(b) Pozostałe prezenty. 4. Opis Jerozolimy. (a) Świątynia (i system wodociągowy). (b) Ceremonia. (c) Cytadela. (d) Miasto. (e) Wieś. 5. Pożegnanie Eleazara. 6. Wyjaśnienie prawa przez Eleazara (to jest głęboka mądrość). 7. Przyjęcie. 8. Bankiet (72 pytania i odpowiedzi). 9.Tłumaczenie Księgi. ROZDZIAŁ 1
List Arysteasza WSTĘP W Liście Arysteasza, jednym z najznakomitszych i najstarszych opracowań w tym zbiorze, przebyliśmy długą drogę od Adama i Ewy, długą drogę od Potopu. Pismo to ukazuje spektakularną odporność rodzaju ludzkiego, który na nowo zaludnił Ziemię, a potężne narody żyją w przepychu i splendorze. Przeczytasz tutaj o pierwszym wielkim bibliofilu – Ptolemeuszu Filadelfie. Pragnie on zgromadzić w swojej bibliotece w Aleksandrii „wszystkie książki świata”. W końcu, w swojej pasji, by zdobyć jedno wielkie dzieło – Prawa Żydowskie – oddaje za tę księgę 100 000 jeńców. To prawdopodobnie najwyższa cena, jaką kiedykolwiek zapłacono za jedno dzieło. Stanowi to nietypowy powód zakończenia Wielkiej Niewoli. Wydarzenia przedstawione w tej opowieści rozgrywają się za życia słynnej królowej Arsinoe, która zmarła w 270 r. p.n.e. Dokładna data powstania opowieści nie jest pewna. Szczegóły życia dworskiego i dyskusje o ówczesnych problemach społecznych są niezwykle interesujące i żywe. Dziwnym odkryciem w dzisiejszych czasach jest widok króla i jego gości bawiących się w pytania i odpowiedzi podczas uczty. Struktura tej wciągającej pracy jest następująca: 1. Dedykacja księgi Filokratesowi. 2. Działania wstępne: (a) Propozycja Bibliotekarza uwolnienia jeńców żydowskich w zamian za książkę. (b) Emancypacja. (c) List Filadelfosa do Eleazara. (d) Odpowiedź. (e) Nazwy komisji powołanych do przetłumaczenia książki. 3. Opis darów królewskich: (a) Stół (prawdopodobnie najbardziej wyszukany mebel, jaki kiedykolwiek wyprodukowano).
W czasie niewoli żydowskiej w Egipcie Ptolemeusz Filadelfos objawia się jako pierwszy wielki bibliofil. Pragnie mieć w swojej bibliotece wszystkie książki świata; w zamian za Prawa Mojżeszowe oferuje 100 000 jeńców w zamian za to dzieło, wykrzykując: „To doprawdy niewielki dar!”. 1 Ponieważ zebrałem materiały do pamiętnej historii mojej wizyty u Eleazara, arcykapłana żydowskiego, a ty, Filokratesie, jak nie tracisz okazji, by mi o tym przypomnieć, przywiązujesz wielką wagę do otrzymania sprawozdania z motywów i celu mojej misji, starałem się przedstawić ci tę sprawę w jasny sposób. Widzę bowiem, że odznaczasz się wrodzoną miłością do nauki, cechą, która jest najcenniejszą cechą człowieka – ciągłe próby „poszerzania swojego zasobu wiedzy i zdobyczy”, czy to poprzez studiowanie historii, czy też poprzez bezpośrednie uczestnictwo w samych wydarzeniach. 2 W ten sposób dusza, przyjmując w siebie najszlachetniejsze elementy, osiąga czystość, a mając za cel pobożność, cel najszlachetniejszy ze wszystkich, używa jej jako swego niezawodnego przewodnika i w ten sposób osiąga określony cel. 3 To właśnie moje oddanie zgłębianiu wiedzy religijnej skłoniło mnie do podjęcia poselstwa do człowieka, o którym wspomniałem, który cieszył się najwyższym szacunkiem zarówno wśród własnych obywateli, jak i innych, zarówno ze względu na swoją cnotę, jak i majestat, a który posiadał dokumenty najwyższej wartości dla Żydów w swoim kraju i za granicą, służące do interpretacji prawa boskiego, ponieważ ich prawa są spisane na skórzanych pergaminach pismem żydowskim. 4 Z wielkim zapałem podjąłem się tego poselstwa, gdyż najpierw znalazłem okazję, by wstawić się u króla za żydowskimi jeńcami, których ojciec króla uprowadził z Judei do Egiptu, gdy po raz pierwszy objął w posiadanie to miasto i podbił ziemię egipską. 5 Warto, bym opowiedział ci także i tę historię, ponieważ jestem przekonany, że ty, mając usposobienie ku świętości i sympatię dla ludzi żyjących zgodnie ze świętym prawem, tym chętniej wysłuchasz opowieści, którą zamierzam przedstawić, tym bardziej, że sam niedawno przybyłeś do nas z wyspy i pragniesz usłyszeć wszystko, co służy budowaniu duszy. 6 Już wcześniej wysłałem ci zapis faktów, które uznałem za warte opowiedzenia, dotyczących rasy żydowskiej – zapis, który otrzymałem od najuczonych arcykapłanów z najuczonej krainy Egiptu.