Księga Kapłańska ROZDZIAŁ 1 1 I zawołał Pan na Mojżesza i przemówił do niego z Namiotu Zgromadzenia tymi słowami: 2 Mów do synów izraelskich i powiedz im: Jeżeli ktoś z was chce złożyć ofiarę Panu, niech złoży ofiarę z bydła, z trzody i z bydła. 3 Jeżeli jego ofiara ma być całopalna z bydła, niech złoży samca bez skazy; niech złoży go dobrowolnie u wejścia do Namiotu Zgromadzenia przed Panem. 4 I położy rękę swą na głowie ofiary całopalnej, a będzie ona przyjęta jako zadośćuczynienie za niego. 5 Potem zabije cielca przed Panem, a kapłani, synowie Aarona, przyniosą krew i pokropią krwią ołtarz, który jest u wejścia do Namiotu Zgromadzenia, dokoła. 6 Potem obdarje ofiarę całopalną ze skóry i pokroi ją na kawałki. 7 Synowie kapłana Aarona nałożą ogień na ołtarz i ułożą drwa na ogniu. 8 A kapłani, synowie Aarona, położą części, głowę i tłuszcz w kolejności na drwach, które są na ogniu, który jest na ołtarzu. 9 A wnętrzności jego i nogi jego obmyje wodą, a kapłan spali to wszystko na ołtarzu. To będzie całopalenie, ofiara ogniowa, miła woń dla Pana. 10 A jeżeli jego ofiara będzie z bydła, z owiec albo z kóz na ofiarę całopalną, to niech przyniesie samca bez skazy. 11 I zabije go po północnej stronie ołtarza, przed Panem, a kapłani, synowie Aarona, pokropią krwią jego ołtarz dokoła. 12 I pokroi go na kawałki, wraz z jego głową i jego tłuszczem, i kapłan ułoży je na drwach, które są na ogniu, na ołtarzu. 13 A wnętrzności i nogi obmyje wodą, a kapłan przyniesie to wszystko i spali na ołtarzu. Jest to całopalenie, ofiara ogniowa, miła woń dla Pana. 14 A jeżeli ofiarą całopalną dla Pana ma być drób, to niech złoży w ofierze synogarlice albo młode gołębie. 15 Kapłan przyniesie go do ołtarza, skręci mu głowę i spali go na ołtarzu, a krew jego wyciśnie u boku ołtarza. 16 I wyrwie wole swoje wraz z piórami, i rzuci je obok ołtarza na wschód, na miejsce popiołu. 17 Potem rozłupie je na skrzydłach, ale nie rozdzieli ich na pół. I kapłan spali je na ołtarzu, na drwach, które są na ogniu. Jest to ofiara całopalna, ofiara ogniowa, miła woń dla Pana. ROZDZIAŁ 2 1 A gdy ktoś chce złożyć ofiarę pokarmową dla Pana, jego ofiarą ma być najczystsza mąka, polać ją oliwą i położyć na niej kadzidło. 2 I przyniesie to kapłanom, synom Aarona, i weźmie z tego pełną garść mąki pszennej i oliwy, i całego kadzidła, i kapłan zamieni to w dym na ołtarzu jako pamiątkę, jako ofiarę ogniową, przyjemną woń dla Pana. 3 A reszta ofiary pokarmowej będzie należeć do Aarona i jego synów. Jest to rzecz najświętsza z ofiar ogniowych Pana.
4 A jeśli chcesz złożyć ofiarę z pokarmów upieczonych w piecu, niech to będą przaśne placki z najczystszej mąki, zaprawione oliwą, albo przaśne podpłomyki posmarowane oliwą. 5 A jeżeli ofiara twoja ma być z pokarmów pieczonych na patelni, to niech będzie z najczystszej mąki przaśnej, zaprawionej oliwą. 6 Podzielisz go na kawałki i polejesz oliwą. Jest to ofiara pokarmowa. 7 A jeżeli ofiara twoja ma być z pokarmów upieczonych na patelni, to niech będzie z najczystszej mąki zaprawionej oliwą. 8 I przyniesiesz ofiarę pokarmową, którą z tych rzeczy uczynisz, Panu, a gdy ją przyniesiesz kapłanowi, przyniesie ją do ołtarza. 9 Kapłan weźmie z ofiary pokarmowej pamiątkę i spali ją na ołtarzu. Jest to ofiara ogniowa, miła woń dla Pana. 10 A to, co pozostanie z ofiary pokarmowej, będzie należało do Aarona i jego synów. Jest to rzecz najświętsza z ofiar ogniowych Pana. 11 Żadna ofiara pokarmowa, którą będziecie składać Panu, nie będzie sporządzana na zakwasie. Nie będziecie bowiem spalać ani zakwasu, ani miodu w żadnej ofierze ogniowej dla Pana. 12 A co do ofiary z pierwocin, będziecie ją składać Panu, lecz nie będziecie jej spalać na ołtarzu jako miłą woń. 13 A każdą ofiarę z pokarmów posyp solą. Nie dopuścisz, by z twojej ofiary z pokarmów znikła sól przymierza Boga twego. Przy każdej swojej ofierze z pokarmów ofiarujesz sól. 14 A jeśli chcesz złożyć Panu ofiarę pokarmową z pierwocin swoich, to jako ofiarę pokarmową z pierwocin swoich złożysz zielone kłosy, wysuszone w ogniu, albo ziarno wytłoczone z pełnych kłosów. 15 I polejesz go oliwą, i położysz na nim kadzidło. Jest to ofiara pokarmowa. 16 Kapłan spali na pamiątkę część wytłoczonego ziarna i część oliwy wraz z całym kadzidłem. Jest to ofiara ogniowa dla Pana. ROZDZIAŁ 3 1 A jeżeli jego dar ofiarny ma być ofiarą pojednania i jeżeli złoży z bydła, to niech złoży je bez skazy przed Panem, czy to będzie samiec, czy samica. 2 Potem położy rękę na głowie ofiary swojej i zabije ją u wejścia do Namiotu Zgromadzenia. Synowie Aarona, kapłani, pokropią krwią ołtarz dokoła. 3 A z ofiary pojednania złoży ofiarę ogniową dla Pana: tłuszcz, który okrywa wnętrzności, i cały tłuszcz, który jest na wnętrznościach, 4 A obie nerki i tłuszcz, który jest na nich, który sięga do polędwic, i tłuszcz, który jest na wątrobie, przy nerkach zaś je oddzieli. 5 Synowie Aarona spalą to na ołtarzu, na ofierze całopalnej, która jest na drwach, które są na ogniu. Jest to ofiara ogniowa, miła woń dla Pana. 6 A jeżeli jego dar jako ofiara pojednania dla Pana będzie z trzody, samca lub samicę, niech złoży je bez skazy. 7 Jeżeli ktoś chce złożyć w ofierze baranka, niech złoży go przed Panem.