2 Kroniki ROZDZIAŁ 1 1 I umocnił się Salomon, syn Dawida, w swoim królestwie, a Pan, Bóg jego, był z nim i wywyższył go niezmiernie. 2 Potem Salomon przemówił do całego Izraela, do dowódców tysięcy i setek, do sędziów i do wszystkich namiestników całego Izraela, naczelników rodów. 3 Potem Salomon i całe zgromadzenie z nim poszło na wyżynę, która była w Gibeonie. Tam bowiem znajdował się Namiot Zgromadzenia Bożego, który Mojżesz, sługa Pański, zbudował na pustyni. 4 A Arkę Bożą sprowadził Dawid z Kiriat-Jearim na miejsce, które dla niej przygotował, rozbił bowiem dla niej namiot w Jerozolimie. 5 Ołtarz zaś miedziany, który uczynił Becalel, syn Uriego, syna Chura, postawił przed przybytkiem Pańskim, a Salomon i zgromadzenie szukali go. 6 I wstąpił Salomon tam przed Pana, do spiżowego ołtarza, który był przed Namiotem Zgromadzenia, i złożył na nim tysiąc ofiar całopalnych. 7 Tej nocy Bóg ukazał się Salomonowi i rzekł do niego: Proś, co mam ci dać. 8 I rzekł Salomon do Boga: Okazałeś wielkie miłosierdzie Dawidowi, mojemu ojcu, i sprawiłeś, że ja zostałem królem w jego miejsce. 9 Teraz, Panie, Boże, niech się spełni Twoja obietnica dana Dawidowi, ojcu mojemu, bo Ty uczyniłeś mnie królem nad ludem tak licznym, jak proch ziemi. 10 Daj mi teraz mądrość i wiedzę, abym mógł wychodzić i przychodzić przed tym ludem. Bo któż może sądzić ten Twój lud, który jest tak wielki? 11 I rzekł Bóg do Salomona: Ponieważ to było w twoim sercu, i nie prosiłeś o bogactwa, dobra materialne i sławę, ani o życie twoich wrogów, ani też nie prosiłeś o długie życie, ale prosiłeś dla siebie o mądrość i wiedzę, abyś mógł sądzić mój lud, nad którym ustanowiłem cię królem, 12 Mądrość i wiedza będą ci dane; dam ci bogactwo, dobra i sławę, jakich nie miał żaden z królów przed tobą i jakich nie będzie miał żaden po tobie. 13 Potem Salomon powrócił ze swojej podróży na wyżynę, która była w Gibeonie, do Jerozolimy, sprzed Namiotu Zgromadzenia, i panował nad Izraelem. 14 Salomon zaś zgromadził rydwany i jeźdźców. Miał on tysiąc czterysta rydwanów i dwanaście tysięcy jeźdźców i rozmieścił ich w miastach rydwanów i przy królu w Jerozolimie. 15 A król sprawił, że srebra i złota było w Jerozolimie tak dużo, jak kamieni, a cedrów było tak dużo, jak sykomor w dolinie. 16 Salomon zaś sprowadził z Egiptu konie i przędzę lnianą; kupcy królewscy kupowali przędzę lnianą po określonej cenie. 17 I sprowadzili, i wywieźli z Egiptu rydwan za sześćset srebrników i konia za sto pięćdziesiąt; i tak wyprowadzili za swoje pieniądze konie dla wszystkich królów hetyckich i dla królów aramejskich.
ROZDZIAŁ 2 1 I postanowił Salomon zbudować dom dla imienia Pana i dom dla swego królestwa. 2 I Salomon rozkazał siedemdziesiąt tysięcy mężów do noszenia ciężarów i osiemdziesiąt tysięcy do wykuwania w górze, a trzy tysiące sześciuset do nadzorowania ich. 3 Wtedy Salomon posłał do Hurama, króla Tyru, tę wiadomość: Jak uczyniłeś Dawidowi, mojemu ojcu, i przysłałeś mu cedry, aby zbudować mu dom na mieszkanie, tak czyń i mnie. 4 Oto ja buduję dom imieniu Pana, Boga mojego, aby go poświęcić i aby palić przed nim wonne kadzidło, i ustawiczne chleby pokładne, i całopalenia rano i wieczorem, w szabaty, i w nowie księżyca, i w uroczyste święta Pana, Boga naszego. To jest ustawa wieczna dla Izraela. 5 A dom, który buduję, jest wielki, bo wielki jest nasz Bóg ponad wszystkich bogów. 6 Lecz któż zdoła zbudować Mu dom? Bo niebiosa i niebiosa niebios nie mogą Go ogarnąć. Kimże więc jestem, abym miał zbudować Mu dom, jeśli nie po to, by palić przed Nim ofiary? 7 Przyślij mi więc teraz człowieka biegłego, który by wykonywał prace ze złota, ze srebra, z miedzi, z żelaza, z purpury, karmazynu i błękitu, i który by umiał rzeźbić razem z ludźmi biegłymi, którzy są ze mną w Judzie i w Jerozolimie, a których przygotował mój ojciec, Dawid. 8 Przyślij mi także drzewa cedrowe, jodłowe i algumowe z Libanu, bo wiem, że słudzy twoi umieją ścinać drzewa w Libanie. A oto moi słudzy będą z twoimi sługami, 9 Nawet, aby mi przygotowali drewno w obfitości, bo dom, który buduję, będzie cudownie wielki. 10 A oto Ja dam twoim sługom, drwalom, którzy ścinają drzewa, dwadzieścia tysięcy miar wymłóconej pszenicy i dwadzieścia tysięcy miar jęczmienia, i dwadzieścia tysięcy bat wina, i dwadzieścia tysięcy bat oliwy. 11 Wtedy Huram, król Tyru, odpowiedział na piśmie Salomonowi tymi słowami: Ponieważ Pan umiłował swój lud, ustanowił cię nad nim królem. 12 Huram rzekł jeszcze: Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, który stworzył niebo i ziemię, który dał królowi Dawidowi mądrego syna, obdarzonego roztropnością i rozumem, aby zbudował dom dla Pana i dom dla swego królestwa. 13 A teraz posłałem człowieka mądrego i mądrego, Hurama, ojca mojego, 14 Syn niewiasty z córek Dana, a ojciec jego, człowiek z Tyru, umiał wyrabiać przedmioty ze złota i srebra, z miedzi, żelaza, kamienia i drewna, z purpury, błękitu, bisioru i karmazynu, a także wykonywać wszelkiego rodzaju ryciny i wynajdywać każdy pomysł, jaki mu będzie przedłożony, wraz z twoimi biegłymi ludźmi i z biegłymi ludźmi pana mego, Dawida, ojca twego. 15 Teraz więc niech mój pan pośle sługom swoim pszenicę i jęczmień, oliwę i wino, o których mówił. 16 A my natniemy drzewa z Libanu, ile ci będzie potrzeba, i przywieziemy je do ciebie na tratwach morzem do Jafy, a ty je odniesiesz do Jerozolimy. 17 Potem Salomon policzył wszystkich przybyszów, którzy byli w ziemi izraelskiej, według spisu, którego dokonał Dawid, jego ojciec, i okazało się, że było ich sto pięćdziesiąt trzy tysiące sześciuset.