Druga Księga Pasterza Hermasa, zwana Jego Przykazaniami WSTĘP 1 Gdy pomodliłem się w domu i usiadłem na łóżku, wszedł do mnie pewien człowiek o bogobojnym spojrzeniu, w stroju pasterza, odziany w biały płaszcz, z torbą na plecach i laską w ręku, i pozdrowił mnie. 2 Odwzajemniłem jego pozdrowienie, a on natychmiast usiadł obok mnie i rzekł do mnie: Jestem posłańcem tego czcigodnego posłańca, abym pozostał z tobą do końca twoich dni. 3 Lecz ja zdawało mi się, że przyszedł, aby mnie wystawić na próbę, i rzekłem do niego: Kim jesteś? Wiem bowiem, komu zostałem powierzony. Odpowiedział mi: Czy mnie nie znasz? Odpowiedziałem, że nie. Ja jestem, rzekł, tym pasterzem, pod którego opiekę jesteś oddany. 4 Gdy on jeszcze mówił, jego postać się zmieniła. Gdy zaś poznałem, że to był ten, któremu mnie powierzono, zawstydziłem się i nagle ogarnął mnie strach, i bardzo się zasmuciłem, bo tak głupio do niego mówiłem. 5 Lecz On rzekł do mnie: Nie wstydź się, ale nabierz siły w swoim umyśle dzięki przykazaniom, które ci zaraz dam. Bo, rzekł, jestem posłany, aby ci pokazać wszystko, co już widziałeś, a zwłaszcza to, co może ci się najbardziej przydać. 6. A najpierw napisz moje Przykazania i Przypowieści, resztę napisz tak, jak ci pokażę. Dlatego też proszę cię, abyś najpierw napisał moje Przykazania i Przypowieści, abyś dzięki częstemu ich czytaniu łatwiej je zapamiętał. 7 Po czym spisałem jego przykazania i podobieństwa, tak jak mi kazał. 8 Jeśli po usłyszeniu tych słów będziecie przestrzegać ich i według nich postępować, i ćwiczyć się w nich z czystym umysłem, wtedy otrzymacie od Pana to, co wam obiecał. 9 Jeśli jednak nie odpokutujecie, lecz nadal będziecie popełniać grzechy, będziecie przez niego ukarani. 10 Wszystko to, co Pasterz, anioł pokuty, nakazał mi napisać.
POLECENIE 1 1 Przede wszystkim uwierz, że istnieje jeden Bóg, który stworzył i z niczego uczynił byt. 2 On wszystko rozumie i jest tak ogromny, że nikt go nie pojmuje. 3 Którego nie można opisać żadnymi słowami ani pojąć umysłem. 4 Dlatego wierzcie w Niego i bójcie się Go, a bojąc się Go, powstrzymujcie się od wszelkiego zła. 5 Przestrzegaj tych przykazań i odrzuć od siebie wszelką pożądliwość i nieprawość, a przyoblecz się w sprawiedliwość, a będziesz żył dla Boga, jeśli będziesz przestrzegał tego przykazania. POLECENIE 2 1 Powiedział mi: Bądź niewinny i bez przebrania, a będziesz jak dziecko, które nie zna żadnej złośliwości, niszczącej życie człowieka. 2 Uważaj, abyś nikomu źle nie mówił i nie słuchał chętnie, jak ktoś źle o kimś mówi. 3 Jeśli bowiem tego nie zachowasz, i ty, który słuchasz, będziesz miał udział w grzechu człowieka, który źle mówi, gdyż uwierzyłeś oszczerstwu, i ty również będziesz miał grzech, bo uwierzyłeś temu, który źle mówił o twoim bracie. 4 Obmowa jest rzeczą zgubną; duchem niestałym, złym; nigdy nie trwającym w pokoju, lecz zawsze w niezgodzie. Dlatego powstrzymaj się od niej i zachowuj pokój z bratem. 5 Przyoblecz się w świętą stałość, w której nie ma grzechu, lecz wszystko jest pełne radości, i dobrze czyń ze swoich trudów. 6 Dawaj bez różnicy każdemu, kto jest w potrzebie, nie zastanawiając się, komu dajesz. 7 Lecz rozdawajcie wszystkim, bo Bóg chce, abyśmy rozdawali wszystkim ze wszystkich Jego darów. Ci więc, którzy otrzymują, zdadzą sprawę Bogu, za co otrzymali i po co. 8 A kto bierze bez potrzeby, zda sprawę; a kto rozdaje, pozostaje bez winy.
Druga Księga Pasterza Hermasa - Rozkazy
9 Wypełnił bowiem swój obowiązek, tak jak go otrzymał od Boga, nie dokonując wyboru, komu dać, a komu nie. A tę służbę pełnił z prostotą i ku chwale Bożej. 10 Przestrzegaj więc tego przykazania, które ci przekazałem, aby twoja pokuta okazała się szczera i aby dobro nawiedziło twój dom, a twoje serce było czyste. POLECENIE 3 1 A On rzekł do mnie: Miłuj prawdę i niech każda mowa, która wychodzi z ust twoich, będzie prawdą. 2 Aby Duch, którego Pan dał, aby mieszkał w ciele twoim, okazał się prawdziwym wobec wszystkich ludzi. I niech będzie uwielbiony Pan, który ci dał takiego Ducha, bo Bóg jest prawdomówny we wszystkich swoich słowach i nie ma w Nim kłamstwa. 3 A zatem ci, którzy kłamią, zapierają się Pana i stają się rabusiami Pana, nie oddając Bogu tego, co od Niego otrzymali. 4 Oni bowiem otrzymali ducha wolnego od kłamstwa. Jeśli więc kłamią, bezczeszczą powierzone im przez Pana powierzone im zadanie i stają się oszustami. 5 Gdy to usłyszałem, gorzko zapłakałem. A gdy On zobaczył mnie płaczącego, rzekł do mnie: Czemu płaczesz? A ja odpowiedziałem: Bo wątpię, Panie, czy będę zbawiony? 6 Zapytał mnie: „Dlaczego?”. Odpowiedziałem: „Bo nigdy w życiu nie powiedziałem ani jednego słowa prawdy, lecz zawsze żyłem w ukryciu i wszystkim ludziom podawałem kłamstwo za prawdę; i nikt mi nie zaprzeczył, lecz wszyscy dawali wiarę moim słowom. Jak więc mogę żyć, skoro postępowałem w ten sposób?” 7 I rzekł do mnie: Myślisz dobrze i słusznie. Powinieneś bowiem, jako sługa Boży, postępować w prawdzie i nie łączyć złego sumienia z duchem prawdy ani nie zasmucać świętego i prawdziwego Ducha Bożego. 8 A ja mu odpowiedziałem: Panie, nigdy wcześniej nie przysłuchiwałem się tym sprawom tak pilnie. Odpowiedział: Teraz ich słuchasz. Uważaj odtąd, aby nawet te rzeczy, które dawniej mówiłeś fałszywie dla dobra swoich interesów, dzięki twojej obecnej prawdzie zyskały uznanie. 9 Bo i te rzeczy mogą być uznane za godne zaufania, jeśli w przyszłości będziesz mówił prawdę, a tak postępując, osiągniesz życie. 10 A ktokolwiek będzie posłuszny temu rozkazowi i wypełni go, i odstąpi od wszelkiego kłamstwa, będzie żył dla Boga. POLECENIE 4 1 A On rzekł: Ja ci nakazuję, abyś zachował czystość i nie pozwolił, aby jakakolwiek myśl o innym małżeństwie lub nierządzie weszła do twego serca, bo taka myśl rodzi wielki grzech. 2 Ale zawsze pamiętaj o Panu, a nigdy nie zgrzeszysz. Gdyby bowiem taka zła myśl zrodziła się w twoim sercu, popełniłbyś wielki grzech; a ci, którzy tak czynią, idą drogą śmierci. 3 Uważaj więc na siebie i powstrzymuj się od takiej myśli, bo gdzie w sercu człowieka prawego mieszka czystość, tam nigdy nie powinna powstać żadna zła myśl.
4 I rzekłem do niego: Panie, pozwól mi trochę z tobą porozmawiać. Kazał mi mówić dalej. A ja odpowiedziałem: Panie, jeśli człowiek wierny w Panu ma żonę i przyłapie ją na cudzołóstwie, czy grzeszy człowiek, który z nią mieszka? 5 I rzekł do mnie: Dopóki mężczyzna nie wie o jej grzechu, nie popełnia grzechu, żyjąc z nią; lecz jeśli mężczyzna wie, że jego żona zgrzeszyła, a ona nie żałuje swego grzechu, ale nadal trwa w swoim nierządzie, a mężczyzna mimo to nadal z nią żyje, staje się winny jej grzechu i uczestniczy z nią w jej cudzołóstwie. 6 I zapytałem go: Co więc należy zrobić, jeśli kobieta trwa w grzechu? Odpowiedział: Niech mąż się z nią rozwiedzie i niech sam zostanie. Lecz jeśli rozwiedzie się z żoną i poślubi inną, również dopuszcza się cudzołóstwa. 7 I zapytałem: A jeśli kobieta, która została tak odprawiona, okaże skruchę i zechce wrócić do męża, czyż nie zostanie przez niego przyjęta? Odpowiedział mi: Tak; a jeśli mąż jej nie przyjmie, zgrzeszy i popełni wielki grzech przeciwko sobie; powinien jednak przyjąć winowajczynię, jeśli ona okaże skruchę, ale nie tak często. 8 Słudzy Boży bowiem mają tylko jedną potrzebę pokuty. I dlatego mężczyzna, który oddala swoją żonę, nie powinien brać innej, bo może ona pokutować. 9 Ten sam czyn dotyczy zarówno mężczyzny, jak i kobiety. Cudzołożą nie tylko ci, którzy kalają swoje ciało, ale i ci, którzy czynią podobiznę. Jeśli więc kobieta trwa w czymś takim i nie żałuje, odejdź od niej i nie mieszkaj z nią, inaczej i ty będziesz uczestnikiem jej grzechu. 10 Dlatego też nakazano, aby zarówno mężczyzna, jak i kobieta pozostali bezżenni, aby mogli się nawrócić. 11 Ja zaś nie daję żadnej okazji do czynienia tego, ale chcę, aby ten, kto popełnił grzech, już więcej nie zgrzeszył. 12 A w przypadku ich dawnych grzechów Bóg, który ma moc uzdrawiania, da lekarstwo, bo On ma moc nad wszystkim. 13 Zapytałem go ponownie i rzekłem: Skoro Pan uznał mnie za godnego, abyś stale mieszkał ze mną, powiedz mi kilka słów, bo nic nie rozumiem i serce moje jest zatwardziałe z powodu mojego poprzedniego postępowania; i otwórz moje zrozumienie, bo jestem bardzo otępiały i niczego nie pojmuję. 14 A On odpowiadając, rzekł do mnie: Jestem sługą pokuty i udzielam zrozumienia wszystkim, którzy pokutują. Czyż nie wydaje ci się, że pokuta jest bardzo mądrą rzeczą? Bo kto tak czyni, zyskuje wielkie zrozumienie. 15 Bo zdaje sobie sprawę, że zgrzeszył i postąpił niegodziwie w oczach Pana, i przypomina sobie w głębi duszy, że zgrzeszył, i żałuje, i nie czyni już nic złego, lecz czyni to, co dobre, i umartwia swoją duszę, bo zgrzeszył. Widzicie więc, że pokuta jest wielką mądrością. 16 I powiedziałem mu: Dlatego, panie, pilnie badam wszystko, ponieważ jestem grzesznikiem, aby wiedzieć, co mam czynić, aby żyć, bo grzechów moich jest wiele. 17 I rzekł do mnie: Będziesz żył, jeśli będziesz przestrzegał tych moich przykazań. A ktokolwiek będzie słuchał i wypełniał te przykazania, będzie żył dla Boga. 18 I powiedziałem mu: Teraz słyszałem od niektórych nauczycieli, że nie ma innej pokuty oprócz chrztu. Gdy wejdziemy do wody i otrzymamy odpuszczenie grzechów, nie powinniśmy już więcej grzeszyć, lecz żyć w czystości. 19 I rzekł do mnie: Dobrze cię poinformowano. Skoro jednak teraz pilnie się o wszystko dopytujesz, to i to ci
Druga Księga Pasterza Hermasa - Rozkazy
objawię, nie po to jednak, by dać powód do grzechu ani tym, którzy w przyszłości uwierzą, ani tym, którzy już uwierzyli w Pana. 20 Albowiem ani ci, którzy niedawno uwierzyli, ani ci, którzy później uwierzą, nie mają żalu za grzechy, lecz ich odpuszczenie. 21 A tym, którzy zostali powołani do wiary, a popadli w jakiś poważny grzech, Pan nakazał pokutę, ponieważ Bóg zna myśli serc wszystkich ludzi, ich słabości i wieloraką niegodziwość diabła, który ciągle knuje przeciwko sługom Bożym i złośliwie zastawia na nich sidła. 22 Dlatego nasz miłosierny Pan zlitował się nad swoim stworzeniem i ustanowił tę pokutę, i dał mi moc do niej. Dlatego powiadam ci: jeśli ktoś po tym wielkim i świętym powołaniu będzie kuszony przez diabła i grzech, ma jedną pokutę. Lecz jeśli często grzeszy i pokutuje, nie przyniesie mu to pożytku, bo z trudem będzie żył dla Boga. 23 I powiedziałem: Panie, zostałem przywrócony do życia, ponieważ pilnie przestrzegałem tych przykazań. Bo rozumiem, że jeśli w przyszłości nie dodam już nic do moich grzechów, będę zbawiony. 24 I rzekł Jezus: Ty będziesz zbawiony i wszyscy, którzy będą przestrzegać tych przykazań. 25 I znowu mu powiedziałem: Panie, skoro mnie cierpliwie słuchasz, pokaż mi jeszcze jedną rzecz. Powiedz mi, rzekł, co to jest. 26 I powiedziałem: Jeśli mąż lub żona umrze, a druga strona, która pozostanie przy życiu, ponownie się ożeni, czy grzeszy przez to? Kto się żeni, mówi, że nie grzeszy; jeśli jednak pozostanie w stanie wolnym, zyska przez to wielką chwałę przed Panem. 27 Zachowuj więc czystość i skromność, a będziesz żył dla Boga. Przestrzegaj odtąd tego, co ci powiedziałem i co ci nakazuję przestrzegać, odkąd zostałem ci wydany, i mieszkaj w domu swoim. 28 A twoje dawne grzechy będą odpuszczone, jeśli będziesz przestrzegał tych moich przykazań. I tak samo będą odpuszczone wszystkim innym, którzy będą przestrzegać tych moich przykazań. POLECENIE 5 1 Bądź cierpliwy i wytrwały, mówi On, a będziesz panował nad wszystkimi złymi uczynkami i wypełnisz wszelką sprawiedliwość. 2 Jeśli bowiem będziesz cierpliwy, Duch Święty, który w tobie mieszka, będzie czysty i nie będzie zaćmiony przez żadnego złego ducha, lecz pełen radości, rozszerzy się i będzie ucztował w ciele, w którym mieszka, i będzie służył Panu z radością i wielkim pokojem. 3 Jeśli jednak gniew twój ogarnie ciebie, zaraz Duch Święty, który jest w tobie, uniesie się i będzie chciał odejść od ciebie. 4 Bo jest on dławiony przez złego ducha i nie ma wolności służyć Panu tak, jak by chciał, bo jest zasmucony gniewem. Kiedy więc oba te duchy mieszkają razem, jest to dla człowieka zgubne. 5 To tak jakby ktoś wziął odrobinę piołunu i włożył do naczynia z miodem, cały miód by się zepsuł; a wielka ilość miodu zostaje zepsuta przez odrobinę piołunu i traci słodycz miodu i nie jest już miła swemu Panu, bo cały miód staje się gorzki i traci swą użyteczność.
6 A jeśli do miodu nie doda się piołunu, jest on słodki i pożyteczny dla swego Pana. Tak więc cierpliwość jest słodsza niż miód i pożyteczna dla Pana, który w niej mieszka. 7 Gniew zaś jest bezużyteczny. Jeśli więc gniew miesza się z pobłażliwością, dusza jest zasmucona, a jej modlitwa nie przynosi pożytku Bogu. 8 I powiedziałem mu: Panie, chcę poznać grzeszność gniewu, aby się od niego powstrzymać. A on mi rzekł: Poznasz go; a jeśli się od niego nie powstrzymasz, stracisz nadzieję wraz z całym swoim domem. Dlatego od niego odstąp. 9 Ja bowiem, anioł sprawiedliwości, jestem z tobą; i wszyscy, którzy odstąpią od ciebie, którzy z całego serca pokutują, będą żyć dla Boga. Ja zaś będę z nimi i będę ich wszystkich strzegł. 10 Bo wszyscy, którzy się nawrócili, zostali usprawiedliwieni przez najświętszego posłańca, który jest sługą zbawienia. 11 A teraz — rzekł — posłuchajcie, jak niegodziwy jest gniew, jak zły i szkodliwy jest, i jak niszczy sługi Boże. Nie może bowiem zaszkodzić tym, którzy są pełni wiary, bo moc Boża jest z nimi; lecz niszczy wątpiących i tych, którym brakuje wiary. 12 Bo ilekroć widzi takich ludzi, rzuca się w ich serca; i tak mężczyzna lub kobieta jest w goryczy z powodu niczego, czy to rzeczy do życia, czy utrzymania, czy też próżnego słowa, jeśli takie przypadkiem się trafi; lub z powodu jakiegoś przyjaciela, czy długu, czy też innych zbędnych rzeczy tego rodzaju. 13 Bo te rzeczy są głupie, zbędne i próżne dla sług Bożych. Lecz spokój ducha jest silny i skuteczny; i ma wielką moc, i rozkwita w wielkim rozkwicie; jest radosny, raduje się w pokoju i wychwala Boga w każdej chwili z łagodnością. 14 A ta cierpliwość mieszka w tych, którzy są pełni wiary. Gniew jest jednak głupi, lekki i pusty. Gorycz rodzi się z głupoty; z goryczy rodzi się gniew; z gniewu rodzi się furia. A ta furia, wypływająca z tak wielu złych zasad, prowadzi do wielkiego i nieuleczalnego grzechu. 15 Gdy bowiem to wszystko jest w tym samym człowieku, w którym mieszka Duch Święty, naczynie nie może tego pomieścić i przelewa się. A ponieważ Duch jest łagodny, nie może przebywać ze złym; odchodzi i mieszka z tym, który jest cichy. 16 Kiedy więc odstąpi od człowieka, w którym mieszkał, człowiekowi temu zostaje odebrany Duch Święty, a potem napełniony złymi duchami i zaślepiony złymi myślami. Tak dzieje się ze wszystkimi ludźmi gniewnymi. 17 Dlatego odstąp od gniewu, przyoblecz się w równowagę i przeciwstawiaj się gniewowi, a Bóg zastanie cię w skromności i czystości. Uważaj więc, abyś nie zaniedbał tego przykazania. 18 Jeśli bowiem zachowasz to polecenie, będziesz mógł przestrzegać i pozostałych przykazań, które ci przykażę. 19 Dlatego teraz umacniaj się w tych przykazaniach, abyś żył dla Boga. A kto przestrzega tych przykazań, będzie żył dla Boga.
Druga Księga Pasterza Hermasa - Rozkazy
POLECENIE 6
POLECENIE 7
1 Nakazałem ci – powiedział – w moich pierwszych przykazaniach, abyś zachował wiarę, bojaźń i pokutę. Tak, Panie – odpowiedziałem. 2 A teraz pokażę ci zalety tych przykazań, abyś poznał ich skutki, gdyż dotyczą one zarówno sprawiedliwych, jak i niesprawiedliwych. 3 Wierzcie więc sprawiedliwym, a nie wierzcie niesprawiedliwym. Sprawiedliwość bowiem strzeże drogi prawej, a niesprawiedliwość drogi niegodziwej. 4 Trzymaj się więc drogi prawej i porzuć to, co złe. Bo droga zła nie prowadzi do dobrego końca, ale niesie ze sobą wiele przeszkód. Jest wyboista i pełna cierni, i prowadzi do zguby, i jest szkodliwa dla wszystkich, którzy nią kroczą. 5 A ci, którzy postępują właściwie, postępują równo i bez zgorszenia, bo droga nie jest wyboista ani cierniowa. 6 Widzisz więc, jak najlepiej postępować tą drogą. Ty więc pójdziesz, powiada, i wszyscy inni, ilu wierzy w Boga całym sercem, przez nią przejdą. 7 A teraz – mówi – zrozumcie najpierw, co należy do wiary. Człowiekowi towarzyszą dwaj aniołowie: jeden sprawiedliwości, drugi nieprawości. 8 I powiedziałem mu: Panie, jak poznam, że są dwaj tacy aniołowie przy człowieku? Słuchaj, rzekł, i zrozumiej. 9 Anioł sprawiedliwości jest łagodny i skromny, łagodny i cichy. Kiedy więc wstąpi do twego serca, natychmiast zacznie z tobą rozmawiać o sprawiedliwości, skromności, czystości, hojności, przebaczeniu, miłości i pobożności. 10 Kiedy to wszystko przyjdzie ci do serca, wiedz, że anioł sprawiedliwości jest z tobą. Słuchaj więc tego anioła i jego dzieł. 11 Poznajcie też dzieła anioła nieprawości. Przede wszystkim jest on gorzki, gniewny i głupi, a jego dzieła są zgubne i niszczą sługi Boże. Kiedy więc te rzeczy przyjdą do twego serca, poznasz po jego dziełach, że to anioł nieprawości. 12 I powiedziałem mu: Panie, jak mam to rozumieć? Słuchaj, mówi, i zrozum. Gdy cię ogarnie gniew lub gorycz, wiedz, że on jest w tobie. 13 A także, gdy ogarnie cię pożądanie wielu rzeczy, najlepszych potraw i pijaństwa, gdy miłość do tego, co należy do innych, pycha, wielomówność, ambicja i tym podobne rzeczy. 14 Gdy więc te rzeczy powstaną w twoim sercu, wiedz, że anioł nieprawości jest z tobą. Znając więc jego dzieła, odstąp od nich wszystkich i nie wierz mu, bo jego dzieła są złe i nie służcie Bogu. 15 Oto więc dzieła obu tych aniołów. Zrozum teraz i wierz aniołowi sprawiedliwości, bo jego nauka jest dobra. 16 Bo choćby człowiek nigdy nie był tak szczęśliwy, to jednak jeśli w jego sercu zrodzą się myśli innego anioła, to ów mężczyzna lub kobieta z pewnością grzeszy. 17 A niech nigdy żaden człowiek nie będzie tak zły albo kobieta, jeśli dzieła anioła sprawiedliwości zstąpią do jego serca, ów człowiek musi koniecznie uczynić coś dobrego. 18 Widzisz więc, jak dobrze jest naśladować anioła sprawiedliwości. Jeśli więc będziesz go naśladował i podporządkujesz się jego dziełom, będziesz żył dla Boga. A kto podporządkuje się jego dziełu, będzie żył również dla Boga.
1 Bój się Boga – mówi – i przestrzegaj Jego przykazań. Bo jeśli będziesz przestrzegał Jego przykazań, będziesz potężny w każdym dziele, a wszystkie twoje dzieła będą doskonałe. Bo bojąc się Boga, wszystko dobrze wykonasz. 2 To jest właśnie ta bojaźń, którą powinieneś ogarnąć, abyś mógł być zbawiony. Ale nie bój się diabła. Jeśli bowiem boisz się Pana, będziesz nad nim panował, bo nie ma w nim żadnej mocy. 3 A jeśli nie ma w nim mocy, to i on nie powinien być przedmiotem lęku. Lecz ten, w którym jest wielka moc, powinien być przedmiotem lęku. Każdy bowiem, kto ma moc, powinien być przedmiotem lęku. Lecz ten, kto nie ma mocy, jest przez wszystkich wzgardzony. 4 Bójcie się dzieł diabła, bo są złe. Bo bojąc się Pana, będziecie się bać i nie będziecie czynić dzieł diabła, ale powstrzymacie się od nich. 5 Istnieje zatem podwójna obawa: jeśli nie chcesz czynić zła, bój się Pana i nie będziesz go czynił. A jeśli chcesz czynić dobro, bojaźń Pańska jest silna, wielka i chwalebna. 6 Dlatego bój się Boga, a będziesz żył. Kto się Go boi i przestrzega Jego przykazań, życie jego jest u Pana. Lecz kto ich nie przestrzega, nie ma w nim życia. POLECENIE 8 1 Powiedziałem ci – rzekł – że istnieją dwa rodzaje stworzeń Pana i że obowiązuje dwojaka wstrzemięźliwość. Od niektórych rzeczy musisz się powstrzymywać, a od innych nie. 2 Odpowiedziałem: Wyjaśnij mi, panie, od czego mam się powstrzymywać, a od czego nie. Słuchaj, rzekł. Powstrzymuj się od zła i nie czyń go; ale nie powstrzymuj się od dobra, ale czyń je. Bo jeśli powstrzymasz się od dobra i nie będziesz go czynił, zgrzeszysz. Powstrzymaj się więc od wszelkiego zła, a poznasz wszelką sprawiedliwość. 3 Zapytałem: „Jakich złych rzeczy mam się wystrzegać?” – rzekł – „Słuchajcie!” – od cudzołóstwa, pijaństwa, rozpusty, obżarstwa, obżarstwa, wygłupów i nieuczciwości, pychy, oszustwa, kłamstwa, obmowy, obłudy, rozpamiętywania krzywd i wszelkiego złego mówienia”. 4 To są bowiem uczynki nieprawości, od których sługa Boży musi się powstrzymywać. Kto bowiem nie potrafi powstrzymać się od tych rzeczy, nie może żyć dla Boga. 5 Lecz posłuchajcie – rzekł – co z tego wynika. Jest ich bowiem o wiele więcej, od których sługa Boży musi się powstrzymywać: od kradzieży i oszustwa, od fałszywego świadectwa, od chciwości, od przechwałek i od wszelkich innych podobnych rzeczy. 6 Czy te rzeczy wydają ci się złe, czy nie? Zaiste, są one bardzo złe dla sług Bożych. Dlatego sługa Boży musi powstrzymać się od wszystkich tych uczynków. 7 Trzymaj się więc od nich z daleka, abyś żył dla Boga i był zapisany wśród tych, którzy się od nich powstrzymują. A oto, czego powinieneś unikać: teraz naucz się, czego nie powinieneś się powstrzymywać. 8 Nie powstrzymuj się od dobrych uczynków, ale je spełniaj. Słuchaj – powiedział – jaka jest moc tych dobrych uczynków, które musisz spełniać, aby być zbawionym. Przede wszystkim wiara; bojaźń Boża; miłość; zgoda; sprawiedliwość; prawda; cierpliwość; czystość.
Druga Księga Pasterza Hermasa - Rozkazy
9 Nie ma nic lepszego od tych rzeczy w życiu człowieka, który będzie ich przestrzegał i czynił w swoim życiu. Posłuchajcie, co następuje potem. 10 Służyć wdowom, nie gardzić sierotami i ubogimi, wykupywać sługi Boże z nędzy, być gościnnym (bo gościnność niekiedy przynosi wielkie owoce), nie być kłótliwym, lecz zachowywać spokój. 11 Bądźcie pokorni ponad wszystkich, okazujcie szacunek starszym, pracujcie nad sprawiedliwością, okazujcie szacunek braciom, znoście zniewagi, bądźcie cierpliwi, nie odrzucajcie tych, którzy odpadli od wiary, ale ich nawracajcie i przywracajcie im otuchy, upominajcie grzeszników, nie uciskajcie tych, którzy są naszymi dłużnikami, i wszelkie inne tym podobne rzeczy. 12 Czy te rzeczy wydają ci się dobre, czy nie? A ja powiedziałem: Cóż może być lepszego niż te słowa? Żyj więc – rzekł – według tych przykazań i nie odstępuj od nich. Bo jeśli będziesz przestrzegał wszystkich tych przykazań, będziesz żył dla Boga. A wszyscy, którzy będą przestrzegali tych przykazań, będą żyli dla Boga. POLECENIE 9 1 Rzekł mi znowu: Usuń spośród siebie wszelkie zwątpienie i o nic nie pytaj, gdy o cokolwiek prosisz Pana. Mówiąc do siebie: Jakże mógłbym prosić Pana o cokolwiek i otrzymać to, skoro tak bardzo zgrzeszyłem przeciwko Niemu? 2 Nie myśl tak, ale nawróć się do Pana z całego serca swego i proś Go bez wątpliwości, a poznasz miłosierdzie Pana, że cię nie opuści, ale spełni prośbę duszy twojej. 3 Bóg bowiem nie jest jak ludzie, pamiętający krzywdy, które doznaje, ale zapomina o krzywdach i lituje się nad swoim stworzeniem. 4 Oczyść więc serce swoje od wszelkich wad tego świata i przestrzegaj przykazań, które ci przedtem przekazałem od Boga. O cokolwiek prosić będziesz Pana, otrzymasz, i niczego ci nie zabraknie z żadnego twego błagania, jeśli prosić będziesz bez wątpliwości. 5 Lecz ci, którzy nie są tacy, nie otrzymają niczego z tego, o co proszą. Bo ci, którzy są pełni wiary, proszą o wszystko z ufnością i otrzymują od Pana, ponieważ proszą bez wątpliwości. Lecz kto wątpi, z trudem będzie żył dla Boga, dopóki się nie nawróci. 6 Oczyść więc serce swoje od wątpliwości, uwierz i zaufaj Bogu, a otrzymasz wszystko, o co poprosisz. A jeśli przypadkiem poprosisz o coś i nie otrzymasz tego (od razu), nie wątp, że nie otrzymałeś natychmiast prośby swojej duszy. 7 Może się bowiem zdarzyć, że nie otrzymasz go od razu na próbę, albo z powodu jakiegoś grzechu, którego nie jesteś świadomy. Ale nie przestawaj prosić, a wtedy otrzymasz. W przeciwnym razie, jeśli przestaniesz prosić, będziesz musiał narzekać na siebie, a nie na Boga, że nie dał ci tego, czego pragnąłeś. 8 Rozważcie więc to zwątpienie, jak okrutne i zgubne jest ono, i jak wykorzenia z wiary wielu, którzy byli bardzo wierni i stali. Bo zwątpienie jest córką diabła i postępuje bardzo źle ze sługami Bożymi. 9 Pogardzaj nim więc i panuj nad nim w każdej sytuacji. Przyoblecz się w mocną i silną wiarę, bo wiara wszystko
obiecuje i wszystko udoskonala. Wątpiący nie uwierzy, że cokolwiek osiągnie, mimo że wszystko może. 10 Widzisz więc – rzekł – że wiara pochodzi z góry, od Boga i ma wielką moc. Wątpienie zaś jest duchem ziemskim, pochodzi od diabła i nie ma żadnej mocy. 11 Zachowaj więc cnotę wiary i odrzuć wątpliwości, w których nie ma cnoty, a będziesz żył dla Boga. I wszyscy będą żyli dla Boga, którzy to czynią. POLECENIE 10 1 Oddal od siebie wszelki smutek, bo jest on siostrą zwątpienia i gniewu. Jakżeż, panie, zapytałem, jest on siostrą tych dwóch? Bo smutek, gniew i zwątpienie wydają mi się bardzo od siebie różne. 2 A on odpowiedział: Czy jesteś bezrozumny, że nie rozumiesz? Smutek bowiem jest najszkodliwszym ze wszystkich duchów i najgorszym dla sług Bożych: niszczy dusze wszystkich ludzi i dręczy Ducha Świętego; a jednocześnie zbawia. 3 Panie, powiedziałem, jestem bardzo głupi i nie rozumiem tych rzeczy. Nie mogę pojąć, jak to może dręczyć, a jednocześnie zbawiać. Słuchaj, powiedział, i zrozum. Ci, którzy nigdy nie szukali prawdy ani nie pytali o majestat Boga, a jedynie wierzyli, są uwikłani w sprawy pogan. 4 Jest też inny prorok, który podważa umysły sług Bożych, a mianowicie tych, którzy wątpią, a nie tych, którzy całkowicie ufają Panu. Ci wątpiący przychodzą do niego, jak do ducha Bożego, i pytają go, co ich spotka. 5 A ten kłamliwy prorok, nie mając w sobie mocy Ducha Świętego, odpowiada im zgodnie z ich żądaniami i napełnia ich dusze obietnicami według ich pragnień. Lecz ten prorok jest próżny i odpowiada na próżne rzeczy tym, którzy sami są próżni. 6 A na wszelkie prośby próżnych ludzi odpowiada im próżno. Mimo to mówi niektóre rzeczy zgodnie z prawdą. Diabeł bowiem napełnia go swoim duchem, aby niektórych sprawiedliwych poniżyć. 7 Ci więc, którzy są mocni w wierze Pana i przyoblekli się w prawdę, nie łączą się z takimi duchami, ale od nich odchodzą. Lecz ci, którzy wątpią i często pokutują, jak poganie, radzą się ich i gromadzą sobie wielki grzech, służąc bożkom. 8 Wszyscy więc, którzy są tacy, przy każdej sposobności pytajcie ich; czcicie bożki, jesteście głupi i pozbawieni prawdy. 9 Albowiem nie potrzeba prosić o żadnego ducha, który pochodzi od Boga; lecz mając moc Boskości, mówi sam przez się o wszystkim, ponieważ pochodzi z góry, z mocy Bożej. 10 Lecz ten, którego pytają, mówi według ludzkich pragnień i o wielu innych sprawach doczesnego świata, nie rozumie tego, co dotyczy Boga. Duchy te bowiem przez takie sprawy ulegają zaciemnieniu, zepsuciu i zniszczeniu. 11 Podobnie jak dobre krzewy winne, jeśli się je zaniedba, cierpią z powodu chwastów i cierni, a w końcu giną przez nie. Tak samo jest z ludźmi, którzy wierzą takim duchom. 12 Oddają się wielu czynnościom i zajęciom, są pozbawieni rozumu i kiedy myślą o sprawach dotyczących Boga, nic nie rozumieją. Lecz jeśli kiedykolwiek zdarzy im się usłyszeć coś o Panu, ich myśli krążą wokół własnych spraw.
Druga Księga Pasterza Hermasa - Rozkazy
13 A ci, którzy boją się Pana i szukają prawdy Bożej, mając wszystkie myśli zwrócone ku Panu, rozumieją wszystko, co się do nich mówi, i natychmiast to rozumieją, ponieważ mają w sobie bojaźń Pańską. 14 Bo gdzie mieszka Duch Pański, tam też przybywa wiele rozumu. Przyłącz się więc do Pana, a zrozumiesz wszystko. 15 Dowiedz się teraz, niemądry człowieku, jak smutek trapi Ducha Świętego i jak zbawia. Kiedy człowiek wątpiący angażuje się w jakąś sprawę i nie wykonuje jej z powodu wątpliwości, smutek ten wstępuje w niego i zasmuca Ducha Świętego, i sprawia, że jest smutny. 16 Gniew znowu ogarnia człowieka, gdy go ogarnia jakaś sprawa, a potem znowu smutek wstępuje w serce tego, który był gniewny, i zasmuca się z powodu tego, co uczynił, i żałuje, że uczynił coś złego. 17 Smutek ten zdaje się więc przynosić zbawienie, gdyż żałuje on swego złego czynu. Lecz pozostałe rzeczy, a mianowicie zwątpienie i smutek, o których była mowa wcześniej, dręczą ducha: zwątpienie, ponieważ jego dzieło się nie powiodło, i smutek, ponieważ rozgniewał Ducha Świętego. 18 Oddal więc smutek od siebie i nie dręcz Ducha Świętego, który w tobie mieszka, aby nie ulitował się nad Bogiem i nie odstąpił od ciebie. Duch Pański bowiem, który został dany, aby mieszkać w ciele, nie znosi takiego smutku. 19 Dlatego przyodziej się w radość, która zawsze cieszy się łaską u Pana, a będziesz się nią radował. Bo każdy człowiek radosny dobrze czyni i cieszy się z tego, co dobre, a smutek odrzuca. 20 Lecz człowiek smutny zawsze postępuje niesprawiedliwie. Po pierwsze, postępuje niesprawiedliwie, bo zasmuca Ducha Świętego, który jest dany człowiekowi, będąc człowiekiem o pogodnej naturze. Po drugie, postępuje źle, bo modli się ze smutkiem do Pana i nie okazuje Mu najpierw wdzięczności za poprzednie łaski i nie otrzymuje od Boga tego, o co prosi. 21 Modlitwa człowieka smutnego nie zawsze bowiem ma siłę, by dotrzeć do ołtarza Bożego. I zapytałem go: Panie, dlaczego modlitwa człowieka smutnego nie ma mocy, by dotrzeć do ołtarza Bożego? Bo – powiedział – smutek pozostaje w jego sercu. 22 Gdy zatem modlitwie człowieka towarzyszy smutek, nie pozwoli, by jego prośby wzniosły się do ołtarza Bożego w czystości. Bo jak wino zmieszane z octem nie ma już tej samej słodyczy, jaką miało wcześniej, tak smutek zmieszany z Duchem Świętym nie pozwala, by modlitwa człowieka była taka sama, jaką byłaby bez niego. 23 Oczyść się więc ze smutku, który jest zły, a będziesz żył dla Boga. A wszyscy inni będą żyli dla Boga, ci, którzy odrzucą smutek i przyobleką się w radość. POLECENIE 11 1 Pokazał mi kilku mężczyzn siedzących na ławach i jednego siedzącego na krześle. I zapytał: „Widzisz tych, którzy siedzą na ławach?”. „Panie” – odpowiedziałem – „widzę ich”. Odpowiedział: „To są wierni, a ten, który siedzi na krześle, jest duchem ziemskim”. 2 Nie przychodzi bowiem do zgromadzenia wiernych, lecz go unika. Przyłącza się do wątpiących i próżnych,
prorokuje im po kątach i w ukryciu, i podoba się im, przemawiając zgodnie z pragnieniami ich serc. 3 Gdy bowiem stawia się między naczyniami pustymi, nie zostaje rozbity, lecz jedno pasuje do drugiego. Lecz gdy wchodzi do grona sprawiedliwych, pełnych ducha Bożego, i modlą się do Pana, człowiek taki zostaje ogołocony, ponieważ duch ziemski od niego ucieka, a on jest niemy i nie może nic mówić. 4 Podobnie jak w spichlerzu zamykasz wino lub oliwę; między tymi naczyniami stawiasz pusty dzban; a gdy potem przyjdziesz, aby go otworzyć, znajdziesz go pustym, tak jak go zamknąłeś. Tak samo ci puści prorocy, gdy przyjdą do duchów sprawiedliwych, okażą się takimi, jakimi przyszli. 5 Zapytałem: Jak więc człowiek będzie mógł ich rozróżnić? Rozważ, co mam powiedzieć, mając na myśli oba rodzaje ludzi; a gdy będę do ciebie mówił, będziesz mógł rozpoznać proroka Bożego i fałszywego proroka. 6 A najpierw wystawcie na próbę człowieka, który ma Ducha Bożego. Bo Duch z góry jest pokorny i cichy, a stroni od wszelkiej nieprawości i od próżnych żądz tego świata. Uczy się pokorniejszy od wszystkich ludzi. Nie odpowiada nikomu, gdy jest pytany, ani nikomu z osobna. Albowiem Duch Boży nie mówi do człowieka, gdy on chce, ale gdy podoba się Bogu. 7 Gdy więc człowiek mający Ducha Bożego przyjdzie do kościoła sprawiedliwych, którzy mają wiarę Bożą, i będą się modlić do Pana, wtedy święty anioł Boży napełnia tego człowieka błogosławionym Duchem, a on będzie przemawiał do zgromadzenia, gdyż jest natchniony przez Boga. 8 Tak więc poznaje się Ducha Bożego, bo ktokolwiek mówi w Duchu Bożym, mówi tak, jak chce Pan. 9 Posłuchajcie teraz o duchu ziemskim, który jest pusty, głupi i bez cnoty. Przede wszystkim człowiek, który rzekomo ma Ducha (choć w rzeczywistości go nie ma), wywyższa się i pragnie zająć pierwsze miejsce, jest niegodziwy i pełen słów. 10 I spędza czas na przyjemnościach i wszelkiego rodzaju rozwiązłościach, i otrzymuje nagrodę za swoje wróżenie; jeśli nie otrzyma, nie wróży. 11 Czyż Duch Boży powinien otrzymać nagrodę i boskość? Nie przystoi prorokowi Bożemu tak czynić. 12 Widzicie więc życie każdego z tych proroków. Dlatego dowiedźcie swoim życiem i uczynkami, że ten człowiek twierdzi, iż ma Ducha Świętego. I wierzcie Duchowi, który pochodzi od Boga i ma moc jako taki. Nie wierzcie natomiast ziemskiemu i pustemu duchowi, który pochodzi od diabła, w którym nie ma ani wiary, ani cnoty. 13 Posłuchaj teraz przypowieści, którą ci opowiem: Weź kamień i rzuć go w niebo; albo weź strumień wody i skieruj go tam, a zobaczysz, czy dosięgniesz nieba. 14 Panie, zapytałem, jak to możliwe? Bo żadna z tych rzeczy, które wymieniłeś, nie jest możliwa do zrobienia. A on odpowiedział: Skoro więc tych rzeczy nie da się zrobić, tak i duch ziemski jest bezsilny i bezskuteczny. 15 Zrozum jeszcze lepiej moc, która pochodzi z góry, w tym podobieństwie. Ziarna gradu, które spadają, są niezwykle małe; a jednak, gdy spadają na głowę człowieka, jakże go bolą? 16 A znowu, rozważcie odchody domu: jak małe krople spadające na ziemię wyżłobią w kamieniach wgłębienia.
Druga Księga Pasterza Hermasa - Rozkazy
17 Podobnie najmniejsze rzeczy, które przychodzą z góry i spadają na ziemię, mają wielką siłę. Przyłącz się więc do tego ducha, który ma moc, i odejdź od tego, który jest pusty. POLECENIE 12 1 I rzekł do mnie: Odrzuć od siebie wszelkie złe pragnienia, a przyoblecz się w dobre i święte pragnienia. Bo przyoblecz się w dobre pragnienie, będziesz nienawidził zła i będziesz je powściągał, jak zechcesz. Lecz złe pragnienie jest straszne i trudne do ujarzmienia. 2 Jest on bardzo straszny i dziki, a swoją dzikością pożera ludzi. A zwłaszcza jeśli sługa Boży przypadkiem w niego wpadnie, chyba że jest bardzo mądry, zostanie przez niego zgubny. Niszczy on bowiem tych, którzy nie mają szaty dobrego pragnienia i są zajęci sprawami tego świata; i wydaje ich na śmierć. 3 Panie, zapytałem, jakie są uczynki złego pragnienia, które sprowadzają na ludzi śmierć? Wskaż mi je, abym mógł się od nich uwolnić. Posłuchaj, powiedział, jakimi uczynkami złe pragnienie sprowadza na sługi Boże śmierć. 4 Przede wszystkim, złym pożądaniem jest pożądać żony innego mężczyzny; lub kobieta pożądać męża innego mężczyzny; podobnie jak pożądanie rozkoszy bogactw, mnóstwa zbytku i pijaństwa oraz wielu rozkoszy. 5 Bo w wielkiej rozpustności kryje się głupota, a wiele przyjemności jest zbędnych sługom Bożym. Taka pożądliwość jest więc zła i zgubna, która sprowadza śmierć na sługi Boże. Bo wszelka taka pożądliwość pochodzi od diabła. 6 Kto więc odrzuci wszelkie złe pożądliwości, będzie żył dla Boga; lecz ci, którzy im ulegają, umrą na wieki. Bo ta zła pożądliwość jest zabójcza. Przyoblecz się więc w pragnienie sprawiedliwości i uzbrojony w bojaźń Pańską, przeciwstawiaj się wszelkiej złej pożądliwości. 7 Bo bojaźń ta mieszka w dobrych pragnieniach. A gdy złe pożądanie ujrzy, że jesteś uzbrojony w bojaźń Pańską i sprzeciwiasz się jej, ucieknie od ciebie i nie ukaże się tobie. Lecz lękaj się swojej zbroi. 8 I odniesiesz zwycięstwo, i zostaniesz za nie ukoronowany; i osiągniesz to, czego pragniesz, i oddasz zwycięstwo, które osiągnąłeś, Bogu, i będziesz Mu służył, czyniąc to, co sam chciałbyś czynić. 9 Jeśli bowiem będziesz służył dobrym pragnieniom i będziesz im poddany, będziesz mógł zapanować nad twoimi złymi pożądliwościami, a będą ci poddane, jak zechcesz. 10 I powiedziałem: Panie, chciałbym wiedzieć, jak służyć temu pragnieniu, które jest dobre. Słuchaj, rzekł, bój się Boga i zaufaj Mu, umiłuj prawdę i sprawiedliwość, i czyń dobro. 11 Jeśli będziesz to czynił, będziesz uznanym sługą Boga i będziesz Mu służył. A wszyscy inni, którzy w podobny sposób będą służyć dobremu pragnieniu, będą żyli dla Boga. 12 A gdy wypełnił te dwanaście przykazań, rzekł do mnie: Masz teraz te przykazania, postępuj według nich. I napominaj tych, którzy słuchają tych, którzy pokutują, i niech zachowają czystość swojej pokuty przez wszystkie pozostałe dni swego życia.
13 I pilnie wypełnij tę posługę, którą ci powierzam, a odniesiesz z niej wielki pożytek i znajdziesz łaskę u wszystkich, którzy się nawrócą i uwierzą twoim słowom. Bo Ja jestem z tobą i zmuszę ich do wiary. 14 I powiedziałem mu: Panie, te przykazania są wielkie i doskonałe, i mogą pocieszyć serce człowieka, który będzie w stanie ich przestrzegać. Ale, Panie, nie wiem, czy ktokolwiek może ich przestrzegać? 15 On odpowiedział: Łatwo będziesz przestrzegał tych przykazań, a nie będą one trudne. Jeśli jednak raz dopuścisz do swego serca, że nikt nie może ich zachować, nie wypełnisz ich. 16 A teraz powiadam ci, jeśli nie będziesz przestrzegał tych przykazań i zaniedbasz je, nie będziesz zbawiony ani ty, ani twoje dzieci, ani twój dom. Uznałeś bowiem, że tego człowiek nie może przestrzegać. 17 Mówił do mnie te słowa z wielkim gniewem, tak że bardzo mnie przestraszył. Zmienił też wyraz twarzy, tak że żaden człowiek nie mógł znieść jego gniewu. 18 A gdy mnie ujrzał zupełnie zmieszanego i zawstydzonego, zaczął mówić łagodniej i weselej, mówiąc: O głupi i nierozumny! 19 Niestały, nie znający majestatu Boga, jak wielki i cudowny jest On, który stworzył świat dla człowieka, uczynił mu podległe wszelkie stworzenie i dał mu wszelką władzę, aby był w stanie wypełnić wszystkie te przykazania. 20 Ten jest w stanie wypełnić wszystkie te przykazania – powiedział – ten, kto ma Pana w sercu; lecz tym, którzy mają Pana tylko na ustach, a ich serce jest zatwardziałe i są daleko od Pana, dla takich osób przykazania te są trudne i trudne. 21 Przeto wy, którzy jesteście próżni i lekcy w wierze, włóżcie Pana, Boga waszego, do serc waszych, a poznacie, że nie ma nic łatwiejszego, ani przyjemniejszego, ani łagodniejszego, ani świętszego od tych przykazań. 22 Nawróćcie się do Pana, Boga waszego, i porzućcie diabła i jego rozkosze, bo są złe, gorzkie i nieczyste. I nie bójcie się diabła, bo nie ma on nad wami władzy. 23 Bo ja jestem z wami, posłańcem pokuty, który panuje nad nim. Diabeł wprawdzie straszy ludzi, ale jego strach jest daremny. Dlatego nie bójcie się go, a ucieknie od was. 24 I rzekłem do niego: Panie, posłuchaj, co mam do ciebie powiedzieć. A on odpowiedział: Powiedz: Człowiek rzeczywiście pragnie przestrzegać przykazań Bożych, a nie ma nikogo, kto by nie modlił się do Boga, aby mógł przestrzegać Jego przykazań. 25 Lecz diabeł jest twardy i swoją mocą panuje nad sługami Bożymi. I powiedział, że nie może panować nad sługami Bożymi, którzy mu ufają całym sercem. 26 Diabeł może walczyć, lecz nie zdoła ich pokonać. 27 Bo jeśli mu się sprzeciwicie, ucieknie od was z zawstydzeniem. Lecz ci, którzy nie są pełni wiary, boją się diabła, jakby miał jakąś wielką moc. Bo diabeł doświadcza sług Bożych i jeśli znajdzie ich pustych, niszczy ich. 28 Bo jak człowiek, gdy napełnia naczynia dobrym winem, i stawia między nimi kilka naczyń do połowy pełnych, i przychodzi, aby spróbować i skosztować naczyń, nie próbuje tych pełnych, bo wie, że są dobre, ale próbuje te do połowy pełne, aby nie kwaśniały; (bo naczynia do połowy pełne szybko kwaśnieją i tracą smak wina), tak i diabeł przychodzi do sług Bożych, aby ich wypróbować.
Druga Księga Pasterza Hermasa - Rozkazy
29 Ci, którzy są pełni wiary, sprzeciwiają się mu gwałtownie i On odchodzi od nich, bo nie znajduje miejsca, gdzie mógłby do nich wejść. Potem idzie do tych, którzy nie są pełni wiary, a ponieważ ma miejsce wejścia, idzie do nich i czyni z nimi, co chce, i stają się jego sługami. 30 Ja zaś, anioł pokuty, powiadam wam: Nie bójcie się diabła, bo zostałem posłany do was, aby być z wami, którzy z całego serca pokutują, i abym utwierdził was w wierze. 31 Uwierzcie więc wy, którzy przez występki swoje zapomnieliście o Bogu i o swoim zbawieniu, a przyłączając do waszych grzechów, uczyniliście życie wasze bardzo ciężkim. 32 Jeśli nawrócicie się do Pana całym sercem i będziecie Mu służyć według Jego woli, On was uleczy z waszych dawnych grzechów, a będziecie panować nad wszystkimi dziełami diabła. 33 Nie lękajcie się więc najmniejszej jego groźby, bo jest ona bezsilna jak nerwy umarłego. Lecz słuchajcie mnie i bójcie się Pana Wszechmogącego, który może was zbawić i zgładzić, i przestrzegajcie Jego przykazań, abyście żyli dla Boga. 34 I powiedziałem mu: Panie, teraz jestem utwierdzony we wszystkich przykazaniach Pańskich, dopóki ty jesteś ze mną, i wiem, że złamiesz całą moc diabła. 35 A my go zwyciężymy, jeśli zdołamy z pomocą Pana zachować te przykazania, które nam przekazałeś. 36 Będziesz ich przestrzegał – powiedział – jeśli oczyścisz swoje serce ku Panu. I wszyscy oni również będą przestrzegać tych, którzy oczyścili swoje serca z próżnych pragnień doczesnego świata i będą żyć dla Boga.