Filipian ROZDZIAŁ 1 1 Paweł i Tymoteusz, słudzy Chrystusa Jezusa, do wszystkich świętych w Chrystusie Jezusie, którzy są w Filippi, wraz z biskupami i diakonami: 2 Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego i Pana Jezusa Chrystusa. 3 Dziękuję Bogu mojemu za każdym razem, gdy cię wspominam, 4 Zawsze w każdej modlitwie mojej za was wszystkich z radością zanoszę prośbę, 5 Za wasz udział w głoszeniu Ewangelii od pierwszego dnia aż do chwili obecnej; 6 Mając tę pewność, że Ten, który rozpoczął w was dobre dzieło, będzie je też pełnił aż do dnia Chrystusa Jezusa. 7 Słuszne jest, abym tak myślał o was wszystkich, bo mam was w sercu, jako że zarówno w moich więzach, jak i w obronie i utwierdzaniu ewangelii jesteście wszyscy uczestnikami mojej łaski. 8 Albowiem Bóg jest mi świadkiem, jak bardzo tęsknię za wami wszystkimi w głębi serca Chrystusa Jezusa. 9 I modlę się o to, aby miłość wasza coraz bardziej obfitowała w głębsze poznanie i wszelkie zrozumienie, 10 Abyście umieli odróżniać to, co dobre, od tego, co nieskażone, abyście byli uczciwi i bez nagany na dzień Chrystusa. 11 Będąc napełnieni owocami sprawiedliwości przez Jezusa Chrystusa, ku chwale i czci Boga. 12 A chciałbym, bracia, abyście wiedzieli, że to, co mnie spotkało, posłużyło raczej rozwojowi ewangelii, 13 Tak więc moje więzy w Chrystusie stały się widoczne w całym pałacu i wszędzie indziej. 14 A wielu spośród braci w Panu, nabrawszy otuchy z powodu moich więzów, nabrało odwagi i śmiałości, by bez trwogi głosić Słowo Boże. 15 Niektórzy wprawdzie głoszą Chrystusa z zazdrości i zwady, inni zaś z dobrej woli. 16 Jeden z nich głosi Chrystusa, który jest przedmiotem sporu, nieszczerze, sądząc, że doda ucisku do moich więzów. 17 Drugi zaś jest wyrazem miłości, gdyż wiem, że jestem przeznaczony do obrony ewangelii. 18 Cóż zatem? Wszelako, czy to obłudnie, czy szczerze, Chrystus jest głoszony. I ja z tego się raduję, i będę się radował. 19 Wiem bowiem, że to wyjdzie mi na dobre dzięki waszej modlitwie i pomocy Ducha Jezusa Chrystusa, 20 Według gorącego oczekiwania i nadziei mojej, że w niczym nie będę zawstydzony, lecz że z całą śmiałością, jak zawsze, tak i teraz, Chrystus będzie uwielbiony w ciele moim: czy to przez życie, czy przez śmierć. 21 Albowiem dla mnie życiem jest Chrystus, a śmierć zyskiem. 22 A jeśli żyję w ciele, to jest to owoc mojej pracy; nie wiem jednak, co mam wybrać. 23 Bo jedno i drugie mnie pociąga: pragnę rozstać się i być z Chrystusem, bo to o wiele lepsze; 24 Jednakże pozostawanie w ciele jest dla was bardziej konieczne.
25 A mając tę pewność, wiem, że pozostanę, i to pozostanę, dla waszego postępu i radości wiary, 26 Aby wasza radość w Chrystusie Jezusie była jeszcze większa, gdy przybędę do was ponownie. 27 Tylko postępujcie według ewangelii Chrystusowej, abym czy przyjdę i ujrzę was, czy będę nieobecny, mógł usłyszeć o waszym życiu, że trwacie w jednym duchu, jednomyślnie walcząc społem o wiarę ewangelii, 28 I w niczym nie dając się zastraszyć przeciwnikom. Dla nich jest to jawny znak zagłady, a dla was zbawienia, i to od Boga. 29 Bo wam dane jest dla Chrystusa nie tylko w Niego wierzyć, ale i dla Niego cierpieć, 30 Toczę tę samą walkę, którą widzieliście u mnie i o której teraz słyszycie, że u mnie trwa. ROZDZIAŁ 2 1 Jeśli więc jest jakaś pociecha w Chrystusie, jeśli jakaś pociecha miłości, jeśli jakaś społeczność Ducha, jeśli jakieś serdeczne współczucie i zmiłowanie, 2 Spełnijcie radość moją, abyście byli jednej myśli, mając tę samą miłość i będąc jednomyślni i mając jeden umysł. 3 I nie czyńcie nic z kłótliwości ani przez próżność, lecz w pokorze uważajcie jedni drugich za wyższych od siebie. 4 Niech każdy patrzy nie tylko na swoje własne sprawy, lecz także na sprawy drugich. 5 Niech was ożywia to samo dążenie, jakie było w Chrystusie Jezusie. 6 On, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał z tego, aby być równym Bogu, 7 Lecz ogołocił samego siebie, przyjął postać sługi i stał się podobny do ludzi, 8 A okazawszy się z postawy człowiekiem, uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej. 9 Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię, które jest ponad wszelkie imię, 10 Aby na imię Jezusa zgięło się wszelkie kolano istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych, 11 I aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca. 12 Przeto, umiłowani moi, jak zawsze byliście posłuszni – nie tylko w mojej obecności, ale teraz tym bardziej pod moją nieobecność – z bojaźnią i drżeniem zbawienie swoje sprawujcie. 13 Albowiem to Bóg według upodobania swego sprawia w was i chcenie, i wykonanie. 14 Wszystko czyńcie bez szemrań i powątpiewań. 15 Abyście byli nienaganni i szczerzy, dziećmi Bożymi bez zarzutu pośród narodu zepsutego i przewrotnego, w którym świecicie jak światła na świecie. 16 Podtrzymując słowo życia, abym mógł radować się w dniu Chrystusa, że nie na próżno biegłem i nie na próżno się trudziłem. 17 A jeśli ja mam być złożony w ofierze i służyć za waszą wiarę, raduję się i weselę razem z wami wszystkimi. 18 Z tego samego powodu radujcie się i weselcie się ze mną. 19 A mam nadzieję w Panu Jezusie, że wkrótce poślę do was Tymoteusza, abym i ja doznał prawdziwej pociechy, gdy dowiem się, co się z wami dzieje.