Abdías CAPÍTULU 1 1 Sa biderada de Abdìas. Giat chi dit su Signore Deus a pro de Edom: Amus chi in càmbiu un rumore de Jehová, e est istadu mandadu un embassadore entre is natziones: «Alzate e alzàmene contra de ella in sa battalla!» 2 Eccu, io ti agguèru fattu piccolu tra is natziones, e est desprisciàu in bènghidu. 3 Sa superbia de su coro tuo t'at ingannadu, tue chi abitai in is fendas de sa roca, chi est alta; chi ditt in su coro suo: ¿Cui mi fàrrat bènghidu a terra? 4 Inoghe ti inaltzesi comente s’óliba, e ponessi su nìdhu tuo tra is èstrellas, de là ti fàrrài bènghidu, dit Jehová. 5 Si cunvenissi a te ladrones, si salteadores de notte, comente ses cortzìu!, no b’horràbint robau fintzes chi si saturant? Si is vendimias b’horràbint a te, no lassàbint un po’ de uvas? 6 Comente si cercant is cosas de Esau! Comente si cercant is cosas ocultas sua! 7 Totus is b'importantes de sa tua confederatzione ti ant purtadu fino a sa frùmptzia; is b'importantes chi fùgini in paz cun tè ti ant ingannadu e ant prevalidu contra de tè; Is chi cumbìt su to' pane ant messu una ferida sott'à tè, e non est intèndhidu in issu. 8 Non scumbidarò in custu die, si dicit Ièova, is sàvios de Edom e sa intèndhiment de su monte de Esaù? 9 E is to' valentes, oh Teman, si debilitarant, fin’a chi cadu cada unu de is del monte de Esaù siat annientadu pro sa matanza. 10 Pro sa to' violèntzia contra su frader Jacob ti coprirà sa vergògna, e seràs tagliatu pro sempre. 11 Su die chi fùgini a s'àteru cantu, su die in chi is estrangerus si ant purtadu in càptiu a is seus esercitos, e is estrangerus ant intradu pro is portas suas, e ant fattu is sortzes subra Jerusalèn, tú eras comente unu de issos. 12 Ma non as deberi a collocare su dì de su fràddu, su dì inue est diventau estranghere; nudda ti tenias a rallegràti pro is figlios de Judà in su dì de sa loro destrutzione; nudda as deberi a chi accabare cun superficza in su dì de s'anghjà. 13 Non as deberi a intrare per sa porta de su meu pòpulu in su dì de sa calamidade; è, non as deberi a contemplàre sa sua afflitzione in su dì de sa calamidade, nudda as deberi a metere is manu subra is bènghidu in su dì de sa calamidade; 14 Nudda as deberi a restare in sa encruciat e a taghiare is sòus chi fughit; nudda as deberi a cuncretare is sòus chi restat in su dì de s'anghjà. 15 Pèrche su dì de Jehová est proche pro totus is natziones: comente chi fisset, siat fattu a tue; su premio tornerà subra sa tua testa. 16 Po chi comente si est begende in su meu monte santu, ite beverant senza cessu totus is nationes, e beverant, e traghent, e restarent comente si non asistent. 17 Ma in su monte de Sion est istada sa liberazione, e in càmbiu est sa santidade; e sa casa de Giacobbe tenet sos beni. 18 E sa casa de Giacobbe sarà peri, e sa casa de Giuseppe per flama, e sa casa de Esaù per frèscura, e incenderant in issos, e si inghinitzaran; e non restarà niente de sa casa de Esaù; po chi Jehovah est istadu chi a dit. 19 E is de su suddu tenent su monte de Esaù; e is de sa pianura, is filisteus, e tenent is campus de Efraim e is campus de Samaria, e Benjamìn tenet Galaad. 20 E sa cattività de cust'armada de is fillos de Israel at a cunqueles de is cananeus, finas a Sarepta; e sa cattività de Jerusalén, chi est in Sefarad, at a cunqueles is cidades de su Neguev. 21 E biverrant salvadores in su monte de Sión pro giudicà su monte de Esaù; e su regnu sera de Jehovà.