Pierwsza Księga Pasterza Hermasa, zatytułowana Jego Wizje WIZJA 1 1 Ten, który mnie wychował, sprzedał w Rzymie pewną młodą dziewczynę, którą zobaczyłem wiele lat później. Przypomniałem sobie o niej i pokochałem ją jak siostrę. Po pewnym czasie zobaczyłem ją kąpiącą się w Tybrze. Wyciągnąłem do niej rękę i wydobyłem ją z rzeki. 2 A gdy ją ujrzałem, pomyślałem sobie: Jakże byłbym szczęśliwy, mając taką żonę, zarówno pod względem urody, jak i manier. Tak pomyślałem i już nie myślałem. Lecz wkrótce potem, spacerując i rozmyślając nad tymi myślami, zacząłem czcić to stworzenie Boże, myśląc w duchu: jaka ona jest szlachetna i piękna. 3 A gdy już trochę przeszedłem, zasnąłem. A duch porwał mnie i poprowadził przez jakąś przeszkodę po prawej stronie, przez którą nikt nie mógł przejść. Była to przeszkoda wśród skał, bardzo stroma i nieprzejezdna dla wody. 4 Gdy minąłem to miejsce, trafiłem na równinę. Tam, padwszy na kolana, zacząłem modlić się do Pana i wyznawać moje grzechy. 5 A gdy się modliłem, otworzyło się niebo i ujrzałem kobietę, której pożądałem, pozdrawiającą mnie z nieba słowami: „Hermas, bądź pozdrowiony!”. Spojrzałem na nią i odpowiedziałem: „Pani, co tu robisz?”. Odpowiedziała mi: „Zostałam tu zabrana, aby oskarżyć cię o grzech przed Panem”. 6 Pani, rzekłem, czy mnie przekonasz? Nie, odpowiedziała, ale posłuchaj słów, które zamierzam ci powiedzieć. Bóg, który mieszka w niebie i który stworzył wszystko z niczego i rozmnożył to dla dobra swojego świętego Kościoła, gniewa się na ciebie, bo zgrzeszyłaś przeciwko mnie. 7 A ja odpowiadając rzekłem do niej: Pani, jeśli zgrzeszyłem przeciwko tobie, powiedz mi, gdzie, w jakim miejscu lub kiedy wypowiedziałem wobec ciebie niestosowne i nieuczciwe słowo?
8 Czyż nie uważałam cię zawsze za damę? Czyż nie szanowałam cię zawsze za siostrę? Czemu więc wyobrażasz sobie przeciwko mnie te niegodziwości? 9 Wtedy ona, uśmiechając się do mnie, rzekła: W twoim sercu zrodziła się żądza nieprawości. Czyż nie wydaje ci się, że to źle, gdy sprawiedliwy człowiek ma w sercu zrodzone złe pragnienie? 10 To rzeczywiście grzech, i to bardzo wielki, dla takiego człowieka; bo sprawiedliwy myśli o tym, co sprawiedliwe. A dopóki tak postępuje i postępuje uczciwie, Pan w niebie będzie mu sprzyjał we wszystkich jego sprawach. 11 Ci zaś, którzy myślą źle w sercu swoim, ściągają na siebie śmierć i niewolę; zwłaszcza ci, którzy miłują ten świat i chlubią się bogactwem, a nie zważają na dobra przyszłe; ich dusze błąkają się i nie wiedzą, dokąd zmierzają. 12 Tak właśnie jest z tymi, którzy są chwiejni w swoim sercu, którzy nie ufają Panu, a własne życie lekceważą i zaniedbują. 13 Ty zaś módl się do Pana, a On uleczy twoje grzechy i grzechy całego twojego domu oraz wszystkich swoich świętych. 14 Gdy tylko wypowiedziała te słowa, niebiosa się zamknęły, a ja pozostałem zupełnie pogrążony w smutku i strachu. I powiedziałem sobie: Jeżeli to zostanie mi poczytane za grzech, w jaki sposób mogę być zbawiony? 15 Jakżeż będę mógł błagać Pana o przebaczenie moich licznych i wielkich grzechów? Jakimi słowami będę Go błagał, aby się nade mną zmiłował? 16 Gdy rozmyślałem nad tymi sprawami i rozważałem je w sobie, oto postawiono przede mną krzesło z najbielszej wełny, lśniącej jak śnieg. 17 I przyszła staruszka w jasnej szacie, trzymająca w ręku księgę, usiadła sama i pozdrowiła mnie, mówiąc: Hermas, witaj! A ja, pełna smutku i płaczu, odpowiedziałam: Witaj, Pani! 18 I rzekła do mnie: „Czemu jesteś smutny, Hermasie, który byłeś cierpliwy, skromny i zawsze pogodny?” Odpowiedziałem jej: „Pani, pewna zacna kobieta oskarżyła mnie o coś, co mi zarzuciła, mówiąc, że zgrzeszyłem przeciwko niej”. 19 A ona odpowiedziała: „Niech to nie będzie miało miejsca u sługi Bożego. Może jednak pragnienie jej