Jozue ROZDZIAŁ 1 1 Po śmierci Mojżesza, sługi Pańskiego, Pan przemówił do Jozuego, syna Nuna, sługi Mojżesza tymi słowami: 2 Mojżesz, mój sługa, umarł; teraz więc wstań, przepraw się przez ten Jordan, ty i cały ten lud, do ziemi, którą Ja daję im, synom Izraela. 3 Każde miejsce, na którym stanie wasza noga, daję wam, jak przyrzekłem Mojżeszowi. 4 Od pustyni i od Libanu aż do wielkiej rzeki, rzeki Eufrat, przez całą ziemię Hetytów aż do wielkiego morza na zachodzie słońca będzie rozciągać się wasza granica. 5 Nikt nie ostoi się przed tobą przez wszystkie dni życia twego. Jak byłem z Mojżeszem, tak będę z tobą, nie odstąpię cię ani cię nie opuszczę. 6 Bądź mocny i mężny, bo ty oddasz temu ludowi w dziedzictwo ziemię, którą przysiągłem dać ich przodkom. 7 Tylko bądź mocny i bardzo mężny, abyś przestrzegał i czynił według całego Prawa, które ci nakazał Mojżesz, mój sługa. Nie odstępuj od niego ani w prawo, ani w lewo, aby ci się wiodło wszędzie, dokądkolwiek pójdziesz. 8 Niechaj księga tego zakonu nie oddala się od twoich ust, ale rozmyślaj o niej we dnie i w nocy, aby ściśle czynić wszystko, co w niej jest napisane. Bo wtedy poszczęści się twojej drodze i wtedy będzie ci się dobrze powodziło. 9 Czyż nie przykazałem ci? Bądź mocny i mężny, nie bój się, ani się lękaj, bo Pan, Bóg twój, jest z tobą, dokądkolwiek pójdziesz. 10 Wtedy Jozue wydał rozkaz dowódcom ludu, mówiąc: 11 Przejdź przez obóz i daj rozkaz ludowi: Przygotujcie sobie żywność, gdyż po trzech dniach przeprawicie się przez ten Jordan, aby wejść i posiąść ziemię, którą Pan, Bóg wasz, daje wam w posiadanie. 12 Do Rubenitów, Gadytów i połowy pokolenia Manassesa przemówił Jozue tymi słowami: 13 Pamiętajcie o słowie, które dał wam Mojżesz, sługa Pana, mówiąc: Pan, Bóg wasz, dał wam odpoczynek i dał wam tę ziemię. 14 Żony wasze, dzieci wasze i bydło niech pozostaną w ziemi, którą Mojżesz wam dał po tej stronie Jordanu. Wy zaś pójdziecie uzbrojeni przed braćmi waszymi, wszyscy dzielni mężowie, i pomożecie im. 15 Aż Pan da odpoczynek waszym braciom, jak i wam, i aż oni także posiądą ziemię, którą Pan, Bóg wasz, im da, wtedy powrócicie do ziemi waszego dziedzictwa i będziecie z niej korzystać, którą Mojżesz, sługa Pański, dał wam za Jordanem na wschodzie. 16 I odpowiedzieli Jozuemu, mówiąc: Wszystko, co nam rozkażesz, uczynimy i dokądkolwiek nas poślesz, pójdziemy. 17 Jak słuchaliśmy Mojżesza we wszystkim, tak będziemy słuchali i ciebie. Tylko niech Pan, Bóg twój, będzie z tobą, jak był z Mojżeszem. 18 Ktokolwiek sprzeciwi się rozkazowi twemu i nie usłucha słów twoich we wszystkim, co mu rozkażesz, ten poniesie śmierć. Tylko bądź mocny i mężny.
ROZDZIAŁ 2 1 I posłał Jozue, syn Nuna, z Szittim dwóch mężów na wywiad, mówiąc: Idźcie i obejrzyjcie ziemię Jerycha. I poszli, i weszli do domu pewnej nierządnicy, imieniem Rachab, i zamieszkali tam. 2 I doniesiono o tym królowi Jerycha: Oto przybyli tu tej nocy mężowie z synów izraelskich, aby wybadać kraj. 3 Wtedy król Jerycha posłał do Rachab, mówiąc: Wydaj tych ludzi, którzy przyszli do ciebie i weszli do domu twego, bo przybyli, aby wybadać cały kraj. 4 Kobieta zaś wzięła tych dwóch mężczyzn i ukryła ich, mówiąc: Przyszli do mnie pewni ludzie, lecz nie wiedziałam, skąd byli. 5 A gdy nadeszła pora zamknięcia bramy, a zapadł zmrok, wyszli owi mężowie. Dokąd poszli ci mężowie, nie wiem. Ścigajcie ich szybko, bo ich dogonicie. 6 Ona zaś zaprowadziła ich na dach domu i ukryła pod łodygami lnu, które rozłożyła na dachu. 7 A mężowie ci ścigali ich drogą ku Jordanowi aż do brodów. A gdy tylko wyszli goniący, zamknęli bramę. 8 A zanim się położyli, ona weszła do nich na dach; 9 I rzekła do mężów: Wiem, że Pan dał wam tę ziemię, gdyż strach wasz padł na nas i wszyscy mieszkańcy kraju omdlewają z waszego powodu. 10 Słyszeliśmy bowiem, jak Pan wysuszył przed wami wodę Morza Czerwonego, gdy wychodziliście z Egiptu, i co uczyniliście dwom królom amoryckim, którzy byli po drugiej stronie Jordanu, Sichonowi i Ogowi, których obłożyliście klątwą. 11 A gdy usłyszeliśmy te słowa, zadrżało serce nasze i nie pozostała już w nikim odwaga wobec was, gdyż Pan, Bóg wasz, jest Bogiem na niebie wysoko i na ziemi nisko. 12 Teraz więc, proszę was, przysięgnijcie mi na Pana, że jak ja okazałam wam łaskę, tak i wy okażecie łaskę domowi mojego ojca; i dajcie mi wiarygodny dowód. 13 I że zachowacie przy życiu mego ojca i moją matkę, moich braci i moje siostry oraz wszystko, co do nich należy, i uchronicie nasze życie od śmierci. 14 A mężowie jej odpowiedzieli: Życie nasze za wasze, jeśli nie wypowiecie tej naszej sprawy. A gdy Pan da nam tę ziemię, będziemy z tobą łaskawie i wiernie obchodzić się. 15 Potem spuściła ich na sznurze przez okno, gdyż dom jej stał przy murze miejskim i mieszkała ona przy murze. 16 I rzekła do nich: Udajcie się w górę, aby was nie spotkali ścigający; i ukryjcie się tam przez trzy dni, aż powrócą ścigający; potem zaś możecie odejść. 17 A mężowie rzekli do niej: Będziemy wierni tej przysięgi, którą od nas kazałaś złożyć. 18 Oto gdy wejdziemy do kraju, przywiążesz ten sznur z nici szkarłatnej do okna, przez które nas spuściłeś, i zgromadzisz w domu swego ojca, swoją matkę, swoich braci i cały dom swego ojca. 19 I stanie się, że ktokolwiek wyjdzie za drzwi domu twego na ulicę, krew jego spadnie na jego głowę, a my będziemy bez winy. Kto zaś będzie z tobą w domu, krew jego spadnie na naszą głowę, jeśli czyja ręka się na niego dotknie. 20 A jeśli ujawnisz tę naszą sprawę, będziemy wolni od przysięgi, którą od nas kazałeś złożyć.