ਪਹਿਰੇਦ ਾਰ ਹਿਜ਼ਕੀਏ 3:17-21 17 ਿੇ ਮਨੁੱ ਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈ ਤੈਨੂੰ ਇਸਰਾੀਏ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦਾ ਰਾਖਾ ਬਣਾਇਆ ਿੈ, ਇਸ ਏਈ ਤੂ ੰ ਮੇਰੇ ਮੂੰਿੋ ਬਚਨ ਸੁਣ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵੱਏੋ ਉਨ੍ਾਾ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨਕ ਦੇ। 18 ਜਦੋ ਮੈ ਦੁਸ਼ ਨੂੰ ਆਖਾਾ, ਤੂ ੰ ਜਰੂਰ ਮਰੇਂਾ, ਅਤੇ ਤੂ ੰ ਉਸਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨਕ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਨਾ ਦੁਸ਼ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਬੁਰੇ ਰਾਿ ਤੋ ਚੇਤਾਵਨਕ ਦੇਣ ਏਈ ਬੋਏੇ, ਤਾਾ ਜੋ ਉਸਦਕ ਜਾਨ ਬਚ ਜਾਵੇ, ਤਾਾ ਉਿ ਦੁਸ਼ ਆਪਣਕ ਬਦਕ ਹਵੱਚ ਮਰੇਂਾ, ਪਰ ਮੈ ਉਸਦੇ ਖੂਨ ਦਾ ਬਦਏਾ ਤੇਰੇ ਿੱਥੋ ਏਵਾਾਂਾ। 19ਪਰ ਜੇ ਤੂ ੰ ਦੁਸ਼ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨਕ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਉਿ ਆਪਣਕ ਦੁਸ਼ਤਾ ਤੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁਰੇ ਰਾਿ ਤੋ ਨਾ ਮੁੜ,ੇ ਤਾਾ ਉਿ ਆਪਣਕ ਬਦਕ ਹਵੱਚ ਮਰੇਂਾ, ਪਰ ਤੂ ੰ ਆਪਣਕ ਜਾਨ ਛੁਡਾ ਏਈ ਿੈ। 20 ਫੇਰ, ਜਦੋ ਼ੋਈ ਧਰਮਕ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਤੋ ਮੁੜੇ ਅਤੇ ਬਦਕ ਼ਰੇ, ਅਤੇ ਮੈ ਉਸ ਦੇ ਅੱਂੇ ਠੋ਼ਰ ਖਾਣ ਵਾਏਕ ਚਕਜ ਰੱਖਾਾਂਾ, ਤਾਾ ਉਿ ਮਰ ਜਾਵੇਂਾ: ਹ਼ਉਹਾ ਼ ਤੂ ੰ ਉਸਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨਕ ਨਿਕ ਾ ਹਦੱਤਕ, ਉਿ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਹਵੱਚ ਮਰੇਂਾ, ਅਤੇ ਉਸਦਕ ਧਾਰਹਮ਼ਤਾ ਜੋ ਉਸਨੇ ਼ਕਤਕ ਿੈ ਯਾਦ ਨਾ ਼ਕਤਕ ਜਾਵੇਂਕ; ਪਰ ਮੈ ਉਸਦੇ ਖੂਨ ਦਾ ਬਦਏਾ ਤੇਰੇ ਿੱਥੋ ਏਵਾਾਂਾ। ਾ ਾ ਰਿੇਂਾ 21ਪਰ ਜੇ ਤੂ ੰ ਧਰਮਕ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨਕ ਦੇਵੇ ਹ਼ ਧਰਮਕ ਪਾਪ ਨਾ ਼ਰੇ ਅਤੇ ਉਿ ਪਾਪ ਨਾ ਼ਰੇ ਤਾਾ ਉਿ ਜਰੂਰ ਜਕਉਦ ਹ਼ਉ ਾ ਜੋ ਉਿ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨਕ ਹਦੱਤਕ ਂਈ ਿੈ, ਨਾਏੇ ਤੂ ੰ ਆਪਣਕ ਜਾਨ ਵਕ ਛੁਡਾ ਏਈ ਿੈ।
ਹਿਜ਼ਕੀਏ 33:1-33 1 ਯਿੋਵਾਿ ਦਾ ਬਚਨ ਹਫਰ ਮੇਰੇ ਼ੋਏ ਆਇਆ ਹ਼, 2 ਿੇ ਮਨੁੱ ਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਏੋ ਼ਾਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਾ ਨਾਏ ਂੱਏ ਼ਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਾਾ ਨੂੰ ਆਖ, ਜਦੋ ਮੈ ਹ਼ਸੇ ਦੇਸ ਉੱਤੇ ਤਏਵਾਰ ਹਏਆਵਾਾਂਾ, ਜੇ਼ਰ ਉਸ ਦੇਸ ਦੇ ਏੋ ਼ ਆਪਣੇ ਇਏਾ਼ੇ ਹਵੱਚੋ ਇੱ਼ ਆਦਮਕ ਨੂੰ ਏੈ ਣ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਖਾ ਬਣਾਉਣ। ਾ ਾ ਵੇਖੇ, ਤਾਾ ਉਿ ਤੁ ਰ੍ਕ ਵਜਾਵੇ ਅਤੇ ਏੋ ਼ਾਾ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨਕ ਦੇਵੇ। 3 ਜੇ਼ਰ ਉਿ ਤਏਵਾਰ ਨੂੰ ਧਰਤਕ ਉੱਤੇ ਆਉਦ
1
4ਤਾਾ ਜੋ ਼ੋਈ ਤੁ ਰ੍ਕ ਦਕ ਅਵਾਜ ਸੁਣੇ ਅਤੇ ਚੇਤਾਵਨਕ ਨਾ ਦੇਵ,ੇ ਜੇ ਤਏਵਾਰ ਆਵੇ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਏੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਾ ਉਸਦਾ ਖੂਨ ਉਸੇ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹਸਰ ਿੋਵੇਂਾ। 5 ਉਸਨੇ ਤੁ ਰ੍ਕ ਦਕ ਅਵਾਜ ਸੁਣਕ, ਪਰ ਚੇਤਾਵਨਕ ਨਾ ਸੁਣਕ, ਉਸਦਾ ਖੂਨ ਉਸੇ ਉੱਤੇ ਿੋਵੇਂਾ, ਪਰ ਜੋ ਚੇਤਾਵਨਕ ਏੈ ਦਾ ਿੈ ਉਿ ਆਪਣਕ ਜਾਨ ਬਚਾ ਏਵੇਂਾ। ਾ ਾ ਵੇਖੇ ਅਤੇ ਤੁ ਰ੍ਕ ਨਾ ਵਜਾਵੇ ਅਤੇ ਏੋ ਼ਾਾ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨਕ ਨਾ ਹਦੱਤਕ ਜਾਵੇ, ਜੇ਼ਰ ਤਏਵਾਰ 6ਪਰ ਜੇ ਰਾਖਾ ਤਏਵਾਰ ਨੂੰ ਆਉਦ ਆਵੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਾਾ ਹਵੱਚੋ ਹ਼ਸੇ ਨੂੰ ਏੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਾ ਉਿ ਆਪਣਕ ਬਦਕ ਹਵੱਚ ਮਾਹਰਆ ਜਾਵੇਂਾ, ਪਰ ਮੈ ਉਸ ਦੇ ਖੂਨ ਦਾ ਬਦਏਾ ਰਾਖੇ ਦੇ ਿੱਥੋ ਏਵਾਾਂਾ। 7 ਇਸ ਏਈ ਤੂ ੰ, ਿੇ ਮਨੁੱ ਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈ ਤੈਨੂੰ ਇਸਰਾੀਏ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਏਈ ਰਾਖਾ ਠਹਿਰਾਇਆ ਿੈ, ਇਸ ਏਈ ਤੂ ੰ ਮੇਰੇ ਮੂੰਿੋ ਬਚਨ ਸੁਣ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵੱਏੋ ਉਨ੍ਾਾ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨਕ ਦੇ। 8 ਜਦੋ ਮੈ ਦੁਸ਼ ਨੂੰ ਆਖਾਾ, ਿੇ ਦੁਸ਼, ਤੂ ੰ ਜਰੂਰ ਮਰੇਂਾ, ਜੇ ਤੂ ੰ ਦੁਸ਼ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਰਾਿ ਤੋ ਚੇਤਾਵਨਕ ਦੇਣ ਏਈ ਨਾ ਬੋਏੇ, ਤਾਾ ਉਿ ਦੁਸ਼ ਆਪਣਕ ਬਦਕ ਹਵੱਚ ਮਰੇਂਾ, ਪਰ ਮੈ ਤੇਰੇ ਿੱਥੋ ਉਸ ਦੇ ਖੂਨ ਦਕ ਮੰਂ ਼ਰਾਾਂਾ। 9ਪਰ ਜੇ ਤੂ ੰ ਦੁਸ਼ ਨੂੰ ਉਿ ਦੇ ਰਾਿ ਤੋ ਚੇਤਾਵਨਕ ਦੇਵੇ ਹ਼ ਉਿ ਉਸ ਤੋ ਮੁੜੇ ਅਤੇ ਜੇ ਉਿ ਆਪਣੇ ਰਾਿ ਤੋ ਨਾ ਮੁੜੇ ਤਾਾ ਉਿ ਆਪਣਕ ਬਦਕ ਹਵੱਚ ਮਰੇਂਾ ਪਰ ਤੂ ੰ ਆਪਣਕ ਜਾਨ ਛੁਡਾ ਏਈ ਿੈ। 10 ਇਸ ਏਈ, ਿੇ ਮਨੁੱ ਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਸਰਾੀਏ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਨਾਏ ਂੱਏ ਼ਰ, ਤੁ ਸਕ ਾ ਇਸ ਤਰ੍ਾਾ ਼ਹਿੰਦੇ ਿੋ ਹ਼ ਜੇ ਸਾਡੇ ਅਪਰਾਧ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਾਪ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਿੋਣ, ਅਤੇ ਅਸਕ ਾ ਉਨ੍ਾਾ ਹਵੱਚ ਸੜਦੇ ਰਿਕੀ, ਤਾਾ ਅਸਕ ਾ ਹ਼ਵੇ ਜਕਈੀ? 11 ਉਨ੍ਾਾ ਨੂੰ ਆਖ, ਪ੍ਰੂ ਯਿੋਵਾਿ ਦਾ ਵਾ਼ ਿੈ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਕ ਜਾਨ ਦਕ ਸਿੁੰ, ਦੁਸ਼ ਦਕ ਮੌਤ ਹਵੱਚ ਮੈਨੂੰ ਼ੋਈ ਖੁਸਕ ਨਿਕ,ਾ ਸਂੋ ਾ ਾ ਰਿੇ। ਮੁੜੋ, ਆਪਣੇ ਬੁਰੇ ਰਾਿਾਾ ਤੋ ਮੁੜ,ੋ ਹ਼ਉ ਾ ਜੋ ਿੇ ਇਸਰਾੀਏ ਇਸ ਹਵੱਚ ਿੈ ਹ਼ ਦੁਸ਼ ਆਪਣੇ ਰਾਿ ਤੋ ਮੁੜੇ ਅਤੇ ਜਕਉਦ ਦੇ ਘਰਾਣੇ, ਤੁ ਸਕ ਾ ਹ਼ਉ ਾ ਮਰੋਂੇ? 12 ਇਸ ਏਈ ਿੇ ਮਨੁੱ ਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂ ੰ ਆਪਣੇ ਏੋ ਼ਾਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਾ ਨੂੰ ਆਖ, ਧਰਮਕ ਦਾ ਧਰਮ ਉਸ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਦੇ ਹਦਨ ਉਸਨੂੰ ਨਿਕ ਾ ਛੁਡਾਵੇਂਾ, ਦੁਸ਼ ਦਕ ਦੁਸ਼ਤਾ ਦੇ ਼ਾਰਨ, ਉਿ ਉਸ ਹਦਨ ਹਡੱ ਂੇਂਾ ਨਿਕ ਾ ਜਦੋ ਉਿ ਆਪਣਕ ਦੁਸ਼ਤਾ ਤੋ ਮੁੜੇਂਾ, ਅਤੇ ਧਰਮਕ ਉਸ ਹਦਨ ਆਪਣਕ ਧਾਰਹਮ਼ਤਾ ਏਈ ਜਕ ਨਿਕ ਾ ਸ਼ੇਂਾ ਜਦੋ ਉਿ ਪਾਪ ਼ਰੇਂਾ। ਾ ਾ ਰਿੇਂਾ, ਤਾਾ ਜੇ ਉਿ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਉੱਤੇ ਰਰੋਸਾ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਬਦਕ ਼ਰੇ, 13 ਜਦੋ ਮੈ ਧਰਮਕ ਨੂੰ ਆਖਾਾਂਾ ਹ਼ ਉਿ ਜਰੂਰ ਜਕਉਦ ਤਾਾ ਉਿ ਦੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਯਾਦ ਨਾ ਰੱਖੇ ਜਾਣਂੇ, ਪਰ ਉਿ ਆਪਣਕ ਬਦਕ ਦੇ ਼ਾਰਨ ਜੋ ਉਿ ਨੇ ਼ਕਤਕ ਿੈ, ਉਸ ਦੇ ਼ਾਰਨ ਮਰੇਂਾ। 14 ਫੇਰ, ਜਦੋ ਮੈ ਦੁਸ਼ ਨੂੰ ਆਖਾਾ, ਤੂ ੰ ਜਰੂਰ ਮਰੇਂਾ, ਜੇ਼ਰ ਉਿ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਤੋ ਮੁੜੇ ਅਤੇ ਉਿ ਼ਰੇ ਜੋ ਜਾਇਜ ਅਤੇ ਧਰਮ ਿੈ। 15ਜੇ਼ਰ ਦੁਸ਼ ਹਂਰਵਕ ਰੱਖਕ ਿੋਈ ਚਕਜ ਮੋੜ ਦੇਵੇ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਏੁੱ ਼ਕ ਸਕ ਉਿ ਮੋੜ ਦੇਵੇ, ਜਕਵਨ ਦਕਆਾ ਹਬਧਕਆਾ ਉੱਤੇ ਚੱਏੇ ਾ ਾ ਰਿੇਂਾ, ਉਿ ਨਿਕ ਾ ਮਰੇਂਾ। ਅਤੇ ਬਦਕ ਨਾ ਼ਰੇ, ਤਾਾ ਉਿ ਜਰੂਰ ਜਕਉਦ 16 ਉਸਦੇ ਼ਕਤੇ ਿੋੀ ਹ਼ਸੇ ਵਕ ਪਾਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਨਿਕ ਾ ਼ਕਤਾ ਜਾਵੇਂਾ। ਉਸਨੇ ਉਿਕ ਼ਕਤਾ ਿੈ ਜੋ ਜਾਇਜ ਅਤੇ ਧਰਮਕ ਿੈ, ਉਿ ਾ ਾ ਰਿੇਂਾ। ਜਰੂਰ ਜਕਉਦ 17 ਪਰ ਤੇਰੇ ਏੋ ਼ਾਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਼ਹਿੰਦੇ ਿਨ ਹ਼ ਯਿੋਵਾਿ ਦਾ ਰਾਿ ਇੱ਼ੋ ਹਜਿਾ ਨਿਕ ਾ ਿੈ, ਪਰ ਉਨ੍ਾਾ ਦਾ ਰਾਿ ਇੱ਼ੋ ਹਜਿਾ ਨਿਕ ਾ ਿੈ। 18 ਜਦੋ ਧਰਮਕ ਆਪਣਕ ਧਾਰਹਮ਼ਤਾ ਤੋ ਮੁੜੇ ਅਤੇ ਬਦਕ ਼ਰੇ, ਤਾਾ ਉਿ ਵਕ ਇਸ ਦੇ ਼ਾਰਨ ਮਰੇਂਾ। ਾ ਾ ਰਿੇਂਾ। 19 ਪਰ ਜੇ ਦੁਸ਼ ਆਪਣਕ ਬਦਕ ਤੋ ਮੁੜੇ ਅਤੇ ਉਿ ਼ਰੇ ਜੋ ਹਨਆਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਿੈ, ਤਾਾ ਉਿ ਇਸ ਦੇ ਼ਾਰਨ ਜਕਉਦ 20 ਪਰ ਤੁ ਸਕ ਾ ਼ਹਿੰਦੇ ਿੋ, "ਯਿੋਵਾਿ ਦਾ ਮਾਰਂ ਠਕ਼ ਨਿਕ ਾ ਿੈ।" ਿੇ ਇਸਰਾੀਏ ਦੇ ਘਰਾਣੇ, ਮੈ ਤੁ ਿਾਡੇ ਹਵੱਚੋ ਿਰ ਇੱ਼ ਦਾ ਉਸ ਦੇ ਚਾਏ-ਚਏਣ ਅਨੁ ਸਾਰ ਹਨਆਾ ਼ਰਾਾਂਾ। 21 ਸਾਡਕ ਗੁ ਏਾਮਕ ਦੇ ਬਾਰ੍ਵੇ ਸਾਏ ਦੇ ਦਸਵੇ ਮਿਕਨੇ ਦੇ ਪੰਜਵੇ ਹਦਨ, ਇੱ਼ ਆਦਮਕ ਜੋ ਯਰੂਸਏਮ ਤੋ ਬਚ ਼ੇ ਹਨ਼ਹਏਆ ਸਕ, ਮੇਰੇ ਼ੋਏ ਆਇਆ ਅਤੇ ਹ਼ਿਾ, "ਸਹਿਰ ਮਾਹਰਆ ਹਂਆ ਿੈ।" 22 ਿੁਣ ਯਿੋਵਾਿ ਦਾ ਿੱਥ ਸਾਮ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸਕ, ਉਸ ਬਚੇ ਿੋੀ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋ ਪਹਿਏਾਾ; ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਮੇਰਾ ਮੂੰਿ ਖੋਏ੍ ਹਦੱਤਾ, ਜਦੋ ਤੱ਼ ਹ਼ ਉਿ ਸਵੇਰੇ ਮੇਰੇ ਼ੋਏ ਨਾ ਆਇਆ; ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮੂੰਿ ਖੁੱਏ੍ ਹਂਆ, ਅਤੇ ਮੈ ਿੋਰ ਂੂ ੰਂਾ ਨਾ ਹਰਿਾ। 23 ਫੇਰ ਯਿੋਵਾਿ ਦਾ ਸਬਦ ਮੈਨੂੰ ਹਮਹਏਆ। 24 ਿੇ ਮਨੁੱ ਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਸਰਾੀਏ ਦਕ ਧਰਤਕ ਦੇ ਉਜਾੜਾਾ ਦੇ ਵਾਸਕ ਆਖਦੇ ਿਨ, ਹ਼ ਅਬਰਾਿਾਮ ਇੱ਼ੋ ਸਕ, ਅਤੇ ਉਿ ਧਰਤਕ ਦਾ ਵਾਰਸ ਬਹਣਆ, ਪਰ ਅਸਕ ਾ ਬਿੁਤ ਸਾਰੇ ਿਾਾ; ਧਰਤਕ ਸਾਨੂੰ ਹਵਰਾਸਤ ਹਵੱਚ ਹਦੱਤਕ ਂਈ ਿੈ।
2
25 ਇਸ ਏਈ ਉਨ੍ਾਾ ਨੂੰ ਆਖ, ਪ੍ਰੂ ਯਿੋਵਾਿ ਇਿ ਆਖਦਾ ਿੈ, ਤੁ ਸਕ ਾ ਏਿੂ ਸਮੇਤ ਖਾਾਦੇ ਿੋ, ਆਪਣਕਆਾ ਅੱਖਾਾ ਆਪਣਕਆਾ ਾ ੇ ਿੋ: ਼ਕ ਤੁ ਸਕ ਾ ਧਰਤਕ ਉੱਤੇ ਼ਬਜਾ ਼ਰੋਂ?ੇ ਮੂਰਤਕਆਾ ਵੱਏ ਚੁੱ਼ਦੇ ਿੋ, ਅਤੇ ਏਿੂ ਵਿਾਉਦ 26 ਤੁ ਸਕ ਾ ਆਪਣਕ ਤਏਵਾਰ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ੇ ਿੋ, ਤੁ ਸਕ ਾ ਹਘਣਾਉਣੇ ਼ੰਮ ਼ਰਦੇ ਿੋ, ਅਤੇ ਤੁ ਿਾਡੇ ਹਵੱਚੋ ਿਰੇ਼ ਆਪਣੇ ਂੁ ਆਾਢਕ ਦਕ ਪਤਨਕ ਨੂੰ ਹਰ੍ਸ਼ ਼ਰਦਾ ਿੈ: ਼ਕ ਤੁ ਸਕ ਾ ਧਰਤਕ ਦੇ ਮਾਏ਼ ਬਣੋਂੇ? 27 ਤੂ ੰ ਉਿਨਾਾ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਾਾ ਆਖ ਹ਼ ਪ੍ਰੂ ਯਿੋਵਾਿ ਇਿ ਆਖਦਾ ਿੈ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਕ ਜਾਨ ਦਕ ਸਿੁੰ, ਉਿ ਹਜਿੜੇ ਉਜਾੜਾਾ ਹਵੱਚ ਿਨ ਤਏਵਾਰ ਨਾਏ ਹਡੱ ਂਣਂੇ, ਅਤੇ ਉਿ ਜੋ ਖੁੱਏ੍ੇ ਮੈਦਾਨ ਹਵੱਚ ਿੈ, ਮੈ ਦਹਰੰਹਦਆਾ ਨੂੰ ਖਾਣ ਏਈ ਹਦਆਾਂਾ, ਅਤੇ ਉਿ ਹਜਿੜੇ ਹ਼ਹਏ੍ ਆਾ ਅਤੇ ਂੁ ਫਾਵਾਾ ਹਵੱਚ ਿਨ, ਉਿ ਮਿਾਾਮਾਰਕ ਨਾਏ ਮਰਨਂੇ। 28 ਹ਼ਉ ਾ ਜੋ ਮੈ ਧਰਤਕ ਨੂੰ ਬਿੁਤ ਿਕ ਉਜਾੜ ਬਣਾ ਹਦਆਾਂਾ, ਅਤੇ ਉਸਦਕ ਸ਼ਤਕ ਦਾ ਘਮੰਡ ਖਤਮ ਿੋ ਜਾਵੇਂਾ; ਅਤੇ ਇਸਰਾੀਏ ਦੇ ਪਿਾੜ ਹਵਰਾਨ ਿੋ ਜਾਣਂੇ, ਇੱਥੋ ਤੱ਼ ਹ਼ ਼ੋਈ ਵਕ ਉਨ੍ਾਾ ਹਵੱਚੋ ਨਿਕ ਾ ਏੰ ਘੇਂਾ। 29 ਫੇਰ ਉਨ੍ਾਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਏੱ ਂੇਂਾ ਹ਼ ਮੈ ਯਿੋਵਾਿ ਿਾਾ, ਜਦੋ ਮੈ ਉਨ੍ਾਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਘਣਾਉਣੇ ਼ੰਮਾਾ ਦੇ ਼ਾਰਣ ਉਸ ਧਰਤਕ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਹਦਆਾਂਾ। 30 “ਿੇ ਮਨੁੱ ਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਏੋ ਼ਾਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਿਾਏੇ ਵਕ ਼ੰਧਾਾ ਼ੋਏ ਅਤੇ ਘਰਾਾ ਦੇ ਦਰਵਾਹਜਆਾ ਹਵੱਚ ਤੇਰੇ ਹਵਰੁੱਧ ਂੱਏਾਾ ਼ਰਦੇ ਿਨ। ਉਿ ਇੱ਼ ਦੂਜੇ ਨਾਏ, ਿਰੇ਼ ਆਪਣੇ ਰਰਾ ਨਾਏ, ਆਖਦੇ ਿਨ, 'ਆਓ, ਅਤੇ ਯਿੋਵਾਿ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਸੁਣੋ।' ਾ ੇ ਿਨ ਹਜਵੇ ਏੋ ਼ ਆਉਦ ਾ ੇ ਿਨ, ਅਤੇ ਉਿ ਤੇਰੇ ਸਾਿਮਣੇ ਮੇਰੇ ਏੋ ਼ਾਾ ਵਾਾਂ ਬੈਠਦੇ ਿਨ, ਅਤੇ 31 ਅਤੇ ਉਿ ਤੇਰੇ ਼ੋਏ ਆਉਦ ਉਿ ਤੇਰਕਆਾ ਂੱਏਾਾ ਸੁਣਦੇ ਿਨ, ਪਰ ਉਿ ਉਨ੍ਾਾ ਉੱਤੇ ਅਮਏ ਨਿਕ ਾ ਼ਰਦੇ: ਹ਼ਉਹਾ ਼ ਉਿ ਆਪਣੇ ਮੂੰਿ ਨਾਏ ਬਿੁਤ ਹਪਆਰ ਾ ੇ ਿਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਾਾ ਦਾ ਹਦਏ ਆਪਣੇ ਏੋ ਰ ਵੱਏ ਜਾਾਦਾ ਿੈ। ਹਦਖਾਉਦ 32 ਅਤੇ, ਵੇਖ, ਤੂ ੰ ਉਨ੍ਾਾ ਏਈ ਇੱ਼ ਬਿੁਤ ਿਕ ਹਪਆਰੇ ਂਕਤ ਵਰਂਾ ਿੈ ਹਜਸਦਕ ਆਵਾਜ ਸੁਰਕਏਕ ਿੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਜ ਵਜਾਉਣ ਹਵੱਚ ਚੰਂਾ ਿੈ: ਹ਼ਉਹਾ ਼ ਉਿ ਤੇਰਕਆਾ ਂੱਏਾਾ ਸੁਣਦੇ ਿਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਾਾ ਉੱਤੇ ਅਮਏ ਨਿਕ ਾ ਼ਰਦੇ। 33 ਅਤੇ ਜਦੋ ਇਿ ਵਾਪਰੇਂਾ, (ਦੇਖੋ, ਇਿ ਜਰੂਰ ਆਵੇਂਾ), ਤਾਾ ਉਿ ਜਾਣਨਂੇ ਹ਼ ਉਨ੍ਾਾ ਦੇ ਹਵਚ਼ਾਰ ਇੱ਼ ਨਬਕ ਿੋਇਆ ਸਕ।
ਪਹਿਰੇਦ ਾਰ ਦਕ ਰੂ ਹ ਮ਼ਾ ਼ੰਧ 'ਤੇ ਤਾਇਨਾਤ: ਹਜਵੇ ਇੱ਼ ਪ੍ਾਚਕਨ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਇੱ਼ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਬੁਰਜ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਿੁੰਦਾ ਿੈ ਜੋ ਇੱ਼ ਦੁਸਮਣ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਿੈ ਾ ਾ ਿੈ, ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਨੂੰ ਅਹਧਆਤਹਮ਼ ਖਤਰੇ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਅਤੇ ਅਏਾਰਮ ਵਜਾਉਣ ਏਈ ਬੁਏਾਇਆ ਹਂਆ ਅਤੇ ਤੁ ਰ੍ਕ ਵਜਾਉਦ ਸਕ। ਚੇਤਾਵਨਕ ਦੇਣਾ: ਉਸਨੂੰ ਦੁਸ਼ਾਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਾਪਕ ਰਾਿਾਾ ਤੋ ਮੁੜਨ ਏਈ ਼ਹਿਣਾ ਹਪਆ।
ਜਵਾਬਦੇਿ ਕ ਦਾ ਹਸਧਾਾਤ ਜੇ਼ਰ ਰਾਖਾ ਚੇਤਾਵਨਕ ਹਦੰਦਾ ਿੈ: ਜੇ਼ਰ ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਨੇ ਚੇਤਾਵਨਕ ਹਦੱਤਕ ਅਤੇ ਏੋ ਼ਾਾ ਨੇ ਸੁਣਨ ਤੋ ਇਨ਼ਾਰ ਼ਰ ਹਦੱਤਾ, ਤਾਾ ਏੋ ਼ ਆਪਣਕ ਤਬਾਿਕ ਏਈ ਖੁਦ ਹਜੰਮੇਵਾਰ ਸਨ। ਜੇ ਰਾਖਾ ਅਸਫਏ ਰਹਿੰਦਾ ਿੈ: ਜੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਅਏਾਰਮ ਵਜਾਉਣ ਹਵੱਚ ਅਸਫਏ ਰਹਿੰਦਾ ਿੈ, ਤਾਾ ਪਰਮੇਸੁਰ ਨੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਨੂੰ ਂੁ ਆਚਕਆਾ ਜਾਨਾਾ ਏਈ ਹਨੱ ਜਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਜੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਇਆ।
3
ਹਿਜ਼ਕੀਏ 33 ਦਕ ਆਇ ਤ-ਦਰ-ਆਇ ਤ ਵੰਡ ਰਾਂ 1: ਰਾਖੇ ਦਕ ਹਡਊ਼ਕ (ਆਇ ਤਾਾ 1-9) ਇਿ ਰਾਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਦਕਆਾ ਅਹਧਆਤਹਮ਼ ਹਜੰਮੇਵਾਰਕਆਾ ਨੂੰ ਪਹਰਰਾਹਸਤ ਼ਰਨ ਏਈ ਇੱ਼ ਫੌਜਕ ਂਾਰਡ ਦਕ ਸਪਸ਼ ਼ਏਪਨਾ ਦਕ ਵਰਤੋ ਼ਰਦਾ ਿੈ। ਆਇਤਾਾ 1-3: ਹਦ੍ਸ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਇੱ਼ ਹਮਆਰਕ ਪ੍ਾਚਕਨ ਅਹਰਆਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਼ਰਦਾ ਿੈ: ਜਦੋ ਇੱ਼ ਸਹਿਰ ਿਮਏੇ ਦੇ ਖਤਰੇ ਹਵੱਚ ਿੁੰਦਾ ਿੈ, ਤਾਾ ਨਾਂਹਰ਼ ਼ੰਧ 'ਤੇ ਖੜ੍ੇ ਿੋਣ ਏਈ ਇੱ਼ ਆਦਮਕ ਦਕ ਚੋਣ ਼ਰਦੇ ਿਨ। ਉਸਦਾ ਇੱ਼ੋ ਇੱ਼ ਼ੰਮ ਤਏਵਾਰ (ਦੁਸਮਣ) ਦਕ ਰਾਏ ਼ਰਨਾ ਅਤੇ ਏੋ ਼ਾਾ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨਕ ਦੇਣ ਏਈ ਤੁ ਰ੍ਕ ਵਜਾਉਣਾ ਿੈ। ਆਇਤਾਾ 4-5: ਏੋ ਼ਾਾ ਦਕ ਹਜੰਮੇਵਾਰਕ। ਜੇ਼ਰ ਤੁ ਰ੍ਕ ਵੱਜਦਕ ਿੈ ਅਤੇ ਼ੋਈ ਇਸਨੂੰ ਅਣਹਡੱ ਠ ਼ਰਦਾ ਿੈ, ਤਾਾ ਉਨ੍ਾਾ ਦਕ ਮੌਤ ਉਨ੍ਾਾ ਦਕ ਆਪਣਕ ਂਏਤਕ ਿੈ। ਉਨ੍ਾਾ ਨੇ ਚੇਤਾਵਨਕ ਸੁਣਕ ਅਤੇ ਹਬਨਾਾ ਹ਼ਸੇ ਼ਾਰਵਾਈ ਦੇ ਼ੰਮ ਼ਰਨ ਦਕ ਚੋਣ ਼ਕਤਕ। ਇਸ ਦੇ ਾ ੇ ਿਨ। ਉਏ਼, ਜੋ ਚੇਤਾਵਨਕ ਨੂੰ ਸਵਕ਼ਾਰ ਼ਰਦੇ ਿਨ ਉਿ ਆਪਣਕਆਾ ਜਾਨਾਾ ਬਚਾਉਦ ਾ ਾ ਦੇਖਦਾ ਿੈ ਪਰ ਤੁ ਰ੍ਕ ਨਿਕ ਾ ਵਜਾਉਦ ਾ ਾ , ਤਾਾ ਆਇਤ 6: ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਦਕ ਅਸਫਏਤਾ। ਜੇ਼ਰ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਦੁਸਮਣ ਨੂੰ ਆਉਦ ਵਕ ਨਾਂਹਰ਼ਾਾ ਨੂੰ ਉਨ੍ਾਾ ਦੇ ਪਾਪਾਾ ਼ਾਰਨ ਦੂਰ ਹਏਜਾਇਆ ਜਾਾਦਾ ਿੈ, ਪਰ ਪਰਮੇਸੁਰ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਨੂੰ ਉਨ੍ਾਾ ਦੇ ਖੂਨ ਏਈ ਾ ਾ ਿੈ। ਹਜੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਉਦ ਆਇਤਾਾ 7-9: ਅਹਧਆਤਹਮ਼ ਉਪਯੋਂ। ਪਰਮੇਸੁਰ ਨੇ ਸਪੱਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਨੂੰ ਇਸਰਾੀਏ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਏਈ ਰਾਖੇ ਵਜੋ ਨਾਮਜਦ ਼ਕਤਾ ਿੈ । ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸੁਰ ਦੇ ਮੂੰਿੋ ਬਚਨ ਸੁਣਨਾ ਚਾਿਕਦਾ ਿੈ ਅਤੇ ਏੋ ਼ਾਾ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨਕ ਦੇਣਕ ਚਾਿਕਦਕ ਿੈ। ਜੇ਼ਰ ਪਰਮੇਸੁਰ ਦੁਸ਼ਾਾ 'ਤੇ ਹਨਆਾ ਦਾ ਐਏਾਨ ਼ਰਦਾ ਿੈ ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦਾ ਿੈ, ਤਾਾ ਦੁਸ਼ ਹਵਅ਼ਤਕ ਮਰ ਜਾਾਦਾ ਿੈ, ਪਰ ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਨੂੰ ਦੋਸਕ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਾਦਾ ਿੈ। ਜੇ਼ਰ ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਉਨ੍ਾਾ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨਕ ਹਦੰਦਾ ਿੈ ਅਤੇ ਉਿ ਇਸਨੂੰ ਅਣਹਡੱ ਠ ਼ਰਦੇ ਿਨ, ਤਾਾ ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਸਾਰੇ ਦੋਸਾਾ ਤੋ ਮੁ਼ਤ ਿੋ ਜਾਾਦਾ ਿੈ। ਰਾਂ 2: ਹਵਅ਼ਤਕਂਤ ਜਵਾਬਦੇਿ ਕ ਅਤੇ ਹ਼ਰਪਾ (ਆਇ ਤਾਾ 10-20) ਇਿ ਰਾਂ ਗੁ ਏਾਮ ਇਜਰਾਈਏਕਆਾ ਦਕ ਹਨਰਾਸਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਹਧਤ ਼ਰਦਾ ਿੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱ ਖਤਾ ਏਈ ਪਰਮੇਸੁਰ ਦਕ ਸੱਚਕ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਾ ਾ ਿੈ। ਦਰਸਾਉਦ ਆਇਤ 10: ਏੋ ਼ਾਾ ਦਕ ਹਨਰਾਸਾ। ਗੁ ਏਾਮ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਾ ਦੇ ਰਾਰ ਿੇਠ ਦੱਬੇ ਿੋੀ ਮਹਿਸੂਸ ਼ਰਦੇ ਿਨ, ਪੁੱਛਦੇ ਿਨ, "ਹਫਰ ਅਸਕ ਾ ਹ਼ਵੇ ਜਕਵਾਾਂੇ?" ਉਿ ਹਵਸਵਾਸ ਼ਰਦੇ ਿਨ ਹ਼ ਉਨ੍ਾਾ ਦਾ ਫੈਸਏਾ ਪੱਥਰ 'ਤੇ ਹਏਹਖਆ ਿੋਇਆ ਿੈ ਅਤੇ ਬਚਣ ਦਾ ਼ੋਈ ਤਰਕ਼ਾ ਨਿਕ ਾ ਿੈ। ਆਇਤ 11: ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਹਦਏ। ਇਿ ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਦਕਆਾ ਸਰ ਤੋ ਮਸਿੂਰ ਆਇਤਾਾ ਹਵੱਚੋ ਇੱ਼ ਿੈ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਐਏਾਨ ਼ਰਦਾ ਿੈ, "ਮੈਨੂੰ ਦੁਸ਼ ਦਕ ਮੌਤ ਹਵੱਚ ਼ੋਈ ਖੁਸਕ ਨਿਕ ਾ ਿੈ; ਪਰ ਇਿ ਹ਼ ਦੁਸ਼ ਆਪਣੇ ਰਾਿ ਤੋ ਮੁੜੇ ਅਤੇ ਜਕਵੇ : " ਉਿ ਇੱ਼ ਰਾਵੁ਼ ਬੇਨਤਕ ਼ਰਦਾ ਿੈ: "ਮੁੜੋ, ਆਪਣੇ ਬੁਰੇ ਰਾਿਾਾ ਤੋ ਮੁੜੋ; ਹ਼ਉਹਾ ਼ ਿੇ ਇਸਰਾੀਏ ਦੇ ਘਰਾਣੇ, ਤੁ ਸਕ ਾ ਹ਼ਉ ਾ ਮਰੋਂੇ?" ਾ ਾ ਿੈ ਹ਼ ਹਪਛਏੇ ਼ੰਮ ਰਹਵੱਖ ਦਕ ਸਹਥਤਕ ਦਕ ਆਇਤਾਾ 12-16: ਧਾਰਹਮ਼ਤਾ ਦਕ ਂਤਕਸਕਏਤਾ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਮਝਾਉਦ ਂਰੰ਼ਕ ਨਿਕ ਾ ਹਦੰਦੇ। ਜੇ਼ਰ ਼ੋਈ ਇਹਤਿਾਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧਰਮਕ ਹਵਅ਼ਤਕ ਆਪਣੇ ਹਪਛਏੇ ਚੰਂੇ ਼ੰਮਾਾ 'ਤੇ ਰਰੋਸਾ ਼ਰਦਾ ਿੈ ਅਤੇ ਪਾਪ ਵੱਏ ਮੁੜਦਾ ਿੈ, ਤਾਾ ਉਸਦਕ ਹਪਛਏਕ ਧਾਰਹਮ਼ਤਾ ਉਸਨੂੰ ਨਿਕ ਾ ਬਚਾ ਸ਼ੇਂਕ। ਜੇ਼ਰ ਼ੋਈ ਇਹਤਿਾਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੁਸ਼ ਹਵਅ਼ਤਕ ਤੋਬਾ ਼ਰਦਾ ਿੈ, ਚੋਰਕ ਼ਕਤਕ ਜਾਇਦਾਦ ਵਾਪਸ ਼ਰਦਾ ਿੈ, ਅਤੇ ਾ ੇ ਰਹਿਣਂੇ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਿੁ਼ਮਾਾ 'ਤੇ ਚੱਏਦਾ ਿੈ, ਤਾਾ ਉਸਦੇ ਹਪਛਏੇ ਪਾਪ ਰੁੱਏ ਜਾਾਦੇ ਿਨ। ਉਿ ਜਰੂਰ ਜਕਉਦ ਆਇਤਾਾ 17-20: ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਕ ਹਨਆਾ। ਇਜਰਾਈਏਕ ਹਸ਼ਾਇਤ ਼ਰਦੇ ਸਨ ਹ਼ "ਪ੍ਰੂ ਦਾ ਰਾਿ ਬਰਾਬਰ ਨਿਕ ਾ ਿੈ: " ਾ ਾ ਿੈ ਹ਼ ਉਿ ਿਰੇ਼ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜਵਾਬ ਹਦੰਦਾ ਿੈ ਹ਼ ਇਿ ਉਨ੍ਾਾ ਦੇ ਰਾਿ ਿਨ ਜੋ ਅਹਨਆਾਪੂਰਨ ਿਨ। ਉਿ ਦੁਿਰਾਉਦ
4
ਹਵਅ਼ਤਕ ਦਾ ਹਨਆਾ ਉਨ੍ਾਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਆਚਰਣ ਅਨੁ ਸਾਰ ਼ਰੇਂਾ, ਼ਾਰਪੋਰੇ਼ ਦੋਸ ਉੱਤੇ ਹਨੱ ਜਕ ਹਜੰਮੇਵਾਰਕ 'ਤੇ ਜੋਰ ਹਦੰਦਾ ਿੈ। ਰਾਂ 3: ਯਰੂਸ ਏਮ ਦੇ ਪਤਨ ਦਕ ਪੁਸ ਼ਕ ਿੋਈ (ਆਇ ਤਾਾ 21-22) ਾ ਾ ਿੈ। ਇਿ ਸੰਖੇਪ ਹਬਰਤਾਾਤ਼ ਰਾਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਦਕ ਸੇਵ਼ਾਈ ਹਵੱਚ ਇੱ਼ ਵੱਡੇ ਮੋੜ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਦ ਾ ਾ ਿੈ ਅਤੇ ਆਇਤ 21: ਖਬਰ ਪਿੁੰਚਦਕ ਿੈ। ਗੁ ਏਾਮਕ ਦੇ 12ਵੇ ਸਾਏ ਹਵੱਚ, ਯਰੂਸਏਮ ਤੋ ਇੱ਼ ਬਹਚਆ ਿੋਇਆ ਬੰਦਾ ਆਉਦ ਦੁਖਦਾਈ ਖਬਰ ਹਦੰਦਾ ਿੈ: "ਸਹਿਰ ਮਾਹਰਆ ਹਂਆ ਿੈ। " ਇਿ ਉਸ ਸਰ ਼ੁਝ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਼ਰਦਾ ਿੈ ਹਜਸਦਕ ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਨੇ ਸਾਏਾਾ ਤੋ ਰਹਵੱਖਬਾਣਕ ਼ਕਤਕ ਸਕ। ਆਇਤ 22: ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਦਾ ਮੂੰਿ ਖੁੱਹਏ੍ ਆ। ਬਚੇ ਿੋੀ ਹਵਅ਼ਤਕ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋ ਇੱ਼ ਸਾਮ ਪਹਿਏਾਾ, ਪਰਮੇਸੁਰ ਦਾ ਿੱਥ ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਉੱਤੇ ਸਕ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਉਸਦਾ ਮੂੰਿ ਖੋਹਏ੍ ਆ। ਇਸ ਸਮੇ ਤੱ਼, ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਅਏੌ ਹ਼਼ ਤੌਰ 'ਤੇ " ਂੁ ੰਂਾ " ਿੋ ਹਂਆ ਸਕ, ਹਸਰਫ ਉਦੋ ਿਕ ਬੋਏ ਸਹ਼ਆ ਜਦੋ ਪਰਮੇਸੁਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹਸੱਧਕ ਰਹਵੱਖਬਾਣਕ ਼ਕਤਕ (ਹਿਜ਼ਕੀਏ 3:26-27)। ਇਸ ਪਏ ਤੋ, ਉਸਦਕ ਬੋਏਕ ਪੂਰਕ ਤਰ੍ਾਾ ਬਿਾਏ ਿੋ ਜਾਾਦਕ ਿੈ। ਰਾਂ 4: ਧਰਤਕ ਉੱਤ ੇ ਬਚੇ ਿੋੀ ਏੋ ਼ਾਾ ਉੱਤ ੇ ਹਨਆਾ (ਆਇ ਤਾਾ 23-29) ਪਰਮੇਸੁਰ ਉਨ੍ਾਾ ਯਿੂਦਕਆਾ ਦੇ ਰਰਮਾਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਹਧਤ ਼ਰਦਾ ਿੈ ਜੋ ਇਜਰਾਈਏ ਦਕ ਬਰਬਾਦ ਿੋਈ ਧਰਤਕ ਹਵੱਚ ਰਹਿਣ ਹਵੱਚ ਼ਾਮਯਾਬ ਰਿੇ। ਆਇਤਾਾ 24-26: ਬਚੇ ਿੋੀ ਏੋ ਼ਾਾ ਦਾ ਿੰ਼ਾਰ। ਖੰਡਰਾਾ ਹਵੱਚ ਰਹਿ ਂੀ ਏੋ ਼ ਜਮਕਨ ਦਕ ਮਾਏ਼ਕ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਼ਰ ਰਿੇ ਿਨ। ਉਿ ਦਏਕਏ ਹਦੰਦੇ ਿਨ ਹ਼ ਜੇ ਅਬਰਾਿਾਮ ਹਸਰਫ ਇੱ਼ ਆਦਮਕ ਿੁੰਦਾ ਅਤੇ ਜਮਕਨ ਹਵਰਾਸਤ ਹਵੱਚ ਹਮਏਦਕ, ਤਾਾ ਉਨ੍ਾਾ ਦਾ ਹਜੰਨੇ ਵਕ ਏੋ ਼ - ਇਸ 'ਤੇ ਿੋਰ ਵਕ ਵੱਡਾ ਿੱ਼ ਰੱਖਦੇ ਿਨ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਉਨ੍ਾਾ ਦੇ ਚੱਏ ਰਿੇ ਪਾਪਾਾ ਵੱਏ ਇਸਾਰਾ ਼ਰ਼ੇ ਜਵਾਬ ਹਦੰਦਾ ਿੈ: ਖੂਨ ਨਾਏ ਮਾਸ ਖਾਣਾ, ਮੂਰਤਕ ਪੂਜਾ ਼ਰਨਾ ਅਤੇ ਖੂਨ ਵਿਾਉਣਾ। ਉਿ ਪੁੱਛਦਾ ਿੈ, "਼ਕ ਤੁ ਸਕ ਾ ਜਮਕਨ ਦੇ ਮਾਏ਼ ਿੋਵੋਂੇ?" ਆਇਤਾਾ 27-29: ਪੂਰਕ ਤਰ੍ਾਾ ਬਰਬਾਦਕ। ਪਰਮੇਸੁਰ ਵਾਅਦਾ ਼ਰਦਾ ਿੈ ਹ਼ ਹਜਿੜੇ ਏੋ ਼ ਖੰਡਰਾਾ, ਂੁ ਫਾਵਾਾ ਅਤੇ ਖੁੱਏ੍ੇ ਮੈਦਾਨਾਾ ਹਵੱਚ ਏੁ ਼ੇ ਿੋੀ ਿਨ, ਉਿ ਤਏਵਾਰ, ਜੰਂਏਕ ਜਾਨਵਰਾਾ ਅਤੇ ਮਿਾਾਮਾਰਕਆਾ ਨਾਏ ਮਾਰੇ ਜਾਣਂੇ। ਉਨ੍ਾਾ ਦੇ ਿੰ਼ਾਰ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਏਈ ਧਰਤਕ ਨੂੰ ਪੂਰਕ ਤਰ੍ਾਾ ਉਜਾੜ ਹਦੱਤਾ ਜਾਵੇਂਾ। ਰਾਂ 5: ਘੱ਼ ਸੁ ਣ ਨ ਦਾ ਖਤਰਾ (ਆਇ ਤਾਾ 30-33) ਇਿ ਅਹਧਆਇ ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਨੂੰ ਗੁ ਏਾਮਾਾ ਹਵੱਚ ਉਸਦਕ ਪ੍ਹਸੱਧ ਸਾਖ ਬਾਰੇ ਚੇਤਾਵਨਕ ਦੇ ਨਾਏ ਸਮਾਪਤ ਿੁੰਦਾ ਿੈ। ਆਇਤਾਾ 30-32: ਮਨੋਰੰਜਨ ਬਨਾਮ ਆਹਂਆ਼ਾਰਕ। ਪਰਮੇਸੁਰ ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨਕ ਹਦੰਦਾ ਿੈ ਹ਼ ਏੋ ਼ ਉਸਦਕ ਹਪੱਠ ਹਪੱਛੇ ਉਸਦੇ ਬਾਰੇ ਂੱਏ ਼ਰਦੇ ਿਨ ਅਤੇ ਇੱ਼ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਦੰਦੇ ਿਨ ਹ਼ "ਆਓ, ਮੈ ਬੇਨਤਕ ਼ਰਦਾ ਿਾਾ, ਅਤੇ ਸੁਣੋ ਹ਼ ਾ ਾ ਿੈ।" ਿਾਏਾਾਹ਼, ਉਿ ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਨਾਏ ਇੱ਼ ਸੁੰਦਰ ਆਵਾਜ ਵਾਏੇ ਪ੍ੇਮ ਂਕਤਾਾ ਦੇ ਯਿੋਵਾਿ ਵੱਏੋ ਼ਕ ਬਚਨ ਆਉਦ ਾ ੇ ਿਨ । ਉਿ ਉਸਦੇ ਸਬਦਾਾ ਨੂੰ ਮਨੋਰੰਜਨ ਵਜੋ ਸੁਣਨਾ ਪਸੰਦ ਼ਰਦੇ ਿਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਾਾ ਦਾ ਉਨ੍ਾਾ ਨੂੰ ਂਾਇ਼ ਵਾਾਂ ਪੇਸ ਆਉਦ ਅਮਏ ਹਵੱਚ ਹਏਆਉਣ ਦਾ ਼ੋਈ ਇਰਾਦਾ ਨਿਕ ਾ ਿੈ ਹ਼ਉਹਾ ਼ ਉਨ੍ਾਾ ਦੇ ਹਦਏ ਏਾਏਚਕ ਿਨ। ਆਇਤ 33: ਅੰਤਮ ਸਬੂਤ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਇਿ ਹਸੱ਼ਾ ਼ੱਢਦਾ ਿੈ ਹ਼ ਜਦੋ ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਦੁਆਰਾ ਰਹਵੱਖਬਾਣਕ ਼ਕਤਕ ਂਈ ਿਰ ਚਕਜ ਆਖਰ਼ਾਰ ਸੱਚ ਿੋ ਜਾਾਦਕ ਿੈ, ਤਾਾ ਇਿਨਾਾ ਖੋਖਏੇ ਸਰੋਹਤਆਾ ਨੂੰ ਬਿੁਤ ਦੇਰ ਨਾਏ ਅਹਿਸਾਸ ਿੋਵੇਂਾ ਹ਼ "ਉਨ੍ਾਾ ਹਵੱਚ ਇੱ਼ ਨਬਕ ਸਕ।"
5
ਵਾਚਮੈਨ ਸੰ਼ ਏਪ ਦਾ ਨਵਾਾ ਨੇ ਮ ਉਪਯੋਂ ਨਵਾਾ ਨੇਮ ਰਾਖੇ ਦਕ ਰੂਹਮ਼ਾ ਨੂੰ ਇੱ਼ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੇ ਨਬਕ ਤੋ ਈਸਾਈ ਸੇਵ਼ਾਾ, ਚਰਚ ਦੇ ਆਂੂ ਆਾ ਅਤੇ ਖੁਸਖਬਰਕ ਸਾਾਝਕ ਼ਰਨ ਵਾਏੇ ਹਵਸਵਾਸਕਆਾ ਹਵੱਚ ਤਬਦਕਏ ਼ਰਦਾ ਿੈ। 1. ਮੰਤ ਰਕ ਪੱਧ ਰਕ ਜਵਾਬਦੇਿ ਕ (ਪਾਦਰਕ ਅਤੇ ਆਂੂ ) ਨਵੇ ਨੇਮ ਹਵੱਚ, ਚਰਚ ਦੇ ਆਂੂ ਆਾ ਨੂੰ ਅਹਧਆਤਹਮ਼ ਰਾਖੇ ਵਜੋ ਦਰਸਾਇਆ ਹਂਆ ਿੈ ਹਜਨ੍ਾਾ ਨੂੰ ਆਪਣਕ ਦੇਖਰਾਏ ਅਧਕਨ ਆਤਮਾਵਾਾ ਏਈ ਪਰਮੇਸੁਰ ਨੂੰ ਏੇ ਖਾ ਦੇਣਾ ਪਵੇਂਾ। ਇਬਰਾਨਕਆਾ 13:17: "ਆਪਣੇ ਆਂੂ ਆਾ ਦਕ ਆਹਂਆ ਮੰਨੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਧਕਨ ਼ਰੋ: ਹ਼ਉਹਾ ਼ ਉਿ ਤੁ ਿਾਡਕਆਾ ਜਾਨਾਾ ਦਕ ਰਾਖਕ ਼ਰਦੇ ਿਨ , ਹਜਵੇ ਉਨ੍ਾਾ ਨੂੰ ਏੇ ਖਾ ਦੇਣਾ ਪੈਦਾ ਿੈ..." ਏਾਂੂ ਼ਰਨਾ: ਪਾਦਰਕਆਾ ਦਾ ਸਖਤ ਫਰਜ ਿੈ ਹ਼ ਉਿ ਪੂਰਕ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪ੍ਚਾਰ ਼ਰਨ—ਹਜਸ ਹਵੱਚ ਪਾਪ ਅਤੇ ਹਨਆਾ ਬਾਰੇ ਾ ੇ ਿਨ। ਚੇਤਾਵਨਕਆਾ ਵਕ ਸਾਮਏ ਿਨ—ਨਾ ਹ਼ ਹਸਰਫ ਸੁਿਾਵਣੇ ਸੁਨੇਿੇ, ਜੋ ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਦਕ ਜਵਾਬਦੇਿਕ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਦ 2. ਪੌਏੁ ਸ ਦਾ "ਸਾਫ ਿੱਥ " ਬਚਾਅ ਰਸੂਏ ਪੌਏੁਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਮਸਨਰਕ ਼ੰਮ ਦਾ ਵਰਣਨ ਼ਰਨ ਏਈ ਹਿਜ਼ਕੀਏ ਦਕ ਰਾਸਾ ਦਕ ਸਪੱਸ਼ ਵਰਤੋ ਼ਕਤਕ। ਅਫਸੁਸ ਦੇ ਬਜੁਰਂਾਾ ਨਾਏ ਹਵਦਾ ਿੁੰਦੇ ਸਮੇ, ਉਸਨੇ ਹ਼ਿਾ: ਰਸੂਏਾਾ ਦੇ ਼ਰਤੱਬ 20:26–27: "ਇਸ ਏਈ ਮੈ ਤੁ ਿਾਨੂੰ ਅੱਜ ਦੇ ਹਦਨ ਇਿ ਂਵਾਿਕ ਹਦੰਦਾ ਿਾਾ ਹ਼ ਮੈ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱ ਖਾਾ ਦੇ ਏਿੂ ਤੋ ਹਨਰਦੋਸ ਿਾਾ । ਹ਼ਉਹਾ ਼ ਮੈ ਤੁ ਿਾਨੂੰ ਪਰਮੇਸੁਰ ਦਕ ਸਾਰਕ ਇੱਛਾ ਦੱਸਣ ਤੋ ਨਿਕ ਾ ਹਝਜਹ਼ਆ।" ਉਪਯੋਂ: ਪੌਏੁਸ ਜਾਣਦਾ ਸਕ ਹ਼ ਹ਼ਉਹਾ ਼ ਉਸਨੇ ਵਫਾਦਾਰਕ ਨਾਏ ਖੁਸਖਬਰਕ ਦਾ ਪ੍ਚਾਰ ਼ਕਤਾ ਅਤੇ ਿਰ ਉਸ ਹਵਅ਼ਤਕ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨਕ ਹਦੱਤਕ ਹਜਸਨੂੰ ਉਿ ਹਮਹਏਆ, ਉਸਨੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏ 33:9 ਦਕ ਸੈਏਕ ਹਵੱਚ ਸਫਏਤਾਪੂਰਵ਼ "ਆਪਣਕ ਜਾਨ ਬਚਾ ਏਈ" ਸਕ। 3. ਅਹਧਆਤਹਮ਼ ਜਾਂਰੁ਼ ਤਾ ਏਈ ਸੱਦ ਾ (ਸਾਰੇ ਹਵਸਵਾਸਕ) ਯੂ ਨਾਨਕ ਸਬਦ ਹਜਸਦਾ ਅਨੁ ਵਾਦ ਅ਼ਸਰ "ਜਾਂਦੇ ਰਿੋ" ਜਾਾ "ਜਾਂਦੇ ਰਿੋ" ( ਂ੍ੇਂੋਰਕਓ ) ਵਜੋ ਼ਕਤਾ ਜਾਾਦਾ ਿੈ, ਹਯਸੂ ਅਤੇ ਰਸੂਏਾਾ ਦੁਆਰਾ ਅ਼ਸਰ ਵਰਹਤਆ ਜਾਾਦਾ ਿੈ, ਜੋ ਹ਼ ਸਾਰੇ ਈਸਾਈਆਾ ਏਈ ਰਾਖੇ ਦਕ ਮਾਨਹਸ਼ਤਾ ਦਾ ਹਵਸਤਾਰ ਼ਰਦਾ ਿੈ। ਮਰ਼ੁਸ 13:37 (ਹਯਸੂ ਦਾ ਿੁ਼ਮ): " ਅਤੇ ਜੋ ਮੈ ਤੁ ਿਾਨੂੰ ਼ਹਿੰਦਾ ਿਾਾ, ਉਿ ਸਾਹਰਆਾ ਨੂੰ ਼ਹਿੰਦਾ ਿਾਾ, ਜਾਂਦੇ ਰਿੋ । " 1 ਪਤਰਸ 5:8: "ਸੁਚੇਤ ਰਿੋ, ਜਾਂਦੇ ਰਿੋ ; ਹ਼ਉਹਾ ਼ ਤੁ ਿਾਡਾ ਹਵਰੋਧਕ ਸੈਤਾਨ, ਂਰਜਦੇ ਸੇਰ ਵਾਾਂ, ਰਾਏਦਾ ਹਫਰਦਾ ਿੈ ਹ਼ ਹ਼ਸਨੂੰ ਪਾੜ ਖਾਵਾਾ।" ਉਪਯੋਂ: ਨਵੇ ਨੇਮ ਦੇ ਹਵਸਵਾਸਕਆਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜਕਵਨ, ਆਪਣੇ ਪਹਰਵਾਰਾਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਈਚਾਹਰਆਾ ਦੇ ਰਾਖੇ ਬਣਨ ਏਈ ਬੁਏਾਇਆ ਹਂਆ ਿੈ - ਅਹਧਆਤਹਮ਼ ਧੋਖੇ ਅਤੇ ਮਸਕਿ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਉਣ ਪ੍ਤਕ ਸੁਚੇਤ ਰਹਿਣਾ।
6