Zaginiona Ewangelia według Piotra 1 Ale żaden z Żydów nie umył Mu rąk, ani Herod, ani żaden z jego sędziów. A gdy odmówili umycia rąk, Piłat wstał. Wtedy król Herod rozkazał pojmać Pana i rzekł do nich: Cokolwiek wam kazałem, abyście Mu uczynili, uczyńcie. 2 A stał tam Józef, przyjaciel Piłata i Pana. Wiedząc, że mają Go ukrzyżować, przyszedł do Piłata i poprosił o ciało Pana, aby je pochować. Piłat zaś posłał do Heroda i poprosił o jego ciało. Herod zaś rzekł: Bracie Piłacie, nawet jeśli nikt o Niego nie prosił, postanowiliśmy Go pochować, zwłaszcza że zbliża się szabat. Napisano bowiem w Prawie, że słońce nie zachodzi nad skazańcem. 3 I wydał Go ludowi w przeddzień Przaśników, ich święta. A oni porwali Pana i popychali Go biegnąc, mówiąc: Wywleczmy Syna Bożego, skoro uzyskaliśmy władzę nad Nim. I ubrali Go w purpurę, i posadzili na tronie sędziowskim, mówiąc: Sądź sprawiedliwie, Królu Izraela. I jeden z nich przyniósł koronę z cierni i włożył ją na głowę Pana. Inni stali i pluli Mu w oczy, inni bili Go po policzkach, inni kłuli Go trzciną, a inni Go biczowali, mówiąc: Tym zaszczytem uczcijmy Syna Bożego. 4 I przyprowadzili dwóch złoczyńców, i ukrzyżowali Pana między sobą. On jednak milczał, jakby nie odczuwał bólu. A gdy podnieśli krzyż, napisali napis: „Ten jest królem Izraela”. Położyli przed Nim Jego szaty, rozdzielili je między siebie i rzucili o nie losy. A jeden z owych złoczyńców zganił ich, mówiąc: „My cierpimy z powodu zła, które popełniliśmy, a ten, który stał się Zbawicielem ludzi, cóż wam zawinił?”. A oni, rozgniewani na Niego, zakazali łamać Mu goleni, aby umarł w mękach. 5 A było południe i ciemność ogarnęła całą Judeę. I zlękli się i zatrwożyli, że słońce nie zaszło, gdy On jeszcze żył; napisano bowiem o nich, że słońce nie zachodzi nad tym, który został zabity. I jeden z nich rzekł: Dajcie Mu pić żółć z octem. I zmieszali, i dali Mu pić, i wypełnili wszystko, i popełnili grzechy swoje przeciwko własnej głowie. I wielu chodziło z pochodniami, sądząc, że jest noc, i padali. A Pan zawołał, mówiąc: Mocy moja, mocy moja, opuściłaś mnie! I gdy to powiedział, został wzięty w górę. I w tej godzinie rozdarła się na dwoje zasłona świątyni jerozolimskiej. 6 Wtedy wyciągnęli gwoździe z rąk Pana i położyli Go na ziemi, a cała ziemia zadrżała i powstał wielki strach. Wtedy zaświeciło słońce i znaleziono Go o godzinie dziewiątej. Żydzi uradowali się i oddali Jego ciało Józefowi, aby je pochował, ponieważ widział, jak dobre rzeczy uczynił. Wziął więc Pana i Jego samego, zawinął Go w płótno i przyniósł do swojego grobu, zwanego Ogrodem Józefa. 7 Wtedy Żydzi, starsi i kapłani, widząc, jak wielkie zło sobie wyrządzili, zaczęli narzekać i mówić: Biada naszym grzechom! Zbliża się sąd i koniec Jerozolimy. Ja i moi towarzysze byliśmy zasmuceni, a zranieni w duchu ukryliśmy się. Szukali nas bowiem jako złoczyńców i jako
tych, którzy chcą podpalić świątynię. A z powodu tego wszystkiego pościliśmy i siedzieliśmy, płacząc i płacząc dniem i nocą aż do szabatu. 8 A gdy uczeni w Piśmie, faryzeusze i starsi zebrali się jeden do drugiego, usłyszawszy, że cały lud szemrał i bił się w piersi, mówiąc: „Jeśli przez Jego śmierć stały się te przedziwne znaki, zobaczcie, jak On jest sprawiedliwy”, starsi zlękli się i przyszli do Piłata, prosząc Go: „Daj nam żołnierzy, abyśmy strzegli Jego grobu przez trzy dni, aby nie przyszli Jego uczniowie i nie ukradli Go, a lud nie myślałby, że zmartwychwstał i nie wyrządził nam zła”. I Piłat dał im centuriona Petroniusza i żołnierzy, aby strzegli grobu. A z nimi przyszli starsi i uczeni w Piśmie do grobu i wraz z centurionem i żołnierzami przytoczyli wielki kamień, a wszyscy oni, którzy tam byli, postawili go u wejścia do grobu. I nałożyli siedem pieczęci, i rozbili tam namiot, i strzegli go. A wczesnym rankiem, gdy nastawał szabat, przybył tłum z Jerozolimy i okolicy, aby zobaczyć opieczętowany grób. 9 A w nocy, gdy zbliżał się dzień Pański, gdy żołnierze trzymali straż po dwóch, rozległ się donośny głos w niebie. Ujrzeli otwarte niebiosa i dwóch mężów zstępujących stamtąd z wielkim światłem, którzy zbliżali się do grobu. Kamień, który był położony przy wejściu, sam się odtoczył i częściowo się ustąpił. Grób się otworzył i obaj młodzieńcy weszli do środka. 10 Gdy więc żołnierze to ujrzeli, obudzili setnika i starszych, bo i oni ciężko stali na straży. A gdy opowiedzieli, co widzieli, znowu ujrzeli trzech mężów wychodzących z grobu, a dwóch z nich podtrzymywało jednego, a krzyż im towarzyszył. Głowa tych dwóch sięgała nieba, ale głowa tego, którego prowadzili, górowała nad niebem. I usłyszeli głos z nieba, mówiący: „Zwiastowałeś tym, którzy śpią”. I rozległa się odpowiedź z krzyża: „Tak”. 11 Rozważali więc jeden z drugim, czy odejść i donieść o tym Piłatowi. A gdy jeszcze o tym myśleli, znowu ujrzeli niebiosa otwarte i pewnego człowieka zstępującego i wchodzącego do grobu. Gdy setnik i ci, którzy z nim byli, ujrzeli to, pospieszyli w nocy do Piłata, opuszczając grób, którego strzegli, i opowiedzieli wszystko, co widzieli, będąc bardzo poruszeni i mówiąc: „Prawdziwie, On był Synem Bożym”. Piłat odpowiedział: „Jestem czysty od krwi Syna Bożego, ale to wyście to postanowili”. Wtedy wszyscy przystąpili i prosili Go, aby nakazał setnikowi i żołnierzom nic nie mówić o tym, co widzieli: „Lepiej bowiem, powiadają, abyśmy popełnili największy grzech przed Bogiem i nie wpadli w ręce ludu żydowskiego i nie zostali ukamienowani”. Piłat więc nakazał setnikowi i żołnierzom nic nie mówić. 12 A o świcie w dzień Pański Maria Magdalena, uczennica Pana, bojąc się Żydów, którzy płonęli gniewem, nie uczyniła przy grobie Pańskim tego, co kobiety zwykło czynić dla zmarłych i dla tych, których kochali. Wzięła ze sobą przyjaciółki i przyszła do grobu, gdzie Go złożono. Obawiały się, że Żydzi ich zobaczą, i rzekły: Chociaż w dniu, w którym został ukrzyżowany, nie mogłyśmy płakać i lamentować, to jednak teraz uczyńmy to przy Jego grobie. Lecz kto nam odwali kamień położony u wejścia do grobu, abyśmy mogły wejść, usiąść przy Nim i wykonać to, co do Niego należy? Kamień bowiem był wielki i boimy się, że nas ktoś zobaczy. A jeśli nie możemy, to jeśli położymy u