Skip to main content

Persian - The General Epistle of Barnabas

Page 1

‫رساله عمومی برنابا‬ ‫فصل ‪۱‬‬ ‫‪ ۱‬پسران و دخترانم‪ ،‬به نام خداوندمان عیسی مسیح که ما را دوست داشت‪ ،‬در آرامش‪ ،‬شادی و خوشبختی را برای شما آرزومندم‪.‬‬ ‫‪ ۲‬چون دانش فراوان شما را در مورد قوانین بزرگ و عالی خدا دریافتهام‪ ،‬از روانهای مبارک و ستودنی شما بینهایت شادمانم‪ ،‬زیرا شما‬ ‫به شایستگی فیضی را که در شما پیوند زده شده است‪ ،‬دریافت کردهاید‪.‬‬ ‫‪ ۳‬از این رو‪ ،‬من سرشار از شادی هستم‪ ،‬و بیشتر به نجاتیافتگان امیدوارم؛ زیرا به راستی روحی را میبینم که از سرچشمه پاک خدا در تو‬ ‫دمیده شده است‪:‬‬ ‫‪ ۴‬با این اطمینان و یقین کامل‪ ،‬از آن رو که از زمانی که به سخن گفتن با شما آغاز کردهام‪ ،‬در راه شریعت خداوند که در مسیح است‪،‬‬ ‫بیش از حد معمول کامیاب شدهام‪.‬‬ ‫‪ ۵‬از این رو ای برادران‪ ،‬من نیز به راستی گمان میکنم که شما را بیش از جان خود دوست دارم‪ ،‬زیرا در آن‪ ،‬عظمت ایمان و محبت و‬ ‫همچنین امید به حیات آینده ساکن است‪.‬‬ ‫‪ .۶‬بنابراین‪ ،‬با توجه به اینکه اگر بخشی از آنچه دریافت کردهام را به شما منتقل کنم‪ ،‬پاداشی برای من خواهد بود که به چنین ارواح خوبی‬ ‫خدمت کردهام‪ ،‬سعی کردم چند کلمهای برای شما بنویسم تا همراه با ایمان شما‪ ،‬دانش نیز کامل شود‪.‬‬ ‫‪ ۷‬بنابراین‪ ،‬سه چیز از جانب خداوند مقدر شده است‪ :‬امید به زندگی؛ آغاز و انجام آن‪.‬‬ ‫‪ ۸‬زیرا خداوند به وسیل هه انبیا‪ ،‬گذشته را برای ما بیان کرده و آغاز آنچه را که خواهد آمد‪ ،‬برای ما آشکار ساخته است‪.‬‬ ‫‪ ۹‬از این رو‪ ،‬چنانکه او گفته است‪ ،‬بر ما واجب است که مقدستر و به قربانگاه او نزدیکتر شویم‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬بنابراین‪ ،‬من نه به عنوان یک معلم‪ ،‬بلکه به عنوان یکی از شما‪ ،‬تلش خواهم کرد تا چند نکته را پیش روی شما قرار دهم که به دلیل‬ ‫مختلف‪ ،‬بتوانید با آنها شادتر شوید‪.‬‬ ‫فصل ‪۲‬‬ ‫‪ ۱‬پس چون این روزها به شدت شریر شدهاند و دشمن بر این جهان حاضر تسلط یافته است‪ ،‬باید با جدیت بیشتری در پی داوریهای عادلنه‬ ‫خداوند باشیم‪.‬‬ ‫‪ ۲‬اما یاران ایمان ما ترس و صبر هستند؛ یاران ما بردباری و پرهیزگاری‪.‬‬ ‫‪ ۳‬در حالی که اینان در آنچه به خداوند مربوط میشود‪ ،‬پاک میمانند‪ ،‬حکمت و فهم و علم و دانش با ایشان شادمان میشوند‪.‬‬ ‫‪ ۴‬زیرا خدا به وسیل هه جمیع انبیا به ما آشکار کرده است که او را دلیلی برای قربانیها و قربانیهای سوختنی و هدایای ما نیست‪ .‬پس چنین‬ ‫میگوید« ‪:‬کثرت قربانیهای شما برای من چه فایدهای دارد؟» این گفت هه خداوند است‪.‬‬ ‫‪ ۵‬من از قربانیهای سوختنی قوچها و پیه پرواریها سیر شدهام و از خون گاوها و بزهای نر لذت نمیبرم‪.‬‬ ‫‪ ۶‬وقتی که بیایید تا در حضور من حاضر شوید‪ ،‬چه کسی این را از شما خواسته است؟ دیگر دربار مرا پایمال نخواهید کرد‪.‬‬ ‫‪ ۷‬دیگر هدایای بیهوده نیاورید‪ ،‬بخور نزد من مکروه است؛ هللها و سبتهای شما؛ دعوت به گردهماییها را نمیتوانم رد کنم‪ ،‬گناه است‪ ،‬حتی‬ ‫جلس هه رسمی؛ هللها و اعیاد مقرر شما را جان من نفرت دارد‪.‬‬ ‫‪ ۸‬پس خدا این چیزها را منسوخ کرد تا شریعت جدید خداوند ما عیسی مسیح‪ ،‬که از هرگونه یوغ چنین ضرورتی بیبهره است‪ ،‬بتواند هدیه‬ ‫روحانی خود انسانها را داشته باشد‪.‬‬ ‫‪ ۹‬زیرا خداوند بار دیگر به پیشینیان چنین میگوید‪ :‬آیا هنگامی که پدران شما از سرزمین مصر بیرون آمدند‪ ،‬من هیچ فرمانی در مورد‬ ‫قربانیهای سوختنی به آنها ندادم؟‬ ‫‪ ۱۰‬اما این را به ایشان امر کرده‪ ،‬گفتم‪ :‬هیچیک از شما در دل خود نسبت به همسایهاش بدی نیندیشد و سوگند دروغ را دوست نداشته باشد‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬پس از آنجا که ما بیفهم نیستیم‪ ،‬باید تدبیر پدر مهربان خود را درک کنیم‪ .‬زیرا او با ما سخن میگوید‪ ،‬زیرا میخواهد ما که در مورد‬ ‫قربانیها در همان اشتباه بودهایم‪ ،‬بجوییم و راه نزدیک شدن به او را بیابیم‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬و از این رو او چنین به ما میگوید‪ :‬قربانی خدا (روحی شکسته است)‪ ،‬قلبی شکسته و پشیمان که خدا آن را خوار نخواهد شمرد‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬پس ای برادران‪ ،‬باید با دقت بیشتری در مورد این چیزهایی که به نجات ما مربوط میشود‪ ،‬تحقیق کنیم تا مبادا دشمن به درون ما راه‬ ‫یابد و ما را از زندگی روحانیمان محروم سازد‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬از این رو‪ ،‬او بار دیگر در این باره به ایشان میگوید« ‪:‬دیگر مانند امروز روزه نخواهید گرفت تا صدایتان به گوش جهانیان برسد»‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬آیا روزه ای که من برگزیده ام چنین است؟ روزی که انسان جان خود را رنج دهد؟ آیا سر خود را مانند نی خم کند و پلس و خاکستر‬ ‫زیر خود بگستراند؟ آیا این را روزه و روز مقبول خداوند می نامی؟‬ ‫‪ ۱۶‬اما به ما چنین میگوید« ‪:‬آیا روزهداری که من میپسندم این نیست که بندهای شرارت را بگشایید‪ ،‬بارهای سنگین را سبک کنید و‬ ‫ستمدیدگان را آزاد سازید و هر یوغ را بشکنید؟»‬ ‫‪ ۱۷‬آیا این نیست که نان خود را به گرسنگان بدهی و فقیران رانده شده را به خانه خود بیاوری؟ چون برهنه را میبینی‪ ،‬او را بپوشانی و‬ ‫خود را از قوم خود پنهان نکنی؟‬ ‫‪ ۱۸‬آنگاه نور تو چون صبح طلوع خواهد کرد و سلمتی تو به سرعت خواهد رویید و پارسایی تو پیشاپیش تو خواهد خرامید و جلل‬ ‫خداوند پاداش تو خواهد بود‪.‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Persian - The General Epistle of Barnabas by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu