Skip to main content

Pashto - The Gospel of Matthew

Page 1

‫میتیو‬ ‫څپرکی ‪1‬‬ ‫‪1‬د عیسی مسیح د نسل کتاب‪ ،‬د داود زوی‪ ،‬د ابراهیم زوی‪.‬‬ ‫‪2‬ابراهیم اسحاق زیږیدلی؛ او اسحاق یعقوب پیدا کړ ‪.‬او یعقوب د یهودا او د هغه وروڼه پیدا کړل‪.‬‬ ‫‪۳‬د یهوداه نه فارس او زارا د تامر نه پېدا شول ‪.‬او فارس اسروم پیدا کړ ‪.‬او اسروم ارام پیدا کړ‪.‬‬ ‫‪ ۴‬د ارام نه امیناداب پیدا شو ‪.‬او امیناداب ناسون پیدا کړ ‪.‬او ناسون سالمون پیدا کړ‪.‬‬ ‫‪ ۵‬او سلمون د راخاب څخه بوعز پیدا کړ ‪.‬او بوز د روت څخه عوبید پیدا کړ ‪.‬او عوبید د یسى زوئ‪.‬‬ ‫‪ ۶‬د یسي نه داؤد بادشاه پیدا شو ‪.‬د داؤد بادشاه د هغې نه سلیمان پېدا شو چې د اوریاس ښځه وه‪.‬‬ ‫‪۷‬د سلیمان نه رابعام پېدا شو ‪.‬رابعام ابیا پیدا کړ ‪.‬او ابیا آسا پیدا شو‪.‬‬ ‫‪۸‬او آسا یوسفط پیدا کړ ‪.‬او د یوسفط څخه یورام پیدا شو ‪.‬او یورام اوزیاس پیدا شو‪.‬‬ ‫‪۹‬اوزیاس د یواتام زوئ ‪.‬او یواتم د اخز زوی پیدا کړ ‪.‬او اخز حزقیاس پیدا شو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او حزقیاس د منساس پیدا شو ‪.‬او مناسس امون پیدا کړ ‪.‬او امون یوسیاس پیدا کړ‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او یوسیاس د یکونیا او د هغه وروڼه پیدا کړل‪ ،‬د هغه وخت په اړه چې دوی بابل ته وړل شوي وو‪:‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې هغوئ بابل ته راوړل شول‪ ،‬یکونیا د سلتىیل پېدا شو ‪.‬او سلتیایل زربابیل پیدا شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬د زربابل نه ابیود پیدا شو ‪.‬او ابیود الیاقیم پیدا کړ ‪.‬الیاقیم عزور پیدا کړ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او عزور سدوک پیدا کړ ‪.‬او سدوک د اخیم زوی پیدا کړ ‪.‬او اخیم الیود پیدا کړ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬د الیود نه االعزر پیدا شو ‪.‬او العزر متان پیدا شو ‪.‬او متان یعقوب پیدا کړ‪.‬‬ ‫عیسى پیدا شو چه مسیح ورته ویلے شو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ دد یعققوب نه دد مریم خاوند یوسف پیدا شو چه دد هغے نه‬ ‫ى‬ ‫‪ ۱۷‬نو د ابراهیم نه نیولې تر داؤد پورې ټول څوارلس نسلونه دي ‪.‬او د داؤد څخه تر بابل ته د وړلو پورې څوارلس نسلونه دي ‪.‬او د بابل له‬ ‫لیږدولو څخه تر مسیح پورې څوارلس نسلونه دي‪.‬‬ ‫عیسى مسیح پېدا کیدل په دې احکمت کښې وو ‪:‬کله چې د هغۀ مور مریم د یوسف سره پېدا شوه‪ ،‬د هغوئ د یوځائ کېدو نه‬ ‫‪۱۸‬اوس دد‬ ‫ى‬ ‫ق‬ ‫مخکښې هغه د قرو قُ القدس د ماشوم سره وموندل شوه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو بیا د هغې میړه یوسف چې یو عادل سړی و او نه یې غوښتل چې د هغې لپاره د خلکو مثال وګرځي‪ ،‬نو هغه یې په پټه توګه‬ ‫پریښوده‪.‬‬ ‫‪۲۰‬خو کله چې هغه په دې فکر کولو‪ ،‬نو د څښتن فرښته په خوب کې هغه ته راښکاره شوه او ویې ویل ‪:‬ای یوسف‪ ،‬د داود زویه‪ ،‬مه‬ ‫ډارېږه چې د خپلې میرمنې مریم سره ځان ته بوځي‪ ،‬ځکه چې هغه څه چې په هغې کې زیږیدلي دي ‪.‬د روُ القدس څخه‪.‬‬ ‫عیسى کېږدى‪ ،‬ځکه چې هغه به خپل خلق د هغوئ د ګناهونو نه بچ کړى‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬هغه به یو زوئ وزېږى او د هغۀ نوم به‬ ‫ى‬ ‫ق‬ ‫‪۲۲‬اوس دا هر څۀ وشول د دې دپاره چې د ما الک خدائ د پېغمبر په وسیله هغه خبرې پوره شى‪،‬‬ ‫‪۲۳‬ګوره‪ ،‬یوه پېغله به ولدت ولري او یو زوی به وزېږوي او د هغه نوم به عمانوئیل کېږدي‪ ،‬چې تعبیر یې دا دی‪ ،‬چې خدای زموږ سره‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪۲۴‬نو یوسف د خوب نه راویښ شو لکه څنګه چې د ما الک قخدائ فرښتې ورته قحکم ورکړی وو‪ ،‬او خپله ښځه یې ورسره بوتله‪:‬‬ ‫‪۲۵‬او هغه یې تر هغې نه پېژانده چې خپل اولني زېږېدلی زوی یې نه وي زېږولی‪ ،‬نو د هغه نوم یې یسوع کېښود‪.‬‬ ‫فصل ‪2‬‬ ‫‪۱‬کله چې عیسی د هیرودیس پادشاه په وخت کې د یهودا په بیت لحم کې زیږیدلی و‪ ،‬ګورئ‪ ،‬د ختیځ څخه یروشلم ته هوښیاران راغلل‪.‬‬ ‫‪ ۲‬هغه ووئیل چه دد یهودیانو بادشاه چرته پیدا شوى دى؟ ځکه چې موږ په ختیځ کې د هغه ستوری لیدلی دی او د هغه عبادت کولو ته‬ ‫راغلي یو‪.‬‬ ‫‪۳‬کله چې هیرودیس بادشاه دا خبرې واوریدې نو هغه او ټول یروشلم د هغۀ سره سخت خفه شو‪.‬‬ ‫‪ ٤‬کله چه هغۀ دد خلقو ټول مشران کاهنان ادؤ دد شرعے عالمان راغونډ کړل نو دد هغوئ نه ئے وغوښتل چه مسیح چرته پیدا شى‪.‬‬ ‫‪۵‬هغوئ هغۀ ته ووئیل‪” ،‬د یهوداه په بیت لحم کښې‪ ،‬ځکه چې دا د پېغمبر له خوا لیکل شوى دى‪،‬‬ ‫‪۶‬او ته د یهوداه په قملک کښې بیت لحم د یهوداه په ټولو بادشاهانو کښې کم نه یې‪ ،‬ځکه چې ستا نه به یو والي راشى چې زما په خلقو بنى‬ ‫ااسرائیلو به حکومت کوى‪.‬‬ ‫‪ ۷‬بیا هیرودیس چه په پټه کښے هوښیاران راوبلل نو دد هغوئ نه ئے په دقت سره تپوس وکړو چه ستورى په کوم وخت راښکاره شو‪.‬‬ ‫‪۸‬هغۀ هغوئ بیت لحم ته ولېږل او ورته یې ووئیل‪” ،‬لړ شئ او د ځوان ماشوم لټون وکړئ ‪.‬او کله چې تاسو هغه وموند‪ ،‬ما ته بیا خبر‬ ‫راکړئ چې زه هم راشم او د هغه عبادت وکړم‪.‬‬ ‫‪۹‬کله چې هغوئ د بادشاه خبره واورېده نو لړل ‪.‬او وګورئ‪ ،‬هغه ستوری چې دوی په ختیځ کې ولید‪ ،‬د دوی په مخکې روان شو‪ ،‬تر هغه‬ ‫پورې چې هغه راغی او د هغه ځای په لور ودرېد چې ځوان ماشوم و‪.‬‬ ‫‪۱۰‬کله چې هغوئ ستورى ولیدلو نو هغوئ په ډیره خوشحالۍ سره خوشحاله شول‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬کله چه هغوئ کور ته ورننوتل نو هغه وړوکی ماشوم دد هغۀ مور مریم سره ولیدو ادؤ په سجده ئے شو ادؤ دد هغۀ سجده ئے وکړه ادؤ کله‬ ‫چه هغوئ خپل خزانے خلص کړل نو هغۀ ته ئے سوغاتونه وړاندے کړل ‪.‬سره زر‪ ،‬لوبان او مرر‪.‬‬


‫متیو‬

‫‪۱۲‬ادؤ دد قخدائے نه په خوب کښے خبردارے شو چه هغوئ هیرودیس ته واپس نۀ شى‪ ،‬نو هغوئ په بله لر خپل وطن ته روان شول‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې هغوئ لړل‪ ،‬نو د ما الک قخدائ فرښته په خوب کښې یقوسف ته راښکاره شوه او وې فرمائیل‪” ،‬پاڅېږه او هغه ماشوم او د هغه‬ ‫مور واخله او امصر ته وتښته‪ ،‬تر څو چې زۀ تا ته خبر ورنه کړم‪ ،‬هلته اوسېږه ‪.‬هیرود به د هغه ځوان ماشوم په لټه کې وي چې هغه له‬ ‫منځه یوسي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې هغه پاڅېد‪ ،‬نو هغه ماشوم او مور یې د شپې له خوا بوتلل او مصر ته روان شو‪:‬‬ ‫‪۱۵‬او د هیرودیس تر مرګ پورې هلته قوو‪ ،‬د دې دپاره چې د ما الک قخدائ د پېغمبر په وسیله هغه خبره پوره شي‪ ،‬چې ما خپل زوئ د‬ ‫امصر نه راوغوښتو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬کله چې هیرودیس ولیدل چې د هوښیارانو سره ملنډې وهل کیږي نو ډېر غصه شو او بهر یې ولېږل او د بیت لحم او د هغې په ټولو‬ ‫ساحلونو کې یې ټول هغه ماشومان ووژل چې د دوه کالو نه کم عمر وو ‪.‬هغه وخت چې هغه په زړه پورې د پوهانو څخه پوښتنه کړې وه‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نو هغه خبره پوره شوه چې د یرمي پېغمبر وینا وه‪،‬‬ ‫‪۱۸‬په راما کښې دد ژړا او ژړا او لوئ ماتم آواز اورېدلے شو‪ ،‬راحیل به د خپلو بچو دپاره ژاړۀ او راحت به نۀ وى‪ ،‬ځکه چې هغوئ نۀ‬ ‫وى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬خو کله چې هیرودیس مړ شو نو د ما الک قخدائ یوه فرښته په امصر کښې یوسف ته په خوب کښې راښکاره شوه‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او ویې ویل ‪:‬پاڅېږه او هغه ماشوم او د هغه مور واخله او د اسراییلو خاورې ته لړ شه‪ ،‬ځکه چې هغوی مړه شوي دي چې د ماشوم د‬ ‫ژوند په لټه کې وو‪.‬‬ ‫‪۲۱‬هغه پاڅېد او هغه ماشوم او د هغه مور یې له ځانه سره یوړل او د اسرائیلو خاورې ته راغلو‪.‬‬ ‫‪۲۲‬خو کله چې هغه واورېدل چې ارخلوس په یهوداه کې د خپل پلر هیرودیس په کوټه کې بادشاهى کوي‪ ،‬نو هغه ته د تللو نه وېرېده‪،‬‬ ‫سره له دې چې په خوب کې د قخدائ پاک خبردارى ورکړو‪ ،‬هغه د ګلیل برخو ته لړو‪.‬‬ ‫‪۲۳‬نو هغه راغلو او د ناصرت په نوم په ښار کښې اوسېدو‪ ،‬د دې دپاره چې هغه خبره پوره شي چې د پېغمبرانو لخوا وئیلى شوى قوو‪ ،‬هغه‬ ‫به د ناصرى په نوم یادېږى‪.‬‬ ‫دریم څپرکی‬ ‫یحیى بپتسمه ورکوونکى راغلو او د یهوداه په دښته کښې یې تبلیغ وکړو‪،‬‬ ‫‪۱‬په دې ورځو کښې‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲‬ادؤ وئے وئیل چه توبه وباسئ ځکه چه دد آسمان بادشاهئ نزدے دے‪.‬‬ ‫‪۳‬ځکه چې دا هغه څوک دے چې د عیاشى پېغمبر په ذریعه وئیلى شوى قوو‪ ،‬چې په دښته کښې د یو چا آواز راغلے دے‪ ،‬چې د ما الک‬ ‫قخدائ لره تیاره کړه‪ ،‬د هغۀ لرې سمې کړه‪.‬‬ ‫‪ ٤‬هماغه یوحنا د اوښ د ویښتانو جامې اغوستې وې او د څرمنې کمربند یې په غاړه و ‪.‬او د هغه غوښه د ملخانو او وحشي شاتو وه‪.‬‬ ‫‪۵‬بیا د یروشلم‪ ،‬ټوله یهوداه او د اقردن په شاوخوا کښې ټوله علقه هغۀ ته لړه‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ په اقردن کښے دد هغۀ بپتسمه ئے ورکړه ادؤ دد هغوئ دد قګناهقونو ااقرار وکړو‪.‬‬ ‫‪۷‬خو کله چې هغۀ ولیدل چې ډېر فریسیان او صدوقیان د هغۀ بپتسمه ته راتلل‪ ،‬نو هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬اے د مارانو نسله‪ ،‬چا تاسو ته‬ ‫خبردارے درکړے دے چې د راتلونکے غضب نه وتښتئ؟‬ ‫‪8‬نو د توبې لپاره میوه راوړئ‪:‬‬ ‫‪۹‬او دا فکر مه کوئ چې په خپل منځ کې دا ووایئ چې موږ خپل پلر ته ابراهیم لرو‪ ،‬ځکه چې زه تاسو ته وایم چې خدای د دې کاڼو څخه‬ ‫د ابراهیم لپاره د اولد پیدا کولو توان لري‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ اوس هم دد ونو په ریښو قکټه ایښودلے شوے ده‪ ،‬نو هر هغه وني چه ښه میوه نۀ راوړي هغه کښل کیږى ادؤ اور ته ئے واچول شى‪.‬‬ ‫‪11‬زه واقعیا تاسو ته د توبې لپاره په اوبو بپتسمه درکوم ‪ ،‬مګر هغه څوک چې زما څخه وروسته راځي زما څخه ډیر ځواکمن دی ‪ ،‬د هغه‬ ‫بوټان چې زه یې د وړلو وړ نه یم هغه به تاسو ته د روُ القدس او اور سره بپتسمه درکړي‪:‬‬ ‫‪12‬د چا پښه د هغه په لس کې ده او هغه به خپل فرش پاک کړي او خپل غنم به په ګنډه کې راټول کړي ‪.‬خو هغه به د اور په نه اورېدلو‬ ‫سره ټوزه وسوځوي‪.‬‬ ‫ق‬ ‫عیسى دد ګلیل نه اردن ته یوحنا ته راغے چه دد هغۀ نه بپتسمه واخلى‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬بیا‬ ‫ى‬ ‫یحیى هغه منع کړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه”زۀ ستا نه بپتسمه اخلى ادؤ تۀ ما ته راځى؟‬ ‫خو‬ ‫‪۱٤‬‬ ‫ى‬ ‫‪۱۵‬عیسى ورته په جواب کښې ووئیل‪” ،‬اوس هم دغسے شى‪ ،‬ځکه چې په دې توګه به مونږ ټول صداقت پوره کړو ‪.‬بیا یې هغه ته تکلیف‬ ‫ى‬ ‫ورکړ‪.‬‬ ‫‪۱۶‬کله چې عیسی بپتسمه واخیسته‪ ،‬سمدستي د اوبو څخه پورته شو‪ ،‬او وګورئ‪ ،‬آسمان د هغه لپاره خلص شو او هغه ولیدل چې د خدای‬ ‫روُ د کبوتر په څیر راښکته کیږي او په هغه باندې رڼا کوي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬ادؤ دد آسمان نه یو آواز راغے چه وئے وئیل‪”،‬دا زما ګران زوئ دے چه زد ۀ دد هغۀ نه خوشحاله یم‪.‬‬ ‫څپرکی ‪4‬‬ ‫عیسى د روُ په وسیله بیابان ته بوتلل شو چې د شیطان په آزمېښت کښې وى‪.‬‬ ‫‪ ۱‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪۲‬کله چې هغۀ څلوېښت ورځې او څلوېښت شپې روژه ونیوله‪ ،‬نو بیا لوږه راغله‪.‬‬ ‫‪۳‬کله چې آزمېښتونکې هغۀ ته راغلو نو هغۀ ووئیل‪” ،‬که تۀ د قخدائ پاک زوئ یې نو قحکم وکړه چې دا کاڼے دې ډوډى جوړ کړى‪.‬‬


‫متیو‬

‫‪ ٤‬خو هغۀ جواب ورکړو چه دا لیکلے شوى دى چه انسان به یواځي په ډوډى ژوندى نۀ شى بلکه په هر هغه کلم چه دد قخدائے دد قخلے نه‬ ‫راوزي‪.‬‬ ‫‪۵‬بیا شیطان هغه مقدس ښار ته بوتلو او د معبد په یوه سرې باندې یې کېښودو‪.‬‬ ‫‪ ٦‬ادؤ هغۀ ته ئے ووئیل‪ ،‬کۀ تۀ د قخدائ پاک زوئ یې نو خپل ځان غورځوه‪ ،‬ځکه چې لیکلى شوى دى‪ ،‬هغه به خپلو فرښتو ته ستا په حقله‬ ‫قحکم درکړى‪ ،‬او هغوئ به تا په خپلو لسونو کښې پورته کوى‪ ،‬داسې نۀ شى چې هر وخت ستا پښه ونړوى ‪.‬د یوې تیږې په وړاندې‪.‬‬ ‫‪۷‬عیسى ورته ووئیل‪” ،‬دا بیا لیکلے شوى دى‪” ،‬تاسو ما الک قخدائ خپل قخدائ پاک مه ازموئ‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ۸‬یو ځل بیا شیطان هغه یو لوئ غره ته بوتلو ادؤ دد دقنیا ټول بادشاهى ادؤ دد هغوئ جلل ئے ښکاره کړو‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ادؤ هغۀ ته ئے ووئیل‪”،‬زۀ به دا ټول ق‬ ‫څیزونه تاته درکوم‪ ،‬کۀ تۀ راښکته شې او زما عبادت وکړه‪.‬‬ ‫عیسى هغۀ ته ووئیل‪” ،‬شیطان له دې ځایه لړ شه‪ ،‬ځکه چې لیکلى شوى دى چې‪ ،‬ته د خپل قخدائ پاک عبادت کوه او یواځې د هغۀ‬ ‫‪۱۰‬بیا‬ ‫ى‬ ‫عبادت کوه‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬بیا شیطان هغه پریښودو ادؤ وګوره فرښتے راغلل ادؤ دد هغۀ خدمت ئے وکړو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې عیسی واوریدل چې یوحنا په زندان کې اچول شوی دی نو هغه ګلیل ته لړ‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ادؤ دد ناصرت نه لړو ادؤ په کفرنا قحوم کښے اوسیدلو چه دد سمندر په غاړه دد زبولون او نفتالیم په سرحدونو کښے دے‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬دد دے دد پاره چه دد عیاشى پېغمبر په قول هغه خبره پوره شى چه وائى‪،‬‬ ‫‪۱۵‬د زبولون قملک او د نفتالیم قملک‪ ،‬د سمندر په غاړه‪ ،‬د اقردن نه هاخوا‪ ،‬د غېریهودیانو ګیلیل‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬هغو خلقو چه په تیاره کښے ناست وو لویه رڼا ولیده ‪.‬او هغوی ته چې په سیمه کې ناست وو او د مرګ سیوري راپورته کیږي‪.‬‬ ‫عیسى منقشر شروع کړو ادؤ ووائى چه توبه وباسه‪ ،‬ځکه چه دد آسمان بادشاهى نزدے دے‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬دد هغه وخت نه‬ ‫ى‬ ‫عیسى دد ګلیل دد دریاب په غاړه روان قوو چه دوه وروڼه شمعون چه پطروس نومے دے ادؤ دد هغۀ ورور اندریاس ولیدل چه په‬ ‫‪ ۱۸‬بیا‬ ‫ى‬ ‫دریاب کښے جال غورځوى ځکه چه هغوئ ماهیان وو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬ما پسې راشئ ادؤ زد ۀ به تاسو د خلقو ماهیان جوړ کړم‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ هغوئ سمدستي خپل جال پریښودل ادؤ په هغۀ پسې روان شول‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او د هغه ځائ نه لړو نو هغۀ نور دوه وروڼه ولیدل چې د زبدى زوئ یعققوب او د هغۀ ورور یوحنا د خپل پلر زبدى سره په کشتۍ‬ ‫کښې د جالونو رغول ‪.‬او هغه هغوی ته بلنه ورکړه‪.‬‬ ‫‪۲۲‬هغوئ سمدلسه کشتۍ او پلر پرېښودل او د هغۀ پسې روان شول‪.‬‬ ‫‪۲۳‬عیسى په ټول ګلیل کښې ګرځېدلو‪ ،‬د هغوئ په عبادتخانو کښې یې تعلیم ورکړو‪ ،‬د بادشاهۍ زیرے یې بیان کړو او د خلقو د هر ډول‬ ‫ى‬ ‫مرضونو او مرضونو علج یې وکړو‪.‬‬ ‫‪۲۴‬د هغۀ شهرت په ټول شام کښې شو‪ ،‬او هغوئ هغۀ ته هغه ټول ناروغان راوستل چې په مختلفو مرضونو او عذابونو کښې ککړ وو‪ ،‬او‬ ‫هغه کسان چې په شیطانانو اخته وو‪ ،‬لېونیان او فالج وو ‪.‬او هغه یې روغ کړل‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ادؤ دد ګیلیل‪ ،‬دکاپولس‪ ،‬دد یروشلم‪ ،‬یهوداه ادؤ دد اقردن دد سیند نه دد ډیرو خلقو ګڼ شمیر دد هغۀ تعقیب شول‪.‬‬ ‫څپرکی ‪5‬‬ ‫‪۱‬ادؤ دد ګڼو خلقو په لیدلو سره هغه غره ته پورته شو ادؤ کله چه هغه پاڅیدو نو دد هغۀ قمریدان ورته راغلل‪.‬‬ ‫‪ ۲‬هغۀ خپله خوله خلصه کړه ادؤ هغوئ ته ئے تعلیم ورکړو‪،‬‬ ‫‪3‬بختور دی هغه غریبان چې په روُ کې دي‪ ،‬ځکه چې د آسمان پاچاهي د هغوی ده‪.‬‬ ‫‪ ٤‬بختور دى هغوئ چه ماتم کوى ځکه چه هغوئ ته به تسلي ورکولے شى‪.‬‬ ‫‪5‬بختور دی هغه عاجزان‪ ،‬ځکه چې دوی به د ځمکې وارث شي‪.‬‬ ‫‪ ٦‬بختور دى هغه څوک چې د صداقت نه لوږه او تږى کوى‪ ،‬ځکه چې هغوئ به ډک شى‪.‬‬ ‫‪7‬بختور دي هغه رحمونکي‪ ،‬ځکه چې دوی به رحم وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬بختور دي هغه څوک چې پاک زړونه لري‪ ،‬ځکه چې هغوئ به قخدائ پاک ووینى‪.‬‬ ‫‪۹‬بختور دي هغه سوله کوونکي‪ ،‬ځکه چې هغوی به د خدای اولد بلل کېږي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬بختور دي هغه څوک چې د صداقت په خاطر ځورول کیږي‪ ،‬ځکه چې د آسمان بادشاهي د هغوی ده‪.‬‬ ‫‪11‬تاسو بختور یئ کله چې خلک زما په خاطر تاسو ته سپکاوی وکړي ‪ ،‬او تاسو به ځوروي ‪ ،‬او زما په خاطر به تاسو ته هر ډول بدې‬ ‫دروغ وایي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬خوښ اوسئ او ډېر خوشحاله اوسئ‪ ،‬ځکه چې په آسمان کښې ستاسو اجر ډېر دے‪ ،‬ځکه چې هغوئ ستاسو نه مخکښې پېغمبران هم ډېر‬ ‫ځورولے دے‪.‬‬ ‫‪۱۳‬تاسو د زمکې مالګه یئ‪ ،‬خو که مالګه خپل بوی له لسه ورکړی‪ ،‬نو مالګه به یې له کومه شي؟ دا له دې وروسته د هیڅ شی لپاره ښه نه‬ ‫دی مګر دا چې ویستل شي او د خلکو تر پښو لندې ودرول شي‪.‬‬ ‫‪14‬تاسو د نړۍ رڼا یاست ‪.‬هغه ښار چې په غره کې جوړ شوی وي پټ نشي‪.‬‬ ‫‪15‬نه هم خلک شمع روښانه کوي او د بوش لندې یې ساتي ‪ ،‬مګر په شمع باندې ‪.‬او دا ټولو ته رڼا ورکوي چې په کور کې دي‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬پرېږدئ چې ستاسو رڼا د خلقو په مخکښې ځلنده شى چې هغوئ ستاسو ښۀ کارونه ووینى او ستاسو د آسمانى پلر لوئى وکړى‪.‬‬ ‫‪۱۷‬دا فکر مه کوه چې زه د شریعت یا پیغمبرانو د له منځه وړلو لپاره راغلی یم‪ ،‬زه د تباه کولو لپاره نه یم راغلی بلکه د پوره کولو لپاره‬ ‫راغلی یم‪.‬‬


‫متیو‬

‫‪ ۱۸‬ځکه چه زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه تر څو چه آسمان ادؤ زمکه تیر نۀ شى‪ ،‬دد شریعت نه به یوه ټوخه یا یوه لقمه هم نۀ شى تیرى‪ ،‬تر څو‬ ‫چه هر څۀ پوره نۀ شى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو هر څوک چې د دې تر ټولو کوچنیو قحکمونو څخه یو هم مات کړي او خلکو ته به داسې تعلیم ورکړي‪ ،‬هغه به د آسمان په بادشاهۍ‬ ‫کې تر ټولو کوچنی وبلل شي‪ ،‬خو څوک چې عمل وکړي او تعلیم ورکړي‪ ،‬هغه به د آسمان په سلطنت کې لوی وبلل شي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ځکه چې زد ۀ تاسو ته دا وایم چه ستاسو صداقت به دد شریعت دد عالمانو ادؤ فریسیانو دد صداقت نه زیات نۀ وى‪ ،‬تاسو به په هیڅ صورت دد‬ ‫آسمان بادشاهى ته ورننوځئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬تاسو اورېدلي دي چې د پخوا زمانو د هغوی له خوا ویل شوي وو چې مه وژنئ ‪.‬او څوک چې ووژني هغه به د قضاوت په خطر کې‬ ‫وي‪:‬‬ ‫‪ ۲۲‬خو زد ۀ تاسو ته دا وایم چه څوک چه دد خپل ورور نه بغیر دد سبب په غصه شى نو دد عدالت په خطر کښے دے‪ ،‬ادؤ څوک چه خپل ورور‬ ‫ته راکا ووائى نو هغه به دد شورا په خطر کښے وى‪ ،‬خو څوک چه ووائى چه ته احمق شى ‪.‬د دوزخ د اور له خطر سره مخ وي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬نو که چېرې ته خپله نذرانه قربانګاه ته راوړې او هلته دې په یاد ولرې چې ستا ورور ستا په خلف کار کړی دی‪.‬‬ ‫‪۲۴‬هلته د قربانۍ د ځای په وړاندې خپله سوغات پرېږده او په خپله لره لړ شه ‪.‬لومړی له خپل ورور سره روغه وکړه‪ ،‬بیا راشه او خپله‬ ‫ډالۍ وړاندې کړه‪.‬‬ ‫‪25‬د خپل مخالف سره ژر تر ژره موافقه وکړه‪ ،‬پداسې حال کې چې تاسو د هغه سره په لره کې یاست ‪.‬داسې مه کوه چې هر وخت‬ ‫مخالف دې قاضي ته وسپاري‪ ،‬او قاضي دې افسر ته وسپاري‪ ،‬او ته به زندان ته واچول شي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬زۀ تاسو ته رښتیا وایم چې ته به هیڅکله هم له هغه ځایه نه شې راوتلى‪ ،‬تر څو چې د حد نه زیات قیمت ادا کړى نۀ وي‪.‬‬ ‫‪۲۷‬تاسو اوریدلي دي چې د پخوا زمانې د هغوئ لخوا ویل شوي وو چې زنا مه کوئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬خو زد ۀ تاسو ته دا وایم چه هر څوک چه دد ښځے دد خواهش په نظر کښے دد هغۀ په زړۀ کښے ازنا کوى‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬ادؤ که ستا ښى سترګه تا خفه کړى‪ ،‬نو هغه ئے وباسه‪ ،‬ځکه چه دا ستا دد پاره فائده ده چه ستا دد یو غړو نه یو تباه شى‪ ،‬نه دا چه ستا ټول‬ ‫بدن دوزخ ته وغورځول شى‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ادؤ که ستا ښي لس تا ته سپکاوى وکړى نو هغه پرې کړه او له ځانه یې وغورځوه‪ ،‬ځکه چې ستا دپاره دا فائده ده چې ستا یو غړى دې‬ ‫تباه شى‪ ،‬نه دا چې ستا ټول بدن دې دوزخ ته وغورځول شى‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬ویل شوي دي‪ ،‬هر څوک چې خپله ښځه پریږدي‪ ،‬هغه دې هغې ته د طلق لیکه ورکړي‪:‬‬ ‫‪ ۳۲‬خو زد ۀ تاسو ته دا وایم چه څوک چه خپله ښځه دد ازنا دد پاره پریږدى نو هغه به ازنا ته مجبوره کړى‪ ،‬ادؤ څوک چه دد طلقه شوى سره‬ ‫واده کوى هغه زنا کوى‪.‬‬ ‫‪۳۳‬یو ځل بیا تاسو اوریدلي دي چې د پخوانیو وختونو د دوی لخوا ویل شوي دي چې‪ ،‬تاسو خپل ځان مه پریږدئ‪ ،‬مګر د څښتن په وړاندې‬ ‫خپل قسمونه پوره کړئ‪:‬‬ ‫‪۳۴‬خو زه تاسو ته وایم چې قسم مه کوئ ‪.‬نه په جنت کې؛ ځکه چې دا د خدای تخت دی‪:‬‬ ‫‪35‬او نه هم په ځمکه کې؛ ځکه چې دا د هغه د پښو ځای دی ‪:‬نه د یروشلم لخوا ‪.‬ځکه چې دا د لوی پاچا ښار دی‪.‬‬ ‫‪36‬په خپل سر قسم مه خورئ‪ ،‬ځکه چې تاسو نشئ کولی یو ویښت سپین یا تور کړئ‪.‬‬ ‫‪37‬مګر ستاسو اړیکه باید هو‪ ،‬هو وي ‪.‬نه‪ ،‬نه ‪:‬ځکه چې هر هغه څه چې له دې څخه ډیر وي د بدۍ څخه راځي‪.‬‬ ‫‪۳۸‬تاسو اورېدلي دي چې ویل شوي دي چې د سترګو په بدل کې سترګې او د غاښ په بدل کې غاښ‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬خو زد ۀ تاسو ته دا وایم چه دد بدئ په مقابله کښے مۀ مۀ کوئ‪ ،‬خو څوک چه ستا په ښى قګل ووهى نو هغه ته بل هم ور وګرځوئ‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬ادؤ که څوک په تا مقدمه کوى ادؤ ستا کوټ ئے واخلى‪ ،‬نو هغه ته به هم ستا څادر ورکړى‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬ادؤ څوک چه تا مجبور کړى چه یو میل لړ شى نو دد هغۀ سره دوه میله لړ شه‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬هغه چا ته ورکړئ چې له تا څخه وغواړي‪ ،‬او د هغه چا څخه چې له تا څخه پور اخلي‪ ،‬ته مه اړوه‪.‬‬ ‫‪ ۴۳‬تاسو اورېدلي دي چې ویل شوي دي چې له خپل ګاونډي سره مینه وکړه او له خپل دښمن څخه کرکه وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۴۴‬خو زه تاسو ته وایم چې د خپلو دښمنانو سره مینه وکړئ‪ ،‬هغوئ ته برکت ورکړئ چې تاسو لعنت کوي‪ ،‬د هغو کسانو سره نیکي‬ ‫وکړئ چې ستاسو څخه کرکه کوي‪ ،‬او د هغوی لپاره دعا وکړئ څوک چې تاسو سره ناوړه ګټه پورته کوي او تاسو ځوروي‪.‬‬ ‫‪ ۴۵‬د دې لپاره چې تاسو د خپل آسماني پلر اولد شئ‪ ،‬ځکه چې هغه خپل لمر په بدو او نیکو باندې راپورته کوي او په صادقانو او‬ ‫ظالمانو باندې باران اوري‪.‬‬ ‫‪۴۶‬ځکه که تاسو د هغوئ سره مینه کوئ څوک چې تاسو سره مینه لري‪ ،‬نو تاسو ته به څه اجر درکړي؟ آیا عام خلک هم ورته نه دي؟‬ ‫وروڼو ته سلم کوئ نو تاسو دد نورو نه زیات څۀ کوئ؟ آیا عاملین هم داسې نه دي؟‬ ‫‪ ٤۷‬ادؤ که تاسو صرف خپلو ق‬ ‫‪۴۸‬نو تاسو کامل اوسئ لکه څنګه چې ستاسو پلر چې په آسمان کې دی کامل دی‪.‬‬ ‫شپږم څپرکی‬ ‫‪۱‬خبردار اوسئ چې د سړو په وړاندې خپلې خیرات مه کوئ چې د هغوئ په نظر کښې وى‪ ،‬کنه نو تاسو د خپل آسمانى پلر نه هیڅ اجر نۀ‬ ‫لرى‪.‬‬ ‫‪۲‬نو کله چې ته خپله خیرات کوې‪ ،‬نو خپل مخ ته سوری مه غږوه لکه څنګه چې منافقان په عبادت خانو او کوڅو کې کوي‪ ،‬د دې لپاره چې‬ ‫د خلکو عزت وکړي ‪.‬زه تاسو ته رښتیا وایم‪ ،‬دوی خپل اجر لري‪.‬‬ ‫‪۳‬خو کله چې ته خیرات کوې‪ ،‬نو ستا چپ لس دې نه پوهېږي چې ستا ښی لس څه کوي‪:‬‬ ‫‪4‬دا چې ستاسو خیرات په پټه کې وي ‪:‬او ستاسو پلر چې په پټه کې ویني هغه به تاسو ته په ښکاره توګه اجر درکړي‪.‬‬


‫متیو‬

‫‪۵‬او کله چې تاسو دعا کوئ نو د منافقانو په شان مه کېږئ‪ ،‬ځکه چې هغوئ په عبادت خانو او د کوڅو په کوڅو کې ولړ دقعا کول‬ ‫خوښوي‪ ،‬چې د سړو په نظر کښېني ‪.‬زه تاسو ته رښتیا وایم‪ ،‬دوی خپل اجر لري‪.‬‬ ‫‪۶‬خو کله چې ته دعا کوې نو خپلې کوټې ته ورننوځه او کله چې ته خپله دروازه بنده کړه نو خپل پلر ته دعا وکړه چې په پټه کې دی ‪.‬او‬ ‫ستاسو پلر چې په پټه کې ویني هغه به تاسو ته په ښکاره توګه اجر درکړي‪.‬‬ ‫‪۷‬خو کله چې تاسو دعا کوئ‪ ،‬نو بې ځایه تکرار مه کوئ‪ ،‬لکه څنګه چې غیر قومونه کوي‪ ،‬ځکه چې دوی فکر کوي چې د دوی ډیرې‬ ‫خبرې به اوریدل کیږي‪.‬‬ ‫‪۸‬نو تاسو د هغوئ په شان مه کېږئ‪ ،‬ځکه چې ستاسو پلر په دې پوهېږي چې تاسو د کوم څیزونو ضرورت لرئ‪ ،‬مخکې لدې چې تاسو‬ ‫ترې وغواړئ‪.‬‬ ‫‪۹‬نو د دې نه پس تاسو دعا وکړئ ‪:‬زمونږ پلره چې په آسمان کښې دے‪ ،‬ستا نوم دې مقدس وي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ستا بادشاهي راشى ‪.‬ستاسو اراده په ځمکه کې پوره کیږي‪ ،‬لکه څنګه چې په آسمان کې ده‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نن ورځ مونږ ته زمونږ د ورځې ډوډۍ راکړه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ادؤ قمونږ ته خپل قرضونه معاف کړه‪ ،‬لکه څنګه چه قمونږ خپل قرضدار معاف کړى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ادؤ قمونږ په آزمیښت کښې مه راوهئ‪ ،‬خو مونږ د بدى نه بچ کړه‪ ،‬ځکه چې بادشاهى‪ ،‬طاقت او جلل د تل دپاره ستا دى ‪.‬آمین‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ځکه که تاسو د سړو ګناهونه معاف کړئ نو ستاسو آسماني پلر به هم تاسو وبخښي‪:‬‬ ‫‪۱۵‬خو که تاسو سړو ته د هغوی ګناهونه ونه بخښئ‪ ،‬نو ستاسو پلر به هم ستاسو ګناهونه ونه بخښي‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬ادؤ کله چه تاسو روژه ونیسئ نو د منافقانو په شان خفګان مه کوئ‪ ،‬ځکه چه هغوئ خپل مخونه بدرنګه کوى دد دے دد پاره چه هغوئ‬ ‫خلقو ته روژه لرى ‪.‬زه تاسو ته رښتیا وایم‪ ،‬دوی خپل اجر لري‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬خو کله چې روژه نیسئ‪ ،‬خپل سر مسح کړئ او خپل مخ ومینځئ‪.‬‬ ‫‪18‬دا چې تاسو سړو ته روژه نه ښکاره کوئ ‪ ،‬مګر خپل پلر ته چې په پټه کې دی ‪ ،‬او ستاسو پلر چې په پټه کې ویني ‪ ،‬تاسو ته به په‬ ‫ښکاره توګه اجر درکړي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬د خپل ځان دپاره په زمکه خزانې مه جمع کوئ‪ ،‬چرته چې پتنګ او زنګ خرابوي‪ ،‬او چرته چې غله ورانوي او غل کوي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬خو د خپل ځان دپاره په آسمان کښې خزانې جمع کړئ‪ ،‬چرته چې نه پتنګ او نه زنګ خرابوي‪ ،‬او چرته چې غله نۀ خوري او نۀ غل‬ ‫کوي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ځکه چرته چې ستا خزانه وي هلته به ستا زړه هم وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د بدن رڼا سترګه ده‪ ،‬نو که ستا سترګه واحده وي‪ ،‬نو ټول بدن به له رڼا ډک شي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬خو که ستا سترګه بده وى نو ستا ټول بدن به د تیارو نه ډک وى ‪.‬نو که چیرې هغه رڼا چې په تا کې ده تیاره وي‪ ،‬نو هغه تیاره څومره‬ ‫لویه ده!‬ ‫‪۲۴‬هیڅ سړی د دوو بادارانو خدمت نشي کولی‪ ،‬ځکه چې یو له یو څخه نفرت کوي او له بل سره مینه کوي ‪.‬که نه نو هغه به یو ته غاړه‬ ‫کیږدي او بل ته به سپکاوی وکړي ‪.‬تاسو نشئ کولی د خدای او مامون خدمت وکړئ‪.‬‬ ‫‪۲۵‬نو ځکه زه تاسو ته وایم چې د خپل ژوند په اړه فکر مه کوئ چې تاسو به څه وخورئ او څه به وڅښئ ‪.‬او نه هم ستاسو د بدن لپاره‪،‬‬ ‫هغه څه چې تاسو یې اغوسئ ‪.‬ایا ژوند د غوښې څخه ډیر نه دی او بدن د جامو نه؟‬ ‫‪۲۶‬د هوا مرغانو ته وګوره‪ ،‬ځکه چې دوی نه کري‪ ،‬نه یې ریبلي او نه په ګودامونو کې راټولوي ‪.‬بیا هم ستاسو آسماني پلر دوی ته خواړه‬ ‫ورکوي ‪.‬ایا تاسو د دوی څخه ډیر ښه نه یاست؟‬ ‫‪ ۲۷‬ستاسو نه څوک په سوچ کولو سره خپل قد ته یو سانت اضافه کولے شى؟‬ ‫‪۲۸‬او تاسو ولې د جامو په اړه فکر کوئ؟ د پټي لیلیو ته پام وکړئ‪ ،‬دوی څنګه وده کوي؛ دوی نه زحمت باسي او نه څرخي‪:‬‬ ‫‪ ۲۹‬خو بیا هم زد ۀ تاسو ته دا وایم چه سلیمان هم په خپل ټول جلل کښې د دې یو په شان نۀ وى جوړ شوى‪.‬‬ ‫‪۳۰‬نو که قخدائ پاک د زمکې واښۀ ته داسې جامې واغوندى چې نن ده او سبا به په تنور کښې غورځولے شى‪ ،‬نو اې لږ ایمان والو‪ ،‬هغه‬ ‫به تاسو ته نور هم جامې ورنکړي؟‬ ‫‪۳۱‬نو په دې وجه هیڅ فکر مه کوه چې ووایه چې مونږ څه وخورو؟ یا‪ ،‬موږ باید څه وڅښئ؟ یا‪ ،‬موږ به په کوم ځای کې جامې واغوندو؟‬ ‫( ‪32‬د دې ټولو شیانو نه پس غیور قومونه لټوي )ځکه چې ستاسو آسماني پلر پوهیږي چې تاسو دې ټولو شیانو ته اړتیا لرئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬خو تاسو اول د قخدائ پاک بادشاهى او د هغۀ صداقت ولټوئ ‪.‬او دا ټول شیان به تاسو ته اضافه شي‪.‬‬ ‫‪34‬نو د سبا لپاره فکر مه کوئ ځکه چې سبا به د خپل ځان لپاره فکر وکړي ‪.‬د هغې بدۍ د ورځې لپاره کافي دي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪7‬‬ ‫‪1‬قضاوت مه کوئ چې تاسو قضاوت ونه کړئ‪.‬‬ ‫‪۲‬ځکه چې په کوم فېصله چې تاسو قضاوت کوئ‪ ،‬نو تاسو به هم قضاوت کوئ‪ ،‬او په کومه اندازه چې تاسو اندازه کوئ‪ ،‬هغه به تاسو ته بیا‬ ‫اندازه شي‪.‬‬ ‫‪۳‬او ته ولې د خپل ورور په سترګو کښې هغه خنجر ګورې‪ ،‬خو هغه خنجر ته چې ستا په خپله سترګه کښې دے نه ګورې؟‬ ‫‪۴‬یا ته به څنګه خپل ورور ته ووایې‪ ،‬اجازه راکړئ چې ستا له سترګو څخه دانه را وباسم؟ او ګوره ستا په خپله سترګه کې یو سیم دی؟‬ ‫‪۵‬ادئے منافقه‪ ،‬اول دد خپلے سترګے نه تېږى وباسه ‪.‬او بیا به ته په ښکاره توګه وویني چې د خپل ورور له سترګو څخه تیږه وباسي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬سپو ته مقدس څیز مه ورکوئ او خپل موتی د خنزیرانو په مخ کې مه اچوئ‪ ،‬داسې نه ده چې هغوی به د خپلو پښو لندې وغورځوي او‬ ‫بیا به وګرځي او تاسو به مات کړي‪.‬‬ ‫‪۷‬غواړئ‪ ،‬تاسو ته به درکړل شي ‪.‬لټوئ‪ ،‬تاسو به ومومئ ‪.‬ټک وکړئ‪ ،‬او دا به تاسو ته پرانیستل شي‪:‬‬


‫متیو‬

‫‪ ۸‬ځکه چه هر څوک چه سوال کوى هغه ترلسه کوى ‪.‬او هغه څوک چې لټوي هغه ومومي ‪.‬او هغه څوک چې ټک کوي هغه به خلص‬ ‫شي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬یا په تاسو کښے کوم سړے دے چه کۀ د هغۀ زوئ ډوډئ وغواړى نو هغه ته به یوه تیږه ورکړے شى؟‬ ‫‪۱۰‬ادؤ که چرے دد کب نه سوال وکړى نو هغه به مار ورکړے؟‬ ‫څیزونه ورکوئ‪ ،‬نو ستاسو آسمانى پلر به هغوئ ته څومره ښۀ ق‬ ‫‪ ۱۱‬که تاسو بدکار یئ نو پوه شئ چې څنګه خپلو بچو ته ښې ق‬ ‫څیزونه‬ ‫ورکوى څوک چې ترې سوال کوى؟‬ ‫‪۱۲‬نو هر څۀ چې تاسو غواړى چې سړى له تاسو سره وکړي‪ ،‬هماغسې د هغوئ سره وکړئ‪ ،‬ځکه چې دا شریعت ادؤ دد نبیانو حکم دے‪.‬‬ ‫‪۱۳‬تاسو د تنګې دروازې نه ورننوځئ‪ ،‬ځکه چې هغه دروازه پراخه ده او لره پراخه ده‪ ،‬چې د تباهۍ طرف ته بوځي‪ ،‬او ډېر داسې کسان‬ ‫شته چې د هغې نه ننوځي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ځکه چې تنګه دروازه ده‪ ،‬او تنګ لره ده‪ ،‬چې ژوند ته لر پیدا کوي‪ ،‬او ډېر لږ دي چې هغه ومومي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬د هغو دروغجنو پېغمبرانو نه خبر اوسئ چې تاسو ته د پسونو په جامو کښې راځي‪ ،‬خو په زړۀ کښې هغه لېوانان دي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬تاسو به هغوئ د هغوئ د مېوو نه پېژنئ ‪.‬ایا سړی د اغزو انګور راټولوي‪ ،‬یا د انځرونو انځر؟‬ ‫‪۱۷‬همدارنګه هره ښه ونه ښه مېوه راوړي ‪.‬خو خرابه ونه بده میوه راوړي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ښه ونه بده میوه نشي راوړی‪ ،‬او نه هم خرابه ونه ښه میوه نشي راوړی‪.‬‬ ‫‪19‬هره ونه چې ښه مېوه نه راوړي هغه غورځول کیږي او اور ته اچول کیږي‪.‬‬ ‫‪20‬نو تاسو به د دوی په میوو وپیژنئ‪.‬‬ ‫‪۲۱‬هرڅوک چې ما ته ووایي‪ ،‬ما الک قخدائ‪ ،‬د آسمان بادشاهۍ ته به ننوځي ‪.‬مګر هغه څوک چې زما د پلر اراده پوره کوي کوم چې په‬ ‫آسمان کې دی‪.‬‬ ‫‪۲۲‬په هغه ورځ به ډېر خلک ما ته ووائى‪ ،‬اے ما الکه قخدایه‪ ،‬آیا مونږ ستا په نوم پېشګوئې نۀ ده کړې؟ او ستا په نوم یې شیطانان ایستل؟ او‬ ‫ستا په نوم دې ډېر عجیب کارونه وکړل؟‬ ‫‪۲۳‬نو بیا به زۀ هغوئ ته دا اقرار وکړم‪ ،‬چې ما تاسو هیڅکله نۀ پېژنئ‪ ،‬اے د ګناه کارو له ما نه وتښتئ‪.‬‬ ‫‪24‬نو هر څوک چې زما دا خبرې واوري او عمل پرې وکړي‪ ،‬زه به هغه د یو هوښیار سړي سره تشبیه کړم چې خپل کور یې په تیږو‬ ‫جوړ کړ‪:‬‬ ‫‪۲۵‬بیا باران وشو‪ ،‬سېلب راغلو‪ ،‬بادونه روان شول او په هغه کور یې ووهلو ‪.‬او دا ونه غورځېدله‪ ،‬ځکه چې دا په یوه ډبره کې ایښودل‬ ‫شوی و‪.‬‬ ‫‪۲۶‬او هر هغه څوک چې زما دا خبرې واوري او عمل پرې نه کوي‪ ،‬هغه به د یو کم عقل سړي په شان وي چې خپل کور یې په شګو جوړ‬ ‫کړ‪:‬‬ ‫‪ ۲۷‬باران راښکته شو‪ ،‬سېلب راغلو‪ ،‬بادونه روان شول او په هغه کور یې ووهلو ‪.‬او دا راپرېوته او د هغې راپرېوته ډېره ښه وه‪.‬‬ ‫‪۲۸‬کله چې عیسی دا خبرې پای ته ورسولې‪ ،‬نو خلک د هغه په تعلیم حیران شول‪:‬‬ ‫‪ ۲۹‬ځکه چه هغۀ هغوئ ته دد ااختیار په حیث تعلیم ورکړو‪ ،‬نۀ دد شریعت عالمانو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪8‬‬ ‫‪۱‬کله چې هغه د غره نه راښکته شو نو ډېر خلق د هغۀ پسې روان شول‪.‬‬ ‫‪۲‬ادؤ وګوره یو جذامى ناروغ راغے ادؤ ورته ئے سجده وکړه ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬کۀ تۀ وغواړى نو ما پاک کړى‪.‬‬ ‫‪۳‬عیسى لس پورته کړو ادؤ لمس یې کړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬زه غواړم !پاک اوسئ ‪.‬او سمدستي د هغه جذام پاک شو‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪۴‬عیسى ورته ووئیل‪” ،‬ګوره چاته دا خبره مه کوه ‪.‬خو لړ شه‪ ،‬خپل ځان کاهن ته وښایه او هغه سوغات وړاندې کړه چې حضرت موس‬ ‫ى‬ ‫ی امر کړی و‪ ،‬د هغوی لپاره د شاهدۍ لپاره‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې عیسی کفرنحوم ته ننوتو‪ ،‬نو یو صهیبان ورته راغی او ورته یې وفرمایل‪:‬‬ ‫‪ ٦‬ادؤ وئے وئیل چه اے ما الکه زما نوکر په کور کښے دد فالج ناروغه پروت دے ادؤ دد سخت عذاب سره مخامخ دے‪.‬‬ ‫عیسى ورته ووئیل چه ”زۀ به راشم او هغه به روغ کړم‪.‬‬ ‫‪۷‬‬ ‫ى‬ ‫‪۸‬صاحب جواب ورکړو‪” ،‬ما الکه‪ ،‬زۀ د دې لئق نۀ یم چې تۀ زما د چت لندې راشې‪ ،‬خو یوازې خبره وکړه‪ ،‬نو زما نوکر به روغ شى‪.‬‬ ‫‪۹‬ځکه چې زۀ د واک لندې یو سړے یم او زما لندې عسکر لرم ‪.‬او بل ته‪ ،‬راشئ‪ ،‬او هغه راځي ‪.‬او زما بنده ته‪ ،‬دا وکړه‪ ،‬او هغه دا کوي‪.‬‬ ‫عیسى دا واورېدل نو حیران شو او هغوئ ته یې چې ورپسې راتلل ورته وفرمائیل‪” ،‬زۀ تاسو ته رښتیا وایم چې ما په بنى‬ ‫‪۱۰‬کله چې‬ ‫ى‬ ‫ااسرائیلو کښې دومره لوئ ایمان نۀ دى موندلى‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬زد ۀ تاسو ته دا وایم چه دد مشرق او مغرب نه به ډیر خلق راشى ادؤ دد اابراهیم‪ ،‬ااسحاق ادؤ یعققوب سره به دد آسمان په بادشاهئ کښے ناست‬ ‫وى‪.‬‬ ‫‪12‬خو د سلطنت ماشومان به بهر په تیاره کې وغورځول شي ‪:‬هلته به ژړل او د غاښونو چیچلو به وي‪.‬‬ ‫صلحې ته ووئیل‪” ،‬لړ شه ‪.‬او لکه څنګه چې تا باور کړی‪ ،‬هماغسې دې له تا سره وشي ‪.‬او د هغه نوکر په هماغه ساعت کې‬ ‫‪۱۳‬عیسى ق‬ ‫ى‬ ‫روغ شو‪.‬‬ ‫عیسى دد پطروس کور ته راغلو نو ولیدل چه دد هغۀ دد ښځے مور پرے پرے دے ادؤ په تبه کښے ناروغه ده‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬کله چه‬ ‫ى‬ ‫‪۱۵‬هغۀ د هغې لس لمس کړو‪ ،‬تبه یې پرېښوده‪ ،‬هغې راپاڅېده او د هغوئ خدمت یې وکړو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬کله چې ماښام شو‪ ،‬نو هغوئ هغۀ ته ډېر خلق راوغوښتل چې په شیطانانو اخته قوو‪ ،‬هغۀ په خپل کلم سره روحان راویستل او ټول‬ ‫ناروغان یې روغ کړل‪.‬‬


‫متیو‬

‫عیسى پېغمبر وئیلى قوو چه ”په خپله ز قمونږ ضعیفے واخستلو ادؤ زمونږ بیمارى ئے‬ ‫‪۱۷‬دد دے دد پاره چه هغه خبره پوره شى چه دد‬ ‫ى‬ ‫راوپاروله‪.‬‬ ‫عیسى دد هغۀ په طرف ګڼه ګوڼه ولیده نو هغۀ قحکم ورکړو چه بل طرف ته لړ شى‪.‬‬ ‫چه‬ ‫‪ ۱۸‬کله‬ ‫ى‬ ‫‪۱۹‬بیا یو عالم راغے ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬اقستاذه‪ ،‬هر چرته چه ته ځې‪ ،‬زد ۀ به ستا پسې ځم‪.‬‬ ‫‪۲۰‬عیسى ورته ووئیل‪” ،‬د ګیدړانو سورى دى‪ ،‬او د هوا مرغان ځالې لري ‪.‬مګر د انسان زوی ځای نه لري چې خپل سر کېږدي‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲۱‬دد هغۀ یو بل قمرید هغۀ ته ووئیل‪”،‬ما الکه‪ ،‬اول ما ته اجازه راکړه چې لړ شم او خپل پلر ښخ کړم‪.‬‬ ‫عیسى هغۀ ته ووئیل‪” ،‬ما پسې راځه ‪.‬او پرېږده چې مړي خپل مړي ښخ کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬خو‬ ‫ى‬ ‫‪۲۳‬کله چې هغه یوې کشتۍ ته ورننوت‪ ،‬د هغه شاګردان ورپسې شول‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬ادؤ وګوره په سمندر کښے یو لوئ طوفان راغے ادؤ کشتئ په څپو کښے راغله خو هغه ویده قوو‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ادؤ دد هغۀ قمریدان هغۀ ته راغلل ادؤ راویښ کړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬مونږ بچ کړه‪ ،‬مونږ هلک شو‪.‬‬ ‫‪۲۶‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬اې لږ ایمان والو‪ ،‬تاسو ولې وېرېږئ؟ بیا هغه پاڅېد او بادونه او سمندرونه یې وویستل ‪.‬او یو لوی آرام وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬خو سړے حیران شول ادؤ وئے وئیل چه”دا څۀ سړے دے چه باد او سمندر هم د هغۀ خبره منى!‬ ‫‪ ۲۸‬کله چه هغه بل طرف ته د جرګیسینیانو قملک ته راغلو نو هلته دد هغۀ سره دوه شیطانان ولیدل چه دد قبرونو نه راووتل چه دومره سخت‬ ‫قوو چه هیڅوک هم دد هغه لر نه تیرى‪.‬‬ ‫عیسى‪ ،‬دد قخدائے زوئے‪ ،‬مونږ تا سره څۀ تعلق لرو؟ ایا ته دلته راغلی یې چې له‬ ‫‪ ۲۹‬ادؤ ګورئ هغوئ چغے کړے ادؤ وئے وئیل چه ”اے‬ ‫ى‬ ‫وخته مخکې موږ ته عذاب ورکړي؟‬ ‫‪۳۰‬ادؤ دد هغوئ نه دد ډیرو خنزیرانو درمے دد پاره یوه ښه لر وه‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬نو شیطانانو هغه ته زارۍ وکړې او ویې ویل« ‪:‬که ته موږ وباسي نو د خنزیرانو رمې ته د تلو اجازه راکړه‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬هغۀ هغوئ ته ووئیل چه لړ شه ‪.‬او کله چې دوی بهر راووتل نو د خنزیرانو رمې ته ورننوتل ‪:‬او ګورئ چې د خنزیرانو ټوله رمه په‬ ‫بې رحمۍ سره د سیند غاړې ته ښکته شوه او په اوبو کې مړه شوه‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪۳۳‬ادؤ څوک چه هغوئ ساتى وتښتیدل ادؤ ښار ته ئے لړل ادؤ هر څۀ ئے بیان کړل اؤ څۀ چه دد شیطانانو په قبضه کښے شوى قوو‪.‬‬ ‫عیسى دد لیدلو دد پاره راووتل ادؤ کله چه هغوئ هغه ولیدلو نو دد هغۀ نه زارى ئے وکړه چه هغه دد خپلو علقو نه‬ ‫‪۳۴‬ادؤ وګوره ټول ښار دد‬ ‫ى‬ ‫لړ شى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪9‬‬ ‫‪ ۱‬بیا هغه په کشتۍ کښے ورننوتو ادؤ تیر شو ادؤ خپل ښار ته لړو‪.‬‬ ‫عیسى دد هغوئ ایمان ولیدلو چه دد فالج ناروغ‬ ‫‪۲‬ادؤ ګورئ چه هغوئ هغۀ ته یو سړے دد فالج بیمارى راوستو چه په کټ کښے پروت قوو ادؤ‬ ‫ى‬ ‫ته ئے ووئیل !زویه‪ ،‬هوښیار اوسه ‪.‬ستا ګناهونه دې وبخښل شي‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ ګورئ‪ ،‬دد شریعت ځنو عالمانو په خپلو کښې ووئیل‪” ،‬دا سړے کفر دے‪.‬‬ ‫زړونو کښے بد ګمان کوئ؟‬ ‫‪٤‬‬ ‫عیسى دد هغوئ په خیالونو پوهېدو سره ووئیل‪” ،‬تاسو په ق‬ ‫ى‬ ‫‪ ٥‬ځکه چه ایا اسانه خبره ده چه ووائى چه ستا ګناهونه معاف شى یا ووایه‪ ،‬پاڅېږه او ولړ شه؟‬ ‫‪۶‬خو د دې دپاره چې تاسو پوه شئ چې اابن آدم په زمکه د ګناهونو د بښلو طاقت لري‪( ،‬بیا هغه د فالج ناروغ ته ووایي )پاڅ شه‪ ،‬خپله‬ ‫بستره واخله او خپل کور ته لړ شه‪.‬‬ ‫‪۷‬هغه پاڅېد او خپل کور ته روان شو‪.‬‬ ‫‪ ۸‬خو کله چه خلقو دا ولیدل نو حیران شول ادؤ دد قخدائے ثنا ئے وکړه چا چه خلقو ته دومره طاقت ورکړے وو‪.‬‬ ‫عیسى دد هغه ځائے نه روان شو نو یو سړے چه دمتى نومے نقوم ولیدو چه دد ګمرک په چوکئ کښے ناست وو ادؤ ورته ئے ووئیل‬ ‫‪ ۹‬کله چه‬ ‫ى‬ ‫چه ”ما پسې راځه ‪.‬هغه پاڅېد او په هغه پسې روان شو‪.‬‬ ‫عیسى په کور کښے په ډوډئ ناست قوو‪ ،‬نو ډیر محصیلن ادؤ ګناهکاران راغلل ادؤ دد هغۀ ادؤ دد هغۀ قمریدانو سره ناست‬ ‫‪۱۰‬ادؤ داسے شو چه‬ ‫ى‬ ‫قوو‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪ ۱۱‬کله چه فریسیانو دا ولیدل نو دد هغۀ قمریدانو ته یې ووئیل چه”ستا ما الک د محصول اخستونکو اؤ ګناهکارانو سره څۀ خوري؟‬ ‫عیسى دا واورېدل نو هغوئ ته یې ووئیل‪” ،‬څوک چې روغ وي هغوئ ته طبیب ضرورت نۀ وى‪ ،‬بلکې هغوئ ته چې‬ ‫‪۱۲‬خو کله چې‬ ‫ى‬ ‫بیمار دى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خو لړ شه او د دې مطلب زده کړه‪ ،‬زۀ به رحم وکړم او قربانۍ نه ورکوم‪ ،‬ځکه چې زۀ د صاداقانو د بللو دپاره نۀ یم راغلى بلکې‬ ‫ګناهګارانو ته د توبې دپاره راغلى یم‪.‬‬ ‫یحیى قمریدان هغۀ ته راغلل ادؤ ورته ئے ووئیل چه”مونږ او فریسیان ولي ډیر روژه نیقو خو ستا قمریدان روژه نۀ نیسو؟‬ ‫‪ ۱٤‬بیا دد‬ ‫ى‬ ‫‪۱۵‬عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬آیا د ناوې د کوټې ماشومان تر څو پورې چې زوم ورسره وي‪ ،‬ماتم کوى؟ مګر داسې ورځې به راشي چې‬ ‫ى‬ ‫ناوې به له دوی څخه واخیستل شي او بیا به دوی روژه ونیسي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬هیڅ څوک د نوي کالي یوه ټوټه زړې جامې ته نه اچوي‪ ،‬ځکه چې هغه څه چې د ډکولو لپاره اچول کیږي د جامو څخه لیرې کیږي او‬ ‫کرایه نوره هم خرابیږي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نه هم سړی نوی شراب په زړو بوتلونو کې نه اچوي‪ ،‬که نه نو بوتلونه ماتېږي‪ ،‬شراب له منځه ځي او بوتلونه له منځه ځي‪ ،‬مګر دوی‬ ‫نوي شراب په نویو بوتلونو کې اچوي او دواړه خوندي پاتې کیږي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کله چې هغۀ هغوئ ته دا خبرې کولې‪ ،‬نو ګوره‪ ،‬یو بادشاه راغے او هغۀ ته یې سجده وکړه او وې وئیل‪” ،‬زما لور اوس هم مړه شوې‬ ‫ده‪ ،‬خو راشه او خپل لس په هغې کېږده‪ ،‬هغه به ژوندى شى‪.‬‬


‫متیو‬

‫‪۱۹‬عیسى پاڅېدو ادؤ په هغۀ پسې روان شو ادؤ دد هغۀ قمریدان هم لړل‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪۲۰‬ادؤ وګوره‪ ،‬یوه ښځه چه دد دولسو کالو نه په وینه کښے ناروغه وه‪ ،‬دد هغۀ نه شاته راغله ادؤ دد هغۀ دد جامو پنډے ئے لس ورکړو‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬ځکه چې هغې په خپل ځان کې وویل‪ ،‬که زه د هغه جامې ته لس ورکړم‪ ،‬زه به روغ شم‪.‬‬ ‫عیسى هغه وګرځولو ادؤ کله چه هغۀ هغه ولیدو نو ورته ئے ووئیل‪” ،‬لقورى‪ ،‬آرام شه ‪.‬ستا باور تا روغ کړی دی ‪.‬او ښځه د هغه‬ ‫‪ ۲۲‬خو‬ ‫ى‬ ‫ساعت څخه روغه شوه‪.‬‬ ‫عیسى دد حاکم کور ته ورننوتقو ادؤ وئے لیدل چه منډى ادؤ خلق شور کوى‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬کله چه‬ ‫ى‬ ‫‪۲۴‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬ځان ورکړئ‪ ،‬ځکه چې نوکره مړه نۀ ده‪ ،‬خو ویده ده ‪.‬او هغوئ ورته وخندل چې خندل‪.‬‬ ‫‪ ۲٥‬خو کله چه خلق راوغوښتل شو نو هغه ورننوت ادؤ دد هغے لس ئے نیولو ادؤ نوکره راپاڅیدله‪.‬‬ ‫‪۲۶‬ادؤ دد دے شهرت په ټول ملک کښے شو‪.‬‬ ‫‪۲۷‬کله چې عیسی له هغه ځایه روان شو‪ ،‬نو دوه ړوند سړي د هغه پسې روان شول او په ژړا یې وویل« ‪:‬ای د داؤد زویه‪ ،‬په مونږ رحم‬ ‫وکړه‪.‬‬ ‫د‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل چه ”تاسو یقین کوئ چه زد ۀ دا کولے شم؟ هغوی ورته‬ ‫‪ ۲۸‬کله چه هغه کور ته ورننوتو نو ړانده ورته راغلل اؤ‬ ‫ى‬ ‫وویل ‪:‬هو‪ ،‬څښتن‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬بیا هغۀ دد هغوئ سترګو ته لس ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ستاسو د ایمان په مطابق به تاسو سره وي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬د هغوئ سترګې خلصې شوې ‪.‬عیسی هغوی ته سخت تاکید وکړ او ویې ویل ‪:‬ګورئ چې هیڅوک نه پوهیږي‪.‬‬ ‫‪۳۱‬خو کله چې هغوئ لړل نو د هغۀ شهرت په ټول ملک کښې خپور شو‪.‬‬ ‫‪۳۲‬کله چې هغوئ بهر روان وو نو هغوئ ورته یو ګونګے سړے راوستو چې په شیطان اخته وو‪.‬‬ ‫‪۳۳‬کله چې اابلیس راویستلے شو‪ ،‬نو ګونګى خبرې وشوې‪ ،‬نو خلقو حیران شو او ویې ویل” ‪:‬داسې په بنى ااسرائیلو کښې هیڅ کله نۀ وى‬ ‫لیدل شوى‪.‬‬ ‫‪۳۴‬خو فریسیانو ووئیل‪” ،‬هغه د شیطانانو د سردار په وسیله شیطانان وباسي‪.‬‬ ‫‪۳۵‬عیسی په ټولو ښارونو او کلیو کی ګرځیده‪ ،‬د هغوی په عبادت خانو کی به یی تعلیم ورکول او د پاچاهۍ زیری به یی ورکاوه او د خلکو‬ ‫په منځ کی به یی هر ناروغی او هر ناروغی شفا ورکوله‪.‬‬ ‫‪۳۶‬خو کله چې هغۀ خلق ولیدل نو په هغوئ یې رحم وکړ‪ ،‬ځکه چې هغوئ بې هوشه شول او داسې خوارۀ شول لکه د پسونو په شان چې‬ ‫شپون نۀ وى‪.‬‬ ‫‪۳۷‬بیا هغۀ خپلو شاګردانو ته ووئیل‪” ،‬فصل ډېر دے خو مزدوران لږ دي‪.‬‬ ‫‪۳۸‬نو تاسو د فصل څښتن ته دعا وکړئ چې هغه د خپل فصل لپاره مزدوران راوباسي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪10‬‬ ‫‪۱‬کله چې هغۀ خپل دولس قمریدان راوبلل نو هغوئ ته یې د ناپاک روحونو په مقابل کښې طاقت ورکړو چې هغوئ یې وباسي او د هر ډول‬ ‫مرضونو او هر ډول مرضونو شفا ورکړي‪.‬‬ ‫‪ ۲‬اوس د دولسو رسولنو نومونه دا دي ‪.‬لومړی شمعون چې پطرس نومیږي او د هغه ورور اندریو ‪.‬د زبدي زوی جیمز او د هغه ورور‬ ‫جان‬ ‫‪3‬فیلیپ او بارتولومیو؛ توماس‪ ،‬او میتیو د محصول اخیستونکي؛ جیمز د الفایوس زوی او لیبیوس چې تخلص یې تادایوس وو‪.‬‬ ‫‪ ۴‬شمعون کنعانی او یهودا اسکریوتی چې هم ورسره خیانت وکړ‪.‬‬ ‫‪۵‬عیسى دا دولس کسان راوغوښتل ادؤ قحکم یې ورکړو‪” ،‬د غېریهودیانو په لره مۀ ځئ‪ ،‬او د سامریانو هیڅ ښار ته مۀ ورننوځئ‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪۶‬خو د بنى ااسرائیلو ورک شوى پسونو ته لړ شه‪.‬‬ ‫‪ ۷‬ادؤ کله چه لړ شى نو وعظ وکړى چه دد آسمان بادشاهى نزدے دے‪.‬‬ ‫‪۸‬ناروغانو ته شفا ورکړئ‪ ،‬جذام ناروغان پاک کړئ‪ ،‬مړی راژوندی کړئ‪ ،‬شیطانان وباسئ ‪:‬تاسو په وړیا توګه ترلسه کړی‪ ،‬په وړیا‬ ‫توګه ورکړئ‪.‬‬ ‫‪۹‬نه سره زر‪ ،‬نه سپین زر او نه پیتل په خپلو کڅوړو کې مه ساته‪،‬‬ ‫‪۱۰‬نه د خپل سفر دپاره لوښي‪ ،‬نه دوه کوتۍ‪ ،‬نه بوټان او نه هم لوښي‪ ،‬ځکه چې مزدور د خپلې غوښې وړ دی‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ادؤ هر یو ښار یا ښار ته ورننوځئ‪ ،‬پوښتنه وکړئ چې په هغه کښې څوک وړ دے؟ او هلته پاتې شئ تر هغه چې تاسو له هغه ځایه لړ‬ ‫شئ‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې تاسو کور ته ورشئ‪ ،‬سلم وکړئ‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ادؤ که هغه کور دد لیق وي نو ستاسو سلمتى په هغه راشى‪ ،‬خو کۀ دا وړ نۀ وى نو ستاسو سلمتى به تاسو ته واپس راشى‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ څوک چه تاسو قبول نۀ کړى ادؤ ستاسو خبرو ته غوږ نۀ نیسى‪ ،‬کله چه تاسو دد هغه کور یا ښار نه بهر لړ شى‪ ،‬نو دد خپلو پښو دوړو‬ ‫کښے ونیسئ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬زۀ تاسو ته رښتیا وایم چې د قیامت په ورځ به د سدوم او عموره په قملک کښې د هغه ښار نه زیات د زغم وړ وى‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ګوره‪ ،‬زه تاسو د لیوانو په مینځ کې د پسونو په څیر لیږم ‪:‬نو تاسو د مارانو په څیر هوښیار او د کبوتر په څیر بې ضرر اوسئ‪.‬‬ ‫‪۱۷‬خو د سړو نه خبر اوسئ‪ ،‬ځکه چې هغوئ به تاسو شوراګانو ته سپارى‪ ،‬او په خپلو عبادتخانو کښې به تاسو په دقرو وهى‪.‬‬ ‫غېریهودیانو اخلف ګواهى وى‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ادؤ تاسو به زما دد پاره دد والیانو ادؤ بادشاهانو په وړاندے پیش کیږى‪ ،‬دد دے دد پاره چه دد هغوئ ادؤ دد ا‬ ‫‪۱۹‬خو کله چې هغوئ تاسو راخوشې کړئ نو فکر مه کوئ چې څنګه او څۀ خبرې کوئ‪ ،‬ځکه چې تاسو ته به په هماغه ساعت کې درکړل‬ ‫شي چې تاسو څه وائئ‪.‬‬


‫متیو‬

‫‪۲۰‬ځکه چې تاسو خبرې نۀ کوئ بلکې ستاسو د پلر روُ چې په تاسو کښې خبرې کوى‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬ورور به ورور او پلر به بچو ته حواله کوى‪ ،‬او ماشومان به د خپل مور او پلر په خلف راپاڅى ادؤ ووژنى‪.‬‬ ‫‪22‬او زما د نوم په خاطر به تاسو د ټولو خلکو څخه کرکه وکړي‪ ،‬مګر هغه څوک چې تر پایه صبر کوي هغه به وژغورل شي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬خو کله چې هغوئ تاسو په دې ښار کښې تعذیب کړى نو په بل ښار کښې وتښتئ‪ ،‬ځکه چې زۀ تاسو ته رښتیا وایم چې تاسو به د بنى‬ ‫ااسرائیلو په ښارونو نه تللى یئ تر څو چې اابن آدم نه وي راغلے‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬قمرید د خپل ما الک نه لوړ نۀ دے او نۀ نوکر د خپل ما الک نه‪.‬‬ ‫‪۲۵‬د شاګرد دپاره دا کافي ده چې هغه د خپل مالک په شان وي او نوکر د خپل مالک په شان ‪.‬که دوی د کور مالک بیلزبب بللی وي‪ ،‬نو‬ ‫دوی به د هغه د کورنۍ څخه څومره بلنه وکړي؟‬ ‫‪۲۶‬نو له هغوئ مه وېرېږئ‪ ،‬ځکه چې هیڅ داسې څیز پټ نۀ دى چې ښکاره نۀ شي ‪.‬او پټ وي‪ ،‬دا به معلومه نه وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬څۀ چه زد ۀ تاسو ته په تیاره کښے وایم هغه په رڼا کښے وائى‪ ،‬ادؤ هغه څۀ چه تاسو په غوږو ئے اورئ هغه دد کوټو په کوټو کښے‬ ‫بیانوئ‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او د هغوئ نه ووېرېږئ څوک چې بدن وژنى خو د روُ د وژلو توان نۀ لرى‪ ،‬بلکې د هغه چا نه وېرېږئ چې په دوزخ کښې د روُ او‬ ‫بدن دواړه تباه کوى‪.‬‬ ‫‪۲۹‬آیا دوه مرغۍ په یوه روپۍ نه خرڅیږي؟ او د هغوی څخه به یو هم ستاسو د پلر پرته په ځمکه کې نه راغورځیږي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬خو ستا د سر ویښتان ټول شمېرل شوی دی‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬نو له دې امله مه وېرېږئ‪ ،‬تاسو د ډېرو مرغیو په پرتله ډیر ارزښت لرئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬نو څوک چه دد خلقو په وړاندے زما ااقرار کوى نو زد ۀ به هم دد خپل آسمانى پلر په وړاندے ااقرار وکړم‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬خو څوک چه دد خلقو په وړاندے زما اانکار کوى نو زد ۀ به هم دد خپل آسمانى پلر په وړاندے اانکار وکړم‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬دا فکر مه کوه چې زه په ځمکه کې د سولې راوستلو لپاره راغلی یم‪ ،‬زه د سولې د لیږلو لپاره نه یم راغلی‪ ،‬مګر توره‪.‬‬ ‫‪۳۵‬ځکه چې زه راغلی یم چې یو سړی د خپل پلر او لور د خپلې مور په خلف او لور د خپل خسر په خلف جوړ کړم‪.‬‬ ‫‪۳۶‬او د یو سړے دښمنان به د هغۀ د خپل کور نه وي‪.‬‬ ‫‪37‬هغه څوک چې زما څخه د پلر یا مور سره مینه لري زما لیق نه دی‪ ،‬او هغه څوک چې زما څخه د زوی یا لور سره مینه لري زما‬ ‫لیق نه دی‪.‬‬ ‫‪۳۸‬او هغه څوک چې خپل صلیب نه اخلي او زما پسې ګرځي هغه زما لیق نه دی‪.‬‬ ‫‪39‬څوک چې خپل ژوند ومومي هغه به له لسه ورکړي‪ ،‬او څوک چې زما په خاطر خپل ژوند له لسه ورکوي هغه به ومومي‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬څوک چه تاسو قبقول کوى هغه ما قبول کړى ادؤ څوک چه ما قبول کړى هغه هغه قبول کړى چه ما رالیږلى دى‪.‬‬ ‫‪41‬هغه څوک چې د پیغمبر په نوم یو پیغمبر ومني هغه ته به د پیغمبر انعام ورکړل شي ‪.‬او هغه څوک چې د صادق سړي په نوم یو‬ ‫صادق سړی ومني هغه به د صادق سړي اجر ترلسه کړي‪.‬‬ ‫‪ ٤۲‬ادؤ څوک چه دد دے وړوکیانو نه یو ته صرف دد یو قمرید په نوم یو پیاله سړه اوبه وڅښى‪ ،‬نو زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه هغه به هیڅکله‬ ‫خپل اجر له لسه ورنکړى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪11‬‬ ‫عیسى خپلو دولسو قمریدانو ته قحکم ورکړو نو هغه لړو چه دد هغوئ په ښارونو کښے تعلیم ادؤ وعظ وکړى‪.‬‬ ‫‪۱‬ادؤ کله چه‬ ‫ى‬ ‫یحیى په زندان کښې د مسیح کارونه واورېدل‪ ،‬نو هغۀ خپل دوه قمریدان ولېږل‪.‬‬ ‫‪۲‬کله چې‬ ‫ى‬ ‫‪ ۳‬ادؤ ورته ئے ووئیل چه”ته هغه څوک دے چه راشى ادؤ قمونږ دد بل په لټه کښے یقو؟‬ ‫عیسى جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬لړ شئ ادؤ یوحنا ته هغه ق‬ ‫څیزونه بیا وښایئ چه تاسو ئے اورئ او ویئ‪.‬‬ ‫‪٤‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ٥‬ړانده روښان کیږى ادؤ لقوډان چل کوى‪ ،‬جذامران پاک شى ادؤ کاڼان اوریدلے شى‪ ،‬مړى راژوندي کیږى ادؤ غریبانو ته زیرى وئیل کیږى‪.‬‬ ‫‪ ٦‬ادؤ بختور دے هغه څوک چه په ما کښے بد نۀ شى‪.‬‬ ‫یحیى په حقله ووئیل چه ”تاسو دد څۀ دد لیدلو دپاره صحرا ته تللى وئ؟ یو سرک د باد‬ ‫‪۷‬ادؤ کله چه هغوئ روان شول نو‬ ‫عیسى خلقو ته دد‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫سره ولړزول؟‬ ‫‪ ۸‬خو تاسو د څۀ دد لیدلو دپاره بهر تللى وئ؟ یو سړی نرم کالي اغوستي؟ ګورئ‪ ،‬هغه څوک چې نرمې جامې اغوندي د پاچاهانو په‬ ‫کورونو کې دي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬خو تاسو د څۀ دد لیدلو دپاره بهر تللى وئ؟ یو پیغمبر؟ هو‪ ،‬زه تاسو ته وایم‪ ،‬او د یو پیغمبر څخه ډیر‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ځکه چه دا هغه دے چه دد چا په حقله کښے لیکلے شوى دى چه وګوره‪ ،‬زد ۀ ستا دد مخ نه خپل پېغمبر رالېږم چې ستا په مخکښې خپله‬ ‫لره تیاره کړى‪.‬‬ ‫‪۱۱‬زۀ تاسو ته رښتیا وایم چې په هغوئ کښې چې د ښځو نه پېدا شوى دى د یوحنا بپتسمه ورکوونکى نه لوئ څوک نۀ دى راپورته شوى‪،‬‬ ‫سره له دې چې د آسمان په بادشاهۍ کښې تر ټولو کم څوک د هغۀ نه لوئ دے‪.‬‬ ‫ورکوونکى دد وخت نه تر ننه پورې دد آسمان بادشاهى په زوره کښے دے ادؤ ظالمان په زور کښے دے‪.‬‬ ‫یحیى بپتسمه‬ ‫‪۱۲‬ادؤ دد‬ ‫ق‬ ‫ى‬ ‫‪۱۳‬ځکه چې ټولو پېغمبرانو او شریعت د یوحنا نه پورې پېشګوئې کړې وې‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬ادؤ که تاسو ئے قبول کړئ نو دا هغه الیاس دے چه راتلونکے دے‪.‬‬ ‫‪۱۵‬څوک چې د اورېدو غوږونه لري هغه دې واوري‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬خو زۀ به دا نسل چرته تشبیه کړم؟ دا د هغو ماشومانو په څیر دی چې په بازارونو کې ناست وي او خپلو ملګرو ته غږ کوي‪،‬‬ ‫‪ ۱۷‬ادؤ وئے وئیل چه قمونږ تاسو ته نلونه لګولے دے ادؤ تاسو نڅا نۀ ده کړى ‪.‬مونږ تاسو ته ماتم کړی دی او تاسو غم نه دی خوړلی‪.‬‬


‫متیو‬

‫یحیى نۀ خوړۀ او نۀ څۀ څکلو‪ ،‬او هغوئ ووئیل چې هغه ته شیطان دے‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ځکه چې‬ ‫ى‬ ‫‪۱۹‬اابن آدم په خوراک څښاک راغے ادؤ هغوئ وائى چه ګورئ یو خوراک څښاک ادؤ شرابى سړے دے ادؤ د محصول اخستو ادؤ ګناهکارانو‬ ‫ملګرے دے ‪.‬خو عقل د خپلو اولدونو په حق کې دی‪.‬‬ ‫‪۲۰‬بیا هغه د هغه ښارونو په وهلو پیل وکړ چیرې چې د هغه ډیری لوی کارونه ترسره شوي وو‪ ،‬ځکه چې دوی توبه ونه کړه‪:‬‬ ‫‪۲۱‬افسوس په تا باندې‪ ،‬چورازین !افسوس په تا باندې‪ ،‬بیت صیدا !ځکه چې که هغه لوی کارونه چې په تاسو کې شوي دي‪ ،‬په صور او‬ ‫صیدا کې شوي واي‪ ،‬نو دوی به ډیر دمخه په ټاټ او ایرو کې توبه کړې وه‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬خو زد ۀ تاسو ته دا وایم چه دد صور ادؤ صیدا دد پاره به دد‬ ‫‪۲۳‬او اے کفرنحوم چې آسمان ته لوړ شوى یې نو دوزخ ته به راښکته کېږى‪ ،‬ځکه چې کۀ هغه لوئ کار چې په تا کښې شوى وى‪ ،‬په‬ ‫سدوم کښې شوى واى‪ ،‬نو تر نن ورځې پورې به پاتې وى‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬خو زد ۀ تاسو ته دا وایم چه دا به دد قیامت په ورځ د سدوم د قملک د پاره ستاسو نه دد زغم وړ وى‪.‬‬ ‫ق‬ ‫څیزونه د‬ ‫عیسى جواب ورکړو‪” ،‬اے پلره‪ ،‬د اسمان او زمکې ما الک‪ ،‬زۀ ستا شکر ادا کوم‪ ،‬ځکه چې تا دا‬ ‫‪۲۵‬په دې وخت کښې‬ ‫ى‬ ‫هوښیارانو او هوښیارانو نه پټ کړل او ماشومانو ته یې ښکاره کړل‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬هم دا شان‪ ،‬پلره‪ ،‬ځکه دا ستا په نظر ښه ښکارېده‪.‬‬ ‫‪27‬ټول شیان زما د پلر لخوا ما ته سپارل شوي دي ‪:‬او هیڅوک زوی نه پیژني مګر پلر ‪.‬نه بل څوک پلر پېژني‪ ،‬پرته له زوی‪ ،‬او هغه‬ ‫څوک چې زوی به یې ښکاره کړي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬تاسو ټولو هغوئ چې محنت کوئ او په دروند بار یئ‪ ،‬ما ته راشئ او زۀ به تاسو ته آرام درکړم‪.‬‬ ‫‪۲۹‬زما جغ په خپله واخله او زما نه زده کړه ‪.‬ځکه چې زه په زړه کې نرم او ضعیف یم ‪:‬او تاسو به خپلو روحونو ته آرام ومومئ‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ځکه چې زما جولۍ اسانه ده‪ ،‬او زما بار لږ دی‪.‬‬ ‫څپرکی ‪12‬‬ ‫‪1‬په هغه وخت کې عیسی د سبت په ورځ د جوارو له لرې روان شو ‪.‬او د هغه شاګردان وږي شول او د جوارو د غوږو په رایستلو او‬ ‫خوړلو یې پیل وکړ‪.‬‬ ‫‪۲‬خو کله چې فریسیانو دا ولیدل نو هغۀ ته یې ووئیل‪” ،‬ګوره‪ ،‬ستا شاګردان هغه کار کوى کوم چې د سبت په ورځ کول روا نۀ دى‪.‬‬ ‫‪۳‬خو هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬آیا تاسو دا نۀ دى لوستى چې داؤد څۀ وکړل‪ ،‬کله چې هغه وږى قوو او هغوئ چې د هغۀ سره وو؟‬ ‫‪۴‬هغه څنګه د قخدائ پاک کور ته ورننوتو ادؤ دد هغۀ دد قخدائے روټۍ ئے وخوړله چه نۀ دد هغۀ دد پاره روا وه ادؤ نۀ دد هغوئ دد پاره چه دد هغۀ‬ ‫سره قوو خو صرف اامامانو ته؟‬ ‫‪ ٥‬یا تاسو په شریعت کښے دا نۀ دى لوستلے چه دد سبت په ورځ دد قخدائے په کور کښے اامامان دد سبت ورځ ناپاکه کوى ادؤ بے عیب دى؟‬ ‫‪ ٦‬خو زد ۀ تاسو ته دا وایم چه په دغه ځائے کښے یو دد قخدائے نه لوئ دے‪.‬‬ ‫‪ ۷‬خو کۀ تاسو په دې پوه شوى واى چې د دې مطلب څۀ دى‪ ،‬نو زۀ به رحم کوم او قربانى نه ورکوم‪ ،‬نو تاسو به بې ګناه نۀ وائى‪.‬‬ ‫‪۸‬ځکه چې د انسان زوی د سبت د ورځې څښتن دی‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ادؤ کله چه هغه لړو نو دد هغوئ عبادت خانے ته لړو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ وګوره هلته یو سړے وو چه دد هغۀ لس وچ شوى قوو ‪.‬او هغوئ د هغۀ نه تپوس وکړو‪” ،‬آیا د سبت په ورځ شفا ورکول روا دي؟ تر‬ ‫څو هغوی تورن کړي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬په تاسو کښې به داسې څوک وي چې یو پسه ولري او کۀ د سبت په ورځ په کندې کښې راپرېوځي‪ ،‬نو هغه به‬ ‫یې ونیسى او راوویستلى یې؟‬ ‫‪۱۲‬نو یو سړی د پسه نه څومره ښه دی؟ نو ځکه د سبت په ورځو کې ښه کول روا دي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬بیا هغه سړي ته وویل ‪:‬خپل لس اوږد کړه ‪.‬او هغه یې اوږده کړه ‪.‬او دا د بل په څیر‪ ،‬په بشپړه توګه بیا رغول شوی‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬بیا فریسیان بهر لړل ادؤ دد هغۀ اخلف ئے جرګه جوړه کړه چه څنګه هغه هلک کړى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬خو کله چې عیسی په دې پوه شو‪ ،‬نو هغه له هغه ځایه ووت او لویو خلکو د هغه تعقیب وکړ او هغه ټول روغ کړل‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ هغوئ ته ئے قحکم ورکړو چه دد هغۀ نه خبر نۀ شى‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬دد دے دد پاره چه دد عیاشى پېغمبر په کلم کښے دا خبره پوره شى‪،‬‬ ‫‪۱۸‬وګوره زما بنده چې ما غوره کړې ده ‪.‬زما محبوب‪ ،‬په کوم کې چې زما روُ خوښ دی ‪:‬زه به خپل روُ په هغه کې واچوم‪ ،‬او هغه به‬ ‫غیر یهودیانو ته قضاوت وکړي‪.‬‬ ‫‪19‬هغه به نه ژاړي او نه به ژاړي ‪.‬او نه به څوک په کوڅو کې د هغه غږ واوري‪.‬‬ ‫‪20‬یو مات شوی سرک به هغه مات نکړي‪ ،‬او د سګرټ څکول به تر هغه نه مړوي‪ ،‬ترڅو چې هغه د بریا لپاره قضاوت وکړي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او د هغۀ په نوم به غېر یهودیان باور کوى‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬بیا هغۀ ته یو ړوند ادؤ ګونګے شیطان راوستے شو ادؤ هغه ئے روغ کړو ادؤ ړوند ادؤ ګونګو دواړو خبرے کول او لیدل‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬ټول خلک حیران شول او ویې ویل« ‪:‬آیا دا د داؤد زوی نه دی؟‬ ‫‪۲۴‬خو کله چې فریسیانو دا واورېدل نو ویې ویل” ‪:‬دا سړى شیطانان نۀ شى بلکې د شیطانانو د سردار بعلزبقوب په ذریعه شى‪.‬‬ ‫عیسى دد هغوئ په خیالونو پوه شو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬هر بادشاهى چه په خپلو کښې تقسیم شى نو تباه کیږى ‪.‬او هر ښار یا کور‬ ‫‪۲٥‬‬ ‫ى‬ ‫چې په خپل مینځ کې ویشل شوی و نه ودریږي‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬ادؤ که چرے شیطان شیطان وویستلو نو دد خپل ځان په خلف تقسیم کیږى ‪.‬بیا به د هغه سلطنت څنګه ودریږي؟‬ ‫‪ ۲۷‬ادؤ که زد ۀ دد بعلزبول په وسیله شیطانان وباسم‪ ،‬نو ستاسو بچى دد چا په وسیله شى؟ نو هغوی به ستاسو قاضیان وي‪.‬‬


‫متیو‬

‫‪۲۸‬خو کۀ زۀ د قخدائ پاک د روُ په وسیله شیطانان وباسم‪ ،‬نو د قخدائ پاک بادشاهى تاسو ته راغلې ده‪.‬‬ ‫‪۲۹‬یا نو څنګه به یو څوک د یو زورور سړي کور ته ننوځي او د هغه مال خراب کړي‪ ،‬مګر دا چې هغه لومړی قوي سړی وتړي؟ او بیا‬ ‫به هغه خپل کور خراب کړي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬هغه څوک چې زما سره نه دی زما خلف دی ‪.‬او هغه څوک چې زما سره نه راټولیږي بهر ته خوري‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬نو ځکه زد ۀ تاسو ته دا وایم چه هر قسمه ګناه ادؤ قکفر به سړو ته وبخښل شى‪ ،‬خو دد قرو قُ الققدس په خلف کفر به دد سړو نه معاف نۀ شى‪.‬‬ ‫‪۳۲‬ادؤ څوک چه دد اابن آدم اخلف یوه خبره وائى نو هغه به بخښلے شى‪ ،‬خو څوک چه دد قرو قُ الققدس په خلف وائى نو هغه به نۀ بخښل‬ ‫کیږى‪ ،‬نۀ په دې دقنیا کښې او نۀ په راتلونکى دنیا کښې‪.‬‬ ‫‪33‬یا د ونې ښه کړئ او د هغه میوه ښه کړئ ‪.‬که نه نو ونه فاسد کړئ او د هغه میوه فاسد کړئ ‪:‬ځکه چې ونه د خپلې میوې په واسطه‬ ‫پیژندل کیږي‪.‬‬ ‫‪۳۴‬ادے دد مارانو نسله‪ ،‬تاسو څنګه د بدو په شان ښې خبرې کولى شئ؟ ځکه چې د زړه له کثرت څخه خوله خبرې کوي‪.‬‬ ‫‪35‬یو ښه سړی د زړه د ښې خزانې څخه ښه شیان راوړي‪ ،‬او یو بد سړی د بدې خزانې څخه بد شیان راوړي‪.‬‬ ‫‪ ۳٦‬خو زد ۀ تاسو ته دا وایم چه دد هرے عبث کلم چه سړے ووائى نو دد هغۀ حساب به دد قحکم په ورځ ورکړے شى‪.‬‬ ‫‪۳۷‬ځکه چې ته به په خپلو خبرو انصاف کوې‪ ،‬او په خپلو خبرو به تۀ ملمتې شې‪.‬‬ ‫‪۳۸‬بیا د شریعت عالمانو ادؤ فریسیانو ځنو جواب ورکړو چه ”ما الکه‪ ،‬مونږ به ستا نه یوه نښه وګورو‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬خو هغۀ هغوئ ته جواب ورکړو چه ”یو بدکاره ادؤ زناکار نسل د نښان په لټه کښې دے ‪.‬او هیڅ نښه به ورته نه ورکول کیږي مګر د‬ ‫یونس پیغمبر نښه‪:‬‬ ‫‪ ۴۰‬لکه څنګه چې یونس درې ورځې او درې شپې د مایل په ګېډه کې و ‪.‬نو د انسان زوی به درې ورځې او درې شپې د ځمکې په زړه کې‬ ‫وي‪.‬‬ ‫‪41‬د نینوا خلک به د دې نسل سره په قضاوت کې راپورته شي ‪ ،‬او دا به محکوم کړي ‪:‬ځکه چې دوی د یونس په تبلیغ توبه وکړه ‪.‬او‪،‬‬ ‫وګورئ‪ ،‬دلته د یونس څخه لوی دی‪.‬‬ ‫‪42‬د جنوب ملکه به د دې نسل سره په قضاوت کې راپورته شي او هغه به محکوم کړي ‪:‬ځکه چې هغه د سلیمان حکمت اوریدلو لپاره د‬ ‫ځمکې له لرې برخې څخه راغلې وه ‪.‬او وګورئ‪ ،‬دلته د سلیمان څخه لوی دی‪.‬‬ ‫‪۴۳‬کله چې ناپاک روُ د یو سړي څخه بهر شي‪ ،‬هغه په وچو ځایونو کې د آرام په لټه کې ګرځي‪ ،‬مګر هیڅ یې نه موندل کیږي‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬بیا هغۀ ووئیل چه زد ۀ به خپل کور ته دد هغه ځائے نه راوګرځم چه زد ۀ راغلے یم ‪.‬او کله چې هغه راشي‪ ،‬هغه خالي‪ ،‬جارول او سینګار‬ ‫ویني‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬بیا هغه لړو ادؤ دد خپل ځان نه زیات بد روحونه اوه نفره دد ځان سره یووړل ادؤ هغوئ ورننوتل ادؤ هلته اوسیدل‪ ،‬ادؤ دد هغه سړے‬ ‫وروستى حالت دد اول نه بدتر دى ‪.‬همداسې به د دې ناوړه نسل سره هم وي‪.‬‬ ‫‪۴۶‬کله چې هغه ل د خلکو سره خبرې کولې‪ ،‬ګورئ‪ ،‬د هغه مور او وروڼه بهر ولړ وو او غوښتل یې چې د هغه سره خبرې وکړي‪.‬‬ ‫‪۴۷‬بیا یو چا ورته وویل ‪:‬ګوره ستا مور او وروڼه بهر ولړ دي او ستا سره خبرې کول غواړي‪.‬‬ ‫‪ ٤۸‬خو هغۀ جواب ورکړو چه چا ورته ووئیل چه زما مور څوک ده؟ او زما وروڼه څوک دي؟‬ ‫‪ ٤۹‬هغۀ خپل لس دد خپلو قمریدانو په طرف پورته کړو ادؤ وئے وئیل‪” ،‬ګورئ زما مور ادؤ زما وروڼه!‬ ‫‪۵۰‬ځکه څوک چه زما د آسمانى پلر په خوښه عمل کوى نو هغه زما ورور‪ ،‬خور ادؤ مور دى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪13‬‬ ‫‪۱‬په هماغه ورځ عیسی له کوره ووت او د سمندر غاړې ته کښېناست‪.‬‬ ‫‪۲‬ادؤ ډیر خلق دد هغۀ سره راغونډ شول ادؤ هغه په کشتئ کښے ناست قوو ‪.‬او ټوله ډله په ساحل کې ولړه وه‪.‬‬ ‫‪۳‬هغۀ هغوئ ته په امثالونو کښې ډېر څه ووئیل‪” ،‬ګورئ‪ ،‬یو کرنونکى د کرلو دپاره روان شو‪.‬‬ ‫‪۴‬کله چې هغه کرل‪ ،‬نو ځینې تخمونه د لرې په غاړه کې وغورځیدل‪ ،‬مرغان راغلل او هغه یې وخوړل‪.‬‬ ‫‪۵‬ځینې په تیږو ځایونو باندې راپرېوتې‪ ،‬چې هلته یې ډېره زمکه نه وه‪ ،‬او سمدستي راښکته شول‪ ،‬ځکه چې د ځمکې ژوروالی یې نه‬ ‫درلود‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ چه نمر راختلے شو نو هغوئ په اور کښے شول ‪.‬او ځکه چې دوی هیڅ ریښه نه درلوده‪ ،‬دوی وچ شول‪.‬‬ ‫‪۷‬او ځینې یې د اغزو په منځ کې راپرېوتل ‪.‬او اغزي راوتلي او هغه یې کلک کړي دي‪:‬‬ ‫‪ ۸‬خو نورو په ښۀ زمکه راپریوتو ادؤ میوه ئے راویسته‪ ،‬ځني سل چنده‪ ،‬ځني شپیته چنده‪ ،‬ځني دیرش چنده‪.‬‬ ‫‪۹‬څوک چې د اورېدو غوږونه لري هغه دې واوري‪.‬‬ ‫ق‬ ‫‪۱۰‬ادؤ قمریدان راغلل ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬تا دد هغوئ سره په امثالونو کښے ولے وائى؟‬ ‫‪ ۱۱‬هغۀ جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪ ،‬ځکه چه تاسو ته دد آسمانى بادشاهئ په اسرار پوهه درکول شوى دى‪ ،‬خو هغوئ ته نۀ دى‬ ‫ورکړے شوى‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ځکه چې هر څوک چې لري‪ ،‬هغه ته به ورکړل شي او د هغه سره به نور هم ډېر شي‪ ،‬خو د چا سره چې نه وي‪ ،‬هغه به هم د هغه‬ ‫څخه واخستل شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬نو زد ۀ دد هغوئ سره په امثالقونو وایم‪ ،‬ځکه چه هغوئ ویني نۀ ویني ‪.‬او په اورېدلو سره نه اوري او نه پوهېږي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ په هغوئ کښے دد عیاشى پېشګوئى پوره شوے دے‪ ،‬قکوم چې وائى‪ ،‬تاسو به واورئ خو پوه به نۀ شئ ‪.‬او په لیدلو سره به تاسو‬ ‫ووینئ‪ ،‬او نه به پوه شئ‪:‬‬


‫متیو‬

‫‪۱۵‬ځکه چې د دې خلقو زړونه خړ پړ دي‪ ،‬غوږونه یې د اورېدلو نه ستړي شوي او سترګې یې بندې دي ‪.‬داسې نه چې هر وخت به دوی‬ ‫په خپلو سترګو وویني‪ ،‬او په غوږونو یې واوري‪ ،‬او په زړه کې پوه شي‪ ،‬او بدل شي‪ ،‬او زه به دوی روغ کړم‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬خو بختور دي ستاسو سترګې‪ ،‬ځکه چې هغوئ ویني‪ ،‬او ستاسو غوږونه‪ ،‬ځکه چې هغوئ اوري‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ځکه چې زۀ تاسو ته رښتیا وایم چې ډېرو پېغمبرانو او صادقو دا غوښتل چې هغه څیزونه ووینى کوم چې تاسو یې وینئ خو نه یې دي‬ ‫لیدلي ‪.‬او هغه څه واورئ چې تاسو یې اورئ او نه یې اوریدلي‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬نو تاسو د کروندګر مثال واورئ‪.‬‬ ‫‪۱۹‬کله چې څوک د بادشاهۍ کلم واوري او نۀ پوهیږي‪ ،‬نو هغه بدکار راځى او هغه څۀ چې د هغۀ په زړۀ کښې کرل شوى قوو‪ ،‬هغه یې له‬ ‫مینځه وړى ‪.‬دا هغه دی چې د لرې په اوږدو کې تخم ترلسه کړ‪.‬‬ ‫‪20‬خو هغه څوک چې تخم په تیږو ځایونو کې ترلسه کوي ‪ ،‬هغه هم هغه دی چې کلم واوري او په خوښۍ سره یې قبول کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬بیا هم هغه په خپل ځان کښے ریښه نۀ لرى‪ ،‬خو دد یو څه وخت دد پاره دے‪ ،‬ځکه چه کله دد کلم په وجه تکلیف یا تعذیب رامینځته‬ ‫کیږى‪ ،‬نو دد هغۀ په وسیله هغه خفه کیږى‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬هغه څوک چه د اغزو په مینځ کښے تخم حاصل کړے شوے دے هغه څوک دے چه کلم واوري ‪.‬او د دې نړۍ پاملرنه‪ ،‬او د شتمنۍ‬ ‫فریب‪ ،‬کلمه بنده کړه‪ ،‬او هغه بې میوه کیږي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬خو هغه څوک چه په ښي زمکه کښے تخم حاصل کړے شوے دے هغه څوک دے چه کلم واوري ادؤ پوهه شى ‪.‬کوم چې میوه هم‬ ‫ورکوي او پیدا کوي‪ ،‬ځینې سل چنده‪ ،‬ځینې شپېته‪ ،‬ځینې دېرش‪.‬‬ ‫‪۲۴‬هغۀ هغوئ ته یو بل امثال ورکړو‪” ،‬د آسمان بادشاهى د یو سړے سره تشبیه دے چا چې په خپل پټى کښې ښه تخم کرلى قوو‪:‬‬ ‫‪۲۵‬خو کله چې خلک ویده وو‪ ،‬د هغه دښمن راغی او د غنمو په مینځ کې یې دښتې وکرلې او په خپله لره روان شو‪.‬‬ ‫‪۲۶‬خو کله چې تیغ راښکته شو او میوه یې راوویسته نو دښتې هم ښکاره شوې‪.‬‬ ‫‪۲۷‬نو د کور نوکران راغلل او هغۀ ته یې ووئیل‪” ،‬صاحب‪ ،‬تا په خپل پټى کښې ښۀ تخم نۀ کرلى؟ بیا له کوم ځای څخه خړوبیږي؟‬ ‫‪۲۸‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬دا کار یو دښمن کړى دى ‪.‬نوکرانو ورته وویل ‪:‬ایا ته به لړ شې او هغوی راغونډ کړي؟‬ ‫‪۲۹‬خو هغۀ ووئیل‪” ،‬نه !داسې نه ده چې کله چې تاسو ونې راټولې کړئ‪ ،‬تاسو غنم هم د دوی سره ریښی کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬اجازه راکړئ چې دواړه د حاصل تر ټولولو پورې یو ځای وده وکړي‪ ،‬او د حاصلتو په وخت کې به زه کټارو ته ووایم‪ ،‬تاسو لومړی‬ ‫دښتې راټول کړئ او په ډنډونو کې یې وتړئ ترڅو یې وسوځوئ‪ ،‬مګر غنم زما په ګودام کې راټول کړئ‪.‬‬ ‫سو دد دانے په شان ده چه یو سړى واخستلو ادؤ په خپل پټى کښے کرل‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬هغۀ هغوئ ته یو بل مثال ورکړو چه ”دد آسمان بادشاهى دد در ق‬ ‫‪ ۳۲‬دا په حقیقت کې د ټولو تخمونو څخه کوچنی دی‪ ،‬مګر کله چې وکرل شي‪ ،‬په بوټو کې ترټولو لوی دی‪ ،‬او په یوه ونه بدلیږي‪ ،‬نو د هوا‬ ‫مرغان راځي او د هغې په څانګو کې ځای نیسي‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬هغۀ هغوئ ته یو بل مثال ورکړو ‪.‬د آسمان بادشاهی د خمیر په څیر ده چې یوې ښځې واخیستله او په دریو پیمانه ډوډۍ کې یې پټه‬ ‫کړه‪ ،‬تر هغه چې ټول خمیر شوي وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬دا ټول شیان عیسی خلکو ته په مثالونو کې وویل ‪.‬او بې له مثاله یې هغوی ته ونه ویل‪:‬‬ ‫‪ ۳۵‬د دې دپاره چې هغه خبره پوره شي چې د پېغمبر په وسیله وئیلى وى چې زۀ به خپله خوله په مثالونو خلص کړم ‪.‬زه به هغه شیان بیان‬ ‫کړم کوم چې د نړۍ له بنسټ څخه پټ ساتل شوي دي‪.‬‬ ‫‪۳۶‬بیا عیسی هغه ډله واستوله او کور ته ورننوت او د هغه شاګردان ورته راغلل او ویې ویل« ‪:‬موږ ته د کروندې د ژویو مثال ووایه‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬هغۀ جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه ”هغه څوک چه ښۀ تخم کرى هغه دد اابن آدم دے‪.‬‬ ‫‪38‬میدان نړۍ ده؛ ښه تخم د سلطنت ماشومان دي ‪.‬خو دښتې د بدکار اولد دی‪.‬‬ ‫‪39‬هغه دښمن چې دوی یې کرلي هغه شیطان دی ‪.‬فصل د نړۍ پای دی؛ او ریبلونکي فرښتې دي‪.‬‬ ‫‪ ۴۰‬لکه څنګه چې ونې راټولې شوې او په اور کې سوزول شوې ‪.‬دا به د دې نړۍ په پای کې وي‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬اابن آدم به خپلې فرښتې راولېږى‪ ،‬او هغوئ به د هغۀ د بادشاهۍ نه ټول هغه څیزونه راغونډ کړى چې بدکارى کوى او هغه څوک چې‬ ‫بدکارى کوى‪.‬‬ ‫‪۴۲‬او هغوئ به د اور بټۍ ته واچوى‪ ،‬هلته به ژړا او د غاښونو چغې وهل‪.‬‬ ‫‪ ۴۳‬بیا به صادقان د خپل پلر په سلطنت کې د لمر په څیر روښانه شي ‪.‬څوک چې غوږونه لري هغه دې واوري‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬یو ځل بیا د آسمان بادشاهى د هغه خزانې په شان ده چې په پټي کښې پټه شوې وي ‪.‬کله چې یو سړی ومومي‪ ،‬هغه پټوي‪ ،‬او د هغې د‬ ‫خوښۍ لپاره لړ شي او ټول هغه څه وپلوري چې هغه یې لري او هغه ځمکه اخلي‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬یو ځل بیا د آسمان بادشاهى د یو سوداگر په شان ده چه د ښایسته موتي لټوى‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬کله چه هغۀ یو دد قیمتى موتي پیدا کړو نو لړو ادؤ خپل ټول څۀ ئے خرڅ کړل ادؤ ئے واخستل‪.‬‬ ‫‪ ٤۷‬یو ځل بیا د آسمان بادشاهى د جال په شان ده چه په سمندر کښے اچولے شوے وى ادؤ هر قسمه ئے راغونډ کړل‪.‬‬ ‫‪۴۸‬کله چې هغه ډک شو‪ ،‬نو دوی سیند ته راښکته شول او کېناستل او ښه یې په لوښو کې راټول کړل‪ ،‬مګر بد یې وغورځول‪.‬‬ ‫‪۴۹‬دا به د نړۍ په پای کې وي ‪:‬فرښتې به راشي او بدکاران به د صادقانو څخه جل کړي‪.‬‬ ‫‪۵۰‬او هغوئ به د اور بټۍ ته واچوى‪ ،‬هلته به ژړا او د غاښونو چغې وهل‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬آیا تاسو په دا ټولو څۀ پوهیدلى یئ؟ هغوئ ورته ووئیل‪ ،‬هو‪ ،‬ربه‪.‬‬ ‫‪٥۱‬‬ ‫ى‬ ‫ق‬ ‫‪ ٥۲‬بیا هغۀ هغوئ ته ووئیل چه ”نو هر یو عالم کوم چه دد آسمان بادشاهى ته لرښونه کوى هغه دد یو سړى په شان دے چه دد کور خاوند‬ ‫دے چه دد خپل خزانے نه نوي او زوړ ق‬ ‫څیزونه راوباسي‪.‬‬ ‫عیسى دا امثالقونه ختم کړل نو هغه لړو‪.‬‬ ‫‪۵۳‬ادؤ کله چه‬ ‫ى‬ ‫‪ ٥٤‬کله چه هغه خپل وطن ته راغلو نو دد هغوئ په عبادتخانه کښے ئے تعلیم ورکړو چه هغوئ حیران شول ادؤ ورته ئے ووئیل چه”دد دے‬ ‫کارونه چرته راغلے؟‬ ‫سړى دا احکمت ادؤ دا لوئ ق‬


‫متیو‬

‫‪۵۵‬آیا دا د تره زوی نه دی؟ ایا د هغه مور مریم نه نومیږي؟ او د هغه وروڼه‪ ،‬جیمز‪ ،‬جوز‪ ،‬او شمعون او یهودا؟‬ ‫‪ ٥٦‬ادؤ دد هغۀ خویندو‪ ،‬آیا هغوئ ټول زمونږ سره نۀ دى؟ نو دې سړي دا ټول شیان له کومه کړي؟‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬پیغمبر په خپل وطن او خپل کور کښې بې عزته نۀ دے‪.‬‬ ‫‪ ٥۷‬ادؤ هغوئ په هغۀ کښے خفه شول ‪.‬خو‬ ‫ى‬ ‫‪۵۸‬او د هغوئ د بې ایمانۍ په وجه هغۀ هلته ډېر لوئ کارونه وکړل‪.‬‬ ‫څپرکی ‪14‬‬ ‫عیسى دد شهرت خبر شو‪.‬‬ ‫‪۱‬په هغه وخت کښې دد بادشاه هیرودیس دد‬ ‫ى‬ ‫‪۲‬او خپلو نوکرانو ته یې ووئیل‪” ،‬دا یوحنا بپتسمه ورکوونکى دے ‪.‬هغه له مړو څخه راژوندي کېږي؛ او له همدې امله قوي کارونه په هغه‬ ‫کې څرګندیږي‪.‬‬ ‫یحیى ونیولو او بند یې کړو او په بند کښې یې واچولو‪.‬‬ ‫خاطر‬ ‫په‬ ‫هیرودیاس‬ ‫ښځې‬ ‫د‬ ‫فیلیپوس‬ ‫ورور‬ ‫خپل‬ ‫د‬ ‫هیرودیس‬ ‫‪۳‬ځکه چې‬ ‫ى‬ ‫یحیى ورته ووئیل‪” ،‬تا ته دا روا نۀ ده چې د هغې سره وى‪.‬‬ ‫‪۴‬ځکه چې‬ ‫ى‬ ‫‪ ٥‬ادؤ کله چه هغۀ هغه ووژلو نو هغه دد خلقو نه ویرېدلو ځکه چه هغوئ هغه دد نبي په حیث شمارو‪.‬‬ ‫‪۶‬خو کله چې د هیرودیس د زوکړې ورځ ولمانځل شوه‪ ،‬د هیرودیاس لور د هغوی په مخکې نڅا وکړه او هیرودیس یې خوښ کړ‪.‬‬ ‫‪۷‬هغۀ د قسم سره وعده وکړه چې هر څۀ به ورته ورکوی‪.‬‬ ‫‪۸‬ادؤ دد هغۀ دد مور دد نصیحت نه مخکښے هغۀ ووئیل چه”دد یوحنا بپتسما سر دلته په چارجر کښے راکړه‪.‬‬ ‫‪ ۹‬بادشاه پښیمانه شو‪ ،‬خو دد قسم په خاطر ادؤ هغوئ چه دد هغۀ سره په ډوډئ کښے ناست قوو‪ ،‬هغۀ قحکم ورکړو چه دا هغے ته ورکړے‬ ‫شى‪.‬‬ ‫د‬ ‫یحیى سر یې په زندان کښے کړو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغۀ ورولېږلو اؤ دد‬ ‫ى‬ ‫‪۱۱‬د هغۀ سر په چارجر کښې راوړلے شو او پېغلې ته یې ورکړو او خپلې مور ته یې راوړو‪.‬‬ ‫عیسى ته ئے خبرے ورکړو‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬دد هغۀ قمریدان راغلل ادؤ لش ئے واخستلو ادؤ ښخ کړو ادؤ لړل ادؤ‬ ‫ى‬ ‫‪۱۳‬کله چې عیسی دا واورېدل‪ ،‬نو له هغه ځایه په کښتۍ کې یو دښتې ځای ته روان شو او کله چې خلکو دا واورېدل نو د ښارونو څخه په‬ ‫پیاده روان شول‪.‬‬ ‫عیسى بهر لړو ادؤ یو لوئ خلق ئے ولیدل ادؤ په هغوئ ئے رحم وکړ ادؤ دد هغوئ بیماران ئے روغ کړل‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪۱۵‬کله چې ماښام شو نو د هغۀ شاګردان ورته راغلل او ورته یې ووئیل‪” ،‬دا یو صحرا دے او وخت تېر شو ‪.‬خلق یې لیږل چې کلیو ته لړ‬ ‫شي او د ځان لپاره خوراکي توکي واخلي‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬هغوئ ته د تلو ضرورت نشته ‪.‬تاسو ته یې د خوړلو لپاره ورکړئ‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬خو‬ ‫ى‬ ‫‪ ۱۷‬هغوئ هغۀ ته ووئیل چه”زمونږ سره دلته صرف پینځه ډوډئ ادؤ دوه کبان شته‪.‬‬ ‫‪۱۸‬هغۀ ووئیل‪” ،‬هغوئ ما ته راوړه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغۀ خلقو ته قحکم ورکړو چې په واښو کښې کښېنئ‪ ،‬پینځۀ ډوډئ او دوه کبان یې واخستل او آسمان ته یې وکتل‪ ،‬برکت یې ورکړو او‬ ‫مات یې کړو او ډوډۍ یې خپلو شاګردانو ته ورکړه‪ ،‬او شاګردانو خلقو ته‪. .‬‬ ‫ټوکرو نه ډکے قوو راویستل‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ هغوئ ټول وخوړل ادؤ ډک شول ادؤ دد هغو ټوټو نه چه دد دولسو‬ ‫ق‬ ‫‪۲۱‬ادؤ هغوئ چه خوراک کړى قوو هغوئ دد ښځو ادؤ ماشومانو نه علوه تقریبا ا پینځه زره سړى قوو‪.‬‬ ‫‪۲۲‬عیسی سمدستی خپل شاګردان مجبور کړل چی په کشتۍ کی سپور شی او د هغه څخه مخکی بل طرف ته لړ شی‪ ،‬او په داسی حال کی‬ ‫چی هغه ګڼ شمیر لیری کړل‪.‬‬ ‫‪۲۳‬کله چې هغۀ خلق رالېږل‪ ،‬نو هغه یو غرۀ ته لړو چې دقعا وکړي‪ ،‬او کله چې ماښام شو نو هغه هلته یواځې وو‪.‬‬ ‫‪۲۴‬خو کشتۍ اوس د بحر په مینځ کښې وه‪ ،‬څپو سره ولوېدله‪ ،‬ځکه چې باد مخالف و‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته لړو ادؤ په دریاب کښے روان وو‪.‬‬ ‫‪ ۲٥‬د شپې په څلورمه بجه‬ ‫ى‬ ‫‪۲۶‬کله چې شاګردانو هغه ولیدل چې د سمندر په غاړه ګرځېدل‪ ،‬نو حیران شول او ویې ویل” ‪:‬دا روُ دى ‪.‬او هغوی د وېرې له امله چیغې‬ ‫وکړې‪.‬‬ ‫عیسى سمدلسه هغوئ ته ووئیل‪” ،‬خوشحاله اوسئ ‪.‬دا زه یم؛ مه وېرېږه‬ ‫‪ ۲۷‬خو‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲۸‬پطروس ورته جواب ورکړو چه”ما الکه‪،‬که تۀ وي نو ما ته قحکم راکړه چه په اوبو کښے راشم‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬هغۀ ووئیل چه راځه ‪.‬او کله چې پطروس د کشتۍ نه ښکته شو نو په اوبو باندې روان شو چې عیسی ته لړ شي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬خو کله چې یې باد په زوره ولید‪ ،‬نو وېرېده ‪.‬او په ډوبیدو پیل یې وکړ‪ ،‬هغه چیغې کړې‪ ،‬ویې ویل ‪:‬څښتنه‪ ،‬ما وژغوره‪.‬‬ ‫‪۳۱‬عیسی سمدستی خپل لس اوږد کړ ادؤ هغه ئے ونیولو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ادئے کم ایمانه‪ ،‬تا څۀ شک وکړ؟‬ ‫‪۳۲‬کله چې هغوئ کشتۍ ته ورننوتل نو هوا بنده شوه‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬بیا هغوئ چه په کشتئ کښے قوو راغلل ادؤ دد هغۀ سجده ئے وکړه ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬په رښتیا سره تۀ دد قخدائے زوئے یې‪.‬‬ ‫‪۳۴‬ادؤ کله چه هغوئ لړل نو دد ګنیسرت قملک ته راغلل‪.‬‬ ‫‪۳۵‬کله چې د هغه ځای سړو د هغه په اړه خبر شو‪ ،‬نو د هغه شاوخوا ټول قملک ته یې ولېږل او ټول ناروغان یې ورته راوستل‪.‬‬ ‫‪۳۶‬ادؤ دد هغۀ نه ئے وغوښته چه دد هغۀ دد جامو دد پد قړو نه یواځي دد هغۀ دد څادر لس ته ورسیدلے شى ادؤ هغوئ چه لمس کړى قوو هغوئ‬ ‫بالکل روغ شول‪.‬‬


‫متیو‬

‫څپرکی ‪15‬‬ ‫عیسى ته راغلل ادؤ وئے ویل‪:‬‬ ‫‪۱‬بیا دد بیتق ال قمقدس عالمان ادؤ فریسیان‬ ‫ى‬ ‫‪2‬ستا شاګردان ولې د مشرانو د دود نه سرغړونه کوي؟ ځکه چې دوی خپل لسونه نه مینځي کله چې دوی ډوډۍ خوري‪.‬‬ ‫‪۳‬خو هغۀ هغوئ ته جواب ورکړو‪” ،‬تاسو هم دد قخدائ پاک د قحکم نه په خپل رواج ولې سرغړونې کوئ؟‬ ‫‪۴‬ځکه چې قخدائ پاک قحکم ورکړے دے چې د خپل پلر او مور عزت کوه‪ ،‬او څوک چې په مور او پلر لعنت ووایي هغه دې په مرګ‬ ‫مړ شې‪.‬‬ ‫‪ ٥‬خو تاسو وایئ څوک چه خپل پلر یا مور ته ووائى چه دا یوه تحفه ده چه دد هر څۀ په ذریعه چه ما ته فائده رسى شى‪.‬‬ ‫‪۶‬او د خپل پلر او مور عزت مه کوه‪ ،‬هغه به آزاد وي ‪.‬په دې توګه تاسو د خپل دود له مخې د خدای امر بې اغیزې کړی دی‪.‬‬ ‫‪۷‬ادئے منافقانو‪ ،‬عیسیاه ستاسو په حقله ښه پېشګوئې کړې وه‪،‬‬ ‫‪۸‬دا خلق په خپلو خولو ما ته نزدې راځى‪ ،‬او په خپلو شونډو زما عزت کوى ‪.‬مګر د دوی زړه زما څخه لرې دی‪.‬‬ ‫‪ ۹‬خو هغوئ زما اعبادت کوى ادؤ دد خلقو قحکمونه دد عقیدو تعلیم ورکوى‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬هغۀ خلق راوبلل ادؤ ورته ئے ووئیل چه ”واورئ ادؤ پوهه شئ!‬ ‫‪11‬هغه څه چې خولې ته ننوځي هغه سړی ناپاک نه کوي ‪.‬مګر هغه څه چې د خولې څخه راوځي‪ ،‬دا سړی ناپاک کوي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬بیا د هغۀ مریدان راغلل ادؤ ورته یې ووئیل‪” ،‬تا ته پته ده چې فریسیان د دې خبرې په اورېدو سره خفه شول؟‬ ‫‪ ۱۳‬خو هغۀ جواب ورکړو چه ”هر بوټے چه زما آسمانى پلر نه دى کرلى‪ ،‬هغه به ریښوى‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هغوی پرېږده چې د ړندو مشرانو ړانده شي ‪.‬او که ړوند ړوند رهبري کړي‪ ،‬دواړه به کندې ته ولویږي‪.‬‬ ‫‪ ۱٥‬نو پطروس جواب ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه”مونږ ته دا مثال بیان کړه‪.‬‬ ‫‪۱۶‬عیسى ووئیل‪” ،‬آیا تاسو هم تر اوسه بې عقله یئ؟‬ ‫ى‬ ‫‪۱۷‬آیا تاسو تر اوسه نه پوهیږئ چې هر څه چې په خوله کې ننوځي هغه خیټې ته ننوځي او په وچه کې غورځول کیږي؟‬ ‫‪ ۱۸‬خو هغه ق‬ ‫څیزونه چه دد خولي نه راوځي دد زړۀ نه راوځي ‪.‬او هغه سړی ناپاک کوي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ځکه چې د زړۀ نه بد خیالونه‪ ،‬قتل‪ ،‬زنا‪ ،‬زنا‪ ،‬غل‪ ،‬دروغ ګواه‪ ،‬کفر راوځي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬دا هغه څیزونه دي چې انسان ناپاک کوي‪ ،‬خو په ناپاک لسونو خوړل انسان ناپاک نه کوي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬بیا عیسی له هغه ځایه لړو او د صور او صیدون ساحلونو ته لړ‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او ګورئ‪ ،‬د کنعان یوه ښځه د هماغو ساحلونو څخه راووتله او په ژړا یې ورته ووئیل‪” ،‬اے ما الکه قخدایه‪ ،‬د داؤد زویه‪ ،‬په ما رحم‬ ‫وکړه ‪.‬زما لور په سخته توګه د شیطان سره ناراضه ده‪.‬‬ ‫‪۲۳‬خو هغۀ هغې ته د یوې خبرې جواب ورنه کړو ‪.‬د هغۀ شاګردان راغلل ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬هغے لیږله !ځکه چې هغه زموږ پسې‬ ‫ژاړي‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬خو هغۀ جواب ورکړو چه ”زد ۀ دد بنى ااسرائیلو دد ورکو شوو پسونو نه بغیر لیږلے شوى یم‪.‬‬ ‫‪۲۵‬بیا هغې راغله او د هغه عبادت یې وکړ او ویې ویل ‪:‬ای څښتنه‪ ،‬زما سره مرسته وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬خو هغۀ جواب ورکړو چه ”دد بچو نه ډوډئ واخله ادؤ سپقو ته ئے غورځول مناسب نۀ دى‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬هغې ووئیل‪”،‬رښتیا‪ ،‬ما الکه‪ ،‬خو بیا هم سپي هغه لوښي خوري کوم چې د خپلو بادارانو د مېز نه لوېږي‪.‬‬ ‫عیسى جواب ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ادئے ښځے‪ ،‬ستا ایمان لوئ دے‪ ،‬لکه څنګه چه ستا خوښه ‪.‬او د هغې لور له هماغه‬ ‫‪ ۲۸‬بیا‬ ‫ى‬ ‫ساعت څخه روغه شوه‪.‬‬ ‫عیسى دد هغه ځائے نه روان شو ادؤ دد ګلیل دریاب ته نزدے شو ‪.‬یو غره ته لړو او هلته کښېناستو‪.‬‬ ‫‪۲۹‬‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫عیسى په پښو کښے ئے‬ ‫هم‬ ‫کسان‬ ‫نور‬ ‫ډیر‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫لوړے‬ ‫ګونګے‪،‬‬ ‫ړانده‪،‬‬ ‫لوئے‪،‬‬ ‫ئے‬ ‫سره‬ ‫هغوئ‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫راغلل‬ ‫ته‬ ‫هغۀ‬ ‫خلق‬ ‫لوئے‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫‪۳۰‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫ى‬ ‫وغورزول ‪.‬او هغه ورته شفا ورکړه‪:‬‬ ‫‪۳۱‬کله چې هغوئ ګونګیان ولیدل چې خبرې کوى‪ ،‬لوډى به روغ وى‪ ،‬لوډى به روان وو او ړوند به لیدلى شى‪ ،‬نو خلق حیران شول او د‬ ‫صفت یې وکړه‪.‬‬ ‫بنى ااسرائیلو د قخدائ پاک ثناء ا‬ ‫‪۳۲‬بیا عیسی خپل شاګردان راوغوښتل او ویې ویل « ‪:‬زه په خلکو باندې رحم کوم‪ ،‬ځکه چې دوی اوس درې ورځې زما سره دي او د‬ ‫خوړلو لپاره هیڅ نه لري‪ ،‬زه به هغوی په روژه ماتي کې ونه ږدم‪ ،‬که نه دوی په لره کې بې هوښه شي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬د هغۀ قمریدانو هغۀ ته ووئیل‪” ،‬زمونږ په دښته کښې دومره ډوډئ له کومه ولرو چې دومره لوئ ګڼه ګوڼه ډکه کړو؟‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل چه ”څومره ډوډئ لرئ؟ هغوی وویل‪ ،‬اوه‪ ،‬او یو څو کوچني کبان‪.‬‬ ‫‪۳٤‬‬ ‫ى‬ ‫‪۳۵‬هغۀ خلقو ته قحکم ورکړو چې په زمکه کښېناستو‪.‬‬ ‫‪۳۶‬هغۀ اوه ډوډئ او کبان واخستلو‪ ،‬شکر یې وکړو‪ ،‬مات یې کړو او خپلو شاګردانو ته یې ورکړو او شاګردانو یې ګڼو ته ورکړو‪.‬‬ ‫‪۳۷‬هغوی ټولو وخوړل او ډک شول‪ ،‬او د مات شوی غوښې څخه چې اوه ټوکرۍ ډکې پاتې وې راواخېستلې‪.‬‬ ‫‪۳۸‬ادؤ هغوئ چه ئے خوړلے قوو هغوئ دد ښځو ادؤ ماشومانو نه علوه څلور زره سړى قوو‪.‬‬ ‫‪۳۹‬هغۀ خلق واستول ادؤ کشتۍ ئے ونیوله ادؤ د مګداله ساحل ته ورسیدو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪16‬‬ ‫‪ ۱‬فریسیان هم د صدوقیانو سره راغلل ادؤ دد هغۀ په آزمیښت ئے غوښتل چه هغوئ ته دد آسمان نه یوه نښه وښائى‪.‬‬ ‫‪۲‬هغۀ جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه کله چه ماښام شو نو تاسو وایئ چه هوا به ښۀ وي ځکه چه آسمان سور دے‪.‬‬


‫متیو‬

‫‪3‬او په سهار کې به د ورځې هوا خرابه وي ‪:‬ځکه چې اسمان سور او ښکته دی ‪.‬اې منافقانو‪ ،‬تاسو د اسمان مخ معلومولی شئ؛ خو ایا‬ ‫تاسو د وخت نښې نه پیژنئ؟‬ ‫‪ ۴‬بدکاره او زناکار نسل د نښان په لټه کې دی ‪.‬او هیڅ نښه به ورته نه ورکول کیږي مګر د یونس پیغمبر نښه ‪.‬او هغه یې پرېښودل او‬ ‫روان شو‪.‬‬ ‫‪ ٥‬کله چه دد هغۀ قمریدان بل طرف ته راغلل نو دد ډوډئ اخستل هیر شول‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬خبردار اوسئ او د فریسیانو او صدوقیانو د خمیره نه بچ شئ‪.‬‬ ‫‪۶‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪۷‬هغوی په خپل منځ کې بحث وکړ او ویې ویل ‪:‬دا ځکه چې مونږ ډوډۍ نه ده اخیستې‪.‬‬ ‫عیسى په دے پوه شو نو هغوئ ته ئے ووئیل چه ”ادئے دد لږ ایمان خاوندانو‪ ،‬تاسو ولي په خپل مینځ کښے بحث کوئ ځکه چه‬ ‫‪ ۸‬کله چه‬ ‫ى‬ ‫تاسو ډوډئ نۀ دى راوړى؟‬ ‫‪۹‬آیا تاسو تر اوسه نه پوهیږئ او نه د پنځو زرو پنځه ډوډۍ په یاد دي او تاسو څومره ټوکرۍ پورته کړې وې؟‬ ‫‪10‬نه د څلورو زرو نه اوه ډوډۍ‪ ،‬او تاسو څومره ټوکرۍ پورته کړې؟‬ ‫د‬ ‫‪ ۱۱‬دا څنګه دے چه تاسو نۀ پوهیږئ چه ما تاسو ته دد ډوډئ په حقله دا نۀ دى وئیلى چه تاسو د فریسیانو اؤ صدوقیانو د خمیرى نه خبر‬ ‫اوسئ؟‬ ‫‪۱۲‬نو هغوئ پوه شول چې څنګه هغۀ هغوئ ته قحکم ورکړو چې د ډوډئ خمیره نه‪ ،‬بلکې د فریسیانو او صدوقیانو د عقیدې نه خبر شى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې عیسی د قیصریا فیلیپی سیندونو ته راغی‪ ،‬نو د خپلو شاګردانو څخه یې پوښتنه وکړه « ‪:‬خلک څوک وایي چې زه د انسان زوی‬ ‫یم؟‬ ‫یحیى بپتسمه ورکوى‪ ،‬ځنو بیا الیاس ‪.‬او نور‪ ،‬یرمیا‪ ،‬یا یو له پیغمبرانو څخه‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هغوئ ووئیل‪” ،‬ځنې وایى چې تۀ‬ ‫ى‬ ‫‪۱۵‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬خو تاسو وایئ چې زۀ څوک یم؟‬ ‫‪۱۶‬شمعون پطروس جواب ورکړو‪” ،‬تۀ مسیح یې‪ ،‬د ژوندے قخدائ پاک زوئ یې‪.‬‬ ‫عیسى جواب ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬تۀ بختور یې‪ ،‬شمعون برجونا‪ ،‬ځکه چې غوښې او وینې تا ته دا نۀ دى ښکاره کړى بلکې‬ ‫‪۱۷‬‬ ‫ى‬ ‫زما پلر چې په آسمان کښې دى‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ادؤ زد ۀ تا ته دا هم وایم چه تۀ پطروس یې ادؤ په دغه تیږه به زد ۀ خپله کلیسا جوړه کړم ‪.‬او د دوزخ دروازې به د هغې په وړاندې غالب‬ ‫نشي‪.‬‬ ‫ق‬ ‫‪۱۹‬ادؤ زد ۀ به تا ته دد آسمان دد بادشاهئ قکلُقونه درکوم‪ ،‬ادؤ څۀ چه تۀ په زمکه تړلے شى هغه به په آسمان کښے تړلے شى‪ ،‬ادؤ هر څۀ چه ته په‬ ‫زمکه خلص کوى هغه به په آسمان کښے خلص کړے شى‪.‬‬ ‫عیسى مسیح دے‪.‬‬ ‫‪۲۰‬بیا هغۀ خپلو قمریدانو ته قحکم ورکړو چې هیڅوک دې نۀ وائى چې هغه‬ ‫ى‬ ‫‪۲۱‬د هغه وخت نه پس‬ ‫عیسى خپلو قمریدانو ته دا وښائى چه څنګه به بیتق ال قمقدس ته لړ شى ادؤ دد مشرانو ادؤ مشرانو کاهنانو ادؤ دد شریعت دد‬ ‫ى‬ ‫عالمانو نه به ډیر تکلیفونه وخوري ادؤ ووژلے شى ادؤ په دریمه ورځ به بیا راژوندى شى‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬بیا پطروس هغه ونیولو ادؤ په ملمتولو ئے ئے ووئیل‪”،‬ما الکه‪ ،‬دا ستا نه لرې شه‪ ،‬دا به تا ته نۀ وى‪.‬‬ ‫‪۲۳‬خو هغه مخ واړوه ادؤ پطروس ته یې ووئیل‪” ،‬شیطان زما شاته لړ شه‪ ،‬تۀ زما د پاره ګناه کوې‪ ،‬ځکه چې تۀ د قخدائ پاک د څیزونو نه‬ ‫خوند کوې بلکه د خلقو نه‪.‬‬ ‫د‬ ‫عیسى خپلو قمریدانو ته وفرمائیل‪” ،‬که څوک زما پسې راشى نو د خپل ځان اانکار دې وکړى اؤ خپل صلیب دې پورته کړى او زما‬ ‫‪ ۲٤‬بیا‬ ‫ى‬ ‫پسې راشى‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ځکه څوک چې خپل ژوند وژغورى هغه به د لسه ورکړى‪ ،‬او څوک چې زما په خاطر خپل ژوند له لسه ورکوی هغه به ومومي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬ځکه چې انسان ته څه فائده وى که هغه ټوله دقنیا لس ته راوړى او خپل ځان له لسه ورکړى؟ یا یو سړی د خپل روُ په بدل کې څه‬ ‫ورکړي؟‬ ‫‪ ۲۷‬ځکه چه اابن آدم به دد خپل پلر په شان دد خپلو فرښتو سره راشى ‪.‬او بیا به هغه هر سړي ته د هغه د کارونو سره سم اجر ورکړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه دلته ځني ولړ دي چه دد مرګ خوند به نۀ وى خوړلے تر څو چه اابن آدم په خپل بادشاهئ کښے راځى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪17‬‬ ‫عیسى پطروس‪ ،‬یعققوب ادؤ دد هغۀ ورور یوحنا بوتلو ادؤ دد یوے غرۀ نه ئے جل کړو‪.‬‬ ‫‪۱‬ادؤ شپږ ورځے پس‬ ‫ى‬ ‫‪۲‬ادؤ دد هغوئ په وړاندے بدل شو ادؤ دد هغۀ مخ دد نمر په شان ځلنده شو ادؤ دد هغۀ لباس دد رڼا په شان سپین قوو‪.‬‬ ‫وسى ادؤ الیاس ښکاره شول چه دد هغۀ سره خبرے کوى‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ ګورئ هغوئ ته قم ى‬ ‫د‬ ‫عیسى ته ئے ووئیل‪”،‬ما الکه‪ ،‬دا زمونږ د پاره ښۀ ده چه دلته یقو‪ ،‬کۀ تۀ وغواړى نو راځى چه دلته درې‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫ورکړو‬ ‫‪ ٤‬بیا پطروس جواب‬ ‫ى‬ ‫خېمې جوړ کړو ‪.‬یو ستا لپاره‪ ،‬یو د موسی لپاره‪ ،‬او یو د الیاس لپاره‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې هغۀ ل دا خبرې کولې‪ ،‬نو یو ځلنده وریځې په هغوئ باندې سیورى راغى‪ ،‬او د وریځې نه یو آواز راغلو چې وې وئیل‪” ،‬دا‬ ‫زما ګران زوئ دے‪ ،‬چې زۀ ترې خوښ یم ‪.‬هغه واورئ‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې شاګردانو دا واورېدل نو په خپلو پښو پرېوتل او سخت وېرېدل‪.‬‬ ‫عیسى راغے ادؤ هغوئ ته ئے لس ورکړ ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬پاڅئ ادؤ مه ویریږئ‪.‬‬ ‫‪۷‬‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫عیسى نه بغیر بل سړے ئے نۀ لیدل‪.‬‬ ‫د‬ ‫نو‬ ‫کړل‬ ‫پورته‬ ‫سترګے‬ ‫خپلے‬ ‫هغوئ‬ ‫چه‬ ‫کله‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫‪۸‬‬ ‫د‬ ‫ى‬ ‫عیسى هغوئ ته قحکم ورکړو‪” ،‬هېچا ته دا رویا مه وایئ‪ ،‬تر څو چې اابن آدم له مړو نه‬ ‫‪۹‬کله چې هغوئ د غره نه راښکته شول نو‬ ‫ى‬ ‫راژوندى شوى نۀ شى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ دد هغۀ قمریدانو دد هغۀ نه تپوس وکړو چه”نو بیا ولي عالمان دا وائى چه الیاس اول راشى؟‬


‫متیو‬

‫عیسى جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته به ئے ووئیل‪” ،‬الیاس به اول راشى ادؤ ټول ق‬ ‫څیزونه به بحال کړى‪.‬‬ ‫‪۱۱‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ۱۲‬خو زد ۀ تاسو ته دا وایم چه الیاس ل پخوا راغلے دے ادؤ هغوئ هغه نۀ پیژندلے خو هر څۀ چه هغوئ دد هغۀ سره کړى قوو هغوئ‬ ‫ورسره وکړل ‪.‬په ورته ډول به د انسان زوی هم د دوی څخه رنځ وخوري‪.‬‬ ‫یحیى بپتسمه ورکوى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬بیا قمریدان پوه شول چې هغۀ هغوئ ته د‬ ‫ى‬ ‫‪۱۴‬کله چې هغوئ خلقو ته ورسېدل‪ ،‬نو یو سړے هغۀ ته راغے‪ ،‬هغۀ ته یې په زنګون ونازاوه او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪۱۵‬ما الکه قخدایه‪ ،‬زما په زوئ رحم وکړه‪ ،‬ځکه چې هغه لېونى او سخت خفه دے‪ ،‬ځکه چې کله کله په اور کښې غورځېږى او کله کله اوبو‬ ‫ته‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ ما هغه ستا قمریدانو ته راوستو ادؤ هغوئ دد هغه علج نۀ شو کولے‪.‬‬ ‫عیسى جواب ورکړو چه ”ادئے بے ایمانه ادؤ ګمراه نسله‪ ،‬زد ۀ به تر څو پورې ستاسو سره یم؟ زه به تر څومره وخته ستا غم وکړم؟‬ ‫‪ ۱۷‬بیا‬ ‫ى‬ ‫هغه ما ته راوړه‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬عیس ى شیطان ته ملمت کړو ‪.‬او هغه د هغه څخه ووت ‪:‬او ماشوم له هماغه ساعت څخه روغ شو‪.‬‬ ‫عیسى ته راغلل ادؤ ورته ئے ووئیل چه ”مونږ هغه ولي نۀ ق‬ ‫شو ایستلو؟‬ ‫‪۱۹‬بیا قمریدان‬ ‫ى‬ ‫‪۲۰‬عیسى هغوئ ته ووئیل‪ ،‬ستاسو د بې ایمانۍ په وجه‪ ،‬ځکه چې زۀ تاسو ته رښتیا وایم‪ ،‬کۀ تاسو د سرې د دانې په شان ایمان لرئ‪ ،‬نو‬ ‫ى‬ ‫تاسو به دې غره ته ووایئ چې له دې ځایه لړ شه ‪.‬او دا به لرې کړي؛ او هیڅ شی به تاسو ته ناممکن نه وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬خو دا څۀ به نۀ خلصىږى خو په دعا ادؤ روژه‪.‬‬ ‫عیسى‬ ‫د‬ ‫سونو ته وسپارلے شى‪.‬‬ ‫ل‬ ‫خلقو‬ ‫به‬ ‫آدم‬ ‫ابن‬ ‫ا‬ ‫”‬ ‫چه‬ ‫ووئیل‬ ‫ته‬ ‫هغوئ‬ ‫‪ ۲۲‬کله چه هغوئ په ګلیل کښے اوسېدل نو‬ ‫د‬ ‫ق‬ ‫ى‬ ‫‪۲۳‬هغوئ به هغه ووژنى او په دریمه ورځ به بیا راژوندى شى ‪.‬او دوی ډیر افسوس کاوه‪.‬‬ ‫‪۲۴‬کله چې هغوئ کفرنحوم ته ورسېدل‪ ،‬نو هغوئ چې د مزدقورې پیسې اخستې وې پطروس ته راغلل ادؤ ورته یې ووئیل‪” ،‬آیا ستاسو بادار‬ ‫خېر نۀ ورکوى؟‬ ‫‪۲۵‬هغۀ ووئیل‪ ،‬هو ‪.‬کله چې هغه کور ته ورننوتل نو عیسی هغه منع کړ او ویې ویل ‪:‬شمعون‪ ،‬ته څه فکر کوې؟ د ځمکې پادشاه له چا څخه‬ ‫رسم یا خراج اخلي؟ د خپلو ماشومانو‪ ،‬یا د پردیو؟‬ ‫‪ ۲٦‬پطروس ورته ووئیل‪”،‬د پردیو ‪.‬عیسی ورته وویل ‪:‬نو بیا ماشومان آزاد دي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬سره له دې‪ ،‬داسې نه چې مونږ هغوئ ته سپکاوے وکړو‪ ،‬ته سمندر ته لړ شه او کنډک واچوه او هغه کبان راواخله چې په اول ځل‬ ‫راښکته شو ‪.‬او کله چې تا د هغه خوله خلصه کړه‪ ،‬تاسو به د پیسو یوه ټوټه ومومئ ‪:‬هغه واخلئ او زما او ستا لپاره یې ورکړئ‪.‬‬ ‫څپرکی ‪18‬‬ ‫عیسى ته راغلل او ویې ویل” ‪:‬د آسمان په بادشاهۍ کښې تر ټولو لوئ څوک دے؟‬ ‫‪۱‬په همدې وخت کې مریدان‬ ‫ى‬ ‫عیسى یو وړوکي ماشوم راوبللو ادؤ دد هغوئ په مینځ کښے یې کیښودو‪.‬‬ ‫‪۲‬‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪ ۳‬اؤ وئے وئیل چه”زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه تر څو چه تاسو بدل نۀ شى اؤ دد وړو ماشومانو په شان یئ نو تاسو به دد آسمان بادشاهئ ته‬ ‫ورننوځئ‪.‬‬ ‫‪ ٤‬نو هر څوک چه خپل ځان دد دغه وړوکي ماشوم په شان عاجز وى نو هغه دد آسمان په بادشاهئ کښے لوئ دے‪.‬‬ ‫‪ ٥‬ادؤ څوک چه زما په نوم یو وړوکے ماشوم قبول کړى هغه ما قبول کړى‪.‬‬ ‫‪۶‬خو څوک چې په دې وړو وړو کښې چې په ما باندې ایمان لرى یو هم بد کړے شى نو د هغۀ د پاره دا به غوره وى چې د هغۀ په غاړه‬ ‫کښې د چرس کاڼى ځوړند وى او هغه د سمندر په ژورو کښې ډوب شى‪.‬‬ ‫‪7‬د ګناهونو په وجه د دنیا افسوس !د دې لپاره چې باید جرمونه راشي ‪.‬خو افسوس په هغه سړے چې د چا په ذریعه ګناه کیږي!‬ ‫‪۸‬نو که ستا لس یا پښه تا ته زیان ورسیږي‪ ،‬نو هغه پرې کړه او له ځانه یې غورځوه‪ ،‬ستا لپاره دا غوره ده چې په ژوند کې ودریږئ یا‬ ‫معیوب شئ‪ ،‬د دې نه چې دوه لسونه یا دوه پښې د تل لپاره اور ته واچول شي‪.‬‬ ‫‪۹‬ادؤ که ستا سترګے تا خفه کړى نو هغه ئے وباسه او له ځانه ئے وغورزوه‪ ،‬دا ستا دپاره دا غوره ده چه په یوه سترګه ژوند ته ورننوځئ‪،‬‬ ‫نه دا چه د دوو سترګو په لرلو سره د دوزخ اور ته واچول شى‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬پام کوه چې په دې کوچنیانو کې یو هم مه سپکوه ‪.‬ځکه چې زه تاسو ته وایم چې په آسمان کې د دوی فرښتې تل زما د پلر مخ ویني‬ ‫چې په آسمان کې دی‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ځکه چه اابن آدم راغلے دے چه دد ورک شوى څیز بچ کړى‪.‬‬ ‫‪12‬تاسو څنګه فکر کوئ؟ که چیرې یو سړی سل پسونه ولري او یو یې له مینځه یوسي‪ ،‬نو ایا هغه نهه نوي پسونه پریږدي او غرونو ته‬ ‫لړ شي او د هغه څه په لټه کې شي چې ګمراه شوي دي؟‬ ‫‪۱۳‬ادؤ که چرے هغه دا و قمومى نو زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه هغه دد هغه پسونو نه زیات خوشحالى کوى‪ ،‬دد هغو نولسو نه چه ګمراه شوى نۀ‬ ‫وى‪.‬‬ ‫‪۱۴‬همدارنګه ستاسو د آسمانى پلر اراده هم نۀ ده چې د دې کوچنیانو نه یو هم مړ شى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬که چرې ستا ورور ستا په خلف ظلم وکړى نو لړ شه او د هغۀ او د هغۀ په مینځ کښې خپله ګناه ورته ووایه ‪:‬که هغه ستا خبره واوري‬ ‫نو تا خپل ورور ترلسه کړے دے‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬خو کۀ چرې هغه تا نه واوري نو یو یا دوه نور له ځانه سره بوځه چې د دوو یا دریو ګواهانو په خوله هره خبره ثابته شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬ادؤ که چرے هغه دد هغوئ په اورېدلو کښے غفلت وکړى نو جماعت ته یې ووایه‪ ،‬خو کۀ چرے هغه دد جماعت دد اورېدلو نه غفلت‬ ‫وکړى نو هغه تا ته دد یو غیرتمند سړى ادؤ محصول ورکوونکى په شان وى‪.‬‬


‫متیو‬

‫‪ ۱۸‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه هر څۀ چه تاسو په زمکه وتړئ هغه به په اسمان کښے تړلے شى ادؤ هر څۀ چه تاسو په زمکه خلصوئ‬ ‫هغه به په آسمان کښے خلص شى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬زد ۀ یو ځل بیا تاسو ته وایم چه که تاسو دوه په زمکه دد هر څیز په لمس کولو اتفاق وکړى چه هغوئ به وغواړى نو دا به زما دد آسمانى‬ ‫پلر نه دد هغوئ دد پاره وى‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ځکه چرته چې دوه یا درې زما په نوم راغونډېږى نو هلته زۀ د هغوئ په مینځ کښې یم‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬بیا پطروس هغۀ ته راغے ادؤ ورته ئے ووئیل‪”،‬ما الکه‪ ،‬زما ورور به څو ځله زما خلف ګناه وکړى ادؤ زد ۀ به هغه معاف کړم؟ تر اوه‬ ‫ځله؟‬ ‫‪۲۲‬عیسى ورته ووئیل‪” ،‬زۀ تا ته نه وایم چې تر اووۀ ځلو پورې‪ ،‬بلکې تر اووۀ ځله پورې‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲۳‬نو ځکه د آسمان بادشاهى د یو خاص بادشاه سره تشبیه ده‪ ،‬څوک چه د خپلو نوکرانو حساب کوى‪.‬‬ ‫‪۲۴‬کله چې هغۀ حساب شروع کړو نو یو کس ورته راوړل شو چې د هغۀ لس زره توقې قرضدار و‪.‬‬ ‫‪ ۲٥‬خو دد هغۀ ما الک قحکم ورکړو چه دد هغۀ ښځه ادؤ بچو ادؤ هر څۀ چه دد هغۀ سره قوو خرڅ کړل شى ادؤ پیسه ورکړے شى‪.‬‬ ‫‪۲۶‬نو نوکر راښکته شو ادؤ سجده ئے وکړه ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬زما سره صبر وکړه‪ ،‬زد ۀ به تا ټول پیسه ورکړم‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬بیا دد هغه نوکر ما الک رحم وکړ ادؤ هغه ئے خلص کړو ادؤ قرض ئے معاف کړو‪.‬‬ ‫‪۲۸‬خو هماغه نوکر بهر لړو او د هغه یو ملګرى یې وموند چې په هغۀ یې سل روپۍ قرضې کړې وې‪ ،‬هغۀ په هغۀ لس کېښودو او غېږ‬ ‫یې ونیولو او وې وئیل چې‪ ،‬چې ستا قرضدار دے هغه ماته راکړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬دد هغۀ ملګرى دد هغۀ په پښو کښے راښکته شو ادؤ ورته ئے ووئیل چه”زما سره صبر وکړه‪ ،‬زد ۀ به تا ټول پیسه ورکړم‪.‬‬ ‫‪۳۰‬هغۀ ونه غوښتل خو لړو ادؤ په بند کښے ئے واچولو تر څو پور ادا نۀ کړى‪.‬‬ ‫‪۳۱‬نو کله چې د هغۀ ملګرو دا څۀ ولیدل نو ډېر خفه شول ادؤ راغلل ادؤ خپل ما الک ته یې ټول څۀ ووئیل‪.‬‬ ‫‪۳۲‬نو د هغۀ ما الک چې هغۀ هغه راوغوښتو نو هغۀ ته یې ووئیل‪” ،‬اې بدکاره نوکره‪ ،‬ما تا ټول قرض معاف کړ‪ ،‬ځکه چې تا ما غوښتل‪:‬‬ ‫‪ ۳۳‬لکه څنګه چې ما په تا باندې رحم وکړ‪ ،‬ایا ته هم په خپل ملګري باندې رحم نه کوې؟‬ ‫‪۳۴‬د هغۀ ما الک په ق‬ ‫ورکوونکو ته وسپارلو‪ ،‬تر څو چه دد هغۀ ټول واجبات ادا کړى‪.‬‬ ‫غصه شو ادؤ هغه یې دد عذاب‬ ‫ق‬ ‫‪۳۵‬نو زما آسماني پلر به هم ستاسو سره داسې وکړي‪ ،‬که تاسو د خپلو زړونو څخه هر یو د خپل ورور ګناهونه ونه بخښئ‪.‬‬ ‫څپرکی ‪19‬‬ ‫‪۱‬کله چې عیسی دا خبرې پای ته ورسولې نو هغه د ګلیل څخه روان شو او د اردن سیند هاخوا د یهودا ساحل ته ورسیدو‪.‬‬ ‫‪۲‬ادؤ ګڼو خلقو په هغۀ پسې روان شو ‪.‬او هلته یې روغ کړل‪.‬‬ ‫‪ ۳‬فریسیان هم هغۀ ته راغلل ادؤ دد هغۀ په آزارولو ادؤ ورته ئے ووئیل چه”آیا دد یو سړے دد پاره روا ده چه خپله ښځه دد هر کار په وجه‬ ‫پریږدى؟‬ ‫د‬ ‫‪ ٤‬هغۀ جواب ورکړو اؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه ”آیا تاسو دا نۀ دى لوستلى چه چا چه دا په شروع کښے جوړ کړل هغه نر او ښځه جوړ‬ ‫کړل؟‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪ ٥‬ادؤ ورته ئے ووئیل چه”په دے وجه به یو سړے خپل مور او پلر پریږدى اؤ دد خپلے ښځے سره به وى اؤ دواړه به یو غوښه شى؟‬ ‫‪ ٦‬نو ځکه نور دوه دوه نه دي بلکه یو غوښه دي ‪.‬له دې امله هغه څه چې خدای سره یوځای کړي‪ ،‬انسان یې نه پریږدي‪.‬‬ ‫موسى ولې قحکم ورکړو چې د طلق لیکلو ادؤ د هغې د پرېښودلو حکم ورکړو؟‬ ‫‪۷‬هغوئ هغۀ ته ووئیل‪” ،‬نو بیا‬ ‫ى‬ ‫”موسى ستاسو د زړونو د سختۍ په وجه تاسو ته مجبور کړل چې خپلې ښځې پرېږدئ‪ ،‬خو د شروع نه داسې نۀ‬ ‫‪۸‬هغۀ ورته وفرمائیل‪،‬‬ ‫ى‬ ‫قوو‪.‬‬ ‫‪۹‬ادؤ زد ۀ تاسو ته دا وایم چه هر څوک چه خپله ښځه پریږدى ادؤ دد زنا نه بغیر دد بل سره وادۀ کوى نو ازنا کوى‪ ،‬ادؤ څوک چه دد پریښودلے‬ ‫شوے ښځے سره وادۀ کوى نو ازنا کوى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د هغۀ قمریدانو هغۀ ته ووئیل‪” ،‬که چرے د سړے دد خپلے ښځے سره دا شان وى نو دا ښۀ نۀ ده چه وادۀ کوى‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬خو هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬دا خبره ټول سړے نۀ شى منلے خو هغوئ ته چه دا ورکړے شى‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ځکه چې ځینې خوسان هم شته چې د خپلې مور د ګېډې نه پېدا شوي دي‪ ،‬او ځینې خوسان هم شته چې د سړو خوسانان جوړ شوي وو‪،‬‬ ‫او داسې خوجنګ هم شته چې د آسمان د بادشاهۍ په خاطر یې ځانونه خجالت کړي دي ‪.‬څوک چې د ترلسه کولو توان لري‪ ،‬هغه دې‬ ‫ترلسه کړي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬بیا هغه ته واړه ماشومان راوړل شول چې خپل لسونه په هغوئ باندې کېږدى او دعا ورته وکړى‪ ،‬نو شاګردانو هغوئ ملمت کړل‪.‬‬ ‫عیسى ووئیل چه ”ماشومانو ته تکلیف ورکړئ ادؤ هغوئ ما ته دد راتلو نه منع کوئ ځکه چه دد آسمان بادشاهى هم دد دے‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬خو‬ ‫ى‬ ‫‪۱۵‬هغۀ خپل لسونه په هغوئ باندې کېښودل ادؤ روان شو‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬ادؤ وګوره یو کس راغے ادؤ ورته ئے ووئیل‪”،‬ښۀ اقستاده‪ ،‬زد ۀ څۀ ښۀ کار وکړم چه دد تل ژوندقون قمومى؟‬ ‫‪۱۷‬هغۀ ورته ووئیل‪” ،‬تا ما ته ولې ښه بولې؟ هیڅ یو ښه نشته مګر یو‪ ،‬هغه دی‪ ،‬خدای ‪:‬مګر که تاسو ژوند ته ننوځي‪ ،‬حکمونه وساتئ‪.‬‬ ‫‪۱۸‬هغۀ ورته ووئیل‪ ،‬کوم یو؟ عیسی وویل‪ ،‬تاسو هیڅ قتل مه کوئ‪ ،‬تاسو زنا مه کوئ‪ ،‬تاسو غل مه کوئ‪ ،‬تاسو د دروغ شاهدي مه کوئ‪.‬‬ ‫‪۱۹‬د خپل پلر او مور احترام کوه‪ ،‬او د خپل ګاونډى سره د خپل ځان په شان مینه وکړه‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ځوان ورته ووئیل‪” ،‬ما دا ټول څیزونه د خپل ځوانۍ نه ساتلے دے‪ ،‬ما ته تر اوسه څه کمښت دے؟‬ ‫‪۲۱‬عیسى هغۀ ته ووئیل‪” ،‬که تۀ کامل شې نو لړ شه او هغه څۀ خرڅ کړه چې تا سره شته او غریبانو ته یې ورکړه او په آسمان کښې به‬ ‫ى‬ ‫خزانه ولرې‪ ،‬نو راځه او زما پسې راځه‪.‬‬ ‫‪۲۲‬خو کله چې هغه ځوان دا خبرې واورېدې نو په غم سره لړ‪ ،‬ځکه چې هغه ډېر مالدار و‪.‬‬


‫متیو‬

‫عیسى خپلو قمریدانو ته ووئیل‪” ،‬زۀ تاسو ته رښتیا وایم چه یو مالدار سړے به دد آسمان بادشاهى ته ورننوځى‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲٤‬زد ۀ یو ځل بیا تاسو ته وایم چه دد اوښ دد ستنى نه تیرېدل آسانه دى‪ ،‬دد مالدار سړى دد قخدائے بادشاهى ته دد ننوتلو نه‪.‬‬ ‫‪۲۵‬کله چې د هغۀ مریدانو دا واورېدل نو ډېر حېران شول او ویې ویل” ‪:‬نو بیا به څوک بچ کیدے شي؟‬ ‫عیسى هغوئ ته وکتل ادؤ ورته ئے ووئیل چه ”د سړو سره دا ناممکنه ده ‪.‬مګر د خدای سره هرڅه ممکن دي‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬خو‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫شوو ‪.‬نو موږ باید څه ولرو؟‬ ‫روان‬ ‫پسې‬ ‫ستا‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫پریښودل‬ ‫ټول‬ ‫ونږ‬ ‫م‬ ‫ووئیل‪”،‬وګورئ‪،‬‬ ‫ئے‬ ‫ورته‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫ورکړو‬ ‫جواب‬ ‫پطروس‬ ‫‪ ۲۷‬بیا‬ ‫ق‬ ‫ق‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل‪”،‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه تاسو چه زما تابعدار یئ نو دد بیا پیدایښت په وخت کښے چه اابن آدم به دد خپل جلل‬ ‫‪۲۸‬‬ ‫ى‬ ‫په تخت ناست وى نو تاسو به هم په دولسو تختونو ناست یئ ادؤ دد دولسو قبیلو قضاوت کوئ ‪.‬اسراییل‪.‬‬ ‫‪۲۹‬او هر هغه څوک چې زما د نوم په خاطر کورونه‪ ،‬وروڼه‪ ،‬خویندې‪ ،‬یا پلر‪ ،‬مور‪ ،‬ښځه‪ ،‬ماشومان‪ ،‬یا ځمکې پریږدي‪ ،‬هغه به سل چنده‬ ‫ترلسه کړي او د تل لپاره به په میراث کې پاتې شي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬خو ډېری چې لومړی دی هغه به وروستنی وی ‪.‬او وروستی باید لومړی وي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪20‬‬ ‫‪۱‬ځکه چه دد آسمان بادشاهى دد یو سړى په شان ده چه دد کور خاوند وى چه سهار وختى دد انګورو باغ ته دد مزدورانو دد پاره راووتلو‪.‬‬ ‫‪۲‬کله چې هغۀ د مزدورانو سره د ورځې د یوې روپۍ په بدل کښې موافقه وکړه‪ ،‬نو هغوئ یې د انګورو باغ ته ولېږل‪.‬‬ ‫‪۳‬بیا هغه په دریم ساعت بهر لړو ادؤ په بازار کښے نور خلق ناست قوو‪.‬‬ ‫‪۴‬او هغوئ ته یې ووئیل‪ ،‬تاسو هم د انګورو باغ ته لړ شئ او هر څه چې سم وي زه به تاسو ته درکړم ‪.‬او دوی په خپله لره روان شول‪.‬‬ ‫‪۵‬هغه بیا په شپږم او نهم ساعت بهر لړو او هماغسې یې وکړل‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪ ٦‬په یوولسم ساعت هغه بهر لړو ادؤ نور کسان ناست ئے ولیدل اؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه”تاسو دلته ټوله ورځ بیکاره یئ؟‬ ‫‪۷‬هغوئ ورته ووئیل‪ ،‬ځکه چې هېچا مونږ په کار ګمارلى نۀ دى ‪.‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬تاسو هم د انګورو باغ ته لړ شئ ‪.‬او هغه څه چې‬ ‫سم دي هغه به تاسو ترلسه کړئ‪.‬‬ ‫‪۸‬نو کله چې ماښام شو‪ ،‬نو د انګورو د باغ څښتن خپل ساتونکي ته وویل ‪:‬مزدوران راوغوښته او د هغوی مزدوري یې ورکړه‪ ،‬له‬ ‫وروستي څخه تر لومړیو پورې‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ادؤ کله چه هغوئ راغلل چه دد یوولسو بجو په شاوخوا کښے مزدوران شوى قوو نو دد هر سړى نه ئے یوه پیسه ئے ترلسه کړه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬خو کله چې اولني راغلل نو فکر یې کاوه چې نور به یې ترلسه کړي وي ‪.‬او په همدی توګه هغوی هر سړی ته یوه پیسی ترلسه کړه‪.‬‬ ‫‪۱۱‬کله چې هغوئ دا ترلسه کړل نو د کور د خاوند په خلف یې چغې وکړې‪،‬‬ ‫‪۱۲‬هغوئ ووئیل چې‪ ،‬دې وروستى خلقو صرف یو ساعت کار کړى دى‪ ،‬او تا هغوئ زمونږ په شان برابر کړى دى‪ ،‬چې د ورځې د‬ ‫تودوخې او بار بار یې په غاړه کړى دى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خو هغۀ دد هغوئ نه یو جواب ورکړو ادؤ وئے وئیل‪” ،‬ملګرے‪ ،‬ما تا سره هیڅ ظلم نۀ دے کړے‪ ،‬آیا تا زما سره دد یو روپئ په بدل کښے‬ ‫راضى نۀ قوو؟‬ ‫‪14‬هغه واخله چې ستا دی او په خپله لره لړ شه ‪:‬زه به دې وروستي ته هم درکړم لکه څنګه چې تا ته‪.‬‬ ‫‪۱۵‬آیا دا زما دپاره روا نه ده چې هغه څه وکړم چې زه یې د خپل ځان سره وکړم؟ آیا ستا سترګه بده ده‪ ،‬ځکه زه ښه یم؟‬ ‫‪۱۶‬نو اخر به اول وي او اول به وروستى‪ ،‬ځکه چې ډېر بلل کېږى‪ ،‬خو لږ غوره شوى‪.‬‬ ‫عیسى بیتق ال قمقدس ته لړو په لره کښے دولس قمریدان یو ځائے بوتلل ادؤ ورته ئے ووئیل‪،‬‬ ‫‪ ۱۷‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪۱۸‬ګوره‪ ،‬مونږ بیت المقدس ته ځو ‪.‬ادؤ اابن آدم به مشرانو کاهنانو ادؤ دد شریعت عالمانو ته حواله کړے شى‪ ،‬ادؤ هغوئ به هغه دد مرګ په سزا‬ ‫محکوم کړى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او هغه به غېریهودیانو ته وسپاري چې ملنډې یې وهلې‪ ،‬په کوره یې ووهلې او په سولۍ یې واچوي‪ ،‬او په دریمه ورځ به بیا راپورته‬ ‫شي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬بیا د زبیدې د ماشومانو مور د خپلو زامنو سره هغه ته راغله‪ ،‬د هغه عبادت یې وکړ او د هغه څخه یې یو څه غوښتل‪.‬‬ ‫‪۲۱‬هغۀ هغې ته ووئیل‪” ،‬ته څۀ غواړې؟ هغې ورته وویل ‪:‬اجازه راکړه چې زما دا دوه زامن ناست وي‪ ،‬یو یې ستا په ښي لس او بل یې‬ ‫کیڼ لس ته‪ ،‬ستا په سلطنت کې‪.‬‬ ‫عیسى جواب ورکړو چه ”تاسو نه پوهیږئ چه څۀ غواړى ‪.‬ایا تاسو کولی شئ هغه پیاله وڅښئ چې زه یې وڅښم او په هغه بپتسمه‬ ‫‪ ۲۲‬خو‬ ‫ى‬ ‫سره بپتسما ترلسه کړئ چې زه یې بپتسمه اخلم؟ هغوئ ورته ووئیل‪ ،‬مونږ توان لرو‪.‬‬ ‫‪۲۳‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬تاسو به خامخا زما پیاله وڅښئ ادؤ په هغه بپتسمه به بپتسمه اخلئ چې ما ورسره بپتسمه اخستې ده‪ ،‬خو زما ښي‬ ‫او چپ طرف ته کښېنستل زما کار نۀ دے بلکې دا به وي ‪.‬دوی ته ورکړل شوی چې دا زما د پلر لخوا چمتو شوی دی‪.‬‬ ‫‪۲۴‬کله چې لسو تنو دا واورېدل‪ ،‬نو هغوئ د دواړو وروڼو په خلف په قهر شول‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته راوبلل ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬تاسو ته پته ده چه دد ی قهودیانو سرداران په هغوئ بادشاهى کوى ادؤ هغوئ چه لوئى‬ ‫‪ ۲٥‬خو‬ ‫ى‬ ‫ااختیار کوى‪.‬‬ ‫‪۲۶‬خو ستاسو په مینځ کښې دې داسې نۀ وي‪ ،‬بلکې څوک چې ستاسو په مینځ کښې لوئ وي هغه دې ستاسو وزیر شي‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او څوک چې ستاسو په مینځ کښې مشر وي هغه دې ستاسو نوکر شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬لکه څنګه چه دد اابن آدم دد اخدمت کولو نه بلکه دد اخدمت کولو ادؤ دد ډیرو دد پاره دد خپل ژوند دد فدیے دد پاره راغلے دے‪.‬‬ ‫‪۲۹‬کله چې هغوئ د یریحو نه روان شول نو یو لوئ خلق د هغۀ پسې روان شول‪.‬‬ ‫عیسى راروان دے نو چغے ئے ووئیل‬ ‫چه‬ ‫واؤریدل‬ ‫دا‬ ‫هغوئ‬ ‫‪۳۰‬ادؤ وګوره دوه ړانده سړى چه دد لرى په غاړه ناست قوو چه کله چه‬ ‫ى‬ ‫چه ”اے ما الکه قخدایه‪ ،‬د داؤد زوئے په مونږ رحم وکړه‪.‬‬


‫متیو‬

‫‪ ۳۱‬خلقو هغوئ ته ملمته کړه ځکه چې هغوئ باید چپ پاتې شى‪ ،‬خو هغوئ نور هم چغې کړې او وې وئیل‪” ،‬اے ما الکه قخدایه‪ ،‬د داؤد‬ ‫زویه‪ ،‬په مونږ رحم وکړه‪.‬‬ ‫عیسى غلى پاتے شو ادؤ هغوئ ئے راوبلل ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬تاسو به څۀ کوئ چه زد ۀ به تاسو سره وکړم؟‬ ‫‪۳۲‬‬ ‫ى‬ ‫‪۳۳‬هغوئ ورته ووئیل‪ ،‬اے ما الکه‪ ،‬چې زمونږ سترګې خلصې شى‪.‬‬ ‫عیسى په هغوئ رحم وکړ ادؤ دد هغوئ په سترګو ئے لس ورکړ ادؤ سمدستي دد هغوئ سترګے راویښ شول ادؤ دد هغۀ پسې روان‬ ‫‪ ۳٤‬نو‬ ‫ى‬ ‫شول‪.‬‬ ‫څپرکی ‪21‬‬ ‫عیسى دوه قمریدان ورولیږل‪.‬‬ ‫‪۱‬کله چه هغوئ بیتق ال قمقدس ته نزدے شول ادؤ دد زیتقون غره ته بیتقفاج ته راغلل نو‬ ‫ى‬ ‫‪۲‬هغوئ ته یې ووئیل‪” ،‬د خپل مقابل کلي ته لړ شئ‪ ،‬نو سمدلسه به یوه خر تړلې او د هغې سره یوه کوټه ومومئ‪ ،‬هغه خلص کړئ او‬ ‫ما ته یې راوړئ‪.‬‬ ‫‪۳‬او که څوک تاسو ته څه ووایی نو تاسو ووایاست چې څښتن د دوی اړتیا لري ‪.‬او سمدلسه به هغه دوی واستوي‪.‬‬ ‫‪۴‬دا هر څۀ د دې د پاره وشول چې هغه څه چې پېغمبر فرمائیلى قوو پوره شى‪.‬‬ ‫‪۵‬د صیون لور ته ووایه‪ ،‬چې ستا بادشاه تاته راځى‪ ،‬نرم او په خره باندې ناست دى‪ ،‬او د خرې د بچي‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته قحکم ورکړے قوو هغوئ وکړل‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ قمریدان لړل ادؤ لکه څنګه چه‬ ‫ى‬ ‫‪ ۷‬ادؤ خر ادؤ کودقه راوړه ادؤ خپلے کالے ئے واچولے ادؤ هغه ئے په هغه کښے کیښودو‪.‬‬ ‫‪۸‬ادؤ ډیر لوئ خلق خپلے جامے په لره کښے قوویل ‪.‬نورو به د ونو ښاخونه پرې کړل او په لره کې به یې وخوړل‪.‬‬ ‫‪۹‬ادؤ خلق چه مخکښے روان قوو ادؤ پسے روان قوو‪ ،‬چغے ئے ووئیل چه ”داؤد اابنى ته قحسنا ‪:‬بختور دے هغه څوک چه د ما الک په نوم‬ ‫راځى ‪.‬حسنه په لوړه کې‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪۱۰‬ادؤ کله چه هغه بیتق ال قمقدس ته ورسیدو نو ټول ښار هک پک شو اؤ وئے وئیل چه ”دا څوک دے؟‬ ‫عیسى دد ګیلیل د ناصرى نبي دے‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬خلقو ووئیل چه”دا‬ ‫ى‬ ‫‪۱۲‬عیسی د قخدائ پاک کور ته ورننوت او هغه ټول یې وویستل چې په کور کښې یې خرڅول او پېرودل‪ ،‬او د صرافانو میزونه او د‬ ‫کبوترانو څوکۍ یې ړنګې کړې‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬دا لیکلے شوى دى چه زما کور به دد دعا کور وائى ‪.‬خو تاسو دا د غلو اډه جوړه کړې ده‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ ړانده ادؤ ګونډے په کور کښے هغۀ ته راغلل ‪.‬او هغه یې روغ کړل‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ کله چه مشرانو اامامانو ادؤ دد شرعے عالمانو هغه عجیبه کارونه ولیدل چه هغۀ وکړل ادؤ بچو ئے په قخدائے کښے ژړل ادؤ ویل چه دد‬ ‫داؤد اابنى ته حسنه !دوی سخت ناراضه وو‬ ‫‪۱۶‬ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ته غوږ یې چه دا څۀ وائي؟ عیسی هغوی ته وویل ‪:‬هو !ایا تاسو هیڅکله نه دي لوستلي چې د ماشومانو او شیدو‬ ‫ماشومانو له خولې څخه تا بشپړ تعریف کړی؟‬ ‫‪ ۱۷‬هغۀ هغوئ پرېښودل ادؤ دد ښار نه بهر بیت عنیاه ته لړو ‪.‬او هغه هلته استوګن شو‪.‬‬ ‫‪۱۸‬اوس په سهار کله چې هغه ښار ته راستون شو‪ ،‬هغه وږی شو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬کله چې هغۀ په لره کښې د انځر یوه ونه ولیده نو هغې ته راغلو او په هغې باندې یې هیڅ نۀ وى موندلو‪ ،‬صرف پاڼو او هغۀ ته یې‬ ‫ووئیل‪” ،‬له دې نه پس به په تا باندې هیڅ میوه ونه شى ‪.‬او همدا اوس د انځر ونه وچه شوه‪.‬‬ ‫‪۲۰‬کله چې شاګردانو دا ولیدل نو حیران شول او ویې ویل ‪:‬د انځر ونه څومره ژر وچه شوه!‬ ‫‪۲۱‬عیسى جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬زۀ تاسو ته رښتیا وایم‪ ،‬کۀ تاسو ایمان لرى ادؤ شک نۀ کوى‪ ،‬نو تاسو به نۀ یواځي دا کار‬ ‫ى‬ ‫کوى څۀ چه دد انځر دد ونې سره شوى دى‪،‬بلکه کۀ تاسو دغه غره ته ووایئ‪ ،‬چې ته لرې شه ‪.‬او ته په سمندر کې ډوب شه ‪.‬دا باید ترسره‬ ‫شي‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪ ۲۲‬اؤ هر څۀ چه تاسو په دقعا کښے دد ایمان په وسیله وغواړئ هغه به مو ترلسه کړى‪.‬‬ ‫‪۲۳‬کله چې هغه کور ته ننوت‪ ،‬نو مشران کاهنان او د خلکو مشران هغه ته راغلل لکه څنګه چې هغه تعلیم ورکاوه او ویې ویل« ‪:‬ته په کوم‬ ‫اختیار سره دا شیان کوې؟ او چا تاته دا اختیار درکړ؟‬ ‫عیسى جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬زۀ هم له تاسو نه یوه خبره کوم که تاسو ما ته ووایئ نو زد ۀ به هم تاسو ته ووایم چه زد ۀ‬ ‫‪۲٤‬‬ ‫ى‬ ‫په کوم اختیار دا کار کوم‪.‬‬ ‫یحیى بپتسمه له کومه شوه؟ د آسمان څخه‪ ،‬یا د نارینه وو څخه؟ او هغوئ په خپلو کښې بحث وکړو‪” ،‬که مونږ ووایو‪ ،‬د آسمان نه؟‬ ‫‪ ۲٥‬د‬ ‫ى‬ ‫هغه به موږ ته ووایي ‪:‬ولې تاسو په هغه باور ونه کړ؟‬ ‫‪ ۲٦‬خو کۀ مونږ ووایو چې د سړو نه ‪.‬موږ له خلکو وېرېږو؛ ځکه چې ټول یوحنا د پیغمبر په توګه ساتي‪.‬‬ ‫عیسى ته جواب ورکړو ادؤ وئے وئیل چه”مونږ نۀ شو ویلى ‪.‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬نه تاسو ته دا نۀ وایم چې زۀ په کوم‬ ‫‪ ۲۷‬هغوئ‬ ‫ى‬ ‫اختیار دا کارونه کوم‪.‬‬ ‫‪۲۸‬خو تاسو څه فکر کوئ؟ د یوه سړي دوه زامن وو؛ او هغه اول ته راغی او ویې ویل ‪:‬زویه‪ ،‬نن ورځ زما د انګورو په باغ کې کار کوه‪.‬‬ ‫‪۲۹‬هغۀ جواب ورکړو‪” ،‬زۀ به نۀ شم‪ ،‬خو بیا یې توبه وکړه ادؤ لړو‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬هغه دویم ته راغے ادؤ ورته ئے ووئیل ‪.‬هغه ځواب ورکړ او ویې ویل ‪:‬زه ځم‪ ،‬صاحب ‪:‬او لړ نه شو‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬په هغو دواړو کې ایا د خپل پلر په خوښه عمل وکړ؟ هغوئ ورته ووئیل‪ ،‬اول ‪.‬عیسی هغوی ته وویل ‪:‬زه تاسو ته رښتیا وایم چې‬ ‫محصول اخیستونکي او فاحشې ستاسو دمخه د خدای پادشاهي ته ننوځي‪.‬‬


‫متیو‬

‫یحیى تاسو ته د صداقت په لره راغلى قوو‪ ،‬خو تاسو پرې باور نۀ ؤ کړى‪ ،‬خو محصول اخیستونکو او زناکارانو په هغه ایمان‬ ‫‪۳۲‬ځکه چې‬ ‫ى‬ ‫راوړو‪ ،‬او کله چې تاسو دا ولیدل نو بیا یې پښیمانه نۀ شوئ‪ ،‬چې تاسو پرې ایمان راوړئ‪.‬‬ ‫‪۳۳‬یو بل مثال یې واورئ ‪:‬یو کوروال وو چې د انګورو باغ یې واچاوه او شاوخوا یې ودراوه او په هغې کې یې د انګورو یوه حوض‬ ‫کیندلو‪ ،‬یو برج یې جوړ کړ او باغدارانو ته یې ورکړ او یو لرې هیواد ته لړ‪.‬‬ ‫‪۳۴‬کله چې د مېوې وخت رانزدې شو نو هغۀ خپل نوکران باغدارانو ته ولېږل چې د هغې مېوه واخلى‪.‬‬ ‫‪۳۵‬او مالدارانو د هغه نوکران ونیول‪ ،‬یو یې ووهلو‪ ،‬بل یې وواژه او بل یې سنګسار کړ‪.‬‬ ‫‪۳۶‬بیا هغۀ د اول نه زیات نور نوکران ولېږل او هغوئ هم ورته وکړل‪.‬‬ ‫‪۳۷‬خو په اخر کښې هغۀ خپل زوئ هغوئ ته ورولېږلو او وې وئیل چې هغوئ به زما د زوئ احترام کوى‪.‬‬ ‫‪۳۸‬خو کله چې باغدارانو زوی ولید نو په خپل منځ کې یې وویل« ‪:‬دا وارث دی ‪.‬راشئ‪ ،‬هغه ووژنو‪ ،‬او د هغه په میراث کې راشئ‪.‬‬ ‫‪۳۹‬هغوئ هغه ونیولو او د انګورو د باغ نه یې وویستلو او ووژلو‪.‬‬ ‫‪۴۰‬کله چې د انګورو د باغ څښتن راشي‪ ،‬نو هغه به د دغو باغدارانو سره څه وکړي؟‬ ‫‪ ٤۱‬هغوئ هغۀ ته ووئیل چه هغه به دا بدعمله خلق تباه کړى ادؤ دد انګورو باغ به نورو باغدارانو ته پریږدى چه دد هغوئ په موسمونو کښے‬ ‫به هغه ته میوه ورکوى‪.‬‬ ‫‪۴۲‬عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬آیا تاسو په صحیفو کښې دا نۀ دى لوستى‪ ،‬چې هغه تیږه چې جوړونکو رد کړه‪ ،‬هغه د کونج سر شو‪ ،‬دا د‬ ‫ى‬ ‫ما الک قخدائ کار دے او زمونږ په نظر کښې عجیبه ده؟‬ ‫‪ ٤۳‬نو ځکه زد ۀ تاسو ته وایم چه دد قخدائے بادشاهى به ستاسو نه واخستلے شى ادؤ هغه قوم ته به ورکړے شى چه دد هغۀ میوه راوړى‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬ادؤ څوک چه په دے کاڼى کښے وغورزىږى هغه به مات کړى شى‪ ،‬خو په چا چه ئے راپریوتو نو هغه به دد قخدائے په ټوټو کښے وى‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬کله چه مشرانو کاهنانو ادؤ فریسیانو دد هغۀ امثالقونه واوریدل نو پوه شول چه هغۀ دد هغوئ په حقله وئیلى دى‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬خو کله چه هغوئ په هغۀ د لس اچولو په لټه کښے قوو نو هغوئ دد خلقو نه وېرېدل ځکه چه هغوئ هغه دد نبي په توګه ونیوه‪.‬‬ ‫څپرکی ‪22‬‬ ‫‪۱‬عیسى جواب ورکړو ادؤ بیا یې هغوئ ته په امثالقونو کښے ووئیل ادؤ وئے وئیل‪:‬‬ ‫ى‬ ‫‪۲‬د آسمان بادشاهی د یو پادشاه په شان ده چې د خپل زوی سره یې واده وکړ‪.‬‬ ‫‪۳‬او خپل نوکران یې ورولېږل چې هغوئ ته بلنه ورکړى چې واده ته رابلل شوى وى‪ ،‬خو هغوئ به راشى‪.‬‬ ‫‪۴‬بیا هغۀ نور نوکران راوغوښتل‪ ،‬هغوئ ته ووایه چې رابلل شوى دى‪ ،‬وګوره‪ ،‬ما خپله ډوډۍ تیاره کړې ده‪ ،‬زما غواګانې او زما غوښې‬ ‫مړۀ شوى دى‪ ،‬او هر څۀ تیار دى‪ ،‬واده ته راشئ‪.‬‬ ‫‪۵‬خو هغوئ د هغې نه رڼا وکړه او په خپلو لرو روان شول‪ ،‬یو د هغۀ کروندې ته‪ ،‬بل د هغۀ د تجارت په طرف‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ پاتے شوے نوکران ئے ونیولو ادؤ دد هغوئ نه ئے په کرکه کښے قوو ادؤ وژړل‪.‬‬ ‫‪۷‬خو کله چې بادشاه دا واورېدل نو په قهر شو‪ ،‬هغۀ خپل لښکر ولېږلو‪ ،‬هغه قاتلن یې تباه کړل او د هغوئ ښار یې وسوزول‪.‬‬ ‫‪ ۸‬بیا هغۀ خپلو نوکرانو ته ووئیل‪”،‬واده تیاره ده‪ ،‬خو قکومه چه ورته راغوښتل شوى قوو هغوئ لئق نۀ وو‪.‬‬ ‫‪۹‬نو تاسو په لویو لرو لړ شئ او هرڅومره چې تاسو ومومئ د واده لپاره بولئ‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو هغه نوکران په لرو کوڅو ته لړل او هر څومره چې یې پیدا کړل ټول یې راغونډ کړل‪ ،‬بد او ښه دواړه‪ ،‬او واده د مېلمنو سره جوړ‬ ‫شو‪.‬‬ ‫‪۱۱‬کله چې بادشاه د مېلمنو د لیدلو دپاره دننه راغلو نو هلته یې یو سړے ولید چې د واده کالي یې نه وو اغوستي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغۀ ورته ووئیل‪” ،‬ملګره‪ ،‬ته د واده د جامو نه بغېر دلته څنګه راغلې یې؟ او بې خبره وه‪.‬‬ ‫‪۱۳‬بیا بادشاه نوکرانو ته ووئیل‪” ،‬د هغۀ لس او پښې وتړئ‪ ،‬هغه ونیسئ او بهر تیارۀ ته یې وغورځوئ ‪.‬هلته به ژړل او د غاښونو چیغې‬ ‫وهل‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ځکه چې ډېر رابلل کېږى‪ ،‬خو لږ غوره شوى دى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو فریسیان ورغلل ادؤ مشوره ئے وکړه چه څنګه به هغه په خپلو خبرو کښے ونړوى‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او هغوئ خپل قمریدان دد هیرودیسانو سره هغۀ ته ولېږل ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬اقستاذه‪ ،‬قمونږ ته پته ده چه تۀ رښتیا یُے ادؤ دد قخدائے لر‬ ‫په حقیقت کښے ښوولے وے ادؤ دد هیڅ چا پروا نۀ کوى‪ ،‬ځکه چه تاسو دد خلقو په خیال نۀ یئ‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نو مونږ ته ووایه چې تاسو څه فکر کوئ؟ ایا قیصر ته خیانت ورکول روا دي او که نه؟‬ ‫عیسى دد هغوئ په بدعملى پوه شو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ادئے منافقانو‪ ،‬تاسو ما ولې آزموئ؟‬ ‫‪ ۱۸‬خو‬ ‫ى‬ ‫‪19‬ماته د خراج پیسې وښایاست ‪.‬او هغوئ هغه ته یوه روپۍ راوړه‪.‬‬ ‫‪۲۰‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬دا دد چا تصویر ادؤ دد چا نوم دے؟‬ ‫‪۲۱‬هغوئ ورته ووئیل‪ ،‬د قیصر ‪.‬بیا هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬نو قیصر ته هغه څیزونه ورکړئ کوم چې د قیصر دي ‪.‬او خدای ته هغه شیان‬ ‫چې د خدای دي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬کله چې هغوئ دا خبرې واورېدې نو حیران شول او هغه یې پرېښودو او په خپله لره روان شول‪.‬‬ ‫‪۲۳‬په هماغه ورځ صدوقان هغه ته راغلل چې وایی چې قیامت نشته او پوښتنه یې وکړه‪:‬‬ ‫وسى وفرمایل چه که یو سړے مړ شى ادؤ بچى ئے نۀ لرى‪ ،‬نو دد هغۀ ورور به دد خپلے ښځے سره وادۀ کوى ادؤ دد خپل‬ ‫‪ ۲٤‬ادؤ ما الکه‪ ،‬قم ى‬ ‫ورور دد پاره به اقماد قووچى‪.‬‬ ‫‪۲۵‬اوس زمونږ سره اوه وروڼه وو‪ ،‬او اول چې کله یې له یوې ښځې سره واده وکړ‪ ،‬مړ شو او بې غمه شو‪ ،‬خپله ښځه یې خپل ورور ته‬ ‫پرېښوده‪.‬‬


‫متیو‬

‫‪۲۶‬همدارنګه دوهم او دریم هم تر اوومې پورې‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬ادؤ په اخیر کښے ښځه هم مړه شوه‪.‬‬ ‫‪۲۸‬نو په قیامت کې به هغه د اوو تنو څخه د چا ښځه وي؟ ځکه چې دوی ټولو هغه درلوده‪.‬‬ ‫عیسى جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬تاسو خطا کوئ‪ ،‬نۀ په صحیفو پوهیږئ ادؤ نۀ دد قخدائے په قدرت‪.‬‬ ‫‪۲۹‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ۳۰‬ځکه چه په قیامت کښے نۀ ودونه کوى ادؤ نۀ ودۀ کوى بلکه په آسمان کښے دد قخدائے دد فرښتو په شان وي‪.‬‬ ‫‪۳۱‬خو لکه څنګه چې د مړو د راژوندي کېدلو په وخت کې‪ ،‬تاسو هغه څه نه دي لوستلي چې د خدای له خوا تاسو ته ویل شوي وو‪،‬‬ ‫‪۳۲‬زۀ د اابراهیم قخدائ پاک‪ ،‬د ااسحاق او د یعققوب قخدائ پاک یم؟ خدای د مړو خدای نه دی‪ ،‬مګر د ژوندیو خدای دی‪.‬‬ ‫‪۳۳‬کله چې خلقو دا واورېدل نو د هغۀ په تعلیم حیران شول‪.‬‬ ‫‪۳۴‬خو کله چې فریسیانو واورېدل چې هغۀ صدوقان غلى کړل‪ ،‬نو هغوئ راغونډ شول‪.‬‬ ‫‪ ۳٥‬نو په هغوئ کښے یو وکیل چه دد هغۀ نه تپوس وکړو ادؤ په آزارولو ئے ورته ووئیل‪،‬‬ ‫‪36‬مالکه‪ ،‬په شریعت کې کوم لوی حکم دی؟‬ ‫د‬ ‫‪۳۷‬عیسى ورته ووئیل‪” ،‬تۀ د خپل قخدائ پاک سره د خپل ټول زړۀ‪ ،‬په خپل ټول روُ اؤ په ټول عقل سره مینه کوه‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪۳۸‬دا لومړی او لوی حکم دی‪.‬‬ ‫‪۳۹‬او دوهم د دې په شان دی‪ ،‬ته د خپل ګاونډي سره د ځان په شان مینه وکړه‪.‬‬ ‫‪۴۰‬په دې دوو قحکمونو باندې ټول شریعت او پېغمبران ځوړند دي‪.‬‬ ‫عیسى دد هغوئ نه تپوس وکړو چه”‬ ‫‪ ٤۱‬کله چه فریسیان راغونډ شول نو‬ ‫ى‬ ‫‪Count 42‬وایي‪ ،‬تاسو د مسیح مسُى څه فکر کوئ؟ هغه د چا زوی دی؟ هغوئ ورته ووئیل‪ ،‬د داود زوئ‪.‬‬ ‫‪۴۳‬هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬نو بیا څنګه داؤد په روحى توګه هغۀ ته ما الک ووائى‪،‬‬ ‫‪۴۴‬ما الک قخدائ زما ما الک قخدائ ته وفرمایل‪” ،‬ته زما ښى لس ته کښېنه‪ ،‬تر څو چې زۀ ستا دښمنان ستا د پښو چوکۍ جوړ کړم؟‬ ‫‪۴۵‬کۀ داؤد هغۀ ته ما الک ووائى‪ ،‬نو د هغۀ زوئ څنګه دے؟‬ ‫د‬ ‫ق‬ ‫‪ ٤٦‬ادؤ هیڅ سړے ئے نۀ شو کولى چه هغۀ ته دد یو لفظ جواب ورکړے شو اؤ نۀ دد هغه ورځ نه دد هیڅ سړى جرئت ونۀ شو چه دد هغۀ نه‬ ‫نور سوال وکړو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪23‬‬ ‫‪۱‬بیا عیسی د خلکو او خپلو شاګردانو ته وویل‪:‬‬ ‫موسى په څوکۍ کښې د شریعت عالمان او فریسیان ناست دي‪:‬‬ ‫‪۲‬د‬ ‫ى‬ ‫‪3‬نو هر هغه څه چې دوی تاسو ته درکوي هغه مشاهده کړئ او وکړئ ‪.‬مګر تاسو د دوی د کارونو تعقیب مه کوئ‪ ،‬ځکه چې دوی وایي‪،‬‬ ‫او نه کوي‪.‬‬ ‫‪۴‬ځکه چې هغوئ دروند بارونه او دردناک بارونه دد سړو په اوږو ږدي ‪.‬مګر دوی به په خپله یوه ګوتې سره حرکت ونه کړي‪.‬‬ ‫‪۵‬خو د هغوئ ټول کارونه چې د خلقو د ښکاره کېدو د پاره یې کوى‪ ،‬هغوئ د خپلو جامو پولې پراخوي او د خپلو جامو سرحدونه پراخوي‪،‬‬ ‫‪۶‬ادؤ په میلدقونو کښے دد پورتى کوټو ادؤ په عبادت خانو کښے دد مشرانو څوکیو سره مینه لره‪،‬‬ ‫‪ ۷‬ادؤ په بازارونو کښے سلم واچوئ ادؤ دد سړے نه دربابى‪ ،‬د‬ ‫‪۸‬خو تاسو ته ربي مه وایئ‪ ،‬ځکه چې یو ستاسو مالک دی‪ ،‬هغه مسیح دی ‪.‬او تاسو ټول وروڼه یاست‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ادؤ په زمکه هیڅوک خپل پلر مه بولئ ځکه چه ستاسو پلر یو دے چه په آسمان کښے دے‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نه تاسو ته باداران مه وایئ‪ ،‬ځکه چې یو ستاسو مالک دی‪ ،‬حتی مسیح‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬خو هغه څوک چه ستاسو په مینځ کښے لوئ وي هغه به ستاسو خادم وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬ادؤ څوک چه خپل ځان لوئى کوى هغه به ذلیله شى ‪.‬او هغه څوک چې ځان عاجز کړي هغه به لوړ شي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خو افسوس په تاسو د شریعت عالمانو او فریسیانو‪ ،‬منافقانو !ځکه چې تاسو د آسمان سلطنت د خلکو په وړاندې وتړئ ‪:‬ځکه چې تاسو‬ ‫نه په خپل ځان کې ځئ او نه هم هغه څوک چې د ننوتو لپاره ورننوځي تاسو یې ځوروئ‪.‬‬ ‫‪14‬افسوس په تاسو د شریعت عالمانو او فریسیانو‪ ،‬منافقانو !ځکه چې تاسو د کونډو کورونه خورئ ‪ ،‬او د نمایش لپاره اوږده دعا کوئ ‪،‬‬ ‫نو تاسو به لوی عذاب ترلسه کړئ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬افسوس په تاسو د شریعت عالمانو او فریسیانو‪ ،‬منافقانو !د دې لپاره چې تاسو د سمندر او ځمکې څخه تیریږئ ترڅو یو متوجه شي‪ ،‬او‬ ‫کله چې هغه جوړ شي‪ ،‬تاسو هغه د ځان په پرتله دوه چنده د دوزخ ماشوم جوړ کړئ‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادئے ړندو لرښوونکو ادئے افسوس په تاسو چه څوک وایى چه څوک چه دد معبد قسم وخوري نو هیڅ نۀ دے ‪.‬خو څوک چې د معبد په‬ ‫سرو زرو قسم وخوري‪ ،‬هغه قرضدار دی!‬ ‫‪17‬ای احمقان او ړانده‪ ،‬ځکه چې آیا لوی دی‪ ،‬سره زر‪ ،‬که معبد چې د سرو زرو پاکوي؟‬ ‫‪۱۸‬ادؤ څوک چه په قربانګاه قسم وخوري نو دا هیڅ نۀ دے ‪.‬مګر څوک چې په هغه ډالۍ باندې قسم وخوري چې په هغې باندې دی‪ ،‬هغه‬ ‫مجرم دی‪.‬‬ ‫‪19‬تاسو احمقان او ړانده یئ ‪:‬د دې لپاره چې آیا لویه ده‪ ،‬تحفه‪ ،‬که قربانګاه چې ډالۍ مقدسه کوي؟‬ ‫‪۲۰‬نو څوک چې په قربانګاه قسم وخوري نو د هغې او د هغې په ټولو څیزونو قسم خوري‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ادؤ څوک چه دد قخدائے دد قخدائے قسم وخوري نو دد هغے ادؤ دد هغه چا قسم خوري چه په هغه کښے اوسیږي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او هغه څوک چې په آسمان قسم خوري نو د قخدائ پاک په تخت او د هغه څوک چې په هغې کښې ناست دى قسم خوري‪.‬‬


‫متیو‬

‫‪۲۳‬ادئے دد شریعت عالمانو ادؤ فریسیانو ادئے منافقانو !ځکه چې تاسو د وریجو‪ ،‬وریجو او زیمونو لسمه برخه ورکوئ‪ ،‬او د قانون‪ ،‬قضاوت‪،‬‬ ‫رحم او باور خورا وزن لرونکي شیان یې له پامه غورځولي دي ‪:‬دا باید تاسو ترسره کړي او نور یې نه پریږدي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬ادئے ړندو لرښوونکو ادؤ په مچۍ کښے اوښ خوري‪.‬‬ ‫‪۲۵‬افسوس په تاسو د شریعت عالمانو او فریسیانو‪ ،‬منافقانو !ځکه چې تاسو د پیالې او تالی څخه بهر پاک کوئ‪ ،‬مګر په دننه کې یې د غل‬ ‫او زیاتی څخه ډک دي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬ادئے ړوند فریسیه‪ ،‬اول هغه څۀ پاک کړه چه دد پیالے ادؤ دد لوښي دننه دي دد هغوئ بهر هم پاک شى‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬افسوس په تاسو د شریعت عالمانو او فریسیانو‪ ،‬منافقانو !ځکه چې تاسو د سپینو قبرونو په څیر یاست‪ ،‬چې په حقیقت کې په بهر کې‬ ‫ښکلې ښکاري‪ ،‬مګر دننه د مړو هډوکو او هر ډول ناپاکۍ څخه ډکې دي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬همدارنګه تاسو هم په ظاهره خلقو ته صادق ښکارئ خو په دننه کښې د منافقت او بدکارۍ نه ډک یئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬ادئے دد شریعت عالمانو ادؤ فریسیانو ادئے منافقانو !ځکه چې تاسو د پیغمبرانو قبرونه جوړوئ‪ ،‬او د صادقانو قبرونه ګیر کوئ‪،‬‬ ‫‪ ۳۰‬ادؤ ووایه چه که چرے قمونږ دد خپلو نی ق‬ ‫کونو په زمانه کښے وى نو دد هغوئ سره به دد نبیانو په وینه کښے شریک نۀ قوو‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬نو تاسو په خپل ځان ګواه اوسئ چې تاسو د هغوئ اولد یئ چا چې پېغمبران وژلي دي‪.‬‬ ‫‪32‬د خپلو پلرونو اندازه ډک کړئ‪.‬‬ ‫‪۳۳‬ادے مارانو‪ ،‬د مارانو نسل‪ ،‬تاسو څنګه د دوزخ د عذاب نه بچ کیدے شى؟‬ ‫‪34‬نو وګوره‪ ،‬زه تاسو ته پیغمبران‪ ،‬هوښیاران او فقیهان راولیږم‪ ،‬او د هغوی څخه ځینې به تاسو ووژنئ او په صلیب باندې ووژنئ ‪.‬او د‬ ‫هغوی څخه به ځینې په خپلو عبادت خانو کې په کوره ووهئ او له ښاره ښار ته به یې وځوروئ‪.‬‬ ‫‪۳۵‬د دې لپاره چې په تاسو باندې د زمکې د ټولو صادقانو وینه راشي‪ ،‬د صادق هابیل د وینې نه نیولې د بارچیاس زوئ زکریاه پورې چې‬ ‫تاسو د کور او قربانګاه په مینځ کې ووژلو‪.‬‬ ‫‪ ۳٦‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه دا ټول ق‬ ‫څیزونه به په دغه نسل راشى‪.‬‬ ‫‪۳۷‬اے د یروشلم‪ ،‬یروشلم‪ ،‬تۀ چې پېغمبران وژنې او تا ته رالېږلے شوى یې‪ ،‬نو ما به څو ځله ستا بچى راغونډ کړل‪ ،‬لکه څنګه چې چرګ‬ ‫د خپلو وزرونو لندې راغونډېږى‪ ،‬خو تا نه غوښتل!‬ ‫‪۳۸‬ګوره‪ ،‬ستاسو کور ستاسو لپاره وران پاتې دی‪.‬‬ ‫‪39‬ځکه چې زه تاسو ته وایم چې تاسو به ما له دې وروسته ونه ګورئ‪ ،‬ترڅو چې تاسو ووایاست‪ ،‬برکت دی هغه څوک چې د څښتن په‬ ‫نوم راځي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪24‬‬ ‫‪۱‬عیسى بهر لړو ادؤ دد قخدائے دد قخدائے نه روان شو ادؤ دد هغۀ قمریدان ورته راغلل چه هغۀ ته دد قخدائے دد کور ودانى وښائى‪.‬‬ ‫ى‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل چه ”تاسو دا ټول څۀ نۀ ګورئ؟ زه تاسو ته رښتیا وایم‪ ،‬دلته به یوه تیږه په بل باندې پاتې نه شي‪ ،‬هغه به ونه‬ ‫‪۲‬‬ ‫ى‬ ‫غورځول شي‪.‬‬ ‫‪۳‬کله چې هغه د زیتونو په غره ناست و‪ ،‬نو شاګردان ورته په پټه توګه راغلل او ویې ویل” ‪:‬مونږ ته ووایه چې دا به کله وي؟ او ستا د‬ ‫راتلو او د نړۍ د پای نښه به څه وي؟‬ ‫عیسى جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬خبردار اوسئ چه هیڅوک تاسو دوکه نۀ کړى‪.‬‬ ‫‪٤‬‬ ‫ى‬ ‫‪۵‬ځکه چې ډېر به زما په نوم راشي او ووایي چې زه مسیح یم ‪.‬او ډیری به دوکه کړي‪.‬‬ ‫‪۶‬او تاسو به د جنګونو او جنګونو اوازونه واورئ ‪:‬ګورئ چې تاسو مه خفه کېږئ ‪:‬ځکه چې دا ټول شیان باید پیښ شي ‪ ،‬مګر پای لهم‬ ‫ندی‪.‬‬ ‫‪۷‬ځکه چې ملت به د قوم په خلف راپورته شي‪ ،‬او بادشاهي به د بادشاهۍ په خلف راپورته شي ‪:‬او په مختلفو ځایونو کې به قحط‪ ،‬وبا‪،‬‬ ‫زلزلې وي‪.‬‬ ‫‪8‬دا ټول د غمونو پیل دی‪.‬‬ ‫‪۹‬نو بیا به هغوئ تاسو د تکلیف د پاره وسپارى او تاسو به ووژنى‪ ،‬او زما د نوم په خاطر به تاسو ټول قومونه نفرت کوى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو بیا به ډېر خلک غوسه شي او یو بل سره به خیانت وکړي او د یو بل نه به کرکه وکړي‪.‬‬ ‫‪11‬او ډیری دروغجن پیغمبران به راپورته شي او ډیری به دوکه کړي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ادؤ ځکه چه ګناه به ډیره شى نو د ډیرو مینه به سړه شى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خو څوک چې تر آخره پورې صبر کوى هغه به بچ شى‪.‬‬ ‫‪14‬او د بادشاهۍ دا انجیل به په ټوله نړۍ کې تبلیغ شي ترڅو ټولو قومونو ته شاهد شي ‪.‬او بیا به پای راشي‪.‬‬ ‫‪15‬نو کله چې تاسو د ویجاړتیا ناورین وګورئ چې د ډینیل پیغمبر لخوا ویل شوي‪ ،‬په مقدس ځای کې ودریږئ‪( ،‬څوک چې لولي‪ ،‬هغه دې‬ ‫پوه شي)‪:‬‬ ‫‪۱۶‬نو هغوئ چې په یهوداه کښې اوسى نو غرونو ته دې وتښتى‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغه څوک چې د کوټې په چت باندې وي هغه دې د خپل کور نه د کوم څیز د وړلو دپاره راښکته نشي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬نه هم هغه څوک چې په پټي کې وي هغه دې د خپلو جامو د اخیستلو دپاره بېرته را وګرځي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ افسوس په هغوئ چه بچى دى ادؤ په هغوئ چه په هغو ورځو کښے شیدو ورکوى!‬ ‫‪۲۰‬خو دعا وکړئ چې ستاسو الوتنه په ژمي کې نه وي او نه د سبت په ورځ‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ځکه چې هغه وخت به داسې لوئ مصیبت وى‪ ،‬لکه د دنیا د شروع نه تر دې دمه نۀ وى شوى‪ ،‬نۀ به نۀ وى‪.‬‬ ‫‪22‬او پرته لدې چې هغه ورځې لنډې شي ‪ ،‬هیڅ غوښه باید خوندي نشي ‪ ،‬مګر د غوره شوي خلکو لپاره به هغه ورځې لنډې شي‪.‬‬


‫متیو‬

‫‪ ۲۳‬بیا که څوک تاسو ته ووایي‪ ،‬ګورئ‪ ،‬مسیح دلته دى‪ ،‬یا هلته ‪.‬باور مه کوه‬ ‫‪۲۴‬ځکه چې دروغجن مسیحان او دروغژن پېغمبران به راپاڅېږى او لوى معجزې او معجزې به ښکاره کوى ‪.‬حتی که دا ممکنه وي‪ ،‬دوی‬ ‫به غوره شوي خلک غولوي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬وګوره‪ ،‬ما تاسو ته مخکې وویل‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬نو کۀ چرې هغوئ تاسو ته ووائى‪ ،‬هغه په صحرا کښې دے ‪.‬بهر مه ځه ‪:‬وګوره هغه په پټو خونو کې دی ‪.‬باور مه کوه‬ ‫‪27‬لکه څنګه چې برښنا د ختیځ څخه راوتلې او لویدیځ ته هم ځلیږي ‪.‬د انسان د زوی راتګ به هم همداسې وي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ځکه چې چرته چې مړ وي‪ ،‬هلته به عقاب راغونډ شي‪.‬‬ ‫‪۲۹‬د هغو ورځو د مصیبت نه سمدستي وروسته به لمر تیاره شي او سپوږمۍ به خپله رڼا ونه کړي او ستوري به له آسمانه راښکته شي او د‬ ‫آسمان قوتونه به ولړزول شي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬بیا به د اابن آدم نښه په آسمان کښې راښکاره شی‪ ،‬او بیا به د زمکې ټولې قبیلې ماتم وکړی‪ ،‬او هغوئ به اابن آدم د آسمان په ورېځو کښې‬ ‫د قدرت او لوئ جلل سره راځی‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬او هغه به خپلې فرښتې د بېړۍ په غږ سره ولېږي او هغوی به د هغه غوره شوي کسان له څلورو بادونو څخه د اسمان له یوې سرې‬ ‫څخه تر بل سر پورې راټول کړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬اوس د انځر د ونې یوه بېلګه زده کړه ‪.‬کله چې د هغه څانګه ل نرمه وي‪ ،‬او پاڼې تویوي‪ ،‬تاسو پوهیږئ چې اوړی نږدې دی‪:‬‬ ‫‪۳۳‬نو همدا شان تاسو به کله چې دا ټول څیزونه ووینئ نو پوه شئ چې هغه نږدې دى‪ ،‬حتی په دروازو کې‪.‬‬ ‫‪۳۴‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم‪ ،‬تر څو چه دا ټول ق‬ ‫څیزونه پوره نۀ شى نو دا نسل به ختم نۀ شى‪.‬‬ ‫‪۳۵‬آسمان او زمکه به تیریږی خو زما خبرې به نه تیریږی‪.‬‬ ‫‪۳۶‬خو د هغې ورځې او ساعت په اړه هیڅوک نه پېژني‪ ،‬نه د آسمان فرښتې‪ ،‬مګر یوازې زما پلر‪.‬‬ ‫‪۳۷‬خو لکه څنګه چې د نوُ ورځې وې‪ ،‬هماغسې به د ابن آدم راتلل وي‪.‬‬ ‫‪۳۸‬لکه څنګه چې د سېلب نه مخکښې هغوئ خوراک څښاک کول‪ ،‬ودونه کول او ودونه کول‪ ،‬تر هغې ورځې پورې چې نو کشتۍ ته‬ ‫ننوت‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬تر څو چې سېلب راغی او ټول یې له ځانه سره بوتلل پوه نشول ‪.‬د انسان د زوی راتګ به هم همداسې وي‪.‬‬ ‫‪۴۰‬بیا به دوه کسان په پټي کښې وي ‪.‬یو به واخیستل شي او بل به پریښودل شي‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬دوه ښځې به په چت کې پیسې وي ‪.‬یو به واخیستل شي او بل به پریښودل شي‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬نو ویښ اوسئ ځکه چې تاسو نه پوهیږئ چې ستاسو رب به څه وخت راشي‪.‬‬ ‫‪ ٤۳‬خو دا پوه شه چه که چرے دد کور مالدار خبر واى چه غل به په کوم ساعت کښے راځى نو هغه به کتلى وى ادؤ دد کور دد ورانیدو به ئے‬ ‫نۀ وى زغملى‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬نو تاسو هم تیار اوسئ ځکه چه په هغه ساعت چه تاسو ګمان نۀ کوئ اابن آدم به راشى‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬نو بیا یو وفادار او هوښیار نوکر څوک دے چه دد هغۀ ما الک دد هغۀ دد کور قحکمران مقرر کړى چه هغوئ ته په مناسب موسم کښې‬ ‫غوښه ورکړے شى؟‬ ‫‪ ٤٦‬بختور دے هغه نوکر چه دد هغۀ ما الک چه کله راشى نو دا کار ئے لیدلے شى‪.‬‬ ‫‪ ٤۷‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه هغه به هغه دد خپلو ټولو مالونو قحکمران کړى‪.‬‬ ‫‪ ٤۸‬خو کۀ هغه بد نوکر په زړۀ کښې ووائى چې زما ما الک د هغۀ راتلل ځنډوي‪.‬‬ ‫‪ ٤۹‬ادؤ دد خپلو ملګرو په وهلو به شروع کوى ادؤ دد شرابو سره به خوراک څښاک کوى‪.‬‬ ‫‪۵۰‬د هغه نوکر ما الک به په هغه ورځ راشى چې د هغۀ نه به نۀ وى کتلے‪ ،‬او په داسې ساعت کښې به راشى چې د هغۀ نه خبر نۀ وى‪.‬‬ ‫‪ ۵۱‬او هغه به پرې کړي او د منافقانو سره به د هغه برخه وټاکي ‪:‬هلته به ژړل او غاښونه به پرې کول وي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪25‬‬ ‫‪۱‬بیا به د آسمان بادشاهى د لسو پېغلو په شان وى‪ ،‬چا چې خپل څراغونه واخستل او د زوم سره د ملقات دپاره لړل‪.‬‬ ‫‪ ۲‬په هغوئ کښے پینځۀ هوښیار قوو او پینځۀ کم عقل وو‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ کم عقلنو خپل څراغونه واخستلو ادؤ تېل ئے نۀ ئے راوړل‪.‬‬ ‫‪۴‬خو هوښیارانو په خپلو لوښو کښې تېل د څراغونو سره یوړل‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې د زوم ناوې پاتې شوه‪ ،‬هغوی ټول ویده شول او ویده شول‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ په نیمه شپه یو چغے راغے‪” ،‬ګوره‪ ،‬زوم راروان دے ‪.‬د هغه سره د لیدو لپاره بهر لړ شه‪.‬‬ ‫‪۷‬نو هغه ټولې پېغلې پاڅېدې او خپل څراغونه یې پرې کړل‪.‬‬ ‫‪ ۸‬ناپوهانو هوښیارانو ته وویل ‪:‬له خپل تېلو څخه موږ ته راکړه ‪.‬ځکه چې زموږ څراغونه ورک شوي دي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬خو هوښیارانو جواب ورکړو چه”نه !داسې نه وي چې زموږ او ستاسو لپاره کافي نه وي ‪:‬مګر تاسو هغو ته لړ شئ چې پلوري او د‬ ‫ځان لپاره یې اخلي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او کله چې هغوئ پېرودلو ته لړل نو ناوې راغله ‪.‬او هغه څوک چې چمتو وو د هغه سره واده ته لړل او دروازه وتړل شوه‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ورپسې نورې پېغلې هم راغلې او وې وئیل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬ما الکه‪ ،‬مونږ ته خلص کړه‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬خو هغۀ جواب ورکړو چه”زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه زد ۀ تاسو نۀ پیژنم‪.‬‬ ‫‪13‬نو ویښ اوسئ ځکه چې تاسو نه هغه ورځ او نه پوهیږئ چې د انسان زوی به په کوم ځای کې راشي‪.‬‬


‫متیو‬

‫‪ ۱٤‬ځکه چه دد آسمان بادشاهى دد یو سړى په شان ده چه یو لیري قملک ته سفر کوى‪ ،‬چا چه خپل نوکران راوبلل ادؤ خپل مال ئے هغوئ ته‬ ‫ورکړو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغۀ یو ته پینځۀ توقه ورکړه‪ ،‬بل ته یې دوه او بل ته یو ‪.‬هر سړي ته د هغه د څو وړتیاو سره سم؛ او سمدلسه یې خپل سفر پیل کړ‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬بیا هغه څوک چه پینځۀ توقه ترلسه کړى قوو هغه لړو ادؤ دد هغوئ سره ئے تجارت وکړو ادؤ دد هغوئ نه ئے پینځۀ نفره نور جوړ‬ ‫کړل‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬ادؤ هم دغه شان چه چا چه دوه ئے ترلسه کړى قوو هغۀ نور دوه هم ترلسه کړل‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬خو چا چه یوے ترلسه کړى قوو هغه لړو ادؤ په زمکه ئے کیندلو ادؤ دد خپل ما الک پیسے ئے پټ کړل‪.‬‬ ‫‪۱۹‬د ډېر وخت نه پس د هغو نوکرانو ما الک راغے ادؤ دد هغوئ سره حساب کوى‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ هغه چا چه پینځۀ توقه ترلسه کړى قوو نو هغه راغے ادؤ پینځۀ توقه ئے نورے راوړلو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬تا ما ته پینځۀ‬ ‫توقې راکړې‪ ،‬ګوره‪ ،‬ما د هغوئ نه علوه پنځه توقې نورې هم ترلسه کړې دي‪.‬‬ ‫‪21‬د هغه مالک ورته وویل ‪:‬ښه ‪ ،‬ښه او وفادار نوکر ‪:‬ته په یو څو شیانو کې وفادار یې ‪ ،‬زه به تا په ډیری شیانو واکمن کړم ‪:‬ته د خپل‬ ‫مالک په خوښۍ کې داخل شه‪.‬‬ ‫‪۲۲‬هغه هم چې دوه تولرونه یې ترلسه کړي وو هغه هم راغی او ویې ویل” ‪:‬خدایه‪ ،‬تا ماته دوه توقې راکړې‪ ،‬ګوره‪ ،‬ما د دې ترڅنګ دوه‬ ‫نورې تولې هم ترلسه کړې دي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ما الک هغۀ ته ووئیل‪” ،‬ښه‪ ،‬ښه او وفادار نوکر ‪.‬ته په څو شیانو وفادار یې‪ ،‬زه به تا په ډیرو شیانو واکمن کړم ‪:‬ته د خپل رب په خوښۍ‬ ‫کې داخل شه‪.‬‬ ‫‪۲۴‬بیا هغه چا چې یو تولیه ترلسه کړې وه هغه راغی او ویې ویل ‪:‬ای څښتنه‪ ،‬ما ته پته وه چې ته یو سخت سړی یې‪ ،‬په هغه ځای کې چې‬ ‫تا نه کرلي‪ ،‬ریب کوې‪ ،‬او په هغه ځای کې چې تا نه وخورئ راټولوې‪.‬‬ ‫‪۲۵‬نو زه وېرېدم او لړم او ستا استعداد په زمکه کې پټ کړم ‪:‬ګوره چې ستا دا شته‪.‬‬ ‫‪۲۶‬د هغۀ ما الک جواب ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬تا بدکاره ادؤ سست نوکر‪ ،‬تۀ ته پته وه چه چرته چه ما نه کرل‪ ،‬هغه به را ټولوم ادؤ‬ ‫چرته چه ما نشى کرلى‪ ،‬هغه را ټولوم‪.‬‬ ‫‪۲۷‬نو ته باید زما پیسې تبادله کوونکو ته ورکړې واى‪ ،‬او بیا زما د راتلو سره سم باید زما پیسې په سود ترلسه کړې واى‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬نو دد هغۀ نه یو توقه واخله ادؤ هغه چا ته ورکړه چه لس توقه لرى‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬ځکه چې هر چا ته به ورکړل شي او د هغه سره به ډیره شي‪ ،‬مګر د هغه چا څخه به هغه هم واخیستل شي چې د هغه سره لري‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ادؤ هغه بې فائدې نوکر بهر تیارۀ ته وغورځوئ‪ ،‬هلته به ژړا او د غاښونو چغې وهل‪.‬‬ ‫‪۳۱‬کله چې د انسان زوی په خپل جلل کې راشي‪ ،‬او ټولې مقدسې فرښتې به ورسره وي‪ ،‬نو هغه به د خپل جلل په تخت کې ناست وي‪:‬‬ ‫‪۳۲‬او د هغه په وړاندې به ټول قومونه راغونډ شي‪ ،‬او هغه به یو له بل څخه جل کړي‪ ،‬لکه څنګه چې شپون خپل پسونه له وزو څخه جل‬ ‫کوي‪:‬‬ ‫‪۳۳‬او هغه به پسونه په خپل ښي طرف کښېږدي خو وزې به چپ طرف ته‪.‬‬ ‫‪۳۴‬بیا به بادشاه هغوئ ته په خپل ښي لس ووایي‪ ،‬راشئ‪ ،‬زما د پلر برکتونه‪ ،‬هغه سلطنت په میراث کې ونیسئ چې ستاسو لپاره د نړۍ له‬ ‫پیل څخه چمتو شوی دی‪:‬‬ ‫‪35‬ځکه چې زه وږی وم‪ ،‬تاسو ماته غوښه راکړه‪ ،‬زه تږی وم‪ ،‬تاسو ما ته څښاک راکړ ‪:‬زه یو اجنبی وم‪ ،‬او تاسو ما ته بوتلم‪.‬‬ ‫‪36‬لونګۍ‪ ،‬او تاسو ماته جامې اغوستې‪ ،‬زه ناروغ وم‪ ،‬تاسو زما درملنه وکړه ‪:‬زه په زندان کې وم‪ ،‬او تاسو ما ته راغلل‪.‬‬ ‫‪۳۷‬نو بیا به صاداقان هغۀ ته جواب ورکوى چې‪ ،‬اے ما الکه‪ ،‬کله مونږ تا وږى ولیدو او تا ته مو خوراک ورکړو؟ یا تږی‪ ،‬او تا ته یې‬ ‫څښاک درکړ؟‬ ‫‪۳۸‬کله مونږ تا یو پردي ولیدلو او په ځان مو بوتلو؟ یا بربنډ‪ ،‬او تا جامې اغوستې؟‬ ‫‪۳۹‬یا کله مو ولیده چې ته ناروغه یا په زندان کې وې او تا ته راغلو؟‬ ‫وروڼو نه یو هم دا کار کړى دى‪ ،‬نو تاسو‬ ‫ټولو‬ ‫دے‬ ‫د‬ ‫زما‬ ‫تاسو‬ ‫چه‬ ‫وایم‬ ‫‪ ٤۰‬بادشاه به جواب ورکوى ادؤ هغوئ ته به وایم‪ ،‬زد ۀ تاسو ته رښتیا‬ ‫د‬ ‫ق‬ ‫زما سره کړى دى‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬بیا به هغه هغوئ ته په ښي لس ووایي ‪:‬تاسو لعنتیانو‪ ،‬زما نه وتښتئ‪ ،‬هغه ابدي اور ته چې د شیطان او د هغۀ د فرښتو دپاره تیار شوى‬ ‫دى‪.‬‬ ‫‪۴۲‬ځکه چې زه وږی وم‪ ،‬تاسو ماته غوښه رانه کړه‪ ،‬زه تږی وم او تاسو ماته څښاک راکړل‪.‬‬ ‫‪ ٤۳‬زد ۀ یو پردي وم‪ ،‬تاسو ما ته نۀ بوتلل ‪:‬لونګى ادؤ تاسو ما نه اغوستلے قوو ‪:‬ناروغ او په زندان کښې‪ ،‬خو تاسو زما لیدلو ته نۀ واست‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬بیا به هغوئ ورته په جواب کښې وائى‪ ،‬اے ما الکه‪ ،‬کله مونږ تا وږى‪ ،‬یا تږى‪ ،‬یا پردى‪ ،‬یا لوڅى‪ ،‬یا ناروغ‪ ،‬یا په بند کښې ولیدلو او‬ ‫ستا اخدمت ونۀ کړو؟‬ ‫‪ ٤٥‬بیا به هغه هغوئ ته جواب ورکوى چه زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه تاسو دا دد دے ټولو نه کمو نه یو ته هم نۀ وى کړى‪ ،‬نو تاسو دا زما‬ ‫سره نۀ دى کړى‪.‬‬ ‫‪۴۶‬ادؤ دا به دد ابدي عذاب په طرف لړ شى‪ ،‬خو صاداقان به دد تل ژوندقون طرف ته وى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪26‬‬ ‫‪۱‬کله چې عیسی دا ټولې خبرې ختمې کړې نو خپلو شاګردانو ته یې وویل‪:‬‬ ‫‪۲‬تاسو ته پته ده چې دوه ورځې وروسته د فسحې اختر دی او د انسان زوی به په دار وځړول شي‪.‬‬ ‫‪۳‬بیا مشران کاهنان‪ ،‬د شریعت عالمان او د خلکو مشران د مشر کاهن ماڼۍ ته چې کائفا نومېده سره راټول شول‪.‬‬


‫متیو‬

‫عیسى ئے ونیسى ادؤ ووژنى‪.‬‬ ‫‪ ٤‬ادؤ مشوره ئے وکړه چه‬ ‫ى‬ ‫‪ ٥‬خو هغوئ ووئیل چه دد اختر په ورځ نۀ‪ ،‬نو دد خلقو په مینځ کښے ګډوډى وى‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې عیسی په بیت عنیا کې د شمعون جذام په کور کې و‪.‬‬ ‫‪۷‬هغۀ ته یوه ښځه راغله چې د الماسر صندوق یې د ډېر قیمتى عطرو ډک و‪ ،‬او د هغه په سر یې کېښود‪ ،‬چې هغه په غوښه ناست و‪.‬‬ ‫‪ ۸‬خو کله چه دد هغۀ قمریدانو دا ولیدل نو په غوسه شول ادؤ وئے وئیل چه”دا فضول دد څۀ مقصد دے؟‬ ‫‪۹‬ځکه چې دا عطر به په ډېر قیمت خرڅ شوى وى او غریبانو ته ورکولے شى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬کله چې عیسی په دې پوه شو‪ ،‬نو هغوی ته یې وویل ‪:‬تاسو ولې ښځې ته تکلیف ورکوئ؟ ځکه چې هغې زما لپاره ښه کار کړی دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ځکه چې غریبان به همیشه درسره وي ‪.‬مګر زه تاسو تل نه یم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ځکه چې هغې زما په بدن باندې دا عطر اچولی دی‪ ،‬هغه زما د ښخولو دپاره کړی دی‪.‬‬ ‫‪۱۳‬زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه چرته چه دا زیرے په ټوله دقنیا کښے وړاندے کیږى نو هلته به هم دا خبرے کړے شى چه دغه ښځے کړى‬ ‫دى دد هغۀ د یادګارى دد پاره‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو په دولسو کښې یو کس چې یهوداه اسکریوتي نومېده‪ ،‬مشرانو کاهنانو ته لړو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او هغوئ ته یې ووئیل‪” ،‬تاسو ما ته څۀ راکړئ او زۀ به هغه تاسو ته وسپارم؟ او د هغه سره یې د دېرشو سپینو زرو تړون وکړ‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ دد هغه وخت نه هغۀ دد هغۀ دد خیانت کولو موقع لټول‪.‬‬ ‫عیسى ته راغلل ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬ته چرته غواړې چه قمونږ ستا دپاره دد فسح‬ ‫‪۱۷‬ادؤ دد خمیرى دد ډوډئ دد اختر په وړومبى ورځ قمریدان‬ ‫ى‬ ‫دد اختر خوراک تیار کړو؟‬ ‫‪۱۸‬هغۀ ورته ووئیل‪” ،‬ښار ته لړ شه او ورته ووایه چې ما الک فرمائي چې زما وخت رانزدې دى ‪.‬زه به ستا په کور کې د خپلو شاګردانو‬ ‫سره د فسحې اختر وکړم‪.‬‬ ‫عیسى ورته مقرر کړى قوو ‪.‬هغوی د فسحې اختر تیار کړ‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ مریدانو هم هغه شان وکړل چه‬ ‫ى‬ ‫‪۲۰‬کله چې ماښام شو نو هغه د دولسو سره کښېناستو‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬کله چه هغوئ وخوړل نو هغۀ ووئیل چه ”زد ۀ تاسو ته رښتیا وایم چه ستاسو نه یو به ما خیانت کړى‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او هغوئ ډېر غمجن شول ادؤ هر یو هغۀ ته ووئیل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬آیا دا زه یم؟‬ ‫‪۲۳‬هغۀ جواب ورکړو‪” ،‬څوک چې خپل لس زما سره په لوښي کښې ډوب کړي‪ ،‬هغه به ما سره خیانت وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬اابن آدم ځي لکه څنګه چه دد هغۀ په حقله لیکلے شوى دى‪ ،‬خو افسوس په هغه سړے چه دد اابن آدم خیانت کوى !دا د هغه سړي لپاره ښه‬ ‫و که چیرې هغه زیږیدلی نه وای‪.‬‬ ‫‪۲۵‬نو یهودا چې د هغۀ سره خیانت وکړ‪ ،‬ځواب ورکړو‪” ،‬ما الکه‪ ،‬دا زه یم؟ هغه ورته وویل ‪:‬تا وویل‪.‬‬ ‫عیسى ډوډئ واخستلو ادؤ برکت ئے ورکړو ادؤ مات یې کړو ادؤ شاګردانو ته ئے ورکړو ادؤ ورته ئے‬ ‫‪ ۲٦‬کله چه هغوئ خوراک وکړو نو‬ ‫ى‬ ‫ووئیل چه ”واخله‪ ،‬وخورئ ‪.‬دا زما بدن دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬هغۀ پیاله واخسته ادؤ شکر ئے وکړو ادؤ هغوئ ته ئے ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬تاسو ټول وڅښئ‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ځکه چې دا زما د نوې عهد نامې وینه ده چې د ډېرو د ګناهونو د معافۍ دپاره بهېږی‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬خو زد ۀ تاسو ته دا وایم چه زد ۀ به دد ان ق‬ ‫ګورو دد دے میوه نه تر هغه وخته پورې وڅښم چې زما دد پلر په بادشاهئ کښے ستاسو سره دا‬ ‫نوي وڅښم‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ادؤ کله چه هغوئ سندرے ووائى نو دد زیتقون غره ته لړل‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل چه ”تاسو ټول به نن شپه زما په وجه خفه شى‪،‬ځکه چه لیکلى شوى دى چه زد ۀ به شپون ووژنم ادؤ دد درمو‬ ‫‪ ۳۱‬بیا‬ ‫ى‬ ‫پسونه به وشى‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬خو کله چه زد ۀ بیا راژوندے شم نو زد ۀ به ستاسو نه مخکښے ګلیل ته لړ شم‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬پطروس جواب ورکړو ادؤ ورته ئے ووئیل چه”که څه هم ټول خلق به ستا په وجه خفه شى خو زد ۀ به هیڅکله خفه نۀ شم‪.‬‬ ‫‪۳۴‬عیسى ورته ووئیل‪” ،‬زۀ تا ته رښتیا وایم‪ ،‬چې نن شپه د چرګ د بانګ نه مخکښې درې ځله زما اانکار کوې‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ۳٥‬پطروس هغۀ ته ووئیل‪”،‬که څۀ هم زۀ ستا سره مړۀ شم‪ ،‬خو بیا به هم تا اانکار نۀ کړم ‪.‬همدا ډول ټولو شاګردانو هم وویل‪.‬‬ ‫عیسى دد هغوئ سره دد ګتسمني په نوم یو ځائے ته راغلو ادؤ قمریدانو ته ئے ووئیل چه ”دلته کښینئ ادؤ زد ۀ ځم او دقعا کوم‪.‬‬ ‫‪ ۳٦‬بیا‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪ ۳۷‬هغۀ پطروس اؤ دد زبدى دوه زامن دد ځان سره بوتلل اؤ ډیر خفه او سخت وو‪.‬‬ ‫‪۳۸‬بیا هغۀ هغوئ ته ووئیل‪” ،‬زما روُ ډېر غمجن دے‪ ،‬حتا تر مرګه‪ ،‬دلته کښېنئ او زما سره ګورئ‪.‬‬ ‫‪۳۹‬هغه لږ وړاندې لړو ادؤ په خپل مخ راښکته شو ادؤ دقعا ئے ووئیل‪” ،‬اے زما پلره‪ ،‬کۀ دا ممكن وي نو دا پیاله زما نه تیر شى‪ ،‬خو‬ ‫هغسې نه چې زما خوښه ده‪ ،‬خو څنګه چې ستا خوښه وي‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬هغه قمریدانو ته راغلو ادؤ هغوئ په خوب کښے ولیدل ادؤ پطروس ته ئے ووئیل‪” ،‬څۀ دے‪ ،‬ایا تاسو زما سره یو ساعت هم ویده نۀ شئ؟‬ ‫‪ ۴۱‬ویښ اوسئ او دعا وکړئ چې تاسو په ازمایښت کې مه ورننوځئ ‪:‬روُ واقعیا خوښ دی ‪ ،‬مګر بدن ضعیف دی‪.‬‬ ‫‪ ٤۲‬هغه په دویم ځل بیا لړو ادؤ دقعا ئے ووئیل چه ”اے پلره‪ ،‬که چرے دا پیاله زما نه لړه نۀ شى‪ ،‬تر څو چه زد ۀ دا وڅښم نو ستا اراده به‬ ‫پوره شى‪.‬‬ ‫‪ ٤۳‬هغه راغے ادؤ هغوئ بیا ویده ولیدل ځکه چه دد هغوئ سترګے درنه قوو‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬هغۀ هغوئ پریښودل ادؤ بیا لړو ادؤ دریم ځل ئے ورته دعا وکړه‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬بیا هغه خپلو قمریدانو ته راغلو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل‪” ،‬اوس ویده شئ ادؤ آرام وکړئ ‪:‬وګوره وخت نزدے دے ادؤ اابن آدم دد قګناهګارانو‬ ‫په لسونو کښے کیږى‪.‬‬ ‫‪ ۴۶‬پاڅېږه‪ ،‬راځه چې لړ شو‪ ،‬ګوره‪ ،‬هغه راسره دی چې ما سره خیانت کوي‪.‬‬


‫متیو‬

‫‪۴۷‬کله چې هغه ل دا خبرې کولې‪ ،‬ګورو‪ ،‬د دولسو نه یو یهوداه راغے او د هغه سره د مشرانو کاهنانو او د قوم د مشرانو له خوا د تورو‬ ‫او لښتو سره یو لوئ ډله راغله‪.‬‬ ‫‪ ٤۸‬اوس چا چه دد هغۀ سره خیانت کړى قوو هغوئ ته یو نښان ورکړو ادؤ وئے وئیل چه”څوک چه زد ۀ ښکل کړم‪ ،‬هغه هغه دے ‪:‬هغه ټینګ‬ ‫ونیسئ‪.‬‬ ‫عیسى ته راغے ادؤ ورته ئے ووئیل‪”،‬ما الکه !او ښکل یې کړ‪.‬‬ ‫سمدستى‬ ‫هغه‬ ‫‪٤۹‬‬ ‫ى‬ ‫سونه کیښودل ادؤ هغه ئے ونیولو‪.‬‬ ‫‪۵۰‬عیسى ورته ووئیل‪” ،‬ملګره‪ ،‬ته دد څۀ راغلى یې؟ بیا هغوئ راغلل ادؤ په‬ ‫عیسى ئے ل ق‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫عیسى سره قوو یو تن خپل لس راویستو ادؤ خپله تقوره یې راواخستله ادؤ دد مشر اامام په یو نوکر ئے‬ ‫د‬ ‫چه‬ ‫کښے‬ ‫هغوئ‬ ‫په‬ ‫وګوره‬ ‫‪۵۱‬ادؤ‬ ‫د‬ ‫ى‬ ‫ووهلو ادؤ دد هغۀ غوږ یې پرې کړو‪.‬‬ ‫عیسى هغۀ ته ووئیل‪” ،‬خپله تقوره بیا دد هغۀ په ځائے کښیږده‪ ،‬ځکه چه ټول هغه څوک چه توره اخلى هغه به په تقوره تباه شى‪.‬‬ ‫‪ ٥۲‬بیا‬ ‫ى‬ ‫‪53‬ته فکر کوې چې زه اوس خپل پلر ته دعا نشم کولی او هغه به ماته د فرښتو له دولسو لښکرو څخه ډیر راکړي؟‬ ‫‪ ٥٤‬خو بیا به څۀ صحیفے پوره کولے شى چه دا ضرور وى؟‬ ‫ق‬ ‫عیسى خلقو ته ووئیل‪” ،‬آیا تاسو د غله په شان په تورو او لښتو راوتلى یئ چه ما ونیسي؟ زه هره ورځ ستاسو سره په‬ ‫‪ ٥٥‬په همغه وخت‬ ‫ى‬ ‫معبد کې ناست وم‪ ،‬او تاسو ما ونه نیول‪.‬‬ ‫‪۵۶‬خو دا ټول د دې دپاره وشول چې د نبیانو صحیفې پوره شي ‪.‬بیا ټولو شاګردانو هغه پریښود او وتښتېدل‪.‬‬ ‫عیسى ئے نیولى قوو هغه دد مشر اامام کائفا کور ته بوتلو چرته چه دد شریعت عالمان ادؤ مشران راغونډ وو‪.‬‬ ‫‪۵۷‬ادؤ هغوئ چه‬ ‫ى‬ ‫‪ ٥۸‬خو پطروس دد هغۀ نه پس دد مشر کاهن محل ته لړو ادؤ دننه لړو ادؤ دد نوکرانو سره ناست قوو ادؤ دد دے دد پاره چه آخر څۀ ووینى‪.‬‬ ‫‪۵۹‬اوس مشرانو کاهنانو‪ ،‬مشرانو او ټولې شورا د عیسی په خلف د دروغو شاهدي لټوله چې هغه ووژل شي‪.‬‬ ‫‪ ۶۰‬خو هیڅ یې ونه موند‪ ،‬هو‪ ،‬که څه هم ډیر دروغجن شاهدان راغلل‪ ،‬مګر هیڅ یې ونه موندل ‪.‬په اخر کې دوه دروغجن شاهدان راغلل‪،‬‬ ‫‪ ٦۱‬ادؤ وئے وئیل چه دا سړى وئیلى دى چه زد ۀ دد قخدائے کور وران کړم ادؤ په دریو ورځو کښے جوړ کړم‪.‬‬ ‫‪ ٦۲‬نو مشر کاهن پاڅیدو ادؤ ورته ئے ووئیل‪”،‬تاسو هیڅ جواب نۀ ورکوئ؟ دا څه شی دی چې ستا په وړاندې ګواهي ورکوي؟‬ ‫عیسى په دے چپ شو ‪.‬نو مشر کاهن ځواب ورکړ او ورته یې وویل ‪:‬زه تا ته د ژوندي خدای په نوم قسم درکوم چې ته موږ ته‬ ‫‪ ٦۳‬خو‬ ‫ى‬ ‫ووایه چې ایا ته د خدای زوی مسیح یې‪.‬‬ ‫‪۶۴‬عیسى هغه ته ووئیل‪” ،‬تا خو وئیلى دى‪ ،‬خو زۀ تاسو ته دا وایم‪ ،‬چې تاسو به له دې نه پس اابن آدم دد ققدرت په ښى لس ناست وى ادؤ د‬ ‫ى‬ ‫آسمان په وریځو کښے به راځى‪.‬‬ ‫‪ ۶۵‬نو مشر کاهن خپل کالي پرې کړل او ویې ویل ‪:‬هغه کفر ویلی دی ‪.‬موږ نور شاهدانو ته څه اړتیا لرو؟ وګوره‪ ،‬اوس تاسو د هغه کفر‬ ‫واورید‪.‬‬ ‫‪66‬تاسو څه فکر کوئ؟ هغوئ جواب ورکړو چه هغه د مرګ مجرم دے‪.‬‬ ‫‪ ٦۷‬بیا هغوئ دد هغۀ په مخ تقوږى ادؤ په قچوغه ئے ووهلو ‪.‬او نورو هغه په خپلو لسونو ووهلو‪،‬‬ ‫‪ ٦۸‬ورته وفرمائیل‪ ،‬اے مسیح‪ ،‬مونږ ته پېشګوئې وکړه‪ ،‬هغه څوک دے چې تا یې ووهلې؟‬ ‫عیسى سره وے‪.‬‬ ‫‪ ٦۹‬نو پطروس په محل کښے بهر ناست قوو ادؤ یوه پیغله ورته راغله ادؤ ورته ئے ووئیل چه”تۀ هم دد ګلیل‬ ‫ى‬ ‫‪ ۷۰‬خو هغۀ دد ټولو په وړاندے اانکار وکړو ادؤ وئے وئیل چه ”زد ۀ نۀ پوهیږم چه تۀ څۀ وائې‪.‬‬ ‫عیسى ناصرى سره قوو‪.‬‬ ‫‪ ۷۱‬کله چه هغه بهر دد ډوډئ نه بهر لړو نو یو بل نوکرے هغه ولیدلو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه”دا سړى هم دد‬ ‫ى‬ ‫‪ ۷۲‬بیا هغۀ په قسم سره اانکار وکړو چه زد ۀ هغه سړے نۀ پیژنم‪.‬‬ ‫‪ ۷۳‬لږ وخت پس هغوئ چه هغه ئے ولړ وو هغۀ ته راغلل ادؤ پطروس ته ئے ووئیل‪”،‬تۀ هم په هغوئ کښے یو ‪.‬ځکه چې ستا خبرې تا‬ ‫غولوي‪.‬‬ ‫‪۷۴‬بیا یې په لعنت ویلو او قسم خوړلو پیل وکړ او ویې ویل ‪:‬زه هغه سړی نه پیژنم ‪.‬او سمدلسه د چرګ کرښه‪.‬‬ ‫عیسى هغه خبره یاده شوه چې هغۀ ته یې وئیلى قوو‪” ،‬مخکې له دې چې چرګ بانګ ووهي‪ ،‬ته درې ځله زما نه انکار‬ ‫‪ ۷٥‬نو پطروس ته د‬ ‫ى‬ ‫کوې ‪.‬هغه بهر لړو او په ژړا شو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪27‬‬ ‫‪۱‬کله چې سهار شو‪ ،‬نو ټولو مشرانو کاهنانو او د قوم مشرانو د عیسی په خلف مشوره وکړه چې هغه ووژني‪:‬‬ ‫‪۲‬کله چې هغوئ هغه وتړلو‪ ،‬نو هغه یې بوتلو او د پونټیوس پیلطوس والي ته یې وسپارلو‪.‬‬ ‫‪۳‬بیا یهوداه چې د هغۀ سره یې خیانت کړى قوو‪ ،‬کله چې هغۀ ولیدل چې هغه ملمت شوى دى‪ ،‬نو توبه یې وکړه او د سپینو زرو دېرش‬ ‫سیکې یې بیا مشرانو کاهنانو او مشرانو ته راوړې‪.‬‬ ‫‪ ٤‬وائى چه ما دا ګناه کړى ده چه ما دد بےګناه وینه خیانت کړى دى ‪.‬او هغوی وویل ‪:‬دا زموږ لپاره څه دي؟ تاسو دې ته ګورئ‪.‬‬ ‫‪۵‬هغۀ د سپینو زرو ټوټې په قخدائ پاک کښې وغورځولې‪ ،‬لړو او لړو او ځان یې وځړۀ‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ مشرانو کاهنانو هغه دد سپینو زرو قکومے واخستلو ادؤ وئے وئیل چه ”دد دے په خزانے کښے اچول روا نۀ دى ځکه چه دا دد وینو قیمت‬ ‫دے‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪ ۷‬هغوئ مشوره وکړه اؤ دد هغوئ سره ئے دد کمهارو کرونده اخیسته‪ ،‬چه په کښے پردي کسان ښخ کړى‪.‬‬ ‫‪۸‬نو ځکه هغه میدان تر نن ورځې پورې د وینې میدان بلل کېده‪.‬‬ ‫‪۹‬بیا هغه خبره پوره شوه چې د یرمي پېغمبر وینا وه‪” ،‬او هغوئ د سپینو زرو دېرش سیکې واخستلې‪ ،‬د هغه قیمت چې د بنى ااسرائیلو نه‬ ‫یې د قدر وړ قوو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او هغوئ یې د کمهارو د پټۍ دپاره راکړل‪ ،‬لکه څنګه چې ما الک قخدائ ما مقرر کړى قوو‪.‬‬


‫متیو‬

‫عیسى دد والي په وړاندے ودرېدو ادؤ والي ورته تپوس وکړو چه”آیا تۀ دد یهودیانو بادشاه یې؟ عیسی ورته وویل ‪:‬ته وایی‪.‬‬ ‫‪۱۱‬‬ ‫ى‬ ‫‪۱۲‬ادؤ کله چه په هغۀ دد مشرانو اامامانو ادؤ مشرانو االزام ولګولو نو هغۀ هیڅ جواب ورنۀ کړو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬بیا پیلطوس هغۀ ته ووئیل‪” ،‬تۀ نۀ اورې چې هغوئ ستا په خلف څومره ګواهى ورکوى؟‬ ‫‪۱۴‬هغۀ ورته جواب ورکړو چې هیڅکله به نۀ وى ‪.‬دومره چې والي ډیر حیران شو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬اوس په هغه اختر کې والي غوښتل چې خلکو ته یو بندي خوشې کړي‪ ،‬څوک چې دوی وغواړي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ دد هغوئ په وخت کښے دد برابا په نوم یو مشهور قیدي قوو‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬نو کله چه هغوئ سره راغونډ شول نو پیلطوس هغوئ ته ووئیل چه”تاسو به څوک راخوشى کړے؟ برابا‪ ،‬یا عیسی چې د مسیح په‬ ‫نوم یادیږي؟‬ ‫‪۱۸‬ځکه چې هغه پوهیده چې هغوئ هغه د حسد په خاطر ژغورلی دی‪.‬‬ ‫‪۱۹‬کله چې هغه د عدالت په څوکۍ کېنول شو‪ ،‬د هغه ښځې هغه ته واستول‪ ،‬چې ته د هغه عادل سړي سره هیڅ کار مه کوه‪ ،‬ځکه چې ما‬ ‫نن ورځ په خوب کې د هغه له امله ډیر دردونه لیدلي دي‪.‬‬ ‫د‬ ‫عیسى تباه کړى‪.‬‬ ‫‪۲۰‬خو مشرانو کاهنانو ادؤ مشرانو خلق قانع کړل چه دد برابا نه پوښتنه وکړی اؤ‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲۱‬والي جواب ورکړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه”آیا تاسو به دد هغوئ نه چه زد ۀ تاسو ته آزاد کړم؟ هغوی وویل‪ ،‬برابا‪.‬‬ ‫عیسى سره چه مسیح نومےږى څۀ وکړم؟ هغوئ ټولو هغه ته ووئیل چه هغه دې په سولۍ‬ ‫‪ ۲۲‬پیلطوس هغوئ ته ووئیل چه”نو بیا زد ۀ دد‬ ‫ى‬ ‫وى‪.‬‬ ‫‪۲۳‬نو والي ووئیل‪” ،‬ولې‪ ،‬هغه څۀ بد کار کړى دى؟ خو هغوئ نور هم چغې کړې او وې وئیل‪” ،‬پرېږده چې هغه په سولۍ کړے شى‪.‬‬ ‫‪۲۴‬کله چې پیلطوس ولیدل چې په هیڅ شي باندې غالب نۀ شى بلکې یو شور جوړ شوے دے‪ ،‬نو اوبه یې راواخېستلې او د خلقو په‬ ‫مخکښې یې لسونه ومینځل او ورته یې ووئیل‪” ،‬زۀ د دې عادل سړى د وینې نه بې ګناه یم‪ ،‬تاسو دې ته ګورئ‪.‬‬ ‫‪۲۵‬نو ټولو خلقو ته جواب ورکړو ادؤ وئے وئیل‪” ،‬دد هغۀ وینه په قمونږ ادؤ ز قمونږ په بچو وى‪.‬‬ ‫عیسى په د ققرونو ووهلو نو هغه ئے وسپارلو چه په سولى کښے ئے وو‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬بیا هغه برابا د هغوئ دپاره ازاد کړو ادؤ کله چه هغۀ‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫عیسى دد ع قموم خونه کښے بوتلو اؤ دد فوجیانو ټولے ئے ورته راغونډ کړل‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬بیا دد والي سپاهیانو‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲۸‬هغوئ دد هغۀ نه اقوچت کړل ادؤ یو سور رنګے کالے ئے ورته واچول‪.‬‬ ‫‪۲۹‬کله چې هغوئ د اغزو تاج جوړ کړو‪ ،‬نو د هغۀ په سر یې کېښودو او د هغۀ په ښى لس کښې یې یو سرک ورکړو‪ ،‬د هغۀ په مخکښې‬ ‫یې زنګون ونښلول او ملنډې یې پرې وکړې او وې ویل‪” ،‬سلم‪ ،‬د یهودانو بادشاه!‬ ‫‪۳۰‬هغوی په هغه باندې توی کړل او سرک یې واخیست او په سر یې ووهلو‪.‬‬ ‫‪۳۱‬وروسته چې هغوئ په هغۀ ملنډې ووهلې‪ ،‬نو د هغۀ نه یې جامې واغوستلې او خپله جامې یې په هغه باندې واچولې او هغه یې په سولۍ‬ ‫باندې بوتللو‪.‬‬ ‫‪۳۲‬کله چې هغوئ بهر راووتل نو د شمعون په نوم د کریني یو سړے یې ولیدو‪ ،‬هغه یې مجبور کړ چې د هغۀ صلیب وخوري‪.‬‬ ‫‪۳۳‬ادؤ کله چه هغوئ دد ګلګتا په نوم یو ځائے ته چه دد کوپقرئ ځائے ته ورسیدل‪.‬‬ ‫‪۳۴‬هغوئ هغه ته سرکه ورکړه چې د ګیلس سره ګډ وڅښل شي‪ ،‬او کله چې یې وڅښل نو هغه به یې ونه څښل‪.‬‬ ‫‪۳۵‬هغوئ هغه په صلیب وویشتل ادؤ دد هغۀ کالے ئے تقسیم کړل ادؤ قرعے ئے واچول‪ ،‬دد دے دد پاره چه دد پیغمبر دا خبره پوره‬ ‫شى‪” ،‬هغوئ زما جامے دد هغوئ په مینځ کښے وویشل ادؤ زما په جامو کښے قرعه اندازى وکړه‪.‬‬ ‫‪۳۶‬هغوی ناست وو هغه هلته کتل‪.‬‬ ‫عیسى دے‪.‬‬ ‫بادشاه‬ ‫ودیانو‬ ‫ه‬ ‫ی‬ ‫دا‬ ‫چه‬ ‫و‬ ‫و‬ ‫لګولے‬ ‫‪۳۷‬ادؤ دد هغۀ په سر ئے تور‬ ‫د‬ ‫د ق‬ ‫ق‬ ‫ى‬ ‫‪ ۳۸‬بیا دد هغۀ سره دوه غله هم په سولئ کړے شول‪ ،‬یو ښي طرف ته ادؤ بل چپ طرف ته‪.‬‬ ‫‪۳۹‬ادؤ هغوئ چه دد هغۀ نه تیریدل ادؤ سرونه ئے ئے وهل‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬ادؤ ورته ئے ووئیل چه ته چه معبد وران کوى ادؤ په دریو ورځو کښے ئے جوړوى نو خپل ځان بچ کړه ‪.‬که ته د خدای زوی یې‪ ،‬له‬ ‫صلیب څخه راښکته شه‪.‬‬ ‫‪۴۱‬همدارنګه مشرانو کاهنانو هم په هغه ملنډې وهلې او د شریعت عالمانو او مشرانو ته یې وویل‪:‬‬ ‫‪ ۴۲‬هغه نور وژغورل ‪.‬هغه نشي کولی ځان وژغوري ‪.‬که هغه د اسراییلو پاچا وي‪ ،‬اجازه راکړئ چې اوس د صلیب څخه راښکته شي‪ ،‬او‬ ‫موږ به په هغه باور وکړو‪.‬‬ ‫‪ ۴۳‬هغه په خدای توکل وکړ ‪.‬اجازه راکړئ چې هغه اوس وژغوري‪ ،‬که هغه ولري‪ ،‬ځکه چې هغه وویل‪ ،‬زه د خدای زوی یم‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬هغه غله هم چه دد هغۀ سره په صلیب کښے شوى قوو دد هغۀ په غاښونو کښے ئے واچولے‪.‬‬ ‫‪۴۵‬د شپږم ساعت نه تر نهم ساعت پورې په ټول ملک تیاره وه‪.‬‬ ‫عیسى په لوړ آواز چغے وکړو ادؤ ورته ئے ووئیل‪” ،‬الي‪ ،‬ایلى‪ ،‬لما سبختني؟ دا به ووایي‪ ،‬زما خدایه‪ ،‬زما‬ ‫‪ ٤٦‬او په نهم ساعت کښے‬ ‫ى‬ ‫خدایه‪ ،‬تا ولې ما پریښوده؟‬ ‫‪۴۷‬د هغوئ نه چې هلته ولړ قوو هغوئ چې دا واورېدل نو هغوئ ووئیل‪” ،‬دا سړے الیاس رابللى دى‪.‬‬ ‫‪ ٤۸‬په هغوئ کښے یو سمدستى منډه کړه ادؤ سپنج ئے واخستلو ادؤ په سرک ئے ئے ډک کړو ادؤ په سرک ئے ئے واچولو ادؤ وڅښلو ته ئے‬ ‫ورکړو‪.‬‬ ‫‪ ٤۹‬نورو ووئیل چه”راځئ چه وګورو چه الیاس به د هغۀ د خلصون دپاره راځی‪.‬‬ ‫‪۵۰‬کله چې عیسی یو ځل بیا په لوړ اواز چیغې کړې‪ ،‬روُ یې راواخیست‪.‬‬ ‫‪ ۵۱‬او ګورئ چې د معبد پرده له پورتنۍ څخه تر ښکته پورې دوه ټوټې شوې وه ‪.‬او زمکه ولړزوله او ډبرې ونړېدې‪.‬‬ ‫‪ ۵۲‬قبرونه پرانستل شول ‪.‬او د سنتانو ډیری جسدونه چې ویده وو راپورته شول ‪،‬‬ ‫‪ ٥۳‬ادؤ دد هغۀ دد راژوندي کیدو نه پس دد قبرونو نه راووتلے شو ادؤ مقدس ښار ته لړو ادؤ ډیرو ته ښکاره شو‪.‬‬


‫متیو‬

‫‪۵۴‬کله چې د لښکر مشر او هغه څوک چې د هغه سره وو چې عیسی ته یې کتل‪ ،‬زلزله او هغه څه چې وشول ولیدل‪ ،‬نو دوی ډیر وډار‬ ‫شول او ویې ویل ‪:‬دا د خدای زوی و‪.‬‬ ‫عیسى تعقیبوى ادؤ دد هغۀ اخدمت کوى‪.‬‬ ‫نه‬ ‫ګیلیل‬ ‫د‬ ‫چه‬ ‫‪ ٥٥‬ادؤ ډیرے ښځے پري لیدلے قوو‬ ‫د‬ ‫ى‬ ‫‪ ٥٦‬په هغوئ کښے مریم مګدلینى ادؤ دد یعققوب ادؤ یوسیس مور مریم ادؤ دد زبدى دد بچو مور هم وه‪.‬‬ ‫‪۵۷‬کله چې ماښام شو‪ ،‬نو د اریماتیا یو امیر سړی راغی چې نوم یې یوسف وو چې پخپله هم د عیسی شاګرد و‪.‬‬ ‫‪۵۸‬هغه پیلطوس ته ورغی او د عیسی جسد یې وغوښت ‪.‬بیا پیلطوس امر وکړ چې بدن یې وسپاري‪.‬‬ ‫‪۵۹‬کله چې حضرت یوسف مړ شو‪ ،‬هغه یې په یوه پاکه ټوکر کې وتړلو‪.‬‬ ‫‪ ۶۰‬او هغه په خپل نوي قبر کې کېښود چې په ډبره کې یې کښل شوی و‪ ،‬او د قبر دروازې ته یې یوه لویه ډبره وغورځوله او روان شو‪.‬‬ ‫‪ ٦۱‬هلته مریم مګدلینى ادؤ بله مریم د قبر په شان ناست قوو‪.‬‬ ‫‪ ٦۲‬په بله ورځ چه دد تیارى دد ورځ نه پس مشران کاهنان ادؤ فریسیان دد پیلطوس سره راغونډ شول‪.‬‬ ‫”صاحبه‪ ،‬مونږ ته یاد دى چه هغه دوکه باز وئیلى قوو چه هغه ل ژوندے قوو چه زد ۀ به دریو ورځو کښے بیا پاڅیږم‪.‬‬ ‫‪ ٦۳‬ووئیل چه‬ ‫ا‬ ‫‪ ۶۴‬نو امر وکړئ چې قبر تر درېیمې ورځې پورې ډاډمن کړئ‪ ،‬داسې نه وي چې د شپې د هغه شاګردان راشي او هغه یې غل کړي او‬ ‫خلکو ته ووایی چې هغه له مړو څخه راژوندي شوی دی‪ ،‬نو وروستنۍ خطا به د لومړي څخه بدتر وي‪.‬‬ ‫‪ ٦٥‬پیلطوس هغوئ ته ووئیل‪”،‬تاسو یو ساعت لرئ‪ ،‬لړ شئ‪ ،‬څومره چې کولے شى هغه ډاډه کړئ‪.‬‬ ‫‪ ٦٦‬نو هغوئ لړل ادؤ مقبره ئے ټینګه کړه ادؤ په تیږه ئے مهر ولګوو ادؤ ساعت ئے جوړ کړو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪28‬‬ ‫‪۱‬د سبت په آخر کښې چې د هفتې په اوله ورځ سحر شروع شو‪ ،‬مریم مګدلینى او بله مریم د قبر د لیدلو دپاره راغلل‪.‬‬ ‫‪۲‬ادؤ ګورئ‪ ،‬یوه لویه زلزله راغله‪ ،‬ځکه چه دد ما الک قخدائ فرښته دد آسمان نه راښکته شوه ادؤ راغله ادؤ هغه تیږه ئے دد دروازې نه راښکته‬ ‫کړه ادؤ په هغه کښے کیناسته‪.‬‬ ‫‪۳‬د هغه مخ د برق په شان و‪ ،‬او د هغۀ جامې د واورې په شان سپینې وې‪.‬‬ ‫‪ ٤‬ادؤ دد هغۀ دد ویري نه د‬ ‫عیسى لټوئ چه په صلیب کښے شوى قوو‪.‬‬ ‫‪ ٥‬فرښتے جواب ورکړو ادؤ ښځو ته ئے ووئیل‪”،‬تاسو مه ویریږئ‪،‬ځکه چه زد ۀ پوهیږم چه تاسو‬ ‫ى‬ ‫‪۶‬هغه دلته نه دی‪ ،‬ځکه چې هغه ژوندی دی لکه څنګه چې هغه وویل ‪.‬راشئ‪ ،‬هغه ځای وګورئ چې څښتن پروت دی‪.‬‬ ‫‪۷‬ادؤ ژر لړ شه ادؤ دد هغۀ قمریدانو ته ووایه چه هغه دد مړو نه ژوندے دے ‪.‬او وګورئ‪ ،‬هغه ستاسو نه مخکې ګلیل ته ځي ‪.‬هلته به تاسو هغه‬ ‫ووینئ ‪:‬ګورئ‪ ،‬ما تاسو ته وویل‪.‬‬ ‫‪۸‬او هغوئ د قبر نه په ډېر وېر او خوشحالۍ سره روان شول ‪.‬او د خپلو شاګردانو کلم راوړو لپاره منډه کړه‪.‬‬ ‫عیسى دد هغوئ سره ولیدل ادؤ ورته ئے ووئیل چه ”ستا سلم ‪.‬هغوی راغلل او هغه یې په‬ ‫‪۹‬ادؤ کله چه هغوئ دد هغۀ قمریدانو ته وئیل چه‬ ‫ى‬ ‫پښو کې ونیولو او د هغه عبادت یې وکړ‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ ته ووئیل‪” ،‬مه وېرېږه‪ ،‬لړ شه زما وروڼو ته ووایه چې هغوئ ګلیل ته لړ شى او هلته به ما ووینى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬بیا‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫‪۱۱‬کله چې هغوئ روان قوو نو ګورئ چې ښار ته یو څو څارګر راغلل اؤ مشرانو کاهنانو ته یې هغه ټول کارونه وښودل چې څۀ شوى قوو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ادؤ کله چه هغوئ دد مشرانو سره راغونډ شول ادؤ صلُ ئے وکړه نو هغوئ سپاهیانو ته ډیرے پیسے ورکړو‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬ورته ووایه چه دد هغۀ قمریدان دد شپے راغلو ادؤ هغه ئے غل کړو کله چه قمونږ ویده وو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ که دا خبره دد والي غوږو ته ورسى نو قمونږ به هغه قانع کړو ادؤ تاسو به محفوظ ساتو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو هغوئ پیسې واخستلې او لکه څنګه چې هغوئ ته تعلیم ورکړے شوى قوو‪ ،‬نو دا خبره په ی قهودیانو کښې تر نن ورځې پورې عامه ده‪.‬‬ ‫عیسى هغوئ مقرر کړى قوو‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬بیا یوولس قمریدان ګلیل ته لړل چرته چه‬ ‫ى‬ ‫‪ ۱۷‬کله چه هغوئ هغه ولیدو نو دد هغۀ سجده ئے وکړه خو ځنو شک وکړ‪.‬‬ ‫عیسى راغے ادؤ هغوئ ته ئے ووئیل چه ”په آسمان ادؤ زمکه ټول طاقت ما ته راکړے شوے دے‪.‬‬ ‫‪۱۸‬‬ ‫ى‬ ‫‪۱۹‬نو تاسو لړ شئ او ټولو قومونو ته تعلیم ورکړئ او د پلر‪ ،‬زوی او د روُ القدس په نوم بپتسمه ورکړئ‪:‬‬ ‫‪۲۰‬هغوی ته دا ښوول چې د ټولو شیانو پیروي وکړئ چې ما تاسو ته امر کړی دی ‪:‬او وګورئ‪ ،‬زه تل ستاسو سره یم‪ ،‬حتی د نړۍ تر پایه‬ ‫پورې ‪.‬آمین‪.‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Pashto - The Gospel of Matthew by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu