Drugi List Piotra ROZDZIAŁ 1 1 Szymon Piotr, sługa i apostoł Jezusa Chrystusa, do tych, którzy dzięki sprawiedliwości Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa, osiągnęli wiarę równie cenną jak i nasza: 2 Łaska i pokój niech się wam rozmnożą przez poznanie Boga i Jezusa, Pana naszego, 3 Boska jego moc obdarowała nas wszystkim, co jest potrzebne do życia i pobożności, przez poznanie tego, który nas powołał przez chwałę i cnotę, 4 Przez które darowane nam zostały niezwykle cenne i największe obietnice, abyście przez nie stali się uczestnikami Boskiej natury, uniknąwszy skażenia, jakie na świecie pociąga za sobą pożądliwość. 5 A oprócz tego dołóżcie wszelkich starań i dołączcie do waszej wiary cnotę, do cnoty zaś poznanie, do cnoty zaś poznanie. 6 A do poznania powściągliwość, do powściągliwości cierpliwość, do cierpliwości pobożność; 7 A do pobożności miłość braterska, do życzliwości braterskiej miłość. 8 Jeśli bowiem te rzeczy będą w was, i to w obfitości, to nie sprawią, że będziecie bezczynni i bezowocni w poznaniu Pana naszego Jezusa Chrystusa. 9 Komu zaś tego brakuje, jest ślepy i nie widzi daleko, i zapomniał, że został oczyszczony z dawnych grzechów. 10 Dlatego też, bracia, starajcie się umocnić swoje powołanie i wybranie. Bo czyniąc to, nigdy nie upadniecie. 11 W ten sposób bowiem szeroko będzie wam dane wejście do wiecznego królestwa naszego Pana i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa. 12 Dlatego nie zaniedbam przypominania wam o tych rzeczach, chociaż je znacie, i utwierdzeni jesteście w obecnej prawdzie. 13 Uważam bowiem, że słuszne jest, dopóki jestem w tym przybytku, pobudzać was przez przypominanie wam. 14 Wiedząc, że wkrótce muszę znieść ten mój przybytek, jak mi to pokazał nasz Pan Jezus Chrystus. 15 Postaram się też, abyście po mojej śmierci zawsze o tym pamiętali. 16 Gdy bowiem daliśmy wam poznać moc i przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa, nie postępowaliśmy za przebiegle zmyślonymi baśniami, lecz byliśmy naocznymi świadkami jego wielkości. 17 Otrzymał On bowiem od Boga Ojca cześć i chwałę, gdy taki głos doszedł go od Wspaniałej Majestatu: Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie. 18 A głos ten, który dochodził z nieba, słyszeliśmy, będąc z nim na górze świętej. 19 Mamy też słowo prorockie, które jest jeszcze pewniejsze. Dobrze czynicie, że zwracacie na nie uwagę, jak na światło, które świeci w ciemnym miejscu, aż dzień zaświta, a gwiazda poranna wzejdzie w waszych sercach. 20 Przede wszystkim to wiedzcie, że żadne proroctwo Pisma nie podlega prywatnemu wykładowi. 21 Albowiem proroctwo nie przychodziło niegdyś z woli ludzkiej, lecz mówili je ludzie Boży, natchnieni Duchem Świętym.
ROZDZIAŁ 2 1 Znaleźli się jednak fałszywi prorocy wśród ludu, tak jak wśród was będą fałszywi nauczyciele. Wprowadzać oni będą zgubne herezje i zapierać się Pana, który ich odkupił, i sprowadzić na siebie rychłą zgubę. 2 A wielu pójdzie ich zgubnymi drogami, przez co droga prawdy będzie przedmiotem złych słów. 3 A z chciwości będą was handlować zmyślonymi słowami, na których wyrok potępienia od dawna nie zapadł, a zguba ich nie zapadła w sen. 4 Bo jeśli Bóg nie oszczędził aniołów, którzy zgrzeszyli, lecz strąciwszy ich do otchłani, wydał ich więzom ciemności, aby byli zachowani na sąd, 5 I nie oszczędził starego świata, ale Noego, ósmego, kaznodzieję sprawiedliwości, ocalił, sprowadzając potop na świat bezbożnych; 6 A miasta Sodomę i Gomorę obróciwszy w popiół, potępił i zburzył, dając je jako przykład tym, którzy później będą żyć bezbożnie. 7 I wybawił sprawiedliwego Lota, udręczonego nieczystymi rozmowami niegodziwych. 8 (Albowiem ów sprawiedliwy człowiek mieszkając wśród nich, widząc i słysząc, z dnia na dzień męczył swoją sprawiedliwą duszę ich bezprawnymi uczynkami.) 9 Umie Pan wyrwać pobożnych z pokusy, a niesprawiedliwych zachować na dzień sądu, aby zostali ukarani. 10 Lecz przede wszystkim ci, którzy chodzą za ciałem w pożądliwości nieczystości i pogardzają władzą. Są zuchwali, samowolni, nie boją się źle mówić o godnościach. 11 Aniołowie zaś, którzy mają większą moc i potęgę, nie wnoszą przeciwko nim przed Pana oskarżycielskiego oskarżenia. 12 Lecz oni, jako dzikie zwierzęta, stworzone do tego, by je pochwycić i zniszczyć, mówią źle o rzeczach, których nie rozumieją, i ostatecznie zginą w swoim własnym zepsuciu; 13 I otrzymają zapłatę niesprawiedliwości, jako ci, którzy uważają za przyjemność hulanki w dzień. Są oni skazami i skazami, igrając z własnymi oszustwami, gdy ucztują z wami; 14 Mając oczy pełne cudzołóstwa i nie mogąc zaprzestać grzechu, zwodząc dusze niestałe, serce wyćwiczone w czynach chciwych, przeklęte dzieci: 15 Którzy opuścili drogę prostą i zbłądzili, postępując drogą Balaama, syna Bosora, który umiłował zapłatę za niesprawiedliwość, 16 Lecz został skarcony za swoją nieprawość: niemy osioł przemówił ludzkim głosem i powstrzymał szaleństwo proroka. 17 Ci są studniami bez wody i obłokami, które burzą się unoszą, dla których mgła ciemności jest zachowana na wieki. 18 Gdy bowiem mówią słowa nadęte i próżne, uwodzą pożądliwościami ciała i wielką rozwiązłością tych, którzy zupełnie uciekli od żyjących w błędzie. 19 Obiecując im wolność, sami są sługami zepsucia; bo kogo człowiek pokona, tego poprowadzi w niewolę. 20 Bo jeśli uciekli od zmazy świata przez poznanie Pana i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa, lecz potem znowu w nią