Issuu

‫متلونه‬ ‫څپرکی ‪1‬‬ ‫‪ ۱‬د بنى ِاسرِئيلو د بادشاه دِؤد د زوئ سليمان ِامثال‬ ‫‪2‬په حکمت ِو لرښوونو پوهيدل؛ د پوهيدو ټکي درک کول؛‬ ‫‪3‬د حکمت‪ ،‬عدِلت‪ ،‬قضاوت ِو عدل د لرښوونې ررلسه کول؛‬ ‫‪4‬ساده ره فرحت ورکول‪ ،‬ځوِن ره علم ِو عقل ورکول‪.‬‬ ‫‪5‬هوښيار سړی به ِوري ِو زده کړه به زیاره کړي ‪ِ.‬و یو پوه سړی به هوښيار مشورې ررلسه کړي‪:‬‬ ‫‪ ۶‬ـــ په یوه متل ِو رفسير پوهېدل؛ د هوښيارِنو خبرې‪ِ ،‬و د هغوی رورې خبرې‪.‬‬ ‫‪۷‬د ما الک خخدِئ وېره د پوهې پېل دے‪ ،‬خو ِحمقان د احکمت ِو لرښوونې نه نفرت کوى‪.‬‬ ‫‪۸‬زما زویه‪ ،‬د خپل پلر نصيحت وِورئ ِو د خپلې مور شریعت مه پرېږده‪:‬‬ ‫‪۹‬ځکه چې هغوئ به ستا په سر د فضل زیور وى‪ِ ،‬و ستا په غاړه کښې به زنجير وى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬زما زویه‪ ،‬کۀ چرې ګناهګارِن را رِښکاره کړى‪ ،‬نو رِضى نۀ یې‪.‬‬ ‫‪۱۱‬کۀ هغوئ ووِئى چې رِشى زمونږ سره رِشى‪ ،‬رِځئ چې د وینې په ِنتظار کښېنو‪ ،‬د بې سببه بې ګناه خلقو د پاره په پټه کښې پټ شو‪.‬‬ ‫‪12‬رِځئ چې د قبر په څير ژوندي رير کړو ‪ِ.‬و په ټوله کې‪ ،‬لکه څنګه چې په کندې کې ښکته کيږي‪:‬‬ ‫‪۱۳‬مونږ به ټول قيمتی مالونه پيدِ کړو‪ ،‬خپل کورونه به د غنيمت نه ډک کړو‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬زمونږ په مينځ کښې خپله لوټه وِچوه ‪.‬رِځئ چې ټول یو پرس ولرو‪:‬‬ ‫‪۱۵‬زما زویه‪ ،‬د هغوئ سره په لره مه ځه ‪.‬خپل پښه د دوی له لرې منع کړه‪:‬‬ ‫‪۱۶‬ځکه چې د هغوئ پښې بدۍ ره منډې وهى ِو د وینې رویولو ره یې بيړه وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۷‬بيشکه چې جال د هر مرغۍ په نظر کې بې ځایه خپریږي‪.‬‬ ‫‪ِ۱۸‬و هغوئ د خپلو وینو په ِنتظار کښېناستل ‪.‬دوی په پټه روګه د خپل ژوند لپاره پټ دي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هم د هر چا لرې چې د ګټې للچ وي ‪.‬کوم چې د هغې د مالکينو ژوند ِخلي‪.‬‬ ‫‪20‬حکمت پرره چيغې وهي ‪.‬هغې په کوڅو کې خپل غږ وویل‪:‬‬ ‫‪۲۱‬هغۀ د غونډې په مخکښې ځائ کښې‪ ،‬د دروِزو په پرِنستو کښې چغې وهى‪ ،‬په ښار کښې خپلې خبرې دِسې بيانوي‪،‬‬ ‫‪ِ ۲۲‬ے ساده خلقو‪ ،‬څومره وخت به راسو سادگي خوښوئ؟ ِو مسخره کوونکي په خپلو سپکاویو خوښ دي‪ِ ،‬و ِحمقان د پوهې څخه کرکه‬ ‫لري؟‬ ‫‪۲۳‬زما په ملمتولو باندې را ره وګرځوه‪ ،‬ګوره‪ ،‬زه به خپل روح راسو ره روی کړم‪ ،‬زه به راسو ره زما خبرې بيان کړم‪.‬‬ ‫‪۲۴‬ځکه چې ما رِوغوښتل خو راسو ِنکار وکړ ‪.‬ما خپل لس ِوږد کړ‪ِ ،‬و هيچا پام نه دی کړی‪.‬‬ ‫‪۲۵‬خو راسو زما ټولې مشورې رد کړې‪ِ ،‬و راسو زما د ملمتولو څخه هيڅ هم ونه غوښتل‪:‬‬ ‫‪ ۲٦‬زز ۀ به ستا په مصيبت خندِ وکړم ‪.‬کله چې ستا وېره رِشي زه به ملنډې وهم‪.‬‬ ‫‪27‬کله چې ستاسو ویره د رباهۍ په څير رِشي‪ِ ،‬و ستاسو رباهي د طوفان په څير رِشي ‪.‬کله چې پر راسو رکليف ِو غم رِشي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬بيا به هغوئ ما ره پکارى خو زۀ به جوِب نۀ ورکوم ‪.‬دوی به ما ژر لټوي‪ ،‬مګر دوی به ما ونه موند‪:‬‬ ‫‪۲۹‬ځکه چې هغوئ د علم نه کرکه وکړه ِو د ما الک خخدِئ نه وېره یې غوره نه کړه‪.‬‬ ‫‪۳۰‬هغوئ زما هيڅ مشوره ونه منله‪ ،‬هغوئ زما ټول ملمتو ره سپکاوے وکړ‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬نو هغوئ به د خپلى طریقه ميوه وخوري ِزؤ دز خپلو سامانونو نه به ډک شى‪.‬‬ ‫‪۳۲‬ځکه چې د ساده خلقو شا ګرځېدل به هغوئ ووژنى‪ِ ،‬و د ِحمقانو خوشحالى به هغوئ رباه کوى‪.‬‬ ‫‪۳۳‬خو څوک چې ما ره غوږ ونيسى هغه به په ِمن کې ِوسېږى‪ِ ،‬و د بدى نه به خاموشه شى‪.‬‬ ‫فصل ‪2‬‬ ‫‪1‬زما زویه‪ ،‬که ره زما خبرې ومني ِو زما حکمونه له را سره پټ کړي‪.‬‬ ‫‪2‬نو خپل غوږونه حکمت ره رِوباسئ ِو خپل زړه عقل ره وِړوئ‪.‬‬ ‫‪3‬هو‪ ،‬که راسو د پوهې په ِړه غږ وکړئ ِو د پوهې لپاره خپل غږ پورره کړئ‪.‬‬ ‫‪۴‬که ره هغه د سپينو زرو په شان لټوې ِو د پټو خزِنو په شان یې لټوې‪.‬‬ ‫‪۵‬نو بيا به د ما الک خخدِئ په ویره باندې پوهه شى ِو د خخدِئ پاک پوهه به مو پيدِ کړه‪.‬‬ ‫‪۶‬ځکه چې ما الک خخدِئ احکمت ورکوى‪ ،‬د هغۀ د خولې نه علم ِو پوهه رِځى‪.‬‬ ‫‪۷‬هغه د صاداقانو دپاره ښه احکمت کوى‪ ،‬هغه د هغوئ د پاره چې په نېغه چلن کوى د خندِ وړ دى‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغه د عدِلت لره سارى‪ِ ،‬و د خپلو مقدسانو لره سارى‪.‬‬ ‫‪۹‬نو ره به په صدِقت‪ ،‬عدِلت ِو ِنصاف باندې پوه شې ‪.‬هو‪ ،‬هره ښه لره‪.‬‬ ‫‪10‬کله چې حکمت ستا زړه ره ننوځي‪ِ ،‬و پوهه ستا روح ره خوشحاله وي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬حکمت به را ساری‪ ،‬عقل به را ساری‪:‬‬ ‫‪12‬را د بدکاره لر نه بچ کړه‪ ،‬د هغه سړي نه چې بدې خبرې کوي‪.‬‬