१ राजानः अध ाय 1 1 राजा दाऊदः वृदः वर्यः च आसीत्; ते तं वसेत आचादयदय स, किय् सः तापं न पारात्न 2 अतः तस दासाः तम् अवदन्, मम सामी राजः ि्मारी िना अद्वताम्, सा राजः प्रतः द्था तं पारयत्, तव िाषे शयत्, यथा मम प््ः राजा तापं पार्यात्न 3 तेन इसारास सव्र् पदे शेर् रिां स्नरी ं िनाम् अद्रन्, अबीशागं श्नामी ं पार तां राजः समीपम् आनयत्न 4 सा िना अतीव स्नरी आसीत्, राजानं पारयकत स, तस सेवां िराकत स, किय् राजा तां न जानाकत सन 5 ततः हगीथस प्तः अदाकनयाः “अहं राजा ्कववाकम” इकत वदन् आतनः उनयनं िृथा तस प्रतः धाकवत्ं रथाः अशवाहनाकन च पञाशत् प्ररान् च सजीिृतवान्न 6 तस कपता तं िदाकचदकप अपसनं न िृतवान् यत् थया किमथ्म् रवं िृतम्? सः अकप अतीव स्नरः प्ररः आसीत्; तस माता अबााामस पशात् तं जनयकत सन 7 ततः सः जरयाप्तेत याआबेन सह प्राकहतेन अकबयाथरे न च सह वाता् ाापं िृतवान्, अदाकनयाहस अन्याकयनः तस साहायं िृतवयःन 8 किय् सादािः याजिः, यहायादाप्तः बेनाया, ्कवव्ाकदना नाथन्, कशमेई, रे ई, दाऊदस पराककमतः च अदाकनयायाः सह न आसन्न 9 अदाकनयाहः रनागेास समीपे द्तस जाहे ाेथस कशाायाम् मेरान् गावन् च ््ापशवः च हथा स्ातृन् सवा् न् राजः प्तान् यहदादे शस सवा् न् च राजः सेविान् आहयन 10 किय् नाथनः ्कवव्ाकदः, बेनया च, पराककमतः, तस ्ातरः सााामनः च न आहताःन 11 किमथ् नाथनः सााामनस मातरं बतशेबाम् अवदत्, “किं थं न श्तवान् यत् हगीथस प्तः अदाकनया राजं िराकत, असािं प््ः दाऊदः तत् न जानाकत? 12 अतः इदानी ं आगच, अहं थां उपदे शं ददाकम यत् थं सपातान् सप्तस सााामनस च पातान् रक्त्ं शकाकरन 13 गथा दाऊदराजस समीपं गथा तं वद, किं थं मम प्ा राजन् सदासीयाः शपथं न िृतवान् यत् ्वतः प्तः सााामनः मम पशात् राजं िररवकत, सः मम कसंहासने उपकवशकत? तकह् अदाकनया किमथ् राजं िराकत? 14 पश, यदा थं तत राजा सह वाता् ाापं ि्व्न् अहमकप थां पशात् पकवश तव वचनं दृं िररवाकमन 15 बतशेबा राजः समीपं ि्े पकवश राजा अतीव वृदः अ्वत्न अकबशागः श्नमी राजानः सेवां िृतवान्न 16 बतशेबा पतर राजानम् अिरात्न राजा च पाह किं इचकस? 17 सा तम् अवदत्, हे प्ा, थं तव दासी ं पकत परमेशरस ्गवतः शपथं िृतवान् यत्, कनशयेन तव प्तः सााामनः मम पशात् राजं िररवकत, सः मम कसंहासने उपकवशकतन 18 अध्ना पश अदाकनया राजं िराकतन इदानी ं च महे न, थं तत् न जानाकसन 19 सः वृरान् ््ापशवः मेरान् च बहधा हथा राजः सवा् न् प्तान् अकबयाथरं याजिं याआबं च सेनापकतं आहतवान् किय् तव सेविं सााामनं न आहतवान्न
20 थं च मम प्ा राजन् सव्स इसारास नेताकत थां पकत सदय यत् थं तान् वदकस यत् मम प््राजस कसंहासने िा उपकवषः ्कववकतन 21 अनथा यदा मम प््ः राजा सकपतृक्ः सह कनदां िररवकत तदा अहं मम प्तः सााामनः च अपराकधनः गतकयवामःन 22 सा राजा सह वाता् ाापं ि्व्ती नाथन् ्कवव्ाकदः अकप अयः आगतःन 23 ते राजानम् अवदन्, “पश नाथन् ्कवव्ाकदःन” यदा सः राजः प्रतः पकवश ््मौ म्खं िृथा राजः सम्ं पतमकत सन 24 नाथनः अवदत् , हे राजन्, किं थया उकं यत्, अदाकनया मम पशात् राजं िररवकत, सः मम कसंहासने उपकवशकत? 25 यतः सः अद अधः गतः, वृरान्, ््ाान् पश्न्, मेरान् च पच्रं हथा सवा् न् राजः प्तान्, सेनापकतं, अकबयाथरं याजिं च आहतवान्न ते तस प्रतः खाददय कपबदय च िथयदय, “ईशरः राजा अदाकनयां र्त्न” 26 किय् अहं तव दासः, याजिः सादािः, यहायादाप्तः बेनाया, तव सेविः सााामनः च सः न आहतवान्न 27 किं मम सामी राजः रतत् िृतं थया तव सेविं न दकश्तं यत् तस पशात् मम प््राजस कसंहासने उपकवषः ्वेत्? 28 तदा राजा दाऊदः प््वाच, बतशेबां मां आहयन सा राजः सम्ं आग् राजः प्रतः द्तान 29 राजा शपथं िृथा अवदत्, यथा परमेश् वरः मम पातान् सव्द्ःखात् माकचतवान्न 30 यथा अहं थां इसारास परमेश् वरे न शपथं िृतवान् यत्, “्वतः प्तः सााामनः मम पशात् राजं िररवकत, सः मम ्ाने मम कसंहासने उपकवशकतन तथाकप अहम् अद अवशं िररवाकमन 31 ततः बतशेबा पृकथवां म्खं पतमकयथा राजानं आदरं िृथा अवदत्, “मम प््ः राजा दाऊदः सदा जीवत्न” 32 राजा दाऊदः अवदत् , “सादािं याजिं नाथनं ्कवव्ाकदनं , यहायादाप्तं बेनया च मां आहयत्न” ते च राजः प्रतः आगताःन 33 राजा अकप तान् अवदत् , “्वद्ः सप्ाः दासान् नीथा मम प्तं सााामनं मम खचरे त आरु कगहाननगरं नयत्न 34 सादािः याजिः नाथन् ्कवव्ाकदः च तत तं इसारास राजा इकत अक्रेिं ि्व्य्, य्यं त्रङं वादयय्, वदय् , “ईशरः राजा सााामनं र्त्न” 35 तदा य्यं तस पशात् आगकमवथ, येन सः आग् मम कसंहासने उपकवषः ्वेत्न यतः सः मम ्ाने राजा ्कववकत, मया च तं इसारास यहदायाश अकधपकतः कनय्कःन 36 यहायादाप्तः बेनाहः राजानं प््वाच, “आमेन्! 37 यथा परमेश् वरः मम सामी राजा दाऊदस् य कसंहासनात् अकप महतरं िरात्न 38 ततः सादािः याजिः नाथनः ्कवव्ाकदः, यहायादाप्तः बेनायः, िेरे थीः, पेाेकथयः च अधः गथा सााामनं राजा दाऊदस खचरे त आरु कगहाननगरं नीतवयःन 39 ततः सदािः याजिः कनवास्ानात् तैाशङं गृहीथा सााामनं अक्करकवान्न ते त्रङं वादयदय स; सव् जनाः अवदन्, “ईशरः राजा सााामनं र्त्न” 40 सव् जनाः तस पशात् आगताः, जनाः च नकािां वादयदय स, महता आनने न आनदनताः च अ्वन्, येन तेरां शबे न पृकथवी कवदीता् अ्वत्न 41 अदाकनयाहः सव्ः अकतकथक्ः सह ्ाजनं समापं िृथा तत् श्तम्न याआबः त्रङस शबं श्था अवदत्, “किमथ्म् अयं नगरस िाााहाः ्वकत?