Skip to main content

Persian - The Book of Prophet Amos

Page 1

‫آموس‬ ‫فصل ‪۱‬‬ ‫‪ ۱‬سخنان عاموس‪ ،‬که از چوپانان تقوع بود‪ ،‬و آنها را در مورد اسرائیل در ایام عزیا‪ ،‬پادشاه یهودا‪ ،‬و در ایام یربعام پسر یوآش‪ ،‬پادشاه‬ ‫اسرائیل‪ ،‬دو سال قبل از زلزله دید‪.‬‬ ‫‪ ۲‬و او گفت« ‪:‬خداوند از صهیون غرش خواهد کرد و آواز خود را از اورشلیم بلند خواهد نمود و خیمههای چوپانان سوگواری خواهند کرد‬ ‫و قله کرمل خشک خواهد شد»‪.‬‬ ‫‪ ۳‬خداوند چنین میگوید ‪:‬به سبب سه و چهار تقصیر دمشق‪ ،‬عقوبتش را نخواهم برگردانید زیرا که جلعاد را با خرمنکوبهای آهنین کوبیدند‪.‬‬ ‫‪ ۴‬اما من آتشی به خاندان حزائیل خواهم فرستاد که کاخهای بنهدد را خواهد سوزاند‪.‬‬ ‫‪ ۵‬و پشتبندهای دمشق را خواهم شکست و ساکنان را از دشت آون و صاحب عصا را از خانه عدن منقطع خواهم ساخت ‪.‬و خداوند میگوید ‪:‬‬ ‫قوم سوریه به قیر به اسیری خواهند رفت‪.‬‬ ‫‪ ۶‬خداوند چنین میگوید ‪:‬به سبب سه و چهار تقصیر غزه‪ ،‬عقوبتش را نخواهم برگردانید زیرا که تمامی اسیران را به اسیری بردند تا ایشان‬ ‫را به ادوم تسلیم کنند‪.‬‬ ‫‪ ۷‬اما آتشی بر دیوارهای غزه خواهم فرستاد که کاخهایش را خواهد سوزاند‪.‬‬ ‫‪ ۸‬و ساکنان را از اشدود و صاحب عصا را از اشقلون منقطع خواهم ساخت و دست خود را بر عقرون فرود خواهم آورد و بقیه فلسطینیان‬ ‫هلک خواهند شد‪ ،‬فرموده خداوند یهوه است‪.‬‬ ‫‪ ۹‬خداوند چنین میگوید ‪:‬به سبب سه و چهار گناه صور‪ ،‬عقوبتش را نخواهم برگردانید زیرا که تمامی اسیران را به ادوم تسلیم کردند و عهد‬ ‫برادرانه را به یاد نیاوردند‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬اما آتشی بر دیوارهای صور خواهم فرستاد که کاخهایش را خواهد سوزاند‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬خداوند چنین میگوید ‪:‬به سبب سه و چهار گناه ادوم‪ ،‬عقوبتش را نخواهم برگردانید زیرا که برادر خود را با شمشیر تعاقب نمود و رحم‬ ‫و شفقت را تباه ساخت و خشم او پیوسته میدرید و غضب خود را تا به ابد نگاه میداشت‪.‬‬ ‫بصره را خواهد سوزاند‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬اما آتشی بر تیمان خواهم فرستاد که کاخهای ب ر‬ ‫‪ ۱۳‬خداوند چنین میگوید ‪:‬به سبب سه و چهار تقصیر بنیعمون‪ ،‬عقوبتش را نخواهم برگردانید زیرا که زنان حامله جلعاد را پاره پاره کردند‬ ‫تا حدود خود را وسیع سازند‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬اما من آتشی در تمام دیوارهای ربه خواهم افروخت که کاخهایش را خواهد سوزاند‪ ،‬با غرش در روز نبرد‪ ،‬با تندباد در روز گردباد‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬و خداوند میگوید پادشاه ایشان به اسیری خواهد رفت‪ ،‬او و سرورانش جمیعاا‪.‬‬ ‫فصل ‪۲‬‬ ‫‪ ۱‬خداوند چنین میگوید ‪:‬به سبب سه و چهار تقصیر موآب‪ ،‬عقوبتش را نخواهم برگردانید زیرا که استخوانهای پادشاه ادوم را آهک‬ ‫سوزانید‪.‬‬ ‫‪ ۲‬اما من آتشی بر موآب خواهم فرستاد و قصرهای قرریوت را خواهد سوزاند و موآب با غوغا و فریاد و صدای شیپور خواهد مرد‪.‬‬ ‫‪ ۳‬و خداوند میگوید ‪:‬من داور را از میانش منقطع خواهم ساخت و هم هه سرورانش را با وی خواهم کشت‪.‬‬ ‫‪ ۴‬خداوند چنین میگوید ‪:‬به سبب سه و چهار تقصیر یهودا‪ ،‬عقوبتش را نخواهم برگردانید زیرا که شریعت خداوند را خوار شمردند و‬ ‫فرامین او را نگاه نداشتند و دروغهای ایشان ایشان را گمراه کرد‪ ،‬دروغهایی که پدرانشان به آنها سلوک نمودند‪.‬‬ ‫‪ ۵‬اما من آتشی بر یهودا خواهم فرستاد و کاخهای اورشلیم را خواهد سوزاند‪.‬‬ ‫‪ ۶‬خداوند چنین میگوید ‪:‬به سبب سه و چهار گناه اسرائیل‪ ،‬عقوبتش را نخواهم برگردانید‪ ،‬زیرا که عادل را به نقره و فقیر را به جفت کفش‬ ‫فروختند‪.‬‬ ‫‪ ۷‬که از خاک زمین بر سر فقیران ناله میکنند و راه حلیمان را منحرف میسازند‪ ،‬و مرد و پدرش به یک دختر درمیآیند تا نام مقدس مرا‬ ‫بیحرمت کنند‪.‬‬ ‫‪ ۸‬و بر رختهایی که نزد هر قربانگاه گرو گذاشته شده است‪ ،‬میخوابند و شراب محکومان را در خانه خدای خود مینوشند‪.‬‬ ‫‪ ۹‬اما من اموریان را که قدشان مانند قد سروهای آزاد بود و مانند بلوط تنومند‪ ،‬پیش روی ایشان هلک کردم؛ اما میوههایشان را از بال و‬ ‫ریشههایشان را از پایین نابود ساختم‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬و من شما را از زمین مصر بیرون آوردم و چهل سال در بیابان رهبری کردم تا سرزمین اموریان را به تصرف آورید‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬و از پسران شما انبیا و از جوانان شما نذیره قرار دادم ‪.‬آیا چنین نیست ای بنیاسرائیل؟ خداوند میگوید‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬اما شما به نذیرهها شراب دادید تا بنوشند و به انبیا امر کردید که نبوت نکنند‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬اینک‪ ،‬من زیر شما فشرده شدهام‪ ،‬چنانکه گاری پر از بافهها فشرده میشود‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬بنابراین‪ ،‬گریز از تیزروها نابود میشود‪ ،‬و زورآور نیروی خود را تقویت نمیکند‪ ،‬و جباران خویشتن را رهایی نخواهند داد‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬و آنکه کمان را به دست میگیرد‪ ،‬نخواهد ایستاد و آنکه تیزپا است‪ ،‬جان خود را نخواهد رهانید و آنکه اسب سوار است‪ ،‬جان خود را‬ ‫نخواهد رهانید‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬و خداوند میگوید ‪:‬آن که در میان جباران شجاع است‪ ،‬در آن روز برهنه خواهد گریخت‪.‬‬


‫آموس‬

‫فصل ‪۳‬‬ ‫‪ ۱‬ای بنیاسرائیل‪ ،‬این کلم را بشنوید که خداوند علیه شما‪ ،‬علیه تمامی خاندانی که از سرزمین مصر بیرون آوردم‪ ،‬گفته است‪:‬‬ ‫‪ ۲‬من فقط شما را از میان تمام قبایل زمین شناختهام ‪.‬بنابراین‪ ،‬شما را به خاطر تمام گناهانتان مجازات خواهم کرد‪.‬‬ ‫‪ ۳‬آیا دو نفر میتوانند با هم راه بروند‪ ،‬جز اینکه با هم توافق کرده باشند؟‬ ‫‪ ۴‬آیا شیری در جنگل غرش میکند‪ ،‬اگر شکاری نداشته باشد؟ آیا شیر جوان از لنهاش فریاد میزند‪ ،‬اگر چیزی نگرفته باشد؟‬ ‫‪ ۵‬آیا پرندهای میتواند در دامی بر زمین بیفتد‪ ،‬در حالی که هیچ دامی برای او نیست؟ آیا کسی میتواند دامی از زمین بردارد‪ ،‬در حالی که‬ ‫هیچ دامی نگرفته باشد؟‬ ‫‪ ۶‬آیا ک رررننا در شهر نواخته شود و مردم نترسند؟ آیا بلیی در شهری رخ دهد و خداوند آن را انجام نداده باشد؟‬ ‫خداوندگار یهوه کاری نمیکند جز اینکه راز خویش را به بندگانش انبیا مکشوف میسازد‪.‬‬ ‫‪ ۷‬بیشک‬ ‫ر‬ ‫‪ ۸‬شیر غرش کرده است‪ ،‬کیست که نترسد؟ خداوند یهوه سخن گفته است‪ ،‬کیست که نبوت نکند؟‬ ‫‪ ۹‬در قصرهای ارشدود و قصرهای سرزمین مصر اعلن کنید و بگویید« ‪:‬بر کوههای سامره جمع شوید و آشوبهای عظیم را در میان آن و‬ ‫ستمدیدگان را در میان آن ببینید»‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬زیرا خداوند میگوید آنانی که ظلم و غارت را در کاخهای خود ذخیره میکنند‪ ،‬درستکاری نمیدانند‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬بنابراین خداوند یهوه چنین میگوید ‪:‬دشمنی در اطراف زمین خواهد بود و قوت تو را از تو به زیر خواهد کشید و کاخهایت غارت‬ ‫خواهد شد‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬خداوند چنین میگوید ‪:‬چنانکه چوپان دو پا یا تکهای از گوش را از دهان شیر بیرون میآورد‪ ،‬همچنین بنیاسرائیل که در سامره در گوش هه‬ ‫رختخواب و در دمشق در فراشی ساکنند‪ ،‬بیرون آورده خواهند شد‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬خداوند یهوه‪ ،‬خدای لشکرها‪ ،‬میگوید ‪:‬بشنوید و در خاندان یعقوب شهادت دهید‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬زیرا در روزی که عقوبت گناهان اسرائیل را بر او خواهم رسانید‪ ،‬مذبحهای بیتئیل را نیز مجازات خواهم کرد و شاخهای مذبح بریده‬ ‫شده‪ ،‬به زمین خواهند افتاد‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬و خداوند میگوید ‪:‬خانه زمستانی را با خانه تابستانی خراب خواهم کرد و خانههای عاج از بین خواهند رفت و خانههای بزرگ نابود‬ ‫خواهند شد‪.‬‬ ‫فصل ‪۴‬‬ ‫‪ ۱‬ای گاوان باشان که در کوهستان سامره هستید‪ ،‬این کلم را بشنوید‪ ،‬که بر فقیران ظلم میکنید و نیازمندان را پایمال میکنید‪ ،‬و به آقایان‬ ‫خود میگویید ‪:‬بیاورید تا بنوشیم!‬ ‫‪ ۲‬خداوند یهوه به قدوسیت خود قسم خورده است که اینک ایامی بر تو خواهد آمد که تو را با قلبها و نسل تو را با قلبهای ماهیگیری‬ ‫خواهد گرفت‪.‬‬ ‫‪ ۳‬و خداوند میگوید« ‪:‬و شما از شکافها بیرون خواهید رفت‪ ،‬هر گاوی از آنچه پیش روی اوست‪ ،‬و آنها را به داخل قصر خواهید انداخت»‪.‬‬ ‫‪ ۴‬به بیتئیل بیایید و گناه کنید؛ در جلجال گناه را زیاد کنید؛ و هر صبح قربانیهای خود را بیاورید‪ ،‬و بعد از سه سال دهیکهای خود را‪.‬‬ ‫‪ ۵‬و قربانی شکرگزاری با خمیرمایه بگذرانید و هدایای رایگان را اعلم و منتشر کنید‪ ،‬زیرا خداوند یهوه میگوید ‪:‬این شما را خوش میآید‪،‬‬ ‫ای بنیاسرائیل‪.‬‬ ‫‪ ۶‬و من نیز در همه شهرهای شما به شما دندانهای تمیز و در همه جای شما به نان محتاج دادهام‪ ،‬اما خداوند میگوید که به سوی من‬ ‫بازگشت نکردید‪.‬‬ ‫‪ ۷‬و نیز باران را از شما بازداشتم‪ ،‬هنگامی که هنوز سه ماه به درو مانده بود ‪.‬و بر یک شهر باران باراندم و بر شهر دیگر نباراندم ‪.‬بر‬ ‫یک قطعه زمین باران بارید و قطعه زمینی که بر آن باران بارید‪ ،‬خشک نشد‪.‬‬ ‫‪ ۸‬پس دو یا سه شهر برای نوشیدن آب به یک شهر هجوم آوردند‪ ،‬اما سیراب نشدند ‪.‬با این حال‪ ،‬خداوند میگوید ‪:‬شما به سوی من بازگشت‬ ‫نکردید‪.‬‬ ‫‪ ۹‬من شما را به باد سموم و کپک مبتل کردم ‪.‬هنگامی که باغها و تاکستانها و انجیرها و زیتونهای شما نمو کردند‪ ،‬کرم خرما آنها را‬ ‫خورد ‪.‬با این حال‪ ،‬خداوند میگوید ‪:‬شما به سوی من بازگشت نکردید‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬من وبا را به رسم مصر در میان شما فرستادم ‪.‬جوانان شما را با شمشیر کشتم و اسبان شما را غارت کردم و بوی بد اردوگاههای شما‬ ‫را به مشامتان رساندم ‪.‬با این حال‪ ،‬خداوند میگوید ‪:‬به سوی من بازگشت نکردید‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬من برخی از شما را سرنگون کردم‪ ،‬همانطور که خدا سدوم و عموره را سرنگون کرد‪ ،‬و شما مانند شعلههای آتش بودید که از میان‬ ‫شعلههای آتش کنده شدند ‪.‬با این حال‪ ،‬خداوند میگوید ‪:‬شما به سوی من بازگشت نکردید‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬بنابراین‪ ،‬ای اسرائیل‪ ،‬با تو چنین خواهم کرد؛ و چون چنین خواهم کرد‪ ،‬ای اسرائیل‪ ،‬برای ملقات با خدای خود آماده شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬زیرا اینک‪ ،‬آن که کوهها را میسازد و باد را میآفریند و انسان را از فکر خود آگاه میسازد‪ ،‬آن که صبح را به تاریکی تبدیل میکند و بر‬ ‫بلندیهای زمین میخرامد‪ ،‬یهوه خدای لشکرها نام اوست‪.‬‬ ‫فصل ‪۵‬‬ ‫‪ ۱‬ای خاندان اسرائیل‪ ،‬این سخن را که علیه شما میگویم‪ ،‬یعنی مرثیهای را بشنوید‪.‬‬ ‫‪ ۲‬باکره اسرائیل افتاده است؛ دیگر برنخواهد خاست؛ در سرزمین خود رها شده است؛ کسی نیست که او را برخیزاند‪.‬‬


‫آموس‬

‫‪ ۳‬زیرا خداوند یهوه چنین میگوید ‪:‬شهری که با هزار نفر بیرون رفت‪ ،‬صد نفر و شهری که با صد نفر بیرون رفت‪ ،‬ده نفر برای خاندان‬ ‫اسرائیل باقی خواهد گذاشت‪.‬‬ ‫‪ ۴‬زیرا خداوند به خاندان اسرائیل چنین میگوید ‪:‬مرا بجویید تا زنده بمانید‪.‬‬ ‫‪ ۵‬اما بیتئیل را نجویید و به جلجال داخل نشوید و به بئرشبع مروید‪ ،‬زیرا جلجال البته به اسیری خواهد رفت و بیتئیل نابود خواهد شد‪.‬‬ ‫‪ ۶‬خداوند را بجویید و زنده بمانید‪ ،‬مبادا او همچون آتشی در خاندان یوسف زبانه بکشد و آن را بسوزاند و کسی در بیتئیل نباشد که آن را‬ ‫خاموش کند‪.‬‬ ‫‪ ۷‬شما که داوری را به افسنتین تبدیل میکنید و عدالت را در زمین ترک میکنید‪،‬‬ ‫‪ ۸‬آن کس را بجویید که هفت ستاره و جبار را آفرید و سایه مرگ را به صبح تبدیل کرد و روز را با شب تاریک ساخت‪ ،‬آن که آبهای دریا‬ ‫را فرا خواند و آنها را بر روی زمین ریخت ‪:‬خداوند نام اوست‪.‬‬ ‫‪ ۹‬که غارتشدگان را در برابر زورمندان تقویت میکند‪ ،‬تا غارتشدگان به دژ حمله کنند‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬از کسی که در دادگاه توبیخ میکند‪ ،‬نفرت دارند و از کسی که به راستی سخن میگوید‪ ،‬بیزارند‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬زیرا چون شما فقیر را پایمال میکنید و بارهای گندم از او میگیرید‪ ،‬خانههایی از سنگهای تراشیده بنا کردهاید‪ ،‬اما در آنها ساکن‬ ‫نخواهید شد؛ تاکستانهای دلپذیر غرس کردهاید‪ ،‬اما از شراب آنها نخواهید نوشید‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬زیرا من از گناهان بسیار و گناهان عظیم شما آگاهم ‪:‬عادلن را آزار میدهند‪ ،‬رشوه میگیرند و فقیران را از حقشان در دادگاه منحرف‬ ‫میکنند‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬بنابراین‪ ،‬عاقلن در آن زمان سکوت خواهند کرد‪ ،‬زیرا زمان بدی است‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬نیکویی را بجویید و نه بدی را‪ ،‬تا زنده بمانید‪ ،‬و بدینسان یهوه‪ ،‬خدای لشکرها‪ ،‬با شما خواهد بود‪ ،‬چنانکه گفتید‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬از بدی نفرت کنید و خوبی را دوست بدارید‪ ،‬و در محکمه عدالت را برقرار سازید‪ ،‬شاید که یهوه خدای لشکرها بر بازماندگان یوسف‬ ‫ترحم فرماید‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬بنابراین یهوه‪ ،‬خدای لشکرها‪ ،‬خداوند چنین میگوید« ‪:‬در هم هه کوچهها ناله و شیون خواهد بود و در هم هه راهها خواهند گفت« ‪:‬افسوس !‬ ‫افسوس »!و دهقانان را به سوگواری و آنانی را که در نوحهگری ماهرند به نوحهگری دعوت خواهند کرد‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬و در تمام تاکستانها ناله و شیون خواهد بود‪ ،‬زیرا خداوند میگوید ‪:‬من از تو عبور خواهم کرد‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬وای بر شما که روز خداوند را آرزو میکنید !این روز برای شما به چه درد میخورد؟ روز خداوند تاریکی است و نه روشنایی‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬چنانکه گویی مردی از شیری فرار کرده و خرسی به او برخورده است‪ ،‬یا گویی مردی به خانهای درآمده و دستش را به دیوار تکیه‬ ‫داده و ماری او را گزیده است‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬آیا روز خداوند تاریکی نخواهد بود و نه روشنایی؟ آیا بسیار تاریک نخواهد بود و هیچ روشنایی در آن نیست؟‬ ‫‪ ۲۱‬من از اعیاد شما بیزارم‪ ،‬از آنها بیزارم‪ ،‬و در محافل مقدس شما بویی نخواهم شنید‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬اگرچه قربانیهای سوختنی و هدایای آردی خود را برای من تقدیم کنید‪ ،‬آنها را نخواهم پذیرفت و قربانیهای سلمتی پرواریهای شما را‬ ‫نیز منظور نخواهم داشت‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬صدای سرودهایت را از من دور کن‪ ،‬زیرا نغمه بربطهایت را نخواهم شنید‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬بلکه بگذارید عدالت مانند آب و عدالت مانند نهر خروشان جاری شود‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬ای خاندان اسرائیل‪ ،‬آیا چهل سال در بیابان برای من قربانی و هدیه گذرانیدید؟‬ ‫کیون خود را‪ ،‬تصاویر خود را‪ ،‬ستاره خدای خود را که برای خود ساختهاید‪ ،‬حمل کردهاید‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬اما شما خیم هه مولوخ و‬ ‫ر‬ ‫‪ ۲۷‬بنابراین‪ ،‬خداوند که نامش خدای لشکرهاست‪ ،‬میگوید« ‪:‬من شما را به آن سوی دمشق به اسارت خواهم برد»‪.‬‬ ‫فصل ‪۶‬‬ ‫‪ ۱‬وای بر آنان که در صهیون آسوده خاطرند و در کوه سامره توکل دارند‪ ،‬آنان که سرور امتهایی نامیده میشوند که خاندان اسرائیل به‬ ‫ایشان آمدند!‬ ‫ت فلسطینیان فرود آیید ‪.‬آیا آنها از این ممالک بهترند یا حدودشان از‬ ‫ت بزرگ بروید‪ ،‬سپس به رج ر‬ ‫‪ ۲‬به کرلنه بروید و ببینید‪ ،‬و از آنجا به رحما ر‬ ‫حدود شما بزرگتر است؟‬ ‫‪ ۳‬شما که روز بد را دور میکنید و جایگاه ظلم را نزدیک میآورید‪،‬‬ ‫‪ ۴‬که بر تختهای عاج میخوابند و بر بسترهای خود دراز میشوند و برهها را از گله و گوسالهها را از میان طویله میخورند‪.‬‬ ‫‪ ۵‬که با نوای بربط میسرایند و مانند داوود آلت موسیقی را برای خود اختراع میکنند‪.‬‬ ‫‪ ۶‬که شراب را در کاسهها مینوشند و خود را به بهترین عطرها تدهین میکنند‪ ،‬اما برای مصیبت یوسف غمگین نمیشوند‪.‬‬ ‫‪ ۷‬بنابراین‪ ،‬اکنون ایشان با اسیران نخستین به اسیری خواهند رفت‪ ،‬و ضیافت آنانی که خود را دراز کردند‪ ،‬برچیده خواهد شد‪.‬‬ ‫‪ ۸‬خداوند یهوه به ذات خود قسم خورده است‪ ،‬یهوه خدای لشکرها میگوید ‪:‬من از جلل یعقوب بیزارم و از کاخهایش نفرت دارم‪ ،‬بنابراین‬ ‫شهر را با هر چه در آن است تسلیم خواهم کرد‪.‬‬ ‫‪ ۹‬و اگر ده نفر در یک خانه باقی بمانند‪ ،‬ایشان خواهند مرد‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬و عموی کسی او را با کسی که او را سوزانده است‪ ،‬برمیدارد تا استخوانها را از خانه بیرون آورد‪ ،‬و به کسی که در کنارههای خانه‬ ‫است میگوید« ‪:‬آیا هنوز کسی نزد تو هست؟ »و او میگوید« ‪:‬نه »‪.‬آنگاه او میگوید« ‪:‬ساکت باش‪ ،‬زیرا نمیتوانیم نام خداوند را ذکر کنیم»‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬زیرا اینک خداوند فرمان میدهد و خانه بزرگ را به رخنهها و خانه کوچک را به شکافها خواهد زد‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬آیا اسبان بر صخره خواهند دوید؟ آیا کسی آنجا را با گاوان شخم خواهد زد؟ زیرا که شما انصاف را به زهر و میوه عدالت را به‬ ‫شوکران تبدیل کردهاید‪.‬‬


‫آموس‬

‫‪ ۱۳‬شما که از پوچی شادمان هستید و میگویید« ‪:‬آیا ما به قدرت خود شاخها را برای خود نگرفتیم؟»‬ ‫‪ ۱۴‬اما اینک‪ ،‬ای خاندان اسرائیل‪ ،‬یهوه خدای لشکرها میگوید ‪:‬من قومی را بر ضد شما خواهم برانگیخت و ایشان شما را از مدخل حمات‬ ‫تا نهر بیابان آزار خواهند رساند‪.‬‬ ‫فصل ‪۷‬‬ ‫‪ ۱‬خداوند یهوه به من چنین نشان داد ‪:‬و اینک‪ ،‬در ابتدای روییدن جوانههای اخیر‪ ،‬ملخها را شکل داد؛ و اینک جوانههای اخیر‪ ،‬پس از‬ ‫چمنزنی پادشاه بود‪.‬‬ ‫‪ ۲‬و چون از خوردن علف زمین فارغ شدند‪ ،‬گفتم ‪:‬ای خداوند یهوه‪ ،‬التماس میکنم که مرا ببخشی‪ ،‬یعقوب به دست که برخیزد؟ زیرا که او‬ ‫کوچک است‪.‬‬ ‫‪ ۳‬خداوند از این کار پشیمان شد ‪.‬چنین نخواهد شد‪ ،‬خداوند میگوید‪.‬‬ ‫‪ ۴‬خداوند یهوه به من چنین نشان داد ‪:‬و اینک خداوند یهوه آتش را به مجادله خواند و آن ژرفای عظیم را سوزانید و قسمتی را بلعید‪.‬‬ ‫‪ ۵‬آنگاه گفتم ای خداوند یهوه‪ ،‬از تو التماس میکنم که یعقوب به دست که برخیزد زیرا که او کوچک است‪.‬‬ ‫‪ ۶‬خداوند از این کار پشیمان شد ‪.‬این نیز نخواهد شد‪ ،‬خداوند یهوه میگوید‪.‬‬ ‫‪ ۷‬او بدینگونه به من نشان داد ‪:‬و اینک‪ ،‬خداوند بر دیواری که از شاقول ساخته شده بود‪ ،‬ایستاده بود و شاقولی در دست داشت‪.‬‬ ‫‪ ۸‬و خداوند به من گفت« ‪:‬ای عاموس‪ ،‬چه میبینی؟ »گفتم« ‪:‬یک شاقول »‪.‬آنگاه خداوند گفت« ‪:‬اینک من شاقولی در میان قوم خود اسرائیل‬ ‫قرار میدهم ‪.‬دیگر از ایشان عبور نخواهم کرد»‪.‬‬ ‫‪ ۹‬و مکانهای بلند اسحاق ویران و معابد اسرائیل ویران خواهد شد و من با شمشیر بر ضد خاندان یربعام خواهم برخاست‪.‬‬ ‫صیا‪ ،‬کاهن بریتئیل‪ ،‬نزد یر بربعام‪ ،‬پادشاه اسرائیل‪ ،‬فرستاد و گفت« ‪:‬عاموس در میان خاندان اسرائیل علیه تو دسیسه کرده است و‬ ‫‪ ۱۰‬آنگاه ا ر رم ر‬ ‫این سرزمین نمیتواند سخنان او را تحمل کند»‪.‬‬ ‫ا‬ ‫‪ ۱۱‬زیرا عاموس چنین میگوید ‪:‬یربعام به شمشیر خواهد مرد و اسرائیل مطمئنا از سرزمین خود به اسارت خواهد رفت‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬و امصیا به عاموس گفت« ‪:‬ای رائی‪ ،‬برو و به سرزمین یهودا فرار کن و در آنجا نان بخور و نبوت کن»‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬اما دیگر در بیتئیل نبوت مکن‪ ،‬زیرا آنجا کلیسای کوچک پادشاه و صحن پادشاه است‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬آنگاه عاموس در جواب امصیا گفت« ‪:‬من نه نبی هستم و نه پسر نبی‪ ،‬بلکه چوپانی بودم و میوه درخت انجیر را جمع میکردم»‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬و خداوند مرا در حالی که از عقب گله میرفتم‪ ،‬گرفت و خداوند به من گفت« ‪:‬برو و برای قوم من اسرائیل نبوت کن»‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬پس اکنون کلم خداوند را بشنو ‪:‬تو میگویی ‪:‬بر ضد اسرائیل نبوت مکن و بر ضد خاندان اسحاق سخن مگو‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬بنابراین خداوند چنین میگوید ‪:‬زن تو در شهر فاحشه خواهد شد و پسران و دخترانت به شمشیر خواهند افتاد و سرزمین تو با ریسمان‬ ‫تقسیم خواهد شد و تو در سرزمین نجس خواهی مرد و اسرائیل مطمئنا ا از سرزمین خود به اسارت خواهد رفت‪.‬‬ ‫فصل ‪۸‬‬ ‫‪ ۱‬خداوند یهوه به من چنین نشان داد ‪:‬و اینک سبدی از میوه تابستانی‪.‬‬ ‫‪ ۲‬و او گفت« ‪:‬عاموس‪ ،‬چه میبینی؟ »گفتم« ‪:‬سبدی از میوه تابستانی »‪.‬آنگاه خداوند به من گفت« ‪:‬انتها بر قوم من اسرائیل رسیده است؛‬ ‫دیگر از ایشان نخواهم گذشت»‪.‬‬ ‫‪ ۳‬و خداوند یهوه میگوید ‪:‬در آن روز سرودهای معبد به ناله تبدیل خواهد شد و در هر جا اجساد بسیار خواهد بود و آنها را در سکوت‬ ‫بیرون خواهند انداخت‪.‬‬ ‫‪ ۴‬ای شما که نیازمندان را میبلعید تا فقیران زمین را نابود کنید‪ ،‬این را بشنوید!‬ ‫‪ ۵‬که میگویند« ‪:‬ماه نو کی میگذرد تا غله بفروشیم و سبت کی میشود تا گندم بیرون بریزیم؟ »و ایفه را کوچک و مثقال را بزرگ میکنند و‬ ‫ترازوها را به فریب جعل میکنند‪.‬‬ ‫‪ ۶‬تا فقیر را به نقره و نیازمند را به جفت کفش بخریم‪ ،‬و تفاله گندم را بفروشیم؟‬ ‫‪ ۷‬خداوند به جلل یعقوب قسم خورده است که هیچ یک از کارهای ایشان را هرگز فراموش نخواهم کرد‪.‬‬ ‫‪ ۸‬آیا زمین به خاطر این نخواهد لرزید و همه ساکنان آن سوگواری نخواهند کرد؟ و مانند سیل طغیان نخواهد کرد و مانند سیل مصر به‬ ‫بیرون رانده شده غرق نخواهد شد‪.‬‬ ‫‪ ۹‬و خداوند یهوه میگوید ‪:‬در آن روز واقع خواهد شد که من آفتاب را در ظهر غروب خواهم داد و زمین را در روز روشن تاریک خواهم‬ ‫ساخت‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬و عیدهای شما را به ماتم و همه سرودهای شما را به مرثیه تبدیل خواهم کرد و بر همه کمرها پلس و بر هر سری طاسی خواهم آورد‬ ‫و آن را مانند ماتم پسر یگانه و پایانش را مانند روزی تلخ خواهم گردانید‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬اینک خداوند یهوه میگوید ‪:‬ایامی میآید که قحطی در زمین خواهم فرستاد‪ ،‬نه قحطی نان و نه تشنگی آب‪ ،‬بلکه قحطی شنیدن کلم‬ ‫خداوند‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬و ایشان از دریا تا دریا و از شمال تا شرق سرگردان خواهند شد و به هر سو خواهند دوید تا کلم خداوند را بجویند‪ ،‬اما آن را نخواهند‬ ‫یافت‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬در آن روز‪ ،‬دوشیزگان زیبا و جوانان از تشنگی ضعف خواهند کرد‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬آنانی که به گناه سامره قسم میخورند و میگویند« ‪:‬خدای تو ای دان‪ ،‬زنده است »و «شیوه بئرشبع زنده است»‪ ،‬حتی آنها نیز خواهند‬ ‫افتاد و دیگر برنخواهند خاست‪.‬‬


‫آموس‬

‫فصل ‪۹‬‬ ‫آخرین آنها را‬ ‫سر هم هه آنها را از تن جدا کنید و‬ ‫‪ ۱‬خداوند را دیدم که بر قربانگاه ایستاده بود و گفت« ‪:‬به‬ ‫سردر آن بزنید تا ستونها بلرزند و ر‬ ‫ر‬ ‫ر‬ ‫با شمشیر خواهم کشت؛ هر که از آنها بگریزد‪ ،‬نخواهد گریخت و هر که از آنها رهایی یابد‪ ،‬رهایی نخواهد یافت»‪.‬‬ ‫‪ ۲‬اگر به جهنم فرو روند‪ ،‬دست من ایشان را از آنجا خواهد گرفت؛ اگر به آسمان صعود کنند‪ ،‬ایشان را از آنجا فرود خواهم آورد‪.‬‬ ‫‪ ۳‬و اگر خود را در قله کرمل پنهان کنند‪ ،‬ایشان را تفتیش کرده‪ ،‬از آنجا بیرون خواهم آورد؛ و اگر از نظر من در قعر دریا پنهان باشند‪ ،‬از‬ ‫آنجا به مار فرمان خواهم داد تا ایشان را بگزد‪.‬‬ ‫‪ ۴‬و اگر به اسارت دشمنان خود بروند‪ ،‬شمشیر را در آنجا فرمان خواهم داد تا ایشان را بکشد ‪.‬و چشمان خود را بر ایشان برای بدی خواهم‬ ‫دوخت و نه برای نیکی‪.‬‬ ‫‪ ۵‬و خداوند یهوه صبایوت آن کسی است که زمین را لمس میکند و آن گداخته میشود و همه ساکنانش ماتم میگیرند و آن مانند سیل کاملا‬ ‫طغیان میکند و مانند سیل مصر غرق خواهد شد‪.‬‬ ‫‪ ۶‬اوست که داستانهای خود را در آسمان بنا میکند و لشکر خود را در زمین بنیان مینهد؛ اوست که آبهای دریا را فرا میخواند و آنها را بر‬ ‫روی زمین میریزد ‪:‬نام او یهوه است‪.‬‬ ‫‪ ۷‬خداوند میگوید ‪:‬ای بنیاسرائیل‪ ،‬آیا شما برای من مانند فرزندان حبشه نیستید؟ آیا من اسرائیل را از سرزمین مصر و فلسطینیان را از‬ ‫کفتور و سوریان را از قیر بیرون نیاوردم؟‬ ‫‪ ۸‬اینک چشمان خداوند یهوه بر این مملکت گناهکار است و من آن را از روی زمین هلک خواهم کرد‪ ،‬مگر اینکه خاندان یعقوب را بالکل‬ ‫هلک کنم‪ ،‬خداوند میگوید‪.‬‬ ‫‪ ۹‬زیرا اینک من فرمان خواهم داد و خاندان اسرائیل را در میان همه امتها غربال خواهم کرد‪ ،‬چنانکه غله در غربال غربال میشود‪ ،‬اما‬ ‫کوچکترین دانهای بر زمین نخواهد افتاد‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬هم هه گناهکاران قوم من که میگویند ‪:‬شر به ما نخواهد رسید و ما را از خود باز نخواهد داشت‪ ،‬به شمشیر خواهند مرد‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬در آن روز‪ ،‬خیمه داوود را که افتاده است‪ ،‬برپا خواهم کرد و شکافهایش را مرمت خواهم نمود؛ و ویرانههایش را برپا خواهم کرد و‬ ‫آن را مانند ایام پیشین بنا خواهم نمود‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬تا ایشان بقیه ادوم و همه امتهایی را که به اسم من نامیده میشوند‪ ،‬به تصرف آورند‪ ،‬خداوند که این را میکند میگوید‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬اینک خداوند میگوید‪ ،‬ایامی میآید که شخمزن به دروگر خواهد رسید و پایمالکننده انگور به کاشتنده تخم؛ و کوهها شراب شیرین‬ ‫خواهند ریخت و جمیع تپهها آب خواهد شد‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬و اسیران قوم خود اسرائیل را باز خواهم آورد و ایشان شهرهای ویران را بنا کرده‪ ،‬در آنها ساکن خواهند شد و تاکستانها غرس کرده‪،‬‬ ‫از شراب آنها خواهند نوشید و باغها خواهند ساخت و میوه آنها را خواهند خورد‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬و من آنها را در سرزمینشان غرس خواهم کرد و دیگر از سرزمینی که به آنها دادهام‪ ،‬کنده نخواهند شد‪ ،‬این است فرمودهی یهوه‬ ‫خدای تو‪.‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Persian - The Book of Prophet Amos by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu