn; agus beiridh do bhean Elisabet mac dhuit, agus bheir thu Eoin mar ainm air. Agus bithidh aoibhneas agus subhachas ort ; agus ni mòran gairdeachas r'a bhreith. Oir bidh e mòr ann an sùilean an Tighearna, agus chan òl e fìon no deoch làidir; agus bithidh e air a lionadh leis an Spiorad naomh, eadhon o bhroinn a mhàthar. Agus tillidh e mòran de chloinn Israeil ris an Tighearna an Dia. Lucas 1:13-16 Faicibh uime sin gu'n gluais sibh gu faicilleach, cha'n ann mar amadain, ach mar dhaoine glice, A' fuasgladh na h-aimsir, oir tha na làithean olc. Uime sin na bithibh-sa neo-ghlic, ach a tuigsinn ciod i toil an Tighearna. Agus na bithibh air mhisg air fìon, anns am bheil barrachd; ach bithibh air bhur lionadh leis an Spiorad ; A’ labhairt ribh fhèin ann an sailm, agus laoidhean, agus òrain spioradail, a’ seinn agus a’ dèanamh ceòl nur cridhe don Tighearna; A’ toirt buidheachais an còmhnaidh airson nan uile nithean do Dhia agus don Athair ann an ainm ar Tighearna Iosa Crìosd; A' toirt umhlachd dha chèile ann an eagal Dhè. Ephesianaich 5:15-21 Is fior an ràdh so, Ma tha toil aig duine dreuchd easbuig, tha e a' miannachadh obair mhaith. Feumaidh easbuig ma ta a bhi neo-choireach, fear aon mhnà, faireil, stuama, deadh-ghiùlan, air a thoirt do aoidheachd, freagarrach air teagasg ; Gun a thoirt do fhìon, no neach-bualaidh, No sanntach lucre salach; ach foighidneach, no fear-cogaidh, no sanntach ; Neach a riaghlas a thigh fein gu maith, aig am bheil a chlann fo smachd leis an uile dhream ; (Oir mur aithne do dhuine a thigh fein a riaghladh, cionnus a bheir e aire do eaglais Dhe ?) Cha'n
e fear nuadh-pòsda, air eagal air dha bhi air a thogail suas le h-uaill, gu'n tuit e ann an dìteadh an diabhuil. A bharrachd air sin feumaidh e deagh aithris a bhi aige orra-san a tha a muigh ; air eagal gu'n tuit e ann am masladh, agus ann an ribe an diabhuil. Mar an ceudna is èiginn do na diaconan a bhith trom, gun teanga dhùbailte, gun a bhith air an toirt do mhòran fìona, gun a bhith sanntach an lucre shalach; A' cumail dìomhaireachd a' chreidimh ann an cogais ghlan. Agus biodh iad sin mar an ceudna air an dearbhadh an toiseach; an sin cleachdaidh iad oifig diacon, air dhaibh a bhi neo-choireach. A dh'aindeoin sin feumaidh am mnathan a bhith trom, chan e gràineil, stuama, dìleas anns na h-uile nithean. Biodh na diaconan 'n am fir aig aon mhnaoi, a' riaghladh an cloinne agus an tighean fein gu maith. Oir tha iadsan a chleachd dreuchd deacon a' ceannach dhaibh fhèin ìre mhath, agus mòr dhànachd anns a' chreideamh a tha ann an Crìosd Ìosa. 1 Timòteus 3:1-13 Oir feumaidh easbuig a bhi neo-choireach, mar stiùbhard Dhè ; Gun a bhith fèin-thoileil, no feargach gu luath, gun a bhith air a thoirt do fhìon, gun neach-bualaidh, gun a bhith air a thoirt do lucre salach; Ach fear aoidheachd, leannan do dhaoinibh maith, stuama, direach, naomh, measarra ; A’ cumail gu daingean am facal dìleas mar a tha e air a theagasg, a‑chum gum bi e comasach le deagh theagasg araon earalachadh agus dearbhadh a thoirt don luchd-coimheach. Tìtus 1:7-9 Ach labhair thusa na nithe a ta teachd 'n an teagasg fallain : Gum bi na daoin' aosda stuama, uaibhreach, measarra, fallain ann an creidimh, an carthannach, am foighidin. Na mnài aosda mar an ceudna, gu'm bi iad ann an giùlan mar a nithear naomhachd, no 'n an luchd-casaid brèige, gun a bhi air an toirt do mhòran fìona, 'nan luchd-teagaisg air nithibh maithe ; A chum gu'n teagaisg iad na mnài òga a bhi stuama, am fir a ghràdhachadh, an clann a ghràdhachadh, Gu bhi tuigseach, geur-theann, 'nan luchd-coimhid aig an tigh, math, ùmhal d'am fearaibh fèin, chum nach cuirear toibheum air focal Dè. Tha daoine òga mar an ceudna ag earalachadh a bhi stuama inntinn. Tìtus 2:1-6 Agus thubhairt e riu, Innsibh dhuinne ur n‑inntinn a thaobh nan sgrìobhaidhean. An sin thòisich an ceud neach, a labhair air neart an fhìona; Agus thubhairt e mar seo, O sibhse a dhaoine, cia ro‑làidir am fìon! bheir e air na h-uile dhaoinibh dol am mearachd a dh'òlas e : It make the mind of the king and of the fatherless child to be all one ; an tràill agus an tsaoir, an duine bhochd agus an t-saoibhir : tionndaidh e mar an ceudna gach uile smuain gu aoibhneas agus subhachas, air chor as nach cuimhnich duine aon chuid doilgheas no fiachan : Agus ni e gach cridhe saoibhir, air chor as nach cuimhnich duine righ no uachdaran ; agus bheir e air na h-uile nithe a labhairt le tàlanna : Agus an uair a bhitheas iad 'nan cupan, dichuimhnichidh iad an gràdh araon air cairdibh agus air bràithribh, agus beagan an dèigh dhoibh claidheamhan a tharruing a mach : Ach an uair a tha iad o'n fhìon, cha'n 'eil cuimhne aca ciod a th' aca. rinn. O sibhse fheara, nach e am fìon a's treise a dh'fheudas a dheanamh mar so ? Agus an uair a labhair e so, dh'fhan e 'na thosd. 1 Esdras 3:17-24 Tha fìon olc, tha an rìgh aingidh, tha mnathan aingidh, tha clann nan daoine uile aingidh, agus is iad sin an uile obraichean aingidh; agus cha'n 'eil fìrinn annta ; nan neofhìreantachd mar an ceudna sgriosar iad. 1 Esdras 4:37
Dean an ni sin ri neach air bith a's fuath leat : na h-ol fion a chum thu a chur air mhisg : agus na rachadh misg leat air do thurus. Tòmas 4:15 Na suidh idir maille ri mnaoi fir eile, agus na suidh sìos leatha ann ad uchd, agus na caith t'airgiod maille rithe aig an fhìon ; air eagal gu'n aom do chridhe d'a h-ionnsuidh, agus gu'n tuit thu tre do mhiann gu sgrios. Eclesiasticus 9:9 Bheir fìon agus mnathan air daoine tuigseach tuiteam air falbh: agus bidh esan a dhlùth-leanas ri strìopaichean air fàs mì‑chiallach. Eclesiasticus 19:2 Na nochd do ghaisge ann am fìon; oir sgrios fìon mòran. Dearbhaidh an fhùirneis an oir le tumadh: mar sin nì cridheachan nan uaibhreach le misg. Tha fìon matà cho math ri beatha do dhuine, ma tha e air mhisg gu meadhanach: ciod a’ bheatha matà do dhuine a tha gun fhìon? oir rinneadh e chum daoine a dheanamh aoibhneach. Bheir fìon air mhisg gu tomhaiseil, agus an ràithe aoibhneas a’ chridhe, agus subhachas na h‑inntinn: ach nì fìon a dh’òlas le ro‑phailteas searbhas na h‑inntinn, le sabaid agus connsachadh. Meudaichidh misg feirg an amadain gus an tabhair e oilbheum : lughdaichidh i neart, agus ni i lotan. Na cronaich do choimhearsnach aig an fhìon, agus na dean tàir air 'na shuaimhneas : na tabhair dha briathran eusaontais, agus na teann- aich air le impidh a chur air ri òl. Eclesiasticus 31:2531 Ni fìon agus ceòl an cridhe gairdeachas : ach tha gràdh a' ghliocais os an ceann le chèile. Eclesiasticus 40:20 Agus dh’fhan Lot agus a dhithis nighean anns an uaimh, agus thug iad air an athair fìon òl, agus laigh iad maille ris: oir thubhairt iad nach robh duine air thalamh a thogadh sìol uapa, oir shaoil iad gun do sgriosadh an talamh uile. Jasher 19:57 Thug iad an sin dha fion, agus dh' 61 e, agus bha e air mhisg, agus chuir iad cailin maiseach 'na lathair, agus rinn e rithe mar bu toil leis, oir cha robh fhios aige ciod a bha e deanamh, oir dh'61 e gu pailt de fhion. Mar seo rinn clann Mhòaib ri Israel anns an àite sin, ann an còmhnard Shitim, agus las corraich an Tighearna an aghaidh Israeil airson an nì seo, agus chuir e plàigh nam measg, agus fhuair e bàs de chloinn Israeil fichead agus a dhà. ceithir mile fear. Jasher 85:60-61 'N uair a bhios bròn uime sin an cois ùrnuigh duine, cha 'n fhuiling e d' a iarrtus dol suas glan gu altair Dhè. Oir mar fhìon nuair a tha e air a mheasgadh le fìon-geur, chan eil am mìlseachd a bha aige roimhe; Mar sin air do bhròn a bhi air a mheasgadh leis an Spiorad Naomh, cha'n fhuiling e do ùrnuigh duine bhi mar a bhiodh i air mhodh eile. An Dàrna Leabhar aig Hermais 10:22 Agus fìon agus deoch làidir cha d’òl mi, agus cha deachaidh feòil a‑steach dom bheul, agus cha d’ith mi aran taitneach; ach rinn mi caoidh airson mo pheacaidh, oir bha e mòr, nach robh a leithid ann an Israel. Tiomnadh Reubein 1:10 Agus nuair a chunnaic mi i a’ dòrtadh a‑mach fìona, air sgàth deoch làidir an fhìona, bha mi air mo mhealladh, agus ghabh mi i ged nach do chomhairlich m’athair e. Uime sin air dhomh a bhith air mhisg le fìon, cha d’aithnich mi i; agus mheall a maise mi, trid fhasan a maise. Tiomnadh Iùdah 2:18,24
Agus sgeadaich e i le h‑òr agus le neamhnaidean, agus thug e oirre fìon a dhòrtadh a‑mach dhuinn air an fhèill le maise nam ban. Agus thionndaidh am fìon mo shùilean gu aon taobh, agus dhall tlachd mo chridhe. Tiomnadh Iùdah 3:6-7 Agus a‑nis, a chlann, tha mi ag ràdh ribh, na bithibh air mhisg air fìon; oir tionndaidli fìon an inntinn air falbh o'n fhirinn, agus brosnaichidh e ana-miannaibh, agus treòraichidh e na sùilean gu mearachd. Oir tha fìon aig spiorad na strìopachais mar mhinisteir a thoirt toileachadh na h‑inntinn; oir bheir an dithis so mar an ceudna air falbh inntinn an duine. Oir ma dh’òlas duine fìon gu misg, buailidh e an inntinn le smuaintean salach a‑chum strìopachais, agus teasaidh e an corp gu aonadh feòlmhor; agus ma tha àm an ana-mianna a làthair, oibrichidh e am peacadh, agus cha'n 'eil nàire air. 'S e so am fear gun ghruaim, mo chlann ; oir an ti a ta air mhisg, cha toir e urraim do dhuine. Oir, feuch, thug e orm mar an ceudna dol air seachran, air chor is nach robh nàire orm de shluagh a’ bhaile, do bhrìgh gun do thionndaidh mi ann an sealladh nan uile gu Tamar, agus gun do rinn mi peacadh mòr, agus gun do leig mi ris còmhdach a’ bhaile. nàire mo mhic. An dèidh dhomh fìon òl cha tug mi urram do àithne Dhè, agus ghabh mi bean de Chanàan na mnaoi. Oir tha feum aig mòran air an fhear a dh’òlas fìon, mo chlann; agus ann an so tha toilìnnte fìon òl, feudaidh duine òl co fad 's a ghleidheas e modhalachd. Ach ma theid e thar a' chrìch so tha spiorad na cealg a' tarruing air 'inntinn, agus a' toirt air a' mhisg labhairt gu salach, agus eucoir a dheanamh, agus gun nàire a bhi air, ach eadhon glòir a thoirt 'na nàire, agus cunntas a thoirt air fèin urramach. An ti a ni striopachas, cha'n aithne dha an uair a dh'fhuilingeas e call, agus cha'n 'eil nàire air an uair a chuirear e gu eas-urraim. Oir ged a tha duine na rìgh agus a’ dèanamh striopachais, tha e air a rùsgadh de a rìoghachd le bhith na thràill don strìopachas, mar a dh’fhuiling mise fhèin cuideachd. Oir thug mi mo lorg, is e sin, fuireach mo threubh; agus mo chrios, is e sin, mo chumhachd ; agus mo dhioladh, is e sin, glòir mo rìoghachd. Agus gu deimhinn ghabh mi aithreachas de na nithean seo; fìon agus feòil cha'n ith mi gu m' aois, ni mò a chunnaic mi gàirdeachas. Agus nochd aingeal Dhè dhomh gum bi mnathan gu bràth a’ riaghladh rìgh agus baigeir mar an ceudna. Agus bhon rìgh bheir iad air falbh a ghlòir, agus bhon duine ghaisgeil a neart, agus bhon bhacach eadhon am beagan sin a tha na sheasamh aig a bhochdainn. Thugaibh fa'near, uime sin, mo chlann, a' chrìoch cheart ann am fìon ; oir tha ceithir droch spioraid innte, ana-miann, anamiann, ana-creideas, an droch-mholaidh. Ma dh'òlas sibh fìon ann an gàirdeachas, bithibh stuama ann an eagal Dhè. Oir ma dh’fhalbhas eagal Dhè nur n‑aoibhneas, an sin èiridh misg, agus goid a‑steach aimhleas: Ach nam bu mhiann leibh a bhith beò gu stuama na beanaibh ri fìon idir, air eagal gun peacaich sibh ann am briathran feirge, agus ann an còmhrag, agus ann an cealg, agus ann an euceartan an t‑sluaigh. àitheantaibh Dhè, agus sgriosar sibh roimh bhur n-àm. Os bàrr, tha fìon a’ foillseachadh dìomhaireachdan Dhè agus dhaoine, eadhon mar a dh’fhoillsich mi àithne Dhè, agus rùn-dìomhair Iàcoib m’athar don mhnaoi Chanàanach Batsua, a dh’àithn Dia dhomh gun a bhith a’ foillseachadh. Agus tha fìon an dà chuid na adhbhar cogaidh agus troimh-chèile. Tiomnadh Iùdah 3:10-29 cha d'òl mi fìon, gu bhi air mo threòrach- adh leis ; Tiomnadh Isachair 2:7