अध्याय 1
अध्याय 2
1 नबूचोदोनोसोरस्य शासनस्य द्वादशवर्षे यः नीनवेनगरे राज्यं कृतवान्। एकबताने मादीनां राज्यं कृत्वा अर्ाा क्सादस्य काले। 2 एकबताने त्रिहस्तत्रवस्तारः र्षड् हस्तदीर्घः त्रशलात्र ः पररतः त्र त्रतः त्रनत्रमातवती, त्र त्रतस्य ऊर्ध्ाता सप्तत्रतहस्तत्रवस्तारं च पञ्चाशहस्तत्रवस्तारं कृतवान्। 3 तस्य द्वारे र्षु तस्य गोपुरात्रि शतहस्तं ऊर्ध्ं, तस्य त्रवस्तारं च आधारे र्षत्रिहस्तं स्थापयन्तु। 4 तस्य द्वारं सप्तत्रतहस्तं ऊर्ध्ं चत्वाररं शत् हस्तत्रवस्तारं च त्रनत्रमातवान्, तेर्षां महासत्रनकानाम् त्रनगामनाय, पदात्रतत्र ः सह अस्तं गमनाय च। 5 तेर्षु त्रदनेर्षु अत्रप राजा नबूचोदोनोसोरः रागौ-सीमायां स्स्थते महासौदायां राजा अर्ाा क्सादे न सह युद्धं कृतवान्। 6 ततः परं पवातप्रदे शे त्रनवसन्तः सवे यूफ्रेत्रिसस्य त्रतग्रीसस्य त्रहदास्पेसस्य च एत्रलमीराजस्य अररओकस्य मदानस्य च लोदस्य पुिािां बहवः रािरात्रि समागत्य तस्य समीपं आगतवन्तः युद्धाय । 7 ततः अश्शूरराजः नबूकोदोनोसोरः र्ारसदे शत्रनवात्रसनां , पत्रिमत्रदत्रश त्रनवसतां च, त्रकत्रलत्रकया, दत्रमश्क, त्रलबानस्, अस्न्तत्रलबानसः , समुद्रतित्रनवात्रसनां च सवेर्षां कृते प्रेत्रर्षतवान्। 8 कमेल-गलाद-उच्च-गलील-एस्द्रे लोम-महा-मदानी-दे शेर्षु ये रािरेर्षु आसन्, तेभ्यः । 9 सामररयादे शेर्षु तस्य नगरे र्षु च यरदननद्ाः परे यरुशलेमपयान्तं बेताने चेलुस् कादे स् त्रमस्रनदी तफ्नेस् रम्से च गेसेमदे शं यावत्। 10 यावत् यूयं तात्रनस्-मेस्फर्स्-नगरयोः परं त्रमस्र-दे शवात्रसनां च समीपं न गच्छथ, यावत् इत्रथयोत्रपया-दे शस्य सीमां न गच्छथ। 11 त्रकन्तु दे शवात्रसनः सवे अश्शूरराजस्य नबूकोदोनोसोरस्य आज्ां लर्ुकृतवन्तः , तेन सह युद्धाय न गतवन्तः । यतः ते तस्मात् न ीताः आसन्, आम्, सः तेर्षां पुरतः एकपुरुर्षवत् आसीत्, ते च तेभ्यः तस्य दू तान् त्रनत्रवाकारे ि अपमानेन च प्रेत्रर्षतवन्तः । 12 अतः नबूकोदोनोसोरः सवेर्षु दे शेर्षु अतीव क्रुद्धः सन् स्वत्रसंहासनेन राज्येन च शपथं कृतवान् यत् सः त्रकत्रलत्रकयादत्रमश्क-सीररया-दे शयोः सवेर्षु तिे र्षु प्रत्रतशोधं प्राप्स्स्यत्रत, तस्य सवाा न् त्रनवात्रसनः खड् गेन हस्न्त इत्रत मोआबदे शः , अम्मोनसन्तत्रतः , सवाः यहूत्रदया, त्रमस्रदे शः च सवे यावत् समुद्रद्वयस्य सीमां न प्राप्नुथ। 13 ततः सप्तदशे वर्षे अर्ााक्सदराजस्य त्रवरुद्धं स्वशक्त्या युद्धं कृत्वा युद्धे त्रवजयी अ वत्, यतः सः अर्ाा क्सादस्य सवाशस्तं सवाा न् अश्ववाहनान् च सवाान् रथान् च परात्रजतवान्। 14 ततः सः स्वनगरानां स्वामी ूत्वा एकबताने आगत्य गोपुरात्रि गृहीत्वा तस्य वीत्रथं लुस्ितवान्, तस्य सौन्दयं च लज्जायां पररिमत्रयतवान्। 15 स रगौपवातेर्षु अर्ााक्सादं च गृहीत्वा बािः तं प्रहृत्य तस्स्मन् त्रदने तं सवाथा निवान्। 16 ततः परं सः नीनवेनगरं प्रत्यागत्य त्रवत्रवधरािरसङ्ः सह बहुशः युद्धपुरुर्षसमूहः आसीत्, ति सः स्वसन्ः सह शतत्रवंशत्रतत्रदनात्रन यावत् आरामं कृत्वा ोज्यम् अकरोत्।
1 अिादशवर्षे प्रथममासस्य त्रद्वत्रवंशत्रततमे त्रदने अश्शूरराजस्य नबूचोदोनोसोरस्य गृहे चचाा अ वत् यत् सः यथा उतवान् तथा सवेर्षु पृत्रथव्ां प्रत्रतशोधं करोतु। 2 ततः सः सवाा न् अत्रधकाररिः सवाा न् आयाजनान् च आहूय स्वगुप्तपरामशं तेभ्यः संप्रेष्य स्वस्य मुखात् सवास्य पृत्रथव्ाः दु ः खस्य समापनम् अकरोत्। 3 ततः ते तस्य मुखस्य आज्ां न पालयन्तः सवाा न् मां सान् नाशत्रयतुं आज्ां कृतवन्तः । 4 अश्शूरराजः नबूकोदोनोसोरः स्वसन्स्य प्रमुखं होलोर्नेसम् आहूय तस्म अवदत्। 5 सर्व्ापृत्रथव्ात्रधपत्रतः महान् राजा, पश्य, त्वं मम सात्रिध्यात् त्रनगात्य स्वबलत्रवश्वात्रसनः पुरुर्षान्, शतत्रवंशत्रतसहस्रात्रि पदात्रतत्र ः सह स्वेन सह नेष्यत्रस। अश्वसङ्ख्या च सवारः सह द्वादशसहस्रात्रि। 6 त्वं च सर्व्ं पत्रिमदे शं प्रत्रत गत्रमष्यत्रस, यतः ते मम आज्ां न आज्ापयस्न्त स्म। 7 ते मम कृते पृत्रथवीं जलं च सज्जयस्न्त इत्रत त्वं वदत्रस, यतः अहं तेर्षां त्रवरुद्धं क्रोधेन त्रनगात्य मम सेनायाः पादः पृत्रथव्ाः सवं मुखं आच्छादत्रयष्यात्रम, तान् लूिरूपेि दास्यात्रम ते: 8 यथा तेर्षां हताः तेर्षां द्रोिीः , नद्ः च पूरत्रयष्यस्न्त, नदी च तेर्षां मृतः पूररता त्रवष्यत्रत, यावत् सा अत्रतप्रवाहं न करोत्रत। 9 अहं तान् सर्व्ापृत्रथव्ाः परम ागेर्षु बद्धान् नत्रयष्यात्रम। 10 अतः त्वं त्रनगाच्छत्रस। तेर्षां सवाा न् क्षेिान् मम कृते पूवं गृहाि, यत्रद ते त्वां समपात्रयष्यस्न्त तत्रहा तेर्षां दण्डत्रदनपयान्तं तात्रन मम कृते आरक्षत्रयष्यत्रस। 11 त्रकन्तु त्रवद्रोत्रहिः त्रवर्षये तव नेिः तान् मा क्षमस्व। त्रकन्तु तान् वधाथं त्रनत्रक्षप्य यि यि गच्छत्रस ति तात्रन लुिय। 12 यथा अहं जीवात्रम, मम राज्यस्य सामर्थ्येन च यत् त्रकमत्रप मया उतं तत् मम हस्तेन कररष्यात्रम। 13 त्वं सावधानं कुरु यत् त्वं स्वप्र ोः कस्यात्रप आज्ां न उल्लङ्त्रस त्रकन्तु मया यथा आज्ात्रपतं तथव पूिातया साधयत्रस, तात्रन पालत्रयतुम् मा स्थगय। 14 ततः होलोर्नीस् स्वप्र ोः समक्षात् त्रनगात्य सवाा न् राज्यपालान् सेनापत्रतं च अशूरस्य सेनायाः अत्रधकाररिः च आहूय। 15 सः स्वात्रमना आज्ानुसारं युद्धाय चयत्रनतान् पुरुर्षान् एकशतत्रवंशत्रतसहस्रात्रि द्वादशसहस्रात्रि च अश्ववाहनात्रन च सङ्ख्गृहीतवान्। 16 स तान् व्ाप्तवान् यथा युद्धाय महती सेना आज्ात्रपता। 17 सः उिराः गदः च बहुसंयाकाः यानानां कृते आदाय। मेर्षवृर्ष बकात्रन च तेर्षां ोजनाथं असंयात्रन। 18 प्रत्येकं सेनायाः कृते प्रचुरं ोजनं, राज्ः गृहात् बहु सुविं रजतं च त्रनगातम्। 19 ततः सः सवाशक्त्या सह यािायां नबूचोदोनोसोरराजस्य पुरतः गत्वा पत्रिमत्रदत्रश सर्व्ं पृत्रथव्ाः मुखं स्वरथः , अश्ववाहकः , तेर्षां चयत्रनतः पदात्रतत्र ः च आच्छादत्रयतुं त्रनगातवान्। 20 तः सह बहुसंयकाः त्रवत्रवधाः दे शाः शल वत् पृत्रथव्ाः वालुका इव आगच्छस्न्त स्म, यतः जनसमूहः असंयः आसीत्।
21 ते नीनवेतः त्रित्रदनयािायाः यािां कृत्वा बेस्िलेथस्य समतलं प्रत्रत गत्वा बेस्िलेथतः ऊर्ध्ात्रकत्रलत्रकयादे शस्य वाम ागे स्स्थतस्य पवातस्य समीपे त्रनत्रक्षप्तवन्तः । 22 ततः सः सवाा न् सेनाम्, पदात्रतनाम्, अश्ववाहनान्, रथान् च गृहीत्वा ततः पवातदे शं गतः । 23 र्ुदं लुड् च निं कृत्वा चेत्रलयनदे शस्य दत्रक्षित्रदत्रश प्रान्तरं प्रत्रत स्स्थतान् सवाा न् रासेस्-वंशान् इस्राएल-सन्तानान् च लुस्ितवन्तः । 24 ततः सः यूफ्रेत्रिसं पारं गत्वा मेसोपोिात्रमयादे शं गत्वा अबोननद्ाः उपरर स्स्थतात्रन सवाा त्रि उच्चनगरात्रि निवान्, यावत् यूयं समुद्रं न प्राप्नुथ। 25 सः त्रकत्रलत्रकयादे शस्य सीमां गृहीत्वा सवाा न् प्रत्रतरोधकान् हत्वा अरबदे शस्य दत्रक्षित्रदत्रश यार्ेतस्य सीमां प्राप्तवान्। 26 सः सवाा न् मदीयान् जनान् पररवेष्ट्य तेर्षां त्रनवासस्थानात्रन दग्धवान्, तेर्षां मेर्षशालाः अत्रप लुस्ितवान्। 27 ततः सः गोधूमस्य किनसमये दत्रमश्कस्य समतलं गत्वा तेर्षां सवाा त्रि क्षेिात्रि दग्धवान्, तेर्षां मेर्षपवनात्रन च निवान्, तेर्षां नगरात्रि अत्रप लुस्ितवान्, तेर्षां दे शान् सवाथा अपव्त्रयतवान्, तेर्षां सवाा न् युवकान् च माररतवान् खड् गस्य धारः । 28 अतः तस्य यं यं च त्रसदोन-सूर-दे शयोः सवेर्षु समुद्रतित्रनवात्रसनां , सुर-ओत्रचना-नगरे र्षु त्रनवसतां , येम्नाननगरे र्षु च सवेर्षु त्रनवसतां च अ वत्। अजोतुस्-अस्कालोन्नगरे र्षु त्रनवसन्तः ते तस्मात् बहु यम् अनु वस्न्त स्म। अध्याय 3 1 ततः ते तस्य समीपं राजदू तान् प्रेत्रर्षतवन्तः , ते कथयस्न्त स्म। 2 पश्य, वयं नबूकोदोनोसोरस्य महाराजस्य दासाः वतः पुरतः शयनं कुमाः । यथा तव दृिौ त्रहतं वेत् तथा अस्मान् प्रयोजय। 3 पश्य, अस्माकं गृहात्रि, अस्माकं सवाा त्रि स्थानात्रन, अस्माकं सवाा त्रि गोधूमक्षेिात्रि, मेर्षाः , गोपाः , अस्माकं तंबूनां सवाा त्रि त्रनवासस्थानात्रन च वतः सम्मुखे स्स्थतात्रन सस्न्त। तान् यथा रोचते तथा प्रयोजयन्तु। 4 पश्य, अस्माकं नगरात्रि तेर्षु त्रनवसन्तः च तव दासाः सस्न्त; आगत्य तान् यथा त्रहतकरं दृश्यते तथा कुरु। 5 ते पुरुर्षाः होलोर्नेस् समीपम् आगत्य तम् एवम् एवम् अवदन्। 6 ततः सः स्वसत्रनकः सह समुद्रतिं प्रत्रत अवतीया उच्चनगरे र्षु सन्दलात्रन स्थापत्रयत्वा तेर्षु चयत्रनतान् जनान् साहाय्याथं बत्रहः कृतवान्। 7 तेन पररतः सवघः दे शः मालात्र ः , नृत्यः , धुरः च तान् प्रत्रतगृहीतम्। 8 तथात्रप सः तेर्षां सीमां पातत्रयत्वा तेर्षां वने च त्रिनत्, यतः सः दे शस्य सवाान् दे वतान् नाशत्रयतुम् आज्ात्रपतवान् यत् सवे रािरात्रि केवलं नबूचोदोनोसोरं पूजयन्तु, सवे ार्षाः गोिाः च तं दे वत्वेन आह्वयन्तु। 9 सः यहूत्रदयादे शस्य समीपस्थे एस्द्रे लोननगरं प्रत्रत, यहूत्रदयादे शस्य महासङ्केतस्य समीपम् आगतः । 10 सः गेबा-स्स्कथोपोत्रलसयोः मध्ये स्स्थत्वा ति मासं पूिं यावत् स्स्थतवान्, यत् सः स्वसन्स्य सवाा न् वाहनान् एकि सङ्ख्गृह्णात्रत स्म।
अध्याय 4 1 यहूत्रदयादे शे त्रनवसन्तः इस्राएलाः अश्शूरराजस्य नबूकोदोनोसोरस्य प्रधानसेनापत्रतना होलोर्नेसेन रािरािां प्रत्रत यत् त्रकमत्रप कृतं तत् सवं श्रुत्वा तेर्षां सवाात्रि मस्न्दरात्रि लुित्रयत्वा तात्रन शून्ात्रन कृतवान्। 2 तेन तस्मात् ृशं य ीताः अ वन्, यरुशलेमस्य, स्वपरमेश् वरस् य मन् त्रदरस् य च कृते व्ाकुलाः अ वन् । 3 यतः ते बन्धनात् नवत्रनवृताः आसन्, ततः परं यहूत्रदयादे शस्य सवे जनाः एकि समागताः आसन्, अपत्रविस्य अनन्तरं पािात्रि, वेदी, गृहं च पत्रविं कृतम्। 4 अतः ते सामररयादे शस्य सवेर्षु प्रदे शेर्षु, ग्रामेर्षु, बेथोरोन्, बेल्मेन्, यरीहो, चोबा, एसोरा, सलेम उपत्यका च प्रेत्रर्षतवन्तः । 5 ततः पूवं सवाा न् उच्चपवातत्रशखरान् आत्रधपत्य तेर्षु स्स्थतान् ग्रामान् दु गं कृत्वा युद्धस्य पोर्षिाथं ोजनं सत्रञ्चतवन्तः , यतः तेर्षां क्षेिात्रि त्रवलम्बेन लब्धात्रन आसन्। 6 तेर्षु त्रदनेर्षु यरुशलेमनगरे महापुरोत्रहतः योआसीमः बेथुत्रलयानगरे , दोथमसमीपस्थे एस्द्रे लोनस्य समीपस्थे बेतोमेस्तम् च त्रनवसतां त्रलस्खतवान्। 7 तेभ्यः पवातप्रदे शमागाा न् पालत्रयतुम् आज्ापयत्, यतः तेर्षां द्वारे ि यहूत्रदयादे शस्य प्रवेशद्वारः आसीत्, तेर्षां त्रनवारिं सुकरं वत्रत स्म, यतः मागाः ऋजुः आसीत्, अत्रधकतया द्वयोः पुरुर्षयोः कृते। 8 इस्राएलस्य सन्तानाः यरुशलेमनगरे त्रनवसतां सवेर्षां इस्राएलजनानाम् प्राचीनजनः सह महायाजकेन योआसीमस्य आज्ानुसारं कृतवन्तः । 9 ततः प्रत्ये इस्राएल-जनाः परमेश्वरं प्रत्रत आक्रोत्रशतवन्तः , महता प्रचण्डतया च स्वप्रािान् त्रवनयम् अकरोत्। 10 तयोः ायाा ः बालकाः च पशवः च परदे शीयाः ाडे काररिः च धनेन क्रीताः सेवकाः कत्रिबन्धं धारयस्न्त स्म। 11 एवं प्रत्येकं स्त्रीपुरुर्षाः बालकाः बालकाः च यरुशलेमत्रनवात्रसनः मस्न्दरस्य पुरतः पत्रतत्वा स्वत्रशरत्रस स्मत्रनपातत्रयत्वा गवतः मुखस्य सम्मुखं स्वस्य बोिवस्त्रं प्रसाररतवन्तः , वेदीयाः पररतः च लोिावस्त्रं स्थापयस्न्त स्म। 12 इस्राएलस्य परमेश् वरं सवघः एकमतेन आह्वयत्रत स्म यत् सः तेर्षां बालकान् लूिाथं, तेर्षां ायाा न् च लुिनाथं, तेर्षां उतरात्रधकारनगरात्रि च त्रवनाशाय, पत्रविस्थानं च अपत्रविाय, अपमानाय च न दास्यत्रत रािरािां कृते आनन्दं कतुं। 13 ततः परमेश् वरः तेर्षां प्राथानां श्रुत्वा तेर्षां क्लेशान् अवलोकयत्रत स्म, यतः सवाशस्तमान् परमेश् वरस् य पत्रविस्थानस्य समक्षं सवेर्षु यहूत्रदया-यरुशलेमेर्षु च जनाः बहुत्रदनात्रन उपवासं कृतवन्तः । 14 महापुरोत्रहतः योआसीमः , गवतः पुरतः स्स्थताः सवे याजकाः , गवतः सेवकाः च कत्रिबन्धं कृत्वा, त्रनत्यं होमबत्रलम् अपायस्न्त स्म, प्रजानां व्रतः , त्रनः शुल्कदानः च सह। 15 तेर्षां गद्गरे र्षु स्मं कृत्वा सवाशक्त्या प्र ुं आह्वयस्न्त स्म यत् सः सवाा न् इस्राएलवंशान् अनुग्रहे ि पश्यतु। अध्याय 5 1 ततः अस्सूरस्य सेनायाः प्रमुखाय होलोर्नेस् इत्यस्म कत्रथतं यत् इस्राएलस्य सन्तानाः युद्धाय सज्जाः ूत्वा पवातदे शस्य
मागाा न् त्रनरुद्धवन्तः , उच्चः पवातत्रशखरािां सवाा न् दु गं कृतवन्तः , तेर्षां च सस्न्त चम्पेनदे शेर्षु बाधाः स्थात्रपताः : १. 2 तेन सः अतीव क्रुद्धः सन् सवाा न् मोआब-राजकुमारान्, अम्मोन-सेनापत्रतं, समुद्रतिस्य सवाा न् राज्यपालान् च आहूतवान्। 3 सः तान् अवदत् , हे चनानपुिाः इदानीं मां कथयन्तु यत् एर्षः प्रजः कोऽस्स्त यः पवातदे शे त्रनवसत्रत, कात्रन नगरात्रि तात्रन त्रनवसस्न्त, तेर्षां सेनायाः त्रकं बहुलता, कस्स्मन् च सस्न्त शस्तः बलं च, तेर्षां उपरर कः राजा, तेर्षां सेनायाः कप्तानः वा; 4 पत्रिमदे शवात्रसनां सवेभ्यः अत्रप त्रकमथाम् आगत्य मां न त्रमत्रलतुं त्रनत्रिताः । 5 अम्मोनपुिािां सवेर्षां सेनापत्रतः अत्रकओर् अवदत्, “मम प्र ुः इदानीं तव दासस्य मुखात् एकं वचनं शृिुत, अहं त्वां समीपत्रनवसन्तं पवातदे शं त्रनवसन्तं जनानां त्रवर्षये सत्यं वदात्रम : तव दासस्य मुखात् च असत्यं न त्रनगात्रमष्यत्रत। 6 अयं जनः कल्दीयवंशजः अस्स्त। 7 ते अद्ावत्रध मेसोपोिात्रमयादे शे त्रनवसस्न्त स्म, यतः ते कल्दीदे शे स्स्थतानां त्रपतृिां दे वानाम् अनुसरिं न कतुाम् इच्छस्न्त स्म। 8 ते स्वत्रपतॄिां मागं त्यक्त्वा स्वगास्य ईश्वरं , यम् ते ज्ातवन्तः , तस्य आराधनाम् अकरोत्, अतः ते तान् स्वदे वानाम् मुखात् बत्रहः त्रनष्कास्य मेसोपोिात्रमयादे शं पलात्रयताः , ति बहुत्रदनात्रन च त्रनवसस्न्त स्म। 9 ततः तेर्षां परमेश् वरः तान् आज्ापयत् यत् ते यि प्रवसन् स् थानात् प्रस्थाय कनानदे शं गच्छन्तु, यि ते त्रनवसस्न्त स्म, सुविारजतः , बहुपशुत्र ः च वत्रधाताः आसन्। 10 त्रकन्तु यदा सर्व्ं कनानदे शं दु त्र ाक्षेि आच्छात्रदतं तदा ते त्रमस्रदे शं गत्वा पोत्रर्षताः सन्तः ति त्रनवसस्न्त स्म, ति बहुजनाः अ वन्, येन तेर्षां रािरं गित्रयतुं न शक्यते स्म। 11 अतः त्रमस्रदे शस्य राजा तेर्षां त्रवरुद्धं उत्थाय तेर्षां सह युस्तं कृत्वा इिकाश्रमेि तान् नीचम् अकरोत्, तान् दासान् कृतवान्। 12 ततः ते स्वपरमेश्वरं प्रत्रत आक्रोत्रशतवन्तः , सः सवाा न् त्रमस्रदे शान् असाध्य-व्ात्रधत्र ः प्रहारं कृतवान्, अतः त्रमस्र-दे त्रशनः तान् तेर्षां दृष्ट्या बत्रहः त्रक्षप्तवन्तः । 13 ईश्वरः तेर्षां पुरतः रतसमुद्रं शोत्रर्षतवान्। 14 तान् सीनापवाते, कादे स्-बाने च नीत्वा प्रान्तरे त्रनवसतां सवाा न् बत्रहः त्रक्षप्तवान्। 15 ते अमोरीदे शे त्रनवसस्न्त स्म, ते स्वबलेन एसेबोननगरस्य सवाा न् नाशयस्न्त स्म, यरदनदे शं गत्वा सवाा न् पवातदे शान् आकर्षायस्न्त स्म। 16 ते कनानीं, र्रीजं, यबूसीं, त्रसकेमीं, सर्व्ं गेगेसीं च तेर्षां पुरतः त्रक्षप्य तस्स्मन् दे शे बहुत्रदनात्रन त्रनवसस्न्त स्म। 17 तेर्षां परमेश् वरस् य समक्षं पापं न कुवान्तः , तदा ते सम्पिाः अ वन्, यतः अधमं द्वे त्रि यः परमेश् वरः तेर्षां सह आसीत्। 18 त्रकन्तु यदा ते तस्य त्रनयुतमागाा त् प्रस्स्थताः , तदा ते बहुर्षु युद्धेर्षु अतीव पीत्रडतरूपेि निाः अ वन्, तेर्षां अप्रदे शं प्रत्रत बद्धाः नीताः , तेर्षां परमेश्वरस्य मस्न्दरं ूमौ पात्रततम्, तेर्षां नगरात्रि च अ वन् शिुत्र ः गृहीताः । 19 त्रकन्तु इदानीं ते स्वईश्वरस्य समीपं प्रत्यागत्य यस्मात् स्थानात् त्रवकीिाा ः आसन्, तस्मात् स्थानात् उपरर आगत्य यरुशलेमम्, यि तेर्षां पत्रविस्थानं वताते, ति ते पवातप्रदे शे उपत्रविाः सस्न्त। यतः तत् त्रनजानम् आसीत्।
20 अतः हे मम प्र ो, राज्यपाल, यत्रद अस्य प्रजानां त्रवरुद्धं त्रकमत्रप दोर्षः वत्रत, ते च स्वेश्वरस्य त्रवरुद्धं पापं कुवास्न्त, तत्रहा एतत् तेर्षां त्रवनाशः त्रवष्यत्रत इत्रत त्रवचारयामः , वयं च उपरर गत्वा तान् त्रजयेम। 21 त्रकन्तु यत्रद तेर्षां रािरे अधमाः नास्स्त तत्रहा मम प्र ुः इदानीं गच्छतु, येन तेर्षां प्र ुः तान् रक्षत्रत, तेर्षां परमेश्वरः तेर्षां कृते न वेत्, वयं च सवेर्षां जगतः समक्षं त्रनन्दनीयाः वेम। 22 अत्रकओर् एतात्रन वचनात्रन समाप्य तंबूस्य पररतः स्स्थताः सवे जनाः गुञ्जस्न्त स्म, होलोर्नेस्-नगरस्य प्रमुखाः , समुद्रतीरे मोआब-दे शे च त्रनवसन्तः सवे तं तं मारत्रयतुम् अवदन्। 23 ते कथयस्न्त, वयं इस्राएलस्य सन्तानानां मुखात् न ीताः त्रवष्यामः , यतः पश्यत, तेर्षां प्रजाः सशतयुद्धाय शस्तः , सामर्थ्यं च नास्स्त 24 अतः हे प्र ो होलोर्नेस्, वयं उपरर गत्रमष्यामः , ते च तव सवासेनायाः क्षनीयाः त्रशकाराः त्रवष्यस्न्त। अध्याय 6 1 यदा सङ्स्य पररतः जनानां कोलाहलः त्रनवृतः अ वत्, तदा अशूरस्य सेनायाः प्रमुखः होलोर्नेसः अकीओरं सवाा न् मोआबदे शान् च अन्रािरसङ्स्य समक्षं अवदत्। 2 त्वं कोऽत्रस, अत्रकओर् , एप्रम-वंशजः च, यत् त्वं अद् इव अस्माकं त्रवरुद्धं त्रवष्यद्वािीं कृतवान्, उतवान् च यत् वयं इस्राएल-जनेन सह युद्धं न कुमाः , यतः तेर्षां परमेश् वरः तान् रक्षत्रत? नबूचोदोनोसोरं त्रवना परमेश्वरः कोऽस्स्त? 3 सः स्वशस्तं प्रेर्षत्रयष्यत्रत, पृत्रथव्ाः मुखात् तान् नाशत्रयष्यत्रत, तेर्षां परमेश्वरः तान् न मोचत्रयष्यत्रत, त्रकन्तु वयं तस्य सेवकाः तान् एकपुरुर्षवत् नाशत्रयष्यामः । न त्रह ते अस्माकं अश्वानाम् सामर्थ्यं धारत्रयतुं समथााः सस्न्त। 4 तः सह वयं तान् पदाभ्यां पदास्यामः , तेर्षां पवाताः तेर्षां रतेन मताः त्रवष्यस्न्त, तेर्षां क्षेिात्रि च तेर्षां मृतशरीरः पूररताः त्रवष्यस्न्त, तेर्षां पदात्रन अस्माकं पुरतः स्थातुं न शक्नुवस्न्त, यतः ते सवाथा त्रवनश्यस्न्त। कथयत्रत राजा नबूचोदोनोसोरः सर्व्ापृत्रथवीपत्रतः , यतः सः अवदत्, मम वचनं त्रकमत्रप व्थं न त्रवष्यत्रत। 5 त्वं अम्मोनस्य ाडे अत्रकओर् , यः तव अधमास्य त्रदने एतत् वचनं उतवान्, अद् आरभ्य मम मुखं न पश्यत्रस, यावत् अहं त्रमस्रदे शात् त्रनगातस्य अस्य रािरस्य प्रत्रतशोधं न कररष्यात्रम। 6 तदा मम सेनायाः खड् गः मम सेवकानां च समूहः तव पाश्वे गत्रमष्यत्रत, अहं प्रत्यागत्य तेर्षां हतानां मध्ये पत्रतष्यत्रस। 7 अतः मम दासाः त्वां पवातदे शं प्रत्रत आनत्रयष्यस्न्त, त्वां च मागानगरे र्षु एकस्स्मन् स्थापत्रयष्यस्न्त। 8 यावत् त्वं तेर्षां सह नश्यत्रत तावत् त्वं न त्रवनश्यत्रत। 9 यत्रद त्वं मनत्रस मनत्रस प्रत्ययसे यत् ते गृहीताः त्रवष्यस्न्त, तत्रहा तव मुखं मा पततु, मया उतं, मम त्रकमत्रप वचनं वृथा न त्रवष्यत्रत। 10 ततः होलोर्नीस् तस्य तंबूमध्ये प्रतीक्षमािान् स्वसेवकान् आज्ापयत् यत् ते अत्रकओरं गृहीत्वा बेथुत्रलयानगरं नीत्वा इस्राएलस्य हस्ते समपायन्तु। 11 ततः तस्य दासाः तं गृहीत्वा त्रशत्रबरात् बत्रहः समतलं प्रत्रत नीतवन्तः , ततः समतलस्य मध्येन पवातदे शं प्रत्रत गत्वा बेथुत्रलयायाः अधः स्स्थतान् र्र्व्ारान् आगतवन्तः ।
12 नगरजनाः तान् दृष्ट्वा शस्त्रात्रि उद् धृत्य नगरात् बत्रहः पवातत्रशखरं प्रत्रत गतवन्तः । 13 तथात्रप ते अत्रचओरं बद् र्ध्ा पातत्रयत्वा पवातस्य पादे त्यक्त्वा स्वात्रमनः समीपं प्रत्यागतवन्तः । 14 त्रकन्तु इस्राएलीजनाः स्वनगरात् अवतीया तस्य समीपम् आगत्य तं मुतं कृत्वा बेथुत्रलयानगरं नीत्वा नगरस्य राज्यपालानाम् समक्षं समपायस्न्त स्म। 15 तेर्षु त्रदनेर्षु त्रशमोनगोिस्य मीकापुिः ओत्रजया, गोथोनीएलस्य पुिः कात्रिस्, मल्कीएलस्य पुिः चत्रमास् च आसन्। 16 ते नगरस्य सवाा न् प्राचीनान् आहूय सवे युवकाः स्स्त्रयः च स ायां धात्रवतवन्तः , सवेर्षां जनानां मध्ये अत्रचओरं स्थापयस्न्त स्म। तदा ओत्रजयास् तं यत् कृतं तत् पृिवान्। 17 ततः सः उतरं दत्त्वा होलोर्नीसस्य पररर्षदः वचनं, अशूरराजकुमारािां मध्ये यत् त्रकमत्रप वचनं उतवान्, तत् सवं च यस्िमत्रप होलोर्नेस् इस्राएलस्य वंशस्य त्रवरुद्धं गवेि उतवान्। 18 ततः प्रजाः पत्रतत्वा परमेश् वरम् आराधयन् परमेश् वरं प्रत्रत आक्रोत्रशतवन्तः । इत्रत वदन् । 19 हे स्वगास्य परमेश्वर, तेर्षां अत्र मानं पश्य, अस्माकं रािरस्य नीचपदं च दयां , अद् वतः कृते पत्रवितां प्राप्तानां मुखं पश्य। 20 ततः ते अत्रचओरं सान्त्त्वत्रयत्वा बहु स्तुवस्न्त स्म। 21 ततः ओत्रजयसः तं स ाद् बत्रहः स्वगृहं नीत्वा प्राचीनानां कृते ोजं कृतवान्। ते तां सवााम् रािौ इस्राएलस्य परमेश् वरं साहाय्याथं आह्वयस्न्त स्म। अध्याय 7 1 परत्रदने होलोर्नेसः स्वसन्स्य सवाा न् जनान् च स्व ागं ग्रहीतुं आगतान् आज्ापयत् यत् ते बेथुत्रलयात्रवरुद्धं स्वत्रशत्रबरं त्रनष्कास्य पवातदे शस्य आरोहिं पूवं गृहीत्वा इस्राएलसन्तत्रतत्र ः सह युद्धं कुवान्तु . 2 तस्स्मन् त्रदने तेर्षां बत्रलष्ाः स्वत्रशत्रबरात्रि अपसाररतवन्तः , युद्धपुरुर्षािां सेना शतसप्तत्रतसहस्रात्रि पदात्रतस्सनाः , द्वादशसहस्रात्रि अश्ववाहनात्रन च सामानस्य पाश्वे अन्े च पदात्रतजनाः , तेर्षां मध्ये पदात्रतत्र ः सह, बहुजनाः आसन् . 3 ते बेथुत्रलयासमीपे उपत्यकायां र्र्व्ारस्य समीपे त्रशत्रबरं कृतवन्तः , ते दोथमतः बेलममपयान्तं त्रवस्तारं कृत्वा बेथुत्रलयातः एस्द्रे लोनस्य समक्षं त्रसनामोनपयान्तं त्रवस्तारं कृतवन्तः । 4 इस्राएलाः तेर्षां जनसमूहं दृष्ट्वा बहु व्ाकुलाः ूत्वा प्रत्येकं स्वपररजनं प्रत्रत अवदन्, “अधुना एते जनाः पृत्रथव्ाः मुखं लेहत्रयष्यस्न्त। न त्रह उच्चः पवाताः , न द्रोिीः , न च पवाताः , तेर्षां ारं वत्रहतुं शक्नुवस्न्त। 5 ततः प्रत्येकं जनः युद्धायुधात्रन गृहीत्वा स्वगोपुरेर्षु अत्रिना प्रज्वत्रलत्वा तां रािौ यावत् स्स्थत्वा पश्यन् आसीत्। 6 त्रकन्तु त्रद्वतीये त्रदने होलोर्नेसः सवाा न् अश्ववाहनान् बेथुत्रलयानगरे स्स्थतानां इस्राएलसन्तानानां समक्षं बत्रहः आनयत्। 7 ततः नगरपयान्तं मागाा न् दृष्ट्वा तेर्षां जलस्रोतानां समीपं गत्वा तान् गृहीत्वा तेर्षां उपरर युद्धपुरुर्षािां सन्दलात्रन स्थापत्रयत्वा सः स्वयमेव स्वजनं प्रत्रत प्रस्स्थतवान्।
8 ततः एसाववंशजानां सवे प्रधानाः , मोआबजनस्य सवे राज्यपालाः , समुद्रतिस्य सेनापत्रतः च तस्य समीपं आगत्य अवदन्। 9 अस्माकं प्र ुः इदानीं एकं वचनं शृिुत यत् तव सेनायाः पतनं मा ूत्। 10 यतो त्रह इस्राएलजनाः स्वशूलेर्षु न त्रवश्वसस्न्त, त्रकन्तु येर्षु पवातेर्षु त्रनवसस्न्त, तेर्षु पवातानाम् ऊर्ध्ातायां त्रवश्वासं कुवास्न्त, यतः तेर्षां पवातत्रशखरे र्षु आगन्तुं सुकरं न वत्रत। 11 अतः प्र ो, युद्धसङ्ख्ग्रहे ि तेर्षां त्रवरुद्धं मा युद्धं कुरु, तव प्रजानां मध्ये एकः अत्रप पुरुर्षः न त्रवनश्यत्रत। 12 तव त्रशत्रबरे त्रतष्, तव सेनायाः सवाा न् पुरुर्षान् रक्षतु, तव दासाः च पवातस्य पादे त्रनगाच्छन् जलस्रोतः स्वहस्ते प्रत्रवशन्तु। 13 यतः सवे बेथुत्रलयात्रनवात्रसनः ति जलं प्राप्नुवस्न्त; तथा तृष्णा तान् हस्न्त, ते च स्वनगरं त्यक्ष्यामः , वयं च अस्माकं प्रजेन सह समीपस्थपवातत्रशखरं गत्वा तेर्षु त्रशत्रबरं कररष्यामः , यत् कोऽत्रप नगरात् बत्रहः न गच्छत्रत। 14 तेन तयोः ायाा ः बालकाः च अत्रिना निाः त्रवष्यस्न्त, खड् गस्य तेर्षां त्रवरुद्धं आगमनात् पूवं ते यि त्रनवसस्न्त ति वीत्रथर्षु पत्रतताः त्रवष्यस्न्त। 15 एवं त्वं तेभ्यः दु िं र्लं दास्यत्रस; यतः ते त्रवद्रोहं कृतवन्तः , शास्न्तपूवाकं वतः व्स्तं न त्रमत्रलतवन्तः । 16 एतत् वचनं होलोर्नेस् तस्य सवेभ्यः सेवकेभ्यः च प्रीत्रतम् अकरोत्, तेर्षां वचनं यथा उतं तथा कतुं सः त्रनयुतवान्। 17 अम्मोनानां त्रशत्रबरं तः सह पञ्चसहस्रात्रि अश्शूरात्रि च प्रस्स्थताः , ते च द्रोत्रिकायां त्रनत्रक्षप्तवन्तः , इस्राएलजनानाम् जलं जलस्रोतात्रन च गृहीतवन्तः । 18 ततः एसावस्य सन्तानाः अम्मोनसन्तत्रतत्र ः सह गत्वा दोथमस्य समीपस्थे पवातप्रदे शे त्रशत्रबरं कृतवन्तः , तेर्षु केचन दत्रक्षित्रदत्रश पूवात्रदत्रश च एकरे बेलस्य समीपं प्रेत्रर्षतवन्तः , यत् चूसीनगरस्य समीपे अस्स्त मोचमुर-नद्ाः उपरर; शेर्षाः अश्शूरस्य सेना समतलस्थाने त्रशत्रबरं कृत्वा सवास्य दे शस्य मुखं आच्छात्रदतवन्तः ; तेर्षां तंबूयानात्रन च बहुजनसमूहे स्थात्रपतात्रन आसन्। 19 तदा इस्राएलाः स्वपरमेश् वरं प्र ोः समीपं प्रात्रथातवन्तः यतः तेर्षां हृदयं क्षीिं जातम्, यतः तेर्षां सवे शिवः तान् पररतः पररवेत्रितवन्तः , तेर्षां मध्ये पलायनस्य कोऽत्रप उपायः नासीत्। 20 एवं चतुः त्रिंशत् त्रदवसान् यावत् अशूरस्य सवे पदात्रतरथाः अश्वाः च तेर्षां पररतः स्स्थतवन्तः , येन तेर्षां सवाा त्रि जलपािात्रि बेथुत्रलयानगरस्य सवे त्रनरोधकाः त्रवर्लाः अ वन्। 21 कुण्डात्रन शून्ात्रन अ वन्, एकत्रदनं यावत् तेर्षां तृप्त्यथं जलं नासीत्। ते तेभ्यः पररमािेन त्रपबस्न्त स्म। 22 अतः तेर्षां बालकाः हृदयं त्यतवन्तः , तेर्षां स्स्त्रयः युवकाः च तृष्णायाः कारिात् मूस्च्छा ताः ूत्वा नगरस्य वीत्रथर्षु, द्वारे र्षु च पत्रततवन्तः , तेर्षु पुनः त्रकमत्रप बलं नासीत्। 23 ततः सवे जनाः ओत्रजयासः नगरप्रमुखाः च युवकाः , मत्रहलाः , बालकाः च समागत्य उच्चः क्रन्दस्न्त स्म, सवेर्षां वृद्धानां समक्षं च अवदन्। 24 ईश्वरः अस्माकं युष्माकं च मध्ये न्ायाधीशः वतु, यतः यूयं अस्सुर-सन्तत्रतभ्यः शास्न्तं न प्रात्रथातवन्तः । 25 अधुना अस्माकं कोऽत्रप सहायकः नास्स्त, त्रकन्तु परमेश्वरः अस्मान् तेर्षां हस्ते त्रवक्रीतवान् यत् वयं तृष्णायाः महता त्रवनाशेन च तेर्षां पुरतः पात्रतताः वेम।
26 अतः तान् युष्माकं समीपं आहूय सम्पूिं नगरं होलोर्नीस्जनानाम्, तस्य सवेभ्यः सेनाभ्यः च लूिरूपेि समपायतु। 27 अस्माकं कृते तृष्णायाः मृत्योः अपेक्षया तेर्षां लूिं त्रवतुं श्रेयस्करम्, यतः वयं तस्य दासाः त्रवष्यामः , येन अस्माकं प्रािाः जीत्रवताः वेयुः , अस्माकं चक्षुर्षः पुरतः त्रशशवस्य मृत्युं न पश्यामः , न च अस्माकं ायाा ः न च पश्यामः अस्माकं बालकाः मृताः वेयुः । 28 वयं युष्माकं त्रवरुद्धं स्वगं पृत्रथवीं च अस्माकं त्रपतामहे श्वरं च सात्रक्षिः वेम, यः अस्माकं पापानाम्, अस्माकं त्रपतृिां पापानाम् अनुसारं दण्डं ददात्रत, यत् सः अद् वयं यथा उतवन्तः तथा न करोत्रत। 29 तदा स ामध्ये एकेन अनुमत्या महती रोदनं जातम्। ते परमेश् वरं परमेश् वरं उच्चः स्वरे ि आक्रोत्रशतवन्तः । 30 तदा ओत्रजयासः तान् अवदत्, हे भ्रातरः , साहसं कुरुत, पञ्चत्रदनात्रन यावत् स्थास्यामः , यस्स्मन् काले अस्माकं परमेश् वरः अस् माकं प्रत्रत दयाम् आवतायेत्। सः अस्मान् सवाथा न त्यक्ष्यत्रत। 31 यत्रद एते त्रदवसाः व्तीताः , अस्माकं कृते कोऽत्रप साहाय्यः न आगच्छत्रत तत्रहा अहं वतः वचनं यथावत् कररष्यात्रम। 32 ततः सः जनान् प्रत्येकं स्वस्य स्वस्य आज्ानुसारं त्रवकीिावान्; ते स्वनगरस्य प्राकारगोपुरात्रि च गत्वा स्स्त्रयः बालकाः च स्वगृहेर्षु प्रेत्रर्षतवन्तः , ते च नगरे अतीव नीचाः आत्रनताः । अध्याय 8 1 तस्स्मन् समये युत्रदथः तत् श्रुतवान्, या यूसुर्स्य पुिस्य ओजेलस्य पुिस्य, ओजेलस्य पुिस्य, ओजेलस्य पुिस्य, अनन्ायाः पुिस्य, रार्ाइमस्य पुिस्य गेत्रदयोनस्य पुिस्य, मेरारी इत्यस्य पुिी आसीत् , अत्रसथोः पुिः , एत्रलयाबस्य पुिः , एत्रलयाबस्य पुिः , नथनेलस्य पुिः , सामएलस्य पुिः , इस्राएलस्य पुिस्य सलासदालस्य पुिः । 2 तस्याः पत्रतः मनसः तस्याः गोिस्य ज्ात्रतजनस्य च यवस्य किने मृतः । 3 यतः सः क्षेिे गुच्छबन्धनानां त्रनरीक्षिं कुवान् स्स्थतः आसीत्, तदा तस्य त्रशरत्रस तापः आगतः , सः स्वशयने पत्रतत्वा बेथुत्रलयानगरे मृतः , ते च तं त्रपतृत्र ः सह दोथम-बालामो-योः मध्ये क्षेिे अन्त्येिवन्तः . 4 ततः जूत्रडथः स्वगृहे वर्षाियचतुमाा सान् त्रवधवा आसीत्। 5 सा स्वगृहस्य त्रशखरे तंबूं कृत्वा कत्रिबन्धं धारत्रयत्वा त्रवधवावस्त्रं धारयत्रत स्म। 6 सा त्रवधवात्वस्य सवाा न् त्रदनान् उपवासं कृतवती, केवलं त्रवश्रामत्रदनानां , त्रवश्रामत्रदनानां , अमावस्यावासानां , अमावस्यावासानां , इस्राएल-वंशस्य उत्सवानां , गौरव-त्रदनानां च त्रवहाय। 7 सा च सुन्दरी, अतीव सुन्दरी च आसीत्, तस्याः पत्रतः मनशेः तस्याः सुविं रजतं च दासदासीं पशून् ूत्रमं च त्यतवान् आसीत्। सा च तेर्षु स्स्थता। 8 कत्रित् तस्याः दु वाचनं न दतवान्; यथा सा ईश्वरं बहु य ीता आसीत्। 9 सा यदा राज्यपालस्य त्रवरुद्धं जनानां दु िवचनं श्रुत्वा जलस्य अ ावात् मूस्च्छा तः अ वत्। यतः ओत्रजयासः तेभ्यः उतं सवं
वचनं जुत्रदथः श्रुतवान्, पञ्चत्रदनानन्तरं नगरं अश्शूरेभ्यः प्रदातुं शपथं कृतवान् इत्रत च। 10 ततः सा स्वस्य सवास्य सवास्य शासनं धारयन्तीं प्रतीक्षमािां स्स्त्रयं प्रेत्रर्षतवती यत् सा ओत्रजयास्, चात्रिस्, चत्रमास् च नगरस्य प्राचीनाः इत्रत आह्वत्रयतुं। 11 तदा ते तस्याः समीपम् आगत्य सा तान् अवदत्, हे बेथुत्रलयानगरस्य राज्यपालाः , इदानीं मां शृिुत, यतः अद् यूयं जनानां समक्षं यत् शपथं उतं, तत् शपथं स्पृशन् युष्माकं वचनं सम्यक् न वत्रत ईश्वरस्य वतः च मध्ये, अस्माकं शिुभ्यः नगरं प्रदातुं प्रत्रतज्ां कृतवन्तः , यावत् एतेर्षु त्रदनेर्षु गवता वतः साहाय्याथं न प्रवताते। 12 इदानीं यूयं के सस्न्त ये अद् परमेश् वरस्य परीक्षां कृत्वा मनुष्यािां सन्तानेर्षु परमेश् वरस् य स्थाने स्स्थताः ? 13 इदानीं सवाशस्तमान् प्र ुं परीक्ष्यताम्, त्रकन्तु यूयं कदात्रप त्रकमत्रप न ज्ास्यथ। 14 यतो यूयं मनुष्यस्य हृदयस्य ग ीरताम् न प्राप्नुथ, तस्य त्रचन्तनात्रन च ज्ातुं न शक्नुथ, तत्रहा एतात्रन सवाा त्रि त्रनत्रमातवान् परमेश्वरं कथं अन्वेष्ट्िुं तस्य मनः ज्ात्वा तस्य उद्दे श्यं वा कथं ज्ातुं शक्नुथ? हे भ्रातरः , अस्माकं परमेश् वरं परमेश् वरं मा क्रोधं कुरुत। 15 यतः एतेर्षु पञ्चत्रदनान्तरे यत्रद सः अस्मान् साहाय्यं न कररष्यत्रत तत्रहा सः अस्मान् प्रत्रतत्रदनम् अत्रप यदा इच्छत्रत तदा अस्मान् रत्रक्षतुं शिूिां समक्षं अस्मान् नाशत्रयतुं वा सामर्थ्यं धारयत्रत। 16 अस्माकं परमेश् वरस् य परमेश् वरस् य उपदे शान् मा बद्धाः , यतः परमेश् वरः मनुष्यसदृशः नास्स्त, येन सः तत्रजातः वेत्। न च सः मनुष्यपुिवत्, यत् सः भ्रमत्रत। 17 अतः वयं तस्य मोक्षं प्रतीक्षामः , अस्माकं साहाय्याथं च तं आह्वयेम, सः अस्माकं वािीं श्रोष्यत्रत यत्रद तस्य मनत्रस रोचते। 18 अस्माकं युगे न कत्रित् अद्त्वे न गोिः , न कुलः , न जनः , न नगरम्, ये पूवावत् हस्तत्रनत्रमातात्रन दे वताः जस्न्त। 19 यस्मात् कारिात् अस्माकं त्रपतरः खड् गस्य लूिस्य च कृते दताः अ वन्, अस्माकं शिुिां पुरतः महतीं पतनं कृतवन्तः । 20 त्रकन्तु वयं कत्रञ्चत् दे वं न जानीमः , अतः वयं त्रवश्वसामः यत् सः अस्मान् न अस्माकं रािरं न अवहे लत्रयष्यत्रत। 21 यतः यत्रद वयं तथा गृहीताः वेम तत्रहा सर्व्ा यहूत्रदया त्रवनाशः त्रवष्यत्रत, अस्माकं पत्रविस्थानं च लुस्ितं त्रवष्यत्रत। स च अस्माकं मुखेन तस्य अपत्रवितां प्राथात्रयष्यत्रत। 22 अस्माकं भ्रातृिां वधं दे शस्य बन्धनं च अस्माकं उतरात्रधकारस्य त्रवनाशं च सः अस्माकं त्रशरः अन्जातीयानां मध्ये आवतात्रयष्यत्रत, यि यि वयं दासाः त्रवष्यामः । वयं च सवेर्षां कृते अपराधः अपमानः च त्रवष्यामः । 23 अस्माकं दासत्वं अनुग्रहाय न त्रवष्यत्रत, त्रकन्तु अस्माकं परमेश्वरः प्र ुः तत् अपमानं कररष्यत्रत। 24 अतः हे भ्रातरः , अस्माकं भ्रातृभ्यः आदशं दशायामः यतः तेर्षां हृदयं अस्मासु आत्रश्रत्य पत्रविस्थानं गृहं वेदी च अस्मासु अवलम्बते। 25 अत्रप च अस्माकं पूवाजानां इव अस्माकं परीक्षां कुवान् अस्माकं परमेश् वरं परमेश् वरं धन्वादं ददामः । 26 स्मयातां यत् सः अिाहमस्य त्रकं त्रकं कृतवान्, इसहाकस्य कथं परीक्षिं कृतवान्, अरामदे शस्य मेसोपोिात्रमयादे शे याकूबस्य मातुः भ्रातुः लाबानस्य मेर्षपालनसमये त्रकं जातम्।
27 तेर्षां हृदयपरीक्षाय यथा तान् अिौ परीत्रक्षतवान्, अस्मासु प्रत्रतशोधं न कृतवान्, त्रकन्तु प्र ुः स्वसमीपस्थाः तान् उपदे शं दातुं ताडयत्रत। 28 तदा ओत्रजयासः तां अवदत्, “ वता यत् त्रकमत्रप उतं तत् सवं सुहृदयेन उतं, तव वचनं प्रत्रतकूलः कोऽत्रप नास्स्त। 29 न त्रह प्रथमः त्रदवसः यस्स्मन् तव प्रज्ा प्रकत्रिता वत्रत। त्रकन्तु तव त्रदनारम्भात् सवे जनाः तव अवगमनं ज्ातवन्तः यतः तव हृदयस्य स्व ावः उतमः अस्स्त। 30 त्रकन्तु प्रजाः अतीव तृत्रर्षताः सन्तः अस्मान् यथा उतवन्तः तथा तेर्षां प्रत्रत शपथं कतुं बाध्यं कृतवन्तः , यत् शपथं वयं न ङ्गत्रयष्यामः । 31 अतः त्वं अस्माकं कृते प्राथाय, यतः त्वं ईश्वर ता अत्रस, अस्माकं कुण्डात्रन पूरत्रयतुं प्र ुः अस्मान् वर्षाा प्रेर्षत्रयष्यत्रत, वयं पुनः मूस्च्छा ताः न त्रवष्यामः । 32 तदा युत्रदथः तान् अवदत्, “माम् शृिुत, अहं एकं कायं कररष्यात्रम यत् अस्माकं रािरस्य सन्तानानां कृते सर्व्ाजन्मत्रन यावत् गत्रमष्यत्रत।” 33 अद् रािौ यूयं द्वारे त्रतष्त्रस, अहं च मम प्रतीक्षकया सह गत्रमष्यात्रम, येर्षु त्रदनेर्षु यूयं अस्माकं शिुभ्यः नगरं प्रदातुं प्रत्रतज्ां कृतवन्तः , तेर्षु त्रदनेर्षु प्र ुः मम हस्तेन इस्राएलं गत्रमष्यत्रत। 34 त्रकन्तु यूयं मम कृत्यं मा पृच्छन्तु, यतः अहं युष्माकं समक्षं न वक्ष्यात्रम यावत् अहं यत् त्रकमत्रप करोत्रम तत् समाप्तं न त्रवष्यत्रत। 35 तदा ओत्रजयासः राजपुिाः च तां अवदन्, “अस्माकं शिुिां प्रत्रतशोधं कतुं शास्न्तपूवाकं गच्छ, परमेश् वरः तव पुरतः वतु।” 36 ततः ते तंबूतः प्रत्यागत्य स्वपररसरं गतवन्तः । अध्याय 9 1 जूत्रडथः मुखेन पत्रतत्वा त्रशरत्रस स्म स्थापत्रयत्वा यत् वस्त्रं धारयत्रत स्म तत् वस्त्रं त्रवमोचयत्रत स्म। तस्स्मन् काले यरुशलेमनगरे गवतः गृहे यरुशलेमनगरे तस्य सायंकालस्य धूपः अत्रपातः तदा जूत्रदथः उच्चः स्वरे ि आक्रोत्रशतवती। 2 हे मम त्रपतुः त्रशमोनस्य परमेश्वर, यस्म परदे शीयानां प्रत्रतशोधाथं खड् गं दतवान्, ये दासीयाः मेखलां मुतं कृत्वा तस्याः लज्जाजनकं ऊरुं आत्रवष्कृत्य, तस्याः कौमायं तस्याः त्रनन्दनाय दू त्रर्षतवान्। त्वं त्रह उतवान्, न तथा त्रवष्यत्रत। तथात्रप ते एवम् अकरोत्। 3 अतः त्वया तेर्षां शासकाः वधाथं दताः , येन ते वत्रञ्चताः ूत्वा स्वशयनं रतेन रञ्जयस्न्त स्म, दासान् स्वप्र ुत्र ः सह, तेर्षां त्रसंहासनेर्षु च प्र ुत्र ः सह प्रहारं कृतवन्तः । 4 तेर्षां ायाा न् बन्धनाथं दतवान्, तेर्षां सवाा त्रि लूिात्रन च तव त्रप्रयसन्तत्रतर्षु त्रव तुं दतवान्। ये तव उत्साहे न प्रेररताः , तेर्षां रतस्य दू र्षिं च र्ृिां कृत्वा त्वां साहाय्याथं आह्वयस्न्त स्म, हे दे व, हे मम दे व, मां त्रवधवाम् अत्रप शृिु। 5 त्वया न केवलं तात्रन कायाा त्रि त्रकन्तु पूवं पत्रततात्रन तदनन्तरं च कृतात्रन। त्वया इदानीं ये त्रवर्षयाः सस्न्त, ये च त्रवष्यस्न्त, तेर्षां त्रवर्षये त्रचस्न्ततम्। 6 आम्, त्वया यत् वस्तूत्रन त्रनधााररतात्रन तत् समीपे सज्जाः आसन्, उतवन्तः , पश्य, वयम् अि स्मः , यतः तव सवे मागाा ः सज्जाः सस्न्त, तव न्ायाः च तव पूवाज्ाने सस्न्त।
7 पश्यत, अश्शूरािां सामर्थ्येन बहुलता; ते अश्वेन मनुष्येि च उस्च्छरताः वस्न्त; ते स्वपदात्रतबलेन गौरवं कुवास्न्त; कवचं शूलं च धनुर्षं च गोर्िं च त्रवश्वसस्न्त; त्वं च युद्ध ङ्गः प्र ुः इत्रत मा त्रवजानीत्रह, गवता तव नाम। 8 तव सामर्थ्येन तेर्षां बलं पातय, तव क्रोधेन तेर्षां बलं पातय, यतः ते तव पत्रविस्थानं दू र्षत्रयतुं, यि तव गौरवपूिं नाम त्रवश्रामं करोत्रत, तस्य त्रनवासस्थानं दू र्षत्रयतुं, तव वेदीशृङ्गं खड् गेन पातत्रयतुम् अत्र लर्षस्न्त। 9 तेर्षां अत्र मानं पश्य, तेर्षां त्रशरत्रस तव क्रोधं प्रेर्षय, मया ग ाधारिं कृतं शस्तं मम त्रवधवा हस्ते ददातु। 10 मम अधरस्य वञ्चनेन दासं राजपुिेि सह, राजपुिं च दासेन सह प्रहृत्य, तेर्षां व्तां स्स्त्रयाः हस्तेन ङ्गयतु। 11 यतो त्रह तव शस्तः बहुसंयकेन न तव पराक्रमः बलवन्तः मनुष्येर्षु त्रतष्त्रत, यतः त्वं दु ः स्खतानां परमेश्वरः , पीत्रडतानां सहायकः , दु बालानाम् पालकः , त्रवरतानाम् रक्षकः , आशाहीनानां िाता च अत्रस . 12 हे मम त्रपतुः ईश्वरः , इस्राएलस्य उतरात्रधकारस्य च परमेश् वर, द्ावापृत्रथव्ाः परमेश् वरः , जलसृत्रिकताा , सवेर्षां प्रात्रिनां राजा, मम प्राथानां शृिु। 13 मम वचनं वञ्चनं च तेर्षां व्रिं प्रहारं च कुरुत, ये तव सस्न्धस्य, तव पत्रविगृहस्य, त्रसयोनत्रशखरस्य, तव बालकानां गृहस्य च त्रवरुद्धं क्रूरकायं कृतवन्तः । 14 तथा च प्रत्येकं रािरं गोिं च स्वीकुवान्तु यत् त्वं सवाशस्तशतयोः परमेश्वरः अत्रस, त्वां त्रवना इस्राएलजनानाम् रक्षिं कुवान् अन्ः कोऽत्रप नास्स्त। अध्याय 10 1 ततः परं सा इस्राएलस्य परमेश्वरं प्रत्रत आह्वानं त्यक्त्वा एतात्रन सवाा त्रि वचनात्रन समाप्तवती। 2 सा यि पत्रतता ति उत्थाय दासीं आहूय त्रवश्रामत्रदनेर्षु उत्सवेर्षु च यस्स्मन् गृहे त्रनवसत्रत स्म, तस्स्मन् गृहे अवतीया। 3 ततः सा यत् वस्त्रं धारयत्रत स्म तत् उद् धृत्य त्रवधवावस्त्रात्रि उद् धृत्य तस्याः शरीरं सवं जलेन प्रक्षाल्य बहुमूल्येन लेपनेन अत्र त्रर्षतवती, त्रशरत्रस केशान् वेित्रयत्वा िायरं धारयत्रत स्म तत् तुाः मनस्सस्य जीवने यत् वस्त्रं धारयत्रत स्म, तत् आनन्दवस्त्रं धारयत्रत स्म। 4 सा पादयोः पादु काम् आदाय कङ्किं, शृङ्ख्खलाः , वलयः , कुण्डलात्रन, सवाात्रि अलङ्कारात्रि च त्रनधाय शौयापूवाकं अलङ्ख्कृतवती, येन दशानीयानां सवेर्षां नेिात्रि आकर्षायत्रत। 5 ततः सा स्वदासीं मद्स्य एकं पुिं तलस्य एकं कूपं च दत्त्वा एकं पुिं शुष्कधान्ः , त्रपप्पलीत्रपण्डः , उतमरोत्रिकः च पूररतवान्। अतः सा एतात्रन सवाा त्रि वस्तूत्रन संयोजत्रयत्वा स्वस्य उपरर त्रनधाय। 6 एवं ते बेथुत्रलया-नगरस्य द्वारं गत्वा ति स्स्थतान् ओत्रजयान्, नगरस्य प्राचीनान् च चात्रिस्, चत्रमास् च प्राप्नुवन्। 7 तस्याः मुखं पररवत्रतातं वस्त्रं पररवत्रतातं च तां दृष्ट्वा ते तस्याः सौन्दयं बहु त्रवस्मयम् अवदन्। 8 अस्माकं पूवाजानां परमेश्वरः परमेश् वरः त्वां अनुग्रहं कुरु, इस्राएलस् य सन् त्रतस् य मत्रहमायां यरुशलेमस् य उच् िनस् य च तव कायाा त्रि सम्पादय। ततः ते ईश्वरं पूजयस्न्त स्म।
9 सा तान् अवदत् , “ वस्भः मया सह उतं कायं सम्पादत्रयतुं अहं नगरद्वारात्रि उद् र्ाित्रयतुं आज्ापयन्तु। अतः ते युवकान् आज्ां दतवन्तः यत् सा यथा उतवती तथा तस्याः समक्षं उद् र्ाियतु। 10 तिृत्वा युत्रदथः स्वदासीया सह तया सह त्रनगातवती। नगरस्य पुरुर्षाः तां यावत् पवातात् अधः गता, यावत् सा द्रोिीं अत्रतक्रान्तवती, तावत् यावत् तां पुनः न दृष्ट्िुं शक्नोत्रत स्म, तावत् यावत् तां पश्यस्न्त स्म। 11 एवं ते द्रोत्रिकायां ऋजुं गतवन्तः , अश्शूरािां प्रथमा प्रहरिा ताम् अवाप्तवन्तः । 12 तां गृहीत्वा पृिवान्, “त्वं केर्षां जनानां ?” त्वं च कुतः आगच्छत्रस? त्वं च कुि गच्छत्रस? सा अवदत्, “अहं इिानीनां स्स्त्रयाः अस्स्म, तेभ्यः पलात्रयता अस्स्म, यतः ते युष्मान् त्रवनाशाथं दताः त्रवष्यस्न्त। 13 अहं वतः सेनापत्रतस्य होलोर्नेसस्य समक्षं सत्यवचनं वतुं आगच्छात्रम। अहं च तस्म मागं दशात्रयष्यात्रम, येन सः गत्वा सवाा न् पवातदे शान् त्रजत्वा कस्यत्रचत् पुरुर्षस्य शरीरं प्रािं वा न हास्यत्रत। 14 तदा पुरुर्षाः तस्याः वचनं श्रुत्वा तस्याः मुखं दृष्ट्वा तस्याः सौन्दयं दृष्ट्वा बहु आियाचत्रकताः ूत्वा ताम् अवदन्। 15 त्वं अस्माकं प्र ुसत्रिधौ त्वररतम् अवतररतवती इत्रत कारिेन स्वप्रािान् रत्रक्षतवान्, अतः अधुना तस्य तंबूम् आगत्य अस्माकं केचन त्वां चालत्रयष्यस्न्त यावत् ते त्वां तस्य हस्ते न समपात्रयष्यस्न्त। 16 यदा त्वं तस्य पुरतः त्रतष्त्रस तदा हृदये मा यं कुरु, त्रकन्तु स्ववचनं तस्म दशायतु। स च त्वां सम्यक् प्राथात्रयष्यत्रत। 17 ततः तेभ्यः शतं पुरुर्षान् त्रचनोत्रत स्म यत् ते तस्याः दासीया सह गन्तुं शक्नुवस्न्त। ते तां होलोर्नेसस्य तंबूम् आनयस्न्त स्म। 18 ततः सवेर्षु त्रशत्रबरे र्षु समागमः अ वत्, यतः तस्याः आगमनं तंबूर्षु कोलाहलं जातम्, ते च तां होलोर्नीस् तंबूतः बत्रहः स्स्थतां यावत् तां पररतः आगच्छस्न्त स्म। 19 तस्याः सौन्दयं दृष्ट्वा ते तस्याः कारिात् इस्राएल-सन्तत्रतं प्रशंसस्न्त स्म, सवे स्वपररजनं वदस्न्त स्म, “एतादृशीः स्स्त्रयः ये जनाः सस्न्त, तेर्षां कः अवहे लनां कररष्यत्रत? न त्रहतकरं यत् तेर्षु एकः पुरुर्षः अवत्रशिः वेत् यः मुतः ूत्वा सवां पृत्रथवीं वञ्चयत्रत। 20 होलोर्नेसस्य समीपस्थाः जनाः तस्य सवे दासाः च तां तंबूमध्ये नीतवन्तः । 21 तदा होलोर्नेसः बैंगनीविघः सुविघः , पिात्र ः , बहुमूल्यः त्रशलात्र ः च त्रवतानस्य अधः स्वशयने आत्रश्रतः आसीत्। 22 तेन तस्याः त्रवर्षये तं प्रदशायत्; ततः सः रजतदीपाः पुरतः गच्छन्तः स्वस्य तंबूस्य पुरतः त्रनगातवान्। 23 यदा युत्रदथः तस्य सेवकः सह तस्य पुरतः आगत्य तस्याः मुखस्य सौन्दयं दृष्ट्वा सवे आियाचत्रकताः अ वन्। सा मुखेन पत्रतत्वा तस्य आदरं कृतवती, तस्य दासाः तां उत्थात्रपतवन्तः । अध्याय 11 1 तदा होलोर्नेसः तां अवदत्, हे नारी, सान्त्त्वना व, तव हृदये मा यम्, यतः अहं कदात्रप पृत्रथव्ाः राजा नबूकोदोनोसोरस्य सेवां कतुाम् इच्छन्तं कस्स्मंत्रित् क्षत्रतं न कृतवान्।
2 अतः यत्रद वतः प्रजाः पवातत्रनवात्रसनः मया प्रकाशं न कृतवन्तः स्यात् तत्रहा अहं तेर्षां त्रवरुद्धं मम शूलं न उत्थापत्रयष्यात्रम स्म, त्रकन्तु ते एतात्रन स्वयमेव कृतवन्तः । 3 त्रकन्तु इदानीं मां कथयतु यत् त्वं त्रकमथं तेभ्यः पलात्रयतः अस्माकं समीपम् आगतः , यतः त्वं रक्षिाथाम् आगतः । सान्त्त्वना व, त्वम् अद् रािौ, परं च जीत्रवष्यत्रस। 4 यतो मम प्र ो नबूचोदोनोसोरराजस्य दासाः यथा कुवास्न्त तथा त्वां कोऽत्रप क्षत्रतं न कररष्यत्रत। 5 तदा जूत्रडथः तम् अवदत्, “तव दासस्य वचनं गृहाि, तव दासीं तव सत्रिधौ वतुं अनुमन्ताम्, अहम् अद् रािौ मम प्र ुं प्रत्रत असत्यं न वक्ष्यात्रम। 6 यत्रद त्वं स्वदासीयाः वचनं अनुसरत्रस तत्रहा ईश्वरः तव समीपं सम्यक् सम्पादत्रयष्यत्रत। न च मम प्र ुः स्वप्रयोजनानां त्रवर्लः त्रवष्यत्रत। 7 यथा पृत्रथव्ाः राजा नबूचोदोनोसोरः जीवत्रत, तस्य सामर्थ्यं च जीवत्रत, यः त्वां सवेर्षां प्रात्रिनां पालनाय प्रेत्रर्षतवान्, यतः न केवलं मनुष्याः त्वया तस्य सेवां कररष्यस्न्त, अत्रपतु क्षेिपशवः , पशवः अत्रप तस्य सेवां कररष्यस्न्त। वायुपत्रक्षिः च नबूचोदोनोसोरस्य तस्य सवास्य गृहस्य च अधीनं तव सामर्थ्येन जीत्रवष्यस्न्त। 8 वयं तव प्रज्ां तव नीत्रतं च श्रुतवन्तः , सर्व्ेर्षु पृत्रथव्ां कत्रथतं यत् त्वं केवलं सवाराज्ये उतमः , ज्ाने च पराक्रमी, युद्धपररष्कारे र्षु च आियाचत्रकतः अत्रस। 9 अत्रकयोर् तव स ायां यत् त्रवर्षयं उतवान् तस्य त्रवर्षये वयं तस्य वचनं श्रुतवन्तः । यतः बेथुत्रलया-जनाः तं तारयस्न्त स्म, सः वद्भ्यः यत् त्रकमत्रप उतवान् तत् सवं तान् अवदत्। 10 अतः हे प्र ु राज्यपाल, तस्य वचनं मा आदरं कुरु; त्रकन्तु तव हृदये स्थापयतु, यतः सत्यम् अस्स्त, यतः अस्माकं रािरं दण्डं न प्राप्स्स्यत्रत, खड् गः च तेर्षां त्रवरुद्धं त्रवजयं न प्राप्नुयात्, यावत् ते स्वईश्वरस्य त्रवरुद्धं पापं न कुवास्न्त। 11 इदानीं च मम प्र ुः यथा न परात्रजतः , तस्य उद्दे श्यस्य त्रवर्लः च न वत्रत, तत्रहा इदानीं मृत्युः अत्रप तेर्षां उपरर पत्रततः , तेर्षां पापं च तान् आक्रान्तवान्, येन ते यदा यदा अयोग्यं तत् कररष्यस्न्त तदा स्वेश्वरं क्रुद्धं कररष्यस्न्त कृतम्: 12 तेर्षां ोजनं क्षीिं वत्रत, तेर्षां सवं जलं अल्पं वत्रत, तेर्षां पशूनां उपरर हस्तं स्थापत्रयत्वा तात्रन सवाा त्रि क्षत्रयतुम् उद्ताः सस्न्त, यत् ईश्वरः स्वत्रनयमेन तेर्षां ोजनं त्रनत्रर्षद्धवान्। 13 अस्माकम् परमेश्वरस्य सम्मुखे यरुशलेमनगरे सेवां कुवातां याजकानाम् कृते आरत्रक्षतस्य मद्स्य तलस्य च दशमां शस्य प्रथमर्लं व्यत्रयतुम् संकस्ल्पताः सस्न्त। यत् वस्तूत्रन कस्यत्रचत् जनानां कृते तावत् हस्तेन स्पशं कतुं न न्ाय्यम्। 14 यतः ते केचन यरुशलेमनगरं प्रेत्रर्षतवन्तः यतः ति त्रनवसन्तः अत्रप तेभ्यः त्रसनेि्-सदस्यात् अनुज्ापिं आनेतुं तथव कृतवन्तः । 15 यदा ते तेभ्यः वचनं आनत्रयष्यस्न्त तदा ते तत्क्षिमेव तत् कररष्यस्न्त, तस्स्मन् एव त्रदने ते त्वां त्रवनाशाथं दताः त्रवष्यस्न्त। 16 अतः अहं तव दासी एतत् सवं ज्ात्वा तेर्षां समक्षात् पलात्रयतः अस्स्म। परमेश् वरः मां त्वया सह कायं कतुं प्रेत्रर्षतवान्, येन पृत्रथवी सवाा त्रवस्स्मता त्रवष्यत्रत, यः कत्रित् तत् श्रोष्यत्रत। 17 यतः तव दासः धात्रमाकः अस्स्त, त्रदवारािौ स्वगास्य ईश्वरस्य सेवां करोत्रत, अतः इदानीं मम प्र ो, अहं त्वया सह त्रतष्ात्रम, तव दासः रािौ द्रोत्रिकायां त्रनगात्य अहं ईश्वरं प्राथात्रयष्यात्रम, सः च कदा तेर्षां पापं कृतं तदा मां वक्ष्यत्रत।
18 अहं आगत्य त्वां दशात्रयष्यात्रम, तदा त्वं सवघः सेनात्र ः सह त्रनगाच्छत्रस, तेर्षु कत्रित् त्वां प्रत्रतरोधकः न त्रवष्यत्रत। 19 अहं त्वां यहूत्रदयादे शस्य मध्येन नेष्यात्रम, यावत् त्वं यरुशलेमस्य समक्षं न आगत्रमष्यत्रस। अहं तव त्रसंहासनं तस्य मध्ये स्थापत्रयष्यात्रम; त्वं तान् मेर्षान् इव प्रेर्षत्रयष्यत्रस, येर्षां गोपालकः नास्स्त, श्वः त्वां प्रत्रत मुखं न उद् र्ाित्रयष्यत्रत, यतः एतात्रन मम पूवाज्ानुसारं कत्रथतात्रन, मम कृते कत्रथतात्रन च, अहं च कथत्रयतुं प्रेत्रर्षतः त्वा । 20 तदा तस्याः वचनं होलोर्नेस् तस्य सवाान् दासान् च प्रसिम् अ वत्। तस्याः प्रज्ां दृष्ट्वा ते त्रवस्मयम् अवदन्। 21 पृत्रथव्ाः एकस्मात् अन्तात् अन्तमं यावत् तादृशी नारी नास्स्त, मुखशो ायाः , वचनस्य प्रज्ायाः च। 22 तथव होलोर्नेसः तां अवदत्। ईश्वरः वन्तं जनानां पुरतः प्रेर्षत्रयतुं साधु कृतवान् यत् अस्माकं हस्तेर्षु बलं वतु, मम प्र ुं लर्ुतया मन्मानानां कृते त्रवनाशः वतु। 23 इदानीं त्वं मुखेन सुन्दरः , वचने च त्रवनोदी अत्रस, यत्रद त्वं यथा उतवान् तथा करोत्रर्ष तत्रहा तव परमेश्वरः मम परमेश्वरः त्रवष्यत्रत, नबूचोदोनोसोरस्य राज्ः गृहे त्रनवसत्रस, समग्रतया च प्रत्रसद्धः त्रवष्यत्रस पृथ्वी। अध्याय 12 1 ततः सः तां यि तस्य थाली स्थात्रपता ति आनेतुम् आज्ात्रपतवान्; तस्याः कृते स्वस्य मां सं कृत्वा स्वस्य मद्ं त्रपबन्तु इत्रत आज्ात्रपतवान्। 2 तदा जूत्रडथः अवदत्, “अहं तद् न खात्रदष्यात्रम, मा ूत् अपराधः , त्रकन्तु मया आत्रनतवस्तूना मम कृते व्वस्था त्रवष्यत्रत।” 3 तदा होलोर्नेसः तां अवदत्, “यत्रद तव ोजनं त्रवर्लं वत्रत तत्रहा वयं त्वां तत्सदृशं कथं दास्यामः ? यतः तव रािरे अस्मात्र ः सह कोऽत्रप न व।” 4 तदा जुत्रदथः तम् अवदत् यथा तव जीवत्रत, मम प्र ो, तव दासी मम तात्रन वस्तूत्रन न व्यत्रयष्यत्रत, यतः प्र ुः स्वत्रनधाा ररतवस्तूत्रन मम हस्तेन कायं कतुं पूवाम्। 5 ततः होलोर्नेसस्य दासाः तां तंबूं नीतवन्तः , सा अधारािे यावत् सुप्तवती। 6 ततः होलोर्नेस् प्रत्रत प्रेत्रर्षतवान्, “मम प्र ुः इदानीं आज्ापयतु यत् तव दासी प्राथानां कतुं त्रनगाच्छत्रत।” 7 ततः होलोर्नेसः स्वरक्षकान् आज्ापयत् यत् ते तां न स्थगयन्तु, एवं सा त्रशत्रबरे ियः त्रदवसाः स्स्थत्वा रािौ बेथुत्रलयाद्रोत्रिकायां त्रनगात्य त्रशत्रबरस्य समीपे जलस्रोते प्रक्षात्रलतवती। 8 ततः सा त्रनगात्य इस्राएलस्य परमेश् वरं प्रात्रथातवती यत् सः स्वजनानाम् उत्थानाथं स्वमागं त्रनत्रदाशतु। 9तथा सा स्वच्छा आगत्य तंबूमध्ये यावत् सायंकाले मां सं न खात्रदतवती तावत् यावत् स्स्थता। 10 चतुथे त्रदने होलोर्नेस् केवलं स्वदासानाम् कृते ोज्यम् अकरोत्, ोजाथं कत्रञ्चत् अत्रप अत्रधकारीिां आहूय न आहूतवान्। 11 ततः सः नपुंसकं बगोआस् तं सर्व्ं प्र ारीम् अवदत्, “अधुना गत्वा एतां त्रहिूिीं त्वया सह अस्स्त, सा अस्माकं समीपम् आगत्य अस्मात्र ः सह खादतु, त्रपबत्रत च इत्रत प्रत्यत्र ज्ापय।
12 पश्यत, अस्माकं कृते लज्जाजनकं त्रवष्यत्रत, यत्रद वयं तादृशां स्स्त्रयं तस्याः सङ्गत्रतं न कृत्वा त्रवमोचयामः । यत्रद वयं तां अस्माकं समीपं न आकर्षायामः तत्रहा सा अस्मान् अवमाननाय हसत्रयष्यत्रत। 13 ततः बगोआसः होलोर्नेसस्य समीपतः गत्वा तस्याः समीपम् आगत्य अवदत्, “अयं सुन्दरी बात्रलका मम प्र ुं प्रत्रत आगत्य तस्य सत्रिधौ गौरवं प्राप्य मद्ं त्रपबतु, अस्मात्र ः सह हत्रर्षातुं च मा यं कुरु नबूचोदोनोसोरस्य गृहे सेवां कुवातां अश्शूरािां कन्ानां मध्ये एकः इत्रत अयं त्रदवसः कृतवान्। 14 तदा जूत्रदथः तम् अवदत्, “अहम् इदानीं कोऽस्स्म, मम प्र ुं प्रत्रतवादं कतुं? अवश्यं यत् त्रकमत्रप तस्य रोचते तत् शीघ्रं कररष्यात्रम, तत् मम मृत्युत्रदनपयान्तं मम आनन्दः त्रवष्यत्रत। 15 ततः सा उत्थाय स्ववस्त्रः सवघः स्स्त्रयाः वेर्षः च अलङ्ख्कृतवती, तस्याः दासी च गत्वा तस्याः कृते होलोर्नेस् इत्यस्य समक्षं मृदुचमाा त्रि स्थापयत्रत स्म, यत् सा त्रनत्यप्रयोगाय बगोआसतः प्राप्तवती, यत् सा उपत्रवष्ट्िुं शक्नोत्रत तान् खादतु। 16 यदा जूत्रडथः प्रत्रवश्य उपत्रविवती तदा तस्य हृदयं होलोर्नेस् तया सह आकृिम्, तस्य मनः चञ्चलः अ वत्, सः तस्याः सङ्गत्रतं बहु इच्छत्रत स्म। यतः सः तां वञ्चनाथं त्रकत्रञ्चिालं प्रतीक्षते स्म, यतः सः तां दृिवान्। 17 तदा होलोर्नेसः तां अवदत्, “अधुना त्रपब, अस्मात्र ः सह आनन्दं कुरु।” 18 तदा जूत्रडथः अवदत्, “अधुना अहं प्र ो त्रपबात्रम, यतः मम जन्मनः सवेभ्यः त्रदनेभ्यः अपेक्षया अद् मम जीवनं मत्रय वत्रधातम् अस्स्त।” 19 ततः सा स्वदासीयाः सज्जीकृतं तस्य पुरतः आदाय खात्रदत्वा त्रपबत्रत स्म। 20 होलोर्नेसः तया सह महतीं हर्षं प्राप्य जन्मात् परं एकस्स्मन् त्रदने यस्िमत्रप मद्ं त्रपबत्रत स्म तस्मात् अत्रधकं मद्ं त्रपबत्रत स्म। अध्याय 13 1 सायंकाले तस्य सेवकाः शीघ्रं प्रस्थाय बगोआस् स्वस्य तंबूं बत्रहः त्रपधाय पररचारकान् स्वप्र ुसत्रिधौ त्रवसत्रजातवान्। ते स्वशयने गतवन्तः , यतः ते सवे श्रान्ताः आसन्, यतः उत्सवः दीर्ाः आसीत्। 2 जूत्रडथः तंबूमध्ये एकाकी अवत्रशिा, होलोर्नेसः च शयने एकः एव शत्रयतः आसीत्, यतः सः मद्ेन पूररतः आसीत्। 3 जूत्रडथः स्वदासीं स्वशय्यागृहात् बत्रहः स्स्थत्वा प्रतीक्षां कतुं आज्ां दतवती। सा त्रनत्यं यथा करोत्रत स्म तथा बत्रहः आगत्य यतः सा स्वप्राथानाथं गत्रमष्यात्रम इत्रत उतवती, सा च तथव प्रयोजनं बगोआसं उतवती। 4 अतः सवे त्रनगाताः , न कत्रित् शयनागारे अवत्रशिः , न अल्पः , न महान्। तदा जूत्रडथः तस्य शय्यायाः समीपे स्स्थता हृदयेन अवदत्, हे सवाशस्तमान् परमेश्वर, यरुशलेमस्य उियनाथं मम हस्तस्य कायाा त्रि एतत् वतामानं पश्यतु। 5 यतः इदानीं वतः उतरात्रधकारस्य साहाय्यस्य, अस्माकं त्रवरुद्धं ये शिून् उस्त्थताः शिून् त्रवनाशाय वतः उद्माः त्रनष्पादत्रयतुं च समयः अस्स्त। 6 ततः सा होलोर्नेसस्य त्रशरत्रस स्स्थतस्य शय्यास्तम्भस्य समीपम् आगत्य ततः तस्य मुखं अवताररतवती।
7 तस्य शय्यायाः समीपं गत्वा तस्य त्रशरत्रस केशान् गृहीत्वा अवदत्, हे इस्राएलस्य परमेश्वर, अद् मां बलवत् कुरु। 8 सा सवाशक्त्या तस्य किे त्रद्ववारं प्रहारं कृत्वा तस्य त्रशरः अपहृतवती। 9 शयनाद् स्वशरीरं पातत्रयत्वा स्तम्भेभ्यः त्रवतानं पात्रततवान्। ततः परं सा त्रनगात्य होलोर्नेसस्य त्रशरः स्वदासीं दतवती। 10 सा तत् स्व ोजनपुिे स्थापत्रयत्वा तौ स्वप्रथानुसारं प्राथानां कतुं गतवन्तौ, त्रशत्रबरं गत्वा द्रोिीं पररवेष्ट्य बेथुत्रलयापवातं आरुह्य तस्य द्वारे र्षु आगतवन्तौ। 11 ततः दू रं जूत्रडथः द्वारे स्स्थतान् प्रहरिकान् अवदत्, “द्वारं उद् र्ािय, उद् र्ािय, परमेश्वरः अस्माकं परमेश्वरः अस्मात्र ः सह अस्स्त यत् यरुशलेमनगरे अद्ात्रप स्वशस्तं दशात्रयतुं शिुत्रवरुद्धं च स्वसन्ं यथा कृतवान् अस्स्मन् त्रदने कृतम्। 12 तस्याः वािीं श्रुत्वा तस्याः नगरस्य पुरुर्षाः शीघ्रं स्वनगरस्य द्वारं प्रत्रत अवतरस्न्त स्म, ततः नगरस्य प्राचीनान् आहूतवन्तः । 13 ततः ते सवे एकि धावस्न्त स्म, लर्ु-बृहत्, यतः तेर्षां कृते त्रवत्रचिं आसीत् यत् सा आगतवती, अतः ते द्वारं उद् र्ाय तान् प्रत्रतगृह्य प्रकाशाथं अत्रिं कृत्वा पररतः स्स्थतवन्तः । 14 ततः सा तान् उच्चः अवदत्, “ईश्वरस्य स्तुत्रतं कुरुत, ईश्वरस्य स्तुत्रतं कुरुत, ईश्वरस्य स्तुत्रतं कुरुत, अहं वदात्रम, यतः सः इस्राएलस्य वंशात् स्वस्य दयां न अपहृतवान्, त्रकन्तु अद् रािौ मम हस्तेन अस्माकं शिून् नात्रशतवान्। 15 ततः सा पुितः त्रशरः बत्रहः त्रनष्कास्य दशात्रयत्वा तान् अवदत्, अस्सूरस्य सेनायाः प्रमुखस्य होलोर्नेस् इत्यस्य त्रशरः पश्यन्तु, तस्स्मन् त्रवतानं पश्यन्तु, यस्स्मन् सः मतः आसीत्। गवता च तं स्स्त्रयाः हस्तेन प्रहृतवान्। 16 यथा मम गतमागे मां धारयन् प्र ुः जीवत्रत, मम मुखं तं त्रवनाशं यावत् वत्रञ्चतवान्, तथात्रप सः मया सह पापं न कृतवान्, मां दू र्षत्रयतुं लस्ज्जतुं च। 17 तदा सवे जनाः आियाचत्रकताः ूत्वा प्रिामं कृत्वा ईश्वरं जन्तः एकमतेन अवदन्, “हे अस्माकं परमेश्वर, यः अद् तव प्रजानां शिून् त्रवनाशं कृतवान्, त्वं धन्ः अत्रस।” 18 तदा ओत्रजयासः तां अवदत्, हे पुिी, पृत्रथव्ां सवाा सु स्स्त्रयः अपेक्षया परमेश्वरस्य धन्ः अत्रस। अस्मत् शिुमुयस्य त्रशरः च्छे दनाथं त्वां त्रनदे त्रशतवान् स्वगापृत्रथवी च प्र ो परमेश्वरः धन्ः । 19 यतो परमेश्वरस्य सामर्थ्यं सदा स्मरिं कुवान्तः मनुष्यािां हृदयात् तव त्रवश्वासः न गत्रमष्यत्रत। 20 ईश्वरः एतात्रन त्वां त्रनत्यं स्तुत्रतं कृत्वा सत्रद्वर्षयेर्षु वतः समीपं प्रेर्षयतु यतः त्वं अस्माकं रािरस्य दु ः खस्य कृते स्वप्रािान् न त्यतवान् त्रकन्तु अस्माकं परमेश्वरस्य समक्षं ऋजुमागं गच्छन् अस्माकं त्रवनाशस्य प्रत्रतशोधं कृतवान्। सवे जनाः अवदन्; तथा वतु, एवम् वतु। अध्याय 14 1 तदा जूत्रडथः तान् अवदत्, हे भ्रातरः इदानीं मां शृिुत, एतत् त्रशरः गृहीत्वा वतः त्र त्रतर्षु उच्चतमस्थाने लम्बयन्तु। 2 यथा शीघ्रं प्रातः काले सूयाः पृत्रथव्ां त्रनगाच्छत्रत तथा यूयं प्रत्येकं स्वशस्त्रात्रि गृहीत्वा प्रत्येकं वीरजनाः नगरात् बत्रहः गत्वा तेर्षां उपरर सेनापत्रतं स्थापयन्तु यथा इच्छस्न्त अश्शूरािां प्रहरिं प्रत्रत क्षेिे अधः गच्छतु; त्रकन्तु अधः मा गच्छतु।
3 ततः ते स्वकवचं गृहीत्वा स्वत्रशत्रबरं गत्वा अस्सूरसेनापत्रतं उत्थाप्य होलोर्नेसस्य तंबूपयान्तं धावस्न्त, त्रकन्तु तं न प्राप्नुयुः , तदा तेर्षां उपरर यं पतत्रत, ते च तव मुखस्य पुरतः पलायत्रयष्यत्रत। 4 अतः यूयं इस्राएलस्य तित्रनवात्रसनः सवे तान् अनुसृत्य गच्छन्तः तान् पातत्रयष्यस्न्त। 5 त्रकन्तु युष्मात्र ः एतात्रन कतुाः पूवं मां अम्मोनीयं अत्रकओर् इत्रत वदन्तु, येन सः तम् पश्यन् ज्ास्यत्रत च यः इस्राएलस्य वंशस्य अवहे लनं कृतवान्, यः तं मृत्युपयान्तं प्रेत्रर्षतवान् च। 6 ततः ते ओत्रजयासस्य गृहात् अत्रकओरं आहूतवन्तः । यदा सः आगत्य जनस ायां कस्यत्रचत् हस्ते होलोर्नेसस्य त्रशरः दृिवान्, तदा सः मुखेन पत्रततः , तस्य आत्मा च क्षीिः अ वत्। 7 त्रकन्तु ते तं प्राप्य जूत्रदथस्य पादयोः पत्रतत्वा तां आदरं कृत्वा अवदत्, “यहूदादे शस्य सवेर्षु त्रनवासस्थानेर्षु सवेर्षु रािरेर्षु च धन्ः अत्रस, ये तव नाम श्रुत्वा त्रवस्स्मताः त्रवष्यस्न्त। 8 अतः एतेर्षु त्रदनेर्षु वस्भः यत् त्रकमत्रप कृतं तत् सवं कथयतु। ततः जूत्रडथः प्रजानां मध्ये यत् त्रकमत्रप कृतं तत् सवं तस्म कत्रथतवती यत् सा त्रनगातत्रदनात् आरभ्य तान् प्रत्रत उतवती। 9 तस्याः वचनं त्यक्त्वा प्रजाः उच्चः उद् र्ोर्षं कृत्वा स्वनगरे आनन्दे न कोलाहलं कृतवन्तः । 10 अत्रकओर् इस्राएलस्य परमेश् वरे ि कृतं सवं दृष्ट्वा परमेश् वरे महतीं त्रवश् वासं कृत्वा अग्रचमास्य मां सं खतनाम् अकरोत्, अद्पयान्तं इस्राएलस् य वंशेन सह सम्बद्धः अ वत्। 11 प्र ातसमये ते होलोर्नेसस्य त्रशरः त्र त्रतर्षु लम्बयस्न्त स्म, प्रत्येकं जनः स्वशस्त्रात्रि गृहीत्वा पवातस्य सङ्केतनं प्रत्रत पत्रिकात्र ः त्रनगातवन्तः । 12 अश्शूरजनाः तान् दृष्ट्वा स्वसेनापतयः , न्ाससेनाः , तेर्षां प्रत्येकं शासकाः च समीपं आगताः स्वनेतृिां समीपं प्रेत्रर्षतवन्तः । 13 ततः ते होलोर्नेसस्य तंबूम् आगत्य तस्य सवास्य प्र ारीम् अवदन्, “अधुना अस्माकं प्र ो जागृ, यतः दासाः अस्माकं त्रवरुद्धं युद्धाय अवतररतुं साहसं कृतवन्तः , येन ते सवाथा निाः वेयुः । 14 ततः बगोआस् प्रत्रवश्य तंबूद्वारं ठोत्रकतवान्। यतः सः मन्ते स्म यत् सः जूत्रडथेन सह सुप्तवान्। 15 त्रकन्तु कत्रित् उतरं न दतवान् इत्रत कारितः सः तत् उद् र्ाय शय्यागृहं प्रत्रवश्य तं मृतं ूमौ त्रनत्रक्षप्तं दृिवान्, तस्य त्रशरः च हृतं जातम्। 16 अतः सः उच्चः स्वरे ि, रोदनेन, त्रनः श्वसनेन, प्रबलेन क्रन्दनेन च क्रस्न्दत्वा स्ववस्त्रात्रि त्रवदाररतवान्। 17 ततः सः तंबूं गत्वा यि युत्रदथः त्रनवसत्रत स्म। 18 एते दासाः त्रवश्वासर्ातं कृतवन्तः ; इिानीनां एका मत्रहला नबूकोदोनोसोरराजस्य गृहे लज्जां कृतवती, यतः पश्य होलोर्नेसः त्रशरः हीनः ूमौ शत्रयतः अस्स्त। 19 अश्शूरसेनापत्रतत्र ः एतत् वचनं श्रुत्वा तेर्षां कोिाः त्रवदाररताः , तेर्षां मनः आियावत् व्ाकुलं जातम्, ततः सम्पूिे त्रशत्रबरे आक्रोशः , अतीव महान् कोलाहलः च अ वत्। अध्याय 15 1 तंबूस्थाः ये जनाः तत् श्रुत्वा त्रवस्स्मताः अ वन्।
2 तेर्षु यं वेपं च अ वत् यत् प्रत्रतवेत्रशनः दृिौ स्थातुं साहसं कुवान् कोऽत्रप कत्रित् नासीत्, त्रकन्तु सवे एकि बत्रहः द्रु तं गत्वा समतलस्य पवातस्य च सवामागेर्षु पलात्रयताः । 3 ते अत्रप बेथुत्रलया-पररसर-पवातेर्षु त्रशत्रबरं कृतवन्तः अत्रप पलात्रयताः । ततः इस्राएलस्य सन्तानाः तेर्षां मध्ये ये केऽत्रप योद्धा आसन्, ते तेर्षां उपरर त्वररतम् आगतवन्तः । 4 ततः ओत्रजयास् बेतोमस्तेम्, बेबाई, कोबा, कोला, इस्राएलस्य सवेर्षु तिे र्षु प्रेत्रर्षतवान्, ये कृतात्रन कायाा त्रि कथत्रयष्यस्न्त, सवे स्वशिुिां उपरर त्वररतरूपेि तान् नाशत्रयतुं प्रवृताः वेयुः । 5 इस्राएलस्य सन्तानाः तत् श्रुत्वा सवे एकेन सहमत्रतपूवाकं तेर्षां उपरर पत्रतत्वा चोबाईनगरं यावत् तान् माररतवन्तः शिुत्रशत्रबरे ) गलादगलीलदे शयोः च तान् महता वधेन अनुसृत्य यावत् ते दत्रमश्कं तस्य सीमां च अत्रतक्रान्तवन्तः । 6 बेथुत्रलयानगरे त्रनवसन्तः शेर्षाः अशूरत्रशत्रबरे पत्रतत्वा तान् लुित्रयत्वा बहु समृद्धाः अ वन्। 7 वधात् प्रत्यागतानां इस्राएलानाम् अवत्रशिं तत् आसीत्। पवातेर्षु समतलेर्षु च ये ग्रामाः नगरात्रि च आसन्, ते बहु लूिं प्राप्नुवन्, यतः जनसमूहः बहु आसीत्। 8 तदा महायाजकः योआसीमः यरुशलेमनगरे त्रनवसन्तः इस्राएलस्य प्राचीनजनाः च इस्राएलं प्रत्रत परमेश् वरस् य सत् वचनात्रन पश्यन् यूत्रदथं द्रष्ट्िुम् अत्र वादत्रयतुं च आगतवन्। 9 तदा ते तस्याः समीपं गत्वा तां एकमतेन आशीवाादं दत्त्वा तां अवदन्, “त्वं यरुशलेमस्य उित्रतः , त्वं इस्राएलस्य महती मत्रहमा, त्वं अस्माकं रािरस्य महती आनन्दः अत्रस। 10 त्वया एतात्रन सवाा त्रि स्वहस्तेन कृतात्रन, त्वया इस्राएलस्य कृते बहु त्रहतं कृतम्, ईश्वरः तेन प्रसिः अस्स्त, त्वं सवाशस्तमान् प्र ुना त्रनत्यं धन्ः व। सवे जनाः अवदन्, एवं वतु। 11 ततः प्रजाः त्रिंशत् त्रदवसान् यावत् त्रशत्रबरं लुस्ितवन्तः , ततः जूत्रडथहोलोर्नेस् इत्यस्याः तंबूम्, तस्य सवाा त्रि थालीः , शय्याः , पािात्रि, तस्य सवाात्रि वस्तूत्रन च दतवन्तः , सा च तत् गृहीत्वा स्वस्य खच्चरस्य उपरर त्रनधाय। तस्याः शकिाः सज्जीकृत्य तेर्षु स्थात्रपताः । 12 ततः सवााः इस्राएलस्य स्स्त्रयः तां द्रष्ट्िुं धात्रवत्वा तां आशीवाा दं दत्त्वा तस्याः कृते नृत्यं कृतवन्तः , सा च हस्ते शाखाः गृहीत्वा स्वसहस्थाः स्स्त्रयः अत्रप दतवती। 13 तया सह स्स्थतां दासीं च जतुनस्य मालाम् अस्थापयत्, सा च सवाा न् स्स्त्रयः अग्रिीः नृत्ये सवेर्षां जनानां पुरतः गता, इस्राएलस्य सवे पुरुर्षाः कवचधाररिाः मालात्र ः गीतः च अनुसृत्य गच्छस्न्त स्म तेर्षां मुखयोः । अध्याय 16 1 ततः युत्रदथः सवेर्षु इस्राएलदे शे एतत् धन्वादं गात्रयतुं प्रवृ ता, तस्याः पिात् सवे जनाः स्तुत्रतगीतं गायस्न्त स्म। 2 तदा जूत्रडथः अवदत्, “मम परमेश् वरस् य कृते र्ध्त्रनना आर त, मम प्र ुं लङ्नः गायन्तु, तस्य कृते नूतनं स्तोिं धुनयन्तु, तं उत्थापयन्तु, तस्य नाम च आह्वयन्तु। 3 ईश्वरः युद्धात्रन ङ्ख्ते, यतः प्रजामध्ये त्रशत्रबरे र्षु सः मां उत्पीडयन्तः हस्तात् मुतवान्। 4 अस्सुरः उतरतः पवातात् त्रनगातवान्, सः स्वसेनायाः दशसहस्रः सह आगतः , येर्षां समूहेन प्रवाहाः त्रनवाररताः , तेर्षां अश्वाः च पवाताः आच्छात्रदताः । 5 सः मम सीमां दह्य मम युवकान् खड् गेन हस्न्त, स्तनपानं कुवान्तः बालकान् ूमौ त्रक्षपत्रत, मम त्रशशवः त्रशकाररूपेि, मम कुमारीः च लूिरूपेि कररष्यात्रम इत्रत डींगं माररतवान्।
6 त्रकन्तु सवाशस्तमान् गवता स्स्त्रयाः हस्तेन तान् त्रनराशं कृतवान्। 7 यतो त्रह महाबलः युवकः न पत्रततः , न च त्रततानपुिाः तं प्रहृतवन्तः , न च उच्चः त्रदग्गजाः तस्य उपरर आरुह्य, त्रकन्तु मेरारीपुिी जूत्रडथः स्वमुखसौन्दयेन तं दु बालं कृतवती। 8 यतः सा इस्राएलदे शे पीत्रडतानां उिर्षाा य त्रवधवावस्त्रं त्रवमोच्य लेपेन मुखं लेप्य केशान् िायरे न बद् र्ध्ा तं वञ्चत्रयतुं सनीवस्त्रं गृहीतवती। 9 तस्याः पादु काः तस्य नेिात्रि आकर्षायस्न्त स्म, तस्याः सौन्दयं तस्य मनः बन्दीकृत्य, तस्य किं च मुखं गतः । 10 तस्याः साहसं दृष्ट्वा र्ारसीजनाः कस्म्पताः , तस्याः कठोरतायां मादीयाः य ीताः अ वन्। 11 तदा मम पीत्रडताः आनन्दे न उद् र्ोर्षयस्न्त स्म, मम दु बालाः च उच्चः क्रन्दस्न्त स्म। त्रकन्तु ते त्रवस्स्मताः अ वन्, एते स्वरं उत्थात्रपतवन्तः , त्रकन्तु ते पत्रतताः अ वन्। 12 कन्ापुिाः तान् त्रवद्ध्य त्रवदाररतवन्तः , तेर्षां क्षतम् अकुवान्, ते गवतः युद्धेन त्रवनिाः । 13 अहं गवते नूतनं गीतं गात्रयष्यात्रम, हे गवन्, त्वं महान् मत्रहमामस्ण्डतः , बलेन अद् ुतः , अजेयः च अत्रस। 14 सवे प्रात्रिनः त्वां सेवन्तु, यतः त्वं उतवान्, ते त्रनत्रमाताः च, त्वया तव आत्मानं प्रेत्रर्षतवान्, स च तान् सृिवान्, तव स्वरं प्रत्रतरोधत्रयतुं कोऽत्रप नास्स्त। 15 त्रह पवाताः स्वमूलाभ्यां जलेन सह गत्रमष्यस्न्त, त्रशलाः तव सम्मुखे मोमवत् द्रवस्न्त, तथात्रप त्वं त्वा त्रयिां प्रत्रत दयालुः अत्रस। 16 यतः सर्व्ं यज्ं तव मधुरगन्धाय अल्पं वत्रत, सवामेदः च तव होमबत्रलदानाथं पयाा प्तं नास्स्त, त्रकन्तु यः गवतः यं करोत्रत सः सवादा महत् वत्रत। 17 मम बन्धुजनानाम् त्रवरुद्धं ये रािरात्रि उत्रतष्स्न्त, तेर्षां त्रधक्! सवाशस्तमान् प्र ुः न्ायत्रदने तेर्षां मां से अत्रिं कृत्रमं च स्थापत्रयत्वा प्रत्रतशोधं कररष्यत्रत; ते तान् अनु ूय त्रनत्यं रोत्रदष्यस्न्त। 18 यरुशलेमनगरं प्रत्रवश्य एव ते गवतः आराधनाम् अकरोत्। प्रजाः शुद्धाः सन्तः एव स्वस्य होमबत्रलम्, स्वस्य त्रनः शुल्कं बत्रलदानं, स्वदानं च अत्रपातवन्तः । 19 जूत्रडथः अत्रप होलोर्नेसस्य सवाा त्रि वस्तूत्रन समप्या तस्य शय्यागृहात् बत्रहः गृहीतं त्रवतानं च गवतः उपहाररूपेि दतवती। 20 ततः प्रजाः यरुशलेमनगरे पत्रविस्थानस्य पुरतः मासियं यावत् ोजं कुवास्न्त स्म, जूत्रडथः तेर्षां समीपे एव त्रतष्त्रत स्म। 21 ततः परं प्रत्येकं स्वकीयान् उतरात्रधकारं प्रत्यागत्य जूत्रडथः बेथुत्रलयानगरं गत्वा स्वस्वे स्स्थत्वा सवेर्षु दे शे गौरवशात्रलनी अ वत्। 22 ततः परं बहवः तां कामयन्ते स्म, त्रकन्तु तस्याः जीवनपयान्तं कोऽत्रप तां न जानात्रत स्म, ततः परं तस्याः पत्रतः मनश्शे मृतः सन् स्वजनस्य समीपं समागतः अ वत्। 23 त्रकन्तु सा अत्रधकात्रधकं गौरवं वधामाना ूत्वा तुाः गृहे वृद्धा ूत्वा पञ्चशतवर्षीयायाः दासीं मुतवती। अतः सा बेथुत्रलयानगरे मृता, तस्याः तुाः मनसस्य गुहायां तां दर्नम् अकरोत्। 24 इस्राएलवंशजः सप्तत्रदनात्रन तस्याः शोचं कृतवान्, तस्याः मृत्योः पूवं सा तुाः मनशसस्य समीपस्थेभ्यः सवेभ्यः स्वजनानाम् समीपस्थेभ्यः च स्वसम्पदां त्रवतररतवती। 25 यहूत्रदथस्य काले न च तस्याः मृत्योः बहुकालानन्तरं इस्राएलस्य सन्तानान् पुनः य ीतान् कत्रित् नासीत्।