Polish - The Book of 2nd Samuel the Prophet

2 Samuel ROZDZIAŁ 1 1 A stało się po śmierci Saula, gdy Dawid powrócił po rozgromieniu Amalekitów i gdy Dawid dwa dni przebywał w Siklag, 2 A trzeciego dnia oto wyszedł z obozu od Saula jakiś człowiek, mający podarte szaty i ziemię na głowie. Gdy przyszedł do Dawida, padł na ziemię i oddał mu pokłon. 3 I rzekł mu Dawid: Skąd przychodzisz? I rzekł mu: Z obozu Izraela ocalałem. 4 I rzekł mu Dawid: Jakże się to stało? Powiedz mi, proszę. A on odpowiedział: Lud uciekł z bitwy, a wielu z ludu też padło i poległo; a Saul i Jonatan, jego syn, też poginęli. 5 I rzekł Dawid młodzieńcowi, który mu to przyniósł: Skąd wiesz, że Saul i jego syn Jonatan zginęli? 6 A młodzieniec, który mu to opowiedział, rzekł: Przypadkiem znalazłem się na górze Gilboa, a oto Saul wspierał się na swojej włóczni, a oto rydwany i jeźdźcy gnali za nim. 7 A gdy się obejrzał, ujrzał mnie i zawołał do mnie. I odpowiedziałem: Oto jestem. 8 I rzekł do mnie: Kto ty jesteś? I odpowiedziałem mu: Jestem Amalekitą. 9 Rzekł mi znowu: Powstań, proszę cię, i dobij mnie, gdyż przyszedł na mnie strach, gdyż jeszcze jest we mnie całe życie. 10 Wtedy stanąłem na nim i zabiłem go, gdyż byłem pewien, że nie będzie żył po swoim upadku. Zabrałem też koronę, którą miał na głowie, i naramiennik, który miał na ramieniu, i przyniosłem je tutaj, do mego pana. 11 Wtedy Dawid schwycił szaty swoje i rozdarł je, tak samo i wszyscy mężowie, którzy z nim byli. 12 I płakali, i pościli aż do wieczora z powodu Saula i z powodu Jonatana, jego syna, i z powodu ludu Pańskiego, i z powodu domu Izraela, gdyż polegli od miecza. 13 I rzekł Dawid młodzieńcowi, który mu to oznajmił: Skąd jesteś? A on odpowiedział: Jestem synem cudzoziemca, Amalekity. 14 I rzekł do niego Dawid: Jak to się stało, że nie bałeś się podnieść ręki, aby zniszczyć pomazańca Pańskiego? 15 I zawołał Dawid jednego z młodzieńców i rzekł: Przystąp i uderz na niego. I uderzył go, że umarł. 16 I rzekł do niego Dawid: Krew twoja na twoją głowę, gdyż usta twoje świadczyły przeciwko tobie, gdy rzekłeś: Ja zabiłem pomazańca Pańskiego. 17 A Dawid zaśpiewał taką pieśń żałobną nad Saulem i nad Jonatanem, jego synem: 18 (Polecił im także, aby nauczyli synów Judy posługiwania się łukiem. Oto jest to napisane w Księdze Jaszera.) 19 Piękność Izraela została zabita na Twoich wyżynach, jakże padli bohaterzy! 20 Nie opowiadajcie o tym w Gat, nie rozgłaszajcie o tym na ulicach Aszkelonu, aby się nie radowały córki filistyńskie, aby się nie cieszyły córki nieobrzezanych. 21 Góry Gilboa, niech nie będzie na was rosy ani deszczu, ani pól ofiarnych, bo tam została haniebnie porzucona tarcza bohaterów, tarcza Saula, jak gdyby nie była namaszczona olejem.

22 Od krwi poległych, od tłuszczu bohaterów, łuk Jonatana się nie cofnął, a miecz Saula nie wrócił próżny. 23 Saul i Jonatan byli piękni i mili za życia, a w śmierci swej nie zostali rozdzieleni: byli szybsi od orłów, silniejsi od lwów. 24 Płaczcie, córki izraelskie, nad Saulem, który was odziewał w szkarłat i inne ozdoby, który wkładał ozdoby złote na wasze szaty. 25 Jakże polegli mocarze w środku bitwy! Jonatanie, zostałeś zabity na wyżynach swoich. 26 Martwię się o ciebie, bracie mój Jonatanie. Byłeś mi bardzo miły. Miłość twoja do mnie była cudowna, przewyższająca miłość kobiet. 27 Jakże padli bohaterzy i jak zginęła broń wojenna! ROZDZIAŁ 2 1 I stało się potem, że Dawid pytał Pana, mówiąc: Czy mam iść do którego z miast Judy? I rzekł mu Pan: Idź. I rzekł Dawid: Dokąd mam iść? I rzekł: Do Hebronu. 2 Wyruszył więc tam Dawid, a także dwie jego żony: Achinoam Jizreelitka i Abigail, żona Nabala, Karmelitanka. 3 A Dawid zabrał ze sobą ludzi, którzy z nim byli, każdego wraz ze swym domem, i zamieszkali w miastach Hebronu. 4 I przyszli mężowie judzcy, i tam namaścili Dawida na króla nad domem judzkim. I donieśli Dawidowi, mówiąc: Mężowie z Jabesz Gilead byli tymi, którzy pogrzebali Saula. 5 Wtedy Dawid posłał posłańców do mężów z Jabesz Gileadzkiego i rzekł do nich: Błogosławieni bądźcie przez Pana, że wyświadczyliście tę łaskę waszemu panu, Saulowi, i pochowaliście go. 6 A teraz niech Pan okaże wam łaskę i prawdę, a ja także odpłacę wam za tę łaskę, ponieważ uczyniliście tę rzecz. 7 Teraz więc niech się wzmocnią wasze ręce i bądźcie mężni, gdyż Saul, wasz pan, umarł, a mnie także dom Judy namaścił na króla nad sobą. 8 Lecz Abner, syn Nera, wódz wojska Saula, wziął Iszboszeta, syna Saula, i zaprowadził go do Machanaim. 9 I ustanowił go królem nad Gileadem, nad Aszurytami, nad Jizreelem, nad Efraimem, nad Beniaminem i nad całym Izraelem. 10 Syn Iszboszeta Saula miał czterdzieści lat, gdy zaczął panować nad Izraelem, a panował dwa lata. Ale dom Judy poszedł za Dawidem. 11 A czas, w którym Dawid panował w Hebronie nad domem Judy, wynosił siedem lat i sześć miesięcy. 12 A Abner, syn Nera, i słudzy Iszboszeta, syna Saula, wyruszyli z Machanaim do Gibeonu. 13 Potem Joab, syn Serui, i słudzy Dawida wyszli i spotkali się przy sadzawce Gibeon. I usiedli, jeden po jednej stronie sadzawki, a drugi po drugiej stronie sadzawki. 14 I rzekł Abner do Joaba: Niechaj teraz powstaną młodzieńcy i będą przed nami grać. I rzekł Joab: Niech powstaną. 15 Potem powstało i poszło dwunastu Beniaminów, którzy należeli do Iszboszeta, syna Saula, i dwunastu sług Dawida. 16 I każdy z nich chwycił swego towarzysza za głowę, a mieczem wbił mu w bok, tak że obaj padli. Dlatego też nazwano to miejsce Helkathazzurim, które jest w Gibeonie.