جوئل فصل 1 ۱کلم خداوند که به یوئیل بن فتوئیل نازل شد. 2ای پیرمردان این را بشنوید و ای همه ساکنان زمین گوش فرا دهید .آیا این در روزگار شما بوده یا حتی در روزگار پدرانتان؟ 3به فرزندان خود از آن بگویید و فرزندان خود را به فرزندان خود و فرزندان خود را به نسل دیگر بگویند. 4آنچه را که کرم خرما به جا گذاشته است ،ملخ خورده است .و آنچه ملخ به جا گذاشته است ،کرم خرچنگ خورده است .و آنچه را که کرم خرچنگ به جا گذاشته است ،کاترپیلر خورده است. 5ای مستان بیدار شوید و گریه کنید .و ای همه شراب خواران به خاطر شراب نو زوزه بکشید .زیرا از دهان تو بریده شده است. 6زیرا قومی قوی و بی شمار بر سرزمین من آمده است که دندانهایش دندانهای شیر است و دندانهای گونه شیر بزرگی دارد. 7تاک مرا خراب کرده و درخت انجیر مرا پارس کرده است .شاخه های آن سفید می شود. 8مانند باکرهای که گونی بسته است برای شوهر جوانیاش ناله کن. 9هدیه گوشت و هدایای نوشیدنی از خانه خداوند منقطع میشود .کاهنان ،وزرای خداوند ،عزاداری می کنند. 10مزرعه ویران است ،زمین ماتم دارد .زیرا که ذرت هدر می رود .شراب نو خشک می شود ،روغن خشک می شود. 11ای کشاورزان خجالت بکشید .ای تاکستان ها برای گندم و جو زوزه بکشید .زیرا محصول مزرعه از بین رفته است. 12تاک خشک شد و درخت انجیر خشک شد .درخت انار و نخل و سیب و همه درختان صحرا پژمرده میشوند زیرا شادی از پسران انسان خشک شده است. 13ای کاهنان ببندید و زاری کنید .ای خادمان مذبح فریاد بزنید ،ای خادمان خدای من بیایید و تمام شب را در جامه بخوابید ،زیرا که قربانی گوشت و هدایای نوشیدنی از خانه خدای شما منع شده است. 14روزه را تقدیس کنید ،مجلسی تشریف بیاورید ،مشایخ و جمیع ساکنان زمین را در خانه یهوه خدای خود جمع کنید، و نزد خداوند فریاد بزنید، 15افسوس برای آن روز !زیرا که روز خداوند نزدیک است و از جانب خداوند قادر مطلق خواهد آمد. 16آیا گوشت در برابر چشمان ما قطع نشده است ،آری ،شادی و سرور از خانه خدای ما؟ 17دانهها زیر کلوخهایشان پوسیده است ،انبارها متروک میشوند ،انبارها خراب میشوند .زیرا ذرت پژمرده شده است. 18جانوران چگونه ناله می کنند !گله های گاو حیران هستند ،زیرا چراگاه ندارند .آری ،گله های گوسفند ویران شده اند. 19ای خداوند ،به سوی تو فریاد خواهم زد ،زیرا آتش مراتع بیابان را گرفته و شعله همه درختان صحرا را سوزانده است. 20وحشهای صحرا نیز نزد تو فریاد میزنند ،زیرا نهرهای آب خشک شدهاند و چراگاههای بیابان را آتش گرفته است. فصل 2 1در صهیون در شیپور بنوازید و در کوه مقددس من زنگ خطر را به صدا درآورید .جمیع ساکنان زمین بلرزند زیرا که روز خداوند میآید ،زیرا نزدیک است. 2روز تاریکی و تاریکی ،روز ابرها و تاریکی غلیظ ،چنانکه صبح بر کوهها گسترد .قوم بزرگ و نیرومند .هرگز مانند آن وجود نداشته است و پس از آن نیز نخواهد بود ،حتی تا سالهای بسیاری از نسل. 3آتش پیشاپیش آنها را می بلعد .و پشت سر آنها شعله ای شعله ور است .زمین در برابر آنها مانند باغ عدن است و در پشت سر آنها بیابانی متروک است .بله ،و هیچ چیز از آنها فرار نخواهد کرد. 4ظاهر آنها مانند ظاهر اسب است .و به عنوان سواران ،آنها نیز خواهند دوید.