رساله عمومی برنابا فصل ۱ ۱پسران و دخترانم ،به نام خداوندمان عیسی مسیح که ما را دوست داشت ،در آرامش ،شادی و خوشبختی را برای شما آرزومندم. ۲چون دانش فراوان شما را در مورد قوانین بزرگ و عالی خدا دریافتهام ،از روانهای مبارک و ستودنی شما بینهایت شادمانم ،زیرا شما به شایستگی فیضی را که در شما پیوند زده شده است ،دریافت کردهاید. ۳از این رو ،من سرشار از شادی هستم ،و بیشتر به نجاتیافتگان امیدوارم؛ زیرا به راستی روحی را میبینم که از سرچشمه پاک خدا در تو دمیده شده است: ۴با این اطمینان و یقین کامل ،از آن رو که از زمانی که به سخن گفتن با شما آغاز کردهام ،در راه شریعت خداوند که در مسیح است، بیش از حد معمول کامیاب شدهام. ۵از این رو ای برادران ،من نیز به راستی گمان میکنم که شما را بیش از جان خود دوست دارم ،زیرا در آن ،عظمت ایمان و محبت و همچنین امید به حیات آینده ساکن است. .۶بنابراین ،با توجه به اینکه اگر بخشی از آنچه دریافت کردهام را به شما منتقل کنم ،پاداشی برای من خواهد بود که به چنین ارواح خوبی خدمت کردهام ،سعی کردم چند کلمهای برای شما بنویسم تا همراه با ایمان شما ،دانش نیز کامل شود. ۷بنابراین ،سه چیز از جانب خداوند مقدر شده است :امید به زندگی؛ آغاز و انجام آن. ۸زیرا خداوند به وسیل هه انبیا ،گذشته را برای ما بیان کرده و آغاز آنچه را که خواهد آمد ،برای ما آشکار ساخته است. ۹از این رو ،چنانکه او گفته است ،بر ما واجب است که مقدستر و به قربانگاه او نزدیکتر شویم. ۱۰بنابراین ،من نه به عنوان یک معلم ،بلکه به عنوان یکی از شما ،تلش خواهم کرد تا چند نکته را پیش روی شما قرار دهم که به دلیل مختلف ،بتوانید با آنها شادتر شوید. فصل ۲ ۱پس چون این روزها به شدت شریر شدهاند و دشمن بر این جهان حاضر تسلط یافته است ،باید با جدیت بیشتری در پی داوریهای عادلنه خداوند باشیم. ۲اما یاران ایمان ما ترس و صبر هستند؛ یاران ما بردباری و پرهیزگاری. ۳در حالی که اینان در آنچه به خداوند مربوط میشود ،پاک میمانند ،حکمت و فهم و علم و دانش با ایشان شادمان میشوند. ۴زیرا خدا به وسیل هه جمیع انبیا به ما آشکار کرده است که او را دلیلی برای قربانیها و قربانیهای سوختنی و هدایای ما نیست .پس چنین میگوید« :کثرت قربانیهای شما برای من چه فایدهای دارد؟» این گفت هه خداوند است. ۵من از قربانیهای سوختنی قوچها و پیه پرواریها سیر شدهام و از خون گاوها و بزهای نر لذت نمیبرم. ۶وقتی که بیایید تا در حضور من حاضر شوید ،چه کسی این را از شما خواسته است؟ دیگر دربار مرا پایمال نخواهید کرد. ۷دیگر هدایای بیهوده نیاورید ،بخور نزد من مکروه است؛ هللها و سبتهای شما؛ دعوت به گردهماییها را نمیتوانم رد کنم ،گناه است ،حتی جلس هه رسمی؛ هللها و اعیاد مقرر شما را جان من نفرت دارد. ۸پس خدا این چیزها را منسوخ کرد تا شریعت جدید خداوند ما عیسی مسیح ،که از هرگونه یوغ چنین ضرورتی بیبهره است ،بتواند هدیه روحانی خود انسانها را داشته باشد. ۹زیرا خداوند بار دیگر به پیشینیان چنین میگوید :آیا هنگامی که پدران شما از سرزمین مصر بیرون آمدند ،من هیچ فرمانی در مورد قربانیهای سوختنی به آنها ندادم؟ ۱۰اما این را به ایشان امر کرده ،گفتم :هیچیک از شما در دل خود نسبت به همسایهاش بدی نیندیشد و سوگند دروغ را دوست نداشته باشد. ۱۱پس از آنجا که ما بیفهم نیستیم ،باید تدبیر پدر مهربان خود را درک کنیم .زیرا او با ما سخن میگوید ،زیرا میخواهد ما که در مورد قربانیها در همان اشتباه بودهایم ،بجوییم و راه نزدیک شدن به او را بیابیم. ۱۲و از این رو او چنین به ما میگوید :قربانی خدا (روحی شکسته است) ،قلبی شکسته و پشیمان که خدا آن را خوار نخواهد شمرد. ۱۳پس ای برادران ،باید با دقت بیشتری در مورد این چیزهایی که به نجات ما مربوط میشود ،تحقیق کنیم تا مبادا دشمن به درون ما راه یابد و ما را از زندگی روحانیمان محروم سازد. ۱۴از این رو ،او بار دیگر در این باره به ایشان میگوید« :دیگر مانند امروز روزه نخواهید گرفت تا صدایتان به گوش جهانیان برسد». ۱۵آیا روزه ای که من برگزیده ام چنین است؟ روزی که انسان جان خود را رنج دهد؟ آیا سر خود را مانند نی خم کند و پلس و خاکستر زیر خود بگستراند؟ آیا این را روزه و روز مقبول خداوند می نامی؟ ۱۶اما به ما چنین میگوید« :آیا روزهداری که من میپسندم این نیست که بندهای شرارت را بگشایید ،بارهای سنگین را سبک کنید و ستمدیدگان را آزاد سازید و هر یوغ را بشکنید؟» ۱۷آیا این نیست که نان خود را به گرسنگان بدهی و فقیران رانده شده را به خانه خود بیاوری؟ چون برهنه را میبینی ،او را بپوشانی و خود را از قوم خود پنهان نکنی؟ ۱۸آنگاه نور تو چون صبح طلوع خواهد کرد و سلمتی تو به سرعت خواهد رویید و پارسایی تو پیشاپیش تو خواهد خرامید و جلل خداوند پاداش تو خواهد بود.