Księga sekretów Henocha WSTĘP Ten nowy fragment wczesnej literatury ujrzał światło dzienne dzięki pewnym rękopisom, które niedawno odnaleziono w Rosji i Serbii i, o ile wiadomo, zachował się jedynie w języku słowiańskim. Niewiele wiadomo o jego pochodzeniu, poza tym, że w obecnej formie powstał mniej więcej na początku ery chrześcijańskiej. Jego ostatnim redaktorem był Grek, a miejscem jego powstania był Egipt. Jego wartość tkwi w niekwestionowanym wpływie, jaki wywarł na pisarzy Nowego Testamentu. Niektóre z niejasnych fragmentów tego ostatniego są praktycznie niewytłumaczalne bez jego pomocy. Chociaż wiedza o istnieniu takiej księgi zaginęła prawdopodobnie na 1200 lat, była ona powszechnie używana zarówno przez chrześcijan, jak i heretyków we wczesnych wiekach i stanowi niezwykle cenny dokument w badaniach nad formami wczesnego chrześcijaństwa. Tekst przemawia do czytelnika, który pragnie dać skrzydła swoim myślom i wzbić się do mistycznych krain. Oto dziwna dramatyzacja wieczności – z poglądami na temat Stworzenia, Antropologii i Etyki. Skoro świat powstał w ciągu sześciu dni, jego historia dopełniłaby się w ciągu 6000 lat (lub 6 000 000 lat), a po tym nastąpiłoby 1000 lat odpoczynku (być może wtedy, gdy równowaga sprzecznych sił moralnych zostanie zachwiana, a ludzkie życie osiągnie stan idealny). U jego końca rozpocząłby się Ósmy Wieczny Dzień, w którym czas przestałby istnieć. ROZDZIAŁ 1 1 Był pewien mądry człowiek, wielki rzemieślnik, a Pan pokochał go i przyjął, aby mógł ujrzeć najwyższe przybytki i być naocznym świadkiem mądrego, wielkiego, niepojętego i niezmiennego królestwa Boga Wszechmogącego, cudownego, chwalebnego, jasnego i wielookiego stanowiska sług Pańskich, niedostępnego tronu Pana, stopni i manifestacji niematerialnych zastępów, niewypowiedzianej posługi mnogości żywiołów, różnorodnych zjaw i niewysłowionego śpiewu zastępu Cherubinów i bezgranicznego światła.
2 W tym czasie, powiedział, gdy ukończyłem 165 lat, urodziłem syna swego, Mathusala. 3 Potem żyłem jeszcze dwieście lat i przeżyłem łącznie trzysta sześćdziesiąt pięć lat. 4 Pierwszego dnia pierwszego miesiąca byłem sam w domu, odpoczywałem na kanapie i spałem. 5 A gdy spałem, wielka troska ogarnęła moje serce, i płakałem oczami przez sen, nie rozumiejąc, co to za troska i co się ze mną stanie. 6 I ukazali mi się dwaj mężowie, bardzo rośli, jakich nigdy nie widziałem na ziemi; ich oblicza jaśniały jak słońce, a ich oczy były jak płomień, a z ich ust wychodził ogień; szaty ich i śpiewy były różnego rodzaju, z wyglądu purpurowe, ich skrzydła były jaśniejsze od złota, a ręce bielsze od śniegu. 7 Stanęli u szczytu mojego łoża i zaczęli wołać mnie po imieniu. 8 Wtedy obudziłem się ze snu i wyraźnie zobaczyłem owych dwóch mężów stojących przede mną. 9 I powitałem ich, i strach mnie ogarnął, a wygląd mojej twarzy zmienił się ze strachu, a ci mężowie rzekli do mnie: 10 Odwagi, Henochu, nie bój się! Wieczny Bóg posłał nas do ciebie. Oto dziś wstąpisz z nami do nieba i opowiesz swoim synom i całemu swemu domowi wszystko, co będą czynić bez ciebie na ziemi, w twoim domu. I niech nikt cię nie szuka, dopóki Pan cię do nich nie zwróci. 11 Pospieszyłem więc, aby ich posłuchać, wyszedłem z domu i skierowałem się do drzwi, jak mi rozkazano, i zawołałem moich synów, Mathusala, Regima i Gaidada, i opowiedziałem im wszystkie cuda, o których mi opowiedzieli ci ludzie. ROZDZIAŁ 2 1 Posłuchajcie mnie, dzieci moje! Nie wiem, dokąd idę ani co mnie spotka. Teraz więc, dzieci moje, mówię wam: Nie odwracajcie się od Boga przed obliczem marności, przed obliczem tych, którzy nie stworzyli nieba i ziemi. Zginą bowiem oni i ci, którzy im cześć oddają. Niech Pan napełni wasze serca bojaźnią przed Nim. A teraz, dzieci moje, niech nikt nie pomyśli, że będzie mnie szukał, dopóki Pan nie zwróci mnie wam. ROZDZIAŁ 3 1 I stało się, gdy Henoch opowiedział to swoim synom, że aniołowie wzięli go na skrzydła i zanieśli do pierwszego nieba, gdzie umieścili go na obłokach. I spojrzałem tam, i znów spojrzałem wyżej, i zobaczyłem eter, i umieścili mnie na