Jubileusze ROZDZIAŁ 1 1 I stało się w pierwszym roku po wyjściu synów izraelskich z Egiptu, w trzecim miesiącu, szesnastego dnia miesiąca [2450 Anno Mundi], że Bóg przemówił do Mojżesza tymi słowami: „Wstąp do mnie na górę, a dam ci dwie kamienne tablice prawa i przykazań, które napisałem, abyś ich nauczał”. 2 Mojżesz wstąpił na górę Bożą, a chwała Pańska zamieszkała na górze Synaj, a obłok ocieniał ją przez sześć dni. 3 I zawołał Bóg na Mojżesza siódmego dnia z pośrodka obłoku, a oto chwała Pana ukazała się jak płomień ognia na szczycie góry. 4 A Mojżesz przebywał na górze czterdzieści dni i czterdzieści nocy, a Bóg uczył go wcześniejszej i późniejszej historii podziału wszystkich dni Prawa i świadectwa. 5 I rzekł Bóg: Nakłoń serce swe do każdego słowa, które wypowiem do ciebie na tej górze, i zapisz je w księdze, aby ich pokolenia widziały, że ich nie opuściłem pomimo wszelkiego zła, którego się dopuścili, przekraczając przymierze, które Ja zawarłem między Mną a tobą dla ich pokoleń dziś na górze Synaj. 6 I tak się stanie, gdy to wszystko na nich przyjdzie, poznają, że jestem sprawiedliwszy od nich we wszystkich ich osądach i we wszystkich ich czynach, i poznają, że naprawdę byłem z nimi. 7 A ty zapisz sobie wszystkie te słowa, które ja ci dziś ogłaszam, bo ja znam ich bunt i ich twardy kark, zanim wprowadzę ich do ziemi, którą przysiągłem dać ich ojcom: Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi, mówiąc: Potomstwu twemu dam ziemię opływającą w mleko i miód. 8 I będą jeść, i nasycą się, i zwrócą się do obcych bogów, do (bogów), którzy nie mogą ich wyzwolić z żadnego z ich ucisków. I to świadectwo będzie wysłuchane jako świadectwo przeciwko nim. Zapomną bowiem o wszystkich moich przykazaniach, o wszystkim, co im nakazuję, i będą chodzić za poganami, za ich nieczystością i hańbą, i będą służyć ich bogom, a to okaże się dla nich zgorszeniem, uciskiem, udręką i sidłem. 9 Wielu zginie i zostanie wziętych do niewoli, i wpadną w ręce wroga, bo opuścili moje ustawy i moje przykazania, i święta mojego przymierza, i moje szabaty, i moje święte miejsce, które poświęciłem dla siebie pośród nich, i mój przybytek, i moją świątynię, którą poświęciłem dla siebie pośród ziemi, aby umieścić na niej moje imię i aby tam mieszkała. 10 I uczynią sobie wyżyny i gaje, i posągi rzeźbione, i będą oddawać pokłon, każdy swojemu posągowi, aby zbłądzić, i będą składać ofiary ze swych dzieci demonom i wszelkim uczynkom błędu swego serca. 11 I poślę do nich świadków, aby świadczyli przeciwko nim, lecz oni nie usłuchają; i świadków także pozabijają, i będą prześladować tych, którzy szukają Prawa, i wszystko unieważnią i zmienią, aby czynić zło w moich oczach.
12 I zakryję przed nimi moje oblicze, i wydam ich w ręce pogan na niewolę, na łup i na pożarcie; i wygładzę ich spośród tej ziemi, i rozproszę ich między poganami. 13 I zapomną o całym moim prawie, o wszystkich moich przykazaniach i o wszystkich moich prawach, i zbłądzą co do nowiów, szabatów, świąt, jubileuszy i zarządzeń. 14 A potem nawrócą się do mnie spośród pogan całym swym sercem, całą swą duszą i całą swą mocą, i zgromadzę ich spośród wszystkich pogan, i będą mnie szukać, tak że dam się im znaleźć, gdy będą mnie szukać całym swym sercem i całą swą duszą. 15 I objawię im obfity pokój ze sprawiedliwością, i usunę im roślinę prawości z całego serca swego i z całej duszy swojej, i będą oni błogosławieństwem, a nie przekleństwem, i będą głową, a nie ogonem. 16 I zbuduję moją świątynię pośród nich, i będę mieszkał z nimi, i będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem w prawdzie i sprawiedliwości. 17 Nie opuszczę ich i nie zaniedbam, bo Ja jestem Pan, ich Bóg. 18 Mojżesz upadł na twarz i modlił się tymi słowami: Panie, Boże mój, nie opuszczaj ludu swego i dziedzictwa swego, aby nie błądził w błędach serc swoich, i nie wydawaj ich w ręce ich nieprzyjaciół, pogan, aby nie panowali nad nimi i nie przywiedli ich do grzechu przeciwko Tobie. 19 Niech się wywyższy, Panie, Twoje miłosierdzie nad ludem Twoim i stwórz w nim ducha prawego, a niech nie panuje nad nimi duch Beliara, aby ich oskarżał przed Tobą i odwodził od wszelkich dróg sprawiedliwości, aby zginęli przed Twoim obliczem. 20 A oni są Twoim ludem i Twoim dziedzictwem, które wyzwoliłeś wielką swoją mocą z ręki Egipcjan. Stwórz w nich czyste serce i świętego ducha, i niech nie będą uwikłani w swoje grzechy odtąd aż na wieki. 21 I rzekł Pan do Mojżesza: Znam ich upór, ich myśli i ich zatwardziałość. Nie będą posłuszni, dopóki nie wyznają swojego grzechu i grzechu swoich ojców. 22 A potem nawrócą się do Mnie z całą prawością, całym sercem i całą duszą. Obrzeżę napletek ich serca i napletek serca ich potomstwa, i stworzę w nich ducha świętego, i oczyszczę ich, aby nie odwrócili się ode Mnie od owego dnia aż na wieki. 23 A ich dusze przylgną do Mnie i do wszystkich moich przykazań, i będą wypełniać moje przykazania, i będę im Ojcem, a oni będą moimi dziećmi. 24 I wszyscy oni będą nazwani dziećmi Boga żywego, i każdy anioł i każdy duch będą wiedzieć, tak, będą wiedzieć, że oni są moimi dziećmi i że jestem ich Ojcem w prawości i sprawiedliwości i że ich miłuję. 25 I zanotuj sobie wszystkie te słowa, które ja ci ogłaszam na tej górze, pierwsze i ostatnie, które się spełnią we wszystkich podziałach dni w prawie i w świadectwie, w tygodniach i jubileuszach aż do wieczności, aż zstąpię i będę z nimi przebywał przez całą wieczność.