Rzymianie ROZDZIAŁ 1 1 Paweł, sługa Jezusa Chrystusa, powołany na apostoła, odłączony do ewangelii Bożej, 2 (które przedtem obiecał przez swoich proroków w Pismach świętych), 3 O Jego Synu Jezusie Chrystusie, Panu naszym, który według ciała pochodził z rodu Dawida; 4 A On został ustanowiony Synem Bożym w mocy według Ducha Świętości przez powstanie z martwych. 5 Przez którego otrzymaliśmy łaskę i urząd apostolski, aby przywieść do posłuszeństwa wiary wszystkie narody, dla imienia jego. 6 Wśród nich jesteście i wy, powołani przez Jezusa Chrystusa. 7 Wszystkim przez Boga umiłowanym, powołanym świętym, którzy jesteście w Rzymie: łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego i Pana Jezusa Chrystusa. 8 Najpierw dziękuję Bogu mojemu przez Jezusa Chrystusa za was wszystkich, że o waszej wierze mówi się po całym świecie. 9 Albowiem Bóg, któremu służę w duchu moim, głosząc Ewangelię Jego Syna, jest mi świadkiem, że nieustannie wspominam was w modlitwach moich. 10 Zwracam się z prośbą, abym dzięki woli Bożej mógł teraz odbyć pomyślną podróż i przybyć do was. 11 Pragnę bowiem was zobaczyć, aby wam udzielić nieco daru duchowego dla waszego utwierdzenia, 12 A to dlatego, abyśmy się wzajemnie pocieszali wiarą, która jest między nami. 13 A nie chcę, bracia, abyście nie wiedzieli, że wiele razy miałem zamiar przybyć do was - ale aż dotąd miałem przeszkody - aby zebrać nieco owocu także wśród was, podobnie jak wśród innych pogan. 14 Jestem dłużnikiem zarówno Greków, jak i barbarzyńców, mądrych i niemądrych. 15 Tak więc, jeśli chodzi o mnie, gotów jestem głosić Ewangelię i wam, mieszkańcom Rzymu. 16 Albowiem nie wstydzę się Ewangelii Chrystusowej, jest ona bowiem mocą Bożą ku zbawieniu dla każdego wierzącego, najpierw dla Żyda, potem dla Greka. 17 Bo w niej objawia się sprawiedliwość Boża, która z wiary wychodzi i ku wierze idzie, jak napisano: Sprawiedliwy z wiary żyć będzie. 18 Albowiem gniew Boży objawia się z nieba przeciwko wszelkiej bezbożności i niesprawiedliwości ludzi, którzy zatrzymują prawdę w niesprawiedliwości. 19 Ponieważ to, co można wiedzieć o Bogu, jest wśród nich jawne, gdyż Bóg im to objawił. 20 Albowiem niewidzialne Jego przymioty — wiekuista Jego moc oraz Bóstwo — stają się widzialne dla umysłu przez Jego dzieła, od stworzenia świata, tak że nie mają wymówki. 21 Bo choć poznali Boga, nie oddali Mu czci jako Bogu i nie złożyli Mu dziękczynienia, lecz znikczemnieli w myślach swoich, a ich bezrozumne serce uległo zaćmieniu. 22 Podając się za mądrych, stali się głupi,
23 I zamienili chwałę niezniszczalnego Boga na obrazy przedstawiające śmiertelnego człowieka, a także ptaki, czworonożne zwierzęta i płazy. 24 Dlatego też wydał ich Bóg na pastwę pożądliwości ich serc, aby bezcześcili własne ciała. 25 Którzy prawdę Bożą zamienili w kłamstwo i stworzeniu oddawali cześć, i służyli mu bardziej niż Stwórcy, który jest błogosławiony na wieki. Amen. 26 Dlatego to wydał ich Bóg na pastwę sprośnych namiętności: bowiem i ich kobiety zamieniły naturalne obcowanie na przeciwne naturze, 27 Podobnie też i mężczyźni, porzuciwszy naturalne współżycie z kobietą, zapałali żądzą jedni ku drugim, mężczyźni z mężczyznami dopuszczając się bezwstydu i na samych sobie ponosząc zapłatę należną za zboczenie. 28 A ponieważ nie uznali za słuszne zachować prawdziwe poznanie Boga, przeto wydał ich Bóg na pastwę nagannego umysłu, tak że czynili to, co nieprzystojne. 29 Będąc pełni wszelkiej niesprawiedliwości, rozpusty, przewrotności, chciwości, złośliwości; pełni zazdrości, morderstwa, zwady, podstępu, złośliwości; plotkarzy, 30 Oszczercy, nienawidzący Boga, zuchwali, pyszni, chełpliwi, wynalazcy zła, nieposłuszni rodzicom, 31 Bezrozumni, niewierni, bez naturalnego uczucia, nieprzejednani, bez litości: 32 Oni, którzy znają orzeczenie Boże, że ci, którzy takie rzeczy czynią, winni są śmierci, nie tylko to czynią, ale jeszcze pochwalają tych, którzy to czynią. ROZDZIAŁ 2 1 Przeto nie możesz się wymówić od winy, człowiecze, kimkolwiek jesteś, który sądzisz. Sądząc bowiem drugiego, siebie samego potępiasz, bo ty, który sądzisz, czynisz to samo. 2 Jesteśmy jednak pewni, że sąd Boży jest zgodny z prawdą i że spada na tych, którzy dopuszczają się takich czynów. 3 A czy myślisz, człowiecze, który osądzasz tych, którzy takie rzeczy czynią, a sam czynisz to samo, że ty unikniesz sądu Bożego? 4 Albo może lekceważysz bogactwo Jego dobroci, cierpliwości i wielkoduszności, nie wiedząc, że dobroć Boża prowadzi cię do upamiętania? 5 Ale ty przez swoją zatwardziałość i niepokutujące serce gromadzisz sobie gniew na dzień gniewu i objawienia się sprawiedliwego sądu Bożego, 6 Który odda każdemu według jego uczynków, 7 Tym, którzy przez trwanie w dobrym uczynku szukają chwały, czci i nieśmiertelności, dano życie wieczne. 8 Tym zaś, którzy są swarliwi i nie są posłuszni prawdzie, a hołdują niesprawiedliwości, spotka gniew i zapalczywość, 9 Ucisk i udręka dla każdej duszy ludzkiej, która popełnia zło, najpierw Żyda, potem Greka, 10 A chwała, cześć i pokój każdemu, kto czyni dobrze, najpierw Żydowi, a potem i Grekowi. 11 Bo u Boga nie ma względu na osoby. 12 Bo wszyscy, którzy bez prawa zgrzeszyli, bez prawa też poginą; a wszyscy, którzy w prawie zgrzeszyli, przez prawo będą sądzeni; 13 Bo nie słuchacze zakonu są sprawiedliwi przed Bogiem, lecz ci, którzy zakon wypełniają, będą usprawiedliwieni.