Jakub ROZDZIAŁ 1 1 Jakub, sługa Boga i Pana Jezusa Chrystusa, śle pozdrowienie dwunastu pokoleniom w rozproszeniu. 2 Bracia moi, uważajcie to za najwyższą radość, gdy popadacie w rozmaite próby. 3 Wiedzcie, że próba wiary waszej sprawia wytrwałość. 4 A cierpliwość niech doprowadzi do dzieła doskonałego, abyście byli doskonali i nienaganni, w niczym nie mający braku. 5 Jeśli komuś z was brakuje mądrości, niech prosi Boga, który wszystkich obdarza chętnie i bez wypominania, a będzie mu dana. 6 A niech prosi z wiarą, bez wahania; bo kto wątpi, podobny jest fali morskiej, pędzonej wiatrem i miotanej. 7 Niechaj bowiem nie myśli taki człowiek, że otrzyma cokolwiek od Pana. 8 Człowiek o chwiejnym umyśle jest chwiejny w całym swoim postępowaniu. 9 Niech się raduje brat niskiego stanu, że został wywyższony, 10 Bogaty zaś przez to, że zostanie poniżony, bo jak kwiat trawy przeminie. 11 Gdy bowiem słońce ledwie wzejdzie z palącym żarem, trawa usycha, kwiat jej opada, a piękny wygląd jej ginie. Tak też bogaty człowiek przeminie w swoich drogach. 12 Błogosławiony mąż, który wytrwa w próbie, bo gdy zostanie wypróbowany, otrzyma wieniec życia, obiecany przez Pana tym, którzy Go miłują. 13 Niechaj nikt, gdy wystawiony jest na pokusę, nie mówi: Przez Boga jestem kuszony. Bóg bowiem nie jest podatny na pokusy ku złemu ani sam nikogo nie kusi. 14 Lecz każdy jest kuszony przez własną pożądliwość, która go pociąga i nęci. 15 Następnie, gdy pożądliwość pocznie, rodzi grzech, a gdy grzech dojrzeje, rodzi śmierć. 16 Nie błądźcie, bracia moi umiłowani. 17 Wszelki dar dobry i wszelki dar doskonały pochodzi z góry i zstępuje od Ojca świateł, u którego nie ma żadnej przemiany ani cienia zmienności. 18 Z własnej woli zrodził nas przez słowo prawdy, abyśmy byli niejako pierwocinami Jego stworzeń. 19 Dlatego, bracia moi umiłowani, niech każdy człowiek będzie szybki do słuchania, powolny do mówienia, powolny do gniewu. 20 Bo gniew człowieka nie czyni tego, co sprawiedliwe u Boga. 21 Dlatego odrzućcie wszelką nieczystość i nadmiar złości, a przyjmijcie z łagodnością zaszczepione słowo, które ma moc zbawić dusze wasze. 22 A bądźcie wykonawcami słowa, a nie tylko słuchaczami oszukującymi samych siebie. 23 Bo jeśli ktoś jest słuchaczem słowa, a nie wykonawcą, podobny jest do człowieka oglądającego w lustrze swe naturalne oblicze. 24 Bo przyjrzał się sobie, odszedł i zaraz zapomniał, jakim był człowiekiem. 25 Lecz kto wejrzał w doskonałe prawo wolności i wytrwał w nim, ten nie jest słuchaczem zapominającym, lecz
wykonawcą dzieła; ten będzie błogosławiony w swoim uczynku. 26 Jeśli ktoś spośród was wydaje się być pobożny, a nie powściąga języka swego, lecz oszukuje serce swoje, tego pobożność jest daremna. 27 Czysta i nieskalana pobożność przed Bogiem i Ojcem jest ta: troszczyć się o sieroty i wdowy w ich utrapieniach i zachować siebie nie splamionym przez świat. ROZDZIAŁ 2 1 Bracia moi, nie czyńcie różnicy między osobami w wierze w Pana naszego Jezusa Chrystusa, Pana chwały. 2 Bo jeśli przyjdzie na wasze zgromadzenie człowiek ze złotym pierścieniem na palcu i w bogatej szacie, a przyjdzie także człowiek ubogi w nędznej szacie, 3 A wy zważcie na tego, który nosi barwną szatę, i powiedzcie mu: Siądź tu na dobrym miejscu; a ubogiemu powiedzcie: Stań tam lub usiądź tu pod podnóżkiem moim. 4 Czyż nie jesteście stronniczy i nie stajecie się sędziami złych myśli? 5 Słuchajcie, bracia moi umiłowani, Czyż Bóg nie wybrał ubogich tego świata na bogatych w wierze oraz dziedziców królestwa, które obiecał tym, którzy go miłują? 6 Ale wyście pogardzili ubogimi. Czyż bogacze nie uciskają was i nie ciągną was przed trybunały? 7 Czyż oni nie bluźnią temu zaszczytnemu imieniu, którym jesteście nazywani? 8 Jeśli zgodnie z Pismem wypełniacie królewskie prawo: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego, dobrze czynicie. 9 Jeśli zaś zwracacie uwagę na osoby, popełniacie grzech i jesteście posądzani przez Prawo o bycie przestępcami. 10 Choćby bowiem ktoś przestrzegał całego Prawa, a uchybiłby w jednym, ponosi winę za wszystkie. 11 Bo Ten, który powiedział: Nie cudzołóż, powiedział i: Nie zabijaj. A jeśli nie cudzołożysz, ale zabijasz, jesteś przestępcą zakonu. 12 Tak mówcie i tak czyńcie, jak ci, którzy będą sądzeni według prawa wolności. 13 Bo sąd bez miłosierdzia będzie dla tego, kto nie czynił miłosierdzia; a miłosierdzie raduje się wbrew sądowi. 14 Cóż z tego, bracia moi, skoro ktoś mówi, że ma wiarę, a nie spełnia uczynków? Czy wiara może go zbawić? 15 Jeśli brat lub siostra są nadzy i nie mają codziennego pożywienia, 16 A ktoś z was powie im: Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i najedzcie! Lecz nie dacie im tego, czego potrzebuje ciało, cóż za korzyść? 17 Tak i wiara, jeśli nie jest połączona z uczynkami, martwa jest sama w sobie. 18 Owszem, ktoś może powiedzieć: Ty masz wiarę, a ja mam uczynki. Pokaż mi wiarę swoją bez uczynków, a ja ci pokażę wiarę moją z uczynków moich. 19 Ty wierzysz, że jest jeden Bóg, dobrze czynisz. Demony także wierzą i drżą. 20 Ale chcesz wiedzieć, próżny człowieku, że wiara bez uczynków jest martwa? 21 Czyż Abraham, ojciec nasz, nie z uczynków został usprawiedliwiony, gdy złożył na ołtarzu syna swego Izaaka? 22 Czy widzisz, jak wiara współdziałała z jego uczynkami i jak przez uczynki wiara stała się doskonała?