अध्य 1 याकूबस जिलायाय च दशमय पुतय आशेरय। दयवयव्स वाया । प्मा िेजकल् हाइड् च क्ा। एमरसनय यत् कजतपूजतरजनयमस क्नं भोवुं शकोजत स तस कृते २७ शोकय पश्ु । 1 आशेरस जनयमस पजतजलजपय, िीवनस पञजवंशजतविव सय सपुतेतय जकं जकं वचनाजन अवदत्। 2 सय स्य सन् तान् अवदत् , हे आशेर-स्जतय भवतय जपतुय वचनं शृुत, अहं युषान् यत् जकमजप पभोय दृष ऋिुं वतरते तत् सव् वकाजम। 3 ईशरय मनुषपुतेतय दष मार्, दष पवृवष, दष पकारष कम्, दष कमरजविष, दष जवियष च दववान्। 4 अत: सर् दयो: दयो: सम्:। 5 शुभाशुभयोय दष मार् सय, एतैय सह असाकं सनयोय तान् जववेचय्ष पवृवष सय। 6 अतय यजद आता सद् पवृवष पीयते, तस सवार जृ कमार जृ िमव एव भवय्; यजद च पापं करोजत तजहर सदय पशावापं करोजत। 7 यतो जह िमरस जविये जवचारं कृ्ा दु ृतां पररतिजत, सदय दु ृं पापं पापं च उद् िृत। 8 जक्ु यजद दु ृपवृवष पवृवय भवजत तजहर तस सवार जृ कमार जृ दु ृतायां भवय्, सदावं च जनषासयजत, दु ृं च लसजत, बेजलयारे ृ च शाजसतं भवजत। सद् काय् कृ्ा अजप दु ृं जवकृतं करोजत। 9 यतय यदा यदा सदावं कतुरम् आरभते तदा तदा सय कमरजववादं तस कृते दु ृं कतु् बाधते , यतय पवृवेय जनजिय दु ृातना पूृरय भवजत। 10 तजहर मनुषय अशुभा्् वचनेन जहतं साहायं कतु् शकोजत, त्ाजप कमरपस्य दु ृतां िनयजत। 11 कजशत् मनुषय अयस यय दु ृे सपररसरस सेवां करोजत तस पजत दयां न करोजत; अयं च पकदयं सापयजत, समगं तु दु ृम्। 12 एकय मनुषय अयस यय दु षृतं कुवर्ं पेम करोजत, यतय सय सस कृते दु ृे मृतवे अजप इचजत। अस जविये च सृं यत् एतत् दष पकष साजत, जक्ु समगं दु ृं कायरम्।
13 यदजप तस पेम वतरते त्ाजप सय दु ृय अयस यय सदामा्् दु ृं रोपयजत, जक्ु कमरृाम् अ्य दु ृं पजत पवृवय भवजत। 14 अनय चोरयजत, अनायं करोजत, लुणयजत, वञयजत, जवहरजत, जनिरनानाम् अनुगहं करोजत, एतदजप जदजविं साजत, जक्ु सव् दु ृम्। 15 यय सपररिनं वञयजत सय ईशरं कुरं करोजत, परमातनय जवररं जमथाशप्ं करोजत, त्ाजप जनिरनानाम् अनुगहं करोजत, यय पभुय वव्ां आजापयजत स, सय जनर्रकं करोजत, कुरं च करोजत, त्ाजप सय दररदान् सूजतरयजत। 16 आतानं दू ियजत, समलैज्कं शरीरं च करोजत; सय बहवय हय्, कजतपयान् च दयां करोजत, एतदजप जदजविं पकं सानं करोजत, जक्ु समगं दु ृम्। 17 अनय वजभचारं वजभचारं च करोजत, भोिनं च पररहरजत, उपवासे च दु षृतं करोजत, सिनस सामथवन च बहवय अजभभूताय भवय्। अजतदु ृतां चेदजप सय आजां करोजत, एतसाजप जदजविय पकय, जक्ु समगं दु ृम्। 18 तादशाय िनाय खराय सय्; शुजचय,--खुरजवभिकाय इव कमरृा तु अशुराय। 19 यतय ईशरय आजापतेिु एवम् उववान्। 20 जक्ु यूयं मम बालकाय सदावस दु ृस च मुखदयं मा िारय्ु। जक्ु केवलं सदावे एव लपताम्, यतय परमेश् वरस् य वासय तत वतरते, मनुषाय तत् इच् छन् जत। 21 जक्ु सद् कमरृा दु ृपवृजवं नाशयन् दु ृात् पलायत। यतय ते जदमुखाय ईशरस सेवां न कुवरय्, अजपतु सकामानां सेवां कुवरय्, येन ते बेजलयरं ससदशं मनुषान् च पसरं कुवरय्। 22 यतय सतुरिाय एकमुखाय अजप पापस जदमुखैय जचय्ताय स्य अजप परमेश् वरस् य समकं नायाय सय्। 23 दु ृानां विं कुवर्य बहवय शुभाशुभयोय कायार जृ कुवरय्। जक्ु सव् जहतं यतय सय दु ृं उद् िृत नाजशतवान्। 24 कजशत् दयालुय अनायी च मनुषय वजभचारं कृ्ा उपवासं करोजत च दे जृ, एतसाजप जदजविं भवजत, जक्ु सव् काय् सािु , यतय सय भरवतय उदाहरृम् अनुसृत सदावं न सीकुवरजत य्ा वासजवकं भदम्।
25 अनय अजनजमवानां सह शुभजदनं न द्रु म् इचजत, मा भूत् तस शरीरं दू जितं कृ्ा आतानं दू जितं करोजत। इदमजप जदमुखं, जक्ु समगं सािु। 26 यतो जह तादशाय िनाय मृरसदशाय मृरसदशाय सय्, यतय ते वनपशूनां पकारे ृ अशुराय इव दश्े, जक्ु ते सवर्ा शुराय सय्। यतय ते भरवतय कृते उताहे न चरय्, यत् ईशरय अजप साजाजभय दे जृ जनिेिं च करोजत, तत् पररहरय्, सदय दु ृं जनवारयय्। 27 हे मम बालकाय, यूयं पश्ु यत् सवविु जवियेिु दष भवतय, एकय अनस जवररं , एकय अपरे ृ रुपय अयस, िने लोभय, सषहादर ने मवय, हासशोकय, जववाहस व्रय च जनरूढय अयस। 28 मृतुय िीवनं पारोजत, अपमानय मजहमा, रातष जदवा, अनकारय पकाशय च भवजत। सव् च जदवसस अिय, िीवनस अिय नायं, मृतुस अिय अनायय; अतय अन्िीवनमजप मृतुं पतीकते। 29 न च सतं असतं , न च समक् अपरािम् इजत वाचम्; यतय सव् सतं पकाशस अिय अयस, य्ा सव् परमेश् वरस् य अिीनम् अयस। 30 अतय एताजन सवार जृ मम िीवने परीजकताजन, अहं च भरवतय सतात् न भजमतवान्, अहं च परमातनय आजां अनेजितवान्, मम सवरशशानुसारं एकमुखेन सजदिये चरन् . 31 अतय यूयं मम बालकाय अजप भरवतय आजां पजत साविानाय भव्ु, एकमुखेन सतं अनुसृत। 32 जदमुखाय जह जदजविपापं कुवरय्; यतय तष दु ृं कुवरत,य तत् कुवरतां च वञनातनय उदाहरृम् अनुसृत मानविातेय जवररं यत्े तेिु पीजतय भवजत। 33 अतय हे मम स्ानाय, यूयं भरवतय जनयमं पालय्ु, शुभस इव दु ृस जविये मा आजां ददतु। जक्ु य्ा्् सजदियं पश्ु, ततैव वातार लापं कृ्ा तयसन् जवशामं कृ्ा भरवतय सवविु आजासु तत् पालनं कुवर्ु। 34 यतय मनुषाृां उवरािार य भरवतय शैतानस च दू तैय सह जमजल्ा सस िम् अिम् वा दशरयय्। 35 यतय आता यदा वाकुलय रचजत तदा सय दु ृातना पीजडतय भवजत यत् सय कामेिु दु षृतेिु च सेजवतवान्।
36 जक्ु यजद सय आनने न शा्य भवजत तजहर सय शाय्दू तस साकाषारं करोजत, सय तं अन्िीवने नयजत। 37 हे मम स्ानाय सदोम इव मा भव्ु, यय पभुदूतानां जवररं पापं कृ्ा अन्कालं यावत् जवनशजत। 38 अहं िानाजम यत् यूयं पापं कररष्, शतुृां हसे च समपरजयष्। युषाकं भूजमं जनिरनं भजवषजत, युषाकं ती्र्ानाजन च नृाजन भजवषय्, यूयं पृज्वाय चतुक्ृेिु जवकीृार य भजवषय्। 39 िलवत् जवलुपपकीृव यूयं जनजवरिाय भजवष्। 40 यावत् परमेश् वरय पृज्वी ं आरजमि् यजत, स् व मनुषवत् आरत, िले अिररस जशरय भगाय च भक् जत जपबन् च भजवि् यजत। 41 सय इसाएलं सवार न् अनिातीयान् च उरारजयषजत। 42 अतय यूयं मम बालकाय अजप एताजन वचनाजन सस्जततय क्य्ु , येन ते तस आजां न अवजां कुवरय्। 43 अहं जातवान् यत् यूयं जनशयेन अवजां कररषय्, जनशयेन च अभवं कररषय्, परमेश् वरस् य जनयमं न आजाय, जक्ु मनुि् याृां आजां जाय, दु ृतायाय कारृात् दू जिताय भवेयुय। 44 अतय यूयं मम भातरष राद-दान इव जवकीृार य भजवष्, यूयं सदे शान्, रोतं, भािां च न जास्। 45 जक्ु परमेश् वरय अबाहम-इसहाक-याकूबयोय कृते च सस कोमल-कृपया युषान् जवश् वासेन एकत सङ्रृहीषजत। 46 तेतय इदम् उका सय तान् आजापयत्, “हे बोन् नररे मां दफनयतु।” 47 सय सुिुपय सन् सुवृराव्ायां मृतय। 48 तस पुताय तस आजानुसारं कृ्ा तं हे बोननररं नी्ा जपतृजभय सह अनेृव्य।