1 Koryntian ROZDZIAŁ 1 1 Paweł, powołany na apostoła Jezusa Chrystusa z woli Bożej, i Sostenes, brat, 2 Do Kościoła Bożego, który jest w Koryncie, do tych, którzy zostali uświęceni w Chrystusie Jezusie, powołani do świętości, wraz ze wszystkimi, którzy na każdym miejscu wzywają imienia Jezusa Chrystusa, Pana naszego, ich i naszego, 3 Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego i Pana Jezusa Chrystusa. 4 Dziękuję zawsze Bogu mojemu za was, za łaskę Bożą, która wam została dana w Jezusie Chrystusie; 5 Że we wszystkim jesteście przez Niego wzbogaceni: we wszelkim słowie i we wszelkim poznaniu, 6 Jak świadectwo Chrystusowe zostało w was utwierdzone, 7 Abyście nie byli ograniczeni w żadnym darze, oczekując przyjścia Pana naszego Jezusa Chrystusa. 8 Który też utwierdzi was aż do końca, abyście byli bez nagany w dzień Pana naszego Jezusa Chrystusa. 9 Wierny jest Bóg, przez którego zostaliście powołani do społeczności Syna swego Jezusa Chrystusa, Pana naszego. 10 A proszę was, bracia, w imię Pana naszego Jezusa Chrystusa, abyście wszyscy byli jednomyślni i aby nie było wśród was rozłamów; abyście byli zespoleni jednym umysłem i jedną myślą. 11 Doniesiono mi bowiem o was, bracia moi, przez tych, którzy są z domu Chloe, że zdarzają się między wami spory. 12 A to mówię, co każdy z was mówi: Ja jestem Pawła, a ja Apollosa, a ja Kefasa, a ja Chrystusa. 13 Czy Chrystus jest podzielony? Czy Paweł został za was ukrzyżowany? Czy w imię Pawła zostaliście ochrzczeni? 14 Dziękuję Bogu, że nikogo z was nie ochrzciłem, prócz Kryspusa i Gajusa; 15 Aby nikt nie powiedział, że ochrzciłem w swoje imię. 16 Ochrzciłem także dom Stefanasa. Poza tym nie wiem, czy ochrzciłem kogoś jeszcze. 17 Nie posłał mnie Chrystus, abym chrzcił, lecz abym głosił Ewangelię, i to nie w mądrości słowa, by nie zniweczyć krzyża Chrystusowego. 18 Albowiem nauka o krzyżu jest głupstwem dla tych, którzy giną, lecz dla nas, którzy dostępujemy zbawienia, jest mocą Bożą. 19 Napisano bowiem: Zniszczę mądrość mądrych, a rozum roztropnych wniwecz obrócę. 20 Gdzie jest mądry? Gdzie jest uczony? Gdzie jest ten, który się spiera o to, co ziemskie? Czyż Bóg nie uczynił głupstwem mądrości tego świata? 21 Skoro bowiem świat przez mądrość nie poznał Boga w mądrości Bożej, spodobało się Bogu przez głupstwo głoszenia słowa zbawić wierzących. 22 Bo gdy Żydzi żądają znaku, a Grecy szukają mądrości, 23 My zaś głosimy Chrystusa ukrzyżowanego, który jest zgorszeniem dla Żydów, a głupstwem dla pogan, 24 Dla tych zaś, którzy są powołani, tak Żydów, jak i Greków, Chrystusem, mocą Bożą i mądrością Bożą. 25 Bo głupota Boża jest mądrzejsza niż ludzie, a słabość Boża mocniejsza niż ludzie.
26 Przyjrzyjcie się bowiem powołaniu waszemu, bracia, że niewielu jest mądrych według ciała, niewielu możnych, niewielu szlachetnie urodzonych, 27 Lecz Bóg wybrał to, co głupie w oczach świata, aby zawstydzić mądrych, i to, co słabe w oczach świata, wybrał Bóg, aby zawstydzić to, co mocne; 28 A to, co niskiego rzędu u świata i wzgardzone, wybrał Bóg, a nawet to, czego nie ma, aby to, co jest, unicestwić. 29 Aby żadne ciało nie chełpiło się przed Jego obliczem. 30 Ale wy dzięki niemu jesteście w Chrystusie Jezusie, który stał się dla nas mądrością od Boga i sprawiedliwością, i uświęceniem, i odkupieniem, 31 Aby, jak napisano: Kto się chlubi, w Panu się chlubił. ROZDZIAŁ 2 1 Także ja, bracia, gdy przyszedłem do was, nie przyszedłem, aby wybitnie przemawiać i głosić wam świadectwo Boże. 2 Postanowiłem bowiem, będąc wśród was, nie znać niczego innego, jak tylko Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego. 3 A ja przybyłem do was w słabości i w bojaźni, i w wielkim drżeniu. 4 A mowa moja i zwiastowanie moje nie były głoszone w przekonywających słowach ludzkiej mądrości, lecz w dowodach Ducha i mocy, 5 Aby wiara wasza opierała się nie na mądrości ludzkiej, lecz na mocy Bożej. 6 A jednak głosimy mądrość między doskonałymi, lecz nie mądrość tego świata ani władców tego świata, którzy giną; 7 Lecz głosimy mądrość Bożą, tajemnicę, mądrość ukrytą, którą Bóg przed wiekami przeznaczył ku chwale naszej, 8 Czego nie wiedział żaden z władców tego świata, bo gdyby wiedzieli, nie ukrzyżowaliby Pana chwały. 9 Lecz jak napisano: Czego oko nie widziało i ucho nie słyszało, i co do serca ludzkiego nie wstąpiło, to przygotował Bóg tym, którzy Go miłują. 10 A nam objawił to Bóg przez Ducha, bo Duch przenika wszystko, nawet głębokości Boże. 11 Bo któż z ludzi wie, co jest ludzkie, prócz ducha ludzkiego, który w nim jest? Tak samo i tego, co Boże, nikt nie zna, tylko Duch Boży. 12 Otóż my otrzymaliśmy nie ducha świata, lecz Ducha, który jest z Boga, abyśmy poznali, czym Bóg nas obdarzył. 13 A głosimy to nie w słowach, których uczy ludzka mądrość, lecz w słowach, których uczy Duch Święty, przedkładając duchowe sprawy duchowym. 14 Człowiek zmysłowy zaś nie przyjmuje tych rzeczy, które są z Ducha Bożego, bo są dla niego głupstwem, i nie może ich poznać, ponieważ należy je duchowo rozsądzać. 15 Człowiek zaś duchowy rozsądza wszystko, lecz sam przez nikogo nie jest sądzony. 16 Bo któż poznał myśl Pana, aby go mógł pouczać? Ale my mamy myśl Chrystusową. ROZDZIAŁ 3 1 A ja, bracia, nie mogłem przemawiać do was jako do duchowych, lecz jako do cielesnych, jako do niemowląt w Chrystusie. 2 Karmiłem was mlekiem, a nie mięsem; bo dotąd nie mogliście znieść, a i teraz jeszcze znieść nie możecie.