गरुडा - शुभ डशुभ डा ये तु परमेश् वरं पतरतीे ते स् वबलं नवरनं कररष्ी; ते गरु इव पत्ा आरुीे; ते धडववष्ी, न च शडीडा भववष्ी; ते च चर्ी, न तु मू््च तडात यशडयडह ४०:३१ यदवप तं गरुवत् उनमवस, तडरडसु नरुं च सडपयवस, तथडवप अहं तडं तता अवतडरवयषडवम इवत परमेश् वरा वदवतत ओबवदयड १:४
पञतच म् मयड वमसदे शरयडनडं पवत वकं कृतं, गरुपते्ु युषडन् धृतड मम समरपं नरतवडन् इवत यूयं दृवीात वनगचमनम् १९:४ एतडवन च युषडकं पवतषडं मधे घृवषतरपेष भववष्ी; ते न भक्ी, ते घृवषतडा स्ी: गरुा, अ्सभिा, ओसे च, हं सा, पेवलकना, वगयरगरुा च लेवरय 11:13,18 वकीु एतडवन न खडवदषथ, गरुा, अ्सभिा, ओसे च, पेवलकन्, वगयरगरुा, कोम्रो् च, व्तरयवववनयमा १४:१२,१७ परमेश् वरा दू रता पृवथवडा अन् ता गरुस् य उडयनवत् दुतं रडृ्म् आनवयषवतत यस रडृ्स विहडं तं न अवगवमषवस; व्तरयवडवम् २८:४९ यथड गरुा सनरुं तोभयवत, बडलकडनडं उपरर भमवत, पतडन् पसडरयवत, तडन् गृहरतड सपते्ु वहवत, तथड परमेशरा एव तं नेतवडन्, तस सह कोऽवप परदे शरया दे वा नडसरत्त व्तरयवडवम् ३२:११-१२
कडव शडऊला योनडतना च िरवने रमषरयडा सु्खना च आसन्, ते्डं मृतुा च न ववभक् आसडम्, ते गरुे ेा दुततर्, वसंहेेा अवप बवलष् आसडम्त २ शमूएल १:२३ ते दुतगतड यथड गरुा वशकडरं पवत तरयवतत अयूब ९:२६ वकं तव आजडनुसडरं गरुा आरु उच्ा नरुं करोवत? अयूब ३९:२७ (दडऊदस सोतम् )त हे मम आतड, भगवीं धनवडदं कुर, तस सवडच न् लडभडन् मड ववसरतु, या तव मुखं स््ा तृपं करोवत; यथड तव य्वनं गरुवत् नवरनं भववतत सोतम् १०३:१-२,५