नष्टम े, नष्टमु, विम्रो पटत े च लूक ा १५:१-३२ 1 ततः सर् करगारकाः पापपनः च तस शरराणा तस समीपं गतरनःत 2 तदा फरीपसनः शास्ाः च गुञ्न स, “अयं पापपनः पपतगिग तेषां सर भोजनं करोपतत” 3 सः तान् दृानम् उकरान्त 4 युषाकं कप्त् शतं मेषं धारयन् एकां मेषं नृं किता नरनरपतं पानरे त्ा नृं यारत् न लभते तारत् न गचपत? 5 तं लबा रपषषतः सन् स्ेषु सापयपतत 6 गिरम् आगत सः सपममान् पपतरेपशन् च आहय कणयपत, “मया सर आननयनु; यतः मया मम मेषाः नृाः पाराःत 7 अरं युषान् रदापम, तणैर सग् अपप प्ाचापं कुरषतः एकस पापस परषये आननः भपरषपत, नरनरपतः धम्जनानाम् अपेकया, येषां प्ाचापस आरशकता ना््त 8 या रा दश रजतखणाः स्न, यपद एकं खणं नृं भरपत, तपरष दीपकं प्ाज गिरं पूजपयता यारद् तत् लभते तारत् पयरपूरषकं न अनेषयपत? 9 तत् पार सा सपममान् पपतरेपशन् च आहय कणयपत, “मया सर आननं कुरत; यतः मया नृः खणः पारःत 10 तणैर अरं युषान् रदापम, परमेश् ररस् य दू तस् य समकं पश् चाचापं कुरषतः एकस पापपनः परषये आननः भरपतत 11 सः अरदत् , “ एकस पुरषस द् पुम् आ्ाम्त
1
12 तेषु कपनषः पपतरम् अरदत् , “पपता, मम पपततस धनस भागं मम किते ददातुत” स तेभः सजीरनं परभजपत सत 13 ततः परं बहपदनाननरं कपनषः पुमः सराष न् एकम सङ्गिग दू रदे शं गता तम उपदरजीरनेन सधनं अपवपयतरान्त 14 तस सरा वयपयता त्सन् दे शे पचणः दु पभषकः अभरत्त सः च अभारं पारभतत 15 ततः स गता तस दे शस नागररकेन सर संयोपजतरान्त सः तं सकेमेषु शूकरभोजाणा पेपषतरान्त 16 सः शूकरभकरेन कूच्ः सोदरं पूरपयतुम् इचपत स, कप्त् तसै न दचरान्त 17 तदा सः मनपस आगत अरदत् , “मम पपतुः कपत भाडे सेरकानां किते पयाष रं रोपिका, अरपशृा च स्न, अरं च कुधात्न परनशपत! 18 अरं उताय पपतुः समीपं गता तं रपदषापम, रे पपतः, अरं सगषस पररुं भरतः पुरतः च पापं कितरान्त 19 अरं तर पुमः इपत नामा योगः अ्स, मां तर भाडे सेरकेषु अनतमं कुरत 20 सः उताय पपतुः समीपम् आगतःत पकनु यदा सः अदापप दू रं गतः, तदा तस पपता तं दृषा दयां किता धापरता तस कणे पपतता तं चु््तरान्त 21 तदा पुमः तम् अरदत् , “पपता, अरं सग् तर दृ् च पापं कितरान्, पुनः तर पुमः इपत नामा योगः अ्सत 22 पकनु पपता सभितान् अरदत्, “उचमं रसं बपरः आनपयता तस उपरर धारयनुत तस र्े रलयम्, पादयोः जूतां च सापयपतत 23 सूलरलं इर आनय तं र्न; रयं च खादामः, आननं च पारुमःत 24 यतो मम पुमोरयं मितः भूता जीरपतत सः नृः आसीत्, लभते चत ते च पसराः भपरतुं आरबरनःत 25 तस जेषः पुमः केमे आसीत्, सः आगत गिरस समीपं गता सङीतं नितं च शुतरान्त 26 ततः सः एकं भितम् आहय पिृरान् यत् एतापन पकमणषम्त 27 सः तं अरदत् , “तर भाता आगतःत तर पपता च सूलरलं रतरान् यतः सः तं सुरपकतं ससं च गिरीतरान्त 28 ततः सः कुुः सन् परेशं कतुा न इचपत स, अतः तस पपता बपरः आगत तं पापणषतरान्त 29 स पपतरं पतुराच, पश, एतारता रषाष राम् अरं तां सेरयापम, अरं च तर आ्ां कदापप न उलपलतरान्, तणापप तं मम पममैः सर आननं कतुा कदापप बालकं न दचरान्त 30 पकनु रेशापभः सर तर जीरनं भकयन् अयं तर पुमः आगतः तदा एर तं तस किते मेदः रलं रतःत 31 स तम् अरदत् , “पुम, तं पनतं मया सर अपस, मम यत् पकमपप अ्् तत् सरा तर एरत” 32 रयं रषा कुमषः, आननं च पारुमः, यतः एषः तर भाता मितः भूता जीरपतत नृ् आसीत्, लभते चत
2