Skip to main content

Pashto - The Gospels and the Acts of the Apostles

Page 1

‫انجیلونه او د سوولنو اعمال‬


‫فهرست‬

‫د متی انجیل‬

‫‪1‬‬

‫د مرقس انجیل‬

‫‪29‬‬

‫د لوقا انجیل‬

‫‪47‬‬

‫د یوحنا انجیل‬

‫‪77‬‬

‫د سسولنو اعمال‬

‫‪100‬‬


‫میتیو‬ ‫څپرکی ‪1‬‬ ‫‪1‬د عیسی مسیح د نسل کتاب‪ ،‬د داود زوی‪ ،‬د ابراهیم زوی‪.‬‬ ‫‪2‬ابراهیم اسحاق زیږیدلی؛ او اسحاق یعقوب پیدا کړ ‪.‬او یعقوب د یهودا او د هغه وروڼه پیدا کړل‪.‬‬ ‫‪۳‬د یهوداه نه فارس او زارا د تامر نه پېدا شول ‪.‬او فارس اسروم پیدا کړ ‪.‬او اسروم ارام پیدا کړ‪.‬‬ ‫‪ ۴‬د ارام نه امیناداب پیدا شو ‪.‬او امیناداب ناسون پیدا کړ ‪.‬او ناسون سالمون پیدا کړ‪.‬‬ ‫‪ ۵‬او سلمون د راخاب څخه بوعز پیدا کړ ‪.‬او بوز د روت څخه عوبید پیدا کړ ‪.‬او عوبید د یسى زوئ‪.‬‬ ‫‪ ۶‬د یسي نه داؤد بادشاه پیدا شو ‪.‬د داؤد بادشاه د هغې نه سلیمان پېدا شو چې د اوریاس ښځه وه‪.‬‬ ‫‪۷‬د سلیمان نه رابعام پېدا شو ‪.‬رابعام ابیا پیدا کړ ‪.‬او ابیا آسا پیدا شو‪.‬‬ ‫‪۸‬او آسا یوسفط پیدا کړ ‪.‬او د یوسفط څخه یورام پیدا شو ‪.‬او یورام اوزیاس پیدا شو‪.‬‬ ‫‪۹‬اوزیاس د یواتام زوئ ‪.‬او یواتم د اخز زوی پیدا کړ ‪.‬او اخز حزقیاس پیدا شو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او حزقیاس د منساس پیدا شو ‪.‬او مناسس امون پیدا کړ ‪.‬او امون یوسیاس پیدا کړ‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او یوسیاس د یکونیا او د هغه وروڼه پیدا کړل‪ ،‬د هغه وخت په اړه چې دوی بابل ته وړل شوي وو‪:‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې هغوئ بابل ته راوړل شول‪ ،‬یکونیا د سلتىیل پېدا شو ‪.‬او سلتیایل زربابیل پیدا شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬د زربابل نه ابیود پیدا شو ‪.‬او ابیود الیاقیم پیدا کړ ‪.‬الیاقیم عزور پیدا کړ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او عزور سدوک پیدا کړ ‪.‬او سدوک د اخیم زوی پیدا کړ ‪.‬او اخیم الیود پیدا کړ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬د الیود نه االعزر پیدا شو ‪.‬او العزر متان پیدا شو ‪.‬او متان یعقوب پیدا کړ‪.‬‬ ‫عیسى پیدا شو چه مسیح ورته ویلے شو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ دد یعققوب نه دد مریم خاوند یوسف پیدا شو چه دد هغے نه‬ ‫ى‬ ‫‪ ۱۷‬نو د ابراهیم نه نیولې تر داؤد پورې ټول څوارلس نسلونه دي ‪.‬او د داؤد څخه تر بابل ته د وړلو پورې څوارلس نسلونه دي ‪.‬او د بابل له‬ ‫لیږدولو څخه تر مسیح پورې څوارلس نسلونه دي‪.‬‬ ‫عیسى مسیح پېدا کیدل په دې احکمت کښې وو ‪:‬کله چې د هغۀ مور مریم د یوسف سره پېدا شوه‪ ،‬د هغوئ د یوځائ کېدو نه‬ ‫‪۱۸‬اوس دد‬ ‫ى‬ ‫ق‬ ‫مخکښې هغه د قرو قُ القدس د ماشوم سره وموندل شوه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو بیا د هغې میړه یوسف چې یو عادل سړی و او نه یې غوښتل چې د هغې لپاره د خلکو مثال وګرځي‪ ،‬نو هغه یې په پټه توګه‬ ‫پریښوده‪.‬‬ ‫‪۲۰‬خو کله چې هغه په دې فکر کولو‪ ،‬نو د څښتن فرښته په خوب کې هغه ته راښکاره شوه او ویې ویل ‪:‬ای یوسف‪ ،‬د داود زویه‪ ،‬مه‬ ‫ډارېږه چې د خپلې میرمنې مریم سره ځان ته بوځي‪ ،‬ځکه چې هغه څه چې په هغې کې زیږیدلي دي ‪.‬د روُ القدس څخه‪.‬‬ ‫عیسى کېږدى‪ ،‬ځکه چې هغه به خپل خلق د هغوئ د ګناهونو نه بچ کړى‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬هغه به یو زوئ وزېږى او د هغۀ نوم به‬ ‫ى‬ ‫ق‬ ‫‪۲۲‬اوس دا هر څۀ وشول د دې دپاره چې د ما الک خدائ د پېغمبر په وسیله هغه خبرې پوره شى‪،‬‬ ‫‪۲۳‬ګوره‪ ،‬یوه پېغله به ولدت ولري او یو زوی به وزېږوي او د هغه نوم به عمانوئیل کېږدي‪ ،‬چې تعبیر یې دا دی‪ ،‬چې خدای زموږ سره‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪۲۴‬نو یوسف د خوب نه راویښ شو لکه څنګه چې د ما الک قخدائ فرښتې ورته قحکم ورکړی وو‪ ،‬او خپله ښځه یې ورسره بوتله‪:‬‬ ‫‪۲۵‬او هغه یې تر هغې نه پېژانده چې خپل اولني زېږېدلی زوی یې نه وي زېږولی‪ ،‬نو د هغه نوم یې یسوع کېښود‪.‬‬ ‫فصل ‪2‬‬ ‫‪۱‬کله چې عیسی د هیرودیس پادشاه په وخت کې د یهودا په بیت لحم کې زیږیدلی و‪ ،‬ګورئ‪ ،‬د ختیځ څخه یروشلم ته هوښیاران راغلل‪.‬‬ ‫‪ ۲‬هغه ووئیل چه دد یهودیانو بادشاه چرته پیدا شوى دى؟ ځکه چې موږ په ختیځ کې د هغه ستوری لیدلی دی او د هغه عبادت کولو ته‬ ‫راغلي یو‪.‬‬ ‫‪۳‬کله چې هیرودیس بادشاه دا خبرې واوریدې نو هغه او ټول یروشلم د هغۀ سره سخت خفه شو‪.‬‬ ‫‪ ٤‬کله چه هغۀ دد خلقو ټول مشران کاهنان ادؤ دد شرعے عالمان راغونډ کړل نو دد هغوئ نه ئے وغوښتل چه مسیح چرته پیدا شى‪.‬‬ ‫‪۵‬هغوئ هغۀ ته ووئیل‪” ،‬د یهوداه په بیت لحم کښې‪ ،‬ځکه چې دا د پېغمبر له خوا لیکل شوى دى‪،‬‬ ‫‪۶‬او ته د یهوداه په قملک کښې بیت لحم د یهوداه په ټولو بادشاهانو کښې کم نه یې‪ ،‬ځکه چې ستا نه به یو والي راشى چې زما په خلقو بنى‬ ‫ااسرائیلو به حکومت کوى‪.‬‬ ‫‪ ۷‬بیا هیرودیس چه په پټه کښے هوښیاران راوبلل نو دد هغوئ نه ئے په دقت سره تپوس وکړو چه ستورى په کوم وخت راښکاره شو‪.‬‬ ‫‪۸‬هغۀ هغوئ بیت لحم ته ولېږل او ورته یې ووئیل‪” ،‬لړ شئ او د ځوان ماشوم لټون وکړئ ‪.‬او کله چې تاسو هغه وموند‪ ،‬ما ته بیا خبر‬ ‫راکړئ چې زه هم راشم او د هغه عبادت وکړم‪.‬‬ ‫‪۹‬کله چې هغوئ د بادشاه خبره واورېده نو لړل ‪.‬او وګورئ‪ ،‬هغه ستوری چې دوی په ختیځ کې ولید‪ ،‬د دوی په مخکې روان شو‪ ،‬تر هغه‬ ‫پورې چې هغه راغی او د هغه ځای په لور ودرېد چې ځوان ماشوم و‪.‬‬ ‫‪۱۰‬کله چې هغوئ ستورى ولیدلو نو هغوئ په ډیره خوشحالۍ سره خوشحاله شول‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬کله چه هغوئ کور ته ورننوتل نو هغه وړوکی ماشوم دد هغۀ مور مریم سره ولیدو ادؤ په سجده ئے شو ادؤ دد هغۀ سجده ئے وکړه ادؤ کله‬ ‫چه هغوئ خپل خزانے خلص کړل نو هغۀ ته ئے سوغاتونه وړاندے کړل ‪.‬سره زر‪ ،‬لوبان او مرر‪.‬‬ ‫‪1‬‬


‫متیو‬

‫‪۱۲‬ادؤ دد قخدائے نه په خوب کښے خبردارے شو چه هغوئ هیرودیس ته واپس نۀ شى‪ ،‬نو هغوئ په بله لر خپل وطن ته روان شول‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې هغوئ لړل‪ ،‬نو د ما الک قخدائ فرښته په خوب کښې یقوسف ته راښکاره شوه او وې فرمائیل‪” ،‬پاڅېږه او هغه ماشوم او د هغه‬ ‫مور واخله او امصر ته وتښته‪ ،‬تر څو چې زۀ تا ته خبر ورنه کړم‪ ،‬هلته اوسېږه ‪.‬هیرود به د هغه ځوان ماشوم په لټه کې وي چې هغه له‬ ‫منځه یوسي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې هغه پاڅېد‪ ،‬نو هغه ماشوم او مور یې د شپې له خوا بوتلل او مصر ته روان شو‪:‬‬ ‫‪۱۵‬او د هیرودیس تر مرګ پورې هلته قوو‪ ،‬د دې دپاره چې د ما الک قخدائ د پېغمبر په وسیله هغه خبره پوره شي‪ ،‬چې ما خپل زوئ د‬ ‫امصر نه راوغوښتو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬کله چې هیرودیس ولیدل چې د هوښیارانو سره ملنډې وهل کیږي نو ډېر غصه شو او بهر یې ولېږل او د بیت لحم او د هغې په ټولو‬ ‫ساحلونو کې یې ټول هغه ماشومان ووژل چې د دوه کالو نه کم عمر وو ‪.‬هغه وخت چې هغه په زړه پورې د پوهانو څخه پوښتنه کړې وه‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نو هغه خبره پوره شوه چې د یرمي پېغمبر وینا وه‪،‬‬ ‫‪۱۸‬په راما کښې دد ژړا او ژړا او لوئ ماتم آواز اورېدلے شو‪ ،‬راحیل به د خپلو بچو دپاره ژاړۀ او راحت به نۀ وى‪ ،‬ځکه چې هغوئ نۀ‬ ‫وى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬خو کله چې هیرودیس مړ شو نو د ما الک قخدائ یوه فرښته په امصر کښې یوسف ته په خوب کښې راښکاره شوه‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او ویې ویل ‪:‬پاڅېږه او هغه ماشوم او د هغه مور واخله او د اسراییلو خاورې ته لړ شه‪ ،‬ځکه چې هغوی مړه شوي دي چې د ماشوم د‬ ‫ژوند په لټه کې وو‪.‬‬ ‫‪۲۱‬هغه پاڅېد او هغه ماشوم او د هغه مور یې له ځانه سره یوړل او د اسرائیلو خاورې ته راغلو‪.‬‬ ‫‪۲۲‬خو کله چې هغه واورېدل چې ارخلوس په یهوداه کې د خپل پلر هیرودیس په کوټه کې بادشاهى کوي‪ ،‬نو هغه ته د تللو نه وېرېده‪،‬‬ ‫سره له دې چې په خوب کې د قخدائ پاک خبردارى ورکړو‪ ،‬هغه د ګلیل برخو ته لړو‪.‬‬ ‫‪۲۳‬نو هغه راغلو او د ناصرت په نوم په ښار کښې اوسېدو‪ ،‬د دې دپاره چې هغه خبره پوره شي چې د پېغمبرانو لخوا وئیلى شوى قوو‪ ،‬هغه‬ ‫به د ناصرى په نوم یادېږى‪.‬‬ ‫دریم څپرکی‬ ‫یحیى بپتسمه ورکوونکى راغلو او د یهوداه په دښته کښې یې تبلیغ وکړو‪،‬‬ ‫‪۱‬په دې ورځو کښې‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲‬ادؤ وئے وئیل چه توبه وباسئ ځکه چه دد آسمان بادشاهئ نزدے دے‪.‬‬ ‫‪۳‬ځکه چې دا هغه څوک دے چې د عیاشى پېغمبر په ذریعه وئیلى شوى قوو‪ ،‬چې په دښته کښې د یو چا آواز راغلے دے‪ ،‬چې د ما الک‬ ‫قخدائ لره تیاره کړه‪ ،‬د هغۀ لرې سمې کړه‪.‬‬ ‫‪ ٤‬هماغه یوحنا د اوښ د ویښتانو جامې اغوستې وې او د څرمنې کمربند یې په غاړه و ‪.‬او د هغه غوښه د ملخانو او وحشي شاتو وه‪.‬‬ ‫‪۵‬بیا د یروشلم‪ ،‬ټوله یهوداه او د اقردن په شاوخوا کښې ټوله علقه هغۀ ته لړه‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ په اقردن کښے دد هغۀ بپتسمه ئے ورکړه ادؤ دد هغوئ دد قګناهقونو ااقرار وکړو‪.‬‬ ‫‪۷‬خو کله چې هغۀ ولیدل چې ډېر فریسیان او صدوقیان د هغۀ بپتسمه ته راتلل‪ ،‬نو هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬اے د مارانو نسله‪ ،‬چا تاسو ته‬ ‫خبردارے درکړے دے چې د راتلونکے غضب نه وتښتئ؟‬ ‫‪8‬نو د توبې لپاره میوه راوړئ‪:‬‬ ‫‪۹‬او دا فکر مه کوئ چې په خپل منځ کې دا ووایئ چې موږ خپل پلر ته ابراهیم لرو‪ ،‬ځکه چې زه تاسو ته وایم چې خدای د دې کاڼو څخه‬ ‫د ابراهیم لپاره د اولد پیدا کولو توان لري‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ اوس هم دد ونو په ریښو قکټه ایښودلے شوے ده‪ ،‬نو هر هغه وني چه ښه میوه نۀ راوړي هغه کښل کیږى ادؤ اور ته ئے واچول شى‪.‬‬ ‫‪11‬زه واقعیا تاسو ته د توبې لپاره په اوبو بپتسمه درکوم ‪ ،‬مګر هغه څوک چې زما څخه وروسته راځي زما څخه ډیر ځواکمن دی ‪ ،‬د هغه‬ ‫بوټان چې زه یې د وړلو وړ نه یم هغه به تاسو ته د روُ القدس او اور سره بپتسمه درکړي‪:‬‬ ‫‪12‬د چا پښه د هغه په لس کې ده او هغه به خپل فرش پاک کړي او خپل غنم به په ګنډه کې راټول کړي ‪.‬خو هغه به د اور په نه اورېدلو‬ ‫سره ټوزه وسوځوي‪.‬‬ ‫ق‬ ‫عیسى دد ګلیل نه اردن ته یوحنا ته راغے چه دد هغۀ نه بپتسمه واخلى‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬بیا‬ ‫ى‬ ‫یحیى هغه منع کړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه”زۀ ستا نه بپتسمه اخلى ادؤ تۀ ما ته راځى؟‬ ‫خو‬ ‫‪۱٤‬‬ ‫ى‬ ‫‪۱۵‬عیسى ورته په جواب کښې ووئیل‪” ،‬اوس هم دغسے شى‪ ،‬ځکه چې په دې توګه به مونږ ټول صداقت پوره کړو ‪.‬بیا یې هغه ته تکلیف‬ ‫ى‬ ‫ورکړ‪.‬‬ ‫‪۱۶‬کله چې عیسی بپتسمه واخیسته‪ ،‬سمدستي د اوبو څخه پورته شو‪ ،‬او وګورئ‪ ،‬آسمان د هغه لپاره خلص شو او هغه ولیدل چې د خدای‬ ‫روُ د کبوتر په څیر راښکته کیږي او په هغه باندې رڼا کوي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬ادؤ دد آسمان نه یو آواز راغے چه وئے وئیل‪”،‬دا زما ګران زوئ دے چه زد ۀ دد هغۀ نه خوشحاله یم‪.‬‬ ‫څپرکی ‪4‬‬ ‫عیسى د روُ په وسیله بیابان ته بوتلل شو چې د شیطان په آزمېښت کښې وى‪.‬‬ ‫‪ ۱‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪۲‬کله چې هغۀ څلوېښت ورځې او څلوېښت شپې روژه ونیوله‪ ،‬نو بیا لوږه راغله‪.‬‬ ‫‪۳‬کله چې آزمېښتونکې هغۀ ته راغلو نو هغۀ ووئیل‪” ،‬که تۀ د قخدائ پاک زوئ یې نو قحکم وکړه چې دا کاڼے دې ډوډى جوړ کړى‪.‬‬

‫‪2‬‬


‫متیو‬

‫‪ ٤‬خو هغۀ جواب ورکړو چه دا لیکلے شوى دى چه انسان به یواځي په ډوډى ژوندى نۀ شى بلکه په هر هغه کلم چه دد قخدائے دد قخلے نه‬ ‫راوزي‪.‬‬ ‫‪۵‬بیا شیطان هغه مقدس ښار ته بوتلو او د معبد په یوه سرې باندې یې کېښودو‪.‬‬ ‫‪ ٦‬ادؤ هغۀ ته ئے ووئیل‪ ،‬کۀ تۀ د قخدائ پاک زوئ یې نو خپل ځان غورځوه‪ ،‬ځکه چې لیکلى شوى دى‪ ،‬هغه به خپلو فرښتو ته ستا په حقله‬ ‫قحکم درکړى‪ ،‬او هغوئ به تا په خپلو لسونو کښې پورته کوى‪ ،‬داسې نۀ شى چې هر وخت ستا پښه ونړوى ‪.‬د یوې تیږې په وړاندې‪.‬‬ ‫‪۷‬عیسى ورته ووئیل‪” ،‬دا بیا لیکلے شوى دى‪” ،‬تاسو ما الک قخدائ خپل قخدائ پاک مه ازموئ‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ۸‬یو ځل بیا شیطان هغه یو لوئ غره ته بوتلو ادؤ دد دقنیا ټول بادشاهى ادؤ دد هغوئ جلل ئے ښکاره کړو‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ادؤ هغۀ ته ئے ووئیل‪”،‬زۀ به دا ټول ق‬ ‫څیزونه تاته درکوم‪ ،‬کۀ تۀ راښکته شې او زما عبادت وکړه‪.‬‬ ‫عیسى هغۀ ته ووئیل‪” ،‬شیطان له دې ځایه لړ شه‪ ،‬ځکه چې لیکلى شوى دى چې‪ ،‬ته د خپل قخدائ پاک عبادت کوه او یواځې د هغۀ‬ ‫‪۱۰‬بیا‬ ‫ى‬ ‫عبادت کوه‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬بیا شیطان هغه پریښودو ادؤ وګوره فرښتے راغلل ادؤ دد هغۀ خدمت ئے وکړو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې عیسی واوریدل چې یوحنا په زندان کې اچول شوی دی نو هغه ګلیل ته لړ‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ادؤ دد ناصرت نه لړو ادؤ په کفرنا قحوم کښے اوسیدلو چه دد سمندر په غاړه دد زبولون او نفتالیم په سرحدونو کښے دے‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬دد دے دد پاره چه دد عیاشى پېغمبر په قول هغه خبره پوره شى چه وائى‪،‬‬ ‫‪۱۵‬د زبولون قملک او د نفتالیم قملک‪ ،‬د سمندر په غاړه‪ ،‬د اقردن نه هاخوا‪ ،‬د غېریهودیانو ګیلیل‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬هغو خلقو چه په تیاره کښے ناست وو لویه رڼا ولیده ‪.‬او هغوی ته چې په سیمه کې ناست وو او د مرګ سیوري راپورته کیږي‪.‬‬ ‫عیسى منقشر شروع کړو ادؤ ووائى چه توبه وباسه‪ ،‬ځکه چه دد آسمان بادشاهى نزدے دے‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬دد هغه وخت نه‬ ‫ى‬ ‫عیسى دد ګلیل دد دریاب په غاړه روان قوو چه دوه وروڼه شمعون چه پطروس نومے دے ادؤ دد هغۀ ورور اندریاس ولیدل چه په‬ ‫‪ ۱۸‬بیا‬ ‫ى‬ ‫دریاب کښے جال غورځوى ځکه چه هغوئ ماهیان وو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬ما پسې راشئ ادؤ زد ۀ به تاسو د خلقو ماهیان جوړ کړم‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ هغوئ سمدستي خپل جال پریښودل ادؤ په هغۀ پسې روان شول‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او د هغه ځائ نه لړو نو هغۀ نور دوه وروڼه ولیدل چې د زبدى زوئ یعققوب او د هغۀ ورور یوحنا د خپل پلر زبدى سره په کشتۍ‬ ‫کښې د جالونو رغول ‪.‬او هغه هغوی ته بلنه ورکړه‪.‬‬ ‫‪۲۲‬هغوئ سمدلسه کشتۍ او پلر پرېښودل او د هغۀ پسې روان شول‪.‬‬ ‫‪۲۳‬عیسى په ټول ګلیل کښې ګرځېدلو‪ ،‬د هغوئ په عبادتخانو کښې یې تعلیم ورکړو‪ ،‬د بادشاهۍ زیرے یې بیان کړو او د خلقو د هر ډول‬ ‫ى‬ ‫مرضونو او مرضونو علج یې وکړو‪.‬‬ ‫‪۲۴‬د هغۀ شهرت په ټول شام کښې شو‪ ،‬او هغوئ هغۀ ته هغه ټول ناروغان راوستل چې په مختلفو مرضونو او عذابونو کښې ککړ وو‪ ،‬او‬ ‫هغه کسان چې په شیطانانو اخته وو‪ ،‬لېونیان او فالج وو ‪.‬او هغه یې روغ کړل‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ادؤ دد ګیلیل‪ ،‬دکاپولس‪ ،‬دد یروشلم‪ ،‬یهوداه ادؤ دد اقردن دد سیند نه دد ډیرو خلقو ګڼ شمیر دد هغۀ تعقیب شول‪.‬‬ ‫څپرکی ‪5‬‬ ‫‪۱‬ادؤ دد ګڼو خلقو په لیدلو سره هغه غره ته پورته شو ادؤ کله چه هغه پاڅیدو نو دد هغۀ قمریدان ورته راغلل‪.‬‬ ‫‪ ۲‬هغۀ خپله خوله خلصه کړه ادؤ هغوئ ته ئے تعلیم ورکړو‪،‬‬ ‫‪3‬بختور دی هغه غریبان چې په روُ کې دي‪ ،‬ځکه چې د آسمان پاچاهي د هغوی ده‪.‬‬ ‫‪ ٤‬بختور دى هغوئ چه ماتم کوى ځکه چه هغوئ ته به تسلي ورکولے شى‪.‬‬ ‫‪5‬بختور دی هغه عاجزان‪ ،‬ځکه چې دوی به د ځمکې وارث شي‪.‬‬ ‫‪ ٦‬بختور دى هغه څوک چې د صداقت نه لوږه او تږى کوى‪ ،‬ځکه چې هغوئ به ډک شى‪.‬‬ ‫‪7‬بختور دي هغه رحمونکي‪ ،‬ځکه چې دوی به رحم وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬بختور دي هغه څوک چې پاک زړونه لري‪ ،‬ځکه چې هغوئ به قخدائ پاک ووینى‪.‬‬ ‫‪۹‬بختور دي هغه سوله کوونکي‪ ،‬ځکه چې هغوی به د خدای اولد بلل کېږي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬بختور دي هغه څوک چې د صداقت په خاطر ځورول کیږي‪ ،‬ځکه چې د آسمان بادشاهي د هغوی ده‪.‬‬ ‫‪11‬تاسو بختور یئ کله چې خلک زما په خاطر تاسو ته سپکاوی وکړي ‪ ،‬او تاسو به ځوروي ‪ ،‬او زما په خاطر به تاسو ته هر ډول بدې‬ ‫دروغ وایي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬خوښ اوسئ او ډېر خوشحاله اوسئ‪ ،‬ځکه چې په آسمان کښې ستاسو اجر ډېر دے‪ ،‬ځکه چې هغوئ ستاسو نه مخکښې پېغمبران هم ډېر‬ ‫ځورولے دے‪.‬‬ ‫‪۱۳‬تاسو د زمکې مالګه یئ‪ ،‬خو که مالګه خپل بوی له لسه ورکړی‪ ،‬نو مالګه به یې له کومه شي؟ دا له دې وروسته د هیڅ شی لپاره ښه نه‬ ‫دی مګر دا چې ویستل شي او د خلکو تر پښو لندې ودرول شي‪.‬‬ ‫‪14‬تاسو د نړۍ رڼا یاست ‪.‬هغه ښار چې په غره کې جوړ شوی وي پټ نشي‪.‬‬ ‫‪15‬نه هم خلک شمع روښانه کوي او د بوش لندې یې ساتي ‪ ،‬مګر په شمع باندې ‪.‬او دا ټولو ته رڼا ورکوي چې په کور کې دي‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬پرېږدئ چې ستاسو رڼا د خلقو په مخکښې ځلنده شى چې هغوئ ستاسو ښۀ کارونه ووینى او ستاسو د آسمانى پلر لوئى وکړى‪.‬‬ ‫‪۱۷‬دا فکر مه کوه چې زه د شریعت یا پیغمبرانو د له منځه وړلو لپاره راغلی یم‪ ،‬زه د تباه کولو لپاره نه یم راغلی بلکه د پوره کولو لپاره‬ ‫راغلی یم‪.‬‬

‫‪3‬‬


‫متیو‬

‫‪ ۱۸‬ځکه چه زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه تر څو چه آسمان ادؤ زمکه تیر نۀ شى‪ ،‬دد شریعت نه به یوه ټوخه یا یوه لقمه هم نۀ شى تیرى‪ ،‬تر څو‬ ‫چه هر څۀ پوره نۀ شى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو هر څوک چې د دې تر ټولو کوچنیو قحکمونو څخه یو هم مات کړي او خلکو ته به داسې تعلیم ورکړي‪ ،‬هغه به د آسمان په بادشاهۍ‬ ‫کې تر ټولو کوچنی وبلل شي‪ ،‬خو څوک چې عمل وکړي او تعلیم ورکړي‪ ،‬هغه به د آسمان په سلطنت کې لوی وبلل شي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ځکه چې زد ۀ تاسو ته دا وایم چه ستاسو صداقت به دد شریعت دد عالمانو ادؤ فریسیانو دد صداقت نه زیات نۀ وى‪ ،‬تاسو به په هیڅ صورت دد‬ ‫آسمان بادشاهى ته ورننوځئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬تاسو اورېدلي دي چې د پخوا زمانو د هغوی له خوا ویل شوي وو چې مه وژنئ ‪.‬او څوک چې ووژني هغه به د قضاوت په خطر کې‬ ‫وي‪:‬‬ ‫‪ ۲۲‬خو زد ۀ تاسو ته دا وایم چه څوک چه دد خپل ورور نه بغیر دد سبب په غصه شى نو دد عدالت په خطر کښے دے‪ ،‬ادؤ څوک چه خپل ورور‬ ‫ته راکا ووائى نو هغه به دد شورا په خطر کښے وى‪ ،‬خو څوک چه ووائى چه ته احمق شى ‪.‬د دوزخ د اور له خطر سره مخ وي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬نو که چېرې ته خپله نذرانه قربانګاه ته راوړې او هلته دې په یاد ولرې چې ستا ورور ستا په خلف کار کړی دی‪.‬‬ ‫‪۲۴‬هلته د قربانۍ د ځای په وړاندې خپله سوغات پرېږده او په خپله لره لړ شه ‪.‬لومړی له خپل ورور سره روغه وکړه‪ ،‬بیا راشه او خپله‬ ‫ډالۍ وړاندې کړه‪.‬‬ ‫‪25‬د خپل مخالف سره ژر تر ژره موافقه وکړه‪ ،‬پداسې حال کې چې تاسو د هغه سره په لره کې یاست ‪.‬داسې مه کوه چې هر وخت‬ ‫مخالف دې قاضي ته وسپاري‪ ،‬او قاضي دې افسر ته وسپاري‪ ،‬او ته به زندان ته واچول شي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬زۀ تاسو ته رښتیا وایم چې ته به هیڅکله هم له هغه ځایه نه شې راوتلى‪ ،‬تر څو چې د حد نه زیات قیمت ادا کړى نۀ وي‪.‬‬ ‫‪۲۷‬تاسو اوریدلي دي چې د پخوا زمانې د هغوئ لخوا ویل شوي وو چې زنا مه کوئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬خو زد ۀ تاسو ته دا وایم چه هر څوک چه دد ښځے دد خواهش په نظر کښے دد هغۀ په زړۀ کښے ازنا کوى‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬ادؤ که ستا ښى سترګه تا خفه کړى‪ ،‬نو هغه ئے وباسه‪ ،‬ځکه چه دا ستا دد پاره فائده ده چه ستا دد یو غړو نه یو تباه شى‪ ،‬نه دا چه ستا ټول‬ ‫بدن دوزخ ته وغورځول شى‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ادؤ که ستا ښي لس تا ته سپکاوى وکړى نو هغه پرې کړه او له ځانه یې وغورځوه‪ ،‬ځکه چې ستا دپاره دا فائده ده چې ستا یو غړى دې‬ ‫تباه شى‪ ،‬نه دا چې ستا ټول بدن دې دوزخ ته وغورځول شى‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬ویل شوي دي‪ ،‬هر څوک چې خپله ښځه پریږدي‪ ،‬هغه دې هغې ته د طلق لیکه ورکړي‪:‬‬ ‫‪ ۳۲‬خو زد ۀ تاسو ته دا وایم چه څوک چه خپله ښځه دد ازنا دد پاره پریږدى نو هغه به ازنا ته مجبوره کړى‪ ،‬ادؤ څوک چه دد طلقه شوى سره‬ ‫واده کوى هغه زنا کوى‪.‬‬ ‫‪۳۳‬یو ځل بیا تاسو اوریدلي دي چې د پخوانیو وختونو د دوی لخوا ویل شوي دي چې‪ ،‬تاسو خپل ځان مه پریږدئ‪ ،‬مګر د څښتن په وړاندې‬ ‫خپل قسمونه پوره کړئ‪:‬‬ ‫‪۳۴‬خو زه تاسو ته وایم چې قسم مه کوئ ‪.‬نه په جنت کې؛ ځکه چې دا د خدای تخت دی‪:‬‬ ‫‪35‬او نه هم په ځمکه کې؛ ځکه چې دا د هغه د پښو ځای دی ‪:‬نه د یروشلم لخوا ‪.‬ځکه چې دا د لوی پاچا ښار دی‪.‬‬ ‫‪36‬په خپل سر قسم مه خورئ‪ ،‬ځکه چې تاسو نشئ کولی یو ویښت سپین یا تور کړئ‪.‬‬ ‫‪37‬مګر ستاسو اړیکه باید هو‪ ،‬هو وي ‪.‬نه‪ ،‬نه ‪:‬ځکه چې هر هغه څه چې له دې څخه ډیر وي د بدۍ څخه راځي‪.‬‬ ‫‪۳۸‬تاسو اورېدلي دي چې ویل شوي دي چې د سترګو په بدل کې سترګې او د غاښ په بدل کې غاښ‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬خو زد ۀ تاسو ته دا وایم چه دد بدئ په مقابله کښے مۀ مۀ کوئ‪ ،‬خو څوک چه ستا په ښى قګل ووهى نو هغه ته بل هم ور وګرځوئ‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬ادؤ که څوک په تا مقدمه کوى ادؤ ستا کوټ ئے واخلى‪ ،‬نو هغه ته به هم ستا څادر ورکړى‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬ادؤ څوک چه تا مجبور کړى چه یو میل لړ شى نو دد هغۀ سره دوه میله لړ شه‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬هغه چا ته ورکړئ چې له تا څخه وغواړي‪ ،‬او د هغه چا څخه چې له تا څخه پور اخلي‪ ،‬ته مه اړوه‪.‬‬ ‫‪ ۴۳‬تاسو اورېدلي دي چې ویل شوي دي چې له خپل ګاونډي سره مینه وکړه او له خپل دښمن څخه کرکه وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۴۴‬خو زه تاسو ته وایم چې د خپلو دښمنانو سره مینه وکړئ‪ ،‬هغوئ ته برکت ورکړئ چې تاسو لعنت کوي‪ ،‬د هغو کسانو سره نیکي‬ ‫وکړئ چې ستاسو څخه کرکه کوي‪ ،‬او د هغوی لپاره دعا وکړئ څوک چې تاسو سره ناوړه ګټه پورته کوي او تاسو ځوروي‪.‬‬ ‫‪ ۴۵‬د دې لپاره چې تاسو د خپل آسماني پلر اولد شئ‪ ،‬ځکه چې هغه خپل لمر په بدو او نیکو باندې راپورته کوي او په صادقانو او‬ ‫ظالمانو باندې باران اوري‪.‬‬ ‫‪۴۶‬ځکه که تاسو د هغوئ سره مینه کوئ څوک چې تاسو سره مینه لري‪ ،‬نو تاسو ته به څه اجر درکړي؟ آیا عام خلک هم ورته نه دي؟‬ ‫وروڼو ته سلم کوئ نو تاسو دد نورو نه زیات څۀ کوئ؟ آیا عاملین هم داسې نه دي؟‬ ‫‪ ٤۷‬ادؤ که تاسو صرف خپلو ق‬ ‫‪۴۸‬نو تاسو کامل اوسئ لکه څنګه چې ستاسو پلر چې په آسمان کې دی کامل دی‪.‬‬ ‫شپږم څپرکی‬ ‫‪۱‬خبردار اوسئ چې د سړو په وړاندې خپلې خیرات مه کوئ چې د هغوئ په نظر کښې وى‪ ،‬کنه نو تاسو د خپل آسمانى پلر نه هیڅ اجر نۀ‬ ‫لرى‪.‬‬ ‫‪۲‬نو کله چې ته خپله خیرات کوې‪ ،‬نو خپل مخ ته سوری مه غږوه لکه څنګه چې منافقان په عبادت خانو او کوڅو کې کوي‪ ،‬د دې لپاره چې‬ ‫د خلکو عزت وکړي ‪.‬زه تاسو ته رښتیا وایم‪ ،‬دوی خپل اجر لري‪.‬‬ ‫‪۳‬خو کله چې ته خیرات کوې‪ ،‬نو ستا چپ لس دې نه پوهېږي چې ستا ښی لس څه کوي‪:‬‬ ‫‪4‬دا چې ستاسو خیرات په پټه کې وي ‪:‬او ستاسو پلر چې په پټه کې ویني هغه به تاسو ته په ښکاره توګه اجر درکړي‪.‬‬

‫‪4‬‬


‫متیو‬

‫‪۵‬او کله چې تاسو دعا کوئ نو د منافقانو په شان مه کېږئ‪ ،‬ځکه چې هغوئ په عبادت خانو او د کوڅو په کوڅو کې ولړ دقعا کول‬ ‫خوښوي‪ ،‬چې د سړو په نظر کښېني ‪.‬زه تاسو ته رښتیا وایم‪ ،‬دوی خپل اجر لري‪.‬‬ ‫‪۶‬خو کله چې ته دعا کوې نو خپلې کوټې ته ورننوځه او کله چې ته خپله دروازه بنده کړه نو خپل پلر ته دعا وکړه چې په پټه کې دی ‪.‬او‬ ‫ستاسو پلر چې په پټه کې ویني هغه به تاسو ته په ښکاره توګه اجر درکړي‪.‬‬ ‫‪۷‬خو کله چې تاسو دعا کوئ‪ ،‬نو بې ځایه تکرار مه کوئ‪ ،‬لکه څنګه چې غیر قومونه کوي‪ ،‬ځکه چې دوی فکر کوي چې د دوی ډیرې‬ ‫خبرې به اوریدل کیږي‪.‬‬ ‫‪۸‬نو تاسو د هغوئ په شان مه کېږئ‪ ،‬ځکه چې ستاسو پلر په دې پوهېږي چې تاسو د کوم څیزونو ضرورت لرئ‪ ،‬مخکې لدې چې تاسو‬ ‫ترې وغواړئ‪.‬‬ ‫‪۹‬نو د دې نه پس تاسو دعا وکړئ ‪:‬زمونږ پلره چې په آسمان کښې دے‪ ،‬ستا نوم دې مقدس وي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ستا بادشاهي راشى ‪.‬ستاسو اراده په ځمکه کې پوره کیږي‪ ،‬لکه څنګه چې په آسمان کې ده‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نن ورځ مونږ ته زمونږ د ورځې ډوډۍ راکړه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ادؤ قمونږ ته خپل قرضونه معاف کړه‪ ،‬لکه څنګه چه قمونږ خپل قرضدار معاف کړى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ادؤ قمونږ په آزمیښت کښې مه راوهئ‪ ،‬خو مونږ د بدى نه بچ کړه‪ ،‬ځکه چې بادشاهى‪ ،‬طاقت او جلل د تل دپاره ستا دى ‪.‬آمین‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ځکه که تاسو د سړو ګناهونه معاف کړئ نو ستاسو آسماني پلر به هم تاسو وبخښي‪:‬‬ ‫‪۱۵‬خو که تاسو سړو ته د هغوی ګناهونه ونه بخښئ‪ ،‬نو ستاسو پلر به هم ستاسو ګناهونه ونه بخښي‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬ادؤ کله چه تاسو روژه ونیسئ نو د منافقانو په شان خفګان مه کوئ‪ ،‬ځکه چه هغوئ خپل مخونه بدرنګه کوى دد دے دد پاره چه هغوئ‬ ‫خلقو ته روژه لرى ‪.‬زه تاسو ته رښتیا وایم‪ ،‬دوی خپل اجر لري‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬خو کله چې روژه نیسئ‪ ،‬خپل سر مسح کړئ او خپل مخ ومینځئ‪.‬‬ ‫‪18‬دا چې تاسو سړو ته روژه نه ښکاره کوئ ‪ ،‬مګر خپل پلر ته چې په پټه کې دی ‪ ،‬او ستاسو پلر چې په پټه کې ویني ‪ ،‬تاسو ته به په‬ ‫ښکاره توګه اجر درکړي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬د خپل ځان دپاره په زمکه خزانې مه جمع کوئ‪ ،‬چرته چې پتنګ او زنګ خرابوي‪ ،‬او چرته چې غله ورانوي او غل کوي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬خو د خپل ځان دپاره په آسمان کښې خزانې جمع کړئ‪ ،‬چرته چې نه پتنګ او نه زنګ خرابوي‪ ،‬او چرته چې غله نۀ خوري او نۀ غل‬ ‫کوي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ځکه چرته چې ستا خزانه وي هلته به ستا زړه هم وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د بدن رڼا سترګه ده‪ ،‬نو که ستا سترګه واحده وي‪ ،‬نو ټول بدن به له رڼا ډک شي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬خو که ستا سترګه بده وى نو ستا ټول بدن به د تیارو نه ډک وى ‪.‬نو که چیرې هغه رڼا چې په تا کې ده تیاره وي‪ ،‬نو هغه تیاره څومره‬ ‫لویه ده!‬ ‫‪۲۴‬هیڅ سړی د دوو بادارانو خدمت نشي کولی‪ ،‬ځکه چې یو له یو څخه نفرت کوي او له بل سره مینه کوي ‪.‬که نه نو هغه به یو ته غاړه‬ ‫کیږدي او بل ته به سپکاوی وکړي ‪.‬تاسو نشئ کولی د خدای او مامون خدمت وکړئ‪.‬‬ ‫‪۲۵‬نو ځکه زه تاسو ته وایم چې د خپل ژوند په اړه فکر مه کوئ چې تاسو به څه وخورئ او څه به وڅښئ ‪.‬او نه هم ستاسو د بدن لپاره‪،‬‬ ‫هغه څه چې تاسو یې اغوسئ ‪.‬ایا ژوند د غوښې څخه ډیر نه دی او بدن د جامو نه؟‬ ‫‪۲۶‬د هوا مرغانو ته وګوره‪ ،‬ځکه چې دوی نه کري‪ ،‬نه یې ریبلي او نه په ګودامونو کې راټولوي ‪.‬بیا هم ستاسو آسماني پلر دوی ته خواړه‬ ‫ورکوي ‪.‬ایا تاسو د دوی څخه ډیر ښه نه یاست؟‬ ‫‪ ۲۷‬ستاسو نه څوک په سوچ کولو سره خپل قد ته یو سانت اضافه کولے شى؟‬ ‫‪۲۸‬او تاسو ولې د جامو په اړه فکر کوئ؟ د پټي لیلیو ته پام وکړئ‪ ،‬دوی څنګه وده کوي؛ دوی نه زحمت باسي او نه څرخي‪:‬‬ ‫‪ ۲۹‬خو بیا هم زد ۀ تاسو ته دا وایم چه سلیمان هم په خپل ټول جلل کښې د دې یو په شان نۀ وى جوړ شوى‪.‬‬ ‫‪۳۰‬نو که قخدائ پاک د زمکې واښۀ ته داسې جامې واغوندى چې نن ده او سبا به په تنور کښې غورځولے شى‪ ،‬نو اې لږ ایمان والو‪ ،‬هغه‬ ‫به تاسو ته نور هم جامې ورنکړي؟‬ ‫‪۳۱‬نو په دې وجه هیڅ فکر مه کوه چې ووایه چې مونږ څه وخورو؟ یا‪ ،‬موږ باید څه وڅښئ؟ یا‪ ،‬موږ به په کوم ځای کې جامې واغوندو؟‬ ‫( ‪32‬د دې ټولو شیانو نه پس غیور قومونه لټوي )ځکه چې ستاسو آسماني پلر پوهیږي چې تاسو دې ټولو شیانو ته اړتیا لرئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬خو تاسو اول د قخدائ پاک بادشاهى او د هغۀ صداقت ولټوئ ‪.‬او دا ټول شیان به تاسو ته اضافه شي‪.‬‬ ‫‪34‬نو د سبا لپاره فکر مه کوئ ځکه چې سبا به د خپل ځان لپاره فکر وکړي ‪.‬د هغې بدۍ د ورځې لپاره کافي دي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪7‬‬ ‫‪1‬قضاوت مه کوئ چې تاسو قضاوت ونه کړئ‪.‬‬ ‫‪۲‬ځکه چې په کوم فېصله چې تاسو قضاوت کوئ‪ ،‬نو تاسو به هم قضاوت کوئ‪ ،‬او په کومه اندازه چې تاسو اندازه کوئ‪ ،‬هغه به تاسو ته بیا‬ ‫اندازه شي‪.‬‬ ‫‪۳‬او ته ولې د خپل ورور په سترګو کښې هغه خنجر ګورې‪ ،‬خو هغه خنجر ته چې ستا په خپله سترګه کښې دے نه ګورې؟‬ ‫‪۴‬یا ته به څنګه خپل ورور ته ووایې‪ ،‬اجازه راکړئ چې ستا له سترګو څخه دانه را وباسم؟ او ګوره ستا په خپله سترګه کې یو سیم دی؟‬ ‫‪۵‬ادئے منافقه‪ ،‬اول دد خپلے سترګے نه تېږى وباسه ‪.‬او بیا به ته په ښکاره توګه وویني چې د خپل ورور له سترګو څخه تیږه وباسي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬سپو ته مقدس څیز مه ورکوئ او خپل موتی د خنزیرانو په مخ کې مه اچوئ‪ ،‬داسې نه ده چې هغوی به د خپلو پښو لندې وغورځوي او‬ ‫بیا به وګرځي او تاسو به مات کړي‪.‬‬ ‫‪۷‬غواړئ‪ ،‬تاسو ته به درکړل شي ‪.‬لټوئ‪ ،‬تاسو به ومومئ ‪.‬ټک وکړئ‪ ،‬او دا به تاسو ته پرانیستل شي‪:‬‬ ‫‪5‬‬


‫متیو‬

‫‪ ۸‬ځکه چه هر څوک چه سوال کوى هغه ترلسه کوى ‪.‬او هغه څوک چې لټوي هغه ومومي ‪.‬او هغه څوک چې ټک کوي هغه به خلص‬ ‫شي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬یا په تاسو کښے کوم سړے دے چه کۀ د هغۀ زوئ ډوډئ وغواړى نو هغه ته به یوه تیږه ورکړے شى؟‬ ‫‪۱۰‬ادؤ که چرے دد کب نه سوال وکړى نو هغه به مار ورکړے؟‬ ‫څیزونه ورکوئ‪ ،‬نو ستاسو آسمانى پلر به هغوئ ته څومره ښۀ ق‬ ‫‪ ۱۱‬که تاسو بدکار یئ نو پوه شئ چې څنګه خپلو بچو ته ښې ق‬ ‫څیزونه‬ ‫ورکوى څوک چې ترې سوال کوى؟‬ ‫‪۱۲‬نو هر څۀ چې تاسو غواړى چې سړى له تاسو سره وکړي‪ ،‬هماغسې د هغوئ سره وکړئ‪ ،‬ځکه چې دا شریعت ادؤ دد نبیانو حکم دے‪.‬‬ ‫‪۱۳‬تاسو د تنګې دروازې نه ورننوځئ‪ ،‬ځکه چې هغه دروازه پراخه ده او لره پراخه ده‪ ،‬چې د تباهۍ طرف ته بوځي‪ ،‬او ډېر داسې کسان‬ ‫شته چې د هغې نه ننوځي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ځکه چې تنګه دروازه ده‪ ،‬او تنګ لره ده‪ ،‬چې ژوند ته لر پیدا کوي‪ ،‬او ډېر لږ دي چې هغه ومومي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬د هغو دروغجنو پېغمبرانو نه خبر اوسئ چې تاسو ته د پسونو په جامو کښې راځي‪ ،‬خو په زړۀ کښې هغه لېوانان دي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬تاسو به هغوئ د هغوئ د مېوو نه پېژنئ ‪.‬ایا سړی د اغزو انګور راټولوي‪ ،‬یا د انځرونو انځر؟‬ ‫‪۱۷‬همدارنګه هره ښه ونه ښه مېوه راوړي ‪.‬خو خرابه ونه بده میوه راوړي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ښه ونه بده میوه نشي راوړی‪ ،‬او نه هم خرابه ونه ښه میوه نشي راوړی‪.‬‬ ‫‪19‬هره ونه چې ښه مېوه نه راوړي هغه غورځول کیږي او اور ته اچول کیږي‪.‬‬ ‫‪20‬نو تاسو به د دوی په میوو وپیژنئ‪.‬‬ ‫‪۲۱‬هرڅوک چې ما ته ووایي‪ ،‬ما الک قخدائ‪ ،‬د آسمان بادشاهۍ ته به ننوځي ‪.‬مګر هغه څوک چې زما د پلر اراده پوره کوي کوم چې په‬ ‫آسمان کې دی‪.‬‬ ‫‪۲۲‬په هغه ورځ به ډېر خلک ما ته ووائى‪ ،‬اے ما الکه قخدایه‪ ،‬آیا مونږ ستا په نوم پېشګوئې نۀ ده کړې؟ او ستا په نوم یې شیطانان ایستل؟ او‬ ‫ستا په نوم دې ډېر عجیب کارونه وکړل؟‬ ‫‪۲۳‬نو بیا به زۀ هغوئ ته دا اقرار وکړم‪ ،‬چې ما تاسو هیڅکله نۀ پېژنئ‪ ،‬اے د ګناه کارو له ما نه وتښتئ‪.‬‬ ‫‪24‬نو هر څوک چې زما دا خبرې واوري او عمل پرې وکړي‪ ،‬زه به هغه د یو هوښیار سړي سره تشبیه کړم چې خپل کور یې په تیږو‬ ‫جوړ کړ‪:‬‬ ‫‪۲۵‬بیا باران وشو‪ ،‬سېلب راغلو‪ ،‬بادونه روان شول او په هغه کور یې ووهلو ‪.‬او دا ونه غورځېدله‪ ،‬ځکه چې دا په یوه ډبره کې ایښودل‬ ‫شوی و‪.‬‬ ‫‪۲۶‬او هر هغه څوک چې زما دا خبرې واوري او عمل پرې نه کوي‪ ،‬هغه به د یو کم عقل سړي په شان وي چې خپل کور یې په شګو جوړ‬ ‫کړ‪:‬‬ ‫‪ ۲۷‬باران راښکته شو‪ ،‬سېلب راغلو‪ ،‬بادونه روان شول او په هغه کور یې ووهلو ‪.‬او دا راپرېوته او د هغې راپرېوته ډېره ښه وه‪.‬‬ ‫‪۲۸‬کله چې عیسی دا خبرې پای ته ورسولې‪ ،‬نو خلک د هغه په تعلیم حیران شول‪:‬‬ ‫‪ ۲۹‬ځکه چه هغۀ هغوئ ته دد ااختیار په حیث تعلیم ورکړو‪ ،‬نۀ دد شریعت عالمانو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪8‬‬ ‫‪۱‬کله چې هغه د غره نه راښکته شو نو ډېر خلق د هغۀ پسې روان شول‪.‬‬ ‫‪۲‬ادؤ وګوره یو جذامى ناروغ راغے ادؤ ورته ئے سجده وکړه ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬کۀ تۀ وغواړى نو ما پاک کړى‪.‬‬ ‫‪۳‬عیسى لس پورته کړو ادؤ لمس یې کړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬زه غواړم !پاک اوسئ ‪.‬او سمدستي د هغه جذام پاک شو‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪۴‬عیسى ورته ووئیل‪” ،‬ګوره چاته دا خبره مه کوه ‪.‬خو لړ شه‪ ،‬خپل ځان کاهن ته وښایه او هغه سوغات وړاندې کړه چې حضرت موس‬ ‫ى‬ ‫ی امر کړی و‪ ،‬د هغوی لپاره د شاهدۍ لپاره‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې عیسی کفرنحوم ته ننوتو‪ ،‬نو یو صهیبان ورته راغی او ورته یې وفرمایل‪:‬‬ ‫‪ ٦‬ادؤ وئے وئیل چه اے ما الکه زما نوکر په کور کښے دد فالج ناروغه پروت دے ادؤ دد سخت عذاب سره مخامخ دے‪.‬‬ ‫عیسى ورته ووئیل چه ”زۀ به راشم او هغه به روغ کړم‪.‬‬ ‫‪۷‬‬ ‫ى‬ ‫‪۸‬صاحب جواب ورکړو‪” ،‬ما الکه‪ ،‬زۀ د دې لئق نۀ یم چې تۀ زما د چت لندې راشې‪ ،‬خو یوازې خبره وکړه‪ ،‬نو زما نوکر به روغ شى‪.‬‬ ‫‪۹‬ځکه چې زۀ د واک لندې یو سړے یم او زما لندې عسکر لرم ‪.‬او بل ته‪ ،‬راشئ‪ ،‬او هغه راځي ‪.‬او زما بنده ته‪ ،‬دا وکړه‪ ،‬او هغه دا کوي‪.‬‬ ‫عیسى دا واورېدل نو حیران شو او هغوئ ته یې چې ورپسې راتلل ورته وفرمائیل‪” ،‬زۀ تاسو ته رښتیا وایم چې ما په بنى‬ ‫‪۱۰‬کله چې‬ ‫ى‬ ‫ااسرائیلو کښې دومره لوئ ایمان نۀ دى موندلى‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬زد ۀ تاسو ته دا وایم چه دد مشرق او مغرب نه به ډیر خلق راشى ادؤ دد اابراهیم‪ ،‬ااسحاق ادؤ یعققوب سره به دد آسمان په بادشاهئ کښے ناست‬ ‫وى‪.‬‬ ‫‪12‬خو د سلطنت ماشومان به بهر په تیاره کې وغورځول شي ‪:‬هلته به ژړل او د غاښونو چیچلو به وي‪.‬‬ ‫صلحې ته ووئیل‪” ،‬لړ شه ‪.‬او لکه څنګه چې تا باور کړی‪ ،‬هماغسې دې له تا سره وشي ‪.‬او د هغه نوکر په هماغه ساعت کې‬ ‫‪۱۳‬عیسى ق‬ ‫ى‬ ‫روغ شو‪.‬‬ ‫عیسى دد پطروس کور ته راغلو نو ولیدل چه دد هغۀ دد ښځے مور پرے پرے دے ادؤ په تبه کښے ناروغه ده‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬کله چه‬ ‫ى‬ ‫‪۱۵‬هغۀ د هغې لس لمس کړو‪ ،‬تبه یې پرېښوده‪ ،‬هغې راپاڅېده او د هغوئ خدمت یې وکړو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬کله چې ماښام شو‪ ،‬نو هغوئ هغۀ ته ډېر خلق راوغوښتل چې په شیطانانو اخته قوو‪ ،‬هغۀ په خپل کلم سره روحان راویستل او ټول‬ ‫ناروغان یې روغ کړل‪.‬‬ ‫‪6‬‬


‫متیو‬

‫عیسى پېغمبر وئیلى قوو چه ”په خپله ز قمونږ ضعیفے واخستلو ادؤ زمونږ بیمارى ئے‬ ‫‪۱۷‬دد دے دد پاره چه هغه خبره پوره شى چه دد‬ ‫ى‬ ‫راوپاروله‪.‬‬ ‫عیسى دد هغۀ په طرف ګڼه ګوڼه ولیده نو هغۀ قحکم ورکړو چه بل طرف ته لړ شى‪.‬‬ ‫چه‬ ‫‪ ۱۸‬کله‬ ‫ى‬ ‫‪۱۹‬بیا یو عالم راغے ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬اقستاذه‪ ،‬هر چرته چه ته ځې‪ ،‬زد ۀ به ستا پسې ځم‪.‬‬ ‫‪۲۰‬عیسى ورته ووئیل‪” ،‬د ګیدړانو سورى دى‪ ،‬او د هوا مرغان ځالې لري ‪.‬مګر د انسان زوی ځای نه لري چې خپل سر کېږدي‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲۱‬دد هغۀ یو بل قمرید هغۀ ته ووئیل‪”،‬ما الکه‪ ،‬اول ما ته اجازه راکړه چې لړ شم او خپل پلر ښخ کړم‪.‬‬ ‫عیسى هغۀ ته ووئیل‪” ،‬ما پسې راځه ‪.‬او پرېږده چې مړي خپل مړي ښخ کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬خو‬ ‫ى‬ ‫‪۲۳‬کله چې هغه یوې کشتۍ ته ورننوت‪ ،‬د هغه شاګردان ورپسې شول‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬ادؤ وګوره په سمندر کښے یو لوئ طوفان راغے ادؤ کشتئ په څپو کښے راغله خو هغه ویده قوو‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ادؤ دد هغۀ قمریدان هغۀ ته راغلل ادؤ راویښ کړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬مونږ بچ کړه‪ ،‬مونږ هلک شو‪.‬‬ ‫‪۲۶‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬اې لږ ایمان والو‪ ،‬تاسو ولې وېرېږئ؟ بیا هغه پاڅېد او بادونه او سمندرونه یې وویستل ‪.‬او یو لوی آرام وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬خو سړے حیران شول ادؤ وئے وئیل چه”دا څۀ سړے دے چه باد او سمندر هم د هغۀ خبره منى!‬ ‫‪ ۲۸‬کله چه هغه بل طرف ته د جرګیسینیانو قملک ته راغلو نو هلته دد هغۀ سره دوه شیطانان ولیدل چه دد قبرونو نه راووتل چه دومره سخت‬ ‫قوو چه هیڅوک هم دد هغه لر نه تیرى‪.‬‬ ‫عیسى‪ ،‬دد قخدائے زوئے‪ ،‬مونږ تا سره څۀ تعلق لرو؟ ایا ته دلته راغلی یې چې له‬ ‫‪ ۲۹‬ادؤ ګورئ هغوئ چغے کړے ادؤ وئے وئیل چه ”اے‬ ‫ى‬ ‫وخته مخکې موږ ته عذاب ورکړي؟‬ ‫‪۳۰‬ادؤ دد هغوئ نه دد ډیرو خنزیرانو درمے دد پاره یوه ښه لر وه‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬نو شیطانانو هغه ته زارۍ وکړې او ویې ویل« ‪:‬که ته موږ وباسي نو د خنزیرانو رمې ته د تلو اجازه راکړه‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬هغۀ هغوئ ته ووئیل چه لړ شه ‪.‬او کله چې دوی بهر راووتل نو د خنزیرانو رمې ته ورننوتل ‪:‬او ګورئ چې د خنزیرانو ټوله رمه په‬ ‫بې رحمۍ سره د سیند غاړې ته ښکته شوه او په اوبو کې مړه شوه‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪۳۳‬ادؤ څوک چه هغوئ ساتى وتښتیدل ادؤ ښار ته ئے لړل ادؤ هر څۀ ئے بیان کړل اؤ څۀ چه دد شیطانانو په قبضه کښے شوى قوو‪.‬‬ ‫عیسى دد لیدلو دد پاره راووتل ادؤ کله چه هغوئ هغه ولیدلو نو دد هغۀ نه زارى ئے وکړه چه هغه دد خپلو علقو نه‬ ‫‪۳۴‬ادؤ وګوره ټول ښار دد‬ ‫ى‬ ‫لړ شى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪9‬‬ ‫‪ ۱‬بیا هغه په کشتۍ کښے ورننوتو ادؤ تیر شو ادؤ خپل ښار ته لړو‪.‬‬ ‫عیسى دد هغوئ ایمان ولیدلو چه دد فالج ناروغ‬ ‫‪۲‬ادؤ ګورئ چه هغوئ هغۀ ته یو سړے دد فالج بیمارى راوستو چه په کټ کښے پروت قوو ادؤ‬ ‫ى‬ ‫ته ئے ووئیل !زویه‪ ،‬هوښیار اوسه ‪.‬ستا ګناهونه دې وبخښل شي‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ ګورئ‪ ،‬دد شریعت ځنو عالمانو په خپلو کښې ووئیل‪” ،‬دا سړے کفر دے‪.‬‬ ‫زړونو کښے بد ګمان کوئ؟‬ ‫‪٤‬‬ ‫عیسى دد هغوئ په خیالونو پوهېدو سره ووئیل‪” ،‬تاسو په ق‬ ‫ى‬ ‫‪ ٥‬ځکه چه ایا اسانه خبره ده چه ووائى چه ستا ګناهونه معاف شى یا ووایه‪ ،‬پاڅېږه او ولړ شه؟‬ ‫‪۶‬خو د دې دپاره چې تاسو پوه شئ چې اابن آدم په زمکه د ګناهونو د بښلو طاقت لري‪( ،‬بیا هغه د فالج ناروغ ته ووایي )پاڅ شه‪ ،‬خپله‬ ‫بستره واخله او خپل کور ته لړ شه‪.‬‬ ‫‪۷‬هغه پاڅېد او خپل کور ته روان شو‪.‬‬ ‫‪ ۸‬خو کله چه خلقو دا ولیدل نو حیران شول ادؤ دد قخدائے ثنا ئے وکړه چا چه خلقو ته دومره طاقت ورکړے وو‪.‬‬ ‫عیسى دد هغه ځائے نه روان شو نو یو سړے چه دمتى نومے نقوم ولیدو چه دد ګمرک په چوکئ کښے ناست وو ادؤ ورته ئے ووئیل‬ ‫‪ ۹‬کله چه‬ ‫ى‬ ‫چه ”ما پسې راځه ‪.‬هغه پاڅېد او په هغه پسې روان شو‪.‬‬ ‫عیسى په کور کښے په ډوډئ ناست قوو‪ ،‬نو ډیر محصیلن ادؤ ګناهکاران راغلل ادؤ دد هغۀ ادؤ دد هغۀ قمریدانو سره ناست‬ ‫‪۱۰‬ادؤ داسے شو چه‬ ‫ى‬ ‫قوو‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪ ۱۱‬کله چه فریسیانو دا ولیدل نو دد هغۀ قمریدانو ته یې ووئیل چه”ستا ما الک د محصول اخستونکو اؤ ګناهکارانو سره څۀ خوري؟‬ ‫عیسى دا واورېدل نو هغوئ ته یې ووئیل‪” ،‬څوک چې روغ وي هغوئ ته طبیب ضرورت نۀ وى‪ ،‬بلکې هغوئ ته چې‬ ‫‪۱۲‬خو کله چې‬ ‫ى‬ ‫بیمار دى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خو لړ شه او د دې مطلب زده کړه‪ ،‬زۀ به رحم وکړم او قربانۍ نه ورکوم‪ ،‬ځکه چې زۀ د صاداقانو د بللو دپاره نۀ یم راغلى بلکې‬ ‫ګناهګارانو ته د توبې دپاره راغلى یم‪.‬‬ ‫یحیى قمریدان هغۀ ته راغلل ادؤ ورته ئے ووئیل چه”مونږ او فریسیان ولي ډیر روژه نیقو خو ستا قمریدان روژه نۀ نیسو؟‬ ‫‪ ۱٤‬بیا دد‬ ‫ى‬ ‫‪۱۵‬عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬آیا د ناوې د کوټې ماشومان تر څو پورې چې زوم ورسره وي‪ ،‬ماتم کوى؟ مګر داسې ورځې به راشي چې‬ ‫ى‬ ‫ناوې به له دوی څخه واخیستل شي او بیا به دوی روژه ونیسي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬هیڅ څوک د نوي کالي یوه ټوټه زړې جامې ته نه اچوي‪ ،‬ځکه چې هغه څه چې د ډکولو لپاره اچول کیږي د جامو څخه لیرې کیږي او‬ ‫کرایه نوره هم خرابیږي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نه هم سړی نوی شراب په زړو بوتلونو کې نه اچوي‪ ،‬که نه نو بوتلونه ماتېږي‪ ،‬شراب له منځه ځي او بوتلونه له منځه ځي‪ ،‬مګر دوی‬ ‫نوي شراب په نویو بوتلونو کې اچوي او دواړه خوندي پاتې کیږي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کله چې هغۀ هغوئ ته دا خبرې کولې‪ ،‬نو ګوره‪ ،‬یو بادشاه راغے او هغۀ ته یې سجده وکړه او وې وئیل‪” ،‬زما لور اوس هم مړه شوې‬ ‫ده‪ ،‬خو راشه او خپل لس په هغې کېږده‪ ،‬هغه به ژوندى شى‪.‬‬ ‫‪7‬‬


‫متیو‬

‫‪۱۹‬عیسى پاڅېدو ادؤ په هغۀ پسې روان شو ادؤ دد هغۀ قمریدان هم لړل‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪۲۰‬ادؤ وګوره‪ ،‬یوه ښځه چه دد دولسو کالو نه په وینه کښے ناروغه وه‪ ،‬دد هغۀ نه شاته راغله ادؤ دد هغۀ دد جامو پنډے ئے لس ورکړو‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬ځکه چې هغې په خپل ځان کې وویل‪ ،‬که زه د هغه جامې ته لس ورکړم‪ ،‬زه به روغ شم‪.‬‬ ‫عیسى هغه وګرځولو ادؤ کله چه هغۀ هغه ولیدو نو ورته ئے ووئیل‪” ،‬لقورى‪ ،‬آرام شه ‪.‬ستا باور تا روغ کړی دی ‪.‬او ښځه د هغه‬ ‫‪ ۲۲‬خو‬ ‫ى‬ ‫ساعت څخه روغه شوه‪.‬‬ ‫عیسى دد حاکم کور ته ورننوتقو ادؤ وئے لیدل چه منډى ادؤ خلق شور کوى‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬کله چه‬ ‫ى‬ ‫‪۲۴‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬ځان ورکړئ‪ ،‬ځکه چې نوکره مړه نۀ ده‪ ،‬خو ویده ده ‪.‬او هغوئ ورته وخندل چې خندل‪.‬‬ ‫‪ ۲٥‬خو کله چه خلق راوغوښتل شو نو هغه ورننوت ادؤ دد هغے لس ئے نیولو ادؤ نوکره راپاڅیدله‪.‬‬ ‫‪۲۶‬ادؤ دد دے شهرت په ټول ملک کښے شو‪.‬‬ ‫‪۲۷‬کله چې عیسی له هغه ځایه روان شو‪ ،‬نو دوه ړوند سړي د هغه پسې روان شول او په ژړا یې وویل« ‪:‬ای د داؤد زویه‪ ،‬په مونږ رحم‬ ‫وکړه‪.‬‬ ‫د‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل چه ”تاسو یقین کوئ چه زد ۀ دا کولے شم؟ هغوی ورته‬ ‫‪ ۲۸‬کله چه هغه کور ته ورننوتو نو ړانده ورته راغلل اؤ‬ ‫ى‬ ‫وویل ‪:‬هو‪ ،‬څښتن‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬بیا هغۀ دد هغوئ سترګو ته لس ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ستاسو د ایمان په مطابق به تاسو سره وي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬د هغوئ سترګې خلصې شوې ‪.‬عیسی هغوی ته سخت تاکید وکړ او ویې ویل ‪:‬ګورئ چې هیڅوک نه پوهیږي‪.‬‬ ‫‪۳۱‬خو کله چې هغوئ لړل نو د هغۀ شهرت په ټول ملک کښې خپور شو‪.‬‬ ‫‪۳۲‬کله چې هغوئ بهر روان وو نو هغوئ ورته یو ګونګے سړے راوستو چې په شیطان اخته وو‪.‬‬ ‫‪۳۳‬کله چې اابلیس راویستلے شو‪ ،‬نو ګونګى خبرې وشوې‪ ،‬نو خلقو حیران شو او ویې ویل” ‪:‬داسې په بنى ااسرائیلو کښې هیڅ کله نۀ وى‬ ‫لیدل شوى‪.‬‬ ‫‪۳۴‬خو فریسیانو ووئیل‪” ،‬هغه د شیطانانو د سردار په وسیله شیطانان وباسي‪.‬‬ ‫‪۳۵‬عیسی په ټولو ښارونو او کلیو کی ګرځیده‪ ،‬د هغوی په عبادت خانو کی به یی تعلیم ورکول او د پاچاهۍ زیری به یی ورکاوه او د خلکو‬ ‫په منځ کی به یی هر ناروغی او هر ناروغی شفا ورکوله‪.‬‬ ‫‪۳۶‬خو کله چې هغۀ خلق ولیدل نو په هغوئ یې رحم وکړ‪ ،‬ځکه چې هغوئ بې هوشه شول او داسې خوارۀ شول لکه د پسونو په شان چې‬ ‫شپون نۀ وى‪.‬‬ ‫‪۳۷‬بیا هغۀ خپلو شاګردانو ته ووئیل‪” ،‬فصل ډېر دے خو مزدوران لږ دي‪.‬‬ ‫‪۳۸‬نو تاسو د فصل څښتن ته دعا وکړئ چې هغه د خپل فصل لپاره مزدوران راوباسي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪10‬‬ ‫‪۱‬کله چې هغۀ خپل دولس قمریدان راوبلل نو هغوئ ته یې د ناپاک روحونو په مقابل کښې طاقت ورکړو چې هغوئ یې وباسي او د هر ډول‬ ‫مرضونو او هر ډول مرضونو شفا ورکړي‪.‬‬ ‫‪ ۲‬اوس د دولسو رسولنو نومونه دا دي ‪.‬لومړی شمعون چې پطرس نومیږي او د هغه ورور اندریو ‪.‬د زبدي زوی جیمز او د هغه ورور‬ ‫جان‬ ‫‪3‬فیلیپ او بارتولومیو؛ توماس‪ ،‬او میتیو د محصول اخیستونکي؛ جیمز د الفایوس زوی او لیبیوس چې تخلص یې تادایوس وو‪.‬‬ ‫‪ ۴‬شمعون کنعانی او یهودا اسکریوتی چې هم ورسره خیانت وکړ‪.‬‬ ‫‪۵‬عیسى دا دولس کسان راوغوښتل ادؤ قحکم یې ورکړو‪” ،‬د غېریهودیانو په لره مۀ ځئ‪ ،‬او د سامریانو هیڅ ښار ته مۀ ورننوځئ‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪۶‬خو د بنى ااسرائیلو ورک شوى پسونو ته لړ شه‪.‬‬ ‫‪ ۷‬ادؤ کله چه لړ شى نو وعظ وکړى چه دد آسمان بادشاهى نزدے دے‪.‬‬ ‫‪۸‬ناروغانو ته شفا ورکړئ‪ ،‬جذام ناروغان پاک کړئ‪ ،‬مړی راژوندی کړئ‪ ،‬شیطانان وباسئ ‪:‬تاسو په وړیا توګه ترلسه کړی‪ ،‬په وړیا‬ ‫توګه ورکړئ‪.‬‬ ‫‪۹‬نه سره زر‪ ،‬نه سپین زر او نه پیتل په خپلو کڅوړو کې مه ساته‪،‬‬ ‫‪۱۰‬نه د خپل سفر دپاره لوښي‪ ،‬نه دوه کوتۍ‪ ،‬نه بوټان او نه هم لوښي‪ ،‬ځکه چې مزدور د خپلې غوښې وړ دی‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ادؤ هر یو ښار یا ښار ته ورننوځئ‪ ،‬پوښتنه وکړئ چې په هغه کښې څوک وړ دے؟ او هلته پاتې شئ تر هغه چې تاسو له هغه ځایه لړ‬ ‫شئ‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې تاسو کور ته ورشئ‪ ،‬سلم وکړئ‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ادؤ که هغه کور دد لیق وي نو ستاسو سلمتى په هغه راشى‪ ،‬خو کۀ دا وړ نۀ وى نو ستاسو سلمتى به تاسو ته واپس راشى‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ څوک چه تاسو قبول نۀ کړى ادؤ ستاسو خبرو ته غوږ نۀ نیسى‪ ،‬کله چه تاسو دد هغه کور یا ښار نه بهر لړ شى‪ ،‬نو دد خپلو پښو دوړو‬ ‫کښے ونیسئ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬زۀ تاسو ته رښتیا وایم چې د قیامت په ورځ به د سدوم او عموره په قملک کښې د هغه ښار نه زیات د زغم وړ وى‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ګوره‪ ،‬زه تاسو د لیوانو په مینځ کې د پسونو په څیر لیږم ‪:‬نو تاسو د مارانو په څیر هوښیار او د کبوتر په څیر بې ضرر اوسئ‪.‬‬ ‫‪۱۷‬خو د سړو نه خبر اوسئ‪ ،‬ځکه چې هغوئ به تاسو شوراګانو ته سپارى‪ ،‬او په خپلو عبادتخانو کښې به تاسو په دقرو وهى‪.‬‬ ‫غېریهودیانو اخلف ګواهى وى‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ادؤ تاسو به زما دد پاره دد والیانو ادؤ بادشاهانو په وړاندے پیش کیږى‪ ،‬دد دے دد پاره چه دد هغوئ ادؤ دد ا‬ ‫‪۱۹‬خو کله چې هغوئ تاسو راخوشې کړئ نو فکر مه کوئ چې څنګه او څۀ خبرې کوئ‪ ،‬ځکه چې تاسو ته به په هماغه ساعت کې درکړل‬ ‫شي چې تاسو څه وائئ‪.‬‬ ‫‪8‬‬


‫متیو‬

‫‪۲۰‬ځکه چې تاسو خبرې نۀ کوئ بلکې ستاسو د پلر روُ چې په تاسو کښې خبرې کوى‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬ورور به ورور او پلر به بچو ته حواله کوى‪ ،‬او ماشومان به د خپل مور او پلر په خلف راپاڅى ادؤ ووژنى‪.‬‬ ‫‪22‬او زما د نوم په خاطر به تاسو د ټولو خلکو څخه کرکه وکړي‪ ،‬مګر هغه څوک چې تر پایه صبر کوي هغه به وژغورل شي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬خو کله چې هغوئ تاسو په دې ښار کښې تعذیب کړى نو په بل ښار کښې وتښتئ‪ ،‬ځکه چې زۀ تاسو ته رښتیا وایم چې تاسو به د بنى‬ ‫ااسرائیلو په ښارونو نه تللى یئ تر څو چې اابن آدم نه وي راغلے‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬قمرید د خپل ما الک نه لوړ نۀ دے او نۀ نوکر د خپل ما الک نه‪.‬‬ ‫‪۲۵‬د شاګرد دپاره دا کافي ده چې هغه د خپل مالک په شان وي او نوکر د خپل مالک په شان ‪.‬که دوی د کور مالک بیلزبب بللی وي‪ ،‬نو‬ ‫دوی به د هغه د کورنۍ څخه څومره بلنه وکړي؟‬ ‫‪۲۶‬نو له هغوئ مه وېرېږئ‪ ،‬ځکه چې هیڅ داسې څیز پټ نۀ دى چې ښکاره نۀ شي ‪.‬او پټ وي‪ ،‬دا به معلومه نه وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬څۀ چه زد ۀ تاسو ته په تیاره کښے وایم هغه په رڼا کښے وائى‪ ،‬ادؤ هغه څۀ چه تاسو په غوږو ئے اورئ هغه دد کوټو په کوټو کښے‬ ‫بیانوئ‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او د هغوئ نه ووېرېږئ څوک چې بدن وژنى خو د روُ د وژلو توان نۀ لرى‪ ،‬بلکې د هغه چا نه وېرېږئ چې په دوزخ کښې د روُ او‬ ‫بدن دواړه تباه کوى‪.‬‬ ‫‪۲۹‬آیا دوه مرغۍ په یوه روپۍ نه خرڅیږي؟ او د هغوی څخه به یو هم ستاسو د پلر پرته په ځمکه کې نه راغورځیږي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬خو ستا د سر ویښتان ټول شمېرل شوی دی‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬نو له دې امله مه وېرېږئ‪ ،‬تاسو د ډېرو مرغیو په پرتله ډیر ارزښت لرئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬نو څوک چه دد خلقو په وړاندے زما ااقرار کوى نو زد ۀ به هم دد خپل آسمانى پلر په وړاندے ااقرار وکړم‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬خو څوک چه دد خلقو په وړاندے زما اانکار کوى نو زد ۀ به هم دد خپل آسمانى پلر په وړاندے اانکار وکړم‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬دا فکر مه کوه چې زه په ځمکه کې د سولې راوستلو لپاره راغلی یم‪ ،‬زه د سولې د لیږلو لپاره نه یم راغلی‪ ،‬مګر توره‪.‬‬ ‫‪۳۵‬ځکه چې زه راغلی یم چې یو سړی د خپل پلر او لور د خپلې مور په خلف او لور د خپل خسر په خلف جوړ کړم‪.‬‬ ‫‪۳۶‬او د یو سړے دښمنان به د هغۀ د خپل کور نه وي‪.‬‬ ‫‪37‬هغه څوک چې زما څخه د پلر یا مور سره مینه لري زما لیق نه دی‪ ،‬او هغه څوک چې زما څخه د زوی یا لور سره مینه لري زما‬ ‫لیق نه دی‪.‬‬ ‫‪۳۸‬او هغه څوک چې خپل صلیب نه اخلي او زما پسې ګرځي هغه زما لیق نه دی‪.‬‬ ‫‪39‬څوک چې خپل ژوند ومومي هغه به له لسه ورکړي‪ ،‬او څوک چې زما په خاطر خپل ژوند له لسه ورکوي هغه به ومومي‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬څوک چه تاسو قبقول کوى هغه ما قبول کړى ادؤ څوک چه ما قبول کړى هغه هغه قبول کړى چه ما رالیږلى دى‪.‬‬ ‫‪41‬هغه څوک چې د پیغمبر په نوم یو پیغمبر ومني هغه ته به د پیغمبر انعام ورکړل شي ‪.‬او هغه څوک چې د صادق سړي په نوم یو‬ ‫صادق سړی ومني هغه به د صادق سړي اجر ترلسه کړي‪.‬‬ ‫‪ ٤۲‬ادؤ څوک چه دد دے وړوکیانو نه یو ته صرف دد یو قمرید په نوم یو پیاله سړه اوبه وڅښى‪ ،‬نو زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه هغه به هیڅکله‬ ‫خپل اجر له لسه ورنکړى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪11‬‬ ‫عیسى خپلو دولسو قمریدانو ته قحکم ورکړو نو هغه لړو چه دد هغوئ په ښارونو کښے تعلیم ادؤ وعظ وکړى‪.‬‬ ‫‪۱‬ادؤ کله چه‬ ‫ى‬ ‫یحیى په زندان کښې د مسیح کارونه واورېدل‪ ،‬نو هغۀ خپل دوه قمریدان ولېږل‪.‬‬ ‫‪۲‬کله چې‬ ‫ى‬ ‫‪ ۳‬ادؤ ورته ئے ووئیل چه”ته هغه څوک دے چه راشى ادؤ قمونږ دد بل په لټه کښے یقو؟‬ ‫عیسى جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬لړ شئ ادؤ یوحنا ته هغه ق‬ ‫څیزونه بیا وښایئ چه تاسو ئے اورئ او ویئ‪.‬‬ ‫‪٤‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ٥‬ړانده روښان کیږى ادؤ لقوډان چل کوى‪ ،‬جذامران پاک شى ادؤ کاڼان اوریدلے شى‪ ،‬مړى راژوندي کیږى ادؤ غریبانو ته زیرى وئیل کیږى‪.‬‬ ‫‪ ٦‬ادؤ بختور دے هغه څوک چه په ما کښے بد نۀ شى‪.‬‬ ‫یحیى په حقله ووئیل چه ”تاسو دد څۀ دد لیدلو دپاره صحرا ته تللى وئ؟ یو سرک د باد‬ ‫‪۷‬ادؤ کله چه هغوئ روان شول نو‬ ‫عیسى خلقو ته دد‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫سره ولړزول؟‬ ‫‪ ۸‬خو تاسو د څۀ دد لیدلو دپاره بهر تللى وئ؟ یو سړی نرم کالي اغوستي؟ ګورئ‪ ،‬هغه څوک چې نرمې جامې اغوندي د پاچاهانو په‬ ‫کورونو کې دي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬خو تاسو د څۀ دد لیدلو دپاره بهر تللى وئ؟ یو پیغمبر؟ هو‪ ،‬زه تاسو ته وایم‪ ،‬او د یو پیغمبر څخه ډیر‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ځکه چه دا هغه دے چه دد چا په حقله کښے لیکلے شوى دى چه وګوره‪ ،‬زد ۀ ستا دد مخ نه خپل پېغمبر رالېږم چې ستا په مخکښې خپله‬ ‫لره تیاره کړى‪.‬‬ ‫‪۱۱‬زۀ تاسو ته رښتیا وایم چې په هغوئ کښې چې د ښځو نه پېدا شوى دى د یوحنا بپتسمه ورکوونکى نه لوئ څوک نۀ دى راپورته شوى‪،‬‬ ‫سره له دې چې د آسمان په بادشاهۍ کښې تر ټولو کم څوک د هغۀ نه لوئ دے‪.‬‬ ‫ورکوونکى دد وخت نه تر ننه پورې دد آسمان بادشاهى په زوره کښے دے ادؤ ظالمان په زور کښے دے‪.‬‬ ‫یحیى بپتسمه‬ ‫‪۱۲‬ادؤ دد‬ ‫ق‬ ‫ى‬ ‫‪۱۳‬ځکه چې ټولو پېغمبرانو او شریعت د یوحنا نه پورې پېشګوئې کړې وې‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬ادؤ که تاسو ئے قبول کړئ نو دا هغه الیاس دے چه راتلونکے دے‪.‬‬ ‫‪۱۵‬څوک چې د اورېدو غوږونه لري هغه دې واوري‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬خو زۀ به دا نسل چرته تشبیه کړم؟ دا د هغو ماشومانو په څیر دی چې په بازارونو کې ناست وي او خپلو ملګرو ته غږ کوي‪،‬‬ ‫‪ ۱۷‬ادؤ وئے وئیل چه قمونږ تاسو ته نلونه لګولے دے ادؤ تاسو نڅا نۀ ده کړى ‪.‬مونږ تاسو ته ماتم کړی دی او تاسو غم نه دی خوړلی‪.‬‬ ‫‪9‬‬


‫متیو‬

‫یحیى نۀ خوړۀ او نۀ څۀ څکلو‪ ،‬او هغوئ ووئیل چې هغه ته شیطان دے‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ځکه چې‬ ‫ى‬ ‫‪۱۹‬اابن آدم په خوراک څښاک راغے ادؤ هغوئ وائى چه ګورئ یو خوراک څښاک ادؤ شرابى سړے دے ادؤ د محصول اخستو ادؤ ګناهکارانو‬ ‫ملګرے دے ‪.‬خو عقل د خپلو اولدونو په حق کې دی‪.‬‬ ‫‪۲۰‬بیا هغه د هغه ښارونو په وهلو پیل وکړ چیرې چې د هغه ډیری لوی کارونه ترسره شوي وو‪ ،‬ځکه چې دوی توبه ونه کړه‪:‬‬ ‫‪۲۱‬افسوس په تا باندې‪ ،‬چورازین !افسوس په تا باندې‪ ،‬بیت صیدا !ځکه چې که هغه لوی کارونه چې په تاسو کې شوي دي‪ ،‬په صور او‬ ‫صیدا کې شوي واي‪ ،‬نو دوی به ډیر دمخه په ټاټ او ایرو کې توبه کړې وه‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬خو زد ۀ تاسو ته دا وایم چه دد صور ادؤ صیدا دد پاره به دد‬ ‫‪۲۳‬او اے کفرنحوم چې آسمان ته لوړ شوى یې نو دوزخ ته به راښکته کېږى‪ ،‬ځکه چې کۀ هغه لوئ کار چې په تا کښې شوى وى‪ ،‬په‬ ‫سدوم کښې شوى واى‪ ،‬نو تر نن ورځې پورې به پاتې وى‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬خو زد ۀ تاسو ته دا وایم چه دا به دد قیامت په ورځ د سدوم د قملک د پاره ستاسو نه دد زغم وړ وى‪.‬‬ ‫ق‬ ‫څیزونه د‬ ‫عیسى جواب ورکړو‪” ،‬اے پلره‪ ،‬د اسمان او زمکې ما الک‪ ،‬زۀ ستا شکر ادا کوم‪ ،‬ځکه چې تا دا‬ ‫‪۲۵‬په دې وخت کښې‬ ‫ى‬ ‫هوښیارانو او هوښیارانو نه پټ کړل او ماشومانو ته یې ښکاره کړل‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬هم دا شان‪ ،‬پلره‪ ،‬ځکه دا ستا په نظر ښه ښکارېده‪.‬‬ ‫‪27‬ټول شیان زما د پلر لخوا ما ته سپارل شوي دي ‪:‬او هیڅوک زوی نه پیژني مګر پلر ‪.‬نه بل څوک پلر پېژني‪ ،‬پرته له زوی‪ ،‬او هغه‬ ‫څوک چې زوی به یې ښکاره کړي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬تاسو ټولو هغوئ چې محنت کوئ او په دروند بار یئ‪ ،‬ما ته راشئ او زۀ به تاسو ته آرام درکړم‪.‬‬ ‫‪۲۹‬زما جغ په خپله واخله او زما نه زده کړه ‪.‬ځکه چې زه په زړه کې نرم او ضعیف یم ‪:‬او تاسو به خپلو روحونو ته آرام ومومئ‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ځکه چې زما جولۍ اسانه ده‪ ،‬او زما بار لږ دی‪.‬‬ ‫څپرکی ‪12‬‬ ‫‪1‬په هغه وخت کې عیسی د سبت په ورځ د جوارو له لرې روان شو ‪.‬او د هغه شاګردان وږي شول او د جوارو د غوږو په رایستلو او‬ ‫خوړلو یې پیل وکړ‪.‬‬ ‫‪۲‬خو کله چې فریسیانو دا ولیدل نو هغۀ ته یې ووئیل‪” ،‬ګوره‪ ،‬ستا شاګردان هغه کار کوى کوم چې د سبت په ورځ کول روا نۀ دى‪.‬‬ ‫‪۳‬خو هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬آیا تاسو دا نۀ دى لوستى چې داؤد څۀ وکړل‪ ،‬کله چې هغه وږى قوو او هغوئ چې د هغۀ سره وو؟‬ ‫‪۴‬هغه څنګه د قخدائ پاک کور ته ورننوتو ادؤ دد هغۀ دد قخدائے روټۍ ئے وخوړله چه نۀ دد هغۀ دد پاره روا وه ادؤ نۀ دد هغوئ دد پاره چه دد هغۀ‬ ‫سره قوو خو صرف اامامانو ته؟‬ ‫‪ ٥‬یا تاسو په شریعت کښے دا نۀ دى لوستلے چه دد سبت په ورځ دد قخدائے په کور کښے اامامان دد سبت ورځ ناپاکه کوى ادؤ بے عیب دى؟‬ ‫‪ ٦‬خو زد ۀ تاسو ته دا وایم چه په دغه ځائے کښے یو دد قخدائے نه لوئ دے‪.‬‬ ‫‪ ۷‬خو کۀ تاسو په دې پوه شوى واى چې د دې مطلب څۀ دى‪ ،‬نو زۀ به رحم کوم او قربانى نه ورکوم‪ ،‬نو تاسو به بې ګناه نۀ وائى‪.‬‬ ‫‪۸‬ځکه چې د انسان زوی د سبت د ورځې څښتن دی‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ادؤ کله چه هغه لړو نو دد هغوئ عبادت خانے ته لړو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ وګوره هلته یو سړے وو چه دد هغۀ لس وچ شوى قوو ‪.‬او هغوئ د هغۀ نه تپوس وکړو‪” ،‬آیا د سبت په ورځ شفا ورکول روا دي؟ تر‬ ‫څو هغوی تورن کړي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬په تاسو کښې به داسې څوک وي چې یو پسه ولري او کۀ د سبت په ورځ په کندې کښې راپرېوځي‪ ،‬نو هغه به‬ ‫یې ونیسى او راوویستلى یې؟‬ ‫‪۱۲‬نو یو سړی د پسه نه څومره ښه دی؟ نو ځکه د سبت په ورځو کې ښه کول روا دي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬بیا هغه سړي ته وویل ‪:‬خپل لس اوږد کړه ‪.‬او هغه یې اوږده کړه ‪.‬او دا د بل په څیر‪ ،‬په بشپړه توګه بیا رغول شوی‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬بیا فریسیان بهر لړل ادؤ دد هغۀ اخلف ئے جرګه جوړه کړه چه څنګه هغه هلک کړى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬خو کله چې عیسی په دې پوه شو‪ ،‬نو هغه له هغه ځایه ووت او لویو خلکو د هغه تعقیب وکړ او هغه ټول روغ کړل‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ هغوئ ته ئے قحکم ورکړو چه دد هغۀ نه خبر نۀ شى‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬دد دے دد پاره چه دد عیاشى پېغمبر په کلم کښے دا خبره پوره شى‪،‬‬ ‫‪۱۸‬وګوره زما بنده چې ما غوره کړې ده ‪.‬زما محبوب‪ ،‬په کوم کې چې زما روُ خوښ دی ‪:‬زه به خپل روُ په هغه کې واچوم‪ ،‬او هغه به‬ ‫غیر یهودیانو ته قضاوت وکړي‪.‬‬ ‫‪19‬هغه به نه ژاړي او نه به ژاړي ‪.‬او نه به څوک په کوڅو کې د هغه غږ واوري‪.‬‬ ‫‪20‬یو مات شوی سرک به هغه مات نکړي‪ ،‬او د سګرټ څکول به تر هغه نه مړوي‪ ،‬ترڅو چې هغه د بریا لپاره قضاوت وکړي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او د هغۀ په نوم به غېر یهودیان باور کوى‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬بیا هغۀ ته یو ړوند ادؤ ګونګے شیطان راوستے شو ادؤ هغه ئے روغ کړو ادؤ ړوند ادؤ ګونګو دواړو خبرے کول او لیدل‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬ټول خلک حیران شول او ویې ویل« ‪:‬آیا دا د داؤد زوی نه دی؟‬ ‫‪۲۴‬خو کله چې فریسیانو دا واورېدل نو ویې ویل” ‪:‬دا سړى شیطانان نۀ شى بلکې د شیطانانو د سردار بعلزبقوب په ذریعه شى‪.‬‬ ‫عیسى دد هغوئ په خیالونو پوه شو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬هر بادشاهى چه په خپلو کښې تقسیم شى نو تباه کیږى ‪.‬او هر ښار یا کور‬ ‫‪۲٥‬‬ ‫ى‬ ‫چې په خپل مینځ کې ویشل شوی و نه ودریږي‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬ادؤ که چرے شیطان شیطان وویستلو نو دد خپل ځان په خلف تقسیم کیږى ‪.‬بیا به د هغه سلطنت څنګه ودریږي؟‬ ‫‪ ۲۷‬ادؤ که زد ۀ دد بعلزبول په وسیله شیطانان وباسم‪ ،‬نو ستاسو بچى دد چا په وسیله شى؟ نو هغوی به ستاسو قاضیان وي‪.‬‬ ‫‪10‬‬


‫متیو‬

‫‪۲۸‬خو کۀ زۀ د قخدائ پاک د روُ په وسیله شیطانان وباسم‪ ،‬نو د قخدائ پاک بادشاهى تاسو ته راغلې ده‪.‬‬ ‫‪۲۹‬یا نو څنګه به یو څوک د یو زورور سړي کور ته ننوځي او د هغه مال خراب کړي‪ ،‬مګر دا چې هغه لومړی قوي سړی وتړي؟ او بیا‬ ‫به هغه خپل کور خراب کړي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬هغه څوک چې زما سره نه دی زما خلف دی ‪.‬او هغه څوک چې زما سره نه راټولیږي بهر ته خوري‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬نو ځکه زد ۀ تاسو ته دا وایم چه هر قسمه ګناه ادؤ قکفر به سړو ته وبخښل شى‪ ،‬خو دد قرو قُ الققدس په خلف کفر به دد سړو نه معاف نۀ شى‪.‬‬ ‫‪۳۲‬ادؤ څوک چه دد اابن آدم اخلف یوه خبره وائى نو هغه به بخښلے شى‪ ،‬خو څوک چه دد قرو قُ الققدس په خلف وائى نو هغه به نۀ بخښل‬ ‫کیږى‪ ،‬نۀ په دې دقنیا کښې او نۀ په راتلونکى دنیا کښې‪.‬‬ ‫‪33‬یا د ونې ښه کړئ او د هغه میوه ښه کړئ ‪.‬که نه نو ونه فاسد کړئ او د هغه میوه فاسد کړئ ‪:‬ځکه چې ونه د خپلې میوې په واسطه‬ ‫پیژندل کیږي‪.‬‬ ‫‪۳۴‬ادے دد مارانو نسله‪ ،‬تاسو څنګه د بدو په شان ښې خبرې کولى شئ؟ ځکه چې د زړه له کثرت څخه خوله خبرې کوي‪.‬‬ ‫‪35‬یو ښه سړی د زړه د ښې خزانې څخه ښه شیان راوړي‪ ،‬او یو بد سړی د بدې خزانې څخه بد شیان راوړي‪.‬‬ ‫‪ ۳٦‬خو زد ۀ تاسو ته دا وایم چه دد هرے عبث کلم چه سړے ووائى نو دد هغۀ حساب به دد قحکم په ورځ ورکړے شى‪.‬‬ ‫‪۳۷‬ځکه چې ته به په خپلو خبرو انصاف کوې‪ ،‬او په خپلو خبرو به تۀ ملمتې شې‪.‬‬ ‫‪۳۸‬بیا د شریعت عالمانو ادؤ فریسیانو ځنو جواب ورکړو چه ”ما الکه‪ ،‬مونږ به ستا نه یوه نښه وګورو‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬خو هغۀ هغوئ ته جواب ورکړو چه ”یو بدکاره ادؤ زناکار نسل د نښان په لټه کښې دے ‪.‬او هیڅ نښه به ورته نه ورکول کیږي مګر د‬ ‫یونس پیغمبر نښه‪:‬‬ ‫‪ ۴۰‬لکه څنګه چې یونس درې ورځې او درې شپې د مایل په ګېډه کې و ‪.‬نو د انسان زوی به درې ورځې او درې شپې د ځمکې په زړه کې‬ ‫وي‪.‬‬ ‫‪41‬د نینوا خلک به د دې نسل سره په قضاوت کې راپورته شي ‪ ،‬او دا به محکوم کړي ‪:‬ځکه چې دوی د یونس په تبلیغ توبه وکړه ‪.‬او‪،‬‬ ‫وګورئ‪ ،‬دلته د یونس څخه لوی دی‪.‬‬ ‫‪42‬د جنوب ملکه به د دې نسل سره په قضاوت کې راپورته شي او هغه به محکوم کړي ‪:‬ځکه چې هغه د سلیمان حکمت اوریدلو لپاره د‬ ‫ځمکې له لرې برخې څخه راغلې وه ‪.‬او وګورئ‪ ،‬دلته د سلیمان څخه لوی دی‪.‬‬ ‫‪۴۳‬کله چې ناپاک روُ د یو سړي څخه بهر شي‪ ،‬هغه په وچو ځایونو کې د آرام په لټه کې ګرځي‪ ،‬مګر هیڅ یې نه موندل کیږي‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬بیا هغۀ ووئیل چه زد ۀ به خپل کور ته دد هغه ځائے نه راوګرځم چه زد ۀ راغلے یم ‪.‬او کله چې هغه راشي‪ ،‬هغه خالي‪ ،‬جارول او سینګار‬ ‫ویني‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬بیا هغه لړو ادؤ دد خپل ځان نه زیات بد روحونه اوه نفره دد ځان سره یووړل ادؤ هغوئ ورننوتل ادؤ هلته اوسیدل‪ ،‬ادؤ دد هغه سړے‬ ‫وروستى حالت دد اول نه بدتر دى ‪.‬همداسې به د دې ناوړه نسل سره هم وي‪.‬‬ ‫‪۴۶‬کله چې هغه ل د خلکو سره خبرې کولې‪ ،‬ګورئ‪ ،‬د هغه مور او وروڼه بهر ولړ وو او غوښتل یې چې د هغه سره خبرې وکړي‪.‬‬ ‫‪۴۷‬بیا یو چا ورته وویل ‪:‬ګوره ستا مور او وروڼه بهر ولړ دي او ستا سره خبرې کول غواړي‪.‬‬ ‫‪ ٤۸‬خو هغۀ جواب ورکړو چه چا ورته ووئیل چه زما مور څوک ده؟ او زما وروڼه څوک دي؟‬ ‫‪ ٤۹‬هغۀ خپل لس دد خپلو قمریدانو په طرف پورته کړو ادؤ وئے وئیل‪” ،‬ګورئ زما مور ادؤ زما وروڼه!‬ ‫‪۵۰‬ځکه څوک چه زما د آسمانى پلر په خوښه عمل کوى نو هغه زما ورور‪ ،‬خور ادؤ مور دى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪13‬‬ ‫‪۱‬په هماغه ورځ عیسی له کوره ووت او د سمندر غاړې ته کښېناست‪.‬‬ ‫‪۲‬ادؤ ډیر خلق دد هغۀ سره راغونډ شول ادؤ هغه په کشتئ کښے ناست قوو ‪.‬او ټوله ډله په ساحل کې ولړه وه‪.‬‬ ‫‪۳‬هغۀ هغوئ ته په امثالونو کښې ډېر څه ووئیل‪” ،‬ګورئ‪ ،‬یو کرنونکى د کرلو دپاره روان شو‪.‬‬ ‫‪۴‬کله چې هغه کرل‪ ،‬نو ځینې تخمونه د لرې په غاړه کې وغورځیدل‪ ،‬مرغان راغلل او هغه یې وخوړل‪.‬‬ ‫‪۵‬ځینې په تیږو ځایونو باندې راپرېوتې‪ ،‬چې هلته یې ډېره زمکه نه وه‪ ،‬او سمدستي راښکته شول‪ ،‬ځکه چې د ځمکې ژوروالی یې نه‬ ‫درلود‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ چه نمر راختلے شو نو هغوئ په اور کښے شول ‪.‬او ځکه چې دوی هیڅ ریښه نه درلوده‪ ،‬دوی وچ شول‪.‬‬ ‫‪۷‬او ځینې یې د اغزو په منځ کې راپرېوتل ‪.‬او اغزي راوتلي او هغه یې کلک کړي دي‪:‬‬ ‫‪ ۸‬خو نورو په ښۀ زمکه راپریوتو ادؤ میوه ئے راویسته‪ ،‬ځني سل چنده‪ ،‬ځني شپیته چنده‪ ،‬ځني دیرش چنده‪.‬‬ ‫‪۹‬څوک چې د اورېدو غوږونه لري هغه دې واوري‪.‬‬ ‫ق‬ ‫‪۱۰‬ادؤ قمریدان راغلل ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬تا دد هغوئ سره په امثالونو کښے ولے وائى؟‬ ‫‪ ۱۱‬هغۀ جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪ ،‬ځکه چه تاسو ته دد آسمانى بادشاهئ په اسرار پوهه درکول شوى دى‪ ،‬خو هغوئ ته نۀ دى‬ ‫ورکړے شوى‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ځکه چې هر څوک چې لري‪ ،‬هغه ته به ورکړل شي او د هغه سره به نور هم ډېر شي‪ ،‬خو د چا سره چې نه وي‪ ،‬هغه به هم د هغه‬ ‫څخه واخستل شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬نو زد ۀ دد هغوئ سره په امثالقونو وایم‪ ،‬ځکه چه هغوئ ویني نۀ ویني ‪.‬او په اورېدلو سره نه اوري او نه پوهېږي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ په هغوئ کښے دد عیاشى پېشګوئى پوره شوے دے‪ ،‬قکوم چې وائى‪ ،‬تاسو به واورئ خو پوه به نۀ شئ ‪.‬او په لیدلو سره به تاسو‬ ‫ووینئ‪ ،‬او نه به پوه شئ‪:‬‬

‫‪11‬‬


‫متیو‬

‫‪۱۵‬ځکه چې د دې خلقو زړونه خړ پړ دي‪ ،‬غوږونه یې د اورېدلو نه ستړي شوي او سترګې یې بندې دي ‪.‬داسې نه چې هر وخت به دوی‬ ‫په خپلو سترګو وویني‪ ،‬او په غوږونو یې واوري‪ ،‬او په زړه کې پوه شي‪ ،‬او بدل شي‪ ،‬او زه به دوی روغ کړم‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬خو بختور دي ستاسو سترګې‪ ،‬ځکه چې هغوئ ویني‪ ،‬او ستاسو غوږونه‪ ،‬ځکه چې هغوئ اوري‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ځکه چې زۀ تاسو ته رښتیا وایم چې ډېرو پېغمبرانو او صادقو دا غوښتل چې هغه څیزونه ووینى کوم چې تاسو یې وینئ خو نه یې دي‬ ‫لیدلي ‪.‬او هغه څه واورئ چې تاسو یې اورئ او نه یې اوریدلي‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬نو تاسو د کروندګر مثال واورئ‪.‬‬ ‫‪۱۹‬کله چې څوک د بادشاهۍ کلم واوري او نۀ پوهیږي‪ ،‬نو هغه بدکار راځى او هغه څۀ چې د هغۀ په زړۀ کښې کرل شوى قوو‪ ،‬هغه یې له‬ ‫مینځه وړى ‪.‬دا هغه دی چې د لرې په اوږدو کې تخم ترلسه کړ‪.‬‬ ‫‪20‬خو هغه څوک چې تخم په تیږو ځایونو کې ترلسه کوي ‪ ،‬هغه هم هغه دی چې کلم واوري او په خوښۍ سره یې قبول کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬بیا هم هغه په خپل ځان کښے ریښه نۀ لرى‪ ،‬خو دد یو څه وخت دد پاره دے‪ ،‬ځکه چه کله دد کلم په وجه تکلیف یا تعذیب رامینځته‬ ‫کیږى‪ ،‬نو دد هغۀ په وسیله هغه خفه کیږى‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬هغه څوک چه د اغزو په مینځ کښے تخم حاصل کړے شوے دے هغه څوک دے چه کلم واوري ‪.‬او د دې نړۍ پاملرنه‪ ،‬او د شتمنۍ‬ ‫فریب‪ ،‬کلمه بنده کړه‪ ،‬او هغه بې میوه کیږي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬خو هغه څوک چه په ښي زمکه کښے تخم حاصل کړے شوے دے هغه څوک دے چه کلم واوري ادؤ پوهه شى ‪.‬کوم چې میوه هم‬ ‫ورکوي او پیدا کوي‪ ،‬ځینې سل چنده‪ ،‬ځینې شپېته‪ ،‬ځینې دېرش‪.‬‬ ‫‪۲۴‬هغۀ هغوئ ته یو بل امثال ورکړو‪” ،‬د آسمان بادشاهى د یو سړے سره تشبیه دے چا چې په خپل پټى کښې ښه تخم کرلى قوو‪:‬‬ ‫‪۲۵‬خو کله چې خلک ویده وو‪ ،‬د هغه دښمن راغی او د غنمو په مینځ کې یې دښتې وکرلې او په خپله لره روان شو‪.‬‬ ‫‪۲۶‬خو کله چې تیغ راښکته شو او میوه یې راوویسته نو دښتې هم ښکاره شوې‪.‬‬ ‫‪۲۷‬نو د کور نوکران راغلل او هغۀ ته یې ووئیل‪” ،‬صاحب‪ ،‬تا په خپل پټى کښې ښۀ تخم نۀ کرلى؟ بیا له کوم ځای څخه خړوبیږي؟‬ ‫‪۲۸‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬دا کار یو دښمن کړى دى ‪.‬نوکرانو ورته وویل ‪:‬ایا ته به لړ شې او هغوی راغونډ کړي؟‬ ‫‪۲۹‬خو هغۀ ووئیل‪” ،‬نه !داسې نه ده چې کله چې تاسو ونې راټولې کړئ‪ ،‬تاسو غنم هم د دوی سره ریښی کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬اجازه راکړئ چې دواړه د حاصل تر ټولولو پورې یو ځای وده وکړي‪ ،‬او د حاصلتو په وخت کې به زه کټارو ته ووایم‪ ،‬تاسو لومړی‬ ‫دښتې راټول کړئ او په ډنډونو کې یې وتړئ ترڅو یې وسوځوئ‪ ،‬مګر غنم زما په ګودام کې راټول کړئ‪.‬‬ ‫سو دد دانے په شان ده چه یو سړى واخستلو ادؤ په خپل پټى کښے کرل‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬هغۀ هغوئ ته یو بل مثال ورکړو چه ”دد آسمان بادشاهى دد در ق‬ ‫‪ ۳۲‬دا په حقیقت کې د ټولو تخمونو څخه کوچنی دی‪ ،‬مګر کله چې وکرل شي‪ ،‬په بوټو کې ترټولو لوی دی‪ ،‬او په یوه ونه بدلیږي‪ ،‬نو د هوا‬ ‫مرغان راځي او د هغې په څانګو کې ځای نیسي‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬هغۀ هغوئ ته یو بل مثال ورکړو ‪.‬د آسمان بادشاهی د خمیر په څیر ده چې یوې ښځې واخیستله او په دریو پیمانه ډوډۍ کې یې پټه‬ ‫کړه‪ ،‬تر هغه چې ټول خمیر شوي وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬دا ټول شیان عیسی خلکو ته په مثالونو کې وویل ‪.‬او بې له مثاله یې هغوی ته ونه ویل‪:‬‬ ‫‪ ۳۵‬د دې دپاره چې هغه خبره پوره شي چې د پېغمبر په وسیله وئیلى وى چې زۀ به خپله خوله په مثالونو خلص کړم ‪.‬زه به هغه شیان بیان‬ ‫کړم کوم چې د نړۍ له بنسټ څخه پټ ساتل شوي دي‪.‬‬ ‫‪۳۶‬بیا عیسی هغه ډله واستوله او کور ته ورننوت او د هغه شاګردان ورته راغلل او ویې ویل« ‪:‬موږ ته د کروندې د ژویو مثال ووایه‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬هغۀ جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه ”هغه څوک چه ښۀ تخم کرى هغه دد اابن آدم دے‪.‬‬ ‫‪38‬میدان نړۍ ده؛ ښه تخم د سلطنت ماشومان دي ‪.‬خو دښتې د بدکار اولد دی‪.‬‬ ‫‪39‬هغه دښمن چې دوی یې کرلي هغه شیطان دی ‪.‬فصل د نړۍ پای دی؛ او ریبلونکي فرښتې دي‪.‬‬ ‫‪ ۴۰‬لکه څنګه چې ونې راټولې شوې او په اور کې سوزول شوې ‪.‬دا به د دې نړۍ په پای کې وي‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬اابن آدم به خپلې فرښتې راولېږى‪ ،‬او هغوئ به د هغۀ د بادشاهۍ نه ټول هغه څیزونه راغونډ کړى چې بدکارى کوى او هغه څوک چې‬ ‫بدکارى کوى‪.‬‬ ‫‪۴۲‬او هغوئ به د اور بټۍ ته واچوى‪ ،‬هلته به ژړا او د غاښونو چغې وهل‪.‬‬ ‫‪ ۴۳‬بیا به صادقان د خپل پلر په سلطنت کې د لمر په څیر روښانه شي ‪.‬څوک چې غوږونه لري هغه دې واوري‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬یو ځل بیا د آسمان بادشاهى د هغه خزانې په شان ده چې په پټي کښې پټه شوې وي ‪.‬کله چې یو سړی ومومي‪ ،‬هغه پټوي‪ ،‬او د هغې د‬ ‫خوښۍ لپاره لړ شي او ټول هغه څه وپلوري چې هغه یې لري او هغه ځمکه اخلي‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬یو ځل بیا د آسمان بادشاهى د یو سوداگر په شان ده چه د ښایسته موتي لټوى‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬کله چه هغۀ یو دد قیمتى موتي پیدا کړو نو لړو ادؤ خپل ټول څۀ ئے خرڅ کړل ادؤ ئے واخستل‪.‬‬ ‫‪ ٤۷‬یو ځل بیا د آسمان بادشاهى د جال په شان ده چه په سمندر کښے اچولے شوے وى ادؤ هر قسمه ئے راغونډ کړل‪.‬‬ ‫‪۴۸‬کله چې هغه ډک شو‪ ،‬نو دوی سیند ته راښکته شول او کېناستل او ښه یې په لوښو کې راټول کړل‪ ،‬مګر بد یې وغورځول‪.‬‬ ‫‪۴۹‬دا به د نړۍ په پای کې وي ‪:‬فرښتې به راشي او بدکاران به د صادقانو څخه جل کړي‪.‬‬ ‫‪۵۰‬او هغوئ به د اور بټۍ ته واچوى‪ ،‬هلته به ژړا او د غاښونو چغې وهل‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬آیا تاسو په دا ټولو څۀ پوهیدلى یئ؟ هغوئ ورته ووئیل‪ ،‬هو‪ ،‬ربه‪.‬‬ ‫‪٥۱‬‬ ‫ى‬ ‫ق‬ ‫‪ ٥۲‬بیا هغۀ هغوئ ته ووئیل چه ”نو هر یو عالم کوم چه دد آسمان بادشاهى ته لرښونه کوى هغه دد یو سړى په شان دے چه دد کور خاوند‬ ‫دے چه دد خپل خزانے نه نوي او زوړ ق‬ ‫څیزونه راوباسي‪.‬‬ ‫عیسى دا امثالقونه ختم کړل نو هغه لړو‪.‬‬ ‫‪۵۳‬ادؤ کله چه‬ ‫ى‬ ‫‪ ٥٤‬کله چه هغه خپل وطن ته راغلو نو دد هغوئ په عبادتخانه کښے ئے تعلیم ورکړو چه هغوئ حیران شول ادؤ ورته ئے ووئیل چه”دد دے‬ ‫کارونه چرته راغلے؟‬ ‫سړى دا احکمت ادؤ دا لوئ ق‬ ‫‪12‬‬


‫متیو‬

‫‪۵۵‬آیا دا د تره زوی نه دی؟ ایا د هغه مور مریم نه نومیږي؟ او د هغه وروڼه‪ ،‬جیمز‪ ،‬جوز‪ ،‬او شمعون او یهودا؟‬ ‫‪ ٥٦‬ادؤ دد هغۀ خویندو‪ ،‬آیا هغوئ ټول زمونږ سره نۀ دى؟ نو دې سړي دا ټول شیان له کومه کړي؟‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬پیغمبر په خپل وطن او خپل کور کښې بې عزته نۀ دے‪.‬‬ ‫‪ ٥۷‬ادؤ هغوئ په هغۀ کښے خفه شول ‪.‬خو‬ ‫ى‬ ‫‪۵۸‬او د هغوئ د بې ایمانۍ په وجه هغۀ هلته ډېر لوئ کارونه وکړل‪.‬‬ ‫څپرکی ‪14‬‬ ‫عیسى دد شهرت خبر شو‪.‬‬ ‫‪۱‬په هغه وخت کښې دد بادشاه هیرودیس دد‬ ‫ى‬ ‫‪۲‬او خپلو نوکرانو ته یې ووئیل‪” ،‬دا یوحنا بپتسمه ورکوونکى دے ‪.‬هغه له مړو څخه راژوندي کېږي؛ او له همدې امله قوي کارونه په هغه‬ ‫کې څرګندیږي‪.‬‬ ‫یحیى ونیولو او بند یې کړو او په بند کښې یې واچولو‪.‬‬ ‫خاطر‬ ‫په‬ ‫هیرودیاس‬ ‫ښځې‬ ‫د‬ ‫فیلیپوس‬ ‫ورور‬ ‫خپل‬ ‫د‬ ‫هیرودیس‬ ‫‪۳‬ځکه چې‬ ‫ى‬ ‫یحیى ورته ووئیل‪” ،‬تا ته دا روا نۀ ده چې د هغې سره وى‪.‬‬ ‫‪۴‬ځکه چې‬ ‫ى‬ ‫‪ ٥‬ادؤ کله چه هغۀ هغه ووژلو نو هغه دد خلقو نه ویرېدلو ځکه چه هغوئ هغه دد نبي په حیث شمارو‪.‬‬ ‫‪۶‬خو کله چې د هیرودیس د زوکړې ورځ ولمانځل شوه‪ ،‬د هیرودیاس لور د هغوی په مخکې نڅا وکړه او هیرودیس یې خوښ کړ‪.‬‬ ‫‪۷‬هغۀ د قسم سره وعده وکړه چې هر څۀ به ورته ورکوی‪.‬‬ ‫‪۸‬ادؤ دد هغۀ دد مور دد نصیحت نه مخکښے هغۀ ووئیل چه”دد یوحنا بپتسما سر دلته په چارجر کښے راکړه‪.‬‬ ‫‪ ۹‬بادشاه پښیمانه شو‪ ،‬خو دد قسم په خاطر ادؤ هغوئ چه دد هغۀ سره په ډوډئ کښے ناست قوو‪ ،‬هغۀ قحکم ورکړو چه دا هغے ته ورکړے‬ ‫شى‪.‬‬ ‫د‬ ‫یحیى سر یې په زندان کښے کړو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغۀ ورولېږلو اؤ دد‬ ‫ى‬ ‫‪۱۱‬د هغۀ سر په چارجر کښې راوړلے شو او پېغلې ته یې ورکړو او خپلې مور ته یې راوړو‪.‬‬ ‫عیسى ته ئے خبرے ورکړو‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬دد هغۀ قمریدان راغلل ادؤ لش ئے واخستلو ادؤ ښخ کړو ادؤ لړل ادؤ‬ ‫ى‬ ‫‪۱۳‬کله چې عیسی دا واورېدل‪ ،‬نو له هغه ځایه په کښتۍ کې یو دښتې ځای ته روان شو او کله چې خلکو دا واورېدل نو د ښارونو څخه په‬ ‫پیاده روان شول‪.‬‬ ‫عیسى بهر لړو ادؤ یو لوئ خلق ئے ولیدل ادؤ په هغوئ ئے رحم وکړ ادؤ دد هغوئ بیماران ئے روغ کړل‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪۱۵‬کله چې ماښام شو نو د هغۀ شاګردان ورته راغلل او ورته یې ووئیل‪” ،‬دا یو صحرا دے او وخت تېر شو ‪.‬خلق یې لیږل چې کلیو ته لړ‬ ‫شي او د ځان لپاره خوراکي توکي واخلي‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬هغوئ ته د تلو ضرورت نشته ‪.‬تاسو ته یې د خوړلو لپاره ورکړئ‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬خو‬ ‫ى‬ ‫‪ ۱۷‬هغوئ هغۀ ته ووئیل چه”زمونږ سره دلته صرف پینځه ډوډئ ادؤ دوه کبان شته‪.‬‬ ‫‪۱۸‬هغۀ ووئیل‪” ،‬هغوئ ما ته راوړه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغۀ خلقو ته قحکم ورکړو چې په واښو کښې کښېنئ‪ ،‬پینځۀ ډوډئ او دوه کبان یې واخستل او آسمان ته یې وکتل‪ ،‬برکت یې ورکړو او‬ ‫مات یې کړو او ډوډۍ یې خپلو شاګردانو ته ورکړه‪ ،‬او شاګردانو خلقو ته‪. .‬‬ ‫ټوکرو نه ډکے قوو راویستل‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ هغوئ ټول وخوړل ادؤ ډک شول ادؤ دد هغو ټوټو نه چه دد دولسو‬ ‫ق‬ ‫‪۲۱‬ادؤ هغوئ چه خوراک کړى قوو هغوئ دد ښځو ادؤ ماشومانو نه علوه تقریبا ا پینځه زره سړى قوو‪.‬‬ ‫‪۲۲‬عیسی سمدستی خپل شاګردان مجبور کړل چی په کشتۍ کی سپور شی او د هغه څخه مخکی بل طرف ته لړ شی‪ ،‬او په داسی حال کی‬ ‫چی هغه ګڼ شمیر لیری کړل‪.‬‬ ‫‪۲۳‬کله چې هغۀ خلق رالېږل‪ ،‬نو هغه یو غرۀ ته لړو چې دقعا وکړي‪ ،‬او کله چې ماښام شو نو هغه هلته یواځې وو‪.‬‬ ‫‪۲۴‬خو کشتۍ اوس د بحر په مینځ کښې وه‪ ،‬څپو سره ولوېدله‪ ،‬ځکه چې باد مخالف و‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته لړو ادؤ په دریاب کښے روان وو‪.‬‬ ‫‪ ۲٥‬د شپې په څلورمه بجه‬ ‫ى‬ ‫‪۲۶‬کله چې شاګردانو هغه ولیدل چې د سمندر په غاړه ګرځېدل‪ ،‬نو حیران شول او ویې ویل” ‪:‬دا روُ دى ‪.‬او هغوی د وېرې له امله چیغې‬ ‫وکړې‪.‬‬ ‫عیسى سمدلسه هغوئ ته ووئیل‪” ،‬خوشحاله اوسئ ‪.‬دا زه یم؛ مه وېرېږه‬ ‫‪ ۲۷‬خو‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲۸‬پطروس ورته جواب ورکړو چه”ما الکه‪،‬که تۀ وي نو ما ته قحکم راکړه چه په اوبو کښے راشم‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬هغۀ ووئیل چه راځه ‪.‬او کله چې پطروس د کشتۍ نه ښکته شو نو په اوبو باندې روان شو چې عیسی ته لړ شي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬خو کله چې یې باد په زوره ولید‪ ،‬نو وېرېده ‪.‬او په ډوبیدو پیل یې وکړ‪ ،‬هغه چیغې کړې‪ ،‬ویې ویل ‪:‬څښتنه‪ ،‬ما وژغوره‪.‬‬ ‫‪۳۱‬عیسی سمدستی خپل لس اوږد کړ ادؤ هغه ئے ونیولو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ادئے کم ایمانه‪ ،‬تا څۀ شک وکړ؟‬ ‫‪۳۲‬کله چې هغوئ کشتۍ ته ورننوتل نو هوا بنده شوه‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬بیا هغوئ چه په کشتئ کښے قوو راغلل ادؤ دد هغۀ سجده ئے وکړه ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬په رښتیا سره تۀ دد قخدائے زوئے یې‪.‬‬ ‫‪۳۴‬ادؤ کله چه هغوئ لړل نو دد ګنیسرت قملک ته راغلل‪.‬‬ ‫‪۳۵‬کله چې د هغه ځای سړو د هغه په اړه خبر شو‪ ،‬نو د هغه شاوخوا ټول قملک ته یې ولېږل او ټول ناروغان یې ورته راوستل‪.‬‬ ‫‪۳۶‬ادؤ دد هغۀ نه ئے وغوښته چه دد هغۀ دد جامو دد پد قړو نه یواځي دد هغۀ دد څادر لس ته ورسیدلے شى ادؤ هغوئ چه لمس کړى قوو هغوئ‬ ‫بالکل روغ شول‪.‬‬

‫‪13‬‬


‫متیو‬

‫څپرکی ‪15‬‬ ‫عیسى ته راغلل ادؤ وئے ویل‪:‬‬ ‫‪۱‬بیا دد بیتق ال قمقدس عالمان ادؤ فریسیان‬ ‫ى‬ ‫‪2‬ستا شاګردان ولې د مشرانو د دود نه سرغړونه کوي؟ ځکه چې دوی خپل لسونه نه مینځي کله چې دوی ډوډۍ خوري‪.‬‬ ‫‪۳‬خو هغۀ هغوئ ته جواب ورکړو‪” ،‬تاسو هم دد قخدائ پاک د قحکم نه په خپل رواج ولې سرغړونې کوئ؟‬ ‫‪۴‬ځکه چې قخدائ پاک قحکم ورکړے دے چې د خپل پلر او مور عزت کوه‪ ،‬او څوک چې په مور او پلر لعنت ووایي هغه دې په مرګ‬ ‫مړ شې‪.‬‬ ‫‪ ٥‬خو تاسو وایئ څوک چه خپل پلر یا مور ته ووائى چه دا یوه تحفه ده چه دد هر څۀ په ذریعه چه ما ته فائده رسى شى‪.‬‬ ‫‪۶‬او د خپل پلر او مور عزت مه کوه‪ ،‬هغه به آزاد وي ‪.‬په دې توګه تاسو د خپل دود له مخې د خدای امر بې اغیزې کړی دی‪.‬‬ ‫‪۷‬ادئے منافقانو‪ ،‬عیسیاه ستاسو په حقله ښه پېشګوئې کړې وه‪،‬‬ ‫‪۸‬دا خلق په خپلو خولو ما ته نزدې راځى‪ ،‬او په خپلو شونډو زما عزت کوى ‪.‬مګر د دوی زړه زما څخه لرې دی‪.‬‬ ‫‪ ۹‬خو هغوئ زما اعبادت کوى ادؤ دد خلقو قحکمونه دد عقیدو تعلیم ورکوى‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬هغۀ خلق راوبلل ادؤ ورته ئے ووئیل چه ”واورئ ادؤ پوهه شئ!‬ ‫‪11‬هغه څه چې خولې ته ننوځي هغه سړی ناپاک نه کوي ‪.‬مګر هغه څه چې د خولې څخه راوځي‪ ،‬دا سړی ناپاک کوي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬بیا د هغۀ مریدان راغلل ادؤ ورته یې ووئیل‪” ،‬تا ته پته ده چې فریسیان د دې خبرې په اورېدو سره خفه شول؟‬ ‫‪ ۱۳‬خو هغۀ جواب ورکړو چه ”هر بوټے چه زما آسمانى پلر نه دى کرلى‪ ،‬هغه به ریښوى‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هغوی پرېږده چې د ړندو مشرانو ړانده شي ‪.‬او که ړوند ړوند رهبري کړي‪ ،‬دواړه به کندې ته ولویږي‪.‬‬ ‫‪ ۱٥‬نو پطروس جواب ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه”مونږ ته دا مثال بیان کړه‪.‬‬ ‫‪۱۶‬عیسى ووئیل‪” ،‬آیا تاسو هم تر اوسه بې عقله یئ؟‬ ‫ى‬ ‫‪۱۷‬آیا تاسو تر اوسه نه پوهیږئ چې هر څه چې په خوله کې ننوځي هغه خیټې ته ننوځي او په وچه کې غورځول کیږي؟‬ ‫‪ ۱۸‬خو هغه ق‬ ‫څیزونه چه دد خولي نه راوځي دد زړۀ نه راوځي ‪.‬او هغه سړی ناپاک کوي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ځکه چې د زړۀ نه بد خیالونه‪ ،‬قتل‪ ،‬زنا‪ ،‬زنا‪ ،‬غل‪ ،‬دروغ ګواه‪ ،‬کفر راوځي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬دا هغه څیزونه دي چې انسان ناپاک کوي‪ ،‬خو په ناپاک لسونو خوړل انسان ناپاک نه کوي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬بیا عیسی له هغه ځایه لړو او د صور او صیدون ساحلونو ته لړ‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او ګورئ‪ ،‬د کنعان یوه ښځه د هماغو ساحلونو څخه راووتله او په ژړا یې ورته ووئیل‪” ،‬اے ما الکه قخدایه‪ ،‬د داؤد زویه‪ ،‬په ما رحم‬ ‫وکړه ‪.‬زما لور په سخته توګه د شیطان سره ناراضه ده‪.‬‬ ‫‪۲۳‬خو هغۀ هغې ته د یوې خبرې جواب ورنه کړو ‪.‬د هغۀ شاګردان راغلل ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬هغے لیږله !ځکه چې هغه زموږ پسې‬ ‫ژاړي‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬خو هغۀ جواب ورکړو چه ”زد ۀ دد بنى ااسرائیلو دد ورکو شوو پسونو نه بغیر لیږلے شوى یم‪.‬‬ ‫‪۲۵‬بیا هغې راغله او د هغه عبادت یې وکړ او ویې ویل ‪:‬ای څښتنه‪ ،‬زما سره مرسته وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬خو هغۀ جواب ورکړو چه ”دد بچو نه ډوډئ واخله ادؤ سپقو ته ئے غورځول مناسب نۀ دى‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬هغې ووئیل‪”،‬رښتیا‪ ،‬ما الکه‪ ،‬خو بیا هم سپي هغه لوښي خوري کوم چې د خپلو بادارانو د مېز نه لوېږي‪.‬‬ ‫عیسى جواب ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ادئے ښځے‪ ،‬ستا ایمان لوئ دے‪ ،‬لکه څنګه چه ستا خوښه ‪.‬او د هغې لور له هماغه‬ ‫‪ ۲۸‬بیا‬ ‫ى‬ ‫ساعت څخه روغه شوه‪.‬‬ ‫عیسى دد هغه ځائے نه روان شو ادؤ دد ګلیل دریاب ته نزدے شو ‪.‬یو غره ته لړو او هلته کښېناستو‪.‬‬ ‫‪۲۹‬‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫عیسى په پښو کښے ئے‬ ‫هم‬ ‫کسان‬ ‫نور‬ ‫ډیر‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫لوړے‬ ‫ګونګے‪،‬‬ ‫ړانده‪،‬‬ ‫لوئے‪،‬‬ ‫ئے‬ ‫سره‬ ‫هغوئ‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫راغلل‬ ‫ته‬ ‫هغۀ‬ ‫خلق‬ ‫لوئے‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫‪۳۰‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫ى‬ ‫وغورزول ‪.‬او هغه ورته شفا ورکړه‪:‬‬ ‫‪۳۱‬کله چې هغوئ ګونګیان ولیدل چې خبرې کوى‪ ،‬لوډى به روغ وى‪ ،‬لوډى به روان وو او ړوند به لیدلى شى‪ ،‬نو خلق حیران شول او د‬ ‫صفت یې وکړه‪.‬‬ ‫بنى ااسرائیلو د قخدائ پاک ثناء ا‬ ‫‪۳۲‬بیا عیسی خپل شاګردان راوغوښتل او ویې ویل « ‪:‬زه په خلکو باندې رحم کوم‪ ،‬ځکه چې دوی اوس درې ورځې زما سره دي او د‬ ‫خوړلو لپاره هیڅ نه لري‪ ،‬زه به هغوی په روژه ماتي کې ونه ږدم‪ ،‬که نه دوی په لره کې بې هوښه شي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬د هغۀ قمریدانو هغۀ ته ووئیل‪” ،‬زمونږ په دښته کښې دومره ډوډئ له کومه ولرو چې دومره لوئ ګڼه ګوڼه ډکه کړو؟‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل چه ”څومره ډوډئ لرئ؟ هغوی وویل‪ ،‬اوه‪ ،‬او یو څو کوچني کبان‪.‬‬ ‫‪۳٤‬‬ ‫ى‬ ‫‪۳۵‬هغۀ خلقو ته قحکم ورکړو چې په زمکه کښېناستو‪.‬‬ ‫‪۳۶‬هغۀ اوه ډوډئ او کبان واخستلو‪ ،‬شکر یې وکړو‪ ،‬مات یې کړو او خپلو شاګردانو ته یې ورکړو او شاګردانو یې ګڼو ته ورکړو‪.‬‬ ‫‪۳۷‬هغوی ټولو وخوړل او ډک شول‪ ،‬او د مات شوی غوښې څخه چې اوه ټوکرۍ ډکې پاتې وې راواخېستلې‪.‬‬ ‫‪۳۸‬ادؤ هغوئ چه ئے خوړلے قوو هغوئ دد ښځو ادؤ ماشومانو نه علوه څلور زره سړى قوو‪.‬‬ ‫‪۳۹‬هغۀ خلق واستول ادؤ کشتۍ ئے ونیوله ادؤ د مګداله ساحل ته ورسیدو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪16‬‬ ‫‪ ۱‬فریسیان هم د صدوقیانو سره راغلل ادؤ دد هغۀ په آزمیښت ئے غوښتل چه هغوئ ته دد آسمان نه یوه نښه وښائى‪.‬‬ ‫‪۲‬هغۀ جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه کله چه ماښام شو نو تاسو وایئ چه هوا به ښۀ وي ځکه چه آسمان سور دے‪.‬‬

‫‪14‬‬


‫متیو‬

‫‪3‬او په سهار کې به د ورځې هوا خرابه وي ‪:‬ځکه چې اسمان سور او ښکته دی ‪.‬اې منافقانو‪ ،‬تاسو د اسمان مخ معلومولی شئ؛ خو ایا‬ ‫تاسو د وخت نښې نه پیژنئ؟‬ ‫‪ ۴‬بدکاره او زناکار نسل د نښان په لټه کې دی ‪.‬او هیڅ نښه به ورته نه ورکول کیږي مګر د یونس پیغمبر نښه ‪.‬او هغه یې پرېښودل او‬ ‫روان شو‪.‬‬ ‫‪ ٥‬کله چه دد هغۀ قمریدان بل طرف ته راغلل نو دد ډوډئ اخستل هیر شول‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬خبردار اوسئ او د فریسیانو او صدوقیانو د خمیره نه بچ شئ‪.‬‬ ‫‪۶‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪۷‬هغوی په خپل منځ کې بحث وکړ او ویې ویل ‪:‬دا ځکه چې مونږ ډوډۍ نه ده اخیستې‪.‬‬ ‫عیسى په دے پوه شو نو هغوئ ته ئے ووئیل چه ”ادئے دد لږ ایمان خاوندانو‪ ،‬تاسو ولي په خپل مینځ کښے بحث کوئ ځکه چه‬ ‫‪ ۸‬کله چه‬ ‫ى‬ ‫تاسو ډوډئ نۀ دى راوړى؟‬ ‫‪۹‬آیا تاسو تر اوسه نه پوهیږئ او نه د پنځو زرو پنځه ډوډۍ په یاد دي او تاسو څومره ټوکرۍ پورته کړې وې؟‬ ‫‪10‬نه د څلورو زرو نه اوه ډوډۍ‪ ،‬او تاسو څومره ټوکرۍ پورته کړې؟‬ ‫د‬ ‫‪ ۱۱‬دا څنګه دے چه تاسو نۀ پوهیږئ چه ما تاسو ته دد ډوډئ په حقله دا نۀ دى وئیلى چه تاسو د فریسیانو اؤ صدوقیانو د خمیرى نه خبر‬ ‫اوسئ؟‬ ‫‪۱۲‬نو هغوئ پوه شول چې څنګه هغۀ هغوئ ته قحکم ورکړو چې د ډوډئ خمیره نه‪ ،‬بلکې د فریسیانو او صدوقیانو د عقیدې نه خبر شى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې عیسی د قیصریا فیلیپی سیندونو ته راغی‪ ،‬نو د خپلو شاګردانو څخه یې پوښتنه وکړه « ‪:‬خلک څوک وایي چې زه د انسان زوی‬ ‫یم؟‬ ‫یحیى بپتسمه ورکوى‪ ،‬ځنو بیا الیاس ‪.‬او نور‪ ،‬یرمیا‪ ،‬یا یو له پیغمبرانو څخه‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هغوئ ووئیل‪” ،‬ځنې وایى چې تۀ‬ ‫ى‬ ‫‪۱۵‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬خو تاسو وایئ چې زۀ څوک یم؟‬ ‫‪۱۶‬شمعون پطروس جواب ورکړو‪” ،‬تۀ مسیح یې‪ ،‬د ژوندے قخدائ پاک زوئ یې‪.‬‬ ‫عیسى جواب ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬تۀ بختور یې‪ ،‬شمعون برجونا‪ ،‬ځکه چې غوښې او وینې تا ته دا نۀ دى ښکاره کړى بلکې‬ ‫‪۱۷‬‬ ‫ى‬ ‫زما پلر چې په آسمان کښې دى‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ادؤ زد ۀ تا ته دا هم وایم چه تۀ پطروس یې ادؤ په دغه تیږه به زد ۀ خپله کلیسا جوړه کړم ‪.‬او د دوزخ دروازې به د هغې په وړاندې غالب‬ ‫نشي‪.‬‬ ‫ق‬ ‫‪۱۹‬ادؤ زد ۀ به تا ته دد آسمان دد بادشاهئ قکلُقونه درکوم‪ ،‬ادؤ څۀ چه تۀ په زمکه تړلے شى هغه به په آسمان کښے تړلے شى‪ ،‬ادؤ هر څۀ چه ته په‬ ‫زمکه خلص کوى هغه به په آسمان کښے خلص کړے شى‪.‬‬ ‫عیسى مسیح دے‪.‬‬ ‫‪۲۰‬بیا هغۀ خپلو قمریدانو ته قحکم ورکړو چې هیڅوک دې نۀ وائى چې هغه‬ ‫ى‬ ‫‪۲۱‬د هغه وخت نه پس‬ ‫عیسى خپلو قمریدانو ته دا وښائى چه څنګه به بیتق ال قمقدس ته لړ شى ادؤ دد مشرانو ادؤ مشرانو کاهنانو ادؤ دد شریعت دد‬ ‫ى‬ ‫عالمانو نه به ډیر تکلیفونه وخوري ادؤ ووژلے شى ادؤ په دریمه ورځ به بیا راژوندى شى‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬بیا پطروس هغه ونیولو ادؤ په ملمتولو ئے ئے ووئیل‪”،‬ما الکه‪ ،‬دا ستا نه لرې شه‪ ،‬دا به تا ته نۀ وى‪.‬‬ ‫‪۲۳‬خو هغه مخ واړوه ادؤ پطروس ته یې ووئیل‪” ،‬شیطان زما شاته لړ شه‪ ،‬تۀ زما د پاره ګناه کوې‪ ،‬ځکه چې تۀ د قخدائ پاک د څیزونو نه‬ ‫خوند کوې بلکه د خلقو نه‪.‬‬ ‫د‬ ‫عیسى خپلو قمریدانو ته وفرمائیل‪” ،‬که څوک زما پسې راشى نو د خپل ځان اانکار دې وکړى اؤ خپل صلیب دې پورته کړى او زما‬ ‫‪ ۲٤‬بیا‬ ‫ى‬ ‫پسې راشى‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ځکه څوک چې خپل ژوند وژغورى هغه به د لسه ورکړى‪ ،‬او څوک چې زما په خاطر خپل ژوند له لسه ورکوی هغه به ومومي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬ځکه چې انسان ته څه فائده وى که هغه ټوله دقنیا لس ته راوړى او خپل ځان له لسه ورکړى؟ یا یو سړی د خپل روُ په بدل کې څه‬ ‫ورکړي؟‬ ‫‪ ۲۷‬ځکه چه اابن آدم به دد خپل پلر په شان دد خپلو فرښتو سره راشى ‪.‬او بیا به هغه هر سړي ته د هغه د کارونو سره سم اجر ورکړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه دلته ځني ولړ دي چه دد مرګ خوند به نۀ وى خوړلے تر څو چه اابن آدم په خپل بادشاهئ کښے راځى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪17‬‬ ‫عیسى پطروس‪ ،‬یعققوب ادؤ دد هغۀ ورور یوحنا بوتلو ادؤ دد یوے غرۀ نه ئے جل کړو‪.‬‬ ‫‪۱‬ادؤ شپږ ورځے پس‬ ‫ى‬ ‫‪۲‬ادؤ دد هغوئ په وړاندے بدل شو ادؤ دد هغۀ مخ دد نمر په شان ځلنده شو ادؤ دد هغۀ لباس دد رڼا په شان سپین قوو‪.‬‬ ‫وسى ادؤ الیاس ښکاره شول چه دد هغۀ سره خبرے کوى‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ ګورئ هغوئ ته قم ى‬ ‫د‬ ‫عیسى ته ئے ووئیل‪”،‬ما الکه‪ ،‬دا زمونږ د پاره ښۀ ده چه دلته یقو‪ ،‬کۀ تۀ وغواړى نو راځى چه دلته درې‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫ورکړو‬ ‫‪ ٤‬بیا پطروس جواب‬ ‫ى‬ ‫خېمې جوړ کړو ‪.‬یو ستا لپاره‪ ،‬یو د موسی لپاره‪ ،‬او یو د الیاس لپاره‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې هغۀ ل دا خبرې کولې‪ ،‬نو یو ځلنده وریځې په هغوئ باندې سیورى راغى‪ ،‬او د وریځې نه یو آواز راغلو چې وې وئیل‪” ،‬دا‬ ‫زما ګران زوئ دے‪ ،‬چې زۀ ترې خوښ یم ‪.‬هغه واورئ‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې شاګردانو دا واورېدل نو په خپلو پښو پرېوتل او سخت وېرېدل‪.‬‬ ‫عیسى راغے ادؤ هغوئ ته ئے لس ورکړ ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬پاڅئ ادؤ مه ویریږئ‪.‬‬ ‫‪۷‬‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫عیسى نه بغیر بل سړے ئے نۀ لیدل‪.‬‬ ‫د‬ ‫نو‬ ‫کړل‬ ‫پورته‬ ‫سترګے‬ ‫خپلے‬ ‫هغوئ‬ ‫چه‬ ‫کله‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫‪۸‬‬ ‫د‬ ‫ى‬ ‫عیسى هغوئ ته قحکم ورکړو‪” ،‬هېچا ته دا رویا مه وایئ‪ ،‬تر څو چې اابن آدم له مړو نه‬ ‫‪۹‬کله چې هغوئ د غره نه راښکته شول نو‬ ‫ى‬ ‫راژوندى شوى نۀ شى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ دد هغۀ قمریدانو دد هغۀ نه تپوس وکړو چه”نو بیا ولي عالمان دا وائى چه الیاس اول راشى؟‬ ‫‪15‬‬


‫متیو‬

‫عیسى جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته به ئے ووئیل‪” ،‬الیاس به اول راشى ادؤ ټول ق‬ ‫څیزونه به بحال کړى‪.‬‬ ‫‪۱۱‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ۱۲‬خو زد ۀ تاسو ته دا وایم چه الیاس ل پخوا راغلے دے ادؤ هغوئ هغه نۀ پیژندلے خو هر څۀ چه هغوئ دد هغۀ سره کړى قوو هغوئ‬ ‫ورسره وکړل ‪.‬په ورته ډول به د انسان زوی هم د دوی څخه رنځ وخوري‪.‬‬ ‫یحیى بپتسمه ورکوى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬بیا قمریدان پوه شول چې هغۀ هغوئ ته د‬ ‫ى‬ ‫‪۱۴‬کله چې هغوئ خلقو ته ورسېدل‪ ،‬نو یو سړے هغۀ ته راغے‪ ،‬هغۀ ته یې په زنګون ونازاوه او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪۱۵‬ما الکه قخدایه‪ ،‬زما په زوئ رحم وکړه‪ ،‬ځکه چې هغه لېونى او سخت خفه دے‪ ،‬ځکه چې کله کله په اور کښې غورځېږى او کله کله اوبو‬ ‫ته‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ ما هغه ستا قمریدانو ته راوستو ادؤ هغوئ دد هغه علج نۀ شو کولے‪.‬‬ ‫عیسى جواب ورکړو چه ”ادئے بے ایمانه ادؤ ګمراه نسله‪ ،‬زد ۀ به تر څو پورې ستاسو سره یم؟ زه به تر څومره وخته ستا غم وکړم؟‬ ‫‪ ۱۷‬بیا‬ ‫ى‬ ‫هغه ما ته راوړه‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬عیس ى شیطان ته ملمت کړو ‪.‬او هغه د هغه څخه ووت ‪:‬او ماشوم له هماغه ساعت څخه روغ شو‪.‬‬ ‫عیسى ته راغلل ادؤ ورته ئے ووئیل چه ”مونږ هغه ولي نۀ ق‬ ‫شو ایستلو؟‬ ‫‪۱۹‬بیا قمریدان‬ ‫ى‬ ‫‪۲۰‬عیسى هغوئ ته ووئیل‪ ،‬ستاسو د بې ایمانۍ په وجه‪ ،‬ځکه چې زۀ تاسو ته رښتیا وایم‪ ،‬کۀ تاسو د سرې د دانې په شان ایمان لرئ‪ ،‬نو‬ ‫ى‬ ‫تاسو به دې غره ته ووایئ چې له دې ځایه لړ شه ‪.‬او دا به لرې کړي؛ او هیڅ شی به تاسو ته ناممکن نه وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬خو دا څۀ به نۀ خلصىږى خو په دعا ادؤ روژه‪.‬‬ ‫عیسى‬ ‫د‬ ‫سونو ته وسپارلے شى‪.‬‬ ‫ل‬ ‫خلقو‬ ‫به‬ ‫آدم‬ ‫ابن‬ ‫ا‬ ‫”‬ ‫چه‬ ‫ووئیل‬ ‫ته‬ ‫هغوئ‬ ‫‪ ۲۲‬کله چه هغوئ په ګلیل کښے اوسېدل نو‬ ‫د‬ ‫ق‬ ‫ى‬ ‫‪۲۳‬هغوئ به هغه ووژنى او په دریمه ورځ به بیا راژوندى شى ‪.‬او دوی ډیر افسوس کاوه‪.‬‬ ‫‪۲۴‬کله چې هغوئ کفرنحوم ته ورسېدل‪ ،‬نو هغوئ چې د مزدقورې پیسې اخستې وې پطروس ته راغلل ادؤ ورته یې ووئیل‪” ،‬آیا ستاسو بادار‬ ‫خېر نۀ ورکوى؟‬ ‫‪۲۵‬هغۀ ووئیل‪ ،‬هو ‪.‬کله چې هغه کور ته ورننوتل نو عیسی هغه منع کړ او ویې ویل ‪:‬شمعون‪ ،‬ته څه فکر کوې؟ د ځمکې پادشاه له چا څخه‬ ‫رسم یا خراج اخلي؟ د خپلو ماشومانو‪ ،‬یا د پردیو؟‬ ‫‪ ۲٦‬پطروس ورته ووئیل‪”،‬د پردیو ‪.‬عیسی ورته وویل ‪:‬نو بیا ماشومان آزاد دي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬سره له دې‪ ،‬داسې نه چې مونږ هغوئ ته سپکاوے وکړو‪ ،‬ته سمندر ته لړ شه او کنډک واچوه او هغه کبان راواخله چې په اول ځل‬ ‫راښکته شو ‪.‬او کله چې تا د هغه خوله خلصه کړه‪ ،‬تاسو به د پیسو یوه ټوټه ومومئ ‪:‬هغه واخلئ او زما او ستا لپاره یې ورکړئ‪.‬‬ ‫څپرکی ‪18‬‬ ‫عیسى ته راغلل او ویې ویل” ‪:‬د آسمان په بادشاهۍ کښې تر ټولو لوئ څوک دے؟‬ ‫‪۱‬په همدې وخت کې مریدان‬ ‫ى‬ ‫عیسى یو وړوکي ماشوم راوبللو ادؤ دد هغوئ په مینځ کښے یې کیښودو‪.‬‬ ‫‪۲‬‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪ ۳‬اؤ وئے وئیل چه”زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه تر څو چه تاسو بدل نۀ شى اؤ دد وړو ماشومانو په شان یئ نو تاسو به دد آسمان بادشاهئ ته‬ ‫ورننوځئ‪.‬‬ ‫‪ ٤‬نو هر څوک چه خپل ځان دد دغه وړوکي ماشوم په شان عاجز وى نو هغه دد آسمان په بادشاهئ کښے لوئ دے‪.‬‬ ‫‪ ٥‬ادؤ څوک چه زما په نوم یو وړوکے ماشوم قبول کړى هغه ما قبول کړى‪.‬‬ ‫‪۶‬خو څوک چې په دې وړو وړو کښې چې په ما باندې ایمان لرى یو هم بد کړے شى نو د هغۀ د پاره دا به غوره وى چې د هغۀ په غاړه‬ ‫کښې د چرس کاڼى ځوړند وى او هغه د سمندر په ژورو کښې ډوب شى‪.‬‬ ‫‪7‬د ګناهونو په وجه د دنیا افسوس !د دې لپاره چې باید جرمونه راشي ‪.‬خو افسوس په هغه سړے چې د چا په ذریعه ګناه کیږي!‬ ‫‪۸‬نو که ستا لس یا پښه تا ته زیان ورسیږي‪ ،‬نو هغه پرې کړه او له ځانه یې غورځوه‪ ،‬ستا لپاره دا غوره ده چې په ژوند کې ودریږئ یا‬ ‫معیوب شئ‪ ،‬د دې نه چې دوه لسونه یا دوه پښې د تل لپاره اور ته واچول شي‪.‬‬ ‫‪۹‬ادؤ که ستا سترګے تا خفه کړى نو هغه ئے وباسه او له ځانه ئے وغورزوه‪ ،‬دا ستا دپاره دا غوره ده چه په یوه سترګه ژوند ته ورننوځئ‪،‬‬ ‫نه دا چه د دوو سترګو په لرلو سره د دوزخ اور ته واچول شى‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬پام کوه چې په دې کوچنیانو کې یو هم مه سپکوه ‪.‬ځکه چې زه تاسو ته وایم چې په آسمان کې د دوی فرښتې تل زما د پلر مخ ویني‬ ‫چې په آسمان کې دی‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ځکه چه اابن آدم راغلے دے چه دد ورک شوى څیز بچ کړى‪.‬‬ ‫‪12‬تاسو څنګه فکر کوئ؟ که چیرې یو سړی سل پسونه ولري او یو یې له مینځه یوسي‪ ،‬نو ایا هغه نهه نوي پسونه پریږدي او غرونو ته‬ ‫لړ شي او د هغه څه په لټه کې شي چې ګمراه شوي دي؟‬ ‫‪۱۳‬ادؤ که چرے هغه دا و قمومى نو زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه هغه دد هغه پسونو نه زیات خوشحالى کوى‪ ،‬دد هغو نولسو نه چه ګمراه شوى نۀ‬ ‫وى‪.‬‬ ‫‪۱۴‬همدارنګه ستاسو د آسمانى پلر اراده هم نۀ ده چې د دې کوچنیانو نه یو هم مړ شى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬که چرې ستا ورور ستا په خلف ظلم وکړى نو لړ شه او د هغۀ او د هغۀ په مینځ کښې خپله ګناه ورته ووایه ‪:‬که هغه ستا خبره واوري‬ ‫نو تا خپل ورور ترلسه کړے دے‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬خو کۀ چرې هغه تا نه واوري نو یو یا دوه نور له ځانه سره بوځه چې د دوو یا دریو ګواهانو په خوله هره خبره ثابته شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬ادؤ که چرے هغه دد هغوئ په اورېدلو کښے غفلت وکړى نو جماعت ته یې ووایه‪ ،‬خو کۀ چرے هغه دد جماعت دد اورېدلو نه غفلت‬ ‫وکړى نو هغه تا ته دد یو غیرتمند سړى ادؤ محصول ورکوونکى په شان وى‪.‬‬

‫‪16‬‬


‫متیو‬

‫‪ ۱۸‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه هر څۀ چه تاسو په زمکه وتړئ هغه به په اسمان کښے تړلے شى ادؤ هر څۀ چه تاسو په زمکه خلصوئ‬ ‫هغه به په آسمان کښے خلص شى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬زد ۀ یو ځل بیا تاسو ته وایم چه که تاسو دوه په زمکه دد هر څیز په لمس کولو اتفاق وکړى چه هغوئ به وغواړى نو دا به زما دد آسمانى‬ ‫پلر نه دد هغوئ دد پاره وى‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ځکه چرته چې دوه یا درې زما په نوم راغونډېږى نو هلته زۀ د هغوئ په مینځ کښې یم‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬بیا پطروس هغۀ ته راغے ادؤ ورته ئے ووئیل‪”،‬ما الکه‪ ،‬زما ورور به څو ځله زما خلف ګناه وکړى ادؤ زد ۀ به هغه معاف کړم؟ تر اوه‬ ‫ځله؟‬ ‫‪۲۲‬عیسى ورته ووئیل‪” ،‬زۀ تا ته نه وایم چې تر اووۀ ځلو پورې‪ ،‬بلکې تر اووۀ ځله پورې‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲۳‬نو ځکه د آسمان بادشاهى د یو خاص بادشاه سره تشبیه ده‪ ،‬څوک چه د خپلو نوکرانو حساب کوى‪.‬‬ ‫‪۲۴‬کله چې هغۀ حساب شروع کړو نو یو کس ورته راوړل شو چې د هغۀ لس زره توقې قرضدار و‪.‬‬ ‫‪ ۲٥‬خو دد هغۀ ما الک قحکم ورکړو چه دد هغۀ ښځه ادؤ بچو ادؤ هر څۀ چه دد هغۀ سره قوو خرڅ کړل شى ادؤ پیسه ورکړے شى‪.‬‬ ‫‪۲۶‬نو نوکر راښکته شو ادؤ سجده ئے وکړه ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬زما سره صبر وکړه‪ ،‬زد ۀ به تا ټول پیسه ورکړم‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬بیا دد هغه نوکر ما الک رحم وکړ ادؤ هغه ئے خلص کړو ادؤ قرض ئے معاف کړو‪.‬‬ ‫‪۲۸‬خو هماغه نوکر بهر لړو او د هغه یو ملګرى یې وموند چې په هغۀ یې سل روپۍ قرضې کړې وې‪ ،‬هغۀ په هغۀ لس کېښودو او غېږ‬ ‫یې ونیولو او وې وئیل چې‪ ،‬چې ستا قرضدار دے هغه ماته راکړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬دد هغۀ ملګرى دد هغۀ په پښو کښے راښکته شو ادؤ ورته ئے ووئیل چه”زما سره صبر وکړه‪ ،‬زد ۀ به تا ټول پیسه ورکړم‪.‬‬ ‫‪۳۰‬هغۀ ونه غوښتل خو لړو ادؤ په بند کښے ئے واچولو تر څو پور ادا نۀ کړى‪.‬‬ ‫‪۳۱‬نو کله چې د هغۀ ملګرو دا څۀ ولیدل نو ډېر خفه شول ادؤ راغلل ادؤ خپل ما الک ته یې ټول څۀ ووئیل‪.‬‬ ‫‪۳۲‬نو د هغۀ ما الک چې هغۀ هغه راوغوښتو نو هغۀ ته یې ووئیل‪” ،‬اې بدکاره نوکره‪ ،‬ما تا ټول قرض معاف کړ‪ ،‬ځکه چې تا ما غوښتل‪:‬‬ ‫‪ ۳۳‬لکه څنګه چې ما په تا باندې رحم وکړ‪ ،‬ایا ته هم په خپل ملګري باندې رحم نه کوې؟‬ ‫‪۳۴‬د هغۀ ما الک په ق‬ ‫ورکوونکو ته وسپارلو‪ ،‬تر څو چه دد هغۀ ټول واجبات ادا کړى‪.‬‬ ‫غصه شو ادؤ هغه یې دد عذاب‬ ‫ق‬ ‫‪۳۵‬نو زما آسماني پلر به هم ستاسو سره داسې وکړي‪ ،‬که تاسو د خپلو زړونو څخه هر یو د خپل ورور ګناهونه ونه بخښئ‪.‬‬ ‫څپرکی ‪19‬‬ ‫‪۱‬کله چې عیسی دا خبرې پای ته ورسولې نو هغه د ګلیل څخه روان شو او د اردن سیند هاخوا د یهودا ساحل ته ورسیدو‪.‬‬ ‫‪۲‬ادؤ ګڼو خلقو په هغۀ پسې روان شو ‪.‬او هلته یې روغ کړل‪.‬‬ ‫‪ ۳‬فریسیان هم هغۀ ته راغلل ادؤ دد هغۀ په آزارولو ادؤ ورته ئے ووئیل چه”آیا دد یو سړے دد پاره روا ده چه خپله ښځه دد هر کار په وجه‬ ‫پریږدى؟‬ ‫د‬ ‫‪ ٤‬هغۀ جواب ورکړو اؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه ”آیا تاسو دا نۀ دى لوستلى چه چا چه دا په شروع کښے جوړ کړل هغه نر او ښځه جوړ‬ ‫کړل؟‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪ ٥‬ادؤ ورته ئے ووئیل چه”په دے وجه به یو سړے خپل مور او پلر پریږدى اؤ دد خپلے ښځے سره به وى اؤ دواړه به یو غوښه شى؟‬ ‫‪ ٦‬نو ځکه نور دوه دوه نه دي بلکه یو غوښه دي ‪.‬له دې امله هغه څه چې خدای سره یوځای کړي‪ ،‬انسان یې نه پریږدي‪.‬‬ ‫موسى ولې قحکم ورکړو چې د طلق لیکلو ادؤ د هغې د پرېښودلو حکم ورکړو؟‬ ‫‪۷‬هغوئ هغۀ ته ووئیل‪” ،‬نو بیا‬ ‫ى‬ ‫”موسى ستاسو د زړونو د سختۍ په وجه تاسو ته مجبور کړل چې خپلې ښځې پرېږدئ‪ ،‬خو د شروع نه داسې نۀ‬ ‫‪۸‬هغۀ ورته وفرمائیل‪،‬‬ ‫ى‬ ‫قوو‪.‬‬ ‫‪۹‬ادؤ زد ۀ تاسو ته دا وایم چه هر څوک چه خپله ښځه پریږدى ادؤ دد زنا نه بغیر دد بل سره وادۀ کوى نو ازنا کوى‪ ،‬ادؤ څوک چه دد پریښودلے‬ ‫شوے ښځے سره وادۀ کوى نو ازنا کوى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د هغۀ قمریدانو هغۀ ته ووئیل‪” ،‬که چرے د سړے دد خپلے ښځے سره دا شان وى نو دا ښۀ نۀ ده چه وادۀ کوى‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬خو هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬دا خبره ټول سړے نۀ شى منلے خو هغوئ ته چه دا ورکړے شى‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ځکه چې ځینې خوسان هم شته چې د خپلې مور د ګېډې نه پېدا شوي دي‪ ،‬او ځینې خوسان هم شته چې د سړو خوسانان جوړ شوي وو‪،‬‬ ‫او داسې خوجنګ هم شته چې د آسمان د بادشاهۍ په خاطر یې ځانونه خجالت کړي دي ‪.‬څوک چې د ترلسه کولو توان لري‪ ،‬هغه دې‬ ‫ترلسه کړي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬بیا هغه ته واړه ماشومان راوړل شول چې خپل لسونه په هغوئ باندې کېږدى او دعا ورته وکړى‪ ،‬نو شاګردانو هغوئ ملمت کړل‪.‬‬ ‫عیسى ووئیل چه ”ماشومانو ته تکلیف ورکړئ ادؤ هغوئ ما ته دد راتلو نه منع کوئ ځکه چه دد آسمان بادشاهى هم دد دے‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬خو‬ ‫ى‬ ‫‪۱۵‬هغۀ خپل لسونه په هغوئ باندې کېښودل ادؤ روان شو‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬ادؤ وګوره یو کس راغے ادؤ ورته ئے ووئیل‪”،‬ښۀ اقستاده‪ ،‬زد ۀ څۀ ښۀ کار وکړم چه دد تل ژوندقون قمومى؟‬ ‫‪۱۷‬هغۀ ورته ووئیل‪” ،‬تا ما ته ولې ښه بولې؟ هیڅ یو ښه نشته مګر یو‪ ،‬هغه دی‪ ،‬خدای ‪:‬مګر که تاسو ژوند ته ننوځي‪ ،‬حکمونه وساتئ‪.‬‬ ‫‪۱۸‬هغۀ ورته ووئیل‪ ،‬کوم یو؟ عیسی وویل‪ ،‬تاسو هیڅ قتل مه کوئ‪ ،‬تاسو زنا مه کوئ‪ ،‬تاسو غل مه کوئ‪ ،‬تاسو د دروغ شاهدي مه کوئ‪.‬‬ ‫‪۱۹‬د خپل پلر او مور احترام کوه‪ ،‬او د خپل ګاونډى سره د خپل ځان په شان مینه وکړه‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ځوان ورته ووئیل‪” ،‬ما دا ټول څیزونه د خپل ځوانۍ نه ساتلے دے‪ ،‬ما ته تر اوسه څه کمښت دے؟‬ ‫‪۲۱‬عیسى هغۀ ته ووئیل‪” ،‬که تۀ کامل شې نو لړ شه او هغه څۀ خرڅ کړه چې تا سره شته او غریبانو ته یې ورکړه او په آسمان کښې به‬ ‫ى‬ ‫خزانه ولرې‪ ،‬نو راځه او زما پسې راځه‪.‬‬ ‫‪۲۲‬خو کله چې هغه ځوان دا خبرې واورېدې نو په غم سره لړ‪ ،‬ځکه چې هغه ډېر مالدار و‪.‬‬ ‫‪17‬‬


‫متیو‬

‫عیسى خپلو قمریدانو ته ووئیل‪” ،‬زۀ تاسو ته رښتیا وایم چه یو مالدار سړے به دد آسمان بادشاهى ته ورننوځى‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲٤‬زد ۀ یو ځل بیا تاسو ته وایم چه دد اوښ دد ستنى نه تیرېدل آسانه دى‪ ،‬دد مالدار سړى دد قخدائے بادشاهى ته دد ننوتلو نه‪.‬‬ ‫‪۲۵‬کله چې د هغۀ مریدانو دا واورېدل نو ډېر حېران شول او ویې ویل” ‪:‬نو بیا به څوک بچ کیدے شي؟‬ ‫عیسى هغوئ ته وکتل ادؤ ورته ئے ووئیل چه ”د سړو سره دا ناممکنه ده ‪.‬مګر د خدای سره هرڅه ممکن دي‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬خو‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫شوو ‪.‬نو موږ باید څه ولرو؟‬ ‫روان‬ ‫پسې‬ ‫ستا‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫پریښودل‬ ‫ټول‬ ‫ونږ‬ ‫م‬ ‫ووئیل‪”،‬وګورئ‪،‬‬ ‫ئے‬ ‫ورته‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫ورکړو‬ ‫جواب‬ ‫پطروس‬ ‫‪ ۲۷‬بیا‬ ‫ق‬ ‫ق‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل‪”،‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه تاسو چه زما تابعدار یئ نو دد بیا پیدایښت په وخت کښے چه اابن آدم به دد خپل جلل‬ ‫‪۲۸‬‬ ‫ى‬ ‫په تخت ناست وى نو تاسو به هم په دولسو تختونو ناست یئ ادؤ دد دولسو قبیلو قضاوت کوئ ‪.‬اسراییل‪.‬‬ ‫‪۲۹‬او هر هغه څوک چې زما د نوم په خاطر کورونه‪ ،‬وروڼه‪ ،‬خویندې‪ ،‬یا پلر‪ ،‬مور‪ ،‬ښځه‪ ،‬ماشومان‪ ،‬یا ځمکې پریږدي‪ ،‬هغه به سل چنده‬ ‫ترلسه کړي او د تل لپاره به په میراث کې پاتې شي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬خو ډېری چې لومړی دی هغه به وروستنی وی ‪.‬او وروستی باید لومړی وي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪20‬‬ ‫‪۱‬ځکه چه دد آسمان بادشاهى دد یو سړى په شان ده چه دد کور خاوند وى چه سهار وختى دد انګورو باغ ته دد مزدورانو دد پاره راووتلو‪.‬‬ ‫‪۲‬کله چې هغۀ د مزدورانو سره د ورځې د یوې روپۍ په بدل کښې موافقه وکړه‪ ،‬نو هغوئ یې د انګورو باغ ته ولېږل‪.‬‬ ‫‪۳‬بیا هغه په دریم ساعت بهر لړو ادؤ په بازار کښے نور خلق ناست قوو‪.‬‬ ‫‪۴‬او هغوئ ته یې ووئیل‪ ،‬تاسو هم د انګورو باغ ته لړ شئ او هر څه چې سم وي زه به تاسو ته درکړم ‪.‬او دوی په خپله لره روان شول‪.‬‬ ‫‪۵‬هغه بیا په شپږم او نهم ساعت بهر لړو او هماغسې یې وکړل‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪ ٦‬په یوولسم ساعت هغه بهر لړو ادؤ نور کسان ناست ئے ولیدل اؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه”تاسو دلته ټوله ورځ بیکاره یئ؟‬ ‫‪۷‬هغوئ ورته ووئیل‪ ،‬ځکه چې هېچا مونږ په کار ګمارلى نۀ دى ‪.‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬تاسو هم د انګورو باغ ته لړ شئ ‪.‬او هغه څه چې‬ ‫سم دي هغه به تاسو ترلسه کړئ‪.‬‬ ‫‪۸‬نو کله چې ماښام شو‪ ،‬نو د انګورو د باغ څښتن خپل ساتونکي ته وویل ‪:‬مزدوران راوغوښته او د هغوی مزدوري یې ورکړه‪ ،‬له‬ ‫وروستي څخه تر لومړیو پورې‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ادؤ کله چه هغوئ راغلل چه دد یوولسو بجو په شاوخوا کښے مزدوران شوى قوو نو دد هر سړى نه ئے یوه پیسه ئے ترلسه کړه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬خو کله چې اولني راغلل نو فکر یې کاوه چې نور به یې ترلسه کړي وي ‪.‬او په همدی توګه هغوی هر سړی ته یوه پیسی ترلسه کړه‪.‬‬ ‫‪۱۱‬کله چې هغوئ دا ترلسه کړل نو د کور د خاوند په خلف یې چغې وکړې‪،‬‬ ‫‪۱۲‬هغوئ ووئیل چې‪ ،‬دې وروستى خلقو صرف یو ساعت کار کړى دى‪ ،‬او تا هغوئ زمونږ په شان برابر کړى دى‪ ،‬چې د ورځې د‬ ‫تودوخې او بار بار یې په غاړه کړى دى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خو هغۀ دد هغوئ نه یو جواب ورکړو ادؤ وئے وئیل‪” ،‬ملګرے‪ ،‬ما تا سره هیڅ ظلم نۀ دے کړے‪ ،‬آیا تا زما سره دد یو روپئ په بدل کښے‬ ‫راضى نۀ قوو؟‬ ‫‪14‬هغه واخله چې ستا دی او په خپله لره لړ شه ‪:‬زه به دې وروستي ته هم درکړم لکه څنګه چې تا ته‪.‬‬ ‫‪۱۵‬آیا دا زما دپاره روا نه ده چې هغه څه وکړم چې زه یې د خپل ځان سره وکړم؟ آیا ستا سترګه بده ده‪ ،‬ځکه زه ښه یم؟‬ ‫‪۱۶‬نو اخر به اول وي او اول به وروستى‪ ،‬ځکه چې ډېر بلل کېږى‪ ،‬خو لږ غوره شوى‪.‬‬ ‫عیسى بیتق ال قمقدس ته لړو په لره کښے دولس قمریدان یو ځائے بوتلل ادؤ ورته ئے ووئیل‪،‬‬ ‫‪ ۱۷‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪۱۸‬ګوره‪ ،‬مونږ بیت المقدس ته ځو ‪.‬ادؤ اابن آدم به مشرانو کاهنانو ادؤ دد شریعت عالمانو ته حواله کړے شى‪ ،‬ادؤ هغوئ به هغه دد مرګ په سزا‬ ‫محکوم کړى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او هغه به غېریهودیانو ته وسپاري چې ملنډې یې وهلې‪ ،‬په کوره یې ووهلې او په سولۍ یې واچوي‪ ،‬او په دریمه ورځ به بیا راپورته‬ ‫شي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬بیا د زبیدې د ماشومانو مور د خپلو زامنو سره هغه ته راغله‪ ،‬د هغه عبادت یې وکړ او د هغه څخه یې یو څه غوښتل‪.‬‬ ‫‪۲۱‬هغۀ هغې ته ووئیل‪” ،‬ته څۀ غواړې؟ هغې ورته وویل ‪:‬اجازه راکړه چې زما دا دوه زامن ناست وي‪ ،‬یو یې ستا په ښي لس او بل یې‬ ‫کیڼ لس ته‪ ،‬ستا په سلطنت کې‪.‬‬ ‫عیسى جواب ورکړو چه ”تاسو نه پوهیږئ چه څۀ غواړى ‪.‬ایا تاسو کولی شئ هغه پیاله وڅښئ چې زه یې وڅښم او په هغه بپتسمه‬ ‫‪ ۲۲‬خو‬ ‫ى‬ ‫سره بپتسما ترلسه کړئ چې زه یې بپتسمه اخلم؟ هغوئ ورته ووئیل‪ ،‬مونږ توان لرو‪.‬‬ ‫‪۲۳‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬تاسو به خامخا زما پیاله وڅښئ ادؤ په هغه بپتسمه به بپتسمه اخلئ چې ما ورسره بپتسمه اخستې ده‪ ،‬خو زما ښي‬ ‫او چپ طرف ته کښېنستل زما کار نۀ دے بلکې دا به وي ‪.‬دوی ته ورکړل شوی چې دا زما د پلر لخوا چمتو شوی دی‪.‬‬ ‫‪۲۴‬کله چې لسو تنو دا واورېدل‪ ،‬نو هغوئ د دواړو وروڼو په خلف په قهر شول‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته راوبلل ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬تاسو ته پته ده چه دد ی قهودیانو سرداران په هغوئ بادشاهى کوى ادؤ هغوئ چه لوئى‬ ‫‪ ۲٥‬خو‬ ‫ى‬ ‫ااختیار کوى‪.‬‬ ‫‪۲۶‬خو ستاسو په مینځ کښې دې داسې نۀ وي‪ ،‬بلکې څوک چې ستاسو په مینځ کښې لوئ وي هغه دې ستاسو وزیر شي‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او څوک چې ستاسو په مینځ کښې مشر وي هغه دې ستاسو نوکر شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬لکه څنګه چه دد اابن آدم دد اخدمت کولو نه بلکه دد اخدمت کولو ادؤ دد ډیرو دد پاره دد خپل ژوند دد فدیے دد پاره راغلے دے‪.‬‬ ‫‪۲۹‬کله چې هغوئ د یریحو نه روان شول نو یو لوئ خلق د هغۀ پسې روان شول‪.‬‬ ‫عیسى راروان دے نو چغے ئے ووئیل‬ ‫چه‬ ‫واؤریدل‬ ‫دا‬ ‫هغوئ‬ ‫‪۳۰‬ادؤ وګوره دوه ړانده سړى چه دد لرى په غاړه ناست قوو چه کله چه‬ ‫ى‬ ‫چه ”اے ما الکه قخدایه‪ ،‬د داؤد زوئے په مونږ رحم وکړه‪.‬‬ ‫‪18‬‬


‫متیو‬

‫‪ ۳۱‬خلقو هغوئ ته ملمته کړه ځکه چې هغوئ باید چپ پاتې شى‪ ،‬خو هغوئ نور هم چغې کړې او وې وئیل‪” ،‬اے ما الکه قخدایه‪ ،‬د داؤد‬ ‫زویه‪ ،‬په مونږ رحم وکړه‪.‬‬ ‫عیسى غلى پاتے شو ادؤ هغوئ ئے راوبلل ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬تاسو به څۀ کوئ چه زد ۀ به تاسو سره وکړم؟‬ ‫‪۳۲‬‬ ‫ى‬ ‫‪۳۳‬هغوئ ورته ووئیل‪ ،‬اے ما الکه‪ ،‬چې زمونږ سترګې خلصې شى‪.‬‬ ‫عیسى په هغوئ رحم وکړ ادؤ دد هغوئ په سترګو ئے لس ورکړ ادؤ سمدستي دد هغوئ سترګے راویښ شول ادؤ دد هغۀ پسې روان‬ ‫‪ ۳٤‬نو‬ ‫ى‬ ‫شول‪.‬‬ ‫څپرکی ‪21‬‬ ‫عیسى دوه قمریدان ورولیږل‪.‬‬ ‫‪۱‬کله چه هغوئ بیتق ال قمقدس ته نزدے شول ادؤ دد زیتقون غره ته بیتقفاج ته راغلل نو‬ ‫ى‬ ‫‪۲‬هغوئ ته یې ووئیل‪” ،‬د خپل مقابل کلي ته لړ شئ‪ ،‬نو سمدلسه به یوه خر تړلې او د هغې سره یوه کوټه ومومئ‪ ،‬هغه خلص کړئ او‬ ‫ما ته یې راوړئ‪.‬‬ ‫‪۳‬او که څوک تاسو ته څه ووایی نو تاسو ووایاست چې څښتن د دوی اړتیا لري ‪.‬او سمدلسه به هغه دوی واستوي‪.‬‬ ‫‪۴‬دا هر څۀ د دې د پاره وشول چې هغه څه چې پېغمبر فرمائیلى قوو پوره شى‪.‬‬ ‫‪۵‬د صیون لور ته ووایه‪ ،‬چې ستا بادشاه تاته راځى‪ ،‬نرم او په خره باندې ناست دى‪ ،‬او د خرې د بچي‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته قحکم ورکړے قوو هغوئ وکړل‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ قمریدان لړل ادؤ لکه څنګه چه‬ ‫ى‬ ‫‪ ۷‬ادؤ خر ادؤ کودقه راوړه ادؤ خپلے کالے ئے واچولے ادؤ هغه ئے په هغه کښے کیښودو‪.‬‬ ‫‪۸‬ادؤ ډیر لوئ خلق خپلے جامے په لره کښے قوویل ‪.‬نورو به د ونو ښاخونه پرې کړل او په لره کې به یې وخوړل‪.‬‬ ‫‪۹‬ادؤ خلق چه مخکښے روان قوو ادؤ پسے روان قوو‪ ،‬چغے ئے ووئیل چه ”داؤد اابنى ته قحسنا ‪:‬بختور دے هغه څوک چه د ما الک په نوم‬ ‫راځى ‪.‬حسنه په لوړه کې‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪۱۰‬ادؤ کله چه هغه بیتق ال قمقدس ته ورسیدو نو ټول ښار هک پک شو اؤ وئے وئیل چه ”دا څوک دے؟‬ ‫عیسى دد ګیلیل د ناصرى نبي دے‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬خلقو ووئیل چه”دا‬ ‫ى‬ ‫‪۱۲‬عیسی د قخدائ پاک کور ته ورننوت او هغه ټول یې وویستل چې په کور کښې یې خرڅول او پېرودل‪ ،‬او د صرافانو میزونه او د‬ ‫کبوترانو څوکۍ یې ړنګې کړې‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬دا لیکلے شوى دى چه زما کور به دد دعا کور وائى ‪.‬خو تاسو دا د غلو اډه جوړه کړې ده‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ ړانده ادؤ ګونډے په کور کښے هغۀ ته راغلل ‪.‬او هغه یې روغ کړل‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ کله چه مشرانو اامامانو ادؤ دد شرعے عالمانو هغه عجیبه کارونه ولیدل چه هغۀ وکړل ادؤ بچو ئے په قخدائے کښے ژړل ادؤ ویل چه دد‬ ‫داؤد اابنى ته حسنه !دوی سخت ناراضه وو‬ ‫‪۱۶‬ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ته غوږ یې چه دا څۀ وائي؟ عیسی هغوی ته وویل ‪:‬هو !ایا تاسو هیڅکله نه دي لوستلي چې د ماشومانو او شیدو‬ ‫ماشومانو له خولې څخه تا بشپړ تعریف کړی؟‬ ‫‪ ۱۷‬هغۀ هغوئ پرېښودل ادؤ دد ښار نه بهر بیت عنیاه ته لړو ‪.‬او هغه هلته استوګن شو‪.‬‬ ‫‪۱۸‬اوس په سهار کله چې هغه ښار ته راستون شو‪ ،‬هغه وږی شو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬کله چې هغۀ په لره کښې د انځر یوه ونه ولیده نو هغې ته راغلو او په هغې باندې یې هیڅ نۀ وى موندلو‪ ،‬صرف پاڼو او هغۀ ته یې‬ ‫ووئیل‪” ،‬له دې نه پس به په تا باندې هیڅ میوه ونه شى ‪.‬او همدا اوس د انځر ونه وچه شوه‪.‬‬ ‫‪۲۰‬کله چې شاګردانو دا ولیدل نو حیران شول او ویې ویل ‪:‬د انځر ونه څومره ژر وچه شوه!‬ ‫‪۲۱‬عیسى جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬زۀ تاسو ته رښتیا وایم‪ ،‬کۀ تاسو ایمان لرى ادؤ شک نۀ کوى‪ ،‬نو تاسو به نۀ یواځي دا کار‬ ‫ى‬ ‫کوى څۀ چه دد انځر دد ونې سره شوى دى‪،‬بلکه کۀ تاسو دغه غره ته ووایئ‪ ،‬چې ته لرې شه ‪.‬او ته په سمندر کې ډوب شه ‪.‬دا باید ترسره‬ ‫شي‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪ ۲۲‬اؤ هر څۀ چه تاسو په دقعا کښے دد ایمان په وسیله وغواړئ هغه به مو ترلسه کړى‪.‬‬ ‫‪۲۳‬کله چې هغه کور ته ننوت‪ ،‬نو مشران کاهنان او د خلکو مشران هغه ته راغلل لکه څنګه چې هغه تعلیم ورکاوه او ویې ویل« ‪:‬ته په کوم‬ ‫اختیار سره دا شیان کوې؟ او چا تاته دا اختیار درکړ؟‬ ‫عیسى جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬زۀ هم له تاسو نه یوه خبره کوم که تاسو ما ته ووایئ نو زد ۀ به هم تاسو ته ووایم چه زد ۀ‬ ‫‪۲٤‬‬ ‫ى‬ ‫په کوم اختیار دا کار کوم‪.‬‬ ‫یحیى بپتسمه له کومه شوه؟ د آسمان څخه‪ ،‬یا د نارینه وو څخه؟ او هغوئ په خپلو کښې بحث وکړو‪” ،‬که مونږ ووایو‪ ،‬د آسمان نه؟‬ ‫‪ ۲٥‬د‬ ‫ى‬ ‫هغه به موږ ته ووایي ‪:‬ولې تاسو په هغه باور ونه کړ؟‬ ‫‪ ۲٦‬خو کۀ مونږ ووایو چې د سړو نه ‪.‬موږ له خلکو وېرېږو؛ ځکه چې ټول یوحنا د پیغمبر په توګه ساتي‪.‬‬ ‫عیسى ته جواب ورکړو ادؤ وئے وئیل چه”مونږ نۀ شو ویلى ‪.‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬نه تاسو ته دا نۀ وایم چې زۀ په کوم‬ ‫‪ ۲۷‬هغوئ‬ ‫ى‬ ‫اختیار دا کارونه کوم‪.‬‬ ‫‪۲۸‬خو تاسو څه فکر کوئ؟ د یوه سړي دوه زامن وو؛ او هغه اول ته راغی او ویې ویل ‪:‬زویه‪ ،‬نن ورځ زما د انګورو په باغ کې کار کوه‪.‬‬ ‫‪۲۹‬هغۀ جواب ورکړو‪” ،‬زۀ به نۀ شم‪ ،‬خو بیا یې توبه وکړه ادؤ لړو‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬هغه دویم ته راغے ادؤ ورته ئے ووئیل ‪.‬هغه ځواب ورکړ او ویې ویل ‪:‬زه ځم‪ ،‬صاحب ‪:‬او لړ نه شو‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬په هغو دواړو کې ایا د خپل پلر په خوښه عمل وکړ؟ هغوئ ورته ووئیل‪ ،‬اول ‪.‬عیسی هغوی ته وویل ‪:‬زه تاسو ته رښتیا وایم چې‬ ‫محصول اخیستونکي او فاحشې ستاسو دمخه د خدای پادشاهي ته ننوځي‪.‬‬

‫‪19‬‬


‫متیو‬

‫یحیى تاسو ته د صداقت په لره راغلى قوو‪ ،‬خو تاسو پرې باور نۀ ؤ کړى‪ ،‬خو محصول اخیستونکو او زناکارانو په هغه ایمان‬ ‫‪۳۲‬ځکه چې‬ ‫ى‬ ‫راوړو‪ ،‬او کله چې تاسو دا ولیدل نو بیا یې پښیمانه نۀ شوئ‪ ،‬چې تاسو پرې ایمان راوړئ‪.‬‬ ‫‪۳۳‬یو بل مثال یې واورئ ‪:‬یو کوروال وو چې د انګورو باغ یې واچاوه او شاوخوا یې ودراوه او په هغې کې یې د انګورو یوه حوض‬ ‫کیندلو‪ ،‬یو برج یې جوړ کړ او باغدارانو ته یې ورکړ او یو لرې هیواد ته لړ‪.‬‬ ‫‪۳۴‬کله چې د مېوې وخت رانزدې شو نو هغۀ خپل نوکران باغدارانو ته ولېږل چې د هغې مېوه واخلى‪.‬‬ ‫‪۳۵‬او مالدارانو د هغه نوکران ونیول‪ ،‬یو یې ووهلو‪ ،‬بل یې وواژه او بل یې سنګسار کړ‪.‬‬ ‫‪۳۶‬بیا هغۀ د اول نه زیات نور نوکران ولېږل او هغوئ هم ورته وکړل‪.‬‬ ‫‪۳۷‬خو په اخر کښې هغۀ خپل زوئ هغوئ ته ورولېږلو او وې وئیل چې هغوئ به زما د زوئ احترام کوى‪.‬‬ ‫‪۳۸‬خو کله چې باغدارانو زوی ولید نو په خپل منځ کې یې وویل« ‪:‬دا وارث دی ‪.‬راشئ‪ ،‬هغه ووژنو‪ ،‬او د هغه په میراث کې راشئ‪.‬‬ ‫‪۳۹‬هغوئ هغه ونیولو او د انګورو د باغ نه یې وویستلو او ووژلو‪.‬‬ ‫‪۴۰‬کله چې د انګورو د باغ څښتن راشي‪ ،‬نو هغه به د دغو باغدارانو سره څه وکړي؟‬ ‫‪ ٤۱‬هغوئ هغۀ ته ووئیل چه هغه به دا بدعمله خلق تباه کړى ادؤ دد انګورو باغ به نورو باغدارانو ته پریږدى چه دد هغوئ په موسمونو کښے‬ ‫به هغه ته میوه ورکوى‪.‬‬ ‫‪۴۲‬عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬آیا تاسو په صحیفو کښې دا نۀ دى لوستى‪ ،‬چې هغه تیږه چې جوړونکو رد کړه‪ ،‬هغه د کونج سر شو‪ ،‬دا د‬ ‫ى‬ ‫ما الک قخدائ کار دے او زمونږ په نظر کښې عجیبه ده؟‬ ‫‪ ٤۳‬نو ځکه زد ۀ تاسو ته وایم چه دد قخدائے بادشاهى به ستاسو نه واخستلے شى ادؤ هغه قوم ته به ورکړے شى چه دد هغۀ میوه راوړى‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬ادؤ څوک چه په دے کاڼى کښے وغورزىږى هغه به مات کړى شى‪ ،‬خو په چا چه ئے راپریوتو نو هغه به دد قخدائے په ټوټو کښے وى‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬کله چه مشرانو کاهنانو ادؤ فریسیانو دد هغۀ امثالقونه واوریدل نو پوه شول چه هغۀ دد هغوئ په حقله وئیلى دى‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬خو کله چه هغوئ په هغۀ د لس اچولو په لټه کښے قوو نو هغوئ دد خلقو نه وېرېدل ځکه چه هغوئ هغه دد نبي په توګه ونیوه‪.‬‬ ‫څپرکی ‪22‬‬ ‫‪۱‬عیسى جواب ورکړو ادؤ بیا یې هغوئ ته په امثالقونو کښے ووئیل ادؤ وئے وئیل‪:‬‬ ‫ى‬ ‫‪۲‬د آسمان بادشاهی د یو پادشاه په شان ده چې د خپل زوی سره یې واده وکړ‪.‬‬ ‫‪۳‬او خپل نوکران یې ورولېږل چې هغوئ ته بلنه ورکړى چې واده ته رابلل شوى وى‪ ،‬خو هغوئ به راشى‪.‬‬ ‫‪۴‬بیا هغۀ نور نوکران راوغوښتل‪ ،‬هغوئ ته ووایه چې رابلل شوى دى‪ ،‬وګوره‪ ،‬ما خپله ډوډۍ تیاره کړې ده‪ ،‬زما غواګانې او زما غوښې‬ ‫مړۀ شوى دى‪ ،‬او هر څۀ تیار دى‪ ،‬واده ته راشئ‪.‬‬ ‫‪۵‬خو هغوئ د هغې نه رڼا وکړه او په خپلو لرو روان شول‪ ،‬یو د هغۀ کروندې ته‪ ،‬بل د هغۀ د تجارت په طرف‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ پاتے شوے نوکران ئے ونیولو ادؤ دد هغوئ نه ئے په کرکه کښے قوو ادؤ وژړل‪.‬‬ ‫‪۷‬خو کله چې بادشاه دا واورېدل نو په قهر شو‪ ،‬هغۀ خپل لښکر ولېږلو‪ ،‬هغه قاتلن یې تباه کړل او د هغوئ ښار یې وسوزول‪.‬‬ ‫‪ ۸‬بیا هغۀ خپلو نوکرانو ته ووئیل‪”،‬واده تیاره ده‪ ،‬خو قکومه چه ورته راغوښتل شوى قوو هغوئ لئق نۀ وو‪.‬‬ ‫‪۹‬نو تاسو په لویو لرو لړ شئ او هرڅومره چې تاسو ومومئ د واده لپاره بولئ‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو هغه نوکران په لرو کوڅو ته لړل او هر څومره چې یې پیدا کړل ټول یې راغونډ کړل‪ ،‬بد او ښه دواړه‪ ،‬او واده د مېلمنو سره جوړ‬ ‫شو‪.‬‬ ‫‪۱۱‬کله چې بادشاه د مېلمنو د لیدلو دپاره دننه راغلو نو هلته یې یو سړے ولید چې د واده کالي یې نه وو اغوستي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغۀ ورته ووئیل‪” ،‬ملګره‪ ،‬ته د واده د جامو نه بغېر دلته څنګه راغلې یې؟ او بې خبره وه‪.‬‬ ‫‪۱۳‬بیا بادشاه نوکرانو ته ووئیل‪” ،‬د هغۀ لس او پښې وتړئ‪ ،‬هغه ونیسئ او بهر تیارۀ ته یې وغورځوئ ‪.‬هلته به ژړل او د غاښونو چیغې‬ ‫وهل‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ځکه چې ډېر رابلل کېږى‪ ،‬خو لږ غوره شوى دى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو فریسیان ورغلل ادؤ مشوره ئے وکړه چه څنګه به هغه په خپلو خبرو کښے ونړوى‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او هغوئ خپل قمریدان دد هیرودیسانو سره هغۀ ته ولېږل ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬اقستاذه‪ ،‬قمونږ ته پته ده چه تۀ رښتیا یُے ادؤ دد قخدائے لر‬ ‫په حقیقت کښے ښوولے وے ادؤ دد هیڅ چا پروا نۀ کوى‪ ،‬ځکه چه تاسو دد خلقو په خیال نۀ یئ‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نو مونږ ته ووایه چې تاسو څه فکر کوئ؟ ایا قیصر ته خیانت ورکول روا دي او که نه؟‬ ‫عیسى دد هغوئ په بدعملى پوه شو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ادئے منافقانو‪ ،‬تاسو ما ولې آزموئ؟‬ ‫‪ ۱۸‬خو‬ ‫ى‬ ‫‪19‬ماته د خراج پیسې وښایاست ‪.‬او هغوئ هغه ته یوه روپۍ راوړه‪.‬‬ ‫‪۲۰‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬دا دد چا تصویر ادؤ دد چا نوم دے؟‬ ‫‪۲۱‬هغوئ ورته ووئیل‪ ،‬د قیصر ‪.‬بیا هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬نو قیصر ته هغه څیزونه ورکړئ کوم چې د قیصر دي ‪.‬او خدای ته هغه شیان‬ ‫چې د خدای دي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬کله چې هغوئ دا خبرې واورېدې نو حیران شول او هغه یې پرېښودو او په خپله لره روان شول‪.‬‬ ‫‪۲۳‬په هماغه ورځ صدوقان هغه ته راغلل چې وایی چې قیامت نشته او پوښتنه یې وکړه‪:‬‬ ‫وسى وفرمایل چه که یو سړے مړ شى ادؤ بچى ئے نۀ لرى‪ ،‬نو دد هغۀ ورور به دد خپلے ښځے سره وادۀ کوى ادؤ دد خپل‬ ‫‪ ۲٤‬ادؤ ما الکه‪ ،‬قم ى‬ ‫ورور دد پاره به اقماد قووچى‪.‬‬ ‫‪۲۵‬اوس زمونږ سره اوه وروڼه وو‪ ،‬او اول چې کله یې له یوې ښځې سره واده وکړ‪ ،‬مړ شو او بې غمه شو‪ ،‬خپله ښځه یې خپل ورور ته‬ ‫پرېښوده‪.‬‬ ‫‪20‬‬


‫متیو‬

‫‪۲۶‬همدارنګه دوهم او دریم هم تر اوومې پورې‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬ادؤ په اخیر کښے ښځه هم مړه شوه‪.‬‬ ‫‪۲۸‬نو په قیامت کې به هغه د اوو تنو څخه د چا ښځه وي؟ ځکه چې دوی ټولو هغه درلوده‪.‬‬ ‫عیسى جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬تاسو خطا کوئ‪ ،‬نۀ په صحیفو پوهیږئ ادؤ نۀ دد قخدائے په قدرت‪.‬‬ ‫‪۲۹‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ۳۰‬ځکه چه په قیامت کښے نۀ ودونه کوى ادؤ نۀ ودۀ کوى بلکه په آسمان کښے دد قخدائے دد فرښتو په شان وي‪.‬‬ ‫‪۳۱‬خو لکه څنګه چې د مړو د راژوندي کېدلو په وخت کې‪ ،‬تاسو هغه څه نه دي لوستلي چې د خدای له خوا تاسو ته ویل شوي وو‪،‬‬ ‫‪۳۲‬زۀ د اابراهیم قخدائ پاک‪ ،‬د ااسحاق او د یعققوب قخدائ پاک یم؟ خدای د مړو خدای نه دی‪ ،‬مګر د ژوندیو خدای دی‪.‬‬ ‫‪۳۳‬کله چې خلقو دا واورېدل نو د هغۀ په تعلیم حیران شول‪.‬‬ ‫‪۳۴‬خو کله چې فریسیانو واورېدل چې هغۀ صدوقان غلى کړل‪ ،‬نو هغوئ راغونډ شول‪.‬‬ ‫‪ ۳٥‬نو په هغوئ کښے یو وکیل چه دد هغۀ نه تپوس وکړو ادؤ په آزارولو ئے ورته ووئیل‪،‬‬ ‫‪36‬مالکه‪ ،‬په شریعت کې کوم لوی حکم دی؟‬ ‫د‬ ‫‪۳۷‬عیسى ورته ووئیل‪” ،‬تۀ د خپل قخدائ پاک سره د خپل ټول زړۀ‪ ،‬په خپل ټول روُ اؤ په ټول عقل سره مینه کوه‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪۳۸‬دا لومړی او لوی حکم دی‪.‬‬ ‫‪۳۹‬او دوهم د دې په شان دی‪ ،‬ته د خپل ګاونډي سره د ځان په شان مینه وکړه‪.‬‬ ‫‪۴۰‬په دې دوو قحکمونو باندې ټول شریعت او پېغمبران ځوړند دي‪.‬‬ ‫عیسى دد هغوئ نه تپوس وکړو چه”‬ ‫‪ ٤۱‬کله چه فریسیان راغونډ شول نو‬ ‫ى‬ ‫‪Count 42‬وایي‪ ،‬تاسو د مسیح مسُى څه فکر کوئ؟ هغه د چا زوی دی؟ هغوئ ورته ووئیل‪ ،‬د داود زوئ‪.‬‬ ‫‪۴۳‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬نو بیا څنګه داؤد په روحى توګه هغۀ ته ما الک ووائى‪،‬‬ ‫‪۴۴‬ما الک قخدائ زما ما الک قخدائ ته وفرمایل‪” ،‬ته زما ښى لس ته کښېنه‪ ،‬تر څو چې زۀ ستا دښمنان ستا د پښو چوکۍ جوړ کړم؟‬ ‫‪۴۵‬کۀ داؤد هغۀ ته ما الک ووائى‪ ،‬نو د هغۀ زوئ څنګه دے؟‬ ‫د‬ ‫ق‬ ‫‪ ٤٦‬ادؤ هیڅ سړے ئے نۀ شو کولى چه هغۀ ته دد یو لفظ جواب ورکړے شو اؤ نۀ دد هغه ورځ نه دد هیڅ سړى جرئت ونۀ شو چه دد هغۀ نه‬ ‫نور سوال وکړو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪23‬‬ ‫‪۱‬بیا عیسی د خلکو او خپلو شاګردانو ته وویل‪:‬‬ ‫موسى په څوکۍ کښې د شریعت عالمان او فریسیان ناست دي‪:‬‬ ‫‪۲‬د‬ ‫ى‬ ‫‪3‬نو هر هغه څه چې دوی تاسو ته درکوي هغه مشاهده کړئ او وکړئ ‪.‬مګر تاسو د دوی د کارونو تعقیب مه کوئ‪ ،‬ځکه چې دوی وایي‪،‬‬ ‫او نه کوي‪.‬‬ ‫‪۴‬ځکه چې هغوئ دروند بارونه او دردناک بارونه دد سړو په اوږو ږدي ‪.‬مګر دوی به په خپله یوه ګوتې سره حرکت ونه کړي‪.‬‬ ‫‪۵‬خو د هغوئ ټول کارونه چې د خلقو د ښکاره کېدو د پاره یې کوى‪ ،‬هغوئ د خپلو جامو پولې پراخوي او د خپلو جامو سرحدونه پراخوي‪،‬‬ ‫‪۶‬ادؤ په میلدقونو کښے دد پورتى کوټو ادؤ په عبادت خانو کښے دد مشرانو څوکیو سره مینه لره‪،‬‬ ‫‪ ۷‬ادؤ په بازارونو کښے سلم واچوئ ادؤ دد سړے نه دربابى‪ ،‬د‬ ‫‪۸‬خو تاسو ته ربي مه وایئ‪ ،‬ځکه چې یو ستاسو مالک دی‪ ،‬هغه مسیح دی ‪.‬او تاسو ټول وروڼه یاست‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ادؤ په زمکه هیڅوک خپل پلر مه بولئ ځکه چه ستاسو پلر یو دے چه په آسمان کښے دے‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نه تاسو ته باداران مه وایئ‪ ،‬ځکه چې یو ستاسو مالک دی‪ ،‬حتی مسیح‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬خو هغه څوک چه ستاسو په مینځ کښے لوئ وي هغه به ستاسو خادم وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬ادؤ څوک چه خپل ځان لوئى کوى هغه به ذلیله شى ‪.‬او هغه څوک چې ځان عاجز کړي هغه به لوړ شي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خو افسوس په تاسو د شریعت عالمانو او فریسیانو‪ ،‬منافقانو !ځکه چې تاسو د آسمان سلطنت د خلکو په وړاندې وتړئ ‪:‬ځکه چې تاسو‬ ‫نه په خپل ځان کې ځئ او نه هم هغه څوک چې د ننوتو لپاره ورننوځي تاسو یې ځوروئ‪.‬‬ ‫‪14‬افسوس په تاسو د شریعت عالمانو او فریسیانو‪ ،‬منافقانو !ځکه چې تاسو د کونډو کورونه خورئ ‪ ،‬او د نمایش لپاره اوږده دعا کوئ ‪،‬‬ ‫نو تاسو به لوی عذاب ترلسه کړئ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬افسوس په تاسو د شریعت عالمانو او فریسیانو‪ ،‬منافقانو !د دې لپاره چې تاسو د سمندر او ځمکې څخه تیریږئ ترڅو یو متوجه شي‪ ،‬او‬ ‫کله چې هغه جوړ شي‪ ،‬تاسو هغه د ځان په پرتله دوه چنده د دوزخ ماشوم جوړ کړئ‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادئے ړندو لرښوونکو ادئے افسوس په تاسو چه څوک وایى چه څوک چه دد معبد قسم وخوري نو هیڅ نۀ دے ‪.‬خو څوک چې د معبد په‬ ‫سرو زرو قسم وخوري‪ ،‬هغه قرضدار دی!‬ ‫‪17‬ای احمقان او ړانده‪ ،‬ځکه چې آیا لوی دی‪ ،‬سره زر‪ ،‬که معبد چې د سرو زرو پاکوي؟‬ ‫‪۱۸‬ادؤ څوک چه په قربانګاه قسم وخوري نو دا هیڅ نۀ دے ‪.‬مګر څوک چې په هغه ډالۍ باندې قسم وخوري چې په هغې باندې دی‪ ،‬هغه‬ ‫مجرم دی‪.‬‬ ‫‪19‬تاسو احمقان او ړانده یئ ‪:‬د دې لپاره چې آیا لویه ده‪ ،‬تحفه‪ ،‬که قربانګاه چې ډالۍ مقدسه کوي؟‬ ‫‪۲۰‬نو څوک چې په قربانګاه قسم وخوري نو د هغې او د هغې په ټولو څیزونو قسم خوري‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ادؤ څوک چه دد قخدائے دد قخدائے قسم وخوري نو دد هغے ادؤ دد هغه چا قسم خوري چه په هغه کښے اوسیږي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او هغه څوک چې په آسمان قسم خوري نو د قخدائ پاک په تخت او د هغه څوک چې په هغې کښې ناست دى قسم خوري‪.‬‬

‫‪21‬‬


‫متیو‬

‫‪۲۳‬ادئے دد شریعت عالمانو ادؤ فریسیانو ادئے منافقانو !ځکه چې تاسو د وریجو‪ ،‬وریجو او زیمونو لسمه برخه ورکوئ‪ ،‬او د قانون‪ ،‬قضاوت‪،‬‬ ‫رحم او باور خورا وزن لرونکي شیان یې له پامه غورځولي دي ‪:‬دا باید تاسو ترسره کړي او نور یې نه پریږدي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬ادئے ړندو لرښوونکو ادؤ په مچۍ کښے اوښ خوري‪.‬‬ ‫‪۲۵‬افسوس په تاسو د شریعت عالمانو او فریسیانو‪ ،‬منافقانو !ځکه چې تاسو د پیالې او تالی څخه بهر پاک کوئ‪ ،‬مګر په دننه کې یې د غل‬ ‫او زیاتی څخه ډک دي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬ادئے ړوند فریسیه‪ ،‬اول هغه څۀ پاک کړه چه دد پیالے ادؤ دد لوښي دننه دي دد هغوئ بهر هم پاک شى‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬افسوس په تاسو د شریعت عالمانو او فریسیانو‪ ،‬منافقانو !ځکه چې تاسو د سپینو قبرونو په څیر یاست‪ ،‬چې په حقیقت کې په بهر کې‬ ‫ښکلې ښکاري‪ ،‬مګر دننه د مړو هډوکو او هر ډول ناپاکۍ څخه ډکې دي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬همدارنګه تاسو هم په ظاهره خلقو ته صادق ښکارئ خو په دننه کښې د منافقت او بدکارۍ نه ډک یئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬ادئے دد شریعت عالمانو ادؤ فریسیانو ادئے منافقانو !ځکه چې تاسو د پیغمبرانو قبرونه جوړوئ‪ ،‬او د صادقانو قبرونه ګیر کوئ‪،‬‬ ‫‪ ۳۰‬ادؤ ووایه چه که چرے قمونږ دد خپلو نی ق‬ ‫کونو په زمانه کښے وى نو دد هغوئ سره به دد نبیانو په وینه کښے شریک نۀ قوو‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬نو تاسو په خپل ځان ګواه اوسئ چې تاسو د هغوئ اولد یئ چا چې پېغمبران وژلي دي‪.‬‬ ‫‪32‬د خپلو پلرونو اندازه ډک کړئ‪.‬‬ ‫‪۳۳‬ادے مارانو‪ ،‬د مارانو نسل‪ ،‬تاسو څنګه د دوزخ د عذاب نه بچ کیدے شى؟‬ ‫‪34‬نو وګوره‪ ،‬زه تاسو ته پیغمبران‪ ،‬هوښیاران او فقیهان راولیږم‪ ،‬او د هغوی څخه ځینې به تاسو ووژنئ او په صلیب باندې ووژنئ ‪.‬او د‬ ‫هغوی څخه به ځینې په خپلو عبادت خانو کې په کوره ووهئ او له ښاره ښار ته به یې وځوروئ‪.‬‬ ‫‪۳۵‬د دې لپاره چې په تاسو باندې د زمکې د ټولو صادقانو وینه راشي‪ ،‬د صادق هابیل د وینې نه نیولې د بارچیاس زوئ زکریاه پورې چې‬ ‫تاسو د کور او قربانګاه په مینځ کې ووژلو‪.‬‬ ‫‪ ۳٦‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه دا ټول ق‬ ‫څیزونه به په دغه نسل راشى‪.‬‬ ‫‪۳۷‬اے د یروشلم‪ ،‬یروشلم‪ ،‬تۀ چې پېغمبران وژنې او تا ته رالېږلے شوى یې‪ ،‬نو ما به څو ځله ستا بچى راغونډ کړل‪ ،‬لکه څنګه چې چرګ‬ ‫د خپلو وزرونو لندې راغونډېږى‪ ،‬خو تا نه غوښتل!‬ ‫‪۳۸‬ګوره‪ ،‬ستاسو کور ستاسو لپاره وران پاتې دی‪.‬‬ ‫‪39‬ځکه چې زه تاسو ته وایم چې تاسو به ما له دې وروسته ونه ګورئ‪ ،‬ترڅو چې تاسو ووایاست‪ ،‬برکت دی هغه څوک چې د څښتن په‬ ‫نوم راځي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪24‬‬ ‫‪۱‬عیسى بهر لړو ادؤ دد قخدائے دد قخدائے نه روان شو ادؤ دد هغۀ قمریدان ورته راغلل چه هغۀ ته دد قخدائے دد کور ودانى وښائى‪.‬‬ ‫ى‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل چه ”تاسو دا ټول څۀ نۀ ګورئ؟ زه تاسو ته رښتیا وایم‪ ،‬دلته به یوه تیږه په بل باندې پاتې نه شي‪ ،‬هغه به ونه‬ ‫‪۲‬‬ ‫ى‬ ‫غورځول شي‪.‬‬ ‫‪۳‬کله چې هغه د زیتونو په غره ناست و‪ ،‬نو شاګردان ورته په پټه توګه راغلل او ویې ویل” ‪:‬مونږ ته ووایه چې دا به کله وي؟ او ستا د‬ ‫راتلو او د نړۍ د پای نښه به څه وي؟‬ ‫عیسى جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬خبردار اوسئ چه هیڅوک تاسو دوکه نۀ کړى‪.‬‬ ‫‪٤‬‬ ‫ى‬ ‫‪۵‬ځکه چې ډېر به زما په نوم راشي او ووایي چې زه مسیح یم ‪.‬او ډیری به دوکه کړي‪.‬‬ ‫‪۶‬او تاسو به د جنګونو او جنګونو اوازونه واورئ ‪:‬ګورئ چې تاسو مه خفه کېږئ ‪:‬ځکه چې دا ټول شیان باید پیښ شي ‪ ،‬مګر پای لهم‬ ‫ندی‪.‬‬ ‫‪۷‬ځکه چې ملت به د قوم په خلف راپورته شي‪ ،‬او بادشاهي به د بادشاهۍ په خلف راپورته شي ‪:‬او په مختلفو ځایونو کې به قحط‪ ،‬وبا‪،‬‬ ‫زلزلې وي‪.‬‬ ‫‪8‬دا ټول د غمونو پیل دی‪.‬‬ ‫‪۹‬نو بیا به هغوئ تاسو د تکلیف د پاره وسپارى او تاسو به ووژنى‪ ،‬او زما د نوم په خاطر به تاسو ټول قومونه نفرت کوى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو بیا به ډېر خلک غوسه شي او یو بل سره به خیانت وکړي او د یو بل نه به کرکه وکړي‪.‬‬ ‫‪11‬او ډیری دروغجن پیغمبران به راپورته شي او ډیری به دوکه کړي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ادؤ ځکه چه ګناه به ډیره شى نو د ډیرو مینه به سړه شى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خو څوک چې تر آخره پورې صبر کوى هغه به بچ شى‪.‬‬ ‫‪14‬او د بادشاهۍ دا انجیل به په ټوله نړۍ کې تبلیغ شي ترڅو ټولو قومونو ته شاهد شي ‪.‬او بیا به پای راشي‪.‬‬ ‫‪15‬نو کله چې تاسو د ویجاړتیا ناورین وګورئ چې د ډینیل پیغمبر لخوا ویل شوي‪ ،‬په مقدس ځای کې ودریږئ‪( ،‬څوک چې لولي‪ ،‬هغه دې‬ ‫پوه شي)‪:‬‬ ‫‪۱۶‬نو هغوئ چې په یهوداه کښې اوسى نو غرونو ته دې وتښتى‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغه څوک چې د کوټې په چت باندې وي هغه دې د خپل کور نه د کوم څیز د وړلو دپاره راښکته نشي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬نه هم هغه څوک چې په پټي کې وي هغه دې د خپلو جامو د اخیستلو دپاره بېرته را وګرځي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ افسوس په هغوئ چه بچى دى ادؤ په هغوئ چه په هغو ورځو کښے شیدو ورکوى!‬ ‫‪۲۰‬خو دعا وکړئ چې ستاسو الوتنه په ژمي کې نه وي او نه د سبت په ورځ‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ځکه چې هغه وخت به داسې لوئ مصیبت وى‪ ،‬لکه د دنیا د شروع نه تر دې دمه نۀ وى شوى‪ ،‬نۀ به نۀ وى‪.‬‬ ‫‪22‬او پرته لدې چې هغه ورځې لنډې شي ‪ ،‬هیڅ غوښه باید خوندي نشي ‪ ،‬مګر د غوره شوي خلکو لپاره به هغه ورځې لنډې شي‪.‬‬ ‫‪22‬‬


‫متیو‬

‫‪ ۲۳‬بیا که څوک تاسو ته ووایي‪ ،‬ګورئ‪ ،‬مسیح دلته دى‪ ،‬یا هلته ‪.‬باور مه کوه‬ ‫‪۲۴‬ځکه چې دروغجن مسیحان او دروغژن پېغمبران به راپاڅېږى او لوى معجزې او معجزې به ښکاره کوى ‪.‬حتی که دا ممکنه وي‪ ،‬دوی‬ ‫به غوره شوي خلک غولوي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬وګوره‪ ،‬ما تاسو ته مخکې وویل‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬نو کۀ چرې هغوئ تاسو ته ووائى‪ ،‬هغه په صحرا کښې دے ‪.‬بهر مه ځه ‪:‬وګوره هغه په پټو خونو کې دی ‪.‬باور مه کوه‬ ‫‪27‬لکه څنګه چې برښنا د ختیځ څخه راوتلې او لویدیځ ته هم ځلیږي ‪.‬د انسان د زوی راتګ به هم همداسې وي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ځکه چې چرته چې مړ وي‪ ،‬هلته به عقاب راغونډ شي‪.‬‬ ‫‪۲۹‬د هغو ورځو د مصیبت نه سمدستي وروسته به لمر تیاره شي او سپوږمۍ به خپله رڼا ونه کړي او ستوري به له آسمانه راښکته شي او د‬ ‫آسمان قوتونه به ولړزول شي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬بیا به د اابن آدم نښه په آسمان کښې راښکاره شی‪ ،‬او بیا به د زمکې ټولې قبیلې ماتم وکړی‪ ،‬او هغوئ به اابن آدم د آسمان په ورېځو کښې‬ ‫د قدرت او لوئ جلل سره راځی‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬او هغه به خپلې فرښتې د بېړۍ په غږ سره ولېږي او هغوی به د هغه غوره شوي کسان له څلورو بادونو څخه د اسمان له یوې سرې‬ ‫څخه تر بل سر پورې راټول کړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬اوس د انځر د ونې یوه بېلګه زده کړه ‪.‬کله چې د هغه څانګه ل نرمه وي‪ ،‬او پاڼې تویوي‪ ،‬تاسو پوهیږئ چې اوړی نږدې دی‪:‬‬ ‫‪۳۳‬نو همدا شان تاسو به کله چې دا ټول څیزونه ووینئ نو پوه شئ چې هغه نږدې دى‪ ،‬حتی په دروازو کې‪.‬‬ ‫‪۳۴‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم‪ ،‬تر څو چه دا ټول ق‬ ‫څیزونه پوره نۀ شى نو دا نسل به ختم نۀ شى‪.‬‬ ‫‪۳۵‬آسمان او زمکه به تیریږی خو زما خبرې به نه تیریږی‪.‬‬ ‫‪۳۶‬خو د هغې ورځې او ساعت په اړه هیڅوک نه پېژني‪ ،‬نه د آسمان فرښتې‪ ،‬مګر یوازې زما پلر‪.‬‬ ‫‪۳۷‬خو لکه څنګه چې د نوُ ورځې وې‪ ،‬هماغسې به د ابن آدم راتلل وي‪.‬‬ ‫‪۳۸‬لکه څنګه چې د سېلب نه مخکښې هغوئ خوراک څښاک کول‪ ،‬ودونه کول او ودونه کول‪ ،‬تر هغې ورځې پورې چې نو کشتۍ ته‬ ‫ننوت‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬تر څو چې سېلب راغی او ټول یې له ځانه سره بوتلل پوه نشول ‪.‬د انسان د زوی راتګ به هم همداسې وي‪.‬‬ ‫‪۴۰‬بیا به دوه کسان په پټي کښې وي ‪.‬یو به واخیستل شي او بل به پریښودل شي‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬دوه ښځې به په چت کې پیسې وي ‪.‬یو به واخیستل شي او بل به پریښودل شي‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬نو ویښ اوسئ ځکه چې تاسو نه پوهیږئ چې ستاسو رب به څه وخت راشي‪.‬‬ ‫‪ ٤۳‬خو دا پوه شه چه که چرے دد کور مالدار خبر واى چه غل به په کوم ساعت کښے راځى نو هغه به کتلى وى ادؤ دد کور دد ورانیدو به ئے‬ ‫نۀ وى زغملى‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬نو تاسو هم تیار اوسئ ځکه چه په هغه ساعت چه تاسو ګمان نۀ کوئ اابن آدم به راشى‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬نو بیا یو وفادار او هوښیار نوکر څوک دے چه دد هغۀ ما الک دد هغۀ دد کور قحکمران مقرر کړى چه هغوئ ته په مناسب موسم کښې‬ ‫غوښه ورکړے شى؟‬ ‫‪ ٤٦‬بختور دے هغه نوکر چه دد هغۀ ما الک چه کله راشى نو دا کار ئے لیدلے شى‪.‬‬ ‫‪ ٤۷‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه هغه به هغه دد خپلو ټولو مالونو قحکمران کړى‪.‬‬ ‫‪ ٤۸‬خو کۀ هغه بد نوکر په زړۀ کښې ووائى چې زما ما الک د هغۀ راتلل ځنډوي‪.‬‬ ‫‪ ٤۹‬ادؤ دد خپلو ملګرو په وهلو به شروع کوى ادؤ دد شرابو سره به خوراک څښاک کوى‪.‬‬ ‫‪۵۰‬د هغه نوکر ما الک به په هغه ورځ راشى چې د هغۀ نه به نۀ وى کتلے‪ ،‬او په داسې ساعت کښې به راشى چې د هغۀ نه خبر نۀ وى‪.‬‬ ‫‪ ۵۱‬او هغه به پرې کړي او د منافقانو سره به د هغه برخه وټاکي ‪:‬هلته به ژړل او غاښونه به پرې کول وي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪25‬‬ ‫‪۱‬بیا به د آسمان بادشاهى د لسو پېغلو په شان وى‪ ،‬چا چې خپل څراغونه واخستل او د زوم سره د ملقات دپاره لړل‪.‬‬ ‫‪ ۲‬په هغوئ کښے پینځۀ هوښیار قوو او پینځۀ کم عقل وو‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ کم عقلنو خپل څراغونه واخستلو ادؤ تېل ئے نۀ ئے راوړل‪.‬‬ ‫‪۴‬خو هوښیارانو په خپلو لوښو کښې تېل د څراغونو سره یوړل‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې د زوم ناوې پاتې شوه‪ ،‬هغوی ټول ویده شول او ویده شول‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ په نیمه شپه یو چغے راغے‪” ،‬ګوره‪ ،‬زوم راروان دے ‪.‬د هغه سره د لیدو لپاره بهر لړ شه‪.‬‬ ‫‪۷‬نو هغه ټولې پېغلې پاڅېدې او خپل څراغونه یې پرې کړل‪.‬‬ ‫‪ ۸‬ناپوهانو هوښیارانو ته وویل ‪:‬له خپل تېلو څخه موږ ته راکړه ‪.‬ځکه چې زموږ څراغونه ورک شوي دي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬خو هوښیارانو جواب ورکړو چه”نه !داسې نه وي چې زموږ او ستاسو لپاره کافي نه وي ‪:‬مګر تاسو هغو ته لړ شئ چې پلوري او د‬ ‫ځان لپاره یې اخلي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او کله چې هغوئ پېرودلو ته لړل نو ناوې راغله ‪.‬او هغه څوک چې چمتو وو د هغه سره واده ته لړل او دروازه وتړل شوه‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ورپسې نورې پېغلې هم راغلې او وې وئیل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬ما الکه‪ ،‬مونږ ته خلص کړه‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬خو هغۀ جواب ورکړو چه”زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه زد ۀ تاسو نۀ پیژنم‪.‬‬ ‫‪13‬نو ویښ اوسئ ځکه چې تاسو نه هغه ورځ او نه پوهیږئ چې د انسان زوی به په کوم ځای کې راشي‪.‬‬

‫‪23‬‬


‫متیو‬

‫‪ ۱٤‬ځکه چه دد آسمان بادشاهى دد یو سړى په شان ده چه یو لیري قملک ته سفر کوى‪ ،‬چا چه خپل نوکران راوبلل ادؤ خپل مال ئے هغوئ ته‬ ‫ورکړو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغۀ یو ته پینځۀ توقه ورکړه‪ ،‬بل ته یې دوه او بل ته یو ‪.‬هر سړي ته د هغه د څو وړتیاو سره سم؛ او سمدلسه یې خپل سفر پیل کړ‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬بیا هغه څوک چه پینځۀ توقه ترلسه کړى قوو هغه لړو ادؤ دد هغوئ سره ئے تجارت وکړو ادؤ دد هغوئ نه ئے پینځۀ نفره نور جوړ‬ ‫کړل‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬ادؤ هم دغه شان چه چا چه دوه ئے ترلسه کړى قوو هغۀ نور دوه هم ترلسه کړل‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬خو چا چه یوے ترلسه کړى قوو هغه لړو ادؤ په زمکه ئے کیندلو ادؤ دد خپل ما الک پیسے ئے پټ کړل‪.‬‬ ‫‪۱۹‬د ډېر وخت نه پس د هغو نوکرانو ما الک راغے ادؤ دد هغوئ سره حساب کوى‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ هغه چا چه پینځۀ توقه ترلسه کړى قوو نو هغه راغے ادؤ پینځۀ توقه ئے نورے راوړلو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬تا ما ته پینځۀ‬ ‫توقې راکړې‪ ،‬ګوره‪ ،‬ما د هغوئ نه علوه پنځه توقې نورې هم ترلسه کړې دي‪.‬‬ ‫‪21‬د هغه مالک ورته وویل ‪:‬ښه ‪ ،‬ښه او وفادار نوکر ‪:‬ته په یو څو شیانو کې وفادار یې ‪ ،‬زه به تا په ډیری شیانو واکمن کړم ‪:‬ته د خپل‬ ‫مالک په خوښۍ کې داخل شه‪.‬‬ ‫‪۲۲‬هغه هم چې دوه تولرونه یې ترلسه کړي وو هغه هم راغی او ویې ویل” ‪:‬خدایه‪ ،‬تا ماته دوه توقې راکړې‪ ،‬ګوره‪ ،‬ما د دې ترڅنګ دوه‬ ‫نورې تولې هم ترلسه کړې دي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ما الک هغۀ ته ووئیل‪” ،‬ښه‪ ،‬ښه او وفادار نوکر ‪.‬ته په څو شیانو وفادار یې‪ ،‬زه به تا په ډیرو شیانو واکمن کړم ‪:‬ته د خپل رب په خوښۍ‬ ‫کې داخل شه‪.‬‬ ‫‪۲۴‬بیا هغه چا چې یو تولیه ترلسه کړې وه هغه راغی او ویې ویل ‪:‬ای څښتنه‪ ،‬ما ته پته وه چې ته یو سخت سړی یې‪ ،‬په هغه ځای کې چې‬ ‫تا نه کرلي‪ ،‬ریب کوې‪ ،‬او په هغه ځای کې چې تا نه وخورئ راټولوې‪.‬‬ ‫‪۲۵‬نو زه وېرېدم او لړم او ستا استعداد په زمکه کې پټ کړم ‪:‬ګوره چې ستا دا شته‪.‬‬ ‫‪۲۶‬د هغۀ ما الک جواب ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬تا بدکاره ادؤ سست نوکر‪ ،‬تۀ ته پته وه چه چرته چه ما نه کرل‪ ،‬هغه به را ټولوم ادؤ‬ ‫چرته چه ما نشى کرلى‪ ،‬هغه را ټولوم‪.‬‬ ‫‪۲۷‬نو ته باید زما پیسې تبادله کوونکو ته ورکړې واى‪ ،‬او بیا زما د راتلو سره سم باید زما پیسې په سود ترلسه کړې واى‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬نو دد هغۀ نه یو توقه واخله ادؤ هغه چا ته ورکړه چه لس توقه لرى‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬ځکه چې هر چا ته به ورکړل شي او د هغه سره به ډیره شي‪ ،‬مګر د هغه چا څخه به هغه هم واخیستل شي چې د هغه سره لري‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ادؤ هغه بې فائدې نوکر بهر تیارۀ ته وغورځوئ‪ ،‬هلته به ژړا او د غاښونو چغې وهل‪.‬‬ ‫‪۳۱‬کله چې د انسان زوی په خپل جلل کې راشي‪ ،‬او ټولې مقدسې فرښتې به ورسره وي‪ ،‬نو هغه به د خپل جلل په تخت کې ناست وي‪:‬‬ ‫‪۳۲‬او د هغه په وړاندې به ټول قومونه راغونډ شي‪ ،‬او هغه به یو له بل څخه جل کړي‪ ،‬لکه څنګه چې شپون خپل پسونه له وزو څخه جل‬ ‫کوي‪:‬‬ ‫‪۳۳‬او هغه به پسونه په خپل ښي طرف کښېږدي خو وزې به چپ طرف ته‪.‬‬ ‫‪۳۴‬بیا به بادشاه هغوئ ته په خپل ښي لس ووایي‪ ،‬راشئ‪ ،‬زما د پلر برکتونه‪ ،‬هغه سلطنت په میراث کې ونیسئ چې ستاسو لپاره د نړۍ له‬ ‫پیل څخه چمتو شوی دی‪:‬‬ ‫‪35‬ځکه چې زه وږی وم‪ ،‬تاسو ماته غوښه راکړه‪ ،‬زه تږی وم‪ ،‬تاسو ما ته څښاک راکړ ‪:‬زه یو اجنبی وم‪ ،‬او تاسو ما ته بوتلم‪.‬‬ ‫‪36‬لونګۍ‪ ،‬او تاسو ماته جامې اغوستې‪ ،‬زه ناروغ وم‪ ،‬تاسو زما درملنه وکړه ‪:‬زه په زندان کې وم‪ ،‬او تاسو ما ته راغلل‪.‬‬ ‫‪۳۷‬نو بیا به صاداقان هغۀ ته جواب ورکوى چې‪ ،‬اے ما الکه‪ ،‬کله مونږ تا وږى ولیدو او تا ته مو خوراک ورکړو؟ یا تږی‪ ،‬او تا ته یې‬ ‫څښاک درکړ؟‬ ‫‪۳۸‬کله مونږ تا یو پردي ولیدلو او په ځان مو بوتلو؟ یا بربنډ‪ ،‬او تا جامې اغوستې؟‬ ‫‪۳۹‬یا کله مو ولیده چې ته ناروغه یا په زندان کې وې او تا ته راغلو؟‬ ‫وروڼو نه یو هم دا کار کړى دى‪ ،‬نو تاسو‬ ‫ټولو‬ ‫دے‬ ‫د‬ ‫زما‬ ‫تاسو‬ ‫چه‬ ‫وایم‬ ‫‪ ٤۰‬بادشاه به جواب ورکوى ادؤ هغوئ ته به وایم‪ ،‬زد ۀ تاسو ته رښتیا‬ ‫د‬ ‫ق‬ ‫زما سره کړى دى‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬بیا به هغه هغوئ ته په ښي لس ووایي ‪:‬تاسو لعنتیانو‪ ،‬زما نه وتښتئ‪ ،‬هغه ابدي اور ته چې د شیطان او د هغۀ د فرښتو دپاره تیار شوى‬ ‫دى‪.‬‬ ‫‪۴۲‬ځکه چې زه وږی وم‪ ،‬تاسو ماته غوښه رانه کړه‪ ،‬زه تږی وم او تاسو ماته څښاک راکړل‪.‬‬ ‫‪ ٤۳‬زد ۀ یو پردي وم‪ ،‬تاسو ما ته نۀ بوتلل ‪:‬لونګى ادؤ تاسو ما نه اغوستلے قوو ‪:‬ناروغ او په زندان کښې‪ ،‬خو تاسو زما لیدلو ته نۀ واست‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬بیا به هغوئ ورته په جواب کښې وائى‪ ،‬اے ما الکه‪ ،‬کله مونږ تا وږى‪ ،‬یا تږى‪ ،‬یا پردى‪ ،‬یا لوڅى‪ ،‬یا ناروغ‪ ،‬یا په بند کښې ولیدلو او‬ ‫ستا اخدمت ونۀ کړو؟‬ ‫‪ ٤٥‬بیا به هغه هغوئ ته جواب ورکوى چه زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه تاسو دا دد دے ټولو نه کمو نه یو ته هم نۀ وى کړى‪ ،‬نو تاسو دا زما‬ ‫سره نۀ دى کړى‪.‬‬ ‫‪۴۶‬ادؤ دا به دد ابدي عذاب په طرف لړ شى‪ ،‬خو صاداقان به دد تل ژوندقون طرف ته وى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪26‬‬ ‫‪۱‬کله چې عیسی دا ټولې خبرې ختمې کړې نو خپلو شاګردانو ته یې وویل‪:‬‬ ‫‪۲‬تاسو ته پته ده چې دوه ورځې وروسته د فسحې اختر دی او د انسان زوی به په دار وځړول شي‪.‬‬ ‫‪۳‬بیا مشران کاهنان‪ ،‬د شریعت عالمان او د خلکو مشران د مشر کاهن ماڼۍ ته چې کائفا نومېده سره راټول شول‪.‬‬ ‫‪24‬‬


‫متیو‬

‫عیسى ئے ونیسى ادؤ ووژنى‪.‬‬ ‫‪ ٤‬ادؤ مشوره ئے وکړه چه‬ ‫ى‬ ‫‪ ٥‬خو هغوئ ووئیل چه دد اختر په ورځ نۀ‪ ،‬نو دد خلقو په مینځ کښے ګډوډى وى‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې عیسی په بیت عنیا کې د شمعون جذام په کور کې و‪.‬‬ ‫‪۷‬هغۀ ته یوه ښځه راغله چې د الماسر صندوق یې د ډېر قیمتى عطرو ډک و‪ ،‬او د هغه په سر یې کېښود‪ ،‬چې هغه په غوښه ناست و‪.‬‬ ‫‪ ۸‬خو کله چه دد هغۀ قمریدانو دا ولیدل نو په غوسه شول ادؤ وئے وئیل چه”دا فضول دد څۀ مقصد دے؟‬ ‫‪۹‬ځکه چې دا عطر به په ډېر قیمت خرڅ شوى وى او غریبانو ته ورکولے شى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬کله چې عیسی په دې پوه شو‪ ،‬نو هغوی ته یې وویل ‪:‬تاسو ولې ښځې ته تکلیف ورکوئ؟ ځکه چې هغې زما لپاره ښه کار کړی دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ځکه چې غریبان به همیشه درسره وي ‪.‬مګر زه تاسو تل نه یم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ځکه چې هغې زما په بدن باندې دا عطر اچولی دی‪ ،‬هغه زما د ښخولو دپاره کړی دی‪.‬‬ ‫‪۱۳‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه چرته چه دا زیرے په ټوله دقنیا کښے وړاندے کیږى نو هلته به هم دا خبرے کړے شى چه دغه ښځے کړى‬ ‫دى دد هغۀ د یادګارى دد پاره‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو په دولسو کښې یو کس چې یهوداه اسکریوتي نومېده‪ ،‬مشرانو کاهنانو ته لړو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او هغوئ ته یې ووئیل‪” ،‬تاسو ما ته څۀ راکړئ او زۀ به هغه تاسو ته وسپارم؟ او د هغه سره یې د دېرشو سپینو زرو تړون وکړ‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ دد هغه وخت نه هغۀ دد هغۀ دد خیانت کولو موقع لټول‪.‬‬ ‫عیسى ته راغلل ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ته چرته غواړې چه قمونږ ستا دپاره دد فسح‬ ‫‪۱۷‬ادؤ دد خمیرى دد ډوډئ دد اختر په وړومبى ورځ قمریدان‬ ‫ى‬ ‫دد اختر خوراک تیار کړو؟‬ ‫‪۱۸‬هغۀ ورته ووئیل‪” ،‬ښار ته لړ شه او ورته ووایه چې ما الک فرمائي چې زما وخت رانزدې دى ‪.‬زه به ستا په کور کې د خپلو شاګردانو‬ ‫سره د فسحې اختر وکړم‪.‬‬ ‫عیسى ورته مقرر کړى قوو ‪.‬هغوی د فسحې اختر تیار کړ‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ مریدانو هم هغه شان وکړل چه‬ ‫ى‬ ‫‪۲۰‬کله چې ماښام شو نو هغه د دولسو سره کښېناستو‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬کله چه هغوئ وخوړل نو هغۀ ووئیل چه ”زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه ستاسو نه یو به ما خیانت کړى‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او هغوئ ډېر غمجن شول ادؤ هر یو هغۀ ته ووئیل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬آیا دا زه یم؟‬ ‫‪۲۳‬هغۀ جواب ورکړو‪” ،‬څوک چې خپل لس زما سره په لوښي کښې ډوب کړي‪ ،‬هغه به ما سره خیانت وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬اابن آدم ځي لکه څنګه چه دد هغۀ په حقله لیکلے شوى دى‪ ،‬خو افسوس په هغه سړے چه دد اابن آدم خیانت کوى !دا د هغه سړي لپاره ښه‬ ‫و که چیرې هغه زیږیدلی نه وای‪.‬‬ ‫‪۲۵‬نو یهودا چې د هغۀ سره خیانت وکړ‪ ،‬ځواب ورکړو‪” ،‬ما الکه‪ ،‬دا زه یم؟ هغه ورته وویل ‪:‬تا وویل‪.‬‬ ‫عیسى ډوډئ واخستلو ادؤ برکت ئے ورکړو ادؤ مات یې کړو ادؤ شاګردانو ته ئے ورکړو ادؤ ورته ئے‬ ‫‪ ۲٦‬کله چه هغوئ خوراک وکړو نو‬ ‫ى‬ ‫ووئیل چه ”واخله‪ ،‬وخورئ ‪.‬دا زما بدن دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬هغۀ پیاله واخسته ادؤ شکر ئے وکړو ادؤ هغوئ ته ئے ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬تاسو ټول وڅښئ‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ځکه چې دا زما د نوې عهد نامې وینه ده چې د ډېرو د ګناهونو د معافۍ دپاره بهېږی‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬خو زد ۀ تاسو ته دا وایم چه زد ۀ به دد ان ق‬ ‫ګورو دد دے میوه نه تر هغه وخته پورې وڅښم چې زما دد پلر په بادشاهئ کښے ستاسو سره دا‬ ‫نوي وڅښم‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ادؤ کله چه هغوئ سندرے ووائى نو دد زیتقون غره ته لړل‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل چه ”تاسو ټول به نن شپه زما په وجه خفه شى‪،‬ځکه چه لیکلى شوى دى چه زد ۀ به شپون ووژنم ادؤ دد درمو‬ ‫‪ ۳۱‬بیا‬ ‫ى‬ ‫پسونه به وشى‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬خو کله چه زد ۀ بیا راژوندے شم نو زد ۀ به ستاسو نه مخکښے ګلیل ته لړ شم‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬پطروس جواب ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه”که څه هم ټول خلق به ستا په وجه خفه شى خو زد ۀ به هیڅکله خفه نۀ شم‪.‬‬ ‫‪۳۴‬عیسى ورته ووئیل‪” ،‬زۀ تا ته رښتیا وایم‪ ،‬چې نن شپه د چرګ د بانګ نه مخکښې درې ځله زما اانکار کوې‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ۳٥‬پطروس هغۀ ته ووئیل‪”،‬که څۀ هم زۀ ستا سره مړۀ شم‪ ،‬خو بیا به هم تا اانکار نۀ کړم ‪.‬همدا ډول ټولو شاګردانو هم وویل‪.‬‬ ‫عیسى دد هغوئ سره دد ګتسمني په نوم یو ځائے ته راغلو ادؤ قمریدانو ته ئے ووئیل چه ”دلته کښینئ ادؤ زد ۀ ځم او دقعا کوم‪.‬‬ ‫‪ ۳٦‬بیا‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪ ۳۷‬هغۀ پطروس اؤ دد زبدى دوه زامن دد ځان سره بوتلل اؤ ډیر خفه او سخت وو‪.‬‬ ‫‪۳۸‬بیا هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬زما روُ ډېر غمجن دے‪ ،‬حتا تر مرګه‪ ،‬دلته کښېنئ او زما سره ګورئ‪.‬‬ ‫‪۳۹‬هغه لږ وړاندې لړو ادؤ په خپل مخ راښکته شو ادؤ دقعا ئے ووئیل‪” ،‬اے زما پلره‪ ،‬کۀ دا ممكن وي نو دا پیاله زما نه تیر شى‪ ،‬خو‬ ‫هغسې نه چې زما خوښه ده‪ ،‬خو څنګه چې ستا خوښه وي‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬هغه قمریدانو ته راغلو ادؤ هغوئ په خوب کښے ولیدل ادؤ پطروس ته ئے ووئیل‪” ،‬څۀ دے‪ ،‬ایا تاسو زما سره یو ساعت هم ویده نۀ شئ؟‬ ‫‪ ۴۱‬ویښ اوسئ او دعا وکړئ چې تاسو په ازمایښت کې مه ورننوځئ ‪:‬روُ واقعیا خوښ دی ‪ ،‬مګر بدن ضعیف دی‪.‬‬ ‫‪ ٤۲‬هغه په دویم ځل بیا لړو ادؤ دقعا ئے ووئیل چه ”اے پلره‪ ،‬که چرے دا پیاله زما نه لړه نۀ شى‪ ،‬تر څو چه زد ۀ دا وڅښم نو ستا اراده به‬ ‫پوره شى‪.‬‬ ‫‪ ٤۳‬هغه راغے ادؤ هغوئ بیا ویده ولیدل ځکه چه دد هغوئ سترګے درنه قوو‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬هغۀ هغوئ پریښودل ادؤ بیا لړو ادؤ دریم ځل ئے ورته دعا وکړه‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬بیا هغه خپلو قمریدانو ته راغلو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬اوس ویده شئ ادؤ آرام وکړئ ‪:‬وګوره وخت نزدے دے ادؤ اابن آدم دد قګناهګارانو‬ ‫په لسونو کښے کیږى‪.‬‬ ‫‪ ۴۶‬پاڅېږه‪ ،‬راځه چې لړ شو‪ ،‬ګوره‪ ،‬هغه راسره دی چې ما سره خیانت کوي‪.‬‬

‫‪25‬‬


‫متیو‬

‫‪۴۷‬کله چې هغه ل دا خبرې کولې‪ ،‬ګورو‪ ،‬د دولسو نه یو یهوداه راغے او د هغه سره د مشرانو کاهنانو او د قوم د مشرانو له خوا د تورو‬ ‫او لښتو سره یو لوئ ډله راغله‪.‬‬ ‫‪ ٤۸‬اوس چا چه دد هغۀ سره خیانت کړى قوو هغوئ ته یو نښان ورکړو ادؤ وئے وئیل چه”څوک چه زد ۀ ښکل کړم‪ ،‬هغه هغه دے ‪:‬هغه ټینګ‬ ‫ونیسئ‪.‬‬ ‫عیسى ته راغے ادؤ ورته ئے ووئیل‪”،‬ما الکه !او ښکل یې کړ‪.‬‬ ‫سمدستى‬ ‫هغه‬ ‫‪٤۹‬‬ ‫ى‬ ‫سونه کیښودل ادؤ هغه ئے ونیولو‪.‬‬ ‫‪۵۰‬عیسى ورته ووئیل‪” ،‬ملګره‪ ،‬ته دد څۀ راغلى یې؟ بیا هغوئ راغلل ادؤ په‬ ‫عیسى ئے ل ق‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫عیسى سره قوو یو تن خپل لس راویستو ادؤ خپله تقوره یې راواخستله ادؤ دد مشر اامام په یو نوکر ئے‬ ‫د‬ ‫چه‬ ‫کښے‬ ‫هغوئ‬ ‫په‬ ‫وګوره‬ ‫‪۵۱‬ادؤ‬ ‫د‬ ‫ى‬ ‫ووهلو ادؤ دد هغۀ غوږ یې پرې کړو‪.‬‬ ‫عیسى هغۀ ته ووئیل‪” ،‬خپله تقوره بیا دد هغۀ په ځائے کښیږده‪ ،‬ځکه چه ټول هغه څوک چه توره اخلى هغه به په تقوره تباه شى‪.‬‬ ‫‪ ٥۲‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪53‬ته فکر کوې چې زه اوس خپل پلر ته دعا نشم کولی او هغه به ماته د فرښتو له دولسو لښکرو څخه ډیر راکړي؟‬ ‫‪ ٥٤‬خو بیا به څۀ صحیفے پوره کولے شى چه دا ضرور وى؟‬ ‫ق‬ ‫عیسى خلقو ته ووئیل‪” ،‬آیا تاسو د غله په شان په تورو او لښتو راوتلى یئ چه ما ونیسي؟ زه هره ورځ ستاسو سره په‬ ‫‪ ٥٥‬په همغه وخت‬ ‫ى‬ ‫معبد کې ناست وم‪ ،‬او تاسو ما ونه نیول‪.‬‬ ‫‪۵۶‬خو دا ټول د دې دپاره وشول چې د نبیانو صحیفې پوره شي ‪.‬بیا ټولو شاګردانو هغه پریښود او وتښتېدل‪.‬‬ ‫عیسى ئے نیولى قوو هغه دد مشر اامام کائفا کور ته بوتلو چرته چه دد شریعت عالمان ادؤ مشران راغونډ وو‪.‬‬ ‫‪۵۷‬ادؤ هغوئ چه‬ ‫ى‬ ‫‪ ٥۸‬خو پطروس دد هغۀ نه پس دد مشر کاهن محل ته لړو ادؤ دننه لړو ادؤ دد نوکرانو سره ناست قوو ادؤ دد دے دد پاره چه آخر څۀ ووینى‪.‬‬ ‫‪۵۹‬اوس مشرانو کاهنانو‪ ،‬مشرانو او ټولې شورا د عیسی په خلف د دروغو شاهدي لټوله چې هغه ووژل شي‪.‬‬ ‫‪ ۶۰‬خو هیڅ یې ونه موند‪ ،‬هو‪ ،‬که څه هم ډیر دروغجن شاهدان راغلل‪ ،‬مګر هیڅ یې ونه موندل ‪.‬په اخر کې دوه دروغجن شاهدان راغلل‪،‬‬ ‫‪ ٦۱‬ادؤ وئے وئیل چه دا سړى وئیلى دى چه زد ۀ دد قخدائے کور وران کړم ادؤ په دریو ورځو کښے جوړ کړم‪.‬‬ ‫‪ ٦۲‬نو مشر کاهن پاڅیدو ادؤ ورته ئے ووئیل‪”،‬تاسو هیڅ جواب نۀ ورکوئ؟ دا څه شی دی چې ستا په وړاندې ګواهي ورکوي؟‬ ‫عیسى په دے چپ شو ‪.‬نو مشر کاهن ځواب ورکړ او ورته یې وویل ‪:‬زه تا ته د ژوندي خدای په نوم قسم درکوم چې ته موږ ته‬ ‫‪ ٦۳‬خو‬ ‫ى‬ ‫ووایه چې ایا ته د خدای زوی مسیح یې‪.‬‬ ‫‪۶۴‬عیسى هغه ته ووئیل‪” ،‬تا خو وئیلى دى‪ ،‬خو زۀ تاسو ته دا وایم‪ ،‬چې تاسو به له دې نه پس اابن آدم دد ققدرت په ښى لس ناست وى ادؤ د‬ ‫ى‬ ‫آسمان په وریځو کښے به راځى‪.‬‬ ‫‪ ۶۵‬نو مشر کاهن خپل کالي پرې کړل او ویې ویل ‪:‬هغه کفر ویلی دی ‪.‬موږ نور شاهدانو ته څه اړتیا لرو؟ وګوره‪ ،‬اوس تاسو د هغه کفر‬ ‫واورید‪.‬‬ ‫‪66‬تاسو څه فکر کوئ؟ هغوئ جواب ورکړو چه هغه د مرګ مجرم دے‪.‬‬ ‫‪ ٦۷‬بیا هغوئ دد هغۀ په مخ تقوږى ادؤ په قچوغه ئے ووهلو ‪.‬او نورو هغه په خپلو لسونو ووهلو‪،‬‬ ‫‪ ٦۸‬ورته وفرمائیل‪ ،‬اے مسیح‪ ،‬مونږ ته پېشګوئې وکړه‪ ،‬هغه څوک دے چې تا یې ووهلې؟‬ ‫عیسى سره وے‪.‬‬ ‫‪ ٦۹‬نو پطروس په محل کښے بهر ناست قوو ادؤ یوه پیغله ورته راغله ادؤ ورته ئے ووئیل چه”تۀ هم دد ګلیل‬ ‫ى‬ ‫‪ ۷۰‬خو هغۀ دد ټولو په وړاندے اانکار وکړو ادؤ وئے وئیل چه ”زد ۀ نۀ پوهیږم چه تۀ څۀ وائې‪.‬‬ ‫عیسى ناصرى سره قوو‪.‬‬ ‫‪ ۷۱‬کله چه هغه بهر دد ډوډئ نه بهر لړو نو یو بل نوکرے هغه ولیدلو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه”دا سړى هم دد‬ ‫ى‬ ‫‪ ۷۲‬بیا هغۀ په قسم سره اانکار وکړو چه زد ۀ هغه سړے نۀ پیژنم‪.‬‬ ‫‪ ۷۳‬لږ وخت پس هغوئ چه هغه ئے ولړ وو هغۀ ته راغلل ادؤ پطروس ته ئے ووئیل‪”،‬تۀ هم په هغوئ کښے یو ‪.‬ځکه چې ستا خبرې تا‬ ‫غولوي‪.‬‬ ‫‪۷۴‬بیا یې په لعنت ویلو او قسم خوړلو پیل وکړ او ویې ویل ‪:‬زه هغه سړی نه پیژنم ‪.‬او سمدلسه د چرګ کرښه‪.‬‬ ‫عیسى هغه خبره یاده شوه چې هغۀ ته یې وئیلى قوو‪” ،‬مخکې له دې چې چرګ بانګ ووهي‪ ،‬ته درې ځله زما نه انکار‬ ‫‪ ۷٥‬نو پطروس ته د‬ ‫ى‬ ‫کوې ‪.‬هغه بهر لړو او په ژړا شو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪27‬‬ ‫‪۱‬کله چې سهار شو‪ ،‬نو ټولو مشرانو کاهنانو او د قوم مشرانو د عیسی په خلف مشوره وکړه چې هغه ووژني‪:‬‬ ‫‪۲‬کله چې هغوئ هغه وتړلو‪ ،‬نو هغه یې بوتلو او د پونټیوس پیلطوس والي ته یې وسپارلو‪.‬‬ ‫‪۳‬بیا یهوداه چې د هغۀ سره یې خیانت کړى قوو‪ ،‬کله چې هغۀ ولیدل چې هغه ملمت شوى دى‪ ،‬نو توبه یې وکړه او د سپینو زرو دېرش‬ ‫سیکې یې بیا مشرانو کاهنانو او مشرانو ته راوړې‪.‬‬ ‫‪ ٤‬وائى چه ما دا ګناه کړى ده چه ما دد بےګناه وینه خیانت کړى دى ‪.‬او هغوی وویل ‪:‬دا زموږ لپاره څه دي؟ تاسو دې ته ګورئ‪.‬‬ ‫‪۵‬هغۀ د سپینو زرو ټوټې په قخدائ پاک کښې وغورځولې‪ ،‬لړو او لړو او ځان یې وځړۀ‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ مشرانو کاهنانو هغه دد سپینو زرو قکومے واخستلو ادؤ وئے وئیل چه ”دد دے په خزانے کښے اچول روا نۀ دى ځکه چه دا دد وینو قیمت‬ ‫دے‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪ ۷‬هغوئ مشوره وکړه اؤ دد هغوئ سره ئے دد کمهارو کرونده اخیسته‪ ،‬چه په کښے پردي کسان ښخ کړى‪.‬‬ ‫‪۸‬نو ځکه هغه میدان تر نن ورځې پورې د وینې میدان بلل کېده‪.‬‬ ‫‪۹‬بیا هغه خبره پوره شوه چې د یرمي پېغمبر وینا وه‪” ،‬او هغوئ د سپینو زرو دېرش سیکې واخستلې‪ ،‬د هغه قیمت چې د بنى ااسرائیلو نه‬ ‫یې د قدر وړ قوو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او هغوئ یې د کمهارو د پټۍ دپاره راکړل‪ ،‬لکه څنګه چې ما الک قخدائ ما مقرر کړى قوو‪.‬‬ ‫‪26‬‬


‫متیو‬

‫عیسى دد والي په وړاندے ودرېدو ادؤ والي ورته تپوس وکړو چه”آیا تۀ دد یهودیانو بادشاه یې؟ عیسی ورته وویل ‪:‬ته وایی‪.‬‬ ‫‪۱۱‬‬ ‫ى‬ ‫‪۱۲‬ادؤ کله چه په هغۀ دد مشرانو اامامانو ادؤ مشرانو االزام ولګولو نو هغۀ هیڅ جواب ورنۀ کړو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬بیا پیلطوس هغۀ ته ووئیل‪” ،‬تۀ نۀ اورې چې هغوئ ستا په خلف څومره ګواهى ورکوى؟‬ ‫‪۱۴‬هغۀ ورته جواب ورکړو چې هیڅکله به نۀ وى ‪.‬دومره چې والي ډیر حیران شو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬اوس په هغه اختر کې والي غوښتل چې خلکو ته یو بندي خوشې کړي‪ ،‬څوک چې دوی وغواړي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ دد هغوئ په وخت کښے دد برابا په نوم یو مشهور قیدي قوو‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬نو کله چه هغوئ سره راغونډ شول نو پیلطوس هغوئ ته ووئیل چه”تاسو به څوک راخوشى کړے؟ برابا‪ ،‬یا عیسی چې د مسیح په‬ ‫نوم یادیږي؟‬ ‫‪۱۸‬ځکه چې هغه پوهیده چې هغوئ هغه د حسد په خاطر ژغورلی دی‪.‬‬ ‫‪۱۹‬کله چې هغه د عدالت په څوکۍ کېنول شو‪ ،‬د هغه ښځې هغه ته واستول‪ ،‬چې ته د هغه عادل سړي سره هیڅ کار مه کوه‪ ،‬ځکه چې ما‬ ‫نن ورځ په خوب کې د هغه له امله ډیر دردونه لیدلي دي‪.‬‬ ‫د‬ ‫عیسى تباه کړى‪.‬‬ ‫‪۲۰‬خو مشرانو کاهنانو ادؤ مشرانو خلق قانع کړل چه دد برابا نه پوښتنه وکړی اؤ‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲۱‬والي جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه”آیا تاسو به دد هغوئ نه چه زد ۀ تاسو ته آزاد کړم؟ هغوی وویل‪ ،‬برابا‪.‬‬ ‫عیسى سره چه مسیح نومےږى څۀ وکړم؟ هغوئ ټولو هغه ته ووئیل چه هغه دې په سولۍ‬ ‫‪ ۲۲‬پیلطوس هغوئ ته ووئیل چه”نو بیا زد ۀ دد‬ ‫ى‬ ‫وى‪.‬‬ ‫‪۲۳‬نو والي ووئیل‪” ،‬ولې‪ ،‬هغه څۀ بد کار کړى دى؟ خو هغوئ نور هم چغې کړې او وې وئیل‪” ،‬پرېږده چې هغه په سولۍ کړے شى‪.‬‬ ‫‪۲۴‬کله چې پیلطوس ولیدل چې په هیڅ شي باندې غالب نۀ شى بلکې یو شور جوړ شوے دے‪ ،‬نو اوبه یې راواخېستلې او د خلقو په‬ ‫مخکښې یې لسونه ومینځل او ورته یې ووئیل‪” ،‬زۀ د دې عادل سړى د وینې نه بې ګناه یم‪ ،‬تاسو دې ته ګورئ‪.‬‬ ‫‪۲۵‬نو ټولو خلقو ته جواب ورکړو ادؤ وئے وئیل‪” ،‬دد هغۀ وینه په قمونږ ادؤ ز قمونږ په بچو وى‪.‬‬ ‫عیسى په د ققرونو ووهلو نو هغه ئے وسپارلو چه په سولى کښے ئے وو‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬بیا هغه برابا د هغوئ دپاره ازاد کړو ادؤ کله چه هغۀ‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫عیسى دد ع قموم خونه کښے بوتلو اؤ دد فوجیانو ټولے ئے ورته راغونډ کړل‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬بیا دد والي سپاهیانو‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲۸‬هغوئ دد هغۀ نه اقوچت کړل ادؤ یو سور رنګے کالے ئے ورته واچول‪.‬‬ ‫‪۲۹‬کله چې هغوئ د اغزو تاج جوړ کړو‪ ،‬نو د هغۀ په سر یې کېښودو او د هغۀ په ښى لس کښې یې یو سرک ورکړو‪ ،‬د هغۀ په مخکښې‬ ‫یې زنګون ونښلول او ملنډې یې پرې وکړې او وې ویل‪” ،‬سلم‪ ،‬د یهودانو بادشاه!‬ ‫‪۳۰‬هغوی په هغه باندې توی کړل او سرک یې واخیست او په سر یې ووهلو‪.‬‬ ‫‪۳۱‬وروسته چې هغوئ په هغۀ ملنډې ووهلې‪ ،‬نو د هغۀ نه یې جامې واغوستلې او خپله جامې یې په هغه باندې واچولې او هغه یې په سولۍ‬ ‫باندې بوتللو‪.‬‬ ‫‪۳۲‬کله چې هغوئ بهر راووتل نو د شمعون په نوم د کریني یو سړے یې ولیدو‪ ،‬هغه یې مجبور کړ چې د هغۀ صلیب وخوري‪.‬‬ ‫‪۳۳‬ادؤ کله چه هغوئ دد ګلګتا په نوم یو ځائے ته چه دد کوپقرئ ځائے ته ورسیدل‪.‬‬ ‫‪۳۴‬هغوئ هغه ته سرکه ورکړه چې د ګیلس سره ګډ وڅښل شي‪ ،‬او کله چې یې وڅښل نو هغه به یې ونه څښل‪.‬‬ ‫‪۳۵‬هغوئ هغه په صلیب وویشتل ادؤ دد هغۀ کالے ئے تقسیم کړل ادؤ قرعے ئے واچول‪ ،‬دد دے دد پاره چه دد پیغمبر دا خبره پوره‬ ‫شى‪” ،‬هغوئ زما جامے دد هغوئ په مینځ کښے وویشل ادؤ زما په جامو کښے قرعه اندازى وکړه‪.‬‬ ‫‪۳۶‬هغوی ناست وو هغه هلته کتل‪.‬‬ ‫عیسى دے‪.‬‬ ‫بادشاه‬ ‫ودیانو‬ ‫ه‬ ‫ی‬ ‫دا‬ ‫چه‬ ‫و‬ ‫و‬ ‫لګولے‬ ‫‪۳۷‬ادؤ دد هغۀ په سر ئے تور‬ ‫د‬ ‫د ق‬ ‫ق‬ ‫ى‬ ‫‪ ۳۸‬بیا دد هغۀ سره دوه غله هم په سولئ کړے شول‪ ،‬یو ښي طرف ته ادؤ بل چپ طرف ته‪.‬‬ ‫‪۳۹‬ادؤ هغوئ چه دد هغۀ نه تیریدل ادؤ سرونه ئے ئے وهل‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬ادؤ ورته ئے ووئیل چه ته چه معبد وران کوى ادؤ په دریو ورځو کښے ئے جوړوى نو خپل ځان بچ کړه ‪.‬که ته د خدای زوی یې‪ ،‬له‬ ‫صلیب څخه راښکته شه‪.‬‬ ‫‪۴۱‬همدارنګه مشرانو کاهنانو هم په هغه ملنډې وهلې او د شریعت عالمانو او مشرانو ته یې وویل‪:‬‬ ‫‪ ۴۲‬هغه نور وژغورل ‪.‬هغه نشي کولی ځان وژغوري ‪.‬که هغه د اسراییلو پاچا وي‪ ،‬اجازه راکړئ چې اوس د صلیب څخه راښکته شي‪ ،‬او‬ ‫موږ به په هغه باور وکړو‪.‬‬ ‫‪ ۴۳‬هغه په خدای توکل وکړ ‪.‬اجازه راکړئ چې هغه اوس وژغوري‪ ،‬که هغه ولري‪ ،‬ځکه چې هغه وویل‪ ،‬زه د خدای زوی یم‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬هغه غله هم چه دد هغۀ سره په صلیب کښے شوى قوو دد هغۀ په غاښونو کښے ئے واچولے‪.‬‬ ‫‪۴۵‬د شپږم ساعت نه تر نهم ساعت پورې په ټول ملک تیاره وه‪.‬‬ ‫عیسى په لوړ آواز چغے وکړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬الي‪ ،‬ایلى‪ ،‬لما سبختني؟ دا به ووایي‪ ،‬زما خدایه‪ ،‬زما‬ ‫‪ ٤٦‬او په نهم ساعت کښے‬ ‫ى‬ ‫خدایه‪ ،‬تا ولې ما پریښوده؟‬ ‫‪۴۷‬د هغوئ نه چې هلته ولړ قوو هغوئ چې دا واورېدل نو هغوئ ووئیل‪” ،‬دا سړے الیاس رابللى دى‪.‬‬ ‫‪ ٤۸‬په هغوئ کښے یو سمدستى منډه کړه ادؤ سپنج ئے واخستلو ادؤ په سرک ئے ئے ډک کړو ادؤ په سرک ئے ئے واچولو ادؤ وڅښلو ته ئے‬ ‫ورکړو‪.‬‬ ‫‪ ٤۹‬نورو ووئیل چه”راځئ چه وګورو چه الیاس به د هغۀ د خلصون دپاره راځی‪.‬‬ ‫‪۵۰‬کله چې عیسی یو ځل بیا په لوړ اواز چیغې کړې‪ ،‬روُ یې راواخیست‪.‬‬ ‫‪ ۵۱‬او ګورئ چې د معبد پرده له پورتنۍ څخه تر ښکته پورې دوه ټوټې شوې وه ‪.‬او زمکه ولړزوله او ډبرې ونړېدې‪.‬‬ ‫‪ ۵۲‬قبرونه پرانستل شول ‪.‬او د سنتانو ډیری جسدونه چې ویده وو راپورته شول ‪،‬‬ ‫‪ ٥۳‬ادؤ دد هغۀ دد راژوندي کیدو نه پس دد قبرونو نه راووتلے شو ادؤ مقدس ښار ته لړو ادؤ ډیرو ته ښکاره شو‪.‬‬ ‫‪27‬‬


‫متیو‬

‫‪۵۴‬کله چې د لښکر مشر او هغه څوک چې د هغه سره وو چې عیسی ته یې کتل‪ ،‬زلزله او هغه څه چې وشول ولیدل‪ ،‬نو دوی ډیر وډار‬ ‫شول او ویې ویل ‪:‬دا د خدای زوی و‪.‬‬ ‫عیسى تعقیبوى ادؤ دد هغۀ اخدمت کوى‪.‬‬ ‫نه‬ ‫ګیلیل‬ ‫د‬ ‫چه‬ ‫‪ ٥٥‬ادؤ ډیرے ښځے پري لیدلے قوو‬ ‫د‬ ‫ى‬ ‫‪ ٥٦‬په هغوئ کښے مریم مګدلینى ادؤ دد یعققوب ادؤ یوسیس مور مریم ادؤ دد زبدى دد بچو مور هم وه‪.‬‬ ‫‪۵۷‬کله چې ماښام شو‪ ،‬نو د اریماتیا یو امیر سړی راغی چې نوم یې یوسف وو چې پخپله هم د عیسی شاګرد و‪.‬‬ ‫‪۵۸‬هغه پیلطوس ته ورغی او د عیسی جسد یې وغوښت ‪.‬بیا پیلطوس امر وکړ چې بدن یې وسپاري‪.‬‬ ‫‪۵۹‬کله چې حضرت یوسف مړ شو‪ ،‬هغه یې په یوه پاکه ټوکر کې وتړلو‪.‬‬ ‫‪ ۶۰‬او هغه په خپل نوي قبر کې کېښود چې په ډبره کې یې کښل شوی و‪ ،‬او د قبر دروازې ته یې یوه لویه ډبره وغورځوله او روان شو‪.‬‬ ‫‪ ٦۱‬هلته مریم مګدلینى ادؤ بله مریم د قبر په شان ناست قوو‪.‬‬ ‫‪ ٦۲‬په بله ورځ چه دد تیارى دد ورځ نه پس مشران کاهنان ادؤ فریسیان دد پیلطوس سره راغونډ شول‪.‬‬ ‫”صاحبه‪ ،‬مونږ ته یاد دى چه هغه دوکه باز وئیلى قوو چه هغه ل ژوندے قوو چه زد ۀ به دریو ورځو کښے بیا پاڅیږم‪.‬‬ ‫‪ ٦۳‬ووئیل چه‬ ‫ا‬ ‫‪ ۶۴‬نو امر وکړئ چې قبر تر درېیمې ورځې پورې ډاډمن کړئ‪ ،‬داسې نه وي چې د شپې د هغه شاګردان راشي او هغه یې غل کړي او‬ ‫خلکو ته ووایی چې هغه له مړو څخه راژوندي شوی دی‪ ،‬نو وروستنۍ خطا به د لومړي څخه بدتر وي‪.‬‬ ‫‪ ٦٥‬پیلطوس هغوئ ته ووئیل‪”،‬تاسو یو ساعت لرئ‪ ،‬لړ شئ‪ ،‬څومره چې کولے شى هغه ډاډه کړئ‪.‬‬ ‫‪ ٦٦‬نو هغوئ لړل ادؤ مقبره ئے ټینګه کړه ادؤ په تیږه ئے مهر ولګوو ادؤ ساعت ئے جوړ کړو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪28‬‬ ‫‪۱‬د سبت په آخر کښې چې د هفتې په اوله ورځ سحر شروع شو‪ ،‬مریم مګدلینى او بله مریم د قبر د لیدلو دپاره راغلل‪.‬‬ ‫‪۲‬ادؤ ګورئ‪ ،‬یوه لویه زلزله راغله‪ ،‬ځکه چه دد ما الک قخدائ فرښته دد آسمان نه راښکته شوه ادؤ راغله ادؤ هغه تیږه ئے دد دروازې نه راښکته‬ ‫کړه ادؤ په هغه کښے کیناسته‪.‬‬ ‫‪۳‬د هغه مخ د برق په شان و‪ ،‬او د هغۀ جامې د واورې په شان سپینې وې‪.‬‬ ‫‪ ٤‬ادؤ دد هغۀ دد ویري نه د‬ ‫عیسى لټوئ چه په صلیب کښے شوى قوو‪.‬‬ ‫‪ ٥‬فرښتے جواب ورکړو ادؤ ښځو ته ئے ووئیل‪”،‬تاسو مه ویریږئ‪،‬ځکه چه زد ۀ پوهیږم چه تاسو‬ ‫ى‬ ‫‪۶‬هغه دلته نه دی‪ ،‬ځکه چې هغه ژوندی دی لکه څنګه چې هغه وویل ‪.‬راشئ‪ ،‬هغه ځای وګورئ چې څښتن پروت دی‪.‬‬ ‫‪۷‬ادؤ ژر لړ شه ادؤ دد هغۀ قمریدانو ته ووایه چه هغه دد مړو نه ژوندے دے ‪.‬او وګورئ‪ ،‬هغه ستاسو نه مخکې ګلیل ته ځي ‪.‬هلته به تاسو هغه‬ ‫ووینئ ‪:‬ګورئ‪ ،‬ما تاسو ته وویل‪.‬‬ ‫‪۸‬او هغوئ د قبر نه په ډېر وېر او خوشحالۍ سره روان شول ‪.‬او د خپلو شاګردانو کلم راوړو لپاره منډه کړه‪.‬‬ ‫عیسى دد هغوئ سره ولیدل ادؤ ورته ئے ووئیل چه ”ستا سلم ‪.‬هغوی راغلل او هغه یې په‬ ‫‪۹‬ادؤ کله چه هغوئ دد هغۀ قمریدانو ته وئیل چه‬ ‫ى‬ ‫پښو کې ونیولو او د هغه عبادت یې وکړ‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬مه وېرېږه‪ ،‬لړ شه زما وروڼو ته ووایه چې هغوئ ګلیل ته لړ شى او هلته به ما ووینى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬بیا‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫‪۱۱‬کله چې هغوئ روان قوو نو ګورئ چې ښار ته یو څو څارګر راغلل اؤ مشرانو کاهنانو ته یې هغه ټول کارونه وښودل چې څۀ شوى قوو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ادؤ کله چه هغوئ دد مشرانو سره راغونډ شول ادؤ صلُ ئے وکړه نو هغوئ سپاهیانو ته ډیرے پیسے ورکړو‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬ورته ووایه چه دد هغۀ قمریدان دد شپے راغلو ادؤ هغه ئے غل کړو کله چه قمونږ ویده وو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ که دا خبره دد والي غوږو ته ورسى نو قمونږ به هغه قانع کړو ادؤ تاسو به محفوظ ساتو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو هغوئ پیسې واخستلې او لکه څنګه چې هغوئ ته تعلیم ورکړے شوى قوو‪ ،‬نو دا خبره په ی قهودیانو کښې تر نن ورځې پورې عامه ده‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ مقرر کړى قوو‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬بیا یوولس قمریدان ګلیل ته لړل چرته چه‬ ‫ى‬ ‫‪ ۱۷‬کله چه هغوئ هغه ولیدو نو دد هغۀ سجده ئے وکړه خو ځنو شک وکړ‪.‬‬ ‫عیسى راغے ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه ”په آسمان ادؤ زمکه ټول طاقت ما ته راکړے شوے دے‪.‬‬ ‫‪۱۸‬‬ ‫ى‬ ‫‪۱۹‬نو تاسو لړ شئ او ټولو قومونو ته تعلیم ورکړئ او د پلر‪ ،‬زوی او د روُ القدس په نوم بپتسمه ورکړئ‪:‬‬ ‫‪۲۰‬هغوی ته دا ښوول چې د ټولو شیانو پیروي وکړئ چې ما تاسو ته امر کړی دی ‪:‬او وګورئ‪ ،‬زه تل ستاسو سره یم‪ ،‬حتی د نړۍ تر پایه‬ ‫پورې ‪.‬آمین‪.‬‬

‫‪28‬‬


‫د مارک انجیل‬ ‫څپرکی ‪1‬‬ ‫‪1‬د عیسی مسیح د انجیل پیل‪ ،‬د خدای زوی؛‬ ‫‪۲‬لکه څنګه چې په پېغمبرانو کښې لیکلے شوى دى‪ ،‬ګوره‪ ،‬زۀ خپل پېغمبر ستا د مخکښې نه لېږم‪ ،‬چې ستا په مخکښې خپله لره تیاره‬ ‫کړى‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۳‬په دښته کښې د يو چا غږ چې د ما للک خدائ لره تیار کړه‪ ،‬د هغۀ لرې سمې کړه‪.‬‬ ‫يحیى په دښته کښے بپتسمه ورکړه ادؤ دد خګناهخونو دد معافى دد پاره دد توبه دد بپتسمه زيرے ورکړو‪.‬‬ ‫‪٤‬‬ ‫ى‬ ‫خ‬ ‫د‬ ‫‪۵‬او د يهوداه ټول خملک او د يروشلم خلق هغۀ ته ورغلل اؤ ټولو د اردن په سیند کښې د هغۀ نه بپتسمه ورکړه او د خپلو ګناهونو اقرار يې‬ ‫وکړو‪.‬‬ ‫کښ هغه‬ ‫يحیى د اخوښانو ويښتان اغوستلے خوو ادؤ دد‬ ‫‪۶‬ادؤ‬ ‫ى‬ ‫ملخان او ځنګلي شات خوړل‪.‬‬ ‫‪ ٧‬ادؤ وعظ ئے وکړو چه ”زما نه پس زما نه يو زورور راروان دے چه زد ۀ دد هغۀ دد بوټانو خکشتى دد ټیټولو او خلصولو لئق نۀ يم‪.‬‬ ‫‪ ٨‬په رښتیا ما تاسو ته په اوبو بپتسمه درکړه‪ ،‬خو هغه به تاسو ته په روح القدس بپتسمه درکړي‪.‬‬ ‫عیسى دد ګلیل دد ناصرت نه راغے ادؤ په اخردن کښے دد يوحنا بپتسمه ئے ورکړه‪.‬‬ ‫‪ ٩‬په هغه ورځو کښے‬ ‫ى‬ ‫خ‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪۱۰‬ادؤ سمدستي دد اوبو نه راووتلو اؤ اسمان خلص شو اؤ خرو خح القدس دد کبخوتر په شان راښکته شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ادؤ دد آسمان نه يو آواز راغے چه”تۀ زما ګران زوئے يئے چه زد ۀ په دے خوشحاله يم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ادؤ سمدستي خرو خح القخدس هغه صحرا ته بوتلو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغه هلته څلوېښت ورځې په صحرا کښې خوو‪ ،‬د شیطان په آزمېښت کښې ‪.‬او د وحشي ځناورو سره وو ‪.‬او فرښتو د هغه خدمت وکړ‪.‬‬ ‫عیسى ګلیل ته راغے ادؤ دد خخدائے دد بادشاهئ زيرے ئے بیانولو‪.‬‬ ‫يحیى دد قید نه پس‬ ‫‪ ۱٤‬دد‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫‪۱۵‬ادؤ وئے وئیل چه وخت پوره شوے دے ادؤ دد خخدائے بادشاهى نزدے دے‪ ،‬توبه وباسئ ادؤ په زيرے ايمان راوړئ‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ کله چه هغه دد ګلیل دد سمندر په غاړه روان خوو نو هغۀ ولیدل چه شمعخون ادؤ دد هغۀ ورور اندرياس په درياب کښے جال اچولو ځکه‬ ‫چه هغوئ ماهیان وو‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل چه ”ما پسې راشئ ادؤ زد ۀ به تاسو د خلقو ماهیان جوړ کړم‪.‬‬ ‫‪۱٧‬‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫‪۱٨‬او سمدلسه هغوئ خپل جال پريښودل اؤ په هغۀ پسې روان شول‪.‬‬ ‫‪۱٩‬کله چې هغه لږ وړاندې لړو نو هغۀ د زبدى زوئ يعقخوب او د هغۀ ورور يوحنا ولیدل چې هم په کشتۍ کښې د خپلو جالونو په‬ ‫ترمیمولو‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ سمدلسه هغۀ هغوئ راوبلل ادؤ هغوئ خپل پلر زبدى دد مزدورانو سره په کشتئ کښے پريښودو ادؤ په هغۀ پسې روان شول‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او هغوئ کفرنحوم ته لړل ‪.‬او سمدستي د سبت په ورځ هغه عبادت ځای ته ورننوتل او تعلیم يې ورکړ‪.‬‬ ‫ورکوو‪ ،‬نۀ دد فقهاؤ په شان‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬هغوئ دد هغۀ په تعلیم حیران شول ځکه چه هغۀ هغوئ ته دد الختیار په شان تعلیم‬ ‫خ‬ ‫‪۲۳‬او د هغوئ په عبادتخانه کښې يو سړے وو چې ناپاک روح وو ‪.‬او چیغې يې کړې‪،‬‬ ‫‪ ۲٤‬وائى چه مونږ يواځى راځى ای عیسی ناصری‪ ،‬مونږ له تا سره څه تعلق لرو؟ ايا ته راغلی يې چې موږ له منځه يوسو؟ زه تاسو پیژنم‬ ‫چې ته څوک يې‪ ،‬د خدای پاک خدای‪.‬‬ ‫عیسى هغه ملمت کړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه ”چپ شه ادؤ دد هغۀ نه بهر راځه‪.‬‬ ‫‪۲٥‬‬ ‫ى‬ ‫‪۲۶‬کله چې ناپاک روح هغه ټوټه ټوټه کړه او په لوړ آواز يې چیغې وکړې‪ ،‬هغه د هغه څخه بهر راووت‪.‬‬ ‫‪ ۲٧‬هغوئ ټول حیران شول ادؤ په خپل مینځ کښے ئے تپوس وکړو چه”دا څۀ خبره ده؟ دا کوم نوی عقیده ده؟ ځکه چې هغه په اختیار سره‬ ‫حتی ناپاکو روحونو ته امر کوي‪ ،‬او دوی د هغه اطاعت کوي‪.‬‬ ‫‪۲٨‬ادؤ سمدلسه دد هغۀ شهرت دد ګلیل په ټوله علقه کښے خپور شو‪.‬‬ ‫‪۲٩‬ادؤ سمدستى چه هغوئ دد عبادت خانے نه راووتل نو دد يعقخوب ادؤ يوحنا سره دد شمعخون ادؤ اندرياس کور ته ورننوتل‪.‬‬ ‫‪۳۰‬خو د شمعون د ښځې مور د تبې نه ناروغه شوه او هغوئ ورته د هغې په حقله خبر ورکړو‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬هغه راغی او د هغې لس يې ونیولو او پورته يې کړه ‪.‬او سمدستي د هغې تبه لړه او هغې د هغوی خدمت وکړ‪.‬‬ ‫‪۳۲‬ادؤ په ماښام چه نمر لوئے شو نو هغوئ ټول ناروغان ادؤ په شیطانانو کښے ټول هغه دد هغۀ له راوستل‪.‬‬ ‫‪۳۳‬ادؤ ټول ښار په دروازه کښے راغونډ شو‪.‬‬ ‫‪34‬هغۀ ډېر خلق روغ کړل چې د مختلفو مرضونو نه ناروغه خوو او ډېر شیطانان يې وويستل ‪.‬او شیطانانو ته يې د خبرو کولو اجازه‬ ‫ورنکړه ‪ ،‬ځکه چې دوی هغه پیژني‪.‬‬ ‫‪۳۵‬ادؤ په سحر کښے دد ورځے نه مخکښے پاڅیدلو ادؤ يواځے ځائے ته لړو ادؤ هلته ئے دعا وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۳٦‬شمعخون ادؤ هغوئ چه دد هغۀ سره خوو په هغۀ پسې روان شول‪.‬‬ ‫‪۳٧‬کله چې هغوئ هغه وموندلو نو هغۀ ته يې ووئیل‪” ،‬ټول خلق ستا لټوى‪.‬‬ ‫‪۳٨‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬راځئ چې نورو ښارونو ته لړ شو چې هلته هم تبلیغ وکړم‪ ،‬ځکه چې زۀ راغلم‪.‬‬ ‫‪۳٩‬هغۀ په ټول ګلیل کښې د هغوئ په عبادتخانو کښې تبلیغ وکړو او پېريان يې راويستل‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬يو جذامى ورته راغے ادؤ ورته ئے وزګارو ادؤ ورته ئے ووئیل‪ ،‬کۀ تۀ وغواړى نو ما پاک کولے شى‪.‬‬ ‫عیسى په ډيره خواخوږى سره لس ورکړ ادؤ هغه ته ئے لمس کړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬زه غواړم !پاک اوسئ‪.‬‬ ‫‪٤۱‬‬ ‫ى‬ ‫‪29‬‬


‫د مارک انجیل‬

‫‪۴۲‬کله چې هغه خبرې وکړې‪ ،‬سمدستي د هغه څخه جذام لرې شو او هغه پاک شو‪.‬‬ ‫‪۴۳‬هغۀ هغه ته سخته سزا ورکړه ادؤ سمدستى ئے لیږلو‪.‬‬ ‫‪۴۴‬هغۀ ته ئے ووئیل‪” ،‬ګوره ته هیڅ يو سړے ته هیڅ مه وايه‪ ،‬خو لړ شه‪ ،‬خپل ځان کاهن ته وښايه او د خپل پاکولو دپاره هغه څیزونه‬ ‫موسى امر کړی ؤ‪ ،‬د هغوی دپاره د شاهدۍ دپاره‪.‬‬ ‫وړاندې کړه چې حضرت‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫‪ ٤٥‬خو هغه بهر لړو ا د‬ ‫عیسى نور په ښکاره ښار ته ورننوتل بلکه په‬ ‫چه‬ ‫کړه‬ ‫خپره‬ ‫ئے‬ ‫ډيره‬ ‫ئے‬ ‫خبره‬ ‫دا‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫کړه‬ ‫خپره‬ ‫ډيره‬ ‫ئے‬ ‫دا‬ ‫ؤ‬ ‫ى‬ ‫صحراء کښے خوو ادؤ هغوئ دد هر طرف نه هغۀ ته راتلل‪.‬‬ ‫فصل ‪2‬‬ ‫‪۱‬ادؤ څو ورځے پس هغه يو ځل بیا کفرنحوم ته لړو ‪.‬او دا غږ وشو چې هغه په کور کې دی‪.‬‬ ‫‪۲‬ادؤ سمدلسه ډير خلق راغونډ شول ادؤ دد هغوئ دد قبولولو دد پاره هیڅ ځاى نۀ خوو ادؤ دد دروازې په شان نۀ خوو‪ ،‬ادؤ هغۀ هغوئ ته دد کلم‬ ‫زيرے ورکړو‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ هغوئ هغۀ ته ورغلل ادؤ دد فالج بیمارى ئے راوړو چه دد څلورو نه پیدا شوى خوو‪.‬‬ ‫‪۴‬ادؤ چه هغوئ دد مزے دد پاره هغۀ ته نژدى نۀ شول راتلل‪ ،‬نو چت ئے خلص کړو چرته چه هغه خوو‪ ،‬ادؤ کله چه هغوئ هغه مات کړو نو‬ ‫هغه کټ ئے راکوز کړو چه دد فالج ناروغ پروت خوو‪.‬‬ ‫عیسى دد هغوئ ايمان ولیدلو نو هغه فالج ته ئے ووئیل چه ”زويه‪ ،‬ستا ګناهخونه معاف شى‪.‬‬ ‫‪ ٥‬کله چه‬ ‫ى‬ ‫‪۶‬خو هلته د شريعت ځنې عالمان ناست وو ادؤ په زړونو کښے ئے بحث کول‪،‬‬ ‫‪ ٧‬دا سړے دا څۀ کفر وائى؟ څوک ګناهونه معاف کولی شي مګر يوازې خدای؟‬ ‫زړونو‬ ‫‪ ٨‬کله چه‬ ‫عیسى په خپل روح پوه شو چه هغوئ په خپل مینځ کښے دومره سوچ کوى نو هغوئ ته ئے ووئیل چه ”تاسو دا څۀ په خ‬ ‫ى‬ ‫کښے ولي کوئ؟‬ ‫‪9‬آيا دا اسانه ده چې د فالج ناروغ ته ووايې چې‪ ،‬ستا ګناهونه دې وبخښل شي؟ يا ووايې چې پاڅېږه او خپله بستره پورته کړه او ولړ شه؟‬ ‫‪۱۰‬خو د دې دپاره چې تاسو پوه شئ چې البن آدم په زمکه د ګناهونو د معاف کولو طاقت لري‪( ،‬هغه د فالج ناروغ ته ووئیل‪)،‬‬ ‫‪ ۱۱‬زد ۀ تاته وايم چه پاڅ شه ادؤ خپله بستره واخله ادؤ خپل کور ته لړ شه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغه سمدستي پاڅېد‪ ،‬بستره يې پورته کړه او د ټولو نه مخکې لړ ‪.‬هغوئ ټول هک پک شول او د خخدائ پاک ثنا يې وکړه او وې وئیل‬ ‫چې مونږ هیڅکله دا په دې شکل نۀ وو لیدلي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬بیا هغه د سمندر غاړې ته روان شو ‪.‬او ټول خلک د هغه سره مخ شول او هغه هغوی ته تعلیم ورکړ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې هغه تېرېدل‪ ،‬نو هغه د الفیوس زوئ لوي ولید چې د ګمرک په چوکۍ کښې ناست وو او هغۀ ته يې ووئیل‪” ،‬ما پسې راځه ‪.‬او‬ ‫هغه پاڅېد او په هغه پسې روان شو‪.‬‬ ‫د‬ ‫عیسى ادؤ دد هغۀ خمريدانو‬ ‫د‬ ‫هم‬ ‫ګناهکاران‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫محيیلن‬ ‫ډير‬ ‫نو‬ ‫و‬ ‫و‬ ‫ناست‬ ‫کښے‬ ‫ډوډئ‬ ‫په‬ ‫کښے‬ ‫کور‬ ‫خپل‬ ‫عیسى په‬ ‫‪۱۵‬ادؤ داسے وشول چه‬ ‫د‬ ‫خ‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫سره ناست خوو ځکه چه ډيرے وو اؤ هغوئ دد هغۀ تابعدار شول‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ کله چه دد شريعت عالمانو ادؤ فريسیانو هغه ولیدل چه دد محيیلنو ادؤ خګناهګارانو سره خوراک کوى نو دد هغۀ خمريدانو ته ووئیل چه”دا‬ ‫يولنو ادؤ ګناهکارانو سره خوراک څښاک کوى؟‬ ‫څۀ دے چه هغه دد مح خ‬ ‫عیسى دا واورېدل نو هغوئ ته يې ووئیل‪” ،‬څوک چې روغ دى هغوئ ته د معالج حاجت نشته‪ ،‬بلکې هغوئ ته چې ناروغان‬ ‫‪۱٧‬کله چې‬ ‫ى‬ ‫دى‪ ،‬زۀ د صادلقانو نه بلکې ګناهګارانو ته د توبې د پاره راغلى يم‪.‬‬ ‫يحیى او فريسیانو خمريدان ولي روژه نیسي خو ستا‬ ‫يحیى ادؤ فريسیانو به روژه نیوله ادؤ هغوئ راغلل ادؤ ورته ئے ووئیل چه دد‬ ‫‪۱٨‬ادؤ دد‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫خمريدان روژه نۀ نیسي؟‬ ‫‪۱٩‬عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬آيا د ناوې بچى روژه کوى‪ ،‬تر څو چې زوم ورسره وي؟ تر څو چې زوم ورسره وي‪ ،‬روژه نشي نیولی‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪۲۰‬خو داسې ورځې به راشی چې زوم به د هغوئ نه وشړل شی او بیا به هغوئ په دې ورځو کښې روژه وی‪.‬‬ ‫‪۲۱‬هېڅوک هم په زړې کالي باندې د نوي ټوکر ټوټه نه ګنډي‪ ،‬که نه نو هغه نوې ټوټه چې دا ډکه شوې وه د زړې څخه لیرې شي او کرايه‬ ‫نوره هم خرابه شي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او هیڅوک به نوی شراب په زړو بوتلونو کې نه اچوي‪ ،‬که نه نو نوی شراب به بوتلونه مات کړي او شراب به توی شي او بوتلونه به‬ ‫خراب شي‪ ،‬مګر نوی شراب بايد په نويو بوتلونو کې واچول شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬بیا داسې وشول چې هغه د سبت په ورځ د جوارو په کروندو باندې تېر شو ‪.‬او د هغه شاګردانو د روانیدو په وخت کې د جوارو د‬ ‫غوږو په ايستلو پیل وکړ‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬فريسیانو هغۀ ته ووئیل‪”،‬ګورئ‪ ،‬هغوئ دد سبت په ورځ هغه څۀ کوى کوم چه روا نۀ دى؟‬ ‫‪۲۵‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬آيا تاسو هیڅکله دا نۀ دى لوستلى چې داؤد د ضرورت په وخت کښې څۀ وکړل او هغه او هغه څوک چې د‬ ‫هغۀ سره خوو وږى خوو؟‬ ‫‪۲۶‬هغه څنګه د ابیاتار د مشر کاهن په ورځو کښې د خخدائ پاک کور ته لړو او هغه ډوډئ يې وخوړله چې د خوړلو روا نۀ ده خو د‬ ‫کاهنانو دپاره او هغوئ ته يې هم ورکړه چې د هغۀ سره وو؟‬ ‫د‬ ‫‪ ۲٧‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬سبت دد النسان دد پاره جوړ شوى خوو اؤ النسان دد سبت دد پاره نۀ خوو‪.‬‬ ‫‪۲٨‬نو ځکه د انسان زوی د سبت د ورځې څښتن هم دی‪.‬‬

‫‪30‬‬


‫د مارک انجیل‬

‫دریم څپرکی‬ ‫‪ ۱‬بیا هغه عبادت خانے ته داخل شو ‪.‬هلته يو سړی وو چې لس يې وچ شوی و‪.‬‬ ‫‪۲‬ادؤ هغوئ هغۀ ته کتل چه ايا هغه به دد سبت په ورځ روغ شى؟ تر څو هغوی تورن کړي‪.‬‬ ‫‪۳‬هغۀ هغه سړى ته چې لس يې وچ شوى خوو ووئیل‪” ،‬پاڅېږه‪.‬‬ ‫‪ ٤‬هغۀ هغوئ ته ووئیل چه ”آيا دد سبت په ورځ ښۀ کول روا دى که بد؟ د ژوند ژغورلو يا وژلو لپاره؟ خو دوی سوله وکړه‪.‬‬ ‫‪ ٥‬کله چه هغۀ دد هغوئ دد زړۀ دد سختى په وجه دد خ‬ ‫غيے نه دد هغوئ خوا ته وکتل نو هغه سړى ته ئے ووئیل چه ”خپل لس کښے کړه ‪.‬او‬ ‫هغه يې اوږد کړ ‪:‬او د هغه لس د بل په څیر روغ شو‪.‬‬ ‫‪ ٦‬فريسیان روان شول ادؤ سمدلسه دد هیروديسانو سره دد هغۀ لخلف مشوره وکړه چه څنګه هغه هلک کړى‪.‬‬ ‫عیسى دد خپلو خمريدانو سره درياب ته روان شو ادؤ دد ګیلیل ادؤ دد يهوداه نه يو لوئ خلق دد هغۀ تابعدار شو‪.‬‬ ‫‪ ٧‬خو‬ ‫ى‬ ‫‪٨‬د يروشلم‪ ،‬ادومیه او د اردن د سیند نه ‪.‬او هغوئ د صور او صیدا په شاوخوا کښې خوو‪ ،‬کله چې هغوئ دا واورېدل چې هغه څۀ لوئ‬ ‫کارونه کول نو هغۀ ته راغلل‪.‬‬ ‫‪٩‬هغۀ خپلو خمريدانو ته ووئیل چې د ګڼې ګوڼې په وجه دې يوه وړه کشتۍ د هغۀ انتظار وباسى‪ ،‬داسې نۀ وى چې په هغۀ باندې غرق شى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ځکه چې هغۀ ډېر خلق روغ کړل ‪.‬تر دې حده چې دوی په هغه باندې فشار راوړ چې هغه ته لس ورکړي‪ ،‬لکه څنګه چې ډيری آفتونه‬ ‫وو‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ادؤ ناپاک خروحانو چه هغه ولیدو نو دد هغۀ په مخکښے ئے راپريوتو ادؤ چغے ئے ووئیل چه تۀ دد خخدائے زوئے يې‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغۀ هغوئ ته سخت تاوده وکړه چې هغه دې نۀ پېژنى‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬بیا هغه غره ته لړو او هغه چا ته يې راوبللو چې غوښتل يې‪ ،‬نو هغوئ ورته راغلل‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ هغۀ دولس خمقرر کړل چه هغوئ دد هغۀ سره وى ادؤ دد دے دد پاره چه هغوئ دد وعظ دد پاره راولیږى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ دد بیمارو دد شفاء کولو ادؤ دد شیطانانو دد شړلو طاقت لرى‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ شمعخون چه پطروس نومیده‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬د زبدي زوی يعقوب او د يعقوب ورور يوحنا ‪.‬او هغه يې د بوانرجس لقب ورکړ‪ ،‬چې د تندر زامن دي‪:‬‬ ‫‪۱٨‬او اندريو‪ ،‬فیلیپوس‪ ،‬بارتولومیو‪ ،‬متی‪ ،‬توماس‪ ،‬د الفیوس زوی جیمز‪ ،‬تادايوس او شمعون کنعانی‪.‬‬ ‫‪۱٩‬ادؤ دد ي خهوداه السکريخوت چه هغۀ هم خیانت وکړو ادؤ هغوئ يو کور ته لړل‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ خلق بیا راغونډ شول چه هغوئ دومره ونۀ شول چه ډوډئ وخوري‪.‬‬ ‫‪۲۱‬کله چې د هغۀ ملګرو دا واورېدل‪ ،‬نو هغوئ د هغۀ د نیولو دپاره بهر لړل‪ ،‬ځکه چې هغوئ ووئیل‪ ،‬هغه د ځان سره دى‪.‬‬ ‫‪۲۲‬ادؤ دد بیتخ ال خمقدس نه راښ خ‬ ‫کوونکى فقهاؤ ووئیل چه”دد هغۀ سره بدل زد بخوب دے ادؤ هغه دد شیطانانو دد بادشاه په وسیله شیطانان خ‬ ‫شوى‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪ ۲۳‬هغۀ هغوئ ته راوبلل ادؤ ورته ئے په لمثالونو کښے ووئیل‪” ،‬شیطان څۀ څۀ شى شى؟‬ ‫‪ ۲٤‬ادؤ که يو بادشاهى په خپله تقسیم شى نو هغه بادشاهى نۀ شى کیدے‪.‬‬ ‫‪ ۲٥‬ادؤ که يو کور په خپل مینځ کښے تقسیم شى‪ ،‬نو هغه کور نۀ شى ولړ‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬ادؤ که چرے شیطان دد خپل ځان خلف راپاڅى ادؤ تقسیم شى نو هغه نۀ شى ودريدلے خو النتخاب دے‪.‬‬ ‫‪ ۲٧‬هیڅوک نۀ شى کولى د يو زورور سړى کور ته ننوځي او د هغۀ مال خراب نۀ کړى‪ ،‬خو اول به هغه زورور سړى وتړى ‪.‬او بیا به‬ ‫هغه خپل کور خراب کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲٨‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وايم چه دد بنى النسان ټول ګناهونه به معاف شى ادؤ خکفر چه په هر څۀ کى کفر وائى هغه به معاف شى‪.‬‬ ‫‪۲٩‬خو هغه څوک چې د روح القدس په وړاندې کفر ووايي هیڅکله بخښنه نه کوي‪ ،‬بلکې د ابدي عذاب په خطر کې دی‪:‬‬ ‫‪۳۰‬ځکه چې هغوئ ووئیل چې هغه ناپاک روح لري‪.‬‬ ‫وروڼه ادؤ دد هغۀ مور راغلل ادؤ بهر ولړ خوو ادؤ هغۀ ته ئے ورولېږلو‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬بیا دد هغۀ خ‬ ‫‪ ۳۲‬ګڼ شمیر د هغه په شاوخوا کې ناست وو او هغوی ورته وويل ‪:‬ګوره‪ ،‬ستا مور او وروڼه پرته له دې چې ستا په لټه کې وي‪.‬‬ ‫وروڼه؟‬ ‫‪ ۳۳‬هغۀ هغوئ ته جواب ورکړو چه ”زما مور څوک دے ادؤ زما خ‬ ‫‪۳۴‬هغۀ خپل شاوخوا ناستو کسانو ته وکتل ادؤ وئے وئیل‪” ،‬ګورئ زما مور ادؤ زما وروڼه!‬ ‫‪۳۵‬ځکه څوک چه دد خخدائے په رضا عمل کوى نو هغه زما ورور‪ ،‬خور ادؤ مور دے‪.‬‬ ‫څپرکی ‪4‬‬ ‫‪۱‬بیا هغۀ بیا دد سمندر په غاړه تعلیم شروع کړو ادؤ دد هغۀ سره يو لوئ ګڼه ګوڼه راغونډه شوه چه هغه په کشتئ کښے ننوت ادؤ په سمندر‬ ‫کښے ناست شو ‪.‬او ټوله ډله د سمندر په غاړه په ځمکه وه‪.‬‬ ‫‪۲‬هغۀ هغوئ ته ډېر څیزونه د مثالونو په وسیله ور وښودل او په خپله عقیده يې ورته وويل‪:‬‬ ‫‪ ۳‬غوږ نیول وګوره‪ ،‬يو کروندګر د کرلو لپاره بهر ته لړ‪:‬‬ ‫‪۴‬او داسې وشول چې لکه څنګه چې هغه کرل‪ ،‬ځینې د لرې په غاړه ووتل او د هوا مرغان راغلل او هغه يې وخوړل‪.‬‬ ‫‪۵‬او ځینې يې په تیږو زمکه راپرېوتل‪ ،‬چرته چې ډېره ځمکه نه وه ‪.‬او سمدلسه هغه راپورته شو‪ ،‬ځکه چې د ځمکې ژوره نه وه‪:‬‬ ‫‪ ٦‬خو کله چه نمر راختلو نو سوزے شو ‪.‬او ځکه چې ريښه يې نه درلوده‪ ،‬دا وچه شوه‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪٧‬ادؤ ځني د اغزو په مینځ کښے راپريوتل ادؤ غاړے لوئے شول ادؤ هغه ئے کلکے کړل اؤ هیڅ میوه ئے ونۀ ورکوله‪.‬‬ ‫‪٨‬ادؤ نور په ښۀ زمکه کښے شول ادؤ هغه میوه ئے حاصله کړه چه راښکته شوه ‪.‬او ځینې يې دېرش‪ ،‬ځینې شپیته او ځینې يې سل‬ ‫راوغوښتل‪.‬‬ ‫‪31‬‬


‫د مارک انجیل‬

‫‪٩‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬څوک چې د اورېدو غوږونه لرى‪ ،‬هغه دې واوري‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ کله چه هغه يواځے خوو نو هغوئ چه دد هغۀ سره ناست وو دد دولسو سره دد هغۀ نه دا لمثال پوښتنه وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬تاسو ته دد خخدائے دد بادشاهئ په راز پوهه درکولے شوے دے‪ ،‬خو هغوئ ته چه بهر دى‪ ،‬دا ټول خ‬ ‫څیزونه په‬ ‫مثالونو کښے کیږى‪.‬‬ ‫‪۱۲‬دا چې دوئ په لیدو سره وويني خو پوهه نشي ‪.‬او اورېدل به يې واوري او نه پوهېږي ‪.‬داسې نه چې په هر وخت کې دوی بدل شي‪ ،‬او د‬ ‫دوی ګناهونه بايد وبخښل شي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬تاسو دا مثال نۀ پېژنئ؟ او بیا به تاسو ټول مثالونه څنګه پېژنئ؟‬ ‫‪14‬کرونکی کلم کری‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او دا هغه د لرې په غاړه دي چرته چې کلم کرل شوى دى ‪.‬مګر کله چې دوی واورېدل‪ ،‬شیطان سمدستي راځي او هغه کلمه چې د‬ ‫دوی په زړونو کې کرل شوې وه لیرې کوي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ دا هم هغه دي چه په تیږو زمکه کرل شوى دى ‪.‬څوک چې کله کلم واوري نو سمدستي يې په خوښۍ سره قبول کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬ادؤ په خپل ځان کښے هیڅ ريښه نۀ لرى ادؤ دد يوے وخت دد پاره صبر کوى‪ ،‬کله چه دد کلم دد پاره تکلیف يا تعذيب راپیدا شى نو‬ ‫سمدستى هغوئ خپه شى‪.‬‬ ‫‪۱٨‬او دا هغه څوک دي چې د اغزو په منځ کې کرل شوي دي ‪.‬لکه کلمه واورئ‬ ‫‪۱٩‬ادؤ دد دے دخنیا فلکرو ادؤ دد ما للک فريب ادؤ دد نورو خ‬ ‫څیزونو لخومانخونه دد ننوتو کلم ټکان ورکوى ادؤ بے میوه کیږى‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او دا هغه دي چې په ښه ځمکه کې کرل شوي دي ‪.‬لکه څنګه چې کلم واورئ او ترلسه يې کړئ او میوه راوړئ ‪ ،‬ځینې دېرش چنده ‪،‬‬ ‫ځینې شپېته او ځینې سل چنده‪.‬‬ ‫‪۲۱‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬آيا يوه شمع راوړلے شى چې دد ګېډې لندې واچول شى او که د کټ لندې؟ او په شمع باندې نه ايښودل کیږي؟‬ ‫‪ ۲۲‬ځکه چه هیڅ پټ نۀ دے چه ښکاره نۀ شى ‪.‬نه هم کوم شی پټ ساتل شوی و‪ ،‬مګر دا چې بايد بهر ته راشي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬کۀ څوک غوږونه لرى نو هغه دې واوري‪.‬‬ ‫‪۲۴‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬هغه څه ته غوږ ونیسئ چې تاسو يې اورئ‪ ،‬په کومه اندازه چې تاسو اندازه کوئ‪ ،‬هغه به تاسو ته اندازه شي‪،‬‬ ‫او تاسو ته به نور هم درکړل شي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ځکه چې څوک چې لري هغه ته به ورکړل شي‪ ،‬او څوک چې نه لري‪ ،‬هغه به هم له هغه څخه واخستل شي چې ورسره لري‪.‬‬ ‫‪۲۶‬هغۀ ووئیل‪” ،‬د خخدائ پاک بادشاهى داسې ده لکه څنګه چې يو سړے په زمکه کښې تخم وکري‪.‬‬ ‫‪ ۲٧‬ادؤ ويده شى ادؤ شپه او ورځ پاڅى ادؤ تخم به پسرلى شى ادؤ لوئے شى‪ ،‬هغه نۀ پوهیږى چى څنګه‪.‬‬ ‫‪۲٨‬ځکه چې زمکه د خپل ځان نه مېوه پېدا کوي ‪.‬لومړی تیغ‪ ،‬بیا غوږ‪ ،‬وروسته په غوږ کې بشپړ جوار‪.‬‬ ‫‪ ۲٩‬خو کله چه میوه راښکته شى نو سمدستى ئے په دره کښے کښے وے ځکه چه حاصل راروان دے‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬هغۀ ووئیل چه ”مونږ دد خخدائے بادشاهى دد څۀ سره تشبیه کړو؟ او يا به له کومو سره پرتله کړو؟‬ ‫‪۳۱‬دا د سرې د دانې په شان ده‪ ،‬چې کله په ځمکه کې کرل شي‪ ،‬د ځمکې د ټولو تخمونو څخه لږ وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬خو کله چې وکرل شي نو وده کوي او د ټولو بوټو څخه لوی شي او لوی ښاخونه راوباسي ‪.‬تر څو د هوا مرغان د هغې تر سیوري‬ ‫لندې اوسیږي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬ادؤ په ډيرو داسے مثالونو کښے هغۀ هغوئ ته کلم وکړو چه هغوئ دد اوريدو وړ خوو‪.‬‬ ‫‪۳۴‬خو هغۀ هغوئ ته دد تمثخل نه بغېر خبرې نۀ کولې‪ ،‬او کله چې هغوئ يواځى وو نو هغۀ خپلو خمريدانو ته هر څۀ بیان کړل‪.‬‬ ‫‪۳۵‬ادؤ په هماغه ورځ چه ماښام شو نو هغۀ هغوئ ته ووئیل چه ”راځئ چه دد بل طرف نه لړ خ‬ ‫شو‪.‬‬ ‫‪۳۶‬کله چې هغوئ خلق واستول نو هغه يې د کشتۍ په شان ونیولو ‪.‬او ورسره نورې وړې بېړۍ هم وې‪.‬‬ ‫‪۳٧‬ادؤ دد باد يو لوئ طوفان راغے ادؤ څپے په کشتئ کښے دومره ووهل چه دا اوس ډکه شوه‪.‬‬ ‫‪۳٨‬او هغه د کشتۍ په څنډه کې پروت و‪ ،‬په بالښت باندې ويده وو‪ ،‬نو هغوئ هغه راويښ کړو ادؤ ورته يې ووئیل‪” ،‬ما للکه‪ ،‬آيا ته پروا نۀ‬ ‫کوى چې مونږ هلک شو؟‬ ‫‪۳٩‬هغه پاڅېد او باد يې ودراوه او سمندر ته يې وويل‪ ،‬سلمت شه ‪.‬او باد ودرېد‪ ،‬او يو لوی آرام وو‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬تاسو ولې دومره وېرېږئ؟ دا څنګه دی چې تاسو باور نه لرئ؟‬ ‫‪ ٤۱‬هغوئ ډير وډار شول ادؤ يو بل ته ئے ووئیل‪”،‬دا څۀ سړے دے چه باد ادؤ سمندر هم د هغۀ خبره منى؟‬ ‫څپرکی ‪5‬‬ ‫‪۱‬ادؤ هغوئ دد سمندر بل طرف ته دد ګدرينیانو خملک ته لړل‪.‬‬ ‫‪۲‬کله چې هغه د کشتۍ نه راووت نو سمدستي د قبر نه بهر يو سړے د ناپاک روح سره ولیدو‪.‬‬ ‫‪ ۳‬څوک چې د قبرونو په منځ کې اوسېدل ‪.‬او هیڅ سړی يې نشي تړلی‪ ،‬نه‪ ،‬نه په زنځیرونو سره‪.‬‬ ‫‪۴‬ځکه چې هغه اکثرا ا په زنځیرونو او زنځیرونو تړل شوی و او زنځیرونه يې له ځانه سره ايستلي وو او زنځیرونه يې ټوټې ټوټې شوي وو‬ ‫او هیڅوک يې هم نشي نیولی‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪۵‬هغه به همېشه شپه او ورځ په غرونو او قبرونو کښې وو‪ ،‬ژړل به يې اؤ په کاڼو به يې ځان ويشتلے‪.‬‬ ‫عیسى له لرې ولیدو نو منډه يې کړه ادؤ سجده يې وکړه‪.‬‬ ‫‪۶‬خو کله چې هغۀ‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫خ‬ ‫عیسى‪ ،‬ته د لوئے خدائے زوئے ئے زما سره څۀ تعلق؟ زه تاته په خدای قسم درکوم‬ ‫‪ ٧‬ادؤ په لوړ آواز ئے چغه کړه اؤ وئے وئیل‪” ،‬اے‬ ‫ى‬ ‫چې ما مه ځوروی‪.‬‬ ‫‪ ٨‬ځکه چه هغۀ ورته ووئیل چه ”ادے ناپاک خروحه دد سړى نه بهر راځه‪.‬‬ ‫‪32‬‬


‫د مارک انجیل‬

‫‪٩‬هغۀ ترې تپوس وکړو‪” ،‬ستا نوم څۀ دے؟ هغۀ جواب ورکړو‪” ،‬زما نوم لښکر دے‪ ،‬ځکه چې مونږ ډېر يو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغۀ دد هغۀ نه ډيره زارى وکړه چه هغوئ دد خملک نه بهر لیږى‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نو غرونو ته نژدې د خنزيرانو يوه لويه رمه وه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او ټولو شیطانانو هغه ته زارۍ وکړې او ويې ويل” ‪:‬مونږ په خنزيرانو کې راولېږه چې په هغوی کې ننوځو‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته رخيت ورکړو ‪.‬ناپاک روحونه ووتل او په خنزيرانو کې ورننوتل‪ ،‬او رمه په بې رحمۍ سره د سیند غاړې ته‬ ‫‪ ۱۳‬بیا‬ ‫ى‬ ‫ښکته شوه‪( ،‬دوی دوه زره وو )او په سمندر کې ډوب شول‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ هغوئ چه دد خنزيرانو څۀ خوړلے خوو وتښتېدل ادؤ په ښار او علقه کښے ئے خبرے کړل ‪.‬ادؤ هغوئ بهر لړل چه وګورى چه دا څۀ‬ ‫شوى خوو‪.‬‬ ‫عیسى ته راغلل ادؤ هغه ئے ولیدل چه په البلیس کښے وو ادؤ لښکر کښے ناست خوو ادؤ کالے اغوستلے وو ادؤ په ښۀ عقل کښے‬ ‫هغوئ‬ ‫‪۱۵‬ادؤ‬ ‫ى‬ ‫وو ادؤ هغوئ ويريدل‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ هغوئ چه دا ولیدل هغوئ ته ئے ووئیل چه په هغۀ چه په البلیس کښے خوو ادؤ د خنزيرانو په باره کښے څۀ وشول‪.‬‬ ‫‪۱٧‬ادؤ هغوئ هغۀ ته دخعا شروع کړه چه دد خپلو ساحلو نه لړ شى‪.‬‬ ‫‪ ۱٨‬کله چه هغه کشتۍ ته ورننوتو نو هغه چا چه په البلیس کښے خوو دعا ئے وکړه چه دد هغۀ سره وى‪.‬‬ ‫عیسى هغه ته تکلیف ورنکړو خو هغۀ ته يې ووئیل‪” ،‬خپلو ملګرو ته کور ته لړ شه او هغوئ ته ووايه چې ما للک خخدائ ستا دپاره‬ ‫‪۱٩‬خو‬ ‫ى‬ ‫څومره لوئ کارونه وکړل او په تا باندې يې رحم وکړ‪.‬‬ ‫عیسى دد هغۀ دد پاره څومره لوئ کارونه کړى خوو ادؤ ټول خلق حیران‬ ‫چه‬ ‫کړل‬ ‫شروع‬ ‫‪۲۰‬ادؤ هغه روان شو ادؤ په ديکاپو للس کښے ئے بیانول‬ ‫ى‬ ‫شول‪.‬‬ ‫عیسى بیا دد کشتۍ نه بلې غاړې ته تېر شو نو ډېر خلق هغۀ ته راغونډ شول او هغه سمندر ته نزدې خوو‪.‬‬ ‫چې‬ ‫‪۲۱‬کله‬ ‫ى‬ ‫يايروس په نوم راغے ‪.‬او کله چې هغه هغه ولید‪ ،‬هغه په پښو وغورځید‬ ‫‪۲۲‬ادؤ ګورئ چه دد عبادت خانے دد مشرانو نه يو دد خ‬ ‫‪ ۲۳‬هغۀ ته ئے ډېره زارۍ وکړه او وې وئیل‪” ،‬زما وړه لور د مرګ په حال کښې پروت ده‪ ،‬راځه چې په هغې باندې لسونه کېږده چې‬ ‫هغه روغه شى ‪.‬او هغه به ژوندی وی‪.‬‬ ‫عیسى ورسره روان شو ‪.‬ډېر خلک د هغه پسې ورغلل او د هغه په ګڼه ګوڼه کې وو‪.‬‬ ‫‪۲٤‬‬ ‫ى‬ ‫‪۲۵‬ادؤ يوه ښځه چه دد دولسو کالو نه وينه بهیدله‪.‬‬ ‫‪۲۶‬او د ډېرو طبیبانو ډېر تکلیفونه يې ګاللي وو‪ ،‬او د هغې ټول څۀ يې ولګول‪ ،‬خو هیڅ ښه نۀ شو‪ ،‬بلکې ل پسې بدتر شو‪.‬‬ ‫‪۲٧‬کله چې هغې د عیسی په اړه اوريدلي و‪ ،‬نو شاته په مغز کې راغله او د هغه کالي يې لمس کړل‪.‬‬ ‫‪۲٨‬ځکه چې هغې وويل‪ ،‬که زه د هغه جامو ته لس ورکړم‪ ،‬زه به روغ شم‪.‬‬ ‫‪۲٩‬او سمدستي د هغې د وينې چینه وچه شوه ‪.‬او هغې په خپل بدن کې احساس وکړ چې هغه د دې طاعون څخه روغ شوی‪.‬‬ ‫‪۳۰‬عیسى سمدستى په خپل ځان پوه شو چې دد هغۀ نه ښائسته وتلې ده‪ ،‬نو هغه يې په مطبعه کښې وګرځوله او ويې فرمايل ” ‪:‬چا زما کالي‬ ‫ى‬ ‫لمس کړل؟‬ ‫‪ ۳۱‬دد هغۀ خمريدانو هغۀ ته ووئیل چه”تا ګورى چه خلق په تا راغونډ شوى دى ادؤ تۀ وايى چه ما چا لمس کړ؟‬ ‫‪۳۲‬هغۀ شاو خوا ته وکتل چې هغه ښځه ووينى چې دا کار يې کړى دى‪.‬‬ ‫‪۳۳‬خو هغه ښځه په ويره او لړزيدله‪ ،‬پوهه شوه چې په هغې کې څه شوي دي‪ ،‬د هغه مخې ته راښکته شوه او ټول حقیقت يې ورته وويل‪.‬‬ ‫‪۳۴‬هغۀ هغې ته ووئیل‪” ،‬لورې‪ ،‬ستا ايمان تا روغه کړې ده ‪.‬په امن کې لړ شه‪ ،‬او د خپل آفت څخه ډک شه‪.‬‬ ‫‪۳۵‬هغه ل دا خبرې کولې چې د عبادت خانې د مشر د کور نه يو څوک راغے چې ورته يې ووئیل‪” ،‬ستا لور مړه شوې ده‪ ،‬ته ولې ما للک‬ ‫ته نوره خفه کوې؟‬ ‫‪۳۶‬کله چې عیسی دا خبرې واورېدې نو د عبادت خانې مشر ته يې وويل ‪:‬مه وېرېږه‪ ،‬يوازې باور وکړه‪.‬‬ ‫‪۳٧‬ادؤ هغۀ دد پطروس ادؤ دد يعقخوب ادؤ دد يعقخوب ورور يوحنا نه بغیر بل هیڅوک هم دد هغۀ تابعدار نۀ کړل‪.‬‬ ‫‪۳٨‬هغه د عبادت خانې د مشر کور ته راغلو او هغه ګډوډي يې ولیده چې ډېر ژړل او ژړل‪.‬‬ ‫‪۳٩‬کله چې هغه دننه شو نو هغوئ ته يې ووئیل‪” ،‬تاسو ولې دا غېرت کوئ او ژاړئ؟ نجلۍ مړه نه ده‪ ،‬مګر ويده ده‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬هغوئ ورته وخندل چې سپکاوى يې وکړ ‪.‬خو کله چې هغه دا ټول بهر کړل‪ ،‬نو هغه د نجلۍ پلر او مور او هغه کسان چې د هغه سره‬ ‫وو‪ ،‬ونیول او هغه ځای ته ورننوتل چې نجلۍ پرتې وه‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬هغۀ دد ښځے لس ونیوه ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ت د للیتا کمى !کوم چې تشريح کیږي‪ ،‬میرمن‪ ،‬زه تاسو ته وايم‪ ،‬پورته شه‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬نو سمدستي راپاڅېدله او روانه شوه ‪.‬ځکه چې هغه د دولسو کالو وه ‪.‬او دوی په ډير حیرانتیا سره حیران شول‪.‬‬ ‫‪ ٤۳‬هغۀ هغوئ ته سخته حکم ورکړو چه هیڅوک دې خبر نۀ شى ‪.‬او امر يې وکړ چې هغې ته دې د خوړلو لپاره څه ورکړل شي‪.‬‬ ‫شپږم څپرکی‬ ‫‪۱‬هغه له هغه ځايه لړو او خپل وطن ته راغلو ‪.‬او د هغه پیروان يې تعقیب کړل‪.‬‬ ‫‪۲‬کله چې د سبت ورځ راغله نو هغۀ په عبادت خانه کښې تعلیم ورکول شروع کړل او د هغۀ په اورېدلو ډېر حېران شول او ويې ويل” ‪:‬د‬ ‫دې سړے دا څۀ له کومه راغلے؟ او دا کوم حکمت دی چې هغه ته ورکړل شوی دی چې حتی د هغه په لسونو داسې لوی کارونه ترسره‬ ‫کیږي؟‬ ‫‪۳‬آيا دا هغه ترکاڼ نه دے‪ ،‬چې د مريم زوئ‪ ،‬د يعقوب‪ ،‬يوسی‪ ،‬او د يهودا او شمعون ورور دی؟ او ايا د هغه خويندې دلته زموږ سره نه‬ ‫دي؟ او دوی په هغه ناراض شول‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل چه ”پیغمبر بې عزته نۀ دى‪،‬بلکه په خپل وطن‪،‬خپل خپلوان او په خپل کور کښې‪.‬‬ ‫‪ ٤‬خو‬ ‫ى‬ ‫‪33‬‬


‫د مارک انجیل‬

‫سونه کیښودل ادؤ هغوئ ئے روغ کړل‪.‬‬ ‫‪ ٥‬ادؤ هغه هیڅ لوئ کار نۀ شو کولے‪ ،‬بغیر دد دے چه هغۀ په يو څو بیمارانو کښے ل خ‬ ‫‪ ٦‬ادؤ هغه دد هغوئ دد بے ايمانى په وجه حیران شو ‪.‬او په کلیو کې ګرځېدل او ښوونه يې کوله‪.‬‬ ‫‪٧‬هغۀ هغه دولس کسان راوبلل ادؤ هغوئ دد دوه دوه په کښے لیږل شروع کړل ‪.‬او هغوی ته يې په ناپاکو روحونو واک ورکړ‪.‬‬ ‫‪٨‬او هغوئ ته يې خحکم ورکړو چې د سفر دپاره دې نور هیڅ ن هه اخلئ‪ ،‬يوازې يو استاذ ‪.‬نه بکسه‪ ،‬نه ډوډۍ‪ ،‬نه پیسې په کڅوړه کې‪:‬‬ ‫‪ ٩‬خو په څپلو کښے وى او دوه کوټونه مه اغوندي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬په کوم ځائ کښې چې تاسو کوم کور ته ورننوځئ‪ ،‬هلته پاتې شئ تر څو چې د هغه ځائ نه لړ شى‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ادؤ څوک چه تاسو قبول نۀ کړى ادؤ تاسو ته غوږ نۀ نیسى نو کله چه تاسو دد هغه ځائے نه ځئ نو دد خپلو پښو دد لندى دوړه دد هغوئ‬ ‫لخلف دد ګواهى دد پاره وړئ ‪.‬زه تاسو ته رښتیا وايم‪ ،‬دا به د قضا په ورځ د سدوم او عموره لپاره د هغه ښار په پرتله د زغم وړ وي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او هغوئ بهر لړل ادؤ وعظ يې وکړو چه سړى توبه وباسى‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪۱۳‬ادؤ هغوئ ډير شیطانان راويستل ادؤ ډيرے بیماران ئے په تېلو مسح کړل اؤ روغ يې کړل‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬هیروديس بادشاه دد هغۀ نه خبر شو( ‪.‬ځکه چې د هغه نوم په ټوله نړۍ کې خپور شوی و )‪:‬او هغه وويل ‪:‬چې يوحنا بپتسمه ورکونکی له‬ ‫مړو څخه راپورته شوی و او له همدې امله په هغه کې لوی کارونه څرګنديږي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو نورو وويل‪ ،‬دا الیاس دی ‪.‬او نورو وويل‪ ،‬دا يو پیغمبر دی‪ ،‬يا د پیغمبرانو په توګه‪.‬‬ ‫‪۱۶‬خو کله چې هیروديس دا واورېدل نو ويې ويل” ‪:‬دا يوحنا دے چې سر مې پرې کړے دے‪ ،‬هغه د مړو نه ژوندے دے‪.‬‬ ‫يحیى په بند کښے تړلے وو‪ ،‬ځکه چه‬ ‫‪۱٧‬ځکه چې هیروديس پخپله يوحنا لیږلى خوو ادؤ دد هغۀ دد ورور فیلیپوس دد ښځے هیرودياس په خاطر‬ ‫ى‬ ‫هغۀ دد هغۀ سره واده کړى خوو‪.‬‬ ‫يحیى هیروديس ته وئیلى خوو‪” ،‬تا ته روا نۀ ده چې د خپل ورور ښځه لرى‪.‬‬ ‫‪۱٨‬ځکه چې‬ ‫ى‬ ‫‪۱٩‬نو هیرودياس د هغۀ سره شخړه وکړه او هغه به يې وژلى خوو ‪.‬مګر هغې نشو کولی‪:‬‬ ‫‪۲۰‬ځکه چې هیروديس د يوحنا نه وېرېدلو ځکه چې هغه يو صادق او مقدس سړے دے او هغه ته يې پام وکړو ‪.‬او چې کله هغه واورېدل‬ ‫نو ډېر کارونه يې وکړل او په خوښۍ يې واورېدل‪.‬‬ ‫‪۲۱‬کله چې يوه مناسبه ورځ راغله‪ ،‬هیروديس د خپلې ولدت په ورځ خپلو بادارانو‪ ،‬مشرانو او د ګلیل مشرانو ته د شپې ډوډۍ جوړه کړه‪.‬‬ ‫‪۲۲‬کله چې د هیرودياس لور راغله او نڅا يې وکړه او هیروديس او د هغه سره ناست کسان يې خوښ کړل‪ ،‬نو پادشاه نجلې ته وويل ‪:‬له ما‬ ‫څخه چې څه غواړې هغه وغواړه‪ ،‬زه به يې درکړم‪.‬‬ ‫‪۲۳‬هغۀ هغې ته قسم ورکړو‪” ،‬هر څۀ چې ته زما نه وغواړې‪ ،‬زه به يې د خپلې پادشاهۍ نیمه برخه تاته درکوم‪.‬‬ ‫‪۲۴‬هغۀ بهر لړه او خپلې مور ته يې ووئیل‪” ،‬زه څۀ وغواړم؟ او هغې وويل‪ ،‬د جان بپتسما سر‪.‬‬ ‫‪ ۲٥‬هغه سمدستي په بیړه بادشاه ته راغله ادؤ ورته ئے ووئیل‪”،‬زد ۀ دا غواړم چه دد يوحنا بپتسمه ورکوونکى سر په يو دچ دجر کښے راکړے‪.‬‬ ‫‪۲۶‬بادشاه ډېر افسوس وکړ ‪.‬بیا هم د هغه د قسم لپاره‪ ،‬او د هغوی لپاره چې د هغه سره ناست وو‪ ،‬هغه به هغه رد نه کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲٧‬بادشاه سمدستى يو جلد ورولېږلو ادؤ خحکم ئے ورکړو چه دد هغۀ سر راوغواړى ادؤ هغه لړو ادؤ دد هغۀ سر ئے په زندان کښے کړو‪.‬‬ ‫‪۲٨‬او خپل سر يې په چارجر کښې راوړو او پېغلې ته يې ورکړ‪ ،‬نو هغې خپلې مور ته ورکړ‪.‬‬ ‫‪۲٩‬کله چې د هغۀ خمريدانو دا واورېدل‪ ،‬نو هغوئ راغلل ادؤ د هغۀ مړى يې واخستو ادؤ په قبر کښے ئے کیښودو‪.‬‬ ‫عیسى سره راغونډ شول ادؤ هر څۀ ئے ورته بیان کړل‪ ،‬څۀ چه هغوئ کړى خوو ادؤ څۀ هم چه تعلیم ورکړے وو‪.‬‬ ‫سولن دد‬ ‫‪۳۰‬ادؤ ر خ‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪۳۱‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬راځئ چې يو دښتې ځائ ته لړ شئ اؤ لږ آرام وکړئ‪ ،‬ځکه چې هلته ډېر راتلل او تلل‪ ،‬اؤ هغوئ ته دد خوړلو‬ ‫فرصت نۀ خوو‪.‬‬ ‫‪۳۲‬او هغوئ په کشتۍ کښې د صحرا ځائ ته روان شول‪.‬‬ ‫ښارونو نه په منډه منډه شول ادؤ دد هغوئ نه بهر لړل ادؤ دد‬ ‫‪ ۳۳‬خلقو هغوئ دد روانېدو په حال کښے ولیدل ادؤ ډيرو هغه پیژندل ادؤ دد ټولو خ‬ ‫هغۀ سره يوځاى شول‪.‬‬ ‫‪۳۴‬کله چې عیسی بهر راووت نو ډير خلک يې ولیدل او په هغوی باندې يې رحم وکړ‪ ،‬ځکه چې هغوی د پسونو په شان و چې شپون يې نه‬ ‫درلود‪ ،‬او هغوی ته يې ډير شیان ور زده کړل‪.‬‬ ‫‪۳۵‬کله چې ورځ ډېره تیره شوه‪ ،‬د هغه شاګردان ورته راغلل او ويې ويل« ‪:‬دا يو دښتې ځای دی‪ ،‬اوس وخت ډېر تېر شوی دی‪.‬‬ ‫‪۳۶‬هغوی لیږلیږه چې د شاوخوا سیمو او کلیو ته لړ شي او پخپله ډوډۍ واخلي‪ ،‬ځکه چې دوی د خوړلو لپاره هیڅ نه لري‪.‬‬ ‫‪۳٧‬هغۀ جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه تاسو هغوئ ته دد خوړلو دپاره ورکړى ‪.‬او هغوئ ورته ووئیل‪” ،‬آيا مونږ لړ شو او د دوه‬ ‫سوه روپو په قیمت ډوډئ واخلو او هغوئ ته به ورکړو؟‬ ‫‪ ۳٨‬هغۀ هغوئ ته ووئیل چه ستاسو سره څومره ډوډى دى؟ لړ شه او وګوره او کله چې پوه شول‪ ،‬نو وايي‪ ،‬پنځه او دوه کبان‪.‬‬ ‫‪۳٩‬هغۀ هغوئ ته خحکم ورکړو چې ټول په شنو واښو کښې کښېناستو‪.‬‬ ‫‪۴۰‬او هغوئ په سلگونو او پنځوسو صفونو کښې کښېناستل‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬کله چه هغۀ هغه پینځۀ ډوډئ ادؤ دوه کبان واخستل نو آسمان ته ئے وکتل ادؤ برکت ئے ورکړو ادؤ هغه ډوډئ ئے ماتے کړو ادؤ خپلو‬ ‫خمريدانو ته ئے ورکړو چه دد هغوئ په وړاندے وى ‪.‬او هغه دوه کبان د ټولو په منځ کې تقسیم کړل‪.‬‬ ‫‪ ٤۲‬هغوئ ټولو وخوړل ادؤ ډک شول‪.‬‬ ‫‪ ٤۳‬هغوئ دد ټوټو ادؤ دد ماهیانو نه دولس ټوکرى ډکے کړل‪.‬‬ ‫‪۴۴‬ادؤ هغوئ چه دا ډوډئ خوړلے خوو هغوئ کابو پنځه زره سړى خوو‪.‬‬ ‫‪۴۵‬ادؤ سمدلسه هغۀ خپل خمريدان مجبور کړل چه کشتۍ ته ورسى ادؤ دد بل طرف نه مخکښے بیت صیدا ته لړ شى ادؤ هغه خلق ئے لیږل‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬کله چه هغۀ هغوئ لیږل نو هغه غره ته روان شو چه دخعا وکړي‪.‬‬ ‫‪۴٧‬کله چې ماښام شو‪ ،‬کشتۍ د سمندر په مینځ کې وه او هغه يوازې په ځمکه کې و‪.‬‬

‫‪34‬‬


‫د مارک انجیل‬

‫‪۴٨‬هغۀ هغوئ ولیدل چې په قطار کښې زحمت کوى ‪.‬ځکه چې باد د دوی په مقابل کې و‪ ،‬او د شپې په څلورمه بجه هغه هغوی ته راغی‪ ،‬د‬ ‫سمندر په لره روان و او د هغوی څخه به تېر شو‪.‬‬ ‫‪ ٤٩‬خو کله چه هغوئ هغه ولیدل چه دد سمندر په غاړه روان خوو نو ګمان ئے دا يو خروح دے ادؤ چغے ئے ووئیل چه‪:‬‬ ‫‪ ٥۰‬ځکه چه هغوئ ټولو هغه ولیدل ادؤ خفه شول ‪.‬هغه سمدستي د هغوی سره خبرې وکړې او هغوی ته يې وويل ‪:‬خوشحاله اوسئ‪ ،‬زه يم ‪.‬‬ ‫مه وېرېږه‬ ‫‪ ٥۱‬بیا هغه هغوئ ته په کشتۍ کښے لړو ‪.‬او باد ودرېد ‪:‬او دوی په خپل ځان کې د اندازې څخه ډير حیران شول او حیران شول‪.‬‬ ‫‪ ٥۲‬ځکه چه هغوئ دد ډوډئ په معجزه غور ونۀ کړو ځکه چه دد هغوئ زړونه سخت وو‪.‬‬ ‫‪۵۳‬کله چې هغوئ تېر شول نو د ګنیسرت خاورې ته ورننوتل او ساحل ته ورسیدل‪.‬‬ ‫‪ ٥٤‬کله چه هغوئ دد کشتئ نه راووتل نو سمدستى ئے پیژندل‪.‬‬ ‫‪ ٥٥‬ادؤ دد هغه ټولى علقے نه کښے منډه ئے راغله ادؤ هغه بیماران ئے په بسترو کښے بوتلل چه هغوئ واؤريدل چه هغه دے‪.‬‬ ‫‪ ٥٦‬ادؤ چرته چه به هغه کلیو‪ ،‬ښارونو يا وطن ته ورننوتل نو په کوڅو کښے به ئے ناروغان پراته کړل ادؤ دد هغۀ نه به ئے وغوښتل چه دد‬ ‫هغۀ دد جامو دد پولو نه علوه به ئے لمس کړى‪ ،‬ادؤ هرڅومره چه به ئے ورته لمس کړل نو روغ شول‪.‬‬ ‫څپرکی ‪7‬‬ ‫‪۱‬بیا دد بیتخ ال خمقدس نه فريسیان ادؤ دد شريعت ځني عالمان دد هغۀ سره راغونډ شول‪.‬‬ ‫‪۲‬ادؤ کله چه هغوئ دد هغۀ ځنو خمريدان ولیدل چه په ناپاکئ سره ډوډئ خوري‪ ،‬يعنى دد لسونو په مینځلو سره‪ ،‬نو هغوئ عیب ولیدل‪.‬‬ ‫‪۳‬ځکه چه فريسیان ادؤ ټول ي خهوديان ادؤ دد مشرانو دد رواج نه بغیر خپل لسونه په وار وار ومینځى ادؤ خوراک نۀ کوى‪.‬‬ ‫‪ ٤‬ادؤ کله چه هغوئ دد بازار نه راووځى نو دد مینځلو نه علوه هیڅ نۀ خورى ‪.‬او ډير نور شیان هم شتون لري‪ ،‬کوم چې دوی د ساتلو لپاره‬ ‫ترلسه کړي دي‪ ،‬لکه د پیالو‪ ،‬لوښو مینځل‪ ،‬د برنز لوښو او میزونو‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪ ٥‬بیا فريسیانو ادؤ دد شرعے عالمانو دد هغۀ نه تپوس وکړو چه”ولې ستا خمريدان دد مشرانو دد رواج په مطابق نۀ چلىږى اؤ په ناپاکو لسونو‬ ‫ډوډئ خورئ؟‬ ‫‪۶‬هغۀ جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬عیسیاه ستاسو د خمنافقانو په باره کښے ښۀ وړاندے کړے دے‪ ،‬لکه څنګه چه لیکلے شوى‬ ‫دى چه دا خلق په خپلو شونډو زما عزت کوى خو د هغوئ زړۀ زما نه لیري دى‪.‬‬ ‫‪٧‬خو هغوئ زما لعبادت کوى‪ ،‬ادؤ دد خلقو دد خحکمونو دد عقیدو تعلیم ورکوى‪.‬‬ ‫‪ ٨‬دد خخدائے خحکم دد پريښودلو دد پاره‪ ،‬تاسو دد سړو دد رواجونو په شان يئ لکه دد لوښو او پیالو مینځل‪ ،‬ادؤ دد دے په شان نور ډير کارونه کوئ‪.‬‬ ‫‪٩‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬تاسو د خخدائ پاک خحکم په کامله توګه ردوئ‪ ،‬د دې دپاره چې تاسو خپل رواج وساتئ‪.‬‬ ‫موسی وفرمايل ‪:‬د خپل پلر او مور عزت وکړه ‪.‬او څوک چې مور او پلر ته ښکنځل وکړي هغه دې په مرګ مړ‬ ‫‪۱۰‬ځکه چې حضرت‬ ‫ى‬ ‫شي‪.‬‬ ‫‪11‬خو تاسو وايئ‪ ،‬که يو سړے خپل پلر يا مور ته ووائى‪ ،‬دا کوربن دى‪ ،‬يعنې يوه تحفه‪ ،‬په هغه څه چې تاته زما په وسیله فائده رسیدلى‬ ‫شى ‪.‬هغه به آزاد وي‪.‬‬ ‫‪12‬او تاسو هغه نور د هغه د پلر يا مور لپاره د څه کولو لپاره مه ځوروئ‪.‬‬ ‫‪13‬د خخدائ پاک کلم د خپل رواج په وسیله بې اثره کول‪ ،‬کوم چې تاسو وړاندې کړل‪ ،‬او داسې ډېر کارونه تاسو کوئ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې هغۀ ټول خلق راوغوښتل‪ ،‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬زما خبرې واورئ او پوه شئ‪:‬‬ ‫‪۱۵‬دد سړے نه بغېر هیڅ څۀ نۀ شى چې په هغۀ کښې داخلېدل هغه ناپاک کوى‪ ،‬خو هغه خ‬ ‫څیزونه چې د هغۀ نه راوځي‪ ،‬هغه هغه دى چې‬ ‫سړى ناپاک کوى‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬کۀ څوک غوږونه لرى نو هغه دې واوري‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬کله چه هغه دد خلقو نه کور ته ورننوتو نو دد هغۀ خمريدانو دد هغۀ نه دد دے لمثال په حقله تپوس وکړو‪.‬‬ ‫‪ ۱٨‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬آيا تاسو هم دومره بې عقل يئ؟ آيا تاسو نه پوهیږئ‪ ،‬چې هر څه چې له بهر څخه انسان ته ننوځي‪ ،‬هغه نشي‬ ‫کولی هغه ناپاک کړي‪.‬‬ ‫‪19‬ځکه چې دا د هغه زړه ته نه ننوځي بلکه ګیډې ته ننوځي او وچې ته ځي او ټولې غوښې پاکوي؟‬ ‫‪۲۰‬هغۀ ووئیل‪” ،‬هغه څۀ چې د سړى نه راوځي‪ ،‬هغه سړى ناپاک کوى‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ځکه چې د انسان د زړۀ نه بد خیالونه‪ ،‬زنا‪ ،‬زنا‪ ،‬قتل‪،‬‬ ‫‪22‬غل‪ ،‬للچ‪ ،‬بدکاري‪ ،‬فريب‪ ،‬للچ‪ ،‬بد نظر‪ ،‬کفر‪ ،‬غرور‪ ،‬حماقت‪:‬‬ ‫‪۲۳‬دا ټول بد شیان له دننه څخه راځی او انسان ناپاک کوی‪.‬‬ ‫‪۲۴‬هغه له هغه ځايه پاڅېد او د صور او صیدا سرحدونو ته ورننوت او يو کور ته ورننوت او هیڅوک به يې نه پېژني‪ ،‬خو هغه پټ نه شو‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ځکه چې يوې ښځې چې ځوانه لور يې ناپاک روح درلوده‪ ،‬د هغه خبرې واورېدې‪ ،‬هغه راغله او د هغه په پښو ولوېده‪.‬‬ ‫‪26‬ښځه يوناني وه‪ ،‬د قوم په لحاظ سیروفینیشین وه ‪.‬او هغې د هغه څخه غوښتنه وکړه چې هغه دې د هغې له لور څخه شیطان وباسي‪.‬‬ ‫عیسى هغې ته ووئیل‪” ،‬پرېږده چې اول ماشومان ډک شى‪،‬ځکه چې دا مناسب نۀ ده چې د ماشومانو ډوډۍ واخله او سپیو ته يې‬ ‫‪ ۲٧‬خو‬ ‫ى‬ ‫ورسوو‪.‬‬ ‫‪۲٨‬هغې په جواب کښې ورته ووئیل‪” ،‬هو‪ ،‬ما للکه‪ ،‬خو د مېز لندې سپي د ماشومانو ټوټې خوري‪.‬‬ ‫‪۲٩‬هغۀ هغې ته ووئیل‪” ،‬د دې خبرې د پاره لړ شه ‪.‬شیطان ستا له لور څخه وتلی دی‪.‬‬ ‫‪۳۰‬کله چې هغه خپل کور ته راغله‪ ،‬هلته يې ولیدل چې شیطان وتلی دی او لور يې پر بستر پروت ده‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬بیا هغه د صور او صیدا د ساحلونو نه په روان شو او د دکاپولس د ساحلونو په مینځ کښې د ګلیل درياب ته ورسېدو‪.‬‬ ‫‪35‬‬


‫د مارک انجیل‬

‫‪۳۲‬هغوی هغه ته يو کس راوغوښتو چې کاڼه وو او په خبرو کې يې خنډ و ‪.‬او هغوی له هغه څخه غوښتنه وکړه چې خپل لس په هغه‬ ‫کېږدي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬هغۀ هغه د خلقو نه لرې کړو‪ ،‬خپلې ګوتې يې په غوږونو کې واچولې‪ ،‬هغه يې توې کړ او خپله ژبه يې لمس کړه‪.‬‬ ‫‪۳۴‬ادؤ آسمان ته يې وکتل ادؤ ساه يې ورکړه ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ادفد د‬ ‫طا‪ ،‬يعني خلص شه‪.‬‬ ‫غوږونه خلص شول ادؤ دد هغۀ دد ژبے تار خلص شو ادؤ هغه په صراحت سره خبرے شوے‪.‬‬ ‫‪۳۵‬ادؤ سمدستى دد هغۀ‬ ‫خ‬ ‫‪۳۶‬هغۀ هغوئ ته خحکم ورکړو چې هیڅوک دې نۀ وائى‪ ،‬خو هر څومره چې هغۀ په هغوئ باندې تاکید وکړ‪ ،‬هغومره به يې ډېر زيات‬ ‫خپور کړو‪.‬‬ ‫‪۳٧‬ادؤ دد حد نه زيات حیران شول ادؤ وئے وئیل چه ”هغۀ هر څۀ ښۀ کړى دى‪ ،‬هغه کاڼه او ګونګو ته خبرے ورکوى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪8‬‬ ‫عیسى خپل خمريدان راوغوښتل ادؤ ورته ئے ووئیل‪،‬‬ ‫‪ ۱‬په هغه ورځو کښے خلق ډير زيات وو ادؤ دد خوړلو دد پاره هیڅ نۀ وى‪ ،‬نو‬ ‫ى‬ ‫‪۲‬زۀ په خلقو باندې رحم کوم‪ ،‬ځکه چې هغوئ زما سره درې ورځې تیر شوى دى او د خوړلو دپاره يې هیڅ نشته‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ که چرے زد ۀ هغوئ دد هغوئ کورونو ته په روژه ماتى کښے لیږلى شم‪ ،‬نو هغوئ به په لره کښے بیداره شى‪ ،‬ځکه چه دد هغوئ ګڼ‬ ‫شمیر دد دخردخور نه راغلي وو‪.‬‬ ‫‪۴‬ادؤ دد هغۀ خمريدانو ورته جواب ورکړو چه ”دلته په بیابان کښے يو سړے دد کوم ځائے نه په ډوډئ ډوډئ راضى کولے شى؟‬ ‫‪ ٥‬هغۀ دد هغوئ نه تپوس وکړو چه ستاسو سره څومره ډوډئ شته؟ هغوی وويل‪ ،‬اوه‪.‬‬ ‫‪۶‬هغۀ خلقو ته خحکم ورکړو چې په زمکه کښېناستو‪ ،‬نو هغۀ اوه ډوډې واخستلې‪ ،‬شکر يې وکړو‪ ،‬مات يې کړو او خپلو شاګردانو ته يې‬ ‫ورکړو چې د هغوئ په مخکښې کښېږدى ‪.‬او هغوئ يې د خلقو په وړاندې ودرول‪.‬‬ ‫‪٧‬ادؤ هغوئ سره يو څو واړه کبان خوو‪ ،‬هغۀ برکت ورکړو ادؤ خحکم ئے ورکړو چه هغه هم دد هغوئ په وړاندے واچوئ‪.‬‬ ‫‪ ٨‬نو هغوئ وخوړل ادؤ ډک شول ادؤ دد مات شوى غوښي نه ئے اووۀ ټوکرے راواخستل‪.‬‬ ‫‪ ٩‬ادؤ هغوئ چه ئے خوړلے خوو نو څلور زره خوو ادؤ هغۀ هغوئ لیږل‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغه سمدلسه د خپلو شاګردانو سره په کشتۍ کې ورننوت او دالمنوته سیمې ته ورننوتو‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬فريسیان راووتل ادؤ دد هغۀ نه ئے سوال کول شروع کړل ادؤ دد آسمان نه ئے يوه نښانه لټولو ادؤ هغه ئے آزمولى‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغۀ په خپل روح کښې ژوره ساه واخېسته ادؤ وئے وئیل‪” ،‬دا نسل ولې د نښان په لټه کښې دے؟ زه تاسو ته رښتیا وايم‪ ،‬دې نسل ته به‬ ‫هیڅ نښه ونشي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬نو هغۀ هغوئ پرېښودل ادؤ کشتۍ ته ورننوتلو بیا بل طرف ته روان شو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ خمريدانو دد ډوډئ اخستل هیر کړى خوو ادؤ په کشتئ کښے دد هغوئ سره دد يوے نه زياته ډوډئ نۀ وه‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغۀ هغوئ ته خحکم ورکړو‪” ،‬خبردار اوسئ‪ ،‬د فريسیانو د خمیره ادؤ د هیروديس د خمیره نه خبر اوسئ‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬هغوئ په خپل مینځ کښے بحث وکړو ادؤ وئے وئیل چه”دا ځکه چه خمونږ ډوډئ نلرو‪.‬‬ ‫عیسى په دے پوه شو نو هغوئ ته ئے ووئیل چه ”تاسو ولې ډوډئ نۀ لرئ؟ تاسو تر اوسه نه پوهیږئ او نه پوهیږئ؟ آيا ستا‬ ‫‪ ۱٧‬کله چه‬ ‫ى‬ ‫زړه ل تر اوسه سخت شوی دی؟‬ ‫‪ ۱٨‬سترګي لرى‪ ،‬ته نه ګورى؟ او غوږونه لری‪ ،‬نه اوری؟ او تاسو په ياد نه ياست؟‬ ‫‪۱٩‬کله چې ما د پنځو زرو په مینځ کښې پینځۀ ډوډې ماتې کړې نو تاسو څومره ټوکرۍ ډکې کړې وې؟ هغوئ ورته ووئیل‪ ،‬دولس‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او کله چې د څلورو زرو په منځ کې اوه تنه وو‪ ،‬نو تاسو څومره ټوکرۍ ډکې کړې وې؟ هغوی وويل‪ ،‬اوه‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬هغۀ هغوئ ته ووئیل چه ”تاسو څۀ نۀ پوهیږئ؟‬ ‫‪ ۲۲‬هغه بیت صیدا ته راغی ‪.‬هغوئ يو ړوند سړے راوغوښتو ادؤ دد هغۀ نه ئے وغوښتل چه هغه ته لس ورکړى‪.‬‬ ‫‪۲۳‬هغۀ د هغه ړوند لس ونیوه او د ښار نه بهر يې بوتلو ‪.‬او کله چې يې په سترګو توی کړ او لسونه يې ورته کېښودل‪ ،‬پوښتنه يې وکړه‬ ‫چې ايا هغه لیدلی دی؟‬ ‫‪ ۲٤‬هغۀ پورته وکتل ادؤ وئے وئیل چه زد ۀ سړے دد ونو په شان ګورم چه روان دے‪.‬‬ ‫سونه دد هغۀ په سترګو کښے واچول ادؤ هغه ئے پورته کړو ادؤ هغه روغ شو ادؤ هر سړے ئے په ښکاره‬ ‫‪ ۲٥‬دد هغۀ نه پس هغۀ بیا خپل ل خ‬ ‫ولیدل‪.‬‬ ‫‪۲۶‬هغۀ هغه خپل کور ته ولېږلو او ورته يې ووئیل‪” ،‬نه ښار ته لړ شه او نه په ښار کښې چا ته دا خبره کوه‪.‬‬ ‫عیسى دد هغۀ خمريدان دد قیيريه فیلیپي ښارګوټو ته لړو ادؤ په لره ئے دد خپلو خمريدانو نه تپوس وکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه ”‬ ‫‪ ۲٧‬بیا‬ ‫ى‬ ‫سړى څوک وايى چه زد ۀ يم؟‬ ‫يحیى‪ ،‬خو ځنې وايى‪” ،‬الیاس !او نور‪ ،‬يو له پیغمبرانو څخه‪.‬‬ ‫‪۲٨‬هغوئ جواب ورکړو‪” ،‬بپتسمه ورکوونکى‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲٩‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬خو تاسو وايئ چه زد ۀ څوک يم؟ نو پطروس ورته جواب ورکړو چه تۀ مسیح يې‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ادؤ هغۀ هغوئ ته خحکم ورکړو چه دد هغۀ په باره کښے هیڅ څوک نۀ وائى‪.‬‬ ‫‪۳۱‬ادؤ هغۀ هغوئ ته تعلیم ورکول شروع کړل چه البن آدم به ډير تکلیفونه وخوري ادؤ دد مشرانو ادؤ دد مشرانو ادؤ دد کاهنانو ادؤ دد شرعے نه‬ ‫ئے رد کړے شى ادؤ ووژلے شى ادؤ دد دريو ورځو نه پس به بیا پاڅى‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬هغۀ دا خبره په ښکاره ووئیله ‪.‬او پطروس هغه ونیولو او په ملمتولو يې پیل وکړ‪.‬‬ ‫‪۳۳‬خو کله چې هغه شاته وګرځېد او خپلو شاګردانو ته يې وکتل‪ ،‬نو پطروس يې ور وغندلو او ويې ويل « ‪:‬شیطان زما شاته شه‪ ،‬ځکه چې‬ ‫ته د خدای د شیانو نه بلکې د انسانانو په شیانو خوند کوې‪.‬‬

‫‪36‬‬


‫د مارک انجیل‬

‫‪۳۴‬کله چې هغۀ د خپلو خمريدانو سره خلق هم راوغوښتل‪ ،‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬څوک چې زما پسې راشى نو د خپل ځان نه النکار دې‬ ‫وکړى‪ ،‬او خپل صلیب دې پورته کړى او زما پسې راشى‪.‬‬ ‫‪۳۵‬ځکه څوک چې خپل ژوند وژغوري هغه به له لسه ورکړي ‪.‬مګر څوک چې زما او د انجیل په خاطر خپل ژوند له لسه ورکوي‪ ،‬هغه‬ ‫به يې وژغوري‪.‬‬ ‫‪۳۶‬ځکه چې يو سړے به څۀ فائده لرى‪ ،‬کۀ هغه ټوله دنیا وګټى او خپل ځان له لسه ورکړى؟‬ ‫‪۳٧‬يا يو سړی به د خپل روح په بدل کې څه ورکړي؟‬ ‫‪38‬څوک چې په دې زناکار او ګناهکار نسل کې زما او زما په خبرو شرمیږي ‪.‬د هغه څخه به د انسان زوی هم شرمیږي‪ ،‬کله چې هغه د‬ ‫خپل پلر په جلل کې د مقدس فرښتو سره راشي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪9‬‬ ‫‪۱‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬زۀ تاسو ته رښتیا وايم‪ ،‬چې دلته په هغوئ کښې يو څو کسان ولړ دى‪ ،‬چې تر هغو به د مرګ خوند نۀ وى‬ ‫خوړلے‪ ،‬تر څو چې هغوئ د خخدائ پاک بادشاهى په قدرت سره نۀ وي لیدلې‪.‬‬ ‫عیسى دد ځان سره پطروس‪ ،‬يعقخوب ادؤ يوحنا بوتلو ادؤ هغوئ يو اخوچت غره ته بوتلل ادؤ دد هغوئ په وړاندے دد هغه شکل‬ ‫‪ ۲‬شپږ ورځې پس‬ ‫ى‬ ‫بدل شو‪.‬‬ ‫‪۳‬او د هغۀ جامې د واورې په شان سپینې شوې ‪.‬تر څو چې په ځمکه کې هیڅ ډکونکی دوی سپین نشي‪.‬‬ ‫عیسى سره خبرے کول‪.‬‬ ‫وسى سره ښکاره شو ادؤ هغوئ دد‬ ‫ى‬ ‫‪۴‬ادؤ هغوئ ته الیاس دد خم ى‬ ‫عیسى ته جواب ورکړو چه”ما للکه‪ ،‬دا زمونږ دپاره ښه ده چه دلته يخو‪ ،‬راځئ چه درې خېمې جوړ کړو ‪.‬يو ستا لپاره‪ ،‬يو د‬ ‫‪ ٥‬پطروس‬ ‫ى‬ ‫موسی لپاره‪ ،‬او يو د الیاس لپاره‪.‬‬ ‫‪ ۶‬ځکه چې هغه نه پوهېدل چې څه ووايي ‪.‬ځکه چې هغوی سخت ډارېدل‪.‬‬ ‫‪ ٧‬بیا يوه ورېځ راغله چې په هغوئ يې سیورى کړے خوو او د ورېځې نه يو آواز راغلو چې‪ ،‬دا زما ګران زوئ دى‪ ،‬هغه واورئ‪.‬‬ ‫عیسى نه بغیر دد ځان سره بل هیڅوک نۀ خوو‪.‬‬ ‫‪٨‬ادؤ ناڅاپه چه هغوئ شاو خوا ته وکتل نو دد‬ ‫ى‬ ‫‪٩‬کله چې هغوئ د غره نه راښکته شول نو هغۀ هغوئ ته خحکم ورکړو چې تر څو پورې چې البن آدم له مړو نه راژوندے شوى نۀ وى نو‬ ‫چا ته به نۀ وائى چې څۀ يې لیدلى دى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغوئ دا خبره په خپلو کښې وساتله او يو د بل نه يې تپوس وکړو چې د مړو نه راپاڅېدل څه معنا لري؟‬ ‫‪ ۱۱‬هغوئ دد هغۀ نه تپوس وکړو چه”د شريعت عالمان ولے وايى چه اول بايد الیاس راشى؟‬ ‫‪۱۲‬هغۀ جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬په رښتیا الیاس اول راځى ادؤ ټول خ‬ ‫څیزونه بحال کړى ‪.‬او دا څنګه د انسان د زوی په اړه‬ ‫لیکل شوي چې هغه بايد ډير شیان وخوري او له لسه ورکړي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خو زد ۀ تاسو ته دا وايم چه الیاس په رښتیا راغلے دے ادؤ هغوئ دد هغۀ سره هر څۀ وکړل چه هغوئ دد هغۀ په حقله لیکلى دى‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬کله چه هغه خپلو خمريدانو ته راغلو نو دد هغوئ په خوا کښے ئے ډير ګڼه ګوڼه ولیده ادؤ دد شريعت عالمان دد هغوئ نه تپوس کوى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ سمدلسه ټول خلقو چه هغه ولیدو نو ډير حیران شول ادؤ په منډه ورغلل ادؤ ورته ئے سلم وکړو‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬هغۀ دد شريعت عالمانو نه تپوس وکړو‪” ،‬تاسو دد هغوئ نه څۀ سوال کوئ؟‬ ‫‪ ۱٧‬دد خلقو نه يو جواب ورکړو ادؤ اخستاده‪ ،‬ما تا ته خپل زوئے راوړے دے چه يو ګونګى روح دے‪.‬‬ ‫‪ ۱٨‬ادؤ هر چرته چه هغه نیسى نو هغه ئے غورځوى ادؤ هغه ژاړے ادؤ غاښخونه ئے لچټى ادؤ په کښے ئے کښے شى ادؤ ما ستا خمريدانو ته‬ ‫ووئیل چه هغه ئے وباسى ‪.‬او دوی نشو کولی‪.‬‬ ‫‪۱٩‬هغۀ ورته په جواب کښې ووئیل‪” ،‬اې بې ايمانه نسله‪ ،‬زۀ به تر کومه پورې ستاسو سره يم؟ زه به تر څومره وخته ستا غم وکړم؟ هغه‬ ‫ماته راوړه‬ ‫‪۲۰‬ادؤ هغوئ هغه هغۀ ته راوستو ادؤ کله چه هغۀ هغه ولیدلو نو سمدستى روح هغه وخوړ ‪.‬هغه په ځمکه راپرېوت او په دېوالونو يې فومونه‬ ‫ولګېدل‪.‬‬ ‫‪۲۱‬هغۀ د خپل پلر نه تپوس وکړو‪” ،‬څومره موده وشوه چې دا خبره هغۀ ته راغلې ده؟ هغه وويل ‪:‬د يو ماشوم څخه‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬ادؤ کله کله ئے هغه په اور کښے اؤ اوبو ته غورځولى دى چه هغه تباه کړى‪ ،‬خو کۀ تۀ څۀ کولے شى نو په مونږ رحم وکړه او زمونږ‬ ‫مدد وکړه‪.‬‬ ‫‪۲۳‬عیسى ورته ووئیل‪” ،‬کۀ تۀ ايمان لرى نو د هغه چا دپاره هر څۀ ممکن دى څوک چې ايمان لرى‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲٤‬سمدلسه دد ماشوم پلر چغے کړے ادؤ په اوښکو ئے ووئیل‪”،‬ما للکه‪ ،‬ما ايمان راوړے دے ‪.‬زما د کفر سره مرسته وکړه‪.‬‬ ‫عیسى ولیدل چې خلق په منډه راروان دي نو هغه ناپاک خروح يې ور وغوښتو او ورته يې ووئیل‪” ،‬اے ګونګى او کاڼه روح‪،‬‬ ‫‪۲۵‬کله چې‬ ‫ى‬ ‫زۀ تا ته خحکم درکوم چې د هغۀ نه راووځئ او نور په هغۀ کښې مه ورننوځئ‪.‬‬ ‫‪۲۶‬ادؤ خروح چیغه کړه ادؤ هغه ئے سخته کښے کړ ادؤ دد هغۀ نه راووتلے شو ادؤ هغه دد يو مړے په شان شو ‪.‬دومره چې ډېرو وويل‪ ،‬هغه مړ‬ ‫دی‪.‬‬ ‫عیسى هغه لس ونیوه ادؤ پورته يې کړو ‪.‬او هغه راپورته شو‪.‬‬ ‫خو‬ ‫‪۲٧‬‬ ‫ى‬ ‫خ‬ ‫‪ ۲٨‬کله چه هغه کور ته ورننوتو نو دد هغۀ خمريدانو دد هغۀ نه په پټه تپوس وکړو چه”مونږ هغه ولي نۀ شو ايستلو؟‬ ‫‪ ۲٩‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬دا قسم په هیڅ څیز نۀ شى راځى خو په دعا ادؤ روژه کښے‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬هغوئ دد هغه ځائے نه روان شول ادؤ دد ګلیل نه تیر شول ‪.‬او هغه نه غوښتل چې څوک دې په دې پوه شي‪.‬‬ ‫سونو ته سپارلے شوے دے ادؤ هغوئ به هغه‬ ‫‪ ۳۱‬ځکه چه هغۀ خپلو خمريدانو ته تعلیم ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه ”البن آدم د خلقو ل خ‬ ‫ووژنى ‪.‬او وروسته له دې چې هغه ووژل شي‪ ،‬هغه به په دريمه ورځ راپورته شي‪.‬‬ ‫‪37‬‬


‫د مارک انجیل‬

‫‪۳۲‬خو هغوئ په دې خبره نۀ پوهېدل ادؤ دد هغۀ نه دد سوال کولو نه ويرېدل‪.‬‬ ‫‪۳۳‬نو هغه کفرنحوم ته راغی او په کور کښې ئے د هغوئ نه تپوس وکړو‪” ،‬په لره کښې تاسو په خپل منځ کښې څه شخړه وکړه؟‬ ‫‪۳۴‬خو هغوئ په خپلو کښې خاموش پاتې شول‪ ،‬ځکه چې هغوئ په خپل مینځ کښې په دې خبره لنجه کوله چې تر ټولو لوئ څوک دے‪.‬‬ ‫‪ ۳٥‬بیا هغه ناست خوو ادؤ دولس مشران راوبلل ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه ”کۀ څوک اولنى غواړى نو هغه به د ټولو نه وروستى ادؤ دد ټولو‬ ‫خدمتګار شى‪.‬‬ ‫‪۳۶‬هغۀ يو ماشوم واخستو ادؤ دد هغوئ په مینځ کښے ئے ودرولو ادؤ چه هغه ئے په غېږ کښے ونیولو نو هغوئ ته ئے ووئیل‪،‬‬ ‫‪۳٧‬څوک چې زما په نوم د داسې ماشومانو څخه يو ومني‪ ،‬هغه به ما قبول کړي‪ ،‬او څوک چې ما ومني‪ ،‬هغه به ما قبول نه کړي‪ ،‬مګر هغه‬ ‫څوک چې ما رالیږلی دی‪.‬‬ ‫يحیى ورته په جواب کښې ووئیل‪” ،‬اخستاذه‪ ،‬مونږ يو څوک ولیدل چې ستا په نوم پېريان شړي‪ ،‬خو هغه زمونږ نه تعقیبوو‪ ،‬او مونږ هغه‬ ‫‪۳٨‬‬ ‫ى‬ ‫منع کړو ځکه چې هغه زمونږ پیروي نۀ کوى‪.‬‬ ‫عیسى ووئیل چه ”هغه مه منع کوه‪،‬ځکه چه هیڅ څوک به زما په نوم معجزه نۀ کوى چه زما په حقله بدے ووائى‪.‬‬ ‫‪ ۳٩‬خو‬ ‫ى‬ ‫‪۴۰‬ځکه هغه څوک چه زمونږ خلف نۀ دے زمونږ طرفدار دے‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬ځکه څوک چه تاسو ته زما په نوم يو پیاله اوبه وڅښى ځکه چه تاسو دد مسیح يئ‪ ،‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وايم چه هغه به خپل اجر له لسه‬ ‫ورنکړى‪.‬‬ ‫‪ ٤۲‬ادؤ څوک چه دد دے وړوکیانو نه يو څوک چه په ما ايمان راؤړى نو دد هغۀ دد پاره دا غوره ده چه دد هغۀ په غاړه کښے دد جینئ کاڼى‬ ‫ودرول شى ادؤ هغه په سمندر کښے وغورځولے شى‪.‬‬ ‫‪43‬او که ستا لس تا ته سپکاوی وکړي‪ ،‬نو هغه پرې کړه‪ ،‬دا ستاسو لپاره غوره ده چې د دوه لسونو په درلودلو سره د دوزخ اور ته لړ‬ ‫شئ چې هیڅکله به نه مړ کیږي‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪ ٤٤‬چرته چه دد هغوئ چینجي مړ نۀ شى اؤ اور نۀ شى مړ کیږى‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬او که ستا پښه تا سرغړاوى وکړى‪ ،‬نو هغه پرې کړه‪ ،‬دا ستا لپاره غوره ده چې په ژوند کې ودرول شې‪ ،‬د دې نه چې دوه پښې دې په‬ ‫دوزخ کې غورځول شي‪ ،‬هغه اور ته چې هیڅکله به نه ژغوري‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬چرته چه دد هغوئ چینجي مړ نۀ شى ادؤ اور نۀ شى مړ کیږى‪.‬‬ ‫‪ ۴٧‬او که ستا سترګه تا ته سپکاوی وکړي‪ ،‬هغه لرې کړه‪ ،‬دا ستاسو لپاره غوره ده چې په يوه سترګه د خدای سلطنت ته ننوځي‪ ،‬د دې څخه‬ ‫چې دوه سترګې د دوزخ اور ته واچول شي‪.‬‬ ‫‪ ٤٨‬چرته چه دد هغوئ چینجي مړ نۀ شى ادؤ اور ئے نۀ شى مړ کولے‪.‬‬ ‫‪ ٤٩‬ځکه چه هر يو به په اور کښے مالګے کیږى ادؤ هره قخربانى به په مالګه کښے مالګه کیږى‪.‬‬ ‫‪ ۵۰‬مالګه ښه ده‪ ،‬خو که مالګه خپله مالګه له لسه ورکړي‪ ،‬نو تاسو به يې په کوم ځای کې پخوئ؟ په خپلو کې مالګه ولرئ‪ ،‬او يو له بل‬ ‫سره سوله وکړئ‪.‬‬ ‫څپرکی ‪10‬‬ ‫‪1‬هغه له هغه ځايه پاڅېد او د اردن سیند نه د يهوداه سواحلو ته ورسېدو او خلق بیا هغه ته ورغلل ‪.‬او‪ ،‬لکه څنګه چې هغه نه و‪ ،‬هغه بیا‬ ‫دوی ته درس ورکړ‪.‬‬ ‫‪ ۲‬فريسیان هغۀ ته راغلل ادؤ تپوس ئے وکړو چه”آيا دد يو سړے دد پاره روا ده چه خپله ښځه پريږدى؟ هغه هڅول‪.‬‬ ‫”موسى تاسو ته څۀ خحکم درکړے دے؟‬ ‫‪۳‬هغۀ په جواب کښې هغوئ ته ووئیل‪،‬‬ ‫ى‬ ‫”موسى د طلق د لیکلو او د هغې د پرېښودلو مجبور شو‪.‬‬ ‫‪۴‬هغوئ ووئیل‪،‬‬ ‫ى‬ ‫عیسى جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬ستاسو د زړۀ د سختوالي په خاطر هغۀ تاسو ته دا خحکم لیکلے دے‪.‬‬ ‫‪٥‬‬ ‫ى‬ ‫‪۶‬خو خخدائ پاک هغوئ د خلقت د شروع نه نر او ښځه جوړ کړل‪.‬‬ ‫‪ ٧‬په دې وجه به يو سړے خپل مور او پلر پريږدي او د خپلې ښځې سره وجنګیږى‪.‬‬ ‫‪٨‬او دوی به يو غوښه وي‪ ،‬نو بیا دوی نور دوه نه دي بلکه يو غوښه دي‪.‬‬ ‫‪٩‬نو هغه څۀ چې خخدائ پاک سره يوځاى کړى دى‪ ،‬هغه دې د انسان نه بېلې کړى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ په کور کښے دد هغۀ خمريدانو دد هغۀ نه بیا هم دد هغۀ نه تپوس وکړو‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬هغۀ هغوئ ته ووئیل چه هر څوک چه خپله ښځه پريږدى ادؤ دد بل سره وادۀ کوى نو دد هغۀ خلف لزنا کوى‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ادؤ که يوه ښځه خپل میړه پريږدى او دد بل سره وادۀ وکړى نو هغه زنا کوى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغوئ هغه ته کوچني ماشومان راوړل چې هغه ورته لس ورکړي‪ ،‬او د هغۀ مريدانو هغوئ ته ملمتول چې هغوئ يې راوستل‪.‬‬ ‫عیسى دا ولیدل نو ډير خفه شو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه ”ماشومانو ته اجازه راکړئ چه ما ته راشى ادؤ هغوئ مۀ منع‬ ‫‪ ۱٤‬خو کله چه‬ ‫ى‬ ‫کوئ ځکه چه دد خخدائے بادشاهى دد داسے دے‪.‬‬ ‫‪۱۵‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وايم چه څوک چه دد خخدائے بادشاهى دد وړوکي ماشوم په شان قبول نۀ کړى نو هغه به په هغه کښے داخل نۀ شى‪.‬‬ ‫‪۱۶‬هغۀ هغوئ په غېږ کښې ونیول‪ ،‬لسونه يې پرې کېښودل او برکت يې ورکړ‪.‬‬ ‫‪۱٧‬کله چې هغه په لره روان شو نو يو منډه راغله او د هغۀ په وړاندې يې زنګون واهه او ترې يې تپوس وکړو‪” ،‬ښۀ مالکه‪ ،‬زۀ څۀ وکړم‬ ‫چې د ابدي ژوند وارث شم؟‬ ‫عیسى هغۀ ته ووئیل‪” ،‬تۀ ما ته ولې ښۀ بولې؟ هیڅ يو ښه نشته مګر يو خدای دی‪.‬‬ ‫‪۱٨‬‬ ‫ى‬ ‫‪۱٩‬تۀ په خحکمونو خبر يې‪ ،‬زنا مه کوه‪ ،‬قتل مه کوه‪ ،‬غل مه کوه‪ ،‬دروغ مه کوه‪ ،‬دروغ مه کوه‪ ،‬د خپل مور او پلر عزت وکړه‪.‬‬ ‫‪۲۰‬هغۀ جواب ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ما للکه‪ ،‬دا ټول ما د خپل ځوانى نه لیدلى دى‪.‬‬ ‫‪38‬‬


‫د مارک انجیل‬

‫عیسى چه هغه ولیدو دد هغۀ سره مینه وکړه ادؤ ورته ئے ووئیل چه ”په تا کښې دد يو څیز کمښت شته ‪:‬لړ شه ادؤ هر څۀ چه درسره‬ ‫‪ ۲۱‬بیا‬ ‫ى‬ ‫شته هغه خرڅ کړه ادؤ غريبانو ته ورکړه ادؤ په آسمان کښے به خزانه وى ادؤ راشه ادؤ صلیب پورته کړه ‪.‬ما تعقیب کړئ‪.‬‬ ‫‪۲۲‬هغه په دې خبره خفه شو ادؤ په غم کښے لړو ځکه چه دد هغۀ ډير مال خوو‪.‬‬ ‫‪۲۳‬عیسى شاو خوا ته وکتل ادؤ خپلو خمريدانو ته يې ووئیل‪” ،‬دد مالداره خلقو دد خخدائے بادشاهئ ته ورننوتل به څومره سخت وي!‬ ‫ى‬ ‫عیسى بیا جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬ماشومانو‪ ،‬دد هغوئ دد پاره چه دد خخدائے په‬ ‫‪.‬خو‬ ‫شول‬ ‫حیران‬ ‫خبرو‬ ‫په‬ ‫هغۀ‬ ‫د‬ ‫ريدان‬ ‫‪ ۲٤‬خم‬ ‫د‬ ‫ى‬ ‫خ‬ ‫بادشاهئ کښے په مالونو تکیه کوى څومره سخته ده!‬ ‫‪۲۵‬د اوښ د ستنې له لرې تېرېدل آسانه دي‪ ،‬د مالدار سړى د خخدائ پاک بادشاهى ته د ننوتو په نسبت‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬هغوئ دد حد نه زيات حیران شول ادؤ په خپل مینځ کښے يې ووئیل چه”نو بیا څوک بچ کیدے شى؟‬ ‫عیسى هغوئ ته په کتلو سره ووئیل چه ”دد خلقو نه دا ناممکنه ده خو دد خخدائے نه‪ ،‬ځکه چه دد خخدائے سره هر څۀ ممکن دى‪.‬‬ ‫‪۲٧‬‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫شوو‪.‬‬ ‫‪ ۲٨‬بیا پطروس هغۀ ته ووئیل‪”،‬وګورئ‪ ،‬خمونږ ټول پريښودل اؤ ستا پسې روان خ‬ ‫وروڼه‪،‬‬ ‫‪۲٩‬‬ ‫عیسى جواب ورکړو ادؤ وئے وئیل‪” ،‬زۀ تاسو ته رښتیا وايم چه هیڅ يو سړے نۀ دے چه زما او دد زيرے په خاطر کور‪ ،‬خ‬ ‫ى‬ ‫خويندو‪ ،‬پلر‪ ،‬مور‪ ،‬ښځے‪ ،‬اولد يا زمکه پريږدي‪. ,‬‬ ‫‪30‬خو هغه به اوس په دې وخت کې سل چنده ترلسه کړي‪ ،‬کورونه‪ ،‬وروڼه‪ ،‬خويندې‪ ،‬میندې‪ ،‬ماشومان او ځمکې‪ ،‬د ظلمونو سره ‪.‬او په‬ ‫نړۍ کې به د ابدي ژوند راشي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬خو ډېری چې اول دي هغه به وروستني وي ‪.‬او وروستی لومړی‪.‬‬ ‫‪۳۲‬هغوی د يروشلم په لور روان وو ‪.‬عیسی د هغوی په مخکې روان شو او هغوی حیران شول ‪.‬او لکه څنګه چې دوی تعقیب شول‪ ،‬دوی‬ ‫ډاريدل ‪.‬او هغه دولسم بیا راوغوښتل ادؤ هغوئ ته يې ووئیل چه دد هغۀ سره څۀ کیږى‪.‬‬ ‫‪۳۳‬وويل‪ ،‬ګوره‪ ،‬مونږ بیت المقدس ته ځو ‪.‬او د انسان زوی به مشرانو کاهنانو او د شريعت عالمانو ته وسپارل شي ‪.‬او دوی به هغه په‬ ‫مرګ محکوم کړي‪ ،‬او هغه به غیر يهوديانو ته وسپاري‪:‬‬ ‫‪۳۴‬هغوی به په هغه ملنډې وهلې‪ ،‬په کوره به يې ووهي او په هغه به يې توی کړي او ووژني به يې‪ ،‬او په دريمه ورځ به بیا راپورته شي‪.‬‬ ‫‪۳۵‬ادؤ دد زبدى زامن يعقخوب ادؤ يوحنا هغۀ ته راغلل ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ما للکه‪ ،‬مونږ دا غواړو چه تۀ زمونږ دپاره څۀ څۀ کوى چه خمونږ‬ ‫خوښه خوو‪.‬‬ ‫‪ ۳٦‬هغۀ هغوئ ته ووئیل چه ”تاسو څۀ کول غواړى چه زد ۀ ستاسو دد پاره څۀ وکړم؟‬ ‫‪۳٧‬هغوئ هغۀ ته ووئیل‪” ،‬مونږ ته دا راکړه چې ستا په جلل کښې يو ستا ښى لس ته او بل ستا په چپ لس کښېني‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل چه ”تاسو نه پوهیږئ چه څۀ غواړے‪،‬آيا تاسو دد هغه پیالے نه څښلى شى چه زد ۀ څۀ څۀ؟ او په هغه بپتسمه‬ ‫‪ ۳٨‬خو‬ ‫ى‬ ‫سره بپتسمه شی چې زه يې بپتسمه اخلم؟‬ ‫‪۳٩‬هغوی ورته وويل ‪:‬مونږ کولی شو ‪.‬عیسی هغوی ته وويل ‪:‬تاسو به خامخا هغه پیاله وڅښئ چې زه يې څښم ‪.‬او په هغه بپتسمه سره چې‬ ‫زه يې بپتسمه اخلم تاسو به بپتسمه وکړئ‪:‬‬ ‫‪۴۰‬خو زما ښي او چپ لس ته کښېنستل زما کار نۀ دے ‪.‬مګر دا به دوی ته ورکړل شي د چا لپاره چې دا چمتو شوی وي‪.‬‬ ‫‪۴۱‬کله چې لسو تنو دا واورېدل نو د يعقوب او يوحنا نه ډېر په قهر شول‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته راوبلل ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬تاسو پوهیږئ چه هغوئ چه په غېر ي خهوديانو باندې خحکمران ګڼلے شى په هغوئ‬ ‫‪ ٤۲‬خو‬ ‫ى‬ ‫بادشاهى کوى ‪.‬او د دوی لويان په دوی باندې واک چلوي‪.‬‬ ‫‪۴۳‬خو ستاسو په مینځ کښې به داسې نۀ وي‪ ،‬بلکې څوک چې ستاسو په مینځ کښې لوئ وي هغه به ستاسو وزير شي‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬ادؤ څوک چه په تاسو کښے مشر وى نو هغه به دد ټولو خدمتګار شى‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬ځکه چه البن آدم هم دد دے دد پاره نۀ دے راغلے چه لخدمت کوى‪،‬بلکه دد دے دد پاره چه لخدمت کوى ادؤ دد ډيرو دد پاره خپل ژوند دد فديے‬ ‫په بدل کښے ورکړو‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬هغوئ يريحو ته راغلل ادؤ کله چه هغه دد خپلو خمريدانو ادؤ دد ډيرو خلقو سره دد يريحو نه بهر روان خوو نو دد تیمیوس زوئ ړوند‬ ‫برتیمیوس دد سړک په غاړه ناست خوو‪.‬‬ ‫عیسى په ما رحم وکړه‪.‬‬ ‫عیسى دے نو چغې يې شروع کړې او ورته يې ووئیل‪” ،‬اے داؤد زويه‬ ‫‪۴٧‬کله چې هغۀ واورېدل چې دا د ناصرى‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫‪۴٨‬ادؤ ډيرو په هغۀ تپوس وکړو چه چپ شه‪ ،‬خو هغۀ ل زيات چغے وکړو‪ ،‬اے داؤد زوئے‪ ،‬په ما رحم وکړه‪.‬‬ ‫عیسى غلى شو ادؤ خحکم ئے ورکړو چه راوبلئ ‪.‬هغوئ ړوند سړى راوغوښتو او ورته يې ووئیل‪” ،‬ښه شه‪ ،‬پاڅ شه ‪.‬هغه تاسو ته غږ‬ ‫‪٤٩‬‬ ‫ى‬ ‫کوي‪.‬‬ ‫عیسى ته راغلو‪.‬‬ ‫‪۵۰‬ادؤ هغه خپله جامه پريښوده ادؤ پاڅیدو ادؤ‬ ‫ى‬ ‫عیسى جواب ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه ”تۀ غواړى چه زد ۀ ستا سره څۀ وکړم؟ ړوند سړي ورته وويل ‪:‬ربه چې زه خپله لید‬ ‫‪٥۱‬‬ ‫ى‬ ‫ترلسه کړم‪.‬‬ ‫عیسى په لر ئے روان شو‪.‬‬ ‫‪٥۲‬‬ ‫عیسى هغۀ ته ووئیل‪” ،‬لړ شه ‪.‬ستا باور تا روغ کړی دی ‪.‬ادؤ سمدستى دد هغۀ نظر راغے ادؤ دد‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫څپرکی ‪11‬‬ ‫‪۱‬کله چې هغوئ بیتخ ال خمقدس ته نزدې د زيتون په غرۀ کښې بیتفاج او بیت عنیاه ته ورسېدل نو هغۀ خپل دوه خمريدان ولېږل‪.‬‬ ‫‪۲‬او هغوئ ته يې ووئیل‪” ،‬خپل کلي ته لړ شه چې د خپل مقابل طرف ته لړ شى‪ ،‬کله چې تاسو هغې ته ننوځئ‪ ،‬نو تاسو به يوه کوټه تړلې‬ ‫ومومئ‪ ،‬چې هیڅکله پرې څوک نه و ناست ‪.‬هغه خلص کړئ او هغه يې راوړئ‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ که څوک تاسو ته ووائى چه تاسو دا ولي کوئ؟ تاسو وواياست چې څښتن هغه ته اړتیا لري ‪.‬او سمدلسه به هغه دلته واستوي‪.‬‬

‫‪39‬‬


‫د مارک انجیل‬

‫‪۴‬هغوی په خپله لره لړل او هغه کوټه يې ولیدله چې د دروازې سره تړلې وه په داسې ځای کې چې دوه لرې سره يو ځای شوې وې ‪.‬او‬ ‫دوی هغه له لسه ورکړ‪.‬‬ ‫‪۵‬ادؤ دد هغوئ نه يو څو چه هلته ولړ وو هغوئ ته ووئیل چه ”تاسو چرګه خلصوئ څۀ؟‬ ‫عیسى خحکم ورکړے وو ادؤ هغوئ لړل‪.‬‬ ‫‪ ٦‬هغوئ ورته وويل لکه څنګه چه‬ ‫ى‬ ‫عیسى ته کودده راوړه ادؤ خپلے جامے ئے په هغۀ ور واچول ‪.‬هغه په هغه باندې کښېناست‪.‬‬ ‫‪ ٧‬هغوئ‬ ‫ى‬ ‫‪٨‬ادؤ ډيرو خپلے جامے په لره کښے واچول ادؤ نورو دد ونو ښاخونه پري کړل ادؤ په لره کښے ئے ګنډل‪.‬‬ ‫‪٩‬ادؤ هغوئ چه مخکښے روان خوو ادؤ هغوئ چه ورپسې روان خوو چغے ئے ووئیل چه ” خحسنا !بختور دی هغه څوک چې د څښتن په نوم‬ ‫راځي‪:‬‬ ‫‪۱۰‬زمونږ د پلر داؤد بادشاهى دې خمبارک وي چې د ما للک خخدائ په نوم راځى ‪:‬حسنه په لوړه کښې‪.‬‬ ‫ت عنیاه‬ ‫‪ ۱۱‬بیا‬ ‫عیسى بیتخ ال خمقدس ادؤ بیتخ ال خمقدس ته ورننوتو ادؤ هر څۀ ئے شاوخوا وکتل ادؤ سحر ئے شوے وو‪ ،‬نو هغه دد دولسو سره بی ل‬ ‫ى‬ ‫ته لړو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ادؤ په سبا چه هغوئ دد بیت عنیاه نه راووتل نو هغه وږى خوو‪:‬‬ ‫‪ ۱۳‬بیا يې د انځر يوه ونه لیده چې پاڼې يې درلودې‪ ،‬د دې لپاره چې په هغه کې څه پیدا کړي‪ ،‬هغه راغی‪ ،‬کله چې هغې ته ورسېد‪ ،‬نو له‬ ‫پاڼو پرته يې بل څه ونه موندل ‪.‬ځکه چې د انځر وخت ل نه و‪.‬‬ ‫عیسى جواب ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه ”دد دے نه پس به هیڅوک ستا میوه نۀ خورى ‪.‬او د هغه شاګردانو دا واورېدل‪.‬‬ ‫‪۱٤‬‬ ‫ى‬ ‫عیسى دد خخدائ کور ته لړو ادؤ دد خخدائے په کور کښے دد خرڅولو ادؤ پیرودو خلقو ئے ايستل شروع کړل ادؤ‬ ‫راغلل‪،‬‬ ‫ته‬ ‫يروشلم‬ ‫هغوئ‬ ‫‪۱۵‬او‬ ‫ى‬ ‫دد صرافانو میزونه ادؤ دد خکوترانو څوکے ئے ړنګ کړل‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬ادؤ دا به ونۀ زغمى چه څوک دد خخدائے دد کور نه څۀ لوښى بوتلے شى‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬هغۀ هغوئ ته تعلیم ورکړو چه ”آيا دا نۀ دى لیکلے شوى چه زما کور به دد ټولو قومونو دد دعا کور وائى؟ خو تاسو دا د غلو اډه جوړه‬ ‫کړې ده‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪۱٨‬ادؤ دد شريعت عالمانو اؤ مشرانو کاهنانو دا واوريده اؤ په دے لټه ئے شو چه څنګه هغه هلک کړو‪ ،‬ځکه چه هغوئ دد هغۀ نه ويرېدل‬ ‫ځکه چه ټول خلق دد هغۀ په تعلیم حیران شول‪.‬‬ ‫‪۱٩‬کله چې ماښام شو نو هغه د ښار نه بهر لړو‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ سحر کله چه هغوئ په لره روان خوو نو دد انځر ونه دد ريښو نه وچه شوه‪.‬‬ ‫‪۲۱‬پطروس د يادولو دپاره راوغوښتو او ورته يې ووئیل‪” ،‬ما للکه‪ ،‬ګورئ د انځر هغه ونه چې تا لعنت کړى خوو وچه شوې ده‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته جواب ورکړو چه ”په خخدائے ايمان لره‪.‬‬ ‫‪۲۲‬‬ ‫ى‬ ‫‪۲۳‬ځکه چې زۀ تاسو ته رښتیا وايم چې څوک دې غره ته ووايي‪ ،‬ته لرې شه او سمندر ته ولوېد ‪.‬او په خپل زړه کې به شک ونکړي‪ ،‬مګر‬ ‫باور به ولري چې هغه څه چې هغه وايې هغه به واقع شي ‪.‬هغه به هر هغه څه ولري چې هغه وايي‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬نو زد ۀ تاسو ته دا وايم چه هر څۀ چه تاسو غواړى نو کله چه تاسو دخعا کوئ نو يقین لره چه هغه به تاسو ترلسه کوئ ادؤ تاسو به هغه‬ ‫ترلسه کوئ‪.‬‬ ‫دد دے چه ستاسو‬ ‫‪ ۲٥‬ادؤ کله چه تاسو په دخعا کښے ودريږئ نو اؤ بخښنه اؤ که تاسو دد چا خلف‬ ‫پلر چه په آسمان کښے دے هم ستاسو ګناهخونه معاف کړى‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬خو کۀ تاسو بخښنه نۀ کوئ نو ستاسو آسمانى پلر به ستاسو ګناهونه معاف نۀ کړى‪.‬‬ ‫‪ ۲٧‬هغوئ بیا بیتخ ال خمقدس ته راغلل ادؤ کله چه هغه دد خخدائے په کور کښے روان خوو نو مشران المامان ادؤ دد شريعت عالمان ادؤ مشران‬ ‫راغلل‪.‬‬ ‫‪۲٨‬ادؤ ورته ووايه چه تۀ په کوم اختیار دا کار کوى؟ او چا تا ته د دې کارونو واک درکړ؟‬ ‫عیسى جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته به ئے ووئیل‪” ،‬زۀ به هم ستاسو نه يوه پوښتنه وکړم ادؤ جواب به ورکړم ادؤ زد ۀ به تاسو ته ووايم چه‬ ‫‪۲٩‬‬ ‫ى‬ ‫زد ۀ په کوم اختیار دا کار کوم‪.‬‬ ‫يحیى بپتسمه د آسمان نه وه که د سړو؟ ماته ځواب راکړه‬ ‫‪ ۳۰‬د‬ ‫ى‬ ‫‪۳۱‬هغوی په خپلو کې بحث وکړ او ويې ويل« ‪:‬که موږ ووايو‪ ،‬د آسمان څخه !هغه به ووايي ‪:‬نو ولې مو پرې باور ونه کړ؟‬ ‫‪ ۳۲‬خو کۀ مونږ ووايو چې د سړو نه ‪.‬دوی د خلکو څخه ويره درلوده ‪:‬ځکه چې ټولو خلکو يوحنا شمیرل چې هغه واقعیا يو پیغمبر و‪.‬‬ ‫عیسى ته ئے ووئیل چه”مونږ نۀ شو ويلى ‪.‬عیسی هغوی ته په ځواب کې وويل ‪:‬زه هم تاسو ته دا نه وايم‬ ‫‪ ۳۳‬هغوئ جواب ورکړو چه‬ ‫ى‬ ‫چې په کوم اختیار دا کارونه کوم‪.‬‬ ‫څپرکی ‪12‬‬ ‫‪۱‬ادؤ هغۀ دد هغوئ سره په لمثالخونو خبرے شروع کړل ‪.‬يو سړي د انګورو باغ واچاوه او د هغې په شاوخوا کې يې څنډه جوړه کړه او د‬ ‫شرابو لپاره يې ځای وکیندلو او يو برج يې جوړ کړ او باغدارانو ته يې ورکړ او يو لرې هیواد ته لړ‪.‬‬ ‫‪۲‬ادؤ په موسم کښې هغۀ باغدارانو ته يو نوکر ولېږلو چې د باغدارانو نه د انګورو د مېوو حاصل واخلى‪.‬‬ ‫‪ ۳‬هغوئ هغه ونیولو ادؤ ووهلو ادؤ خالي ئے لیږلو‪.‬‬ ‫‪ ٤‬بیا هغۀ هغوئ ته يو بل نوکر ولېږلو ‪.‬او په هغه باندې يې تیږې وغورځولې او په سر يې يې ټپونه ووهل او په بې شرمۍ سره يې لیرې‬ ‫کړل‪.‬‬ ‫‪ ٥‬بیا هغۀ يو بل ولېږلو ‪.‬او هغه يې ووژل او ډېر نور يې ‪.‬ځینې يې وهل او ځینې يې ووژل‪.‬‬ ‫‪۶‬نو بیا يې هم يو زوئ لرلو‪ ،‬چې د هغۀ ګران خوو‪ ،‬نو هغۀ هغه هم وروستو هغوئ ته ولېږلو‪ ،‬چې هغوئ به زما د زوئ احترام کوى‪.‬‬ ‫‪40‬‬


‫د مارک انجیل‬

‫‪٧‬خو هغو مالدارانو په خپل منځ کښې ووئیل‪ ،‬دا وارث دے ‪.‬راځئ چې هغه ووژنو‪ ،‬او میراث به زموږ وي‪.‬‬ ‫‪ ٨‬هغوئ هغه ونیولو ادؤ ووژلو ادؤ دد انګورو دد باغ نه ئے بهر کړو‪.‬‬ ‫‪٩‬نو د انګورو د باغ څښتن به څه وکړي؟ هغه به راشي او باغداران به له منځه يوسي او د انګورو باغ به نورو ته ورکړي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او آيا تاسو دا صحیفه نه ده لوستلې؟ هغه ډبره چې جوړونکو رد کړه د کونج سر شو‪:‬‬ ‫‪۱۱‬دا د ما للک خخدائ کار وو‪ ،‬او دا زمونږ په نظر عجیبه ده؟‬ ‫‪۱۲‬هغوئ د هغه د نیولو په لټه کښې شول‪ ،‬خو د خلقو نه وېرېده‪ ،‬ځکه چې هغوئ پوهېدل چې هغۀ د هغوئ خلف دا لمثال وئیلى دى‪ ،‬نو‬ ‫هغوئ هغه پرېښودل او په خپله لره روان شول‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ادؤ هغوئ دد فريسیانو ادؤ دد هیروديسانو نه ځني هغۀ ته ولېږل چه هغه په خپلو خبرو کښے ونیسي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې هغوئ راغلل نو هغۀ ته يې ووئیل‪” ،‬مالک‪ ،‬مونږ پوهېږو چې تۀ رښتینى يې ادؤ د هیچا پروا نۀ کوې‪ ،‬ځکه چې تۀ د خلقو خیال‬ ‫نۀ کوې‪ ،‬خو د خخدائ پاک لره په رښتیا سره ښوولې‪ ،‬چې دا روا دے؟ قیير ته خراج ورکول کیږي او که نه؟‬ ‫‪۱۵‬آيا مونږ ورکړو او که نه؟ خو هغه د هغوئ په منافقت پوهېدلو‪ ،‬هغوئ ته يې ووئیل‪” ،‬تاسو ولې ما ازمويئ؟ ماته يوه پیسه راوړه چې‬ ‫زه يې وګورم‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او هغوئ يې راوړل ‪.‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬دا دد چا عکس ادؤ دد چا نوم دے؟ هغوی ورته وويل ‪:‬د قیير‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته په جواب کښے ووئیل چه ”هغه خ‬ ‫څیزونه قیير ته ورکړه چه دد قیير دى ادؤ څۀ چه دد خخدائے دى هغه خخدائے ته‬ ‫‪۱٧‬‬ ‫ى‬ ‫ورکړه ‪.‬او هغوی ورته حیران شول‪.‬‬ ‫‪ ۱٨‬بیا هغۀ ته صدوقان راغلل‪ ،‬کوم چې وايي قیامت نشته ‪.‬او هغوی ترې وپوښتل‪،‬‬ ‫موسى مونږ ته لیکلى خوو‪ ،‬چې که د يو سړے ورور مړ شى‪ ،‬او خپله ښځه د هغۀ تر شا پرېږدى او هیڅ اولد پرې نۀ ږدى‪ ،‬نو د‬ ‫‪۱٩‬مالکى‪،‬‬ ‫ى‬ ‫هغۀ ورور دې د هغۀ ښځه واخله او د خپل ورور دپاره دې تخم وزېږوى‪.‬‬ ‫‪۲۰‬اوس اوه وروڼه خوو‪ ،‬اولني ښځه وکړه ادؤ دد مرګ هیڅ بچ نۀ خوو‪.‬‬ ‫‪۲۱‬دوهم هغه واخیسته او مړ شو او هیڅ تخم يې پرې نه ښود او دريم هم همدا شان‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او اووۀ يې درلودل او هیڅ تخم يې پرې نۀ ښود‪ ،‬د ټولو نه وروستو ښځه هم مړه شوه‪.‬‬ ‫‪۲۳‬نو په قیامت کښې چې کله هغوئ پاڅېږى نو هغه به د چا ښځه وي؟ ځکه چې اوو تنو هغه له ښځې سره کړې وه‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته په جواب کښے ووئیل‪” ،‬آيا تاسو ګمراه نۀ يئ ځکه چه تاسو نه په صحیفو پوهیږئ ادؤ نۀ دد خخدائے په قدرت؟‬ ‫‪۲٤‬‬ ‫ى‬ ‫‪۲۵‬ځکه چې کله هغوئ له مړو نه راژوندي کیږى نو نه به ودونه کوى او نه به واده کوى ‪.‬مګر د فرښتو په څیر دي چې په آسمان کې دي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬او لکه څنګه چې مړو ته لس اچوي‪ ،‬چې هغوی راژوندي کیږي‪ ،‬ايا تاسو د موسی په کتاب کې نه دي لوستلي چې څنګه په بوټي کې‬ ‫خدای هغه ته وويل چې زه د ابراهیم خدای‪ ،‬د اسحاق خدای او د يعقوب خدای يم؟ ؟‬ ‫‪ ۲٧‬هغه د مړو خخدائ پاک نۀ دے بلکې د ژوندخو خخدائ پاک دے‪ ،‬نو تاسو ډېره غلطه کوئ‪.‬‬ ‫‪۲٨‬ادؤ دد شريعت يو عالم راغے ادؤ دد هغوئ دد يو بل سره بحث واؤريدو ادؤ پوهیدل چه هغۀ هغوئ ته ښه جواب ورکړے دے ادؤ دد هغۀ نه‬ ‫تپوس وکړو چه”دد ټولو نه اول خحکم کوم دے؟‬ ‫عیسى ورته جواب ورکړو‪” ،‬د ټولو خحکمونو نه اول دا دے چه اے بنى السرائیلو واورئ ‪.‬زموږ څښتن خدای يو څښتن دی‪:‬‬ ‫‪۲٩‬‬ ‫ى‬ ‫‪۳۰‬تاسو د خپل ما للک خخدائ سره په خپل ټول زړۀ‪ ،‬خپل ټول روح‪ ،‬په خپل ټول عقل او په خپل ټول قوت سره مینه کوئ‪ ،‬دا اولنى خحکم‬ ‫دے‪.‬‬ ‫‪۳۱‬او دوهمه دا ده چه د خپل ګاونډى سره د خپل ځان په شان مینه وکړه ‪.‬له دې څخه لوی بل هیڅ حکم نشته‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬فقیه ورته وويل ‪:‬ښه استاده‪ ،‬تا رښتیا وويل‪ ،‬ځکه چې يو خدای دی ‪.‬او له هغه پرته بل څوک نشته‪:‬‬ ‫‪۳۳‬ادؤ دد هغۀ سره دد ټول زړۀ ادؤ په ټول عقل ادؤ په ټول قوت سره مینه کول ادؤ دد خپل ګاونډى سره دد خپل ځان په شان مینه کول‪ ،‬دد ټولو‬ ‫سوزېدخونکو نذرانو او نذرانو نه زيات دى‪.‬‬ ‫عیسى ولیدل چې هغۀ په دقت سره جواب ورکړو نو هغۀ ته يې ووئیل‪” ،‬تۀ د خخدائ پاک د بادشاهۍ نه لرې نۀ يې ‪.‬او له هغه‬ ‫‪۳۴‬کله چې‬ ‫ى‬ ‫وروسته به هیڅوک له هغه څخه پوښتنه ونه کړي‪.‬‬ ‫‪۳۵‬عیسى جواب ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه کله چه هغۀ په کور کښے تعلیم ورکړو نو دد شريعت عالمان څۀ وائى چه مسیح دد داؤد‬ ‫ى‬ ‫زوئے دے؟‬ ‫‪۳۶‬ځکه چې داؤد په خپله د روح القدس په ذريعه وئیلى دى‪ ،‬ما للک خخدائ زما ما للک خخدائ ته وفرمايل‪ ،‬ته زما ښى لس ته کښېنه‪ ،‬تر څو‬ ‫چې زۀ ستا دښمنان ستا د پښو چوکۍ جوړ کړم‪.‬‬ ‫‪۳٧‬نو داود پخپله هغه ته څښتن وايي ‪.‬او بیا د هغه زوى له کوم ځايه دى؟ او عامو خلکو په خوښۍ سره هغه واوريد‪.‬‬ ‫‪۳٨‬هغۀ په خپله خبره کښې هغوئ ته ووئیل‪” ،‬د هغو شريعت عالمانو نه خبر اوسئ چې د اوږدې جامې اغوستل خوښوي او په بازارونو‬ ‫کښې سلمونه خوښوي‪.‬‬ ‫‪۳٩‬ادؤ په عبادت خانو کښے دد مشرانو څوکیو ادؤ دد‬ ‫‪40‬څوک چې د کونډو کورونه خوري او د ښیګڼې لپاره اوږده دعاګانې کوي ‪:‬دوی به ډير لوی عذاب ترلسه کړي‪.‬‬ ‫عیسى دد خزانے په وړاندے ناست خوو ادؤ هغه ئے ولیدل چه خلق څنګه پیسے خزانے ته اچوى ادؤ ډيرو مالدارانو هم ډيرے کښے‬ ‫‪٤۱‬‬ ‫ى‬ ‫واچول‪.‬‬ ‫‪ ٤۲‬بیا يوه غريبه کونډه راغله ادؤ په دوه ټوټو کښے ئے وغورزوله چه دد يو څاڅکئ په اندازه خوو‪.‬‬ ‫‪ ٤۳‬هغۀ خپل خمريدان راوبلل ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه ”زۀ تاسو ته رښتیا وايم چه دد دے غريبے کونډے دد هغو ټولو نه زيات ئے اچولے‬ ‫دے چه په خزانے کښے ئے اچولے دے‪.‬‬ ‫ت ځ نه خو هغې د خپلې خوښې ټول هغه څه چې‬ ‫َد َد َد َد َد َد َد َد َد َد َد ور ل‬ ‫‪ ٤٤‬ځکه چه هغوئ دد هغوئ دد‬ ‫د هغې سره درلودل‪ ،‬حتی د هغه ټول ژوند په کې واچاوه‪.‬‬ ‫‪41‬‬


‫د مارک انجیل‬

‫څپرکی ‪13‬‬ ‫‪ ۱‬کله چه هغه دد خخدائے نه بهر روان شو نو دد هغۀ يو خمريد ورته ووئیل چه”اخستاذه‪ ،‬وګوره چه دلته څۀ کاڼے ادؤ څۀ ودانى دى!‬ ‫‪ ۲‬عیس ى جواب ورکړو چه ”دا لوئ عمارتونه ګورى؟ يو تیږه به په بل باندې پاتې نه شي‪ ،‬هغه به ونه غورځول شي‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ کله چه هغه دد خخدائے دد خخدائے په وړاندے دد زيتخون په غره ناست خوو‪ ،‬نو پطروس ادؤ يعقخوب‪ ،‬يوحنا ادؤ اندرياس دد هغۀ نه په پټه تپوس‬ ‫وکړو‪،‬‬ ‫‪۴‬مونږ ته ووايه چې دا شیان به کله وي؟ او کله چې دا ټول شیان پوره شي نو نښه به څه وي؟‬ ‫عیسى هغوئ ته په جواب کښے ووئیل چه ”خبردار اوسه چه څوک به تاسو دوکه نۀ کړى‪.‬‬ ‫‪٥‬‬ ‫ى‬ ‫‪۶‬ځکه چې ډېر به زما په نوم راشي او ووايي چې زه مسیح يم ‪.‬او ډيری به دوکه کړي‪.‬‬ ‫‪7‬او کله چې تاسو د جنګونو او جنګونو اوازونه واورئ نو مه خفه کیږئ ځکه چې دا ډول شیان بايد وي ‪.‬خو پای به ل نه وي‪.‬‬ ‫‪8‬ځکه چې ملت به د ملت په وړاندې راپورته شي ‪ ،‬او سلطنت به د سلطنت پروړاندې راپورته شي ‪:‬او په مختلفو ځايونو کې به زلزلې‬ ‫راشي ‪ ،‬او قحطي او ميیبتونه به وي ‪:‬دا د غمونو پیل دی‪.‬‬ ‫‪٩‬خو خپل ځان ته پام کوه‪ ،‬ځکه چې هغوی به تاسو شوراګانو ته وسپاري ‪.‬او تاسو به په عبادت خانو کې ووهل شئ ‪:‬او تاسو به زما په‬ ‫خاطر د واکمنانو او پاچاهانو په وړاندې د دوی په وړاندې د شاهدۍ لپاره وړاندې کیږئ‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او انجیل بايد لومړی په ټولو قومونو کې خپور شي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬خو کله چې هغوئ تاسو رهبري کوئ او تاسو يې سپارئ‪ ،‬نو د دې نه مخکښې فکر مه کوئ چې تاسو څه ووائئ‪ ،‬او نه يې په خیال‬ ‫کښې کوئ‪ ،‬خو چې په هغه ساعت کښې چې تاسو ته څه درکول کېږي‪ ،‬هغه ووايئ‪ ،‬ځکه چې دا خبرې تاسو نۀ کوئ بلکې تاسو کوئ ‪.‬‬ ‫روح القدس‬ ‫‪12‬اوس به ورور د ورور د مرګ او پلر زوی ته خیانت وکړي ‪.‬او ماشومان به د خپل مور او پلر په مقابل کې راپورته شي او دوی به‬ ‫يې ووژني‪.‬‬ ‫‪13‬او زما د نوم په خاطر به تاسو د ټولو خلکو څخه کرکه وکړي‪ ،‬مګر څوک چې تر پايه صبر وکړي‪ ،‬هغه به وژغورل شي‪.‬‬ ‫‪14‬مګر کله چې تاسو د ويجاړتیا ناورين وګورئ چې د ډينیل پیغمبر لخوا ويل شوي‪ ،‬چیرته چې دا نه وي ولړ وي‪( ،‬هغه څوک چې‬ ‫لوستل کیږي پوه شي‪) ،‬نو هغه څوک چې په يهوديه کې دي غرونو ته وتښتئ‪:‬‬ ‫‪۱۵‬او هغه څوک چې د کوټې پر سر وي هغه دې کور ته نه ورننوځي او نه دې دننه ننوځي چې د خپل کور نه څیز واخلي‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬ادؤ څوک چه په پټى کښے وى هغه دد خپلے جامے د اخوچتولو دد پاره بیرته نۀ راګرځى‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬خو افسوس په هغوئ چه دد بچو سره وى ادؤ په هغوئ چه په دے ورځو کښے شیدو ورکوى!‬ ‫‪۱٨‬او دعا وکړئ چې ستاسو الوتنه په ژمي کې نه وي‪.‬‬ ‫‪۱٩‬ځکه چې په دې ورځو کښې به داسې تکلیفونه وي لکه د خلقت له شروع نه چې خخدائ پاک پېدا کړى دى نه تر ننه پورې نۀ وى‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او پرته له دې چې څښتن هغه ورځې لنډې کړې وي‪ ،‬هیڅ غوښه به ونه ژغورل شي‪ ،‬مګر د غوره شويو خلکو په خاطر چې هغه غوره‬ ‫کړي‪ ،‬هغه ورځې لنډې کړي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ادؤ بیا که څوک تاسو ته ووائى چه ګورئ‪ ،‬مسیح دلته دے ‪.‬يا‪ ،‬لو‪ ،‬هغه هلته دی؛ باور مه کوه‪:‬‬ ‫‪۲۲‬ځکه چې دروغژن مسیحان او دروغژن پېغمبران به راپاڅېږى او معجزې او معجزې به وښائى‪ ،‬چې که ممکنه وى‪ ،‬حتا غوره شوي‬ ‫کسان به هم غولولى شى‪.‬‬ ‫‪۲۳‬خو پام کوه‪ ،‬وګوره‪ ،‬ما تاسو ته د هر څه وړاندوينه کړې ده‪.‬‬ ‫‪۲۴‬خو په دې ورځو کښې به د دې ميیبت نه پس لمر تیاره شى او سپوږمۍ به رڼا نۀ ورکوى‪.‬‬ ‫‪۲۵‬او د آسمان ستوري به راښکته شي‪ ،‬او هغه قوتونه چې په آسمان کې دي ولړزول شي‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬بیا به هغوئ البن آدم په وريځو کښے د لوئ طاقت او جلل سره راځى‪.‬‬ ‫‪ ۲٧‬بیا به هغه خپل فرښتے واستوى ادؤ دد څلورو بادونو نه به دد زمکے دد نه النتظام نه تر آسمانه پوری خپل غوره شوى خلق راغونډ کړى‪.‬‬ ‫‪ ۲٨‬اوس د انځر د ونې مثال زده کړه ‪.‬کله چې د هغې څانګه ل نرمه وي‪ ،‬او پاڼې تويوي‪ ،‬تاسو پوهیږئ چې اوړی نږدې دی‪:‬‬ ‫‪۲٩‬نو تاسو هم په دې ډول‪ ،‬کله چې تاسو وګورئ چې دا شیان واقع شوي‪ ،‬نو پوه شئ چې هغه نږدې دی‪ ،‬حتی په دروازو کې‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وايم چه تر څو چه دا ټول کارونه نۀ وي شوى نو دا نسل به نۀ شى تیرى‪.‬‬ ‫‪31‬آسمان او ځمکه به تیريږي‪ ،‬مګر زما خبرې به نه تیريږي‪.‬‬ ‫‪۳۲‬خو په هغه ورځ او هغه ساعت هیڅوک نه پېژني‪ ،‬نه هغه فرښتې چې په آسمان کې دي‪ ،‬نه زوی‪ ،‬مګر پلر‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬پام کوئ‪ ،‬ويښ اوسئ او دعا وکړئ‪ ،‬ځکه چې تاسو نه پوهیږئ چې وخت به کله وي‪.‬‬ ‫‪۳۴‬ځکه چې البن آدم د يو سړے په شان دے چې ډېر لرې سفر کوى‪ ،‬چا چې خپل کور پريښودو او خپلو نوکرانو ته يې الختیار ورکړو او‬ ‫هر سړے ته يې خپل کار ورکړو او مالدار ته يې خحکم ورکړو چې وګورى‪.‬‬ ‫‪۳۵‬نو تاسو ويښ اوسئ ځکه چې تاسو نه پوهیږئ چې د کور مالک کله راځي‪ ،‬په ماښام‪ ،‬يا نیمه شپه‪ ،‬يا د چرګ بانګ يا سهار‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬داسې نه وي چې هغه ناڅاپه راشي تاسو په خوب کې ومومئ‪.‬‬ ‫‪37‬او هغه څه چې زه تاسو ته وايم زه ټولو ته وايم چې وګورئ‪.‬‬ ‫څپرکی ‪14‬‬ ‫‪۱‬دوه ورځې وروسته د فسحې اختر او د بې خمیرې ډوډۍ اختر ؤ‪ ،‬او مشرانو کاهنانو او د شريعت عالمانو په دې لټه کښې ول چې څنګه‬ ‫هغه په چالکۍ سره ونیسي او مړ يې کړي‪.‬‬ ‫‪42‬‬


‫د مارک انجیل‬

‫‪۲‬خو هغوئ ووئیل‪” ،‬د اختر په ورځ نۀ‪ ،‬د دې دپاره چې د خلقو ګډوډى وى‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ په بیتخنیا کښے د شمعخون خجذامى په کور کښے وو چه هغه په ډوډئ کښے ناست خوو نو هلته يوه ښځه راغله چه دد عطر دد عطرو نه يو‬ ‫ډير قیمتى عطر لرى ‪.‬هغې بکس مات کړ او د هغه په سر يې کېښود‪.‬‬ ‫‪ ٤‬ادؤ ځنو خلقو په خپلو زړو کښے خ‬ ‫غيه کوله ادؤ وئے وئیل چه”دا دد عطرو فضول ولي وشول؟‬ ‫‪۵‬ځکه چې دا به د درې سوه روپو نه زيات خرڅ شوى وى او غريبانو ته ورکړل شوى وى ‪.‬او هغوئ د هغې په خلف چغې وهلې‪.‬‬ ‫‪۶‬عیسى ووئیل‪” ،‬هغه پرېږده !تاسو ولې هغې ته تکلیف ورکوئ؟ هغې زما په اړه ښه کار کړی دی‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪٧‬ځکه چې غريبان به همیشه ستاسو سره وي‪ ،‬او هر کله چې تاسو وغواړئ د هغوئ سره به نیکي کوئ‪ ،‬خو زه تل ستاسو سره نه يم‪.‬‬ ‫‪٨‬هغې هغه څه وکړل چې د هغې په وس کې وو ‪:‬هغه مخکې راغله چې زما په بدن د ښخولو لپاره مسح کړي‪.‬‬ ‫‪٩‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وايم چه چرته چه دا زيرے په ټوله دخنیا کښے تبلیغ کیږى نو دا به هم دد هغۀ دد يادګار دد پاره وائى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ دد دولسو نه يو يهودا اسکريوتي مشرانو کاهنانو ته لړو چه هغه دد هغوئ په حواله کړى‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬کله چه هغوئ دا واؤريدل نو خوشحاله شول ادؤ دد هغۀ سره ئے وعده وکړه چه پیسے به ورکوى ‪.‬او هغه په لټه کې و چې هغه څنګه په‬ ‫اسانۍ سره خیانت کولی شي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او د بې خمیرې ډوډۍ په اوله ورځ چې کله هغوئ د فسحې اختر ووژلو نو د هغۀ خمريدانو هغۀ ته ووئیل‪” ،‬ته غواړې چې چرته لړ خ‬ ‫شو‬ ‫او تیار يې کړو چې د فسحې اختر وخورو؟‬ ‫خ‬ ‫‪۱۳‬هغۀ خپل دوه خمريدان راوغوښتل ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه ښار ته لړ شه او هلته به يو سړے چه دد اوبو يوه کدچه اوچت وه راروان‬ ‫خوو‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪ ۱٤‬ادؤ هر چرته چه هغه ورننوځى نو دد کور ما للک ته ووايئ چه استاذ ووئیل چه دد میلمستیا کوټه چرته ده چرته چه زد ۀ به دد خپلو خمريدانو‬ ‫سره دد فسح اختر وخورم؟‬ ‫‪۱۵‬او هغه به تاسو ته د پورتنۍ برخې يوه لويه کوټه وښیې چې تیاره شوې او تیاره ده ‪:‬هلته زمونږ دپاره تیاره وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ دد هغۀ خمريدان لړل ادؤ ښار ته ئے راغلل ادؤ لکه څنګه چه هغۀ هغوئ ته وئیلى خوو ولیدو ادؤ هغوئ د فسحى اختر تیار کړو‪.‬‬ ‫‪۱٧‬ادؤ ماښام هغه دد دولسو سره راځى‪.‬‬ ‫عیسى ووئیل چه ”زۀ تاسو ته رښتیا وايم چه ستاسو نه يو څوک چه زما سره خوراک کوى‬ ‫کوو نو‬ ‫‪ ۱٨‬کله چه هغوئ ناست خوو ادؤ خوراک خ‬ ‫ى‬ ‫هغه به ما سره خیانت کوى‪.‬‬ ‫‪۱٩‬ادؤ هغوئ غمجن شول ادؤ يو يو ورته ئے ووئیل‪” ،‬آيا دا زد ۀ يم؟ او بل وويل‪ ،‬ايا زه يم؟‬ ‫‪۲۰‬هغۀ جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬دا دد دولسو نه يو دے چه زما سره په لوښي کښے ډوبه کوى‪.‬‬ ‫‪۲۱‬البن آدم په رښتیا هم ځي لکه څنګه چې د هغۀ په باره کښې لیکلے شوى دى‪ ،‬خو افسوس په هغه سړے چې د البن آدم خیانت کوى !دا د‬ ‫هغه سړي لپاره ښه وه که چیرې هغه هیڅکله نه و زيږيدلی‪.‬‬ ‫عیسى ډوډئ واخستله ادؤ برکت ئے ورکړو ادؤ مات يې کړو ادؤ هغوئ ته ئے ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه‬ ‫‪ ۲۲‬کله چه هغوئ وخوړل نو‬ ‫ى‬ ‫ئے واخله‪ ،‬دا زما بدن دے‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪ ۲۳‬هغۀ پیاله واخستله ادؤ کله چه هغۀ شکر وکړو نو هغوئ ته ئے ورکړو اؤ هغوئ ټولو هغه وڅښل‪.‬‬ ‫‪۲۴‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬دا زما وينه ده چې د نوې عهد نامې ده چې د ډېرو دپاره بهېږى‪.‬‬ ‫‪۲۵‬زۀ تاسو ته رښتیا وايم‪ ،‬تر هغې ورځې پورې چې د خخدائ پاک په بادشاهۍ کښې مې د انګورو نوې مېوه وڅښى‪ ،‬زۀ به نور د انګورو د‬ ‫مېوې نه څښم‪.‬‬ ‫‪۲۶‬کله چې هغوئ سندرې ووايې نو د زيتون غره ته لړل‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل چه ”تاسو ټول به نن شپه زما په وجه خفه شى‪ ،‬ځکه چه لیکلى شوى دى چه زد ۀ به شپون ووروم ادؤ پسونه به‬ ‫‪۲٧‬‬ ‫ى‬ ‫خوارۀ شى‪.‬‬ ‫‪ ۲٨‬خو دد دے نه پس زد ۀ پاڅیږم نو زد ۀ به ستاسو نه مخکښے ګلیل ته لړ شم‪.‬‬ ‫‪ ۲٩‬خو پطروس هغۀ ته ووئیل چه”که څه هم ټول به خفه شى خو زد ۀ به ونۀ منم‪.‬‬ ‫‪۳۰‬عیسى ورته ووئیل‪” ،‬زۀ تا ته رښتیا وايم‪ ،‬چې نن هم په دې شپه کښې د چرګ دوه ځله بانګولو نه مخکښې درې ځله زما نه انکار کوې‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪۳۱‬خو هغۀ نور هم په زوره ووئیل‪” ،‬که زۀ ستا سره مړ شم‪ ،‬نو په هیڅ صورت به ستا نه انکار نۀ کړم ‪.‬همدا رنګه دوی ټول وويل‪.‬‬ ‫‪۳۲‬هغوئ د ګتسمني په نوم يو ځائ ته راغلل او هغۀ خپلو خمريدانو ته ووئیل‪” ،‬دلته کښېنئ‪ ،‬تر څو زۀ دعا وکړم‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬هغه دد ځان سره پطروس‪ ،‬يعقخوب ادؤ يوحنا بوتلو ادؤ ډير حیران او ډير سخت وو‪.‬‬ ‫‪۳۴‬او هغوئ ته يې ووئیل‪” ،‬زما روح د مرګ نه ډېر غمجن دے‪ ،‬دلته کښېنئ او ويښ اوسئ‪.‬‬ ‫‪۳۵‬هغه لږ وړاندې لړو ادؤ په زمکه ئے پريوتو ادؤ دخعا ئے وکړه چه کۀ دا ممکنه وى نو قیامت دد هغۀ نه تیر شى‪.‬‬ ‫‪۳۶‬هغۀ ووئیل‪” ،‬ابا‪ ،‬پلره‪ ،‬تا ته هر څۀ ممکن دى ‪.‬دا پیاله زما څخه لیرې کړه ‪:‬په هرصورت نه هغه څه چې زه يې غواړم‪ ،‬مګر هغه څه‬ ‫چې ته يې غواړي‪.‬‬ ‫‪ ۳٧‬هغه راغے ادؤ هغوئ ئے ويده ولیدل ادؤ پطروس ته ئے ووئیل‪” ،‬شمعون‪ ،‬تۀ ويده يې؟ ايا ته يو ساعت نه شې کتلی؟‬ ‫‪۳٨‬بیدار اوسئ او دعا وکړئ‪ ،‬داسې مه کوئ چې په آزمېښت کې نشئ ‪.‬روح واقعیا چمتو دی ‪ ،‬مګر غوښه ضعیف ده‪.‬‬ ‫‪ ۳٩‬بیا هغه لړو ادؤ دخعا ئے وکړه ادؤ ورته کلم ئے ووئیلو‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬کله چه هغه واپس راغے نو هغوئ بیا ويده ولیدل‪ ،‬ځکه چه دد هغوئ سترګے درنه خوو‪ ،‬نه پوهیدل چه هغه ته څۀ جواب ورکړى‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬بیا هغه دريم ځل راغے ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬اوس ويده شئ ادؤ آرام وکړئ‪ ،‬بس دى‪ ،‬ساعت را رسیدلى دى ‪.‬وګوره‪ ،‬د انسان زوی‬ ‫د ګناهکارانو په لس کې خیانت شوی دی‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬پاڅېږه‪ ،‬راځئ چې لړ شو ‪.‬ګوره‪ ،‬هغه څوک چې ما سره خیانت کوي‪ ،‬په لس کې دی‪.‬‬

‫‪43‬‬


‫د مارک انجیل‬

‫‪۴۳‬ادؤ سمدستي کله چه هغۀ ل دا خبره کوله نو دد دولسو نه يو يهوداه راغے ادؤ دد هغۀ سره دد مشرانو کاهنانو ادؤ دد شريعت عالمانو ادؤ دد‬ ‫مشرانو نه ډيرے تخورے ادؤ لد خړونه ادؤ دد هغۀ سره وو‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬هغه چا چه دد هغۀ سره خیانت کړى خوو هغوئ ته يو نښان ورکړے خوو چه”څوک چه زد ۀ ښکل کړم هغه هم هغه دے ‪.‬هغه واخله او په‬ ‫خوندي توګه يې ورسوه‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬کله چه هغه راغے نو سمدستى هغۀ ته لړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه اخستاذه !او ښکل يې کړ‪.‬‬ ‫سونه کیښودل ادؤ هغه ئے ونیولو‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬هغوئ په هغۀ ل خ‬ ‫‪۴٧‬او په هغوئ کښې چې ولړ وو يو تن توره راواخستله او د مشر کاهن يو نوکر يې ووهلو او غوږ يې پرې کړو‪.‬‬ ‫عیسى جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه ”تاسو دد غلو په شان دد تخورو ادؤ لدړو سره راځى چه ما ونیسئ؟‬ ‫‪٤٨‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ٤٩‬زد ۀ هره ورځ ستاسو سره دد خخدائے په کور کښے تعلیم ورکوم ادؤ تاسو زۀ ونۀ نیولم‪ ،‬خو صحیفے بايد پوره شى‪.‬‬ ‫‪ ٥۰‬هغوئ ټول هغه پريښودو ادؤ وتښتیدل‪.‬‬ ‫‪ ۵۱‬يو ځوان په هغه پسې روان و‪ ،‬چې د کتان کالي يې په خپل بربنډ بدن اچولی و ‪.‬او ځوانانو هغه ونیول‪:‬‬ ‫‪ ٥۲‬هغۀ د کتان جامه پريښودله ادؤ دد هغوئ نه لوڅ وتښتیدل‪.‬‬ ‫عیسى مشر کاهن ته بوتلو ادؤ دد هغۀ سره ټول مشران کاهنان‪ ،‬مشران ادؤ دد شرعے عالمان راغونډ شول‪.‬‬ ‫‪ ٥۳‬هغوئ‬ ‫ى‬ ‫‪ ٥٤‬ادؤ پطروس دد هغۀ نه لیري ئے تعقیب کړو ادؤ دد مشر کاهن محل ته لړو ادؤ هغه دد نوکرانو سره ناست خوو ادؤ په اور کښے ئے ځان ګرم‬ ‫کړو‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫عیسى په خلف دد ګواهى په لټه کښے خوو چه هغه ووژنى ‪.‬او هیڅ يې ونه موندل‪.‬‬ ‫شورا‬ ‫ټولے‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫کاهنانو‬ ‫مشرانو‬ ‫‪٥٥‬‬ ‫د‬ ‫ى‬ ‫‪۵۶‬ځکه چې ډېرو د هغۀ په خلف دروغ ګواهى ورکړه‪ ،‬خو د هغوئ ګواهى يوځاى نۀ شول‪.‬‬ ‫‪ ٥٧‬ادؤ يو څوګ راپاڅیدل ادؤ دد هغۀ په خلف ئے دروغ ګواهى ورکړه ادؤ وئے ويل‪:‬‬ ‫د‬ ‫‪ ٥٨‬خمونږ دا خبره واوريده چه زد ۀ به دا بیتخ ال خمقدس وران کړم چه دد لسونو جوړ دے اؤ په دريو ورځو کښے به دد لس نه جوړ بل جوړ‬ ‫کړم‪.‬‬ ‫‪ ٥٩‬خو دد هغوئ شاهدان هم يو بل سره متفق نۀ شول‪.‬‬ ‫‪ ۶۰‬نو مشر کاهن په منځ کې ودرېد او د عیسی څخه يې پوښتنه وکړه‪« ،‬آيا ته هیڅ ځواب نه راکوې؟ دا څه شی دی چې ستا په وړاندې‬ ‫ګواهي ورکوي؟‬ ‫‪ ٦۱‬خو هغه چپ شو ادؤ هیڅ جواب ئے ورنۀ کړو ‪.‬مشر کاهن يو ځل بیا له هغه څخه وپوښتل او ورته يې وويل ‪:‬ايا ته د مبارک زوی‬ ‫مسیح يې؟‬ ‫خ‬ ‫عیسى ووئیل چه ”زه يم ادؤ تاسو به البن آدم دد قدرت په ښى لس ناست وي ادؤ دد آسمان په وريځو کښے راځى‪.‬‬ ‫‪ ٦۲‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪ ۶۳‬نو مشر کاهن خپل کالي وغوښتل او ويې ويل« ‪:‬موږ ته نور شاهدانو ته څه اړتیا ده؟‬ ‫‪64‬تاسو د کفر غږ اوريدلی دی ‪:‬تاسو څه فکر کوئ؟ او هغوئ ټولو هغه د مرګ په سزا محکوم کړ‪.‬‬ ‫‪ ٦٥‬ادؤ ځنو په هغۀ ئے توږى ادؤ دد هغۀ مخ ئے پټول ادؤ ورته ئے ئے وهل ادؤ ورته ئے ووئیل چه پېغمبران کوه‪ ،‬نو نوکرانو هغه په خپلو‬ ‫لسونو ووهلو‪.‬‬ ‫‪۶۶‬کله چې پطروس په ماڼۍ کې لندې و‪ ،‬نو د مشر کاهن يوه نوکره راغله‪:‬‬ ‫‪۶٧‬کله چې هغې پطروس ولید چې ځان ګرموي‪ ،‬نو هغې ته يې وکتل او ويې ويل« ‪:‬ته هم د عیسی ناصري سره وې‪.‬‬ ‫‪ ٦٨‬خو هغۀ النکار وکړو ادؤ وئے وئیل چه”زۀ نۀ پوهیږم ادؤ نۀ پوهیږم چه ته څۀ وائي ‪.‬او هغه بهر د برنډه ته لړ ‪.‬او د چرګ ډله‪.‬‬ ‫‪ ٦٩‬نو يوې نوکرى هغه بیا ولیدو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه دا د هغوئ نه يو دے‪.‬‬ ‫‪ ٧۰‬هغه بیا انکار وکړ ‪.‬او لږ وروسته هغوئ چې څنګ ته ولړ وو‪ ،‬پطروس ته يې بیا وويل‪” ،‬بیشکه ته د هغوی څخه يو يې‪ ،‬ځکه چې ته‬ ‫د ګیلیلن يې‪ ،‬او ستا خبرې ورسره موافق دي‪.‬‬ ‫‪ ٧۱‬خو هغه په لعنت ويلو او قسم خوړلو پیل وکړ او ويې ويل ‪:‬زه دا سړی نه پیژنم چې تاسو يې په اړه خبرې کوئ‪.‬‬ ‫عیسى ورته وئیلى خوو‪” ،‬مخکې له دې چې چرګ دوه ځله بانګ‬ ‫‪ ٧۲‬ادؤ دويم ځل چرګ کښے ‪.‬او پطروس هغه خبره را په ياد کړه چې‬ ‫ى‬ ‫دے‪ ،‬ته درې ځله زما نه انکار کوې ‪.‬او کله چې هغه په دې فکر وکړ‪ ،‬هغه وژړل‪.‬‬ ‫څپرکی ‪15‬‬ ‫عیسى ئے بند کړو ادؤ‬ ‫‪۱‬ادؤ سمدلسه په سحر کښے مشرانو کاهنانو دد مشرانو ادؤ دد شرعے عالمانو ادؤ دد ټولى شورا سره مشوره وکړه ادؤ‬ ‫ى‬ ‫هغه ئے بوتلو ادؤ پیلطوس ته ئے وسپارلو‪.‬‬ ‫‪ ۲‬پیلطوس د هغۀ نه تپوس وکړو‪”،‬آيا تۀ د يهوديانو بادشاه يې؟ او هغه ورته په ځواب کې وويل ‪:‬ته دا وايې‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ مشرانو کاهنانو په هغۀ دد ډيرو خ‬ ‫څیزونو اللزام وکړو‪ ،‬خو هغۀ هیڅ جواب ورنۀ کړو‪.‬‬ ‫‪ ٤‬پیلطوس بیا دد هغۀ نه تپوس وکړو‪”،‬آيا ته هیڅ جواب نۀ ورکوى؟ وګوره هغوئ ستا په خلف څومره ګواهى ورکوى‪.‬‬ ‫عیسى بیا هیڅ جواب ورنۀ کړو ‪.‬نو پیلطوس حیران شو‪.‬‬ ‫‪ ٥‬خو‬ ‫ى‬ ‫‪ ٦‬اوس په هغه اختر کښے هغۀ هغوئ ته يو قیدى آزاد کړو ادؤ هر څۀ چه هغوئ غوښتل‪.‬‬ ‫‪٧‬ادؤ دد براباس په نوم يو تن خوو چه دد هغوئ سره تړلے خوو چا چه دد هغۀ سره بغاوت کړى خوو ادؤ چا چه په بغاوت کښے قتل کړى خوو‪.‬‬ ‫‪٨‬ادؤ خلقو په ژړا ژړا شروع کړه چه دد هغۀ نه هم هغه شان وکړل چه دد هغوئ سره کړى خوو‪.‬‬ ‫‪ ٩‬خو پیلطوس هغوئ ته جواب ورکړو چه”آيا تاسو دا وائى چه زد ۀ تاسو ته دد يهوديانو بادشاه خلص کړم؟‬ ‫‪۱۰‬ځکه چې هغۀ ته پته وه چې مشرانو کاهنانو هغه د حسد په وجه سپارلى وو‪.‬‬ ‫‪۱۱‬خو مشرانو کاهنانو خلک راوغوښتل چې هغه دې د هغوی دپاره برابا خوشې کړي‪.‬‬ ‫‪44‬‬


‫د مارک انجیل‬

‫‪ ۱۲‬پیلطوس جواب ورکړو ادؤ بیا هغوئ ته ئے ووئیل چه”نو تاسو به څۀ کوى چه زد ۀ به دد هغۀ سره څۀ وکړم چه تاسو دد يهوديانو بادشاه‬ ‫يئ؟‬ ‫‪۱۳‬او هغوئ يو ځل بیا چغې کړې‪” ،‬هغه په سولئ کړه‪.‬‬ ‫‪۱۴‬بیا پیلطوس هغوئ ته ووئیل‪” ،‬ولې‪ ،‬هغه څۀ بد کار کړى دى؟ او هغوئ په ډيره بیړه چیغې کړې چې هغه په صلیب ووژنئ‪.‬‬ ‫عیسى ئے ورکړو چه هغه په دخور کښے وويستلو ادؤ په‬ ‫‪۱۵‬ادؤ پیلطوس دد خلقو قناعت خوښ کړو ادؤ دد هغوئ له پاره ئے برابا آزاد کړو ادؤ‬ ‫ى‬ ‫سولئ کړے خ‬ ‫شو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬عسکران هغه د پراتوريم په نوم تالر ته بوتلل ‪.‬او دوی ټول ټیم سره يوځای بولي‪.‬‬ ‫‪۱٧‬هغوئ ورته ارغواني جامې اغوستې او د اغزو تاج يې ورته کېښودو او په سر يې کېښودو‪.‬‬ ‫‪ ۱٨‬ادؤ سلم ئے ووئیل‪ ،‬اے دد ي خهوديانو بادشاه!‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫خ‬ ‫‪۱٩‬ادؤ هغوئ دد هغۀ په سر کښے په سرى ووهلو اؤ په هغۀ ئے توږ کړو اؤ په زنګنو ئے ورته سجده وکړه‪.‬‬ ‫‪۲۰‬کله چې هغوئ په هغۀ ملنډې ووهلې‪ ،‬نو د هغۀ نه يې ارغواني رنګ واخستو‪ ،‬د هغۀ خپلې جامې يې په هغۀ باندې واچولې او هغه يې‬ ‫بهر راوغوښتو چې هغه په صلیب باندې ووژنى‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ادؤ هغوئ يو شمعخون چه کرينیان دے چه دد ملک نه بهر روان خوو چه دد سکندر ادؤ روفس پلر وو مجبور کړو چه دد هغۀ صلیب واخلى‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او هغوئ هغه د ګلګتا ځای ته بوتلو‪ ،‬چې تعبیر يې د کوپړۍ ځای دی‪.‬‬ ‫‪۲۳‬هغوئ هغۀ ته د لمر سره ګډ شوى شراب وڅښلو‪ ،‬خو هغۀ ونۀ څښلو‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬کله چه هغوئ هغه په سولئ کړو نو دد هغۀ کالے ئے جدا کړل ادؤ قرعه ئے ئے واچوله چه هر سړے څۀ واخلى‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ادؤ دريم ساعت خوو ادؤ هغوئ هغه په سولئ کړو‪.‬‬ ‫‪۲۶‬ادؤ دد هغۀ دد اللزام په سر لیکلے شوى خوو چه دد ي خهوديانو بادشاه‪.‬‬ ‫‪ ۲٧‬ادؤ دد هغۀ سره ئے دوه غله هم په سولئ کړو ‪.‬يو يې په ښي لس او بل يې چپ لس ته‪.‬‬ ‫‪۲٨‬او هغه صحیفه پوره شوه چې وائى‪ ،‬او هغه د ظالمانو سره شمېرل کېده‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫خ‬ ‫‪۲٩‬ادؤ هغوئ چه دد هغۀ نه تیرېدل ادؤ خپل سرونه ئے ئے وهل ادؤ ورته ئے ووئیل چه ائے تۀ چه دد خدائے کور وران کوى اؤ په دريو‬ ‫ورځو کښے جوړ يې‪.‬‬ ‫‪30‬خپل ځان وژغوره او د صلیب څخه راښکته شه‪.‬‬ ‫‪۳۱‬همدارنګه مشرانو کاهنانو هم ملنډې وهلې او په خپل منځ کې يې د شريعت د عالمانو سره وويل ‪:‬هغه نور وژغورل ‪.‬هغه نشي کولی‬ ‫ځان وژغوري‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬پرېږده چې مسیح د اسرايیلو پادشاه اوس د صلیب څخه راښکته شي چې موږ يې ووينو او باور وکړو ‪.‬او هغه څوک چې د هغه سره په‬ ‫صلیب وژل شوي وو هغه ته يې سپکاوی وکړ‪.‬‬ ‫‪۳۳‬کله چې شپږم ساعت راورسېد‪ ،‬نو تر نهم ساعت پورې په ټوله ځمکه تیاره وه‪.‬‬ ‫‪۳۴‬او په نهم ساعت عیسی په لوړ آواز چیغې وکړې او ويې ويل « ‪:‬ايلو‪ ،‬ايلو‪ ،‬لما سبکتاني؟ کوم چې تعبیر کیږي‪ ،‬زما خدايه‪ ،‬زما خدايه‪،‬‬ ‫تا ولې ما پريښود؟‬ ‫‪۳۵‬ادؤ دد هغوئ نه څۀ چه ولړے خوو چه دا واؤريدل نو وئے وئیل چه ”ګورئ هغه الیاس رابللى دى‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬يو تن منډه کړه او د سرکۍ نه ډک سپنج يې ډک کړو او په سرک يې کېښود او وڅښلو يې ورته وويل ‪:‬پرېږده !راځئ وګورو چې ايا‬ ‫الیاس به د هغه د نیولو لپاره راشي‪.‬‬ ‫‪۳٧‬عیسی په لوړ اواز چیغې وکړه او روح يې ورکړ‪.‬‬ ‫‪۳٨‬او د خخدائ پاک د کور پرده د سر نه تر ښکته پورې دوه ټوټې شوه‪.‬‬ ‫صوبان ولړ خوو ولیدل چه هغه دومره چغے کړے دے ادؤ روح ئے پريښودو‪ ،‬هغۀ ووئیل چه ”په رښتیا دا‬ ‫‪۳٩‬کله چه دد هغۀ په مقابل کښے خ‬ ‫سړے دد خخدائے زوئے وو‪.‬‬ ‫‪40‬هلته هم د لیرې څخه ښځې لیدل کیدې ‪:‬د دوی په مینځ کې مريم مګدلینی او مريم د جېمز کوچني مور او د جوزس او سلومی وه‪.‬‬ ‫‪( ٤۱‬کله چه هغه په ګلیل کښے خوو نو دد هغۀ تابعدار شو ادؤ دد هغۀ لخدمت ئے وکړو‪) ،‬ادؤ دد هغۀ سره يروشلم ته ډيرے نورى ښځے راتلل‪.‬‬ ‫‪۴۲‬او اوس کله چې ماښام شو‪ ،‬ځکه چې دا د سبت د ورځې نه مخکې د تیارۍ وه‪.‬‬ ‫‪۴۳‬يوسف د ارمتیاه يو عزتمند مشاور چې د خدای د بادشاهۍ انتظار يې هم کاوه‪ ،‬راغی او په زړورتیا پیلطوس ته لړ او د عیسی د بدن‬ ‫په لټه کې شو‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬پیلطوس حیران شو چه هغه ل مړ شوى وى ادؤ دد قخربانى ئے راوغوښتو ادؤ تپوس ئے وکړو چه ايا هغه مړ شوى وے؟‬ ‫صلحى نه خبر شو نو هغه لش يخوسف ته ورکړو‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬کله چه هغه دد خ‬ ‫‪۴۶‬هغۀ ښه کتان واخستلو او ښکته يې کړو‪ ،‬په کتان يې وتړلو او په يوه قبر کې يې کېښود چې د ډبرې نه کښل شوې وه او د قبر دروازې‬ ‫ته يې يوه تیږه وغورځوله‪.‬‬ ‫‪ ٤٧‬مريم مګدلینى ادؤ دد يوسیس مور مريم ولیدل چرته چه هغه ښخ کړے شوى خوو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪16‬‬ ‫‪۱‬کله چې د سبت ورځ تېره شوه‪ ،‬مريم مګدلیني‪ ،‬د يعقوب او سلومي مور مريم‪ ،‬خواږه مسالې اخیستې وې‪ ،‬د دې لپاره چې راشي او په‬ ‫هغه يې مسح کړي‪.‬‬ ‫‪۲‬ادؤ دد هفتى په وړومبى ورځ سحر وختى هغوئ دد نمر په لويدو سره قبر ته راغلل‪.‬‬ ‫‪۳‬هغوئ په خپل منځ کښې ووئیل‪” ،‬څوک به مونږ د قبر د دروازې نه تیږه لرې کړو؟‬ ‫‪45‬‬


‫د مارک انجیل‬

‫‪۴‬کله چې هغوئ وکتل نو ويې لیدل چې هغه تیږه غورځېدلې ده‪ ،‬ځکه چې دا ډېره لويه وه‪.‬‬ ‫‪۵‬ادؤ قبر ته ورننوتل نو هغوئ يو ځوان ولیدو چه ښى طرف ته ناست خوو ادؤ اوږده سپین کالے ئے اغوستلے وو ‪.‬او دوی ويريدل‪.‬‬ ‫عیسى لټوئ‪ ،‬څوک چې په سولئ کړے شوى خوو‪ ،‬هغه ژوندے دے ‪.‬هغه دلته نه‬ ‫‪۶‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬مه مه وېرېږئ‪ ،‬تاسو د ناصرى‬ ‫ى‬ ‫دی ‪:‬هغه ځای ته وګوره چیرې چې دوی هغه ځای پر ځای کړی و‪.‬‬ ‫‪٧‬خو لړ شه او د هغۀ خمريدانو او پطروس ته ووايه چې هغه ستاسو نه مخکښې ګلیل ته لړ شى‪ ،‬هلته به هغه ووينى لکه څنګه چې هغۀ‬ ‫تاسو ته وئیلى خوو‪.‬‬ ‫‪٨‬هغوئ په بیړه بهر لړل او د قبر نه وتښتېدل ‪.‬ځکه چې هغوئ لړزېدل او حیران شول‪ ،‬نه يې چا ته څه وويل ‪.‬ځکه چې هغوی ډارېدل‪.‬‬ ‫عیسى د هفتې په اوله ورځ پاڅېد‪ ،‬نو هغه اول مريم مګدلینى ته ښکاره شو چې د هغې نه يې اووه پېريان راويستلي وو‪.‬‬ ‫‪٩‬کله چې‬ ‫ى‬ ‫‪۱۰‬هغۀ لړه او هغوئ ته يې ووئیل چې د هغۀ سره خوو‪ ،‬په داسې حال کښې چې هغوئ ماتم او ژړل‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ادؤ کله چه هغوئ دا واؤريدل چه هغه ژوندے دے ادؤ دد هغۀ لیدلے شوے خوو نو ايمان ونۀ راغلو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو بیا هغه په بله شکل هغو دوو ته راښکاره شو کله چه هغوئ روان خوو ادؤ وطن ته روان شو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغوی لړل او پاتې شونې ته يې وويل ‪:‬نه يې په دوی باور وکړ‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬بیا هغه يوولسو ته ښکاره شو کله چه هغوئ په ډوډئ ناست وو ادؤ دد هغوئ په بے ايمانى ادؤ دد زړۀ دد سختى په وجه هغوئ په هغوئ‬ ‫ايمان نۀ راوړو چا چه دد هغۀ دد ژوندے پاتے کیدو نه پس لیدلے وو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬ټولې دخنیا ته لړ شئ ادؤ هر مخلوق ته دد زيرے زيرے ورکړئ‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬هغه څوک چه ايمان راؤړى ادؤ بپتسمه ئے ورکړى هغه به بچ شى ‪.‬مګر هغه څوک چې باور نه کوي هغه به لعنت شي‪.‬‬ ‫‪17‬او دا نښې به د دوی پیروي وکړي څوک چې ايمان راوړي ‪.‬زما په نوم به دوی شیطانان وباسي ‪.‬دوی به په نويو ژبو خبرې وکړي‪.‬‬ ‫‪۱٨‬هغوی به ماران پورته کړي ‪.‬او که دوی کوم وژونکی څیز وڅښي‪ ،‬دوی ته به زيان ونه رسوي ‪.‬دوی به په ناروغانو لسونه کېږدي‪ ،‬او‬ ‫دوی به روغ شي‪.‬‬ ‫‪۱٩‬نو کله چې ما للک خخدائ د هغوئ سره خبرې وکړې‪ ،‬هغه آسمان ته پورته شو او د خخدائ پاک ښى لس ته کښېناست‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ هغوئ لړل ادؤ هر چرته ئے وعظ وکړو‪ ،‬ما للک خخدائ دد هغوئ سره کار وکړو ادؤ دد نښانو سره دد کلم تيديق وکړو ‪.‬آمین‪.‬‬

‫‪46‬‬


‫د لوقا انجیل‬ ‫څپرکی ‪1‬‬ ‫‪1‬ځکه چې ډیری خلکو د هغه شیانو االن کولو لپاره په لس کې اخیستي دي چې په یقین سره زموږ په مینځ کې باور لري‪.‬‬ ‫‪ ٢‬هم هغه شان چه هغوئ مونږ ته حواله کړل چه دد شروع نه ئے ایني شاهدان او د کلم وزیران ووو‪.‬‬ ‫‪۳‬ما ته هم دا ښه ښکاریده چې د اول نه د ټولو څیزونو پوره پوهه مې لرله‪ ،‬چې تا ته په ترتیب سره لیکم‪ ،‬ډېر غوره تیوفیلس‪.‬‬ ‫‪4‬د دې لپاره چې تاسو د هغه شیانو په یقین پوه شئ چې تاسو ته یې لرښوونه کړې ده‪.‬‬ ‫‪۵‬د یهوداه بادشاه هیرودیس په زمانه کښې د ابیا په قوم کښې د زکریا په نوم یو کاهن وو او د هغۀ ښځه د هارون د لوڼو نه وه او د هغې نوم‬ ‫الیشبع وو‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ هغوئ دواړه دد وخدائے په وړاندے صادلق ووو ادؤ دد ما للک وخدائ په ټولو وحکمونو ادؤ حکمونو کښے بے ګناه روان وو‪.‬‬ ‫‪۷‬ادؤ دد هغوئ هیڅ اولد نۀ ووو‪ ،‬ځکه چه اللیشابدت باندے ووو ادؤ دد هغوئ دواړه اوس دد کالو په اووږدے ووو‪.‬‬ ‫‪۸‬او داسې پېښ شول چې کله هغه د خدای په وړاندې د خپل کار په ترتیب سره د کاهن دنده اجرا کوله‪.‬‬ ‫‪۹‬د المام دد دستور په ومطابق دد هغۀ دد ما للک وخدائ کور ته دد تلو په وخت کښې دد بو وُورى سوزول ووو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ دد وخدائے په وخت کښے دد خلقو ټولو خلقو دواا کوله‪.‬‬ ‫‪۱۱‬هغۀ ته د ما للک وخدائ یوه فرښته ښکاره شوه چې د خوشبویۍ د قربانۍ ښي طرف ته ولړه وه‪.‬‬ ‫‪۱٢‬کله چې زکریا هغه ولید نو سُت خفه شو او ویره پرې شوه‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خو فرښتې هغۀ ته ووئیل‪” ،‬زکریاه مه وېرېږه‪ ،‬ځکه چې ستا داا اورېدل شوې ده ‪.‬او ستا د مېرمنې الیزابت به تا ته یو زوئ وزېږوي‬ ‫او د هغه نوم به یوحنا کېږدي‪.‬‬ ‫‪14‬تاسو به خوشحالي او خوشحالي ولرئ ‪.‬او ډیری به د هغه په زیږون خوشحاله شي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ځکه چې هغه به د ما للک وخدائ په نظر کښې لوئ وى‪ ،‬او نه به شراب څښلى شى او نۀ به مضبوط څښاک ‪.‬او هغه به د روح القدس‬ ‫څُه ډک شي‪ ،‬حتی د مور له رحم څُه‪.‬‬ ‫‪۱۶‬هغه به د بنى السرائیلو ډېرى د ما للک وخدائ د هغوئ وخدائ پاک ته رجوع وکړى‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او هغه به د الیاس په روح او طاقت سره د هغۀ نه مُکښې لړ شى‪ ،‬چې د پلرونو زړونه د اولدونو طرف ته واړوى‪ ،‬او نافرمانان د‬ ‫صادلقانو لحکمت ته راوګرځى ‪.‬د څښتن لپاره چمتو شوي خلک چمتو کول‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬زکریا فرښتے ته ووئیل‪”،‬زۀ به دا په څۀ پوه کړم؟ ځکه چې زه یو زوړ سړی یم‪ ،‬او زما میرمن په کلونو کې ښه وه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬فرښتې په جواب کښې ورته ووئیل‪” ،‬زه جبرائیل یم چې د وخدائ پاک په حضور کښې ولړ یم ‪.‬او زه رالیږل شوی یم چې تا سره خبرې‬ ‫وکړم او دا زیری درته ووایم‪.‬‬ ‫‪٢۰‬ادؤ وګوره‪ ،‬ته به تر هغه وخته پورې ګونګ یئ او د خبرو توان به نۀ لرى‪ ،‬تر څو چې دا کارونه سرته ورسول شى‪ ،‬ځکه چې ته زما په‬ ‫خبرو باور نۀ کوې‪ ،‬چې په خپل موسم کښې به پوره کېږى‪.‬‬ ‫‪ ٢۱‬خلقو د زکریا په انتظار ووو ادؤ حیران شول چه هغۀ دومره وخت په کور کښے تیر کړو‪.‬‬ ‫‪٢٢‬کله چې هغه بهر راووت نو د هغوئ سره یې خبرې نۀ کولې‪ ،‬او هغوئ پوهېدل چې هغۀ په کور کښے یو رویا لیدلې ده‪ ،‬ځکه چې هغۀ‬ ‫هغوئ ته ګوته ونیوله او بې خبره پاتې شو‪.‬‬ ‫‪٢۳‬ادؤ داسے شو چه دد هغۀ دد لخدمت ورځے پوره شو نو هغه خپل کور ته روان شو‪.‬‬ ‫‪٢۴‬د دې ورځو نه پس د هغۀ ښځه الیشبع اومیدواره شوه او پنځه میاشتې یې ځان پټ کړو او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪٢۵‬ما للک وخدائ زما سره په هغو ورځو کښې داسې چلند وکړ چې په کومو ورځو کښې هغۀ ما ته کتل‪ ،‬چې د خلقو په مینځ کښې زما بدنامۍ‬ ‫لرې کړم‪.‬‬ ‫‪٢۶‬ادؤ په شپږمه میاشت کښې جبرائیل فرښته د وخدائ پاک له طرفه د ګلیل یو ښار ته چې ناصرت نومېده راولېږل شوه‪.‬‬ ‫‪٢۷‬یوې پېغلې ته چې د داؤد د خاندان نه یو سړے چې یوسف نومېده‪ ،‬نکاح کړې وه ‪.‬او د پېغلې نوم مریم وو‪.‬‬ ‫‪٢۸‬نو فرښته هغې ته دننه شوه او ورته یې ووئیل‪” ،‬سلم‪ ،‬په تا ډېر مهربانه یې‪ ،‬ما للک وخدائ له تا سره دے‪ ،‬ته د ښځو په مینځ کښې‬ ‫مبارک یې‪.‬‬ ‫‪٢۹‬کله چې هغې هغه ولید نو د هغه په خبره خفه شوه او په ذهن کې یې واچوله چې دا باید څه ډول وي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬فرښتې هغې ته ووئیل‪” ،‬مریمې مه وېرېږه‪ ،‬ځکه چې تا د وخدائ پاک رضا موندلې ده‪.‬‬ ‫ایسى کیږى‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬ادؤ وګوره تۀ به په خپل رحم کښے حامله کیږى ادؤ یو زوئ به پیدا کوى ادؤ دد هغۀ نوم به‬ ‫ى‬ ‫‪32‬هغه به لوی وي او د لوی زوی په نوم به یادیږي ‪:‬او څښتن خدای به هغه ته د خپل پلر داؤد تُت ورکړي‪:‬‬ ‫‪ ۳۳‬هغه به د تل دپاره د یعقوب په کور بادشاهى کوى ‪.‬او د هغه د سلطنت پای به نه وي‪.‬‬ ‫‪۳۴‬بیا مریم فرښتې ته وویل« ‪:‬دا به څنګه وي چې زه یو سړی نه پیژنم؟‬ ‫‪ ۳۵‬فرښتې ځواب ورکړو او هغې ته یې وویل ‪:‬روح القدس به په تا باندې راشي او د لوی خدای ځواک به په تا سیوري وکړي‪ ،‬نو هم هغه‬ ‫مقدس شی چې له تا څُه پیدا کیږي د خدای زوی به ویل کیږي‪.‬‬ ‫‪۳۶‬ادؤ وګوره‪ ،‬ستا د تره خور الیزابت هم په بوډاتوب کښې یو زوئ پېدا شوى دى‪ ،‬او دا د هغې سره شپږمه میاشت ده‪ ،‬چې هغه بانډه بلل‬ ‫کېده‪.‬‬ ‫‪37‬ځکه چې د خدای سره هیڅ شی ناممکن نه دی‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬مریم ووئیل‪”،‬وګورئ دد ما للک وخدائ !زما سره ستا د کلم مطابق وي ‪.‬او فرښته د هغې څُه لړه‪.‬‬ ‫‪47‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪۳۹‬په دې ورځو کښې مریم پاڅېدله او په بیړه د غرنۍ سیمې نه د یهوداه ښار ته لړه‪.‬‬ ‫‪۴۰‬ادؤ دد زکریا کور ته ورننوتو ادؤ الیشبع ته یې سلم وکړو‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬کله چه الیشبع د مریم سلم واورید نو ماشوم دد هغے په رحم کښے کوز شو ‪.‬او الیزابت د روح القدس څُه ډک شو‪:‬‬ ‫‪۴٢‬هغې په اوچت آواز سره ووئیل‪” ،‬ته د ښځو په مینځ کښې بُتور یې‪ ،‬او ستا د رحم میوه مبارکه ده‪.‬‬ ‫‪ ٤۳‬او دا زما دپاره د کوم ځائے دے چه زما د ما للک مور ما ته راشى؟‬ ‫‪ ٤٤‬ځکه چه کله چه ستا دد سلم آواز زما په غوږونو کښے شو نو ماشوم زما په رحم کښے دد خوشحالئ نه ټوپ کړ‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬ادؤ بُتور دى هغه چه ایمان راوړے دے‪ ،‬ځکه چه دد هغه و‬ ‫څیزونه به امل کوى چه دد ما للک له طرفه ورته وئیلى شوى ووو‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬مریم ووئیل‪”،‬زما روح د ما للک وخدائ لوئى کوى‪.‬‬ ‫‪ ٤۷‬او زما روح زما د نجات ورکوونکى وخدائ پاک سره خوشحاله شوے دے‪.‬‬ ‫د هغه د داوطلبین بې ثباته ګ ‪.‬ي ‪:‬ځکه چې دا ټول نسلونه به ماته برید کړي‪.‬‬ ‫‪ ۴۹‬ځکه چې هغه زورور زما سره لوی کارونه کړي دي ‪.‬او د هغه نوم مقدس دی‪.‬‬ ‫‪۵۰‬ادؤ دد هغۀ رحم په هغوئ دے څوک چه دد هغۀ نه ویریږى نسل نسل‪.‬‬ ‫‪51‬هغه په خپل لس قوت ښودلی دی ‪.‬هغه د هغوئ د زړونو په تصور کښې تکبر خور کړے دے‪.‬‬ ‫‪۵٢‬هغۀ زوروران د خپلو څوکیو نه ښکته کړل او هغوئ یې د ټیټې درجې نه لوړ کړل‪.‬‬ ‫‪ ٥۳‬هغه لوږه په ښو څیزونو ډک کړى دى ‪.‬او مالداره یې خالي لیږلې ده‪.‬‬ ‫‪54‬هغه د خپل رحم په یادولو کې د خپل بنده اسراییل سره لس یو کړ‪.‬‬ ‫‪۵۵‬لکه څنګه چې هغۀ زمونږ د پلر نیکۀ‪ ،‬البراهیم او د هغۀ د نسل سره د تل دپاره خبرې کړې وې‪.‬‬ ‫‪۵۶‬ادؤ مریم دد هغۀ سره تقریباداد دریے میاشتے اوسیدله ادؤ خپل کور ته واپس راغله‪.‬‬ ‫‪57‬اوس د الیشبیت پوره وخت راغلی چې د هغې زیږون باید وشي ‪.‬او هغې یو زوی پیدا کړ‪.‬‬ ‫‪ ۵۸‬د هغې ګاونډیانو او د هغې د تره ګانو دا واورېدل چې څنګه څښتن په هغې باندې لوی رحم وکړ ‪.‬هغوی د هغې سره خوشحاله شول‪.‬‬ ‫‪۵۹‬او داسې وشول چې په اتمه ورځ هغوی د ماشوم سنتولو ته راغلل ‪.‬او هغوی د هغه د پلر په نوم زکریا نومیده‪.‬‬ ‫‪ ٦۰‬مور یې جواب ورکړو‪”،‬نه !مګر هغه به د جان په نوم یادیږي‪.‬‬ ‫‪ ۶۱‬هغوئ هغې ته ووئیل‪” ،‬ستا په خپلوانو کښې داسې څوک نشته چې په دې نوم یادېږى‪.‬‬ ‫‪ ٦٢‬هغوئ دد هغۀ پلر ته الشارات وکړل چه هغه به څنگه راوبلى‪.‬‬ ‫‪ ٦۳‬هغۀ دد لیکلو میز وغوښتو ادؤ ولیکل چه دد هغۀ نوم یوحنا دے ‪.‬او دوی ټول حیران کړل‪.‬‬ ‫‪ ٦٤‬دد هغۀ خوله سمدستى خلصه شوه ادؤ دد هغۀ ژبه خلصه شوه ادؤ دد وخدائے ثنا ئے ووئیله‪.‬‬ ‫‪۶۵‬او د هغوئ په شاوخوا اوسیدونکو ټولو باندې وېره راغله‪ ،‬او دا ټولې خبرې د یهوداه په ټول غرنۍ وملک کښې خپرې شوې‪.‬‬ ‫زړونو کښے کښے ووو ادؤ وئے وئیل چه ”دا به څۀ بچى وي !او د څښتن لس د هغه سره و‪.‬‬ ‫‪۶۶‬ادؤ هر چا چه دا واورېدل هغوئ په و‬ ‫‪ ٦۷‬دد هغۀ پلر زکریاه دد ورو وح القودس نه ډک شو ادؤ وړاندوئي ئي ئے ووئیل‪،‬‬ ‫‪ ۶۸‬د بنى السرائیلو ما للک وخدائ دې برکت وى ‪.‬ځکه چې هغه د خپلو خلکو لیدنه او خلصون کړی دی‪،‬‬ ‫‪۶۹‬او د خپل خدمتګار داؤد په کور کښې یې زمونږ دپاره د نجات سینګ پورته کړے دے‪.‬‬ ‫‪ ۷۰‬لکه څنګه چې هغه د خپلو سپېڅلو پیغمبرانو په خوله خبرې وکړې چې د نړۍ له پیل راهیسې دي‪:‬‬ ‫‪ ۷۱‬دا چې مونږ د خپلو دښمنانو او د هر هغه چا د لس نه بچ شو چې زمونږ نه نفرت کوي‪.‬‬ ‫‪72‬د هغه رحمت د ترسره کولو لپاره چې زموږ د پلرونو سره یې ژمنه کړې وه‪ ،‬او د هغه مقدس تړون یاد ساتئ؛‬ ‫‪۷۳‬هغه قسم چې هغۀ زمونږ پلر البراهیم ته وئیلى ووو‪،‬‬ ‫‪ ۷۴‬دا چې هغه مونږ ته راکړي‪ ،‬چې مونږ د خپلو دښمنانو د لس نه خلص شو‪ ،‬بې له وېرې د هغه خدمت وکړو‪،‬‬ ‫‪ ۷٥‬زمونږ د ژوند ټولې ورځې د هغۀ په وړاندې په تقدس او صداقت کښې‪.‬‬ ‫‪ ۷۶‬او بچیه‪ ،‬ته به د لوئ څښتن پېغمبر وائې‪ ،‬ځکه چې ته به د ما للک وخدائ په مُکښې لړ شې چې د هغۀ لرې تیارې کړې‪.‬‬ ‫‪77‬د دې لپاره چې خپلو خلکو ته د دوی د ګناهونو معاف کولو سره د نجات پوهه ورکړي‪،‬‬ ‫‪78‬زموږ د خدای د نرم رحمت له لرې؛ په دې توګه د لوړو څُه د ورځې سپوږمکۍ زموږ لیدنه وکړه‪،‬‬ ‫‪ ۷۹‬هغوئ ته رڼا راکړى څوک چې په تیارۀ کښې او د مرګ په سیوري کښې ناست دى‪ ،‬ترڅو زمونږ پښې د امن په لره کښې راښکاره‬ ‫کړى‪.‬‬ ‫‪ ۸۰‬هغه ماشوم لوی شو او په روحیاتو کې پیاوړی شو او تر هغه ورځې پورې چې اسراییلو ته یې ښکاره شو په صحرا کې و‪.‬‬ ‫فصل ‪2‬‬ ‫‪۱‬ادؤ په هغو ورځو کښے دد قیصر اوګستوس یو فرمان راغے چه دد ټولى دونیا نه ټیکس اخستلے شى‪.‬‬ ‫‪( ٢‬او دا مالیه په لومړي ځل هغه وخت جوړه شوه کله چې کرینیوس د سوریې والي و)‪.‬‬ ‫صول ترې اخستلے شى‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ هر یو خپل ښار ته لړل چه مح و‬ ‫‪ ٤‬ادؤ یووسف هم دد ګیلیل نه دد ناصرت دد ښار نه یهوداه ته لړو‪ ،‬دد داؤد ښار ته چه بیت لحم ویل کیږى( ‪.‬ځکه چې هغه د داود د کورنۍ او‬ ‫نسب څُه و)‪:‬‬ ‫‪5‬د مریم سره مالیه اخیستل د هغه د میړه میرمنې سره ‪ ،‬د ماشوم سره لوی وي‪.‬‬ ‫‪۶‬نو داسې وشول چې کله چې هغوئ هلته وو نو هغه ورځې پوره شوې چې د هغې د زېږېدو وړ وى‪.‬‬

‫‪48‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪۷‬هغې خپل اولنی زوی راوغوښتو‪ ،‬هغه یې په جامو کې وتړلو او په یوه چرګه کې یې کېښود ‪.‬ځکه چې په هوټل کې د هغوی لپاره ځای نه‬ ‫و‪.‬‬ ‫‪۸‬او په همغه وملک کښې شپون هم په پټى کښے ناست ووو او د شپې به یې د خپلو رمو څارنه کوله‪.‬‬ ‫‪۹‬او ګورئ‪ ،‬د ما للک وخدائ فرښته په هغوئ باندې راغله او د ما للک وخدائ جلل د هغوئ په شاوخوا کښې ځلنده شو‪ ،‬او هغوئ سُت‬ ‫وېرېدل‪.‬‬ ‫‪۱۰‬فرښتې هغوئ ته ووئیل‪” ،‬مه وېرېږئ‪ ،‬ځکه چې ګورئ‪ ،‬زۀ تاسو ته د لوئې خوشحالۍ زیرے درکوم چې ټولو خلقو ته به وي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ځکه چې نن ستاسو دپاره د داود په ښار کښې یو نجات ورکوونکى پېدا شوے دے‪ ،‬چې مسیح ما للک دے‪.‬‬ ‫‪12‬دا به تاسو ته یوه نښه وي ‪.‬تاسو به هغه ماشوم ومومئ چې په جامو کې پوښل شوي‪ ،‬په یوه چرګ کې پروت دی‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ناڅاپه د فرښتې سره د آسماني لښکر یوه ډله وه چې د وخدائ پاک ستاینه یې کوله او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪۱۴‬د وخدائ پاک جلل په اووچت دے‪ ،‬ادؤ په زمکه امن‪ ،‬د خلقو سره نیکى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او داسې وشول چې څنګه فرښتې د هغوئ نه آسمان ته تللې وې‪ ،‬شپون یو بل ته ووئیل‪” ،‬راځئ چې اوس بیت لحم ته لړ شو او دا څۀ‬ ‫وګورو چې څۀ پېښ شوى دى‪ ،‬چې ما للک وخدائ پرې خبر کړے دے ‪.‬موږ‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬هغوئ په بیړه ورغلل ادؤ مریم ادؤ یووسف ادؤ هغه ماشوم ئے ولیدل چه په چرګ کښے پروت وو‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬کله چه هغوئ دا ولیدل نو دد دے بچى په باره کښے هغوئ ته هغه خبره ئے بیان کړه‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او ټولو هغوئ چې دا واورېدل هغوئ په هغو خبرو حیران شول چې څۀ شپون ورته وئیلى ووو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬خو مریم دا ټول څیزونه ساتل او په خپل زړۀ کښې یې سوچ کولو‪.‬‬ ‫‪٢۰‬ادؤ شپوون واپس لړل ادؤ دد وخدائے ثنا او ثنا ئے دد هر څۀ دد پاره چه هغوئ اوریدلى اؤ لیدلے ووو‪ ،‬لکه څنګه چه هغوئ ته وئیلى شوى ووو‪.‬‬ ‫ایسى کېښودو‪ ،‬چې د هغې په رحم کښې د پېدا کېدو نه مُکښې د‬ ‫سنت کولو اته ورځې پوره شوې‪ ،‬نو د هغۀ نوم‬ ‫‪٢۱‬کله چې د ماشوم د و‬ ‫ى‬ ‫فرښتې په نوم نوم کېده‪.‬‬ ‫موسى د شریعت په مطابق د هغې د پاکولو ورځې پوره شوې‪ ،‬نو هغوئ هغه یروشلم ته راوستو چې هغه څښتن ته وړاندې‬ ‫‪٢٢‬کله چې د‬ ‫ى‬ ‫کړي‪.‬‬ ‫‪ ٢۳‬لکه څنګه چې د څښتن په قانون کې لیکل شوي دي‪ ،‬هر هغه نارینه چې رحم پرانیزي هغه به د څښتن لپاره مقدس بلل کیږي‪.‬‬ ‫‪٢۴‬او د ما للک وخدائ په شریعت کښې چې فرمائیلى شوى دى‪ ،‬یوه جوړه کوتره یا دوه د کبوتر قرباني کول‪.‬‬ ‫‪٢۵‬ادؤ ګورئ په بیتو ال ومقدس کښے یو سړے وو چه نوم یې شمعون وو ‪.‬او هماغه سړی صادق او متقی و‪ ،‬د اسراییلو د تسلیت په تمه وو ‪:‬‬ ‫او روح القدس په هغه باندې و‪.‬‬ ‫‪٢۶‬ادؤ دد ورو وح القودس په ذریعه هغۀ ته دا وښودلے شو چه هغه دد مرګ نه لیدلے شى‪ ،‬تر څو چه هغه دد ما للک مسیح لیدلے نۀ وى‪.‬‬ ‫ایسى راوستو دد هغۀ دد پاره دد شریعت مطابق امل وکړو‪.‬‬ ‫‪ ٢۷‬هغه د روح په وسیله معبد ته راغى او کله چه مور او پلر ماشوم‬ ‫ى‬ ‫‪٢۸‬بیا هغۀ هغه په غېږ کښې ونیولو او د وخدائ پاک برکت یې ورکړو او وې فرمایل‪:‬‬ ‫‪ ٢۹‬ما للکه وخدایه‪ ،‬اوس خپل بنده ته د خپل کلم په مطابق په سلمتیا سره لړ شه‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ځکه زما سترګو ستا خلصون لیدلی دی‪،‬‬ ‫‪ ۳۱‬کوم چې تا د ټولو خلکو په مخ کې چمتو کړی دی‪.‬‬ ‫‪ ۳٢‬د غېریهودیانو د رڼا کولو رڼا او ستا د بنى السرائیلو جلل‪.‬‬ ‫‪۳۳‬یوسف او د هغه مور په هغه څه حیران شول چې د هغه په اړه ویل شوي وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬شمعون هغوئ ته برکت ورکړو او خپلې مور مریم ته یې ووئیل‪” ،‬ګوره‪ ،‬دا ماشوم په بنى السرائیلو کښې د ډېرو د زوال او راپاڅېدو‬ ‫دپاره تیار شوى دى ‪.‬او د یوې نښې لپاره چې په مقابل کې به یې خبرې وشي‪.‬‬ ‫‪( ۳۵‬هو‪ ،‬یوه توره به ستا په خپل نفس هم سوري کړي )چې د ډیرو زړونو فکرونه څرګند شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬د اسیر د قبیلې د فانوایل لور یوه انا وه‪ ،‬چې یوه پېغمبره وه‪ ،‬هغه د ډېر امر لرونکې وه او د خپل پېغلتوب څُه اوه کاله یې د یوه مېړه‬ ‫سره ژوند کاوه‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪۳۷‬ادؤ هغه د څلویښتو کالو کونډه وه چه دد وخدائے دد وخدائے نه لړه نۀ وه بلکه دد وخدائے ابادت به ئے شپه او ورځ په روژه نیولو اؤ ابادت‬ ‫کولو‪.‬‬ ‫‪۳۸‬هغې په هماغه شېبه کې د څښتن شکر ادا کړ او ټولو ته یې د هغه په اړه وویل چې په بیت المقدس کې د خلصون په لټه کې وو‪.‬‬ ‫‪۳۹‬کله چې هغوئ د ما للک وخدائ د شریعت په ومطابق ټول کارونه سرته ورسول‪ ،‬نو هغوئ ګلیل ته واپس خپل ښار ناصرت ته لړل‪.‬‬ ‫‪۴۰‬ادؤ ماشوم لوئے شو ادؤ په وروح کښے مضبوط شو‪ ،‬دد لحکمت نه ډک شو ادؤ دد وخدائے فضل په هغۀ وو‪.‬‬ ‫‪۴۱‬نو د هغۀ مور او پلر هر کال د فسحې په اختر کښې یروشلم ته تلل‪.‬‬ ‫‪۴٢‬کله چې هغه د دولسو کالو وو‪ ،‬نو هغوئ د اختر د دستور سره سم یروشلم ته لړل‪.‬‬ ‫ایسى په یروشلم کښې پاتې شو ‪.‬یوسف او د هغه مور په دې‬ ‫‪۴۳‬کله چې د هغوئ ورځې پوره شوې‪ ،‬کله چې هغوئ واپس راغلل نو ماشوم‬ ‫ى‬ ‫نه پوهیدل‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬خو هغوئ دا ګمان وکړ چه هغه په جماات کښے وى نو دد یوے ورځى په سفر لړل ‪.‬او هغه د خپلو خپلوانو او آشنایانو په مینځ کې‬ ‫لټول‪.‬‬ ‫و‬ ‫د‬ ‫‪ ٤٥‬کله چه هغوئ هغه ونه موند نو بیا بیتو ال ومقدس ته لړل اؤ دد هغۀ لټونکے ئے‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬ادؤ دد دریو ورځو نه پس هغوئ هغه دد وخدائے په کور کښے ولیدو ادؤ دد ډاکټرانو په مینځ کښے ناست وو ادؤ دد هغوئ غوږ ئے نیولو ادؤ‬ ‫سوال ئے کول‪.‬‬ ‫‪ ٤۷‬ادؤ هر څوک چه دد هغۀ اوریدلے ووو هغوئ دد هغۀ په اقل ادؤ جوابونو حیران شول‪.‬‬

‫‪49‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫و‬ ‫چه”زوره‪ ،‬تا زمونږ سره دا څۀ سلوک وکړو؟ ګوره‪ ،‬ستا پلر او‬ ‫‪ ٤۸‬کله چه هغوئ هغه ولیدو نو حیران شول ادؤ دد هغۀ مور ورته ووئیل‬ ‫ما په غم کې ستا په لټه کې یو‪.‬‬ ‫‪ ٤۹‬هغۀ هغوئ ته ووئیل چه ”تاسو ما څنګه لټوئ؟ ایا تاسو نه پوهیږئ چې زه باید د خپل پلر په سوداګرۍ کې وم؟‬ ‫‪۵۰‬ادؤ هغوئ په هغه خبره نۀ پوهېدل چه هغۀ هغوئ ته وئیلى ووو‪.‬‬ ‫‪ ٥۱‬هغه دد هغوئ سره ښکته شو ادؤ ناصرت ته راغلو ادؤ دد هغوئ تابع شو‪ ،‬خو دد هغۀ مور دا ټولے خبرے په زړۀ کښے ساتلے ووو‪.‬‬ ‫‪ ٥٢‬ایس ى په لحکمت اؤ قد او دد وخدائے ادؤ دد انسان په فضل کښے زیات شو‪.‬‬ ‫دریم څپرکی‬ ‫‪۱‬اوس د تبریوس قیصر د پادشاهۍ په پنځلسم کال کې‪ ،‬پونټیوس پیلطس د یهودا والي وو‪ ،‬او هیرود د ګیلیل حاکم وو‪ ،‬او د هغه ورور‬ ‫فیلیپ د اتوریا او د تراکونیتس د سیمې حاکم وو‪ ،‬او لیزانیاس د ابیلین والي وو‪.‬‬ ‫یحیى ته ورسېدو‪.‬‬ ‫‪٢‬حناس او کائفا د مشر المامانو په توګه د وخدائ پاک کلم په صحرا کښې د زکریا زوئ‬ ‫ى‬ ‫‪۳‬ادؤ هغه د اوردن په غاړه ټول وملک ته راغے ادؤ دد وګناهوونو دد معافى دد پاره دد توبه دد بپتسمه واظ وکړ‪.‬‬ ‫‪۴‬لکه څنګه چې د ایسیاه پېغمبر د کلم په کتاب کښې لیکلے شوى دى‪ ،‬چې په دښته کښې د یو چا آواز راغلے دے‪ ،‬چې د ما للک وخدائ‬ ‫لره تیار کړه‪ ،‬د هغۀ لرې سمې کړه‪.‬‬ ‫‪۵‬هره دره به ډکه شي‪ ،‬هر غر او غونډۍ به ښکته کړل شي ‪.‬او کږې لرې به سمې شي‪ ،‬او کږې لرې به هموارې شي‪.‬‬ ‫‪۶‬او ټول انسانان به د وخدائ پاک نجات ووینى‪.‬‬ ‫‪ ۷‬بیا هغۀ هغو خلقو ته چه دد هغۀ نه بپتسمه اخستلے راغلے وو ووئیل‪ ،‬اے د مارانو نسله‪ ،‬تاسو ته چا خبردارے درکړے دے چه د‬ ‫راتلونکے غضب نه وتښتى؟‬ ‫‪۸‬نو له دې امله د توبې وړ مېوې راوباسئ او په خپل منځ کې دا مه وایئ‪ ،‬چې موږ خپل پلر ته ابراهیم لرو‪ ،‬ځکه چې زه تاسو ته وایم‪،‬‬ ‫چې خدای د دې کاڼو څُه د ابراهیم لپاره د اولد پیدا کولو توان لري‪.‬‬ ‫‪ ۹‬او اوس هم د ونو په ریښو کټه ایښودل شوې ده ‪:‬هر هغه ونه چې ښه میوه نه راوړي هغه پرې کړل شي او اور ته واچول شي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو خلقو د هغۀ نه تپوس وکړو‪” ،‬نو بیا څۀ وکړو؟‬ ‫‪ ۱۱‬هغۀ جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه”څوک چه دوه کوټے وى نو هغه چا ته ورکړى چه هیڅ نۀ لرى ‪.‬او هغه څوک چې‬ ‫غوښه لري هغه دې هم همداسې وکړي‪.‬‬ ‫‪۱٢‬بیا محصیلن هم راغلل چې بپتسمه واخلي او هغه ته یې وویل ‪:‬ای استاده‪ ،‬موږ څه وکړو؟‬ ‫‪۱۳‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬د هغه نه زیات مۀ اخلئ چې تاسو ته مقرر شوى دى‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬ادؤ سپاهیانو هم دد هغۀ نه تپوس وکړو ادؤ وئے وئیل چه”مونږ څۀ وکړو؟ هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬د هیڅ چا سره ظلم مه کوئ‪ ،‬نه په چا‬ ‫باندې دروغ تور لګوئ ‪.‬او په خپل معاش راضي اوسئ‪.‬‬ ‫زړونو کښے دد یوحنا خیال ووو چه هغه مسیح دے او که نه؟‬ ‫‪۱۵‬ادؤ لکه څنګه چه خلقو النتظار کړى ووو ادؤ دد ټولو خلقو په و‬ ‫‪ ۱٦‬یوحنا هغوئ ټولو ته جواب ورکړو چه زد ۀ تاسو ته په اوبو بپتسمه درکوم ‪.‬مګر زما څُه ډیر ځواکمن یو راځي‪ ،‬د هغه د بوټانو کڅوړه‬ ‫چې زه یې د خلصولو وړ نه یم ‪:‬هغه به تاسو ته د روح القدس او اور سره بپتسما درکړي‪:‬‬ ‫‪ ۱۷‬دد چا پندى دد هغۀ په لس کښے دے‪ ،‬او هغه به خپل زمکه پاکه کړى ادؤ غنم به په خپله کښے جمع کړى ‪.‬مګر هغه به هغه اور سوځوي‬ ‫چې نه اورېدونکی دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬ادؤ دد هغۀ په نصیحت کښے ډیر نور و‬ ‫څیزونه خلقو ته وړاندے کړل‪.‬‬ ‫‪۱۹‬خو د هغۀ د ورور فیلیپوس د ښځې هیرودیاس او د هغۀ د ټولو بدیو په وجه چې هیرودیس یې کړى ووو‪ ،‬د هغۀ له خوا هغه ملمت شو‪.‬‬ ‫یحیى په بند کښے بند کړو‪.‬‬ ‫‪٢۰‬ادؤ دد هر څۀ نه الوه دا هم زیاته کړه چه هغۀ‬ ‫ى‬ ‫ایسى هم بپتسمه واخسته او داا یې وکړه‪ ،‬آسمان پرانستل شو‪.‬‬ ‫چې‬ ‫شول‬ ‫پېښ‬ ‫‪٢۱‬کله چې ټولو خلقو بپتسمه واخسته نو داسې‬ ‫ى‬ ‫‪٢٢‬او ورو وح القودس په بدن کښې د کوترې په شان راښکته شو‪ ،‬او د آسمان نه یو آواز راغے چې وفرمائیل‪” ،‬ته زما ګران زوئ یې ‪.‬زه په تا‬ ‫ډیر خوښ یم‪.‬‬ ‫د‬ ‫ایسى په خپله هم دد دېرشو کالو په امر شروع شو اؤ دد یووسف زوئ ووو چه دد هیلي زوئ وو‪.‬‬ ‫‪٢۳‬ادؤ‬ ‫ى‬ ‫‪٢۴‬د متات زوئ وو‪ ،‬هغه د لوي زوئ ؤ‪ ،‬هغه د ملُي زوئ ؤ‪ ،‬هغه د جنا زوئ ؤ‪ ،‬هغه د یووسف زوئ ؤ‪.‬‬ ‫‪٢۵‬هغه د متتیاس زوی‪ ،‬هغه د اموس زوی‪ ،‬هغه د نعوم زوی‪ ،‬هغه د ایسلي زوی‪ ،‬هغه د ناګ زوی‪،‬‬ ‫‪٢۶‬هغه د معت زوی‪ ،‬هغه د متتیاس زوی‪ ،‬هغه د سمی زوی‪ ،‬هغه د یوسف زوی‪ ،‬هغه د یهودا زوی‪،‬‬ ‫‪٢۷‬هغه د یونا زوئ وو‪ ،‬هغه د ریسا زوئ ؤ‪ ،‬هغه د زروبابل زوئ ؤ‪ ،‬هغه د سلتئیل زوئ ؤ‪ ،‬هغه د نیري زوئ ؤ‪.‬‬ ‫‪٢۸‬هغه د ملُي زوئ ؤ‪ ،‬هغه د ادي زوئ ؤ‪ ،‬هغه د کوسام زوی ؤ‪ ،‬هغه د المودام زوی ؤ‪ ،‬هغه د ایر زوی ؤ‪،‬‬ ‫‪ ٢۹‬هغه د یوس زوی‪ ،‬هغه د الیعزر زوی‪ ،‬هغه د یوریم زوی‪ ،‬هغه د متات زوی‪ ،‬هغه د لوی زوی‪،‬‬ ‫‪۳۰‬هغه د شمعون زوئ وو‪ ،‬هغه د یهودا زوئ ؤ‪ ،‬هغه د یوسف زوئ ؤ‪ ،‬هغه د یونان زوئ ؤ‪ ،‬هغه د الیاقیم زوئ ؤ‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬هغه د میل زوی‪ ،‬هغه د مینان زوی‪ ،‬هغه د متتا زوی‪ ،‬هغه د ناتن زوی‪ ،‬هغه د داؤد زوی‪،‬‬ ‫‪ ۳٢‬هغه د یسي زوئ ؤ‪ ،‬هغه د اوبید زوئ ؤ‪ ،‬هغه د بواز زوئ ؤ‪ ،‬هغه د سلمون زوئ ؤ‪ ،‬هغه د ناسون زوئ ؤ‪،‬‬ ‫‪ ۳۳‬هغه د امیناداب زوئ ؤ‪ ،‬هغه د ارام زوئ ؤ‪ ،‬هغه د اسروم زوئ ؤ‪ ،‬هغه د فارس زوئ ؤ‪ ،‬هغه د یهوداه زوئ ؤ‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬هغه د یعقوب زوئ وو‪ ،‬د اسحاق زوئ ؤ‪ ،‬هغه د ابراهیم زوئ ؤ‪ ،‬هغه د تارا زوئ ؤ‪ ،‬هغه د نُور زوئ ؤ‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬هغه د ساروک زوی‪ ،‬هغه د راګو زوی‪ ،‬هغه د فلیک زوی‪ ،‬هغه د حبر زوی‪ ،‬هغه د سال زوی‪،‬‬ ‫‪ ۳۶‬هغه د قینان زوی‪ ،‬هغه د ارفکساد زوی‪ ،‬هغه د سم زوی‪ ،‬هغه د نو زوی‪ ،‬هغه د لمک زوی‪،‬‬ ‫‪50‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪ ۳۷‬هغه د متوسل زوی‪ ،‬هغه د حنوک زوی‪ ،‬هغه د یارد زوی‪ ،‬هغه د مالیل زوی‪ ،‬هغه د قینان زوی‪،‬‬ ‫‪ ۳۸‬هغه د انوس زوئ وو‪ ،‬هغه د سیت زوئ وو‪ ،‬هغه د آدم زوئ وو‪ ،‬چې د وخدائ پاک زوئ وو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪4‬‬ ‫ایسى دد ورو وح القودس نه ډک ووو ادؤ دد اوردن نه واپس راغے ادؤ دد ورو وح القودس په وسیله بیا صحرا ته لړو‪.‬‬ ‫‪۱‬ادؤ‬ ‫ى‬ ‫‪2‬څلوېښت ورځې د شیطان په ازمېښت کې پاتې کېدل ‪.‬او په هغه ورځو کې هغه هیڅ نه و خوړل ‪:‬او کله چې دوی پای ته ورسیدل‪ ،‬هغه‬ ‫وروسته وږی شو‪.‬‬ ‫‪۳‬البلیس ورته ووئیل‪” ،‬کۀ تۀ د وخدائ پاک زوئ یې نو دې تیږې ته وحکم راکړه چې دا ډوډۍ جوړه کړه‪.‬‬ ‫ایسى ورته جواب ورکړو چه ” لل و‬ ‫کل دى چه سړے به یواځي په ډوډئ ژوندى نۀ شى بلکه دد وخدائے په هر کلم ئے ژوند کوى‪.‬‬ ‫‪٤‬‬ ‫ى‬ ‫‪۵‬ادؤ البلیس هغه یو لوئ غره ته بوتلو ادؤ دد دونیا ټول بادشاهى ئے ورته په یو ځائے کښے وښودل‪.‬‬ ‫‪۶‬البلیس ورته ووئیل‪” ،‬زۀ به دا ټول طاقت تاته درکړم او د هغوئ جلل به درکوم‪ ،‬ځکه چې دا ما ته سپارلے شوى دى ‪.‬او هر چا ته به یې‬ ‫ورکوم‪.‬‬ ‫‪۷‬که ته زما ابادت وکړې نو هر څه به ستا شي‪.‬‬ ‫‪۸‬ایسى جواب ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ادئے شیطان زما نه شاته شه‪ ،‬ځکه چه لیکلى شوى دى چه دد خپل وخدائے وخدائے ابادت کوه‬ ‫ى‬ ‫ادؤ صرف دد هغۀ ابادت کوه‪.‬‬ ‫‪۹‬هغۀ هغه بیتو ال ومقدس ته راوغوښتو او د وخدائ پاک د وخدائ په سر یې کښېښودو ادؤ ورته یې ووئیل‪” ،‬که تۀ د وخدائ پاک زوئ یې‪ ،‬نو د‬ ‫دې ځائ نه ځان راکوز کړه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ځکه چه دا لیکلے شوى دى چه هغه به خپلو فرښتو ته وحکم درکړى چه تا ساتى‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او هغوئ به تا په خپلو لسونو کښې پورته کوى‪ ،‬داسې نۀ وى چې هر وخت ستا پښه په کاڼى باندې ولګوى‪.‬‬ ‫‪۱٢‬ایسى ورته جواب ورکړو‪” ،‬وائى چې ما للک وخدائ خپل وخدائ پاک مۀ ازموئ‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪۱۳‬ادؤ کله چه البلیس ټول آزمیښت ختم کړو نو دد یو موسم دپاره دد هغۀ نه لړو‪.‬‬ ‫ایسى دد وروح په قودرت کښے ګلیل ته واپس راغے ادؤ دد هغۀ په نزد په ټولو القو کښے دد هغۀ شهرت خور شو‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪۱۵‬ادؤ هغۀ دد هغوئ په ابادتُانو کښے تعلیم ورکړو ادؤ دد ټولو نه جلل ئے شو‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬هغه ناصرت ته راغلو چرته چه هغه لوئ شوى ووو ادؤ دد هغۀ دد رواج مطابق دد سبت په ورځ ابادت خانے ته لړو ادؤ دد لوستلو دپاره‬ ‫پاڅیدو‪.‬‬ ‫ایسى پېغمبر کتاب ورکړے شو ‪.‬او کله چې هغه کتاب خلص کړ نو هغه ځای یې وموند چې پکې لیکل شوي وو‪،‬‬ ‫ته‬ ‫هغۀ‬ ‫‪ ۱۷‬ادؤ‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫ى‬ ‫‪18‬د څښتن روح په ما باندې دی‪ ،‬ځکه چې هغه زه مسح کړی یم چې غریبانو ته د انجیل تبلیغ وکړم ‪.‬هغه زه رالیږلی یم چې مات شوي‬ ‫زړونه روغ کړم‪ ،‬بندیانو ته د خلصون تبلیغ وکړم‪ ،‬او ړندو ته د لید د بیرته راګرځولو لپاره‪ ،‬د زخمونو د خلصون لپاره‪،‬‬ ‫‪19‬د څښتن د منلو وړ کال تبلیغ کول‪.‬‬ ‫‪٢۰‬هغۀ کتاب بند کړو ادؤ بیا یې وزیر ته ورکړ ادؤ ناست ووو ‪.‬ادؤ دد ټولو هغوئ چه په ابادت خانے کښے ووو سترګے په هغۀ کښے ووو‪.‬‬ ‫‪٢۱‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬نن ورځ دا صحیفه ستاسو په غوږونو کښې پوره شوه‪.‬‬ ‫‪٢٢‬ادؤ ټولو دد هغۀ ګواهى ورکړه ادؤ دد هغۀ دد وخلے نه دد وخدائے دد کلم په شان حیران شول ‪.‬هغوی وویل ‪:‬ایا دا د یوسف زوی نه دی؟‬ ‫‪٢۳‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬تاسو به خامُا ما ته دا متل ووائى‪” ،‬طبیب‪ ،‬خپل ځان روغ کړه ‪:‬څۀ چې مونږ په کفرناحوم کښې اوریدلى دى‪،‬‬ ‫دلته هم په خپل وطن کښې وکړئ‪.‬‬ ‫‪٢۴‬هغۀ ووئیل‪” ،‬زۀ تاسو ته رښتیا وایم چې هیڅ یو پېغمبر په خپل وطن کښې قبول نۀ شى‪.‬‬ ‫‪٢۵‬خو زۀ تاسو ته رښتیا وایم چې په بنى السرائیلو کښې د الیاس په زمانه کښې ډېرې کونډې وې‪ ،‬کله چې آسمان درې کاله او شپږ میاشتې‬ ‫بند و او په ټوله وملک کښې لوئ قحط وو‪.‬‬ ‫‪٢۶‬خو الیاس په هغوئ کښې هیڅ یو ته نۀ ووو لیږل شوى بغیر د صیدا ښار سرپتا ته چې یوې کونډه ښځې ته‪.‬‬ ‫‪٢۷‬او د الیسیوس پېغمبر په وخت کښې په بنى السرائیلو کښې ډېر جذامران وو ‪.‬او هیڅ یو هم پاک نه شو‪ ،‬د نعمان سوریایي وژغورل شو‪.‬‬ ‫‪٢۸‬کله چې هغوئ چې په ابادت خانه کښې وو‪ ،‬دا خبرې واورېدې نو په قهر شول‪.‬‬ ‫‪ ٢۹‬ادؤ پاڅیدلو ادؤ هغه ئے دد ښار نه وشړلو ادؤ هغه ئے دد غونډئ ښوونکے ته بوتلو چرته چه دد هغوئ ښار جوړ شوى ووو‪ ،‬دد دے دد پاره چه‬ ‫هغوئ هغه په سر کښے راښکته کړى‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬خو هغه د هغوئ په مینځ کښے په خپله لر روان شو‪.‬‬ ‫‪۳۱‬ادؤ دد ګلیل ښار کفرنحوم ته راغلو ادؤ دد سبت په ورځ ئے تعلیم ورکړو‪.‬‬ ‫‪۳٢‬او هغوئ دد هغۀ په تعلیم حیران شول ځکه چه دد هغۀ کلم په قدرت سره ووو‪.‬‬ ‫‪۳۳‬په ابادت خانه کښے یو سړے وو چه دد ناپاک شیطان په روح کښے وو ادؤ په اووچت آواز ئے چغه کړه‪،‬‬ ‫‪34‬ووایه‪ ،‬موږ یوازې پریږده ‪.‬ای ایسی ناصری‪ ،‬مونږ له تا سره څه تعلق لرو؟ ایا ته راغلی یې چې موږ له منځه یوسو؟ زه تاسو پیژنم‬ ‫چې ته څوک یې؛ د خدای پاک‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪۳۵‬ایسى هغه ملمت کړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه ”چپ شه اؤ دد هغۀ نه بهر راځه ‪.‬او کله چې شیطان هغه په مینځ کې وغورځاوه‪ ،‬هغه د‬ ‫ى‬ ‫هغه څُه بهر راووت او هغه ته یې زیان ونه رساوه‪.‬‬ ‫‪۳۶‬هغوئ ټول حیران شول ادؤ په خپل مینځ کښے ئے ووئیل‪” ،‬دا څۀ خبره ده !ځکه چې هغه په اختیار او ځواک سره ناپاکو روحونو ته‬ ‫امر کوي او دوی بهر راوځي‪.‬‬ ‫‪۳۷‬ادؤ دد هغۀ شهرت دد وملک په هر ځائے کښے خپور شو‪.‬‬ ‫‪51‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪ ۳۸‬هغه دد ابادت خانے نه راووتو ادؤ د شمعوون کور ته ورننوتو ‪.‬او د شمعون د مېرمنې مور سُته تبه راورسېده ‪.‬او هغوئ هغه د هغې‬ ‫دپاره وغوښت‪.‬‬ ‫‪۳۹‬هغه د هغې په سر ودرېد او تبه یې ور وژړل ‪.‬او دا هغه لړه‪ ،‬او سمدستي هغه پاڅېده او د هغوی خدمت یې وکړ‪.‬‬ ‫‪۴۰‬کله چې نمر راښکته شو‪ ،‬نو ټول هغه کسان چې په مُتلفو ناروغیو اخته وو هغه یې هغه ته راوستل ‪.‬هغه خپل لسونه په هر یو باندې‬ ‫کېښودل او روغ یې کړل‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬ادؤ دد ډیرو نه شیطانان هم راووتل ادؤ چغے ئے ئے ووئیل چه تۀ دد وخدائے زوئے مسیح یې ‪.‬ادؤ هغۀ هغوئ ته غندنه وکړه چه دد خبرو‬ ‫کولو نه ئے پریښودل ځکه چه هغوئ پوهیدل چه هغه مسیح دے‪.‬‬ ‫‪۴٢‬کله چې ورځ شوه‪ ،‬نو هغه لړ او یو صحرا ته لړ او خلکو د هغه په لټه کې شو‪ ،‬هغه ته راغلل او هغه یې ودراوه چې د دوی څُه لړ‬ ‫نشي‪.‬‬ ‫و‬ ‫‪ ٤۳‬هغۀ هغوئ ته ووئیل چه ”زۀ باید دد خدائے بادشاهى په نورو ښارونو کښے هم بیان کړم‪ ،‬ځکه چه زد ۀ رالیږلے شوى یم‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬ادؤ هغۀ دد ګلیل په ابادتُانو کښے واظ وکړو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪5‬‬ ‫‪۱‬او داسې وشول چې څنګه چې خلقو په هغۀ باندې د وخدائ پاک د کلم د اورېدو دپاره فشار راوړو‪ ،‬نو هغه د ګنیسرت د جهیل په غاړه‬ ‫ودرېد‪.‬‬ ‫‪٢‬او دوه کشتۍ یې ولیدل چې د جهیل په غاړه ولړې وې‪ ،‬خو ماهیان له هغو څُه وتلي وو او خپل جال یې مینځل‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ هغه دد شمعوون په کشتئ کښے ورننوتو ادؤ ورته ئے دواا وکړه چه دد زمکې نه لږ وشى ‪.‬او هغه ناست شو او د کښتۍ څُه یې خلکو ته‬ ‫تعلیم ورکړ‪.‬‬ ‫‪۴‬کله چې هغۀ خبرې پرېښودلې نو شمعون ته یې ووئیل‪” ،‬ژورې ته لړ شه او خپلې جالونه د وچېدو دپاره راښکته کړه‪.‬‬ ‫‪ ٥‬شمعوون ورته جواب ورکړو چه”اوستاذه‪ ،‬مونږ ټوله شپه زحمت ګزار کړے دے خو هیڅ مو نۀ دى اخستى‪ ،‬خو ستا په خبره به زۀ به جال‬ ‫راکوز کړم‪.‬‬ ‫‪ ٦‬کله چه هغوئ دا وکړل نو دد ماهیانو یو لوئ ډله ئے کښل اؤ د هغوئ جال ئے مات کړل‪.‬‬ ‫‪۷‬او هغوئ خپلو ملګرو ته چې په بله کشتۍ کښې ووو اشاره وکړه چې راشئ او د هغوئ مدد وکړئ ‪.‬او هغوئ راغلل او دواړه کشتۍ یې‬ ‫ډکې کړې چې په ډوبېدو شروع شوې‪.‬‬ ‫ایسى په ګوډون ونښتو ادؤ ورته ئے ووئیل چه”زما نه لړ شه ‪.‬ځکه چې زه ګناهګار سړی یم‪ ،‬ای‬ ‫‪ ۸‬کله چه شمعون پطروس دا ولیدل نو دد‬ ‫ى‬ ‫څښتنه‪.‬‬ ‫‪۹‬ځکه چې هغه او ټول هغه څوک چې د هغۀ سره ووو د هغو کبانو په غېږ کښې چې هغوئ نیولى ووو حیران شو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ دد زبدى زامن یعقووب ادؤ یوحنا هم دد شمعوون سره ملګرى ووو ‪.‬ایسی شمعون ته وویل ‪:‬مه ویریږه ‪.‬له دې وروسته به ته سړي ونیسي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬کله چې هغوئ خپلې کشتۍ ځمکې ته راوړې نو ټول یې پرېښودل او د هغۀ پسې روان شول‪.‬‬ ‫ایسى ولیدلو په وخدائ پاک باندې‬ ‫چې‬ ‫چا‬ ‫وو‪،‬‬ ‫‪۱٢‬او داسې وشول چې کله هغه په یو ښار کښې ووو نو یو سړے یې ولیدو چې د جذام نه ډک‬ ‫ى‬ ‫پرېوتو او ورته یې ارض وکړو‪” ،‬ما للکه‪ ،‬که تۀ وغواړې نو ما پاک کړې‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغۀ خپل لس راوغوښتو ادؤ لمس یې کړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬زد ۀ غواړم‪ ،‬تۀ پاک شه ‪.‬او سمدلسه جذام د هغه څُه لړ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هغۀ هغۀ ته وحکم ورکړو چې هیچا ته نۀ وائى‪ ،‬خو لړ شه ادؤ خپل ځان کاهن ته وښایه او د خپل پاکولو دپاره پېش وکړه لکه څنګه چې‬ ‫موسى وحکم ورکړے ووو‪ ،‬د هغوئ دپاره د ګواهۍ دپاره‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪۱۵‬خو هرڅومره چې په بهر کې د هغه شهرت ډیر شو‪ ،‬او ډیر خلک د هغه د اوریدلو او د خپلو ناروغیو څُه د شفا ورکولو لپاره راټول‬ ‫شول‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ هغه خپل ځان بیا صحرا ته بوتلو ادؤ داا ئے وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ادؤ یوه ورځ چه هغۀ تعلیم ورکړو نو هلته فریسیان ادؤ دد شریعت االمان ناست ووو چه دد ګلیل‪ ،‬یهوداه ادؤ بیتو ال ومقدس دد هر ښار نه‬ ‫راووتل‪ ،‬ادؤ دد ما للک قدرت ‪.‬د دوی د درملنې لپاره حاضر وو‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪۱۸‬ادؤ وګوره‪ ،‬سړو یو سړے په کټ کښے راوستو چه په فالج اخته ووو‪ ،‬اؤ هغوئ دد هغه دد راوستلو اؤ دد هغۀ په وړاندے دد ښُولو وسیله‬ ‫ولټوله‪.‬‬ ‫‪۱۹‬کله چې د ګڼې ګوڼې په وجه هغوئ په کومه لره ونه موندل چې هغه دې دننه کړي‪ ،‬نو د کوټې په تُته لړل ادؤ هغه دد وخدائې نه دد خپل‬ ‫ایسى په مُکښې ښکته کړو‪.‬‬ ‫تُت په مینځ کښې دد‬ ‫ى‬ ‫‪٢۰‬کله چې هغۀ د هغوئ ایمان ولیدو نو هغۀ ته یې ووئیل‪” ،‬ستا ګناهونه دې معاف شول‪.‬‬ ‫‪٢۱‬ادؤ دد شریعت االمانو ادؤ فریسیانو بحث شروع کړو ادؤ وئے وئیل چه ”دا څوک دے چه کفر وائى؟ څوک ګناهونه معاف کولی شي مګر‬ ‫یوازې خدای؟‬ ‫زړونو کښے څۀ دلیل یئ؟‬ ‫‪ ٢٢‬خو کله چه‬ ‫ایسى دد هغوئ په خیال پوه شو نو هغوئ ته ئے جواب ورکړو چه ”تاسو په و‬ ‫ى‬ ‫‪ ٢۳‬ایا اسانه خبره ده‪ ،‬چې ووایې‪ ،‬ستا ګناهونه دې وبُښل شي؛ یا ووایه‪ ،‬پاڅېږه او ولړ شه؟‬ ‫‪٢۴‬خو د دې دپاره چې تاسو پوه شئ چې د انسان زوی په ځمکه باندې د ګناهونو د بُښلو واک لري‪( ،‬هغه د فالج ناروغ ته وویل )زه تا ته‬ ‫وایم چې پاڅېږه او خپله تُته پورته کړه او خپل کور ته لړ شه‪.‬‬ ‫د‬ ‫و‬ ‫‪٢۵‬هغه سمدستى د هغوئ په وړاندې پاڅېدو ادؤ په کوم ځائ کښے پروت ووو اؤ دد خدائے ثنا بیانولو سره خپل کور ته روان شو‪.‬‬ ‫صفت یې وکړو ادؤ دد ویرې نه ډک شول ادؤ وئے وئیل چه ”مونږ نن اجیبه و‬ ‫څیزونه ولیدل‪.‬‬ ‫‪٢۶‬هغوئ ټول حېران شول او د وخدائ پاک ثناء ل‬

‫‪52‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪٢۷‬د دې شیانو نه پس هغه لړو او د لوي په نوم یو محصول ورکوونکى یې ولید چې د ګمرک په چوکۍ ناست وو‪ ،‬هغۀ ورته ووئیل‪” ،‬‬ ‫ما پسې راځه‪.‬‬ ‫‪ ٢۸‬هغه ټول پریښودل ادؤ پاڅیدو ادؤ په هغۀ پسې روان شو‪.‬‬ ‫‪٢۹‬لیوي د هغۀ په خپل کور کښې یوه لویه مېلمستیا جوړه کړه او هلته د محصول اخستونکو او نورو خلقو یوه لویه ډله وه چې د هغوئ سره‬ ‫ناست وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬خو دد هغوئ االمانو ادؤ فریسیانو دد هغۀ دد ومریدانو لخلف چغے وکړو ادؤ وئے وئیل چه”تاسو دد محصیلنو ادؤ وګناهګارانو سره څۀ‬ ‫خوراک څښاک کوئ؟‬ ‫ایسى هغوئ ته په جواب کښے ووئیل چه ”څوک چه روغ دى هغوئ ته دد طبیب ضرورت نشته ‪.‬مګر هغه څوک چې ناروغه دي‪.‬‬ ‫‪۳۱‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ۳٢‬زد ۀ دد صادلقانو دد بللو دد پاره نۀ یم راغلے بلکه ګناهګارانو ته دد توبه دد پاره راغلے یم‪.‬‬ ‫یحیى شاګردان زیاتره روژه نیسي ادؤ دوااګانى کوى ادؤ دد فریسیانو ومریدان هم څۀ؟ خو ستا خوړل او څښل؟‬ ‫‪۳۳‬هغوئ ورته ووئیل‪” ،‬ولې د‬ ‫ى‬ ‫‪۳۴‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬آیا تاسو کولے شى چې د ناوې د کوټې ماشومان روژه ونیسي په داسې حال کښې چې زوم ورسره وي؟‬ ‫‪۳۵‬خو داسې ورځې به راشی چې زوم به د هغوئ نه وشړل شی او بیا به هغوئ په دې ورځو کښې روژه وی‪.‬‬ ‫‪ ۳٦‬هغۀ هغوئ ته یو مثال هم ورکړو ‪.‬هیڅوک د نوي کالي ټوټه په زاړه باندې نه اچوي ‪.‬که نه نو‪ ،‬نو دواړه کرایه کوي‪ ،‬او هغه ټوټه چې‬ ‫له نوي څُه اخیستل شوې وي د زاړه سره موافق نه وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬او هیڅوک هم نوی شراب په زړو بوتلونو کې نه اچوي ‪.‬که نه نو نوی شراب به بوتلونه مات کړي او توی شي او بوتلونه به له منځه‬ ‫یوسي‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬خو نوی شراب باید په نویو بوتلونو کې واچول شي ‪.‬او دواړه ساتل کیږي‪.‬‬ ‫‪۳۹‬هیڅ سړی هم چې زوړ شراب څښلی وي سمدلسه د نوي زړه نه غواړي‪ ،‬ځکه چې هغه وایي ‪:‬زوړ شراب ښه دی‪.‬‬ ‫شپږم څپرکی‬ ‫‪۱‬د اولنۍ سبت نه پس په دویم سبت کښې هغه د جوارو د کروندو نه تېرېده ‪.‬او د هغه شاګردانو د جوارو غوږونه وخوړل او په خپلو‬ ‫لسونو یې وخوړل‪.‬‬ ‫‪ ٢‬ځینو فریسیانو هغوئ ته ووئیل چه”تاسو هغه څۀ ولي کوئ چه دد سبت په ورځ کول روا نۀ دى؟‬ ‫‪۳‬ایسى هغوئ ته جواب ورکړو‪” ،‬آیا تاسو دا نۀ دى لوستى چې داؤد څۀ کړى ووو کله چې هغه وږى ووو او هغوئ چې د هغۀ سره ووو؟‬ ‫ى‬ ‫‪۴‬څنګه هغه د وخدائ پاک کور ته لړو او د شودې روټۍ یې واخستله او هغوئ ته یې هم ورکړه چې ورسره وو ‪.‬د کوم شی خوړل روا نه‬ ‫دی مګر یوازې د کاهنانو لپاره؟‬ ‫‪ ٥‬هغۀ هغوئ ته ووئیل چه”البن آدم هم دد سبت دد ورځى ما للک دے‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ دد بل سبت په ورځ هم هغه ابادت خانے ته ورننوتو ادؤ تعلیم ئے ورکړو ادؤ هلته یو سړے وو چه ښى لس ئے وچ شوى ووو‪.‬‬ ‫‪ ۷‬ادؤ دد شریعت االمانو ادؤ فریسیانو هغۀ ته کتل چه ایا هغه به دد سبت په ورځ روغ شى؟ تر څو په هغه باندې تور ولګول شي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬خو هغۀ دد هغوئ په خیالوونو پوه شو ادؤ هغه سړى ته ئے ووئیل چه لس ئے وچ شوى ووو‪ ،‬پاڅ شه ادؤ په مینځ کښے ودریږه ‪.‬او هغه‬ ‫پاڅېد او ولړ شو‪.‬‬ ‫ایسى هغوئ ته ووئیل چه ”زۀ تاسو نه یوه خبره کوم ‪.‬ایا د سبت په ورځ ښه کول روا دي که بد؟ د ژوند ژغورلو لپاره‪ ،‬یا د‬ ‫‪ ۹‬بیا‬ ‫ى‬ ‫ویجاړولو لپاره؟‬ ‫‪۱۰‬او هغه ټولو ته یې شاوخوا وکتل‪ ،‬هغه سړي ته یې وویل ‪:‬خپل لس اوږد کړه ‪.‬او هغه همداسې وکړل ‪:‬او د هغه لس د بل په څیر روغ‬ ‫شو‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او هغوئ د جنون نه ډک شول ‪.‬او یو له بل سره یې خبرې وکړې چې دوی د ایسی سره څه کولی شي‪.‬‬ ‫‪۱٢‬په هغو ورځو کښې داسې وشول چې هغه غرۀ ته د داا دپاره لړو او ټوله شپه یې د وخدائ پاک په دواا کوله‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې ورځ شوه نو هغۀ خپل ومریدان راوبلل‪ ،‬او د هغوئ نه یې دولس غوره کړل‪ ،‬چې هغوئ یې د رسولنو نوم هم ورکړو‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬شمعوون (چې هغۀ د پطروس نوم هم کېښودو )او د هغۀ ورور اندریاس‪ ،‬یعقووب او یوحنا‪ ،‬فیلیپ او بارتولمیو‪،‬‬ ‫‪۱۵‬متی او توماس‪ ،‬د الفیوس زوی یعقوب او شمعون چې زیلوټس نومیږي‪،‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ دد یهوداه ورور یعقووب ادؤ دد یهوداه السکریوت چه هم غدار وو‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغه د هغوئ سره راښکته شو ادؤ په میدان کښې ودرېدو‪ ،‬د هغۀ د ومریدانو ډله ادؤ د ټول یهودیه ادؤ یروشلم ادؤ د صور او صیدا د سمندر د‬ ‫ساحل نه دد خلقو یو لوئ ګڼه ګوڼه چه دد هغۀ اوریدلو له راغله ‪.‬او د دوی د ناروغیو څُه روغ شي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ادؤ هغوئ چه دد ناپاک ورو وحونو نه په تکلیف وو ادؤ روغ شول‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ ټول خلق دد هغۀ دد لمس کولو په لټه کښے ووو‪ ،‬ځکه چه دد هغۀ نه ښۀ راغله ادؤ ټول ئے روغ کړل‪.‬‬ ‫‪٢۰‬ادؤ هغۀ په خپلو ومریدانو سترګے پورته کړو ادؤ وئے وئیل‪” ،‬مبارک شه تاسو غریبانو‪ ،‬ځکه چه دد وخدائے بادشاهى ستاسو ده‪.‬‬ ‫‪ ٢۱‬بُتور یئ تاسو څوک چې اوس وږي یئ‪ ،‬ځکه چې تاسو به ډک شئ ‪.‬بُتور یئ تاسو چې اوس ژاړئ ‪:‬ځکه چې تاسو به وخورئ‪.‬‬ ‫‪ ٢٢‬بُتور یئ‪ ،‬کله چې خلک له تاسو څُه کرکه وکړي‪ ،‬او کله چې تاسو د خپل ملګري څُه جل کړي‪ ،‬تاسو ته سپکاوی وکړي او ستاسو‬ ‫نوم د انسان د زوی په خاطر د بد په توګه وباسي‪.‬‬ ‫‪ ٢۳‬په هغه ورځ خوشحاله اوسئ او په خوشحالۍ ټوپ کړئ‪ ،‬ځکه چې وګورئ‪ ،‬ستاسو اجر په آسمان کې لوی دی‪ ،‬ځکه چې د دوی پلرونو‬ ‫هم د پیغمبرانو سره همداسې کړي دي‪.‬‬ ‫‪ ٢٤‬خو افسوس په تاسو هغوئ مالداره !ځکه چې تاسو خپل تسلیت ترلسه کړی دی‪.‬‬ ‫‪٢۵‬افسوس په تاسو باندې چې ډک یې !ځکه چې تاسو به وږی شئ ‪.‬افسوس په تاسو چې اوس خندا !ځکه چې تاسو به ماتم وکړئ او ژاړئ‪.‬‬ ‫‪53‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪26‬افسوس په تاسو‪ ،‬کله چې ټول خلک ستاسو په اړه ښه ووایی !ځکه چې د دوی پلرونو د درواغو پیغمبرانو سره همداسې وکړل‪.‬‬ ‫‪ ٢۷‬خو زد ۀ تاسو ته وایم څوک چه اورئ‪ ،‬دد خپلو دشمنانو سره مینه کوئ ادؤ دد هغوئ سره نیکى کوئ څوک چه ستاسو نه نفرت کوى‪.‬‬ ‫‪ ٢۸‬هغوئ ته برکت ورکړئ څوک چې په تاسو لعنت وایي او د هغوئ دپاره داا وکړئ څوک چې تاسو نه کاروي‪.‬‬ ‫‪٢۹‬او هغه چا ته چې تا په یو ګال باندې ووهې هغه بل هم وړاندې کړه ‪.‬او هغه څوک چې ستا پوټکی واخلی هغه هم مه منع کوی چې ستا‬ ‫کوټ هم واخلی‪.‬‬ ‫‪30‬هر هغه سړی ته ورکړئ چې له تا څُه وغواړي ‪.‬او د هغه چا څُه چې ستاسو مالونه اخلي د هغوی څُه بیا پوښتنه مه کوئ‪.‬‬ ‫‪۳۱‬او لکه څنګه چې تاسو غواړئ چې خلک ستاسو سره وکړي‪ ،‬تاسو هم د هغوی سره هم همداسې وکړئ‪.‬‬ ‫‪۳٢‬ځکه که تاسو د هغوئ سره مینه کوئ څوک چې تاسو سره مینه لري‪ ،‬نو تاسو څۀ مننه کوئ؟ ځکه چې ګناهکاران هم د هغه چا سره‬ ‫مینه لري چې دوی سره مینه لري‪.‬‬ ‫و‬ ‫‪۳۳‬ادؤ که تاسو د هغوئ سره نیکى کوئ څوک چه ستاسو سره نیکى کوى نو تاسو څۀ شکر کوى؟ ځکه چې ګناهکاران هم همداسې کوي‪.‬‬ ‫‪۳۴‬ادؤ که تاسو هغوئ ته قرض ورکوئ دد چا نه چه تاسو دد ترلسه کولو اومید لرى نو تاسو څۀ و‬ ‫شکر لرى؟ ځکه چې ګناهکاران هم‬ ‫ګناهکارانو ته پور ورکوي ترڅو بیرته ترلسه کړي‪.‬‬ ‫‪35‬خو د خپلو دښمنانو سره مینه وکړئ‪ ،‬ښه کار وکړئ او پور ورکړئ‪ ،‬د بیا هیڅ شی په هیله ‪.‬او ستاسو اجر به لوی وي ‪ ،‬او تاسو به د‬ ‫لوی څښتن اولد اوسئ ‪:‬ځکه چې هغه د ناشکري او بدو سره مهربان دی‪.‬‬ ‫‪۳۶‬نو تاسو رحم وکړئ لکه څنګه چې ستاسو پلر هم رحم کوونکی دی‪.‬‬ ‫‪37‬قضاوت مه کوئ‪ ،‬او تاسو به قضاوت نه کوئ ‪:‬مه ملمتوئ‪ ،‬او تاسو به محکوم نه شئ ‪:‬بُښنه وکړئ‪ ،‬تاسو به وبُښل شي‪.‬‬ ‫‪38‬ورکړئ‪ ،‬دا به تاسو ته درکړل شي ‪.‬ښه پیمانه‪ ،‬فشار‪ ،‬او یو بل سره ولړزول‪ ،‬او تیریدل‪ ،‬خلک به ستاسو په سینه کې ورکړي ‪.‬ځکه چې‬ ‫په هماغه اندازه چې تاسو یې اندازه کوئ هغه به تاسو ته بیا اندازه شي‪.‬‬ ‫‪۳۹‬هغۀ هغوئ ته یو مثال ورکړو‪” ،‬آیا ړوند ړوند کولے شى؟ ایا دوی دواړه په کندې کې نه غورځیږي؟‬ ‫‪ ٤۰‬ومرید د خپل ما للک نه لوړ نۀ دے‪ ،‬خو هر څوک چه کامل دے دد خپل اوستاد په شان دے‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬او ولې د خپل ورور په سترګه کې هغه خنځه ګورې‪ ،‬خو ستا په خپل سترګه کې هغه تېږه نه پېژنې؟‬ ‫‪ ٤٢‬یا ته څنګه کولے شى چه خپل ورور ته ووایى چه وروره ما ته اجازه راکړه چه ستا په سترګه کښے خنجر راوباسى‪ ،‬حال دا چه ته په‬ ‫خپله سترګه کښے خنجر نه وینئ؟ ای منافقه‪ ،‬اول د خپل سترګي نه تېږه وباسه‪ ،‬بیا به په ښکاره ووینې چې د خپل ورور په سترګه کې هغه‬ ‫دانه را وباسه‪.‬‬ ‫‪ ۴۳‬ځکه چې ښه ونه خرابه مېوه نه راوړي ‪.‬نه فاسده ونه ښه میوه راوړي‪.‬‬ ‫‪۴۴‬ځکه چې هره ونه په خپله مېوه پېژني ‪.‬ځکه چې خلک د اغزو څُه انځر نه راټولوي‪ ،‬او نه د انګورو بوټي انګور راټولوي‪.‬‬ ‫‪45‬یو ښه سړی د خپل زړه د ښې خزانې څُه هغه څه راوړي چې ښه وي ‪.‬او یو بد سړی د خپل زړه د بدې خزانې څُه هغه څه راوړي‬ ‫چې بد دي ‪:‬ځکه چې د هغه د زړه د کثرت څُه خبرې کوي‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬ادؤ تاسو ولي ما ته ما للک وخدائ‪ ،‬ما للک وخدائ وایئ ادؤ هغه څۀ نۀ کوئ کوم چه زد ۀ وایم؟‬ ‫‪۴۷‬څوک چې ما ته راشي او زما خبرې واوري او امل پرې وکړي‪ ،‬زه به تاسو ته وښیم چې هغه د چا په شان دی‪:‬‬ ‫‪۴۸‬هغه د هغه سړي په شان دی چې یو کور یې جوړ کړ‪ ،‬ژور کیندل او بنسټ یې په یوه تیږه کېښود‪ ،‬او کله چې سیلب راغی‪ ،‬سیند په‬ ‫هغه کور باندې سُت ووهله‪ ،‬او هغه یې نه شو کولی‪ ،‬ځکه چې دا په یوه تیږه باندې تاسیس شوی‪. .‬‬ ‫‪۴۹‬خو هغه څوک چې اوري او امل نه کوي‪ ،‬د هغه سړي په شان دی چې بې بنسټه په ځمکه باندې کور جوړ کړي ‪.‬د هغه په مقابل کې‬ ‫سیند په زور سره ووهل‪ ،‬او سمدلسه راښکته شو ‪.‬او د هغه کور ویجاړتیا ډیره وه‪.‬‬ ‫څپرکی ‪7‬‬ ‫‪۱‬کله چې هغۀ د خلقو په اورېدونکے خپلې ټولې خبرې ختمې کړې نو کفرنحوم ته لړو‪.‬‬ ‫صلحى نوکر چه دد هغۀ ګران ووو ناروغه شو ادؤ دد مرګ دد پاره تیار ووو‪.‬‬ ‫‪٢‬ادؤ دد یو و‬ ‫ایسى خبره واورېده نو هغۀ ته یې دد ی وهودیانو مشران ورولېږل ادؤ ورته یې منت وکړو چې راشى ادؤ خپل نوکر روغ کړى‪.‬‬ ‫‪۳‬کله چې هغۀ دد‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫ایسى ته راغلل نو سمدستى ئے ورته وغوښتل اؤ ورته ئے ووئیل چه ”هغه دد چا دد پاره دا کار کوى‪.‬‬ ‫‪۴‬ادؤ کله چه هغوئ‬ ‫ى‬ ‫‪ ٥‬ځکه چه هغه زمونږ دد قوم سره مینه لرى ادؤ هغۀ ز ومونږ دد پاره یو ابادت خانه جوړه کړه‪.‬‬ ‫ایسى دد هغوئ سره لړو ‪.‬او کله چې هغه د کور څُه لرې نه و‪ ،‬نو مشر هغه ته ملګري ولېږل‪ ،‬هغه ته یې وویل ‪:‬ای مالکه‪ ،‬خپل‬ ‫‪ ٦‬بیا‬ ‫ى‬ ‫ځان مه ځوروه‪ ،‬ځکه چې زه د دې وړ نه یم چې ته زما د چت لندې ننوځي‪.‬‬ ‫‪ ۷‬نو ځکه ما خپل ځان د دې لئق نۀ ګڼلو چې تا ته ورشم‪ ،‬خو په یوه کلمه ووایه چې زما بنده به روغ شى‪.‬‬ ‫‪ ۸‬ځکه چه زد ۀ هم یو سړے یم چه دد الختیار نه ئے ومقرر کړم ادؤ زما دد سرکښے سرکښے شته ادؤ زد ۀ یو چا ته وایم چه لړ شه نو هغه لړ ‪.‬او‬ ‫بل ته‪ ،‬راشئ‪ ،‬او هغه راځي ‪.‬او زما بنده ته‪ ،‬دا وکړه‪ ،‬او هغه دا کوي‪.‬‬ ‫‪۹‬کله چې ایسی دا خبرې واورېدې نو حیران شو او هغه ته یې مخ واړوه او هغه خلکو ته یې وویل چې د هغه پیروي یې کوله‪ ،‬زه تاسو ته‬ ‫وایم چې ما دومره لوی ایمان نه دی موندلی‪ ،‬نه په اسراییلو کې‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ هغوئ چه رالیږلے شوى ووو نو کور ته واپس راغلو نو هغه نوکر روغ شو چه بیمار وو‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬بله ورځ هغه د ناین په نوم ښار ته لړو ‪.‬د هغۀ ډېر ومریدان د هغۀ سره لړل او ډېر خلق‪.‬‬ ‫‪۱٢‬کله چې هغه د ښار دروازې ته ورنژدې شو‪ ،‬نو هلته یو مړی راویستل شو چې د خپلې مور یوازینی زوی وو او هغه کونډه وه او د ښار‬ ‫ډېر خلک ورسره وو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې ما للک وخدائ هغه ولیده نو په هغې یې رحم وکړ او ورته یې ووئیل‪” ،‬مه ژاړه‪.‬‬ ‫‪54‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪ ۱٤‬بیا هغه راغے ادؤ دد یُچال ئے ته ئے لس ورکړ ادؤ هغوئ چه هغه ئے راوړلے ودریدل ‪.‬هغه وویل‪ ،‬ځوانه‪ ،‬زه تاته وایم‪ ،‬پاڅېږه‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ هغه څوک چه مړ وو پاڅیدو ادؤ په خبرو شروع ئے وکړو ‪.‬او هغه یې خپلې مور ته وسپارل‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او په ټولو باندې وېره راغله او هغوئ د وخدائ پاک ثنا وکړه او وې وئیل چې زمونږ په مینځ کښې یو لوئ پېغمبر راروان شوے دے ‪.‬‬ ‫او‪ ،‬دا چې خدای د خپلو خلکو لیدنه کړې‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬دد هغۀ دا خبرے په ټول یهوداه کښے اؤ په کښے په ټوله القه کښے خپور شو‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ادؤ دد یوحنا ومریدانو هغۀ ته دا ټول و‬ ‫څیزونه وښودل‪.‬‬ ‫ایسى ته یې ور واستول ادؤ ورته وئے وئیل چه”تۀ هغه څوک دے چه راشى؟ یا موږ د بل په‬ ‫او‬ ‫راوغوښتل‬ ‫یحیى دد هغۀ دوه ومریدان‬ ‫‪۱۹‬ادؤ‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫لټه کې یو؟‬ ‫‪٢۰‬کله چې هغه سړى هغۀ ته راغلل نو هغوئ ووئیل‪” ،‬یوحنا بپتسمه مونږ تا ته رالېږلے دے‪ ،‬او وې وئیل چې‪ ،‬ته هغه څوک یې چې‬ ‫راشى؟ یا موږ د بل په لټه کې یو؟‬ ‫وکړو ‪.‬او ډېرو ړوندانو ته یې سترګې ورکولې‪.‬‬ ‫‪ ٢۱‬په همغه ساات کښے هغۀ دد هغوئ دد ډیرو بیمارو‪ ،‬آفتونو او دد بدى رو وحونو الج و‬ ‫یحیى ته ووایه چه تاسو څۀ لیدلے او اوریدلى دى ‪.‬څنګه چې ړانده ویني‪،‬‬ ‫ایسى هغوئ ته جواب ورکړو چه ”خپلى لرى لړ شه ادؤ‬ ‫‪ ٢٢‬بیا‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫ګوډې چلېږي‪ ،‬جذامران پاکېږي‪ ،‬کاڼه اوري‪ ،‬مړي راژوندي کېږي‪ ،‬بې وزلو ته انجیل ویل کېږي‪.‬‬ ‫‪ ٢۳‬ادؤ بُتور دے هغه څوک چه په ما کښے بد نۀ شى‪.‬‬ ‫یحیى په حقله خبرې شروع کړې‪” ،‬تاسو دښتې ته د څۀ لیدو دپاره تللى وئ؟ یو سرک‬ ‫یحیى پېغمبران لړل نو هغۀ خلقو ته د‬ ‫‪٢۴‬کله چې د‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫د باد سره ولړزول؟‬ ‫‪ ٢٥‬خو تاسو د څۀ دد لیدلو دپاره بهر تللى یئ؟ یو سړی نرم کالي اغوستي؟ ګورئ‪ ،‬هغه څوک چې په زړه پورې جامې لري‪ ،‬او په زړه‬ ‫پورې ژوند کوي‪ ،‬د پاچا په محکمو کې دي‪.‬‬ ‫‪ ٢٦‬خو تاسو دد څۀ دد لیدلو دد پاره وتلئ؟ یو پیغمبر؟ هو‪ ،‬زه تاسو ته وایم‪ ،‬او د یو پیغمبر څُه ډیر څه‪.‬‬ ‫‪ ٢۷‬دا هغه دے چه دد چا په حقله کښے لیکلے شوى دى چه ګوره‪ ،‬زد ۀ ستا دد مخ نه خپل پېغمبر رالېږم چې ستا په مُکښې ستا لره تیاره‬ ‫کړى‪.‬‬ ‫یحیى بپتسمه ورکوونکى نه لوئ پېغمبر نشته‪ ،‬خو هغه‬ ‫د‬ ‫دى‬ ‫شوى‬ ‫پېدا‬ ‫نه‬ ‫ښځو‬ ‫د‬ ‫چې‬ ‫کښې‬ ‫هغو‬ ‫په‬ ‫چې‬ ‫وایم‬ ‫دا‬ ‫ته‬ ‫تاسو‬ ‫زۀ‬ ‫چې‬ ‫‪٢۸‬ځکه‬ ‫ى‬ ‫څوک چې د وخدائ پاک په بادشاهۍ کښې لږ وي هغه د هغۀ نه لوئ دے‪.‬‬ ‫یحیى په بپتسمه کښے وخدائے صادق ووو‪.‬‬ ‫‪ ٢۹‬ادؤ ټولو خلقو چه دد هغۀ اوریدلے ووو ادؤ محصول اخستونکو دد‬ ‫ى‬ ‫‪ ۳۰‬خو فریسیانو ادؤ وکیلنو دد وخدائے دد خپل ځان په ضد دد وخدائے مشوره رد کړه ادؤ دد هغۀ نه بپتسمه ئے نۀ شوه‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬ما للک وخدائ وفرمایل‪” ،‬نو بیا به زۀ د دې نسل سړو سره تشبیه کړم؟ او دوی څه ډول دي؟‬ ‫‪۳٢‬هغوی د هغو ماشومانو په شان دي چې په بازار کې ناست دي او یو بل ته غږ کوي او وایي چې موږ تاسو ته نلونه وویشتل او تاسو نڅا‬ ‫ونه کړه ‪.‬مونږ ستاسو په خاطر ماتم وکړ او تاسو نه دي ژړلي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬ځکه چې یوحنا بپتسمه ورکوونکی راغلی و چې نه ډوډۍ خوړله او نه شراب څښل ‪.‬او تاسو وایئ چې هغه شیطان لري‪.‬‬ ‫‪۳۴‬البن آدم راځى په خوراک څښاک ‪.‬او تاسو وایئ‪ ،‬چې ګورئ یو لوټمار او شراب خور‪ ،‬د محصول اخستونکو او ګناهکارانو ملګری!‬ ‫‪۳۵‬خو لحکمت د هغې د ټولو بچو حق دے‪.‬‬ ‫‪۳۶‬ادؤ یو فریسي دد هغۀ نه وغوښتل چه دد هغۀ سره وخوري ‪.‬بیا هغه د فریسي کور ته ورننوت او په غوښه کېناست‪.‬‬ ‫ایسى د فریسي په کور کښے په ډوډئ ناست ووو نو د اطرو یو‬ ‫‪۳۷‬ادؤ وګوره په ښار کښے یوه ښځه چه ګناهګاره وه چه پوهه شوه چه‬ ‫ى‬ ‫صندوق راوړو‪.‬‬ ‫‪۳۸‬ادؤ دد هغۀ شاته دد هغۀ په پښو ودرېدلو او په ژړا شو ادؤ دد هغۀ پښه ئے په اوښکو مینځل شروع کړل ادؤ دد هغۀ دد سر په ویښتانو ئے پاک‬ ‫کړل ادؤ دد هغۀ پښه ئے ښکل کړه ادؤ په اطر یې مسح کړل‪.‬‬ ‫‪۳۹‬کله چې هغه فریسي چې هغه ته یې بلنه ورکړې وه‪ ،‬دا ولیدل‪ ،‬نو په خپل ځان کې یې وویل« ‪:‬که دا سړی پېغمبر وای‪ ،‬نو دا به معلومه‬ ‫وای چې دا د چا او څنګه ښځه ده چې دې ته لس اچوي‪ ،‬ځکه چې هغه ګناهکاره ده‪.‬‬ ‫ایسى جواب ورکړو چه ”شمعون‪ ،‬زد ۀ تا ته یو څۀ خبره کول غواړم ‪.‬او هغه وویل‪ ،‬ماسټر‪ ،‬ووایه‪.‬‬ ‫‪٤۰‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ٤۱‬یو قرضدار وو چه دوه قرضدار ووو ‪:‬یو د پینځو سوو روپو قرضدار وو او بل پنځوس‪.‬‬ ‫‪ ٤٢‬کله چه دد هغوئ سره دد ورکولو دد پاره هیڅ نۀ ووو نو هغۀ هغوئ دواړه ئے معاف کړل ‪.‬نو ماته ووایه چې په دوی کې به کوم یو له هغه‬ ‫سره ډیره مینه ولري؟‬ ‫‪ ٤۳‬شمعوون جواب ورکړو چه”زما خیال دے چه هغه چاته ئے ډیر معاف کړى دى ‪.‬هغه ورته وویل ‪:‬تا سمه قضاوت وکړ‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬هغه ښځے ته مخ شو ادؤ شمعون ته ئے ووئیل‪” ،‬دا ښځه وینئ؟ زه ستا کور ته ننوتم‪ ،‬تا ماته د پښو لپاره اوبه ورنکړې‪ ،‬مګر هغې زما‬ ‫پښې په اوښکو وینځلې او د سر په ویښتو یې پاکې کړې‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬تا ما ته ښکلى نۀ دى راکړى‪ ،‬خو دا ښځه د کوم وخت نه چه زد ۀ راغلى یم زما د پښو ښکلولو نه پاتي شوى دى‪.‬‬ ‫‪ ۴۶‬تا زما سر په تېلو نه دی مسح کړی‪ ،‬خو دې ښځې زما پښې په اطر مسح کړی دی‪.‬‬ ‫‪ ٤۷‬نو زد ۀ تاته وایم چه دد هغے وګناهوونه چه ډیر دي معاف شول ‪.‬ځکه چې هغې ډیره مینه درلوده ‪:‬مګر څوک چې لږ بُښل کیږي‪ ،‬هغه لږ‬ ‫مینه لري‪.‬‬ ‫‪۴۸‬هغۀ هغې ته ووئیل‪” ،‬ستا ګناهونه معاف شول‪.‬‬ ‫‪ ٤۹‬ادؤ څوک چه دد هغۀ سره په ډوډئ کښے ناست ووو هغوئ په خپل مینځ کښے ووئیل چه”دا څوک دے چه وګناهوونه هم معاف کوى؟‬ ‫‪ ٥۰‬هغۀ ښځې ته ووئیل‪” ،‬ستا ایمان تا بچ کړى دى ‪.‬په سوله کې لړ شه‬

‫‪55‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫څپرکی ‪8‬‬ ‫‪۱‬بیا وروسته داسې وشول چې هغه په هر ښار او کلي کښے لړو او د وخدائ پاک د بادشاهۍ زیرے ئے بیانولو ادؤ هغه دولسو سره وو‪.‬‬ ‫‪٢‬ادؤ ځني ښځے چه دد بدروحانو ادؤ دد بیمارى نه روغ شوى ووو‪ ،‬مریم مګدلینى نومے ووو‪ ،‬دد دے نه اووۀ شیطانان راووتل‪.‬‬ ‫‪۳‬او د چوزا هیرودیس د مامور میرمن یوانا‪ ،‬سوزانا او نورو ډیرو کسانو چې د خپل مال نه یې د هغۀ خدمت کولو‪.‬‬ ‫‪۴‬کله چې ډېر خلک راغونډ شول او د هر ښار نه هغۀ ته راغلل‪ ،‬نو هغۀ داسې مثال ورکړو چې‪:‬‬ ‫‪۵‬یو کروندګر د خپل تُم د کرلو له پاره بهر ووت‪ ،‬کله چې یې کرل‪ ،‬ځینې یې د لرې په غاړه وغورځېدل ‪.‬هغه په پښو ودرېد او د هوا‬ ‫مرغانو هغه وخوړل‪.‬‬ ‫‪۶‬او ځینې په یوه تیږه باندې راپرېوتل ‪.‬او کله چې راښکته شو‪ ،‬نو وچ شو‪ ،‬ځکه چې د لندبل نشتوالی‪.‬‬ ‫‪۷‬او ځینې یې د اغزو په منځ کې راپرېوتل ‪.‬او د هغې سره اغزي راوتلي او هغه یې کلک کړل‪.‬‬ ‫‪۸‬ادؤ نور په ښۀ زمکه راپرېوتل ادؤ راښکته شو ادؤ سل چنده میوه راغله ‪.‬او کله چې هغه دا خبرې وکړې نو چغې یې وکړې‪ ،‬هغه څوک چې‬ ‫د اوریدلو غوږونه لري هغه دې واوري‪.‬‬ ‫‪۹‬د هغۀ شاګردانو ترې تپوس وکړو‪” ،‬دا مثال څۀ دے؟‬ ‫‪۱۰‬هغۀ ووئیل‪” ،‬تاسو ته د وخدائ پاک د بادشاهۍ په اسرارونو پوهه درکولے شى‪ ،‬خو نورو ته په لمثالونو کښې ‪.‬د دې لپاره چې دوی په‬ ‫لیدلو سره ونه ویني او په اوریدلو سره پوه نشي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬اوس مثال دا دی ‪:‬تُم د خدای کلم دی‪.‬‬ ‫‪12‬د لرې په غاړه هغه څوک دي چې اوري ‪.‬بیا شیطان راځي او د دوی له زړونو څُه دا کلمه لرې کوي ‪ ،‬ترڅو دوی باور وکړي او‬ ‫نجات ومومي‪.‬‬ ‫‪13‬هغه په ډبره کې هغه دي چې کله چې دوی اوري نو په خوښۍ سره یې قبول کړي ‪.‬او دا هیڅ ریښه نلري‪ ،‬کوم چې د یو څه وخت لپاره‬ ‫باور لري‪ ،‬او د آزموینې په وخت کې له منځه ځي‪.‬‬ ‫‪14‬او هغه څه چې د اغزو په مینځ کې راوتلي دي هغه دي چې کله یې اوریدلي دي ‪ ،‬بهر ځي او د دې ژوند په فکرونو ‪ ،‬شتمنیو او‬ ‫خوښیو کې ډوب شوي ‪ ،‬او هیڅ میوه بشپړولو ته نه راوړي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬خو په ښه زمکه کښے هغه څوک دى چه په صادقانه ادؤ نیک زړۀ کښے کلم اوریدلے شى ادؤ په صبر سره میوه ورکوى‪.‬‬ ‫‪۱۶‬هیڅ څوک چې شمع روښانه کړي‪ ،‬هغه په لوښي پوښ نه کړي او یا یې د بستر لندې کېږدي ‪.‬مګر دا په شمع باندې کیږدي ترڅو څوک‬ ‫چې ننوځي هغه رڼا وګوري‪.‬‬ ‫‪17‬ځکه چې هیڅ شی پټ نه دی‪ ،‬هغه به ښکاره نشي ‪.‬هیڅ شی به پټ نه وي‪ ،‬چې معلومه نه شي او بهر ته راشي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬نو پام کوئ چې تاسو څنګه اورئ‪ ،‬ځکه چې هر څوک چې لري هغه ته به ورکړل شي ‪.‬او څوک چې نه لري‪ ،‬د هغه څُه به حتی هغه‬ ‫څه واخیستل شي چې هغه یې لري‪.‬‬ ‫وروڼه هغۀ ته راغلل او د مطبوااتو دپاره یې د هغۀ نه راتلل‪.‬‬ ‫‪۱۹‬بیا د هغۀ مور او و‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫وروڼه بهر ولړ دى اؤ ستا دد لیدلو خواهش لرى‪.‬‬ ‫‪٢۰‬ادؤ په یقین سره هغۀ ته وئیل شوى ووو چه ”ستا مور اؤ ستا و‬ ‫وروڼه دا دى چه دد وخدائے کلم اورى ادؤ امل کوى‪.‬‬ ‫‪٢۱‬هغۀ جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬زما مور ادؤ زما و‬ ‫د‬ ‫‪٢٢‬ادؤ په یوه ورځ کښے هغه دد خپلو ومریدانو سره په کشتئ کښے لړو اؤ هغۀ هغوئ ته ووئیل چه ”راځئ چه دد جهیل بل طرف ته ځو ‪.‬او‬ ‫دوی پیل کړل‪.‬‬ ‫‪ ٢۳‬خو کله چه هغوئ په کشتۍ روان ووو نو هغه ویده شو ادؤ په جهیل کښے د باد طوفان راغے ‪.‬هغوی له اوبو ډک شول او په خطر کې‬ ‫وو‪.‬‬ ‫‪ ٢٤‬هغوئ هغۀ ته راغلل ادؤ هغه ئے راویښ کړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪”،‬ما للکه‪ ،‬آقا‪ ،‬مونږ هلک شو ‪.‬بیا هغه پاڅېد او د باد او د اوبو چغې‬ ‫وهلې‪ ،‬او دوی ودرېدل‪ ،‬او ارام شو‪.‬‬ ‫‪ ٢٥‬هغۀ هغوئ ته ووئیل چه ستاسو ایمان چرته دے؟ نو هغوئ په حیرانتیا سره یو بل ته ووئیل‪” ،‬دا څنګه سړے دے !ځکه چې هغه حتی‬ ‫بادونو او اوبو ته هم امر کوي او دوی د هغه اطاات کوي‪.‬‬ ‫‪٢۶‬ادؤ هغوئ دد ګدرینیانو وملک ته ورسیدل چه دد ګلیل په وړاندے دے‪.‬‬ ‫‪٢۷‬کله چې هغه ځمکې ته لړو نو د ښار نه بهر یو سړے د هغۀ سره ولیدو چې د ډېر وخت نه یې شیطانان وو او نه به یې جامې اغوستي‬ ‫وې او نه به په کوم کور کښې اوسېدې بلکې په قبرونو کښې به اوسېدل‪.‬‬ ‫د‬ ‫ایسى‪ ،‬دد وخدائے دد لوئے‬ ‫”اے‬ ‫چه‬ ‫ووئیل‬ ‫ئے‬ ‫آواز‬ ‫لوړ‬ ‫په‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫پریوتو‬ ‫ایسى ولیدلو نو چغے شو ادؤ دد هغۀ په مُکښے ئے‬ ‫‪ ٢۸‬کله چه هغۀ‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫زوئے زما سره څۀ تعلق؟ زه تاته داا کوم‪ ،‬ما مه ځوروه‪.‬‬ ‫‪( ٢۹‬ځکه چې هغه ناپاک روح ته امر کړی و چې د سړي څُه راووځي‪ ،‬ځکه چې ډیری وختونه یې هغه نیولی و‪ ،‬او هغه یې په‬ ‫زنځیرونو او بندونو کې تړلی و‪ ،‬هغه بندونه مات کړل او د شیطان څُه دښتې ته وشړل شو) ‪.‬‬ ‫ایسى دد هغۀ نه تپوس وکړو چه ”ستا نوم څۀ دے؟ او هغه وویل ‪:‬لښکر ‪:‬ځکه چې ډیری شیطانان په هغه کې داخل شوي وو‪.‬‬ ‫‪۳۰‬‬ ‫ى‬ ‫‪۳۱‬هغوئ دد هغۀ نه منت وکړو چه هغوئ ته دا وحکم نۀ ورکوى چه دد غره نه بهر لړ شى‪.‬‬ ‫‪۳٢‬هلته د غره په سر د خنزیرانو یوه رمه وه او هغوئ د هغۀ نه ګیله وکړه چې هغوئ ته د ننوتلو اجازه راکړى ‪.‬او هغوئ یې زغمل‪.‬‬ ‫‪۳۳‬بیا شیطانان د سړى نه ووتل ادؤ په خنزیرانو ورننوتل ادؤ هغه رمه په زوره دد جهیل ته دد ډووبى ځائے نه ډوبه شوه ادؤ ډوبه شوه‪.‬‬ ‫‪۳۴‬کله چې هغوئ چې هغوئ ته خوراک ورکړو چې څۀ شوى ووو نو هغوئ وتښتېدل او لړل او په ښار او وملک کښې یې ورته ووئیل‪.‬‬ ‫‪ ۳٥‬بیا هغوئ بهر لړل چه وګورى چه څۀ شوى دى ‪.‬هغه ایسی ته راغی او هغه سړی یې ولید چې شیطانان ترې وتلي وو‪ ،‬د ایسی په‬ ‫پښو کې ناست و‪ ،‬جامې یې اغوستې وې او په سم ذهن کې وو‪.‬‬ ‫‪۳۶‬هغوئ هم چې دا ولیدل هغوئ ته یې ووئیل چې هغه څوک چې په شیطانانو اخته وو څنګه روغ شوى دى‪.‬‬ ‫‪56‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪ ۳۷‬بیا د ګدرینیانو د وملک ټول خلقو د هغۀ نه منت وکړو چې د هغوئ نه لړ شى ‪.‬ځکه چې هغوی په ډیره ویره کې ونیول شول‪ ،‬او هغه‬ ‫کښتۍ ته لړ او بیرته راستون شو‪.‬‬ ‫ایسى هغه ئے لیږلو ادؤ ورته ئے‬ ‫خو‬ ‫واوسى‪،‬‬ ‫سره‬ ‫هغۀ‬ ‫د‬ ‫چه‬ ‫وغوښتل‬ ‫ئے‬ ‫نه‬ ‫هغۀ‬ ‫د‬ ‫و‬ ‫و‬ ‫وتلے‬ ‫شیطانان‬ ‫‪۳۸‬ادؤ هغه سړے چه دد څۀ نه‬ ‫د‬ ‫و د‬ ‫ى‬ ‫ووئیل‪،‬‬ ‫‪ ۳۹‬خپل کور ته ورشئ او وښایاست چې خدای څومره لوی کارونه کړي دي ‪.‬او هغه خپله لره لړه او په ټول ښار کې یې خپره کړه چې‬ ‫ایسی د هغه سره څومره لوی کارونه کړي دي‪.‬‬ ‫‪۴۰‬کله چې ایسی بیرته راستون شو نو خلکو په ډیره خوښۍ سره د هغه هرکلی وکړ ځکه چې هغوی ټول د هغه په انتظار وو‪.‬‬ ‫ایسى په پښو کښے پریوتو ادؤ ورته ئے ووئیل‬ ‫یایروس په نوم یو سړے راغے ادؤ هغه دد ابادت خانے مشر وو ادؤ هغه دد‬ ‫‪۴۱‬ادؤ وګوره دد و‬ ‫ى‬ ‫چه کور ته راشئ‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪ ٤٢‬ځکه چه دد هغۀ یوه یواځنى لور وه چه دد دولسو کالو په امر وه اؤ هغه مړۀ پروت وه ‪.‬خو کله چې هغه روان شو خلکو د هغه په ګڼه‬ ‫ګوڼه کې واچوله‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪۴۳‬ادؤ دد دولسو کالو نه یوه ښځه چه دد وینه بهیدله‪ ،‬دد خپل ټول ژوند په ډاکټرانو کښے تیر کړى ووو اؤ دد هغے نه هم شفا نۀ شوه‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬دد هغۀ شاته راغله ادؤ دد هغۀ دد جامو پولے ئے لمس کړو ادؤ سمدستى دد هغۀ وینه وبهیدله‪.‬‬ ‫ایسى ووئیل چه ”ما چا لمس کړ؟ کله چې ټولو انکار وکړ‪ ،‬پطروس او هغه څوک چې د هغه سره وو‪ ،‬وویل ‪:‬ای استاده‪ ،‬خلک تا‬ ‫‪٤٥‬‬ ‫ى‬ ‫راپاڅي او تا فشار راوړي‪ ،‬او ته ووایې چې ما ته چا لس ورکړ؟‬ ‫‪ ٤٦‬ایس ى ووئیل چه ”څوک ما لمس کړے دے‪،‬ځکه چه زد ۀ ګورم چه زۀ ئے د‬ ‫‪۴۷‬کله چې هغې ښځې ولیدل چې هغه پټه نه ده‪ ،‬هغه په ژړا راغله او د هغه په وړاندې راښکته شوه‪ ،‬هغې د ټولو خلکو په وړاندې هغه ته‬ ‫څرګنده کړه چې هغې ته په څه وجه لس ورکړ او څنګه سمدستي روغ شو‪.‬‬ ‫‪۴۸‬هغۀ هغې ته ووئیل‪” ،‬لوورې‪ ،‬ارام شه‪ ،‬ستا ایمان دې روغ کړې ‪.‬په سوله کې لړ شه‬ ‫‪۴۹‬هغه ل دا خبرې کولې چې د ابادت خانې د مشر د کور نه یو کس راغے او ورته یې ووئیل‪” ،‬ستا لور مړه شوې ده ‪.‬ستونزه نه ماسټر‪.‬‬ ‫ایسى دا واؤریدل نو هغۀ ته ئے جواب ورکړو چه ”مه مه ویریږه!‬ ‫‪ ٥۰‬خو کله چه‬ ‫ى‬ ‫‪ ٥۱‬کله چه هغه کور ته ورننوتو نو دد پطروس ادؤ یعقووب ادؤ یوحنا ادؤ دد وخدائے پلر ادؤ دد مور نه بغیر بل سړى ته ورننوتلو‪.‬‬ ‫‪ ۵٢‬ټولو وژړل او په ژړا شو‪ ،‬خو هغه وویل ‪:‬مه مه ژاړئ ‪.‬هغه مړه نه ده‪ ،‬خو ویده ده‪.‬‬ ‫‪۵۳‬ادؤ هغوئ په هغۀ خندل او خندا ئے وکړه ادؤ په دے پوهیدل چه هغه مړه ده‪.‬‬ ‫‪ ٥٤‬هغۀ هغوئ ټول بهر کړل ادؤ دد هغے لس ئے ونیولو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬نوکرى‪ ،‬پاڅ شه‪.‬‬ ‫‪ ۵۵‬بیا د هغې روح راغی او هغه سمدستي راپاڅېده او امر یې وکړ چې غوښه دې ورکړي‪.‬‬ ‫‪۵۶‬د هغې مور او پلر حیران شول‪ ،‬خو هغۀ هغوئ ته وحکم ورکړو چې هیڅ چا ته نۀ وائى چې څۀ شوى دى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪9‬‬ ‫‪۱‬بیا هغۀ خپل دولس ومریدان راوبلل ادؤ هغوئ ته ئے په ټولو شیطانانو ادؤ دد بیمارو دد الج کولو اختیار ورکړو‪.‬‬ ‫‪٢‬ادؤ هغۀ هغوئ دد وخدائے دد بادشاهئ واظ کولو ادؤ دد بیمارانو دد شفا دد پاره ولېږل‪.‬‬ ‫‪۳‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬د خپل سفر دپاره هیڅ څیز مه اخلئ‪ ،‬نۀ لوښي‪ ،‬نۀ لوښي‪ ،‬نۀ ډوډۍ‪ ،‬نۀ پیسې ‪.‬نه هم دوه کوټونه لري‪.‬‬ ‫‪ ٤‬ادؤ وکوم کور ته ورننوځئ‪ ،‬هلته پاتے شئ ادؤ له هغه ځائے ځئ‪.‬‬ ‫‪۵‬ادؤ څوک چه تاسو قبول نۀ کړى نو کله چه تاسو دد هغه ښار نه بهر لړ شى نو دد خپلو پښو دد دوړو نه دد هغوئ لخلف دد ګواهى دد پاره‬ ‫وڅښئ‪.‬‬ ‫ښارونو کښے لړل ادؤ دد زیرے زیرے ئے ادؤ هر چرته ئے شفا ورکوله‪.‬‬ ‫‪ ٦‬هغوئ لړل ادؤ په و‬ ‫د‬ ‫یحیى دد مړو نه ژوندے دے‪.‬‬ ‫چه‬ ‫و‬ ‫و‬ ‫شوى‬ ‫وئیل‬ ‫دا‬ ‫حقله‬ ‫په‬ ‫ځنو‬ ‫د‬ ‫چه‬ ‫ځکه‬ ‫شو‬ ‫حیران‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫شو‬ ‫خبر‬ ‫نه‬ ‫هغۀ‬ ‫د‬ ‫هیرودیس‬ ‫‪ ۷‬دد هغۀ دد هر څۀ خبر‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫و‬ ‫ى‬ ‫‪ ۸‬ادؤ دد ځنو نه چه الیاس راڅرګند شوى ووو ‪.‬او د نورو په اړه‪ ،‬چې یو پُوانی پیغمبر بیا راژوندي شوی‪.‬‬ ‫یحیى سر مې پرې کړے دے‪ ،‬خو دا څوک دے د چا په حقله دا داسې خبرې اورم؟ او هغه غوښتل چې هغه‬ ‫‪۹‬هیرودیس ووئیل‪” ،‬د‬ ‫ى‬ ‫وګوري‪.‬‬ ‫سولوونو چه واپس راغلل نو هغۀ ته ئے ټول هغه څۀ ووئیل چه هغوئ کړى ووو ‪.‬او هغه یې ونیولو او د بیت صیدا په نوم د ښار یو‬ ‫‪۱۰‬ادؤ ر و‬ ‫صحرا ته لړو‪.‬‬ ‫‪۱۱‬کله چې خلقو پوه شو نو د هغۀ پسې روان شول‪ ،‬هغۀ هغوئ ته د وخدائ پاک د بادشاهۍ په حقله خبرې وکړې او هغوئ ته یې چې د‬ ‫الج ضرورت ووو روغ کړل‪.‬‬ ‫‪۱٢‬کله چې ورځ په تیاره کیدو پیل شوه‪ ،‬نو دولس تنه راغلل او هغه ته یې وویل ‪:‬دا ډله لیرې کړه چې د شاوخوا کلیو او هیوادو ته لړ شي‬ ‫او د استوګنې ځای ونیسي او خواړه وخوري‪ ،‬ځکه چې موږ دلته په یو ځای کې یو ‪.‬صحرا ځای‬ ‫‪۱۳‬خو هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬تاسو هغوئ ته وخورئ ‪.‬هغوئ ووئیل‪” ،‬زمونږ سره نور هیڅ نشته مګر پنځه ډوډي او دوه کبان ‪.‬پرته له‬ ‫دې چې موږ لړ شو او د دې ټولو خلکو لپاره غوښه واخلو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ځکه چې هغوئ کابو پنځه زره سړى ووو ‪.‬او خپلو شاګردانو ته یې وویل ‪:‬د پنځوسو کسانو په ډله کې یې کښینئ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغوئ هماغسې وکړل او ټول یې کښېنول‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪ ۱٦‬بیا هغۀ هغه پینځۀ ډوډئ ادؤ دوه کبان واخستل اؤ آسمان ته ئے وکتل اؤ برکت ئے ورکړو اؤ ماتے ئے ورکړو اؤ ومریدانو ته ئے‬ ‫ورکړو چه دد خلقو په وړاندے ئے واچوى‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬هغوئ وخوړل ادؤ ټول ډک شول ادؤ دد هغو ټوټو نه ئے راویستلے شوے کوم چه دد هغوئ دد پاره پاتې ووو‪.‬‬ ‫‪57‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫کوو نو دد هغۀ ومریدان هم ورسره ووو ادؤ هغۀ دد هغوئ نه تپوس وکړو چه ”خلک څوک وایى چه زد ۀ یم؟‬ ‫‪ ۱۸‬کله چه هغه یواځے دواا و‬ ‫‪۱۹‬هغوئ په جواب کښې ووئیل‪” ،‬جان بپتسمه ورکوونکى !خو ځینې وایي‪ ،‬الیاس؛ او نور وایي‪ ،‬چې یو پُوانی پیغمبر بیا راژوندي شوی‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪٢۰‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬خو تاسو وایئ چې زۀ څوک یم؟ پطروس په ځواب کې وویل ‪:‬د خدای مسیح‪.‬‬ ‫‪٢۱‬هغۀ په سُتۍ سره هغوئ ته وحکم ورکړو او وحکم یې ورکړو چې دا خبره هیچاته مه کوئ‪.‬‬ ‫‪ ٢٢‬البن آدم به ډیر تکلیفونه ګالى ادؤ دد مشرانو ادؤ مشرانو المامانو ادؤ دد شریعت دد االمانو نه به رد شى ادؤ ووژلے شى ادؤ په دریمه ورځ به‬ ‫ژوندے پاتے شى‪.‬‬ ‫‪٢۳‬هغۀ ټولو ته ووئیل‪” ،‬که څوک زما پسې راشى نو د خپل ځان نه النکار دې وکړى‪ ،‬هره ورځ خپل صلیب پورته کوى او زما پسې‬ ‫راشى‪.‬‬ ‫‪ ٢٤‬ځکه څوک چه خپل ژوند بچ کړى هغه به د لسه ورکوى‪ ،‬خو څوک چه زما په خاطر خپل ژوند له لسه ورکوى نو هغه به هم بچ‬ ‫کړى‪.‬‬ ‫‪٢۵‬ځکه چې یو سړے څۀ فائده لرى‪ ،‬کۀ هغه ټوله دونیا وګټى‪ ،‬او خپل ځان له لسه ورکړى‪ ،‬او یا له مینځه لړ شى؟‬ ‫‪٢۶‬ځکه څوک چې په ما او زما په خبرو شرمېږى نو البن آدم به د هغۀ نه شرمېږى‪ ،‬کله چې هغه په خپل جلل‪ ،‬د خپل پلر او د مقدس‬ ‫فرښتو په شان راشى‪.‬‬ ‫‪ ٢۷‬خو زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه دلته یو څو کسان ولړ دى چه تر هغو به دد مرګ خوند نۀ شى تر څو چه هغوئ دد وخدائے بادشاهى نه وي‬ ‫لیدلے‪.‬‬ ‫‪٢۸‬او د دې خبرو نه اتیا ورځې پس هغه پطروس‪ ،‬یوحنا او یعقوب ونیولو او د داا دپاره غره ته لړو‪.‬‬ ‫‪ ٢۹‬ادؤ کله چه هغۀ دواا کوله نو دد هغۀ دد شکل شکل بدل شو ادؤ دد هغۀ جامے سپین ادؤ ځلنده شول‪.‬‬ ‫وسى ادؤ الیاس وو‪ ،‬خبرے وکړى‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ادؤ وګوره چه دد هغۀ سره دوه سړى چه وم ى‬ ‫‪ ۳۱‬څوک چې په جلل کې راڅرګند شو او د هغه د مړینې په اړه یې وویل چې هغه باید په بیت المقدس کې ترسره کړي‪.‬‬ ‫‪۳٢‬خو پطروس او هغه څوک چې د هغۀ سره ووو په خوب کښې سُت ووو‪ ،‬کله چې هغوئ پاڅېدل نو د هغۀ جلل او هغه دوه سړى چې د‬ ‫هغۀ سره ولړ وو ولیدل‪.‬‬ ‫ایسى ته ووئیل‪” ،‬ما للکه‪ ،‬دا زمونږ د پاره ښۀ ده چه دلته یوو ادؤ راځئ چه دري خیمه‬ ‫پطروس‬ ‫نو‬ ‫شول‬ ‫روان‬ ‫نه‬ ‫هغۀ‬ ‫‪۳۳‬ادؤ کله چه هغوئ دد‬ ‫ى‬ ‫جوړه کړو ‪.‬یو ستا لپاره‪ ،‬یو د موسی لپاره‪ ،‬او یو د الیاس لپاره ‪:‬نه پوهیږو چې هغه څه وویل‪.‬‬ ‫‪۳۴‬کله چې هغۀ دا خبرې کولې‪ ،‬ورېځ راغله او په هغوئ یې سیورے کړو‪ ،‬او هغوئ وېرېدل کله چې ورېځې ته ننوتل‪.‬‬ ‫‪۳۵‬او د ورېځې نه یو آواز راغے چې‪” ،‬دا زما ګران زوئ دے‪ ،‬هغه واورئ‪.‬‬ ‫‪۳۶‬کله چې دا آواز تېر شو نو ایسی یوازې وموندل شو ‪.‬هغوئ هغه نېژدې ساتلے ووو ادؤ په هغو ورځو کښے کوم و‬ ‫څیزونه چه هغوئ لیدلے‬ ‫وو هیڅ چا ته نۀ وائى‪.‬‬ ‫‪۳۷‬ادؤ په بله ورځ کله چه هغوئ دد غرۀ نه را وکوز شول نو ډیرو خلقو دد هغۀ سره وکتل‪.‬‬ ‫‪۳۸‬ادؤ وګوره دد جماات یو سړى چغے کړے دے ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ما للکه‪ ،‬زما زوئے ته وګوره‪ ،‬ځکه هغه زما یواځنى بچى دے‪.‬‬ ‫‪۳۹‬ادؤ وګوره یو وروح هغه نیولے دے ادؤ ناڅاپه چغې وهى ‪.‬او دا هغه وخورئ چې هغه بیا ځلیږي‪ ،‬او هغه په سُتۍ سره له هغه څُه لرې‬ ‫کوي‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬او ما ستا په ومریدانو وغوښت چه هغه ئے وباسى ‪.‬او دوی نشو کولی‪.‬‬ ‫ایسى جواب ورکړو چه ”ادئے بے ایمانه ادؤ ګمراه وکوم نسل‪ ،‬زد ۀ به تر څو ستاسو سره یم ادؤ تاسو به زد ۀ زغمم؟ خپل زوی دلته راوړه‪.‬‬ ‫‪٤۱‬‬ ‫ى‬ ‫‪۴٢‬کله چې هغه ل راروان و‪ ،‬شیطان هغه را ښکته کړ او وغورځاوه ‪.‬ایسی هغه ناپاک روح وګرځاوه او ماشوم یې روغ کړ او بیرته یې‬ ‫خپل پلر ته وسپارلو‪.‬‬ ‫و‬ ‫‪۴۳‬ادؤ هغوئ ټول دد وخدائے په قدرت کښے حیران شول ‪.‬مګر په داسې حال کې چې دوی هر یو د ایسی په ټولو کارونو حیران وو‪ ،‬هغه‬ ‫خپلو شاګردانو ته وویل‪:‬‬ ‫‪ ۴۴‬پرېږدئ چې دا خبرې ستاسو غوږونو ته ورسېږي‪ ،‬ځکه چې د انسان زوی به د انسانانو په لس کې ورکړل شي‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬خو هغوئ په دے خبره پوه نۀ شول ادؤ دا دد هغوئ نه پټ ووو ادؤ هغوئ دا نۀ پیژندلے‪ ،‬ادؤ هغوئ دد هغۀ نه دد هغۀ نه دد هغۀ نه دد تپوس‬ ‫کولو نه ډاریدل‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬بیا دد هغوئ په مینځ کښے دا لنجه پیدا شوه چه په هغوئ کښے کوم یو لوے شى‪.‬‬ ‫ایسى دد هغوئ دد زړۀ په خیال کښے یو ماشوم واخستو ادؤ دد هغۀ سره ئے کیښودو‪.‬‬ ‫‪٤۷‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ٤۸‬هغوئ ته یې ووئیل چه هر څوک چه دا ماشوم زما په نوم قبول کړى هغه به ما قبول کړى ادؤ څوک چه ما قبول کړى هغه به قبول‬ ‫کړى چه زد ۀ رالیږلے یم‪ ،‬ځکه چه په تاسو ټولو کښے وړوکے دے هغه به لوئ شى‪.‬‬ ‫یحیى جواب ورکړو ادؤ وئے وئیل‪”،‬ما للکه‪ ،‬مونږ یو څوک ولیدل چه ستا په نوم شیطانان شى ‪.‬او موږ هغه منع کړ‪ ،‬ځکه چې هغه‬ ‫‪٤۹‬‬ ‫ى‬ ‫زموږ سره نه دی‪.‬‬ ‫ایسى ورته ووئیل چه ”هغه مه منع کوه ځکه چه هغه څوک چه ز ومونږ خلف نۀ دے هغه ز ومونږ طرفدار دے‪.‬‬ ‫‪٥۰‬‬ ‫ى‬ ‫‪۵۱‬ادؤ کله چه دد هغۀ دد راپاڅېدو وخت راغے نو هغۀ په ټینګه خپل مخ یروشلم ته دد تلو دپاره تیار کړو‪.‬‬ ‫‪۵٢‬او د هغۀ مُی ته پېغامران ورولېږل‪ ،‬نو هغوئ لړل او د سامریانو یو کلی ته ورننوتل چې د هغۀ دپاره تیاری وکړی‪.‬‬ ‫‪۵۳‬او هغوئ هغه قبول نۀ کړو ځکه چې د هغۀ مخ داسې وى لکه چې هغه به بیتو ال ومقدس ته لړ شى‪.‬‬ ‫‪ ٥٤‬کله چه دد هغۀ ومریدانو یعقووب ادؤ یوحنا دا ولیدل نو هغوئ ووئیل چه”ما للکه‪ ،‬ایا ته به وحکم راکړى چه د آسمان نه اور راښکته کړى اؤد‬ ‫هغه وسوزوو لکه څنګه چه الیاس وکړل؟‬ ‫‪ ٥٥‬خو هغۀ مخ راواړۀ ادؤ هغوئ ئے وغندل ادؤ ورته ئے ووئیل چه ”تاسو نۀ پوهیږئ چه تاسو دد څۀ روح یئ‪.‬‬ ‫‪58‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪۵۶‬ځکه چې د انسان زوی د دې لپاره نه دی راغلی چې د انسانانو ژوند تباه کړي‪ ،‬بلکې د هغوی د ژغورلو لپاره راغلی دی ‪.‬او بل کلي ته‬ ‫لړل‪.‬‬ ‫‪۵۷‬او داسې وشول چې کله هغوئ په لره روان ووو نو یو سړے هغۀ ته ووئیل‪” ،‬ما للکه‪ ،‬هر چرته چې ته لړې نو زۀ به ستا پسې راشم‪.‬‬ ‫‪۵۸‬ایسى ورته ووئیل‪” ،‬د ګیدړانو سورى دى ادؤ د مرغانو ځالے شته ‪.‬مګر د انسان زوی ځای نه لري چې خپل سر کېږدي‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪۵۹‬هغۀ بل ته ووئیل‪” ،‬ما پسې راځه ‪.‬خو هغه وویل ‪:‬څښتنه‪ ،‬ما ته اجازه راکړه چې لړ شم او زما پلر ښخ کړم‪.‬‬ ‫‪۶۰‬ایسى ورته ووئیل‪” ،‬پرېږده چې مړى ښخ کړى‪ ،‬خو ته لړ شه او د وخدائ پاک د بادشاهۍ واظ وکړه‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ٦۱‬یو بل هم ووئیل‪” ،‬ما للکه‪ ،‬زد ۀ به ستا تابعدار شم ‪.‬خو اجازه راکړئ چې لومړی هغوی ته چې زما په کور کې دي‪ ،‬الوداع وکړم‪.‬‬ ‫‪۶٢‬ایسى ورته ووئیل‪” ،‬هېڅ سړے هم چې خپل لس د جوار په طرف کښېږدى او شاته وګورى نو د وخدائ پاک د بادشاهۍ لئق نۀ دے‪.‬‬ ‫ى‬ ‫څپرکی ‪10‬‬ ‫‪۱‬د دې شیانو نه پس ما للک وخدائ نور اویا کسان هم مقرر کړل او هغوئ یې د خپل مخ نه مُکښې هر ښار او ځائ ته ولېږل‪ ،‬چرته چې‬ ‫هغه پُپله راتلل‪.‬‬ ‫‪٢‬نو هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬فصل ډېر دے‪ ،‬خو مزدوران لږ دي‪ ،‬نو تاسو د فصل ما للک وخدائ ته داا وکړئ چې هغه خپل فصل ته‬ ‫مزدوران راولېږى‪.‬‬ ‫‪۳‬خپلو لرو ته لړ شه‪ ،‬وګوره‪ ،‬زه تاسو د لیوانو په مینځ کې د پسونو په څیر لیږم‪.‬‬ ‫‪۴‬نه بوست‪ ،‬نه بکسه او نه بوټونه له ځان سره وړئ‪ ،‬او په لره کې چا ته سلم مه کوئ‪.‬‬ ‫‪۵‬ادؤ هر هغه کور ته چه تاسو ورننوځئ نو اول ووائئ چه په دے کور کښے سلمتیا وى‪.‬‬ ‫‪ ٦‬ادؤ که چرے دد سلمتى زوئے هلته وى‪ ،‬نو ستاسو سلمتى به په هغۀ کښے وى‪ ،‬کۀ نه‪ ،‬نو هغه به بیا تاسو ته راشى‪.‬‬ ‫‪۷‬ادؤ په همغه کور کښے پاتے شى ادؤ هغه و‬ ‫څیزونه وخورئ څۀ چه هغوئ ورکوى‪ ،‬ځکه چه مزدور دد هغۀ دد مزدورى لئق دے ‪.‬له کور‬ ‫څُه کور ته مه ځئ‪.‬‬ ‫‪۸‬ادؤ هر هغه ښار ته چه تاسو ورننوځئ او هغوئ تاسو قبول کړى نو هغه و‬ ‫څیزونه وخورئ چه ستاسو په وړاندے ایښودلے شى‪.‬‬ ‫‪۹‬او هغه ناروغان روغ کړئ چې په دې کښې دي او هغوئ ته ووایئ چې د وخدائ پاک بادشاهى تاسو ته نزدې شوې ده‪.‬‬ ‫‪۱۰‬خو وکوم ښار ته چې تاسو ورننوځئ اؤ هغوئ تاسو قبول نۀ کړى‪ ،‬نو د هغۀ په کوڅو کښې لړ شئ اؤ ووایئ‪:‬‬ ‫‪11‬حتی ستاسو د ښار هغه دوړې هم چې په موږ باندې راوتلې دي ‪ ،‬موږ ستاسو په مقابل کې پاک کوو ‪ ،‬سره له دې چې تاسو په دې ډاډه‬ ‫اوسئ چې د خدای پادشاهي تاسو ته نږدې شوې ده‪.‬‬ ‫‪ ۱٢‬خو زد ۀ تاسو ته دا وایم چه دا به په هغه ورځ د سدوم دد ښار نه زیات دد زغم وړ وى‪.‬‬ ‫‪13‬افسوس په تا د کورازین !افسوس په تا باندې‪ ،‬بیت صیدا !ځکه چې که په صور او صیدا کې هغه لوى کار شوى واى کوم چې په تاسو‬ ‫کې شوي دي‪ ،‬نو هغوئ ډېر پُوا پښیمانه شوي واى او په ټاټ او ایرو کې ناست وو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬خو دا به ستاسو په پرتله د صور او صیدا د ادالت په وخت کې د زغم وړ وي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او اے کفرناحوم‪ ،‬ته چې آسمان ته پورته شوې یې‪ ،‬دوزخ ته به غورځول شې‪.‬‬ ‫‪16‬هغه څوک چې تاسو اوري هغه زما اوري ‪.‬او هغه څوک چې تاسو ته سپکاوی کوي ما ته سپکاوی کوي ‪.‬او هغه څوک چې ما ته‬ ‫سپکاوی کوي هغه ته سپکاوی کوي چې ما رالېږلی دی‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ادؤ اویا کسان بیا په خوشحالى سره واپس راغلل ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ما للکه‪ ،‬ستا د نوم په وسیله شیطانان هم زمونږ تابع دى‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬ما شیطان ولیدلو چه دد آسمان نه دد برق په شان راښکته کیږى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ګوره‪ ،‬زه تاسو ته د مارانو او لړمانو د پښو کولو واک درکوم او د دښمن په ټول ځواک باندې واک درکوم ‪:‬او هیڅ شی به تاسو ته زیان‬ ‫ونه رسوي‪.‬‬ ‫‪20‬سره له دې چې په دې خوشحاله مه کوئ چې روحونه ستاسو تابع دي ‪.‬بلکه خوشحاله اوسئ‪ ،‬ځکه چې ستاسو نومونه په آسمان کې‬ ‫لیکل شوي دي‪.‬‬ ‫‪ ٢۱‬په هغه وخت کې ایسی په روح کې خوشحاله شو او ویې ویل ‪:‬ای پلره‪ ،‬د آسمان او ځمکې مالکه‪ ،‬زه ستا مننه کوم چې تا دا شیان د‬ ‫هوښیارانو او هوښیارانو څُه پټ کړل او ماشومانو ته یې ښکاره کړل ‪.‬ځکه چې دا ستا په نظر کې ښه ښکاریده‪.‬‬ ‫‪22‬ټول شیان زما د پلر لُوا ما ته سپارل شوي دي ‪:‬او هیڅوک نه پوهیږي چې زوی څوک دی مګر پلر ‪.‬او پلر څوک دی مګر زوی‪،‬‬ ‫او هغه څوک چې زوی به یې ښکاره کړي‪.‬‬ ‫‪ ٢۳‬هغۀ هغه خپلو ومریدانو ته مخ کړو ادؤ په پټه ئے ووئیل چه ”بُتور دى هغه سترګى چه هغه و‬ ‫څیزونه وینى چه تاسو وینئ‪.‬‬ ‫‪٢۴‬ځکه زد ۀ تاسو ته دا وایم چه ډیرو نبیانو ادؤ بادشاهانو دد هغه و‬ ‫څیزونو دد لیدلو شوق لرلو چه تاسو وینئ خو نۀ دى لیدلے ‪.‬او هغه څه‬ ‫واورئ چې تاسو یې اورئ او نه یې اوریدلي‪.‬‬ ‫‪ ٢٥‬ادؤ ګورئ چه یو وکیل پاتے شو ادؤ هغه ئے آزمیښت کړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪”،‬ما للکه‪ ،‬زد ۀ څۀ وکړم چه دد تل ژوندوون په میراث کړم؟‬ ‫‪٢۶‬هغۀ ورته ووئیل‪” ،‬په شریعت کښې څۀ لیکلى دى؟ تاسو څنګه لوستل کوئ؟‬ ‫‪٢۷‬هغۀ په جواب کښې ووئیل‪” ،‬تاسو د خپل وخدائ پاک سره د خپل ټول زړۀ‪ ،‬خپل ټول روح‪ ،‬په خپل ټول قوت او په خپل ټول اقل سره‬ ‫مینه کوئ ‪.‬او ستاسو ګاونډی د ځان په څیر‪.‬‬ ‫‪٢۸‬هغۀ ورته ووئیل‪” ،‬تا صحیح جواب ورکړے دے‪ ،‬دا وکړه نو ژوندے به شې‪.‬‬ ‫ایسى ته یې ووئیل‪” ،‬زما ګاونډى څوک دے؟‬ ‫‪٢۹‬خو هغه د خپل ځان د انصاف کولو اراده وکړه او‬ ‫ى‬ ‫ایسى جواب ورکړو چه ”یو سړے دد بیتو ال ومقدس نه یریحو ته راکوز شو ادؤ دد غلو په مینځ کښے ولویدو ادؤ دد هغۀ جامے ئے واخستلو‬ ‫‪۳۰‬‬ ‫ى‬ ‫ادؤ زخمي کړو ادؤ نیم مړ شو‪.‬‬ ‫‪59‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪ ۳۱‬په اتفاق سره په هغه لره یو کاهن راښکته شو او کله چې هغه ولید نو له بلې خوا تېر شو‪.‬‬ ‫‪۳٢‬همدارنګه یو لوي هم چې کله هغه په هغه ځائ کښې ووو راغلو او هغۀ ته یې وکتل او د بل طرف نه تېر شو‪.‬‬ ‫‪۳۳‬خو یو سامري چې په سفر روان وو هلته راغلو او چې کله هغه ولیدو نو په هغۀ یې رحم وکړ‪.‬‬ ‫‪۳۴‬هغۀ ته لړو ادؤ دد هغۀ زخمونه یې په تېلو او شرابو کښے بند کړل ادؤ په خپل ځناور ئے واچولو ادؤ یو سرائے ته ئے راوړو ادؤ دد هغۀ‬ ‫پالنه ئے وکړه‪.‬‬ ‫‪۳۵‬په سبا چې کله هغه لړو نو دوه روپۍ یې راواخېستلې او کوربه ته یې ورکړې او ورته یې ووئیل‪” ،‬د هغۀ خیال ساته ‪.‬او هر څه چې ته‬ ‫ډیر مصرف کړې‪ ،‬کله چې زه بیرته راشم‪ ،‬زه به تاته بیرته درکړم‪.‬‬ ‫‪۳۶‬اوس په دې دریو کښې کوم یو د هغۀ ګاونډى ووو چې د غلو په مینځ کښې وو؟‬ ‫‪۳۷‬هغۀ ووئیل‪” ،‬هغه څوک چې په هغۀ رحم وکړى ‪.‬بیا ایسی ورته وویل ‪:‬لړ شه او همداسی وکړه‪.‬‬ ‫‪۳۸‬ادؤ کله چه هغوئ روان ووو نو هغه یو کلي ته ورننوتو ادؤ دد مارتا په نوم یوه ښځه هغه په خپل کور کښے راغله‪.‬‬ ‫ایسى په پښو کښېناسته او د هغۀ کلم یې واورېد‪.‬‬ ‫‪۳۹‬د هغې یوه خور وه چې مریم نومېده‪ ،‬هغه هم د‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫‪ ٤۰‬خو مارتا د ډیرو لخدمت کولو نه تنګ شوه ادؤ هغۀ ته راغله اؤ ورته ئے ووئیل‪”،‬ما للکه‪ ،‬آایا تۀ پروا نۀ کوى چه زما خور ما دد لخدمت‬ ‫کولو د پاره یواځي پریښوده؟ نو ورته ووایه چې زما سره مرسته وکړي‪.‬‬ ‫ایسى جواب ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬مارتا‪ ،‬مارتا‪ ،‬ته د ډیرو څیزونو په باره کښے احتیاط کوى‪.‬‬ ‫‪٤۱‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ٤٢‬خو یو څیز ضروري دى او مریم هغه ښۀ برخه غوره کړې ده چې د هغې نه به نۀ شى اخستلے شى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪11‬‬ ‫‪۱‬ادؤ داسې پېښ شول چې کله هغۀ په یو ځائ کښې دواا کوله نو کله چې هغه ودرېدلو نو د هغۀ یو ومرید هغۀ ته ووئیل‪” ،‬ما للکه‪ ،‬مونږ ته دواا‬ ‫یحیى خپلو ومریدانو ته هم تعلیم ورکړو‪.‬‬ ‫کول وښایه لکه څنګه چې‬ ‫ى‬ ‫‪ ٢‬هغۀ هغوئ ته ووئیل چه ”کله چه تاسو دواا کوئ نو ووایئ چه ز ومونږ پلر چه په آسمان کښے دے‪ ،‬ستاسو نوم ومقدس وى ‪.‬ستاسو‬ ‫سلطنت راشي ‪.‬لکه څنګه چې په آسمان کې‪ ،‬په ځمکه کې ستاسو اراده پوره کیږي‪.‬‬ ‫‪۳‬زمونږ د ورځی ډوډئ راکړه‪.‬‬ ‫‪۴‬او زمونږ ګناهونه معاف کړه ‪.‬ځکه چې موږ هم هر هغه څوک بُښو چې زموږ پوروړی دی ‪.‬او موږ په فتنې کې مه راکاږه ‪.‬مګر موږ‬ ‫له شر څُه وژغورو‪.‬‬ ‫‪ ٥‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬په تاسو کښے به څوک یو ملګرى لرى ادؤ په نیمه شپه به هغۀ ته لړ شى ادؤ ورته به ووائى چه دوسته‪ ،‬ما ته‬ ‫دري ډوډئ راکړه‪.‬‬ ‫‪۶‬ځکه چې زما یو ملګرے په سفر کښې ما ته راغلے دے او ما د هغۀ په مُکښې هیڅ څیز نشته؟‬ ‫‪ ۷‬هغه به له دننه څُه ځواب ووایي او ووایي ‪:‬ما مه ځوروه‪ ،‬دروازه اوس بنده ده او زما ماشومان زما سره په بستر کې دي ‪.‬زه نشم کولی‬ ‫پورته شم او تاسو ته درکړم‪.‬‬ ‫‪ ۸‬زد ۀ تاسو ته دا وایم چه که څه هم هغه به پاڅیږى ادؤ هغه به نۀ ورکوى ځکه چه هغه دد هغۀ ملګرے دے‪ ،‬خو دد هغۀ دد ااجزى په وجه به‬ ‫هغه پاڅى ادؤ څومره چه ورته ضرورت وى هغه به ورکوى‪.‬‬ ‫‪۹‬ادؤ زد ۀ تاسو ته وایم چه وغواړئ نو تاسو ته به درکولے شى ‪.‬لټوئ‪ ،‬تاسو به ومومئ ‪.‬ټک وکړئ‪ ،‬او دا به تاسو ته پرانستل شي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ځکه هر څوک چه سوال کوى هغه ترلسه کوى ‪.‬او هغه څوک چې لټوي هغه ومومي ‪.‬او هغه څوک چې ټک کوي هغه به خلص شي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬کله چې یو زوئ ستاسو د پلر نه ډوډۍ وغواړي نو هغه به هغه ته یوه تیږه ورکړي؟ یا که هغه د کب څُه پوښتنه وکړي‪ ،‬ایا هغه د‬ ‫کب په بدل کې مار ورکوي؟‬ ‫‪12‬یا که هغه یوه هګۍ وغواړي‪ ،‬ایا هغه به هغه ته یو لړم وړاندې کړي؟‬ ‫‪13‬که تاسو بدکار یاست نو پوه شئ چې څنګه خپلو ماشومانو ته ښې ډالۍ ورکړئ ‪:‬ستاسو آسماني پلر به څومره نور روح القدس هغو ته‬ ‫ورکړي څوک چې د هغه څُه غوښتنه کوي؟‬ ‫‪ ۱٤‬هغۀ یو شیطان راویستلو ادؤ هغه ګونګے شو ‪.‬او داسې پېښ شول‪ ،‬کله چې شیطان بهر شو‪ ،‬ګونګۍ خبرې وکړې ‪.‬او خلک حیران‬ ‫شول‪.‬‬ ‫‪۱۵‬خو دد هغوئ نه ځینو وویل چه هغه دد شیطانانو دد مشر بعلزبول په وسیله شیطانان شى‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬ادؤ نورو هغوئ دد هغۀ په آزارولو ادؤ دد آسمان نه یوه نښانه غوښتله‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬خو هغۀ دد هغوئ په خیالونو خبر شو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه ”هر بادشاهى چه په خپلو کښې تقسیم شى نو تباه کیږى ‪.‬او یو کور د‬ ‫یو کور په مقابل کې ویشل شوی دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬که شیطان هم دد خپل ځان په خلف تقسیم شى نو دد هغۀ بادشاهى به څنګه وى؟ ځکه چې تاسو وایئ چې زه د بیلزبوب په وسیله‬ ‫شیطانان وباسم‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ که زد ۀ دد بعلزبول په وسیله شیطانان وباسم‪ ،‬نو ستاسو زامن دد چا په وسیله و‬ ‫شروع کوى؟ نو دوی به ستاسو قاضیان وي‪.‬‬ ‫‪٢۰‬خو کۀ زۀ د وخدائ پاک په ګوتو شیطانان وباسم نو بې له شکه د وخدائ پاک بادشاهى په تاسو راغله‪.‬‬ ‫‪٢۱‬کله چې یو زورور سړى په وسلو سمبال د خپلې ماڼۍ ساتنه کوي‪ ،‬د هغه مال په امن کې وي‪.‬‬ ‫‪٢٢‬خو کله چې د هغه نه یو زورور په هغۀ باندې راشى او په هغۀ باندې غالبه شى‪ ،‬نو هغه د هغۀ نه د هغۀ ټولې زغرې واخلى چې په کوم‬ ‫باندې یې یقین کړى ووو‪ ،‬او د هغۀ مالونه تقسیم کړى‪.‬‬ ‫‪ ٢۳‬هغه څوک چه زما سره نۀ دے هغه زما خلف دے‪ ،‬او هغه څوک چه زما سره نۀ راغونډىږى‪ ،‬تباه کوى‪.‬‬

‫‪60‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪٢۴‬کله چې ناپاک روح د یو سړى نه بهر شى نو هغه په وچو ځایونو کښې د آرام په لټه کښې ګرځى ‪.‬او هیڅ یې ونه موند‪ ،‬هغه وویل‪ ،‬زه‬ ‫به بیرته خپل کور ته راستون شم چې زه بهر راغلی یم‪.‬‬ ‫‪٢۵‬ادؤ کله چه هغه راشى نو هغه کښل شوى ادؤ سینګار شوى وى‪.‬‬ ‫‪ ٢٦‬بیا هغه لړو او د ځان نه زیات بد روحونه اوه نور هغه ته بوتلو ‪.‬او دوی ننوځي او هلته اوسیږي ‪:‬او د هغه سړي وروستی حالت د‬ ‫لومړي څُه ډیر خراب دی‪.‬‬ ‫‪ ٢۷‬کله چې هغۀ دا خبرې کولې نو د جماات یوې ښځې خپل غږ پورته کړو ادؤ هغۀ ته یې ووئیل‪” ،‬بُتور دى هغه رحم چې تا یې زېږولي‬ ‫او هغه بچى چې تا شیدولى دى‪.‬‬ ‫‪٢۸‬خو هغۀ ووئیل‪” ،‬بلکه‪ ،‬بُتور دى هغوئ چې د وخدائ پاک کلم واوري ادؤ امل یې کوى‪.‬‬ ‫‪٢۹‬کله چې خلق راټول شول نو هغۀ ووئیل‪” ،‬دا بد نسل دے‪ ،‬هغوئ یوه نښه لټوو ‪.‬او هیڅ نښه به ورته نه ورکول کیږي مګر د یونس‬ ‫پیغمبر نښه‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ځکه چې لکه څنګه چې یونس د نینوایانو لپاره نښه وه‪ ،‬نو د انسان زوی به هم د دې نسل لپاره وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬د جنوب ملکه به په قضاوت کې د دې نسل د سړو سره راپورته شي او دوی به محکوم کړي‪ ،‬ځکه چې هغه د سلیمان د حکمت اوریدلو‬ ‫لپاره د ځمکې له ډیرو برخو څُه راغلې وه ‪.‬او وګورئ‪ ،‬دلته د سلیمان څُه لوی دی‪.‬‬ ‫‪32‬د نینوا خلک به د دې نسل سره په قضاوت کې راپورته شي او دا به یې محکوم کړي ‪:‬ځکه چې دوی د یونس په تبلیغ توبه وکړه ‪.‬او‪،‬‬ ‫وګورئ‪ ،‬دلته د یونس څُه لوی دی‪.‬‬ ‫‪۳۳‬هیڅوک چې کله شمع روښانه کړي نو په پټ ځای کې یې نه اچوي‪ ،‬نه د بوشکې لندې‪ ،‬بلکې په شمع باندې‪ ،‬ترڅو چې دننه راشي هغه‬ ‫رڼا وویني‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬د بدن رڼا سترګه ده‪ ،‬نو کله چې ستا سترګه واحده وي‪ ،‬ستا ټول بدن هم له رڼا ډک وي ‪.‬خو کله چې ستا سترګې بدې وي‪ ،‬ستا بدن هم‬ ‫له تیارو ډک وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬نو پام کوه چې رڼا چې په تا کې ده هغه تیاره نه ده‪.‬‬ ‫‪۳۶‬که چېرې ستا ټول بدن له رڼا ډک وي او هیڅ برخه یې تیاره نه وي‪ ،‬نو ټول به د رڼا څُه ډک وي‪ ،‬لکه څنګه چې د شمعې رڼا تاته رڼا‬ ‫درکوي‪.‬‬ ‫‪۳۷‬کله چې هغه خبرې کولې‪ ،‬نو یو فریسي د هغه څُه وغوښتل چې د هغه سره ډوډۍ وخوري‪ ،‬نو هغه دننه شو او په ډوډی کې ناست وو‪.‬‬ ‫‪۳۸‬کله چې فریسي دا ولیدل نو حیران شو چې د ډوډۍ نه مُکې دې نه وینځلے‪.‬‬ ‫‪۳۹‬ما للک وخدائ هغۀ ته ووئیل‪” ،‬اوس فریسیان د پیالې اؤ لوښي بهر پاکوئ؟ خو ستا باطن د بې حیایۍ او شرارت څُه ډک دی‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬اى احمقانو‪ ،‬ایا هغه چا چې بهر جوړ کړى دى هغه یې هم نه دى جوړ کړى؟‬ ‫‪ ٤۱‬بلکه د هغو څیزونو خیرات ورکړئ کوم چې ستاسو سره دي ‪.‬او‪ ،‬وګورئ‪ ،‬ټول شیان ستاسو لپاره پاک دي‪.‬‬ ‫‪ ٤٢‬خو افسوس په تاسو د فریسیانو !ځکه چې تاسو د پودینې‪ ،‬ریو او هر ډول بوټو لسمه برخه اخلئ‪ ،‬او د قضاوت او د خدای په مینه کې‬ ‫تېر شئ ‪:‬دا باید تاسو ترسره کړي‪ ،‬او نور یې نه پریږدي‪.‬‬ ‫‪ ٤۳‬ادئے فریسیانو !ځکه چې تاسو په ابادت خانو کې لوړې څوکۍ خوښوئ او په بازارونو کې سلمونه خوښوئ‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬ادئے دد شریعت االمانو ادؤ فریسیانو ادئے منافقانو !ځکه چې تاسو د قبرونو په څیر یاست چې نه ښکاري‪ ،‬او هغه خلک چې په دوی‬ ‫باندې تیریږي نه پوهیږي‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬نو یو وکیل جواب ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه اوستاذه‪ ،‬تۀ هم دا خبره کوى‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬هغۀ ووئیل‪” ،‬ادئے وکیلنو !د دې لپاره چې تاسو په نارینه وو باندې د دردناک بار بار بار وړئ‪ ،‬او تاسو په خپله یوه ګوتې سره هغه‬ ‫بوجونه مه لمسئ‪.‬‬ ‫‪ ٤۷‬افسوس په تاسو !ځکه چې تاسو د پیغمبرانو قبرونه جوړ کړل‪ ،‬او ستاسو پلرونو هغوی ووژل‪.‬‬ ‫‪ ٤۸‬په رښتیا تاسو ګواه یئ چې تاسو د خپلو پلرونو د املونو اجازت ورکوئ‪ ،‬ځکه چې هغوئ په رښتیا هغوئ ووژل او تاسو د هغوئ‬ ‫قبرونه جوړ کړل‪.‬‬ ‫سولن ولېږم او د هغوئ ځنې به ووژنى او تعذیب به‬ ‫‪۴۹‬نو په دې وجه د وخدائ پاک لحکمت هم وئیلى دى چې زۀ به هغوئ ته پېغمبران او ر و‬ ‫یې کړى‪.‬‬ ‫‪ ۵۰‬دا چې د ټولو پېغمبرانو وینه چې د دنیا د پېداوار نه توې شوې وه‪ ،‬د دې نسل د ضرورت وړ وي‪.‬‬ ‫‪51‬د هابیل د وینې څُه د زکریا تر وینې پورې چې د قربانګاه او د بیت المقدس په مینځ کې مړ شو ‪:‬زه تاسو ته رښتیا وایم چې دا به د دې‬ ‫نسل څُه وغواړي‪.‬‬ ‫‪۵٢‬افسوس په تاسو د وکیلنو !ځکه چې تاسو د پوهې کلي لرې کړې ده‪ ،‬تاسو په خپل ځان کې نه یاست داخل شوي‪ ،‬او هغه څوک چې‬ ‫تاسو ته ننوځي منع یې کړي‪.‬‬ ‫‪ ٥۳‬ادؤ کله چه هغۀ هغوئ ته دا څۀ ووئیل نو دد شریعت االمانو ادؤ فریسیانو دد هغۀ نه په زوره زورولو ادؤ دد ډیرو و‬ ‫څیزونو دد بیانولو ئے ئے‬ ‫وهڅول‪.‬‬ ‫‪ ٥٤‬دد هغۀ په انتظار کښے ناست ووو ادؤ دد هغۀ دد وخلے نه یو څیز راویستلے شى چه هغوئ په هغۀ تور ولګوى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪12‬‬ ‫‪۱‬په دې وخت کښې چې د خلقو بې شمېره ګڼه ګوڼه راغونډه شوه‪ ،‬دومره چې په یو بل باندې تېزېدل‪ ،‬نو هغۀ خپلو شاګردانو ته اول‬ ‫ووئیل‪” ،‬تاسو د فریسیانو د خمیرې نه خبر اوسئ چې منافقت دے‪.‬‬ ‫‪٢‬ځکه چې هیڅ شی پټ نه دی چې ښکاره نه شی ‪.‬نه به پټ وي‪ ،‬دا به معلومه نه وي‪.‬‬ ‫‪61‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪۳‬نو هر هغه څه چې تاسو په تیاره کې وایئ هغه به په رڼا کې واوریدل شي ‪.‬او هغه څه چې تاسو په غوږونو کې په المارۍ کې ویلي دي‬ ‫هغه به د کوټې په سرونو کې االن شي‪.‬‬ ‫‪۴‬ادؤ زد ۀ تاسو ته زما ملګرو وایم چه دد هغوئ نه مه ویریږئ څوک چه بدن وژنى ادؤ دد دے نه پس نور هیڅ نۀ شى کولے‪.‬‬ ‫‪5‬مګر زه به تاسو ته خبرداری درکړم چې تاسو له چا څُه ویره لرئ ‪:‬له هغه څُه ویره وکړئ څوک چې د وژلو وروسته دوزخ ته د‬ ‫غورځولو واک لري ‪.‬هو‪ ،‬زه تاسو ته وایم‪ ،‬د هغه څُه وویریږئ‪.‬‬ ‫‪۶‬آیا پنځه مرغۍ په دوه روپو نه خرڅیږي او یوه هم د وخدائ پاک نه هېره شوې نه ده؟‬ ‫‪۷‬خو ستا د سر ویښتان هم ټول شمیرل کیږي ‪.‬له دې امله مه وېرېږئ ‪:‬تاسو د ډیری مرغیو څُه ډیر ارزښت لرئ‪.‬‬ ‫‪۸‬زد ۀ تاسو ته دا هم وایم چه هر څوک چه دد خلقو په وړاندے زما القرار کوى نو البن آدم به هم دد وخدائے دد فرښتو په وړاندے القرار کوى‪.‬‬ ‫‪ ۹‬خو څوک چه دد خلقو په وړاندے زما النکار کوى دد وخدائے دد فرښتو په وړاندے به النکار کوى‪.‬‬ ‫و‬ ‫‪۱۰‬ادؤ څوک چه دد البن آدم په خلف یوه خبره وائى نو هغه ته به بُښلے شى‪ ،‬خو څوک چه دد ورو وح القدس په خلف کفر وائى هغه به نۀ‬ ‫بُښلے شى‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪۱۱‬ادؤ کله چه هغوئ تاسو ابادت خانو اؤ حکیمانو اؤ واکدارانو ته راوستے شى نو دا فکر مه کوئ چه تاسو به څنګه یا څۀ جواب ورکوى‬ ‫ادؤ څۀ به ووائى‪:‬‬ ‫‪۱٢‬ځکه چې روح القدس به تاسو ته په هماغه ساات کې هغه څه در زده کړي چې تاسو باید ووایاست‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ادؤ دد جماات نه یو هغۀ ته ووئیل چه ”ما للکه‪ ،‬زما ورور ته ووایه چه هغه زما سره میراث تقسیم کړى‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هغۀ ورته ووئیل‪” ،‬اے انسانه‪ ،‬چا ما په تا باندې قاضي یا تقسیم کوونکى جوړ کړے دے؟‬ ‫‪۱۵‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬خبردار اوسئ او د للچ نه ځان وساتئ‪ ،‬ځکه چې د یو انسان ژوند د هغه څیزونو په کثرت نه جوړیږي چې‬ ‫هغه یې لري‪.‬‬ ‫‪۱۶‬هغۀ هغوئ ته یو لمثال ورکړو‪” ،‬د یو مالدار سړے زمکه ډیره حاصله شوه‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغۀ په خپل ځان کښې سوچ وکړو چې‪” ،‬زۀ به څۀ وکړم‪ ،‬ځکه چې زما د مېوو د ورکولو د پاره ځای نشته؟‬ ‫‪۱۸‬هغۀ ووئیل‪” ،‬زۀ به دا وکړم‪ ،‬زۀ به خپل حوضونه راښکته کړم او لوى به جوړ کړم ‪.‬او هلته به زه خپلې ټولې مېوې او مالونه ورکوم‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ زد ۀ به خپل وروح ته وایم‪ ،‬اے جانه‪ ،‬تا دد ډیرو کالو نه ډیر مالونه ایښي دي ‪.‬خپل آرام وخورئ‪ ،‬وخورئ‪ ،‬وڅښئ او خوشحاله اوسئ‪.‬‬ ‫‪٢۰‬خو وخدائ پاک ورته وفرمایل” ‪:‬اې احمقه‪ ،‬نن شپه به ستا روح وغواړى‪ ،‬نو هغه څیزونه به د چا وي چې تا برابر کړي دي؟‬ ‫‪٢۱‬نو هغه څوک دی چې د ځان دپاره خزانه جمع کوي او د وخدائ پاک په وړاندې مالداره نۀ دے‪.‬‬ ‫‪ ٢٢‬هغۀ خپلو ومریدانو ته ووئیل‪” ،‬نو ځکه زد ۀ تاسو ته دا وایم چه دد خپل ژوند دد پاره هیڅ فکر مه کوئ چه څۀ وخورئ ‪.‬نه د بدن لپاره‪ ،‬هغه‬ ‫څه چې تاسو یې اغوسئ‪.‬‬ ‫‪ ٢۳‬ژوند د غوښې نه زیات دى‪ ،‬او بدن د جامو نه زیات دى‪.‬‬ ‫‪ ٢٤‬کاڼو ته پام وکړئ‪ ،‬ځکه چې نه کري او نه کري ‪.‬چې نه د کوټې او نه کوټې لري؛ او خدای دوی ته خواړه ورکوي ‪:‬تاسو د مرغانو‬ ‫څُه څومره ښه یاست؟‬ ‫‪٢۵‬ادؤ ستاسو نه څوک په سوچ کولو سره دد خپل قد یو سانت زیات کولے شى؟‬ ‫‪٢۶‬که تاسو د هغه کار کولو توان نه لرئ کوم چې لږ دي‪ ،‬نو تاسو ولې د پاتې کیدو په اړه فکر کوئ؟‬ ‫‪27‬د لیلیو په اړه فکر وکړئ چې دوی څنګه وده کوي ‪:‬دوی نه ستړي کوي‪ ،‬نه کاپي کوي ‪.‬او بیا هم زه تاسو ته وایم چې سلیمان په خپل‬ ‫ټول جلل کې د دې څُه یو هم نه و‪.‬‬ ‫‪ ٢۸‬نو کۀ وخدائ پاک هغه واښه اغوستى کوم چې نن په میدان کښې دى او سبا په تنور کښې اچولے شى ‪.‬هغه به تاسو ته څومره نور جامې‬ ‫واغوندي‪ ،‬اې لږ ایمان والو؟‬ ‫‪٢۹‬او په دې لټه کې مه اوسئ چې څه وخورئ او څه وڅښئ‪ ،‬او نه هم په شک کې اوسئ‪.‬‬ ‫‪30‬ځکه چې د نړۍ قومونه د دې ټولو شیانو په لټه کې دي ‪:‬او ستاسو پلر پوهیږي چې تاسو دې شیانو ته اړتیا لرئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬بلکه د خدای پادشاهي لټوئ ‪.‬او دا ټول شیان به تاسو ته اضافه شي‪.‬‬ ‫‪ ۳٢‬وړوکې رمې مه وېرېږه ‪.‬ځکه چې دا ستاسو پلر خوښ دی چې تاسو ته سلطنت درکړي‪.‬‬ ‫‪33‬هغه څه چې تاسو یې لرئ وپلورئ او خیرات ورکړئ ‪.‬خپل ځان ته داسې کڅوړې چمتو کړئ چې موم نه زاړه وي‪ ،‬په آسمان کې یوه‬ ‫خزانه چې ضایع نشي‪ ،‬چیرې چې هیڅ غل نه راځي او نه پتنګ فاسد کیږي‪.‬‬ ‫‪۳۴‬ځکه چرته چې ستا خزانه وي هلته به ستا زړه هم وي‪.‬‬ ‫‪35‬ستاسو لنګوټې دې وتړئ او ستاسو څراغونه سوځي‪.‬‬ ‫‪۳۶‬او تاسو د هغو سړو په شان یئ چې د خپل ما للک په انتظار کښېږى چې کله هغه د واده نه راوګرځى ‪.‬چې کله هغه راشي او وټکوي‪،‬‬ ‫دوی به سمدستي هغه ته خلص شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬بُتور دی هغه نوکران چې کله ما للک راشى نو هغه به څارلى وى‪ ،‬زۀ تاسو ته رښتیا وایم چې هغه به خپل ځان ټیټ کړى او هغوئ ته‬ ‫به غوښه کښېناستو‪ ،‬او بهر به د هغوئ لخدمت کوى‪.‬‬ ‫‪۳۸‬ادؤ که چرے هغه په دویم ساات یا په دریم ساات کښے راشى ادؤ هغوئ ورته پیدا کړى نو بُتور دى هغه نوکران‪.‬‬ ‫‪۳۹‬ادؤ دا خبر دے چه که چرے دد کور مالدار خبر واى چه په کوم ساات به غل راځى نو هغه به کتلى وى ادؤ دد کور دد ورانولو به ئے نۀ‬ ‫وى زغملى‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬نو تاسو هم تیار اوسئ ځکه چه البن آدم په یو ساات راځى چه تاسو ګمان هم نۀ کوئ‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬بیا پطروس هغۀ ته ووئیل‪”،‬ما للکه‪ ،‬ته دا لمثال ومونږ ته وائى که ټولو ته؟‬ ‫‪۴٢‬ما للک وخدائ وفرمایل ” ‪:‬نو بیا هغه وفادار او هوښیار څوک دے چې د هغۀ ما للک به د هغۀ د کور مشر وټاکى چې د هغوئ د غوښې‬ ‫برخه په مناسب وخت کښې ورکړى؟‬ ‫‪62‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪ ٤۳‬بُتور دے هغه نوکر چه دد هغۀ ما للک چه کله راشى نو دا کار ئے لیدلے شى‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه هغه به دد هغۀ په هر څۀ وحکمران وى‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬خو کۀ هغه نوکر په زړۀ کښې ووائى چې زما ما للک د هغۀ راتلل ځنډوي ‪.‬او د نوکرانو او نوکرانو په وهلو او خوړلو او څښلو او په‬ ‫شرابو به یې شروع کول‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬دد هغه نوکر ما للک به په هغه ورځ راځى کله چه هغه به نۀ ګورى‪ ،‬او په هغه ساات به راځى چه دد هغۀ نه خبر نۀ وى ادؤ هغه به په‬ ‫غرقه کښے راځى ادؤ دد کافرانو سره به خپله برخه وټاکى‪.‬‬ ‫‪ ٤۷‬ادؤ هغه نوکر چه دد خپل ما للک په اراده پوهه ووو ادؤ دد خپل ځان نه ئے تیار کړو ادؤ نۀ دد هغۀ دد ارادے سره سم امل وکړو‪ ،‬هغه به په‬ ‫ډیرو دورو وهل کیږى‪.‬‬ ‫‪48‬مګر هغه چې نه پوهیده‪ ،‬او شیان یې د پټو لپاره وړ ژمنه کړې‪ ،‬باید د یو څو پټو سره وهل ټکول وشي ‪.‬ځکه چې چا ته ډیر څه ورکول‬ ‫کیږي‪ ،‬د هغه څُه به ډیر څه غوښتل کیږي ‪:‬او چا ته چې سړی ډیر څه ورکړي‪ ،‬دوی به د هغه څُه ډیر وغواړي‪.‬‬ ‫‪ ۴۹‬زه راغلی یم چې په ځمکه اور واچوم ‪.‬او زه به څه وکړم‪ ،‬که دا دمُه سوځیدلی وي؟‬ ‫‪ ۵۰‬خو زما سره بپتسمه شته چې بپتسمه واخلم ‪.‬او زه به تر هغه وخته پورې څومره تنګ یم چې دا پوره شي!‬ ‫‪51‬تاسو فرض کړئ چې زه راغلی یم چې په ځمکه کې سوله وکړم؟ زه درته وایم‪ ،‬نه؛ بلکه تقسیم‪:‬‬ ‫‪ ٥٢‬ځکه چه دد دے نه پس به په یو کور کښے پینځۀ ویشل کیږى‪ ،‬دري د دوو په خلف او دوه د دریو په خلف‪.‬‬ ‫‪53‬پلر به د زوی په مقابل کې ویشل کیږي او زوی به د پلر په وړاندې ‪.‬مور د لور خلف او لور د مور خلف؛ خسر د خپل خسر په‬ ‫خلف‪ ،‬او خسر د خپل خسر په خلف‪.‬‬ ‫‪۵۴‬هغۀ خلقو ته دا هم ووئیل‪” ،‬کله چې تاسو د لویدیځ نه وریځې ووینئ نو سمدلسه وایئ چې باران راځي ‪.‬او همداسې ده‪.‬‬ ‫‪۵۵‬کله چې تاسو ګورئ چې د جنوب باد روان دی‪ ،‬تاسو وایئ چې ګرمي به وي ‪.‬او دا پیښیږي‪.‬‬ ‫‪۵۶‬ادئے منافقانو‪ ،‬تاسو د اسمان او زمکې د مخ څۀ پېژندلى شئ ‪.‬مګر دا څنګه دی چې تاسو دا ځل نه پوهیږئ؟‬ ‫‪57‬هو‪ ،‬او ولې تاسو د خپل ځان په اړه قضاوت نه کوئ چې څه سم دي؟‬ ‫‪58‬کله چې تاسو د خپل مُالف سره قاضي ته لړ شئ‪ ،‬لکه څنګه چې تاسو په لره کې یاست‪ ،‬هڅه وکړئ چې تاسو د هغه څُه خلص‬ ‫شئ ‪.‬داسې نه چې هغه دې قاضي ته وسپاري او قاضي دې افسر ته وسپاري او افسر دې زندان ته واچوي‪.‬‬ ‫‪59‬زه تاسو ته وایم چې تاسو به له هغه ځایه نه ځئ تر څو چې تاسو د وروستي مایع پیسې نه وي ورکړې‪.‬‬ ‫څپرکی ‪13‬‬ ‫‪۱‬په هغه موسم کښې ځنو خلقو هغۀ ته د ګلیلیانو په حقله خبر ورکړو چې د هغوئ وینه پیلطوس د هغوئ د قربانۍ سره ګډ کړې وه‪.‬‬ ‫ایسى هغوئ ته په جواب کښے ووئیل‪” ،‬تاسو فرض کړئ چه دا ګلیلیان د ټولو ګلیلیانو نه زیات ګناهکاران وى‪،‬ځکه چه هغوئ دا شان‬ ‫‪٢‬‬ ‫ى‬ ‫مصیبتونه ګاللى دى؟‬ ‫‪3‬زه تاسو ته وایم‪ ،‬نه‪ ،‬مګر‪ ،‬پرته له دې چې تاسو توبه وکړئ‪ ،‬تاسو به ټول هم همداسې هلک شئ‪.‬‬ ‫‪۴‬یا هغه اتلس کسان چې په سیلوم کې برج ولوید او هغوی یې ووژل‪ ،‬تاسو فکر کوئ چې دوی په بیت المقدس کې د ټولو خلکو څُه ډیر‬ ‫ګناهکار وو؟‬ ‫‪۵‬زد ۀ تاسو ته دا وایم چه نه‪ ،‬خو که تاسو توبه ونکړئ‪ ،‬تاسو به هم ټول تباه شئ‪.‬‬ ‫‪۶‬هغۀ دا مثال هم ورکړو ‪.‬یو سړي د انګورو په باغ کې د انځر یوه ونه کرلې وه ‪.‬هغه راغی او په هغه باندې یې میوه ولټوله‪ ،‬مګر هیڅ یې‬ ‫ونه موندل‪.‬‬ ‫‪۷‬بیا هغه د خپل انګورو باغدار ته ووئیل‪” ،‬ګوره‪ ،‬زۀ په دې درېو کالو کښې د دې انځر په ونې کښې د مېوې لټولو ته راځم خو هیڅ مې‬ ‫ونه موند‪ ،‬هغه پرې کړه ‪.‬ولې دا ځمکه خړوبوي؟‬ ‫‪۸‬هغۀ په جواب کښې ورته ووئیل‪” ،‬ما للکه‪ ،‬دا کال هم پرېږده‪ ،‬تر څو چې زۀ د هغې په باره کښې کښېنستلم او خړوبه یې کړم‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ادؤ که دا میوه ورکه شى نو ښۀ دے‪ ،‬او کۀ نۀ وى نو د هغې نه پس هغه پرې کړه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغۀ د سبت په ورځ په یو ابادت خانه کښې تعلیم ورکوۀ‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪ ۱۱‬ادؤ وګوره هلته یوه ښځه وه چه دد اتلس کالو نه دد ضعیفه روحیه وه اؤ یو ځائے ئے راښکته شوى ووو اؤ په هیڅ صورت ئے نۀ شو‬ ‫کولى چه ځان پورته کړو‪.‬‬ ‫‪۱٢‬کله چې ایسی هغه ولیده نو هغه یې راوغوښته او ورته یې وویل « ‪:‬ای ښځه‪ ،‬ته د خپل کمزورتیا څُه خلص شوې یې‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغۀ خپل لسونه په هغې باندې کېښودل‪ ،‬هغه سمدستي سمه شوه او د وخدائ پاک ثنا یې وکړه‪.‬‬ ‫ایسى د سبت په ورځ روغ کړے ووو او خلقو ته یې ووئیل‪” ،‬په هغو کښې شپږ‬ ‫‪۱۴‬نو د ابادت خانې مشر په غصه جواب ورکړو ځکه چې‬ ‫ى‬ ‫ورځې دي چې سړى باید کار وکړي‪ ،‬نو په هغو کښې راشئ او روغ شئ‪ ،‬نه په دۀ ‪.‬د سبت ورځ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬بیا ما للک وخدائ هغۀ ته جواب ورکړو‪” ،‬اے منافقه‪ ،‬آیا په تاسو کښې هر یو د سبت په ورځ خپل غویى یا خپله خره له کوټې نه‬ ‫خلصوي او اوبه ورکولو ته یې نه بوځي؟‬ ‫‪۱۶‬آیا دا ښځه د ابراهیم لور ده چې شیطان یې په دې اتلسو کالو پورې تړلې وه‪ ،‬آیا د سبت په ورځ به له دې بنده خلص شي؟‬ ‫‪۱۷‬کله چې هغۀ دا خبرې وکړې نو د هغۀ ټول مُالفان شرمېدل‪ ،‬او ټول خلق د هغۀ د ټولو لویو کارونو په وجه خوشحاله شول‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬بیا هغۀ ووئیل چه ”دد وخدائے بادشاهى څۀ ده؟ او په کوم ځای کې ورته ورته شم؟‬ ‫‪۱۹‬دا د سرې د دانې په شان ده‪ ،‬چې یو سړى واخلى او خپل باغ ته یې واچوه ‪.‬هغه وده وکړه او یوه لویه ونه یې وخوړه ‪.‬او د هوا مرغان د‬ ‫هغې په څانګو کې ځای پرځای شوي‪.‬‬ ‫‪٢۰‬هغۀ یو ځل بیا ووئیل‪” ،‬زۀ د وخدائ پاک بادشاهى د څۀ سره تشبیه کړم؟‬ ‫‪63‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪٢۱‬دا د خمیره په شان ده‪ ،‬چې یوې ښځې راواخیسته او په درې ګونو ډوډۍ کې یې پټه کړه‪ ،‬تر دې چې ټول خمیره شو‪.‬‬ ‫‪٢٢‬هغۀ په ښارونو او کلیو باندې روان شو‪ ،‬تعلیم یې ورکړو او د یروشلم په لور یې سفر وکړو‪.‬‬ ‫‪٢۳‬بیا یو چا ورته ووئیل‪” ،‬ما للکه‪ ،‬آیا لږ دي چې بچ کیږى؟ او هغوی ته یې وویل‪:‬‬ ‫‪ ٢٤‬دد ورننوتلو کوشش وکړئ ځکه چه زد ۀ تاسو ته وایم چه دد ننوتو ډیر کوشش کوى خو دد ننوتو کوشش به نۀ کوى‪.‬‬ ‫‪٢۵‬کله چې د کور بادار پاڅېږى او دروازه وتړله شى‪ ،‬نو تاسو بهر ولړ شئ او دروازه وټکوئ او ووایئ‪ ،‬ما للکه‪ ،‬ما للکه‪ ،‬مونږ ته خلص‬ ‫کړه ‪.‬او هغه به په ځواب کې تاسو ته ووایي‪ ،‬زه تاسو نه پوهیږم چې تاسو د کوم ځای یاست‪:‬‬ ‫‪٢۶‬بیا به تاسو ویل پیل کړئ‪ ،‬چې مونږ ستا په حضور کې خوړلي او څښلي دي او تا زمونږ په کوڅو کې تعلیم راکړی دی‪.‬‬ ‫‪ ٢۷‬خو هغه به ووائى چه زد ۀ تاسو ته دا وایم چه زد ۀ تاسو نه پیژنم چه تاسو چرته یئ ‪.‬زما څُه لړ شه‪ ،‬تاسو ټول د ګناه کاران‪.‬‬ ‫‪٢۸‬هلته به ژړا او د غاښونو چیچلو به وي‪ ،‬کله چې تاسو ابراهیم‪ ،‬اسحاق‪ ،‬یعقوب او ټول پېغمبران د وخدائ پاک په بادشاهۍ کښې ووینئ‪،‬‬ ‫او تاسو به په خپله تېښته کوئ‪.‬‬ ‫‪٢۹‬او هغوئ به د شرق‪ ،‬لویدیځ‪ ،‬شمال او جنوب نه راځى او د وخدائ پاک په بادشاهۍ کښې به کښېناستو‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ادؤ وګوره‪ ،‬اخر هم شته چه اول به وى ادؤ ادؤ اولنى شته چه وروستى به شى‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬په هماغه ورځ یو څو فریسیان راغلل او ورته یې وویل ‪:‬له دې ځایه لړ شه‪ ،‬ځکه چې هیرودیس به تا ووژني‪.‬‬ ‫‪۳٢‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬لړ شئ ادؤ هغه ګیدړ ته ووایئ‪ ،‬وګوره‪ ،‬زد ۀ شیطانان وباسم ادؤ نن او سبا به شفا ورکوم ادؤ په دریمه ورځ به‬ ‫کامل شم‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬خو زه باید نن‪ ،‬سبا او بله ورځ ولړ شم‪ ،‬ځکه چې دا نه شي کېدای چې یو پیغمبر د یروشلم څُه بهر مړ شي‪.‬‬ ‫‪۳۴‬اې یروشلم‪ ،‬یروشلم‪ ،‬چې پېغمبران وژني‪ ،‬او هغوئ چې تا ته رالېږل شوي دي سنګسار کړه ‪.‬ما به څو ځله ستا اولدونه سره راټول‬ ‫کړي وای‪ ،‬لکه څنګه چې چرګه خپل بچي د وزرونو لندې راټولوي‪ ،‬خو تاسو به نه وای!‬ ‫‪35‬ګورئ‪ ،‬ستاسو کور ستاسو لپاره وران پاتې دی‪ ،‬او زه تاسو ته رښتیا وایم‪ ،‬تاسو به ما ونه ګورئ‪ ،‬تر هغه وخته پورې چې تاسو‬ ‫ووایاست‪ ،‬برکت دی هغه څوک چې د څښتن په نوم راځي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪14‬‬ ‫‪۱‬ادؤ داسے شو چه هغه دد یو مشر فریسیانو کور ته دد سبت په ورځ ډوډئ خوړلو دد پاره لړو چه هغوئ هغه ولیدل‪.‬‬ ‫‪٢‬ادؤ وګوره چه دد هغۀ نه مُکښے یو سړے وو چه څاڅکى وو‪.‬‬ ‫‪۳‬ایسی د وکیلنو او فریسیانو په ځواب کی وویل « ‪:‬آیا د سبت په ورځ شفا ورکول روا دی؟‬ ‫‪۴‬ادؤ هغوئ په امن کښې ووو ‪.‬هغۀ هغه ونیولو او روغ یې کړو او لړو‪.‬‬ ‫غوئے په کنده کښے غورځولے شى ادؤ دد سبت په ورځ به هغه‬ ‫‪ ٥‬ادؤ هغوئ ته ئے جواب ورکړو چه ”په تاسو کښے څوک به یو خر یا د‬ ‫سمدستي راویستلے نۀ شى؟‬ ‫‪ ٦‬ادؤ هغوئ بیا هغۀ ته دد دے خبرو جواب ونۀ ورکولے‪.‬‬ ‫‪۷‬هغۀ هغوئ ته یو مثال ورکړو کوم چې وحکم ورکړے شوى ووو‪ ،‬کله چې هغۀ په نښه کړے وو چې څنګه هغوئ لوئې کوټې غوره کړې‬ ‫وې ‪.‬ورته ووایه‬ ‫‪۸‬کله چې تا ته کوم سړی په واده کې بلنه ورکړل شي‪ ،‬نو په لوړه کوټه کې مه کېږه ‪.‬داسې به نه وي چې له تا څُه ډیر ازتمند سړی د‬ ‫هغه څُه وغوښتل شي‪.‬‬ ‫‪۹‬او هغه چا چې تا ته بلنه ورکړې وه هغه راشئ او تا ته ووایئ چې دې سړي ته ځای ورکړئ ‪.‬او تاسو د شرم سره پیل کوئ چې ترټولو‬ ‫ټیټ خونه واخلئ‪.‬‬ ‫‪۱۰‬خو کله چې تاسو ته بلنه درکړل شوه‪ ،‬لړ شه او په ټیټه کوټه کې کښېنه ‪.‬دا چې کله هغه څوک چې تا ته یې بللی هغه راشي‪ ،‬هغه تا ته‬ ‫ووایي‪ ،‬ملګري‪ ،‬پورته پورته شه‪ ،‬نو بیا به د هغو خلکو په حضور کې چې ستا سره په ډوډۍ کې ناست وي ابادت وکړي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ځکه څوک چې ځان لوړ ګڼي هغه به ذلیله شي ‪.‬او هغه څوک چې ځان ااجز کوي هغه به لوړ شي‪.‬‬ ‫‪۱٢‬بیا هغه هغه ته هم وویل چې هغه ته یې وویل ‪:‬کله چې ته ډوډۍ یا ډوډۍ جوړوې‪ ،‬نو خپل ملګري‪ ،‬نه خپلو وروڼو‪ ،‬نه خپلو خپلوانو او‬ ‫نه هم خپل شتمن ګاونډیان راوبلئ ‪.‬داسې نه چې هغوئ هم تاته دوباره ووائى او تاته سزا درکړے شى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خو کله چې تۀ مېلمستیا کوې نو غریبانو‪ ،‬لوډانو‪ ،‬لوډو او ړوندانو ته غږ وکړه‪:‬‬ ‫‪14‬او تاسو به برکت درکړي ‪.‬ځکه چې دوی نشي کولی تاسو ته بدله درکړي ‪:‬ځکه چې تاسو به د صادقانو په قیامت کې بدله درکړل شي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ کله چه دد هغوئ نه چه دد هغۀ سره په ډوډئ کښے ناست ووو یو دا واؤریدو نو هغۀ ورته ووئیل چه ”مبارک دے هغه څوک چه دد‬ ‫وخدائے په بادشاهئ کښے ډوډئ وخوري‪.‬‬ ‫‪۱۶‬بیا هغۀ ورته ووئیل‪” ،‬یو سړے لوئ ډوډئ جوړه کړه ادؤ ډیرو ته یې ووئیل‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ادؤ دد ډوډئ په وخت ئے خپل نوکر ولېږلو چه هغوئ ته ووائى چه راشئ ‪.‬ځکه چې ټول شیان اوس چمتو دي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ادؤ هغوئ ټولو په یو اتفاق سره بهانه کول شروع کړل ‪.‬لومړي ورته وویل ‪:‬ما د ځمکې یوه ټوټه اخیستې ده‪ ،‬زه باید هغه ته لړ شم او‬ ‫وګورم ‪:‬هیله ده چې ما بُښنه وغواړئ‪.‬‬ ‫د‬ ‫غوئے اخیستى دى اؤ زد ۀ ځم چه دد هغوئ اثبات وکړم ‪:‬ما ته بُښنه غواړم‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ بل ووئیل چه ما پینځۀ یوۀ د‬ ‫‪٢۰‬ادؤ بل ووئیل چه ما دد ښځے سره واده کړے دے ادؤ زد ۀ نۀ شم راتلے‪.‬‬ ‫‪ ٢۱‬نو هغه نوکر راغے ادؤ خپل ما للک ئے دا و‬ ‫څیزونه بیان کړل ‪.‬نو د کور بادار په غوسه شو خپل نوکر ته یې وویل ‪:‬ژر تر ژره د ښار‬ ‫لرو کوڅو او کوڅو ته لړ شه او غریبان‪ ،‬معیوبان‪ ،‬ړانده او ړانده دلته راوړه‪.‬‬ ‫‪٢٢‬نو نوکر ووئیل‪” ،‬ما للکه‪ ،‬لکه څنګه چې تا وحکم کړے دے‪ ،‬خو بیا هم کوټه پاتې ده‪.‬‬ ‫‪64‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪٢۳‬ما للک وخدائ نوکر ته ووئیل‪” ،‬لویو لرو او باغونو ته لړ شه او هغوئ دې مجبور کړه چې دننه راشى‪ ،‬چې زما کور ډک شى‪.‬‬ ‫‪ ٢٤‬ځکه چه زد ۀ تاسو ته دا وایم چه دد هغو سړو نه هیڅوک به زما دد ډوډئ نه خوند نۀ اخلى‪.‬‬ ‫‪ ٢٥‬دد هغۀ سره لوئ خلق روان ووو ادؤ هغوئ ته ئے مخ واړولو ادؤ ورته ئے ووئیل‪،‬‬ ‫‪٢۶‬کۀ څوک ما ته راشى او د خپل پلر‪ ،‬مور‪ ،‬ښځې‪ ،‬بچو‪ ،‬وروڼو او خویندو او د خپل ژوند نه نفرت نۀ کوى‪ ،‬نو هغه زما ومرید نۀ شى‬ ‫کیدے‪.‬‬ ‫‪ ٢۷‬ادؤ څوک چه خپل صلیب نه واخلى ادؤ زما نه پس راځى هغه زما ومرید نۀ شى کیدے‪.‬‬ ‫‪٢۸‬په تاسو کښې څوک چې د برج د جوړولو اراده لرى نو اول نه کښېنستلے شى ادؤ دد قیمت حساب کوى چه ایا هغه دد هغه دد ختمولو دپاره‬ ‫کفایت کوى؟‬ ‫‪٢۹‬که داسې نه وي‪ ،‬کله چې هغه بنسټ کېښودل شي او پای ته یې ونه رسېږي‪ ،‬هر هغه څوک چې دا ویني په هغه پورې ملنډې وهي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬هغوئ ووئیل‪ ،‬دا سړى جوړېدل پېل کړل خو بشپړ یې نۀ کړل‪.‬‬ ‫‪۳۱‬یا کوم بادشاه چې د بل بادشاه خلف جنګ کوى نو اول نه کښېناستو او مشوره کوى چې آیا هغه د لسو زرو سره کولى شى چې د هغۀ‬ ‫سره د شلو زرو سره مُامخ شى؟‬ ‫‪32‬یا بل ‪ ،‬په داسې حال کې چې بل ل ډیر لرې دی ‪ ،‬هغه یو سفیر لیږي او د سولې شرایط غواړي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬نو همدا شان‪ ،‬هر هغه څوک چې ستاسو څُه وي چې هر هغه څه چې د ځان سره لري نه پریږدي‪ ،‬هغه زما شاګرد نشي کیدی‪.‬‬ ‫‪34‬مالګه ښه ده‪ ،‬مګر که مالګه خپل بوی له لسه ورکړي‪ ،‬نو دا به په کوم ځای کې پُه شي؟‬ ‫‪ ۳۵‬دا نه د ځمکې لپاره مناسب دی او نه هم تر اوسه د کوټې لپاره ‪.‬خو سړو یې غورځوي ‪.‬څوک چې غوږونه لري هغه دې واوري‪.‬‬ ‫څپرکی ‪15‬‬ ‫‪۱‬بیا ټول محصول اخیستونکي او ګناهکاران د هغه د اوریدلو لپاره هغه ته نږدې شول‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪ ٢‬ادؤ فریسیانو ادؤ دد شریعت االمانو چغے وکړو ادؤ وئے وئیل چه”دا سړے دد وګناهوګارانو قبوول کوى اؤ دد هغوئ سره خوراک کوى‪.‬‬ ‫‪۳‬هغۀ هغوئ ته دا لمثال ووئیلو‪،‬‬ ‫‪۴‬په تاسو کې کوم سړے چې سل پسونه ولري‪ ،‬که هغه یو هم له لسه ورکړى‪ ،‬نو نهه نوي پسونه به په دښته کې نه پرېږدي او د ورک‬ ‫شوي پسه پسې ګرځي‪ ،‬تر څو چې یې پیدا نه کړي؟‬ ‫‪۵‬کله چې هغه وموندلو‪ ،‬نو په خوشحالۍ سره یې په اوږو کېښود‪.‬‬ ‫‪ ٦‬ادؤ کله چه کور ته راځى نو خپل دوستان ادؤ ګاونډى ئے رابلى ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه زما سره خوشحاله شى ‪.‬ځکه چې ما خپل ورک‬ ‫شوی پسونه وموندل‪.‬‬ ‫و‬ ‫‪ ۷‬زد ۀ تاسو ته دا وایم چه په آسمان کښے به هم دد یو ګناهګار په وجه خوشحالى وى چه توبه کوى‪ ،‬دد نهه ویشتو صادقو خلقو نه چه دد توبه‬ ‫کولو ضرورت نۀ لرى‪.‬‬ ‫‪۸‬که کومه ښځه چې لس د سپینو زرو سیکې ولري‪ ،‬که یوه ټوټه یې له لسه ورکړي‪ ،‬نو شمع به نه روښانه کوي او کور به یې نه ږدي او‬ ‫په ډېر زیار سره به یې لټوي تر څو یې پیدا نه کړي؟‬ ‫‪۹‬کله چې هغې وموندله‪ ،‬هغې خپل ملګري او ګاونډیان راوبلل او ورته یې وویل ‪:‬زما سره خوشحاله شئ ‪.‬ځکه چې ما هغه ټوټه وموندله‬ ‫چې ما له لسه ورکړې وه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬همدارنګه زد ۀ تاسو ته دا وایم چه دد وخدائے دد فرښتو په حضور کښے دد یو وګناهګار په وړاندے خوشحالى شته چه توبه کوى‪.‬‬ ‫‪۱۱‬هغۀ ووئیل‪” ،‬د یو سړى دوه زامن وو‪.‬‬ ‫‪۱٢‬ادؤ وړوکې خپل پلر ته ووئیل‪” ،‬پلره‪ ،‬د مال څۀ برخه چې ما ته راکوزى ‪.‬او هغه خپل ژوند په هغوئ تقسیم کړ‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او څو ورځي نه پس کشر زوئ ټول راغونډ کړل ادؤ یو لیري وملک ته ئے سفر وکړو ادؤ هلته ئے خپل مال په فساد کښے برباد کړو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې هغه ټول مصرف کړل‪ ،‬په هغه خاوره کې سُت قحطي رامنځته شوه ‪.‬او هغه په محتاجۍ پیل وکړ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغه لړو او د هغه ملک یو اوسېدونکی سره یو ځای شو ‪.‬او هغه یې خپلو کروندو ته د خنزیرانو د خوړلو لپاره ولېږه‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ هغه به دد خنزیرانو په ډوډئ کښے خپل ګیډه ډکه کړى ووو‪ ،‬ادؤ هیڅ سړے به ئے نۀ ورکوله‪.‬‬ ‫‪۱۷‬کله چې هغه خپل ځان ته راغی نو ویې ویل” ‪:‬زما د پلر د څومره مزدورانو د پاره کافي ډوډئ شته او زه د لوږې سره مړ یم!‬ ‫‪۱۸‬زۀ به پاڅېږم او خپل پلر ته به لړ شم او هغه ته به ووایم‪ ،‬پلره‪ ،‬ما د آسمان او ستا په وړاندې ګناه کړې ده‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او زه نور د دې لیق نه یم چې ستا زوئ ووایم‪ ،‬ما د خپلو مزدورانو په شان جوړ کړه‪.‬‬ ‫‪٢۰‬هغه پاڅېد ادؤ خپل پلر ته راغلو ‪.‬مګر کله چې هغه ل لرې لره وه‪ ،‬پلر یې هغه ولید‪ ،‬رحم یې وکړ‪ ،‬منډه یې کړه‪ ،‬په غاړه کې یې‬ ‫راښکته کړه او ښکل یې کړ‪.‬‬ ‫‪ ٢۱‬زوی ورته وویل ‪:‬پلره‪ ،‬ما د آسمان او ستا په وړاندې ګناه کړې ده او نور د دې لیق نه یم چې ستا زوی ووایم‪.‬‬ ‫‪٢٢‬خو پلر خپلو نوکرانو ته ووئیل‪” ،‬غوره کالي راوغواړئ او په هغې یې واچوئ ‪.‬او په لس کې یې یوه حلقه او په پښو کې بوټان‬ ‫واچول‪:‬‬ ‫‪٢۳‬او هغه غوړېدلی خوسکي راوړئ او ووژنئ ‪.‬راځئ چې وخورو او خوشحاله شو‪:‬‬ ‫‪ ٢٤‬دا زما زوئ مړ وو او بیا ژوندے دے ‪.‬هغه ورک شو‪ ،‬او وموندل شو ‪.‬او دوی په خوښۍ پیل وکړ‪.‬‬ ‫‪٢۵‬ادؤ دد هغۀ مشر زوئ په کرونده کښے ووو ادؤ کله چه هغه راغے ادؤ کور ته ئے نژدى راغلو نو دد موسیقى ادؤ نڅا ئے اوریدله‪.‬‬ ‫‪٢۶‬هغۀ یو نوکر راوغوښتو او ترې تپوس وکړو چې د دې څۀ مطلب دے؟‬ ‫‪٢۷‬هغۀ ورته ووئیل‪” ،‬ستا ورور راغلى دى ‪.‬او ستا پلر هغه غوړ شوی خوسکی وژلی دی‪ ،‬ځکه چې هغه په امن او سالم ترلسه کړی‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪65‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪And 28‬هغه ناراض و‪ ،‬او نه به تللي‪:‬‬ ‫‪٢۹‬هغۀ خپل پلر ته په جواب کښې ووئیل‪” ،‬ګوره‪ ،‬دا ډېر کلونه مې ستا لخدمت کوى‪ ،‬نه مې هیڅ کله ستا د وحکم نه سرغړونه کړې ده‪ ،‬خو‬ ‫تا ما ته هیڅکله بچى نۀ دے راکړے چې د خپلو ملګرو سره خوشحالى وکړم‪.‬‬ ‫‪۳۰‬خو کله چې ستا دا زوی راغی‪ ،‬چې ستا ژوند یې په فاحشو خوړلو‪ ،‬تا د هغه لپاره غوړېدلی خوسکی ووژل‪.‬‬ ‫‪۳۱‬هغۀ ورته ووئیل‪” ،‬زویه‪ ،‬ته تل زما سره یې‪ ،‬او هر څۀ چې زما دى هغه ستا دى‪.‬‬ ‫‪ ۳٢‬دا مناسبه وه چې خوشاله شو او خوشاله شو‪ ،‬ځکه چې دا ستا ورور مړ شوی و او بیا ژوندی شو ‪.‬او ورک شو‪ ،‬او وموندل شو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪16‬‬ ‫‪ ۱‬هغۀ خپلو ومریدانو ته هم ووئیل‪” ،‬یو مالدار سړے ووو چه یو وملزم وو ‪.‬او په هغه باندې تور ولګاوه چې خپل مال یې ضایع کړی دی‪.‬‬ ‫‪ ٢‬هغۀ هغه راوغوښتو ادؤ ورته ئے ووئیل چه”زۀ دا څۀ اورم؟ د خپل سرپرستۍ حساب ورکړئ؛ ځکه چې ته ښایي نور سرپرست نه شې‪.‬‬ ‫‪۳‬نو نوکر په خپل ځان کښې ووئیل‪” ،‬زه څۀ وکړم؟ ځکه چې زما څښتن زما څُه سرپرستي لرې کوي ‪:‬زه نه شم کیندلی ‪.‬سوال کول زه‬ ‫شرمیږم‪.‬‬ ‫‪۴‬زما هوډ دے چې څۀ وکړم‪ ،‬چې کله زۀ د سرپرستۍ نه لرې کړم نو هغوئ به ما په خپلو کورونو کښې قبول کړى‪.‬‬ ‫‪۵‬نو هغۀ د خپل ما للک هر یو قرضدار راوغوښتو او اول ته یې ووئیل‪” ،‬زما ما للک ته څومره قرضدار یې؟‬ ‫‪۶‬هغۀ ووئیل‪” ،‬دد سل ګزه تېل ‪.‬هغۀ ورته ووئیل‪” ،‬خپل بل واخله ادؤ په بیړه کښېنه ادؤ پنځوس ولیکئ‪.‬‬ ‫‪۷‬بیا هغه بل ته وویل ‪:‬او ته څومره پوروړې یې؟ هغه وویل ‪:‬سل پیمانه غنم ‪.‬او هغه ورته وویل ‪:‬خپل بیل واخله او څلورسوه ولیکه‪.‬‬ ‫‪۸‬ادؤ ما للک وخدائ د ظالم مامور ستاینه وکړه‪ ،‬ځکه چه هغۀ هوښیارانه کار کړى ووو‪ ،‬ځکه چه دد دے دونیا بچى په خپل نسل کښے دد رڼا دد بچو‬ ‫نه زیات اقلمند دى‪.‬‬ ‫‪۹‬ادؤ زد ۀ تاسو ته دا وایم چه دد خپل ځان دپاره دد بدکارۍ دد ما للکانو سره ملګرى جوړوئ ‪.‬دا چې‪ ،‬کله چې تاسو ناکام شئ‪ ،‬دوی ممکن تاسو ته‬ ‫تل پاتې استوګنځایونو ته ورسوي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬څوک چې په لږو شیانو کې وفادار دی په ډیرو کې هم وفادار دی‪ ،‬او څوک چې په لږو شیانو کې بې انصافه وي هغه په ډیرو کې هم‬ ‫بې انصافه دی‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نو که تاسو په بې انصافه مال کښې وفادار نۀ وئ‪ ،‬نو څوک به ستاسو په رښتینې شتمنۍ باندې ااتماد وکړي؟‬ ‫‪۱٢‬ادؤ که تاسو دد بل سړى په حق کښې وفادار نۀ یئ نو څوک به تاسو ته هغه څۀ درکړى کوم چې ستاسو خپل دى؟‬ ‫‪13‬هیڅ نوکر د دوه بادارانو خدمت نشي کولی‪ ،‬ځکه چې هغه به د یو څُه کرکه وکړي او بل سره مینه وکړي ‪.‬که نه نو هغه به یو ته‬ ‫غاړه کیږدي او بل ته به سپکاوی وکړي ‪.‬تاسو نشئ کولی د خدای او مامون خدمت وکړئ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ فریسیانو هم چه للچي وو دا هر څۀ واؤریدل ادؤ په هغۀ ئے وخدائے وخندل‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬تاسو هغه یئ چې د خلقو په مُکښې خپل ځانونه اادل ګڼئ ‪.‬مګر خدای ستاسو زړونه پیژني ‪:‬ځکه چې هغه څه‬ ‫چې د خلکو په مینځ کې ډیر درناوي کیږي د خدای په نظر کې کرکه ده‪.‬‬ ‫نظر شوے دے‪ ،‬او هر سړے په هغې کښې راځى‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬شریعت او پېغمبران تر یوحنا پورې وو ‪:‬د هغه وخت نه د وخدائ پاک د بادشاهۍ وم ل‬ ‫‪۱۷‬ادؤ دد آسمان ادؤ زمکه تیرېدل آسانه دى‪ ،‬دد شریعت دد یو لقب دد ختمیدو نه‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬څوک چه خپله ښځه پریږدى ادؤ دد بل سره وادۀ وکړى نو زنا کوى‪ ،‬ادؤ څوک چه دد خپل خاوند نه دد شړلے شوى ښځے سره وادۀ وکړى‬ ‫نو هغه زنا کوى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬یو مالدار سړے ووو‪ ،‬چې ارغواني او ښائسته کتان به اغوستلے وو او هره ورځ به په ښۀ کار کولو‪.‬‬ ‫‪٢۰‬ادؤ دد لعزر په نوم یو سوالګر ووو چه دد هغۀ په دروازه کښے دد زخمونو نه ډک ووو‪.‬‬ ‫کوو‪ ،‬ادؤ سپوو راغلو ادؤ دد هغۀ زخمونه یې څټ کړل‪.‬‬ ‫‪٢۱‬ادؤ دد مالدار سړى دد میز نه دد راپریوتو دد ټوټو سره دد خوراک کولو خواهش و‬ ‫‪٢٢‬او داسې وشول چې سوالګر مړ شو او د فرښتو په واسطه د ابراهیم په غېږ کې یوړل شو‪ ،‬هغه شتمن سړی هم مړ شو او ښخ شو‪.‬‬ ‫‪٢۳‬هغۀ په دوزخ کښې په اذاب کښې سترګې پورته کړې او البراهیم یې لرې ولیدو او لعزر یې په غېږ کښې ولیدلو‪.‬‬ ‫‪٢۴‬هغۀ چغې کړې او وې وئیل‪” ،‬ابراهیم پلره‪ ،‬په ما رحم وکړه او لعزر راولېږه‪ ،‬چې د خپلې ګوتې سر په اوبو کې ډوب کړي او زما‬ ‫ژبه سړه کړي ‪.‬ځکه چې زه په دې اور کې ځوریږم‪.‬‬ ‫‪٢۵‬خو ابراهیم وویل ‪:‬زویه‪ ،‬دا په یاد ساته چې تا په خپل ژوند کې ښه شیان ترلسه کړل‪ ،‬او همدا ډول د لعزر بد شیان‪ ،‬مګر اوس هغه آرام‬ ‫دی او ته په اذاب دی‪.‬‬ ‫‪ ٢٦‬او د دې ټولو نه الوه زمونږ او ستا تر مینځ یوه لویه خل جوړه شوې ده‪ ،‬چې څوک له دې ځایه تا ته تېرېږي‪ ،‬نه شي کولى ‪.‬نه دوی‬ ‫موږ ته تیریږي‪ ،‬دا به له هغه ځایه راشي‪.‬‬ ‫‪ ٢۷‬بیا هغۀ ووئیل‪”،‬زۀ تاته دا داا کوم‪ ،‬پلره‪ ،‬هغه زما د پلر کور ته ولېږئ‪.‬‬ ‫‪ ٢۸‬ځکه چې زه پنځه وروڼه لرم ‪.‬د دې لپاره چې هغه دوی ته شاهدي ورکړي‪ ،‬داسې نه چې دوی هم د اذاب ځای ته راشي‪.‬‬ ‫‪٢۹‬ابراهیم ورته وویل ‪:‬دوی موسی او پیغمبران لري ‪.‬اجازه راکړئ چې دوی واوري‪.‬‬ ‫‪۳۰‬هغۀ ووئیل‪” ،‬نه‪ ،‬پلره ابراهیم‪ ،‬خو کۀ څوک هغوئ ته د مړو نه لړ شى‪ ،‬نو هغوئ به توبه وباسي‪.‬‬ ‫وسى ادؤ دد نبیانو خبره نۀ واوري نو هغوئ به قانع کیږى‪ ،‬اګر چه یو څوک دد مړو نه ژوندے‬ ‫‪۳۱‬هغۀ ورته ووئیل‪” ،‬که چرے هغوئ د وم ى‬ ‫شى‪.‬‬

‫‪66‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫څپرکی ‪17‬‬ ‫‪۱‬بیا هغۀ ومریدانو ته ووئیل‪” ،‬دا ناشونې ده خو دا چې ګناهونه راځى‪ ،‬خو افسوس په هغه چا چې د چا په وسیله راځى!‬ ‫‪٢‬دد هغۀ دد پاره دا غوره وه چه دد هغۀ په غاړه کښې دد وچوڼى ځوړند وى ادؤ هغه په سمندر کښے وغورزولے شى‪ ،‬دد دے نه چه هغه دد دغه‬ ‫وړوکیانو نه یو هم خفه کړى‪.‬‬ ‫‪۳‬ـ خپل ځان ته پام کوه‪ ،‬که ستا ورور ستا په وړاندې ظلم وکړي‪ ،‬هغه ته ملمت کړه ‪.‬او که توبه وباسي‪ ،‬بښنه ورته وکړي‪.‬‬ ‫‪۴‬ادؤ که چرے هغه په ورځ کښې اووۀ ځله ستا لخلف ګناه وکړى‪ ،‬او په ورځ کښې اووۀ ځله تاته راوګرځى او ووائى‪ ،‬چې ما توبه وکړه ‪.‬ته‬ ‫هغه بښنه وکړه‪.‬‬ ‫‪۵‬او رسولنو ما للک ته ووئیل‪” ،‬زمونږ ایمان زیات کړه‪.‬‬ ‫‪۶‬بیا ما للک وخدائ وفرمایل‪” ،‬که چرې تاسو د سرې د دانې په شان ایمان لرلے‪ ،‬نو تاسو دې د غنمو ونې ته ووایئ‪ ،‬چې د ریښې په وسیله‬ ‫وخورئ او په سمندر کښې کښېنوئ ‪.‬او دا باید ستاسو اطاات وکړي‪.‬‬ ‫‪۷‬خو په تاسو کې به څوک داسې یو نوکر وي چې د پټي نه راووځي او غواګانو ته یې څریږي‪ ،‬نو هغه ته به ووایي چې لړ شه او غوښه‬ ‫ته کښېنه؟‬ ‫‪۸‬ادؤ هغه ته به دا نۀ وائى چه زد ۀ دد څۀ خوراک تیار کړه ادؤ خپل ځان ئے وخورئ ادؤ زما لخدمت کوه‪ ،‬تر څو چه ما وخوړلے نۀ وى ‪.‬او‬ ‫وروسته به تاسو وخورئ او وڅښئ؟‬ ‫‪۹‬آیا هغه د هغه نوکر مننه کوې ځکه چې هغه هغه کارونه وکړل چې ورته امر شوی و؟ زه نه غورځوم‪.‬‬ ‫‪۱۰‬همدارنګه تاسو به کله چې تاسو ټول هغه کارونه سرته ورسوئ چې تاسو ته امر شوی وو‪ ،‬نو ووایئ چې مونږ بې ګټې خدمتګاران یو‪،‬‬ ‫مونږ هغه څه وکړل چې زمونږ فرض وو‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪ ۱۱‬ادؤ کله چه هغه بیتو ال ومقدس ته لړو نو د سامریه اؤ ګلیل په مینځ کښے تیر شو‪.‬‬ ‫‪۱٢‬کله چې هغه یو کلي ته ننوتو‪ ،‬نو هغه ته لس کسه جذامران ولیدل چې لیرې ولړ وو‪.‬‬ ‫ایسى‪ ،‬ما للکه‪ ،‬په مونږ رحم وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او هغوئ خپل آوازونه اوچت کړل ادؤ وئے وئیل‪” ،‬اے‬ ‫ى‬ ‫‪۱۴‬کله چې هغۀ هغوئ ولیدل نو هغوئ ته یې ووئیل‪” ،‬لړ شئ خپل ځانونه کاهنانو ته وښایاست ‪.‬او داسې پېښ شول‪ ،‬لکه څنګه چې دوی‬ ‫لړل‪ ،‬دوی پاک شول‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ دد هغوئ نه یو کس ولیدل چه روغ شوى دى‪ ،‬نو شاته شو ادؤ په لوړ آواز دد وخدائے ثنا ئے ووئیله‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬ادؤ دد هغۀ په پښو کښے پریوتو ادؤ شکر ئے ئے وکړو ادؤ هغه سامري وو‪.‬‬ ‫ایسى جواب ورکړو چه ”آیا لس پاک نۀ ووو؟ مګر نهه چیرته دي؟‬ ‫‪۱۷‬‬ ‫ى‬ ‫‪۱۸‬داسې بېګانه سړى نۀ دى موندلى چې د وخدائ پاک د جلل د ورکولو دپاره واپس شوى وى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغۀ ورته ووئیل‪” ،‬پاڅېږه‪ ،‬لړ شه‪ ،‬ستا ایمان دې روغ کړې‪.‬‬ ‫‪٢۰‬ادؤ کله چه دد فریسیانو دد هغۀ نه تپوس وشو چه دد وخدائے بادشاهى به کله راشى نو هغۀ هغوئ ته جواب ورکړو ادؤ وئے وئیل چه ”دد‬ ‫وخدائے بادشاهى په نظر نه راځى‪.‬‬ ‫‪٢۱‬هغوئ به هم دا نه ووایي چې ګوره دلته !یا‪ ،‬هلته وګورئ !ځکه چې وګورئ‪ ،‬د خدای بادشاهي ستاسو دننه ده‪.‬‬ ‫‪ ٢٢‬هغۀ ومریدانو ته ووئیل‪” ،‬داسے ورځ به راشى چه تاسو به دد البن آدم دد ورځو نه یوه دد لیدلو خواهش لرى ادؤ هغه به ونۀ ګورى‪.‬‬ ‫‪٢۳‬هغوئ به تاسو ته ووایي‪ ،‬دلته وګورئ ‪.‬یا‪ ،‬هلته وګورئ ‪:‬د دوی تعقیب مه کوئ‪ ،‬او د دوی پیروي مه کوئ‪.‬‬ ‫‪ ٢٤‬لکه څنګه چه برق چه دد آسمان نه دد یوى برخى نه رڼا کوى‪ ،‬دد آسمان نه دد بلى حصى نه رڼا کوى ‪.‬همداسې به د انسان زوی هم په خپله‬ ‫ورځ وي‪.‬‬ ‫‪ ٢٥‬خو اول باید هغه ډیر تکلیفونه وخوري ادؤ دد دے نسل نه رد شى‪.‬‬ ‫‪٢۶‬او لکه څنګه چې د نوح په ورځو کې و‪ ،‬هماغسې به د ابن آدم په ورځو کې هم وي‪.‬‬ ‫‪٢۷‬هغوئ خوړل‪ ،‬څښل‪ ،‬ښځې یې وادۀ کړې‪ ،‬په نکاح یې ورکړې شوه‪ ،‬تر هغې ورځې پورې چې نو کشتۍ ته ننوت او سېلب راغى او‬ ‫ټول یې تباه کړل‪.‬‬ ‫‪ ٢۸‬لکه څنګه چې د لوط په زمانه کې وو ‪.‬دوی وخوړل‪ ،‬وڅښل‪ ،‬دوی یې واخیستل‪ ،‬دوی یې وپلورل‪ ،‬دوی یې کښت کړل‪ ،‬دوی یې جوړ‬ ‫کړل‪.‬‬ ‫‪٢۹‬خو په هماغه ورځ چې لوط د سدوم څُه ووت‪ ،‬د آسمان څُه د اور او ګندک باران وشو او ټول یې له منځه یوړل‪.‬‬ ‫‪۳۰‬هم په هغه ورځ به هم همداسې وي چې د انسان زوی راڅرګند شو‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬په هغه ورځ به هغه څوک چې د کوټې پر سر وي او خپل سامان دې په کور کې وي‪ ،‬هغه دې نه راښکته کوي چې هغه دې واخلي‪ ،‬او‬ ‫څوک چې په پټي کې وي هغه دې هم بېرته نه راګرځي‪.‬‬ ‫‪ ۳٢‬د لوط ښځه په یاد ساته‪.‬‬ ‫‪33‬څوک چې د خپل ژوند ژغورلو هڅه وکړي هغه به له لسه ورکړي ‪.‬او څوک چې خپل ژوند له لسه ورکړي هغه به یې ساتي‪.‬‬ ‫‪34‬زه تاسو ته وایم چې په هغه شپه به دوه سړي په یوه بستر کې وي ‪.‬یو به واخیستل شي او بل به پریښودل شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬دوې ښځې به په ګډه پیسه کوي ‪.‬یو به واخیستل شي او بل به پریښودل شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬دوه سړي به په پټي کې وي ‪.‬یو به واخیستل شي او بل به پریښودل شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬هغوئ جواب ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪”،‬ما للکه چرته؟ هغۀ هغوئ ته ووئیل چه چرته چه لش دے هلته به اقاب راغونډ شى‪.‬‬

‫‪67‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫څپرکی ‪18‬‬ ‫‪ ۱‬بیا هغۀ هغوئ ته یو مثال ورکړو چه خلقو ته پکار ده چه تل داا کوى ادؤ خفه نۀ شى‪.‬‬ ‫‪٢‬هغوی وویل ‪:‬په یو ښار کې یو قاضي و‪ ،‬چې نه د خدای څُه ویره او نه د انسان په اړه‪.‬‬ ‫‪ ۳‬په هغه ښار کښې یوه کونډه وه ‪.‬هغه هغه ته راغله او ویې ویل ‪:‬زما د دښمن څُه زما غچ واخله‪.‬‬ ‫‪۴‬ادؤ هغه دد لږ وخت دپاره نۀ ووو خو بیا یې په خپل زړۀ کښې ووئیل‪ ،‬اګر چې نه دد وخدائ پاک نه وېرېږم او نۀ دد انسان خیال کوم‪.‬‬ ‫‪۵‬خو دا چې دې کونډه ما ته تکلیف راکوي‪ ،‬نو زۀ به د هغې غچ واخلم‪ ،‬داسې نه چې د هغې په پرله پسې راتللو سره هغه زۀ ستړي کړم‪.‬‬ ‫‪۶‬ما للک وخدائ وفرمایل ” ‪:‬واورئ چې بې انصافه قاضي څه وایي‪.‬‬ ‫‪۷‬او آیا وخدائ پاک به د خپل برخلیک غچ نۀ اخلي څوک چې شپه او ورځ هغۀ ته فریاد کوي‪ ،‬حال دا چې هغه د هغوئ سره ډېر صبر‬ ‫کوى؟‬ ‫‪ ۸‬زد ۀ تاسو ته دا وایم چه هغه به دد هغوئ نه ګړندى انتقام واخلى ‪.‬په هرصورت کله چې د انسان زوی راشي‪ ،‬ایا هغه به په ځمکه باور‬ ‫ومومي؟‬ ‫‪۹‬هغۀ دا تمثیل هغو خلقو ته وکړو څوک چې په خپل ځان باور لرى چې هغوئ صادلقان دى‪ ،‬او نورو ته سپکاوى کوى‪:‬‬ ‫‪۱۰‬دوه سړى معبد ته د داا دپاره لړل ‪.‬یو فریسی او بل یې محصول اخیستونکی‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬فریسي ودرېد ادؤ دد خپل ځان سره ئے دا ډول داا وکړه‪ ،‬اے خدایه‪ ،‬زد ۀ ستا و‬ ‫شکر کوم چه زد ۀ دد نورو خلقو په شان نۀ یوو‪ ،‬لوټمارو‪،‬‬ ‫ظالمانو‪ ،‬زناکارانو ادؤ دد دغه محصول ورکوونکى په شان نۀ یم‪.‬‬ ‫‪۱٢‬زۀ په هفته کښې دوه ځله روژه نیسم او د هر څۀ لسمه برخه ورکوم‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او محصول اخیستونکی چې لیرې ولړ و‪ ،‬دومره به یې آسمان ته پورته نه کړ‪ ،‬بلکې په سینه یې ووهله او ویې ویل ‪:‬خدای دې په ما‬ ‫ګناهګاره رحم وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬زد ۀ تاسو ته وایم چه دا سړے خپل کور ته دد بل په نسبت راستانه شو‪ ،‬ځکه چه هر څوک چه خپل ځان لوړ کوى هغه به ذلیله شى ‪.‬او‬ ‫هغه څوک چې ځان ااجز کوي هغه به لوړ شي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ هغوئ هغۀ ته بچى هم راوړل چه هغۀ هغوئ ته لس ورکړى‪ ،‬خو کله چه دد هغۀ ومریدانو دا ولیدل نو هغوئ ئے وغندل‪.‬‬ ‫ایسى هغوئ راوبلل ادؤ ورته ئے ووئیل چه ”ماشومانو ته دد راشئ ادؤ منعه مۀ کوئ‪ ،‬ځکه چه دد وخدائے بادشاهى دد داسے دے‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬خو‬ ‫ى‬ ‫‪ ۱۷‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه څوک چه دد وخدائے بادشاهى دد وړوکي ماشوم په شان قبول نۀ کړى نو هغه به په هیڅ صورت کښے داخل نۀ‬ ‫شى‪.‬‬ ‫و‬ ‫‪۱۸‬ادؤ یو حا لکم دد هغۀ نه تپوس وکړو چه”ښۀ استاده‪ ،‬زد ۀ څۀ وکړم چه دد تل ژوندوون په میراث کړم؟‬ ‫‪۱۹‬ایسى ورته ووئیل‪” ،‬تۀ ما ته ولې ښۀ بولې؟ هیڅ یو ښه نه دی‪ ،‬پرته له یو‪ ،‬هغه خدای دی‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ٢۰‬ته په وحکمونو پوهېږې‪ ،‬زنا مه کوه‪ ،‬قتل مه کوه‪ ،‬غل مه کوه‪ ،‬د دروغو شاهدي مه ورکوه‪ ،‬د خپل مور او پلر ازت وکړه‪.‬‬ ‫‪٢۱‬هغۀ ووئیل‪” ،‬دا ټول ما د خپل ځوانى نه ساتلى دى‪.‬‬ ‫ایسى دا خبرې واورېدې نو هغۀ ته یې ووئیل‪” ،‬په تا خو د یو څیز کمى شته‪ ،‬هغه ټول خرڅ کړه او په غریبانو ووېشئ‪ ،‬نو په‬ ‫‪٢٢‬کله چې‬ ‫ى‬ ‫آسمان کښې به خزانه وى‪ ،‬او راځه زما پسې راځه‪.‬‬ ‫‪٢۳‬کله چې هغۀ دا واورېدل نو ډېر غمجن شو‪ ،‬ځکه چې هغه ډېر مالداره وو‪.‬‬ ‫ایسى ولیدل چه هغه ډیر خفه دے نو وئے وئیل چه ”دد مالداره خلقو دد وخدائے بادشاهئ ته ورننوتل به څومره سُت وي!‬ ‫‪ ٢٤‬کله چه‬ ‫ى‬ ‫‪٢۵‬ځکه چې د اوښ د ستنې نه تېرېدل آسانه دي‪ ،‬د مالدار سړى د وخدائ پاک بادشاهى ته د ننوتو په نسبت‪.‬‬ ‫‪٢۶‬ادؤ چا چه دا واوریده هغوئ ووئیل چه ”نو بیا څوک بچ کیدے شى؟‬ ‫‪٢۷‬هغۀ ووئیل‪” ،‬کوم و‬ ‫څیزونه چې د خلقو نه ناشونى دى په وخدائ پاک سره ممکن دى‪.‬‬ ‫شوو‪.‬‬ ‫‪ ٢۸‬بیا پطروس ووئیل‪”،‬وګورئ‪ ،‬ومونږ ټول پریښودل ادؤ ستا پسې روان و‬ ‫و‬ ‫وروڼه‪،‬‬ ‫پلر‪،‬‬ ‫مور‪،‬‬ ‫یا‬ ‫کور‬ ‫پاره‬ ‫د‬ ‫بادشاهئ‬ ‫د‬ ‫دائے‬ ‫خ‬ ‫د‬ ‫چه‬ ‫دے‬ ‫‪ ٢۹‬هغۀ هغوئ ته ووئیل چه”زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه هیڅ یو سړے نۀ‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫و‬ ‫ښځه یا بچى پریږدي‪.‬‬ ‫‪30‬څوک به په دې اوسني وخت کې څو چنده نه ترلسه کړي‪ ،‬او په نړۍ کې به د تل لپاره ژوند وکړي‪.‬‬ ‫‪۳۱‬بیا هغه دولس تنه له ځان سره بوتلل او هغوی ته یې وویل ” ‪:‬ګوره‪ ،‬مونږ بیت المقدس ته ځو او هر هغه څه چې د پیغمبرانو لُوا د ابن‬ ‫آدم په هکله لیکل شوي دي هغه به پوره شي‪.‬‬ ‫‪۳٢‬ځکه چې هغه به غېریهودیانو ته وسپارل شي‪ ،‬ملنډې به پرې وخوړل شي‪ ،‬په کرکه به یې وخوړل شي او په هغه باندې به توپک وشي‪:‬‬ ‫‪۳۳‬او هغوئ به هغه په کوره ووهى ادؤ مړ به یې کړى‪ ،‬او په دریمه ورځ به بیا پاڅى‪.‬‬ ‫‪۳۴‬هغوئ په دې هیڅ هم نۀ پوهېدل‪ ،‬ادؤ دا خبره دد هغوئ نه پټه وه ادؤ نۀ دد هغوئ په خبرو پوهیدل‪.‬‬ ‫‪۳۵‬او داسې وشول چې کله هغه یریحو ته نېږدې شو نو یو ړوند سړے د لرې په غاړه ناست ووو چې سوال یې کولو‪:‬‬ ‫‪۳۶‬هغۀ د ګڼې ګوڼې په اورېدو سره ترې تپوس وکړو چې دا څۀ دے؟‬ ‫ایسى ناصرى راروان دے‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬هغوئ هغۀ ته ووئیل چه‬ ‫ى‬ ‫ایسى‪ ،‬د داود زوئ‪ ،‬په ما رحم وکړه‪.‬‬ ‫”اے‬ ‫وئیل‪،‬‬ ‫‪۳۸‬هغۀ چغې کړې او وې‬ ‫ى‬ ‫‪۳۹‬او هغوئ چې مُکښې روان ووو هغوئ هغه ملمت کړو چې هغه دې غلى پاتې شى‪ ،‬خو هغه نور هم چغې کړې‪” ،‬اے داؤد زویه‪ ،‬په ما‬ ‫رحم وکړه‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫ایسى ولړ شو اؤ وحکم ئے ورکړو چه هغۀ ته ورشئ اؤ کله چه هغه ورنژدې شو نو هغۀ ترې تپوس وکړو‪،‬‬ ‫‪٤۰‬‬ ‫ى‬ ‫او هغه وویل‪ ،‬ربه‪ ،‬چې زه خپل لید ترلسه کړم‪.‬‬ ‫‪٤۱‬‬ ‫‪ ٤٢‬ایس ى ورته ووئیل‪” ،‬ستا لبینه واخله‪ ،‬ستا ایمان تا بچ کړى دى‪.‬‬ ‫‪68‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪ ٤۳‬سمدستى دد هغۀ نظر راغے ادؤ دد وخدائے ثنا ئے په هغۀ پسې روان شو ادؤ ټولو خلقو چه دا ولیدل نو دد وخدائے ثنا ئے وکړه‪.‬‬ ‫څپرکی ‪19‬‬ ‫‪۱‬ایسی ورننوتو او د یریحو څُه تیر شو‪.‬‬ ‫‪ ٢‬ادؤ وګوره هلته یو سړے وو چه زکائي نومے وو چه د محصول اخستونکو مشر وو ادؤ مالداره وو‪.‬‬ ‫ایسى دد لیدلو کوشش وکړو چه هغه څوک دے ‪.‬او د مطبوااتو لپاره یې نشو کولی‪ ،‬ځکه چې هغه لږ قد درلود‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ هغۀ دد‬ ‫ى‬ ‫‪ ٤‬هغه مُکي منډه کړه ادؤ دد ګیرو وني ته پورته شو چه هغه ووینى‪ ،‬ځکه چه هغه به په همغه لر روان ووو‪.‬‬ ‫ایسى هغه ځائ ته راغلو نو پورته یې وکتل ادؤ هغه یې ولیدلو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬زکائي‪ ،‬بیړه وکړه ادؤ ښکته راځه ‪.‬ځکه چې‬ ‫‪۵‬کله چې‬ ‫ى‬ ‫نن ورځ زه باید ستا په کور کې پاتې شم‪.‬‬ ‫‪ ٦‬هغه بیړه وکړه ادؤ راښکته شو ادؤ په خوشحالئ ئے راغلوو‪.‬‬ ‫‪۷‬کله چې هغوئ دا ولیدل نو ټولو ورته وخندل او ویې ویل چې هغه د یو ګناهګار سړى سره مېلمه کولو ته تللى ووو‪.‬‬ ‫‪۸‬زکایي ولړ شو او څښتن ته یې وویل ‪:‬ګوره‪ ،‬ربه‪ ،‬زما د مال نیمه برخه غریبانو ته ورکوم ‪.‬او که ما د کوم سړي څُه کوم شی په غلط‬ ‫تور اخیستی وي‪ ،‬زه هغه څلور چنده بیرته ورکوم‪.‬‬ ‫‪۹‬ایسى ورته ووئیل‪” ،‬نن دې کور ته د خلصون ورځ ده‪ ،‬ځکه چې هغه هم د ابراهیم زوئ دى‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪۱۰‬ځکه چې البن آدم راغلى دى چې د ورک شوى څیز لټولو او بچ کړى‪.‬‬ ‫‪۱۱‬کله چې هغوئ دا خبرې واورېدې نو هغۀ ورته یو مثال ورکړو ځکه چې هغه بیتو ال ومقدس ته نزدې ووو‪ ،‬ځکه چې هغوئ فکر کاوه چې‬ ‫د وخدائ پاک بادشاهى به سمدستي راښکاره شى‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪۱٢‬هغۀ ورته ووئیل‪” ،‬یو امیر یو لرې وملک ته لړو چې د ځان دپاره بادشاهى ترلسه کړى اؤ واپس راشى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغۀ خپل لس نوکران راوغوښتل ادؤ هغوئ ته یې لس روپى ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬تر څو چه زد ۀ راشم نو قبضه کوئ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬خو د هغۀ خلقو د هغۀ نه کرکه کوله او د هغۀ نه پس یې پېغام ولېږلو چې‪” ،‬مونږ به دا سړے په ومونږ بادشاهى نۀ کړو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او داسې وشول چې کله هغه واپس راستون شو‪ ،‬بادشاهي یې ترلسه کړه‪ ،‬نو هغۀ هغو نوکرانو ته وحکم ورکړو چې هغۀ ته راوبلل شى‪،‬‬ ‫چا ته چې هغۀ پیسې ورکړې وې‪ ،‬د دې دپاره چې هغه پوهه شى چې هر سړے د تجارت نه څومره ګټه کړې ده‪.‬‬ ‫‪۱۶‬بیا اول راغلو او ویې ویل” ‪:‬ما للکه‪ ،‬ستا دد پینډه لس روپۍ زیاتې شوې دي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغۀ ورته ووئیل‪” ،‬تۀ ښه نوکر یې‪ ،‬ځکه چې ته په لږو کښې وفادار یې‪ ،‬نو په لسو ښارونو باندې الختیار لرې‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او دویم راغے او ویې ویل‪” ،‬ما للکه‪ ،‬ستا پونډه پینځه روپۍ ګټلې دي‪.‬‬ ‫ښارونو وملک شه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغۀ ورته ووئیل‪” ،‬تۀ هم د پینځۀ و‬ ‫‪٢۰‬ادؤ بل راغے ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ما للکه‪ ،‬وګوره‪ ،‬دا ستا پونډه ده‪ ،‬کوم چه ما په رومال کښے ساتلے دے‪.‬‬ ‫‪٢۱‬ځکه چې زه له تا نه وېرېږم‪ ،‬ځکه چې ته یو غښتلی سړى یې‪ ،‬ته هغه واخله چې نه دې پرېوتې‪ ،‬او هغه رېبئ چې تا نه وي کرلي‪.‬‬ ‫‪٢٢‬هغۀ ورته ووئیل‪” ،‬اې بدکاره نوکره‪ ،‬زۀ به ستا په خپله خوله قضاوت وکړم ‪.‬ته پوهیږې چې زه یو ځیرک سړی وم‪ ،‬هغه څه چې ما نه‬ ‫دي پورته کړي او هغه ریب چې ما نه دي کرلي‪:‬‬ ‫‪٢۳‬نو بیا تا زما پیسې په بانک کښې نۀ دي ورکړې چې زما په راتلو سره به ما د خپل ځان په سود غوښتلے واى؟‬ ‫‪ ٢٤‬هغۀ هغوئ ته چه ولړے ووو ورته ئے ووئیل چه دد هغۀ نه پینډے واخله ادؤ هغه چا ته ورکړو چه لس دونیا لرى‪.‬‬ ‫‪٢۵‬او هغوئ ورته ووئیل‪” ،‬ما للکه‪ ،‬هغه لس روپۍ لري‪.‬‬ ‫‪ ٢٦‬ځکه چه زد ۀ تاسو ته دا وایم چه هر هغه چا ته چه شته هغه به ورکړے شى ‪.‬او د هغه چا څُه چې نه لري حتی هغه به هم له هغه څُه‬ ‫واخیستل شي‪.‬‬ ‫‪ ٢۷‬خو زما هغه دشمنان چه دا نۀ غواړی چه زد ۀ په هغوئ بادشاهى وکړم‪ ،‬هغه دلته راولئ ادؤ زما په وړاندے ئے ووژنئ‪.‬‬ ‫‪٢۸‬کله چې هغه دا خبرې وکړې‪ ،‬هغه مُکې لړ او د اورشلیم ته پورته شو‪.‬‬ ‫‪٢۹‬ادؤ کله چه هغه دد زیتوون غره ته نزدے بیت فج ادؤ بیتونیا ته نزدے شو نو هغۀ خپل دوه ومریدان ورولیږل‪.‬‬ ‫‪30‬ورته ووایه‪ ،‬تاسو د خپل مقابل کلي ته لړ شئ ‪.‬په هغه ځای کې چې تاسو د ننوتلو په وخت کې یوه کوټه تړلې ومومئ‪ ،‬په کوم کې چې‬ ‫هیڅوک نه دی ناست‪ ،‬هغه خلص کړئ او هغه ته یې راوړئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬ادؤ که چرے څوک ستاسو نه تپوس وکړى چه تاسو هغه ولي خلصوئ؟ نو تاسو به هغه ته ووایاست‪ ،‬ځکه چې څښتن هغه ته اړتیا‬ ‫لري‪.‬‬ ‫‪۳٢‬او هغوئ چې رالېږل شوى ووو لړل او لکه څنګه چې هغۀ هغوئ ته وئیلى ووو هماغسې یې وموندل‪.‬‬ ‫‪۳۳‬کله چې هغوئ چرګه خلصوله‪ ،‬نو د هغې ما للکانو ورته ووئیل‪” ،‬ولې چرګه خلصوئ؟‬ ‫‪۳۴‬هغوی وویل ‪:‬څښتن هغه ته اړتیا لري‪.‬‬ ‫د‬ ‫ایسى ئے په هغه کښے کیښودو‪.‬‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫واچول‬ ‫کښے‬ ‫کودے‬ ‫په‬ ‫ئے‬ ‫کالے‬ ‫خپلے‬ ‫ایسى ته راوستو ادؤ‬ ‫‪ ۳٥‬هغوئ هغه‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫‪۳۶‬ادؤ څنګه چه هغه روان ووو نو هغوئ خپلے جامے په لره کښے ووویل‪.‬‬ ‫‪۳۷‬کله چې هغه نېږدې شو‪ ،‬حتی اوس د زیتون د غره په نزد‪ ،‬د شاګردانو ټوله ډله خوشحاله شوه او په لوړ اواز سره د خدای ستاینه یې‬ ‫وکړه چې د ټولو سترو کارونو له امله چې دوی لیدلي وو‪.‬‬ ‫‪۳۸‬وویل‪ ،‬برکت دې وي هغه پاچا چې د څښتن په نوم راځي ‪:‬په آسمان کې سوله او په لوړ ځای کې جلل‪.‬‬ ‫‪۳۹‬ادؤ دد خلقو نه ځنو فریسیانو هغۀ ته ووئیل چه ”اوستاذه‪ ،‬خپل ومریدانو ته ملمت کړه‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬هغۀ جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬زد ۀ تاسو ته دا وایم چه که چرے دا خپل ځان غلى کړى نو کاڼے به سمدستى چغے وى‪.‬‬ ‫‪۴۱‬کله چې هغه ورنژدې شو نو ښار ته یې وکتل او په ژړا شو‪.‬‬ ‫‪69‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪ ٤٢‬ویې ویل‪ ،‬که تا ته پته شوې واى‪ ،‬لږ ترلږه په دې ورځ به هغه څیزونه چې ستا په امن پورې اړه لري !خو اوس ستا له سترګو پټ‬ ‫شوي دي‪.‬‬ ‫‪۴۳‬ځکه چې داسې ورځې به راشي چې ستا دښمنان به ستا په شاوخوا کې خندق وغورځوي او تا به محاصره کړي او له هر اړخه به تا په‬ ‫کې وساتي‪.‬‬ ‫‪ ۴۴‬او ته به هم په ځمکه کېږدي او ستا په منځ کې ستا ماشومان دوی به په تا کې یوه تیږه په بل باندې نه پریږدي ‪.‬ځکه چې ته د خپلې‬ ‫لیدنې په وخت نه پوهېدې‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬بیا هغه معبد ته ورننوت او د هغوئ چه په هغه کښے ئے خرڅول ادؤ اخستلو ئے ئے ایستلو شروع کړل‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬هغوئ ته ئے ووئیل چه دا لیکلے شوى دى چه زما کور دواا کور دى خو تاسو دا د غلو اډه جوړه کړى ده‪.‬‬ ‫‪ ٤۷‬هغۀ هره ورځ په کور کښے تعلیم ورکول ‪.‬خو مشرانو کاهنانو‪ ،‬د شریعت االمانو او د خلکو مشرانو د هغه د تباه کولو هڅه وکړه‪،‬‬ ‫‪ ٤۸‬ادؤ دا ونۀ موندل چه څۀ کوى‪ ،‬ځکه چه ټول خلق دد هغۀ اورېدلو ته ډېر متوجه وو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪20‬‬ ‫‪۱‬ادؤ په هغه ورځو کښے یوه ورځ چه هغۀ خلقو ته دد وخدائے په کور کښے تعلیم ورکول ادؤ دد زیرے زیرے ئے بیانول‪ ،‬نو مشران کاهنان‬ ‫ادؤ دد شریعت االمان دد مشرانو سره په هغۀ راغلل‪.‬‬ ‫‪ ٢‬ادؤ ورته ئے ووئیل چه”مونږ ته ووایه چه ته دا څۀ په کوم اختیار کښے کوى؟ یا هغه څوک دی چې تا ته یې دا اختیار درکړی دی؟‬ ‫‪۳‬هغۀ جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه زد ۀ به هم ستاسو نه یوه خبره وکړم ‪.‬او ماته ځواب راکړ‪:‬‬ ‫یحیى بپتسمه د آسمان نه وه که د سړو؟‬ ‫‪۴‬د‬ ‫ى‬ ‫‪۵‬او هغوئ په خپلو کښې بحث وکړو‪” ،‬که مونږ ووایو چې د آسمان نه؟ هغه به ووایي ‪:‬نو ولې مو پرې باور ونه کړ؟‬ ‫‪ ٦‬خو کۀ مونږ ووایو چې د سړو نه ‪.‬ټول خلک به موږ سنګسار کړي؛ ځکه چې دوی باور لري چې یوحنا پیغمبر و‪.‬‬ ‫‪ ۷‬هغوئ جواب ورکړو چه هغوئ نۀ شى وئیلى چه دا دد کوم ځائے دے‪.‬‬ ‫ایسى هغوئ ته ووئیل چه ”نه هم تاسو ته دا وایم چه زد ۀ په کوم اختیار دا کار کوم‪.‬‬ ‫‪۸‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ۹‬بیا هغۀ خلقو ته دا تمثیل شروع کړو ‪.‬یو سړي د انګورو باغ وکرلو او مالدارانو ته یې ورکړ او د اوږدې مودې لپاره یو لرې هیواد ته‬ ‫لړ‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ په موسم کښے هغۀ یو نوکر باغدارانو ته ورولېږلو چه دد ان و‬ ‫ګورو دد میوو نه ئے ورکړے‪ ،‬خو مالدارانو هغه ووهلو ادؤ خالي ئے‬ ‫لیږلو‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬بیا هغۀ یو بل نوکر راوغوښتو ادؤ هغوئ هغه هم ووهلو ادؤ دد هغۀ سره ئے په شرم کښے ښۀ زارى وکړو ادؤ خالي ئے لیږلو‪.‬‬ ‫‪۱٢‬هغۀ بیا یو دریم ځائ ورولېږلو ادؤ هغوئ هغه هم زخمي کړو ادؤ بهر ئے ایستلو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬بیا د انګورو د باغ څښتن وویل ‪:‬زه څه وکړم؟ زه به خپل ګران زوی ولیږم ‪:‬شاید دوی به د هغه درناوی وکړي کله چې دوی هغه‬ ‫وګوري‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬خو کله چه مالدارانو هغه ولیدل نو په خپل مینځ کښے ئے ووئیل چه دا وارث دے‪ ،‬راځه چه هغه ووژنو چه میراث ز ومونږ دے‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو هغوئ هغه د انګورو د باغ نه راویستلو ادؤ ووژلو ‪.‬نو د انګورو د باغ څښتن به د هغوی سره څه وکړي؟‬ ‫‪۱۶‬هغه به راشي او دا باغداران به تباه کړي او د انګورو باغ به نورو ته ورکړي ‪.‬او کله چې دوی دا واورېدل نو ویې ویل ‪:‬خدای مه کړه‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬هغۀ هغوئ ته وکتل ادؤ وئے وئیل‪” ،‬بیا دا څۀ لیکلے شوے دے‪،‬کوم کاڼے چه جوړونکو رد کړے دے‪،‬هغه د کونج سر شو؟‬ ‫‪۱۸‬څوک چې په دې کاڼى باندې ولوېږى هغه به مات شى ‪.‬خو په هر چا چې دا راښکته شي‪ ،‬هغه به د پوډر په توګه وخوري‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ مشرانو المامانو ادؤ دد شراے االمانو په همغه ساات دد هغۀ دد لس اچولو په لټه کښے ووو ‪.‬او هغوئ د خلقو نه وېرېدل‪ ،‬ځکه چې‬ ‫هغوئ پوهېدل چې هغۀ د هغوئ خلف دا مثال وئیلى دى‪.‬‬ ‫‪٢۰‬او هغوئ هغه څارل ادؤ جاسوسان یې ورولېږل‪ ،‬چې دد خپل ځان دپاره دد اادل سړى وائى‪ ،‬دد دے دد پاره چه هغوئ دد هغۀ خبره ونیسى ادؤ‬ ‫هغه دد والي واک ادؤ اختیار ته وسپارى‪.‬‬ ‫‪٢۱‬هغوئ د هغۀ نه تپوس وکړو‪” ،‬اوستاذه‪ ،‬مونږ ته پته ده چې تۀ په حقه خبره کوې او ښوونه کوې‪ ،‬د چا خبره نۀ منې‪ ،‬بلکې د وخدائ پاک‬ ‫لره په رښتیا سره ښوولې‪.‬‬ ‫‪٢٢‬آیا زمونږ دپاره دا روا ده چې قیصر ته خراج ورکړو او که نه؟‬ ‫‪ ٢۳‬خو هغۀ دد هغوئ په چالکى پوه شو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه ”تاسو ما ولے آزموئ؟‬ ‫‪24‬ماته یوه پیسه وښایه ‪.‬دا د چا اکس او سپارښتنې لري؟ هغوی ځواب ورکړ او ویې ویل ‪:‬د قیصر‪.‬‬ ‫‪٢۵‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬نو هغه و‬ ‫څیزونه قیصر ته ورکړئ کوم چې د قیصر دي او هغه څۀ چې د وخدائ پاک دي هغه وخدائ پاک ته‬ ‫ورکړئ‪.‬‬ ‫‪ ٢٦‬هغوئ دد خلقو په وړاندے دد هغۀ خبره نۀ شى نیولے‪ ،‬ادؤ هغوئ دد هغۀ په جواب حیران شول ادؤ په ادؤ صلح ئے ئے ټینګه کړه‪.‬‬ ‫‪ ٢۷‬بیا هغۀ ته یو څو صدوقیان راغلل چه دد قیامت نه انکار کوى ‪.‬او هغوی ترې وپوښتل‪:‬‬ ‫وسى مونږ ته لیکلے ووو چه کۀ چرے دد کوم سړے ورور مړ شى چه ښځه لرى ادؤ بے اولده مړ شى نو دد هغۀ ورور دد‬ ‫‪ ٢۸‬ادئے ما للکه‪ ،‬وم ى‬ ‫هغۀ ښځه واخلى ادؤ دد خپل ورور دد پاره به تُم کرى‪.‬‬ ‫‪٢۹‬نو هلته اوه وروڼه وو‪ ،‬او لومړي ښځه ښځه وکړه او بې اولده مړ شو‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ادؤ دویم هغه دد ښځے سره بوتلو ادؤ هغه بے اولده مړ شو‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬دریم هغه یې ونیوله ‪.‬او په ورته ډول اوه تنه هم ‪:‬او دوی هیڅ اولد نه درلود او مړه شول‪.‬‬ ‫‪ ۳٢‬د ټولو نه وروستو ښځه هم مړه شوه‪.‬‬ ‫‪70‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪۳۳‬نو په قیامت کښې به هغه د چا ښځه وي؟ د اوو لپاره یې له میرمنې سره درلوده‪.‬‬ ‫‪۳۴‬ایسى هغوئ ته جواب ورکړو چه ”دد دے دونیا بچى ودونه کوى ادؤ ودونه کوى‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪۳۵‬خو هغه څوک چې د دې نړۍ او د مړو څُه د ژوندي راژوندي کولو وړ وګڼل شي‪ ،‬نه واده کوي او نه په واده کې ورکول کیږي‪.‬‬ ‫‪۳۶‬هغوی به نور مړ نشي ځکه چې دوی د فرښتو سره برابر دي ‪.‬او د خدای اولدونه دي‪ ،‬د قیامت اولدونه دي‪.‬‬ ‫‪۳۷‬اوس چې مړې راژوندي کېږي‪ ،‬حضرت موس ی هم په بوټي کې وښودل‪ ،‬کله چې هغه څښتن ته د ابراهیم خدای‪ ،‬د اسحاق خدای او د‬ ‫یعقوب خدای وایي‪.‬‬ ‫‪۳۸‬ځکه چې هغه د مړو وخدائ پاک نۀ دے بلکې د ژوندو وخدائ پاک دے‪ ،‬ځکه چې د هغۀ دپاره ټول ژوندے دے‪.‬‬ ‫‪۳۹‬بیا د شریعت یو څو االمانو په جواب کښې ووئیل‪” ،‬مالک‪ ،‬تا ښه وئیلى دى‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬ادؤ دد دے نه پس هغوئ دد هغۀ نه هیڅ سوال هم نۀ کولو‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬هغۀ هغوئ ته ووئیل چه ”دوئ څۀ وائى چه مسیح دد داود زوئے دے؟‬ ‫‪۴٢‬او داؤد پُپله د زبور په کتاب کښې وائى‪ ،‬ما للک وخدائ زما رب ته وفرمایل‪ ،‬ته زما ښى لس ته کښېنه‪.‬‬ ‫‪ ۴۳‬تر څو چې زۀ ستا دښمنان ستا د پښو چوکۍ جوړ کړم‪.‬‬ ‫‪۴۴‬نو داؤد هغه ته رب وایي‪ ،‬نو بیا د هغۀ زوئ څنګه شو؟‬ ‫‪ ٤٥‬بیا هغۀ دد ټولو خلقو په ومریدانو کښے خپلو ومریدانو ته ووئیل‪،‬‬ ‫‪ ٤٦‬دد شریعت دد االمانو نه خبر اوسئ چه دد اوږدو جامو په ادؤلو کښے ګرځى ادؤ په بازارونو کښے سلمونه ادؤ په ابادت خانو کښے په‬ ‫اووچتو څوکیو ادؤ دد میلدوونو دد مشرانو کوټو سره مینه کوى‪.‬‬ ‫‪۴۷‬څوک چې د کونډو کورونه خوري‪ ،‬او د ښکار دپاره اوږده دااګانې کوي‪ ،‬هغوئ ته به ډېر لوئ اذاب ورکړل شي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪21‬‬ ‫‪۱‬هغۀ پورته وکتل نو مالداران یې ولیدل چې خپلې تحفې په خزانه کښې اچوي‪.‬‬ ‫‪٢‬هغۀ یوه غریبه کونډه هم ولیدله چې په دې کښې دوه مږې اچولې وې‪.‬‬ ‫‪۳‬هغۀ ووئیل‪” ،‬زۀ تاسو ته رښتیا وایم چې دې بې وزله کونډې د ټولو نه زیات په کښې اچولى دى‪.‬‬ ‫‪۴‬ځکه چې دا ټول د وخدائ پاک په نذرانو کښې د هغوئ د کثرت څیزونه دي‪ ،‬خو هغې د هغې د بې وسۍ نه ټول ژوندے چې د هغې سره‬ ‫وو‪ ،‬اچولے دے‪.‬‬ ‫‪ ٥‬ادؤ څۀ چه دد وخدائے دد وخدائے په باره کښے وائى چه دا څنګه په ښۀ کاڼو ادؤ سوغات کښے سینګار شوى ووو‪ ،‬هغۀ ووئیل‪،‬‬ ‫‪۶‬د دې څیزونو په اړه چې تاسو یې ګورئ‪ ،‬داسې ورځې به راشي چې په هغه کښې به یوه تیږه په بله پاتې نۀ شى‪ ،‬هغه به راپرېوتل نۀ‬ ‫شى‪.‬‬ ‫‪ ۷‬هغوئ دد هغۀ نه تپوس وکړو چه”ما للکه‪ ،‬خو دا څۀ به کله وي؟ او کله چې دا شیان پیښیږي کومه نښه به وي؟‬ ‫‪۸‬هغۀ ووئیل‪” ،‬خبردار اوسئ چې دوکه نۀ شئ‪ ،‬ځکه چې ډېر به زما په نوم راشى او ووائى چې زه مسیح یم ‪.‬او وخت نږدې دی‪ ،‬نو د‬ ‫هغوی پسې مه ځئ‪.‬‬ ‫‪۹‬خو کله چې تاسو د جنګونو او ګډوډۍ په اړه واورئ نو مه وېرېږئ ځکه چې دا شیان باید لومړی پیښ شي ‪.‬خو پای په خوا او خوا نه دی‪.‬‬ ‫‪۱۰‬بیا هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬ملت به د قوم په خلف راپاڅى‪ ،‬او بادشاهى به د بادشاهۍ خلف وى‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او په مُتلفو ځایونو کې به لویې زلزلې‪ ،‬قحطۍ او وباګانې وي ‪.‬او ډارونکي لیدونه او لویې نښې به له آسمان څُه وي‪.‬‬ ‫‪۱٢‬خو د دې ټولو نه مُکښې به هغوئ په تاسو باندې خپل لسونه کېږدى ادؤ تاسو به تعذیب کوى‪ ،‬ابادتُانو ته به مو سپارى او زندانونو‬ ‫ته به ږدى او زما د نوم په خاطر به د بادشاهانو ادؤ وحکمرانانو ته وړاندې کوى‪.‬‬ ‫‪13‬او دا به تاسو ته د ګواهۍ لپاره وګرځي‪.‬‬ ‫‪14‬نو دا په خپلو زړونو کې ځای په ځای کړئ‪ ،‬د هغه څه په وړاندې فکر مه کوئ چې تاسو ځواب ورکوئ‪:‬‬ ‫‪۱۵‬ځکه چې زۀ به تاسو ته داسې یوه خوله او لحکمت درکړم چې ستاسو ټول مُالفان به د خبرو کولو او مقاومت کولو توان ونلري‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او تاسو به د مور او پلر‪ ،‬وروڼو‪ ،‬خپلوانو او ملګرو لُوا خیانت وکړئ ‪.‬او ستاسو څُه به ځینې د مرګ لمل شي‪.‬‬ ‫‪17‬او زما د نوم په خاطر به تاسو د ټولو خلکو څُه نفرت کوئ‪.‬‬ ‫‪۱۸‬خو ستا د سر ویښته به هم نه خرابیږي‪.‬‬ ‫‪19‬ستاسو په صبر کې تاسو خپل روحونه لرئ‪.‬‬ ‫‪٢۰‬کله چې تاسو ووینئ چې یروشلم په لښکرو باندې محاصره شوى‪ ،‬نو پوه شئ چې د هغه ورانېدل نږدې دى‪.‬‬ ‫‪٢۱‬بیا هغوئ چې په یهوداه کښې دى غرونو ته وتښتى ‪.‬او هغه څوک چې د هغې په مینځ کې دي پریږدئ چې لړ شي ‪.‬او هغه څوک چې‬ ‫په هیوادونو کې دي هغه ته دې داخل نشي‪.‬‬ ‫‪٢٢‬ځکه چې دا د انتقام ورځې دي چې هر څۀ چې لیکلے شوى دى هغه به پوره شى‪.‬‬ ‫ځکه چې په دې خاوره کې به لوی‬ ‫‪ ٢۳‬خو افسوس په هغوئ چه دد بچو سره دى ادؤ په هغوئ چه‬ ‫مصیبت او په دې خلکو باندې قهر وي‪.‬‬ ‫‪٢۴‬او هغوئ به د توورې په وسیله راپرېوځي او ټولو قومونو ته به یرغمل نیولے شى‪ ،‬او یروشلم به د غېریهودیانو تر پښو لندې کیږى‪ ،‬تر‬ ‫څو چې د غېریهودیانو وخت نه وي پوره شوى‪.‬‬ ‫‪٢۵‬او په لمر‪ ،‬سپوږمۍ او ستورو کې به نښې څرګندې شي ‪.‬او په ځمکه کې د قومونو مصیبت‪ ،‬په حیرانتیا سره؛ سمندر او څپې چغې‬ ‫وهي؛‬ ‫‪٢۶‬د سړو زړونه د وېرې او د هغو څیزونو د څارلو نه چې په زمکه راروان دي‪ ،‬ماتې وخوړل‪ ،‬ځکه چې د آسمان قوتونه به ولړزول شي‪.‬‬ ‫‪71‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪ ٢۷‬بیا به هغوئ البن آدم ووینى چه په وریځو کښے د قدرت او لوئ جلل سره راځى‪.‬‬ ‫‪٢۸‬کله چې دا خبرې پېل شي‪ ،‬نو خپل سرونه پورته کړه ‪.‬ځکه چې ستاسو خلصون نږدې دی‪.‬‬ ‫‪ ٢۹‬هغۀ هغوئ ته یو مثال ورکړو ‪.‬د انځر ونه او ټولې ونې وګورئ‪.‬‬ ‫‪۳۰‬کله چې دوی اوس ډزې کوي‪ ،‬تاسو وګورئ او په خپلو ځانونو پوه شئ چې اوړی اوس نږدې دی‪.‬‬ ‫‪۳۱‬همدارنګه تاسو هم چې کله ووینئ چې دا څیزونه راروان دي نو پوه شئ چې د وخدائ پاک بادشاهى رانزدې ده‪.‬‬ ‫‪ ۳٢‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه دا نسل به تر هغه وخته نه ختمیږی چه دا هر څۀ پوره نۀ شى‪.‬‬ ‫‪۳۳‬آسمان او زمکه به تیریږی خو زما خبرې به نه تیریږی‪.‬‬ ‫‪۳۴‬ادؤ دد خپل ځان نه خبر اوسئ چه هیڅ کله به ستاسو زړونه په شرابو‪ ،‬شرابو او دد دونیا دد ژوند دد فکر نه ډک شى ادؤ هغه ورځ به په تاسو‬ ‫کښے راشي‪.‬‬ ‫‪۳۵‬ځکه چې دا به د ټولې زمکې په ټولو اوسېدونکو باندې د جال په شان راشي‪.‬‬ ‫‪۳۶‬نو تاسو ویښ اوسئ او تل داا وکړئ چې تاسو د دې وړ وګڼل شئ چې د دې ټولو شیانو څُه خلص شئ او د ابن آدم په وړاندې‬ ‫ودریږئ‪.‬‬ ‫‪۳۷‬او د ورځې په وخت کښې هغۀ په کور کښې تعلیم ورکړو ‪.‬هغه د شپې بهر لړو او په غره کې چې د زیتون غره بلل کېده اوسېده‪.‬‬ ‫‪۳۸‬ادؤ ټول خلق سهار وختے دد وخدائے کور ته دد هغۀ دد اوریدو دد پاره راتلل‪.‬‬ ‫څپرکی ‪22‬‬ ‫‪۱‬اوس د بې خمیرې ډوډۍ اختر رانژدې شو چې د فسحې اختر بلل کیږي‪.‬‬ ‫‪٢‬ادؤ مشرانو کاهنانو ادؤ دد شراے االمانو په لټه کښے وو چه څنګه هغه ووژنى ‪.‬ځکه چې دوی د خلکو څُه ویره درلوده‪.‬‬ ‫‪۳‬بیا شیطان په یهوداه کې داخل شو چې د اسکریوتی په نوم یادیده چې د دولسو تنو څُه و‪.‬‬ ‫‪۴‬هغۀ په خپله لره روان شو ادؤ دد مشرانو کاهنانو ادؤ سردارانو سره ئے خبرے وکړو چه څنګه هغه دد هغوئ سره خیانت کولے شى‪.‬‬ ‫‪ ٥‬هغوئ خوشحاله شول ادؤ دد هغۀ سره دد پیسے ورکولو واده ئے وکړه‪.‬‬ ‫‪۶‬هغۀ واده وکړه او موقع لټوو چې د خلقو په غېر موجودګۍ کښې هغوئ ته خیانت وکړى‪.‬‬ ‫‪۷‬بیا د بې خمیرې ډوډۍ ورځ راغله چې د فسحې اختر باید ووژل شي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬بیا هغۀ پطروس ادؤ یوحنا راوغوښتو ادؤ ورته ئے ووئیل چه ”لړ شه ادؤ ومونږ ته د فسحى اختر تیار کړه چه ومونږ وخورو‪.‬‬ ‫‪۹‬هغوئ ورته ووئیل‪” ،‬ته چرته غواړې چې مونږ تیار کړو؟‬ ‫‪۱۰‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬ګورئ‪ ،‬کله چې تاسو ښار ته ورننوځئ نو هلته به یو سړے ستاسو سره مُامخ شى‪ ،‬چې د اوبو یوه مړۍ یې‬ ‫وړه ‪.‬هغه په کور کې تعقیب کړئ چیرې چې هغه ننوځي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬بیا به دد کور ما للک ته ووایه چه ما للک تاته وائى چه دد میلمستیا کوټه چرته ده چه زد ۀ به دد خپلو ومریدانو سره دد فسح اختر وخورم؟‬ ‫‪۱٢‬او هغه به تاسو ته د پورتنۍ برخې یوه لویه کوټه وښیې چې هلته تیار شه‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬هغوئ لړل ادؤ لکه څنګه چه هغۀ هغوئ ته وئیلى ووو ولیدو ادؤ هغوئ د فسحى اختر تیار کړو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې هغه وخت راغی نو هغه ناست وو او دولس رسولن ورسره وو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬ما غوښتل چې دا د فسحې اختر له تاسو سره وخورم مُکې له دې چې زۀ تکلیف وکړم‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ځکه چه زد ۀ تاسو ته وایم چه تر څو چه دا دد وخدائے په بادشاهئ کښے پوره نۀ شى نو زد ۀ به دد هغۀ نه نور هیڅ نۀ خورم‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬هغۀ پیاله واخستله ادؤ شکر ئے ئے وکړو ادؤ وئے وئیل چه دا واخله ادؤ په خپل مینځ کښے تقسیم کړه‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ځکه چې زۀ تاسو ته دا وایم چې تر څو چې د وخدائ پاک بادشاهى را نه شى‪ ،‬نو زۀ به د انګورو د مېوې نه څښم‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغۀ ډوډئ واخسته ادؤ شکر یې ورکړو ادؤ مات یې کړو ادؤ هغوئ ته ئے ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه دا زما بدن دے کوم چه تاسو ته‬ ‫درکول کیږي‪ ،‬دا زما د یادولو دپاره کوه‪.‬‬ ‫و‬ ‫‪٢۰‬همدارنګه د ډوډئ نه پس پیاله هم ووائى چه دا پیاله زما په وینه کى نوى وصیت دے کوم چه ستاسو دپاره تویے شوے دے‪.‬‬ ‫‪٢۱‬خو وګوره د هغه چا لس چې ما سره خیانت کوي زما سره په میز کې دی‪.‬‬ ‫‪٢٢‬ادؤ په رښتیا البن آدم به لړ شى لکه څنګه چه ټاکلے شوى ووو‪ ،‬خو افسوس په هغه سړے چه دد چا په لس خیانت کوى!‬ ‫‪٢۳‬ادؤ هغوئ په خپل مینځ کښے تپوس وکړو چه په هغوئ کښے چا دا کار وکړو؟‬ ‫‪ ٢٤‬ادؤ دد هغوئ په مینځ کښے دا لنجه هم وه چه په هغوئ کښے کوم یو لوئ ګنړلے شى‪.‬‬ ‫‪٢۵‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬د غېریهودیانو بادشاهان په هغوئ بادشاهى کوى ‪.‬او هغه څوک چې په دوی باندې واک چلوي د ګټونکي بلل‬ ‫کیږي‪.‬‬ ‫‪٢۶‬خو تاسو داسې مه کوئ‪ ،‬بلکې هغه څوک چې ستاسو په منځ کې لوی وي‪ ،‬هغه د کوچني په شان وي ‪.‬او هغه څوک چې مشر وي‪ ،‬لکه‬ ‫څنګه چې خدمت کوي‪.‬‬ ‫‪٢۷‬ځکه چې آیا لوی دی هغه څوک چې په غوښه ناست وي او که هغه څوک چې خدمت کوي؟ هغه څوک نه دی چې په غوښه ناست دی؟‬ ‫مګر زه ستاسو په منځ کې د هغه چا په څیر یم چې خدمت کوي‪.‬‬ ‫‪٢۸‬تاسو هغه یئ چې زما په آزمېښتونو کښې زما سره پاتې شوى یې‪.‬‬ ‫‪29‬او زه تاسو ته یو سلطنت ټاکم لکه څنګه چې زما پلر ما ته ټاکلی دی‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬د دې لپاره چې تاسو زما په بادشاهۍ کې زما په میز کې وخورئ او وڅښئ او د اسراییلو د دولسو قبیلو قضاوت وکړئ‪.‬‬ ‫‪۳۱‬ما للک وخدائ وفرمایل‪” ،‬شمعون‪ ،‬شمعون‪ ،‬وګوره‪ ،‬شیطان تا غوښتل چې د غنمو په شان تا وخوري‪.‬‬ ‫‪۳٢‬خو ما ستا دپاره دواا کړې ده چې ستا ایمان له مینځه لړ نۀ شى او کله چې تۀ بدل شې نو خپل وروڼه مضبوط کړه‪.‬‬ ‫‪72‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪۳۳‬هغۀ ورته ووئیل‪” ،‬ما للکه‪ ،‬زۀ دې ته تیار یم چې تا سره په زندان او هم مرګ ته لړ شم‪.‬‬ ‫‪۳۴‬هغۀ ووئیل‪” ،‬زۀ تاته وایم‪ ،‬پطروس‪ ،‬نن به چرګ بانګ نۀ وائى‪ ،‬د دې نه مُکښې چې ته درې ځله د دې نه انکار کوې چې ته ما‬ ‫پېژنې‪.‬‬ ‫‪۳۵‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬کله چې ما تاسو د بووټۍ‪ ،‬لوښي اؤ بوټو نه بغېر رالېږلى ووو نو تاسو ته د کوم څیز کمى نۀ وى؟ او دوی وویل‪،‬‬ ‫هیڅ شی نه‪.‬‬ ‫‪۳۶‬بیا هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬خو اوس د چا سره چې جېب لرى نو هغه دې واخلى او د هغۀ لوښى دې هم واخلى‪ ،‬او هغه څوک چې توره‬ ‫نه لرى‪ ،‬نو هغه دې خپله جامې وپلوري او یوه یې واخلي‪.‬‬ ‫‪۳۷‬ځکه چه زد ۀ تاسو ته دا وایم چه دا چه لیکلے شوى دى هغه ل تر اوسه په ما کښے پووره کیږى ادؤ هغه دد سرکشانو په مینځ کښے‬ ‫شمارلے شوے ووو ځکه چه زما په حقله هغه و‬ ‫څیزونه ختم شى‪.‬‬ ‫‪۳۸‬او هغوئ ووئیل‪” ،‬ما للکه‪ ،‬وګوره‪ ،‬دلته دوه تورې دي ‪.‬او هغوی ته یې وویل ‪:‬بس دی‪.‬‬ ‫‪39‬هغه بهر راووت او د زیتون غره ته لکه څنګه چې د هغه اراده وه لړ ‪.‬او د هغه شاګردان هم د هغه تعقیب شول‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬کله چه هغه په هغه ځائ کښے ووو نو هغوئ ته ئے ووئیل چه ”دواا کوئ چه په آزمیښت کښے مۀ ورننوځئ‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬هغه دد هغوئ نه دد کاڼے په طرف کښے شو ادؤ زنګون ئے پریښودو ادؤ داا ئے وکړه‪،‬‬ ‫‪ ٤٢‬ورته ئے ووئیل چه پلره‪ ،‬کۀ تۀ خوښه شى نو دا پیاله زما نه لرې کړه‪ ،‬خو زما نه بلکه ستا خوښه ده‪.‬‬ ‫‪ ٤۳‬ادؤ دد آسمان نه هغۀ ته یوه فرښته راښکاره شوه ادؤ هغه ئے مضبوط کړو‪.‬‬ ‫‪44‬او په قهر کې هغه ډیر په زړه پوری لمانځغونډ کړ ‪:‬او د هغه خوله هغه وه چې دا د وینې لوی څاڅې ځمکې ته راښکته کیږي‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬کله چه هغه دد دواا نه پاڅیدو ادؤ خپلو ومریدانو ته راغلو نو هغوئ دد غم په ویده ولیدل‪.‬‬ ‫‪۴۶‬او هغوئ ته یې ووئیل‪” ،‬ولې ویده یې؟ پاڅئ او داا وکړئ‪ ،‬داسې نه چې تاسو په ازمایښت کې نشئ‪.‬‬ ‫‪ ٤۷‬کله چه هغۀ ل دا خبره کوله نو یو ګڼه ګوڼه ئے ولیدل ادؤ هغه چه یهوداه نومے وو چه دد دولسو نه یو وو دد هغوئ نه مُکښے روان شو‬ ‫ایسى ته ورنژدې شو چه هغه ښکل کړى‪.‬‬ ‫ادؤ‬ ‫ى‬ ‫ایسى هغۀ ته ووئیل چه ”یهودا‪ ،‬ته دد البن آدم سره په ښکلولو خیانت کوى؟‬ ‫‪ ٤۸‬خو‬ ‫ى‬ ‫‪ ٤۹‬کله چه هغوئ چه دد هغۀ په نزد وو ولیدل چه څۀ راروان دے نو هغۀ ته ئے ووئیل‪”،‬ما للکه‪ ،‬آایا مونږ په تووره ووهلو؟‬ ‫‪۵۰‬ادؤ دد هغوئ نه یو دد مشر المام په نوکر ووهلو ادؤ دد هغۀ ښى غوږ یې پرې کړو‪.‬‬ ‫‪ ٥۱‬ایس ى جواب ورکړو چه ”تاسو تر اوسه پورې صبر وکړئ ‪.‬او د هغه غوږ یې لمس کړ او هغه یې روغ کړ‪.‬‬ ‫ایسى مشرانو کاهنانو ادؤ دد وخدائے دد وخدائے مشران ادؤ مشرانو ته چه هغۀ ته راغلى ووو ووئیل‪” ،‬آیا تاسو دد غلو په شان په توورو ادؤ‬ ‫‪ ٥٢‬بیا‬ ‫ى‬ ‫لدړو کښے راځى؟‬ ‫‪۵۳‬کله چې زه هره ورځ ستاسو سره په کور کې وم‪ ،‬تاسو زما په وړاندې هیڅ لس نه پورته کولو‪ ،‬مګر دا ستاسو ساات او د تیاره ځواک‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪ ٥٤‬بیا هغوئ هغه ونیولو ادؤ رهبري ئے کړو ادؤ دد مشر کاهن کور ته ئے یوړل ‪.‬او پیټر لرې تعقیب کړ‪.‬‬ ‫‪ ٥٥‬کله چه هغوئ دد دالن په مینځ کښے اور بل کړو ادؤ یو ځائے ناست ووو نو پطروس دد هغوئ په مینځ کښے ناست ووو‪.‬‬ ‫‪۵۶‬خو یوې نوکرې هغه ولیدل چې د اور په غاړه ناست وو او په ډېر زحمت یې ورته وکتل او ویې ویل” ‪:‬دا سړے هم ورسره وو‪.‬‬ ‫‪ ٥۷‬هغۀ النکار وکړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪”،‬ښځه‪ ،‬زد ۀ هغه نۀ پیژنم‪.‬‬ ‫‪ ٥۸‬لږ وخت پس یو بل هغه ولیدلو ادؤ وئے وئیل چه”تۀ هم دد هغوئ څُه یې ‪.‬او پطروس وویل ‪:‬سړی‪ ،‬زه نه یم‪.‬‬ ‫‪۵۹‬ادؤ دد یو ساات نه پس یو بل په یقین سره النصاف وکړو چه ”په رښتیا دا سړے هم دد هغۀ سره ووو ځکه چه هغه ګالیلى دے‪.‬‬ ‫‪ ٦۰‬پطروس ورته ووئیل‪”،‬سړى‪ ،‬زه نه پوهیږم چه ته څۀ وایې؟ او سمدستي‪ ،‬په داسې حال کې چې هغه ل خبرې کولې‪ ،‬چرګ ولوېد‪.‬‬ ‫‪ ٦۱‬ما للک وخدائ مخ واړوو ادؤ پطروس ته یې وکتل ‪.‬او پطروس ته د څښتن هغه خبره را په یاد شوه‪ ،‬چې څنګه یې ورته ویلي وو‪” ،‬‬ ‫مُکې له دې چې چرګ بانګ ووهي‪ ،‬ته درې ځله زما نه انکار کوې‪.‬‬ ‫‪۶٢‬پطروس بهر لړو او په ژړا شو‪.‬‬ ‫د‬ ‫ایسى نیولے ووو ملنډے ئے وهل اؤ هغه یې ووهلو‪.‬‬ ‫‪۶۳‬ادؤ هغه سړو چه‬ ‫ى‬ ‫‪۶۴‬کله چې هغوئ د هغۀ سترګې پټې کړې نو د هغۀ په مخ یې ووهلو ادؤ ترې تپوس ئے وکړو‪” ،‬پیغمبر ووایه څوک دے چې تا ووهے؟‬ ‫‪ ٦٥‬ادؤ دد هغۀ لخلف ډیر نور و‬ ‫څیزونه وکفر ووائى‪.‬‬ ‫‪۶۶‬کله چې ورځ شوه‪ ،‬د خلکو مشران‪ ،‬مشران کاهنان او د شریعت االمان راغونډ شول او هغه یې د خپلې شورا مُې ته بوتللو او ویې‬ ‫ویل‪:‬‬ ‫‪ ٦۷‬آیا تۀ مسیح یې؟ موږ ته ووایه هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬که زد ۀ تاسو ته ووایم نو تاسو به یقین نۀ کوئ‪.‬‬ ‫‪ ٦۸‬ادؤ که زد ۀ هم ستاسو نه تپوس وکړم نو تاسو به ما ته جواب نۀ ورکوئ ادؤ نۀ به ما پریږدم‪.‬‬ ‫‪69‬له دې وروسته به د انسان زوی د خدای د قدرت ښي لس ته ناست وي‪.‬‬ ‫‪ ۷۰‬نو هغوئ ټولو ووئیل‪” ،‬آیا ته د وخدائ پاک زوئ یې؟ هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬تاسو وایئ چې زۀ یم‪.‬‬ ‫‪ ۷۱‬هغوئ ووئیل چه”مونږ ته نور دد ګواهى ضرورت څۀ دے؟ ځکه چې موږ پُپله د هغه له خولې اورېدلي دي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪23‬‬ ‫‪۱‬ادؤ دد هغوئ ټول خلق راپاڅیدل ادؤ هغه یې پیلطوس ته بوتلو‪.‬‬ ‫‪٢‬هغوئ په هغۀ تور ولګوو او وې وئیل‪” ،‬مونږ دا ملګرے ولیدو چې د قوم بدى کوى‪ ،‬او قیصر ته یې د خراج ورکولو نه منع کول او وئیل‬ ‫چې هغه پُپله مسیح دے‪.‬‬ ‫‪73‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪ ۳‬پیلطوس دد هغۀ نه تپوس وکړو چه”آیا تۀ دد یهودیانو بادشاه یې؟ نو هغۀ ورته جواب ورکړو‪ ،‬تۀ دا وایه‪.‬‬ ‫‪۴‬بیا پیلطوس مشرانو کاهنانو او خلقو ته ووئیل‪” ،‬زۀ په دې سړى کښې هیڅ ګناه نۀ پېژنم‪.‬‬ ‫‪۵‬ادؤ هغوئ نور هم په قهر شول ادؤ وئے وئیل چه ”هغه خلق راوپارول ادؤ په ټول ی وهوداه کښے تعلیم ورکوى ادؤ دد ګلیل نه شروع کیږى‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې پیلطوس د ګلیل په اړه واورېدل‪ ،‬نو پوښتنه یې ترې وکړه چې ایا دا سړی ګلیلی دی؟‬ ‫لرو نو هغۀ هغه هیرودیس ته واستولو چه هغه هم په هغه وخت یروشلم‬ ‫‪۷‬ادؤ هر کله چه خبر شو چه هغه دد هیرودیس دد وحکم سره تعلق و‬ ‫کښے ووو‪.‬‬ ‫ایسى ولیدلو نو ډیر خوشحاله شو ځکه چه دد ډیر وخت نه دد هغۀ دد لیدلو ارمان وو ځکه چه هغۀ دد هغۀ په باره کښے‬ ‫هیرودیس‬ ‫‪ ۸‬کله چه‬ ‫ى‬ ‫ډیرى خبرے اوریدلى ووو ‪.‬او هغه هیله درلوده چې یو څه معجزه د هغه لُوا ترسره شوې وي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬بیا هغۀ دد هغۀ نه په ډیرو خبرو سوال وکړو ‪.‬خو هغه ورته هیڅ ځواب ورنه کړ‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ مشران المامان ادؤ دد شراے االمان ولړ ووو ادؤ په هغۀ ئے سُت تورونه لګولے وو‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬هیرودیس دد خپلو جنګى سړو سره دد هغۀ نه سپکاوے وکړو ادؤ ملنډے ئے ورته وکړو ادؤ په ښکلو جامو کښے ئے ادؤ بیا پیلطوس ته‬ ‫واستولو‪.‬‬ ‫‪۱٢‬په هماغه ورځ پیلطوس او هیرودیس یو بل سره دوستان شول‪ ،‬ځکه چې پُوا دوئ په خپل منځ کې دښمني درلوده‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬ادؤ پیلطوس چه کله مشران المامان ادؤ وحکمران ادؤ خلق راوبلل‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هغوئ ته یې ووئیل‪” ،‬تاسو دا سړے ما ته راوستے دے‪ ،‬د هغه په شان چې خلق بد کوى‪ ،‬او وګوره‪ ،‬ما ستاسو په مُکښې هغه معاینه‬ ‫کړې ده‪ ،‬نو په دې سړى کښې هیڅ ګناه نۀ ده موندلې چې تاسو په هغه باندې تور لګوئ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نه‪ ،‬نه تر اوسه هیرودیس‪ ،‬ځکه چې ما تا هغه ته لېږلی دی ‪.‬او‪ ،‬ګوره‪ ،‬هغه ته د مرګ وړ هیڅ شی نه دی شوی‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو زه به هغه ته سزا ورکړم او هغه به خوشې کړم‪.‬‬ ‫( ‪17‬د اړتیا لپاره هغه باید د اختر په وخت کې د دوی لپاره یو خوشې کړي)‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او هغوئ ټولو په یو ځائ چغې وکړې او وې وئیل‪” ،‬دا سړے لرې کړه او مونږ ته برابا خوشې کړه‪.‬‬ ‫‪( ۱۹‬څوک چې په ښار کې د یوې فتنې او قتل په خاطر زندان ته واچول شو)‪.‬‬ ‫‪٢۰‬نو پیلطوس د ایسی د خوشې کولو اراده وکړه او هغوی ته یې بیا خبرې وکړې‪.‬‬ ‫‪ ٢۱‬خو هغوئ چغے کړے وئے وئیل چه هغه په سولئ کړه ادؤ په سولئ کړه‪.‬‬ ‫‪٢٢‬هغۀ په دریم ځل هغوئ ته ووئیل‪” ،‬ولې‪ ،‬هغه څۀ بد کار کړى دى؟ ما په هغه کې د مرګ لمل نه دی موندلی ‪:‬نو زه به هغه ته سزا‬ ‫ورکړم او هغه پریږدم‪.‬‬ ‫‪٢۳‬او هغوئ سمدستي په لوړ آواز سره غوښتل چه هغه په سولئ کړے شى ‪.‬او د هغوی او د مشرانو کاهنانو غږونه غالب شول‪.‬‬ ‫‪ ٢٤‬ادؤ پیلطوس حکم ورکړو چه دد هغوئ دد حاجت په شان وى‪.‬‬ ‫‪٢۵‬ادؤ هغۀ هغوئ ته هغه آزاد کړو چه دد فتنے ادؤ قتل په وجه په بند کښے اچول شوى ووو‪ ،‬وکوم چه هغوئ غوښتل ‪.‬مګر هغه ایسی د دوی‬ ‫اراده ته وسپارل‪.‬‬ ‫د‬ ‫ایسى‬ ‫‪٢۶‬ادؤ کله چه هغوئ هغه لیږلو نو هغوئ یو شمعون چه کرینیا ئے ووو چه دد وطن نه راروان ووو اؤ په هغۀ ئے صلیب کیښودو چه دد‬ ‫ى‬ ‫نه پس هغه ئے پورته کړى‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪ ٢۷‬ادؤ دد هغۀ نه پس دد خلقو اؤ دد ښځے یوه لویه جماات روان ووو اؤ هم ئے په هغۀ ژړل اؤ ژړل‪.‬‬ ‫ایسى هغوئ ته مخ ورواړۀ او وفرمائیل‪” ،‬د یروشلم بچو‪ ،‬زما دپاره مه ژاړئ‪ ،‬بلکې د خپل ځان او خپلو بچو دپاره وژاړئ‪.‬‬ ‫‪٢۸‬خو‬ ‫ى‬ ‫‪٢۹‬ځکه چې وګوره هغه ورځې راروانې دي چې هغوئ به ووائى‪ ،‬بُتور دى هغه بانډه‪ ،‬او هغه رحمونه چې هیڅکله نه شي زېږېدلى‪ ،‬او‬ ‫هغه بچى چې هیڅکله یې شیدې نه وي خوړلي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬بیا به هغوئ غرونو ته ووائى‪” ،‬په مونږ راپرېږده ‪.‬او غرونو ته‪ ،‬موږ پوښئ‪.‬‬ ‫‪۳۱‬ځکه که هغوی دا کارونه په شنه ونه کې وکړي‪ ،‬نو په وچه کې به څه وشي؟‬ ‫‪۳٢‬ادؤ دد هغۀ سره دوه نور بدکاران هم ووو چه دد هغۀ سره ئے وژلے ووو‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪۳۳‬ادؤ کله چه هغوئ هغه ځائے ته چه دد کالورى په نوم یادىږى ورسیدل نو هلته هغوئ هغه اؤ بدکاران یو ښي طرف ته اؤ بل چپ طرف‬ ‫ته ئے په سولئ کړ‪.‬‬ ‫‪۳۴‬بیا ایسی وویل ‪:‬پلره‪ ،‬هغوی بُښنه وکړه ‪.‬ځکه چې دوی نه پوهیږي چې دوی څه کوي ‪.‬هغوئ د هغۀ کالي جدا کړل او قراې یې‬ ‫واچولې‪.‬‬ ‫‪۳۵‬ادؤ خلق ورته ولړ ووو ‪.‬حاکمانو هم ورسره ملنډې وهلې او ویې ویل ‪:‬هغه نور بچ کړل ‪.‬هغه پرېږدئ چې خپل ځان وژغوري‪ ،‬که هغه‬ ‫مسیح وي‪ ،‬د خدای غوره شوی‪.‬‬ ‫‪۳۶‬اسکرانو هم په هغۀ ملنډې وهلې‪ ،‬هغۀ ته راغلو ادؤ ورته ئے سرکه ورکړه‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬ادؤ ورته ئے ووئیل چه ”کۀ تۀ د ی وهودیانو بادشاه یې نو ځان بچ کړه‪.‬‬ ‫‪۳۸‬او په هغه باندې په یوناني‪ ،‬لتیني او ابراني ژبو باندې یو لوحه هم لیکلې شوې وه چې دا د یهودیانو بادشاه دے‪.‬‬ ‫‪۳۹‬ادؤ دد هغو بدکارانو نه یو په هغۀ کښے چغه وهله چه ”که تۀ مسیح وے نو خپل ځان او ومونږ بچ کړه‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬خو بل جواب ورکړو چه هغه ملمت کړے دے ادؤ ورته ئے ووئیل چه”تاسو دد وخدائے نه ویریږى ادؤ تۀ په همغه مزکه کښے ئے؟‬ ‫‪41‬او موږ په حقیقت کې انصاف کوو ‪.‬ځکه چې موږ د خپلو املونو مناسب اجر ترلسه کوو ‪:‬مګر دې سړي هیڅ غلط نه دی کړی‪.‬‬ ‫ایسى ته ووئیل چه”ما للکه‪ ،‬کله چه ته خپل بادشاهى ته راشى نو ما یاد کړه‪.‬‬ ‫‪ ٤٢‬هغۀ‬ ‫ى‬ ‫ایسى هغۀ ته ووئیل‪” ،‬زۀ تا ته رښتیا وایم چه نن به زما سره په جنت کښے یئ‪.‬‬ ‫‪٤۳‬‬ ‫ى‬ ‫‪۴۴‬د شپې شپږ بجې وې او تر نهم ساات پورې په ټوله زمکه تیاره وه‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬ادؤ نمر تیاره شو ادؤ دد وخدائے دد وخدائے پرده په مینځ کښے راپریوته‪.‬‬ ‫‪74‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪۴۶‬کله چې ایسی په لوړ اواز چیغې وکړې‪ ،‬هغه وویل ‪:‬پلره‪ ،‬زه خپل روح ستا په لسونو کې سپارم‪ ،‬او د دې په ویلو سره هغه روح‬ ‫پریښود‪.‬‬ ‫‪۴۷‬کله چې د لښکر مشر دا څۀ ولیدل نو د وخدائ پاک ثنا یې وکړه او ویې ویل” ‪:‬بې شکه دا یو صادق سړے وو‪.‬‬ ‫‪ ٤۸‬ټول خلق چه دد هغه ننداره کښے راغونډ شول ادؤ دا چه څۀ ئے لیدلے ووو نو په خپلو سینو ئے ووهل ادؤ واپس لړل‪.‬‬ ‫‪ ٤۹‬دد هغۀ ټول آشناى ادؤ هغه ښځے چه دد ګلیل نه دد هغۀ تابعدارى راتوونکے ووو هغوئ دا و‬ ‫څیزونه لیري ودریدل‪.‬‬ ‫‪ ٥۰‬هلته یو سړے ووو چه یووسف نووم یو مشاور وو ‪.‬او هغه یو ښه سړی او اادل و‪:‬‬ ‫‪( ۵۱‬هغه د هغوی د مشورې او امل سره موافق نه و؛ )هغه د یهودیانو د ښار اریماتیا اوسیدونکی و او پُپله هم د خدای پادشاهۍ ته‬ ‫انتظار و‪.‬‬ ‫د‬ ‫ایسى لش ئے وغوښت‪.‬‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫لړو‬ ‫ته‬ ‫پیلطوس‬ ‫سړے‬ ‫‪ ٥٢‬دا‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫ى‬ ‫‪۵۳‬هغۀ دا راښکته کړه او په کتان کښې یې وتړله او په یوه قبر کښې یې کېښوده چې په تیږو کښل شوې وه‪ ،‬په کوم کښې چې پُوا هیڅوک‬ ‫نۀ ووو ایښودلے شوي‪.‬‬ ‫‪ ٥٤‬هغه ورځ تیاري وه او د سبت ورځ راروانه وه‪.‬‬ ‫‪۵۵‬ادؤ هغه ښځے هم چه دد ګلیل نه دد هغۀ سره راغلى ووو هغوئ هم ورپسې لړل ادؤ هغه قبر یې ولیدلو چه دد هغۀ جسد څنګه ایښودلے شو‪.‬‬ ‫‪ ۵۶‬هغوی بیرته راغلل او مسالې او اطرونه یې تیار کړل ‪.‬او د وحکم سره سم د سبت ورځ آرام کړه‪.‬‬ ‫څپرکی ‪24‬‬ ‫‪۱‬د هفتې په اوله ورځ سهار وختي هغوئ قبر ته راغلل او هغه مصالحې یې راوړلې کوم چې هغوئ تیار کړي ووو او ځینې نور یې هم‬ ‫ورسره راوړل‪.‬‬ ‫‪٢‬او هغوئ هغه تیږه ولیدله چې د قبر نه لرې شوې وه‪.‬‬ ‫ایسى لش یې ونۀ موندلو‪.‬‬ ‫‪۳‬هغوئ ورننوتل ادؤ دد ما للک‬ ‫ى‬ ‫‪۴‬ادؤ داسې پېښ شول چې هغوئ په دې کښې ډېر حیران ووو‪ ،‬نو دوه سړى په ځلنده جامو کښې د هغوئ څنګ ته ولړ ووو‪:‬‬ ‫‪۵‬ادؤ څنګه چه هغوئ دورېدل ادؤ خپل مُونه ئے زمکه ته ټیټ کړل ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬تاسو دد مړو په مینځ کښې ژوندوون لټوئ؟‬ ‫‪۶‬هغه دلته نه دی‪ ،‬بلکې راژوندی شوی دی‪ ،‬په یاد ولرئ چې کله هغه په ګیلیل کې وو چې څنګه یې تاسو سره خبرې وکړې‪.‬‬ ‫سونو کښے به وسپارلے شى ادؤ په سولئ کښے به ئے وووږى ادؤ په دریمه ورځ به بیا پاڅى‪.‬‬ ‫‪۷‬ادؤ دد البن آدم دد وګناهوګارانو په ل و‬ ‫‪۸‬ادؤ هغوئ دد هغۀ کلم یاد کړو‪،‬‬ ‫‪ ۹‬ادؤ دد قبر نه واپس راغے ادؤ دا ټولے ئے یوولسو ادؤ نورو ټولو خلقو ته ئے بیان کړل‪.‬‬ ‫‪۱۰‬دا مریم مګدلینى‪ ،‬یوآنا او د یعقوب مور مریم او د هغوئ سره نورې ښځې وې چې دا خبرې یې رسولنو ته وکړې‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬دد هغوئ دا خبرې هغوئ ته دد ابث کیسې ښکارېدې ادؤ هغوئ په هغوئ یقین ونۀ کړو‪.‬‬ ‫‪۱٢‬بیا پطروس پاڅېدو ادؤ قبر ته منډه کړه ‪.‬او ښکته شو‪ ،‬هغه د کتان جامې ولیدې چې په ځان کې ایښودل شوې وې‪ ،‬او لړ‪ ،‬په ځان کې په‬ ‫حیرانتیا سره چې څه پیښ شوي‪.‬‬ ‫د‬ ‫بیتو‬ ‫ال ومقدس نه څۀ څلویښت فرلنګ وو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ادؤ وګوره په همغه ورځ دد هغوئ نه دوه کسان د اماوس په نوم یو کلي ته لړل چه دد‬ ‫‪۱۴‬ادؤ هغوئ دد دے ټولو پیښو په باره کښے سره خبرے وکړلے‪.‬‬ ‫ایسى په خپله نزدے شو ادؤ د هغوئ سره روان شو‪.‬‬ ‫نو‬ ‫کوې‬ ‫اترې‬ ‫خبرې‬ ‫‪۱۵‬او داسې وشول چې کله هغوئ سره خبرې اترې کولې او‬ ‫ى‬ ‫‪۱۶‬خو د هغوئ سترګې پټې وې چې هغه پېژنى‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬دا څۀ خبرے دے چه تاسو یو د بل سره یئ‪ ،‬کله چه تاسو روان یئ ادؤ خفه یئ؟‬ ‫‪۱۸‬ادؤ په هغوئ کښے یو چا چه نوم یې کلوپاس وو هغۀ ته ووئیل‪” ،‬آیا تۀ په بیتو ال ومقدس کښے یواځي پردي یئے ادؤ دد دے نه خبر ئے چه‬ ‫په دے ورځو کښے څۀ وشول؟‬ ‫د‬ ‫ایسى ناصرى په باره کښے چه دد وخدائے اؤ دد ټولو خلقو په وړاندے‬ ‫‪۱۹‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬کوم څیزونه؟ او هغوئ ورته ووئیل چه دد‬ ‫ى‬ ‫په امل او کلم کښے تکړه نبي وو‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪٢۰‬ادؤ څنګه مشرانو کاهنانو ادؤ ز ومونږ وحکمران هغه دد مرګ په سزا محکوم کړو اؤ په سولئ ئے کړے کړو‪.‬‬ ‫‪٢۱‬خو مونږ په دې باور وو چې دا به هغه وى چې بنى السرائیل به خلص کړى وى‪ ،‬او د دې ټولو نه الوه نن درېیمه ورځ ده چې دا‬ ‫کارونه وشول‪.‬‬ ‫‪22‬هو‪ ،‬او زمونږ د ډلې ځنې ښځو هم مونږ حیران کړل چې د قبر په سهار کښې وې‪.‬‬ ‫‪٢۳‬کله چې هغوئ د هغۀ جسد ونه موند نو هغوئ راغلل او وې وئیل چې هغوئ د فرښتو رویا هم لیدلې ده چې وئیلى یې ووو چې هغه‬ ‫ژوندے دے‪.‬‬ ‫‪٢۴‬ادؤ په هغوئ کښے چه ز ومونږ سره ووو ځنو قبر ته لړل ادؤ هم هغه شان چه ښځے وئیلى ووو ولیدو‪ ،‬خو هغوئ هغه ونه لید‪.‬‬ ‫‪ ٢٥‬بیا هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬ادئے کم اقلو ادؤ په ټولو هغوئ ایمان راوړو چه دد نبیانو وئیلى دى‪:‬‬ ‫‪٢۶‬آیا مسیح باید دا تکلیفونه نه وی زغملی او خپل جلل ته ننوځی؟‬ ‫وسى ادؤ دد ټولو نبیانو نه شروع ئے اؤ هغوئ ته ئے په ټولو صحیفو کښے دد خپل ځان په حقله بیان کړل‪.‬‬ ‫‪ ٢۷‬ادؤ دد وم ى‬ ‫‪٢۸‬او هغوئ هغه کلي ته ورنژدې شول چرته چې تلل‪ ،‬نو هغه داسې جوړ کړو چې هغه نور هم لړ‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪ ٢۹‬خو هغوئ هغه مجبور کړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه”زمونږ سره پاتے شه ځکه چه ماښام راروان دے اؤ ورځ ډیره تیره شوه ‪.‬او هغه د‬ ‫هغوئ سره د اوسېدو دپاره دننه لړو‪.‬‬

‫‪75‬‬


‫د لوقا انجیل‬

‫‪۳۰‬ادؤ داسے شو چه هغه دد هغوئ سره په ډوډئ کښے ناست ووو نو هغه ډوډئ واخستله ادؤ برکت ئے ورکړو ادؤ مات یې کړو ادؤ هغوئ ته‬ ‫ئے ورکړو‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬د هغوئ سترګې خلصې شوې او هغوئ هغه پېژانده ‪.‬او هغه د دوی له نظره ورک شو‪.‬‬ ‫‪۳٢‬هغوئ یو بل ته ووئیل‪” ،‬آیا زمونږ زړۀ په مونږ کښې نۀ ووو‪ ،‬کله چې هغۀ په لره کښې زمونږ سره خبرې کولې او مونږ ته یې‬ ‫صحیفې خلصولې؟‬ ‫‪۳۳‬هغوئ په همغه ساات پاڅېدل ادؤ بیتو ال ومقدس ته واپس راغلل ادؤ یوولس کسان راغونډ شول ادؤ هغوئ چه دد هغوئ سره ووو‪.‬‬ ‫‪۳۴‬او ویې ویل ‪:‬څښتن په حقیقت کې راپورته شوی او شمعون ته څرګند شوی دی‪.‬‬ ‫‪۳۵‬ادؤ هغوئ ورته ووئیل چه په لره کښے څۀ څۀ شوى ووو ادؤ هغه دد ډوډئ په ماتولو کښے څۀ پیژندل شو‪.‬‬ ‫ایسى په خپله د هغوئ په مینځ کښې ودرېدو ادؤ ورته یې ووئیل‪” ،‬تاسو ته سلم وي‪.‬‬ ‫‪۳۶‬کله چې هغوئ دا خبرې کولې نو‬ ‫ى‬ ‫‪۳۷‬خو هغوئ ووېرېدل ادؤ وېرېدل ادؤ ګمان یې وکړو چه هغوئ یو وروح لیدلے دے‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬تاسو ولې خفه یئ؟ او ولې ستاسو په زړونو کې فکرونه راپورته کیږي؟‬ ‫‪۳۹‬زما لسونو او پښو ته وګوره چې زه پُپله یم‪ ،‬ما سمبال کړه او وګوره ‪.‬ځکه چې روح غوښه او هډوکي نلري لکه څنګه چې تاسو‬ ‫ګورئ چې ما لري‪.‬‬ ‫‪۴۰‬کله چې هغۀ دا خبرې وکړې نو خپل لسونه او پښې یې ورته وښودلې‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬ادؤ په دے حال کښے چه هغوئ ل دد خوشحالئ په وجه ایمان نۀ ووو راوړى ادؤ حیران ووو‪ ،‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪”،‬آیا تاسو دلته غوښه‬ ‫لرئ؟‬ ‫‪ ٤٢‬هغوئ هغۀ ته دد جوش شوى ماهیانو یوه ټوټه ادؤ دد شاتو دد چتى ورکړه‪.‬‬ ‫‪ ٤۳‬هغۀ هغه واخستلو ادؤ دد هغوئ په مُکښے ئے وخوړ‪.‬‬ ‫‪۴۴‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬دا هغه خبرې دي چې ما تاسو ته وکړې په داسې حال کښې چې زۀ ل ستاسو سره وم‪ ،‬چې هر څۀ ضرور پوره‬ ‫موسى په شریعت‪ ،‬پېغمبرانو او په زبورونو کښې لیکلى شوى دى ‪.‬زما په اړه‪.‬‬ ‫شى چې د‬ ‫ى‬ ‫‪ ٤٥‬بیا هغۀ دد هغوئ پوهه خلصه کړه چه هغوئ په صحیفو پوهه شى‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه ”دا کښے لیکلے شوى دى چه مسیح به په دریمه ورځ دد مړو نه راژوندى شى‪،‬‬ ‫‪۴۷‬او دا چې د توبې او د ګناهونو د معافۍ االن دې په ټولو قومونو کښې د هغۀ په نوم وشي‪ ،‬چې د بیت المقدس نه شروع شى‪.‬‬ ‫‪۴۸‬او تاسو د دې شیانو شاهدان یئ‪.‬‬ ‫‪۴۹‬او وګوره‪ ،‬زه د خپل پلر واده تاسو ته درلېږم ‪:‬مګر تاسو د یروشلم په ښار کې پاتې شئ‪ ،‬تر څو چې تاسو د لوړ ځواک سره پای ته‬ ‫ورسیږئ‪.‬‬ ‫‪۵۰‬هغۀ هغوئ د بیت انیاه پورې بوتلل او خپل لسونه یې پورته کړل او برکت یې ورکړ‪.‬‬ ‫‪ ٥۱‬ادؤ دا ئے ورسوله کله چه هغۀ هغوئ ته برکت ورکړو نو هغه دد هغوئ نه جدا شو ادؤ آسمان ته پورته شو‪.‬‬ ‫‪۵٢‬هغوی د هغه ابادت وکړ او په ډیر خوښۍ سره بیت المقدس ته راستانه شول‪.‬‬ ‫صفت ویله ‪.‬آمین‪.‬‬ ‫‪ ٥۳‬ادؤ تل به دد وخدائے ثنا او ثناء ل‬

‫‪76‬‬


‫جان‬ ‫څپرکی ‪1‬‬ ‫‪۱‬په شروع اښې الم خوو‪ ،‬الم د خُدائ پاک سره وو او الم خُدائ پاک وو‪.‬‬ ‫‪ ٢‬هماغه شان په شروع اښې د خُدائ پاک سره وو‪.‬‬ ‫‪3‬ټول شیان د هغه لخوا جوړ شوي وو ‪.‬او د هغه پرته هیڅ شی هم نه و جوړ شوی چې جوړ شوی وي‪.‬‬ ‫‪۴‬په هغه اښې ژوند ؤ ‪.‬او ژوند د انسانانو رڼا وه‪.‬‬ ‫‪۵‬او رڼا په تیاره اې ځلیږي ‪.‬او تیاره یې درک نه اړه‪.‬‬ ‫‪۶‬د خُدائ پاک له طرفه یو سړے رالېږل شوى خوو چې نوم یې یوحنا وو‪.‬‬ ‫‪ ٧‬هغه دد ګواهى دد پاره راغلے دے چه دد رڼا ګواهى وراړى چه دد هغۀ په وسیله ټول ُلق ایمان راؤړى‪.‬‬ ‫‪ ٨‬هغه هغه رڼا نۀ وه بلکه دد هغۀ دد ګواهى دد پاره رالېږل شوى خوو‪.‬‬ ‫‪ ٩‬دا رښتینى رڼا وه‪ ،‬چې هر هغه سړے چې دنیا ته راځى رڼا اوى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغه په دخنیا اښے خوو ادؤ دخنیا دد هغۀ نه جوړه شوه ادؤ دخنیا هغه نۀ پیژندل‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬هغه ُپل ځان ته راغے ُو دد ُپلوانو هغه قبول نۀ اړو‪.‬‬ ‫‪ُ۱٢‬و هغوئ چې هغه قبول اړو هغوئ ته یې د خُدائ پاک د زامن اېدو طاقت وراړ‪ ،‬حتی هغوئ ته چې د هغۀ په نوم ایمان راوړو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغه چې نه د وینې نه پېدا شوى دى‪ ،‬نه د غوښې په اراده او نه د انسان په اراده بلکې د خُدائ پاک نه‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ الم په بدن جوړ شو ادؤ زمونږ په مینځ اښے اوسیدلو ادؤ مونږ دد هغۀ جلل ولیدو‪ ،‬لکه دد پلر دد یواځنى زوئ په شان )دد فضل ادؤ‬ ‫حقیقت نه ډک وو‪.‬‬ ‫یحیى دد هغۀ په حقله ګواهى وراړه ادؤ چغے ئے ووئیل چه”دا هغه څوک وو چه ما دد هغۀ په حقله وئیلى دى چه هغه څوک چه زما نه‬ ‫‪۱٥‬‬ ‫ى‬ ‫پس راځى هغه زما نه مخکښے دے ځکه چه هغه زما نه مخکښے وو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ دد هغۀ دد ااملتیا نه خمونږ هر څۀ حاصل اړل ادؤ دد فضل په بدل اښے فضل‪.‬‬ ‫عیسى مسیح په وسیله راغلے‪.‬‬ ‫موسى په وسیله وراړے شو‪ُ ،‬و فضل او حقیقت د‬ ‫‪۱٧‬ځکه چې شریعت د‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫‪۱٨‬هیڅ چا ُدای نه دی لیدلی ‪.‬یوازینی زوی چې د پلر په غیږ اې دی‪ ،‬هغه یې اعلن اړ‪.‬‬ ‫یحیى صحیفه ده چه اله ی خُودیانو دد بیتخ ال خمقدس نه اامامان ادؤ لیویان ورلیږل چه دد هغۀ نه تپوس واړى چه تۀ څوک یې؟‬ ‫‪۱٩‬ادؤ دا دد‬ ‫ى‬ ‫‪٢۰‬هغۀ اقرار واړو او انکار یې نۀ اړو ‪ُ.‬و اقرار یې واړ چې زه مسیح نه یم‪.‬‬ ‫‪٢۱‬هغوئ ترې تپوس واړو‪” ،‬نو بیا څۀ؟ ایا ته الیاس یې؟ او هغه وویل‪ ،‬زه نه یم ‪.‬ایا ته هغه پیغمبر یې؟ او هغه ځواب وراړ‪ ،‬نه‪.‬‬ ‫‪ ٢٢‬بیا هغوئ هغۀ ته ووئیل چه تۀ څوک یې؟ چې مونږ هغوئ ته جواب وراړو چا چې مونږ رالېږل ‪.‬تاسو د ُپل ځان په اړه څه وایاست؟‬ ‫‪٢۳‬هغۀ ووئیل‪” ،‬زۀ په دښته اښې د یو چا آواز یم‪ ،‬چې د ما الک خُدائ لره نېغ اړه‪ ،‬لکه څنګه چې یسعیاه پېغمبر وئیلى دى‪.‬‬ ‫‪ ٢٤‬ادؤ اوم چه رالیږلے شوى خوو هغوئ د فریسیانو خوو‪.‬‬ ‫‪ ٢٥‬هغوئ دد هغۀ نه تپوس واړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه”نو بیا تاسو ولي بپتسمه وراوئ‪ ،‬اۀ تۀ هغه مسیح نۀ یې‪ ،‬نۀ الیاس نۀ یې او نۀ هغه‬ ‫پېغمبر یې؟‬ ‫‪ ٢٦‬یوحنا هغوئ ته جواب وراړو چه”زه په اوبو بپتسمه وراوم ُو ستاسو په مینځ اښے یو څوک ولړ دے چه تاسو نۀ پیژنئ‪.‬‬ ‫‪ ٢٧‬هغه څوک دے چه زما نه پس راروان دے زما نه مخکښے دے‪ ،‬دد هغۀ دد بوټانو تسمه زد ۀ دد ُلصولو لئق نۀ یم‪.‬‬ ‫‪٢٨‬دا اارونه د اخردن د سیند نه په بیتباره اښې وشول چرته چې یوحنا بپتسمه وراوله‪.‬‬ ‫‪Nexty 17‬دا راتلونکې ورځ جان ونیه ده چې اسم ته راشه یخبیوه‪ ،‬ځکه چې د ُدایه وریځه‪ ،‬چې د نړۍ ګناه ُتحه اړه‪.‬‬ ‫‪30‬دا هغه څوک دی چې ما ورته وویل ‪:‬زما نه وروسته یو سړی راځي چې زما څخه غوره دی‪ ،‬ځکه چې هغه زما څخه مخکې و‪.‬‬ ‫‪۳۱‬او ما هغه نه پېژانده‪ُ ،‬و دا چې هغه بنى ااسرائیلو ته ښکاره شو‪ ،‬نو زۀ په اوبو بپتسمه وراولو راغلى یم‪.‬‬ ‫یحیى ووئیل چه ”ما خرو خُ القخدس دد ابخوتر په شان دد آسمان نه را خاوزیدل ولیدو ادؤ په هغۀ اښے اوسیدلو‪.‬‬ ‫‪۳٢‬ادؤ‬ ‫ى‬ ‫‪۳۳‬او ما هغه نه پېژانده‪ُ ،‬و هغه چا چې ما د اوبو سره بپتسمه وراولو ته رالېږلی و‪ ،‬هغه ما ته وویل ‪:‬په چا باندې چې ته به روُ القدس‬ ‫راښکته شي او په هغه باندې پاتې شي‪ ،‬هغه هم هغه دی چې په روُ القدس بپتسمه وراوي‪.‬‬ ‫‪۳۴‬او ما ولیدل ادؤ ُبرے شوم چه دا دد خُدائے زوئے دے‪.‬‬ ‫‪ ۳٥‬په بله ورځ یوحنا او د هغۀ دوه خمریدان بیا ولړ شول‪.‬‬ ‫‪۳۶‬ادؤ دد‬ ‫د‬ ‫عیسى پسې روان شول‪.‬‬ ‫په‬ ‫هغوئ‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫واوریدې‬ ‫ُبرې‬ ‫هغۀ‬ ‫د‬ ‫ریدانو‬ ‫م‬ ‫د‬ ‫‪۳٧‬دوو خ‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫عیسى مخ راواړولو اؤ هغوئ ئے راروان ولیدل اؤ ورته ئے ووئیل چه ”تاسو څۀ لټوئ؟ هغوئ ورته ووئیل‪ ،‬ربیع‪( ،‬د اوم مطلب‬ ‫‪ ۳٨‬بیا‬ ‫ى‬ ‫چې ویل اېږي‪ ،‬استاد‪) ،‬ته چرته اوسېږې؟‬ ‫‪ ۳٩‬هغۀ هغوئ ته ووئیل چه راشئ ادؤ وګورى ‪.‬هغوئ راغلل ادؤ ولیدل چه هغه چرته اوسېدل ادؤ په هغه ورځ دد هغۀ سره اوسېدل‪ ،‬ځکه چه‬ ‫دد لسم ساعت وو‪.‬‬ ‫د‬ ‫یحیى ُبره واوریده اؤ دد هغۀ پسې روان شو‪ ،‬دد شمعون پطروس ورور اندریاس وو‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬دد هغو دوو نه یو چه دد‬ ‫ى‬ ‫‪ ٤۱‬هغۀ اول ُپل ورور شمعون پیدا اړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪”،‬مونږ مسیح پیدا اړے دے چه دد دے تعبیر مسیح دے‪.‬‬ ‫عیسى ته راوستو ‪.‬او اله چې عیسی هغه ولید نو ویې ویل ‪:‬ته د یونا زوی شمعون یې ‪:‬ته به ایفاس نومېږې ‪ ،‬چې په تعبیر سره یو‬ ‫‪ ٤٢‬هغه‬ ‫ى‬ ‫تیږه ده‪.‬‬ ‫‪77‬‬


‫جان‬

‫عیسى ګلیل ته لړ شى ادؤ فیلیپوس ئے پیدا اړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه ما پسې راشى‪.‬‬ ‫‪ ٤۳‬بله ورځ به‬ ‫ى‬ ‫‪ ٤٤‬فیلیپوس د اندریاس او پطرس د ښار د بیت صیدا اوسېدونکے وو‪.‬‬ ‫عیسى‬ ‫موسى په شریعت اښے ادؤ نبیانو لیکلے دے چه‬ ‫‪ ٤٥‬فیلیپوس نتانایل پیدا اړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪”،‬مونږ هغه پیدا اړو دد چا په حقله‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫ناصرى دد یوسف زوئ دے‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬نتنایل هغۀ ته ووئیل‪”،‬آیا د ناصرت نه اوم ښۀ څیز راشى؟ فیلیپوس ورته وویل ‪:‬راشه او وګوره‪.‬‬ ‫‪۴٧‬عیسى ولیدل چې نتنایل ورته راروان دے ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬وګورئ په حقیقت اښې یو ااسرائیلي دے‪ ،‬په هغۀ اښې هیڅ دواه‬ ‫ى‬ ‫نشته!‬ ‫‪۴٨‬نتنایل ورته وویل ‪:‬ته ما له اومه پېژنې؟ عیسی ځواب وراړ او ورته یې وویل ‪:‬مخکې له دې چې فیلیپوس تا ته بلنه دراړي‪ ،‬اله چې ته‬ ‫د انځر د ونې لندې وې ما ولید‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪ ٤٩‬نتنایل جواب وراړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪”،‬ربى‪ ،‬تۀ دد ُدائے زوئے یې ‪.‬ته د اسراییلو پاچا یې‪.‬‬ ‫اښے اښے ولیدلے اؤ ته یقین‬ ‫‪۵۰‬عیسى جواب وراړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ځکه چه ما تا ته وئیلى خوو چه ما دد انځر‬ ‫ى‬ ‫اوى؟ تاسو به د دې څخه لوی شیان وګورئ‪.‬‬ ‫‪ ٥۱‬هغۀ هغۀ ته ووئیل‪”،‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه تاسو به دد دے نه پس ادسمان ُلص ووینئ ادؤ دد خُدائے فرښتے به دد بنى آدم په سر‬ ‫راښکته ایږى او راښکته ایږى‪.‬‬ ‫فصل ‪2‬‬ ‫‪۱‬په دریمه ورځ د ګلیل په قانا اښې یو واده وشو ‪.‬او د عیسی مور هلته وه‪:‬‬ ‫عیسى ادؤ دد هغۀ خمریدان دواړه وادۀ ته راوبلل شول‪.‬‬ ‫‪٢‬‬ ‫ى‬ ‫عیسى مور ورته ووئیل‪” ،‬د هغوئ سره شراب نشته‪.‬‬ ‫د‬ ‫نو‬ ‫غوښتل‬ ‫شراب‬ ‫هغوئ‬ ‫چې‬ ‫‪۳‬اله‬ ‫ى‬ ‫‪۴‬عیسى ورته ووئیل‪” ،‬اے ښځه‪ ،‬ستا سره زما څه تعلق دى؟ زما ساعت ل نه دی راغلی‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪۵‬د هغۀ مور نوارانو ته ووئیل‪” ،‬هر څۀ چې تاسو ته ووائى نو هغه واړئ‪.‬‬ ‫‪۶‬او هلته د ی خُودیانو د پااولو د اندازې نه پس د تیږو شپږ د اوبو لوښي ایښودلے شوى خوو چې په هغو اښې دوه یا درې فراین خوو‪.‬‬ ‫‪٧‬عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬د اوبو لوښي په اوبو ډک اړئ ‪.‬او دوی یې د اندې پورې ډک اړل‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ٨‬هغۀ هغوئ ته ووئیل چه ”اوس راواُلئ ادؤ دد میلد والي ته ئے بوتلئ ‪.‬او دوی یې پر ځای اړل‪.‬‬ ‫‪٩‬اله چې د اُتر حاام هغه اوبه وڅښلې چې شراب ترې جوړ شوي وو‪ ،‬او نه پوهېده چې دا د اوم ځای دی( ‪ُ:‬و هغه ُدمتګاران چې اوبه‬ ‫یې راویستلې‪ ،‬پوه شول‪) ،‬د میلمستیا والي ناوې نومولې‪،‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ هغۀ ته ئے ووئیل چه ”هر سړے په شروع اښے ښۀ مے وړاندے اوى ‪.‬او اله چې سړی ښه وڅښي‪ ،‬نو هغه څه چې بدتر وي‪،‬‬ ‫مګر تا تر اوسه ښه شراب ساتلي دي‪.‬‬ ‫‪11‬د معجزو دا شروع عیسی د ګلیل په قانا اې واړه او ُپل جلل یې څرګند اړ ‪.‬او د هغه شاګردانو په هغه باور واړ‪.‬‬ ‫وروڼه او د هغۀ خمریدان افرنحوم ته لړو‪ ،‬او هغوئ هلته ډېر ورځې پاتې شول‪.‬‬ ‫‪۱٢‬د دې نه پس هغه‪ ،‬د هغۀ مور‪ ،‬د هغۀ خ‬ ‫عیسى یروشلم ته لړو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او د ی خُودیانو د فسحې اُتر رانزدې شو‪،‬‬ ‫ى‬ ‫‪۱۴‬ادؤ دد خُدائے په اور اښے غوا‪ ،‬پسے ادؤ اوترے ُرڅوونکى ادؤ دد پیسو بدل خاونکى ناست خوو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬اله چې هغۀ د وړو تارونو څاڅکي جوړ اړل نو هغه یې ټول د خُدائ پاک د اور نه راویستل‪ ،‬پسونه او غوایان یې وویستل ‪.‬او د‬ ‫بدلوونکو پیسې یې ور واچولې‪ ،‬او مېزونه یې ړنګ اړل‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه ابخوترى ُرڅوى‪ ،‬دا خ‬ ‫څیزونه لۀ ځائے واُله ‪.‬زما د پلر اور د تجارت اور مه جوړوه‪.‬‬ ‫‪۱٧‬ادؤ دد هغۀ خمریدانو ته دا یاد شو چه دا لیکلى شوى خوو چه ”ستا د اور جوش ما ُوړلے دے‪.‬‬ ‫‪ ۱٨‬نو یُودیانو جواب وراړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه”تا مونږ ته څۀ نښان ښکاره اوى چه دا اار اوى؟‬ ‫‪۱٩‬عیسى جواب وراړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬دا معبد ړنګ اړئ ادؤ په دریو ورځو اښے به زد ۀ جوړ اړم‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪٢۰‬بیا یُودیانو ووئیل‪” ،‬دا څلوېښت االه وشول چې دا معبد جوړ شو‪ ،‬نو تۀ به په دریو ورځو اښې بیا جوړوې؟‬ ‫‪ُ ٢۱‬و هغۀ دد ُپل بدن دد معبد ُبره واړه‪.‬‬ ‫‪ ٢٢‬نو اله چه هغه دد مړو نه راژوندے شو نو دد هغۀ خمریدانو ته یاد شو چه هغۀ هغوئ ته دا وئیلى خوو ‪.‬او هغوئ په صحیفه او هغه الم‬ ‫عیسى وئیلى خوو‪.‬‬ ‫ایمان راوړو اوم چې‬ ‫ى‬ ‫‪٢۳‬اله چې هغه د فسحې د اُتر په ورځ په یروشلم اښې وو‪ ،‬نو ډېرو د هغۀ په نوم ایمان راوړو‪ ،‬اله چې هغوئ هغه معجزې ولیدې چې‬ ‫هغۀ اړې وې‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته ُپل ځان تسلیم نۀ اړو ځکه چه هغه ټول سړى پیژنى‪.‬‬ ‫‪ُ ٢٤‬و‬ ‫ى‬ ‫‪ ٢٥‬ادؤ پکار نۀ وى چه څوک دد اانسان په حقله ګواهى وراړى‪ ،‬ځکه چه هغه ته پته وه چه په اانسان اښے څۀ دى‪.‬‬ ‫دریم څپرکی‬ ‫‪۱‬د نیکودیموس په نوم په فریسیانو اښې یو سړے وو چې د یُودانو مشر وو‪:‬‬ ‫خ‬ ‫عیسى ته راغلو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬اخستاذ‪ ،‬خمونږ ته پته ده چه تۀ د ُدائے له طرفه خمعلم یې‪ ،‬ځکه چه دا معجزے‬ ‫‪٢‬هغه په شپه اښې‬ ‫ى‬ ‫هیڅوک نۀ شى اولے چه تۀ یې اوى‪ ،‬مګر دا چه خُدائے ورسره وى‪.‬‬ ‫‪۳‬عیسى جواب وراړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬زۀ تا ته رښتیا وایم‪ ،‬تر څو چه یو سړے بیا پیدا نۀ شى‪ ،‬هغه د خُدائے بادشاهى نۀ شى لیدلے‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪78‬‬


‫جان‬

‫‪ ٤‬نیکودیموس هغۀ ته ووئیل چه”سړے چه زوړ شى نو څنګه پیدا ایدے شى؟ ایا هغه اولی شي دوهم ځل د ُپلې مور رحم ته ننوځي او‬ ‫زیږیدلی شي؟‬ ‫‪۵‬عیسى جواب وراړو‪” ،‬زۀ تا ته رښتیا وایم‪ ،‬تر څو چې یو سړے د اوبو ادؤ د خروُ نه پېدا نۀ شى‪ ،‬هغه د خُدائ پاک بادشاهى ته داُل نۀ‬ ‫ى‬ ‫شى‪.‬‬ ‫‪6‬هغه څه چې د غوښې څخه زیږیدلی دی هغه غوښه ده ‪.‬او هغه څه چې د روُ څخه زیږیدلی دی روُ دی‪.‬‬ ‫‪٧‬عجب مه اوه چې ما تاسو ته وویل‪ ،‬تاسو باید بیا زیږیدلی شئ‪.‬‬ ‫‪٨‬هغۀ چرته چې یئ‪ ،‬هغه باد چلوي او تاسو یې غږ اورئ‪ُ ،‬و دا نۀ شئ وئیلى چې چرته راځي او چرته ځي‪ ،‬هر هغه څوک چې د روُ نه‬ ‫پېدا شوى دى‪.‬‬ ‫‪ ٩‬نیکودیموس جواب وراړو چه”دا څۀ څۀ ایدے شى؟‬ ‫‪۱۰‬عیسى جواب وراړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬آیا تۀ د بنى ااسرائیلو بادار یئے ادؤ په دا څۀ ُبر نۀ یې؟‬ ‫ى‬ ‫‪11‬زه تاسو ته رښتیا وایم‪ ،‬موږ هغه څه وایو چې موږ پوهیږو‪ ،‬او ګواهي وراوو چې موږ لیدلي دي ‪.‬او تاسو زموږ شاهدي نه منئ‪.‬‬ ‫‪12‬اه ما تاسو ته د دنیا شیان وویل ُو تاسو باور نه اوئ نو تاسو به څنګه باور واړئ اه زه تاسو ته د آسماني شیانو په اړه ووایم؟‬ ‫‪۱۳‬ادؤ هیڅوک آسمان ته نۀ خووچتلے بلکه هغه څوک چه دد آسمان نه راښکته شوى‪ ،‬ادؤ اابن آدم چه په آسمان اښے دے‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او لکه څنګه چې موسی په دښته اې مار پورته اړ‪ ،‬همداسې باید د انسان زوی هم پورته شي‪:‬‬ ‫‪۱۵‬دا چې څوک په هغۀ ایمان لرى هغه دې هلک نۀ شى بلکې د تل ژوندون لرى‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ځکه چې خُدائ پاک د دخنیا سره دومره مینه واړه چې ُپل یواځینى زوئ یې وراړو چې هر څوک چې په هغۀ ایمان لرى هغه دې‬ ‫هلک نۀ شى بلکې د تل ژوندون لرى‪.‬‬ ‫‪۱٧‬ځکه چې خُدائ پاک ُپل زوئ دخنیا ته نۀ دى لېږلى چې دخنیا ملمت اړى ‪.‬مګر دا چې د هغه له لرې نړۍ وژغورل شي‪.‬‬ ‫‪ ۱٨‬څوک چه په هغۀ ایمان راؤړى هغه خمجرم نۀ شى‪ُ ،‬و څوک چه ایمان نۀ لرى هغه دد مخکښے نه خمجرم شوے دے ځکه چه هغۀ دد‬ ‫خُدائے دد یواځنى زوئ په نوم ایمان نۀ دے راوړى‪.‬‬ ‫‪۱٩‬ادؤ دا سزا دا ده چه رڼا په دخنیا اښے راغله ادؤ ُلقو دد رڼا په نسبت تیاره ُوښوله ځکه چه دد هغوئ عمل بد وو‪.‬‬ ‫‪٢۰‬ځکه چې هر څوک چې بد اار اوي د رڼا نه نفرت اوي‪ ،‬نه رڼا ته راځي‪ ،‬د دې لپاره چې د هغه عملونه ملمت شي‪.‬‬ ‫اارونه ښکاره شى چه هغه په خُدائے اښے شوى دى‪.‬‬ ‫‪ُ ٢۱‬و هغه څوک چه رښتینى عمل اوى هغه رڼا ته راځى دد دے دد پاره چه دد هغۀ خ‬ ‫عیسى او د هغۀ خمریدان د یُوداه خملک ته راغلل ‪.‬هغه هلته د هغوی سره پاتې شو او بپتسمه یې وراړه‪.‬‬ ‫‪٢٢‬د دې نه پس‬ ‫ى‬ ‫یحیى هم د سلیم سره نزدې په عینون اښې بپتسمه وراوله‪ ،‬ځکه چې هلته ډېرې اوبه وې‪ ،‬نو هغوئ راغلل او بپتسمه یې وراړه‪.‬‬ ‫‪٢۳‬ادؤ‬ ‫ى‬ ‫‪٢۴‬ځکه چې یوحنا ل تر اوسه زندان ته اچول شوی نه و‪.‬‬ ‫‪٢۵‬بیا د یوحنا د ځینو شاګردانو او د یُودیانو په منځ اې د پااوالي په اړه پوښتنه راپورته شوه‪.‬‬ ‫یحیى ته راغلل ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ربى‪ ،‬هغه څوک چې ستا سره د اخردن په غاړه خوو‪ ،‬چې تۀ د چا ګواه یې‪ ،‬ګوره هماغه‬ ‫‪٢۶‬هغوئ‬ ‫ى‬ ‫بپتسمه وراوى ادؤ ټول ُلق هغۀ ته راځى‪.‬‬ ‫یحیى جواب وراړو چه”یو سړى هیڅ شى نۀ شى تر لسه اولے مګر دا چه د آسمان نه وراړے شى‪.‬‬ ‫‪٢٧‬‬ ‫ى‬ ‫‪٢٨‬تاسو پخپله زما ګواه یئ چې ما وئیلى دى چې زۀ مسیح نۀ یم‪ ،‬بلکې دا چې زۀ د هغۀ نه مخکښې رالېږل شوى یم‪.‬‬ ‫‪٢٩‬څوک چې ناوې لري هغه ناوې ده‪ُ ،‬و د ناوې ملګري چې ولړ وي او د هغه غږ واوري‪ ،‬د ناوې د غږ له امله ډېر ُوشحاله اېږي ‪:‬دا‬ ‫زما ُوښي پوره شوه‪.‬‬ ‫‪30‬هغه باید زیات شي‪ ،‬مګر زه باید ام اړم‪.‬‬ ‫‪31‬هغه څوک چې له پورته څخه راځي هغه د ټولو څخه پورته دی ‪:‬هغه څوک چې د ځمکې څخه دی د ځمکې څخه دی او د ځمکې‬ ‫ُبرې اوي ‪:‬هغه څوک چې د آسمان څخه راځي هغه د ټولو څخه پورته دی‪.‬‬ ‫‪ ۳٢‬هغه څه چې لیدلي او اورېدلي دي‪ ،‬هغه ګواهي وراوي ‪.‬او هیڅوک د هغه شاهدي نه مني‪.‬‬ ‫‪۳۳‬څوک چه دد هغۀ ګواهى قبوله اړى نو ُپل مُر ئے لګولے دے چه خُدائے رښتیا دے‪.‬‬ ‫‪۳۴‬ځکه چې هغه څوک چې خُدائ پاک رالېږلے دے هغه د خُدائ پاک ُبرې اوى‪ ،‬ځکه چې خُدائ پاک هغه ته په اندازه روُ نۀ وراوى‪.‬‬ ‫‪35‬پلر د زوی سره مینه لري او ټول شیان یې په لس اې وراړي دي‪.‬‬ ‫‪36‬څوک چې په زوی ایمان لري د تل ژوند لري‪ ،‬او څوک چې په زوی باور نه اوي هغه به ژوند ونه ویني ‪.‬مګر د ُدای غضب په هغه‬ ‫باندې پاتې ایږي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪4‬‬ ‫عیسى د یوحنا نه زیات خمریدان جوړ اړل او بپتسمه یې وراړه‪.‬‬ ‫‪۱‬اله چې ما الک خُدائ پوه شو چې څنګه فریسیانو دا واورېدل چې‬ ‫ى‬ ‫‪(٢‬اه څه هم عیسی پخپله بپتسمه نه ده وراړې‪ ،‬مګر د هغه شاګردانو)‬ ‫‪۳‬هغۀ د یُوداه نه روان شو ادؤ بیا ګلیل ته لړو‪.‬‬ ‫‪۴‬او هغه باید د سامریه له لرې تېر شي‪.‬‬ ‫سخار نومېږى‪ ،‬د هغې زمکې سره نزدې لړو چې حضرت یعقوب ُپل زوى یوسف ته وراړى و‪.‬‬ ‫‪۵‬بیا هغه د سامریه یو ښار ته چې خ‬ ‫‪۶‬نو هلته د یعقوب څاه وه ‪.‬نو عیسی د ُپل سفر څخه ستړی شوی و‪ ،‬په دې توګه په اوهي اې ناست و‪ ،‬او شاوُوا شپږ بجې وې‪.‬‬ ‫عیسى هغې ته ووئیل‪” ،‬ما ته د څښلو دپاره رااړه‪.‬‬ ‫‪٧‬د سامریه یوه ښځه راغله چې اوبه راوباسي‪،‬‬ ‫ى‬ ‫‪(٨‬ځکه چې د هغه شاګردان ښار ته د غوښې اُستلو دپاره تللي وو)‪.‬‬

‫‪79‬‬


‫جان‬

‫‪ ٩‬بیا د سامریه ښځے هغۀ ته ووئیل‪”،‬ته څنګه ی خُودى یئ او زما نه څۀ څښئ چه د سامریه ښځه یم؟ ځکه چې یُودیان د سامریانو سره هیڅ‬ ‫معامله نه لري‪.‬‬ ‫‪۱۰‬عیسى جواب وراړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬اه تۀ دد خُدائے دد تحفے نه ُبرے وے ادؤ دا څوک دے چه تاته وائى چه ما ته څښاک‬ ‫ى‬ ‫رااړه؟ ته به د هغه څخه پوښتنه اړې وای‪ ،‬او هغه به تا ته د ژوندی اوبه دراړې‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ښځې ورته ووئیل‪”،‬صاحبه‪ ،‬ته دد راښکته اولو دپاره هیڅ انشته ادؤ څاه ژوره ده‪ ،‬نو دا ژوندى اوبه دد اوم ځائ نه راغلې؟‬ ‫‪۱٢‬آیا ته زمونږ د پلر یعقوب نه هم لوئ یې چې مونږ ته یې څاه رااړه او په ُپله‪ُ ،‬پلو بچو او څارویو یې وڅښلو؟‬ ‫‪۱۳‬عیسى جواب وراړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه هر څوک چه دا اوبه وڅښى نو بیا به تږى شى‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪ُ۱۴‬و څوک چې هغه اوبه وڅښي چې زه یې وراوم هغه به هیڅکله تږی نه شي ‪.‬مګر هغه اوبه چې زه به هغه ته وراړم هغه به په هغه‬ ‫اې د اوبو څاه وي چې د تل ژوند لپاره بُیږي‪.‬‬ ‫”صاحبه‪ ،‬ما ته دا اوبه رااړه‪ ،‬چې نه تږی یم او نه هم دلته راځم‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ښځې هغۀ ته ووئیل‪،‬‬ ‫ا‬ ‫‪۱۶‬عیسى هغې ته ووئیل‪” ،‬لړ شه‪ُ ،‬پل مېړه راوغوښته او راشه‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ۱٧‬ښځې جواب وراړو‪ ،‬زما مېړه نشته ‪.‬عیسی ورته وویل ‪:‬تا ښه وویل‪ ،‬زه میړه نه لرم‪.‬‬ ‫‪ ۱٨‬ځکه چې ته پنځه مېړونه لري ‪.‬او هغه څوک چې تاسو اوس لرئ هغه ستاسو میړه نه دی ‪:‬په دې اې تا ریښتیا وویل‪.‬‬ ‫‪۱٩‬ښځې ورته ووئیل‪” ،‬صاحبه‪ ،‬زه پوهېږم چې ته یو پېغمبر یې‪.‬‬ ‫‪٢۰‬زموږ پلرونو په دې غره اې عبادت ااوه ‪.‬او تاسو وایئ چې په بیت المقدس اې هغه ځای دی چیرې چې ُلک باید عبادت واړي‪.‬‬ ‫‪٢۱‬عیسى هغې ته ووئیل‪” ،‬اے ښځې‪ ،‬په ما باور واړه‪ ،‬هغه وُت راروان دے چې تاسو به نۀ په دې غرۀ اښې او نۀ به په بیتخ ال خمقدس‬ ‫ى‬ ‫اښې د پلر عبادت اوى‪.‬‬ ‫‪22‬تاسو عبادت اوئ تاسو نه پوهیږئ چې څه شی دي ‪:‬موږ پوهیږو چې موږ څه عبادت اوو‪ ،‬ځکه چې نجات د یُودیانو څخه دی‪.‬‬ ‫‪ُ ٢۳‬و هغه وُت راروان دے او اوس هغه وُت راروان دے چه رښتینى عبادت اوونکى به د پلر عبادت په خروُ او رښتینى اښے‬ ‫اوى‪ ،‬ځکه چه پلر د هغۀ عبادت اوى‪.‬‬ ‫‪ ٢٤‬خُدائ پاک روُ دے او څوک چې د هغۀ عبادت اوى هغه دې په روُ او رښتیا سره د هغۀ عبادت اوى‪.‬‬ ‫‪ ٢٥‬ښځے هغۀ ته ووئیل‪”،‬ما ته پته ده چه مسیح راروان دے چه دد مسیح په نوم یادیږي‪،‬اله چه هغه راشى نو هغه به خمونږ ته هر څۀ بیان‬ ‫اړى‪.‬‬ ‫‪٢۶‬عیسى هغې ته ووئیل‪” ،‬زۀ چې تا سره ُبرې اوم هغه یم‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ٢٧‬په دې ُبره د هغۀ خمریدان راغلل ادؤ حیران شول چه هغۀ دد ښځے سره ُبرے اول‪ُ ،‬و هیڅ سړى ونۀ ویل چه ته څۀ لټوى؟ یا‪ ،‬ولې له‬ ‫هغې سره ُبرې اوې؟‬ ‫‪ ٢٨‬بیا هغه ښځے ُپل دد اوبو لوښى پریښودو ادؤ ښار ته لړه ادؤ سړو ته ئے ووئیل‪،‬‬ ‫‪ ٢٩‬راشئ‪ ،‬یو سړے ووینئ چا چه ما ته هر څۀ وئیلى دى چه ما اړى دى‪ ،‬آیا دا مسیح نۀ دے؟‬ ‫‪ ۳۰‬بیا هغوئ دد ښار نه بُر لړل ادؤ هغۀ ته راغلل‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۳۱‬په داسې حال اښې چې د هغۀ خمریدانو ورته دعا اوله چې‪” ،‬استاذه‪ ،‬وُورئ‪.‬‬ ‫‪ُ۳٢‬و هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬زۀ د ُوړلو دپاره غوښه لرم چې تاسو پرې نۀ پوهېږئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬نو شاګردانو یو بل ته ووئیل چه”آیا اوم سړے دد هغۀ دد ُوړلو دپاره راوستے دے؟‬ ‫‪۳۴‬عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬زما غوښه دا ده چې د هغه چا رضا پوره اړم چې زۀ یې رالېږلى یم او د هغۀ اار سرته رسوم‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪۳۵‬تاسو دا نه وایئ‪ ،‬چې ل څلور میاشتې پاتې دي او بیا به حاصلت راشي؟ وګوره‪ ،‬زه تاسو ته وایم‪ُ ،‬پلې سترګې پورته اړئ او اروندو‬ ‫ته وګورئ ‪.‬ځکه چې دوی ل دمخه د حاصلتو لپاره سپین دي‪.‬‬ ‫‪36‬او هغه څوک چې ریب اوي مزدوري ترلسه اوي او د ابدي ژوند لپاره میوه راټولوي ‪:‬د دې لپاره چې هغه څوک چې اښت اوي او‬ ‫څوک چې ریب اوي دواړه یوځای ُوشحاله شي‪.‬‬ ‫‪۳٧‬ادؤ دا ُبره رښتیا ده چه یو ارى او بل دربى‪.‬‬ ‫‪38‬ما تاسو د دې لپاره رالیږلي چې هغه ریب اړئ چیرې چې تاسو هیڅ اار نه دی اړی ‪:‬نورو ُلکو اار اړی او تاسو د دوی په اارونو‬ ‫اې داُل شوي یاست‪.‬‬ ‫‪۳٩‬ادؤ دد هغه ښار ډیرو سامریانو په هغۀ ایمان راوړو ځکه چه دد ښځے په قول چه ګواهى وراوى چه هغه هر څۀ چه ما اړى خوو هغه ما ته‬ ‫ووئیل‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬اله چه سامریان هغۀ ته راغلل نو هغۀ ته ئے عرض واړو چه هغه دد هغوئ سره اوسى ادؤ هغه دوه ورځے هلته پاتے شو‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬ادؤ ډیرو نورو دد هغۀ په الم ایمان راوړو‪.‬‬ ‫‪ ٤٢‬هغۀ ښځے ته ووئیل چه”اوس خمونږ ایمان راوړے دے ُو ستا د ُبرو په وجه نۀ دے‪،‬ځکه چه خمونږ په ُپله اوریدلے دے ادؤ پوهیږو‬ ‫چه دا په حقیقت اښے مسیح دد دخنیا ژغورونکى دے‪.‬‬ ‫‪ ٤۳‬دد دوو ورځو نه پس هغه لړو ادؤ ګلیل ته لړو‪.‬‬ ‫عیسى په ُپله ګواهى وراړو چه یو نبي په ُپل وطن اښے عزت نۀ لرى‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬ځکه چه‬ ‫ى‬ ‫‪۴۵‬اله چې هغه ګیلیل ته راغی‪ ،‬نو ګلیلیانو د هغه هرالی واړ او هغه ټول شیان یې ولیدل چې هغه په یروشلم اې په اُتر اې اړي وو‪،‬‬ ‫ځکه چې دوی هم میلمستون ته تللي وو‪.‬‬ ‫عیسى یو ځل بیا د ګلیل قنا ته راغے چرته چه هغۀ د اوبو نه شراب جوړ اړل ‪.‬ادؤ یو لوئ سړے وو چه زوئ په افرنحوم اښے‬ ‫‪ ٤٦‬نو‬ ‫ى‬ ‫بیمار وو‪.‬‬ ‫عیسى د یُوداه نه ګلیل ته راروان دے نو هغۀ ته ورغلو ادؤ ورته ئے ووئیل چې راشئ ادؤ د هغۀ زوئ روغ‬ ‫چې‬ ‫واورېدل‬ ‫هغۀ‬ ‫چې‬ ‫‪۴٧‬اله‬ ‫ى‬ ‫اړى ځکه چې هغه د مرګ په حال اښې خوو‪.‬‬ ‫‪80‬‬


‫جان‬

‫عیسى هغۀ ته ووئیل چه ”تر څو چه تاسو نښانى ادؤ عجائب ونۀ ګورى نو ایمان به نۀ راځى‪.‬‬ ‫‪ ٤٨‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪۴٩‬ښاغلی ورته وویل« ‪:‬صاحب‪ ،‬راځه چې زما ماشوم مړ شي‪.‬‬ ‫‪۵۰‬عیسى ورته ووئیل‪” ،‬لړ شه ‪.‬ستا زوی ژوندی دی ‪.‬او هغه سړی په هغه ُبره باور واړ چې عیسی ورته ویلی و او هغه په ُپله لره‬ ‫ى‬ ‫روان شو‪.‬‬ ‫‪ ٥۱‬اله چه هغه ښکته روان خوو نو دد هغۀ نوارانو ورته واتل ادؤ ورته ئے ووئیل چه”ستا زوئ ژوندے دے‪.‬‬ ‫‪52‬بیا یې د دوی څخه پوښتنه واړه چې هغه ساعت اله چې هغه ترمیم پیل اړ ‪.‬هغوئ هغۀ ته ووئیل‪” ،‬پرون په اووم ساعت تبه هغه‬ ‫پریښوده‪.‬‬ ‫‪۵۳‬نو پلر پوه شو چې دا هماغه وُت و چې عیسی ورته وویل‪ ،‬ستا زوی ژوندی دی‪ ،‬او په ُپل ځان او د هغه ټول اور ایمان راوړ‪.‬‬ ‫عیسى دد یُوداه نه ګلیل ته دد راتلو په وُت اښے واړه‪.‬‬ ‫‪ ٥٤‬دا یو ځل بیا دویمه معجزه ده چه‬ ‫ى‬ ‫څپرکی ‪5‬‬ ‫‪۱‬د دې نه پس د ی خُودیانو اُتر خوو ‪.‬او عیسی بیت المقدس ته لړ‪.‬‬ ‫‪٢‬اوس په یروشلم اښې د پسونو د بازار سره نزدې یو حوض دے چې په عبراني ژبه اښې بیتسدا ورته ویلے شوے دے چې پینځه برنډونه‬ ‫لري‪.‬‬ ‫‪۳‬په دې اښې د بې وسه ُلقو یو لوئ ګڼه ګوڼه پراته وه‪ ،‬ړانده‪ ،‬ولړ‪ ،‬وچ شوي او د اوبو د حرات په انتظار اښې وو‪.‬‬ ‫‪۴‬ځکه چې په یو ُاص موسم اښې یوه فرښته حوض ته ښکته شوه او اوبو ته یې تکلیف وراړو‪ ،‬هر څوک چې د اوبو د تکلیف نه وروسته‬ ‫په اول ځل ورننوتلے شو نو د هغې هر ډول مرض به ُتم شو‪.‬‬ ‫‪ ٥‬هلته یو سړے خوو چه د ادؤ دیرش االو بیمارى خوو‪.‬‬ ‫عیسى هغه دروغ ولیدل ادؤ پوه شو چه دد ډیر وُت نه ئے په دغه حالت اښے دے نو هغۀ ته ئے ووئیل چه ”آیا ته به روغ شى؟‬ ‫‪ ٦‬اله چه‬ ‫ى‬ ‫‪٧‬‬ ‫‪٨‬عیسی ورته وویل ‪:‬پاڅیږه‪ُ ،‬پله بستره پورته اړه او ولړ شه‪.‬‬ ‫‪٩‬هغه سړے سمدستى روغ شو ادؤ ُپل اټ پورته اړو ادؤ روان شو ادؤ په همغه ورځ دد سبت ورځ وه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو ی خُودیانو هغه ته ووئیل چه هغه روغ شوى خوو‪ ،‬دا دد سبت ورځ ده‪ ،‬دا ستا دد پاره روا نۀ ده چه ُپله بستره پورته اړه‪.‬‬ ‫‪۱۱‬هغۀ هغوئ ته جواب وراړو‪ ،‬هغه چا چې زۀ روغ اړم‪ ،‬هغۀ ما ته ووئیل‪ُ ،‬پله بستره پورته اړه ادؤ لړ شه‪.‬‬ ‫‪ ۱٢‬بیا هغوئ دد هغۀ نه تپوس واړو چه”هغه څوک دے چه تاته وائى چه ُپله اټ پورته اړه ادؤ لړ شه؟‬ ‫عیسى په هغه ځائے اښے ډیر ُلق وو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ادؤ هغه څوک چه روغ شوے نۀ خوو چه هغه څوک خوو ځکه چه‬ ‫ى‬ ‫عیسى هغه په اور اښے وموند ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ګوره‪ ،‬تۀ روغ شوى یې‪ ،‬نور ګناه مه اوه‪ ،‬انه په تا به بدتر شى‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬وروسته‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫عیسى دے چه هغه روغ اړے دے‪.‬‬ ‫دا‬ ‫چه‬ ‫ووئیل‬ ‫یې‬ ‫ته‬ ‫ودیانو‬ ‫ُ‬ ‫ی‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫شو‬ ‫روان‬ ‫سړے‬ ‫‪۱۵‬هغه‬ ‫خ‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫عیسى تعذیب اړو اؤ دد هغۀ د وژلو اوشش ئے واړو ځکه چه هغۀ دا اار دد سبت په ورځ اړى خوو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو ی خُودیانو په‬ ‫ى‬ ‫عیسى هغوئ ته جواب وراړو چه ”زما پلر تر اوسه اار اوى ادؤ زد ۀ هم اار اوم‪.‬‬ ‫‪ُ ۱٧‬و‬ ‫ى‬ ‫خ‬ ‫‪۱٨‬نو ی خُودیانو د هغۀ د وژلو اوشش واړو‪ ،‬ځکه چې هغۀ نه یواځې دا چې د سبت ورځ یې ماتوله‪ ،‬بلکې دا یې هم وئیل چې ُدائ پاک د‬ ‫هغۀ پلر دے او ځان د خُدائ پاک سره برابر اړى‪.‬‬ ‫‪۱٩‬عیسى جواب وراړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه زوئے دد ُپل ځان نه هیڅ نۀ شى اولے‪ُ ،‬و هغه څۀ چه پلر‬ ‫ى‬ ‫یې ویني‪ ،‬نو زوئے هم هغه شان اوى‪.‬‬ ‫‪20‬ځکه چې پلر د زوی سره مینه لري او هغه ته ټول هغه څه ښیې چې پخپله یې اوي ‪:‬او هغه به هغه ته د دې څخه لوی اارونه وښیې‬ ‫چې تاسو حیران شئ‪.‬‬ ‫‪ ٢۱‬لکه څنګه چې پلر مړی راژوندی اوی او ژوندی اوی ‪.‬همدغسې زوی چې څوک وغواړي ژوندي اوي‪.‬‬ ‫‪22‬ځکه چې پلر د هیچا قضاوت نه اوي ‪ ،‬مګر ټول قضاوت یې زوی ته سپارلی دی‪:‬‬ ‫‪ ٢۳‬دد دے چه ټول ُلق دد زوئے عزت اوى لکه څنګه چه دد پلر عزت اوى ‪.‬هغه څوک چې د زوی عزت نه اوي هغه پلر ته درناوی نه‬ ‫اوي چې هغه یې لیږلی دی‪.‬‬ ‫‪ ٢٤‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه هغه څوک چه زما الم واوري ادؤ په هغۀ ایمان راؤړى چه زد ۀ رالیږلے یم‪ ،‬دد تل ژوندخون لرى ادؤ دد سزا به‬ ‫نۀ راځى ‪.‬مګر د مرګ څخه ژوند ته لیږدول ایږي‪.‬‬ ‫‪٢۵‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم‪ ،‬هغه وُت راروان دے او اوس دے‪ ،‬اله چه مړۀ به دد خُدائے دد زوئے آواز واوري ادؤ څوک چه اوري هغه به‬ ‫ژوندے شى‪.‬‬ ‫‪٢۶‬ځکه څنګه چې پلر په ُپل ځان اښې ژوند دے ‪.‬نو هغه زوی ته وراړی دی چې په ُپل ځان اې ژوند ولري‪.‬‬ ‫‪ ٢٧‬ادؤ هغۀ ته ئے ااُتیار هم وراړے دے چه دد اانصاف حکم واړى‪ ،‬ځکه چه هغه اابن آدم دے‪.‬‬ ‫‪٢٨‬په دې باندې حیرانه نشئ ځکه چې هغه وُت راروان دے چې په قبرونو اښې ټول به د هغۀ آواز واوري‪.‬‬ ‫‪ ٢٩‬او راځى هغه چا چې ښه اړي دي‪ ،‬د ژوند تر قیامت پورې ‪.‬او هغه چا چې بد اړي دي‪ ،‬د عذاب قیامت ته‪.‬‬ ‫‪30‬زه د ُپل ځان څخه هیڅ نشم اولی ‪:‬لکه څنګه چې زه اورم‪ ،‬زه قضاوت اوم‪ ،‬او زما قضاوت عادل دی ‪.‬ځکه چې زه ُپله اراده نه‬ ‫بلکې د پلر اراده لټوم چې ما رالېږلی دی‪.‬‬ ‫‪۳۱‬اۀ زۀ د ُپل ځان ګواهى وراړم نو زما ګواهى رښتیا نۀ ده‪.‬‬ ‫‪ ۳٢‬یو بل هم شته چې زما ګواهي وراوي ‪.‬او زه پوهیږم چې هغه شاهد چې هغه زما په اړه شاهدي وراوي ریښتیا ده‪.‬‬ ‫یحیى ته لیږلى خوو ادؤ هغۀ دد حقیقت ګواهى وراړه‪.‬‬ ‫‪۳۳‬تاسو‬ ‫ى‬ ‫‪81‬‬


‫جان‬

‫‪ُ۳۴‬و ما د انسان نه ګواهى نۀ ده منلې‪ ،‬بلکې دا ُبرې زۀ د دې دپاره اوم چې تاسو بچ شى‪.‬‬ ‫‪۳۵‬هغه یو سوزنده او ځلنده څراغ وو او تاسو د یو فصل لپاره د هغه په رڼا اې ُوښ یاست‪.‬‬ ‫یحیى نه لوئ ګواهى لرم‪ ،‬ځکه چې پلر ما ته اوم اارونه سرته رسولى دى‪ ،‬هغه اارونه چې زۀ اوم‪ ،‬هغه زما ګواهى‬ ‫‪ُ۳۶‬و زۀ د‬ ‫ى‬ ‫وراوى چې پلر زۀ رالېږلے یم‪.‬‬ ‫‪۳٧‬ادؤ پلر په ُپله چه زد ۀ رالیږلے یم‪ ،‬زما ګواهى وراړه ‪.‬تاسو په هیڅ وُت اې د هغه غږ نه دی اوریدلی او نه مو د هغه شکل لیدلی دی‪.‬‬ ‫‪۳٨‬او په تاسو اښې د هغۀ الم نۀ پاتې ایږى‪ ،‬د دې د پاره چې هغۀ رالېږلى دى‪ ،‬تاسو په هغۀ باور نۀ اوئ‪.‬‬ ‫‪ ۳٩‬صحیفې ولټوئ؛ ځکه چې تاسو فکر اوئ چې تاسو تل ژوند لرئ ‪:‬او دوی هغه دي چې زما ګواهي وراوي‪.‬‬ ‫‪۴۰‬ادؤ تاسو به ما ته نۀ راشئ دد پاره چه تاسو ژوندون لرئ‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬زۀ د سړو نه عزت نۀ اُلم‪.‬‬ ‫‪ُ ٤٢‬و زد ۀ تاسو پیژنم چه دد خُدائے مینه په تاسو اښے نشته‪.‬‬ ‫‪ ٤۳‬زد ۀ دد ُپل پلر په نوم راغلے یم ادؤ تاسو ما قبول نۀ اړے‪ ،‬اۀ بل څوک په ُپل نوم راځى نو تاسو به هغه قبول اړى‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬تاسو څنګه ایمان راوړے شى چه دد یو بل احترام اوى ادؤ دد هغه عزت په لټه اښے نۀ شى چه یواځے دد خُدائے نه راځى؟‬ ‫‪۴۵‬دا فکر مه اوئ چې زه به تاسو په پلر باندې تورن اړم ‪:‬یو څوک دی چې تاسو تورنوي‪ ،‬حتی موسی‪ ،‬چې تاسو په هغه باور لرئ‪.‬‬ ‫وسى ایمان لرلے نو تاسو به په ما ایمان راوړے وے ځکه چه هغۀ زما په حقله لیکلى دى‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬اه چرے تاسو په خم ى‬ ‫‪ُ ٤٧‬و اۀ تاسو د هغۀ په لیکلو باور نۀ اوئ نو زما په ُبرو به څنګه باور اوئ؟‬ ‫شپږم څپرکی‬ ‫عیسى د ګلیل د دریاب نه چې د تبریاس بحیره ده لړو‪.‬‬ ‫‪۱‬د دې شیانو نه پس‬ ‫ى‬ ‫‪٢‬ادؤ یو لوئ ُلق دد هغۀ تابعدار شو ځکه چه هغوئ دد هغۀ خمعجزے ولیدل اوم چه هغۀ په بیمارانو اښے اول‪.‬‬ ‫‪۳‬عیسی یو غره ته پورته شو او هلته د ُپلو شاګردانو سره ناست وو‪.‬‬ ‫‪۴‬ادؤ دد ی خُودیانو اُتر‪ ،‬دد فسح اُتر رانزدے شو‪.‬‬ ‫‪۵‬اله چې عیسی ُپلې سترګې پورته اړې او ولیدل چې یوه لویه ډله هغه ته راغلې ده نو فیلیپوس ته یې وویل ‪:‬موږ به ډوډۍ له اومه‬ ‫واُلو چې دا وُوري؟‬ ‫‪۶‬هغۀ دا ُبره د ثابتولو دپاره واړه‪ ،‬ځکه چې هغه په ُپله پوهېده چې هغه به څۀ اوى‪.‬‬ ‫‪ ٧‬فیلیپوس ورته جواب وراړو چه دد هغوئ دد پاره دد دوه سوه روپو ډوډئ اافي نۀ ده چه هر یو لږ واُلى‪.‬‬ ‫‪٨‬د هغۀ یو خمرید‪ ،‬د شمعون پطروس ورور اندریاس هغۀ ته ووئیل‪،‬‬ ‫‪٩‬دلته یو هلک شته چې پنځه د وربشو ډوډۍ او دوه واړه ابان لري‪ُ ،‬و په دومره ډېرو اې څه دي؟‬ ‫‪۱۰‬عیسى ووئیل‪” ،‬سړى اښېناستو ‪.‬اوس په هغه ځای اې ډیر واښه وو ‪.‬نو هغه سړى ناست وو‪ ،‬چې شمېر یې پنځه زره وو‪.‬‬ ‫ى‬ ‫عیسى ډوډئ واُستله ‪.‬ادؤ اله چه هغۀ شکر واړو نو په خمریدانو ئے تقسیم اړو ادؤ خمریدانو ته چه مقرر شوى خوو ‪.‬او همدارنګه د‬ ‫‪ ۱۱‬بیا‬ ‫ى‬ ‫ابانو په څیر څومره چې دوی غواړي‪.‬‬ ‫‪۱٢‬اله چې هغوئ ډک شول نو هغۀ ُپلو خمریدانو ته ووئیل‪” ،‬اوم څیزونه چې پاتې شى راټول اړئ‪ ،‬چې هیڅ د لسه نۀ وراوى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬نو هغوئ هغوئ سره راغونډ اړل ادؤ دد پنځو وربشو ډوډئ دد ټوټو نه یې دولس ټوارى ډک اړل‪ ،‬خاوم چه دد هغوئ ُوړلے خوو هغوئ ته‬ ‫ئے پرے پاتى خوو‪.‬‬ ‫عیسى اړې وه‪ ،‬نو وې وئیل‪” ،‬دا هغه پېغمبر دے چې دخنیا ته راشى‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو اله چې هغوئ هغه معجزه ولیده چې‬ ‫ى‬ ‫‪۱۵‬اله چې عیسی پوه شو چې دوی به راشي او هغه به په زور سره ونیسي ترڅو هغه پاچا اړي‪ ،‬نو هغه بیا پخپله یوازې غره ته لړ‪.‬‬ ‫‪۱۶‬اله چې ماښام شو نو د هغۀ خمریدان سمندر ته ښکته شول‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬ادؤ په اشتئ اښے سپور شو ادؤ دد سمندر نه دد افرنحوم په طرف روان شو ‪.‬او اوس تیاره وه ‪ ،‬او عیسی دوی ته نه و راغلی‪.‬‬ ‫‪۱٨‬ادؤ دد یو لوئ باد په وجه سمندر راپاڅیدلو‪.‬‬ ‫عیسى ولیدل چې په سمندر اښے روان دے ادؤ اشتۍ ته‬ ‫‪۱٩‬نو اله چې هغوئ پېنځه څلوېښت یا دېرش فرلنګ اش اړے خوو نو هغوئ‬ ‫ى‬ ‫نېژدې راروان دے ادؤ هغوئ ویرېدل‪.‬‬ ‫‪ُ٢۰‬و هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬زۀ یم ‪.‬مه وېرېږه‬ ‫‪٢۱‬بیا هغوئ په ُپله ُوښه هغه په اشتۍ اښے قبول اړو ادؤ سمدلسه اشتئ په هغه ځائے اښے راغله چرته چه هغوئ تلل‪.‬‬ ‫‪٢٢‬په بله ورځ اله چې د سمندر په غاړه ولړو ُلقو ولیدل چې هلته بله اشتۍ نشته‪ ،‬بې له هغې چې د هغۀ شاګردان په اښې ناست وو‪ ،‬او‬ ‫عیسى د ُپلو خمریدانو سره اشتۍ ته ورننوتو ‪.‬شاګردان یوازې لړل‬ ‫دا چې‬ ‫ى‬ ‫‪ُ( ٢۳‬و د تبریاس څخه نورې اشتۍ هغه ځای ته نېږدې راغلې چېرته چې دوی ډوډۍ ُوړله‪ ،‬وروسته له دې چې څښتن شکر ادا اړ)‪.‬‬ ‫عیسى په لټه اښې‬ ‫عیسى شته او نۀ د هغۀ خمریدان‪ ،‬نو هغوئ هم په بیړۍ اښے افرنحوم ته راغلل او د‬ ‫‪٢۴‬اله چې ُلقو ولیدل چې هلته نه‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫شول‪.‬‬ ‫‪٢۵‬اله چې هغوئ هغه د سمندر په غاړه وموند نو هغۀ ته یې ووئیل‪” ،‬رابي‪ ،‬ته دلته اله راغلې یې؟‬ ‫عیسى هغوئ ته جواب وراړو ادؤ وئے وئیل‪” ،‬زۀ تاسو ته رښتیا وایم چه تاسو ما لټوئ ادؤ دد دے نه چه تاسو خمعجزے ولیدئ‪،‬بلکه ځکه‬ ‫‪٢٦‬‬ ‫ى‬ ‫چه تاسو ډوډئ وُوړله ادؤ ډک شول‪.‬‬ ‫‪ ٢٧‬د هغه غوښې د پاره اار مه اوئ اوم چې تباه ایږى‪ ،‬بلکې د هغه غوښې د پاره اار واړئ چې د تل ژوندون د پاره پاتې ایږى‪ ،‬اوم‬ ‫چې د انسان زوئ به تاسو ته دراړى‪ ،‬په هغه باندې د خُدائ پاک د پلر مُر لګولے دے‪.‬‬ ‫‪٢٨‬بیا هغوئ هغۀ ته ووئیل‪” ،‬مونږ څۀ واړو چې د خُدائ پاک اارونه واړو؟‬ ‫‪82‬‬


‫جان‬

‫عیسى جواب وراړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬دا دد خُدائے اار دے چه تاسو په هغۀ ایمان راوړئ چه هغۀ رالیږلے دے‪.‬‬ ‫‪٢٩‬‬ ‫ى‬ ‫‪۳۰‬نو هغوئ هغۀ ته ووئیل‪” ،‬نو بیا ته څۀ نښان ښکاره اوې چې مونږ وګورو او په تا باور واړو؟ ته څه اار اوې‬ ‫‪۳۱‬زموږ پلرونو په دښته اې من ُوړل ‪.‬لکه څنګه چې لیکل شوي‪ ،‬هغه دوی ته د آسمان څخه ډوډۍ وراړه چې وُوري‪.‬‬ ‫موسى تاسو ته هغه ډوډئ د آسمان نه نۀ وه دراړى ‪.‬مګر زما پلر تاسو ته د‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم‪،‬‬ ‫‪ ۳٢‬بیا‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫آسمان څخه ریښتینې ډوډۍ دراوي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬ځکه چې د خُدائ پاک ډوډئ هغه دے چې د آسمان نه راښکته اېږى او دخنیا ته ژوند وراوى‪.‬‬ ‫‪۳۴‬بیا هغوئ هغۀ ته ووئیل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬دا ډوډۍ مونږ ته تل رااړه‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬زد ۀ دد ژوندخون ډوډئ یم‪ ،‬هغه څوک چه ما ته راځى هیڅکله به وږى نۀ شى ‪.‬او هغه څوک چې په ما باور لري‬ ‫‪۳٥‬‬ ‫ى‬ ‫هیڅکله به تږی نشي‪.‬‬ ‫‪ُ۳۶‬و ما تاسو ته وویل چې تاسو هم ما لیدلی دی او باور مه اوئ‪.‬‬ ‫‪37‬ټول هغه څه چې پلر ماته رااوي هغه به ماته راشي ‪.‬او هغه څوک چې ما ته راشي زه به یې په هیڅ صورت اې ونه غورځوم‪.‬‬ ‫‪۳٨‬ځکه چه زد ۀ دد آسمان نه راښکته شوى یم چه دد ُپلے مرضئ دد پاره نۀ یم بلکه دد هغۀ په ُوښه چه زد ۀ رالیږلے یم‪.‬‬ ‫‪۳٩‬ادؤ دا دد پلر اراده ده چه زد ۀ رالیږلے یم‪ ،‬دد هر څۀ نه چه هغۀ ما ته رااړى دى‪ ،‬هیڅ څیز به له لسه ورنۀ اړم بلکه په اُرى ورځ به بیا‬ ‫راژوندى اړم‪.‬‬ ‫‪۴۰‬ادؤ دا دد هغۀ اراده ده چه زد ۀ رالیږلے یم چه هر هغه څوک چه زوئے ووینى ادؤ په هغۀ ایمان راؤړى هغه به دد تل ژوندخون خمومى‪ ،‬ادؤ زد ۀ‬ ‫به هغه په اُرت اښے راژوندى اړم‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬بیا یُودیانو په هغۀ وُندل ځکه چه هغۀ ووئیل چه زد ۀ هغه ډوډئ یم چه دد آسمان نه راښکته شوى ده‪.‬‬ ‫عیسى نۀ دے چه دد هغۀ مور او پلر پیژنو؟ نو دا څنګه ده چې هغه وایي چې زه د آسمان څخه‬ ‫‪ ٤٢‬هغوئ ووئیل چه”آیا دا دد یخوسف زوئ‬ ‫ى‬ ‫راښکته شوی یم؟‬ ‫عیسى جواب وراړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه ”په ُپل مینځ اښے ُندا مه اوئ‪.‬‬ ‫‪٤۳‬‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫‪ ٤٤‬هیڅوک ما ته نۀ شى راتلے بغیر دد هغه پلر چه زد ۀ رالیږلے یم هغه راپیدا اولے شى اؤ زد ۀ به هغه په اُرت اښے راژوندى اړم‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬دا دد نبیانو په اښے لیکلے شوى دى ادؤ هغوئ ته به دد خُدائے نه تعلیم وراړے شى ‪.‬نو هر څوک چې د پلر څخه اوریدلي او زده اړي‬ ‫یې دي‪ ،‬ما ته راځي‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬دا نۀ دے چه بل چا پلر لیدلے دے ُو هغه چه دد خُدائے نه دے هغه پلر لیدلے دے‪.‬‬ ‫‪ ٤٧‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه څوک چه په ما ایمان لرى هغه دد تل ژوندخون لرى‪.‬‬ ‫‪ ٤٨‬زد ۀ دد ژوند هغه ډوډئ یم‪.‬‬ ‫‪۴٩‬ستاسو پلرونو په دښته اې من ُوړل او مړه شول‪.‬‬ ‫‪ ۵۰‬دا هغه ډوډۍ ده چې د آسمان څخه راښکته ایږي چې سړی یې وُوري او مړ نشي‪.‬‬ ‫‪ ۵۱‬زه هغه ژوندۍ ډوډۍ یم چې د آسمان څخه راښکته شوې ده‪ ،‬اه څوک د دې ډوډۍ څخه وُوري‪ ،‬هغه به د تل لپاره ژوند واړي‪ ،‬او‬ ‫هغه ډوډۍ چې زه یې وراوم هغه زما غوښه ده چې زه به یې د نړۍ د ژوند لپاره وراړم‪.‬‬ ‫‪۵٢‬نو یُودیانو په ُپل منځ اې لنجه واړه او ویې ویل” ‪:‬دا سړی څنګه موږ ته ُپله غوښه رااوي؟‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه تر څو چه تاسو دد اابن آدم غوښه و نه ُورئ ادؤ دد هغۀ وینه وڅښئ‪ ،‬نو په تاسو‬ ‫‪ ٥۳‬بیا‬ ‫ى‬ ‫اښے ژوند نشته‪.‬‬ ‫‪۵۴‬څوک چې زما غوښه وُوري او زما وینه وڅښي‪ ،‬هغه ابدي ژوند لري ‪.‬او زه به هغه په اُری ورځ پاڅیږم‪.‬‬ ‫‪۵۵‬ځکه چې زما غوښه په حقیقت اې غوښه ده او زما وینه په حقیقت اې څښاک دی‪.‬‬ ‫‪۵۶‬هغه څوک چې زما غوښه ُوري او زما وینه څښي‪ ،‬په ما اې اوسیږي او زه په هغه اې‪.‬‬ ‫‪ ۵٧‬لکه څنګه چې ژوندی پلر زه رالېږل شوی یم او زه د پلر په واسطه ژوند اوم‪ ،‬نو څوک چې ما وُوري هغه به هم زما په واسطه‬ ‫ژوند واړي‪.‬‬ ‫‪۵٨‬دا هغه ډوډۍ ده چې د آسمان څخه راښکته شوې ده‪ ،‬داسې نه ده لکه څنګه چې ستاسو پلرونو من ُوړلي او مړه شوي دي‪ ،‬څوک چې‬ ‫دا ډوډۍ وُوري هغه به د تل لپاره ژوندي وي‪.‬‬ ‫‪۵٩‬هغۀ دا ُبرې په عبادت ُانه اښې واړې لکه څنګه چې هغۀ په افرناحوم اښې تعلیم وراړو‪.‬‬ ‫‪ ٦۰‬دد هغۀ ډیرو خمریدانو چه دا واؤریدل نو هغوئ ووئیل چه”دا ُبره سخته ده ‪.‬څوک یې اوریدلی شي؟‬ ‫عیسى په ُپل ځان پوه شو چه دد هغۀ خمریدان په دے اښے ګنګوزارى اوى نو هغوئ ته ئے ووئیل چه ”آیا دا تاسو ُفه اوى؟‬ ‫‪ ٦۱‬اله چه‬ ‫ى‬ ‫‪62‬څه او اه تاسو د انسان زوی وګورئ چیرته چې هغه مخکې و؟‬ ‫‪ ۶۳‬دا هغه روُ دی چې ژوندی اوي ‪.‬غوښه هیڅ ګټه نه اوي ‪:‬هغه ُبرې چې زه تاسو ته وایم هغه روُ دي او ژوند دی‪.‬‬ ‫‪ُ ٦٤‬و په تاسو اښے ځنى شته چه ایمان نۀ لرى ‪.‬ځکه چې عیسی د پیل څخه پوهیده چې دوی څوک دي چې باور یې نه درلود او څوک‬ ‫باید د هغه سره ُیانت واړي‪.‬‬ ‫‪ ٦٥‬هغۀ ووئیل چه ”نو ما تاسو ته ووئیل چه هیڅ سړے ما ته نۀ شى راتللے‪ ،‬مګر دا چه دا زما د پلر نه هغه ته وراړے شوى وى‪.‬‬ ‫‪ ٦٦‬دد هغه وُت نه دد هغۀ ډیر خمریدان واپس لړل ادؤ نور دد هغۀ سره لړ نۀ شول‪.‬‬ ‫عیسى دولسو ته ووئیل‪” ،‬آیا تاسو هم لړ شى؟‬ ‫‪ ٦٧‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪ ٦٨‬بیا شمعخون پطروس ورته جواب وراړو چه”ما الکه‪ ،‬مونږ چا ته ځو؟ تاسو د ابدي ژوند المې لرئ‪.‬‬ ‫‪۶٩‬ادؤ خمونږ ایمان راوړو ادؤ یقین لرو چه تۀ هغه مسیح یئے چه دد ژوندے خُدائے زوئے دے‪.‬‬ ‫‪٧۰‬عیسى هغوئ ته جواب وراړو‪” ،‬آیا ما تاسو دولس نه غوره اړى دى ادؤ ستاسو نه یو شیطان دے؟‬ ‫ى‬ ‫‪ ٧۱‬هغه د شمعون د زوی یُودا اسکریوتی په اړه وویل ‪:‬ځکه چې هغه د دولسو څخه یو و چې د هغه سره ُیانت واړي‪.‬‬ ‫‪83‬‬


‫جان‬

‫څپرکی ‪7‬‬ ‫عیسى په ګلیل اښې ګرځېدو‪ ،‬ځکه چې هغه به په ی خُودیانو اښې نۀ ګرځېدل‪ ،‬ځکه چې یُودیانو د هغۀ د وژلو اوشش‬ ‫‪۱‬د دې شیانو نه پس‬ ‫ى‬ ‫ااوه‪.‬‬ ‫‪٢‬اوس د یُودیانو د ُېمې اُتر رانزدې شو‪.‬‬ ‫وروڼو هغۀ ته ووئیل‪” ،‬له دې ځایه لړ شه او یُودیه ته لړ شه چې ستا خمریدان هم هغه اارونه ووینى اوم چې ته یې اوې‪.‬‬ ‫‪۳‬نو د هغۀ خ‬ ‫‪۴‬ځکه چې داسې څوک نشته چې په پټه اوم اار نه اوي او په ُپله هم په ښکاره د پېژندلو هڅه اوي ‪.‬اه تاسو دا اارونه اوئ‪ ،‬نو ُپل‬ ‫ځان نړۍ ته ښکاره اړئ‪.‬‬ ‫وروڼو هم په هغۀ ایمان نۀ راوړو‪.‬‬ ‫‪۵‬ځکه چې د هغۀ خ‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬زما وُت ل نۀ دے راغلے‪ُ ،‬و ستاسو وُت تل تیار دے‪.‬‬ ‫‪۶‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪7‬نړۍ له تاسو څخه اراه نشي اولی ‪.‬مګر دا زما څخه اراه لري‪ ،‬ځکه چې زه د دې ګواهي وراوم چې د هغه اارونه بد دي‪.‬‬ ‫‪٨‬تاسو دې اُتر ته لړ شئ‪ ،‬زه تر اوسه دې اُتر ته نه ځم ‪.‬ځکه چې زما وُت ل نه دی راغلی‪.‬‬ ‫‪٩‬اله چې هغۀ هغوئ ته دا ُبرې واړې نو په ګلیل اښې اوسېدو‪.‬‬ ‫وروڼه لړل‪ ،‬نو هغه هم د اُتر دپاره لړو‪ ،‬په ښکاره نۀ بلکې په پټه‪.‬‬ ‫‪ُ۱۰‬و اله چې د هغۀ خ‬ ‫‪ ۱۱‬نو یُودیانو هغه په میلمستیا اښے لټولو ادؤ وئے وئیل چه”هغه چرته دے؟‬ ‫‪۱٢‬او په ُلقو اښې د هغۀ په باره اښې ډېر ګنګوسې وشوې‪ ،‬ځکه چې ځینو ویل چې هغه ښه سړے دے‪ ،‬نورو وویل‪ ،‬نه !ُو هغه ُلک‬ ‫غولوي‪.‬‬ ‫‪ُ۱۳‬و دد ی خُودیانو نه دد ویري په وجه هیچا هم په ښکاره دد هغۀ په حقله ُبره نۀ اوله‪.‬‬ ‫عیسى اور ته لړو ادؤ تعلیم ئے وراړو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ دد اُتر په مینځ اښے‬ ‫ى‬ ‫‪۱۵‬بیا یُودیانو په حیرانتیا سره ووئیل‪” ،‬دا سړے په ُطونو څۀ پوه شوے دے ادؤ هیڅکله نۀ وى زده؟‬ ‫عیسى هغوئ ته جواب وراړو ادؤ وئے وئیل‪” ،‬زما تعلیم زما نۀ دے بلکه دد هغۀ دے چه زد ۀ رالیږلے یم‪.‬‬ ‫‪۱٦‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ۱٧‬اه څوک ُپله اراده پوره اوى نو هغه به دد خُدائے په طریقه پوهه شى‪ ،‬ایا دا دد خُدائے دے او اه زد ۀ دد ُپل ځان په حقله‪.‬‬ ‫‪ ۱٨‬څوک چه دد ُپل ځان په حقله ُبرے اوى هغه دد ُپل جلل لټوى‪ُ ،‬و هغه څوک چه دد هغۀ جلل لټوى چا چه هغه رالیږلى دى‪ ،‬هغه‬ ‫رښتیا دى ادؤ هیڅ بدى په هغۀ اښے نشته‪.‬‬ ‫موسى تاسو ته شریعت نۀ وو دراړے‪ُ ،‬و په تاسو اښې هیڅوک هم شریعت نۀ مني؟ ته ولې ما وژني؟‬ ‫‪۱٩‬آیا‬ ‫ى‬ ‫‪٢۰‬هغوی په ځواب اې وویل ‪:‬ته یو شیطان لری‪ ،‬څوک دریږی چې تا ووژنی؟‬ ‫‪٢۱‬عیسى جواب وراړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه ما یو اار اړى دى ادؤ تاسو ټول حیران یئ‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ٢٢‬نو موسی تاسو ته سنت اړل( ‪.‬نه دا چې دا د موسی څخه دی‪ ،‬مګر د پلرونو څخه؛ )او تاسو د سبت په ورځ د یو سړي سنت اوئ‪.‬‬ ‫موسى شریعت مات نۀ شى ‪.‬ایا تاسو په ما په غوسه یاست‪ ،‬ځکه چې ما د سبت په ورځ یو‬ ‫سنت شى چې د‬ ‫‪٢۳‬اۀ یو سړے د سبت په ورځ خ‬ ‫ى‬ ‫سړی ټول روغ اړی دی؟‬ ‫‪ ٢٤‬دد ظاهر په شان قضاوت مه اوه‪،‬بلکه په حقه قضاوت واړه‪.‬‬ ‫‪٢۵‬بیا د یروشلم څخه ځینو وویل« ‪:‬آیا دا هغه نه دی چې هغوی یې د وژلو په لټه اې دي؟‬ ‫‪ُ٢۶‬و ګورئ‪ ،‬هغه په زړۀ پورې ُبرې اوى او هغوئ ورته هیڅ نۀ وائى ‪.‬ایا حاامان په حقیقت پوهیږي چې دا هماغه مسیح دی؟‬ ‫‪ ٢٧‬اه څه هم مونږ دا سړے پیژنو چه چرته دے ُو اله چه مسیح راشى نو هیڅوک نۀ پوهیږى چه هغه چرته دے‪.‬‬ ‫عیسى په خُدائے اښے دد تعلیم وراولو په وُت اښے چغه اړه چه ”تاسو دواړه ما پیژنئ ادؤ تاسو پوهیږئ چه زد ۀ دد اوم ځائے یم ادؤ‬ ‫‪ ٢٨‬بیا‬ ‫ى‬ ‫زد ۀ دد ُپل ځان نه نۀ یم راغلے بلکه هغه رښتینے دے چه زد ۀ رالیږلے یم ادؤ تاسو نۀ پیژنئ‪.‬‬ ‫‪ُ ٢٩‬و زد ۀ هغه پیژنم ځکه چه زد ۀ دد هغۀ نه یم ادؤ هغه زۀ رالیږلے یم‪.‬‬ ‫‪۳۰‬نو هغوئ د هغۀ د نیولو په لټه اښې شول‪ُ ،‬و هیڅ یو هم په هغۀ لس ورنۀ اړو‪ ،‬ځکه چې د هغۀ وُت ل نۀ وو راغلى‪.‬‬ ‫‪۳۱‬ادؤ ډیرو ُلقو په هغۀ ایمان راوړو ادؤ وئے وئیل چه ”اله چه مسیح راشى نو هغه به دد دے نه زیات معجزے اوى څۀ چه دا سړى اړى‬ ‫دى؟‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪ ۳٢‬فریسیانو واوریدل چه ُلق دد هغۀ په حقله دا شان ګنګوسې اوى ‪.‬اؤ فریسیانو اؤ مشرانو اامامانو دد هغۀ دد نیولو دپاره آفسران ورولېږل‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل چه ”زۀ لږ وُت ستاسو سره یم ادؤ بیا زد ۀ هغه چا ته ځم چه زد ۀ رالیږلے یم‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪۳۴‬تاسو به ما لټوئ ُو ما به ونه موندئ‪ ،‬او چرته چې زه یم هلته تاسو نشی راتلی‪.‬‬ ‫‪۳۵‬بیا یُودیانو په ُپل منځ اښې ووئیل‪” ،‬هغه به چرته لړ شى چې مونږ به هغه ونه موندلو؟ ایا هغه به د غیریُودیانو په مینځ اې منتشر‬ ‫شوي ته لړ شي او غیریُودیانو ته به تعلیم وراړي؟‬ ‫‪ ۳۶‬دا څه ډول ُبره ده چې هغه وویل چې تاسو به ما لټوئ ُو ما به ونه موندئ او چرته چې زه یم هلته تاسو نشی راتلی؟‬ ‫عیسى ولړ شو ادؤ چغے ئے ووئیل‪” ،‬اه څوک تږى وى نو ما ته راشى ادؤ وڅښى‪.‬‬ ‫‪۳٧‬د اُتر په وروستۍ ورځ‪،‬‬ ‫ى‬ ‫‪۳٨‬څوک چې په ما ایمان راوړي لکه څنګه چې صحیفې وئیلي دي‪ ،‬د هغه د ګېډې نه به د ژوندو اوبو سیندونه بُیږي‪.‬‬ ‫‪ُ۳٩‬و دا هغه د روُ په حقله وائى‪ ،‬چې هغوئ چې په هغۀ ایمان لرى هغه دې تر لسه اړى‪ ،‬ځکه چې رو خُ القخدس ل نه و وراړے شوى‪،‬‬ ‫عیسى تر اوسه لوئى نۀ وى‪.‬‬ ‫ځکه چې‬ ‫ى‬ ‫‪۴۰‬نو چې اله هغوئ دا ُبرې واورېدې نو ډېرو ُلقو ووئیل‪” ،‬په رښتیا دا پېغمبر دے‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬نورو وویل‪ ،‬دا مسیح دی ‪ُ.‬و ځینو وویل‪ ،‬ایا مسیح به د ګیلیل څخه بُر راشي؟‬ ‫‪۴٢‬آیا په صحیفه اې دا نه دي ویل شوي چې مسیح د داؤد د نسل څخه راځي او د بیت لحم ښار څخه راځي چیرې چې داؤد وو؟‬ ‫‪ ٤۳‬نو دد هغۀ په وجه دد ُلقو په مینځ اښے اُتلف پیدا شو‪.‬‬ ‫‪84‬‬


‫جان‬

‫‪ ٤٤‬ادؤ دد هغوئ نه یو څو به هغه نیولى خوو ‪ُ.‬و چا ورته لس ورنه اړ‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬بیا آفسران مشرانو ااهنانو ادؤ فریسیانو ته راغلل ‪.‬هغوئ ورته ووئیل‪” ،‬تاسو هغه ولې نۀ دى راوستى؟‬ ‫‪ ٤٦‬افسرانو جواب وراړو چه هیڅکله هم دد دغه سړى په شان ُبرے نۀ وى‪.‬‬ ‫‪ ٤٧‬بیا فریسیانو هغوئ ته جواب وراړو‪”،‬آیا تاسو هم دواه یئ؟‬ ‫‪ ٤٨‬آایا د اوم حکمران یا فریسیانو نه په هغۀ ایمان راغلے دے؟‬ ‫‪ُ ٤٩‬و دا ُلق چه په شریعت نه پوهیږى لعنت دى‪.‬‬ ‫عیسى ته راغلى خوو دد هغوئ نه یو وو‪.‬‬ ‫شپے‬ ‫د‬ ‫‪ ٥۰‬نیکودیموس هغوئ ته ووئیل چه”هغه څوک چه‬ ‫د‬ ‫ى‬ ‫‪ ٥۱‬آیا زمونږ شریعت د یو سړے فیصله اوى‪ ،‬مخکي له دي چه هغه واوري او پوه شي چه هغه څۀ اوي؟‬ ‫‪ ٥٢‬هغوئ جواب وراړو چه ”تۀ هم دد ګلیل یئے؟ وپلټئ‪ ،‬او وګورئ ‪:‬ځکه چې د ګیلیل څخه هیڅ پیغمبر نه دی راغلی‪.‬‬ ‫‪ ٥۳‬ادؤ هر سړے ُپل اور ته لړو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪8‬‬ ‫‪۱‬عیسى د زیتون غره ته لړو‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ٢‬سُار وُتي هغه یو ځل بیا اور ته راغلو او ټول ُلق ورته راغلل ‪.‬هغه ناست وو او هغوی ته یې تعلیم وراړ‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ دد شریعت عالمانو ادؤ فریسیانو هغۀ ته یوه ښځه راوستله چه په زنا اښے نیولے شوى وه ‪.‬او اله چې دوی هغه په مینځ اې ځای په‬ ‫ځای اړې وه‪،‬‬ ‫‪ ٤‬هغوئ هغۀ ته ووئیل چه ااستاذ‪ ،‬دا ښځه په ازنا اښے نیولے شوے وه‪.‬‬ ‫موسى په شریعت اښې مونږ ته خحکم وراړے دے چې داسې دې سنګسار اړے شى‪ُ ،‬و تاسو څه وایئ؟‬ ‫‪۵‬اوس‬ ‫ى‬ ‫‪۶‬هغوی دا ُبره د هغه د آزمایښت دپاره واړه‪ ،‬ترڅو په هغه تور ولګول شي ‪ُ.‬و عیسی ښکته شو او په ُپله ګوته یې په ځمکه داسې‬ ‫ولیکل‪ ،‬لکه څنګه چې یې نه وي اوریدلي‪.‬‬ ‫‪ ٧‬نو اله چه هغوئ دد هغۀ نه تپوس واړو نو هغۀ ُپل ځان پورته اړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه ”څوک چه ستاسو په مینځ اښے هیڅ‬ ‫ګناه نۀ لرى نو اول دي په هغې یوه تیږه ووهى‪.‬‬ ‫‪ ٨‬بیا هغه ټیټ شو ادؤ په زمکه ئے ولیکل‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫لړل‬ ‫ئے‬ ‫پوري‬ ‫آُره‬ ‫تر‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫ایدو‬ ‫شروع‬ ‫نه‬ ‫مشر‬ ‫د‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫شول‬ ‫روان‬ ‫بُر‬ ‫یو‬ ‫یو‬ ‫ئے‬ ‫وجه‬ ‫په‬ ‫‪ ٩‬ادؤ چا چه دا واوریده ادؤ دد ُپل ضمیر‬ ‫عیسى‬ ‫د‬ ‫ى‬ ‫یواځے پاتي شو ادؤ ښځه په مینځ اښے ولړه وه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬اله چې عیسی ُپل ځان پورته اړ او له ښځې پرته یې بل څوک ونه لید‪ ،‬نو هغې ته یې وویل ‪:‬ای ښځه‪ ،‬دا تورونه چیرته دي؟ آیا هیچا‬ ‫تا ملمت نه دی اړی؟‬ ‫‪۱۱‬هغې ووئیل‪” ،‬نه‪ ،‬ما الکه !عیسی هغې ته وویل ‪:‬نه زه تا ته ملمتوم ‪:‬لړ شه او نور ګناه مه اوه‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل چه ”زد ۀ دد دخنیا رڼا یم ادؤ څوک چه زما تابعدارى اوى هغه به په تیاره اښے نۀ وى بلکه دد ژوندون رڼا به‬ ‫‪ ۱٢‬بیا‬ ‫ى‬ ‫لرى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬نو فریسیانو هغۀ ته ووئیل‪” ،‬تۀ د ُپل ځان ذامه وار یې ‪.‬ستاسو ریکارډ ریښتیا ندی‪.‬‬ ‫‪۱۴‬عیسى جواب وراړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬اه څه هم زد ۀ دد ُپل ځان په حقله اښے یم‪ُ ،‬و زما ریښتیا دے‪ ،‬ځکه چه زد ۀ پوهیږم چه‬ ‫ى‬ ‫چرته راغلے یم ادؤ چرته ځم ‪ُ.‬و تاسو نه شئ ویلی چې زه له اوم ځایه راغلی یم او چیرته ځم‪.‬‬ ‫‪15‬تاسو د غوښې په اساس قضاوت اوئ ‪.‬زه د هیڅ سړي قضاوت نه اوم‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ بیا هم اه زد ۀ قضاوت واړم نو زما فیصله رښتیا ده‪ ،‬ځکه چه زد ۀ یواځي نۀ یم بلکه زد ۀ ادؤ پلر چه زد ۀ رالیږلے یم‪.‬‬ ‫‪۱٧‬ستاسو په شریعت اښې هم لیکلے شوى دى چې د دوو سړو ګواهى رښتیا ده‪.‬‬ ‫‪۱٨‬زد ۀ هغه یم چه دد ُپل ځان ګواهى وراوم ادؤ هغه پلر چه زد ۀ رالیږلے یم زما ګواهى وراوم‪.‬‬ ‫‪۱٩‬نو هغوئ ورته ووئیل‪” ،‬ستا پلر چرته دے؟ عیسی ځواب وراړ ‪:‬تاسو نه ما پیژنئ او نه زما پلر ‪:‬اه تاسو ما پیژنئ نو تاسو باید زما‬ ‫پلر هم پیژندلی وای‪.‬‬ ‫‪٢۰‬دا ُبرې عیسی په ُزانه اې واړې‪ ،‬لکه څنګه چې هغه په اله اې په معبد اې تدریس ااوه ‪:‬هیڅوک په هغه باندې لس ورنکړ ‪.‬ځکه‬ ‫چې د هغه ساعت ل نه و راغلی‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل چه ”زد ۀ په ُپله لر ځم ادؤ تاسو به ما لټوئ ادؤ په ُپلو خګناهخونو اښے به مړ شئ‪ ،‬چرته چه زد ۀ ځم تاسو نشئ‬ ‫‪ ٢۱‬بیا‬ ‫ى‬ ‫راتلئ‪.‬‬ ‫‪٢٢‬بیا یُودیانو ووئیل‪” ،‬آیا هغه ځان وژنى؟ ځکه چې هغه وویل‪ ،‬چیرته چې زه ځم‪ ،‬تاسو نشئ راتلی‪.‬‬ ‫‪٢۳‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬تاسو د لندې څخه یئ ‪.‬زه له پورته څخه یم ‪:‬تاسو د دې نړۍ یاست ‪.‬زه د دې نړۍ نه یم‪.‬‬ ‫‪٢۴‬نو ما تاسو ته وویل چې تاسو به په ُپلو ګناهونو اې مړ شئ‪ ،‬ځکه چې اه تاسو باور ونه اړئ چې زه هغه یم‪ ،‬تاسو به په ُپلو ګناهونو‬ ‫اې مړه شئ‪.‬‬ ‫‪٢۵‬نو هغوئ هغۀ ته ووئیل‪” ،‬ته څوک یې؟ عیس ى هغوئ ته ووئیل چه ”هغه هم چه ما تاسو ته دد شروع نه وئیلى دى‪.‬‬ ‫‪ ٢٦‬زد ۀ دد تاسو په باره اښے دد فیصله اولو دد پاره ډیر خ‬ ‫څیزونه لرم ُو هغه څوک چه زد ۀ رالیږلے یم رښتیا دے ‪.‬او زه نړۍ ته هغه شیان‬ ‫وایم چې ما د هغه په اړه اوریدلي دي‪.‬‬ ‫‪ ٢٧‬هغوئ پوه نۀ شول چه هغۀ هغوئ ته دد پلر په حقله وائى‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل چه ”اله چه تاسو اابن آدم پورته اړے نو تاسو به پوه شى چه زد ۀ هغه یم ادؤ زد ۀ دد ُپل ځان نه هیڅ نۀ اوم ‪ُ.‬و‬ ‫‪ ٢٨‬بیا‬ ‫ى‬ ‫لکه څنګه چې زما پلر ماته ښوولې ده‪ ،‬زه دا ُبرې اوم‪.‬‬ ‫‪85‬‬


‫جان‬

‫‪ ٢٩‬او هغه څوک چه زد ۀ رالیږلے یم زما سره دى‪ ،‬پلر ما یواځى نۀ دى پریښودى ‪.‬ځکه چې زه تل هغه اارونه اوم چې هغه ُوښوي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬اله چې هغه دا ُبرې واړې‪ ،‬ډېرو په هغه باور واړ‪.‬‬ ‫عیسى هغو ی خُودیانو ته چه په هغۀ ایمان راوړے خوو ووئیل چه ”اه چرے تاسو زما په الم عمل اوى نو تاسو زما خمریدان یئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪۳٢‬او تاسو به په حقیقت پوه شئ‪ ،‬او حقیقت به تاسو آزاد اړي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬هغوئ ورته جواب وراړو چه ”مونږ د اابراهیم اولد یخو ادؤ هیڅکله دد چا غلمان نۀ خوو‪ ،‬تۀ څۀ وائى چه تاسو به ازاد شى؟‬ ‫عیسى هغوئ ته جواب وراړو چه ”زۀ تاسو ته رښتیا وایم چه څوک چه خګناه اوى هغه دد خګناه نوار دے‪.‬‬ ‫‪۳٤‬‬ ‫ى‬ ‫‪35‬او نوار د تل لپاره په اور اې نه پاتې ایږي ‪ ،‬مګر زوی به تل پاتې وي‪.‬‬ ‫‪۳۶‬اه چېرې زوی تاسو آزاد اړي‪ ،‬نو تاسو به په حقیقت اې آزاد شئ‪.‬‬ ‫‪37‬زه پوهیږم چې تاسو د ابراهیم نسل یاست ‪.‬مګر تاسو زما د وژلو په لټه اې یاست‪ ،‬ځکه چې زما ُبرې په تاسو اې ځای نلري‪.‬‬ ‫‪38‬زه هغه څه وایم چې ما د ُپل پلر سره لیدلي دي ‪:‬او تاسو هغه څه اوئ چې تاسو د ُپل پلر سره لیدلي دي‪.‬‬ ‫‪۳٩‬هغوئ جواب وراړو چه ”ابراهیم زمونږ پلر دے ‪.‬عیسی هغوی ته وویل‪ ،‬اه تاسو د ابراهیم اولد وای‪ ،‬نو تاسو به د ابراهیم اارونه‬ ‫اول‪.‬‬ ‫‪ُ ٤۰‬و اوس تاسو زما د وژلو په لټه اښې یئ‪ ،‬هغه سړے چې تاسو ته یې رښتیا وئیلى دى‪ ،‬اوم چې ما د خُدائ پاک په حقله اورېدلى دى‪،‬‬ ‫دا ابراهیم نۀ وۀ‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬تاسو د ُپل پلر اارونه اوئ ‪.‬نو هغوئ ورته ووئیل‪” ،‬مونږ د زنا نه پیدا شوى نۀ یو ‪.‬موږ یو پلر لرو‪ ،‬حتی ُدای‪.‬‬ ‫‪۴٢‬عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬اه چرے خُدائے ستاسو پلر واى نو تاسو به ما سره مینه لرى‪ ،‬ځکه چه زد ۀ دد خُدائے نه راغلے یم ادؤ راغلے‬ ‫ى‬ ‫یم ‪.‬نه زه د ُپل ځان څخه راغلی یم‪ ،‬مګر هغه زه رالیږلی یم‪.‬‬ ‫‪۴۳‬تاسو زما په ُبرو ولې نۀ پوهېږئ؟ حتی ځکه چې تاسو زما ُبرې نشي اوریدلی‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬تاسو د ُپل پلر شیطان یئ او د ُپل پلر ُواهشات به اوئ ‪.‬هغه د پیل څخه یو قاتل و‪ ،‬او په حقیقت اې نه و‪ ،‬ځکه چې په هغه اې‬ ‫هیڅ حقیقت نشته ‪.‬اله چې هغه درواغ وایي‪ ،‬هغه د ُپل ځان ُبرې اوي‪ ،‬ځکه چې هغه درواغ دی‪ ،‬او د هغې پلر دی‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬ادؤ ځکه چه زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم نو تاسو په ما یقین نۀ اوئ‪.‬‬ ‫‪ ۴۶‬په تاسو اې څوک زما په ګناه قانع اوي؟ او اه زه رښتیا ووایم‪ ،‬تاسو ولې زما باور نه اوئ؟‬ ‫‪ ٤٧‬څوک چه دد خُدائے طرفه دے هغه دد خُدائے الم اوري‪ ،‬نو تاسو هغوئ نۀ اورئ ځکه چه تاسو دد خُدائے نه یئ‪.‬‬ ‫‪ ٤٨‬بیا یُودیانو جواب وراړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه”مونږ ته دا ښه نۀ وائى چه ته سامري یئے ادؤ شیطان ئے لرئ؟‬ ‫‪ ٤٩‬عیس ى جواب وراړو‪” ،‬زما سره شیطان نشته ‪ُ.‬و زه د ُپل پلر عزت اوم او تاسو زما بې عزتي اوئ‪.‬‬ ‫‪50‬او زه ُپل عزت نه لټوم ‪:‬یو څوک دی چې لټوي او قضاوت اوي‪.‬‬ ‫‪ ٥۱‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه اه یو سړے زما ُبره منى نو هغه به هیڅکله مرګ نۀ ووینى‪.‬‬ ‫‪ ٥٢‬بیا یُودیانو هغۀ ته ووئیل چه”اوس مونږ پوه شو چه ته یو شیطان لرى ‪.‬ابراهیم مړ دی‪ ،‬او پیغمبران؛ او ته واېې‪ ،‬اه څوک زما ُبره‬ ‫ومني‪ ،‬نو هغه به هیڅکله د مرګ ُوند وڅکي‪.‬‬ ‫‪۵۳‬آیا ته زمونږ د پلر ابراهیم نه هم لوی یې چې مړ شوی دی؟ او پیغمبران مړه شوي دي ‪:‬ته څوک ځان جوړوې؟‬ ‫عیسى جواب وراړو چه ”اه زد ۀ دد ُپل ځان عزت واړم نو زما عزت هیڅ نۀ دے‪ ،‬دا زما پلر دے چه زما عزت اوى ‪.‬د چا په اړه‬ ‫‪٥٤‬‬ ‫ى‬ ‫تاسو وایئ چې هغه ستاسو ُدای دی‪:‬‬ ‫‪ُ ۵۵‬و تاسو هغه نه پېژنئ ‪.‬مګر زه هغه پیژنم ‪:‬او اه زه ووایم چې زه هغه نه پیژنم‪ ،‬زه به ستاسو په څیر درواغجن یم ‪:‬مګر زه هغه پیژنم‬ ‫او د هغه ُبرې ساتم‪.‬‬ ‫‪۵۶‬ستا پلر ابراهیم زما د ورځې په لیدو ُوشحاله شو او هغه ولیدل او ُوشحاله شو‪.‬‬ ‫‪۵٧‬بیا یُودیانو هغه ته وویل« ‪:‬ته ل د پنځوسو االو نه یې‪ ،‬آیا تا ابراهیم لیدلی دی؟‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬زۀ تاسو ته رښتیا وایم چه د اابراهیم نه مخکښے هم زد ۀ یم‪.‬‬ ‫‪٥٨‬‬ ‫ى‬ ‫عیسى ځان پټ اړو ادؤ دد خُدائے نه بُر لړو ادؤ دد هغوئ په مینځ اښے روان‬ ‫ُو‬ ‫راواُیستل‪،‬‬ ‫تیڼى‬ ‫دپاره‬ ‫ویشتلو‬ ‫د‬ ‫هغۀ‬ ‫په‬ ‫هغوئ‬ ‫بیا‬ ‫‪٥٩‬‬ ‫ى‬ ‫شو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪9‬‬ ‫‪۱‬اله چې عیسی په لره تیریده‪ ،‬نو هغه یو سړی ولید چې د زیږون څخه ړوند و‪.‬‬ ‫‪٢‬ادؤ دد هغۀ خمریدانو دد هغۀ نه تپوس واړو چه”اخستاذه‪ ،‬دد دے سړى ادؤ دد مور پلر څۀ ګناه واړه چه ړوند پیدا شو؟‬ ‫‪۳‬عیسى جواب وراړو‪” ،‬نه دې سړے ګناه اړې ده او نۀ د هغۀ مور او پلر‪ُ ،‬و دا چې د خُدائ پاک اارونه په هغۀ اښے څرګند شى‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪4‬زه باید د هغه اار واړم چې ما رالیږلی دی‪ ،‬په داسې حال اې چې ورځ وي ‪:‬شپه راځي چې هیڅوک اار نشي اولی‪.‬‬ ‫‪ ٥‬تر څو چه زد ۀ په دخنیا اښے یم‪ ،‬دد دخنیا رڼا یم‪.‬‬ ‫‪۶‬اله چې هغۀ دا ُبرې واړې‪ ،‬نو په زمکه یې ووهله او د ُټو نه یې ُټې جوړې اړې او د ړانده سترګې یې په ُټو باندې مسح اړې‪.‬‬ ‫‪٧‬هغۀ ته یې ووئیل‪” ،‬لړ شه‪ ،‬د سیلوم په حوض اښې ومینځه‪( ،‬اوم چې تعبیر یې لېږل شوى دى )‪.‬نو هغه په ُپله لره لړو او وینځلو ادؤ‬ ‫لیدلے شو‪.‬‬ ‫‪٨‬نو ګاونډیانو او هغوئ چې مخکې یې هغه لیدلى و چې هغه ړوند و‪ ،‬وویل” ‪:‬آیا دا هغه نه دى چې ناست و او سوال یې ااوه؟‬ ‫‪٩‬ځینو وویل‪ ،‬دا هغه دی‪ ،‬نورو وویل‪ ،‬هغه د هغه په څیر دی‪ ،‬مګر هغه وویل ‪:‬زه هغه یم‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو هغوئ هغۀ ته ووئیل‪” ،‬ستا سترګې څنګه ُلصې شوې؟‬

‫‪86‬‬


‫جان‬

‫عیسى نومےږى ُټه جوړه اړه ادؤ زما په سترګو ئے مسح اړه ادؤ ما ته ئے ووئیل چه د سیلوم‬ ‫‪ ۱۱‬هغۀ جواب وراړو چه یو سړے چه‬ ‫ى‬ ‫حوض ته لړ شه ادؤ ومینځه‪ ،‬نو لړم ادؤ وینځلے شوم ادؤ ما لیدلے شو‪.‬‬ ‫‪۱٢‬نو هغوئ ورته ووئیل چه هغه چرته دے؟ هغه وویل ‪:‬زه نه پوهیږم‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬هغوئ هغه فریسیانو ته راوستو چه پخوا ړوند وو‪.‬‬ ‫عیسى ُټه جوړه اړه ادؤ دد هغۀ سترګه ئے ُلصه اړه‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ دد سبت ورځ وه چه‬ ‫ى‬ ‫‪۱۵‬نو بیا فریسیانو هم دد هغۀ نه تپوس واړو چه هغه څنګه روښان شوے دے؟ هغۀ هغوئ ته ووئیل‪ ،‬هغه زما په سترګو اښې ُټې‬ ‫واچولې‪ ،‬او ما ومینځل او وینم‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬نو ځنو فریسیانو ووئیل چه”دا سړے دد خُدائے نه دے ځکه چه دد سبت ورځ نۀ ساتى ‪.‬نورو وویل ‪:‬یو ګناهګار سړی څنګه داسې‬ ‫معجزې اولی شي؟ او د دوی په منځ اې تقسیم شو‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬هغوئ بیا ړوند سړى ته ووئیل چه ته دد هغۀ په باره اښے څۀ وائى چه هغه ستا سترګے ُلص اړے دے؟ هغه وویل ‪:‬هغه پیغمبر‬ ‫دی‪.‬‬ ‫خ‬ ‫د‬ ‫‪ُ۱٨‬و ی خُودیانو دد هغۀ په باره اښے یقین ونکړو چه هغه ړوند وو اؤ باینه یې ترلسه اړه‪ ،‬تر څو چه هغوئ دد هغۀ مور پلر راوبللو چه‬ ‫هغه ړوند وو‪.‬‬ ‫‪۱٩‬ادؤ هغوئ تپوس واړو چه ”آیا دا ستاسو زوئے دے چه تاسو وایئ چه ړوند پیدا شوى دے؟ نو اوس هغه څنګه ویني؟‬ ‫‪٢۰‬د هغۀ مور او پلر ورته جواب وراړو‪” ،‬مونږ ته پته ده چې دا زمونږ زوئ دے او ړوند پېدا شوے دے‪.‬‬ ‫‪ُ ٢۱‬و هغه اوس په اومه وسیله ویني‪ ،‬مونږ نه پوهیږو ‪.‬یا چا چې سترګې ُلصې اړې‪ ،‬موږ نه پوهیږو ‪:‬هغه عمر لري ‪.‬له هغه‬ ‫وپوښتئ ‪:‬هغه به د ځان لپاره ُبرې واړي‪.‬‬ ‫‪٢٢‬دا ُبرې د هغۀ مور او پلر وویل‪ ،‬ځکه چې هغوئ د یُودیانو نه وېرېدل‪ ،‬ځکه چې ی خُودیانو پخوا دا منلې وه چې اه څوک دا اقرار‬ ‫واړى چې هغه مسیح دے‪ ،‬نو هغه به د عبادت ُانې نه بُر شى‪.‬‬ ‫‪٢۳‬نو د هغۀ مور او پلر وویل‪ ،‬هغه ډېر زوړ دے ‪.‬پوښتنه یې واړه‬ ‫‪ ٢٤‬بیا هغوئ هغه سړے راوغوښتو چه ړوند وو ادؤ ورته ئے ووئیل چه”دد خُدائے ثنا ووایه‪،‬مونږ ته پته ده چه دا سړے خګناهګار دے‪.‬‬ ‫‪ ٢٥‬هغۀ جواب وراړو چه هغه خګناهګار دے اه نه‪ ،‬زد ۀ نۀ پوهیږم ‪:‬یو څیز چه زد ۀ ړوند وم‪ ،‬اوس ګورم‪.‬‬ ‫‪ ٢٦‬هغوئ بیا هغۀ ته ووئیل چه”هغه تا څۀ واړل؟ هغه ستا سترګې څنګه ُلصې اړې؟‬ ‫‪ ٢٧‬هغۀ هغوئ ته جواب وراړو‪”،‬ما تاسو ته مخکى هم وئیلى دى ُو تاسو نۀ دى اوریدلى‪ ،‬نو بیا به څۀ واورئ؟ ایا تاسو هم د هغه پیروان‬ ‫یاست؟‬ ‫‪٢٨‬بیا هغوئ ورته ملمت اړل ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬تۀ دد هغۀ خمرید یې ‪.‬مګر موږ د موسی شاګردان یو‪.‬‬ ‫وسى سره ُبرې اړې وې‪ ،‬مونږ نه پوهیږو چې هغه د اوم ځائ دى‪.‬‬ ‫‪٢٩‬مونږ ته پته ده چې خُدائ پاک د خم ى‬ ‫‪ ۳۰‬هغه سړى جواب وراړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه”دلته دا عجیبه څۀ ده چه تاسو نه پوهیږئ چه هغه دد اوم ځائے نه دے ادؤ بیا هم‬ ‫هغۀ زما سترګے ُلص اړى دى‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۳۱‬اوس مونږ پوهیږو چې خُدائ پاک د ګناهخګارانو نه اورې‪ُ ،‬و اۀ څوک د ُدائ پاک عبادت اوى او د هغۀ په ُوښه عمل اوى نو هغه‬ ‫د هغۀ اورې‪.‬‬ ‫‪ ۳٢‬له هغه وُته چې د نړۍ پېل شو‪ ،‬دا نه دي اورېدل شوي چې د یو چا سترګې دې ُلصې اړي چې ړوند زېږېدلی وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬اۀ دا سړے د خُدائ پاک نه وى نو هیڅ به نۀ وى‪.‬‬ ‫‪۳۴‬هغوئ په جواب اښې ورته ووئیل‪” ،‬تۀ ُو ټول په ګناه اښې پېدا شوى یې‪ ،‬او مونږ ته تعلیم رااوې؟ او هغوئ هغه وشړلو‪.‬‬ ‫‪۳۵‬عیسى واورېدل چې هغوئ هغه ایستلى دى ‪.‬او اله چې هغه هغه وموند نو هغه ته یې وویل ‪:‬ایا ته د ُدای په زوی باور لرې؟‬ ‫ى‬ ‫‪۳۶‬هغۀ جواب وراړو‪” ،‬ما الکه‪ ،‬هغه څوک دے چې زۀ په هغۀ ایمان راوړم؟‬ ‫‪۳٧‬عیسى ورته ووئیل‪” ،‬تا دواړو هغه لیدلے دے ادؤ دا هغه دے چه تا سره ُبرے اوى‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪۳٨‬هغۀ ووئیل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬ما ایمان راوړے دے ‪.‬او د هغه عبادت یې واړ‪.‬‬ ‫‪۳٩‬عیسى ووئیل‪” ،‬زۀ دې دخنیا ته د عدالت د پاره راغلى یم‪ ،‬د دې د پاره چې څوک نه ویني هغوئ ووینى ‪.‬او دا چې هغه څوک چې ویني‬ ‫ى‬ ‫ړوند شي‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬دد هغۀ سره ځنو فریسیانو دا ُبره واوریده ادؤ ورته ئے ووئیل چه”آیا مونږ هم ړوند یو؟‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬اه تاسو ړانده واى نو هیڅ خګناه نۀ وى‪ُ ،‬و اوس تاسو وایئ چه مونږ وینو ‪.‬نو ستاسو ګناه پاتې ده‪.‬‬ ‫‪٤۱‬‬ ‫ى‬ ‫څپرکی ‪10‬‬ ‫‪۱‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم‪ ،‬هغه څوک چه دد درمو دد دروازې نه دد درمو پټى ته ورننوځى بلکه په بله لر اښے هم هغه غل ادؤ غلے دے‪.‬‬ ‫‪ُ٢‬و څوک چې د دروازې نه ننوځي هغه د پسونو شپون دے‪.‬‬ ‫‪3‬هغه ته دروازه ُلصوي ‪.‬او پسونه د هغه غږ واوري‪ ،‬او هغه ُپل پسونه په نوم غږوي او بُر ته بوځي‪.‬‬ ‫‪۴‬اله چې هغه ُپل پسونه راوباسي‪ ،‬هغه د هغوئ نه مخکښې ځي او پسونه د هغه پسې ګرځي‪ ،‬ځکه چې هغوئ د هغۀ آواز پېژنى‪.‬‬ ‫‪ ٥‬ادؤ هغوئ به دد یو خملک نه تعقیبوى ادؤ دد هغۀ نه به وتښتى‪ ،‬ځکه چه هغوئ دد پردیو آواز نۀ پیژنى‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته وراړے خوو ُو هغوئ پوه نۀ شول چه دا څۀ خوو چه هغۀ هغوئ ته وئیلى دى‪.‬‬ ‫‪ ٦‬دا مثال‬ ‫ى‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل چه ”زۀ تاسو ته رښتیا وایم چه زد ۀ دد پسونو دروازه یم‪.‬‬ ‫‪ ٧‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪٨‬هرڅوک چې زما نه مخکښې راغلي دي هغه غله او لوټماران دي‪ُ ،‬و پسونو یې نه دي اوریدلي‪.‬‬ ‫‪٩‬زه دروازه یم‪ ،‬اه څوک زما په وسیله ننوځي‪ ،‬هغه به بچ شي‪ ،‬او دننه او بُر به ځي او څړځای به ومومي‪.‬‬ ‫‪87‬‬


‫جان‬

‫‪10‬غل د غل اولو‪ ،‬وژلو او تباه اولو لپاره نه راځي ‪:‬زه راغلی یم د دې لپاره چې دوی ژوند ولري او د دې لپاره چې دوی په پراُه اچه‬ ‫ترلسه اړي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬زۀ ښه شپون یم‪ ،‬ښه شپون د پسونو دپاره ُپل ژوند وراوى‪.‬‬ ‫‪ُ۱٢‬و هغه څوک چې مزدوران وي او شپون نه وي چې ُپل پسونه یې نه وي نو هغه لیوه راروان ویني چې پسونه پریږدي او وتښتي‪ ،‬نو‬ ‫لیوه یې نیسي او پسونه یې وویشي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬مزدوران تښتي‪ ،‬ځکه چې هغه مزدور دی او د پسونو پروا نه اوي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬زۀ ښه شپون یم او ُپل پسونه پېژنم او زما پېژنم‪.‬‬ ‫‪15‬لکه څنګه چې پلر ما پیژني ‪ ،‬هماغسې زه پلر پیژنم ‪:‬او زه ُپل ژوند د پسونو لپاره وراوم‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬زما سره نور پسونه هم شته چې د دې پټي نه دي‪ ،‬هغوئ هم باید راوړم او هغوئ به زما آواز واوري ‪.‬او هلته به یو پټی او یو شپون‬ ‫وي‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬نو ځکه زما پلر زما سره مینه اوى‪ ،‬ځکه چه ما ُپل ژوند دد دے دد پاره وراړو چه دا بیا واُلى‪.‬‬ ‫‪ ۱٨‬هیڅوک دا زما نه نۀ شى اُستلے بلکه زد ۀ دا دد ُپل ځان نه وراوم ‪.‬زه د دې د ایښودلو واک لرم‪ ،‬او زه دا واک لرم چې بیا یې واُلم ‪.‬‬ ‫دا حکم ما د ُپل پلر څخه ترلسه اړی دی‪.‬‬ ‫‪۱٩‬نو د دې ُبرو په وجه د یُودیانو په مینځ اښې یو ځل بیا اُتلف شو‪.‬‬ ‫‪٢۰‬ادؤ دد هغوئ نه زیاترو ویل چه هغه یو شیطان لري ادؤ لیونى دے ‪.‬تاسو ولې هغه اورئ؟‬ ‫‪٢۱‬نو نورو وویل‪ ،‬دا د هغه چا ُبرې نه دي چې شیطان لري ‪.‬ایا شیطان اولی شي د ړندو سترګې ُلصې اړي؟‬ ‫‪٢٢‬په یروشلم اښې د قربانۍ اُتر ؤ او ژمى خوو‪.‬‬ ‫عیسى دد سلیمان دد خُدائے په اور اښے روان خوو‪.‬‬ ‫‪٢۳‬ادؤ‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫‪ ٢٤‬بیا ی خُودیان دد هغۀ شاوُوا راووتل اؤ ورته ئے ووئیل‪”،‬تاسو به تر څو پورې خمونږ په شک اښې راولئ؟ اه تاسو مسیح یاست‪ ،‬موږ ته‬ ‫په واضح ډول ووایاست‪.‬‬ ‫‪٢۵‬عیسى هغوئ ته جواب وراړو‪” ،‬ما تاسو ته وئیلى خوو ُو تاسو ایمان نۀ راوړو‪ ،‬اوم اارونه چې زۀ د ُپل پلر په نوم اوم‪ ،‬هغوئ‬ ‫ى‬ ‫زما ګواهى وراوى‪.‬‬ ‫‪ُ٢۶‬و تاسو باور نه اوئ ځکه چې تاسو زما د پسونو نه یاست لکه څنګه چې ما تاسو ته وویل‪.‬‬ ‫‪٢٧‬زما پسونه زما اواز اوري‪ ،‬زۀ هغوئ پېژنم او هغوئ زما پسې راروان دي‪.‬‬ ‫‪٢٨‬او زه هغوئ ته ابدي ژوند وراوم ‪.‬هغوی به هیڅکله هم له منځه ولړ نه شي او هیڅوک به یې زما له لس څخه وشړي‪.‬‬ ‫‪ ٢٩‬زما پلر چه ما هغوئ ته رااړل هغه د ټولو نه لوئ دے ‪.‬او هیڅوک نشي اولی دا زما د پلر له لس څخه وباسي‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬زد ۀ ادؤ زما پلر یو‪.‬‬ ‫‪۳۱‬بیا یُودیانو یو ځل بیا تیږې راوویستلې چې هغه سنګسه اړي‪.‬‬ ‫‪۳٢‬عیسى هغوئ ته جواب وراړو‪” ،‬ما تاسو ته د ُپل پلر له طرفه ډېر ښه اارونه ښودلى دى ‪.‬تاسو د اوم اار لپاره ما په ډبرو ږدئ؟‬ ‫ى‬ ‫‪ ۳۳‬ی خُودیانو هغۀ ته جواب وراړو چه”مونږ تا دد یو ښۀ اار په وجه نه سنګساروو ‪.‬مګر د افر لپاره؛ او دا ځکه چې تاسو یو سړی یاست‪،‬‬ ‫ُپل ځان ُدای جوړ اړئ‪.‬‬ ‫خ‬ ‫عیسى هغوئ ته جواب وراړو چه ”آیا ستاسو په شریعت اښے دا نۀ دى لیکلے شوى چه ما ووئیل چه تاسو ُدائے یئ؟‬ ‫‪۳٤‬‬ ‫ى‬ ‫‪۳۵‬اه چرې هغوئ ته دد خُدائ پاک الم راغلے دے او دد صحیفې نه ماتېدلے شى‪.‬‬ ‫‪36‬تاسو د هغه چا په اړه ووایاست چې پلر یې مقدس اړی او نړۍ ته یې لیږلی دی‪ ،‬ته افر اوې ‪.‬ځکه چې ما وویل‪ ،‬زه د ُدای زوی‬ ‫یم؟‬ ‫‪۳٧‬اه زه د ُپل پلر اارونه ونه اړم‪ ،‬نو باور مه اوه‪.‬‬ ‫‪ُ۳٨‬و اۀ زۀ واړم‪ ،‬اګر چې تاسو په ما باور نۀ اوئ‪ ،‬نو په اارونو باور واړئ‪ ،‬چې تاسو پوه شئ او باور واړئ چې پلر په ما اې دی‬ ‫او زه په هغه اې‪.‬‬ ‫‪۳٩‬نو هغوی بیا د هغه د نیولو هڅه واړه‪ُ ،‬و هغه د هغوی له لس څخه وتښتېد‪.‬‬ ‫‪۴۰‬ادؤ بیا د اخردن نه هاُوا هغه ځائ ته لړو چرته چه یوحنا اول بپتسمه وراړه ‪.‬او هلته یې استوګنه واړه‪.‬‬ ‫یحیى دد دے سړى په حقله وئیلى خوو‪.‬‬ ‫”یحیى هیڅ معجزه نۀ ده اړې‪ُ ،‬و هر څۀ چه‬ ‫‪۴۱‬ادؤ ډیرو هغۀ ته ورغلل ادؤ وئے وئیل چه‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫‪ ٤٢‬هلته ډېرو په هغۀ ایمان راوړو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪11‬‬ ‫‪۱‬ادؤ دد مریم ادؤ دد هغے ُور مارتا دد بیت عنیاه دد ښار نه یو سړے چه لعزر نومے وو بیمار خوو‪.‬‬ ‫‪(٢‬دا هغه مریم وه چې په ما الک خُدائ عطر مسح اړه او پښې یې په ُپلو ویښتانو پااې اړې‪ ،‬چې ورور یې لعزر ناروغه وو)‪.‬‬ ‫‪۳‬نو د هغۀ ُویندو هغۀ ته ورولېږل چې ورته ووائى‪” ،‬ما الکه‪ ،‬وګوره هغه څوک چې ته مینه اوې هغه ناروغه دى‪.‬‬ ‫‪۴‬اله چې عیسی دا واورېدل نو ویې ویل « ‪:‬دا ناروغي د مرګ نه ده بلکې د ُدای د جلل لپاره ده چې د ُدای زوی په دې سره جلل‬ ‫ومومي‪.‬‬ ‫عیسى مارتا ادؤ دد هغے ُور ادؤ لعزر سره مینه اوله‪.‬‬ ‫‪ ٥‬اوس‬ ‫ى‬ ‫‪۶‬اله چې هغه واورېدل چې هغه ناروغه دی‪ ،‬هغه دوه ورځې په هماغه ځای اې پاتې شو‪.‬‬ ‫‪ ٧‬بیا دد دے نه پس هغۀ ُپلو خمریدانو ته ووئیل چه ”راځه چه بیا یُودیه ته لړ شو‪.‬‬ ‫‪٨‬د هغۀ خمریدانو هغۀ ته ووئیل‪” ،‬اخستاذ‪ ،‬ی خُودیانو د تیږو د وهلو هڅه اوله ‪.‬او ته بیا هلته ځې؟‬ ‫‪88‬‬


‫جان‬

‫‪٩‬عیسى جواب وراړو‪” ،‬آیا په ورځ اښې دولس ساعته نۀ دى؟ اه څوک د ورځې په اوږدو اې وګرځي‪ ،‬هغه به نه غورځوي‪ ،‬ځکه چې‬ ‫ى‬ ‫هغه د دې نړۍ رڼا ویني‪.‬‬ ‫‪ُ۱۰‬و اۀ یو سړے په شپه اښې وګرځى‪ ،‬نو ګونګى شى‪ ،‬ځکه چې په هغۀ اښې رڼا نشته‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬دا خ‬ ‫څیزونه هغۀ ووئیل ادؤ دد دے نه پس هغۀ هغوئ ته ووئیل چه زمونږ ملګرى لعزر ویده دى ‪ُ.‬و زه ځم چې هغه له ُوبه راویښ اړم‪.‬‬ ‫‪۱٢‬نو د هغۀ خمریدانو ووئیل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬اۀ هغه ویده شى نو هغه به روغ شى‪.‬‬ ‫اوو ُو هغوئ فکر واړو چه هغۀ په ُوب اښے دد آرام اولو ُبره اړې ده‪.‬‬ ‫‪ُ۱۳‬و‬ ‫عیسى دد هغۀ دد مرګ ُبره خ‬ ‫ى‬ ‫عیسى هغوئ ته په ښکاره ووئیل چه ”لعزر مړ دے‪.‬‬ ‫بیا‬ ‫‪۱٤‬‬ ‫ى‬ ‫‪15‬او زه ستاسو په ُاطر ُوښ یم چې زه هلته نه وم‪ ،‬په دې نیت چې تاسو باور واړئ ‪.‬سره له دې هم اجازه رااړئ چې هغه ته لړ شو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬بیا توماس چې ددیموس په نوم یادیږي ُپلو ملګرو ته وویل‪” ،‬راځئ چې لړ شو چې د هغه سره مړ شو‪.‬‬ ‫عیسى راغلو نو ویې لیدل چې هغه څلور ورځې وړاندې په قبر اښې پروت دے‪.‬‬ ‫‪۱٧‬اله چې‬ ‫ى‬ ‫‪ ۱٨‬اوس بیت عنیاه بیت المقدس ته نژدې پنځلس فرلنګ لیرې وه‪:‬‬ ‫‪۱٩‬ادؤ ډیر ی خُودیان مارتا ادؤ مریم ته راغلل چه هغوئ ته دد ُپل ورور په حقله تسلي وراړى‪.‬‬ ‫عیسى راروان دے نو لړه او هغۀ سره یې واتل‪ُ ،‬و مریم ل په اور اښې ناسته وه‪.‬‬ ‫‪٢۰‬نو مارتا چې واورېدل چې‬ ‫ى‬ ‫‪٢۱‬بیا مارتا عیسی ته وویل ‪:‬ای څښتنه‪ ،‬اه ته دلته وای‪ ،‬زما ورور نه مړ شوی‪.‬‬ ‫‪ُ٢٢‬و زه پوهېږم چې اوس هم هر څۀ چې ته د خُدائ پاک نه غواړې نو خُدائ پاک به هغه دراړى‪.‬‬ ‫‪٢۳‬عیسى هغې ته ووئیل‪” ،‬ستا ورور به بیا راپاڅى‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ٢٤‬مارتا هغۀ ته ووئیل‪”،‬زد ۀ پوهیږم چه هغه به په قیامت اښے په اُرى ورځ راپاڅى‪.‬‬ ‫‪٢۵‬عیسى هغې ته ووئیل‪” ،‬زۀ قیامت او ژوند یم‪ ،‬هغه څوک چې په ما ایمان راوړى‪ ،‬اګر چې مړ وى‪ُ ،‬و بیا به هم ژوندى شى‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪٢۶‬ادؤ څوک چه ژوندے دے ادؤ په ما ایمان لرى هغه به هیڅکله مړ نۀ شى ‪.‬ایا تاسو پدې باور یاست؟‬ ‫‪٢٧‬هغې ورته وویل‪ ،‬هو‪ ،‬څښتن ‪:‬زه باور لرم چې ته د ُدای زوی مسیح یې چې باید نړۍ ته راشي‪.‬‬ ‫‪٢٨‬اله چې هغې دا ُبره واړه نو ُپلې ُوا ته لړه او په پټه یې ُپله ُور مریم راوغوښته او ویې ویل” ‪:‬مالک راغلى دى او تا رابولي‪.‬‬ ‫‪٢٩‬اله چې هغې دا واورېدل‪ ،‬هغه ژر پاڅېده او هغه ته راغله‪.‬‬ ‫‪۳۰‬اوس عیسی ل ښار ته نه وو راغلی ُو په هغه ځای اې و چې مارتا ورسره ولیدل‪.‬‬ ‫‪۳۱‬هغه یُودیان چې د هغې سره په اور اې وو او هغې ته یې تسلي وراوله‪ ،‬اله چې هغوئ مریم ولیدل چې هغه په بیړه پورته شوه او بُر‬ ‫ته روانه شوه‪ ،‬د هغې پسې روان شول او ویې ویل ‪:‬هغه قبر ته ځي چې هلته ژاړي‪.‬‬ ‫عیسى وو او هغه یې ولیدلو نو د هغۀ په پښو ولوېد او ورته یې ووئیل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬اه ته دلته وې نو زما‬ ‫‪۳٢‬اله چې مریم راغله چرته چې‬ ‫ى‬ ‫ورور به نه وو مړۀ‪.‬‬ ‫‪۳۳‬اله چې عیسی هغه ولیده چې ژاړي او هغه یُودیان هم ژاړي چې د هغې سره راغلي وو‪ ،‬نو هغه په روُ اې ژړل او سخت ُفه شو‪.‬‬ ‫‪۳۴‬او ویې ویل ” ‪:‬تاسو هغه چیرته ایښی دی؟ هغوی ورته وویل ‪:‬څښتنه‪ ،‬راشه او وګوره‪.‬‬ ‫‪۳۵‬عیسی ژړل‪.‬‬ ‫‪۳۶‬بیا یُودیانو وویل‪ ،‬وګوره د هغه سره څومره مینه وه!‬ ‫‪۳٧‬ادؤ دد هغوئ نه ځینو ووئیل‪” ،‬آیا دا سړے چه دد ړندو سترګے ُلصے اړے نۀ وى‪ ،‬دد دے سبب نۀ وى چه دا سړے هم مړ نۀ شى؟‬ ‫‪ ۳٨‬نو عیسی یو ځل بیا په ُپل ځان ژړا قبر ته راورسید ‪.‬دا یو غار و او په هغې باندې یوه تیږه ایښودل شوې وه‪.‬‬ ‫‪۳٩‬عیسی وویل ‪:‬هغه تیږه لیرې اړه ‪.‬مارتا‪ ،‬د هغه مړی ُور‪ ،‬هغه ته وویل" ‪:‬مالکه‪ ،‬دا وُت هغه بد بوی اوي‪ ،‬ځکه چې هغه مړ شوی‬ ‫څلور ورځې شوي دي‪.‬‬ ‫‪۴۰‬عیسى هغې ته ووئیل‪” ،‬ما تا ته نۀ وى وئیلى چې اه تۀ ایمان راوړې نو د خُدائ پاک جلل به ووینى؟‬ ‫ى‬ ‫‪ ٤۱‬بیا هغوئ هغه تیږه د هغه ځائے نه لیري اړه چرته چه مړى ایښودل شوى خوو ‪.‬عیسی ُپلې سترګې پورته اړې او ویې ویل ‪:‬پلره زه‬ ‫ستا مننه اوم چې تا زما اوریدلي دي‪.‬‬ ‫‪ ٤٢‬او ما ته پته وه چه ته زما هر وُت اوري‪ُ ،‬و دد هغو ُلقو په ُاطر چه د‬ ‫‪۴۳‬اله چې هغۀ دا ُبرې واړې نو په لوړ آواز یې چغې اړې‪” ،‬لعزر راځه‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬هغه مړ شوے وو چه لس او پښه په افن اښے تړلے وو ادؤ دد هغۀ مخ په رومال اښے تړلے وو ‪.‬عیسی هغوی ته وویل ‪:‬هغه ُلص‬ ‫اړئ او پریږدئ‪.‬‬ ‫د‬ ‫عیسى اړى خوو نو په هغۀ ئے ایمان راوړو‪.‬‬ ‫چه‬ ‫و‬ ‫و‬ ‫لیدلے‬ ‫ئے‬ ‫څۀ‬ ‫هغه‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫و‬ ‫و‬ ‫راغلى‬ ‫ته‬ ‫مریم‬ ‫چه‬ ‫ودیانو‬ ‫‪ ٤٥‬بیا ډیرو ی خُ‬ ‫خ‬ ‫خ‬ ‫ى‬ ‫عیسى څۀ اړى خوو‪.‬‬ ‫‪ُ ٤٦‬و په هغوئ اښے ځنى فریسیانو ته لړل ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه‬ ‫ى‬ ‫‪ ٤٧‬بیا مشران ااهنان ادؤ فریسیان یو مجلس راوبلل ادؤ وئے وئیل چه”مونږ څۀ واړو؟ ځکه چې دا سړی ډیرې معجزې اوي‪.‬‬ ‫‪ ٤٨‬اۀ چرې مونږ هغه یواځې پرېږدو نو ټول به په هغۀ ایمان راؤړو‪ ،‬او رومیان به راشى او زمونږ قوم او قوم دواړه به ترې واُلى‪.‬‬ ‫‪۴٩‬ادؤ دد هغوئ نه یو اس چه اائفا نومے وو چه په همغه اال مشر اامام خوو هغوئ ته ووئیل چه ”تاسو هیڅ نۀ پوهیږئ‪.‬‬ ‫‪۵۰‬ادؤ دا هم مه ګڼئ چه دا زمونږ د پاره فائده ده چه یو سړے دد ُلقو دد پاره مړ شى ادؤ ټول اخمت به تباه نۀ شى‪.‬‬ ‫‪ ۵۱‬او دا ُبره هغه د ُپل ځان په اړه نه وه اړې‪ ،‬مګر په هغه اال اې د مشر ااهن په توګه‪ ،‬هغه وړاندوینه واړه چې عیسی باید د هغه‬ ‫قوم لپاره مړ شي‪.‬‬ ‫‪۵٢‬ادؤ یواځي دد هغه قوم دد پاره نۀ خوو‪ ،‬بلکه هغه هم دد خُدائے هغه بچى چه په بُر اښے ُوارۀ شوى خوو په یو ځائ راغونډ شى‪.‬‬ ‫‪ ٥۳‬بیا دد هغه ورځ نه پس هغوئ دد هغۀ دد وژلو دپاره په ګډه مشوره واړه‪.‬‬ ‫‪ ۵۴‬نو عیسی نور د یُودیانو په منځ اې په ښکاره توګه نه ګرځېده ‪ُ.‬و له هغه ځایه دښتې ته نژدې یو ښار ته چې د افرایم په نامه نومیږي‬ ‫لړ او هلته د ُپلو شاګردانو سره ولړ‪.‬‬ ‫‪89‬‬


‫جان‬

‫‪۵۵‬د یُودانو د فسحې اُتر رانزدې شو‪ ،‬او ډېر ُلک د فسحې د اُتر نه مخکې بیت المقدس ته لړل چې ځانونه پاک اړي‪.‬‬ ‫عیسى لټوو ادؤ په ُپل مینځ اښے ئے په خُدائے اښے ودریدلو چه هغوئ ئے ووئیل چه”تاسو څۀ ُیال دے چه هغه به میلے‬ ‫‪ ٥٦‬بیا هغوئ‬ ‫ى‬ ‫ته نۀ راځى؟‬ ‫‪۵٧‬ادؤ دواړو مشرانو ااهنانو ادؤ فریسیانو خحکم وراړے وو چه اه چرے څوک پوهه شى چه هغه چرته دے نو هغه دي وښیى چه هغه ئے‬ ‫ونیسي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪12‬‬ ‫عیسى دد فسح د اُتر نه شپږ ورځے مخکښے بیت عنیاه ته راغے چرته چه لعزر مړ وو او هغه دد مړو نه راژوندے اړو‪.‬‬ ‫‪۱‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪٢‬هلته هغوئ ورته د شپې ډوډۍ جوړه اړه ‪.‬او مارتا ُدمت واړ ‪:‬مګر لعزر یو له هغو څخه و چې د هغه سره په میز اې ناست وو‪.‬‬ ‫عیسى په پښو یې مسح اړو او پښې یې په ُپلو ویښتانو پااې اړې او اور‬ ‫‪۳‬بیا مریم د عطر یو پونډ عطر راواُیست چې ډېر ګران وو‪ ،‬د‬ ‫ى‬ ‫د عطر له بوی ډک شو‪.‬‬ ‫‪۴‬نو د هغۀ یو خمرید‪ ،‬د شمعخون زوئ یُوداه ااسکریوت ووئیل‪ ،‬چې د هغۀ سره ُیانت واړي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬ولې دا عطر په درې سوو روپو ُرڅ نه اړل شو او غریبانو ته وراړل شو؟‬ ‫‪۶‬هغۀ دا ووئیل‪ ،‬نۀ دا چې هغه د غریبانو ُیال ساتى ‪ُ.‬و ځکه چې هغه غل و‪ ،‬او اڅوړه یې درلوده او هغه څه یې چې په اې اچول شوي‬ ‫وو‪ُ ،‬لص اړل‪.‬‬ ‫‪٧‬بیا عیسی وویل ‪:‬هغه پریږده ‪:‬زما د ښخولو په ورځ هغې دا ساتلې ده‪.‬‬ ‫‪8‬ځکه چې غریبان تل ستاسو سره وي ‪.‬مګر زه تاسو تل نه یم‪.‬‬ ‫عیسى د پاره نۀ خوو‪ ،‬بلکې د دې دپاره راغلل چې لعزر هم ووینى‪،‬‬ ‫‪٩‬نو د ی خُودیانو ډېر ُلق پوهېدل چې هغه هلته دے‪ ،‬او هغوئ یواځي د‬ ‫ى‬ ‫څوک چې هغۀ له مړو نه راژوندى اړى خوو‪.‬‬ ‫‪ُ۱۰‬و مشرانو ااهنانو مشوره واړه چې لعزر هم ووژني‪.‬‬ ‫عیسى ئے ایمان راوړو‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ځکه چه دد هغۀ په وجه ډیر ی خُودیان لړل ادؤ په‬ ‫ى‬ ‫‪۱٢‬په بله ورځ ډیر ُلک چې میلمستیا ته راغلي وو‪ ،‬اله چې هغوی واورېدل چې عیسی یروشلم ته راځي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬د اجورو د ونو ښاُونه یې واُستل او د هغۀ د لیدو دپاره لړو او چغې یې اړې‪” ،‬حسنا ‪:‬د بنى ااسرائیلو بادشاه دې د ما الک خُدائ په‬ ‫نوم راځى‪.‬‬ ‫‪۱۴‬اله چې عیسی یو ځوان ُر وموندلو‪ ،‬په هغه باندې ناست شو ‪.‬لکه څنګه چې لیکل شوي‪،‬‬ ‫‪۱۵‬ای د صیون لور‪ ،‬مه وېرېږه‪ ،‬ګوره‪ ،‬ستا پاچا راځي‪ ،‬د ُرې په اوټه اې ناست دی‪.‬‬ ‫عیسى جلل وراړو نو هغوئ ته یاد شول چې دا خ‬ ‫څیزونه د هغۀ په حقله‬ ‫‪۱۶‬په اول اښې د هغۀ خمریدان په دې ُبره نۀ پوهېدل‪ُ ،‬و اله چې‬ ‫ى‬ ‫لیکلى شوى خوو او دا چې هغوئ د هغۀ سره اړى خوو‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪۱٧‬نو هغه ُلق چه دد هغۀ سره وو اله چه هغۀ لعزر دد قبر نه راوغوښتو اؤ دد مړو نه ئے راژوندے اړو‪.‬‬ ‫‪۱٨‬په دې وجه ُلقو هم د هغۀ سره واتل‪ ،‬ځکه چې هغوئ واورېدل چې هغۀ دا معجزه اړې ده‪.‬‬ ‫‪۱٩‬نو فریسیانو په ُپل منځ اښې ووئیل‪” ،‬تاسو پوهیږئ چې څنګه په هیڅ شي غالب نۀ یئ؟ وګوره‪ ،‬نړۍ د هغه پسې لړه‪.‬‬ ‫‪٢۰‬ادؤ دد هغوئ په مینځ اښے یو څو یونانیان خوو چه په اُتر اښے دد اعبادت دپاره راغلل‪.‬‬ ‫عیسى ووینو‪.‬‬ ‫به‬ ‫مونږ‬ ‫”صاحبه‪،‬‬ ‫ووئیل‪،‬‬ ‫‪٢۱‬نو هغه فیلیپوس ته چې د ګیلیل د بیت صیدا اوسېدونکے وو‪ ،‬راغلو او ورته یې‬ ‫ى‬ ‫عیسى ته ووئیل‪.‬‬ ‫‪ ٢٢‬فیلیپوس راغے ادؤ اندریاس ته ووئیل ادؤ بیا اندریاس ادؤ فیلیپوس‬ ‫ى‬ ‫عیسى هغوئ ته جواب وراړو چه ”هغه وُت را رسیدلے دے چه اابن آدم به جلل وراړے شى‪.‬‬ ‫‪٢۳‬‬ ‫ى‬ ‫‪٢۴‬زۀ تاسو ته رښتیا وایم چې د غنمو یو جوار په زمکه راپرېوى او مړۀ نۀ شى‪ ،‬هغه یواځې پاتې شى‪ُ ،‬و اۀ چرې مړ شى نو ډېره مېوه‬ ‫راوړى‪.‬‬ ‫‪25‬هغه څوک چې د ُپل ژوند سره مینه لري هغه به له لسه وراړي ‪.‬او هغه څوک چې په دې نړۍ اې د ُپل ژوند څخه اراه لري هغه‬ ‫به د ابدي ژوند لپاره وساتي‪.‬‬ ‫‪٢۶‬اۀ څوک زما ُدمت اوى نو هغه دې زما تابعدارى اوى ‪.‬او چیرې چې زه یم هلته به زما ُدمتګار وي ‪:‬اه څوک زما ُدمت واړي نو‬ ‫زما پلر به د هغه عزت واړي‪.‬‬ ‫‪ ٢٧‬اوس زما روُ تنګ دى ‪.‬او زه څه ووایم؟ پلره ‪ ،‬ما له دې ساعت څخه وژغوره ‪:‬مګر د همدې لپاره زه دې ساعت ته راغلی یم‪.‬‬ ‫‪ ٢٨‬پلره‪ ،‬د ُپل نوم جلل واړه ‪.‬بیا د آسمان څخه یو غږ راغی چې ما ورته وویل ‪:‬ما دا دواړه تسبیح اړي دي او بیا به یې هم تسبیح‬ ‫اړم‪.‬‬ ‫‪ ٢٩‬نو ُلقو چه ولړے خوو ادؤ دا ئے اوریدلے خوو چه دا واؤرږى ادؤ نورو وویل چه یو فرښتے هغۀ سره ُبرے واړلے‪.‬‬ ‫عیسى جواب وراړو چه ”دا آواز زما نه بلکه ستا دد پاره راغلے دے‪.‬‬ ‫‪۳۰‬‬ ‫ى‬ ‫‪31‬اوس د دې نړۍ قضاوت دی ‪:‬اوس به د دې نړۍ شُزاده وشړل شي‪.‬‬ ‫‪۳٢‬او اه زۀ د زمکې نه پورته اړم نو ټول ُلق به ما ته راښکته اړم‪.‬‬ ‫‪۳۳‬هغه دا ُبره واړه چې دا په ګوته اوي چې هغه باید په اوم مرګ مړ شي‪.‬‬ ‫‪ُ ۳٤‬لقو هغۀ ته جواب وراړو چه”مونږ دد شریعت نه اوریدلے دے چه مسیح به دد تل دپاره ژوند اوى‪ ،‬ادؤ تۀ څنګه وایى چه اابن آدم به‬ ‫پورته شى؟ دا د انسان زوی څوک دی؟‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل چه ”نور لږ وُت ستاسو سره دے ‪.‬تر هغه وُته ودرېږئ چې رڼا ولرئ‪ ،‬داسې مه اوئ چې تیاره په تاسو‬ ‫‪ ۳٥‬بیا‬ ‫ى‬ ‫راشي‪ ،‬ځکه چې څوک چې په تیاره اې ګرځي هغه نه پوهیږي چې چیرته ځي‪.‬‬ ‫‪90‬‬


‫جان‬

‫‪36‬په داسې حال اې چې تاسو رڼا لرئ‪ ،‬په رڼا باور واړئ‪ ،‬ترڅو تاسو د رڼا ماشومان شئ ‪.‬دا ُبرې عیسی وویل‪ ،‬او لړ او د هغوی‬ ‫څخه یې ځان پټ اړ‪.‬‬ ‫‪ُ۳٧‬و اه څه هم هغۀ د هغوئ په مخکښې دومره معجزې اړې وې‪ُ ،‬و هغوئ په هغۀ ایمان نۀ راوړو‪.‬‬ ‫‪ ۳٨‬دد دے چه دد عیاشى پېغمبر هغه ُبره پخوره شى چه هغۀ وئیلى خوو چه ”ما الکه‪ ،‬چا زمونږ په ُبر ایمان راوړے دے؟ او د څښتن لس په‬ ‫چا نازل شوی دی؟‬ ‫‪۳٩‬نو هغوئ باور نۀ شو اولے ځکه چه عیاشى بیا ووئیل‪،‬‬ ‫‪۴۰‬هغۀ د هغوئ سترګې ړندې اړې او زړونه یې سخت اړل ‪.‬دا چې دوی باید په ُپلو سترګو ونه ویني ‪ ،‬او نه د دوی په زړه پوه شي ‪ ،‬او‬ ‫بدل شي ‪ ،‬او زه باید دوی روغ اړم‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬دا ُبرې عیسیاه هغه وُت واړې‪ ،‬اله چې هغه د هغه جلل ولید او د هغه په اړه یې وویل‪.‬‬ ‫‪ ۴٢‬سره له دې چې د مشرانو په منځ اې هم ډېرو په هغه باور واړ ‪ُ.‬و د فریسیانو په وجه هغوئ د هغۀ ااقرار ونۀ اړو‪ ،‬د دې نه چې‬ ‫هغوئ د عبادت ُانې نه بُر شى‪.‬‬ ‫‪۴۳‬ځکه چې هغوئ د خُدائ پاک د ثناء نه د ُلقو ستاینه ډېره ُوښه اړه‪.‬‬ ‫عیسى چغے اړ ادؤ وئے وئیل چه ”څوک چه په ما ایمان راؤړى هغه په ما ایمان نۀ لرى بلکه په هغه چا چه زد ۀ رالیږلے یم‪.‬‬ ‫‪٤٤‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ٤٥‬ادؤ څوک چه ما وینى هغه هغه وینى چه زد ۀ رالیږلے یم‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬زد ۀ دخنیا ته په رڼا راغلى یم چه هر څوک چه په ما ایمان راؤړى هغه په تیاره اښے نۀ وى‪.‬‬ ‫‪ ٤٧‬ادؤ اه څوک زما الم واوري ادؤ باور ونۀ اړى‪ ،‬نو زد ۀ دد هغۀ نه فیصله اوم ځکه چه زد ۀ دد دخنیا دد اانصاف اولو دپاره نۀ یم راغلى بلکه دد‬ ‫صون دپاره راغلى یم‪.‬‬ ‫دخنیا دد ُل خ‬ ‫‪۴٨‬هغه څوک چې ما ردوي او زما ُبرې نه مني‪ ،‬د هغه قضاوت اوونکی څوک لري ‪:‬هغه څه چې ما ویلي دي هغه به په اُرت اې د‬ ‫هغه قضاوت واړي‪.‬‬ ‫‪ ۴٩‬ځکه چې ما د ُپل ځان په اړه نه دي ویلي ‪.‬مګر هغه پلر چې زه یې رالېږلی یم‪ ،‬هغه ماته امر رااړ چې څه باید ووایم او څه باید‬ ‫ووایم‪.‬‬ ‫‪50‬او زه پوهیږم چې د هغه حکم ابدي ژوند دی ‪:‬هر څه چې زه وایم نو لکه څنګه چې پلر ما ته وویل ‪ ،‬زه هم هغه وایم‪.‬‬ ‫څپرکی ‪13‬‬ ‫عیسى پوه شو چه دد هغۀ وُت را رسیدلے دے چه هغه دد دے دخنیا نه دد پلر طرف ته لړ شى ادؤ دد ُپل‬ ‫‪۱‬ادؤ دد فسح د اُتر نه مخکښے چه‬ ‫ى‬ ‫ځان سره چه په دخنیا اښے خوو دد هغوئ سره به تر آُره مینه اوله‪.‬‬ ‫‪٢‬ادؤ دد ډوډئ ډوډئ ُتمه شوه چه شیطان اوس دد شمعخون زوئ ی خُوداس ااسکریخوت په زړۀ اښے داُل اړے خوو چه هغه ُیانت اړى‪.‬‬ ‫‪۳‬عیسى ته پته ولګېده چې پلر ټول خ‬ ‫څیزونه د هغۀ په لس اښې وراړي دي او هغه د خُدائ پاک له طرفه راغلے دے او خُدائ پاک ته‬ ‫ى‬ ‫لړو‪.‬‬ ‫‪ ٤‬هغه د ډوډۍ نه پاڅېد ادؤ ُپلے جامے ئے یو طرفه اړل ‪.‬او یو تولیه یې واُیستله او ځان یې وتړاوه‪.‬‬ ‫‪ ٥‬دد دے نه پس هغۀ په یخچال اښے اوبه واچوى ادؤ دد خمریدانو پښې ئے مینځل شروع اړو ادؤ په هغه تولیه اښے ئے پاک اړو چه په خاوم‬ ‫ئے تړلے خوو‪.‬‬ ‫‪ ٦‬بیا هغه شمعون پطروس ته راغے ادؤ پطروس ورته ووئیل‪”،‬ما الکه‪ ،‬ته زما پښې ومینځي؟‬ ‫عیسى جواب وراړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه ”زد ۀ څۀ اوم چه ته اوس نۀ پوهیږى ‪ُ.‬و ته به وروسته پوه شې‪.‬‬ ‫‪٧‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ٨‬پطروس هغۀ ته ووئیل‪”،‬تۀ هیڅکله زما پښې مه مینځه ‪.‬عیس ى جواب وراړو چه ”اه زد ۀ تا نه مینځلم نو زما سره هیڅ حصه نۀ لرى‪.‬‬ ‫‪٩‬شمعون پطروس هغۀ ته ووئیل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬نه یواځې زما پښې‪ ،‬بلکې زما لسونه او زما سر هم‪.‬‬ ‫‪۱۰‬عیسى ورته وفرمائیل‪” ،‬څوک چې وینځلے شى نو د ُپلو پښو مینځلو ته ضرورت نشته‪ ،‬بلکې هر څۀ پاک دى‪ ،‬او تاسو پاک یئ ُو‬ ‫ى‬ ‫ټول نۀ‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ځکه چې هغه پوهیده چې څوک به ورسره ُیانت واړي ‪.‬نو هغه وویل‪ ،‬تاسو ټول پاک نه یاست‪.‬‬ ‫‪۱٢‬نو اله چې هغۀ د هغوئ پښې ومینځلې او ُپلې جامې یې واُستې او بیا اښېناستو نو هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬تاسو ته پته ده چې ما‬ ‫ستاسو سره څۀ واړل؟‬ ‫‪13‬تاسو ما ته مالک او څښتن وایئ او تاسو ښه وایئ ‪.‬ځکه چې زه همداسې یم‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬نو اه ما ستا ما الک او ما الک ستا پښې ومینځلې ‪.‬تاسو هم باید د یو بل پښې ومینځئ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ځکه چې ما تاسو ته یو مثال دراړے دے چې تاسو هم هغه شان واړئ لکه څنګه چې ما ستاسو سره اړي دي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬زۀ تاسو ته رښتیا وایم‪ ،‬نوار د ُپل ما الک نه لوئ نۀ دے ‪.‬نه هغه څوک چې رالیږل شوی د هغه چا څخه لوی دی چې هغه یې لیږلی‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬اه تاسو دا خ‬ ‫څیزونه پیژنئ نو ُوشحاله یئ اۀ تاسو یې اوئ‪.‬‬ ‫‪ ۱٨‬زد ۀ تاسو ټولو ته نۀ وایم‪ ،‬زد ۀ پیژنم څوک چه ما غوره اړے دے‪ُ ،‬و دد دے چه دا صحیفے پوره شى‪ ،‬هغه څوک چه زما سره ډوډئ‬ ‫ُوري هغه زما اُلف پښه پورته اړه‪.‬‬ ‫‪۱٩‬اوس زد ۀ تاسو ته دد راتلو نه مخکښے دا وایم چه اله چه دا راشى نو تاسو یقین واړى چه زد ۀ هغه یم‪.‬‬ ‫‪٢۰‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه څوک چه زد ۀ رالیږلے هغه قبول اوى ‪.‬او هغه څوک چې ما قبولوي هغه هغه ومني چې ما رالېږلی دی‪.‬‬ ‫‪٢۱‬اله چې عیسی دا وویل‪ ،‬هغه په روُ اې سخت ُفه شو او ګواهي یې وراړه‪" ،‬زه تاسو ته رښتیا وایم چې ستاسو څخه یو به زما سره‬ ‫ُیانت واړي‪.‬‬ ‫‪91‬‬


‫جان‬

‫‪٢٢‬بیا شاګردانو یو بل ته واتل او شک یې واړ چې هغه د چا په اړه ُبرې اوي‪.‬‬ ‫عیسى په غیږ اښے تکیه اوله‪.‬‬ ‫‪٢۳‬ادؤ دد هغۀ یو خمرید چه‬ ‫عیسى ورسره مینه اوله دد‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫‪٢۴‬نو شمعون پطروس هغۀ ته اشاره واړه چې دا پوښتنه واړی چې دا د چا په حقله ُبرې اوې‪.‬‬ ‫عیسى په سینه اښے پروت خوو ورته ئے ووئیل چه”ما الکه‪ ،‬دا څوک دے؟‬ ‫‪ ٢٥‬بیا هغه دد‬ ‫ى‬ ‫عیسى جواب وراړو چه ”هغه دے چه زد ۀ به دد ډوډئ دد ډوډئ په وُت ئے وراړم ‪.‬ادؤ اله چه هغۀ دا څاڅکی ډوبه اړل نو د شمعخون‬ ‫‪٢٦‬‬ ‫ى‬ ‫زوئ یُوداس ااسکریوت ته یې وراړه‪.‬‬ ‫‪ ٢٧‬ادؤ دد ډوډئ نه پس شیطان په هغۀ ورننوتو ‪.‬بیا عیسی ورته وویل ‪:‬هغه څه چې ته یې اوې‪ ،‬ژر یې واړه‪.‬‬ ‫‪ ٢٨‬اوس په دسترُوان ناست هیڅوک نه پوهېدل چه دا دد څه نیت نه ئے ورته وئیلى دى‪.‬‬ ‫عیسى ورته وئیلى خوو چه ”هغه خ‬ ‫‪٢٩‬ځکه چه دد هغوئ نه ځنو دا فکر واړو چه دد یُوداه سره هغه اڅوړه ده چه‬ ‫څیزونه چه مونږ دد اُتر دد‬ ‫ى‬ ‫پاره ضرورت لرو هغه واُله ‪.‬یا دا چې هغه باید غریبانو ته یو څه وراړي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬بیا هغه ډوډی ترلسه اړه سمدستي بُر لړ او شپه وه‪.‬‬ ‫د‬ ‫خ‬ ‫عیسى ووئیل چه ”اوس دد اابن آدم جلل شوے دے اؤ ُدائے په هغۀ اښے جلل دے‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬نو اله چه هغه بُر لړو نو‬ ‫ى‬ ‫‪۳٢‬اه په هغه اښے دد خُدائے لوئى وى‪ ،‬نو خُدائے به هم هغه په ُپل ځان اښے جلل وى ادؤ سمدستى به دد هغۀ لوئى اوى‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬وړو ماشومانو‪ ،‬لږ وُت به زه ستاسو سره یم ‪.‬تاسو به ما لټوئ‪ ،‬او لکه څنګه چې ما یُودانو ته وویل‪ ،‬چیرته چې زه ځم‪ ،‬تاسو نشئ‬ ‫راتلی ‪.‬نو اوس زه تاسو ته وایم‪.‬‬ ‫‪34‬زه تاسو ته یو نوی حکم دراوم چې تاسو یو بل سره مینه واړئ ‪.‬لکه څنګه چې ما تاسو سره مینه اړې‪ ،‬تاسو هم یو بل سره مینه لرئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬په دې سره به ټول ُلک پوه شي چې تاسو زما شاګردان یاست‪ ،‬اه تاسو یو له بل سره مینه لرئ‪.‬‬ ‫‪۳۶‬شمعون پطروس ورته ووئیل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬ته چرته ځې؟ عیس ى ورته جواب وراړو چه چرته چه زد ۀ ځم‪ ،‬تۀ اوس زما پسې نۀ شى ‪ُ.‬و ته‬ ‫به وروسته زما پیروي اوې‪.‬‬ ‫‪۳٧‬پطروس ورته ووئیل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬زۀ اوس ولې ستا پسې نۀ شم؟ زه به ستا په ُاطر ُپل ژوند قربان اړم‪.‬‬ ‫‪۳٨‬عیسى ورته جواب وراړو‪” ،‬آیا ته زما دد پاره ُپل ژوند وراوې؟ رښتیا‪ ،‬زه تاته وایم‪ ،‬چرګ به بانګ ونه اړي‪ ،‬تر څو چې ته زما‬ ‫ى‬ ‫څخه درې ځله انکار ونه اړي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪14‬‬ ‫‪1‬ستاسو زړونه مه ُفه ایږئ‪ ،‬تاسو په ُدای ایمان لرئ‪ ،‬په ما هم باور لرئ‪.‬‬ ‫‪٢‬زما د پلر په اور اښې ډېرې اوټې دي‪ ،‬اۀ داسې نۀ وى نو ما به تاسو ته وئیلى وى ‪.‬زه ستاسو لپاره د ځای چمتو اولو لپاره ځم‪.‬‬ ‫‪3‬او اه زه لړ شم او ستاسو لپاره ځای چمتو اړم‪ ،‬زه به بیا راشم او تاسو به ُپل ځان ته قبول اړم ‪.‬اه چیرې زه یم‪ ،‬تاسو هم هلته یاست‪.‬‬ ‫‪ ٤‬ادؤ چرته چه زد ۀ ځم تاسو به پیژنئ ادؤ په اومه لره چه تاسو پیژنئ‪.‬‬ ‫‪۵‬توما ورته ووئیل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬مونږ نه پوهیږو چې چرته ځئ ‪.‬او موږ څنګه اولی شو په لره پوه شو؟‬ ‫‪۶‬عیسى ورته ووئیل‪” ،‬زد ۀ لره‪ ،‬حقیقت ادؤ ژوند یم‪ ،‬هیڅوک پلر ته نۀ راځى ُو زما په وسیله‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ٧‬اه تاسو ما پیژنئ نو تاسو به زما پلر هم پیژندلى واى‪ ،‬او له هغه وُته تاسو هغه پیژندلى یئ او هغه مو لیدلى دى‪.‬‬ ‫‪ ٨‬فیلیپوس هغۀ ته ووئیل‪”،‬ما الکه‪ ،‬مونږ ته پلر وښایه او دا زمونږ لپاره بس دى‪.‬‬ ‫‪٩‬عیسى ورته وفرمائیل‪” ،‬اے فیلیپوس‪ ،‬ایا زۀ ډېر وُت ستا سره یم‪ُ ،‬و تا ما نه پېژنې؟ چا چې ما لیدلی دی پلر یې لیدلی دی ‪.‬بیا ته‬ ‫ى‬ ‫څنګه وایې چې موږ ته پلر وښیه؟‬ ‫‪۱۰‬آیا تاسو باور نه اوئ چې زه په پلر اې یم او پلر په ما اې دی؟ هغه ُبرې چې زه تاسو ته وایم زه د ُپل ځان څخه نه وایم‪ ،‬مګر‬ ‫هغه پلر چې په ما اې اوسیږي‪ ،‬هغه اارونه اوي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬په ما باور واړه چه زد ۀ په پلر اښے یم ادؤ پلر په ما اښے اؤ اؤ په ما یقین واړه چه دد اار دد پاره‪.‬‬ ‫‪۱٢‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه څوک چه په ما ایمان لرى‪ ،‬هغه به هم هغه اارونه اوى چه زد ۀ اوم ‪.‬او له دې څخه به لوی اارونه واړي ‪.‬‬ ‫ځکه چې زه ُپل پلر ته ځم‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۱۳‬ادؤ هر څۀ چه تاسو زما په نوم وغواړئ نو زد ۀ به هغه واړم چه دد پلر جلل په زوئ اښے وى‪.‬‬ ‫‪۱۴‬اه تاسو زما په نوم اوم څیز وغواړئ نو زه به یې واړم‪.‬‬ ‫‪15‬اه تاسو زما سره مینه لرئ‪ ،‬زما حکمونه وساتئ‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ زد ۀ به دد پلر نه دعا اوم ادؤ هغه به تاسو ته یو بل تسلى وراوى چه هغه به دد تل دپاره ستاسو سره پاتے شى‪.‬‬ ‫‪17‬حتی د حقیقت روُ؛ هغه څوک چې نړۍ ترلسه اولی نشي‪ ،‬ځکه چې هغه نه ویني او نه یې پیژني‪ ،‬مګر تاسو هغه پیژنئ ‪.‬ځکه چې‬ ‫هغه ستاسو سره اوسیږي او په تاسو اې به وي‪.‬‬ ‫‪ ۱٨‬زد ۀ به تا ته بے آرامه نۀ پریږدم ‪:‬زد ۀ به تا ته راشم‪.‬‬ ‫‪19‬لږ وُت پاتې دی او نړۍ نور ما نه ویني ‪.‬مګر تاسو ما ګورئ ‪:‬ځکه چې زه ژوندی یم‪ ،‬تاسو به هم ژوند واړئ‪.‬‬ ‫‪٢۰‬په هغه ورځ به تاسو پوه شئ چې زه په ُپل پلر اې یم‪ ،‬تاسو په ما اې یم او زه په تاسو اې‪.‬‬ ‫‪21‬څوک چې زما حکمونه لري او هغه یې ساتي‪ ،‬هغه زما سره مینه لري‪ ،‬او هغه څوک چې ما سره مینه لري هغه به زما د پلر سره‬ ‫مینه ولري‪ ،‬او زه به د هغه سره مینه واړم او ُپل ځان به هغه ته ښکاره اړم‪.‬‬ ‫‪ ٢٢‬یُوداه هغۀ ته ووئیل‪ ،‬نه ااسکریوتي‪ ،‬اے ما الکه‪ ،‬ته څنګه ُپل ځان مونږ ته ښکاره اوې‪ ،‬نه دخنیا ته؟‬ ‫‪٢۳‬عیسى جواب وراړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬اه یو سړے زما سره مینه لرى نو هغه به زما په الم عمل اوى‪ ،‬ادؤ زما پلر به د هغۀ‬ ‫ى‬ ‫سره مینه اوى ادؤ خمونږ به هغه ته ورشو ادؤ دد هغۀ سره به ُپل اور جوړ اړو‪.‬‬ ‫‪92‬‬


‫جان‬

‫‪٢۴‬هغه څوک چې ما سره مینه نۀ اوى هغه زما په ُبرو عمل نۀ اوى‪ ،‬او هغه الم چې تاسو اورئ هغه زما نه دى‪ ،‬بلکې د پلر دى چې‬ ‫زۀ یې رالېږلى یم‪.‬‬ ‫‪٢۵‬دا ُبرې ما تاسو سره اړې دي‪ ،‬چې تاسو سره حاضر یم‪.‬‬ ‫‪ُ ٢٦‬و هغه راحت وراوونکى روُ القدس دے څوک چه پلر به زما په نخوم رالیږى هغه به تاسو ته هر څۀ وښائى ادؤ هر څۀ به ستاسو په‬ ‫یاد اښے راوړى‪ ،‬څۀ چه ما تاسو ته وئیلى دى‪.‬‬ ‫‪27‬زه تاسو سره سوله پریږدم‪ ،‬زما سوله زه تاسو ته دراوم ‪:‬نه لکه څنګه چې نړۍ دراوي‪ ،‬زه تاسو ته دراوم ‪.‬ستا زړه مه ُفه اېږه او‬ ‫نه دې وېرېږې‪.‬‬ ‫‪٢٨‬تاسو اورېدلي یئ چې څنګه ما تاسو ته وویل‪ ،‬زه لړ شم او بیا تاسو ته راشم ‪.‬اه تاسو ما سره مینه درلوده‪ ،‬تاسو به ُوشحاله وئ‪ ،‬ځکه‬ ‫چې ما وویل‪ ،‬زه پلر ته ځم‪ ،‬ځکه چې زما پلر زما څخه لوی دی‪.‬‬ ‫‪٢٩‬او اوس ما تاسو ته د دې نه مخکښې وئیلى دى چې اله به دا واقعه شى نو تاسو ایمان راوړئ‪.‬‬ ‫‪30‬له دې وروسته به زه له تاسو سره ډیرې ُبرې ونه اړم ځکه چې د دې نړۍ شُزاده راځي او په ما اې هیڅ نشته‪.‬‬ ‫‪ُ ۳۱‬و دد دے دد پاره چه دخنیا پوهه شى چه زد ۀ دد پلر سره مینه لرم ‪.‬او لکه څنګه چې پلر ما ته امر اړی‪ ،‬هماغسې زه هم اوم ‪.‬پورته شه‪،‬‬ ‫راځئ چې له دې ځایه لړ شو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪15‬‬ ‫‪۱‬زد ۀ دد ان خ‬ ‫ګورو رښتینے انګورو یم ادؤ زما پلر مالدار دے‪.‬‬ ‫‪2‬زما هره څانګه چې میوه نه لري هغه له منځه وړي‪ ،‬او هره څانګه چې میوه وراوي هغه پااوي ترڅو نوره میوه راوړي‪.‬‬ ‫‪۳‬اوس تاسو د هغه الم په ذریعه پاک یئ چې ما تاسو ته وئیلى دى‪.‬‬ ‫‪۴‬په ما اښې اوسېږه او زه په تاسو اښې ‪.‬لکه څنګه چې څانګه نشي اولی پخپله میوه وراړي‪ ،‬مګر دا په تاک اې پاتې ایږي ‪.‬تاسو نور‬ ‫نشئ اولی‪ ،‬پرته له دې چې تاسو په ما اې پاتې شئ‪.‬‬ ‫‪ ٥‬زد ۀ دد ان خ‬ ‫ګورو ونو یم ادؤ تاسو څانګے یئ‪ ،‬څوک چه په ما اښے اوسى ادؤ زد ۀ په هغۀ اښے یم‪ ،‬هغه ډیره میوه وراوى‪ ،‬ځکه چه زما نه‬ ‫بغیر تاسو هیڅ نۀ شى اولے‪.‬‬ ‫‪ ٦‬اۀ څوک په ما اښې پاتې نۀ شى نو هغه د څانگې په شان راویستلے شى او وچ شى ‪.‬او سړى یې راغونډوي او اور ته یې اچوي او‬ ‫سوزول ایږي‪.‬‬ ‫‪٧‬اۀ تاسو په ما اښې اوسېږى او زما ُبرې په تاسو اښې پاتې شى‪ ،‬نو تاسو به هغه څۀ وغواړئ چې څۀ غواړى‪ ،‬نو دا به ستاسو سره‬ ‫وشي‪.‬‬ ‫‪8‬دلته زما د پلر جلل دی چې تاسو ډیرې میوې وراوئ ‪.‬نو تاسو به زما شاګردان شئ‪.‬‬ ‫‪9‬لکه څنګه چې پلر ما سره مینه اړې ‪ ،‬نو ما تاسو سره مینه اړې ده ‪:‬تاسو زما په مینه اې دوام وراړئ‪.‬‬ ‫‪10‬اه تاسو زما په خحکمونو عمل اوئ نو تاسو به زما په مینه اې پاتې شئ ‪.‬لکه څنګه چې ما د ُپل پلر حکمونه ساتلي دي او د هغه په‬ ‫مینه اې پاتې شوی یم‪.‬‬ ‫‪11‬دا شیان ما تاسو ته وویل چې زما ُوښي په تاسو اې پاتې شي او ستاسو ُوښي ډاه شي‪.‬‬ ‫‪۱٢‬دا زما خحکم دے چې تاسو د یو بل سره مینه اوئ لکه څنګه چې ما تاسو سره مینه اړې ده‪.‬‬ ‫‪۱۳‬د دې نه لویه مینه بل سړى نشته چې یو سړے د ُپلو ملګرو دپاره ُپل ژوند قربان اړى‪.‬‬ ‫‪۱۴‬تاسو زما دوستان یئ‪ ،‬اه تاسو هغه څه اوئ چې زه تاسو ته خحکم اوم‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬له دې وروسته زه تاسو ته ُدمتګاران نه وایم ‪.‬ځکه چې نوار نه پوهیږي چې د هغه څښتن څه اوي‪ ،‬مګر ما تاسو ملګري بللي دي ‪.‬‬ ‫ټول هغه څه چې ما د ُپل پلر څخه اوریدلي دي ما تاسو ته بیان اړي دي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬تاسو ما نه دی غوره اړی‪ُ ،‬و ما تاسو غوره اړی دی او تاسو ته مې امر اړی دی چې لړ شئ او میوه راوړئ او ستاسو میوه پاتې‬ ‫شي ‪:‬هر څه چې تاسو زما په نوم د پلر څخه وغواړئ هغه به تاسو ته دراړي‪. .‬‬ ‫‪17‬دا شیان زه تاسو ته دراوم چې تاسو یو بل سره مینه واړئ‪.‬‬ ‫‪ ۱٨‬اه دخنیا ستاسو نه نفرت اوى نو تاسو پوهه شى چه دد دے نه مخکښے زما نه نفرت اوى‪.‬‬ ‫‪۱٩‬اۀ تاسو دد دخنیا وئ نو دخنیا به دد ُپل ځان سره مینه لرى‪ُ ،‬و دا چه تاسو دد دخنیا نه یئ ُو ما تاسو دد دخنیا نه غوره اړى یئ نو دخنیا ستاسو‬ ‫نه نفرت اوى‪.‬‬ ‫‪٢۰‬هغه ُبرې په یاد ولرئ چې ما تاسو ته وویل‪ ،‬نوار د ُپل مالک څخه لوی نه دی ‪.‬اه دوی زه ځورولی یم‪ ،‬دوی به تاسو هم ځوروي؛‬ ‫اه دوی زما ُبره منلې وي‪ ،‬نو دوی به ستاسو هم وساتي‪.‬‬ ‫‪ُ٢۱‬و دا ټول اارونه به زما د نخوم په ُاطر ستاسو سره واړي‪ ،‬ځکه چې هغوئ هغه څوک نۀ پېژنى چا چې ما رالېږلى دى‪.‬‬ ‫‪ ٢٢‬اه زد ۀ راغلے نۀ وى ادؤ هغوئ ته ُبرے نۀ وى‪ ،‬نو هغوئ ګناه نۀ وى‪ُ ،‬و اوس دد هغوئ دد خګناه دد پاره هیڅ څادر نشته‪.‬‬ ‫‪ ٢۳‬څوک چه زما نه نفرت اوى هغه زما دد پلر نه هم نفرت اوى‪.‬‬ ‫‪ ٢٤‬اه ما دد هغوئ په مینځ اښے هغه اارونه نۀ وى اړى اوم چه بل چا نۀ وى اړى‪ ،‬نو دد هغوئ خګناه نۀ وى‪ُ ،‬و اوس هغوئ زما او زما‬ ‫پلر دواړو لیدلى ادؤ نفرت ئے اړى دى‪.‬‬ ‫‪ُ٢۵‬و دا د دې دپاره وشول چې هغه ُبره پوره شي چې د هغوئ په شریعت اښې لیکلے شوى دى‪ ،‬هغوئ زما نه بې سببه اراه واړه‪.‬‬ ‫‪ُ ٢٦‬و اله چه تسلي وراوونکى راشى چه زد ۀ به تاسو ته دد پلر له طرفه راولېږم‪ ،‬دد خروُ حقیقت چه دد پلر له طرفه راځى‪ ،‬هغه به زما‬ ‫ګواهى وراوى‪.‬‬ ‫‪ ٢٧‬ادؤ تاسو به هم ګواهى وراوئ ځکه چه تاسو دد شروع نه زما سره یئ‪.‬‬ ‫‪93‬‬


‫جان‬

‫څپرکی ‪16‬‬ ‫‪1‬دا شیان ما تاسو ته وویل چې تاسو باید ناراضه نه شئ‪.‬‬ ‫‪٢‬هغوئ به تاسو د عبادت ُانو نه وباسي‪ ،‬هو‪ ،‬هغه وُت راځی چې څوک چې تاسو ووژني هغه به فکر واړي چې هغه د ُدای ُدمت‬ ‫اوي‪.‬‬ ‫‪۳‬او دا اارونه به تاسو سره واړي‪ ،‬ځکه چې هغوئ نه پلر پېژني او نه ما‪.‬‬ ‫‪ُ ٤‬و ما تاسو ته دا څیزونه وئیلى دى چه اله به هغه وُت راشى نو تاسو به په یاد ولرئ چه ما تاسو ته د هغوئ په حقله وئیلى دى ‪.‬او دا‬ ‫شیان ما تاسو ته په پیل اې ندي ویلي‪ ،‬ځکه چې زه ستاسو سره وم‪.‬‬ ‫‪ُ ٥‬و اوس زد ۀ هغۀ ته ځم چه زد ۀ رالیږلے یم ‪.‬او په تاسو اې هیڅوک ما نه پوښتنه اوي‪ ،‬چې ته چیرته ځئ؟‬ ‫‪ُ ٦‬و ځکه چه ما تاسو ته دا خ‬ ‫څیزونه وئیلى دى نو ستاسو زړۀ دد غم نه ډک شوى دى‪.‬‬ ‫‪ُ ٧‬و زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم ‪.‬دا ستاسو لپاره ګټوره ده چې زه لړ شم‪ ،‬ځکه چې اه زه لړ نه شم‪ ،‬تاسو ته به آرام وراوونکي راشي ‪.‬مګر‬ ‫اه زه لړ شم‪ ،‬زه به هغه تاسو ته ولېږم‪.‬‬ ‫‪٨‬ادؤ اله چه هغه راشى نو هغه به دد خګناه‪ ،‬صداقت ادؤ دد عدالت دخنیا ته ملمتى اړى‪.‬‬ ‫‪9‬د ګناه‪ ،‬ځکه چې دوی په ما باور نه اوي‪.‬‬ ‫‪10‬د صداقت‪ ،‬ځکه چې زه ُپل پلر ته ځم او تاسو ما نور نه ګورئ‪.‬‬ ‫‪11‬د قضاوت‪ ،‬ځکه چې د دې نړۍ ټولواک قضاوت ایږي‪.‬‬ ‫‪۱٢‬زما تاسو ته د ویلو دپاره ل ډېر څیزونه پاتې دي‪ُ ،‬و تاسو یې اوس برداشت نه شئ اولی‪.‬‬ ‫‪ُ۱۳‬و اله چې هغه‪ ،‬د رښتیني روُ‪ ،‬راشي‪ ،‬هغه به تاسو ته په ټول حقیقت اې لرښوونه واړي‪ ،‬ځکه چې هغه به د ُپل ځان په اړه‬ ‫ُبرې ونه اړي ‪.‬مګر هغه څه چې هغه اوري هغه به ووایي ‪:‬او هغه به تاسو ته راتلونکي شیان وښیې‪.‬‬ ‫‪14‬هغه به ما ته جلل وراړي‪ ،‬ځکه چې هغه به زما څخه ترلسه اړي او تاسو ته به یې وښیي‪.‬‬ ‫‪15‬ټول هغه څه چې پلر لري زما دي‪ ،‬نو ما وویل چې هغه به زما څخه واُلي او تاسو ته به یې وښیي‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬لږ وُت پس به تاسو ما ونه وینئ او بیا به لږ وُت بیا تاسو ما ووینئ ځکه چه زد ۀ پلر ته ځم‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬بیا دد هغۀ ځنو خمریدانو په ُپل مینځ اښے ووئیل چه”دا څۀ دے چه هغۀ خمونږ ته وائى چه لږ وُت پس به تاسو ما نۀ وینئ ادؤ بیا به لږ‬ ‫وُت پس تاسو ما ووینئ‪ ،‬ادؤ ځکه چه زد ۀ د ز خمونږ ځائے ته ځم ‪.‬پلر؟‬ ‫‪ ۱٨‬نو هغوئ ووئیل چه”دا څۀ دے چه هغه وائى چه لږ وُت؟ موږ نشو ویلی چې هغه څه وایی‪.‬‬ ‫عیسى پوه شو چه هغوئ دد هغۀ نه دد تپوس اولو شوق لرى ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه ”آیا تاسو په ُپل مینځ اښے دا پوښتنه اوئ‬ ‫‪۱٩‬ادؤ‬ ‫ى‬ ‫چه ما وئیلى خوو چه لږ وُت پس به تاسو ما ونه وینئ؟ ؟‬ ‫‪٢۰‬زۀ تاسو ته رښتیا وایم چې تاسو به ژاړئ او ماتم واړئ‪ُ ،‬و دنیا به ُوشحالیږى‪ ،‬او تاسو به غمجن شئ‪ُ ،‬و ستاسو غم به په ُوشحالۍ‬ ‫بدل شي‪.‬‬ ‫‪٢۱‬یوه ښځه اله چې په درد اې وي‪ ،‬غم لري‪ ،‬ځکه چې د هغې وُت راغلی دی‪ ،‬مګر اله چې د هغې ماشوم زیږیدلی وي‪ ،‬هغه نور هغه‬ ‫غمونه نه یادوي چې په نړۍ اې یو سړی زیږیدلی وي‪.‬‬ ‫‪ ٢٢‬نو اوس تاسو ُفه یئ‪ُ ،‬و زۀ به بیا تاسو سره وګورم‪ ،‬ستاسو زړونه به ُوشحاله شي‪ ،‬او ستاسو ُوشحالي به هیڅوک له تاسو نه‬ ‫اُلي‪.‬‬ ‫‪٢۳‬ادؤ په هغه ورځ به تاسو زما نه هیڅ سوال نۀ اوئ ‪.‬په حقیقت اې‪ ،‬زه تاسو ته وایم‪ ،‬هر څه چې تاسو زما په نوم د پلر څخه وغواړئ‪،‬‬ ‫هغه به تاسو ته دراړي‪.‬‬ ‫‪ ٢٤‬تر اوسه تاسو زما په نوم هیڅ نه دي غوښتي‪ ،‬وغواړئ‪ ،‬تاسو به ترلسه اړئ‪ ،‬ترڅو ستاسو ُوشحالي ډاه شي‪.‬‬ ‫‪25‬دا شیان ما تاسو ته په متلونو اې ویلي دي ‪:‬مګر هغه وُت راځي چې زه به نور تاسو سره په متلونو اې ُبرې ونه اړم ‪ ،‬مګر زه به‬ ‫تاسو ته د پلر څرګندونه وښیم‪.‬‬ ‫‪26‬په هغه ورځ به تاسو زما په نوم وغواړئ ‪:‬او زه تاسو ته نه وایم چې زه به ستاسو لپاره د پلر دعا واړم‪.‬‬ ‫‪ ٢٧‬ځکه چه پلر په ُپله تاسو سره مینه اوى ځکه چه تاسو ما سره مینه لرى ادؤ تاسو ایمان لرى چه زد ۀ دد خُدائے نه راوتلى یم‪.‬‬ ‫‪ ٢٨‬زد ۀ دد پلر نه راوتلى یم ادؤ دخنیا ته راغلى یم‪ ،‬بیا زد ۀ دخنیا پریږدم ادؤ پلر ته ځم‪.‬‬ ‫‪٢٩‬د هغۀ خمریدانو هغۀ ته ووئیل‪” ،‬ګوره‪ ،‬ته اوس ښکاره ُبرې اوې او هیڅ متل نۀ اوې‪.‬‬ ‫‪30‬اوس موږ ډاډه یو چې ته په هر څه پوهیږي ‪ ،‬او اړتیا نلري چې څوک له تا څخه پوښتنه واړي ‪:‬پدې سره موږ باور لرو چې ته د ُدای‬ ‫څخه راغلی یې‪.‬‬ ‫‪۳۱‬عیسى هغوئ ته جواب وراړو‪” ،‬آیا تاسو اوس ایمان لرئ؟‬ ‫ى‬ ‫‪32‬ګورئ‪ ،‬هغه وُت راځي‪ ،‬هو‪ ،‬اوس راغلی دی‪ ،‬چې تاسو به وویشل شئ‪ ،‬هر یو ُپل ځان ته‪ ،‬او ما به یوازې پریږدي‪ ،‬مګر زه یوازې‬ ‫نه یم‪ ،‬ځکه چې پلر زما سره دی‪.‬‬ ‫‪33‬دا شیان ما تاسو ته د دې لپاره وویل چې تاسو په ما اې امن ولرئ ‪.‬په نړۍ اې به تاسو مصیبتونه ولرئ ‪:‬مګر ښه ُوشحاله اوسئ ‪.‬ما‬ ‫په نړۍ غالبه اړې ده‪.‬‬ ‫څپرکی ‪17‬‬ ‫عیسى واړې‪ُ ،‬پلې سترګې آسمان ته پورته اړې او وې وئیل‪” ،‬پلره‪ ،‬وُت راورسېد ‪.‬د ُپل زوی جلل واړه‪ ،‬ترڅو‬ ‫‪ ۱‬دا ُبرې‬ ‫ى‬ ‫ستاسو زوی هم ستا جلل دراړي‪:‬‬ ‫‪94‬‬


‫جان‬

‫‪٢‬لکه څنګه چې تا هغۀ ته په ټولو ُلقو باندې واک وراړے دے چې هغوئ ته چې تا وراړے دے هغوئ ته دې همېشه ژوند وراړى‪.‬‬ ‫عیسى مسیح پېژنى چې تا رالېږلى یې‪.‬‬ ‫‪۳‬او دا ابدي ژوند دے چې هغوئ تا یواځنى رښتینى خُدائ پاک او‬ ‫ى‬ ‫‪۴‬ما په زمکه ستا جلل څرګند اړے دے‪ ،‬اوم اار چې تا ما ته رااړے خوو ما ُتم اړے دے‪.‬‬ ‫‪۵‬ادؤ اوس‪ ،‬اے پلره‪ ،‬ته ما د ُپل ځان سره په هغه شان سره جلل رااړه اوم چې ما له تا سره د دنیا د پیدا اېدو نه مخکښې لرلو‪.‬‬ ‫‪ ۶‬ما ستا نوم هغو سړو ته ښکاره اړ اوم چې تا ما ته د نړۍ نه رااړل‪ ،‬هغوی ستا وو او تا ماته رااړل ‪.‬او هغوی ستا ُبره منلې ده‪.‬‬ ‫‪ ٧‬اوس هغوئ ته پته ده چه هر څۀ چه تا ما ته رااړے دى هغه ستا دى‪.‬‬ ‫‪ ٨‬ځکه چه ما هغوئ ته هغه الم وراړے دے اوم چه تا ماته رااړے دے ‪.‬او دوی هغه ترلسه اړل او په حقیقت پوه شول چې زه له تا‬ ‫څخه راغلی یم او دوی باور لري چې ته ما رالېږلی یې‪.‬‬ ‫‪ ٩‬زد ۀ دد هغوئ دد پاره دعا اوم ‪:‬زد ۀ دد دخنیا دد پاره نۀ‪،‬بلکه دد هغوئ دد پاره چه تا ما ته رااړے دے ‪.‬ځکه چې هغوی ستا دي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬زما ټول ستا دي او ستا زما دي ‪.‬او زه په دوی اې ویاړم‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬اوس زد ۀ نور په دخنیا اښے نۀ یم بلکه دا په دخنیا اښے دى ادؤ زد ۀ تا ته راځم ‪.‬سپیڅلی پلره ‪ ،‬د ُپل نوم له لرې هغه څوک وساتئ چې تا‬ ‫ماته رااړي دي ‪ ،‬ترڅو دوی یو شي لکه څنګه چې موږ یو‪.‬‬ ‫‪12‬اله چې زه په نړۍ اې د دوی سره وم‪ ،‬ما دوی ستا په نوم ساتلي دي ‪:‬هغه څه چې تا ماته رااړل ما ساتلي دي‪ ،‬او هیڅ یو له لسه نه‬ ‫وراوي مګر د تباهۍ زوی ‪.‬ترڅو صحیفه پوره شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬اوس زه تا ته راځم ‪.‬او دا شیان زه په نړۍ اې وایم ترڅو دوی زما ُوښي په ُپل ځان اې پوره اړي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ما هغوئ ته ستا الم وراړے دے ‪.‬او دخنیا دد هغوئ نه اراه واړه ځکه چه هغوئ هم دد دخنیا نه دي لکه څنګه چه زد ۀ دد دخنیا نه یم‪.‬‬ ‫‪۱۵‬زد ۀ دا دعا نۀ اوم چه تۀ هغوئ دد دخنیا نه وباسه بلکه دا چه تۀ هغوئ دد بدى نه وساته‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬هغوئ هم دد دخنیا نه دي لکه څنګه چه زد ۀ دد دخنیا نه یم‪.‬‬ ‫‪۱٧‬د ُپل حق په وسیله هغوئ پاک اړه‪ ،‬ستا ُبره رښتیا ده‪.‬‬ ‫‪۱٨‬لکه څنګه چې تا زۀ دخنیا ته رالېږلے یې‪ ،‬هماغسې مې هم هغوئ دخنیا ته لېږلے دے‪.‬‬ ‫‪۱٩‬ادؤ دد هغوئ په ُاطر زد ۀ ُپل ځان خمقدس اوم‪ ،‬دد دے دد پاره چه هغوئ هم په حقیقت اښے خمقدس شى‪.‬‬ ‫‪20‬زه نه یوازې د دې لپاره دعا اوم ‪ ،‬بلکه د دوی لپاره هم اوم چې د دوی په وینا په ما باور اوي‪.‬‬ ‫‪ ٢۱‬دا چې دوی ټول یو شی ‪.‬لکه څنګه چې ته ‪ ،‬پلره ‪ ،‬په ما اې یې او زه په تا اې ‪ ،‬ترڅو دوی هم په موږ اې یو شي ‪:‬د دې لپاره چې‬ ‫نړۍ باور واړي چې تا زه رالیږلی یم‪.‬‬ ‫‪٢٢‬او هغه شان چې تا ماته رااړے وو ما هغوئ ته وراړے دے ‪.‬چې دوی یو وي‪ ،‬حتی لکه څنګه چې موږ یو‪:‬‬ ‫‪ ٢۳‬زد ۀ په هغوئ اښے یخو ادؤ تۀ په ما اښے یخو چه هغوئ په یو اښے اامل شى ‪.‬او د دې لپاره چې نړۍ پوه شي چې تا زه رالیږلی یم‪ ،‬او د‬ ‫دوی سره مینه لرم لکه څنګه چې تا ما سره مینه اړې‪.‬‬ ‫‪٢۴‬ادئے پلره‪ ،‬زد ۀ دا غواړم چه هغوئ هم خاوم چه تا ما ته رااړى دى‪ ،‬زما سره وى چرته چه زد ۀ یم ‪.‬د دې لپاره چې دوی زما هغه جلل‬ ‫وویني اوم چې تا ماته رااړی دی ‪:‬ځکه چې تا د نړۍ له رامینځته ایدو دمخه ما سره مینه درلوده‪.‬‬ ‫‪٢۵‬ادئے صاداق پلره‪ ،‬دخنیا تا نه پیژنى ُو ما تا پیژندلى دى‪ ،‬ادؤ هغوئ ته پته ده چه تا رالیږلى یم‪.‬‬ ‫‪٢۶‬ادؤ ما هغوئ ته ستا نوم اعلن اړے دے ادؤ دا به بیان اړم‪ ،‬چه هغه مینه چه تا ما سره اړى ده هغه په هغوئ اښے وى ادؤ زد ۀ په هغوئ‬ ‫اښے یم‪.‬‬ ‫څپرکی ‪18‬‬ ‫‪۱‬اله چې عیسی دا ُبرې واړې‪ ،‬نو هغه د ُپلو شاګردانو سره د سیدرون د سیند په غاړه روان شو‪ ،‬چیرې چې یو باغ و چې هغه ته ننوت‬ ‫او د هغه شاګردان یې وو‪.‬‬ ‫عیسى به اله اله دد ُپلو خمریدانو سره هلته تللو‪.‬‬ ‫چه‬ ‫ځکه‬ ‫پیژندلے‬ ‫ځائے‬ ‫هغه‬ ‫و‬ ‫و‬ ‫اړى‬ ‫ُیانت‬ ‫سره‬ ‫‪ ٢‬ادؤ یُوداه هم چه دد هغۀ‬ ‫خ‬ ‫ى‬ ‫‪۳‬بیا یُوداه د مشرانو ااهنانو او فریسیانو نه د سړو او آفسرانو یوه ډله ترلسه اړه‪ ،‬د چرګانو‪ ،‬مشعلونو او وسلو سره هلته راغله‪.‬‬ ‫عیسى چه په هر څۀ پوهیدل چه په هغۀ به راشى‪ ،‬لړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه ”څوک لټوئ؟‬ ‫‪ ٤‬نو‬ ‫ى‬ ‫عیسى ناصرى ‪.‬عیسی هغوی ته وویل‪ ،‬زه هغه یم ‪.‬او یُودا هم‪ ،‬چې د هغه سره ُیانت واړ‪ ،‬د هغوی‬ ‫‪ ٥‬هغوئ ورته جواب وراړو چه‬ ‫ى‬ ‫سره ودرېد‪.‬‬ ‫‪۶‬اله چې هغۀ هغوئ ته وئیلى خوو چې زۀ هغه یم‪ ،‬نو هغوئ شاته لړل ادؤ په زمکه راپرېوتل‪.‬‬ ‫‪ ٧‬هغۀ بیا دد هغوئ نه تپوس واړو چه تاسو څوک لټوئ؟ هغوی وویل‪ ،‬عیسی ناصري‪.‬‬ ‫عیسى جواب وراړو چه ”ما تاسو ته وئیلى دى چه زد ۀ هغه یم ادؤ اه تاسو ما لټوئ نو هغوئ ته لړ شى‪.‬‬ ‫‪٨‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ٩‬دد دے دد پاره چه هغه ُبره پوره شى چه هغۀ وئیلى خوو چه دد هغوئ نه چه تا ما ته رااړے خوو دد هغوئ نه ما هیڅ هم له لسه ورنۀ اړل‪.‬‬ ‫‪۱۰‬بیا شمعون پطروس چې توره وه‪ ،‬راواُیستله او د مشر ااهن په نوار یې ووهله او د هغه ښۍ غوږ یې پرې اړ ‪.‬د نوار نوم مالچوس‬ ‫وو‪.‬‬ ‫عیسى پطروس ته ووئیل‪ُ” ،‬پله تخوره په میان اښې واچوه‪ ،‬هغه پیاله چې زما پلر ماته رااړې ده‪ ،‬آیا زه یې ونه څښم؟‬ ‫‪۱۱‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪۱٢‬بیا د یُودیانو د ډلې مشر او افسر عیسی ونیولو او هغه یې وتړلو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او اول یې حناس ته بوتلو ‪.‬ځکه چې هغه د اائفا ُسر و‪ ،‬اوم چې په هماغه اال لوی ااهن و‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬اوس اائفا هغه خوو چا چه ی خُودیانو ته دا مشوره وراړه چه دد ُلقو دد پاره یو سړے مړۀ اړى‪.‬‬ ‫د‬ ‫عیسى سره دد مشر ااهن‬ ‫د‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫شو‬ ‫پیژندلے‬ ‫عیسى پسې روان شو ادؤ یو بل خمرید هم روان شو‪ ،‬هغه خمرید مشر اامام ته‬ ‫‪۱۵‬شمعون پطروس د‬ ‫د‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫محل ته دننه شو‪.‬‬ ‫‪95‬‬


‫جان‬

‫‪ُ۱۶‬و پطروس د دروازې نه بُر ولړ خوو ‪.‬بیا هغه بل شاګرد بُر لړو چې مشر ااهن ته پیژندل شوی و او هغې ته یې ُبرې واړې چې‬ ‫د دروازې ساتونکې وه او پطروس ته یې راوستله‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬بیا دد پطروس دد پاره چه دد دروازه ساتخونکى خوو وئیل‪”،‬آیا تۀ هم دد دغه سړى خمریدانو نه یئے؟ هغه وویل‪ ،‬زه نه یم‪.‬‬ ‫‪ ۱٨‬نواران او آفسران هلته ولړ خوو چا چې د سکرو اور بل اړى خوو ‪.‬ځکه چې ساړه وه‪ ،‬او دوی ځانونه ګرم اړل‪ ،‬او پطرس د دوی سره‬ ‫ودرېد او ځان یې ګرم اړ‪.‬‬ ‫عیسى نه د هغۀ د خمریدانو او د هغۀ د عقیدې په اړه پوښتنه واړه‪.‬‬ ‫‪۱٩‬بیا مشر ااهن د‬ ‫ى‬ ‫‪٢۰‬عیسى ورته جواب وراړو‪” ،‬ما دخنیا ته ښکاره ُبره واړه ‪.‬ما اله هم په انیسه اې او په معبد اې چې یُودیان تل اوسیږي درس‬ ‫ى‬ ‫وراړی ‪.‬او په پټه اې ما هیڅ نه دي ویلي‪.‬‬ ‫‪٢۱‬تاسو ولې زما نه پوښتنه اوئ؟ له هغو څخه وپوښتئ چې ما اوریدلي‪ ،‬ما دوی ته څه ویلي دي ‪:‬وګورئ‪ ،‬دوی پوهیږي چې ما څه وویل‪.‬‬ ‫‪٢٢‬اله چې هغه دا ُبرې واړې نو د هغه مامورانو څخه چې څنګ ته ولړ وو یو په عیسی باندې د لس په لس ووهله او ویې ویل« ‪:‬آیا‬ ‫مشر ااهن ته داسې ځواب وراوې؟‬ ‫‪٢۳‬عیسى ورته جواب وراړو‪” ،‬اه ما بده ُبره اړې وي‪ ،‬نو د بدى ګواهى وراوئ‪ُ ،‬و اه ښه وى نو ته ولې ما ووېروې؟‬ ‫ى‬ ‫‪٢۴‬ادؤ حناس هغه دد مشر ااهن اائفا ته په بنده اښے لېږلے خوو‪.‬‬ ‫‪٢۵‬ادؤ شمعون پطروس ولړ ادؤ ځان ګرم اړو ‪.‬نو هغوئ هغۀ ته ووئیل‪” ،‬آیا ته هم دد هغۀ د خمریدانو نه یئ؟ هغه دا رد اړه‪ ،‬او ویې ویل ‪:‬زه‬ ‫نه یم‪.‬‬ ‫‪٢۶‬د مشر ااهن یو نوار چې د هغۀ ُپلوان وو چې پطروس یې غوږ پرې اړے وو‪ ،‬ووئیل‪” ،‬آیا ما ته په باغ اښې د هغۀ سره نۀ وې‬ ‫لیدلې؟‬ ‫‪ ٢٧‬پطروس بیا اانکار واړ ادؤ سمدستى چرګ راغے‪.‬‬ ‫عیسى دد اائفا نه دد عدالت دد اور ته بوتلو ‪.‬او دوی پخپله د قضاوت تالر ته نه و تلل‪ ،‬داسې نه چې دوی ناپاک شي ‪.‬مګر دا‬ ‫‪ ٢٨‬بیا هغوئ‬ ‫ى‬ ‫چې دوی د فسحې اُتر وُوري‪.‬‬ ‫‪ ٢٩‬پیلطوس هغوئ ته بُر لړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه”تاسو په دغه سړى څۀ تور لګوئ؟‬ ‫‪۳۰‬هغوئ په جواب اښې ورته ووئیل‪” ،‬اه چرې هغه بداار نۀ وى‪ ،‬نو مونږ به هغه تا ته نۀ وو سپارلى‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬بیا پیلطوس هغوئ ته ووئیل چه”هغه واُله ادؤ دد ُپل شریعت مطابق دد هغۀ فیصله واړه ‪.‬نو یُودیانو هغۀ ته ووئیل‪” ،‬زمونږ دپاره‬ ‫روا نۀ ده چې یو سړے قتل اړو‪.‬‬ ‫عیسى هغه ُبره پخوره شى چه هغۀ وئیلى خوو چه هغه په اوم مرګ چه مړ شى‪.‬‬ ‫‪ ۳٢‬دد دے دد پاره چه دد‬ ‫ى‬ ‫عیسى ئے راوغوښتو ادؤ ورته ئے ووئیل‪”،‬آیا تۀ د یُودیانو بادشاه یې؟‬ ‫‪ ۳۳‬بیا پیلطوس بیا دد عدالت محل ته ورننوتو ادؤ‬ ‫ى‬ ‫‪۳۴‬عیسى ورته جواب وراړو‪” ،‬تا دا ُبره د ُپل ځان په حقله وایئ او یا نورو تا ته زما په حقله وئیلى دى؟‬ ‫ى‬ ‫‪ ۳٥‬پیلطوس جواب وراړو چه”آیا زد ۀ یُودي یم؟ ستا ُپل قوم او مشرانو ااهنانو تا ما ته وسپارل ‪:‬تا څه واړل؟‬ ‫‪۳۶‬عیسى جواب وراړو‪” ،‬زما بادشاهى د دې دخنیا نه ده‪ ،‬اه زما بادشاهى د دې دخنیا وې‪ ،‬نو زما نواران به د دې دپاره جنګېدلى چې زۀ‬ ‫ى‬ ‫ی خُودیانو ته سپارلے نۀ شم‪ُ ،‬و اوس زما بادشاهى له دې ځایه نۀ ده‪.‬‬ ‫‪ ۳٧‬پیلطوس ورته وویل ‪:‬نو بیا ته پاچا یې؟ عیسی ځواب وراړ ‪:‬تاسو وایاست چې زه پاچا یم ‪.‬د همدې لپاره زه پیدا شوی یم‪ ،‬او د همدې‬ ‫لپاره زه نړۍ ته راغلی یم‪ ،‬چې زه د حقیقت شاهدي وراړم ‪.‬هر څوک چې د حقیقت څخه وي زما غږ اوري‪.‬‬ ‫‪ ۳٨‬پیلطوس ورته ووئیل‪”،‬حقیقت څۀ دے؟ اله چې هغۀ دا ُبرې واړې نو هغه یو ځل بیا یُودیانو ته لړو او هغوئ ته یې ووئیل‪” ،‬زۀ‬ ‫په هغۀ اښې هیڅ ګناه نۀ پېژنم‪.‬‬ ‫‪ُ۳٩‬و ستاسو دود دا دی چې زه تاسو ته د فسحې په اُتر اې یو څوک ُوشې اړم‪ ،‬نو آیا تاسو به دا وغواړئ چې زه تاسو ته د یُودیانو‬ ‫پاچا ُوشې اړم؟‬ ‫‪۴۰‬نو هغوئ ټولو یو ځل بیا چغه اړه‪” ،‬دا سړے نۀ بلکه برابا ‪.‬اوس برابا یو غل وو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪19‬‬ ‫عیسى ونیولو ادؤ په دخور ئے یې ووهلو‪.‬‬ ‫‪ ۱‬بیا پیلطوس‬ ‫ى‬ ‫‪٢‬عسکرانو د اغزو تاج جوړ اړو او د هغۀ په سر یې اېښودو او د ارغواني جامو په سر یې اغوستلو‪.‬‬ ‫‪ ۳‬ادؤ وئے وئیل‪ ،‬اے دد ی خُودیانو بادشاه !هغوئ هغه په ُپلو لسونو ووهلو‪.‬‬ ‫‪ ٤‬نو پیلطوس بیا بُر لړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه”ګورئ‪ ،‬زد ۀ هغه تاسو ته راولم دد دے دد پاره چه تاسو پوهه شى چه زد ۀ په هغۀ اښے‬ ‫هیڅ ګناه نۀ لرم‪.‬‬ ‫عیسى راووتو چه د اغزو تاج ادؤ اغوستي اغوستي ادؤ اغوستلے شو ‪.‬پیلطوس هغوئ ته ووئیل‪” ،‬وګورئ!‬ ‫‪ ٥‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪۶‬اله چې مشرانو ااهنانو او افسرانو هغه ولید‪ ،‬نو چیغې یې واړې او ویې ویل ‪:‬هغه په صلیب ووهئ‪ ،‬په صلیب وویشتئ ‪.‬پیلطوس هغوئ‬ ‫ته وویل ‪:‬هغه واُله او په صلیب باندې یې ووهله‪ ،‬ځکه چې زه په هغه اې هیڅ ګناه نه وینم‪.‬‬ ‫‪ ٧‬ی خُودیانو ورته جواب وراړو چه”زمونږ یو شریعت شته ادؤ زمونږ دد شریعت په وجه هغه باید مړ شى‪،‬ځکه چه هغۀ ُپل ځان دد خُدائے‬ ‫زوئے اړے دے‪.‬‬ ‫‪ ٨‬اله چه پیلطوس دا ُبره واوریده نو هغه نور هم ویرېدلو‪.‬‬ ‫عیسى ته ئے ووئیل چه”ته دد اوم ځائ یې؟ ُو عیسی هیڅ ځواب ورنکړی‪.‬‬ ‫‪ ٩‬بیا دد عدالت تالر ته لړو ادؤ‬ ‫ى‬ ‫‪۱۰‬بیا پیلطوس ورته ووئیل‪” ،‬آیا ته زما سره ُبرې نۀ اوې؟ ته نه پوهېږې چې زه دا واک لرم چې تا په سولۍ ووژنم‪ ،‬او دا واک لرم چې‬ ‫تا ُوشې اړم؟‬ ‫‪96‬‬


‫جان‬

‫‪۱۱‬عیسى جواب وراړو‪” ،‬ستا زما په ُلف هیڅ طاقت نشى اولى‪ ،‬مګر دا چې تاته له پورته نه دراړل شوى واى‪ ،‬نو هغه څوک چې ما‬ ‫ى‬ ‫تا ته سپارلى دى‪ ،‬د هغه نه لویه ګناه ده‪.‬‬ ‫‪۱٢‬او بیا پیلطوس د هغه د ُلصولو هڅه واړه‪ُ ،‬و یُودیانو چغې وهلې چې اه ته دا سړی پرېږدې‪ ،‬نو ته د قیصر ملګری نه یې‪ ،‬هر‬ ‫څوک چې ځان ته پاچا وټااي د قیصر ُلف ُبرې اوي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬اله چې پیلطوس دا ُبرې واورېدې‪ ،‬نو عیسی یې راوغوښتو او په هغه ځای اې د عدالت په څواۍ اېناست‪ ،‬چې په عبرانی ژبه اې‬ ‫ګبتا نومیږي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ دا دد فسح دد اُتر تیارى وه ادؤ په شپاړسم ساعت ئے خوو ادؤ هغۀ ی خُودیانو ته ووئیل‪” ،‬ګورئ ستاسو بادشاه!‬ ‫‪ُ۱۵‬و هغوئ چغې ووهلې‪” ،‬له دې لرې‪ ،‬له دې لرې‪ ،‬هغه په سولۍ اړه ‪.‬پیلطوس هغوی ته وویل‪ ،‬ایا زه ستاسو پاچا په صلیب ووژنم؟‬ ‫مشرانو ااهنانو ځواب وراړ ‪:‬موږ له قیصر پرته بل پاچا نه لرو‪.‬‬ ‫د‬ ‫عیسى ونیولو اؤ هغه ئے بوتلو‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬نو هغۀ هغه هغوئ ته وسپارلو چه په سولئ اښے وى ‪.‬او هغوئ‬ ‫ى‬ ‫‪۱٧‬او هغه ُپل صلیب په اخوچتولو سره هغه ځای ته لړو چې د اوپړۍ په نوم یادیږي‪ ،‬چې په عبراني ژبه اې ګلګتا ورته وایي‪:‬‬ ‫عیسى‪.‬‬ ‫‪ ۱٨‬چرته چه هغوئ هغه په سولئ اړ ادؤ دوه نور دد هغۀ سره یو طرف ته ادؤ په مینځ اښے‬ ‫ى‬ ‫‪۱٩‬ادؤ پیلطوس یو لقب ولیکل ادؤ په صلیب اښے ایښودو ‪.‬او دا لیکنه دا وه‪ ،‬عیسی د ناصرت د یُودانو پاچا‪.‬‬ ‫عیسى په سورئې اړے شوى خوو ښار ته نزدې خوو‪ ،‬او دا په عبراني‪،‬‬ ‫‪٢۰‬نو دا عنوان ډېرو ی خُودیانو ولوستلو‪ ،‬ځکه چې هغه ځائې چرته چې‬ ‫ى‬ ‫یوناني او لتیني ژبو لیکلے شوى خوو‪.‬‬ ‫‪٢۱‬بیا دد ی خُودیانو مشرانو اامامانو پیلطوس ته ووئیل‪” ،‬دد ی خُودیانو بادشاه مه لیکه !مګر هغه وویل چې زه د یُودیانو پاچا یم‪.‬‬ ‫‪ ٢٢‬پیلطوس جواب وراړو چه څۀ چه ما لیکلى دى ما لیکلى دى‪.‬‬ ‫عیسى په سولئ اړے شو نو دد هغۀ جامے ئے واُستل ادؤ څلور حصه ئے دد هر یو سپاهي نه یوه برُه جوړه اړه ‪.‬او د‬ ‫‪ ٢۳‬اله چه هغوئ‬ ‫ى‬ ‫هغه اوټ هم ‪:‬اوس هغه اوټ پرته و چې له پورتنۍ برُې څخه اوبدل شوی و‪.‬‬ ‫‪٢۴‬هغوئ په ُپل مینځ اښې ووئیل‪” ،‬راځئ چې دا پرې نۀ ږدو‪ ،‬بلکې د هغې د پاره قرعې وویستلې شى‪ ،‬د دې دپاره چې دا صحیفه پوره‬ ‫شى‪ ،‬چې وائى‪” ،‬هغوئ زما جامې په ُپل مینځ اښې وېشلې او زما د جامو د پاره یې قرعې واچولې ‪.‬له همدې امله عسکرو دا اارونه‬ ‫واړل‪.‬‬ ‫عیسى دد صلیب سره دد هغۀ مور ادؤ دد هغۀ دد مور ُور‪ ،‬مریم دد الوفا ښځه ادؤ مریم مګدلینى ولړے خوو‪.‬‬ ‫د‬ ‫هلته‬ ‫‪٢۵‬ادؤ‬ ‫د‬ ‫ى‬ ‫‪٢۶‬اله چې عیسی ُپله مور او هغه شاګرد چې د هغه سره یې مینه درلوده ولړ ولید‪ ،‬نو ُپلې مور ته یې وویل ‪:‬ای ښځې‪ ،‬ګوره ستا‬ ‫زوی!‬ ‫‪ ٢٧‬بیا هغۀ خمرید ته ووئیل‪” ،‬ګوره ستا مور !او د هغه ساعت څخه هغه شاګرد هغه ُپل اور ته بوتله‪.‬‬ ‫عیسى په دے پوهیدلو چه اوس هر څۀ سرته رسیدلى دى دد دے دد پاره چه دد صحیفے پخوره شى نو وفرمائیل چه ”زد ۀ تږى‬ ‫‪ ٢٨‬دد دے نه پس‬ ‫ى‬ ‫یم‪.‬‬ ‫‪٢٩‬هلته د سراۍ نه ډک یو لوښی ایښودلے شو‪ ،‬نو هغوئ یو سپنج د سراۍ نه ډک اړو ادؤ په خزفره اښے یې اېښودو ادؤ دد هغۀ ُولې ته یې‬ ‫ایښودو‪.‬‬ ‫‪۳۰‬اله چې عیسی سرک ترلسه اړ نو ویې ویل " ‪:‬پای شوی دی "‪:‬هغه ُپل سر ټیټ اړ او روُ یې وراړ‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬نو ځکه یُودیانو د سبت په ورځ په صلیب باندې د مړو نه پاتې اېدو دپاره تیارى نیولى و‪( ،‬ځکه چې د سبت ورځ یوه لویه ورځ وه‪) ،‬‬ ‫پیلطوس ته یې ُواست واړ چې د هغوئ پښې ماتى اړى شى ‪.‬واُیستل‬ ‫‪So 32‬هغه عسکر راغلل او د لومړي او د لومړي او له هغه چا پښو یې وغورځاوه چې له هغه سره یې منتظر شو‪.‬‬ ‫عیسى ته راغلل ادؤ ولیدل چه هغه ل مړ دے نو دد هغۀ پښه ئے ماتے نۀ اړل‪.‬‬ ‫‪ُ ۳۳‬و اله چه هغوئ‬ ‫ى‬ ‫‪ُ۳۴‬و د سپاهیانو نه یو تن په نرۍ سره د هغه غاړې سوری اړو او سمدستي له هغه ځایه وینه او اوبه راووتلې‪.‬‬ ‫‪۳۵‬ادؤ چا چه دا ولیدل نو دد هغۀ ریکارډ ریښتیا دے ادؤ هغه پوهیږى چه هغه رښتیا وائى نو تاسو ایمان راوړئ‪.‬‬ ‫‪۳۶‬ځکه چې دا اارونه د دې دپاره وشول چې د صحیفې دا ُبره پوره شی چې د هغه یو هډوای به نه ماتیږی‪.‬‬ ‫‪ ۳٧‬بیا یو بل صحیفه وائى چه هغوئ به هغه چا ته وګورى خاوم چه هغوئ سور اړے وو‪.‬‬ ‫عیسى مرید وو ُو په پټه د یُودیانو د وېرې په وجه یې د پېلطس نه درُواست واړو چې د‬ ‫‪۳٨‬او د دې نه پس د ارمیتایه یوزف چې د‬ ‫ى‬ ‫عیسى مړى ترې واُلى‪ ،‬نو پیلطوس هغۀ ته اجازه وراړه ‪.‬نو هغه راغی او د عیسی جسد یې واُیست‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪۳٩‬ا د‬ ‫عیسى ته دد شپے راغلے خوو ادؤ دد خم در ادؤ دد الوګانو یو ګډدورے ئے راوړو چه تقریباداد سل پونډه‬ ‫ځل‬ ‫اول‬ ‫په‬ ‫چه‬ ‫راغے‬ ‫هم‬ ‫نیکودیموس‬ ‫ؤ‬ ‫ى‬ ‫لرو‪.‬‬ ‫وزن‬ ‫خ‬ ‫عیسى مړى واُستلو ادؤ دد ی خُودیانو دد ښخولو طریقه ئے دد مسالے سره په اتان اښے زُم اړو‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬بیا هغوئ دد‬ ‫ى‬ ‫‪ ۴۱‬په هغه ځای اې چې هغه په صلیب وژل شوی و‪ ،‬هلته یو باغ و ‪.‬او په باغ اې یو نوی قبر دی‪ ،‬چیرې چې هیڅکله انسان نه و‪.‬‬ ‫عیسى هلته ښخ اړو ‪.‬ځکه چې قبر نږدې و‪.‬‬ ‫‪ ٤٢‬دد یُودیانو دد تیارى دد ورځى په وجه هغوئ‬ ‫ى‬ ‫څپرکی ‪20‬‬ ‫‪۱‬د هفتې په اوله ورځ سُار وُتي مریم مګدلینه قبر ته راغله او هغه تیږه یې ولیده چې د قبر نه لرې شوې وه‪.‬‬ ‫عیسى ورسره مینه لرله ادؤ ورته ئے ووئیل چه”دوئ ما الک د قبر نه‬ ‫‪ ٢‬بیا هغه منډه اړه ادؤ شمعون پطروس ادؤ بل خمرید ته راغله چه‬ ‫ى‬ ‫راویستلے دے ادؤ مونږ ته پته نۀ ده چه هغه چرته ښخ اړى دى‪.‬‬ ‫‪ ۳‬نو پطروس ادؤ هغه بل خمرید لړو ادؤ قبر ته راغلو‪.‬‬ ‫‪ ٤‬نو هغوئ دواړه یو ځائے منډه اړه ادؤ بل خمرید دد پطروس نه مخکښے شو ادؤ اول قبر ته ورسیدو‪.‬‬ ‫‪97‬‬


‫جان‬

‫پرت وو ‪.‬بیا هم هغه دننه نه شو‪.‬‬ ‫‪۵‬هغۀ ټیټ شو ادؤ دننه یې واتل‪ ،‬د اتان االي خ‬ ‫‪۶‬بیا شمعون پطروس د هغۀ پسې راغلو ادؤ قبر ته ورننوت ادؤ د اتان االي یې ولیدل‪.‬‬ ‫‪٧‬ادؤ هغه رومال چه دد هغۀ په سر اښے خوو‪ ،‬دد اتان په جامو اښے نۀ خوو بلکه په یو ځائ اښے په یو ځائ اښے خوو‪.‬‬ ‫‪ ٨‬بیا هغه بل خمرید هم دننه لړو چه اول قبر ته راغلو ادؤ هغۀ ولیدل ادؤ ایمان ئے راوړو‪.‬‬ ‫‪ ٩‬ځکه چه تر اوسه هغوئ ته دا صحیفه نۀ وه معلومه چه هغه به دد مړو نه بیا راژوندى شى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬بیا خمریدان بیا ُپل اور ته لړل‪.‬‬ ‫‪ُ۱۱‬و مریم د قبر مخې ته ولړه وه چې ژړل یې‪ ،‬نو هغه ښکته شوه او قبر ته یې واتل‪،‬‬ ‫عیسى مړى پروت وو‪.‬‬ ‫‪۱٢‬او هغه دوه فرښتې په سپینو جامو اښې ولیدې چې یوه په سر او بله په پښو اښې وه چرته چې د‬ ‫ى‬ ‫‪۱۳‬هغوئ هغې ته ووئیل‪” ،‬اے ښځې‪ ،‬ته ولې ژاړې؟ هغې ورته وویل‪ ،‬ځکه چې دوی زما رب له ځانه سره وړی دی او زه نه پوهیږم چې‬ ‫هغه یې چیرته ایښی دی‪.‬‬ ‫‪۱۴‬اله چې هغې دا ُبرې واړې نو شاته لړه‪ ،‬عیسی ولړ ولید او پوهه نه شوه چې هغه عیسی دی‪.‬‬ ‫‪۱۵‬عیسى هغې ته ووئیل‪” ،‬اے ښځې‪ ،‬ته ولې ژاړې؟ ته څوک لټوې؟ هغې د هغه د باغدارۍ په فکر اې هغه ته وویل" ‪:‬صاحب‪ ،‬اه تاسو‬ ‫ى‬ ‫هغه له دې ځای څخه زیږیدلی وي‪ ،‬ما ته ووایاست چې هغه چیرته ایښودلی دی‪ ،‬زه به هغه له ځانه سره یوسم‪.‬‬ ‫‪۱۶‬عیسى هغې ته ووئیل‪ ،‬مریم ‪.‬هغې ځان وګرځاوه او ورته یې وویل ‪:‬ربوني !اوم چې وایي‪ ،‬ماسټر‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪۱٧‬عیسى هغې ته ووئیل‪” ،‬ما لمس مه اوئ ‪.‬ځکه چې زه ل تر اوسه ُپل پلر ته نه یم پورته شوی‪ ،‬مګر زما وروڼو ته لړ شه او هغوی‬ ‫ى‬ ‫ته ووایه چې زه ُپل پلر او ستاسو پلر ته پورته ایږم ‪.‬او زما ُدای او ستاسو ُدای ته‪.‬‬ ‫‪۱٨‬مریم مګدلینی راغله او شاګردانو ته یې وویل چې هغې څښتن لیدلی دی او هغه دا ُبرې هغې ته اړې دي‪.‬‬ ‫‪۱٩‬بیا په هماغه ورځ ماښام چې د هفتې اوله ورځ وه‪ ،‬اله چې د یُودانو د ویرې د دروازې دروازې بندې شوې چرته چې شاګردان‬ ‫عیسى راغے او په مینځ اښې ودرېدو او هغوئ ته یې ووئیل‪” ،‬سلمت دې وي‪.‬‬ ‫راغونډ شوي وو‪ ،‬نو‬ ‫ى‬ ‫‪٢۰‬اله چې هغۀ دا ُبره واړه نو هغۀ هغوئ ته ُپل لسونه او غاړه وښودل ‪.‬نو شاګردان ُوشحاله شول‪ ،‬اله چې دوی څښتن ولید‪.‬‬ ‫‪٢۱‬عیسى هغوئ ته یو ځل بیا ووئیل‪” ،‬تاسو ته سلمتى وى‪ ،‬څنګه چې زما پلر زۀ رالېږلى یم‪ ،‬هماغسې زۀ هم تاسو رالېږم‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪٢٢‬اله چې هغۀ دا ُبرې واړې نو هغۀ په هغوئ باندې ساه وراړه ادؤ هغوئ ته یې ووئیل‪” ،‬رو خُ القخدس ترلسه اړئ‪:‬‬ ‫‪23‬د چا ګناهونه چې تاسو معاف اوئ‪ ،‬هغوئ ته به معاف شي ‪.‬او د چا ګناهونه چې تاسو ساتئ‪ ،‬هغه ساتل ایږي‪.‬‬ ‫عیسى راغے دد هغوئ سره نۀ خوو‪.‬‬ ‫‪ُ ٢٤‬و توماس چه دد دولسو نه یو وو چه ددیموس په نوم نومے دے چه اله چه‬ ‫ى‬ ‫‪٢۵‬نو نورو شاګردانو هغۀ ته ووئیل‪” ،‬مونږ ما الک لیدلى دى ‪ُ.‬و هغۀ هغوئ ته ووئیل‪ ،‬تر څو چې زۀ د هغۀ په لسونو اښې د نواانو چاپ‬ ‫ونه ګورم‪ ،‬او ُپله ګوته مې د نواانو په چاپ اښې واچوم او ُپل لس د هغۀ په غاړه اښې واچوم‪ ،‬باور به نۀ لرم‪.‬‬ ‫عیسى راغے چه دد دروازې تړلے خوو ادؤ په مینځ اښے‬ ‫‪٢۶‬ادؤ دد اته ورځو نه پس بیا دد هغۀ خمریدان دننه خوو ادؤ توماس دد هغوئ سره خوو‪ ،‬نو‬ ‫ى‬ ‫ودریدلو ادؤ وئے وئیل چه ”سلمت دے تاسو ته‪.‬‬ ‫‪ ٢٧‬بیا هغۀ توماس ته ووئیل‪ُ” ،‬پله ګوتې ته ورسوه او زما لسونه وګوره ‪.‬او ُپل لس ته ورسوه او زما غاړې ته یې واچوه او بې ایمانه‬ ‫مه ایږه‪ ،‬مګر ایمان راوړه‪.‬‬ ‫‪ ٢٨‬توماس جواب وراړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬زما ما الک خُدائ او زما خُدائ پاک‪.‬‬ ‫‪٢٩‬عیسى ورته ووئیل‪” ،‬توما‪ ،‬ځکه چې تا ما لیدلے دے‪ ،‬نو تا ایمان راوړے دے‪ ،‬بختور دى هغوئ چې لیدلے نۀ وى ُو بیا هم ایمان‬ ‫ى‬ ‫راوړى‪.‬‬ ‫عیسى دد ُپلو خمریدانو په حضور اښے ډیرے نورے نخښے هم ښکاره اړل چه په دې اتاب اښې نۀ دى لیکل شوى‪:‬‬ ‫‪۳۰‬ادؤ دد‬ ‫ى‬ ‫عیسى مسیح دد خُدائے زوئے دے ‪.‬او دا چې تاسو باور لرئ د هغه په‬ ‫‪ُ ۳۱‬و دا دد دے دد پاره لیکلے شوى دى چه تاسو ایمان راوړئ چه‬ ‫ى‬ ‫نوم ژوند اولی شئ‪.‬‬ ‫څپرکی ‪21‬‬ ‫عیسى یو ځل بیا د تبریاس د سمندر په غاړه ُپل ځان خمریدانو ته ښکاره اړو ‪.‬او په دې هوښیارۍ هغه ُپل ځان‬ ‫‪۱‬د دې شیانو نه پس‬ ‫ى‬ ‫څرګند اړ‪.‬‬ ‫‪٢‬د شمعون پطروس‪ ،‬توماس چې ددیموس په نوم یادیږی‪ ،‬او د قانا د ګلیل نتنایل‪ ،‬د زبدی زامن او د هغه دوه نور شاګردان سره یو ځای‬ ‫وو‪.‬‬ ‫‪۳‬شمعون پطروس هغوئ ته ووئیل‪” ،‬زۀ اب نیولو ته ځم ‪.‬هغوئ ورته ووئیل چه مونږ هم درسره ځو ‪.‬هغوی روان شول او سمدستي یوې‬ ‫اښتۍ ته ننوتل ‪.‬او په هغه شپه دوی هیڅ ونه نیول‪.‬‬ ‫عیسى دے‪.‬‬ ‫عیسى په څنډه اښے ودریدو ُو خمریدان نۀ پوهیدل چه دا‬ ‫‪ُ ٤‬و اله چه سحر شو نو‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬ماشومانو‪ ،‬تاسو سره غوښه شته؟ هغوی ورته ځواب وراړ‪ ،‬نه‪.‬‬ ‫‪ ٥‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪۶‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬جال د اشتۍ ښى طرف ته واچوئ نو تاسو به یې ومومئ ‪.‬له دې امله دوی وغورځول‪ ،‬او اوس دوی نشو اولی‬ ‫چې د ابانو د ګڼې ګوڼې له امله راوباسي‪.‬‬ ‫عیسى ورسره مینه لرله پطروس ته ووئیل‪” ،‬دا ما الک دے ‪.‬اله چې شمعون پطروس واورېدل چې دا څښتن دی‪ ،‬نو هغه‬ ‫‪٧‬نو هغه خمرید چې‬ ‫ى‬ ‫د ماهیانو اوټ هغه ته وتښتاوه (ځکه چې هغه بربنډ و )او ځان یې په سمندر اې وغورځاوه‪.‬‬ ‫‪٨‬ادؤ نور خمریدان په وړه اشتئ اښے راغلل( ‪.‬ځکه چې دوی د ځمکې څخه لرې نه وو‪ ،‬مګر لکه څنګه چې دوه سوه سانتي وو‪) ،‬د ابانو‬ ‫سره جال راښکته اول‪.‬‬ ‫‪٩‬اله چې هغوئ ځمکې ته راورسېدل نو هلته یې د سکرو اور ولید‪ ،‬په هغې باندې ابان پراته وو او ډوډۍ‪.‬‬ ‫‪98‬‬


‫جان‬

‫‪۱۰‬عیسى هغوئ ته وفرمائیل‪” ،‬هغه ابان راوړئ اوم چې تاسو اوس نیولى دى‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪۱۱‬شمعون پطروس پورته شو ادؤ جال یې زمکه ته راوغوښتل چه دد یو سلو دري څلویښتو ابانو نه ډک خوو‪ ،‬ادؤ دد ټولو نه زیاتے خوو ُو جال‬ ‫نۀ وو مات شوى‪.‬‬ ‫‪۱٢‬عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬راشئ ادؤ ډوډۍ وُورئ ‪.‬او د شاګردانو څخه هیڅ یو هم د هغه څخه د پوښتنه اولو جرئت ونه اړ چې ته‬ ‫ى‬ ‫څوک یې؟ پوهیدل چې دا رب دی‪.‬‬ ‫عیسى راغے ادؤ ډوډئ ئے واُسته ادؤ ورته ئے وراړه ادؤ ماهیان ئے هم ورته وراړو‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬بیا‬ ‫ى‬ ‫عیسى ُپلو خمریدانو ته ُپل ځان ښکاره اړو ادؤ بیا دد مړو نه ژوندے شو‪.‬‬ ‫چه‬ ‫دے‬ ‫ځل‬ ‫دریم‬ ‫‪ ۱٤‬دا‬ ‫ى‬ ‫عیسى شمعون پطروس ته ووئیل‪” ،‬شمعون‪ ،‬د یونس زوئ‪ ،‬ته زما نه د دې نه زیات مینه لرې؟ هغه‬ ‫‪۱۵‬اله چې هغوئ ډوډۍ وُوړه نو‬ ‫ى‬ ‫ورته وویل ‪:‬هو‪ ،‬ربه !ته پوهېږې چې زه درسره مینه لرم ‪.‬هغه ورته وفرمایل ‪:‬زما پسه وُوره‪.‬‬ ‫‪۱۶‬هغۀ په دویم ځل بیا ورته ووئیل‪” ،‬شمعون‪ ،‬د یونس زویه‪ ،‬ته زما سره مینه لرې؟ هغه ورته وویل ‪:‬هو‪ ،‬ربه !ته پوهېږې چې زه درسره‬ ‫مینه لرم ‪.‬هغه ورته وویل ‪:‬زما پسونه وُورئ‪.‬‬ ‫‪۱٧‬هغۀ په دریم ځل ورته ووئیل‪” ،‬شمعون‪ ،‬د یونس زویه‪ ،‬ته زما سره مینه لرې؟ پطروس غمجن شو ځکه چې هغه په دریم ځل ورته‬ ‫وویل ‪:‬ایا ته زما سره مینه لري؟ هغۀ ورته ووئیل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬ته په هر څیز پوهیږې ‪.‬ته پوهېږې چې زه درسره مینه لرم ‪.‬عیسی ورته وویل ‪:‬‬ ‫زما پسونه وُورئ‪.‬‬ ‫‪۱٨‬زۀ رښتیا درته وایم‪ ،‬اله چې ته ځوانې وې‪ ،‬نو ُپل امربند یې اغوستې او چرته به یې چې ُوښه وې؛ ُو اله چې ته زوړ شې‪ ،‬نو‬ ‫ُپل لسونه دې اوږد اړه‪ ،‬بل به تا ټیټ اړي او چرته به یې بوځي ‪.‬نه غواړي‪.‬‬ ‫‪۱٩‬هغۀ دا ُبره واړه او دا یې وښودله چې د اوم مرګ په ذریعه به د خُدائ پاک لوئى اوى ‪.‬او اله چې هغه دا ُبرې واړې‪ ،‬هغه ورته‬ ‫وویل‪ ،‬ما تعقیب اړه‪.‬‬ ‫‪٢۰‬بیا پطروس شاته وګرځید او هغه شاګرد یې ولید چې عیسی یې ُوښاوه ‪.‬هغه هم د ډوډۍ ُوړلو په وُت اې په سینه تکیه واړه او ویې‬ ‫ویل ‪:‬ای څښتنه‪ ،‬هغه څوک دی چې تا سره ُیانت اوي؟‬ ‫عیسى ته ووئیل چه”ما الکه‪ ،‬دا سړے به څۀ اوى؟‬ ‫‪ ٢۱‬پطروس دد هغۀ په لیدلو‬ ‫ى‬ ‫عیسى ورته ووئیل چه ”اه زد ۀ دا وایم چه هغه تر څو چه زد ۀ راځى نو تا ته څۀ دے؟ ته ما تعقیب اړه‪.‬‬ ‫‪٢٢‬‬ ‫ى‬ ‫عیسى ورته ونۀ ویل چه هغه به نۀ مړ ایږى ‪.‬مګر‪ ،‬اه‬ ‫ُو‬ ‫شى‪،‬‬ ‫نۀ‬ ‫مړ‬ ‫باید‬ ‫رید‬ ‫م‬ ‫هغه‬ ‫چه‬ ‫شوه‬ ‫ُپره‬ ‫ُبره‬ ‫دا‬ ‫اښے‬ ‫مینځ‬ ‫په‬ ‫وروڼو‬ ‫د‬ ‫بیا‬ ‫‪٢۳‬‬ ‫د‬ ‫خ‬ ‫ى‬ ‫زه وغواړم چې هغه تر هغه وُته پورې پاتې شي چې زه راشم‪ ،‬نو دا ستاسو لپاره څه دي؟‬ ‫څیزونو ګواهى وراوى ادؤ دا خ‬ ‫‪ ٢٤‬دا هغه خمرید دى چه دد دے خ‬ ‫څیزونه ئے لیکلى دى ادؤ خمونږ ته پته ده چه دد هغۀ ګواهى رښتیا ده‪.‬‬ ‫‪٢۵‬ادؤ داسے نور ډیر خ‬ ‫عیسى اړى خوو چه اه هر یو لیکلے شى نو زد ۀ ګومان اوم چه په دخنیا اښے هم هغه اتابونه نۀ‬ ‫څیزونه هم شته چه‬ ‫ى‬ ‫وى چه لیکلے شوى وى ‪.‬آمین‪.‬‬

‫‪99‬‬


‫د سوولنو اعمال‬ ‫څپرکی ‪1‬‬ ‫عيسٰ يې کول او تعليم ورکول شروع کړل‪.‬‬ ‫‪۱‬اې تيوفيليسه‪ ،‬ما د هغه ټولو په اړه پخوانۍ ليکنه جوړه کړې ده چې‬ ‫ى‬ ‫‪2‬تر هغه ورځ پورې چې هغه پورته شو‪ ،‬د هغه څخه ورووته هغه د روح القدس په واوطه روولنو ته چې هغه غوره کړي وو حکمونه‬ ‫ورکړل‪:‬‬ ‫خ‬ ‫‪3‬چا ته يې هم د ُپل شوق نه پس د ډېرو بې شمېره ثبوتونو په وويله ځان ژوندى ښکاره کړو‪ ،‬څلوېښت ورځې يې ليدل او د ُدائ پاک د‬ ‫بادشاهۍ په اړه يې ُبرې کولې‪:‬‬ ‫د‬ ‫خ‬ ‫بيتخ‬ ‫ال خمقدس نه وتښتئ بلکه دد پلر دد وعدے په انتظار اووئ‪ ،‬کوم چه هغه‬ ‫‪ ٤‬ادؤ دد هغوئ وره يوځاى کيدو اؤ ورته ئے خحکم ورکړو چه دد‬ ‫وائٰ چه تاوو زما په حقله اوريدلٰ دى‪.‬‬ ‫‪۵‬ځکه چې جان په رښتيا وره په اوبو بپتسمه ورکړه ‪.‬مګر تاوو به د روح القدس وره بپتسمه واُلئ څو ورځې ورووته‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې هغوئ وره راغونډ شول نو د هغۀ نه يې تپوس وکړو‪” ،‬ما الکه‪ ،‬تۀ به په دې وُت کښې بنٰ ااورائيلو ته بادشاهٰ واپس ورکوې؟‬ ‫‪ ٧‬هغۀ هغوئ ته ووئيل‪” ،‬دا وتاوو کار نۀ دے چه هغه وُت او موومونه وپيژنئ خکوم چه پلر په ُپل اُتيار کښے اچولٰ دى‪.‬‬ ‫‪ُ۸‬و تاوو به قدرت ترلوه کړئ‪ ،‬ورووته له دې چې روح القدس په تاوو باندې راشي ‪:‬او تاوو به په يروشلم‪ ،‬ټول يهوداه‪ ،‬وامريه او د‬ ‫ځمکې تر پايه پورې زما شاهدان اووئ‪.‬‬ ‫‪۹‬کله چې هغۀ دا ُبرې وکړې‪ ،‬په داوې حال کښې چې هغوئ وليدل‪ ،‬هغه پورته شو ‪.‬او ورېځې هغه د دوی له وترګو لرې کړ‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ کله چه هغوئ ادومان ته په ټينګه وکتل کله چه هغه پورته شو نو دوه وړى په وپينو جامو کښے دد هغوئ څنګ ته ولړ خوو‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬هغه دا هم ووئيل چه”ادئے دد ګيليل ُلقو‪ ،‬تاوو آومان ته ولي ولړ يئ؟ هماغه عيسی چې له تاوو څخه اومان ته پورته شوی دی به‬ ‫هماغسې راشي لکه څنګه چې تاوو هغه آومان ته تللی و‪.‬‬ ‫‪۱۲‬بيا هغوئ د زيتون په نوم د غره نه يروشلم ته واپس شول چې د وبت د ورځې وفر د يروشلم نه دى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې هغوئ ورننوتل نو يوې لويې کوټې ته لړل چرته چې پطروس‪ ،‬يعقوب‪ ،‬يوحنا‪ ،‬اندرياس‪ ،‬فيليپوس‪ ،‬توماس‪ ،‬بارتولوميو‪ ،‬متي‪ ،‬د‬ ‫الفيوس زوئ يعقوب او شمعون زيلوټس دواړه اووېدل ‪.‬او د جيمز ورور يهودا‪.‬‬ ‫‪۱۴‬دا ټولو د ښځو او د عيسی مور مريم او د هغه د وروڼو وره په يو اتفاق وره په دعا او منت وره دوام ورکړ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ پطروس په هغو ورځو کښے دد خمريدانو په مينځ کښے ودريدلو ادؤ وئے وئيل چه”دد نومونو شمير تقريبا ا يو ول شل وو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادئے وروڼو او وروڼو‪ ،‬د دې صحيفو ضرورت ضرور پوره شوى خوو‪ ،‬کوم چې روح القدس د داؤد په ُوله د يهوداه په باره کښې‬ ‫عيسٰ نيولٰ خوو‪.‬‬ ‫مخکښې وئيلٰ خوو‪ ،‬کوم چې د هغوئ لرښود خوو چا چې‬ ‫ى‬ ‫‪۱٧‬ځکه چې هغه زمونږ وره شميرل شوی وو او د دې وزارت برُه يې ترلوه کړې وه‪.‬‬ ‫‪۱۸‬اوس دې وړى د ګناه په بدل کښې يو کرونده اُيستې ده ‪.‬او په ور کې راښکته شو‪ ،‬هغه په منځ کې ټوټه ټوټه شو‪ ،‬او د هغه ټولې‬ ‫کولمې بهر راووتلې‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او دا د يروشلم ټولو اووېدونکو ته معلومه شوه ‪.‬لکه څنګه چې دا واحه د دوی په ومه ژبه کې ويل کيږي‪ ،‬اکيلډاما‪ ،‬دا د وينې واحه ده‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ځکه چې د زبور په کتاب کښې ليکلے شوى دى‪ ،‬چې د هغۀ اوتوګنځٰ دې ويران شٰ‪ ،‬او هيڅوک دې په کښې نه اووېږى‪ ،‬او د هغۀ‬ ‫مشرک دې بل څوک واُلٰ‪.‬‬ ‫عيسٰ زمونږ په مينځ کښې دننه او بهر لړو‪.‬‬ ‫ک‬ ‫ل‬ ‫ما‬ ‫چې‬ ‫کوله‬ ‫ملګرتيا‬ ‫وره‬ ‫زمونږ‬ ‫وُت‬ ‫‪۲۱‬نو د دې وړو نه چې هر‬ ‫ا‬ ‫ى‬ ‫يحيٰ د بپتسما نه شروع کيدو نه تر هغه ورځ پورې چې هغه زمونږ نه پورته شوى خوو‪ ،‬بايد يو څوک زمونږ وره د هغۀ د قيامت‬ ‫‪ ۲۲‬د‬ ‫ى‬ ‫ګواه وى‪.‬‬ ‫وف چه برصاباس نومے دے چه يووتخوس ادؤ دمتاياه خوو‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ادؤ هغوئ دوه خمقرر کړل چه يو خ‬ ‫‪۲۴‬هغوئ دعا وکړه او وې وئيل‪” ،‬اے ما الکه خُدايه‪ ،‬چې د ټولو ُلقو زړونه پېژنٰ‪ ،‬وښايه چې تا د دې دواړو نه غوره کړې ده؟‬ ‫‪۲۵‬د دې دپاره چې هغه د دې وزارت او روولتوب برُه واُلٰ‪ ،‬د کوم نه چې يهوداه د ورکشۍ په وجه راښکاره شو‪ ،‬چې ُپل ځائ ته‬ ‫لړ شٰ‪.‬‬ ‫‪۲۶‬هغوئ ُپل قرعې ورکړې ‪.‬او په ماتياس باندې لوټ شو ‪.‬او هغه د يوولسو روولنو وره شميرل کيده‪.‬‬ ‫فصل ‪2‬‬ ‫‪۱‬ادؤ کله چه دد پنتا خ‬ ‫کست ورځ پوره شوه نو هغوئ ټول په يو ځائ ناوت خوو‪.‬‬ ‫‪ ۲‬ناڅاپه د آومان نه يو آواز راغلو لکه د زورور باد په شان او هغه ټول کور ډک کړو چرته چې هغوئ ناوت وو‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ هغوئ ته دد اور په شان تړلے ژبے ښکاره شول ادؤ دد هر يو په ور کښے وو‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۴‬ادؤ هغوئ ټول دد خرو خح القخدس نه ډک شول ادؤ په نورو ژبو ئے ُبرے کول شروع کړل لکه څنګه چه خرو خح القدس هغوئ ته وئيل‪.‬‬ ‫‪۵‬او په يروشلم کښې د آومان لندې د هر قوم نه يهوديان اووېدل‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې دا ُبره په بهر کښے شو نو ُلق راغونډ شول ادؤ حيران شول ځکه چه هر وړے دد هغوئ په ُپله ژبه ُبرے واوريدل‪.‬‬ ‫‪ ٧‬هغوئ ټول حيران او حيران شول ادؤ يو بل ته ئے ووئيل‪”،‬ګورئ‪ ،‬دا ټول ګيلليان نۀ دى؟‬ ‫‪ ۸‬ادؤ مونږ هر وړے په ُپله ژبه څۀ اورو چه په کوم ځائ کښے پيدا شوى يخو؟‬ ‫‪۹‬پارتيان‪ ،‬ماديان‪ ،‬ايلميان او په ميسوپوتاميا‪ ،‬يهوداه‪ ،‬کپاډوکيا‪ ،‬پونتوس او آويا کې اوويدونکي‪،‬‬ ‫‪100‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۱۰‬فروګيا‪ ،‬پمفيليا‪ ،‬په مصر کې او د ليبيا په برُو کې د کرينين په شاوُوا کې‪ ،‬او د روم اجنبيان‪ ،‬يهوديان او تبليغيان‪،‬‬ ‫‪۱۱‬د کريټيانو او عربانو‪ ،‬مونږ د هغوئ په ژبه د خُدائ پاک د عجيبو کارونو ُبرې اورو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغوئ ټول حيران شول ادؤ په شک کښې شول ادؤ يو بل ته يې ووئيل‪” ،‬د دې څۀ مطلب دے؟‬ ‫‪۱۳‬نو نورو ملنډې ووهلې‪” ،‬دا وړى د نوي شرابو نه ډک دى‪.‬‬ ‫‪ُ ۱٤‬و پطروس د يوولسو وړو وره پاڅيدلو ادؤ ُپل آواز ئے پورته کړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئيل‪”،‬ادئے دد يهوداه ُلقو ادؤ تاوو ټول چه په‬ ‫بيتخ ال خمقدس کښے اووئ‪ ،‬تاوو ته دا معلومه شٰ ادؤ زما ُبرو ته غوږ ونيسئ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ځکه چې دا نشه نه دي لکه څنګه چې تاوو فکر کوئ‪ ،‬دا د ورځې دريم واعت دی‪.‬‬ ‫‪ُ۱۶‬و دا هغه څه دي چې د يوايل پيغمبر ويلي وو‪.‬‬ ‫‪۱٧‬او په اُرت کښې به داوې راشٰ‪ ،‬چې خُدائ پاک فرمائٰ‪ ،‬چې زۀ به ُپل روح په ټولو جنسونو باندې نازل کړم‪ ،‬او وتاوو زامن او‬ ‫لوڼې به پېغمبران وائٰ‪ ،‬او وتاوو ځوانان به رويا ووينٰ‪ ،‬او وتاوو بوډاګان به ُوبونه ووينٰ‪. :‬‬ ‫‪۱۸‬زۀ به په ُپلو نوکرانو او په لوڼو باندې ُپل روح نازل کړم ‪.‬او دوی به نبوت وکړي‪:‬‬ ‫‪۱۹‬زۀ به په آومان کښې عجيبې معجزې او لندې په زمکه کښې نښې وښايم ‪.‬وينه‪ ،‬اور‪ ،‬او د لوګي بخارۍ‪:‬‬ ‫‪۲۰‬لمر به په تياره او وپوږمۍ به په وينو بدله شي‪ ،‬مخکې لدې چې د څښتن لويه او د پام وړ ورځ راشي‪:‬‬ ‫‪۲۱‬او داوې به راشی چې څوک چې د ما الک په نوم غږ کوى هغه به بچ شٰ‪.‬‬ ‫‪۲۲‬اے بنٰ ااورائيلو‪ ،‬دا ُبرې واورئ ‪.‬عيسی ناصری‪ ،‬يو وړی چې ُدای وتاوو په مينځ کې د معجزو او معجزو او نښو په واوطه‬ ‫منظور کړی و‪ ،‬کوم چې ُدای د هغه په واوطه وتاوو په مينځ کې تروره کړل‪ ،‬لکه څنګه چې تاوو هم پوهيږئ‪:‬‬ ‫‪۲۳‬هغه د خُدائ پاک د ثابتې مشورې او مخکښې پېژندنې په ذريعه تاوو نيولے دے‪ ،‬او د بدو لوونو په وويله يې په وورۍ کړے دے او‬ ‫وژلے دے‪:‬‬ ‫‪۲۴‬څوک چې خُدائ پاک د مرګ د تکليفونو نه ُلص کړے دے‪ ،‬ځکه چې دا ممکنه نۀ وه چې هغه دې ونيولے شٰ‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ځکه چې داؤد د هغۀ په حقله وائٰ‪ ،‬ما ما الک خُدائ تل د ُپل مخ په مخکښې ليدلے دے‪ ،‬ځکه چې هغه زما په ښٰ طرف دى‪ ،‬چې زۀ به‬ ‫نه غورځېږم‪.‬‬ ‫‪۲۶‬نو زما زړه ُوشحاله شو‪ ،‬او زما ژبه ُوشحاله شوه ‪.‬وربيره پردې زما غوښه به په اميد کې آرام وي‪:‬‬ ‫‪۲٧‬ځکه چې ته به زما روح په جهنم کې نه پرېږدې‪ ،‬او نه به ُپل مقدس ذات ته د فساد په وترګه وګوري‪.‬‬ ‫‪۲۸‬تا ما ته د ژوند لرې را وښودلې ‪.‬ته به ما په ُپل مخ د ُوښۍ ډک کړي‪.‬‬ ‫‪۲۹‬ادئے وروڼو او وروڼو‪ ،‬اجازه راکړئ چې تاوو ته د پلر داؤد په حقله ووايم چې هغه مړ او ښخ کړے شوے دے او د هغۀ قبر تر نن‬ ‫ورځې پورې زمونږ وره دى‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬نو ځکه يو نبي اؤ په دے پوهيدلو چه خُدائے دد هغۀ وره قسم ُوړلے دے چه دد‬ ‫‪۳۱‬هغۀ دد مسيح دد بيا ژوندے کيدو نه مخکښے دا ليدلے خوو چه دد هغۀ روح نه په جهنم کښے پريښودلے شٰ ادؤ نۀ دد هغۀ غوښه ُرابه شوه‪.‬‬ ‫عيسٰ خُدائے راژوندے کړے دے چه مونږ ټول دد دے شاهدان يو‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬دا‬ ‫ى‬ ‫خ‬ ‫خ‬ ‫‪۳۳‬نو ځکه چې د ُدائ پاک د ښٰ لس په وويله اوچت شوى او د پلر نه يې د روح القدس وعده ترلوه کړې ده‪ ،‬هغه دا ُبره بيان کړه‬ ‫چې اوس تاوو ګورئ او اورئ‪.‬‬ ‫‪۳۴‬ځکه چې داود آومان ته نه دی پورته شوی‪ُ ،‬و هغه په ُپله وويل ‪:‬څښتن زما څښتن ته وفرمايل‪ ،‬ته زما ښي لس ته کښېنه‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬تر څو چې زه وتا دښمنان وتا د پښو ځای نه کړم‪.‬‬ ‫خ‬ ‫عيسٰ جوړ کړے دے چا چې تاوو په وولئ کړے دے‪ ،‬ما الک‬ ‫هغه‬ ‫پاک‬ ‫دائ‬ ‫ُ‬ ‫چې‬ ‫شٰ‬ ‫‪۳۶‬نو د بنٰ ااورائيلو ټول ُاندان په يقين وره ُبر‬ ‫ى‬ ‫او مسيح دواړه‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫وولنو ته ئے ووئيل‪” ،‬ادئے وروڼو‪ ،‬مونږ څۀ‬ ‫ر‬ ‫نورو‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫پطروس‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫شول‬ ‫ګېر‬ ‫کښې‬ ‫زړونو‬ ‫په‬ ‫هغوئ‬ ‫د‬ ‫نو‬ ‫واورېدل‬ ‫دا‬ ‫هغوئ‬ ‫‪۳٧‬کله چې‬ ‫خ‬ ‫وکړو؟‬ ‫د‬ ‫عيسٰ مسيح په نوم بپتسمه واُلٰ دد دے دد پاره چه دد خګناهخونو معاف شٰ ادؤ‬ ‫د‬ ‫يو‬ ‫هر‬ ‫تاوو‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫وکړئ‬ ‫”توبه‬ ‫ووئيل‪،‬‬ ‫ته‬ ‫هغوئ‬ ‫پطروس‬ ‫‪۳۸‬بيا‬ ‫د‬ ‫ى‬ ‫خ‬ ‫تاوو ته به دد خرو خح القدس امناعت حاصل شٰ‪.‬‬ ‫‪۳۹‬ځکه چې دا وعده وتاوو‪ ،‬وتاوو د اولدونو او ټولو هغو کسانو وره ده چې لرې پراته دي‪ ،‬حتی څومره چې زمونږ څښتن ُدای رابللی‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪۴۰‬ادؤ په نورو ډيرو ُبرو ئے ګواهٰ ادؤ نصيحت وکړو ادؤ وئے وئيل چه دد دے بدکاره نسل نه ځان بچ کړه‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬بيا هغوئ چه په ُوشحالئ وره دد هغۀ کلم قبول کړو بپتسمه ئے ورکړه ادؤ په همغه ورځ دد هغوئ وره دد دريو زرو نه زيات کسان‬ ‫شامل شول‪.‬‬ ‫وولنو په تعليم ادؤ ملګرتيا ادؤ دد ډوډئ په ماتولو ادؤ په دخعاګانو کښے ثابت قدم خوو‪.‬‬ ‫ر‬ ‫د‬ ‫هغوئ‬ ‫‪۴۲‬ادؤ‬ ‫د خ‬ ‫‪۴۳‬او په هر نفس باندې وېره راغله‪ ،‬او د روولنو له ُوا ډېرې معجزې او معجزې وشوې‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬ادؤ هر هغه څوک چه ايمان راوړے خوو ګډ خوو ادؤ هر څۀ ګډ خوو‪.‬‬ ‫‪۴۵‬او ُپل مالونه او مالونه يې ُرڅ کړل او ټولو انسانانو ته يې لکه څنګه چې د هر چا اړتيا وه‪ ،‬تقسيم کړل‪.‬‬ ‫‪۴۶‬ادؤ هغوئ هره ورځ دد خُدائے په کور کښے په يو اتفاق وره ادؤ کور په کور ډوډئ ماتول ادؤ دد هغوئ غوښه به ئے په ُوشحالئ ادؤ دد زړۀ‬ ‫وره ُوړله‪.‬‬ ‫‪ ٤٧‬دد خُدائے ثنا کول ادؤ دد ټولو ُلقو وره مينه کول ‪.‬او څښتن هره ورځ کليسا ته اضافه کړه لکه څنګه چې بايد وژغورل شي‪.‬‬

‫‪101‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫دسیم څپرکی‬ ‫يحيٰ دد دخعا په وُت کښے يو ځائے خُدائے ته لړل ادؤ نهم واعت وو‪.‬‬ ‫‪۱‬ادؤ پطروس ادؤ‬ ‫ى‬ ‫ور‬ ‫ور ځ وان نه ورننوتخو هغوئ ئے هره ورځ دد‬ ‫‪۲‬ادؤ يو ځناور وړے چه دد ُپلے دد‬ ‫خُدائے دد کور په دروازه کښے ايښودل‪.‬‬ ‫يحيٰ وليدل چه دد خُدائے کور ته روان خوو نو دد ُيرات ئے وغوښتل‪.‬‬ ‫‪ ۳‬چا چه پطروس ادؤ‬ ‫ى‬ ‫‪۴‬ادؤ پطروس دد يوحنا وره په هغۀ کښے دد هغۀ وترګے پټے کړو ادؤ وئے وئيل چه ”مونږ ته وګوره‪.‬‬ ‫‪ ٥‬ادؤ هغۀ هغوئ ته غوږ ونۀ نيولو ادؤ دد هغوئ نه دد څۀ دد ترلوه کولو په تمه ئے‪.‬‬ ‫‪۶‬بيا پطروس ووئيل‪” ،‬زما وره زر او وپين زر نشته ‪.‬مګر لکه څنګه چې ما تاوو ته درکوم ‪:‬د عيسی مسيح ناصري په نوم پورته شه او‬ ‫ولړ شه‪.‬‬ ‫‪٧‬هغۀ ښي لس ونيولو او پورته يې کړو‪ ،‬ومدوتي يې د پښې او د پښې هډوکي مضبوط شول‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغه پاڅېد ادؤ روان شو ادؤ دد هغوئ وره دد خُدائے کور ته ورننوتو ادؤ په منډه ئے ادؤ کودتے شو ادؤ دد خُدائے ثنا ئے کوله‪.‬‬ ‫‪۹‬او ټولو ُلقو هغه وليدل چې روان وو او د خُدائ پاک ثنا يې کوله‪:‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ هغوئ پوه شول چه دا هغه څوک خوو چه دد خُدائے دد خُدائے په ښکلٰ دروازه کښے دد ُيرات دپاره ناوت خوو ادؤ هغوئ دد هغۀ وره په‬ ‫څۀ چه کښے شوى خوو حيران او حيران شول‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ادؤ لکه څنګه چه هغه پطروس چه روغ شوى خوو پطروس ادؤ يوحنا ئے نيولٰ خوو‪ ،‬نو ټول ُلق دد هغوئ ُوا ته په هغه برنډه کښے چه‬ ‫د وليمان په نامه ياديږي‪ ،‬ډير حيران شول‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې پطروس دا وليدل نو ُلقو ته يې جواب ورکړو‪” ،‬اے بنٰ ااورائيلو‪ ،‬تاوو ولې په دې حيران يئ؟ يا تاوو ولې موږ ته دومره په‬ ‫دقت وره ګورئ لکه څنګه چې موږ په ُپل قدرت يا تقدس وره دا وړی د تګ لپاره جوړ کړی دی؟‬ ‫‪13‬د ابراهيم‪ ،‬اوحاق او يعقوب ُدای‪ ،‬زموږ د پلرونو ُدای‪ ،‬د هغه زوی عيسی جلل ورکړ ‪.‬چې تاوو د پيلطوس په حضور کې هغه ته‬ ‫تسليم کړ‪ ،‬کله چې هغه پريکړه وکړه چې هغه پريږدي‪.‬‬ ‫‪ُ14‬و تاوو د پاک او عادل ذات څخه انکار وکړ او غوښتل چې تاوو ته يو قاتل درکړل شي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ دد ژوندون شهزاده چه خُدائے دد مړو نه ژوندے کړے دے وواژه ‪.‬موږ يې شاهدان يو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ دد هغۀ په نوم دد ايمان په وويله دد هغۀ نخوم دا وړے مضبوط کړے دے څوک چه تاوو ګورئ او پيژنئ ‪:‬هو‪ ،‬هغه ايمان چه دد هغۀ په‬ ‫وويله دے تاوو ټولو ته دا کامل صحت ورکړے دے‪.‬‬ ‫‪۱٧‬ادؤ اوس وروڼو‪ ،‬ما وئيل چه تاوو هم دد ناپوهئ په وجه دا وکړل‪ ،‬لکه وتاوو حکمرانانو هم‪.‬‬ ‫‪ُ۱۸‬و هغه څيزونه چې خُدائ پاک د ُپلو ټولو پېغمبرانو د ُولې نه مخکښې ښودلٰ وو چې مسيح به د مصيبت وره مخامخ شٰ‪ ،‬نو هغه‬ ‫پوره کړل‪.‬‬ ‫‪19‬نو توبه وباوئ‪ ،‬او بدل شئ‪ ،‬چې وتاوو ګناهونه پاک شي‪ ،‬کله چې د رب په حضور کې د تازګۍ وُتونه راشي؛‬ ‫عيسٰ مسيح واوتوى‪ ،‬کوم چه تاوو ته وړاندے شوى خوو‪:‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ هغه به‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲۱‬هغه به آومان ته تر هغه وُته پورې تر لوه کوى چې د ټولو څيزونو د بدلولو وُت وى‪ ،‬کوم چې خُدائ پاک د ُپلو ټولو وپېڅلو‬ ‫پېغمبرانو په ُوله د دخنيا د پېدا کېدو نه راپدېخوا بيان کړى دى‪.‬‬ ‫وروڼو نه زما په شان يو پېغمبر‬ ‫‪ ۲۲‬ځکه چې‬ ‫مووٰ په رښتيا ُپلو پلرونو ته وئيلٰ خوو‪” ،‬ما الک خُدائ وتاوو خُدائ پاک به وتاوو د خ‬ ‫ى‬ ‫راوباوي ‪.‬هغه به تاوو ته په ټولو شيانو واورئ چې هغه به تاوو ته ووايی‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ادؤ داوې به راشٰ‪ ،‬چې هر څوک چې د هغه پېغمبر ُبرې نۀ اورى نو د ُلقو نه به تباه شٰ‪.‬‬ ‫‪24‬هو‪ ،‬او د وموئيل څخه ټولو پيغمبرانو او هغه څوک چې پيروي کوي‪ ،‬څومره چې ُبرې شوي دي‪ ،‬هم د دې ورځو وړاندوينه کړې ده‪.‬‬ ‫‪۲۵‬تاوو د پېغمبرانو اولد يئ او د هغه لوظ چې خُدائ پاک ز خمونږ د پلر نيکۀ وره کړى خوو‪ ،‬اابراهيم ته ووئيل‪” ،‬او وتا په نسل به د‬ ‫زمکې ټول قومونه برکتٰ شٰ‪.‬‬ ‫عيسٰ راژوندى کړے دے‪ ،‬هغه يې رالېږلے دے چې تاوو ته برکت درکړى او وتاوو هر يو د ُپلو‬ ‫‪۲۶‬تاوو ته اول خُدائ پاک ُپل زوئ‬ ‫ى‬ ‫ګناهونو نه لرې کړى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪4‬‬ ‫‪۱‬کله چې هغوئ ُلقو ته ُبرې کولې‪ ،‬اامامان‪ ،‬د خُدائ پاک مشر او صدوقان په هغوئ باندې راغلل‪.‬‬ ‫عيسٰ په وويله به دد مړو نه دد ژوندے کيدو زيرے شو‪.‬‬ ‫‪ ۲‬په دې ُفه شو چه هغوئ ُلقو ته تعليم ورکړو ادؤ دد‬ ‫ى‬ ‫‪۳‬هغوئ په هغوئ باندې لوونه کېښودل او تر بلې ورځې پورې يې ونيول‪ ،‬ځکه چې اوس ماښام شوې وه‪.‬‬ ‫‪ُ ٤‬و دد هغوئ ډيرو چه کلم واوريدو ايمان راوړو ‪.‬او د وړو شمېر شاوُوا پنځه زره وو‪.‬‬ ‫‪۵‬ادؤ په وبا چه دد هغوئ خحکمران ادؤ مشرانو ادؤ دد شريعت عالمان راغلل‪.‬‬ ‫يحيٰ‪ ،‬وکندر ادؤ دد مشر اامام دد ُپلوانو نه زيات ُلق په بيتخ ال خمقدس کښے راغونډ شول‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ مشر اامام حنا‪ ،‬کائفا‪،‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ٧‬کله چه هغوئ په مينځ کښے ودريدل نو تپوس ئے وکړو چه”تا دا په کوم طاقت او په کوم نوم کړى دى؟‬ ‫‪ ۸‬بيا پطروس چه دد خرو خح القخدس نه ډک شو هغوئ ته ئے ووئيل چه”اے دد ُلقو ادؤ دد بنٰ ااورائيلو مشرانو!‬ ‫‪9‬که نن ورځ موږ د هغه نيک عمل په اړه وڅيړئ چې د بې کاره وړي وره يې کړي دي‪ ،‬په کوم وويله هغه روغ شوی دی‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح ناصرى په نوم چې تاوو په وولئ کړے دے‪ ،‬چا چې‬ ‫‪۱۰‬تاوو ټولو ته او د بنٰ ااورائيلو ټولو ُلقو ته دې پته ولګٰ چې د‬ ‫ى‬ ‫خُدائ پاک له مړو نه ژوندے کړے دے‪ ،‬د هغۀ په وويله هم دا وړے دلته وتاوو په نزد روغ وى‪.‬‬ ‫‪102‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۱۱‬دا هغه تيږه ده چې وتاوو د جوړونکو نه په هيڅ وجه ايښودل شوې وه‪ ،‬چې د کونج ور شو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو په بل هيڅ کښې هم نجات نشته‪ ،‬ځکه چې د آومان لندې د ُلقو په مينځ کښې هيڅ بل نوم نۀ دے ورکړے شوے چې د هغې په وويله‬ ‫مونږ بچ شو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې هغوئ د پطروس ادؤ يوحنا زړورتيا وليده ادؤ پوه شول چه هغوئ ناپوه ادؤ جاهل وړى دى نو حيران شول ‪.‬او هغوی ته معلومه‬ ‫شوه چې دوی د عيسی وره وو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ دد هغوئ وره ولړ وړے چه روغ شوى خوو نو هغوئ دد دے ُلف هيڅ نۀ شو ويلے‪.‬‬ ‫‪ُ۱۵‬و کله چې هغوئ خحکم ورکړو چې د شورا نه بهر لړ شٰ نو په ُپلو کښې يې ُبرې اترې وکړې‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او ويې ويل ‪:‬مونږ به د دې وړو وره څه وکړو؟ ځکه چې په حقيقت کې د دوی لخوا يوه د پام وړ معجزه تروره شوې ده ټولو ته‬ ‫څرګنده ده چې په بيت المقدس کې اوويږي ‪.‬او موږ نشو کولی دا رد کړو‪.‬‬ ‫‪ُ۱٧‬و دا چې دا نور د ُلکو په منځ کې نه ُپريږي‪ ،‬نو راځئ چې هغوی ته په وختۍ وره ګواښ وکړو چې له دې ورووته د دې په نوم له‬ ‫هيچا وره ُبرې نه کوي‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫عيسٰ په نوم هيڅ کلم مه کوئ اؤ تعليم مه ورکوئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬هغوئ هغوئ راوبلل اؤ خحکم ئے ورکړو چه دد‬ ‫ى‬ ‫‪ُ۱۹‬و پطروس ادؤ يوحنا هغوئ ته جواب ورکړو چه ”آيا دد خُدائے په نظر کښے دا صحيح ده چه دد خُدائے نه زيات وتاوو ُبرو ته غوږ‬ ‫ونيسئ‪ ،‬تاوو قضاوت وکړئ‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ځکه چې مونږ هغه ُبرې نۀ شو کولى چې ليدلي او اوريدلي دي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬نو کله چې هغوئ هغوئ ته نور هم ګواښ وکړ نو هغوئ يې پرېښودل او هيڅ يې ونه موندل چې د ُلقو په وجه هغوئ ته څنګه وزا‬ ‫ورکړے شٰ‪ ،‬ځکه چې ټولو ُلقو د خُدائ پاک ثناء وئيل چې څۀ وشول‪.‬‬ ‫‪۲۲‬ځکه چې هغه وړے د څلوېښتو کالو نه زيات وو‪ ،‬چې په هغۀ باندې د شفا کولو معجزه ښکاره شوه‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ادؤ پريښودلے شو ادؤ هغوئ ُپل جماعت ته لړل ادؤ هر څۀ ئے ُبر کړل چه مشرانو اامامانو ادؤ مشرانو ورته وئيلٰ خوو‪.‬‬ ‫‪۲۴‬کله چې هغوئ دا واورېدل نو خُدائ پاک ته يې په يو آواز اوچت کړو او وې وئيل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬تۀ خُدائ پاک يې چې آومان‪ ،‬زمکه‪ ،‬ومندر‬ ‫او هر څۀ چې په هغو کښې دي جوړ يې کړل‪.‬‬ ‫‪۲۵‬وتا د اُدمت کوونکٰ داؤد د ُولې نه چا وئيلٰ دى‪ ،‬چې قومان ولې په قهر شول او ُلقو د فضول ُيالونو ُيال وکړو؟‬ ‫‪۲۶‬د زمکې بادشاهان ودرېدل‪ ،‬او حاکمان د ما الک خُدائ او د هغۀ د مسيح ُلف راغونډ شول‪.‬‬ ‫عيسٰ په ُلف چې تا مسح کړے دے په حقيقت کښې هيروديس او پونټيوس پيلطوس د غېريهوديانو او‬ ‫‪۲٧‬ځکه چې وتا د مقدس بچٰ‬ ‫ى‬ ‫بنٰ ااورائيلو وره راغونډ شوى خوو‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ځکه چه هر څۀ چه وتا لس ادؤ وتاوو دد صلح دد کولو نه مخکښے فيصله کوى‪.‬‬ ‫‪۲۹‬او اوس‪ ،‬ما الکه خُدايه‪ ،‬د هغوئ ګواښونه وګوره‪ ،‬او ُپلو نوکرانو ته وس راکړه‪ ،‬چې هغوئ په پوره زړورتيا وره وتا کلم ووائٰ‪،‬‬ ‫‪30‬د شفا ورکولو لپاره ُپل لس اوږد کړئ؛ او دا نښې او معجزې ممکن وتاوو د وپيڅلي ماشوم عيسی په نوم تروره شي‪.‬‬ ‫‪۳۱‬کله چې هغوئ دخعا وکړه نو هغه ځائ ولړزېدلو چرته چې هغوئ وره راغونډ وو ‪.‬هغوی ټول د روح القدس څخه ډک شول او د ُدای‬ ‫کلم يې په زړورتيا وره وويل‪.‬‬ ‫‪۳۲‬او د هغوئ ګڼ شمير چې ايمان راوړے وو د يو زړۀ او يو روح وو ‪:‬د هغوئ نه هيڅ يو هم دا نۀ وائٰ چې هغه خ‬ ‫څيزونه چې د هغۀ وره‬ ‫وو د هغۀ ُپل وو ‪.‬مګر دوی ټول شيان مشترک درلودل‪.‬‬ ‫عيسٰ دد ژوندے کيدو ګواهٰ ورکړه ادؤ په هغوئ ټولو لوئ فضل خوو‪.‬‬ ‫وولنو ته دد ما الک‬ ‫‪۳۳‬ادؤ په لوئ طاقت ئے ر خ‬ ‫ى‬ ‫‪۳۴‬د هغوئ په مينځ کښې هيڅ يو هم نۀ خوو‪ ،‬ځکه چې څومره زمکې او کورونه يې ُرڅول ادؤ د ُرڅ شوو خ‬ ‫څيزونو قيمت يې راوړو‪.‬‬ ‫وولنو په پښو کښے کيښودے شو ادؤ هر وړے ته دد هغۀ دد حاجت وره وم تقسيم کړل شو‪.‬‬ ‫‪۳۵‬ادؤ دد ر خ‬ ‫د‬ ‫وولنو په نزد برناباس نوميدلے خوو‪ ،‬چه دد تسلي دد زوئ په تعبير کښے يو لوي ادؤ دد قبرص دد ملک اوويدونکٰ وو‪.‬‬ ‫ر‬ ‫چه‬ ‫يوويس‬ ‫‪۳۶‬ادؤ‬ ‫د‬ ‫خ‬ ‫‪ ۳٧‬زمکه ئے ُرڅه کړه ادؤ پيسے ئے راوړل ادؤ دد روولنو په پښو ئے کيښودل‪.‬‬ ‫څپرکی ‪5‬‬ ‫‪ُ۱‬و د حنانياس په نوم يو وړے د ُپلې ښځې صفيرا وره يو مال ُرڅ کړو‪.‬‬ ‫‪2‬او د قيمت شاته واتل‪ ،‬د هغه ميرمن هم دا مسله ده‪ ،‬او يو ټاکلی برُه يې راوړی او د روولنو پښو کې يې ايښودله‪.‬‬ ‫‪ُ۳‬و پطروس ووئيل‪” ،‬اے حنانيه‪ ،‬ولې وتا په زړۀ کښې شيطان د خرو خح القخدس د دروغو کولو او د زمکې د قيمت يوه برُه د ځان واتلو‬ ‫دپاره ډکه کړه؟‬ ‫‪۴‬کله چې دا پاتې شو‪ ،‬آيا دا وتا ُپل نه و؟ او د پلورلو نه ورووته‪ ،‬دا وتاوو په اُتيار کې نه و؟ تا ولې دا ُبره په ُپل زړه کې کړې ده؟‬ ‫تا ُلکو ته دروغ نه دی ويلی‪ ،‬مګر ُدای ته‪.‬‬ ‫‪۵‬حنانيه د دې ُبرې په اورېدلو وره راښکته شو او روح يې پرېښودو او په ټولو هغوئ چې دا ُبرې واورېدې وخت وېره راغله‪.‬‬ ‫‪۶‬نو ځوانان راپاڅېدل‪ ،‬هغه يې زُمي کړ او بهر يې يوړل او ښخ يې کړل‪.‬‬ ‫‪٧‬ادؤ دد دريوؤ واعتو نه پس دد هغۀ ښځه چه نه پوهيدل چه څۀ وشول‪ ،‬دننه راغله‪.‬‬ ‫‪ ۸‬پطروس ورته جواب ورکړو چه”ما ته ووايه چه زمکه تا په دومره قيمت ُرڅه کړه؟ او هغې وويل‪ ،‬هو‪ ،‬د ډيرو لپاره‪.‬‬ ‫‪ ۹‬بيا پطروس هغې ته ووئيل‪”،‬تاوو څنګه په ګډه د ما الک د خروح په آزمېښت کولو اتفاق کړى دى؟ ګوره‪ ،‬د هغوئ پښې چې وتا مېړه يې‬ ‫ښخ کړی دی په دروازه کې پراته دي او تا به بهر بوځي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬بيا هغه ومدوتي د هغه په پښو کې راښکته شوه او روح يې راواُيست‪ ،‬نو ځوانان دننه راغلل او هغه يې مړ وموندله او هغه يې‬ ‫راوويستله او د ُپل ميړه په واوطه يې ښخ کړه‪.‬‬ ‫‪103‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۱۱‬ادؤ په ټول جماعت ادؤ هغوئ چه دا ُبرے اوريدلے خوو نو ډيره ويره راغله‪.‬‬ ‫وولنو په وويله دد ُلقو په مينځ کښے ډيرے نښاني او عجائبات پيدا شول( ‪.‬او دوی ټول د وليمان په برنډه کې په يوه ُوله وو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ادؤ دد ر خ‬ ‫‪۱۳‬ادؤ دد نورو نه هيڅ يو هم دد هغوئ وره دد يوځائ کيدو جرئت نۀ خوو‪ُ ،‬و ُلقو هغوئ لوئٰ کړل‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او مومنان د ما الک خُدائ وره ډېر زيات شول‪ ،‬د وړو او ښځو دواړو ګڼ شمېر)‪.‬‬ ‫‪ُ۱۵‬و هغوئ ناروغان لرو کوڅو ته راوويستل او په بسترو او تختونو يې ښخ کړل‪ ،‬چې لږ تر لږه د پطروس ويوري د هغوئ په ځينو‬ ‫باندې ويوري وکړي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬د يروشلم د شاو ُوا ښارونو نه يو ګڼ شمېر ناروغان او په ناپاک روحونو اُته کسان راووتل‪ ،‬او هر يو روغ شول‪.‬‬ ‫‪۱٧‬نو مشر کاهن پاڅېدو او ټول هغه کسان چې د هغه وره وو (کوم چې د صدوقيانو فرقه ده )او په قهر شو‪.‬‬ ‫وونه کيښودل ادؤ په عام زندان کښے ئے واچول‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬ادؤ په روولنو ئے ل خ‬ ‫‪ُ۱۹‬و د شپې د ما الک خُدائ فرښتې د زندان دروازې پرانستلې‪ ،‬هغوئ يې راوغوښتل او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۲۰‬لړ شه‪ ،‬ودريږه او په کور کې ُلکو ته د دې ژوند ټولې ُبرې ووايه‪.‬‬ ‫‪۲۱‬کله چې هغوئ دا واورېدل‪ ،‬نو هغوئ وهار وُتے د کور کور ته ورننوتل او تعليم يې ورکړو ‪ُ.‬و مشر کاهن راغی او هغه کسان چې‬ ‫د هغه وره وو‪ ،‬شورا او د بنی اورائيلو ټول مشرانو جرګه يې راوغوښتله او زندان ته يې ولېږه چې هغوی راوړي‪.‬‬ ‫‪ُ۲۲‬و کله چې افسران راغلل او په زندان کې يې ونه موندل‪ ،‬نو بېرته راغلل او ورته يې وويل‪:‬‬ ‫‪۲۳‬هغوئ ووئيل چې‪ ،‬په رښتيا چې زندان مونږ په پوره حفاظت وره تړلٰ خوو‪ ،‬او د دروازې مخې ته واتونکي ولړ خوو‪ُ ،‬و کله چې مو‬ ‫ُلص کړو نو په دننه کښې مو هيڅ څوک ونه موند‪.‬‬ ‫‪۲۴‬کله چې مشر کاهن‪ ،‬د کور مشر او مشرانو کاهنانو دا ُبرې واورېدې‪ ،‬نو د هغوی په اړه شک وکړ چې دا به چيرته وده وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۲٥‬بيا يو کس راغے ادؤ ورته ئے ووئيل‪”،‬ګورئ‪ ،‬هغه وړے چه تاوو ئے په بند کښے اچولے خوو په کور کښے ولړ دى ادؤ ُلقو ته تعليم‬ ‫ورکوى‪.‬‬ ‫‪۲۶‬بيا کپتان د افسرانو وره لړ او بې له تشدده يې راوغوښتل‪ ،‬ځکه چې هغوئ د ُلقو نه ويره لرله چې نه به يې ونګسار کړل شي‪.‬‬ ‫‪۲٧‬کله چې هغوئ هغوئ راووتل‪ ،‬نو هغوئ د شورا په مخکښې کښېښودل‪ ،‬نو مشر اامام د هغوئ نه تپوس وکړو‪،‬‬ ‫‪۲۸‬او ويې ويل‪ ،‬آيا مونږ تاوو ته وخت خحکم نه وو ورکړی چې په دې نوم تعليم مه ورکوئ؟ او‪ ،‬ګورئ‪ ،‬تاوو بيت المقدس په ُپل عقيده‬ ‫ډک کړی‪ ،‬او اراده لرئ چې د دې وړي وينه موږ ته راوړو‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬بيا پطروس ادؤ نورو روولنو جواب ورکړو چه”مونږ ته پکار ده چه دد خُدائے اطاعت وکړو نه دد وړو‪.‬‬ ‫عيسٰ راژوندے کړو‪ ،‬چا چې تاوو ووژلو او په ونې کښے ځړولے شو‪.‬‬ ‫‪۳۰‬زمونږ د پلر نيکۀ خُدائ پاک‬ ‫ى‬ ‫‪۳۱‬هغه ُدای په ُپل ښي لس لوړ کړی دی چې يو شهزاده او نجات ورکوونکی شي‪ ،‬د دې لپاره چې اوراييل ته توبه وکړي او د ګناهونو‬ ‫بخښنه وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬او مونږ د هغه د دې شيانو شاهدان يو ‪.‬او همدا رنګه روح القدس هم دی‪ ،‬کوم چې ُدای دوی ته ورکړی دی چې د هغه اطاعت کوي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬کله چې هغوئ دا واورېدل نو زړۀ يې پرې شول ادؤ دد هغوئ د وژلو صلح ئے وکړه‪.‬‬ ‫‪۳۴‬بيا په مجلس کښې يو فريسي چې ګمليئيل نومېده‪ ،‬د شريعت يو عالم و چې په ټولو ُلقو کښې يې شهرت درلود او خحکم يې ورکړو چې‬ ‫روولنو ته لږ ځائ کښېږدئ‪.‬‬ ‫‪۳۵‬او هغوئ ته يې ووئيل‪” ،‬اې د بنٰ ااورائيلو وړو‪ ،‬پام کوئ چې تاوو د دې وړو وره څۀ کول غواړئ‪.‬‬ ‫‪۳۶‬ځکه چې د دې ورځو نه مخکښې تيوداس راپاڅېدلو او په ځان يې فخر وکړو چې يو څوک دے ‪.‬له هغه وره شاوُوا څلور ووه وړي‬ ‫يوځای شول ‪:‬څوک چې ووژل شو؛ او ټول‪ ،‬څومره چې د هغه اطاعت کاوه‪ُ ،‬وار شوي او تباه شول‪.‬‬ ‫‪۳٧‬د دې نه پس وړے د ګيليل يهوداه د ماليې په ورځو کښې راپاڅېدو او ډېر ُلق يې د هغۀ پسې راوغوښتل‪ ،‬هغه هم هلک شو ‪.‬او ټول‪،‬‬ ‫حتی څومره چې د هغه اطاعت کاوه‪ ،‬منتشر شول‪.‬‬ ‫‪۳۸‬او اوس زه تاوو ته وايم چې د دې وړيو څخه ډډه وکړئ او دوی يوازې پريږدئ‪ ،‬ځکه چې که دا مشوره يا دا کار د وړيو وي‪ ،‬نو دا به‬ ‫باطل شي‪.‬‬ ‫‪ُ۳۹‬و کۀ دا د خُدائ پاک طرفه وی نو تاوو نشئ کولی چې هغه له منځه يووئ ‪.‬داوې نه چې تاوو حتی د ُدای وره د جنګ کولو لپاره هم‬ ‫ومومئ‪.‬‬ ‫عيسٰ په نوم ُبرے مه کوئ اؤد‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫وولن راوبلل اؤ وهلو ئے ئے ئے خحکم ورکړو چه دد‬ ‫‪ ٤۰‬هغوئ دد هغۀ وره ومنله اؤ کله چه هغوئ ر خ‬ ‫ى‬ ‫پريږدئ‪.‬‬ ‫‪۴۱‬ادؤ هغوئ دد شورا دد حضور نه لړل ادؤ په ُوشحالئ وره چه هغوئ دد هغۀ دد نخوم دد شرمولو لئق وګڼل شول‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح دد تعليم ورکولو ادؤ وعظ کول بند نۀ کړل‪.‬‬ ‫‪ ٤۲‬ادؤ هره ورځ به دد خُدائے په کور ادؤ په هر کور کښے دد‬ ‫ى‬ ‫شپږم څپرکی‬ ‫‪۱‬ادؤ په هغه ورځو کښے چه دد خمريدانو شمير ډير شو نو دد يونانيانو دد عبرانيانو په ُلف لنجه راپيدا شوه ځکه چه دد هغوئ کونډے په‬ ‫ورځني اُدمت کښے غفلت کيده‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫خ‬ ‫‪ ۲‬بيا دولسو خمريدانو ګڼه ګوڼه راوغوښتله اؤ ورته ئے ووئيل چه”دا وجه نۀ ده چه خمونږ دد ُدائے کلم پريږدخو اؤ دد ميزونو ُدمت وکړو‪.‬‬ ‫‪۳‬نو وروڼو‪ ،‬په ُپل منځ کې اووه رښتيني رښتيني کسان وګورئ‪ ،‬چې د روح القدس او حکمت څخه ډک دي‪ ،‬کوم چې موږ کولی شو د دې‬ ‫ووداګرۍ لپاره وټاکو‪.‬‬ ‫ورکوو‪.‬‬ ‫‪ُ ٤‬و خمونږ به ُپل ځان تل دخعا ادؤ دد کلم اُدمت ته‬ ‫خ‬

‫‪104‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۵‬او دا ُبره ټول ُلق ُوښ شول‪ ،‬او هغوئ وټيفن‪ ،‬د ايمان او د روح القدس نه ډک وړے‪ ،‬فيليپوس‪ ،‬پروکورس‪ ،‬نيکانور‪ ،‬تيمون‪،‬‬ ‫پارميناس او نيکولس د انطاکيه يو مذهب منونکی غوره کړ‪.‬‬ ‫وونه کيښودل‪.‬‬ ‫ل‬ ‫ئے‬ ‫هغوئ‬ ‫په‬ ‫نو‬ ‫وکړه‬ ‫خعا‬ ‫‪ ٦‬هغوئ دد روولنو په وړاندے کيښودو‪ ،‬ادؤ کله چه هغوئ د‬ ‫خ‬ ‫‪٧‬او د خُدائ پاک کلم زيات شو ‪.‬او په يروشلم کې د پيروانو شمير ُورا ډير شو ‪.‬او د کاهنانو يوه لويه ډله د ايمان تابع وه‪.‬‬ ‫‪ ۸‬ادؤ اوټيفن د ايمان ادؤ قخدرت نه ډک دد ُلقو په مينځ کښے لوئے عجيبے ادؤ معجزے وکړلے‪.‬‬ ‫‪ ۹‬بيا دد کنيسه ځني ُلق راپيدا شول چه دد ليبرطينيانو‪ ،‬کرينيانو‪ ،‬اوکندريانو ادؤ دد هغوئ دد کليسيا ادؤ دد آويا دد کنيسه په نامه ياديږى ادؤ دد‬ ‫اوټيفن وره ئے شخړه وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ هغوئ دد احکمت ادؤ دد خروح په وويله دد هغۀ په وويله خمقابله نۀ شول‪.‬‬ ‫ووٰ ادؤ دد خُدائے اُلف خکفر کلم اوريدلے دے‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬بيا هغوئ وړے تابع کړل ادؤ هغوئ ووئيل چه”مونږ دد خم ى‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪۱۲‬هغوئ ُلق ادؤ مشران ادؤ دد شرعے عالمان راوبلل ادؤ په هغۀ ئے راغلے اؤ هغه ئے ونيولو اؤ دد هغۀ مجلس ته ئے راوړو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او دروغژن شاهدان يې جوړ کړل چې وائٰ‪ ،‬دا وړے د دې مقدس ځائې او شريعت ُلف د خکفر ُبرې نه پرېږدى‪.‬‬ ‫ووٰ مونږ ته راکړى‬ ‫‪ ۱٤‬ځکه چه خمونږ دا ُبره اوريدلٰ ده چه دد‬ ‫عيسٰ ناصرى دا ځائ به تباه کړى ادؤ هغه رواج به بدل کړى کوم چه خم ى‬ ‫ى‬ ‫خوو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ هر څوک چه په مجلس کښے ناوت خوو ادؤ په ټينګه ئے هغۀ ته کتل‪ ،‬دد هغۀ مخ دد فرښتے په شان وليدو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪7‬‬ ‫‪۱‬بيا مشر کاهن ووئيل‪” ،‬آيا دا څۀ هم داوې دي؟‬ ‫وروڼو ادؤ پلرونو !د جلل ُدای زموږ پلر ابراهيم ته ښکاره شو‪ ،‬کله چې هغه په ميسوپوتاميا کې و‪ ،‬مخکې‬ ‫‪۲‬هغۀ ووئيل‪” ،‬ادئے وړو ادؤ خ‬ ‫له دې چې هغه په چاران کې اووېده‪،‬‬ ‫‪۳‬هغۀ ته يې ووئيل‪” ،‬د ُپل وطن او ُپلوانو نه بهر لړ شه او هغه وطن ته راځه چې زه به يې درته وښيم‪.‬‬ ‫‪۴‬بيا هغه د کسديانو د خملک نه راووت اؤ چرران کښې اووېدو او د هغه ځائ نه يې چې پلر مړ شو نو هغه دې خملک ته بوتلو چرته چې‬ ‫تاوو اوس اووېږئ‪.‬‬ ‫‪۵‬هغۀ هغۀ ته په ميراث کښې هيڅ نۀ دے ورکړو‪ ،‬نه دومره نه چې پۀ پښه کښېږدى‪ُ ،‬و هغۀ وعده وکړه چې دا به هغه ته او د هغۀ نه پس‬ ‫د هغۀ نسل ته‪ ،‬په داوې حال کښې چې د هغۀ اولد نۀ خوو‪ ،‬ورکړو‪. .‬‬ ‫‪۶‬او خُدائ پاک په دې احکمت ووئيل‪ ،‬چې د هغۀ نسل به په يو عجيبه خملک کښې اووېږى ‪.‬او دا چې دوی دې غلمۍ ته راولي او څلور ووه‬ ‫کاله به د دوی بد چلند وکړي‪.‬‬ ‫‪٧‬ادؤ دد هغه قوم چه هغوئ به غلمٰ کوى زد ۀ به اانصاف وکړم‪ ،‬خُدائے وفرمايل ‪:‬ادؤ دد دے نه پس به هغوئ راځٰ ادؤ په دغه ځائ به زما‬ ‫اُدمت کوى‪.‬‬ ‫ونت کولو لوظ ورکړ‪ ،‬نو اابراهيم ااوحاق پېدا کړو اؤ په اتمه ورځ يې ونت کړو ‪.‬او اوحاق يعقوب پيدا کړ ‪.‬او د يعقوب‬ ‫‪۸‬هغۀ هغۀ ته د خ‬ ‫څخه دولس مشران پيدا شول‪.‬‬ ‫‪۹‬ادؤ دد خُدائے دد خُدائے دد حسد په وجه يخووف په امصر ُرڅ کړو‪ُ ،‬و خُدائے دد هغۀ مل خوو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغۀ د هغۀ د ټولو تکليفونو نه ُلص کړو او د امصر د بادشاه فرعون په نظر کښې يې هغه ته فضل او حکمت ورکړ ‪.‬او هغه يې د‬ ‫مصر او د هغه د ټول کور والي وټاکه‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نو د مصر او کنعان په ټول ملک کښې قلت راغے او لوئ مصيبت راغے‪ ،‬او زمونږ پلرونو هيڅ رزق پيدا نه کړو‪.‬‬ ‫‪ُ۱۲‬و کله چې حضرت يعقوب واورېدل چې په مصر کې غله شته‪ ،‬نو هغه لومړی زموږ پلرونه ولېږل‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬او په دويم ځل يووف ُپلو وروڼو ته وپېژندل شو ‪.‬او د يووف ُپلوان فرعون ته ور وپېژندل شول‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو يخووف ورولېږلو او ُپل پلر يعقخوب او د هغۀ ټول ُپلوان يې راوبلل‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو حضرت يعقوب مصر ته لړ او هغه او زمونږ پلرونه يې مړه کړل‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ اوکم ته يوړلے شول ادؤ په هغه قبر کښے ښخ کړل شول خکوم چه اابراهيم د اوکم دد پلر اامور دد زامنو نه په پيسو اُستٰ خوو‪.‬‬ ‫‪ُ۱٧‬و کله چې د هغه وعدې وُت رانژدې شو چې خُدائ پاک د اابراهيم وره قسم ُوړلے وو‪ ،‬نو په امصر کښې ُلق ډېر شول‪.‬‬ ‫‪۱۸‬تر دې چې يو بل بادشاه راڅرګند شو چې يووف نه پېژانده‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغوی زمونږ د ُپلوانو وره هم بد چلند وکړ او زمونږ د پلرونو وره يې بد چلند وکړ‪ ،‬ترڅو هغوی ُپل کوچني ماشومان وشړي‪،‬‬ ‫ترڅو چې دوی ژوندي پاتې نشي‪.‬‬ ‫مووٰ پېدا شوى خوو‪ ،‬ډېر ښايسته خوو‪ ،‬او د ُپل پلر په کور کښې درې مياشتې لوى شو‪:‬‬ ‫‪۲۰‬په کوم وُت کښې چې‬ ‫ى‬ ‫‪۲۱‬کله چې هغه وشړل شو‪ ،‬د فرعون لور هغه پورته کړ او د ُپل زوی په توګه يې پالنه وکړه‪.‬‬ ‫ووٰ د امصريانو په ټولو احکمت کښې پوه شو‪ ،‬او په ُبرو او عمل کښې تکړه وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬خم ى‬ ‫‪۲۳‬کله چې هغه د څلوېښتو کالو په عمر شو نو د هغۀ په زړۀ کښې دا راغله چې د بنٰ ااورائيلو د ُپلو وروڼو وره ملقات وکړي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬ادؤ دد هغوئ نه يو يو ظلم وليدلو نو دد هغۀ دفاع يې وکړه ادؤ دد مظلوم غچ واُستلو ادؤ امصرى ئے ووهلو‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ځکه چې هغه فکر کاوه چې د هغه وروڼه به په دې پوه شوي وي چې ُدای به څنګه د هغه په لس هغوی وژغوري‪ ،‬مګر دوی پوه نه‬ ‫شول‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫کوو اؤ بيا به ئے يو ځائے کښے وى اؤ ورته ئے‬ ‫‪ ۲٦‬په بله ورځ هغۀ هغوئ ته ُپل ځان ښکاره کړو لکه څنګه چه هغوئ کوشش خ‬ ‫ووئيل‪”،‬صاحبانو‪ ،‬تاوو وروڼه يئ ‪.‬تاوو ولې په يو بل باندې ظلم کوئ؟‬

‫‪105‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪ُ ۲٧‬و هغه چا چه دد هغۀ ګاونډى ظلم کړے وو هغه ئے ئے غورځولٰ خوو ادؤ ورته ئے ووئيل چه ته چا په خمونږ خحکمران ادؤ قاضي جوړ‬ ‫کړے؟‬ ‫‪۲۸‬آيا ته به ما ووژنې لکه څنګه چې دې پرون د مصريانو مړ کړ؟‬ ‫مووٰ وتښتېد او د مدين په خملک کښې پردي وړى شو‪ ،‬چرته چې د هغۀ دوه زامن پيدا شول‪.‬‬ ‫‪۲۹‬نو په دې ُبره‬ ‫ى‬ ‫‪۳۰‬کله چې څلوېښت کاله تېر شول‪ ،‬د وينا د غره په دښته کې هغه ته د څښتن يوه فرښته په يوه بوټي کې د اور په اور کې ښکاره شوه‪.‬‬ ‫مووٰ دا وليدل نو حيران شو‪ ،‬کله چې هغه د ليدلو دپاره ورنژدې شو نو د ما الک خُدائ آواز ورته راغلو‪،‬‬ ‫‪۳۱‬کله چې‬ ‫ى‬ ‫‪۳۲‬هغوئ ووئيل چې زۀ وتا د پلر نيکۀ خُدائ پاک يم‪ ،‬د اابراهيم خُدائ پاک‪ ،‬د ااوحاق خُدائ پاک او د يعقوب خُدائ پاک يم ‪.‬بيا حضرت‬ ‫موس ی ودرېد او د ليدلو جرأت يې ونه کړ‪.‬‬ ‫‪۳۳‬بيا ما الک خُدائ هغۀ ته ووئيل‪” ،‬د ُپلو پښو نه بوټان لرې کړه‪ ،‬ځکه چې په کوم ځائ کښې چې تۀ ولړ يې هغه مقدوه زمکه ده‪.‬‬ ‫‪۳۴‬ما په مصر کښې د ُپلو ُلقو تکليف ليدلے دے او د هغوئ ژړا مې اورېدلې ده او د هغوئ د ُلصون دپاره راښکته شوى يم ‪.‬اوس‬ ‫راشه زه به تا مصر ته ولېږم‪.‬‬ ‫مووٰ چې هغوئ اانکار وکړ او وې وئيل‪ ،‬چې ته چا خحکمران او قاضي جوړ کړے يې؟ همدغسې ُدای د فرښتې په لس چې هغه ته‬ ‫‪۳۵‬دا‬ ‫ى‬ ‫په بوټي کې راڅرګند شو يو حاکم او نجات ورکوونکی واوتاوه‪.‬‬ ‫‪۳۶‬هغۀ هغوئ بهر راوغوښتل او څلوېښت کاله يې د امصر په خملک‪ ،‬وره بحيره او په بيابان کښې عجيبې او معجزې ښکاره کړې‪.‬‬ ‫وروڼو نه زما په شان يو پېغمبر‬ ‫‪ ۳٧‬دا هغه‬ ‫مووٰ دے چې بنٰ ااورائيلو ته يې ووئيل‪” ،‬ما الک خُدائ وتاوو خُدائ پاک به وتاوو د خ‬ ‫ى‬ ‫راوباوي ‪.‬تاوو به هغه واورئ‪.‬‬ ‫‪۳۸‬دا هغه څوک دی چې په دښته کې په کليسا کې د هغه فرښتې وره وو چې د وينا په غره کې يې د هغه وره ُبرې وکړې او زموږ د‬ ‫پلرونو وره يې ُبرې وکړې ‪:‬چا چې موږ ته د ژوندانه کلمونه راکړل‪:‬‬ ‫‪۳۹‬زمونږ پلرونو د چا ُبره نه منله ُو د هغوئ په زړونو کښے امصر ته واپس شول‪.‬‬ ‫مووٰ چې مونږ د امصر د‬ ‫دا‬ ‫چې‬ ‫ځکه‬ ‫شٰ‪،‬‬ ‫لړ‬ ‫مخکښې‬ ‫‪۴۰‬او هارون ته يې ووئيل‪” ،‬مونږ ته داوې معبودان جوړ کړه چې زمونږ نه‬ ‫ى‬ ‫خملک نه راوويستلو‪ ،‬مونږ نه پوهيږو چې د هغۀ نه څۀ کېږي‪.‬‬ ‫وونو په کار کښے ُوشحاله شول‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬هغوئ په هغو ورځو کښے يو ُووکٰ جوړ کړو ادؤ بخت ته ئے قربانٰ ورکړو ادؤ دد ُپلو ل خ‬ ‫‪ ٤۲‬بيا خُدائ پاک مخ واړوو ادؤ هغوئ ئے دد آومان دد لښکر دد عبادت کولو طرفدار کړل ‪.‬لکه څنګه چې د پيغمبرانو په کتاب کې ليکل شوي‬ ‫دي‪" ،‬ای د اوراييلو کورنۍ‪ ،‬تاوو ما ته د څلويښتو کلونو په دښته کې د وژل شوي څارويو او قربانيانو وړانديز کړی دی؟‬ ‫‪ ۴۳‬هو‪ ،‬تاوو د مولوچ ُېمه او د ُپل معبود رمفان وتوري پورته کړل‪ ،‬هغه مجسمې چې تاوو يې د عبادت لپاره جوړې کړې وې‪ ،‬او زه‬ ‫به تاوو د بابل هاُوا ته بوځم‪.‬‬ ‫‪۴۴‬زموږ پلرونو په دښته کې د شاهدۍ ُېمه درلوده‪ ،‬لکه څنګه چې هغه د مووی وره ُبرې کړې وې چې هغه بايد د هغه شکل وره وم‬ ‫جوړ کړي چې هغه ليدلی و‪.‬‬ ‫عيسٰ‬ ‫غېريهوديانو په قبضه کښې راووتل‪ ،‬چې خُدائ پاک زمونږ د پلر نيکۀ‬ ‫د‬ ‫وره‬ ‫د‬ ‫راغلل‬ ‫ورپسې‬ ‫چې‬ ‫نيکۀ‬ ‫‪ ٤٥‬هغه هم زمونږ د پلر‬ ‫ا‬ ‫ى‬ ‫په مخکښې د داؤد تر دورې پورې شړل‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬چا چه دد خُدائے په نزد مهربانه خوو ادؤ دد يعقخوب دد خُدائے دد پاره ئے دد ُيمه پيدا کول غوښتل‪.‬‬ ‫‪ُ۴٧‬و وليمان ورته يو کور جوړ کړ‪.‬‬ ‫‪ُ ٤۸‬و لوئ لوئ په هغو مندرونو کښې نۀ اووېږى چې په لس جوړ شوى دى ‪.‬لکه څنګه چې پيغمبر وايی‬ ‫‪۴۹‬آومان زما تخت دی او زمکه زما د پښو چوکۍ ده‪ ،‬تاوو به ما ته کوم کور جوړوئ؟ څښتن فرمايي ‪:‬يا زما د آرام ځای څه دی؟‬ ‫‪۵۰‬آيا دا ټول شيان زما لس نه دي جوړ کړي؟‬ ‫‪ ۵۱‬تاوو په زړونو او غوږونو کې وتړي شوي او بې ونت شوي ياوت‪ ،‬تاوو تل د روح القدس په وړاندې مقاومت کوئ‪ ،‬لکه څنګه چې‬ ‫وتاوو پلرونو کړی و‪ ،‬تاوو هم همداوې کوئ‪.‬‬ ‫‪ ۵۲‬وتاوو پلرونو کوم پيغمبران نه دي ځورولي؟ او هغوئ يې وژلي دي کوم چې د عادل د راتلو نه مخکښې ښودلے وو ‪.‬چې تاوو اوس‬ ‫ُيانت کوونکي او قاتلن ياوت‪:‬‬ ‫‪ ٥۳‬چا چه دد فرښتو په وويله شريعت ترلوه کړے دے ادؤ نۀ ئے واتلے‪.‬‬ ‫‪۵۴‬کله چې هغوئ دا ُبرې واوريدې نو زړونه يې پرې شول ادؤ دد هغۀ غاښونه يې اچټ کړل‪.‬‬ ‫عيسٰ دد خُدائے ښٰ طرف ولړ خوو‪.‬‬ ‫‪ُ ٥٥‬و هغۀ دد خرو خح القخدس نه ډک خوو ادؤ په زمکه ئے آومان ته وکتل ادؤ دد خُدائے جلل ئے وليدو ادؤ‬ ‫ى‬ ‫‪ ٥٦‬ادؤ وئے وئيل چه ګورم چه ادومان ُلص دے ادؤ اابن آدم دد خُدائے ښٰ طرف ولړ دے‪.‬‬ ‫‪۵٧‬بيا هغوی په لوړ اواز چيغې وکړې‪ ،‬غوږونه يې بند کړل او په يوه ُوله يې په هغه منډه کړه‪،‬‬ ‫‪۵۸‬او هغه يې له ښاره وشړلو او ونګسار يې کړو او شاهدانو ُپلې جامې د واؤل په نوم د يو ځوان په پښو کې کېښودې‪.‬‬ ‫عيسٰ‪ ،‬زما روح قبول کړه‪.‬‬ ‫‪۵۹‬هغوئ وټيفن ونګسار کړو او خُدائ پاک ته يې ووئيل‪” ،‬ما الکه‬ ‫ى‬ ‫‪ ۶۰‬هغه زنګون وواهه او په لوړ آواز يې چيغې وکړې‪” ،‬مالکه‪ ،‬دا ګناه د هغوی په غاړه مه اچوه ‪.‬او کله چې هغه دا وويل‪ ،‬هغه ويده شو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪8‬‬ ‫‪۱‬ادؤ واؤل دد هغۀ دد مرګ وره موافقه وکړه ‪.‬او په هغه وُت کې په بيت المقدس کې د کليسا په وړاندې لوی ظلم و ‪.‬او هغوئ ټول د يهوداه‬ ‫او وامريه په ټولو ويمو کښې ُوارۀ شول‪ ،‬د روولنو نه علوه‪.‬‬ ‫‪۲‬ادؤ دد ايماندارو وړو ادؤ دد هغۀ ښخولو ته ااوتدفخنس بوتلو ادؤ په هغۀ ئے ډير ماتم وکړو‪.‬‬ ‫‪۳‬څنګه چې واؤل وو‪ ،‬هغه به په کليسا تباه کړه‪ ،‬هر کور ته به ننوځي او نارينه او ښځې به يې زندان ته واچول‪.‬‬ ‫‪106‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪ ٤‬نو هغوئ چه په بهر کښے ُوارۀ شوى خوو هغوئ هر چرته چه دد کلم وعظ کولو‪.‬‬ ‫‪۵‬بيا فيليپوس د وامريه ښار ته لړو او هغوئ ته يې د مسيح وعظ وکړ‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ ُلقو په يو اتفاق وره هغو ُبرو ته غوږ ونۀ نيولو کوم چه فيليپوس وئيلٰ خوو ادؤ هغه معجزے چه هغۀ کړى خوو اوريدلو ادؤ ليدلو‪.‬‬ ‫‪٧‬ځکه چې ناپاک روحونه په لوړ اواز ژړل‪ ،‬د هغوئ نه د ډيرو کسانو نه راووتل چې په هغوئ کښې موجود وو‪ ،‬او زياتره په فالج اُته وو‬ ‫او ګونګوى روغ شول‪.‬‬ ‫‪ ۸‬په هغه ښار کښے ډيره ُوشحالٰ راغله‪.‬‬ ‫‪ُ۹‬و د شمعون په نوم يو وړے وو‪ ،‬چا چې پخوا په همغه ښار کښې د وامريه په ُلقو باندې جادو کولو او د وامريه په ُلقو باندې به يې‬ ‫جادو کولو او دا به يې ښکاره کوله چې هغه يو لوئ دے‪.‬‬ ‫‪۱۰‬دد ټولو نه وړوکي نه تر غټو ټولو هغوئ ته غوږ نيولو ادؤ ويل چه دا وړے دد خُدائے لوئ طاقت دے‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ادؤ هغوئ دد هغۀ په ُيال کښے خوو ځکه چه هغۀ دد ډير وُت نه په جادو کښے دد هغوئ جاهل کړى خوو‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح د نوم په باره کښے بيانوى نو هغوئ‬ ‫‪ُ۱۲‬و کله چې هغوئ په فيليپوس باندې ايمان راوړو چې د خُدائ پاک د بادشاهۍ او د‬ ‫ى‬ ‫بپتسمه ورکړه‪ ،‬نر او ښځې دواړه‪.‬‬ ‫‪۱۳‬بيا شمعون په ُپله هم ايمان راوړو او کله چې هغه بپتسمه ورکړه نو هغه د فيليپوس وره روان شو او حيران شو چې هغه معجزې او‬ ‫معجزې وليدې چې کومې شوې وې‪.‬‬ ‫وولنو دا واورېدل چې وامريه د خُدائ پاک کلم قبول کړے دے‪ ،‬نو هغوئ ته يې پطروس او يوحنا ولېږل‪:‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې په يروشلم کښې ر خ‬ ‫‪۱۵‬کله چې هغوئ راښکته شول نو د هغوئ دپاره يې دعا وکړه چې روح القدس ترلوه کړي‪:‬‬ ‫عيسٰ په نوم بپتسمه اُيستې وه)‪.‬‬ ‫‪( ۱٦‬ځکه چې تر اووه پورې هغه په هيڅ يو باندې نۀ دى نازل شوى‪ ،‬يواځې هغوئ د ما الک‬ ‫ى‬ ‫وونه کيښودل ادؤ هغوئ خرو خح القخدس ترلوه کړو‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬بيا هغوئ په هغوئ ُپل ل خ‬ ‫‪۱۸‬او کله چې شمعون وليدل چې د روولنو د لوونو په ايښودلو وره روح القدس ورکړل شو‪ ،‬نو هغه هغوی ته پيسې وړاندې کړې‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغوئ ووئيل چې ما ته هم دا طاقت راکړئ چې په چا باندې چې زۀ لوونه کېږدم هغه ته روح القدس حاصله شٰ‪.‬‬ ‫‪ُ۲۰‬و پطروس ورته ووئيل‪” ،‬وتا پيسې وتا وره هلکېږى‪ ،‬ځکه چې تا دا فکر وکړ چې د خُدائ پاک ډالۍ په پيسو اُستلے شٰ‪.‬‬ ‫‪۲۱‬تاوو په دې کار کښې هيڅ برُه نۀ اُلئ‪ ،‬ځکه چې وتاوو زړۀ د خُدائ پاک په نظر کښې صحيح نۀ دے‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬نو دد دے بدى نه توبه وکړه ادؤ دد خُدائے نه دعا وکړه چه د‬ ‫‪۲۳‬ځکه چې ما ته پته ده چې ته د ُندا او د ګناه په بند کې يئ‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬شمعخون جواب ورکړو ادؤ وئے وئيل‪”،‬زما دپاره ما الک خُدائ ته دخعا وکړه چه دا څۀ چه تاوو وئيلٰ دى يو هم په ما نۀ راځٰ‪.‬‬ ‫‪۲۵‬او کله چې هغوئ د ما الک خُدائ د کلم ګواهٰ او وعظ ورکړو نو بيا يروشلم ته واپس شول او د وامريانو په ډېرو کليو کښې يې د‬ ‫خُدائ پاک زيرے ورکړو‪.‬‬ ‫‪۲۶‬بيا د ما الک خُدائ فرښتې فيليپوس ته ووئيل‪” ،‬پاڅېږه او د جنوب طرف ته هغه لرې ته لړ شه چې د يروشلم نه غزې ته ځي‪ ،‬چې‬ ‫صحرا ده‪.‬‬ ‫خ‬ ‫خ‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪۲٧‬هغه پاڅېد اؤ لړو اؤ ګورئ چه د اتوپيا يو وړے وو چه د اتوپيا د ملکې کنډاس په لس يو لوئ ااُتيار لرونکی کس وو چه دد ُپلی‬ ‫ټولی ُزانی ذامه وار خوو ادؤ بيتخ ال خمقدس ته دد عبادت دد پاره راغلی وو‪.‬‬ ‫عيسٰ پېغمبر کلم ولووتلو‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬واپس راروان وو ادؤ په ُپل ګاډے کښے ناوت خوو ادؤ دد‬ ‫ى‬ ‫‪۲۹‬بيا خرو خح القخدس فيليپوس ته ووئيل‪” ،‬نژدې لړ شه ادؤ دد دې ګاډۍ وره يوځاى شه‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬فيليپوس هغه ځائے ته منډه کړه ادؤ دد هغۀ دد عياشٰ پېغمبر کلم ئے اوريدلے دے ادؤ ورته ئے ووئيل‪”،‬تاوو پوهيږئ چه څۀ لولي؟‬ ‫‪۳۱‬هغۀ ووئيل‪” ،‬زۀ څۀ کولٰ شم‪ ،‬بې له دې چې يو وړے زما لرښودنه وکړى؟ او هغه د فيليپ څخه وغوښتل چې هغه راشي او د هغه‬ ‫وره کښيني‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬د هغه د صحيفې ځای دا وو چې هغه د پسه په څير حللولو ته رهبري شو ‪.‬او لکه د وری په څير د هغه د قيدوونکي په وړاندې‬ ‫ګونګۍ‪ ،‬نو هغه ُپله ُوله نه ُلصه کړه‪:‬‬ ‫‪33‬د هغه په ذلت کې د هغه قضاوت واُيستل شو ‪:‬او څوک به د هغه نسل اعلن کړي؟ ځکه چې د هغه ژوند د ځمکې څخه اُيستل شوی‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪ُ ۳۴‬وڅېر فيليپوس ته جواب ورکړو‪” ،‬وتا دعا کوم چې دا پېغمبر د چا په حقله ُبرې کوې؟ د ُپل ځان‪ ،‬يا د بل چا؟‬ ‫عيسٰ ته زيرے ورکړو‪.‬‬ ‫‪ ۳٥‬بيا فيليپوس ُپله ُوله ُلصه کړه ادؤ په همغه صحيفه ئے شروع کړه ادؤ هغۀ ته ئے‬ ‫ى‬ ‫‪۳۶‬کله چې هغوئ په لره روان وو‪ ،‬هغوئ يو څۀ اوبو ته وروېدل‪ ،‬نو خُدائې ووئيل‪” ،‬وګورئ‪ ،‬دلته اوبه دي ‪.‬څه شی زما د بپتسما کولو‬ ‫مخه نيسي؟‬ ‫‪ ۳٧‬فيليپوس ووئيل‪”،‬که تۀ په ُپل ټول زړۀ ايمان لرى نو کولے شٰ ‪.‬هغه ځواب ورکړ او ويې ويل ‪:‬زه باور لرم چې عيسی مسيح د ُدای‬ ‫زوی دی‪.‬‬ ‫‪۳۸‬هغۀ ګاډۍ ته خحکم ورکړو چې ودريږي‪ ،‬او هغوئ دواړه اوبو ته ښکته شول‪ ،‬فيليپوس او ُوجۀ ‪.‬او هغه ورته بپتسمه ورکړه‪.‬‬ ‫‪۳۹‬کله چې هغوئ د اوبو نه راووتل نو د ما الک خُدائ خروح فيليپوس د هغۀ نه راووتل چې خُدائ پاک هغه نور ونه ليدلو‪ ،‬او هغه په‬ ‫ُوشحالۍ په ُپله لره روان شو‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪ُ ٤۰‬و فيليپوس په ازوتوس کښې وموندل شو اؤ په ټولو ښارونو کښے ئے وعظ وکړو تر څو قيصريه ته ورويدو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪9‬‬ ‫‪۱‬ادؤ واؤل بيا هم د ما الک خُدائ د خمريدانو اُلف تهديدخونه ادؤ ذبح کول‪ ،‬مشر اامام ته لړو‪.‬‬ ‫‪107‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪ ۲‬ادؤ دد هغۀ نه ئے دد دمشق دد عبادت ُانو نه ُ خ‬ ‫طونه وغوښتل چه کۀ چرے په دغه لره کښے څوک پيدا شٰ ادؤ هغه نر وى که ښځے‪ ،‬نو‬ ‫هغه ئے يروشلم ته بوتلے شٰ‪.‬‬ ‫‪۳‬کله چې هغه په وفر روان و‪ ،‬دمشق ته وروېدو‪ ،‬او ناڅاپه د هغه په شاوُوا کښې د آومان نه رڼا راښکاره شوه‪.‬‬ ‫‪۴‬هغۀ په زمکه راپرېوتو او يو آواز يې واورېدو چې هغۀ ته يې ووئيل‪” ،‬واؤل‪ ،‬واؤل‪ ،‬ته ولې ما ځوروې؟‬ ‫‪۵‬هغۀ ووئيل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬ته څوک يې؟ او څښتن وويل‪ ،‬زه عيسی يم چې ته يې ځوروي ‪:‬دا وتاوو لپاره وخته ده چې د ټوټو په وړاندې ټوپ‬ ‫وهل‪.‬‬ ‫‪۶‬هغۀ لړزېدلو او حيران شو ورته يې ووئيل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬ته زما نه څۀ کوې؟ ما الک خُدائ هغۀ ته وفرمايل‪” ،‬پاڅېږه او ښار ته لړ شه او تاته‬ ‫به وښودل شي چې ته څه کوې‪.‬‬ ‫‪٧‬ادؤ هغه وړے چه دد هغۀ وره روان خوو هغوئ ُاموش ولړ خوو ادؤ يو آواز ئے اوريدلے ُو هيڅ وړے ئے نۀ ليدل‪.‬‬ ‫‪۸‬او واؤل د زمکې نه راپاڅېدو ‪.‬کله چې د هغه وترګې ُلصې شوې‪ ،‬هغه هيڅ وړی ونه ليد‪ ،‬مګر دوی هغه په لس کې ونيوه او دمشق‬ ‫ته يې راووتل‪.‬‬ ‫‪۹‬هغه درې ورځې بې نظره پاتې شو او نه يې څه ُوړل او نه يې څښل‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ په دمشق کښې د حنانيه په نوم يو خمريد وو ‪.‬او هغه ته څښتن په رويا کې وويل‪ ،‬حنانياس ‪.‬او هغه وويل‪ ،‬ګوره‪ ،‬زه دلته يم‪ ،‬څښتن‪.‬‬ ‫‪۱۱‬بيا ما الک خُدائ هغۀ ته ووئيل‪” ،‬پاڅېږه او هغه کوڅې ته لړ شه چې نېغ ورته ويل کېږى او د يهوداه په کور کښې د واؤل په نوم د‬ ‫تارووس د يو کس پوښتنه وکړه‪ ،‬ځکه چې هغه دعا کوى‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او په رويا کښې يې وليدل چې د حنانياس په نوم يو وړے راروان دے او ُپل لس يې په هغۀ باندې کېښودو چې د هغۀ د وترګو ليدلے‬ ‫شٰ‪.‬‬ ‫‪۱۳‬حنانياس جواب ورکړو‪” ،‬ما الکه‪ ،‬ما د دې وړے د ډېرو نه اورېدلے دے‪ ،‬چې هغۀ په يروشلم کښې وتا د پاکانو وره څومره بد ولوک‬ ‫کړى دى‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ دلته هغه دد مشرانو کاهنانو نه ااُتيار لري چه ټول هغه څوک چه وتا په نوم يادوى وتړى‪.‬‬ ‫غېريهوديانو‪،‬‬ ‫‪ُ۱۵‬و ما الک خُدائ هغۀ ته ووئيل‪ُ” ،‬پله لره لړه شه‪ ،‬ځکه چې هغه زما د پاره يو غوره شوى لوښٰ دے چې زما نوم د ا‬ ‫بادشاهانو او بنٰ ااورائيلو په مخکښې بيان کړم‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ځکه چې زۀ به هغه ته وښايم چې هغه زما د نوم په ُاطر څومره لوى مصيبتونه ګالٰ‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬حنانياس په ُپله لر روان شو ادؤ کور ته ورننوتو ‪.‬او ُپل لوونه يې په هغه باندې کېښودل او ويې ويل ‪:‬ورور واؤل‪ ،‬څښتن‪ ،‬حتی‬ ‫عيسی چې تاوو ته په لره کې ښکاره شوی و لکه څنګه چې ته راغلی يې‪ ،‬زه يې راليږلی يم‪ ،‬ترڅو ته ُپل ليد ترلوه کړي او د روح‬ ‫القدس څخه ډک شي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ادؤ ومدوتي دد هغۀ دد وترګو نه لکه دد ترازو په شان راښکته شو ادؤ ومدوتٰ ادؤ هغه پاڅيدو ادؤ بپتسمه ئے ورکړه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬کله چې هغه غوښه ترلوه کړه نو هغه مضبوط شو ‪.‬بيا شائول څو ورځې په دمشق کې د شاګردانو وره و‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ ومدلوه هغۀ په عبادت ُانو کښے دد مسيح وعظ وکړ چه هغه دد خُدائے زوئے دے‪.‬‬ ‫‪ُ۲۱‬و ټولو هغوئ چې دا واورېدل ډېر حيران شول او ويې ويل ‪:‬ايا دا هغه نه دی چې هغه يې له منځه يوړل چې په يروشلم کې يې په دې‬ ‫نوم ياديږي او د دې ارادې لپاره راغلی و چې هغه د مشرانو کاهنانو ته وتړل شي؟‬ ‫‪ُ ۲۲‬و واؤل نور هم زور ورکړو ادؤ ي خهوديان چه په دمشق کښے اووېدل حيران کړل او دا ثابته کړه چه دا مسيح دے‪.‬‬ ‫‪۲۳‬کله چې دا څو ورځې پوره شوې نو ي خهوديانو د هغۀ د وژلو فېصله وکړه‪:‬‬ ‫‪ُ۲۴‬و د واؤل په اړه د هغوئ په انتظار ُبر شو ‪.‬او دوی شپه او ورځ دروازې څارلې چې هغه ووژني‪.‬‬ ‫‪ ۲٥‬بيا خمريدانو هغه دد شپې راواُيستو ادؤ دد ديوال نه ئے په ټوکرئ کښے ښکته کړو‪.‬‬ ‫‪۲۶‬کله چې واؤل يروشلم ته راغلو نو هغۀ ته ئے ووئيل چې د خمريدانو وره يوځاى شٰ‪ُ ،‬و هغوئ ټول د هغۀ نه وېرېدل ادؤ باور يې نۀ‬ ‫کاوه چې هغه يو خمريد دے‪.‬‬ ‫وولنو ته ئے راوغوښتو ادؤ هغوئ ته ئے بيان کړو چه څنګه هغۀ په لر کښے ما الک ليدلے دے ادؤ هغۀ‬ ‫‪ُ ۲٧‬و برناباس هغه ونيولو ادؤ ر خ‬ ‫عيسٰ په نوم په زړورتيا وعظ وکړ‪.‬‬ ‫وروره ُبرے هم کړى خوو ادؤ څنګه ئے په دمشق کښے دد‬ ‫ى‬ ‫‪۲۸‬او هغه د هغوئ وره وو چې په يروشلم کښې دننه راتلل او بهر روان وو‪.‬‬ ‫عيسٰ په نوم ُبرې وکړې ادؤ د يونانيانو وره يې شخړه وکړه‪ُ ،‬و هغوئ د هغۀ د وژلو دپاره روان شول‪.‬‬ ‫‪۲۹‬هغۀ په زړورتيا وره د ما الک‬ ‫ى‬ ‫‪۳۰‬کله چې وروڼو ُبر شو نو هغه يې قيصريه ته راووتو او ترووس ته يې ولېږلو‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬بيا په ټوله يهوداه‪ ،‬ګيليل او وامريه کې کليساګانې آرامې شوې او اصلح شوې ‪.‬او د څښتن په ويره او د روح القدس په آرامۍ کې‬ ‫ګرځيدل ‪ ،‬څو چنده شوي‪.‬‬ ‫‪۳۲‬کله چې پطروس په ټولو برُو کې تېر شو‪ ،‬نو هغه په لدا کې اووېدلو مقدوانو ته هم راښکته شو‪.‬‬ ‫‪۳۳‬هلته هغه د اينياس په نوم يو وړی وليد چې اته کاله يې په بستره کې پروت وو او د فالج ناروغ و‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح تا روغ کړى‪ ،‬پاڅېږه او ُپله بستره جوړه کړه ‪.‬او هغه ومدوتي راپورته شو‪.‬‬ ‫‪۳۴‬پطروس ورته ووئيل‪” ،‬اينياس‪،‬‬ ‫ى‬ ‫‪۳۵‬او هغه ټول چې په لدا او وارون کې اووېدل هغه وليدل او څښتن ته يې مخ واړوه‪.‬‬ ‫‪۳۶‬اوس په يافا کې د تبيتا په نوم يوه شاګرد وه‪ ،‬چې په تفسير کې يې دورکاس په نوم ياديږي ‪:‬دا ښځه د نيکو کارونو او ُيراتو څخه ډکه‬ ‫وه چې هغې يې کوله‪.‬‬ ‫‪۳٧‬په هغه ورځو کښې داوې پېښ شول چې هغه ناروغه شوې وه او مړه شوه‪ ،‬کله چې هغوئ ومينځل نو هغه يې په يو لوئ کوټې کښې‬ ‫کېښوده‪.‬‬ ‫‪۳۸‬کله چې لدا يافا ته نږدې وه او شاګردانو واورېدل چې پطروس هلته دی‪ ،‬نو هغوی ورته دوه وړي ورولېږل چې له هغه څخه وغواړي‬ ‫چې د دوی په راتګ کې ځنډ ونه کړي‪.‬‬ ‫‪108‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪ ۳۹‬بيا پطروس پاڅيدو ادؤ دد هغوئ وره روان شو ‪.‬کله چې هغه راغی‪ ،‬نو دوی هغه د لوړې کوټې ته راووتل ‪:‬او ټولې کونډې د هغه څنګ‬ ‫ته ولړې وې چې ژړل يې‪ ،‬او هغه کوټونه او جامې يې ښودلې چې دورکاس د دوی وره وې‪.‬‬ ‫‪ُ ٤۰‬و پطروس هغوئ ټول راوبلل ادؤ په زنګون ئے ټيټ شو ادؤ دعا ئے وکړه ‪.‬او بدن ته يې مخ واړوه‪ ،‬ويې ويل ‪:‬تبيتا‪ ،‬پاڅېږه ‪.‬او هغې‬ ‫ُپلې وترګې ُلصې کړې‪ ،‬او کله چې هغې پيټر وليد‪ ،‬هغه پورته شوه‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬هغۀ هغۀ ته لس ورکړ ادؤ هغه ئے پورته کړو ادؤ کله چه ئے دد‬ ‫‪ ۴۲‬دا په ټول يافا کې مشهوره شوه ‪.‬او ډېرو په څښتن باور وکړ‪.‬‬ ‫‪۴۳‬او داوې پېښ شول چې هغه ډېر ورځې په يافا کې د شمعون له يوه تن وره پاتې شو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪10‬‬ ‫‪۱‬په قيصريه کښې يو وړے وو چې کورنېليوس نومېده‪ ،‬د ايټاليا د ډلې مشر وو‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪ ۲‬يو پرهېزګاره وړے او د ُپل ټول کور وره د خُدائ پاک نه وېرېدلو‪ُ ،‬لقو ته به يې ډېر ُيرات ورکول او د تل دپاره به يې ُدائ پاک‬ ‫ته دعا کوله‪.‬‬ ‫‪۳‬هغۀ په رويا کښې وليدل چې د ورځې په نهم واعت کښې د خُدائ پاک يوه فرښته هغه ته راتله او ورته يې ووئيل‪ ،‬کورنيليس‪.‬‬ ‫‪ ٤‬کله چه هغۀ هغۀ ته وکتل نو ويرېدلو ادؤ ورته ئے ووئيل‪”،‬ما الکه‪ ،‬دا څۀ دے؟ او هغه ورته وويل ‪:‬وتا دعا او ُيرات د ُدای په وړاندې د‬ ‫يادګار لپاره راځي‪.‬‬ ‫‪۵‬ادؤ اوس يافا ته وړى ولېږئ ادؤ يو شمعخون راوغواړئ چه پطروس دے‪.‬‬ ‫‪۶‬هغه د يو شمعون وره د چانئ په وويله ناوت دے‪ ،‬د چا کور د ومندر په غاړه دى‪ ،‬هغه به تاوو ته ووايي چې څه کول پکار دي‪.‬‬ ‫‪٧‬کله چې هغه فرښته چې کورنيليس ته يې ُبرې کولې لړې‪ ،‬هغه ُپل دوه د کورنۍ نوکران او د هغوی څخه يو وفادار عسکر چې په‬ ‫دوامداره توګه د هغه انتظار کاوه راوغوښتل‪.‬‬ ‫‪۸‬کله چې هغۀ هغوئ ته دا ټول څۀ بيان کړل‪ ،‬نو هغوئ يې يافا ته ولېږل‪.‬‬ ‫‪ ۹‬په وبا چه هغوئ په وفر روان خوو ادؤ ښار ته نژدى راغلو نو پطروس دد کور چت ته لړو چه دد شپږم واعت په شان دعا وکړى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغۀ ډېر وږى شو ادؤ به ئے ُوړل‪ُ ،‬و کله چه هغوئ تيارے کړے خوو نو هغه په مزکه کښے شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬بيا يې وليدل چې آومان ُلص شو ادؤ يو لوئ لوښے دد هغۀ ُوا ته راښکته شو‪ ،‬لکه چه په څلورو کونجونو کښے يو لوئ څادر جوړ‬ ‫شوى خوو ادؤ زمکه ته راکوز شو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬په هغه کښې د زمکې هر ډول څلور پښې لرونکې ځناور‪ ،‬وحشي ځناور‪ ،‬ځناور او د هوا مرغان وو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او هغۀ ته يو آواز راغے‪” ،‬پاڅېږه‪ ،‬پطروس !ووژنئ‪ ،‬وُورئ‪.‬‬ ‫‪ُ ۱٤‬و پطروس ووئيل‪”،‬ما الکه داوې نۀ ده !ځکه چې ما هيڅکله داوې څيز نه دى ُوړلٰ چې عام يا ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ په دويم ځل بيا هغۀ ته آواز ورکړو چه‪ ،‬څۀ چه خُدائے پاک کړى دى‪ ،‬هغه ته عام مه بوله‪.‬‬ ‫‪۱۶‬دا درې ځله وشول‪ ،‬او کشتۍ بيا آومان ته پورته شوه‪.‬‬ ‫‪۱٧‬ادؤ پطروس په ُپل ځان کښے شک خوو چه دد دے ليدلے رويا مطلب څۀ خوو‪ ،‬ګورئ هغه وړى چه د کورنيليس نه راليږلے شوى خوو د‬ ‫شمعخون دد کور تپوس وکړو ادؤ دد دروازې په وړاندے ولړ خوو‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬ادؤ راوغوښتل ادؤ تپوس ئے وکړو چه آيا شمعخون چه پطروس هم کښے کيدے شٰ‪ ،‬هلته ناوت دے؟‬ ‫‪۱۹‬کله چې پطروس د رويا په اړه فکر وکړ‪ ،‬روح ورته وويل” ‪:‬ګوره‪ ،‬درې وړي تا لټوي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬نو پاڅېږه‪ ،‬ښکته شه او د هغوی وره لړ شه‪ ،‬بې شکه‪ ،‬ځکه چې ما هغوی رالېږلي دي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬بيا پطروس هغو وړو ته ښکته لړو کوم چې هغۀ ته د کورنېليس نه رالېږل شوى خوو ‪.‬او ويې ويل ‪:‬ګوره زه هغه يم چې تاوو يې لټوئ ‪:‬‬ ‫تاوو د څه لپاره راغلي ياوت؟‬ ‫صلح کارنيليس يو عادل وړے ادؤ دد خُدائے نه ويرېدلو ادؤ دد ي خهوديانو دد ټول خملک په مينځ کښے دد ښۀ ُبرتيا‬ ‫‪ ۲۲‬هغوئ ووئيل چه”دد خ‬ ‫د‬ ‫لرونکٰ خوو‪ ،‬دد خُدائے له طرفه دد يو مقدس فرښتے په ذريعه ُبردارے شوے خوو چه تا دد ُپل کور ته راولېږى اؤ دد هغۀ غوږ ونيسٰ ‪.‬وتا‬ ‫ُبرې‪.‬‬ ‫د‬ ‫وروڼه هم‬ ‫‪ ۲۳‬بيا هغۀ هغوئ دننه راوبلل اؤ دد هغوئ دد پاره ئے اوتوګنه وکړه ‪.‬په وبا پس پطروس د هغوئ وره لړو او د يافا يو څو خ‬ ‫وروره وو‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬ادؤ بله ورځ قيصريه ته ورننوتل ‪.‬او کورنيليس د دوی انتظار کاوه او ُپل ُپلوان او نږدې ملګري يې راټول کړل‪.‬‬ ‫‪۲۵‬کله چې پطروس د ننه راروان وو‪ ،‬کورنېليوس د هغۀ وره وکتل ادؤ د هغۀ په پښو کښے پروت ادؤ وجده ئے وکړه‪.‬‬ ‫‪ُ ۲٦‬و پطروس هغه پورته کړو ادؤ ورته ئے ووئيل‪”،‬پاڅېږه !زه پخپله هم يو وړی يم‪.‬‬ ‫‪ ۲٧‬ادؤ کله چه هغۀ دد هغۀ وره ُبرے کول نو هغه ورننوتلے ادؤ ډيرے ئے ليدلے خوو چه يوځاى شوى خوو‪.‬‬ ‫‪۲۸‬هغۀ هغوئ ته ووئيل‪” ،‬تاوو ته پته ده چې د يو ي خهودى وړے د پاره دا څنګه حرامه ده چې د يو بل قوم وره ملګرى وى او يا د بل قوم‬ ‫وره راشٰ ‪ُ.‬و خُدائ پاک ما ته دا وښودله چې زۀ به هيڅ وړى ناپاک او ناپاک نۀ بولم‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬نو ځکه زۀ تاوو ته بغير له څه ويلو راغلم‪ ،‬لکه څنګه چې زۀ رالېږل شوى وم‪ ،‬نو زۀ ترې تپوس کوم چې تاوو زما دپاره په کوم مقصد‬ ‫رالېږلٰ يې؟‬ ‫‪۳۰‬کورنيليس وويل‪ ،‬څلور ورځې مخکې ما تر دې واعت پورې روژه نيولې وه ‪.‬او په نهم واعت کې ما په ُپل کور کې دعا وکړه ‪ ،‬او‬ ‫ګورئ چې يو وړی په روښانه جامو کې زما مخې ته ولړ و‪.‬‬ ‫‪۳۱‬او ويې ويل ‪:‬کورنيليس‪ ،‬وتا دعا واورېدل شوه او وتا ُيرات د ُدای په نزد په ياد کې شول‪.‬‬

‫‪109‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۳۲‬نو يافا ته يې ولېږه او شمعون ته چې پطرس نومېږي‪ ،‬راولېږه ‪.‬هغه د ومندر په غاړه د شمعون په کور کې د چانګر په کور کې دی‪،‬‬ ‫څوک چې راشي‪ ،‬تاوو وره به ُبرې وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬نو ومدوتي ما تا ته ولېږه ‪.‬او تا ښه وکړل چې ته راغلی يې ‪.‬نو اوس موږ ټول دلته د ُدای په وړاندې حاضر يو ترڅو ټول هغه څه‬ ‫واورو چې د ُدای له ُوا تاوو ته امر شوی دی‪.‬‬ ‫‪۳۴‬نو پطروس ُپله ُوله ُلصه کړه ادؤ وئے وئيل‪”،‬زۀ په رښتيا پوهه شوم چه خُدائے دد ُلقو احترام نۀ کوى‪.‬‬ ‫‪ُ۳۵‬و په هر قوم کښے هغه څوک چه دد هغۀ نه ويريږى ادؤ دد صداقت کار کوى نو دد هغۀ وره قبخول کيږى‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح په وويله د ولمتۍ تبليغ کوي( ‪:‬هغه د ټولو رب دے)‪:‬‬ ‫‪36‬هغه کلم چې خُدائ پاک بنٰ ااورائيلو ته رالېږلے دے‪ ،‬چې د‬ ‫ى‬ ‫‪37‬دا ُبره‪ ،‬زه وايم‪ ،‬تاوو پوهيږئ چې په ټوله يهوديه کې ُپره شوې وه‪ ،‬او د ګليل څخه پيل شوې وه‪ ،‬د بپتسما څخه ورووته چې يوحنا‬ ‫تبليغ کاوه‪.‬‬ ‫‪38‬څنګه ُدای عيسی ناصری د روح القدس او قدرت وره مسح کړ ‪:‬څوک چې نيک کار کولو ته روان و او د شيطان څخه به يې هر څه‬ ‫شفا ورکول ‪.‬ځکه چې ُدای د هغه وره و‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬او مونږ د هر هغه څه شاهدان يو چې هغه د يهوديانو په ُاوره او په بيت المقدس کې کړي دي ‪.‬هغه يې ووژل او په ونې يې ځړول‪:‬‬ ‫‪ ٤۰‬خُدائے هغه په دريمه ورځ راژوندى کړو ادؤ هغه ئے ښکاره کړو‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬ټولو ُلقو ته نۀ بلکه دد خُدائے نه مخکښے ټاکلے شوؤ شاهدانو ته‪ ،‬ادؤ خمونږ ته هم چا چه دد مرګ نه پس دد هغۀ وره ُوراک څښاک‬ ‫وکړو‪.‬‬ ‫‪ ٤۲‬هغۀ مونږ ته خحکم راکړو چه ُلقو ته وعظ وکړو ادؤ ګواهٰ ورکړو چه دا هغه څوک دے چه دد خُدائے دد‬ ‫‪ ٤۳‬دد هغۀ په حقله ټول نبيان ګواهٰ ورکوى چه دد هغۀ په نوم هر څوک چه په هغۀ ايمان لرى هغه به دد خګناهخونو معاف شٰ‪.‬‬ ‫‪۴۴‬کله چې پطروس ل دا ُبرې کولې‪ ،‬روح القدس په هغو ټولو باندې راښکته شو چا چې کلم واورېد‪.‬‬ ‫ونتيانو ايمان راوړے وو هغوئ حيران شول چه دد پطروس وره راغلٰ خوو ځکه چه په غېر يهوديانو باندې هم د روح‬ ‫‪ ٤٥‬ادؤ هغوئ چه خ‬ ‫القدس نازل شوى خوو‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬ځکه چه هغوئ دد هغوئ په ژبه ُبرے کول ادؤ دد خُدائے لوئٰ کول ‪.‬بيا پيټر ځواب ورکړ‪:‬‬ ‫‪۴٧‬آيا يو وړی اوبه منع کولی شي چې دا بپتسمه ونلري چې روح القدس مو هم ترلوه کړی دی؟‬ ‫‪۴۸‬هغۀ هغوئ ته خحکم ورکړو چې د ما الک په نوم بپتسمه واُلٰ ‪.‬بيا يې ورته دعا وکړه چې څو ورځې پاتې شي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪11‬‬ ‫وروڼو چه په يهوداه کښے خوو واؤريدل چه غير يهوديانو هم دد خُدائے کلم قبول کړى دى‪.‬‬ ‫‪۱‬ادؤ ر خ‬ ‫وولنو ادؤ خ‬ ‫‪۲‬کله چې پطروس يروشلم ته راغلو نو هغوئ چې ونت شوي وو د هغۀ وره يې شخړه وکړه‪.‬‬ ‫‪۳‬او ورته ويې ويل‪ ،‬ته بې ونته وړو ته لړې او د هغوی وره يې ُوراک وکړ‪.‬‬ ‫‪ُ ٤‬و پطروس دد شروع نه دا ُبره واوريده ادؤ هغوئ ته ئے بيان کړه ادؤ ورته ئے ووئيل‪،‬‬ ‫‪۵‬زۀ د يافا په ښار کښې دخعا کولو په وُت کښې وم‪ ،‬يو رويا مې وليده چې يو لوئ لوښٰ د آومان نه د څلورو کونجونو نه راکوزېدلو ‪.‬او دا‬ ‫ما ته هم راغله‪:‬‬ ‫‪۶‬کله چې ما وترګې پټې کړې نو په هغه باندې مې غور وکړ او د ځمکې څلور پښې لرونکي ځناور‪ ،‬وحشي ځناور‪ ،‬ځناور او د هوا‬ ‫مرغان مې وليدل‪.‬‬ ‫‪٧‬او ما يو آواز واورېد چې ما ته يې ووئيل‪” ،‬پاڅېږه‪ ،‬پطروس ‪.‬وژل او ُوړل‪.‬‬ ‫‪ُ۸‬و ما وويل‪ ،‬داوې نه ده‪ُ ،‬دايه‪ ،‬ځکه چې هيڅ شی زما ُولې ته نه دی داُل شوی‪.‬‬ ‫‪ُ ۹‬و بيا ما ته د آومان نه آواز راغے چه څۀ چه خُدائے پاک کړى دى هغه ته عام مه بوله‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ دا دري ځله وشول ادؤ ټول يو ځل بيا آومان ته راښکته شول‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ادؤ وګوره‪ ،‬په ومدوتي توګه هغه کور ته چه زد ۀ وم دد قيصريه نه ما ته راليږلے شوى خوو‪ ،‬هلته درې وړى راغلل‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ادؤ خرو خح القخدس ما ته خحکم ورکړو چه دد هغوئ وره لړ شم‪ ،‬هيڅ شک نشته ‪.‬دا شپږ وروڼه هم زما وره وو‪ ،‬او موږ د وړي کور ته‬ ‫ننوتلو‪:‬‬ ‫‪۱۳‬هغۀ مونږ ته وښودله چې څنګه هغۀ په ُپل کور کښې يوه فرښته وليده چې ولړه وه او هغۀ ته يې ووئيل‪” ،‬يافا ته وړى ولېږئ او‬ ‫شمعون ته چې پطروس نومېږى‪ ،‬راوغواړئ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬څوک به تاته داوې ُبرې وائٰ چې په دې وره به ته او وتا ټول کور بچ شٰ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬کله چې ما ُبرې شروع کړې‪ ،‬روح القدس په هغوئ باندې راښکته شو‪ ،‬لکه په مونږ باندې چې په شروع کښې وو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو ما ته د ما الک خُدائ کلم را په ياد شو‪ ،‬چې هغه فرمائيلٰ خوو‪” ،‬جان په رښتيا وره په اوبو بپتسمه ورکړه ‪.‬مګر تاوو به د روح‬ ‫القدس وره بپتسما وکړئ‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح ايمان راوړو ‪.‬‬ ‫ک‬ ‫ل‬ ‫ما‬ ‫په‬ ‫چې‬ ‫چا‬ ‫راکړه‪،‬‬ ‫ته‬ ‫مونږ‬ ‫هغۀ‬ ‫چې‬ ‫څنګه‬ ‫لکه‬ ‫راکړه‬ ‫ډالۍ‬ ‫شان‬ ‫هغه‬ ‫هم‬ ‫ته‬ ‫هغوئ‬ ‫‪۱٧‬ځکه چې خُدائ پاک‬ ‫ا‬ ‫ى‬ ‫زه څه وم‪ ،‬چې ما د ُدای وره مقابله وکړه؟‬ ‫‪۱۸‬کله چې هغوئ دا ُبرې واورېدې نو چپ شول ادؤ د خُدائ پاک ثنا يې وکړه او وې وئيل‪” ،‬نو بيا خُدائ پاک د غېريهوديانو ته هم د ژوند‬ ‫د پاره توبه وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ هغوئ چه دد وتىفن په حقله دد هغه ظلم په وجه بهر ته ُوارۀ شوى خوو هغوئ د فينيس ادؤ قبرص ادؤ انطاکيه ته لړل ادؤ يواځي ي خهوديانو‬ ‫ورکوو‪.‬‬ ‫ته ئي دد کلم زيرے نۀ‬ ‫خ‬ ‫‪110‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫عيسٰ زيرے‬ ‫‪۲۰‬ادؤ په هغوئ کښے ځنٰ د قبرص ادؤ کرينٰ وړى خوو چه کله چه هغوئ انطاکيه ته راغلل نو يونانيانو ته ئے دد ما الک‬ ‫ى‬ ‫ورکړو‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او د ما الک خُدائ لس د هغوئ وره خوو‪ ،‬او يو زيات شمېر ُلقو ايمان راوړو او ما الک خُدائ ته يې رجوع وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬بيا دد دے ُبرے دد يروشلم دد کليسا غوږونو ته ورويدلو ادؤ هغوئ برناباس ليږلو چه هغه دد انطاکيا نه ليري لړ شٰ‪.‬‬ ‫‪۲۳‬کله چې هغه راغٰ او د خُدائ پاک فضل يې وليدلو نو ُوشحاله شو او هغوئ ټولو ته يې دا نصيحت وکړو چې د زړۀ وره د ما الک‬ ‫خُدائ وره يو ځاى شٰ‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬ځکه چه هغه يو نيک وړے وو ادؤ دد خرو خح القخدس ادؤ دد ايمان نه ډک خوو ادؤ ډير ُلق دد ما الک دد پاره ورګډ شو‪.‬‬ ‫‪۲۵‬بيا برناباس ترووس ته روان شو چې د واؤل لټون وکړي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬کله چې هغه يې وموندلو نو هغه يې انطاکيه ته راووت ‪.‬او داوې پېښ شول چې يو کال هغوئ د کليسا وره راټول شول او ډيرو ُلکو‬ ‫ته يې تعليم ورکړ ‪.‬او شاګردان په انطاکيه کې لومړی عيسويان وبلل شول‪.‬‬ ‫‪۲٧‬په دې ورځو کښې پېغمبران د يروشلم نه انطاکيا ته راغلل‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۲۸‬ادؤ دد هغوئ نه يو اګابخوس نومے پاتے شو ادؤ دد خرو خح القخدس په وويله ااشاره ئے کړه چه په ټوله ننيا کښے به لوئ قلت وي‪ ،‬کوم چه دد‬ ‫کلوديوس قيصر په زمانه کښے واقع شو‪.‬‬ ‫‪۲۹‬بيا شاګردانو هر يو د ُپل توان په مطابق هوډ وکړ چې هغو وروڼو ته چې په يهوديه کې اووېدل د تسليت پيغام ولېږي‪:‬‬ ‫‪ ۳۰‬هغوئ هم هغه وکړل ادؤ د برنباس ادؤ واؤل په لس ئے مشرانو ته ئے واوتول‪.‬‬ ‫څپرکی ‪12‬‬ ‫‪۱‬په هغه وُت کښے هيروديس بادشاه ُپل لوونه دد جماعت دد ځنو ُلقو دد خ‬ ‫غصه کولو دد پاره راښکته کړل‪.‬‬ ‫‪۲‬هغۀ د يوحنا ورور يعقخوب په تخوره ووژلو‪.‬‬ ‫‪۳‬ځکه چه هغۀ وليدل چه ي خهوديان ُوشحاله شول نو هغه نور لړو چه پطروس هم ونيسي( ‪.‬بيا د بې ُميرې ډوډۍ ورځې وې)‪.‬‬ ‫‪ ٤‬ادؤ کله چه ئے ونيولو نو په بند کښے ئے واچولو ادؤ څلور څلويښتو فوجيانو ته ئے ورکړو چه دد هغۀ واتٰ ‪.‬د ايستر ورووته اراده وکړه‬ ‫چې هغه ُلکو ته وړاندې کړي‪.‬‬ ‫‪ ٥‬نو پطروس په بند کښے واتلے شو ُو دد جماعت نه دد هغۀ دد پاره دد خُدائے نه بغير دخعا وکړه‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې هيروديس هغه راوغوښتو نو په هماغه شپه پطروس د دوو وپاهيانو په مينځ کښې ويده وو چې په دوه ځنځيرونو تړلے خوو او د‬ ‫دروازې په مخکښې د زندان واتونکي واتل‪.‬‬ ‫‪٧‬ادؤ ګورئ‪ ،‬د ما الک خُدائ فرښته په هغۀ راغله ادؤ په قيدُانه کښے يو څراغ راښکاره شو ادؤ هغۀ پطروس په غاړه ووهلو ادؤ هغه ئے‬ ‫پورته کړو ادؤ ورته ئے ووئيل‪” ،‬ژر پاڅ شه ‪.‬او د هغه زنځيرونه د هغه له لوونو څخه ووتل‪.‬‬ ‫‪ ۸‬فرښتے ورته ووئيل چه ”ُپل ځان ټيټ کړه ادؤ په څپلو کښے وتړه ‪.‬او همداوې يې وکړل ‪.‬او هغه ورته وويل ‪ُ:‬پله جامې وتا په شاوُوا‬ ‫کې واچوه او زما تعقيب شه‪.‬‬ ‫‪۹‬هغه بهر لړو او د هغه پسې روان شو ‪.‬او په دې پوه نه شو چې دا ريښتيا وه چې د فرښتې لخوا تروره شوې وه ‪.‬مګر فکر يې کاوه چې‬ ‫هغه يو ليد ليدلی دی‪.‬‬ ‫‪۱۰‬کله چې هغوئ د اول او دويم وارډ نه تير شول‪ ،‬نو هغوئ د اووپنې دروازې ته وروېدل چې ښار ته تلل ‪.‬چې په ُپله ُوښه هغوئ ته‬ ‫پرانستل شو‪ ،‬او هغوئ بهر لړل او د يوې کوڅې نه تېر شول ‪.‬او ومدوتي فرښته د هغه څخه لړه‪.‬‬ ‫‪۱۱‬کله چې پطروس ځان ته راغلو نو ورته يې ووئيل‪” ،‬اوس زه په يقين وره پوه شوم چې ما الک خُدائ ُپله فرښته رالېږلې ده او زۀ يې د‬ ‫هيروديس د لس نه او د ي خهوديانو د ټولو توقعاتو نه بچ کړم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې هغۀ په دې ُبره غور وکړو نو هغه د يوحنا د مور مريم کور ته راغلو چې نوم يې مارک وو ‪.‬چيرې چې ډيری ُلک د لمانځه‬ ‫لپاره راټول شوي وو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې پطروس د دروازې دروازه وټکوله‪ ،‬نو د رودا په نوم يوه پېغله راغله‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې هغې د پطروس په آواز پوهه شوه نو په ُوشحالۍ يې دروازه ُلصه نه کړه بلکې منډه يې کړه او ورته يې وويل چې پطروس‬ ‫څنګه د دروازې مخې ته ولړ وو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغوئ هغې ته ووئيل‪ ،‬ته لېونۍ يې ‪.‬مګر هغې په دوامداره توګه تاييد کړه چې دا حتی همداوې وه ‪.‬بيا هغوی وويل ‪:‬دا د هغه فرښته ده‪.‬‬ ‫‪ُ ۱٦‬و پطروس ټک ټک کړو ادؤ کله چه هغوئ دروازه ُلصه کړه ادؤ هغه ئے وليدو نو حيران شول‪.‬‬ ‫‪ُ ۱٧‬و هغۀ هغوئ ته د لس په ااشاره کښے دد آرامولو ااشاره وکړه ادؤ هغوئ ته ئے ووئيل چه څۀ ما الک خُدائ هغه د قيد نه راوويستلے ‪.‬‬ ‫هغه وويل ‪:‬لړ شه دا شيان يعقوب او وروڼو ته وښاياوت ‪.‬او هغه لړ او بل ځای ته لړ‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کله چې ورځ شوه نو د لښکرو په مينځ کې لږ ګډوډي نه وه چې د پطروس په اړه څه وشول‪.‬‬ ‫‪۱۹‬کله چې هيروديس هغه لټوو ُو هغه يې ونه موند‪ ،‬نو هغه د واتونکو معاينه وکړه او خحکم يې ورکړو چې هغوی دې ووژل شي ‪.‬بيا هغه‬ ‫د يهوداه نه قيصريه ته لړو او هلته اووېدو‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او هيروديس د صور او صيدا نه د هغوئ نه ډېر ُپه شو‪ُ ،‬و هغوئ په يو اتفاق وره هغه ته راغلل او بلوتوس يې د بادشاه اُلف ُپل‬ ‫ملګرى وګرځولو او د صلحې ُواهش يې وکړو ‪.‬ځکه چې د دوی هيواد د پاچا په هيواد تغذيه شوی و‪.‬‬ ‫‪۲۱‬په يوه ټاکلې ورځ هيروديس په شاهي لباس کښې په ُپل تخت کښېناوتو او هغوئ ته يې وينا وکړه‪.‬‬ ‫‪۲۲‬نو ُلقو چغې وهلې چې دا د يو خُدائ آواز دے نه د وړى‪.‬‬ ‫‪۲۳‬او ومدوتي د ما الک خُدائ فرښتې هغه ووهلو‪ ،‬ځکه چې هغۀ د خُدائ پاک جلل نۀ دے ورکړو‪ ،‬هغه د چينجيو نه وُوړلو ادؤ روح يې‬ ‫ورکړ‪.‬‬ ‫‪111‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪ُ۲۴‬و د خُدائ پاک کلم ډېر شو او ډېر شو‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ادؤ برناباس ادؤ واؤل دد بيتخ ال خمقدس نه واپس لړل ادؤ دد هغوئ اُدمت پخوره شو ادؤ يوحنا چه دد مرقس نوم وو دد ځان وره بوتلو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪13‬‬ ‫‪۱‬اوس په انطاکيہ کښې په کليسا کښې ځينې پيغمبران او اوتادان وو ‪.‬لکه برناباس او شمعون چې د نايجر په نامه ياديږي‪ ،‬او د کورينين‬ ‫لوويوس‪ ،‬او منين چې د هيروديس د تيتراک وره لوی شوی و‪ ،‬او واؤل‪.‬‬ ‫‪۲‬کله چې هغوئ د ما الک اُدمت کولو ادؤ روژه يې نيوله‪ ،‬خرو خح القخدس وفرمايل‪” ،‬برناباس ادؤ واؤل زما دد هغه کار دد پاره جدا کړه چه ما‬ ‫هغوئ ته رابللٰ دى‪.‬‬ ‫‪۳‬کله چې هغوئ روژه ونيوله او دعا يې وکړه او لوونه يې په هغوئ کېښودل‪ ،‬نو هغوئ يې ولېږل‪.‬‬ ‫‪۴‬نو هغوی چې د روح القدس په واوطه رالېږل شوي وو‪ ،‬ويليوکيا ته لړل ‪.‬او له هغه ځايه قبرص ته ولړل‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې هغوئ په ولميس کښې خوو نو د ي خهوديانو په عبادتخانو کښې يې د خُدائ پاک د کلم زيرے ورکړو ادؤ دد هغوئ وزير يوحنا هم‬ ‫وروره خوو‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ کله چه هغوئ دد جزيرے نه پافخوس ته لړل نو هغوئ يو جادوګر وموند چه يو دروغژن پېغمبر وو چه يو يهودي وو چه نوم يې‬ ‫برجيس وو‪.‬‬ ‫‪ ٧‬هغه د ملک د نائب ورګيوس پولوس وره وو چه يو هوښيار وړے وو ‪.‬چا چې برناباس او واؤل راوغوښتل او غوښتل يې چې د ُدای‬ ‫کلم واوري‪.‬‬ ‫‪ُ۸‬و اليماس جادوګر (ځکه چې د هغه نوم په تفسير کې دی )د دوی په مقابل کې ودرېد او هڅه يې کوله چې مروتيال له ايمان څخه‬ ‫واړوي‪.‬‬ ‫‪۹‬نو واؤل چې د پولوس په نوم هم ياديږی‪ ،‬د روح القدس نه ډک شو‪ُ ،‬پلې وترګې په هغه باندې واچولې‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ ورته ئے ووئيل‪” ،‬ادئے دد هر څۀ وړومبٰ ادؤ دد هر شرارت نه ډک‪ ،‬اے دد شيطان بچٰ ادئے دد ټول صداقت دشمن‪ ،‬تۀ به دد ما الک خُدائ‬ ‫دد ښۀ لرو دد ُرابولو نه لس وانخلي؟‬ ‫‪۱۱‬او اوس ګورئ‪ ،‬د ما الک خُدائ لس په تا باندې دے‪ ،‬او ته به ړوند يې او د يو مووم دپاره به نمر نه ويني ‪.‬ومدلوه په هغه باندې دوړې‬ ‫او تياره راغله ‪.‬او هغه د چا په لټه کې وګرځيد چې د لس په واوطه يې رهبري کړي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو نائب چې دا څۀ وليدل نو ايمان يې راوړ او د ما الک خُدائ په تعليم حيران شو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې پولوس او د هغه ملګری د پافوس څخه ُلص شول نو د پامفيليا پرګا ته راغلل او يوحنا د هغوی څخه لړ او بيرته يروشلم ته‬ ‫راوتون شو‪.‬‬ ‫‪ُ ۱٤‬و کله چه هغوئ د پرګا نه روان شول نو دد انطاکيا په اپسيديا کښے راغلل ادؤ دد وبت په ورځ عبادت ُانے ته لړل ادؤ ناوت خوو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ دد شريعت ادؤ دد نبيانو دد لووتلو نه پس دد عبادت ُانے مشرانو هغوئ ته وليږلو ادؤ ورته ئے ووئيل‪” ،‬ادئے وروڼو ادؤ که تاوو وره دد‬ ‫ُلقو دد پاره دد نصيحت کولو څۀ ُبره وي نو هغه ووايئ‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو پولوس پاڅېدو ادؤ دد لس په ااشاره ئے ووئيل‪” ،‬اے بنٰ ااورائيلو ادؤ تاوو چه دد خُدائے نه ويريږئ‪ ،‬اوريږى‪.‬‬ ‫‪۱٧‬د بنٰ ااورائيلو خُدائ پاک زمونږ پلر نيکۀ غوره کړل او کله چې هغوئ د امصر په خملک کښې د پرديو په شان اووېدل نو هغوئ يې په‬ ‫لوئ لس د هغې نه راوويستل‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او د څلوېښتو کالو په موده کښې هغۀ په دښته کښې د هغوئ کړاوونه زغمل‪.‬‬ ‫‪۱۹‬کله چې هغۀ د کنعان په خملک کښې اووۀ قومونه تباه کړل‪ ،‬نو د هغوئ خملک يې په قرعه اندازى وره تقسيم کړل‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ دد دے نه پس هغۀ هغوئ ته دد څلويښتو کالو نه دد وموئيل پېغمبر پورې قاضيان ورکړل‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬بيا ورووته هغوئ د يو بادشاه غوښتنه وکړه او خُدائ پاک هغوئ ته د څلوېښتو کالو په فاصله کښې د بنيامين د قبيلې وړى واؤل د‬ ‫ويس زوئ ورکړ‪.‬‬ ‫‪۲۲‬کله چې هغۀ هغه لرې کړو‪ ،‬نو داؤد د هغوئ بادشاه جوړ کړو ‪.‬چا ته يې هم شاهدي ورکړه او ويې ويل ‪:‬ما د يسي زوئ داؤد پيدا کړے‬ ‫دے‪ ،‬زما د زړۀ په شان يو وړے دے چې زما ټول ارمان به پوره کوي‪.‬‬ ‫عيسٰ راژوندى کړى دى‪:‬‬ ‫‪۲۳‬د دې وړي د نسل نه خُدائ پاک د ُپلې وعدې وره وم بنٰ ااورائيلو ته نجات ورکوونکٰ‬ ‫ى‬ ‫يحيٰ د هغۀ د راتلو نه مخکښې په اول ځل د بنٰ ااورائيلو ټولو ُلقو ته د توبې د بپتسمې خمناد ورکړو‪.‬‬ ‫‪۲۴‬کله چې‬ ‫ى‬ ‫يحيٰ ُپله لره پوره کړه نو هغۀ ووئيل چه”تاوو ګمان کوئ چه زد ۀ څوک يم؟ زه هغه نه يم ‪ُ.‬و وګوره‪ ،‬زما نه ورووته يو‬ ‫چه‬ ‫څنګه‬ ‫‪۲۵‬ادؤ‬ ‫ى‬ ‫څوک راځي چې زه يې د پښو بوټان د ُلصولو وړ نه يم‪.‬‬ ‫وروڼو او وروڼو‪ ،‬د اابراهيم د ُزانے بچٰ ادؤ په تاوو کښے هر څوک چه دد خُدائے نه ويريږى نو تاوو ته دد ُلصون کلم راليږل‬ ‫‪۲۶‬ادئے خ‬ ‫شوى دى‪.‬‬ ‫‪۲٧‬ځکه چې هغوئ چې په يروشلم کښې اووېږى ادؤ د هغوئ خحکمران‪ ،‬ځکه چې هغوئ هغه نۀ پېژاندۀ‪ ،‬او نۀ د پېغمبرانو آوازونه چې د‬ ‫وبت په ورځ لووتلے شٰ‪ ،‬نو هغوئ د هغۀ په غندنه کښې پوره کړل‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬ادؤ که څه هم هغوئ په هغۀ کښے دد مرګ هيڅ وجه ونه موندله‪ُ ،‬و بيا هم هغوئ دد پيلطوس نه غوښتل چه هغه ووژلے شٰ‪.‬‬ ‫‪۲۹‬کله چې هغوئ ټول هغه څۀ پوره کړل چې د هغۀ په حقله ليکل شوي خوو‪ ،‬نو هغوئ هغه د ونې نه راښکته کړو ادؤ په قبر کښې يې ښخ‬ ‫کړو‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪ُ۳۰‬و ُدائ پاک هغه د مرګ نه راژوندی کړو‪:‬‬ ‫‪۳۱‬او هغه د هغوئ نه څو ورځې ليدلے شو چې د هغۀ وره د ګليل نه يروشلم ته تللٰ خوو‪ ،‬څوک چې ُلقو ته د هغۀ ګواهٰ وى‪.‬‬ ‫ورکوو چه هغه وعده چه دد پلرونو وره شوى وه‪،‬‬ ‫‪۳۲‬ادؤ مونږ تاوو ته دد ُوشحالئ ُبر‬ ‫خ‬ ‫‪112‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫عيسٰ يې بيا راژوندى کړو ‪.‬لکه څنګه چې په دوهم زبور کې هم ليکل شوي‬ ‫‪ ۳۳‬خُدائ پاک مونږ ته د هغوئ د بچو دا ُبره پوره کړه‪ ،‬چې‬ ‫ى‬ ‫‪ ،‬ته زما زوی يې ‪ ،‬نن زه تا زيږيدلی يم‪.‬‬ ‫‪۳۴‬ادؤ دد دے په باره کښے چه هغۀ هغه دد مړو نه راژوندے کړے دے چه اوس به بيا فساد ته نۀ راګرځٰ‪ ،‬نو هغۀ په دے حکمت کښے‬ ‫ووئيل چه زد ۀ به تاوو ته د داؤد په حقله رحم درکړم‪.‬‬ ‫‪35‬نو ځکه هغه په بل زبور کې هم وايی ‪:‬تاوو ُپل مقدس ُدای ته د فساد د ليدو لپاره مه ورکوئ‪.‬‬ ‫‪۳۶‬ځکه چې داؤد د خُدائ پاک په اراده د ُپل نسل ُدمت کولو نه پس په ُوب ويده شو او ُپلو پلرونو ته ښخ شو او فساد يې وليد‪:‬‬ ‫‪ُ۳٧‬و هغه څوک چې خُدائ پاک بيا راژوندى کړى خوو نو هيڅ فساد يې نۀ وى ليدلٰ‪.‬‬ ‫‪38‬نو تاوو ته دا معلومه شي چې وړيو او وروڼو‪ ،‬چې د دې وړي په واوطه تاوو ته د ګناهونو د بخښنې تبليغ کيږي‪:‬‬ ‫مووٰ دد شريعت په وويله صادق نۀ شئ‪.‬‬ ‫‪۳۹‬ادؤ دد هغۀ په وويله ټول ايمان لرونکٰ دد هر څۀ نه صداقت کولے شٰ‪ ،‬دد کومو نه چه تاوو دد‬ ‫ى‬ ‫‪۴۰‬نو ُبردار اووئ چې په تاوو باندې هغه څه راشي چې په نبيانو کې راغلي دي‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬وګوره‪ ،‬تاوو ناهيلي ياوت‪ ،‬حيران ياوت او هلک شئ ‪:‬ځکه چې زه وتاوو په ورځو کې يو کار کوم‪ ،‬هغه کار چې تاوو به يې په هيڅ‬ ‫ډول باور ونه کړئ‪ ،‬که څه هم يو وړی تاوو ته دا اعلن کړي‪.‬‬ ‫‪۴۲‬کله چې يهوديان د عبادت ځای څخه ووتل نو غيريهوديانو غوښتنه وکړه چې دا ُبرې په راتلونکې وبت کې دوی ته واورول شي‪.‬‬ ‫‪۴۳‬کله چې جماعت مات شو‪ ،‬نو ډېر يهوديان او مذهب منونکي د پولوس او برناباس پسې شول‪ ،‬چا چې د هغوی وره ُبرې وکړې او‬ ‫هغوی يې قانع کړل چې د ُدای په فضل کې دوام وکړي‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬دد بل وبت په ورځ تقريبا ا ټول ښار دد خُدائے کلم دد اوريدو دپاره راغونډ شو‪.‬‬ ‫‪ُ ٤٥‬و کله چه ي خهوديانو دا ګڼه ګوڼه وليدل نو دد هغوئ دد حسد نه ډک شول ادؤ دد هغوئ ُلف ئے دد پولوس دد کلم ُلف ادؤ دد خکفر ُبره‬ ‫وکړه‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪ ٤٦‬بيا پولوس اؤ برناباس زړور شو اؤ وئے وئيل‪”،‬ضرور خوو چه دد خُدائے کلم اول تاوو ته وئيلٰ شوى واى‪ُ ،‬و تاوو وليدل چه دا دد‬ ‫غېريهوديانو ته رجوع کوو‪. .‬‬ ‫تاوو نه ادؤ دد خُدائے دد تل ژوند لئق نۀ يئ‪ ،‬نو ګورئ چه خمونږ ا‬ ‫‪۴٧‬ځکه چې ما الک خُدائ خمونږ ته دا خحکم راکړے دے چې‪ ،‬ما تا د غېريهوديانو د رڼا په توګه مقرر کړے دے چې د زمکې تر ورونو‬ ‫پورې د ُلصون دپاره يئ‪.‬‬ ‫‪۴۸‬کله چې غېريهوديانو دا واورېدل نو ُوشحاله شول او د ما الک کلم ثنا يې وکړو او څومره چې د ابدي ژوند دپاره مقرر شوى خوو هغوئ‬ ‫ايمان راوړو‪.‬‬ ‫‪۴۹‬او د ما الک خُدائ کلم په ټوله ويمه کښې ُپور شو‪.‬‬ ‫‪ُ۵۰‬و ي خهوديانو د ښار پاکو او عزتمندو ښځو او د ښار مشران راوپارول او د پولوس او برناباس په ضد يې ظلمونه وکړل او د ُپلو ويمو‬ ‫نه يې شړل‪.‬‬ ‫‪ُ ٥۱‬و هغوئ دد ُپلو پښو دوړو نه دد هغوئ په مقابل کښے ئے وُوړلو ادؤ ااکونيخوم ته راغلل‪.‬‬ ‫‪ ٥۲‬خمريدان دد ُوشحالٰ ادؤ دد خرو خح القخدس نه ډک شول‪.‬‬ ‫څپرکی ‪14‬‬ ‫‪۱‬ادؤ په ااکونيخوم کښې داوې وشول چې هغوئ دواړه دد ي خهوديانو عبادت ُانے ته لړل ادؤ داوې ُبرې يې وکړې چې دد ي خهوديانو او يونانيانو‬ ‫يو لوئ ُلقو هم ايمان راوړو‪.‬‬ ‫‪ُ ۲‬و بې ايمانه يهوديانو غېر يهوديان راوپارول او د هغوئ زړونه يې د وروڼو په ُلف بد کړل‪.‬‬ ‫‪۳‬نو هغوئ ډېر وُت په ما الک خُدائ کښې په زړورتيا وره پاتې شول‪ ،‬چا چې د هغۀ د فضل د کلم ګواهٰ ورکړه‪ ،‬او د هغوئ په لوونو‬ ‫يې نښې او معجزې وکړې‪.‬‬ ‫‪ُ۴‬و د ښار ګڼه ګوڼه ووېشل شوه‪ ،‬يوه برُه يې د يهوديانو وره او يوه برُه د روولنو وره وو‪.‬‬ ‫‪۵‬ادؤ کله چه ي خهوديانو ادؤ ي خهوديانو دد ُپلو خحک خمرانو وره يو ځائے حمله وکړه چه دد هغوئ نه په زوره ئے ادؤ ونګسار کړو‪.‬‬ ‫‪۶‬هغوی د دې نه ُبر شول او د لکاونيا ښارونو لسترا او دربي ته وتښتېدل او هغه ويمې ته وتښتېدل چې شاوُوا پراته دي‪:‬‬ ‫‪٧‬ادؤ هلته هغوئ دد زيرے زيرے ورکړو‪.‬‬ ‫‪۸‬او په لستره کښې يو وړے ناوت خوو چې په پښو کښې يې نامرد وو‪ ،‬د ُپلې مور د ګېډې نه يو معيوب خوو‪ ،‬چې هيڅکله نه و ګرځېدلٰ‪.‬‬ ‫‪۹‬هم د پولوس ُبرې واوريدې‪ ،‬چا چې هغه په صبر وره وليدلو او پوه شو چې هغه ايمان لري چې روغ شي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬په لوړ آواز ئے ووئيل‪” ،‬په ُپلو پښو ودرېږه ‪.‬او هغه ټوپ کړ او روان شو‪.‬‬ ‫‪۱۱‬کله چې ُلقو وليدل چې پولوس څۀ کړى دى‪ ،‬نو هغوئ ُپل آوازونه اوچت کړل ادؤ دد لکاونيا په کلم کښې يې ووئيل‪ُ” ،‬دايان مونږ ته‬ ‫د ُلقو په شان راښکته شوى دى‪.‬‬ ‫‪12‬او هغوئ برناباس‪ ،‬جوپټر‪ ،‬نومول ‪.‬او پاول‪ ،‬مرکوريوس‪ ،‬ځکه چې هغه مشر وينا وه‪.‬‬ ‫‪۱۳‬بيا د خجپېټر اامام چې د هغوئ د ښار نه مخکښې خوو‪ ،‬غواګانې او ګلن يې دروازې ته راوړل او د ُلقو وره به يې قربانۍ کولې‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې روولنو‪ ،‬برناباس او پولوس دا واورېدل‪ ،‬نو ُپلې جامې يې پرې کړې او د ُلکو په منځ کې منډې وهلې او چيغې يې کړې‪:‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ وئے وئيل چه ”صاحبو‪ ،‬تاوو دا څۀ ولے کوئ؟ موږ هم وتاوو وره د زړه پورې وړي يو‪ ،‬او تاوو ته تبليغ کوو چې تاوو بايد د دې‬ ‫باطل څخه ژوندي ُدای ته وګرځئ‪ ،‬چې آومان‪ ،‬ځمکه‪ ،‬ومندر‪ ،‬او ټول شيان يې جوړ کړي دي‪:‬‬ ‫‪ ۱٦‬چا چه په تير وُتونو کښے ټول قومونه په ُپلو لرو روان خوو‪.‬‬ ‫‪ُ ۱٧‬و بيا هم هغۀ ُپل ځان دد ګواهٰ نه بغير نۀ پريښودو ځکه چه هغۀ ښۀ وکړل ادؤ خمونږ ئے دد آومان نه باران ادؤ دد ميوو موو خمونه‬ ‫راکړل چه ز خمونږ زړونه دد ُوراک ادؤ ُوشحالٰ ډک کړو‪.‬‬ ‫‪113‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪ ۱۸‬ادؤ دد دے ُبرو په نزد هغوئ ُلقو ته داوے منع کړل چه هغوئ دد هغوئ دد پاره قربانٰ نۀ وه کړى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو هلته د انطاکيا او اکونيم نه يو شمېر يهوديان راغلل‪ ،‬هغوئ ُلق قانع کړل او پولوس يې ونګسار کړو او ګومان يې وکړ چې هغه مړ‬ ‫شوى خوو‪.‬‬ ‫‪ُ۲۰‬و کله چې شاګردان د هغۀ په شاوُوا کښې ودرېدل‪ ،‬نو هغه پاڅېدو او ښار ته راغلو‪ ،‬په بله ورځ هغه د برناباس وره دربې ته روان‬ ‫شو‪.‬‬ ‫‪۲۱‬کله چې هغوئ په هغه ښار کښې د زيرى زيرى ورکړو او ډېرو ته يې تعليم ورکړو‪ ،‬نو هغوئ بيا لسترا‪ ،‬اکونيم او انطاکيا ته واپس‬ ‫شول‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د خمريدانو رو خحونه ااعتماد کول ادؤ هغوئ ته نصيحت کول چه ايمان ته دوام ورکړو‪ ،‬او دا چه خمونږ د ډيرو تکليفونو په وويله دد خُدائے‬ ‫بادشاهئ ته ورننوتو‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪۲۳‬ادؤ کله چه هغوئ په هره جماعت کښے مشران مقرر کړل اؤ په روژه کښے ئے دخعا وکړه نو هغوئ ما الک ته حواله کړل چه هغوئ په‬ ‫چا ايمان راوړو‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬ادؤ دد پيسيديا نه تيرولو نه پس هغوئ پمفيليا ته راغلل‪.‬‬ ‫‪۲۵‬کله چې هغوئ په پرګا کښې د کلم منادی وکړ‪ ،‬نو هغوئ اتاليا ته لړل‪:‬‬ ‫‪۲۶‬او له هغه ځايه په کشتۍ کې انطاکيا ته لړل‪ ،‬چې د هغه کار دپاره چې هغوئ د خُدائ پاک د فضل دپاره وفارش کړى خوو چې هغوئ‬ ‫يې ورته وروولو‪.‬‬ ‫‪ ۲٧‬ادؤ کله چه هغوئ راغلل ادؤ جماعت ئے راغونډ کړے خوو نو هغوئ دد خُدائے دد هغوئ وره څۀ څۀ کړى خوو ادؤ دد ي خهوديانو دد پاره ئے‬ ‫څنګه دد ايمان دروازه پرانستله‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ادؤ هلته هغوئ دد خمريدانو وره ډير وُت تير کړل‪.‬‬ ‫څپرکی ‪15‬‬ ‫ونت نۀ شٰ نو تاوو به‬ ‫ووٰ په شان خ‬ ‫‪۱‬ادؤ ځنو ُلقو چه دد يهوداه نه راغلو وروڼو ته ئے تعليم ورکړو ادؤ وئے وئيل چه ”تر څو چه تاوو دد خم ى‬ ‫بچ نۀ شٰ‪.‬‬ ‫‪۲‬کله چې د پولوس او برناباس وره کومه لږه شخړه او شخړه نه وه‪ ،‬نو هغوی پريکړه وکړه چې پولوس او برناباس او د هغوی څخه ځينې‬ ‫نور د دې پوښتنې په اړه يروشلم ته روولنو او مشرانو ته لړ شي‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ دد جماعت په لر کښے راووتلے شول ادؤ دد فينيس ادؤ وامريه نه تير شول ادؤ دد غير ي خهوديانو دد بدليدو اعلن يې وکړو‪ ،‬ادؤ دد هغوئ ټولو‬ ‫وروڼو ته ډيره ُوشحالٰ راغله‪.‬‬ ‫وولنو ادؤ مشرانو دد هغوئ تود هرکلے وشو ادؤ دد هغوئ هر څۀ ئے بيان کړل‬ ‫‪۴‬ادؤ کله چه هغوئ بيتخ ال خمقدس ته راغلل نو دد جماعت ادؤ ر خ‬ ‫چه خُدائے وروره کړى خوو‪.‬‬ ‫مووٰ په‬ ‫‪ُ۵‬و د فريسيانو د يوې فرقې نه چې ايمان يې راوړے وو‪ ،‬راپاڅېدو او وې وئيل چې د هغوئ ونت کول پکار دي او هغوئ ته د‬ ‫ى‬ ‫شريعت باندې د عمل کولو امر کول پکار وو‪.‬‬ ‫وولن ادؤ مشران راغونډ شول چه په دے ُبره غور وکړي‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ ر خ‬ ‫‪٧‬کله چې ډېر شخړه وشوه نو پطروس پاڅېدو او هغوئ ته يې ووئيل‪” ،‬اے وروڼو او وروڼو‪ ،‬تاوو ته پته ده چې څه وُت مخکې خُدائ‬ ‫پاک زمونږ په مينځ کښې انتخاب کړے خوو چې غېر يهوديان زما د ُولې نه د خُدائ پاک کلم واوري ‪.‬او باور وکړئ‪.‬‬ ‫زړونه پوهيږى هغوئ ته ګواهٰ ورکړه ادؤ هغوئ ته ئے خرو خح القخدس ورکړو لکه څنګه چه هغۀ خمونږ ته راکړى خوو‪.‬‬ ‫‪۸‬ادؤ خُدائے خکوم چه خ‬ ‫د‬ ‫زړونه دد ايمان په وويله پاک کړه‪.‬‬ ‫هغوئ‬ ‫کوه‪،‬‬ ‫مه‬ ‫فرق‬ ‫هيڅ‬ ‫کښے‬ ‫مينځ‬ ‫په‬ ‫‪۹‬ادؤ زمونږ ادؤ دد هغوئ‬ ‫د‬ ‫خ‬ ‫‪۱۰‬نو اوس تاوو ولې خُدائ پاک د خمريدانو په غاړه باندې دد هغه خجوغ اچولو دپاره آزمېږۍ چې نه زمونږ پلرونو او نه مونږ د برداشت‬ ‫کولو توان درلود؟‬ ‫عيسٰ مسيح دد فضل په وويله به دد هغوئ په شان بچ خ‬ ‫شو‪.‬‬ ‫‪ُ ۱۱‬و خمونږ دا يقين لرو چه دد ما الک‬ ‫ى‬ ‫‪۱۲‬نو ټول ُلق غلٰ شول ادؤ برناباس ادؤ پولوس ته ئے حاضرين ورکړو ادؤ دد هغوئ په وويله خُدائے دد غير ي خهوديانو په مينځ کښے څۀ‬ ‫خمعجزے ادؤ عجائبخونه ښکاره کړل‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې هغوئ په ارام کښېنستل نو يعقخوب جواب ورکړو‪” ،‬اے وروڼو او وروڼو زما ُبره واورئ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬شمعون اعلن وکړ چې څنګه خُدائ پاک په اول ځل غېريهوديانو ته مراجعه وکړه او د هغوئ نه يې د ُپل نوم دپاره يو قوم راوغوښتو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ دد دے وره دد نبيانو کلم هم اتفاق دے ‪.‬لکه څنګه چې ليکل شوي‪،‬‬ ‫‪۱۶‬د دې نه پس به زۀ راوګرځم او بيا به د داؤد ُېمه جوړه کړم چې غورځېدلې ده ‪.‬او زه به د هغه کنډوال بيا جوړ کړم او زه به يې جوړ‬ ‫کړم‪:‬‬ ‫‪۱٧‬د دې دپاره چې د ُلقو پاتې شوے د ما الک په لټه کښې شٰ‪ ،‬او ټول غېريهوديان چې زما په نوم يادېږي‪ ،‬ما الک خُدائ فرمائٰ چې دا ټول‬ ‫کارونه کوى‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬دد دخنيا دد شروع نه دد هغۀ ټول کارونه خُدائے ته معلوم دى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو زما وزا دا ده چې مونږ هغوئ ته تکليف ورنکړو چې د غېر يهودانو نه د خُدائ پاک طرف ته رجوع کوى‪.‬‬ ‫‪ُ ۲۰‬و دا چه مونږ هغوئ ته دا ولي خ‬ ‫کو چه هغوئ د بختانو د ناپاکو څيزونو‪ ،‬زنا‪ ،‬ادؤ دد خ‬ ‫غلخو ُوړلو څيزونو او وينو نه ځان واتٰ‪.‬‬ ‫مووٰ په هر ښار کښې داوې کسان شته چې د هغۀ وعظ ورکوى او په هره وبت کښې په عبادتخانو کښې‬ ‫‪۲۱‬ځکه چې د پخوانۍ زمانې د‬ ‫ى‬ ‫لووتل کيږى‪.‬‬

‫‪114‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪ ۲۲‬بيا روولنو ادؤ مشرانو دد ټولٰ جماعت وره دا ُوښه کړه چه دد ُپل جماعت غوره وړى دد پولوس ادؤ برناباس وره انطاکيا ته واوتوى ‪.‬‬ ‫يعنی‪ ،‬يهودا د بارواباس لقب ورکړ‪ ،‬او ويلس‪ ،‬د وروڼو تر منځ لوی وړي‪:‬‬ ‫‪۲۳‬هغوئ په دې ډول ُطونه وليکل ‪.‬روولن‪ ،‬مشران او وروڼه هغو وروڼو ته چې په انطاکيه‪ ،‬ووريه او کليسيا کې د غير يهوديانو څخه‬ ‫دي ولم واوتوي‪:‬‬ ‫‪24‬لکه څنګه چې موږ اوريدلي دي چې هغه څوک چې له موږ څخه وتلي دي تاوو ته په ُبرو وره پريشانه کړي او وتاوو روحونه يې‬ ‫ُراب کړي او ويې ويل ‪:‬تاوو بايد ونت شئ او قانون مراعات کړئ ‪:‬چا ته موږ داوې هيڅ حکم نه دی ورکړی‪.‬‬ ‫‪۲۵‬مونږ ته دا ښه ښکاريده چې په يو اتفاق وره راغونډ شو چې د ُپل ګران برناباس او پولوس وره تاوو ته غوره شوي وړي ولېږو‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح دد نخوم په ُاطر ُپل ژوند په ُطر کښے کړے دے‪.‬‬ ‫‪۲۶‬هغه وړے چه زمونږ دد ما الک‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲٧‬نو مونږ يهوداه او ويلس راليږلٰ دى‪ ،‬څوک به تاوو ته هم دغه شان ُبرې په ُوله ووايي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ځکه چې روح القدس او مونږ ته دا ښه ښکاريده چې په تاوو باندې د دې ضروري څيزونو نه زيات بار نه واچوو‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬هغه غوښې چې بختانو ته پېش کېږى‪ ،‬د وينې نه‪ ،‬د هغه څيزونو نه چې په غېږ کې نيولې شوې وي او د زنا نه ځان واتئ‪ ،‬کۀ چرې‬ ‫تاوو ُپل ځان وواتئ نو ښه به شئ ‪.‬ښه اووئ‪.‬‬ ‫‪۳۰‬نو کله چې هغوئ له کاره وشړل شول نو انطاکيه ته راغلل او کله چې هغوئ ُلق راغونډ کړل نو دا ُط يې ورکړو چې‪:‬‬ ‫‪۳۱‬کله چې هغوئ ولووتل نو د تسليت دپاره ُوشحاله شول‪.‬‬ ‫‪۳۲‬ادؤ يهوداه ادؤ ويلس چه په ُپله هم نبيان خوو‪ ،‬په ډيرو ُبرو ئے وروڼو ته نصيحت وکړو ادؤ دد هغوئ تصديق يې وکړو‪.‬‬ ‫وولنو نه په امن کښے لړل‪.‬‬ ‫‪۳۳‬ادؤ کله چه هغوئ هلته په يو ځائے کښے خوو نو هغوئ دد وروڼو نه دد ر خ‬ ‫‪ ۳۴‬وره له دې چې ويلس ُوښ شو چې ل هم هلته پاتې شي‪.‬‬ ‫‪۳۵‬پولوس او برناباس هم په انطاکيه کښې د ما الک خُدائ د کلم تعليم او وعظ کولو او د ډېرو نورو وره يې هم دوام ورکړو‪.‬‬ ‫‪۳۶‬او څو ورځې پس پولوس برناباس ته ووئيل‪” ،‬راځئ چې يو ځل بيا لړ شو او په هر ښار کښې چې مونږ د ما الک خُدائ کلم منلے دے‬ ‫وروڼو وره ملقات وکړو او وګورو چې هغوئ څۀ کوى‪.‬‬ ‫د ُپلو خ‬ ‫‪۳٧‬ادؤ برناباس اراده وکړه چه دد هغوئ وره يوحنا چه دد هغۀ لقب مرقس وو دد ځان وره بوځٰ‪.‬‬ ‫‪ُ۳۸‬و پولوس دا ښه نه وګڼله چې هغه له ځانه وره بوځي‪ ،‬څوک چې د پمفيليا څخه روان وو او د هغوی وره کار ته نه و تللی‪.‬‬ ‫‪۳۹‬ادؤ دد هغوئ په مينځ کښے شخړه دومره تيزه شوه چه هغوئ دد يو بل نه جدا شول ادؤ برناباس مرقس بوتلو ادؤ قبرص ته لړو‪.‬‬ ‫وروڼو دد وفارش په وجه روان شو‪.‬‬ ‫‪۴۰‬ادؤ پولوس ويلس غوره کړو ادؤ دد خُدائے دد خُدائے دد خُدائے دد خُدائے دد خ‬ ‫‪ ۴۱‬هغه د شام او کليسيا له لرې تېر شو او د کليساګانو تصديق يې وکړ‪.‬‬ ‫څپرکی ‪16‬‬ ‫‪۱‬بيا هغه دربٰ ادؤ لسترا ته راغلو ادؤ هلته ئے دد تيموتيوس په نوم يو خمريد وو چه دد ي خهوديانو زوئ وو ادؤ ايمان ئے راوړو ‪ُ.‬و پلر يې‬ ‫يونانی و‬ ‫‪۲‬د هغه وروڼو چې په لسترا او اکونيوم کې اووېدل ښه ُبر شول‪.‬‬ ‫‪3‬هغه به پاول ته د هغه وره لړ شي ‪.‬او هغه د هغو يهودانو له امله چې په هغه کوټه کې وو‪ ،‬ونيول او ونت يې کړل‪ ،‬ځکه چې هغوی‬ ‫ټول پوهېدل چې پلر يې يوناني و‪.‬‬ ‫وولنو او‬ ‫ر‬ ‫د‬ ‫کښې‬ ‫يروشلم‬ ‫په‬ ‫يې‬ ‫دپاره‬ ‫واتلو‬ ‫د‬ ‫چې‬ ‫ورکړل‬ ‫فرمانونه‬ ‫هغه‬ ‫يې‬ ‫ته‬ ‫هغوئ‬ ‫نو‬ ‫تېرېدل‪،‬‬ ‫‪۴‬کله چې هغوئ په ښارونو کښې‬ ‫خ‬ ‫مشرانو حکم کړى خوو‪.‬‬ ‫‪۵‬ادؤ هم دغه شان جماعتخونه په ايمان کښے قائم شول ادؤ ورځ په ورځ زياتيدل‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې هغوئ د فروګيا او د ګلتيه په علقه کښې ګرځېدل او د خرو خح القخدس له طرفه منع شوى خوو چې په آويا کښې د کلم تبليغ وکړى‪.‬‬ ‫‪٧‬کله چې هغوئ ماويا ته وروېدل‪ ،‬نو هغوئ غوښتل چې ابتانيا ته لړ شٰ‪ُ ،‬و خرو خح القخدس هغوئ ته زيان ورنۀ کړو‪.‬‬ ‫‪۸‬او هغوئ د ماويا نه تيرېدل تروآس ته ښکته شول‪.‬‬ ‫‪۹‬په شپه کښې پولوس ته رويا ښکاره شوه ‪.‬هلته د مقدونيې يو وړی ودرېد او ورته يې دعا وکړه او ويې ويل" ‪:‬مقدونيا ته راشه او زموږ‬ ‫وره مروته وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او کله چې هغه رويا وليدله‪ ،‬نو ومدوتي موږ هڅه وکړه چې مقدونيې ته لړ شو‪ ،‬په يقين وره چې څښتن موږ د دې لپاره رابللي وو چې‬ ‫دوی ته د انجيل تبليغ وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬نو مونږ د تروآس نه په نېغه لر وموتراکيا ته راغلو او بله ورځ نيپولس ته‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او له هغه ځايه فيليپي ته لړو چې د مقدونيې د هغې برُې مشر ښار او يو کالون دے او مونږ په هغه ښار کښې څو ورځې پاتې وو‪.‬‬ ‫شوو چرته چه دخعا غوښتل کيده ‪.‬او موږ ناوت شو او د هغو ښځو وره مو‬ ‫‪۱۳‬ادؤ دد وبت په ورځ خمونږ دد ښار نه بهر دد ويند په غاړه روان خ‬ ‫ُبرې وکړې چې هلته ميشتې وې‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬ادؤ دد ليديا په نوم يوے ښځے چه دد تاواتيرا په ښار کښے د ارغواني رنګ ُرڅوونکٰ خوو چه دد خُدائے عبادت کوه‪ ،‬دد هغۀ زړۀ ئے‬ ‫پرانستلے خوو چه هغه دد پولوس دد کلم په ُبرو کښے غوږ ونيسٰ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬کله چې هغې او د هغې کورنۍ بپتسمه واُيسته‪ ،‬هغې موږ ته بخښنه وکړه او ويې ويل ‪:‬که تاوو زما په اړه قضاوت کړی وي چې‬ ‫څښتن ته وفادار يم‪ ،‬زما کور ته راشئ او هلته اووئ ‪.‬او هغې موږ محدود کړ‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ داوې پېښ شول کله چې مونږ دخعا ته تللو نو دد و خجود روح لرونکې يوه پېغله زمونږ وره املو شوه‪ ،‬چې دد هغې مالکانو ته يې دد‬ ‫خُدائ پاک په ذريعه ډېر فائدې راوړې‪:‬‬

‫‪115‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۱٧‬هغۀ پولوس ادؤ خمونږ پسې روان شو ادؤ چغے ئے ووئيل‪” ،‬دا وړى د لوئے خُدائے ُادمان دى چه خمونږ ته دد ُلصون لر راښکاره‬ ‫کړى‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح په نوم خحکم درکوم چې د هغې‬ ‫د‬ ‫ته‬ ‫تا‬ ‫”زۀ‬ ‫ووئيل‪،‬‬ ‫يې‬ ‫ته‬ ‫وح‬ ‫ر‬ ‫او‬ ‫شو‬ ‫غصه‬ ‫په‬ ‫پولوس‬ ‫‪ُ.‬و‬ ‫وکړ‬ ‫ورځې‬ ‫ډېر‬ ‫کار‬ ‫دا‬ ‫هغې‬ ‫‪۱۸‬او‬ ‫خ‬ ‫ى‬ ‫نه بهر راځه ‪.‬او په هماغه واعت بهر راووت‪.‬‬ ‫‪۱۹‬کله چې د هغې بادارانو وليدل چې د دوی د ګټې اميد ورک شوی دی‪ ،‬نو دوی پولوس او ويلس ونيول او بازار ته يې د حاکمانو مخې‬ ‫ته بوتلل‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ هغوئ خحکمران ته راووتو ادؤ ورته ئے ووئيل چه”دا وړى چه ي خهوديان دى زمونږ په ښار کښے ډير تکليف کوى‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬ادؤ دد هغو رواجونو تعليم ورکړو چه خمونږ ته روا نۀ دے چه دد روميانو په حيث دد‬ ‫‪ ۱ ۱‬نه‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪۲۲‬ادؤ ُلق دد هغوئ په ُلف راپاڅيدل اؤ خحکمران دد هغوئ کالے وئےوتل اؤ خحکم ئے ورکړو چه هغوئ ووهلو‪.‬‬ ‫تړونه ولګول نو هغوئ په قيدُانه کښے واچول ادؤ دد جيلدار نه ئے دد هغوئ دد حفاظت دد پاره‬ ‫‪۲۳‬ادؤ کله چه هغوئ په هغوئ کښے ډير خ‬ ‫ااجازت ورکړو‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬چا چه دد داوے االزام په وجه هغوئ دد داُلٰ قيدُانٰ طرف ته بوتلل ادؤ دد هغوئ پخرزى ئے په ذُيره کښے ټينګ کړل‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ادؤ په نيمه شپه پولوس ادؤ ويلس دخعا وکړه ادؤ دد خُدائے ثناء ئے وندرے ئے ووئيل ادؤ قيديانو دد هغوئ اورېدل‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬ناڅاپه يوه لويه زلزله راغله او د زندان بنيادونه ولړزېدل او ومدوتي ټولي دروازې ُلصي شوې او د هر چا بندونه ُلص شول‪.‬‬ ‫‪۲٧‬ادؤ دد جيل واتونکٰ دد ُوب نه راويښ شو ادؤ دد قيدُانے دروازه ئے پرانسته وليده‪ ،‬هغۀ ُپله تخوره راواُستله ادؤ ځان ئے به وژلو ادؤ‬ ‫ګومان ئے چه قيديان تښتيدلٰ خوو‪.‬‬ ‫‪ُ۲۸‬و پولوس په لوړ آواز چغې وهلې‪ُ” ،‬پل ځان ته نقصان مه ورکوئ‪ ،‬ځکه چې مونږ ټول دلته يو‪.‬‬ ‫‪۲۹‬بيا هغه يو څراغ راوغوښتو او راښکته شو او په لړزيدو راغی او د پولوس او ويلس په مخ ولويد‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ادؤ هغوئ بهر راوغوښتل ادؤ ورته ئے ووئيل‪” ،‬صاحبانو‪ ،‬زد ۀ بايد څۀ وکړم چه بچ شم؟‬ ‫عيسٰ مسيح ايمان راوړئ‪ ،‬نو تۀ او وتا کور به بچ شٰ‪.‬‬ ‫‪۳۱‬هغوئ ووئيل‪” ،‬په ما الک‬ ‫ى‬ ‫‪۳۲‬هغوئ هغۀ ته د ما الک خُدائ کلم او د هغۀ په کور کښے ټولو ته ووئيل‪.‬‬ ‫‪۳۳‬هغۀ د شپې په همغه واعت کښې هغوئ ونيولو او د هغوئ پټې يې پرې ومينځلې ‪.‬او په ومدوتي توګه هغه او د هغه ټول بپتسمه‬ ‫واُيستله‪.‬‬ ‫‪۳۴‬کله چې هغۀ هغوئ ُپل کور ته بوتلل نو د هغوئ په مخکښې يې غوښه کېښوده او په خُدائ پاک يې د ُپل ټول کور وره ايمان راوړو‪.‬‬ ‫‪۳۵‬کله چې ورځ شوه نو حکيمانو ورجنان ورولېږل او ويې ويل ‪:‬پرېږده چې دا کسان لړ شي‪.‬‬ ‫‪۳۶‬او د زندان واتونکي دا ُبره پولوس ته وکړه‪” ،‬حکمران تاوو ته د تلو دپاره رالېږلي دي‪ ،‬نو اوس لړ شه او په ولمتۍ وره لړ شه‪.‬‬ ‫‪ُ۳٧‬و پولوس هغوئ ته ووئيل‪” ،‬هغوئ خمونږ دد روميانو په حيث بې ګناه ووهلو ادؤ په بند کښے ئے اچولو ‪.‬او اوس دوی موږ په پټه توګه‬ ‫ايستل؟ نه رښتيا ُو اجازه راکړئ چې دوی پخپله راشي او موږ يې راوباوي‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬نو درباريانو دا ُبرې قاضيانو ته وکړې‪ ،‬کله چې هغوی واوريدل چې هغوی روميان دي‪.‬‬ ‫‪۳۹‬هغوئ راغلل ادؤ دد هغوئ په لټه کښے ئے راوغوښتل ادؤ هغوئ ئے وغوښتل چه دد ښار نه لړ شٰ‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬هغوئ دد زندان نه راووتل ادؤ دد ليديا کور ته ورننوتل ادؤ کله چه هغوئ وروڼه وليدل نو تسلٰ ئے ورکړو ادؤ روان شول‪.‬‬ ‫څپرکی ‪17‬‬ ‫‪۱‬کله چې هغوئ د امفيپولس او اپولونيا نه تېر شول نو تاسالونيکې ته وروېدل‪ ،‬چرته چې د ي خهوديانو عبادتخانه وه‪.‬‬ ‫‪۲‬ادؤ پولوس دد هغۀ په څير هغوئ ته ورننوتو ادؤ دد دريو وبت په ورځ دد هغوئ وره دد صحيفے نه بحث وکړو‪.‬‬ ‫‪3‬پرانستل او ادعا کول‪ ،‬چې مسيح بايد د درد وره مخ شوی وي‪ ،‬او بيا له مړو څخه راپورته شوی وي؛ او دا چې دا عيسی چې زه تاوو ته‬ ‫تبليغ کوم هغه مسيح دی‪.‬‬ ‫‪۴‬ادؤ دد هغوئ نه ځنو ايمان راوړو ادؤ دد پولوس ادؤ ويلس وره ئے ملګرے شول ‪.‬او د عقيدوي يونانيانو يو لوی ډله‪ ،‬او د لويو ښځو څخه يو‬ ‫څو نه‪.‬‬ ‫‪ُ۵‬و هغو ي خهوديانو چې ايمان يې نۀ راوړو‪ ،‬په حسد کښې يې يو ځنۀ بدکاره ُلق راوغوښتل‪ ،‬يوه ډله يې راغونډه کړه او په ټول ښار کښې‬ ‫يې ګډوډۍ وکړې او د ياوون په کور يې حمله وکړه او د هغوئ د وتلو کوشش يې وکړو ‪ُ.‬لکو ته‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې هغوئ ونه موندل‪ ،‬نو هغوئ جيسون او ځينې وروڼه د ښار مشرانو ته راوغوښتل‪ ،‬او چيغې يې وهلې‪” ،‬دا چې دنيا يې تباه کړې‬ ‫ده هغه هم دلته راغلي دي‪.‬‬ ‫‪7‬هغه څوک چې جيسن ترلوه کړ‪ ،‬او دا ټول د قيصر د فرمان ُلف کار کوي‪ ،‬او ويل يې چې يو بل پاچا دی‪ ،‬يو عيسی دی‪.‬‬ ‫‪۸‬کله چې هغوئ دا ُبرې واورېدې نو ُلقو ادؤ د ښار خحکمران يې ُفه کړل‪.‬‬ ‫‪۹‬کله چې هغوئ د يسون ادؤ دد نورو نه حفاظت وکړ نو هغوئ لړل‪.‬‬ ‫وروڼو فورا ا پولوس ادؤ ويلس دد شپے نه بيريا ته ولېږل ادؤ هغوئ هلته دد يهوديانو عبادت ُانے ته لړل‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ خ‬ ‫‪۱۱‬هغوئ د تسالونيکې د ُلقو نه زيات عزتمند خوو‪ ،‬په دې وجه چې هغوئ کلم په پوره تيارئ وره قبول کړو او هره ورځ صحيفې لټوو‬ ‫چې آيا دا څۀ هم داوې وو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو په هغوئ کښې ډېرو ايمان راوړو ‪.‬د نامتو ميرمنو څخه هم چې يوناني وې‪ ،‬او نارينه وو‪ ،‬نه يو څو‪.‬‬ ‫‪ُ۱۳‬و کله چې د تسالونيکې يهوديانو ته معلومه شوه چې د خُدائ پاک کلم په بيريا کښې د پولوس له ُوا منادی شوی دی‪ ،‬نو هغوئ هلته‬ ‫هم ورغلل او ُلک يې وپارول‪.‬‬ ‫‪116‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۱۴‬نو وروڼو ومدوتي پولوس ولېږل چې د ومندر په څير لړ شي‪ُ ،‬و ويلس او تيموتيوس هم هلته پاتې شول‪.‬‬ ‫کوو هغه ادتاندس ته راووتو ادؤ دد ويلس ادؤ تيموتيوس نه ئے خحکم ورکړو چه هغۀ ته په ډير ورعت وره‬ ‫‪۱۵‬ادؤ هغوئ چه دد پولخوس وره چلن خ‬ ‫ورشٰ‪.‬‬ ‫‪۱۶‬کله چې پولوس په اتن کښې د هغوئ په انتظار کښې وو‪ ،‬نو د هغۀ روح په هغۀ کښې راښکاره شو‪ ،‬کله چې هغۀ هغه ښار وليدلو چې په‬ ‫بخت پروتۍ کښے شوى خوو‪.‬‬ ‫‪۱٧‬نو هغۀ په عبادت ُانه کښې د يهوديانو‪ ،‬ديندارانو او په بازار کښې هره ورځ د هغوئ وره چې د هغۀ وره ملقات کوۀ شخړه کوله‪.‬‬ ‫‪۱۸‬بيا د اپيکوريانو او وټوکسانو يو شمېر فيلسوفان د هغۀ وره مخامخ شول ‪.‬او ځينو وويل ‪:‬دا ټوکه به څه وايی؟ ځينې نور‪ ،‬هغه داوې‬ ‫ښکاري چې د عجيب ُدايانو جوړونکی دی ‪:‬ځکه چې هغه دوی ته د عيسی‪ ،‬او قيامت تبليغ کاوه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو هغوئ هغه ونيولو ادؤ اريخوپا خګس ته يې بوتلو ادؤ ورته ئے ووئيل‪” ،‬آيا مونږ ته پته ولګٰ چه دا نوے تعليم دد څۀ دے؟‬ ‫‪20‬ځکه چې ته زموږ غوږونو ته ځينې عجيب شيان راوړي ‪:‬نو موږ به پوه شو چې د دې شيانو معنی څه ده‪.‬‬ ‫‪( ۲۱‬ځکه چې ټول اتنيانو او پرديو ُلکو چې هلته وو ُپل وُت په بل څه نه تېراوه‪ ،‬مګر يا به يې ويل يا د نوي شی اوريدل)‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬بيا پولوس د مريخ د غونډۍ په منځ کې ودرېد او ويې ويل« ‪:‬ای د اتن ُلکو‪ ،‬زه پوهيږم چې تاوو په هر څه کې ډير توهين ياوت‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ځکه چې کله چې زه تېر شوم او وتاوو عقيدت مې وليد‪ ،‬نو د ناڅرګند ُدائ پاک دپاره مې يوه قربانګاه وموندله چې دا ليکل شوې وه ‪.‬‬ ‫له دې امله د چا عبادت کوئ چې تاوو په ناپوهۍ وره ياوت‪ ،‬هغه زه تاوو ته بيانوم‪.‬‬ ‫‪24‬هغه ُدای چې نړۍ او ټول شيان يې په دې کې جوړ کړي دي‪ ،‬دا ګوري چې هغه د آومان او ځمکې څښتن دی‪ ،‬په لوونو جوړ شوي‬ ‫مندرونو کې نه اوويږي‪.‬‬ ‫‪25‬نه هم د وړو په لوونو عبادت کيږي‪ ،‬لکه څنګه چې هغه د کوم شی اړتيا ته اړتيا لري‪ ،‬ځکه چې هغه ټول ژوند‪ ،‬واه او ټول شيان‬ ‫ورکوي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬او د يوې وينې نه يې د انسان ټول قومونه د ځمکې په مخ د اووېدو دپاره جوړ کړل‪ ،‬او د هغوئ د اووېدو دپاره يې د وُت نه مخکښې‬ ‫مقرر کړل او د هغوئ د اووېدو حدونه يې وټاکه‪.‬‬ ‫‪27‬دا چې دوی د څښتن په لټه کې شي ‪ ،‬که دوی د هغه په لټه کې شي او هغه ومومي ‪ ،‬که څه هم هغه زموږ له هرچا څخه لرې نه وي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ځکه چې مونږ په هغه کښې ژوند کوو‪ ،‬حرکت کوو او ُپل وجود لرو ‪.‬لکه څنګه چې وتاوو ځينو شاعرانو هم ويلي دي‪ ،‬ځکه چې موږ‬ ‫هم د هغه اولد يو‪.‬‬ ‫‪۲۹‬ځکه چې مونږ د خُدائ پاک اولد يخو نو دا فکر نۀ کول پکار دي چې ُدائ پاک د ورو زرو‪ ،‬وپينو زرو يا تيږو په شان دے چې د هنر‬ ‫او د انسان په وويله جوړ شوى دى‪.‬‬ ‫‪30‬او د دې ناپوهۍ وُتونو ُدای وترګې پټې کړې؛ ُو اوس ټولو انسانانو ته امر کوي چې توبه وباوي‪:‬‬ ‫‪31‬ځکه چې هغه يوه ورځ ټاکلې ده چې په هغه کې به هغه د هغه وړي په واوطه د نړۍ قضاوت وکړي چې هغه يې ټاکلی دی ‪.‬چې هغه‬ ‫ټولو انسانانو ته ډاډ ورکړی دی‪ ،‬په دې کې چې هغه يې له مړو څخه ژوندی کړی دی‪.‬‬ ‫‪۳۲‬کله چه هغوئ دد مړو دد ژوندے کيدو ُبر واورېدو نو ځنو ملنډې ووهلې ادؤ نورو ورته ووئيل‪” ،‬مونږ به بيا دا ُبره واورو‪.‬‬ ‫‪۳۳‬نو پولوس د هغوئ نه لړو‪.‬‬ ‫‪ُ۳۴‬و ځنې وړو د هغۀ وره ملګرتيا وکړه او ايمان يې راوړو‪ ،‬چې په هغو کښې د اريوپاگيت ډيونيسيوس او د دماريس په نوم يوه ښځه او‬ ‫د هغوئ وره نور هم شامل وو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪18‬‬ ‫‪۱‬د دې نه پس پولوس د اتن نه روان شو او کورنتس ته راغلو‪.‬‬ ‫‪۲‬ادؤ يو ي خهودى چه ااک اول نومے خوو چه په پونتخس کٰ زيږيدلٰ خوو ادؤ په دي ورووتيو وُتو کښے دد ايټاليا نه دد ُپلے ښځے پريسکل وره‬ ‫راغلٰ خوو( ‪.‬ځکه چې کلډيس ټولو يهودانو ته امر کړی و چې له روم څخه ووځي )‪:‬او دوی ته راغلل‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ ځکه چه هغه دد يو شان کار خوو‪ ،‬نو دد هغوئ وره اوويدل ادؤ کار ئے جوړ کړو‪ ،‬ځکه چه هغوئ دد هغوئ دد ُيمو جوړونکي وو‪.‬‬ ‫‪ ٤‬هغۀ په هر وبت کښے په عبادت ُانے کښے بحث کول ادؤ ي خهوديان ادؤ يونانيان به ئے قانع کول‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې ويلس او تيموتيوس د مقدونيې څخه راغلل‪ ،‬پولوس په روح کې ډوب شو او يهوديانو ته يې ګواهي ورکړه چې عيسی مسيح دی‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې هغوئ ُپل مخالفت وکړو ادؤ خکفر يې وکړو نو هغۀ ُپل کالے وُوړ ادؤ هغوئ ته ئے ووئيل‪ ،‬وتاوو وينه وتاوو په ُپل ور ده ‪.‬‬ ‫زه پاک يم ‪:‬له دې ورووته به زه غيريهوديانو ته لړ شم‪.‬‬ ‫کوو ادؤ دد هغۀ کور دد عبادت‬ ‫‪ ٧‬بيا هغه له هغه ځايه روان شو ادؤ د يو وړے کور ته ورننوتو چه يووتوس نومے وو چه دد خُدائے عبادت خ‬ ‫ُانے وره تړلے وو‪.‬‬ ‫‪۸‬او د عبادت ُانې مشر کروپوس د ُپل ټول کور وره په ما الک ايمان راوړو ‪.‬او د کورنتيانو ډيری اوريدلو ايمان راوړو او بپتسمه يې‬ ‫واُيستله‪.‬‬ ‫‪۹‬بيا ما الک خُدائ پولوس ته د شپې په رويا کښې وفرمائيل‪” ،‬مه وېرېږه‪ُ ،‬برې کوه ادؤ غلٰ مۀ کوه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ځکه چې زه له تا وره يم او هيڅوک به تاته زيان ونه رووي‪ ،‬ځکه چې په دې ښار کې زما ډېر ُلک شته‪.‬‬ ‫‪۱۱‬هغۀ هلته يو کال شپږ مياشتې پاتې شو او د هغوئ په مينځ کښې يې د خُدائ پاک کلم تعليم ورکړو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې ګيليو د اُيا مروتيال وو‪ ،‬نو يهوديانو په يو اتفاق وره د پولوس ُلف بغاوت وکړو او هغه يې د عدالت څوکۍ ته راووتلو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬وائٰ چه دا وړى دد شريعت ُلف دد خُدائے عبادت کولو ته هڅوى‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې پولوس ُپله ُوله پرانستله نو ګاليو يهوديانو ته ووئيل‪” ،‬اے ي خهوديانو‪ ،‬که چرې دا د غلطو يا بدکارۍ ُبره واى‪ ،‬نو دليل به دا‬ ‫وى چې زۀ به وتاوو وره صبر وکړم‪.‬‬ ‫‪117‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪ُ15‬و که دا د کلمو او نومونو او وتاوو د قانون پوښتنه وي ‪ ،‬نو تاوو دې ته ګورئ ‪.‬ځکه چې زه به د داوې مسلو قضاوت ونه کړم‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او هغوئ يې د عدالت د څوکۍ نه راويستل‪.‬‬ ‫‪۱٧‬نو ټولو يونانيانو د عبادت ُانې مشر وووټينيس ونيولو او د عدالت د څوکۍ په مخکې يې ووهلو ‪.‬او ګاليو د دې شيانو هيڅ پروا نه‬ ‫درلوده‪.‬‬ ‫د‬ ‫وروڼو نه رُصت شو ادؤ دد هغه ځائے نه شام ته روان شو ادؤ دد هغۀ وره پرو اکل ادؤ‬ ‫د‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫شو‬ ‫پاتې‬ ‫وُت‬ ‫لږ‬ ‫هلته‬ ‫پولوس‬ ‫پس‬ ‫نه‬ ‫دې‬ ‫‪ ۱۸‬دد‬ ‫د خ‬ ‫ااک اول ‪.‬په وينکريا کې يې ُپل ور غوڅ کړ ‪:‬ځکه چې هغه نذر درلود‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ هغه اافسوس ته راغلو ادؤ هغوئ ئے هلته پريښودل ُو هغه پخپله عبادت ُانے ته ورننوتو ادؤ دد يهوديانو وره ئے بحث وکړو‪.‬‬ ‫‪۲۰‬کله چې هغوئ د هغۀ نه غوښتل چې د هغوئ وره ډېر وُت پاتې شٰ‪ ،‬نو هغه راضٰ نۀ شو‪.‬‬ ‫‪ُ ۲۱‬و هغوئ ته ئے الوداع ووئيل چه”زۀ به په هر صورت دا اُتر وواتم چه په بيتخ ال خمقدس کښے راځٰ‪ُ ،‬و که خُدائے وغواړى نو زد ۀ‬ ‫به بيا تاوو ته واپس راشم ‪.‬او هغه د افسوس څخه کښته کړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬کله چه هغه قيصريه ته لړو ادؤ پورته لړو ادؤ جماعت ته ئے ولم وکړو ادؤ دد انطاکيا نه ښکته لړو‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ادؤ هلته دد لږ وُت تيرولو نه پس هغه روان شو ادؤ دد ګلتيه ادؤ فروګيا په ټولو خملکونو کښے روان شو ادؤ ټول خمريدان ئے مضبوط کړل‪.‬‬ ‫‪۲۴‬او د اپولوس په نوم يو يهود چې په اوکندريه کښې پېدا شوے وو‪ ،‬يو هوښيار وړے وو او په صحيفو کښې تکړه وړے افسوس ته‬ ‫راغلو‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬دې وړي ته د څښتن په لر کې لرښوونه شوې وه ‪.‬هغه په روح کې په زړورتيا وره ُبرې کولې او په ډير دقت وره يې د څښتن‬ ‫شيان ښوول او يوازې د يوحنا بپتسما پوهيدل‪.‬‬ ‫‪۲۶‬هغۀ په عبادت ُانه کښې په زړورتيا وره ُبرې شروع کړې‪ ،‬کله چې اکول او پروکيل د چا ُبره واوريده‪ ،‬نو هغوئ هغه ُپل ځان‬ ‫ته بوتلو او هغۀ ته يې د خُدائ پاک لره په ډېره ښه توګه بيان کړه‪.‬‬ ‫‪ ۲٧‬ادؤ کله چه هغه اُيا ته لړو نو وروڼو ليکلے خوو چه خمريدانو ته دد هغۀ د قبولولو نصيحت وکړو‪ ،‬چه کله چه هغه راغے نو هغوئ چه دد‬ ‫فضل په وويله ايمان راوړے وو دد هغوئ ډيره مروته وکړه‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح دے‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬ځکه چه هغۀ ي خهوديان په زوره قانع کړل ادؤ په ښکاره ئے دد صحيفو په وويله دا ښکاره کړه چه‬ ‫ى‬ ‫څپرکی ‪19‬‬ ‫‪۱‬ادؤ ادؤ داوے شو چه اپولوس په کورنتخس کښے خوو‪ ،‬پولوس دد پورتٰ واحل نه تيرولو اافسوس ته راغلو ادؤ ځنٰ خمريدان يې پيدا کړل‪.‬‬ ‫‪۲‬هغۀ هغوئ ته ووئيل‪” ،‬آيا تاوو د ايمان له راتلو نه پس روح القدس ترلوه کړے دے؟ نو هغوئ هغۀ ته ووئيل‪” ،‬مونږ دومره نۀ دى‬ ‫اوريدلٰ چې روح القدس شته‪.‬‬ ‫‪۳‬هغۀ هغوئ ته ووئيل‪” ،‬نو بيا تاوو په څۀ بپتسمه اُلٰ؟ هغوی وويل‪ ،‬د يوحنا بپتسما ته‪.‬‬ ‫ووئيل‪”،‬يحيٰ په رښتيا د توبه بپتسمه ورکړه ادؤ ُلقو ته ئے ووئيل چه هغوئ په هغۀ ايمان راوړى خکوم چه دد هغۀ نه پس‬ ‫‪ ٤‬بيا پولوس‬ ‫ى‬ ‫عيسٰ‪.‬‬ ‫راځٰ يعنٰ په مسيح‬ ‫ى‬ ‫عيسٰ په نوم يې بپتسمه ورکړه‪.‬‬ ‫ک‬ ‫ل‬ ‫ما‬ ‫د‬ ‫نو‬ ‫واورېدل‬ ‫‪۵‬کله چې هغوئ دا‬ ‫ا‬ ‫ى‬ ‫‪۶‬کله چې پولوس ُپل لوونه په هغوئ باندې کېښودل نو روح القدس په هغوئ نازل شو ‪.‬هغوئ په ژبو ُبرې کولې او پېشګوئې يې کولې‪.‬‬ ‫‪٧‬ادؤ ټول وړى تقريباداد دولس وو‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغه عبادت ُانے ته لړو ادؤ دد دريو مياشتو نه ئے دد خُدائے دد بادشاهئ په حقله شخړه ادؤ قانع کړه‪.‬‬ ‫‪ُ ۹‬و کله چه ډنګر وخت شول ادؤ باور ئے نۀ کولو ادؤ دد ُلقو په مخکښے ئے بدے ويل نو هغه دد هغوئ نه لړو ادؤ خمريدان ئے جدا کړل‬ ‫ادؤ هره ورځ دد يو دد تيرانوس په مدروه کښے شخړه کول‪.‬‬ ‫عيسٰ کلم واوريد‪ ،‬ي خهوديان او يونانيان‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او دا د دوو کالو په موده کې دوام وکړ ‪.‬نو د آويا ټولو اووېدونکو د ما الک‬ ‫ى‬ ‫‪۱۱‬ادؤ خُدائے دد پولوس په لس کښے ُاص معجزے ښکاره کړل‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪۱۲‬نو دد هغۀ دد بدن نه دد بيمارو رومالخونو يا اخوپرونونو نه راويستلے شول اؤ دد هغوئ نه بيماران لړل اؤ بدرو خحونه دد هغوئ نه ووتل‪.‬‬ ‫عيسٰ په نوم رابللٰ شٰ ادؤ ورته ئے ووئيل‬ ‫‪۱۳‬بيا يو څو لوڅ ي خهوديان او دد ي خهوديانو ځناوران راوغوښتل شول چه هغوئ ته دد ما الک‬ ‫ى‬ ‫درکوو چه پولوس وعظ کوى‪.‬‬ ‫عيسٰ په نوم قسم‬ ‫چه”مونږ تاوو ته دد‬ ‫خ‬ ‫ى‬ ‫‪ ۱٤‬ادؤ دد يو وکوا اووۀ زامن خوو چه يو ي خهودى ادؤ دد کاهنانو مشر وو چه دا کار وشو‪.‬‬ ‫عيسٰ پيژنم او پولوس پيژنم ‪ُ.‬و ته څوک يې؟‬ ‫‪15‬هغه بد روح جواب ورکړو چه”زه‬ ‫ى‬ ‫‪۱۶‬ادؤ هغه وړے چه په هغوئ کښے بد روح راښکته شو ادؤ په هغوئ ئے غالب شو ادؤ په هغوئ ئے غالب شو ادؤ هغوئ دد کور نه لوڅ ادؤ‬ ‫زُمي حالت کښے وتښتيدل‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬دا ُبره ټولو ي خهوديانو او يونانيانو ته هم معلومه شوه چې په اافسوس کښې اووېدل ‪.‬او په ټولو باندې ويره راغله او د څښتن عيسی نوم‬ ‫لوړ شو‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ادؤ ډيرو ايمان راوړو ادؤ ااقرار ئے وکړو ادؤ دد ُپل عمل څرګندونه ئے وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ دد هغوئ نه زياتو ُلقو هم ُپل کتابونه يو ځائے راوړل ادؤ دد ټولو ُلقو په وړاندے ئے وووزول‪ ،‬ادؤ دد هغوئ قيمت ئے حساب کړو‬ ‫ادؤ پنځوس زره دد وپينو زرو وي خ‬ ‫کونه ئے وموندل‪.‬‬ ‫‪۲۰‬نو په زوره د خُدائ پاک کلم زيات شو او غالب شو‪.‬‬ ‫‪۲۱‬کله چې د دې ُبرې ُتمې شوې نو پولوس په روح کې اراده وکړه چې کله هغه د مقدونيې او اُيا څخه تېر شو او بيت المقدس ته لړ‬ ‫شه او ويې ويل” ‪:‬د دې نه ورووته چې زه هلته لړ شم‪ ،‬بايد روم هم ووينم‪.‬‬

‫‪118‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫کوو‪ ،‬تيموتيوس او ايروتوس ‪ُ.‬و هغه پخپله په اويا کې د يوه فصل لپاره‬ ‫‪ ۲۲‬نو هغۀ مقدونيه ته دوه هغه کسان ولېږل چه دد هغۀ اُدمت خ‬ ‫پاتې شو‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ادؤ په همغه وُت کښے دد دے لرى هيڅ ګډوډي نۀ وه‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬د ديميټريوس په نوم د وپينو زرو يو وړی چې د ډيانا لپاره يې د وپينو زرو زيارتونه جوړ کړل‪ ،‬کارګرانو ته يې هيڅ ګټه نه درلوده‪.‬‬ ‫‪ ۲٥‬هغه دد ورته کارګرانو وره يوځاى راوغوښتل ادؤ ورته ئے ووئيل‪”،‬صاحبانو‪ ،‬تاوو ته پته ده چه دد دے کار په وويله خمونږ مال وګټو‪.‬‬ ‫‪۲۶‬همدارنګه تاوو ګورئ او اورئ چې يوازې په افسوس کې نه بلکه په ټوله آويا کې ‪ ،‬دا پولوس ډير ُلک قانع کړي او له مينځه يې وړي‬ ‫‪ ،‬او ويل يې چې دا ُدای نه دي چې په لوونو جوړ شوي دي‪.‬‬ ‫‪ ۲٧‬نو نه يواځي دا ز خمونږ مزدخور د تباه کيدو ُطر وره مخامخ دے ‪.‬بلکې دا هم چې د لوی ُدای ډيانا معبد بايد وپک شي‪ ،‬او د هغې‬ ‫عظمت بايد ويجاړ شي‪ ،‬چې ټوله آويا او نړۍ يې عبادت کوي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬کله چې هغوئ دا ُبرې واورېدې نو په قهر شول ادؤ چغې يې کړې چې‪” ،‬د افسيانو ډيانا لويه ده‪.‬‬ ‫‪۲۹‬او ټول ښار د ګډوډۍ نه ډک شو او په وفر کښې د پولوس ملګرے ګېوس او اريستارُوس چې د مقدونيې اووېدونکی وو‪ ،‬په يوه ُوله‬ ‫تياتر ته ورغلل‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ادؤ کله چه پولوس ُلقو ته ورننوتو نو خمريدانو هغۀ ته ورننوتل‪.‬‬ ‫‪۳۱‬ادؤ دد آويا يو مشر چه دد هغۀ ملګرے خوو هغوئ هغۀ ته ورولېږل ادؤ دد هغۀ نه ئے غوښتل چه دد تماشے نه ځان ونۀ غورځوى‪.‬‬ ‫‪۳۲‬ځکه ځينو په يوه ُبره چغې وهلې‪ ،‬او ځينو بل‪ ،‬ځکه چې مجلس ګډوډ و ‪.‬او زياته برُه نه پوهيده چې دوی ولې وره راټول شوي دي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬او هغوئ وکندر د ُلقو نه راوويستلو او ي خهوديانو هغه وړاندې کړو ‪.‬او وکندر په لس اشاره وکړه او ُلکو ته به يې ُپله دفاع وکړه‪.‬‬ ‫‪ُ۳۴‬و کله چې هغوئ ته پته ولګېده چې هغه ي خهودى دى‪ ،‬نو د دوو واعتو په اوږدو کښې ټولو په يو آواز چغې وهلې‪” ،‬د افسيانو ډيانا لويه‬ ‫ده‪.‬‬ ‫‪۳۵‬کله چې ښاروال ُلک راُوشې کړل نو ويې ويل ‪:‬اې د اافسوس اووېدونکو‪ ،‬داوې څوک شته چې نه پوهېږي چې د افسيانو ښار د ډيانا‬ ‫د لوی ُدای عبادت کوونکی دی او د هغه مجسمې چې د مشتري څخه راښکته شوی دی؟ ؟‬ ‫‪۳۶‬نو تاوو ته پکار ده چې د دې ُبرې ُلف ُبرې نۀ شي کولے‪ ،‬نو تاوو بايد چپ اووئ او هيڅ کار په بېړه مه کوئ‪.‬‬ ‫‪۳٧‬ځکه چې تاوو دا وړى دلته راووتٰ دى‪ ،‬چې نه د کليسا لوټونکي دي او نه وتاوو د ُدائ پاک وپکاوى کوونکٰ دى‪.‬‬ ‫‪۳۸‬نو که ديمتريوس او د هغه وره کارګران د هر چا په مقابل کې معامله وکړي‪ ،‬نو قانون ُلص دی او مروتيالن دي ‪:‬دوی بايد يو بل ته‬ ‫وړانديز وکړي‪.‬‬ ‫‪ُ ۳۹‬و که تاوو د نورو مسلو په اړه پوښتنه وکړئ‪ ،‬نو دا به په يوه حلل مجلس کې وټاکل شي‪.‬‬ ‫‪۴۰‬ځکه چې مونږ د دې ورځې د شورو په وجه د ووال کولو په ُطر کښې يخو‪ ،‬داوې هيڅ وجه نشته چې مونږ د دې غونډې حساب‬ ‫ورکړو‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬کله چه هغۀ دا ُبره وکړه نو مجمع ئے ړنګ کړو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪20‬‬ ‫‪۱‬کله چې شور شو‪ ،‬پولوس ُپل خمريدان راوغوښتل‪ ،‬هغوئ يې په غېږ کښې ونيولو او د امکدونيا نه روان شو‪.‬‬ ‫‪۲‬کله چې هغه د دې برُو نه تېر شو او هغوئ ته يې ډېر نصيحتونه وکړل‪ ،‬نو يونان ته راغلو‪.‬‬ ‫‪۳‬او هلته درې مياشتې پاتې شو ‪.‬ادؤ کله چه ي خهوديان دد هغۀ په انتظار کښے خوو‪ ،‬ځکه چه هغه شام ته په کشتۍ کښے روان خوو‪ ،‬نو هغۀ دد‬ ‫مقدونيه نه دد واپس راتلو اراده وکړه‪.‬‬ ‫‪۴‬ادؤ دد هغۀ وره دد بيريا دد آويا ووپتر ته لړو ‪.‬او د تيسالونيانو‪ ،‬اريستارُوس او ويکندس څخه؛ او د دربي گايوس‪ ،‬او تيموتيوس؛ او د‬ ‫آويا‪ ،‬تييکوس او تروفيموس‪.‬‬ ‫‪۵‬دا د مخه په تروآس کښې زمونږ دپاره پاتې شول‪.‬‬ ‫‪ ۶‬مونږ د بې ُميرې ډوډۍ نه پس د فلپي نه په کشتۍ کښې روان شو او په پنځو ورځو کښې ترواس ته راغلو ‪.‬چيرته چې موږ اوه ورځې‬ ‫پاتې شو‪.‬‬ ‫‪٧‬ادؤ دد هفتٰ په اوله ورځ چه خمريدان دد ډوډئ ماتولو دپاره راغونډ شول‪ ،‬نو پولوس هغوئ ته وعظ ورکړو چه په وبا لړ شٰ ‪.‬او تر نيمې‬ ‫شپې پورې يې ُپلې وينا ته دوام ورکړ‪.‬‬ ‫‪ ۸‬ادؤ په اخوچت کوټه کښے ډير څراغونه خوو چرته چه هغوئ راغونډ شوى خوو‪.‬‬ ‫‪۹‬هلته په کړکۍ کښې د يوتخوس په نوم يو ځوان ناوت ؤ چې په ژور ُوب کښې پروت وو‪ ،‬او کله چې پولوس ډېر وُت په تبليغ کولو‪ ،‬نو‬ ‫هغه په ُوب کښې ډوب شو او د درېمې کوټې نه راښکته شو او مړ شو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ پولوس راښکته شو ادؤ په غيږ کښے ئے ووئيل‪ُ” ،‬پل ځان مه ُفه کوئ ‪.‬ځکه چې د هغه ژوند په هغه کې دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬نو کله چه هغه بيا پاڅيدو ادؤ ډوډئ ئے مات کړه ادؤ وُوړله ادؤ دد ورځي تر وحره ئے ډيري ُبري وکړو نو هغه روان شو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او هغوئ هغه ځوان ژوندى راوويستلو ادؤ لږ راحته نۀ خوو‪.‬‬ ‫شوو ادؤ په کشتئ کښے ادووس ته لړو ادؤ هلته دد پولوس دد نيولو نيت ئے کړے خوو ځکه چه هغۀ دد‬ ‫‪۱۳‬بيا خمونږ دد کشتئ نه مخکښے روان خ‬ ‫ُپل ځان په ُيال کښے دد قدم وهلو اراده کړې وه‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې هغه په آووس کښې زمونږ وره وليدل نو مونږ هغه بوتلو او ميتلينې ته راغلو‪.‬‬ ‫شوو ادؤ په بله ورځ خمونږ د ُيوس په طرف راغلو ‪.‬او بله ورځ موږ واموس ته ورويدو او په‬ ‫‪ ۱۵‬خمونږ له هغه ځاې نه په کشتۍ روان خ‬ ‫تروګيليم کې پاتې شو ‪.‬او بله ورځ موږ ميليتس ته راغلو‪.‬‬

‫‪119‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۱۶‬ځکه چې پولوس دا اراده کړې وه چې په کشتۍ کښې د اافسوس په غاړه وى‪ ،‬ځکه چې هغه به په آويا کښې وُت نۀ تېروى‪ ،‬ځکه چې د‬ ‫پېنتيکووت په ورځ به يروشلم ته د امکان په صورت کښې بېړه وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬ادؤ دد ميليتخوس نه ئے اافسوس ته ولېږل ادؤ دد جماعت مشران ئے راوبلل‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کله چې هغوئ هغۀ ته راغلل نو هغۀ هغوئ ته ووئيل‪” ،‬تاوو ته پته ده چې د هغې ورځې نه چې زۀ ايشيا ته راغلم‪ ،‬نو بيا په هر مووم‬ ‫کښې زۀ وتاوو وره څنګه يم‪.‬‬ ‫‪۱۹‬د ما الک خُدائ ته په پوره عاجزۍ او د ډېرو اوښکو او للچونو وره چې د يهودانو په انتظار کښې د دروغو په وجه راوروېدله ُدمت‬ ‫کوم‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ څنګه چه ما تاوو ته دد فائده لرے هيڅ څيز واپس نۀ دے واتلے بلکه تاوو ته ئے ښکاره کړے دے ادؤ تاوو ته ئے په ښکاره ادؤ کور‬ ‫په کور تعليم درکړے دے‪،‬‬ ‫د‬ ‫خ‬ ‫ورکوو‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح دد ايمان دد ګواهٰ‬ ‫‪ ۲۱‬دد ي خهوديانو ادؤ يونانيانو ته هم دد ُدائے په طرف توبه کښے اؤ ز خمونږ په ما الک‬ ‫خ‬ ‫ى‬ ‫‪۲۲‬او اوس‪ ،‬وګوره‪ ،‬زه په روح کې يروشلم ته ځم‪ ،‬نه پوهېږم چې هلته به په ما څه پيښيږي‪:‬‬ ‫‪ ۲۳‬دد خرو خح القخدس په هر ښار کښے ګواهٰ ورکوى ادؤ وائٰ چه بندګان ادؤ تکليفونه زما وره دے‪.‬‬ ‫‪ُ۲۴‬و د دې څيزونو څخه هيڅ يو هم ما نه راپاروي او نه زما ژوند ځان ته ګران ګڼم‪ ،‬چې زه ُپله دوره په ُوشحالۍ وره پای ته ورووم‪،‬‬ ‫عيسٰ څخه ترلوه کړ‪ ،‬د خُدائ پاک د فضل د زيري شاهدي ورکړم‪. .‬‬ ‫او هغه ُدمت چې ما د څښتن‬ ‫ى‬ ‫‪۲۵‬ادؤ اوس وګوره‪ ،‬زد ۀ پوهيږم چه تاوو ټول چه زد ۀ دد خُدائے دد بادشاهئ په زيرے کښے تلم نو زما مخ به نور نۀ وينئ‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬نو ځکه زد ۀ تاوو ته دا ورځ ليکم چه زد ۀ دد ټولو ُلقو د وينو نه پاک يم‪.‬‬ ‫‪۲٧‬ځکه چې ما تاوو ته د خُدائ پاک د ټولو نصيحتونو د بيانولو نه ډډه کړې ده‪.‬‬ ‫‪۲۸‬نو ُپل ځان ته او د هغه ټولو درمو نه ُبر اووئ چې خروح القخدس تاوو دد هغۀ څارندوى جوړ کړى دى چې د خُدائ پاک د جماعت د‬ ‫ُوراک دپاره خکوم چې هغۀ په ُپله وينه پېرودلٰ دى‪.‬‬ ‫‪۲۹‬ځکه چې زه په دې پوهېږم چې زما له وتلو ورووته به دردونکي لېوه وتاوو په منځ کې را ننوځي او رمې به نه پرېږدي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ادؤ وتاوو دد ُپل ځان نه به هم ُلق راپيدا شٰ ادؤ بدګمانٰ به کوى ادؤ خمريدان به دد هغوئ نه وشٰ‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬نو ويښ اووئ او په ياد ولرئ چې د دريو کالو په موده کې ما هر يوه شپه او ورځ په اوښکو وره ُبرداری نه دی ورکړی‪.‬‬ ‫‪۳۲‬ادؤ اوس وروڼو‪ ،‬زد ۀ تاوو دد خُدائے ادؤ دد هغۀ دد فضل کلم ته حواله کوم‪ ،‬خکوم چه تاوو دد جوړولٰ شٰ ادؤ تاوو ته دد هغو ټولو په مينځ‬ ‫کښے يو ميراث درکوم کوم چه خمقدس شٰ‪.‬‬ ‫‪۳۳‬ما د هيچا د وپينو زرو‪ ،‬ورو زرو او جامو للچ نه دی کړی‪.‬‬ ‫‪34‬هو‪ ،‬تاوو پخپله پوهيږئ چې دې لوونو زما اړتياوې پوره کړې او د هغوی لپاره چې زما وره وو‪.‬‬ ‫عيسٰ هغه ُبرې په ياد ولرئ‪،‬‬ ‫ک‬ ‫ل‬ ‫ما‬ ‫‪۳۵‬ما تاوو ته دا هر څۀ وښودلے دے چې څنګه دومره محنت وکړئ چې د کمزورو مدد وکړئ او د‬ ‫ا‬ ‫ى‬ ‫چې هغۀ فرمائيلٰ خوو‪” ،‬د اُستلو نه ورکول ډېر برکت دے‪.‬‬ ‫‪۳۶‬کله چې هغۀ دا ُبرې وکړې‪ ،‬نو زنګون يې پرې وکړ او د هغوئ ټولو وره يې دعا وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۳٧‬هغوئ ټول په ژړا شول ادؤ دد پولوس په غاړه ئے ښکل کړل ادؤ ښکلے ئے کړل‪.‬‬ ‫‪38‬د ټولو نه زيات د هغه ُبرو په ُاطر ُواشينٰ شو چې هغه يې وويل چې نور به د هغه مخ ونه ويني ‪.‬او هغوئ د هغۀ وره کشتۍ ته‬ ‫روان شول‪.‬‬ ‫څپرکی ‪21‬‬ ‫‪۱‬او داوې پېښ شول چې کله چې مونږ د هغوئ نه راواُېستل شو او روان شو نو مونږ په مستقيمه لر کووس ته راغلو او بله ورځ روډس‬ ‫ته او له هغه ځايه پاټارا ته‪.‬‬ ‫‪۲‬او يوه کشتۍ مو وموندله چې د فينيکيا په لور روانه وه‪ ،‬مونږ په کشتۍ کې وپاره شو او روان شو‪.‬‬ ‫شوو او صور ته لړو‪ ،‬ځکه چې هلته د کشتۍ‬ ‫‪۳‬کله چې خمونږ قبرص کشف کړو‪ ،‬نو مونږ هغه چپ طرف ته پرېښودو او ووريه ته روان خ‬ ‫بار د هغې نه ُلصول وو‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۴‬ادؤ خمريدان مو خموندلو ادؤ هلته ئے اووۀ ورځے تيروو‪ ،‬چا چه دد خرو خح القدس په وويله پولوس ته ووئيل چه بيتخ ال خمقدس ته لړ نۀ شٰ‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې مونږ هغه ورځې پوره کړې‪ ،‬مونږ لړو او په ُپله لره روان شو ‪.‬او هغوی ټول موږ د ښځو او ماشومانو وره په لره کې‬ ‫راووتل‪ ،‬تر هغه چې موږ له ښار څخه بهر وو‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې مونږ د يو بل نه رُصت شو نو کشتۍ مو ونيوله ‪.‬او دوی بيرته کور ته راوتانه شول‪.‬‬ ‫وروڼو ته ئے ولم وکړو ادؤ يوه ورځ دد هغوئ وره اوويدو‪.‬‬ ‫‪٧‬کله چې خمونږ د صور نه ُپله لره ُتمه کړه نو پطولميس ته راغلو ادؤ خ‬ ‫نظر کور ته ورننوتو چه يو دد اوو نه يو وو ‪.‬‬ ‫شوو ادؤ قيصريه ته راغلو ادؤ دد فيليپوس خم ا‬ ‫‪ ۸‬په بله ورځ خمونږ چه دد پولوس دد جماعت وو روان خ‬ ‫او د هغه وره اووېدل‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ادؤ دد همغه وړے څلور لوڼه‬ ‫‪۱۰‬ادؤ چه خمونږ هلته ډيرے ورځے تيروو نو دد ي خهوداه نه يو پېغمبر راغے چه اګابس نومے شو‪.‬‬ ‫‪۱۱‬کله چې هغه مونږ ته راغلو نو د پولوس کمربند يې واُستو او ُپل لوونه او پښې يې وتړلو او ويې ويل” ‪:‬روح القدس داوې فرمايي‪،‬‬ ‫چې په يروشلم کې به يهوديان هغه وړے وتړي چې د دې کمربند ُاوند وي او هغه ته به يې ووپاري ‪.‬د غير قومونو لوونه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې خمونږ دا ُبرې واورېدې نو خمونږ اؤ د هغه ځائ هغوئ هم د هغۀ نه منت وکړو چې يروشلم ته لړ نۀ شٰ‪.‬‬ ‫‪۱۳‬نو پولوس جواب ورکړو‪” ،‬تاوو د ژړا ادؤ زما زړۀ ماتول څۀ دے؟ ځکه چې زه دې ته تيار نه يم چې يوازې بند پاتې شم‪ ،‬بلکې په‬ ‫يروشلم کې د څښتن عيسی په نوم مړ شم‪.‬‬ ‫‪120‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۱۴‬ادؤ کله چه هغه قائل نۀ شو نو خمونږ دا ُبره بنده کړه چه دد ما الک خُدائ رضا پوره شٰ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ دد هغو ورځو نه پس خمونږ ګاډے پورته کړو ادؤ بيتخ ال خمقدس ته لړو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬زمونږ وره د قيصريه يو شمېر خمريدان هم لړل او د قبرص يو زوړ خمريد مناوون يې د ځان وره راوړو چې د هغۀ وره اووېدو‪.‬‬ ‫وروڼو ز خمونږ په ُوشحالئ اوتقبال کړو‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬ادؤ کله چه خمونږ بيتخ ال خمقدس ته راغلو نو خ‬ ‫‪۱۸‬په بله ورځ پاول زمونږ وره جيمز ته لړو ‪.‬او ټول مشران حاضر وو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ کله چه هغۀ هغوئ ته ولم ورکړو نو هغۀ په ُاصه توګه هغه خ‬ ‫څيزونه بيان کړل چه خُدائے دد هغۀ دد اُدمت په وويله دد غير ي خهوديانو‬ ‫په مينځ کښے څۀ کړى خوو‪.‬‬ ‫‪۲۰‬کله چې هغوئ دا واورېدل نو د ما الک خُدائ پاک ثنا يې وکړه او هغۀ ته يې ووئيل‪” ،‬اے وروره‪ ،‬ته ګورې چې په زرګونو ي خهوديان‬ ‫ايمان راوړى ‪.‬او دوی ټول د قانون څخه ليواله دي‪:‬‬ ‫مووٰ د پرېښودلو تعليم‬ ‫‪۲۱‬او هغوئ ته وتا په حقله ُبر راکړے شوے دے چې ته ټولو يهودانو ته چې د غېر يهودانو په مينځ کښې دى د‬ ‫ى‬ ‫ورکوى‪ ،‬او وې وئيل چې د ُپلو بچو ونت دې نۀ کوى او نه دې په رومونو پسې ګرځٰ‪.‬‬ ‫‪22‬نو دا څه شی دی؟ ډيری اړتياوې بايد يوځای شي ‪:‬ځکه چې دوی به واوري چې ته راغلی يې‪.‬‬ ‫‪۲۳‬نو دا کار وکړه چې مونږ تاته وايو ‪:‬مونږ څلور کسان لرو چې نذر يې منلی دی‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬هغوئ واُله‪ُ ،‬پل ځان د هغوئ وره پاک کړه‪ ،‬او د هغوئ وره تور ولګوه‪ ،‬چې ُپل ورونه وُورى‪ ،‬او ټول به پوه شٰ چې هغه‬ ‫څيزونه چې هغوئ ته وتا په باره کښې ُبر شوى دى‪ ،‬هيڅ نۀ دى ‪.‬مګر دا چې ته پخپله هم په منظم ډول حرکت کوې او قانون واتي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬د غېريهوديانو په اړه چې ايمان يې راوړو‪ ،‬مونږ ليکلي دي او دې نتيجې ته وروېدو چې هغوئ داوې هيڅ څيز نه پېژني‪ ،‬يوازې دا چې‬ ‫بختانو ته د پېش شوو څيزونو‪ ،‬د وينې‪ ،‬د زنګ وهلو او زنا نه ځان واتي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬بيا پولوس هغه وړے واُيستل او په بله ورځ د هغوئ وره ځان پاک کړو او د پاکولو د ورځو د کاميابۍ د څرګندولو د پاره د هغوئ د‬ ‫هر يو دپاره نذرانې وړاندې کړو‪.‬‬ ‫وونه يې‬ ‫‪۲٧‬کله چې اووۀ ورځې تېرې شوې نو د آويا ي خهوديانو چې هغۀ په خُدائ پاک کښې وليدو نو ټول ُلق يې وپارول ادؤ په هغۀ ل خ‬ ‫کېښودل‪.‬‬ ‫‪۲۸‬د بنٰ ااورائيلو ُلقو چغې وهلې‪ ،‬مدد وکړئ‪ ،‬دا هغه وړے دے چې په هر ځائ کښې د ُلقو‪ ،‬شريعت او د دې ځائې ُلف تعليم‬ ‫ورکوى‪ ،‬او بيا يې يونانيان هم معبد ته راووتل او دا مقدس ځائ يې ناپاک کړے دے‪.‬‬ ‫‪( ۲۹‬ځکه چې دوی مخکې د هغه وره په ښار کې تروفيموس يو افسيان ليدلی و‪ ،‬چې دوی فکر کاوه چې پولوس يې بيت المقدس ته‬ ‫راووتی دی)‪.‬‬ ‫‪۳۰‬او ټول ښار ُوځنده شو او ُلک په منډه ورغلل او پولوس يې د معبد څخه راوويست او ومدلوه يې دروازې وتړل شوې‪.‬‬ ‫‪۳۱‬کله چې هغوئ د هغۀ د وژلو دپاره روان وو‪ ،‬نو د لښکر مشر ته ُبر شو چې په ټول بيتخ ال خمقدس کښې ګډوډ دے‪.‬‬ ‫صبانان راوغوښتل ادؤ هغوئ ته ئے منډه کړه ادؤ کله چه هغوئ دد مشر قوماندان ادؤ وپاهيان وليدل نو دد پولوس‬ ‫‪۳۲‬هغوئ ومدوتٰ وپاهٰ ادؤ خ‬ ‫وهل ئے پريښودل‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬بيا وردار نزدي راغلو او هغه يې ونيولو او خحکم يې ورکړو چې په دوو زنځيرونو وتړل شي ‪.‬او پوښتنه يې وکړه چې هغه څوک دی‬ ‫او څه يې کړي دي‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪۳۴‬ادؤ دد ُلقو په مينځ کښے چا يو څۀ چغے کړے خوو اؤ څۀ دد بل څۀ‪ ،‬اؤ کله چه هغه دد ګډوډئ په يقين نه پوهيدلو‪ ،‬نو خحکم ئے ورکړو چه‬ ‫قلعه ته بوتلے شٰ‪.‬‬ ‫‪۳۵‬کله چې هغه په زينو باندې راغی‪ ،‬نو داوې وه چې هغه د ُلکو د ظلم په ُاطر د عسکرو څخه پيدا شو‪.‬‬ ‫‪۳۶‬ځکه چې د ُلقو ګڼه ګوڼه ورپسې روانه وه او په ژړا شوه‪” ،‬د هغۀ وره لرې شه‪.‬‬ ‫‪۳٧‬کله چې پولوس قلعه ته بوتلل کېده‪ ،‬نو هغه وردار ته وويل ‪:‬ايا زه تا وره ُبرې کولی شم؟ چا وويل‪ ،‬ته په يوناني ُبرې کولی شې؟‬ ‫‪۳۸‬آيا ته هغه مصری نه يې چې تر دې ورځو مخکې يې يو شور جوړ کړ او څلور زره کسان يې چې قاتلن وو دښتې ته بوتلل؟‬ ‫‪ُ۳۹‬و پولوس ورته ووئيل‪” ،‬زۀ د ترووس ي خهودى وړے يم‪ ،‬د کليسيا د ښار اووېدونکی يم‪ ،‬او د بې ووه ښار اووېدونکے يم‪ ،‬زۀ تا ته‬ ‫زارۍ کوم چې د ُلقو وره ُبرې وکړم‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬کله چه هغۀ هغۀ ته جواز ورکړو نو پولوس په زيړ کښے ودريدو ادؤ ُلقو ته ئے دد لس ااشاره وکړو ‪.‬ادؤ کله چه ډيره ُاموشه شوه نو‬ ‫هغۀ دد هغوئ وره په عبرانٰ ژبه ئے ووئيل‪،‬‬ ‫څپرکی ‪22‬‬ ‫‪۱‬ادئے وروڼو ادؤ پلرونو‪ ،‬تاوو زما هغه دفاع واورئ کوم چه زد ۀ اوس تاوو ته کوم‪.‬‬ ‫‪( ۲‬کله چه هغوئ واوريدل چه هغه دد هغوئ وره په عبراني ژبه ُبرے کوى نو هغوئ نور هم غلٰ شول ادؤ ورته ئے ووئيل‪)،‬‬ ‫‪۳‬زۀ په رښتيا يو يهودى وړے يم‪ ،‬چې په ترووس کښې پېدا شوے يم‪ ،‬د کليسيا په ښار کښې‪ُ ،‬و په دې ښار کښې د ګملي اېل په پښو کښې‬ ‫لوئ شوى يم‪ ،‬او د پلر نيکۀ د شريعت په کامل ډول مې تعليم ورکړے دے‪ ،‬او په دې کار کښې ډېر لېونٰ يم ‪ُ.‬دايه‪ ،‬لکه څنګه چې تاوو‬ ‫ټول دا ورځ ياوت‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪۴‬ادؤ ما دد مرګ نه پس په دغه لره ازار کړے دے اؤ زنانه او وړى ئے بنديان کړم‪.‬‬ ‫‪ ۵‬لکه څنګه چې مشر کاهن هم زما او د مشرانو ټول ملکيت شاهدي ورکوي ‪:‬د دوی څخه هم ما وروڼو ته ليکونه ترلوه کړل او دمشق ته‬ ‫لړم چې هلته بنديان بيت المقدس ته راوړم ترڅو وزا ورکړل شي‪.‬‬ ‫‪۶‬او داوې وشول چې کله چې ما ُپل وفر شروع کړو او د ماوپښين په شاوُوا کښې دمشق ته نږدې شوم‪ ،‬نو ناڅاپه زما په شاوُوا کښې‬ ‫د آومان نه يوه لويه رڼا راښکاره شوه‪.‬‬ ‫‪121‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪ ٧‬زد ۀ په زمکه کښے شوم ادؤ يو آواز مي واورېد چه ما ته ئے ووئيل‪” ،‬واؤل‪ ،‬واؤل‪ ،‬تۀ ما ولې ځوروي؟‬ ‫‪ ۸‬ما جواب ورکړو چه تۀ څوک يې؟ او هغه ماته وويل‪ ،‬زه د ناصرت عيسی يم چې ته يې ځوروي‪.‬‬ ‫‪۹‬او هغوئ چې زما وره خوو هغوئ په حقيقت کښې رڼا وليده او وېرېدل ‪ُ.‬و هغوی د هغه غږ نه اوريده چې ما وره يې ُبرې کولې‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او ما ووئيل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬څۀ وکړم؟ څښتن ماته وويل ‪:‬پاڅېږه او دمشق ته لړ شه ‪.‬او هلته به تاوو ته د ټولو شيانو په اړه وويل شي چې‬ ‫تاوو ته د تروره کولو لپاره ټاکل شوي دي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ادؤ کله چه ما دد هغه څراغ دد جلل په وجه نۀ شو ليدلے چه دد هغوئ په لس کښے چه زما وره خوو‪ ،‬نو دمشق ته راغلم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ادؤ يو حنانيه چه دد شريعت په خمطابق يو ديندار وړے وو چه هلته دد ټولو ي خهوديانو په حقله ُبرے وو‪.‬‬ ‫‪13‬ما ته راغلو او ودريدم او ما ته يې وويل ‪:‬وروره واؤل‪ُ ،‬پل ليد ترلوه کړه ‪.‬او هماغه واعت ما هغه ته وکتل‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هغۀ ووئيل‪” ،‬ز خمونږ د پلر نيکۀ خُدائ پاک تا د دې دپاره غوره کړے دے چې د هغۀ اراده وپېژنئ او هغه عادل ووينئ او د هغۀ د‬ ‫ُولې آواز واوري‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ځکه چې ته به د هغه ټولو ُلقو ته د هغه څه ګواه يې چې تا ليدلې او اورېدلې يې‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ اوس ولې تنګ يې؟ پاڅئ‪ ،‬بپتسمه واُلئ او ُپل ګناهونه ومينځئ‪ ،‬د څښتن په نوم غږ وکړئ‪.‬‬ ‫‪۱٧‬ادؤ داوے وشو چه کله چه زد ۀ بيا بيتخ ال خمقدس ته راغلم ادؤ دد خُدائے په خُدائے کښے دخعا کولو په وُت کښے زد ۀ دد خُدائے په حالت کښے‬ ‫وم‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او هغه وليدل چې ما ته يې ووئيل چې‪ ،‬بيړه وکړه او ژر له يروشلم نه راووځه‪ ،‬ځکه چې هغوئ به زما په حقله وتا ګواهٰ قبول نۀ‬ ‫کړى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ ما ووئيل چه ما الکه‪ ،‬هغوئ ته پته ده چه ما هغوئ چه په تا ايمان راوړے خوو په هر عبادت ُانه کښے بنديان کړم ادؤ وهلم‪.‬‬ ‫‪۲۰‬کله چې وتا د شهيد وټيفن وينه توی شوې وه‪ ،‬زه هم څنګ ته ولړ وم او د هغه په وژلو راضي وم او د هغو کسانو جامې مې واتلې چې‬ ‫هغه يې وژلې وې‪.‬‬ ‫زد‬ ‫غېريهوديانو ته ولېږم‪.‬‬ ‫لرې‬ ‫نه‬ ‫ځائے‬ ‫د‬ ‫تا‬ ‫به‬ ‫ۀ‬ ‫چه‬ ‫ځکه‬ ‫شه‬ ‫لړ‬ ‫چه‬ ‫ووئيل‬ ‫‪ ۲۱‬هغۀ ما ته‬ ‫د‬ ‫ا‬ ‫د‬ ‫‪۲۲‬هغوئ هغۀ ته دا کلم اورېدونکے ورکړو‪ ،‬بيا يې ُپل آوازونه اوچت کړل اؤ وئے وئيل‪” ،‬داوے دد زمکې نه لېرې شه‪ ،‬ځکه چې دا دد‬ ‫ژوند کولو لئق نۀ دے‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ادؤ څنګه چه هغوئ چغے وکړو ادؤ ُپلے جامے ئے وايستل ادؤ په هوا کښے ئے دوړه وغورځوله‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬وردار هغه ته امر وکړ چې کل ته يوړل شي او ورته يې وويل چې په چړو وهلو وره دې معاينه شي ‪.‬تر څو هغه پوه شي چې دوی‬ ‫ولې د هغه په وړاندې دومره ژړل‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ادؤ کله چه هغوئ هغه په تن خ‬ ‫ګونو کښے تړلے خوو‪ ،‬نو پولوس دد صوبه دار ته چه څنګ ته ولړ خوو ووئيل چه”آيا دا روا ده چه يو وړے‬ ‫چه روميان وى ادؤ بې ګناه وى؟‬ ‫‪۲۶‬کله چې د لښکر مشر دا واورېدل‪ ،‬نو هغه لړ او وردار ته يې وويل« ‪:‬ته پام کوه چې څه کوې‪ ،‬ځکه چې دا وړی رومي دی‪.‬‬ ‫‪ ۲٧‬بيا وردار راغے ادؤ ورته ئے ووئيل چه”ما ته ووايه چه ته رومٰ يئے؟ هغه وويل ‪:‬هو‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬وردار جواب ورکړو‪”،‬ما دا آزادى په ډيرو پيسو ترلوه کړه ‪.‬او پاول وويل‪ ،‬مګر زه آزاد زيږيدلی وم‪.‬‬ ‫‪۲۹‬نو ومدلوه هغوئ د هغۀ نه لړل چا چې د هغۀ معاينه کړې واى‪ ،‬او مشر کپتان هم وېرېدلو ځکه چې هغۀ ته پته ولګېده چې هغه‬ ‫رومٰ دے‪ ،‬ځکه چې هغۀ هغه تړلٰ خوو‪.‬‬ ‫‪۳۰‬په وبا چې هغه ته په دې ُبره پوهه شوې وه چې په هغه باندې په يهوديانو باندې تور لګېدلی ؤ‪ ،‬نو هغه يې د ُپلو بندو څخه ُلص‬ ‫کړ او مشرانو کاهنانو او د هغوی ټولې شورا ته يې امر وکړ چې راڅرګند شي او پولوس يې راوغورځاوه او د هغوی په مخکې يې کېښود‪.‬‬ ‫څپرکی ‪23‬‬ ‫‪۱‬ادؤ پولوس دد دے مجلس ته په زغرده وکتل ادؤ وئے وئيل‪” ،‬اے وروڼو او وروڼو‪ ،‬ما تر نن ورځې پورې د خُدائ پاک په وړاندې په ښه‬ ‫ضمير کښې ژوند کړى دى‪.‬‬ ‫‪۲‬ادؤ مشر اامام حنانيه هغوئ ته خحکم ورکړو چه دد هغۀ څنګ ته ولړ خوو چه دد هغۀ په ُوله ووهئ‪.‬‬ ‫‪۳‬نو پولوس هغۀ ته ووئيل‪” ،‬اے وپين دېواله‪ ،‬خُدائ پاک به تا ووېروى‪ ،‬ځکه چې ته ناوت يې چې زما د شريعت مطابق قضاوت کوې‪ ،‬او‬ ‫ما ته خحکم کوې چې د شريعت ُلف ووژنم؟‬ ‫‪۴‬ادؤ هغوئ چه دد پاس ولړ خوو وئيل چه ”آيا تۀ دد خُدائے دد مشر اامام وپکاوے کوى؟‬ ‫‪۵‬نو پولوس ووئيل‪” ،‬ادئے وروڼو‪ ،‬زۀ نۀ پوهېږم چې هغه مشر اامام وى‪ ،‬ځکه چې ليکلٰ شوى دى‪ ،‬چې د ُپلو ُلقو د مشر بدې ُبرې مه‬ ‫کوه‪.‬‬ ‫‪ُ۶‬و کله چې پولوس پوه شو چې يوه برُه صدوقيان دي او بل يې فريسيان دي‪ ،‬نو په مجلس کې يې چغې وهلې‪” ،‬اې وروڼو او وروڼو‪،‬‬ ‫زه يو فريسي يم‪ ،‬د فريسي زوی يم‪ ،‬زه د مړو د بيا راژوندي کېدو او د ژوند د اميد په نوم ياد شوی يم ‪.‬په پوښتنه کې‬ ‫‪ ٧‬کله چه هغۀ دا ُبره وکړه نو د فريسيانو ادؤ صدوقيانو په مينځ کښے اُتلف پيدا شو ادؤ ُلق تقسيم شول‪.‬‬ ‫‪۸‬ځکه چې صدوقان وائٰ چې نۀ قيامت شته‪ ،‬نۀ فرښته او نۀ خروح‪ُ ،‬و فريسيان دواړه اقرار کوى‪.‬‬ ‫‪ ۹‬بيا يو لوئ خچغے راغے ادؤ دد فريسيانو دد شريعت عالمان راپاڅيدل ادؤ وئے وئيل چه”مونږ په دغه وړى کښے هيڅ بدى نۀ ليدلو‪ُ ،‬و کۀ‬ ‫چرے دد هغۀ وره کوم خروح يا فرښتے ُبرے کړى وي‪ ،‬نو راځٰ چه دد هغۀ وره جنګ ونۀ کړو ‪ُ.‬دای‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ کله چه يو لوئ لنجه راپيدا شوه نو وردار دد دے ويريدو چه ګنٰ پولوس به دد هغوئ په ټوټو کښے نۀ شٰ‪ ،‬نو وپاهيانو ته ئے خحکم‬ ‫ورکړو چه راښکته شٰ ادؤ په زور وره هغه دد هغوئ نه ونيسٰ ادؤ قلعه ته ئے يووٰ‪.‬‬

‫‪122‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۱۱‬په هغه شپه چې ما الک خُدائ د هغۀ په ُوا کښې ودرېدلو ادؤ ورته يې ووئيل‪” ،‬پاول‪ ،‬هوښيار اووه‪ ،‬ځکه چې څنګه تا په يروشلم کښې‬ ‫زما په حقله ګواهٰ ورکړې ده‪ ،‬نو په روم کښې دې هم ګواهٰ ورکړه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې ورځ شوه‪ ،‬نو ځينې يهوديان وره يو ځای شول او په ُپلو ځانونو يې د لعنت ملمته کړل او ويې ويل چې تر هغو به نه ُوري‬ ‫او نه به څښي تر څو چې پولوس نه وي وژلی‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او هغوئ د څلويښتو نه زيات وو چا چې دا وازش جوړ کړے وو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ هغوئ مشرانو کاهنانو ادؤ مشرانو ته راغلل ادؤ وئے وئيل چه ”مونږ په ځان کښے يو لوئ لعنت کښے کړے دے چه تر څو چه‬ ‫ُورو‪.‬‬ ‫پولوس وژلے نۀ شٰ نو هيڅ به نۀ‬ ‫خ‬ ‫‪15‬نو اوس تاوو د شورا وره د مشر مشر ته اشاره وکړه چې هغه به وبا تاوو ته راولي‪ ،‬لکه څنګه چې تاوو به د هغه په اړه ډير ښه‬ ‫پوښتنه وکړئ ‪:‬او موږ يا هرکله چې هغه نږدې شي‪ ،‬د هغه وژلو ته چمتو يو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬کله چې د پولوس د ُور زوی واورېدل چې د هغوی په انتظار کې ناوت دي‪ ،‬هغه لړ او کل ته ورننوتل او پولوس ته يې وويل‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬بيا پولوس يو دد صوبه دار راوغوښتو ادؤ ورته ئے ووئيل چه”دا ځوان مشر وردار ته راوړه ځکه چه هغه ته يو څيز ويلے دے‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬نو هغۀ هغه ونيولو ادؤ لوئٰ قوماندان ته ئے راوړو ادؤ ورته ئے ووئيل‪”،‬پولوس قيدى ما ورته راوغوښتو ادؤ ما ته ئے ووئيل چه دا‬ ‫ځوان تا ته راوړم چه تا ته يو څۀ ُبره وى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو وردار د هغۀ لس ونيوه ادؤ دد هغۀ وره په پټه لړو ادؤ دد هغۀ نه ئے تپوس وکړو چه”ته ما ته څۀ وئيل؟‬ ‫‪۲۰‬هغۀ ووئيل‪” ،‬ي خهوديانو دا منلې ده چې وتا ُوښه ده چې ته به وبا پولوس د مجلس دپاره راولېږى‪ ،‬لکه څنګه چې هغوئ به د هغۀ نه په‬ ‫ډېره ښه توګه پوښتنه کوى‪.‬‬ ‫‪ُ۲۱‬و ته هغوئ ته غاړه کښېږده‪ ،‬ځکه چې د هغۀ په انتظار کښې د څلوېښتو نه زيات کسان پراتۀ خوو‪ ،‬چا چې قسم ُوړلے خوو چې تر هغو‬ ‫به نۀ ُوري او نۀ څۀ څۀ به تر څو چې هغه مړ نۀ کړى‪ ،‬او اوس تيار دي ‪.‬له تاوو څخه د يوې ژمنې په لټه کې يم‪.‬‬ ‫‪۲۲‬نو وردار هغه ځوان لړو او ورته يې ووئيل‪” ،‬هېچا ته مه وايئ چې دا ُبرې دې ما ته کړې دي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬هغۀ دوه صنعان راوغوښتل او ورته يې ووئيل‪” ،‬د شپې په دريم واعت کښې دوه ووه وپاهيان تيار کړه چې قيصريه ته لړ شٰ‪ ،‬په‬ ‫دېرشو شپو کښې وپاره او دوه ووه نڅاګان‪.‬‬ ‫‪۲۴‬ادؤ هغوئ ته ځناور ورکړو چه هغوئ پولوس په کښے واچوى ادؤ هغه دد خحکمران فيليکس ته په ولمتٰ وره يووٰ‪.‬‬ ‫‪۲۵‬هغۀ په دې ډول يو ُط وليکل‪:‬‬ ‫‪۲۶‬کلډيوس ليسياس ډېر ښه والي فيليکس ته ولم واوتاوه‪.‬‬ ‫‪ ۲٧‬دا وړے دد ي خهوديانو نه نيولے شوے خوو ادؤ بايد دد هغوئ نه وژل شوى واى‪ ،‬بيا زد ۀ دد يو لښکر وره راغلم ادؤ هغه ئے بچ کړو ادؤ پوه‬ ‫شوم چه دا يو رومے دے‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او کله چې ما ته معلومه شوه چې ولې هغوی په هغه باندې تور لګولی دی‪ ،‬نو ما هغه د دوی شورا ته راووت‪:‬‬ ‫‪ ۲۹‬چه ما دد هغوئ دد شريعت دد ووالخونو په وجه خمجرم ګڼلے خوو‪ُ ،‬و دد هغۀ دد پاره دد مرګ يا بندى دد پاره هيڅ څيز نۀ خووښودلے شوى‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ادؤ کله چه ما ته دا ُبرے شو چه ي خهوديان څنګه دد وړى اانتظار کړى خوو نو ما ومدلوه تا ته وليږلو ادؤ دد هغۀ تور لګولو ته مي خحکم‬ ‫ورکړو چه دد هغۀ په ُلف څۀ څۀ وتا په وړاندے ووائٰ ‪.‬الوداع‪.‬‬ ‫‪۳۱‬نو لکه څنګه چې خحکم ورته شوى خوو‪ ،‬هغوئ پولوس ونيولو او د شپې يې انټيپتريس ته بوتلو‪.‬‬ ‫‪۳۲‬په وبا هغوئ وپاره پرېښودل چې دد هغۀ وره لړ شٰ ادؤ واپس کل ته لړل‪.‬‬ ‫‪۳۳‬کله چې هغوئ قيصريه ته راغلل ادؤ خحکمدار ته يې ُط ورکړو‪ ،‬نو پولوس يې هم د هغۀ په مخکښې وړاندې کړو‪.‬‬ ‫‪۳۴‬کله چې والي ُط ولووت نو پوښتنه يې ترې وکړه چې د کوم وليت يې؟ او کله چې هغه پوه شو چې هغه د کليسيا دی‪.‬‬ ‫‪۳۵‬هغه وويل‪ ،‬زه به تا واورم‪ ،‬کله چې وتا تورن کسان هم راشي ‪.‬او امر يې وکړ چې هغه د هيروديس د قضاوت په ماڼۍ کې وواتل شي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪24‬‬ ‫طرولخس په نوم دد يو دويدر وره راښکته شو چه دد پولوس ُلف ئے والي ته ُبر‬ ‫‪۱‬ادؤ پينځه ورځے پس حنانياس مشر اامام دد مشرانو ادؤ دد خ‬ ‫ورکړو‪.‬‬ ‫‪۲‬کله چې هغه راوغوښتل شو‪ ،‬ترتولوس په هغه باندې تور ولګاوه او ويې ويل« ‪:‬تاوو په دې وجه موږ ته ډېر ارامتيا پيدا کړه او وتا په‬ ‫وويله دې قوم ته ډېر ښه کار وشو‪.‬‬ ‫‪۳‬مونږ دا همېشه او په ټولو ځايونو کښے ډير عزتمند فيليکس په ډير شکر وره منو‪.‬‬ ‫‪4‬وره له دې چې زه تا ته نور وتړي نه شم ‪ ،‬زه تاته دعا کوم چې ته زموږ د مهربانۍ په اړه يو څو ُبرې واوري‪.‬‬ ‫‪۵‬ځکه چې مونږ دا وړی په ټوله نړۍ کښې د ټولو يهودانو په مينځ کښې يو وبائي مرض پيدا کوونکے او د فتنې يو کوونکې او د‬ ‫ناصريانو د فرقې مشر موندلے دے‪.‬‬ ‫‪ ٦‬څوک چه دد خُدائے دد ناپاکولو دپاره هم تللٰ خوو‪ ،‬هغه ئے خمونږ نيولٰ خوو ادؤ دد ُپل شريعت مطابق به ئے عدالت وکړو‪.‬‬ ‫‪ُ٧‬و مشر لښکر ليسياس په خمونږ باندې راغے ادؤ په ډير ظلم وره يې زمونږ د لس نه واُستو‪.‬‬ ‫‪۸‬د ُپلو تورنو کسانو ته امر کوي چې تا ته راشي ‪:‬د چا په معاينه کولو وره تاوو د دې ټولو شيانو په اړه پوهه ترلوه کولی شئ چې موږ‬ ‫په هغه باندې تور لګوو‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ادؤ ي خهوديانو هم اانصاف وکړو ادؤ وئے وئيل چه دا څۀ هم دى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو پولوس دد هغۀ نه دد ُبرو کولو ااشاره وکړه ادؤ جواب ورکړو چه”ځکه چه ما ته پته ده چه تۀ دد ډيرو کالو نه دد دے اخمت دد پاره قاضي‬ ‫وے‪ ،‬نو زد ۀ دد ُپل ځان دپاره دا جواب ورکوم چه‪:‬‬ ‫‪۱۱‬ځکه چې ته پوه شې چې ل دولس ورځې پاتې دي چې زۀ د عبادت دپاره بيت المقدس ته لړم‪.‬‬ ‫‪123‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۱۲‬ادؤ هغوئ زد ۀ په خُدائے کښے دد کوم وړى وره په شخړه کښے نۀ وم ليدلے‪ ،‬نۀ ُلق راپاڅٰ‪ ،‬نۀ په عبادت ُانو ادؤ نۀ په ښار کښې‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغوی هم هغه شيان ثابتولی نشي چې اوس يې په ما تور لګوي‪.‬‬ ‫‪ُ۱۴‬و زۀ تا ته دا اقرار کوم چې د هغې لرې نه پس چې هغوئ ورته بدعت وايي‪ ،‬نو زۀ د ُپلو پلرونو د خُدائ پاک عبادت کوه او په ټولو‬ ‫هغو څۀ ايمان راوړو چې په شريعت او پېغمبرانو ليکلٰ شوى دى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ دد خُدائے نه اخميد لره چه هغوئ هم دد دے ااجازت ورکوى چه دد مړو بيا راژوندى کيږى يعنٰ دد صادقو ادؤ ظالمانو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ دلته زد ۀ دد خُدائے ادؤ دد ُلقو په وړاندے دد تل دپاره دد خُدائے دد خُدائ پاک ضمير دد خُدائے دد پاره کار کوم‪.‬‬ ‫‪۱٧‬اوس له ډېرو کلونو ورووته راغلم چې ُپل قوم ته ُيرات او نذرانې راوړم‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کله چې د آويا نه يو شمېر يهودانو ما په کور کښې پاک وموند‪ ،‬نه د ګڼې ګوڼې او نه په ګډوډۍ‪.‬‬ ‫‪۱۹‬څوک چې دلته وتا نه مخکې واى او اعتراض يې کړى واى‪ ،‬که هغوئ زما ُلف کړى واى‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ که چرے هغوئ په ما کښے څۀ بدى ليدلے وى ادؤ دلته هم ورته ووائٰ چه زد ۀ دد مجلس په وړاندے ولړ وم‪،‬‬ ‫‪۲۱‬مګر د دې يو آواز نه چې ما د هغوئ په مينځ کښې ولړ خوو‪ ،‬چې د مړو د بيا ژوندي کېدو په لمس کولو وره نن ما تاوو ته د ووال‬ ‫کولو بلنه درکړې ده‪.‬‬ ‫‪۲۲‬کله چې فيلکس دا ُبرې واورېدې او د دې لرې په اړه يې پوره پوهه درلوده نو هغه يې وځنډاوه او ويې ويل” ‪:‬کله چې ليووياس مشر‬ ‫قومندان راښکته شي نو زه به وتاوو په ټولو ُبرو پوه شم‪.‬‬ ‫‪۲۳‬هغۀ يو صنعان ته خحکم ورکړو چې پولوس دې وواتٰ‪ ،‬هغه دې ازاد کړى‪ ،‬او دا چې د هغۀ هيڅ آشنا کس د هغۀ د ُدمت کولو او د هغۀ‬ ‫د راتلو نه منع کوى‪.‬‬ ‫‪۲۴‬ادؤ دد څو ورځو نه پس کله چه فيليکس دد ُپلے ښځے درو اول وره چه ي خهودى وه راغے‪ ،‬هغۀ پولوس راوغوښتو ادؤ دد هغۀ نه ئے دد‬ ‫مسيح دد ايمان په باره کښے واوريدل‪.‬‬ ‫‪۲۵‬کله چې هغه د صداقت‪ ،‬زغم او د عدالت د راتلو په اړه فکر کاوه‪ ،‬فيلکس وډار شو او ځواب يې ورکړ ‪:‬د دې وُت لپاره لړ شه ‪.‬کله‬ ‫چې زه مناوب مووم ولرئ‪ ،‬زه به تاوو ته زنګ ووهم‪.‬‬ ‫‪۲۶‬هغۀ دا هيله هم لرله چې د پولوس نه به هغۀ ته پيسې ورکړل شوې واى‪ ،‬چې هغه ُلص کړى‪ ،‬نو ځکه به يې ډېر ځله هغه راوغوښتو‬ ‫او د هغۀ وره به يې ُبرې اترې کولې‪.‬‬ ‫‪ُ ۲٧‬و دوه کاله پس پورويوس فيستخس د فيلکس کوټې ته راغے او فيليکس د ي خهوديانو د ُوښٰ څرګندولو په غرض پولوس وتړلو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪25‬‬ ‫‪۱‬کله چې فيستوس وليت ته راغی‪ ،‬درې ورځې ورووته هغه د قيصريا څخه بيت المقدس ته پورته شو‪.‬‬ ‫‪۲‬نو مشر اامام ادؤ دد ي خهوديانو مشر هغۀ ته دد پولوس اُلف ُبر ورکړو ادؤ ورته ئے ووئيل‪،‬‬ ‫‪۳‬ادؤ دد هغۀ اُلف احسان غوښتل چه هغه بيتخ ال خمقدس ته راوغواړى ادؤ دد هغۀ دد وژلو دپاره په لره کښے ولړ وى‪.‬‬ ‫‪ُ ٤‬و فيستوس جواب ورکړو چه پولوس به په قيصريه کښے واتلے شٰ ادؤ هغه به په ُپله هم لږ وُت کښے لړ شٰ‪.‬‬ ‫‪۵‬نو هغوئ ته دې ووئيل‪ ،‬چې په تاوو کښې چې څوک توان لرى هغه زما وره راښکته شٰ ادؤ په دې وړے دې تور ولګوى چې کۀ په دې‬ ‫کښې کومه ګناه شته‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې هغه د لسو ورځو نه زيات د هغوئ په مينځ کښې پاتې شو نو قيصريه ته لړو ‪.‬او په بله ورځ د قضاوت په څوکۍ ناوت پاول ته د‬ ‫راووتلو امر وکړ‪.‬‬ ‫‪٧‬ادؤ کله چه هغه راغے نو يهوديان چه دد بيتخ ال خمقدس نه راښکته شوى خوو دد پولوس په ُلف ئے ډير وخت شکايتونه وکړل چه دد هغوئ‬ ‫اثبات نۀ شو کولے‪.‬‬ ‫‪ُ۸‬و هغۀ دد ُپل ځان په حقله جواب ورکړو چه ”ما دد ي خهوديانو دد شريعت ُلف‪ ،‬نۀ دد خُدائے اُلف ادؤ دد قيصر اُلف په هيڅ څيز کښے‬ ‫هيڅ څۀ بد نۀ دى کړى‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪ُ ۹‬و فيستوس چه دد يهوديانو دد ُوښٰ وړ خوو اؤ پولوس جواب ورکړو چه”آيا ته بيتخ ال خمقدس ته لړ شٰ اؤ هلته زما په وړاندے دد دے څۀ‬ ‫فيصله کولے شٰ؟‬ ‫‪۱۰‬نو پولوس ووئيل‪” ،‬زۀ د قيصر د عدالت په څوکۍ ولړ يم‪ ،‬چرته چې زما فېصله کول پکار وو‪ ،‬ما د يهوديانو وره هيڅ ګناه نۀ ده کړې‪،‬‬ ‫لکه څنګه چې ته ښه پوهېږې‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ځکه چې که زه مجرم وم او يا کوم داوې کار کوم چې د مرګ وړ وي‪ ،‬زه د مرګ نه انکار کوم‪ ،‬مګر که چيرې د دې شيانو څخه يو‬ ‫هم شتون ونلري چې دا په ما تور لګوي‪ ،‬هيڅوک به ما دوی ته ونه وپاري ‪.‬زه قيصر ته عريضه کوم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې فېستوس د شورا وره ُبرې وکړې نو جواب يې ورکړو‪” ،‬آيا تا قيصر ته عرض وکړ؟ قيصر ته لړ شه‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬څو ورځې ورووته پادشاه اګريپا او برنيس قيصريه ته راغلل چې فيستس ته ولم وکړي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې هغوئ هلته ډېر ورځې تېرې کړې وې‪ ،‬نو فيستوس بادشاه ته د پولوس دليل بيان کړو او ويې ويل” ‪:‬د فيلکس يو وړے بند پاتې‬ ‫دى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬کله چې زۀ په يروشلم کښې وم‪ ،‬نو مشرانو کاهنانو او د ي خهوديانو مشرانو ما ته ُبر راکړو چې د هغۀ اُلف فېصله کول غواړم‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬ما ورته جواب ورکړو چه دد روميانو دا طريقه نۀ ده چه يو وړے به دد مرګ نه وړاندے کوى‪ ،‬دد دے نه مخکښے چه څوک تورن شٰ‬ ‫نو دد هغۀ وره مخامخ شٰ ادؤ دد ُپل ځان په حقله دد هغۀ دد جرم دد جواب ورکولو جواز لرى‪.‬‬ ‫‪۱٧‬نو کله چې هغوئ دلته راغلل نو بې له ځنډه په وبا د عدالت په څوکۍ کښېناوتم او خحکم مې ورکړو چې هغه وړے راوباوې‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کله چې تور لګوونکي ودرېدل‪ ،‬نو د هغوئ په ُلف داوې تورونه نۀ لګېدل لکه څنګه چې ما فکر کاوه‪:‬‬

‫‪124‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫عيسٰ په باره کښے چه مړے شوے خوو‪ ،‬چه پولوس دد ژوندے دے په باره کښے ځنٰ‬ ‫‪ُ۱۹‬و دد هغۀ نه دد هغوئ دد ُپل تومان او دد يو‬ ‫ى‬ ‫ووالونه کول‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ ځکه چه ما دد دا ډول ووالونو په باب شک درلود‪ ،‬نو ما دد هغۀ نه تپوس وکړو چه آيا هغه به بيتخ ال خمقدس ته لړ شٰ ادؤ هلته به دد دے‬ ‫څۀ فيصله کوى؟‬ ‫‪ُ۲۱‬و کله چې پولوس د اګسټس د اورېدنې د پاره عريضه کړې وه نو ما خحکم ورکړو چې هغه دې تر هغې پورې وواتل شي تر څو چې‬ ‫قيصر ته يې ولېږم‪.‬‬ ‫‪۲۲‬بيا اګريپا فيستوس ته ووئيل‪” ،‬زۀ به پخپله هم د هغه وړى واورم ‪.‬وبا ته‪ ،‬هغه وويل‪ ،‬تاوو به يې واورئ‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ادؤ په وبا چه اګريپا راغے ادؤ برنيس په ډير تکليف وره ادؤ دد اوريدلو ځائے ته ورننوتو ادؤ دد ښار دد مشرانو ادؤ مشرانو وره دد فاستوس په‬ ‫خحکم کښے پولوس راوغوښتل شو‪.‬‬ ‫‪۲۴‬فاستوس ووئيل‪” ،‬پاچا اګريپا او ټول هغه وړى چې دلته زمونږ وره موجود دى‪ ،‬تاوو دا وړے ګورئ د چا په باره کښې چې د يهوديانو‬ ‫ټولو ُلقو زما وره په يروشلم کښې او دلته هم دا نارې وهلې چې دا ن ۀۀ پکار دے ‪.‬نور ژوند وکړه‪.‬‬ ‫‪ُ۲۵‬و کله چې ما وموندله چې هغه د مرګ وړ هيڅ شی نه دی کړی او هغه پخپله اګسټس ته عريضه کړې ده‪ ،‬ما پريکړه وکړه چې هغه‬ ‫ولېږم‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬دد چا په حقله زما ما الک ته دد ليکلو هيڅ څيز نشته ‪.‬نو ځکه ما هغه وتا په وړاندې او په ُاصه توګه وتا په وړاندې راوړی دی‪ ،‬ای‬ ‫اگريپا پاچا‪ ،‬د دې لپاره چې د معاينې ورووته‪ ،‬زه ممکن يو څه ليکل وکړم‪.‬‬ ‫‪27‬ځکه چې دا زما په نظر غير معقول ښکاري چې يو زنداني ولېږم‪ ،‬او د هغه په وړاندې د جرمونو په نښه کولو وره نه‪.‬‬ ‫څپرکی ‪26‬‬ ‫‪۱‬بيا اګريپا پولوس ته ووئيل‪” ،‬تا ته د ُپل ځان دپاره د ُبرو کولو اجازت دے ‪.‬بيا پاول لس اوږد کړ او د ځان لپاره يې ځواب ورکړ‪:‬‬ ‫‪۲‬زۀ ُپل ځان ُوشحاله ګڼم‪ ،‬اګريپا بادشاه‪ ،‬ځکه چې نن به زۀ وتا په وړاندې هغو ټولو څيزونو ته جواب ورکړم چې په ي خهوديانو باندې په‬ ‫ما تور لګولے شوى دى‪.‬‬ ‫‪۳‬په ُاصه توګه ځکه چې زه تاوو پېژنم چې په ټولو رواجونو او ووالونو کې چې د يهودانو په منځ کې دي ماهر يې‪ ،‬نو ځکه زه له تا‬ ‫څخه غوښتنه کوم چې په صبر وره زما ُبرې واوري‪.‬‬ ‫‪4‬زما د ځوانۍ څخه زما د ژوند څرنګوالی چې په لومړي ځل زما د ُپل قوم په منځ کې په بيت المقدس کې و‪ ،‬ټول يهوديان پوهيږي‪.‬‬ ‫‪ ٥‬چه زد ۀ دد شروع نه پيژنم ادؤ کۀ هغوئ ګواهٰ ورکړے چه زما دد مذهب تر ټولو وخت فرقه پس زما يو فريسي اووېدله‪.‬‬ ‫‪6‬اوس زه ولړ يم او د هغه وعدې اميد لپاره قضاوت کوم چې ُدای زموږ پلرونو وره کړی دی‪:‬‬ ‫‪ ٧‬زمونږ دولسو قبيلو دد هغه وعدے دد پاره چه شپه او ورځ دد خُدائے اُدمت کوى‪ ،‬دد راتلو اخميد کوى ‪.‬د کوم اميد لپاره‪ ،‬پادشاه اگريپا‪ ،‬زه په‬ ‫يهودانو تورن شوی يم‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۸‬تاوو ته ولې دا ُبره بې اعتباره وګڼل شی چې ُدائ پاک مړى راژوندى کړى؟‬ ‫‪۹‬زما له ځانه وره دا فکر وشو چې ما ته پکار ده چې د عيسی ناصري د نوم ُلف ډېر کارونه وکړم‪.‬‬ ‫‪۱۰‬کوم څۀ چې ما په يروشلم کښې هم وکړل او د مشرانو کاهنانو نه مې اُتيار ترلوه کړے وو‪ ،‬ډېر مقدوان مې په زندان کښې بند کړل ‪.‬‬ ‫او کله چې هغوی ووژل شول‪ ،‬ما د هغوی په وړاندې غږ وکړ‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ما هغوئ ته په هره عبادتخانه کښے په وار وار وزا ورکړه ادؤ په کفر کښے ما مجبور کړل ‪.‬او ما د هغوئ په ُلف ډېر لېونٰ خوو‪ ،‬ما‬ ‫هغوئ حتا تر پرديو ښارونو پورې تعقيب کړل‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې زه دمشق ته د مشرانو کاهنانو له اُتيار او حکم وره لړم‪،‬‬ ‫‪۱۳‬ماښام‪ ،‬اے بادشاه‪ ،‬ما په لره کښې د آومان نه يوه رڼا وليده‪ ،‬چې د لمر د رڼا نه پورته وه‪ ،‬زما او د هغوئ په شاوُوا کښې ځلېدلو چې‬ ‫زما وره روان وو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې خمونږ ټول په زمکه راپرېوتو نو ما يو آواز واورېد چې ما وره ُبرې کولې او په عبراني ژبه کښې يې ووئيل‪” ،‬واؤل‪ ،‬واؤل‪،‬‬ ‫تۀ ولې ما ځوروې؟ دا وتاوو لپاره وخته ده چې د ټوټو په وړاندې ټوپ وهل‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او ما ووئيل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬ته څوک يې؟ هغه وويل ‪:‬زه عيسی يم چې ته يې ځوروي‪.‬‬ ‫‪ُ ۱٦‬و پاڅېږه او په ُپلو پښو ودريږه‪ ،‬ځکه چې ما تا ته د دې مقصد دپاره راښکاره کړې يم چې تا ته د دې دواړو څيزونو وزير او شاهد‬ ‫جوړ کړم کوم چې تا ليدلي دي‪ ،‬او د هغو شيانو چې زه به تا ته ښکاره کړم‪.‬‬ ‫‪۱٧‬تا د ُلقو او غېريهوديانو نه بچ کړم‪ ،‬چا ته چې اوس زۀ ليږم‪،‬‬ ‫‪ ۱۸‬دد هغوئ دد وترګو دد ُلصولو ادؤ دد تيارے نه رڼا ته ادؤ دد شيطان دد قدرت نه دد خُدائے طرف ته راوګرځٰ‪ ،‬دد دے دد پاره چه هغوئ ته دد‬ ‫خګناهخونو معافٰ او دد هغوئ په مينځ کښے دد هغوئ په مينځ کښے ميراث ورکړے شٰ چه په ما کښے دد ايمان په وويله خمقدس شٰ‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادئے ادگريپا بادشاهه‪ ،‬ما د آومانٰ رويا نافرمانٰ نۀ وه کړې‪:‬‬ ‫‪ُ۲۰‬و اول يې په دمشق‪ ،‬يروشلم‪ ،‬د يهوداه په ټولو واحلونو او بيا غېريهوديانو ته وښودله چې توبه وباوي او ُدای ته ور وګرځي او هغه‬ ‫کارونه وکړي چې توبه وباوي‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪۲۱‬په دې وجه يهودانو زۀ په خُدائ پاک کښې ونيولو اؤ ما د وژلو دپاره راروان کړل‪.‬‬ ‫‪22‬نو د ُدای مروته ترلوه کولو وره‪ ،‬زه تر نن ورځې پورې ادامه ورکوم‪ ،‬د کوچنيو او لويو دواړو شاهدي ورکوم‪ ،‬پرته له هغه څه‬ ‫چې پيغمبرانو او مووی وويل چې بايد راشي‪:‬‬ ‫‪ ۲۳‬دا چه مسيح په تکليف وزغملے شٰ ادؤ هغه به اولنٰ څوک وى چه دد مړو نه راژوندے شٰ ادؤ ُلقو ادؤ غير ي خهوديانو ته رڼا وښائٰ‪.‬‬

‫‪125‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۲۴‬کله چې هغه د ُپل ځان دپاره دا ُبرې کولې نو فېستوس په اوچت آواز ووئيل‪” ،‬پولوس‪ ،‬ته د ُپل ځان وره يې ‪.‬ډير زده کړه تاوو‬ ‫ليونی کوي‪.‬‬ ‫‪ُ۲۵‬و هغۀ ووئيل‪” ،‬زۀ لېونٰ نۀ يم‪ ،‬ډېر عزتمند فيستوس !مګر د ريښتيني او هوښيارۍ ُبرې وکړئ‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬ځکه چې بادشاه په دې څيزونو ُبر دى‪ ،‬چې زۀ د هغۀ په وړاندې هم په ازاده توګه ُبرې کوم‪ ،‬ځکه چې زۀ په دې قانع يم چې د دې‬ ‫څيزونو نه هيڅ يو هم پټ نۀ دى ‪.‬ځکه چې دا کار په يوه کونج کې نه و شوی‪.‬‬ ‫‪۲٧‬اګريپا پادشاه‪ ،‬ته په پيغمبرانو ايمان لرې؟ زه پوهيږم چې تاوو باور لرئ‪.‬‬ ‫‪۲۸‬بيا اګريپا پولوس ته ووئيل‪” ،‬تقريبا ا ته ما قائل يې چې مسيحي شم‪.‬‬ ‫ا‬ ‫‪۲۹‬ادؤ پولوس ووئيل‪” ،‬زد ۀ دد خُدائے نه دا غواړم چه نه يواځي تۀ بلکه هر هغه څوک چه نن ما اوريږى هغوئ هم تقريبا ادؤ په مجموع کښے‬ ‫زما په شان دد دغه بندخونو نه بغير وى‪.‬‬ ‫‪۳۰‬کله چې هغۀ دا ُبرې وکړې نو بادشاه پاڅېدو‪ ،‬والي‪ ،‬برنيس او هغوئ چې وروره ناوت وو‪،‬‬ ‫‪۳۱‬کله چې هغوئ لړل نو په ُپل مينځ کښے ئے ووئيل‪” ،‬دا وړے د مرګ او بنده کښے هيڅ کار نۀ کوى‪.‬‬ ‫‪۳۲‬بيا اګريپا فيستوس ته ووئيل‪” ،‬دا وړے به آزاد شوى واى‪ ،‬کۀ چرې قيصر ته اپيل نۀ وى کړى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪27‬‬ ‫‪۱‬کله چې دا هوډ وشو چې په کشتۍ کې ايټاليا ته لړ شو‪ ،‬نو هغوئ پولوس او ځينې نور بنديان د يوليوس په نوم يو کس ته چې د اګسټس د‬ ‫ډلې مشر وو‪ ،‬ووپارل‪.‬‬ ‫‪ ۲‬او د اډراميټيم يوې کښتۍ ته ننوتو‪ ،‬موږ د اويا د واحلونو په ُوا کې حرکت وکړو ‪.‬يو اريستارُوس‪ ،‬د تيسالونيکی مقدونيايی‪ ،‬زموږ‬ ‫وره و‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ بله ورځ خمونږ صيدا ته ورويدو ‪.‬او جوليوس د پاول وره په مهربانۍ وره بخښنه وکړه او هغه ته يې اجازه ورکړه چې ُپلو ملګرو ته‬ ‫لړ شي ترڅو ځان تازه کړي‪.‬‬ ‫شوو نو د قبرص نه ئے روان کړو ځکه چه بادونه مخالف وو‪.‬‬ ‫‪ ٤‬کله چه خمونږ دد هغه ځائے نه روان خ‬ ‫‪۵‬کله چې خمونږ د اکل اکيا او پمفيليا په ومندر کښې په کشتۍ کښې وفر وکړو نو د ليسيا ښار مورا ته راغلو‪.‬‬ ‫‪ ۶‬هلته د اوکندريه يوه بيړۍ د ايتاليا په لور روانه شوه ‪.‬او هغه موږ هلته واچول‪.‬‬ ‫‪٧‬کله چې مونږ څو ورځې ورو ورو په کشتۍ روان خوو او د کنډس په مقابل کښې لږ وُت راغلو‪ ،‬نو باد مونږ ته هيڅ تکليف ورنۀ کړو‪،‬‬ ‫نو مونږ د کريټ لندې د ولمون په مقابل کښې روان شو‪.‬‬ ‫‪۸‬او په وختۍ وره تېرېدل‪ ،‬هغه ځای ته وروېدل چې د ښايسته پټنځايونو په نامه ياديږي ‪.‬د ليسيا ښار ته نږدې‪.‬‬ ‫‪۹‬کله چې ډېر وُت تېر شو او بېړۍ چلول اوس ُطرناک و‪ ،‬ځکه چې روژه ل تېره شوې وه‪ ،‬پولوس هغوی ته نصيحت وکړ‪:‬‬ ‫‪۱۰‬او هغوئ ته يې ووئيل‪” ،‬صاحبانو‪ ،‬زه ګورم چې دا وفر به نه يواځي د کښتۍ او کشتۍ‪ ،‬بلکې زمونږ د ژوند دپاره هم وخت زيانمن‬ ‫شي‪.‬‬ ‫په هرصورت‪ ،‬اجميمان د ماوټر او د کښتۍ مالک په باور دی‪ ،‬له هغه شيانو څخه ډير چې د پاول لخوا ُبرې شوي و‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ادؤ ځکه چه په ژمٰ کښے دد پناه ځاي دد پاره مناوب نۀ خوو‪ ،‬نو دد دے نه زياتو برُو ته مشوره ورکړه شوه چه دد هغه ځائے نه هم لړ‬ ‫شٰ‪ ،‬کۀ چرے هغوئ فنيس ته ورويدلے شٰ ادؤ هلته ژمٰ ته لړ شٰ ‪.‬کوم چې د کريټ يو پټنځای دی او د وويل لويديز او شمال لويديز په‬ ‫لور پروت دی‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې د جنوب باد په نرمۍ وره روان شو‪ ،‬داوې انګيرل چې دوی ُپل هدف ترلوه کړی دی‪ ،‬او له هغه ځايه ورک شول‪ ،‬دوی د‬ ‫کريټ وره نږدې په کښتۍ کې روان شول‪.‬‬ ‫‪ُ۱۴‬و لږ وُت نه پس د يوروکليډون په نوم يو تيز باد راغی‪.‬‬ ‫‪۱۵‬کله چې کشتۍ ونيوله او هوا يې نشو زغملى‪ ،‬نو موږ هغې ته اجازه ورکړه‪.‬‬ ‫شوو ادؤ خمونږ دد کشتئ نه دد راتلخونکے ډير کار خوو‪.‬‬ ‫يوے‬ ‫‪۱۶‬ادؤ دد کلدا په نوم دد‬ ‫دے جزيرے نه لندے روان خ‬ ‫يوے د‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪ ۱٧‬کله چې هغوئ پورته کړل نو دد کشتۍ لندې به يې دد مروتې نه کار واُستو ‪.‬او‪ ،‬ويره يې درلوده چې داوې نه شي چې دوی به په‬ ‫ويندونو کې راښکته شي‪ ،‬د کښتۍ کښتۍ‪ ،‬او داوې نور وګرځول شول‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ادؤ خمونږ دد ډير طوفان وره وغورځيدو ادؤ بله ورځ هغوئ کشتئ رڼا کړه‪.‬‬ ‫وونو دد کشتۍ دد جنګولو څيز وغورزولو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ په دريمه ورځ خمونږ په ُپلو ل خ‬ ‫‪۲۰‬ادؤ چه په ډيرو ورځو کښے نه نمر او نۀ وتورى ښکاره شو ادؤ په خمونږ کښے کومه وړه توپان نۀ خوو راغلے‪ ،‬نو هغه ټول اخميد چه خمونږ‬ ‫دد بچ کيدو دد پاره ورک شول‪.‬‬ ‫‪ُ۲۱‬و د اوږدې مودې نه پس پولوس د هغوئ په مينځ کښې ودرېد ادؤ ورته يې ووئيل‪” ،‬صاحبانو‪ ،‬تاوو بايد زما ُبره منلې واى ادؤ دد‬ ‫کريتے نه وتښتېدلے وے ادؤ دد دا نقصان ادؤ تاوان به مو حاصل کړى واى‪.‬‬ ‫‪۲۲‬ادؤ اوس زد ۀ تاوو ته نصيحت کوم چه هوښيار اووئ‪ ،‬ځکه چه وتاوو په مينځ کښے به دد هيڅ يو وړے دد لوه نۀ وي ُو دد کشتۍ‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ځکه چې نن شپه زما وره د خُدائ پاک فرښته ولړه وه چې زۀ يم او د چا ُدمت کوم‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬ووئيل‪” ،‬پولوس مه وېرېږه !ته بايد د قيصر په وړاندې وړاندې شي ‪:‬او ګوره‪ُ ،‬دای تاوو ټول هغه کسان درکړي چې له تا وره په‬ ‫کښتۍ کې تيريږي‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪ ۲٥‬نو ادے ښاغلو‪ ،‬هوښيار اووئ‪ ،‬ځکه چې زۀ په ُدائ پاک باور لرم چې دا به هم لکه څنګه چې ما ته وئيلٰ شوى وى‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬که څه هم موږ بايد په يوه ټاپو کې واچول شو‪.‬‬

‫‪126‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪ُ۲٧‬و کله چې څوارلسمه شپه شوه‪ ،‬مونږ په اډريا کې ښکته او ښکته شولو‪ ،‬نو د نيمې شپې په شاوُوا کې کشتۍ والو داوې ګمان وکړ چې‬ ‫کوم هېواد ته نږدې شوي دي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او غږ يې وکړ او شل فټه يې وموندلو‪ ،‬کله چې لږ وړاندې لړل نو بيا يې غږ وکړ او پنځلس فټه يې وموندل‪.‬‬ ‫‪۲۹‬بيا له دې وېرې چې موږ په تيږو ولويږو‪ ،‬هغوی څلور لنگرونه له تنګي څخه راوايستل او د ورځې هيله يې وکړه‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ادؤ کله چه کشتئ دد کشتئ نه دد وتلو په حال کښے خوو‪ ،‬نو کله چه هغوئ کشتئ په بخند کښے راښکته کړو نو دد رنګ نه کښے به لنگر‬ ‫کښے خوو‪.‬‬ ‫صلحې ادؤ وپاهيانو ته ووئيل‪” ،‬مګر دا چې دا په کشتۍ کښې پاتې نۀ شٰ‪ ،‬تاوو به بچ نۀ شئ‪.‬‬ ‫‪۳۱‬پولوس‬ ‫خ‬ ‫‪۳۲‬بيا وپاهيانو د کشتۍ روۍ پرې کړې او هغه يې پرې کړه‪.‬‬ ‫‪۳۳‬کله چې ورځ راروانه وه‪ ،‬پولوس ټولو ته د غوښې د اُستلو غوښتنه وکړه او ويې ويل« ‪:‬نن څوارلسمه ورځ ده چې تاوو پاتې شوي‬ ‫ياوت او روژه مو هم نه ده ُوړلې‪.‬‬ ‫‪34‬نو زه تاوو ته دا دعا کوم چې يو څه غوښه وُورئ‪ ،‬ځکه چې دا وتاوو د روغتيا لپاره دی‪ ،‬ځکه چې وتاوو د ور څخه به يو ويښته‬ ‫هم ونه وځي‪.‬‬ ‫‪۳۵‬کله چې هغۀ دا ُبرې وکړې نو ډوډۍ يې واُسته او د ټولو په حضور کښې يې د خُدائ پاک شکر ادا کړو او کله چې يې مات کړو نو‬ ‫په ُوړلو يې شروع وکړه‪.‬‬ ‫‪۳۶‬نو هغوئ ټول ُوشحاله شول ادؤ لږ غوښه هم ئے واُسته‪.‬‬ ‫‪۳٧‬مونږ ټول په کشتۍ کښې دوه ووه شپاړس کسان وو‪.‬‬ ‫‪۳۸‬کله چې هغوئ کافي وُوړل‪ ،‬نو کشتۍ يې روښانه کړه او غنم يې په ومندر کې وغورځول‪.‬‬ ‫‪۳۹‬کله چې ورځ شوه‪ ،‬نو دوی ځمکه نه پېژني‪ ،‬مګر دوی د يوې څنډې وره يو ځانګړی ويند وموند چې په هغه کې د دوی په فکر کې و‪،‬‬ ‫که امکان ولري‪ ،‬په کښتۍ کې وغورځول شي‪.‬‬ ‫‪۴۰‬کله چې هغوئ لنگرونه پورته کړل نو ُپل ځانونه يې ومندر ته ووپارلو او د پټۍ بندونه يې ُلص کړل او د باد په لور يې منډه پورته‬ ‫کړه او د واحل په لور يې روان کړل‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬او په هغه ځای کې ولوېد چې دوه ومندرونه وره يو ځای شول‪ ،‬کشتۍ يې په ځمکه ولوېده ‪.‬او مخکينۍ برُه يې په چټکۍ وره ودرېده‪،‬‬ ‫او د حرکت وړ پاتې شو‪ ،‬مګر د څپې د تاو تريخوالي وره مخ برُه ټوټه شوه‪.‬‬ ‫‪۴۲‬او د وپاهيانو مشوره دا وه چې بنديان ووژني‪ ،‬داوې نه چې د هغوی څخه يو هم لمبو وهي او وتښتي‪.‬‬ ‫‪ُ ٤۳‬و دد پولخوس دد ژغورولو دپاره صوبه دار دد هغوئ دد مقصد نه بچ کړل ‪.‬او امر يې وکړ چې هغه څوک چې لمبو وهي بايد لومړی ځان‬ ‫ومندر ته وغورځوي او ځمکې ته ورشي‪:‬‬ ‫‪۴۴‬ادؤ پاتې نور په تختو ادؤ څۀ دد کشتۍ په ماتو ټوټو کښے خوو ‪.‬او داوې پيښ شول چې دوی ټول ُوندي ځمکې ته وتښتېدل‪.‬‬ ‫څپرکی ‪28‬‬ ‫‪ ۱‬ادؤ کله چه هغوئ وتښتيدل نو پوه شول چه هغه جزيره ميليتا نوميده‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪۲‬ادؤ وحشيانو په خمونږ لږ رحم ونۀ کړو‪ ،‬ځکه چې هغوئ اور واچوۀ ادؤ دد اوونئ باران اؤ دد يخنۍ په وجه ئے مونږ هر يو قبول کړو‪.‬‬ ‫‪۳‬کله چې پولوس د لرګيو ډنډه راغونډه کړه او په اور باندې يې کېښوده‪ ،‬نو د ګرمۍ نه يو مار راووت او په لس يې وتښتېدل‪.‬‬ ‫‪۴‬کله چې وحشيانو هغه زهرجن ځناور په لس کې ځوړند وليد‪ ،‬نو په ُپل منځ کې يې وويل ‪:‬بې له شکه دا وړی يو قاتل دی‪ ،‬که څه هم له‬ ‫ومندر څخه تښتېدلی دی‪ُ ،‬و د غچ اُيستلو له امله ژوندی پاتې نه شو‪.‬‬ ‫‪۵‬هغۀ هغه ځناور په اور کښے وغورزولو ادؤ هيڅ نقصان ئے محسوس نۀ کړو‪.‬‬ ‫‪ُ۶‬و هغوئ دا کتل چې کله هغه پړوېدلٰ يا ناڅاپه مړ شوى خوو‪ُ ،‬و کله چې هغوئ ډېر وُت ليدلٰ خوو او هيڅ نقصان يې نۀ خوو ليدلٰ‪ ،‬نو‬ ‫هغوئ ُپل ُيال بدل کړ او ويې ويل چې هغه يو خُدائ پاک دے‪.‬‬ ‫‪ ٧‬په همدې کوټه کې د جزيرې د مشر وړى چې پبليوس نومېده‪ ،‬شتمنۍ پرتې وې ‪.‬چا چې مونږ قبول کړو او درې ورځې مو په مهربانۍ‬ ‫وره ځای په ځای کړل‪.‬‬ ‫وونه ئے په هغۀ کيښودل اؤد‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪۸‬ادؤ دد پولخوس پلر دد تبٰ اؤ دد وينې دد خرُصت نه ناروغ خوو اؤ پولوس ورته داُل شو اؤ دخعا ئے وکړه اؤ ل خ‬ ‫هغه ئے روغ کړو‪.‬‬ ‫‪۹‬کله چې دا کار وشو‪ ،‬نو نور کسان هم راغلل چې په جزيره کې يې ناروغۍ درلودې او روغ شول‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬چا چې مونږ ته په ډېرو عزتونو هم عزت راکړو ‪.‬او کله چې موږ لړو‪ ،‬نو دوی موږ ته د اړتيا وړ شيان راوړل‪.‬‬ ‫شوو چه زمکه په زمکه کښے وه چه دد کاوتر او پولکس نښه وه‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ادؤ دد دريو مياشتو نه پس خمونږ دد اوکندريه نه په يوه کشتئ کښے روان خ‬ ‫ويراکوس کښے خمونږ د دريو ورځو کښے تير کړو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ادؤ په‬ ‫خ‬ ‫‪ ۱۳‬له هغه ځايه مو يو کمپاس راواُيستو او ريګيوم ته راغلو او يوه ورځ ورووته د جنوب باد روان شو او په بله ورځ پوتيولي ته راغلو‪.‬‬ ‫شوو‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬چرته چه مونږ وروڼه وليدل ادؤ مونږ دد هغوئ وره دد اووۀ ورځو دد اووېدو اراده وکړه ادؤ خمونږ دد روم په طرف روان خ‬ ‫وروڼو ز خمونږ په حقله واؤريدو نو هغوئ ا د اپي فورم ادؤ دد دريو خ‬ ‫مزومانو ته راورويدل چه کله پولوس وليدل نو دد خُدائے شکر‬ ‫‪۱۵‬ادؤ کله چه خ‬ ‫ادا کړو ادؤ جرئت ئے وکړو‪.‬‬ ‫صلحې قېديان د ګارډ مشر ته ووپارلو‪ُ ،‬و پولوس د يو ورتېرى وره يوځاى پاتې شو چې هغه يې‬ ‫‪۱۶‬کله چې خمونږ روم ته راغلو نو خ‬ ‫واتلٰ و‪.‬‬

‫‪127‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۱٧‬او داوې وشول چې د دريو ورځو نه پس پولوس د ي خهوديانو مشر راوغوښتو او کله چې هغوئ وره راغونډ شول نو هغۀ هغوئ ته‬ ‫ووئيل‪” ،‬ادئے وړو او وروڼو‪ ،‬اګر چې ما د ُلقو او د پلر نيکۀ د رواجونو ُلف هيڅ نۀ دى کړى ‪.‬بيا هم زه د بيت المقدس څخه د‬ ‫روميانو په لس کې زنداني شوم‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کله چې هغوئ زما معاينه کوله نو ما به پرېښودل‪ ،‬ځکه چې په ما کښې د مرګ هيڅ وجه نۀ وه‪.‬‬ ‫‪ُ۱۹‬و کله چې يهودانو د دې ُلف ُبرې وکړې نو زه مجبور شوم چې قيصر ته عرض وکړم ‪.‬داوې نه چې زه بايد ُپل ملت تورن کړم‪.‬‬ ‫‪۲۰‬نو په همدې ُاطر ما تاوو راوغوښتل چې تاوو وره ووينم او ُبرې وکړم‪ ،‬ځکه چې زه د اورائيلو د اميد لپاره په دې زنځير کې تړلی‬ ‫يم‪.‬‬ ‫‪۲۱‬هغوئ هغۀ ته ووئيل‪” ،‬مونږ ته نه د يهوداه نه وتا په حقله ُط راروېدلے دے‪ ،‬نۀ د کوم وروڼو چې راغلٰ خوو او نۀ يې وتا په حقله‬ ‫هيڅ قسمه ُبرې کړې وې‪.‬‬ ‫‪ُ ۲۲‬و خمونږ دد تاوو نه دد اورېدلو ُواهش لرو چه ته څۀ فکر کوى‪ ،‬ځکه چه دد دے فرقے په باره کښے مونږ ته پته ده چه هر چرته چه دد‬ ‫دے ُلف ُبره کيږى‪.‬‬ ‫‪۲۳‬کله چې هغوئ هغه ته يوه ورځ وټاکله‪ ،‬نو ډېر کسان د هغۀ کور ته راغلل ‪.‬هغه چا ته چې هغه د ُدای د ولطنت په اړه توضيحات‬ ‫ورکړل او ګواهي يې ورکړه‪ ،‬دوی يې د عيسی په اړه قانع کول‪ ،‬د مووی او د پيغمبرانو له لرې‪ ،‬د وهار څخه تر ماښامه پورې‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬ادؤ ځنو په هغو ُبرو ايمان راوړو ادؤ ځنو يقين ونۀ کړو‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ادؤ کله چه هغوئ په ُپل مينځ کښے اتفاق ونکړو نو لړل ادؤ دد پولوس دد يوے کلم نه پس ز خمونږ پلر ني خ‬ ‫کونو ته دد عياشٰ نبي په ذريعه‬ ‫خرو خح القخدس ښه وئيلٰ دى‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬دا ُلقو ته ورشئ او ورته ووايئ چه تاوو به واوري ُو پوه به نۀ شٰ ‪.‬او تاوو به وګورئ چې وګورئ‪ ،‬او تاوو به ونه ګورئ‪:‬‬ ‫‪ ۲٧‬ځکه چې د دې ُلقو زړونه ُړ پړ دي‪ ،‬غوږونه يې د اورېدلو نه ډک دي او وترګې يې تړلې دي ‪.‬داوې نه چې دوی په ُپلو وترګو‬ ‫وويني‪ ،‬او په غوږونو يې واوري‪ ،‬او په زړه کې پوه شي‪ ،‬او بدل شي‪ ،‬او زه يې روغ کړم‪.‬‬ ‫‪۲۸‬نو تاوو ته به دا معلومه شی چې د خُدائ پاک نجات غير يهوديانو ته رالېږل شوی دی او هغوی به يې واوري‪.‬‬ ‫‪۲۹‬کله چې هغۀ دا ُبرې وکړې نو ي خهوديان لړل ادؤ په ُپلو کښې يې ډېر بحثونه وکړل‪.‬‬ ‫‪۳۰‬پولوس پوره دوه کاله په ُپل کرايه په کور کښې اووېدلو او هر څۀ يې چې هغۀ ته ورتلل هغه يې ترلوه کړل‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬دد خُدائے دد بادشاهئ وعظ کول ادؤ هغه خ‬ ‫عيسٰ مسيح وره تعلق لرى‪ ،‬په پوره يقين وره هيڅوک هغه منع نۀ‬ ‫څيزونه ښوول چه دد ما الک‬ ‫ى‬ ‫کوى‪.‬‬

‫‪128‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook