Psalmy Salomona WSTĘP Ten zbiór osiemnastu pieśni wojennych to dar starożytnego pisarza semickiego. Oryginalny rękopis zaginął, ale na szczęście zachowały się greckie tłumaczenia, a niedawno odnaleziono syryjską wersję tych samych pieśni, która została opublikowana po raz pierwszy w języku angielskim w 1909 roku przez dr. Rendela Harrisa.
I nie rozumieli, Ich grzechy były w ukryciu, A nawet ja nic o nich nie wiedziałem. Ich występki były większe niż występki pogan przed nimi; Oni całkowicie zbezcześcili święte rzeczy Pana. ROZDZIAŁ 2
Datę powstania pieśni można ustalić na połowę I wieku p.n.e., ponieważ tematem pieśni są działania Pompejusza w Palestynie i jego śmierć w Egipcie w 48 r. p.n.e.
Gdy grzesznik pysznił się, taranem burzył mury obronne, A ty go nie powstrzymałeś. Narody obce wstąpiły na Twój ołtarz, Dumnie deptali je sandałami; Ponieważ synowie Jerozolimy zbezcześcili rzeczy święte Pana, Zbezcześcili nieprawością ofiary Boże. Dlatego rzekł: Odrzućcie ich ode mnie;
Psalmy te zajmowały ważne miejsce i były szeroko rozpowszechnione we wczesnym Kościele. Są często przywoływane w różnych kodeksach i historiach z pierwszych kilku wieków ery chrześcijańskiej.
Zostało to uznane za nicość przed Bogiem, To było całkowicie zhańbione; Synowie i córki byli w ciężkiej niewoli, Zapieczętowano im szyję, wypalono ją wśród narodów.
Później zaginęły z niewyjaśnionych przyczyn i zostały odzyskane dla naszego użytku dopiero po upływie wielu stuleci.
Według ich grzechów uczynił im, Bo pozostawił ich w rękach zwycięzców. Odwrócił swe oblicze, by nie okazywać im litości, Młodzi i starzy oraz ich dzieci razem; Bo wszyscy źle postępowali, nie słuchając. I niebiosa się rozgniewały, A ziemia ich znienawidziła; Bo żaden człowiek na nim nie uczynił tego, co oni, A ziemia rozpoznała wszystko Sprawiedliwe sądy Twoje, Boże. Wystawiali synów Jerozolimy na pośmiewisko za nierządnice w niej żyjące; Każdy wędrowiec wchodził do środka w pełnym świetle dnia. Naśmiewali się ze swoich przewinień, tak jak sami mieli w zwyczaju to czynić; W pełnym świetle dnia ujawnili swoje nieprawości. A córki jerozolimskie zostały splugawione według Twojego wyroku, Ponieważ dopuścili się nieczystości poprzez nienaturalne stosunki seksualne. Z tego powodu odczuwam ból w jelitach i w moich wnętrznościach.
Oprócz walorów literackich, jakie daje trąbkowy rytm tych wersetów, mamy tu rozdział poruszającej historii starożytnej, spisany przez naocznego świadka. Pompejusz przybywa z Zachodu. Używa taranów na fortyfikacjach. Jego żołnierze bezczeszczą ołtarz. Zostaje zabity w Egipcie po straszliwej karierze. W „sprawiedliwych” z tych psalmów widzimy faryzeuszy; w „grzesznikach” widzimy saduceuszy. To epos o wielkim narodzie w obliczu wielkiego kryzysu. ROZDZIAŁ 1 Wzywałem Pana, gdy byłem w udręce, Do Boga, gdy grzesznicy nas atakują. Nagle usłyszałem przed sobą alarm wojenny; Powiedziałem: On mnie wysłucha, bo jestem pełen sprawiedliwości. Pomyślałem w sercu swoim, że jestem pełen sprawiedliwości, Ponieważ byłem zamożny i miałem dużo dzieci. Ich bogactwo rozprzestrzeniło się po całej ziemi, A ich chwała aż po krańce ziemi. Zostali wywyższeni aż do gwiazd; Powiedzieli, że nigdy nie będą kibicować. Lecz oni stali się zuchwali w swoim dobrobycie,
A jednak usprawiedliwię Cię, Boże, w prawości serca, Bo w Twoich wyrokach, Boże, objawia się Twoja sprawiedliwość. Bo oddałeś grzesznikom według ich uczynków, Tak, według ich grzechów, które były bardzo złe. Odsłoniłeś ich grzechy, aby jawny był Twój sąd;