Przypowieść o siewcy Ewangelia Mateusza 13:1-23 1 Tego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. 2 I zebrały się do Niego tak wielkie tłumy, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. 3 I mówił im wiele w przypowieściach, mówiąc: Oto siewca wyszedł, aby siać. 4 A gdy siał, niektóre ziarna padły na drogę i przyleciały ptaki, i wydziobały je. 5 Inne padły na miejsca skaliste, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo nie miały głębokiej gleby. 6 A gdy słońce wzeszło, spalił się i nie miał korzenia, więc uschł. 7 Inne zaś padło między ciernie, a ciernie wyrosły i zagłuszyły je. 8 Inne zaś padły na ziemię dobrą i wydały plon, jedne stokrotny, inne sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny. 9 Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha. 10 Wtedy przystąpili uczniowie i zapytali Go: Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach? 11 On im odpowiedział i rzekł: Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie jest dane. 12 Bo kto ma, temu będzie dodane i obfitować będzie; lecz kto nie ma, temu i to, co ma, zostanie zabrane. 13 Dlatego mówię do nich w przypowieściach, bo patrząc, nie widzą, i słuchając, nie słyszą ani nie rozumieją. 14 I spełnia się na nich proroctwo Izajasza, które mówi: Słysząc, będziecie słyszeć, a nie zrozumiecie, i patrząc, będziecie widzieć, a nie ujrzycie. 15 Bo otępiało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, żeby przypadkiem oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, i sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, a Ja bym ich nie uzdrowił. 16 Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą. 17 Bo zaprawdę powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli. 18 Posłuchajcie więc przypowieści o siewcy. 19 Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zostało zasiane w jego sercu. To jest ten, który otrzymał nasienie przy drodze. 20 A ten, który posiał ziarno na miejscu skalistym, to ten, który słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; 21 A jednak nie zapuścił w sobie korzenia, lecz jest wytrwały do czasu. Gdy bowiem przychodzi ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, od razu się gorszy.
1
22 A ten, który został posiany między ciernie, oznacza tego, który słucha słowa. Lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że staje się bezowocny. 23 A ten, który posiał ziarno na ziemię dobrą, to ten, który słucha słowa i rozumie je; który też wydaje owoc i wydaje: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny.
Ewangelia Marka 4:1-20 1 I znowu zaczął nauczać nad jeziorem. I zebrał się do Niego tak wielki tłum, że wszedł do łodzi i usiadł na morzu, a cały tłum był nad morzem na lądzie. 2 I nauczał ich wiele w przypowieściach i mówił im w nauce swojej: 3 Słuchajcie! Oto wyszedł siewca, aby siać. 4 I stało się, gdy siał, że jedno padło na drogę i przyleciały ptaki niebieskie, i wydziobały je. 5 A inne padło na miejsce skaliste, gdzie niewiele miało ziemi; i wnet wzeszło, bo gleba nie była głęboka. 6 Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliło się i nie miało korzenia, więc uschło. 7 Inne zaś padło między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je, i nie wydało owocu. 8 Inne zaś padły na ziemię dobrą i wydały owoc, wzeszły i wzrosły, i wydały: jedno trzydzieści, drugie sześćdziesiąt, a inne sto. 9 I rzekł im: Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha. 10 A gdy pozostał sam, ci, co przy Nim byli, razem z Dwunastoma, zaczęli Go pytać o przypowieść. 11 I rzekł im: Wam dano poznać tajemnicę królestwa Bożego, tym zaś, którzy są poza wami, wszystko to dzieje się w przypowieściach. 12 Aby patrząc, widzieli, a nie widzieli, i słuchając, słyszeli, a nie rozumieli, żeby się nie nawrócili i aby im grzechy nie były odpuszczone. 13 I rzekł im: Nie znacie tej przypowieści? Jakże więc poznacie wszystkie przypowieści? 14 Siewca sieje słowo. 15 A ci są tymi, którzy są przy drodze, gdzie zostaje zasiane słowo; ale gdy usłyszą, zaraz przychodzi szatan i porywa słowo zasiane w ich sercach. 16 Podobnie i ci, którzy na miejscu skalistym zostali posiani, gdy usłyszą słowo, natychmiast z radością je przyjmują, 17 A nie mają w sobie korzenia i są niestali tylko do czasu. Potem, gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie dla słowa, wnet się gorszą. 18 A ci są posiani między ciernie: ci, którzy słuchają słowa, 19 A troski tego świata i ułuda bogactwa, i pożądania innych rzeczy, wciskające się w serce człowieka, zagłuszają słowo, tak że staje się bezowocne. 20 A ci są zasiani na dobrej ziemi: ci, którzy słuchają słowa, przyjmują je i wydają owoc, jeden trzydziestokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, a drugi stokrotny.
Łukasza 8:4-15 4 A gdy się zebrał wielki lud i z miast przychodzili do Niego, rzekł w przypowieści: 5 Siewca wyszedł siać swoje ziarno. A gdy siał, jedno padło na drogę i zostało podeptane, a ptaki niebieskie je wydziobały. 6 Inne zaś padło na skałę i skoro wyrosło, uschło, bo nie miało wilgoci. 7 Inne znów padło między ciernie, a ciernie razem z nim wyrosły i zagłuszyły je. 8 A inne padło na ziemię dobrą i wzrosło, i wydało plon stokrotny. A gdy to powiedział, zawołał: Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha! 9 I pytali Go uczniowie Jego, mówiąc: Co to może być za przypowieść? 10 On zaś rzekł: Wam dano poznać tajemnice królestwa Bożego, innym zaś w przypowieściach, aby patrząc nie widzieli i słysząc nie rozumieli. 11 A oto przypowieść: Ziarnem jest słowo Boże. 12 Tymi na drodze są ci, którzy słuchają słowa; potem przychodzi diabeł i zabiera słowo z ich serca, żeby nie uwierzyli i nie byli zbawieni.
2
13 A na skale są ci, którzy, gdy usłyszą, z radością przyjmują słowo, lecz korzenia nie mają: wierzą do czasu, a w chwili pokusy odstępują. 14 A to, co padło między ciernie, oznacza tych, którzy, gdy usłyszą, odchodzą i zostają zagłuszeni przez troski, bogactwa i przyjemności życia, i nie wydają owocu doskonałego. 15 A to, co na dobrej ziemi, oznacza tych, którzy w dobrym i uczciwym sercu, usłyszawszy słowo, zachowują je i w cierpliwości wydają owoc.
3