List Polikarpa do Filipian ROZDZIAŁ 1 1 Polikarp i prezbiterzy, którzy z nim są, do Kościoła Bożego, który jest w Filippi: miłosierdzie wam i pokój od Boga Wszechmogącego. A Pan Jezus Chrystus, nasz Zbawiciel, niech się rozmnaża. 2 Wielce się uradowałem razem z wami w naszym Panu Jezusie Chrystusie, że otrzymaliście obrazy prawdziwej miłości i towarzyszyliście, jak wam przystoi, tym, którzy byli w więzach, stając się świętymi. Są to wieńce prawdziwie wybranych przez Boga i naszego Pana. 3 A korzeń wiary, który od dawien dawna był głoszony, trwa w was aż do dnia dzisiejszego i wydaje owoc w Panu naszym Jezusie Chrystusie, który cierpiał aż do śmierci za nasze grzechy. 4 Którego Bóg wskrzesił, zerwawszy boleści śmierci, którego wy, chociaż nie widzieliście, miłujecie; w którym teraz, choć go nie widzicie, wierzycie, że się weselicie radością niewymowną i chwalebną. 5 A wielu pragnie do niej wejść, wiedząc, że łaską zbawieni jesteście nie z uczynków, lecz z woli Bożej przez Jezusa Chrystusa. 6 Dlatego przepasawszy biodra myśli waszych, służcie Panu w bojaźni i prawdzie, odrzuciwszy wszelką próżną i jałową mowę oraz błąd wielu, wierzcie w tego, który wskrzesił naszego Pana Jezusa Chrystusa z martwych, a któremu dał chwałę i tron po swojej prawicy. 7 Jemu poddane jest wszystko, co w niebie, i to, co na ziemi. Jemu oddawać będzie pokłon wszelkie stworzenie żywe. On przyjdzie, aby sądzić żywych i umarłych. Jego krwi Bóg zażąda od tych, którzy w niego wierzą. 8 Lecz Ten, który wskrzesił Chrystusa z martwych, podobnie i nas wskrzesi, jeśli będziemy pełnić Jego wolę, postępować według Jego przykazań i miłować to, co On umiłował. 9 Powstrzymajcie się od wszelkiej niesprawiedliwości, od niepohamowanej żądzy, od miłości pieniędzy, od obmowy, od fałszywego świadectwa. Nie oddawajcie złem za zło, nie bluźnijcie za bluźnierstwo, nie bijcie za bicie, nie przeklinajcie za przekleństwo. 10 Pamiętajmy jednak o tym, czego nauczył nas Pan, mówiąc: Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone; bądźcie miłosierni, a dostąpicie miłosierdzia; bo jaką miarą mierzycie, taką i wam odmierzą. 11 I znowu, błogosławieni ubodzy i prześladowani dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo Boże. ROZDZIAŁ 2 1 A tych rzeczy, bracia moi, nie ośmieliłem się napisać wam o sprawiedliwości, ale wy sami mnie do tego zachęciliście. 2 Ani ja, ani nikt inny taki jak ja nie może dorównać mądrości błogosławionego i sławnego Pawła, który będąc osobiście wśród tych, co wówczas żyli, nauczał słowa
prawdy z całą dokładnością i rzetelnością, a będąc daleko od was, napisał do was list. 3 Wpatrując się w nią, będziecie mogli budować samych siebie w wierze, która wam została przekazana. Ona jest matką nas wszystkich. Bądźcie wierni nadziei i prowadzeni wspólną miłością do Boga, do Chrystusa i do bliźniego. 4 Jeśli bowiem ktoś ma te przykazania, wypełnił prawo sprawiedliwości; kto bowiem ma miłość, daleki jest od wszelkiego grzechu. 5 Lecz korzeniem wszelkiego zła jest miłość pieniędzy. Wiedząc więc, że jak nic nie przynieśliśmy na ten świat, tak też nic nie możemy wynieść, uzbrójmy się w zbroję sprawiedliwości. 6 A najpierw uczmy się postępować według przykazań Pańskich, a potem niech podobnie postępują wasze żony według wiary, która została im dana, w miłości i czystości, miłując swoich mężów z całą szczerością, a innych jednakowo z całym umiarkowaniem, i wychowując swoje dzieci w karności i bojaźni Pańskiej. 7 Podobnie wdowy nauczają, że powinny być trzeźwe w wierze Pańskiej, modląc się zawsze za wszystkich, dalekie od wszelkiego obmowy, oszczerstwa, fałszywego świadectwa, od chciwości i wszelkiego zła. 8 Wiedząc, że są one ołtarzami Boga, który widzi wszelką skazę i przed którym nic nie jest ukryte, który przenika myśli, zamysły i tajniki naszych serc. 9 Wiedząc więc, że Bóg nie daje się z siebie naśmiewać, winniśmy postępować w sposób godny zarówno Jego przykazania, jak i chwały Jego. 10 Diakoni zaś powinni być przed Nim nienaganni, jako słudzy Boga w Chrystusie, a nie ludzi. Nie oszczercy, nie dwulicowi, nie chciwi, lecz umiarkowani we wszystkim, miłosierni, rozważni, postępujący zgodnie z prawdą Pana, który był sługą wszystkich. 11 Jeśli zechcemy, to w tym doczesnym życiu staniemy się uczestnikami życia przyszłego, zgodnie z obietnicą, że wskrzesi nas z martwych. I jeśli będziemy postępować w sposób godny Jego, będziemy też z Nim królować, jeśli uwierzymy. 12 Podobnie młodzi mężczyźni powinni być nienaganni we wszystkim, a przede wszystkim dbać o swoją czystość i powstrzymywać się od wszelkiego zła. Dobrze bowiem jest być odciętym od pożądliwości, które są na świecie, bo każda pożądliwość walczy przeciwko duchowi. I ani rozpustnicy, ani zniewieściali, ani mężczyźni współżyjący z mężczyznami, nie odziedziczą królestwa Bożego, ani ci, którzy czynią rzeczy głupie i nierozsądne. 13 Dlatego też powstrzymujcie się od tego wszystkiego, a bądźcie poddani kapłanom i diakonom, jak Bogu i Chrystusowi. 14 Dziewice napominają, aby postępować w nieskalanym i czystym sumieniu. 15 Starsi zaś niech będą litościwi i miłosierni dla wszystkich, nawracając ich od błędów, szukając słabych, nie zapominając o wdowach, sierotach i ubogich, ale zawsze starając się o to, co dobre zarówno w oczach Boga, jak i ludzi. 16 Powstrzymując się od wszelkiego gniewu, względów osobistych i niesprawiedliwego sądu, a zwłaszcza będąc wolnymi od wszelkiej chciwości. 17 Niełatwo nam wierzyć w cokolwiek przeciwko komukolwiek, nie jesteśmy surowi w sądzeniu, wiedząc, że wszyscy jesteśmy dłużnikami grzechu.