Sanskrit - The Book of Prophet Zephaniah

सफनिया

अध्याय 1

1 यहूदाराजस्य आमोनस्य पुत्रस्य योशियाहस्य काले यत् परमेि् वरस् य वचनं कुिीपुत्रस्य गेदशलयायााः पुत्रस्य गेदशलयायााःपुत्रस्यअमाररयापुत्रस्यसमीपंप्राप्तम्।

2 अहं भूशमताः सवााशि वस्तूशन सवाथा भक्षशयष्याशम इशत परमेि् वराःवदशत।

3 अहं मनुष्यान् पिून् च भक्षशयष्याशम; अहं स्वगापशक्षिाः, समुद्रस्य मत्स्यान्, स्तब्धान् च दुष्टाः सह भक्षशयष्याशम; अहं च भूशमताः मनुष्यान् शवनािशयष्याशम इशत परमेि् वराः वदशत।

4 अहं यहूदादेिस्य सवेषु यरुिलेमशनवाशसषु च हस्तं प्रसारशयष्याशम। अस्मात् स्थानात् बालस्य अवशिष्ान्

केमारीनां नामचयाजकटाःसहच्छिच्छिष्याशम।

5 ये च गृहाग्रेषु स्वगासटन्यं पूजयच्छि। ये च परमेि् वरस् य िपथं कुवाच्छि, येचमल्चम् िपथं कुवाच्छि।

6 ये च परमेि् वरात् शवमुखााः सच्छि; ये च परमेि् वरं न अच्छिषन्, नचपृष्विाः।

7 भगवताः परमेि् वरस् य समक्षं शनाःिब्ााः भव, यताः परमेि् वरस् य शदवसाः समीपं गताः, यताः परमेि् वराः यज्ञं सज्जीकृतवान्, साःस्वअशतशथं आहूतवान्।

8 परमेि् वरस्य बशलदानशदने अहं राजपुत्रान्, राज्ञाः सिानान्, सवाान् चशवशचत्रवेषधाररिां दण्डं दास्याशम।

9 तच्छस्मन् एव शदने अहं तान् सवाान् दण्डशयष्याशम ये द्वारे प्लवच्छि, ये स्वस्वाशमगृहाशि शहंसाशभाः वञ्चनाशभाः च पूरयच्छि।

10 तच्छस्मन्शदनेमत्स्यद्वारात्क्रिनस्यकोलाहलाःशद्वतीयताः क्रिनस्यिब्ाः, पवातात् चमहतीकूजनाःभशवष्यशत।

11 हे मक्तेिशनवाशसनाः कूजिु, यताः सवे वशिक्जनााः खच्छण्डतााःसच्छि।येरजतं धारयच्छिते सवे शिन्ााःभवच्छि।

12 तच्छस्मन् समये अहं दीपटाःयरुिलेमम् अिेषशयष्याशम, ये जनााः हृदये वदच्छि, “परमेि् वराः िुभं नकररष्यशत, अिुभं चनकररष्यशत।”

13 अताःतेषांद्रव्यंलुण्ठनंभशवष्यशत, तेषांगृहाशिचशवनािं भशवष्यच्छि, ते गृहाशि अशप शनमाास्यच्छि, शकिु तेषु न शनवसच्छि। ते द्राक्षाक्षेत्राशि रोपशयष्यच्छि शकिु तस्य मद्यं न शपबच्छि।

14 परमेि् वरस् य महान् शदवसाः समीपम् अस् शत, साः समीपं गताः, परमेि् वरस् य शदवसस्य वािी अशप महतीं त्वरयशत।

15 साःशदवसाःक्रोधस्यशदवसाः,क्लेिस्य, दुाःखस्यचशदवसाः, अपव्ययस्य, शवनािस्य च शदवसाः, अन्धकारस्य, शवषादस्य चशदवसाः, मेघस्य, घनस्यचअन्धकारस्यशदवसाः।

16 वेशष्तनगरेषु उच्चगोपुरेषु च तुरङ्गस्य, सङ्केतस्य च शदवसाः।

17 अहं मनुष्यािां उपररदुाःखं आनशयष्याशम यत् ते परमेि् वरस्य शवरुद्धं पापं कृतविाः अन्धााः इव गशमष्यच्छि, तेषां रक्तं रजाःइव, तेषां मांसंगोबरवत् प्रशक्षप्तं भशवष्यशत। 18 भगवताःक्रोधशदने तेषां रजतं वासुविं वातान्मोचशयतुं निक्ष्यशत।शकिुतस्यईष्याावशिनासवााभूशमाःभक्ष्यते, यताः साःसवाान् देिवाशसनां िीघ्रं शनष्कासनं कररष्यशत।

अध्याय 2

1 हे अशनष्ं राष्, एकत्र समागििु, आम्, एकत्र समागििु;

2 शनयमात् पूवं, शदवसाः तृिवत् नगिशत, परमेि् वरस् य उग्राःक्रोधाःयुष्माकं उपररआगमनात्पूवं, परमेि्वरस्य क्रोधस्यशदवसाःयुष् माकं उपररआगमनात् पूवाम्।

3 यूयंपृशथव्यााःसवेनम्ााःयेतस्यन्यायंकृतविाः, तेपरमेि् वरं अिेष्टुम्। धमं अच्छिषत, नम्ताम् अच्छिषत, परमेि् वरस् यक्रोधशदने यूयं शनगूढााःभवेयुाः।

4 यताः गाजा पररत्यक्तं भशवष्यशत, अश्केलोन् च शनजानं भशवष्यशत, ते मध्यािे अश्दोदं शनष्कासशयष्यच्छि, एक्रोनं च मूलं गशमष्यशत।

5 शधक् समुद्रतटशनवाशसनां, केरेतीयानां राष्स्य! परमेि् वरस् य वचनं युष् माकं शवरुद्धम् अच्छस्त; हे कनान, पशलष्ानांभूशमाः, अहंत्वांअशपनािशयष्याशमयत्तत्रकोऽशप शनवासीनभशवष्यशत।

6 समुद्रतटश्च गोपालानां शनवासस्थानाशन कुटीराशि च स्युाः, मेषसमूहानां चगुिााःस्युाः।

7 तटाः यहूदावंिस्य अवशिष्ानां कृते भशवष्यशत। ते तत्र भोजनं कररष्यच्छि, अश्कलोनस्य गृहेषु सायंकाले ियनं कररष्यच्छि, यताः तेषां परमेि् वराः तेषां दिानं कररष्यशत, तेषां बन्धनं चशनवताशयष्यशत।

8 अहं मोआब-देिस्य शनिां, अम्मोन-सिशतनां शनिां च श्रुतवान्, येन ते मम प्रजां शनिच्छि, स्वसीमायााः शवरुद्धं च महत्त्वं कृतविाः।

9 अताः यथा अहं जीवाशम, इशत सेनापशताः परमेि् वराः इस्राएलस् य परमेि् वराः वदशत, शनश्चयेन मोआबाः सदोम इव, अम्मोनस्यसन्तानााःगमोराइवभशवष्यशत, शबस्यानां, लविकुण्डानां च प्रजननं, शनत्यं शवनािं च भशवष्यशत, मम अविेषााः जनााः तान् लुच्छण्ठष्यच्छि, मम प्रजानां अवशिष्ााः तान् धारशयष्यच्छि।

10 एतत् तेषां गवास्य कारिं भशवष्यशत, यताः ते सेनायााः परमेि् वरस् यप्रजााःशनच्छितााः, महत् वं चकृतविाः।

11 तेषां कृते परमेि् वराः भयंकराः भशवष्यशत, यताः साः पृशथव्यााः सवाान् देवतान् क्षुधां जनशयष्यशत। मनुष्यााः च तं पूजशयष्यच्छि, प्रत्येकं स्वस्थानात्, सवेऽशपद्वीपााः।

12 यूयं इशथयोशपयादेशिनाः अशप मम खड्गेन हता भशवष्यथ।

13 साः उत्तरशदशि हस्तं प्रसारशयत्वा अश्शूरं नािशयष्यशत। नीनवेनगरं शनजानं प्रािरवत् िुष्कं चकररष्यशत।

मेषााःसवे राष्ािापिवाःियनं कररष्यच्छि। तेषां स्वराःच्छखडकीषुगायशत; शवनािाःद्वारेषुभशवष्यशत, यताः साःदेवदारस्यकायं उद्घाटशयष्यशत।

15 एषाहशषातनगरं प्रमादेनशनवसशतस्म, साहृदयेअवदत्, “अहम्, मम अशतररक्ताः कोऽशप नाच्छस्त। याः कशश्चत् तस्यााः समीपं गिशतसाःकूजशत, हस्तं चक्षोभशयष्यशत।

अध्याय 3

1 शधक् यामशलनां दूशषतां च, पीडनींनगरम्!

2 सावािींनआज्ञापयशतस्म; सानसंिोधनं प्राप्तवती; सा परमेि् वरं न शवश्वसशत स्म; सा स्वस्य ईश्वरस्य समीपं न गता।

3 तस्यााः अिाः राजपुत्रााः गजािाः शसंहााः सच्छि; तस्यााः न्यायाधीिााः सायं वृकााः सच्छि; ते श्वाः यावत् अस्थीशन न दृिच्छि।

4 तस्यााःभशवष्यद्वाशदनालघुाःशवश्वासघाशतनाःचसच्छि,तस्यााः

याजकााः पशवत्रस्थानं दूशषतविाः, व्यवस्थायााः शहंसाम् अकरोत्।

5 तस्य मध्ये धाशमाकाः प्रभुाः अच्छस्त; साः अधमं न कररष्यशत, साः प्रशतशदनं प्राताःकाले स्वस्य न्यायं प्रकािं करोशत, साः न शवफलाःभवशत; अधमीतु लज्जां नजानाशत।

6 मया राष्ाशि शिन्ाशन, तेषां गोपुराशि शनजानाशन सच्छि; तेषां वीथीाः मया नष्ााः कृतााः, येन कोऽशप न गिशत, तेषां नगराशि शवनष्ाशन, येन मनुष्याः नाच्छस्त, कोऽशप शनवासी नाच्छस्त।

7 अहं अवदम्, त्वं मां खलु भयं कररष्यशस, उपदेिं प्राप्स्स्यशस; अताःतेषां शनवासाःनशिन्ाःभवेत्, यथामयातान् दच्छण्डताः, शकिु ते प्राताः उत्थाय सवााशि कमााशि दूषयच्छि

स्म।

8 अताः परमेि् वराः कथयशत यत् अहं यच्छस्मन् शदने शिकारं प्रशत उशत्तष्ठाशम, तावत् यावत् मां प्रतीक्षध्वम्, यताः मम शनश्चयाः अच्छस्त यत् अहं राष्ाशि सङ्गृहीतुं िक्नोशम, येन अहं राज्याशनसङ्गृहीष्याशम, तेषुममक्रोधं, ममसवाम्उग्रं क्रोधं च पातुं िक्नोशम : मम ईष्यााशिना शह सवाा पृशथवी भशक्षताभशवष्यशत।

9 तदा अहं प्रजानां समीपं िुद्धभाषां प्रेषशयष्याशम, येन ते सवे परमेि् वरस् य नाम आह्वयच्छि, एकमतेन तस्य सेवां कतुं।

10 इशथयोशपयादेिस्य नद्याः परताः मम याचकााः मम शवकीिास्यकन्याअशपममबशलदानं आनशयष्यच्छि।

11 तच्छस्मन् शदने त्वं तवसवाकमािां कृते लज्जानप्राप्स्स्यशस, येषु त्वं मशय उल्लङ्घनं कृतवान्, यताः तदा अहं तव गवेि हशषातान् त्वत् मध्येन हररष्याशम, मम कारिात् त्वं पुनाः अशभमानीनभशवष्यशसपशवत्रपवाताः।

12 अहं तव मध्ये दुाःच्छखतं दररद्रं च जनं त्यक्ष्याशम, ते च परमेि् वरस् यनाम्नाःशवि्वासं कररष्यच्छि।

13 इस्राएलस्य अवशिष्ााः अधमं न कररष्यच्छि, अनृतं न वशदष्यच्छि; न च तेषां मुखे वञ्चकशजह्वा लभ्यते, यताः ते पोषशयष्यच्छि, ियनं कररष्यच्छि च, तेषां भयं कोऽशप न कररष्यशत।

14 हे शसयोनपुत्री गाय; हे इस्राएल, उद्घोषयतु; हे यरुिलेम-कन्या, हषं कुरु, सवाहृदयेनचआनिं कुरु।

15 परमेश्वराः तव न्यायान् अपहृतवान्, तव ित्रुं शनष्काशसतवान्, इस्राएलस्य राजा परमेश्वराः भवताः मध्ये अच्छस्त, त्वं पुनाःदुष्ं नपश्यशस।

16 तच्छस्मन् शदने यरुिलेमं प्रशत, “मा भटषी, शसयोनं च, तव हस्तााःशिशथलााःनभवेयुाः।”

17 भवताः मध्ये याः परमेि् वराः परमेि् वराः अच्छस्त साः पराक्रमी अच्छस्त। साः त्रािं कररष्यशत, साः त्वां आनिेन आनिशयष्यशत; साः स्वप्रेमेि शवश्रामं कररष्यशत, साः त्वां गायनेनआनिं कररष्यशत।

18 येभवच्छभाःसङ्घ्रिोकान्सङ्गृहीष्याशम, येषांकृतेतस्य शनिाभाराःआसीत्।

19 पश्य, तच्छस्मन् समये अहं त्वां पीडयिाः सवाान् अपसारशयष्याशम, स्थशगतां च तारशयष्याशम, शनष्काशसतां च सङ्गृहीष्याशम। अहं च तेषां स्तुशतं कीशतं च प्राप्स्स्याशम यत्र यत्रते लच्छज्जतााःअभवन्। 20 तच्छस्मन् काले अहं युष्मान् सङ्गृहीतसमये अशपयुष्मान् पुनाः आनशयष्याशम, यताः अहं भवद्भ्याः पृशथव्यााः सवेषां जनानां मध्ये नाम स्तुशताः च कररष्याशम, यदा अहं युष्माकं बन्धनं युष्माकं दृष्ेाः समक्षं प्रत्यागिाशम, इशत परमेि् वराः वदशत।