Skip to main content

Pashto - The Book of the Acts of the Apostles

Page 1

‫د سوولنو اعمال‬ ‫څپرکی ‪1‬‬ ‫عيسٰ يې کول او تعليم ورکول شروع کړل‪.‬‬ ‫‪۱‬اې تيوفيليسه‪ ،‬ما د هغه ټولو په اړه پخوانۍ ليکنه جوړه کړې ده چې‬ ‫ى‬ ‫‪2‬تر هغه ورځ پورې چې هغه پورته شو‪ ،‬د هغه څخه ورووته هغه د روح القدس په واوطه روولنو ته چې هغه غوره کړي وو حکمونه‬ ‫ورکړل‪:‬‬ ‫خ‬ ‫‪3‬چا ته يې هم د ُپل شوق نه پس د ډېرو بې شمېره ثبوتونو په وويله ځان ژوندى ښکاره کړو‪ ،‬څلوېښت ورځې يې ليدل او د ُدائ پاک د‬ ‫بادشاهۍ په اړه يې ُبرې کولې‪:‬‬ ‫د‬ ‫خ‬ ‫بيتخ‬ ‫ال خمقدس نه وتښتئ بلکه دد پلر دد وعدے په انتظار اووئ‪ ،‬کوم چه هغه‬ ‫‪ ٤‬ادؤ دد هغوئ وره يوځاى کيدو اؤ ورته ئے خحکم ورکړو چه دد‬ ‫وائٰ چه تاوو زما په حقله اوريدلٰ دى‪.‬‬ ‫‪۵‬ځکه چې جان په رښتيا وره په اوبو بپتسمه ورکړه ‪.‬مګر تاوو به د روح القدس وره بپتسمه واُلئ څو ورځې ورووته‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې هغوئ وره راغونډ شول نو د هغۀ نه يې تپوس وکړو‪” ،‬ما الکه‪ ،‬تۀ به په دې وُت کښې بنٰ ااورائيلو ته بادشاهٰ واپس ورکوې؟‬ ‫‪ ٧‬هغۀ هغوئ ته ووئيل‪” ،‬دا وتاوو کار نۀ دے چه هغه وُت او موومونه وپيژنئ خکوم چه پلر په ُپل اُتيار کښے اچولٰ دى‪.‬‬ ‫‪ُ۸‬و تاوو به قدرت ترلوه کړئ‪ ،‬ورووته له دې چې روح القدس په تاوو باندې راشي ‪:‬او تاوو به په يروشلم‪ ،‬ټول يهوداه‪ ،‬وامريه او د‬ ‫ځمکې تر پايه پورې زما شاهدان اووئ‪.‬‬ ‫‪۹‬کله چې هغۀ دا ُبرې وکړې‪ ،‬په داوې حال کښې چې هغوئ وليدل‪ ،‬هغه پورته شو ‪.‬او ورېځې هغه د دوی له وترګو لرې کړ‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ کله چه هغوئ ادومان ته په ټينګه وکتل کله چه هغه پورته شو نو دوه وړى په وپينو جامو کښے دد هغوئ څنګ ته ولړ خوو‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬هغه دا هم ووئيل چه”ادئے دد ګيليل ُلقو‪ ،‬تاوو آومان ته ولي ولړ يئ؟ هماغه عيسی چې له تاوو څخه اومان ته پورته شوی دی به‬ ‫هماغسې راشي لکه څنګه چې تاوو هغه آومان ته تللی و‪.‬‬ ‫‪۱۲‬بيا هغوئ د زيتون په نوم د غره نه يروشلم ته واپس شول چې د وبت د ورځې وفر د يروشلم نه دى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې هغوئ ورننوتل نو يوې لويې کوټې ته لړل چرته چې پطروس‪ ،‬يعقوب‪ ،‬يوحنا‪ ،‬اندرياس‪ ،‬فيليپوس‪ ،‬توماس‪ ،‬بارتولوميو‪ ،‬متي‪ ،‬د‬ ‫الفيوس زوئ يعقوب او شمعون زيلوټس دواړه اووېدل ‪.‬او د جيمز ورور يهودا‪.‬‬ ‫‪۱۴‬دا ټولو د ښځو او د عيسی مور مريم او د هغه د وروڼو وره په يو اتفاق وره په دعا او منت وره دوام ورکړ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ پطروس په هغو ورځو کښے دد خمريدانو په مينځ کښے ودريدلو ادؤ وئے وئيل چه”دد نومونو شمير تقريبا ا يو ول شل وو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادئے وروڼو او وروڼو‪ ،‬د دې صحيفو ضرورت ضرور پوره شوى خوو‪ ،‬کوم چې روح القدس د داؤد په ُوله د يهوداه په باره کښې‬ ‫عيسٰ نيولٰ خوو‪.‬‬ ‫مخکښې وئيلٰ خوو‪ ،‬کوم چې د هغوئ لرښود خوو چا چې‬ ‫ى‬ ‫‪۱٧‬ځکه چې هغه زمونږ وره شميرل شوی وو او د دې وزارت برُه يې ترلوه کړې وه‪.‬‬ ‫‪۱۸‬اوس دې وړى د ګناه په بدل کښې يو کرونده اُيستې ده ‪.‬او په ور کې راښکته شو‪ ،‬هغه په منځ کې ټوټه ټوټه شو‪ ،‬او د هغه ټولې‬ ‫کولمې بهر راووتلې‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او دا د يروشلم ټولو اووېدونکو ته معلومه شوه ‪.‬لکه څنګه چې دا واحه د دوی په ومه ژبه کې ويل کيږي‪ ،‬اکيلډاما‪ ،‬دا د وينې واحه ده‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ځکه چې د زبور په کتاب کښې ليکلے شوى دى‪ ،‬چې د هغۀ اوتوګنځٰ دې ويران شٰ‪ ،‬او هيڅوک دې په کښې نه اووېږى‪ ،‬او د هغۀ‬ ‫مشرک دې بل څوک واُلٰ‪.‬‬ ‫عيسٰ زمونږ په مينځ کښې دننه او بهر لړو‪.‬‬ ‫ک‬ ‫ل‬ ‫ما‬ ‫چې‬ ‫کوله‬ ‫ملګرتيا‬ ‫وره‬ ‫زمونږ‬ ‫وُت‬ ‫‪۲۱‬نو د دې وړو نه چې هر‬ ‫ا‬ ‫ى‬ ‫يحيٰ د بپتسما نه شروع کيدو نه تر هغه ورځ پورې چې هغه زمونږ نه پورته شوى خوو‪ ،‬بايد يو څوک زمونږ وره د هغۀ د قيامت‬ ‫‪ ۲۲‬د‬ ‫ى‬ ‫ګواه وى‪.‬‬ ‫وف چه برصاباس نومے دے چه يووتخوس ادؤ دمتاياه خوو‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ادؤ هغوئ دوه خمقرر کړل چه يو خ‬ ‫‪۲۴‬هغوئ دعا وکړه او وې وئيل‪” ،‬اے ما الکه خُدايه‪ ،‬چې د ټولو ُلقو زړونه پېژنٰ‪ ،‬وښايه چې تا د دې دواړو نه غوره کړې ده؟‬ ‫‪۲۵‬د دې دپاره چې هغه د دې وزارت او روولتوب برُه واُلٰ‪ ،‬د کوم نه چې يهوداه د ورکشۍ په وجه راښکاره شو‪ ،‬چې ُپل ځائ ته‬ ‫لړ شٰ‪.‬‬ ‫‪۲۶‬هغوئ ُپل قرعې ورکړې ‪.‬او په ماتياس باندې لوټ شو ‪.‬او هغه د يوولسو روولنو وره شميرل کيده‪.‬‬ ‫فصل ‪2‬‬ ‫‪۱‬ادؤ کله چه دد پنتا خ‬ ‫کست ورځ پوره شوه نو هغوئ ټول په يو ځائ ناوت خوو‪.‬‬ ‫‪ ۲‬ناڅاپه د آومان نه يو آواز راغلو لکه د زورور باد په شان او هغه ټول کور ډک کړو چرته چې هغوئ ناوت وو‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ هغوئ ته دد اور په شان تړلے ژبے ښکاره شول ادؤ دد هر يو په ور کښے وو‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۴‬ادؤ هغوئ ټول دد خرو خح القخدس نه ډک شول ادؤ په نورو ژبو ئے ُبرے کول شروع کړل لکه څنګه چه خرو خح القدس هغوئ ته وئيل‪.‬‬ ‫‪۵‬او په يروشلم کښې د آومان لندې د هر قوم نه يهوديان اووېدل‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې دا ُبره په بهر کښے شو نو ُلق راغونډ شول ادؤ حيران شول ځکه چه هر وړے دد هغوئ په ُپله ژبه ُبرے واوريدل‪.‬‬ ‫‪ ٧‬هغوئ ټول حيران او حيران شول ادؤ يو بل ته ئے ووئيل‪”،‬ګورئ‪ ،‬دا ټول ګيلليان نۀ دى؟‬ ‫‪ ۸‬ادؤ مونږ هر وړے په ُپله ژبه څۀ اورو چه په کوم ځائ کښے پيدا شوى يخو؟‬ ‫‪۹‬پارتيان‪ ،‬ماديان‪ ،‬ايلميان او په ميسوپوتاميا‪ ،‬يهوداه‪ ،‬کپاډوکيا‪ ،‬پونتوس او آويا کې اوويدونکي‪،‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۱۰‬فروګيا‪ ،‬پمفيليا‪ ،‬په مصر کې او د ليبيا په برُو کې د کرينين په شاوُوا کې‪ ،‬او د روم اجنبيان‪ ،‬يهوديان او تبليغيان‪،‬‬ ‫‪۱۱‬د کريټيانو او عربانو‪ ،‬مونږ د هغوئ په ژبه د خُدائ پاک د عجيبو کارونو ُبرې اورو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغوئ ټول حيران شول ادؤ په شک کښې شول ادؤ يو بل ته يې ووئيل‪” ،‬د دې څۀ مطلب دے؟‬ ‫‪۱۳‬نو نورو ملنډې ووهلې‪” ،‬دا وړى د نوي شرابو نه ډک دى‪.‬‬ ‫‪ُ ۱٤‬و پطروس د يوولسو وړو وره پاڅيدلو ادؤ ُپل آواز ئے پورته کړو ادؤ هغوئ ته ئے ووئيل‪”،‬ادئے دد يهوداه ُلقو ادؤ تاوو ټول چه په‬ ‫بيتخ ال خمقدس کښے اووئ‪ ،‬تاوو ته دا معلومه شٰ ادؤ زما ُبرو ته غوږ ونيسئ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ځکه چې دا نشه نه دي لکه څنګه چې تاوو فکر کوئ‪ ،‬دا د ورځې دريم واعت دی‪.‬‬ ‫‪ُ۱۶‬و دا هغه څه دي چې د يوايل پيغمبر ويلي وو‪.‬‬ ‫‪۱٧‬او په اُرت کښې به داوې راشٰ‪ ،‬چې خُدائ پاک فرمائٰ‪ ،‬چې زۀ به ُپل روح په ټولو جنسونو باندې نازل کړم‪ ،‬او وتاوو زامن او‬ ‫لوڼې به پېغمبران وائٰ‪ ،‬او وتاوو ځوانان به رويا ووينٰ‪ ،‬او وتاوو بوډاګان به ُوبونه ووينٰ‪. :‬‬ ‫‪۱۸‬زۀ به په ُپلو نوکرانو او په لوڼو باندې ُپل روح نازل کړم ‪.‬او دوی به نبوت وکړي‪:‬‬ ‫‪۱۹‬زۀ به په آومان کښې عجيبې معجزې او لندې په زمکه کښې نښې وښايم ‪.‬وينه‪ ،‬اور‪ ،‬او د لوګي بخارۍ‪:‬‬ ‫‪۲۰‬لمر به په تياره او وپوږمۍ به په وينو بدله شي‪ ،‬مخکې لدې چې د څښتن لويه او د پام وړ ورځ راشي‪:‬‬ ‫‪۲۱‬او داوې به راشی چې څوک چې د ما الک په نوم غږ کوى هغه به بچ شٰ‪.‬‬ ‫‪۲۲‬اے بنٰ ااورائيلو‪ ،‬دا ُبرې واورئ ‪.‬عيسی ناصری‪ ،‬يو وړی چې ُدای وتاوو په مينځ کې د معجزو او معجزو او نښو په واوطه‬ ‫منظور کړی و‪ ،‬کوم چې ُدای د هغه په واوطه وتاوو په مينځ کې تروره کړل‪ ،‬لکه څنګه چې تاوو هم پوهيږئ‪:‬‬ ‫‪۲۳‬هغه د خُدائ پاک د ثابتې مشورې او مخکښې پېژندنې په ذريعه تاوو نيولے دے‪ ،‬او د بدو لوونو په وويله يې په وورۍ کړے دے او‬ ‫وژلے دے‪:‬‬ ‫‪۲۴‬څوک چې خُدائ پاک د مرګ د تکليفونو نه ُلص کړے دے‪ ،‬ځکه چې دا ممکنه نۀ وه چې هغه دې ونيولے شٰ‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ځکه چې داؤد د هغۀ په حقله وائٰ‪ ،‬ما ما الک خُدائ تل د ُپل مخ په مخکښې ليدلے دے‪ ،‬ځکه چې هغه زما په ښٰ طرف دى‪ ،‬چې زۀ به‬ ‫نه غورځېږم‪.‬‬ ‫‪۲۶‬نو زما زړه ُوشحاله شو‪ ،‬او زما ژبه ُوشحاله شوه ‪.‬وربيره پردې زما غوښه به په اميد کې آرام وي‪:‬‬ ‫‪۲٧‬ځکه چې ته به زما روح په جهنم کې نه پرېږدې‪ ،‬او نه به ُپل مقدس ذات ته د فساد په وترګه وګوري‪.‬‬ ‫‪۲۸‬تا ما ته د ژوند لرې را وښودلې ‪.‬ته به ما په ُپل مخ د ُوښۍ ډک کړي‪.‬‬ ‫‪۲۹‬ادئے وروڼو او وروڼو‪ ،‬اجازه راکړئ چې تاوو ته د پلر داؤد په حقله ووايم چې هغه مړ او ښخ کړے شوے دے او د هغۀ قبر تر نن‬ ‫ورځې پورې زمونږ وره دى‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬نو ځکه يو نبي اؤ په دے پوهيدلو چه خُدائے دد هغۀ وره قسم ُوړلے دے چه دد‬ ‫‪۳۱‬هغۀ دد مسيح دد بيا ژوندے کيدو نه مخکښے دا ليدلے خوو چه دد هغۀ روح نه په جهنم کښے پريښودلے شٰ ادؤ نۀ دد هغۀ غوښه ُرابه شوه‪.‬‬ ‫عيسٰ خُدائے راژوندے کړے دے چه مونږ ټول دد دے شاهدان يو‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬دا‬ ‫ى‬ ‫خ‬ ‫خ‬ ‫‪۳۳‬نو ځکه چې د ُدائ پاک د ښٰ لس په وويله اوچت شوى او د پلر نه يې د روح القدس وعده ترلوه کړې ده‪ ،‬هغه دا ُبره بيان کړه‬ ‫چې اوس تاوو ګورئ او اورئ‪.‬‬ ‫‪۳۴‬ځکه چې داود آومان ته نه دی پورته شوی‪ُ ،‬و هغه په ُپله وويل ‪:‬څښتن زما څښتن ته وفرمايل‪ ،‬ته زما ښي لس ته کښېنه‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬تر څو چې زه وتا دښمنان وتا د پښو ځای نه کړم‪.‬‬ ‫خ‬ ‫عيسٰ جوړ کړے دے چا چې تاوو په وولئ کړے دے‪ ،‬ما الک‬ ‫هغه‬ ‫پاک‬ ‫دائ‬ ‫ُ‬ ‫چې‬ ‫شٰ‬ ‫‪۳۶‬نو د بنٰ ااورائيلو ټول ُاندان په يقين وره ُبر‬ ‫ى‬ ‫او مسيح دواړه‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫وولنو ته ئے ووئيل‪” ،‬ادئے وروڼو‪ ،‬مونږ څۀ‬ ‫ر‬ ‫نورو‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫پطروس‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫شول‬ ‫ګېر‬ ‫کښې‬ ‫زړونو‬ ‫په‬ ‫هغوئ‬ ‫د‬ ‫نو‬ ‫واورېدل‬ ‫دا‬ ‫هغوئ‬ ‫‪۳٧‬کله چې‬ ‫خ‬ ‫وکړو؟‬ ‫د‬ ‫عيسٰ مسيح په نوم بپتسمه واُلٰ دد دے دد پاره چه دد خګناهخونو معاف شٰ ادؤ‬ ‫د‬ ‫يو‬ ‫هر‬ ‫تاوو‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫وکړئ‬ ‫”توبه‬ ‫ووئيل‪،‬‬ ‫ته‬ ‫هغوئ‬ ‫پطروس‬ ‫‪۳۸‬بيا‬ ‫د‬ ‫ى‬ ‫خ‬ ‫تاوو ته به دد خرو خح القدس امناعت حاصل شٰ‪.‬‬ ‫‪۳۹‬ځکه چې دا وعده وتاوو‪ ،‬وتاوو د اولدونو او ټولو هغو کسانو وره ده چې لرې پراته دي‪ ،‬حتی څومره چې زمونږ څښتن ُدای رابللی‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪۴۰‬ادؤ په نورو ډيرو ُبرو ئے ګواهٰ ادؤ نصيحت وکړو ادؤ وئے وئيل چه دد دے بدکاره نسل نه ځان بچ کړه‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬بيا هغوئ چه په ُوشحالئ وره دد هغۀ کلم قبول کړو بپتسمه ئے ورکړه ادؤ په همغه ورځ دد هغوئ وره دد دريو زرو نه زيات کسان‬ ‫شامل شول‪.‬‬ ‫وولنو په تعليم ادؤ ملګرتيا ادؤ دد ډوډئ په ماتولو ادؤ په دخعاګانو کښے ثابت قدم خوو‪.‬‬ ‫ر‬ ‫د‬ ‫هغوئ‬ ‫‪۴۲‬ادؤ‬ ‫د خ‬ ‫‪۴۳‬او په هر نفس باندې وېره راغله‪ ،‬او د روولنو له ُوا ډېرې معجزې او معجزې وشوې‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬ادؤ هر هغه څوک چه ايمان راوړے خوو ګډ خوو ادؤ هر څۀ ګډ خوو‪.‬‬ ‫‪۴۵‬او ُپل مالونه او مالونه يې ُرڅ کړل او ټولو انسانانو ته يې لکه څنګه چې د هر چا اړتيا وه‪ ،‬تقسيم کړل‪.‬‬ ‫‪۴۶‬ادؤ هغوئ هره ورځ دد خُدائے په کور کښے په يو اتفاق وره ادؤ کور په کور ډوډئ ماتول ادؤ دد هغوئ غوښه به ئے په ُوشحالئ ادؤ دد زړۀ‬ ‫وره ُوړله‪.‬‬ ‫‪ ٤٧‬دد خُدائے ثنا کول ادؤ دد ټولو ُلقو وره مينه کول ‪.‬او څښتن هره ورځ کليسا ته اضافه کړه لکه څنګه چې بايد وژغورل شي‪.‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫دسیم څپرکی‬ ‫يحيٰ دد دخعا په وُت کښے يو ځائے خُدائے ته لړل ادؤ نهم واعت وو‪.‬‬ ‫‪۱‬ادؤ پطروس ادؤ‬ ‫ى‬ ‫ور‬ ‫ور ځ وان نه ورننوتخو هغوئ ئے هره ورځ دد‬ ‫‪۲‬ادؤ يو ځناور وړے چه دد ُپلے دد‬ ‫خُدائے دد کور په دروازه کښے ايښودل‪.‬‬ ‫يحيٰ وليدل چه دد خُدائے کور ته روان خوو نو دد ُيرات ئے وغوښتل‪.‬‬ ‫‪ ۳‬چا چه پطروس ادؤ‬ ‫ى‬ ‫‪۴‬ادؤ پطروس دد يوحنا وره په هغۀ کښے دد هغۀ وترګے پټے کړو ادؤ وئے وئيل چه ”مونږ ته وګوره‪.‬‬ ‫‪ ٥‬ادؤ هغۀ هغوئ ته غوږ ونۀ نيولو ادؤ دد هغوئ نه دد څۀ دد ترلوه کولو په تمه ئے‪.‬‬ ‫‪۶‬بيا پطروس ووئيل‪” ،‬زما وره زر او وپين زر نشته ‪.‬مګر لکه څنګه چې ما تاوو ته درکوم ‪:‬د عيسی مسيح ناصري په نوم پورته شه او‬ ‫ولړ شه‪.‬‬ ‫‪٧‬هغۀ ښي لس ونيولو او پورته يې کړو‪ ،‬ومدوتي يې د پښې او د پښې هډوکي مضبوط شول‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغه پاڅېد ادؤ روان شو ادؤ دد هغوئ وره دد خُدائے کور ته ورننوتو ادؤ په منډه ئے ادؤ کودتے شو ادؤ دد خُدائے ثنا ئے کوله‪.‬‬ ‫‪۹‬او ټولو ُلقو هغه وليدل چې روان وو او د خُدائ پاک ثنا يې کوله‪:‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ هغوئ پوه شول چه دا هغه څوک خوو چه دد خُدائے دد خُدائے په ښکلٰ دروازه کښے دد ُيرات دپاره ناوت خوو ادؤ هغوئ دد هغۀ وره په‬ ‫څۀ چه کښے شوى خوو حيران او حيران شول‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ادؤ لکه څنګه چه هغه پطروس چه روغ شوى خوو پطروس ادؤ يوحنا ئے نيولٰ خوو‪ ،‬نو ټول ُلق دد هغوئ ُوا ته په هغه برنډه کښے چه‬ ‫د وليمان په نامه ياديږي‪ ،‬ډير حيران شول‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې پطروس دا وليدل نو ُلقو ته يې جواب ورکړو‪” ،‬اے بنٰ ااورائيلو‪ ،‬تاوو ولې په دې حيران يئ؟ يا تاوو ولې موږ ته دومره په‬ ‫دقت وره ګورئ لکه څنګه چې موږ په ُپل قدرت يا تقدس وره دا وړی د تګ لپاره جوړ کړی دی؟‬ ‫‪13‬د ابراهيم‪ ،‬اوحاق او يعقوب ُدای‪ ،‬زموږ د پلرونو ُدای‪ ،‬د هغه زوی عيسی جلل ورکړ ‪.‬چې تاوو د پيلطوس په حضور کې هغه ته‬ ‫تسليم کړ‪ ،‬کله چې هغه پريکړه وکړه چې هغه پريږدي‪.‬‬ ‫‪ُ14‬و تاوو د پاک او عادل ذات څخه انکار وکړ او غوښتل چې تاوو ته يو قاتل درکړل شي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ دد ژوندون شهزاده چه خُدائے دد مړو نه ژوندے کړے دے وواژه ‪.‬موږ يې شاهدان يو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ دد هغۀ په نوم دد ايمان په وويله دد هغۀ نخوم دا وړے مضبوط کړے دے څوک چه تاوو ګورئ او پيژنئ ‪:‬هو‪ ،‬هغه ايمان چه دد هغۀ په‬ ‫وويله دے تاوو ټولو ته دا کامل صحت ورکړے دے‪.‬‬ ‫‪۱٧‬ادؤ اوس وروڼو‪ ،‬ما وئيل چه تاوو هم دد ناپوهئ په وجه دا وکړل‪ ،‬لکه وتاوو حکمرانانو هم‪.‬‬ ‫‪ُ۱۸‬و هغه څيزونه چې خُدائ پاک د ُپلو ټولو پېغمبرانو د ُولې نه مخکښې ښودلٰ وو چې مسيح به د مصيبت وره مخامخ شٰ‪ ،‬نو هغه‬ ‫پوره کړل‪.‬‬ ‫‪19‬نو توبه وباوئ‪ ،‬او بدل شئ‪ ،‬چې وتاوو ګناهونه پاک شي‪ ،‬کله چې د رب په حضور کې د تازګۍ وُتونه راشي؛‬ ‫عيسٰ مسيح واوتوى‪ ،‬کوم چه تاوو ته وړاندے شوى خوو‪:‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ هغه به‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲۱‬هغه به آومان ته تر هغه وُته پورې تر لوه کوى چې د ټولو څيزونو د بدلولو وُت وى‪ ،‬کوم چې خُدائ پاک د ُپلو ټولو وپېڅلو‬ ‫پېغمبرانو په ُوله د دخنيا د پېدا کېدو نه راپدېخوا بيان کړى دى‪.‬‬ ‫وروڼو نه زما په شان يو پېغمبر‬ ‫‪ ۲۲‬ځکه چې‬ ‫مووٰ په رښتيا ُپلو پلرونو ته وئيلٰ خوو‪” ،‬ما الک خُدائ وتاوو خُدائ پاک به وتاوو د خ‬ ‫ى‬ ‫راوباوي ‪.‬هغه به تاوو ته په ټولو شيانو واورئ چې هغه به تاوو ته ووايی‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ادؤ داوې به راشٰ‪ ،‬چې هر څوک چې د هغه پېغمبر ُبرې نۀ اورى نو د ُلقو نه به تباه شٰ‪.‬‬ ‫‪24‬هو‪ ،‬او د وموئيل څخه ټولو پيغمبرانو او هغه څوک چې پيروي کوي‪ ،‬څومره چې ُبرې شوي دي‪ ،‬هم د دې ورځو وړاندوينه کړې ده‪.‬‬ ‫‪۲۵‬تاوو د پېغمبرانو اولد يئ او د هغه لوظ چې خُدائ پاک ز خمونږ د پلر نيکۀ وره کړى خوو‪ ،‬اابراهيم ته ووئيل‪” ،‬او وتا په نسل به د‬ ‫زمکې ټول قومونه برکتٰ شٰ‪.‬‬ ‫عيسٰ راژوندى کړے دے‪ ،‬هغه يې رالېږلے دے چې تاوو ته برکت درکړى او وتاوو هر يو د ُپلو‬ ‫‪۲۶‬تاوو ته اول خُدائ پاک ُپل زوئ‬ ‫ى‬ ‫ګناهونو نه لرې کړى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪4‬‬ ‫‪۱‬کله چې هغوئ ُلقو ته ُبرې کولې‪ ،‬اامامان‪ ،‬د خُدائ پاک مشر او صدوقان په هغوئ باندې راغلل‪.‬‬ ‫عيسٰ په وويله به دد مړو نه دد ژوندے کيدو زيرے شو‪.‬‬ ‫‪ ۲‬په دې ُفه شو چه هغوئ ُلقو ته تعليم ورکړو ادؤ دد‬ ‫ى‬ ‫‪۳‬هغوئ په هغوئ باندې لوونه کېښودل او تر بلې ورځې پورې يې ونيول‪ ،‬ځکه چې اوس ماښام شوې وه‪.‬‬ ‫‪ُ ٤‬و دد هغوئ ډيرو چه کلم واوريدو ايمان راوړو ‪.‬او د وړو شمېر شاوُوا پنځه زره وو‪.‬‬ ‫‪۵‬ادؤ په وبا چه دد هغوئ خحکمران ادؤ مشرانو ادؤ دد شريعت عالمان راغلل‪.‬‬ ‫يحيٰ‪ ،‬وکندر ادؤ دد مشر اامام دد ُپلوانو نه زيات ُلق په بيتخ ال خمقدس کښے راغونډ شول‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ مشر اامام حنا‪ ،‬کائفا‪،‬‬ ‫ى‬ ‫‪ ٧‬کله چه هغوئ په مينځ کښے ودريدل نو تپوس ئے وکړو چه”تا دا په کوم طاقت او په کوم نوم کړى دى؟‬ ‫‪ ۸‬بيا پطروس چه دد خرو خح القخدس نه ډک شو هغوئ ته ئے ووئيل چه”اے دد ُلقو ادؤ دد بنٰ ااورائيلو مشرانو!‬ ‫‪9‬که نن ورځ موږ د هغه نيک عمل په اړه وڅيړئ چې د بې کاره وړي وره يې کړي دي‪ ،‬په کوم وويله هغه روغ شوی دی‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح ناصرى په نوم چې تاوو په وولئ کړے دے‪ ،‬چا چې‬ ‫‪۱۰‬تاوو ټولو ته او د بنٰ ااورائيلو ټولو ُلقو ته دې پته ولګٰ چې د‬ ‫ى‬ ‫خُدائ پاک له مړو نه ژوندے کړے دے‪ ،‬د هغۀ په وويله هم دا وړے دلته وتاوو په نزد روغ وى‪.‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۱۱‬دا هغه تيږه ده چې وتاوو د جوړونکو نه په هيڅ وجه ايښودل شوې وه‪ ،‬چې د کونج ور شو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو په بل هيڅ کښې هم نجات نشته‪ ،‬ځکه چې د آومان لندې د ُلقو په مينځ کښې هيڅ بل نوم نۀ دے ورکړے شوے چې د هغې په وويله‬ ‫مونږ بچ شو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې هغوئ د پطروس ادؤ يوحنا زړورتيا وليده ادؤ پوه شول چه هغوئ ناپوه ادؤ جاهل وړى دى نو حيران شول ‪.‬او هغوی ته معلومه‬ ‫شوه چې دوی د عيسی وره وو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ دد هغوئ وره ولړ وړے چه روغ شوى خوو نو هغوئ دد دے ُلف هيڅ نۀ شو ويلے‪.‬‬ ‫‪ُ۱۵‬و کله چې هغوئ خحکم ورکړو چې د شورا نه بهر لړ شٰ نو په ُپلو کښې يې ُبرې اترې وکړې‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او ويې ويل ‪:‬مونږ به د دې وړو وره څه وکړو؟ ځکه چې په حقيقت کې د دوی لخوا يوه د پام وړ معجزه تروره شوې ده ټولو ته‬ ‫څرګنده ده چې په بيت المقدس کې اوويږي ‪.‬او موږ نشو کولی دا رد کړو‪.‬‬ ‫‪ُ۱٧‬و دا چې دا نور د ُلکو په منځ کې نه ُپريږي‪ ،‬نو راځئ چې هغوی ته په وختۍ وره ګواښ وکړو چې له دې ورووته د دې په نوم له‬ ‫هيچا وره ُبرې نه کوي‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫عيسٰ په نوم هيڅ کلم مه کوئ اؤ تعليم مه ورکوئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬هغوئ هغوئ راوبلل اؤ خحکم ئے ورکړو چه دد‬ ‫ى‬ ‫‪ُ۱۹‬و پطروس ادؤ يوحنا هغوئ ته جواب ورکړو چه ”آيا دد خُدائے په نظر کښے دا صحيح ده چه دد خُدائے نه زيات وتاوو ُبرو ته غوږ‬ ‫ونيسئ‪ ،‬تاوو قضاوت وکړئ‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ځکه چې مونږ هغه ُبرې نۀ شو کولى چې ليدلي او اوريدلي دي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬نو کله چې هغوئ هغوئ ته نور هم ګواښ وکړ نو هغوئ يې پرېښودل او هيڅ يې ونه موندل چې د ُلقو په وجه هغوئ ته څنګه وزا‬ ‫ورکړے شٰ‪ ،‬ځکه چې ټولو ُلقو د خُدائ پاک ثناء وئيل چې څۀ وشول‪.‬‬ ‫‪۲۲‬ځکه چې هغه وړے د څلوېښتو کالو نه زيات وو‪ ،‬چې په هغۀ باندې د شفا کولو معجزه ښکاره شوه‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ادؤ پريښودلے شو ادؤ هغوئ ُپل جماعت ته لړل ادؤ هر څۀ ئے ُبر کړل چه مشرانو اامامانو ادؤ مشرانو ورته وئيلٰ خوو‪.‬‬ ‫‪۲۴‬کله چې هغوئ دا واورېدل نو خُدائ پاک ته يې په يو آواز اوچت کړو او وې وئيل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬تۀ خُدائ پاک يې چې آومان‪ ،‬زمکه‪ ،‬ومندر‬ ‫او هر څۀ چې په هغو کښې دي جوړ يې کړل‪.‬‬ ‫‪۲۵‬وتا د اُدمت کوونکٰ داؤد د ُولې نه چا وئيلٰ دى‪ ،‬چې قومان ولې په قهر شول او ُلقو د فضول ُيالونو ُيال وکړو؟‬ ‫‪۲۶‬د زمکې بادشاهان ودرېدل‪ ،‬او حاکمان د ما الک خُدائ او د هغۀ د مسيح ُلف راغونډ شول‪.‬‬ ‫عيسٰ په ُلف چې تا مسح کړے دے په حقيقت کښې هيروديس او پونټيوس پيلطوس د غېريهوديانو او‬ ‫‪۲٧‬ځکه چې وتا د مقدس بچٰ‬ ‫ى‬ ‫بنٰ ااورائيلو وره راغونډ شوى خوو‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ځکه چه هر څۀ چه وتا لس ادؤ وتاوو دد صلح دد کولو نه مخکښے فيصله کوى‪.‬‬ ‫‪۲۹‬او اوس‪ ،‬ما الکه خُدايه‪ ،‬د هغوئ ګواښونه وګوره‪ ،‬او ُپلو نوکرانو ته وس راکړه‪ ،‬چې هغوئ په پوره زړورتيا وره وتا کلم ووائٰ‪،‬‬ ‫‪30‬د شفا ورکولو لپاره ُپل لس اوږد کړئ؛ او دا نښې او معجزې ممکن وتاوو د وپيڅلي ماشوم عيسی په نوم تروره شي‪.‬‬ ‫‪۳۱‬کله چې هغوئ دخعا وکړه نو هغه ځائ ولړزېدلو چرته چې هغوئ وره راغونډ وو ‪.‬هغوی ټول د روح القدس څخه ډک شول او د ُدای‬ ‫کلم يې په زړورتيا وره وويل‪.‬‬ ‫‪۳۲‬او د هغوئ ګڼ شمير چې ايمان راوړے وو د يو زړۀ او يو روح وو ‪:‬د هغوئ نه هيڅ يو هم دا نۀ وائٰ چې هغه خ‬ ‫څيزونه چې د هغۀ وره‬ ‫وو د هغۀ ُپل وو ‪.‬مګر دوی ټول شيان مشترک درلودل‪.‬‬ ‫عيسٰ دد ژوندے کيدو ګواهٰ ورکړه ادؤ په هغوئ ټولو لوئ فضل خوو‪.‬‬ ‫وولنو ته دد ما الک‬ ‫‪۳۳‬ادؤ په لوئ طاقت ئے ر خ‬ ‫ى‬ ‫‪۳۴‬د هغوئ په مينځ کښې هيڅ يو هم نۀ خوو‪ ،‬ځکه چې څومره زمکې او کورونه يې ُرڅول ادؤ د ُرڅ شوو خ‬ ‫څيزونو قيمت يې راوړو‪.‬‬ ‫وولنو په پښو کښے کيښودے شو ادؤ هر وړے ته دد هغۀ دد حاجت وره وم تقسيم کړل شو‪.‬‬ ‫‪۳۵‬ادؤ دد ر خ‬ ‫د‬ ‫وولنو په نزد برناباس نوميدلے خوو‪ ،‬چه دد تسلي دد زوئ په تعبير کښے يو لوي ادؤ دد قبرص دد ملک اوويدونکٰ وو‪.‬‬ ‫ر‬ ‫چه‬ ‫يوويس‬ ‫‪۳۶‬ادؤ‬ ‫د‬ ‫خ‬ ‫‪ ۳٧‬زمکه ئے ُرڅه کړه ادؤ پيسے ئے راوړل ادؤ دد روولنو په پښو ئے کيښودل‪.‬‬ ‫څپرکی ‪5‬‬ ‫‪ُ۱‬و د حنانياس په نوم يو وړے د ُپلې ښځې صفيرا وره يو مال ُرڅ کړو‪.‬‬ ‫‪2‬او د قيمت شاته واتل‪ ،‬د هغه ميرمن هم دا مسله ده‪ ،‬او يو ټاکلی برُه يې راوړی او د روولنو پښو کې يې ايښودله‪.‬‬ ‫‪ُ۳‬و پطروس ووئيل‪” ،‬اے حنانيه‪ ،‬ولې وتا په زړۀ کښې شيطان د خرو خح القخدس د دروغو کولو او د زمکې د قيمت يوه برُه د ځان واتلو‬ ‫دپاره ډکه کړه؟‬ ‫‪۴‬کله چې دا پاتې شو‪ ،‬آيا دا وتا ُپل نه و؟ او د پلورلو نه ورووته‪ ،‬دا وتاوو په اُتيار کې نه و؟ تا ولې دا ُبره په ُپل زړه کې کړې ده؟‬ ‫تا ُلکو ته دروغ نه دی ويلی‪ ،‬مګر ُدای ته‪.‬‬ ‫‪۵‬حنانيه د دې ُبرې په اورېدلو وره راښکته شو او روح يې پرېښودو او په ټولو هغوئ چې دا ُبرې واورېدې وخت وېره راغله‪.‬‬ ‫‪۶‬نو ځوانان راپاڅېدل‪ ،‬هغه يې زُمي کړ او بهر يې يوړل او ښخ يې کړل‪.‬‬ ‫‪٧‬ادؤ دد دريوؤ واعتو نه پس دد هغۀ ښځه چه نه پوهيدل چه څۀ وشول‪ ،‬دننه راغله‪.‬‬ ‫‪ ۸‬پطروس ورته جواب ورکړو چه”ما ته ووايه چه زمکه تا په دومره قيمت ُرڅه کړه؟ او هغې وويل‪ ،‬هو‪ ،‬د ډيرو لپاره‪.‬‬ ‫‪ ۹‬بيا پطروس هغې ته ووئيل‪”،‬تاوو څنګه په ګډه د ما الک د خروح په آزمېښت کولو اتفاق کړى دى؟ ګوره‪ ،‬د هغوئ پښې چې وتا مېړه يې‬ ‫ښخ کړی دی په دروازه کې پراته دي او تا به بهر بوځي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬بيا هغه ومدوتي د هغه په پښو کې راښکته شوه او روح يې راواُيست‪ ،‬نو ځوانان دننه راغلل او هغه يې مړ وموندله او هغه يې‬ ‫راوويستله او د ُپل ميړه په واوطه يې ښخ کړه‪.‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۱۱‬ادؤ په ټول جماعت ادؤ هغوئ چه دا ُبرے اوريدلے خوو نو ډيره ويره راغله‪.‬‬ ‫وولنو په وويله دد ُلقو په مينځ کښے ډيرے نښاني او عجائبات پيدا شول( ‪.‬او دوی ټول د وليمان په برنډه کې په يوه ُوله وو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ادؤ دد ر خ‬ ‫‪۱۳‬ادؤ دد نورو نه هيڅ يو هم دد هغوئ وره دد يوځائ کيدو جرئت نۀ خوو‪ُ ،‬و ُلقو هغوئ لوئٰ کړل‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او مومنان د ما الک خُدائ وره ډېر زيات شول‪ ،‬د وړو او ښځو دواړو ګڼ شمېر)‪.‬‬ ‫‪ُ۱۵‬و هغوئ ناروغان لرو کوڅو ته راوويستل او په بسترو او تختونو يې ښخ کړل‪ ،‬چې لږ تر لږه د پطروس ويوري د هغوئ په ځينو‬ ‫باندې ويوري وکړي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬د يروشلم د شاو ُوا ښارونو نه يو ګڼ شمېر ناروغان او په ناپاک روحونو اُته کسان راووتل‪ ،‬او هر يو روغ شول‪.‬‬ ‫‪۱٧‬نو مشر کاهن پاڅېدو او ټول هغه کسان چې د هغه وره وو (کوم چې د صدوقيانو فرقه ده )او په قهر شو‪.‬‬ ‫وونه کيښودل ادؤ په عام زندان کښے ئے واچول‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬ادؤ په روولنو ئے ل خ‬ ‫‪ُ۱۹‬و د شپې د ما الک خُدائ فرښتې د زندان دروازې پرانستلې‪ ،‬هغوئ يې راوغوښتل او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۲۰‬لړ شه‪ ،‬ودريږه او په کور کې ُلکو ته د دې ژوند ټولې ُبرې ووايه‪.‬‬ ‫‪۲۱‬کله چې هغوئ دا واورېدل‪ ،‬نو هغوئ وهار وُتے د کور کور ته ورننوتل او تعليم يې ورکړو ‪ُ.‬و مشر کاهن راغی او هغه کسان چې‬ ‫د هغه وره وو‪ ،‬شورا او د بنی اورائيلو ټول مشرانو جرګه يې راوغوښتله او زندان ته يې ولېږه چې هغوی راوړي‪.‬‬ ‫‪ُ۲۲‬و کله چې افسران راغلل او په زندان کې يې ونه موندل‪ ،‬نو بېرته راغلل او ورته يې وويل‪:‬‬ ‫‪۲۳‬هغوئ ووئيل چې‪ ،‬په رښتيا چې زندان مونږ په پوره حفاظت وره تړلٰ خوو‪ ،‬او د دروازې مخې ته واتونکي ولړ خوو‪ُ ،‬و کله چې مو‬ ‫ُلص کړو نو په دننه کښې مو هيڅ څوک ونه موند‪.‬‬ ‫‪۲۴‬کله چې مشر کاهن‪ ،‬د کور مشر او مشرانو کاهنانو دا ُبرې واورېدې‪ ،‬نو د هغوی په اړه شک وکړ چې دا به چيرته وده وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۲٥‬بيا يو کس راغے ادؤ ورته ئے ووئيل‪”،‬ګورئ‪ ،‬هغه وړے چه تاوو ئے په بند کښے اچولے خوو په کور کښے ولړ دى ادؤ ُلقو ته تعليم‬ ‫ورکوى‪.‬‬ ‫‪۲۶‬بيا کپتان د افسرانو وره لړ او بې له تشدده يې راوغوښتل‪ ،‬ځکه چې هغوئ د ُلقو نه ويره لرله چې نه به يې ونګسار کړل شي‪.‬‬ ‫‪۲٧‬کله چې هغوئ هغوئ راووتل‪ ،‬نو هغوئ د شورا په مخکښې کښېښودل‪ ،‬نو مشر اامام د هغوئ نه تپوس وکړو‪،‬‬ ‫‪۲۸‬او ويې ويل‪ ،‬آيا مونږ تاوو ته وخت خحکم نه وو ورکړی چې په دې نوم تعليم مه ورکوئ؟ او‪ ،‬ګورئ‪ ،‬تاوو بيت المقدس په ُپل عقيده‬ ‫ډک کړی‪ ،‬او اراده لرئ چې د دې وړي وينه موږ ته راوړو‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬بيا پطروس ادؤ نورو روولنو جواب ورکړو چه”مونږ ته پکار ده چه دد خُدائے اطاعت وکړو نه دد وړو‪.‬‬ ‫عيسٰ راژوندے کړو‪ ،‬چا چې تاوو ووژلو او په ونې کښے ځړولے شو‪.‬‬ ‫‪۳۰‬زمونږ د پلر نيکۀ خُدائ پاک‬ ‫ى‬ ‫‪۳۱‬هغه ُدای په ُپل ښي لس لوړ کړی دی چې يو شهزاده او نجات ورکوونکی شي‪ ،‬د دې لپاره چې اوراييل ته توبه وکړي او د ګناهونو‬ ‫بخښنه وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬او مونږ د هغه د دې شيانو شاهدان يو ‪.‬او همدا رنګه روح القدس هم دی‪ ،‬کوم چې ُدای دوی ته ورکړی دی چې د هغه اطاعت کوي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬کله چې هغوئ دا واورېدل نو زړۀ يې پرې شول ادؤ دد هغوئ د وژلو صلح ئے وکړه‪.‬‬ ‫‪۳۴‬بيا په مجلس کښې يو فريسي چې ګمليئيل نومېده‪ ،‬د شريعت يو عالم و چې په ټولو ُلقو کښې يې شهرت درلود او خحکم يې ورکړو چې‬ ‫روولنو ته لږ ځائ کښېږدئ‪.‬‬ ‫‪۳۵‬او هغوئ ته يې ووئيل‪” ،‬اې د بنٰ ااورائيلو وړو‪ ،‬پام کوئ چې تاوو د دې وړو وره څۀ کول غواړئ‪.‬‬ ‫‪۳۶‬ځکه چې د دې ورځو نه مخکښې تيوداس راپاڅېدلو او په ځان يې فخر وکړو چې يو څوک دے ‪.‬له هغه وره شاوُوا څلور ووه وړي‬ ‫يوځای شول ‪:‬څوک چې ووژل شو؛ او ټول‪ ،‬څومره چې د هغه اطاعت کاوه‪ُ ،‬وار شوي او تباه شول‪.‬‬ ‫‪۳٧‬د دې نه پس وړے د ګيليل يهوداه د ماليې په ورځو کښې راپاڅېدو او ډېر ُلق يې د هغۀ پسې راوغوښتل‪ ،‬هغه هم هلک شو ‪.‬او ټول‪،‬‬ ‫حتی څومره چې د هغه اطاعت کاوه‪ ،‬منتشر شول‪.‬‬ ‫‪۳۸‬او اوس زه تاوو ته وايم چې د دې وړيو څخه ډډه وکړئ او دوی يوازې پريږدئ‪ ،‬ځکه چې که دا مشوره يا دا کار د وړيو وي‪ ،‬نو دا به‬ ‫باطل شي‪.‬‬ ‫‪ُ۳۹‬و کۀ دا د خُدائ پاک طرفه وی نو تاوو نشئ کولی چې هغه له منځه يووئ ‪.‬داوې نه چې تاوو حتی د ُدای وره د جنګ کولو لپاره هم‬ ‫ومومئ‪.‬‬ ‫عيسٰ په نوم ُبرے مه کوئ اؤد‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫وولن راوبلل اؤ وهلو ئے ئے ئے خحکم ورکړو چه دد‬ ‫‪ ٤۰‬هغوئ دد هغۀ وره ومنله اؤ کله چه هغوئ ر خ‬ ‫ى‬ ‫پريږدئ‪.‬‬ ‫‪۴۱‬ادؤ هغوئ دد شورا دد حضور نه لړل ادؤ په ُوشحالئ وره چه هغوئ دد هغۀ دد نخوم دد شرمولو لئق وګڼل شول‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح دد تعليم ورکولو ادؤ وعظ کول بند نۀ کړل‪.‬‬ ‫‪ ٤۲‬ادؤ هره ورځ به دد خُدائے په کور ادؤ په هر کور کښے دد‬ ‫ى‬ ‫شپږم څپرکی‬ ‫‪۱‬ادؤ په هغه ورځو کښے چه دد خمريدانو شمير ډير شو نو دد يونانيانو دد عبرانيانو په ُلف لنجه راپيدا شوه ځکه چه دد هغوئ کونډے په‬ ‫ورځني اُدمت کښے غفلت کيده‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫خ‬ ‫‪ ۲‬بيا دولسو خمريدانو ګڼه ګوڼه راوغوښتله اؤ ورته ئے ووئيل چه”دا وجه نۀ ده چه خمونږ دد ُدائے کلم پريږدخو اؤ دد ميزونو ُدمت وکړو‪.‬‬ ‫‪۳‬نو وروڼو‪ ،‬په ُپل منځ کې اووه رښتيني رښتيني کسان وګورئ‪ ،‬چې د روح القدس او حکمت څخه ډک دي‪ ،‬کوم چې موږ کولی شو د دې‬ ‫ووداګرۍ لپاره وټاکو‪.‬‬ ‫ورکوو‪.‬‬ ‫‪ُ ٤‬و خمونږ به ُپل ځان تل دخعا ادؤ دد کلم اُدمت ته‬ ‫خ‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۵‬او دا ُبره ټول ُلق ُوښ شول‪ ،‬او هغوئ وټيفن‪ ،‬د ايمان او د روح القدس نه ډک وړے‪ ،‬فيليپوس‪ ،‬پروکورس‪ ،‬نيکانور‪ ،‬تيمون‪،‬‬ ‫پارميناس او نيکولس د انطاکيه يو مذهب منونکی غوره کړ‪.‬‬ ‫وونه کيښودل‪.‬‬ ‫ل‬ ‫ئے‬ ‫هغوئ‬ ‫په‬ ‫نو‬ ‫وکړه‬ ‫خعا‬ ‫‪ ٦‬هغوئ دد روولنو په وړاندے کيښودو‪ ،‬ادؤ کله چه هغوئ د‬ ‫خ‬ ‫‪٧‬او د خُدائ پاک کلم زيات شو ‪.‬او په يروشلم کې د پيروانو شمير ُورا ډير شو ‪.‬او د کاهنانو يوه لويه ډله د ايمان تابع وه‪.‬‬ ‫‪ ۸‬ادؤ اوټيفن د ايمان ادؤ قخدرت نه ډک دد ُلقو په مينځ کښے لوئے عجيبے ادؤ معجزے وکړلے‪.‬‬ ‫‪ ۹‬بيا دد کنيسه ځني ُلق راپيدا شول چه دد ليبرطينيانو‪ ،‬کرينيانو‪ ،‬اوکندريانو ادؤ دد هغوئ دد کليسيا ادؤ دد آويا دد کنيسه په نامه ياديږى ادؤ دد‬ ‫اوټيفن وره ئے شخړه وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ هغوئ دد احکمت ادؤ دد خروح په وويله دد هغۀ په وويله خمقابله نۀ شول‪.‬‬ ‫ووٰ ادؤ دد خُدائے اُلف خکفر کلم اوريدلے دے‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬بيا هغوئ وړے تابع کړل ادؤ هغوئ ووئيل چه”مونږ دد خم ى‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪۱۲‬هغوئ ُلق ادؤ مشران ادؤ دد شرعے عالمان راوبلل ادؤ په هغۀ ئے راغلے اؤ هغه ئے ونيولو اؤ دد هغۀ مجلس ته ئے راوړو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او دروغژن شاهدان يې جوړ کړل چې وائٰ‪ ،‬دا وړے د دې مقدس ځائې او شريعت ُلف د خکفر ُبرې نه پرېږدى‪.‬‬ ‫ووٰ مونږ ته راکړى‬ ‫‪ ۱٤‬ځکه چه خمونږ دا ُبره اوريدلٰ ده چه دد‬ ‫عيسٰ ناصرى دا ځائ به تباه کړى ادؤ هغه رواج به بدل کړى کوم چه خم ى‬ ‫ى‬ ‫خوو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ هر څوک چه په مجلس کښے ناوت خوو ادؤ په ټينګه ئے هغۀ ته کتل‪ ،‬دد هغۀ مخ دد فرښتے په شان وليدو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪7‬‬ ‫‪۱‬بيا مشر کاهن ووئيل‪” ،‬آيا دا څۀ هم داوې دي؟‬ ‫وروڼو ادؤ پلرونو !د جلل ُدای زموږ پلر ابراهيم ته ښکاره شو‪ ،‬کله چې هغه په ميسوپوتاميا کې و‪ ،‬مخکې‬ ‫‪۲‬هغۀ ووئيل‪” ،‬ادئے وړو ادؤ خ‬ ‫له دې چې هغه په چاران کې اووېده‪،‬‬ ‫‪۳‬هغۀ ته يې ووئيل‪” ،‬د ُپل وطن او ُپلوانو نه بهر لړ شه او هغه وطن ته راځه چې زه به يې درته وښيم‪.‬‬ ‫‪۴‬بيا هغه د کسديانو د خملک نه راووت اؤ چرران کښې اووېدو او د هغه ځائ نه يې چې پلر مړ شو نو هغه دې خملک ته بوتلو چرته چې‬ ‫تاوو اوس اووېږئ‪.‬‬ ‫‪۵‬هغۀ هغۀ ته په ميراث کښې هيڅ نۀ دے ورکړو‪ ،‬نه دومره نه چې پۀ پښه کښېږدى‪ُ ،‬و هغۀ وعده وکړه چې دا به هغه ته او د هغۀ نه پس‬ ‫د هغۀ نسل ته‪ ،‬په داوې حال کښې چې د هغۀ اولد نۀ خوو‪ ،‬ورکړو‪. .‬‬ ‫‪۶‬او خُدائ پاک په دې احکمت ووئيل‪ ،‬چې د هغۀ نسل به په يو عجيبه خملک کښې اووېږى ‪.‬او دا چې دوی دې غلمۍ ته راولي او څلور ووه‬ ‫کاله به د دوی بد چلند وکړي‪.‬‬ ‫‪٧‬ادؤ دد هغه قوم چه هغوئ به غلمٰ کوى زد ۀ به اانصاف وکړم‪ ،‬خُدائے وفرمايل ‪:‬ادؤ دد دے نه پس به هغوئ راځٰ ادؤ په دغه ځائ به زما‬ ‫اُدمت کوى‪.‬‬ ‫ونت کولو لوظ ورکړ‪ ،‬نو اابراهيم ااوحاق پېدا کړو اؤ په اتمه ورځ يې ونت کړو ‪.‬او اوحاق يعقوب پيدا کړ ‪.‬او د يعقوب‬ ‫‪۸‬هغۀ هغۀ ته د خ‬ ‫څخه دولس مشران پيدا شول‪.‬‬ ‫‪۹‬ادؤ دد خُدائے دد خُدائے دد حسد په وجه يخووف په امصر ُرڅ کړو‪ُ ،‬و خُدائے دد هغۀ مل خوو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغۀ د هغۀ د ټولو تکليفونو نه ُلص کړو او د امصر د بادشاه فرعون په نظر کښې يې هغه ته فضل او حکمت ورکړ ‪.‬او هغه يې د‬ ‫مصر او د هغه د ټول کور والي وټاکه‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نو د مصر او کنعان په ټول ملک کښې قلت راغے او لوئ مصيبت راغے‪ ،‬او زمونږ پلرونو هيڅ رزق پيدا نه کړو‪.‬‬ ‫‪ُ۱۲‬و کله چې حضرت يعقوب واورېدل چې په مصر کې غله شته‪ ،‬نو هغه لومړی زموږ پلرونه ولېږل‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬او په دويم ځل يووف ُپلو وروڼو ته وپېژندل شو ‪.‬او د يووف ُپلوان فرعون ته ور وپېژندل شول‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو يخووف ورولېږلو او ُپل پلر يعقخوب او د هغۀ ټول ُپلوان يې راوبلل‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو حضرت يعقوب مصر ته لړ او هغه او زمونږ پلرونه يې مړه کړل‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ اوکم ته يوړلے شول ادؤ په هغه قبر کښے ښخ کړل شول خکوم چه اابراهيم د اوکم دد پلر اامور دد زامنو نه په پيسو اُستٰ خوو‪.‬‬ ‫‪ُ۱٧‬و کله چې د هغه وعدې وُت رانژدې شو چې خُدائ پاک د اابراهيم وره قسم ُوړلے وو‪ ،‬نو په امصر کښې ُلق ډېر شول‪.‬‬ ‫‪۱۸‬تر دې چې يو بل بادشاه راڅرګند شو چې يووف نه پېژانده‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغوی زمونږ د ُپلوانو وره هم بد چلند وکړ او زمونږ د پلرونو وره يې بد چلند وکړ‪ ،‬ترڅو هغوی ُپل کوچني ماشومان وشړي‪،‬‬ ‫ترڅو چې دوی ژوندي پاتې نشي‪.‬‬ ‫مووٰ پېدا شوى خوو‪ ،‬ډېر ښايسته خوو‪ ،‬او د ُپل پلر په کور کښې درې مياشتې لوى شو‪:‬‬ ‫‪۲۰‬په کوم وُت کښې چې‬ ‫ى‬ ‫‪۲۱‬کله چې هغه وشړل شو‪ ،‬د فرعون لور هغه پورته کړ او د ُپل زوی په توګه يې پالنه وکړه‪.‬‬ ‫ووٰ د امصريانو په ټولو احکمت کښې پوه شو‪ ،‬او په ُبرو او عمل کښې تکړه وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬خم ى‬ ‫‪۲۳‬کله چې هغه د څلوېښتو کالو په عمر شو نو د هغۀ په زړۀ کښې دا راغله چې د بنٰ ااورائيلو د ُپلو وروڼو وره ملقات وکړي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬ادؤ دد هغوئ نه يو يو ظلم وليدلو نو دد هغۀ دفاع يې وکړه ادؤ دد مظلوم غچ واُستلو ادؤ امصرى ئے ووهلو‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ځکه چې هغه فکر کاوه چې د هغه وروڼه به په دې پوه شوي وي چې ُدای به څنګه د هغه په لس هغوی وژغوري‪ ،‬مګر دوی پوه نه‬ ‫شول‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫کوو اؤ بيا به ئے يو ځائے کښے وى اؤ ورته ئے‬ ‫‪ ۲٦‬په بله ورځ هغۀ هغوئ ته ُپل ځان ښکاره کړو لکه څنګه چه هغوئ کوشش خ‬ ‫ووئيل‪”،‬صاحبانو‪ ،‬تاوو وروڼه يئ ‪.‬تاوو ولې په يو بل باندې ظلم کوئ؟‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪ُ ۲٧‬و هغه چا چه دد هغۀ ګاونډى ظلم کړے وو هغه ئے ئے غورځولٰ خوو ادؤ ورته ئے ووئيل چه ته چا په خمونږ خحکمران ادؤ قاضي جوړ‬ ‫کړے؟‬ ‫‪۲۸‬آيا ته به ما ووژنې لکه څنګه چې دې پرون د مصريانو مړ کړ؟‬ ‫مووٰ وتښتېد او د مدين په خملک کښې پردي وړى شو‪ ،‬چرته چې د هغۀ دوه زامن پيدا شول‪.‬‬ ‫‪۲۹‬نو په دې ُبره‬ ‫ى‬ ‫‪۳۰‬کله چې څلوېښت کاله تېر شول‪ ،‬د وينا د غره په دښته کې هغه ته د څښتن يوه فرښته په يوه بوټي کې د اور په اور کې ښکاره شوه‪.‬‬ ‫مووٰ دا وليدل نو حيران شو‪ ،‬کله چې هغه د ليدلو دپاره ورنژدې شو نو د ما الک خُدائ آواز ورته راغلو‪،‬‬ ‫‪۳۱‬کله چې‬ ‫ى‬ ‫‪۳۲‬هغوئ ووئيل چې زۀ وتا د پلر نيکۀ خُدائ پاک يم‪ ،‬د اابراهيم خُدائ پاک‪ ،‬د ااوحاق خُدائ پاک او د يعقوب خُدائ پاک يم ‪.‬بيا حضرت‬ ‫موس ی ودرېد او د ليدلو جرأت يې ونه کړ‪.‬‬ ‫‪۳۳‬بيا ما الک خُدائ هغۀ ته ووئيل‪” ،‬د ُپلو پښو نه بوټان لرې کړه‪ ،‬ځکه چې په کوم ځائ کښې چې تۀ ولړ يې هغه مقدوه زمکه ده‪.‬‬ ‫‪۳۴‬ما په مصر کښې د ُپلو ُلقو تکليف ليدلے دے او د هغوئ ژړا مې اورېدلې ده او د هغوئ د ُلصون دپاره راښکته شوى يم ‪.‬اوس‬ ‫راشه زه به تا مصر ته ولېږم‪.‬‬ ‫مووٰ چې هغوئ اانکار وکړ او وې وئيل‪ ،‬چې ته چا خحکمران او قاضي جوړ کړے يې؟ همدغسې ُدای د فرښتې په لس چې هغه ته‬ ‫‪۳۵‬دا‬ ‫ى‬ ‫په بوټي کې راڅرګند شو يو حاکم او نجات ورکوونکی واوتاوه‪.‬‬ ‫‪۳۶‬هغۀ هغوئ بهر راوغوښتل او څلوېښت کاله يې د امصر په خملک‪ ،‬وره بحيره او په بيابان کښې عجيبې او معجزې ښکاره کړې‪.‬‬ ‫وروڼو نه زما په شان يو پېغمبر‬ ‫‪ ۳٧‬دا هغه‬ ‫مووٰ دے چې بنٰ ااورائيلو ته يې ووئيل‪” ،‬ما الک خُدائ وتاوو خُدائ پاک به وتاوو د خ‬ ‫ى‬ ‫راوباوي ‪.‬تاوو به هغه واورئ‪.‬‬ ‫‪۳۸‬دا هغه څوک دی چې په دښته کې په کليسا کې د هغه فرښتې وره وو چې د وينا په غره کې يې د هغه وره ُبرې وکړې او زموږ د‬ ‫پلرونو وره يې ُبرې وکړې ‪:‬چا چې موږ ته د ژوندانه کلمونه راکړل‪:‬‬ ‫‪۳۹‬زمونږ پلرونو د چا ُبره نه منله ُو د هغوئ په زړونو کښے امصر ته واپس شول‪.‬‬ ‫مووٰ چې مونږ د امصر د‬ ‫دا‬ ‫چې‬ ‫ځکه‬ ‫شٰ‪،‬‬ ‫لړ‬ ‫مخکښې‬ ‫‪۴۰‬او هارون ته يې ووئيل‪” ،‬مونږ ته داوې معبودان جوړ کړه چې زمونږ نه‬ ‫ى‬ ‫خملک نه راوويستلو‪ ،‬مونږ نه پوهيږو چې د هغۀ نه څۀ کېږي‪.‬‬ ‫وونو په کار کښے ُوشحاله شول‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬هغوئ په هغو ورځو کښے يو ُووکٰ جوړ کړو ادؤ بخت ته ئے قربانٰ ورکړو ادؤ دد ُپلو ل خ‬ ‫‪ ٤۲‬بيا خُدائ پاک مخ واړوو ادؤ هغوئ ئے دد آومان دد لښکر دد عبادت کولو طرفدار کړل ‪.‬لکه څنګه چې د پيغمبرانو په کتاب کې ليکل شوي‬ ‫دي‪" ،‬ای د اوراييلو کورنۍ‪ ،‬تاوو ما ته د څلويښتو کلونو په دښته کې د وژل شوي څارويو او قربانيانو وړانديز کړی دی؟‬ ‫‪ ۴۳‬هو‪ ،‬تاوو د مولوچ ُېمه او د ُپل معبود رمفان وتوري پورته کړل‪ ،‬هغه مجسمې چې تاوو يې د عبادت لپاره جوړې کړې وې‪ ،‬او زه‬ ‫به تاوو د بابل هاُوا ته بوځم‪.‬‬ ‫‪۴۴‬زموږ پلرونو په دښته کې د شاهدۍ ُېمه درلوده‪ ،‬لکه څنګه چې هغه د مووی وره ُبرې کړې وې چې هغه بايد د هغه شکل وره وم‬ ‫جوړ کړي چې هغه ليدلی و‪.‬‬ ‫عيسٰ‬ ‫غېريهوديانو په قبضه کښې راووتل‪ ،‬چې خُدائ پاک زمونږ د پلر نيکۀ‬ ‫د‬ ‫وره‬ ‫د‬ ‫راغلل‬ ‫ورپسې‬ ‫چې‬ ‫نيکۀ‬ ‫‪ ٤٥‬هغه هم زمونږ د پلر‬ ‫ا‬ ‫ى‬ ‫په مخکښې د داؤد تر دورې پورې شړل‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬چا چه دد خُدائے په نزد مهربانه خوو ادؤ دد يعقخوب دد خُدائے دد پاره ئے دد ُيمه پيدا کول غوښتل‪.‬‬ ‫‪ُ۴٧‬و وليمان ورته يو کور جوړ کړ‪.‬‬ ‫‪ُ ٤۸‬و لوئ لوئ په هغو مندرونو کښې نۀ اووېږى چې په لس جوړ شوى دى ‪.‬لکه څنګه چې پيغمبر وايی‬ ‫‪۴۹‬آومان زما تخت دی او زمکه زما د پښو چوکۍ ده‪ ،‬تاوو به ما ته کوم کور جوړوئ؟ څښتن فرمايي ‪:‬يا زما د آرام ځای څه دی؟‬ ‫‪۵۰‬آيا دا ټول شيان زما لس نه دي جوړ کړي؟‬ ‫‪ ۵۱‬تاوو په زړونو او غوږونو کې وتړي شوي او بې ونت شوي ياوت‪ ،‬تاوو تل د روح القدس په وړاندې مقاومت کوئ‪ ،‬لکه څنګه چې‬ ‫وتاوو پلرونو کړی و‪ ،‬تاوو هم همداوې کوئ‪.‬‬ ‫‪ ۵۲‬وتاوو پلرونو کوم پيغمبران نه دي ځورولي؟ او هغوئ يې وژلي دي کوم چې د عادل د راتلو نه مخکښې ښودلے وو ‪.‬چې تاوو اوس‬ ‫ُيانت کوونکي او قاتلن ياوت‪:‬‬ ‫‪ ٥۳‬چا چه دد فرښتو په وويله شريعت ترلوه کړے دے ادؤ نۀ ئے واتلے‪.‬‬ ‫‪۵۴‬کله چې هغوئ دا ُبرې واوريدې نو زړونه يې پرې شول ادؤ دد هغۀ غاښونه يې اچټ کړل‪.‬‬ ‫عيسٰ دد خُدائے ښٰ طرف ولړ خوو‪.‬‬ ‫‪ُ ٥٥‬و هغۀ دد خرو خح القخدس نه ډک خوو ادؤ په زمکه ئے آومان ته وکتل ادؤ دد خُدائے جلل ئے وليدو ادؤ‬ ‫ى‬ ‫‪ ٥٦‬ادؤ وئے وئيل چه ګورم چه ادومان ُلص دے ادؤ اابن آدم دد خُدائے ښٰ طرف ولړ دے‪.‬‬ ‫‪۵٧‬بيا هغوی په لوړ اواز چيغې وکړې‪ ،‬غوږونه يې بند کړل او په يوه ُوله يې په هغه منډه کړه‪،‬‬ ‫‪۵۸‬او هغه يې له ښاره وشړلو او ونګسار يې کړو او شاهدانو ُپلې جامې د واؤل په نوم د يو ځوان په پښو کې کېښودې‪.‬‬ ‫عيسٰ‪ ،‬زما روح قبول کړه‪.‬‬ ‫‪۵۹‬هغوئ وټيفن ونګسار کړو او خُدائ پاک ته يې ووئيل‪” ،‬ما الکه‬ ‫ى‬ ‫‪ ۶۰‬هغه زنګون وواهه او په لوړ آواز يې چيغې وکړې‪” ،‬مالکه‪ ،‬دا ګناه د هغوی په غاړه مه اچوه ‪.‬او کله چې هغه دا وويل‪ ،‬هغه ويده شو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪8‬‬ ‫‪۱‬ادؤ واؤل دد هغۀ دد مرګ وره موافقه وکړه ‪.‬او په هغه وُت کې په بيت المقدس کې د کليسا په وړاندې لوی ظلم و ‪.‬او هغوئ ټول د يهوداه‬ ‫او وامريه په ټولو ويمو کښې ُوارۀ شول‪ ،‬د روولنو نه علوه‪.‬‬ ‫‪۲‬ادؤ دد ايماندارو وړو ادؤ دد هغۀ ښخولو ته ااوتدفخنس بوتلو ادؤ په هغۀ ئے ډير ماتم وکړو‪.‬‬ ‫‪۳‬څنګه چې واؤل وو‪ ،‬هغه به په کليسا تباه کړه‪ ،‬هر کور ته به ننوځي او نارينه او ښځې به يې زندان ته واچول‪.‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪ ٤‬نو هغوئ چه په بهر کښے ُوارۀ شوى خوو هغوئ هر چرته چه دد کلم وعظ کولو‪.‬‬ ‫‪۵‬بيا فيليپوس د وامريه ښار ته لړو او هغوئ ته يې د مسيح وعظ وکړ‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ ُلقو په يو اتفاق وره هغو ُبرو ته غوږ ونۀ نيولو کوم چه فيليپوس وئيلٰ خوو ادؤ هغه معجزے چه هغۀ کړى خوو اوريدلو ادؤ ليدلو‪.‬‬ ‫‪٧‬ځکه چې ناپاک روحونه په لوړ اواز ژړل‪ ،‬د هغوئ نه د ډيرو کسانو نه راووتل چې په هغوئ کښې موجود وو‪ ،‬او زياتره په فالج اُته وو‬ ‫او ګونګوى روغ شول‪.‬‬ ‫‪ ۸‬په هغه ښار کښے ډيره ُوشحالٰ راغله‪.‬‬ ‫‪ُ۹‬و د شمعون په نوم يو وړے وو‪ ،‬چا چې پخوا په همغه ښار کښې د وامريه په ُلقو باندې جادو کولو او د وامريه په ُلقو باندې به يې‬ ‫جادو کولو او دا به يې ښکاره کوله چې هغه يو لوئ دے‪.‬‬ ‫‪۱۰‬دد ټولو نه وړوکي نه تر غټو ټولو هغوئ ته غوږ نيولو ادؤ ويل چه دا وړے دد خُدائے لوئ طاقت دے‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ادؤ هغوئ دد هغۀ په ُيال کښے خوو ځکه چه هغۀ دد ډير وُت نه په جادو کښے دد هغوئ جاهل کړى خوو‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح د نوم په باره کښے بيانوى نو هغوئ‬ ‫‪ُ۱۲‬و کله چې هغوئ په فيليپوس باندې ايمان راوړو چې د خُدائ پاک د بادشاهۍ او د‬ ‫ى‬ ‫بپتسمه ورکړه‪ ،‬نر او ښځې دواړه‪.‬‬ ‫‪۱۳‬بيا شمعون په ُپله هم ايمان راوړو او کله چې هغه بپتسمه ورکړه نو هغه د فيليپوس وره روان شو او حيران شو چې هغه معجزې او‬ ‫معجزې وليدې چې کومې شوې وې‪.‬‬ ‫وولنو دا واورېدل چې وامريه د خُدائ پاک کلم قبول کړے دے‪ ،‬نو هغوئ ته يې پطروس او يوحنا ولېږل‪:‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې په يروشلم کښې ر خ‬ ‫‪۱۵‬کله چې هغوئ راښکته شول نو د هغوئ دپاره يې دعا وکړه چې روح القدس ترلوه کړي‪:‬‬ ‫عيسٰ په نوم بپتسمه اُيستې وه)‪.‬‬ ‫‪( ۱٦‬ځکه چې تر اووه پورې هغه په هيڅ يو باندې نۀ دى نازل شوى‪ ،‬يواځې هغوئ د ما الک‬ ‫ى‬ ‫وونه کيښودل ادؤ هغوئ خرو خح القخدس ترلوه کړو‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬بيا هغوئ په هغوئ ُپل ل خ‬ ‫‪۱۸‬او کله چې شمعون وليدل چې د روولنو د لوونو په ايښودلو وره روح القدس ورکړل شو‪ ،‬نو هغه هغوی ته پيسې وړاندې کړې‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغوئ ووئيل چې ما ته هم دا طاقت راکړئ چې په چا باندې چې زۀ لوونه کېږدم هغه ته روح القدس حاصله شٰ‪.‬‬ ‫‪ُ۲۰‬و پطروس ورته ووئيل‪” ،‬وتا پيسې وتا وره هلکېږى‪ ،‬ځکه چې تا دا فکر وکړ چې د خُدائ پاک ډالۍ په پيسو اُستلے شٰ‪.‬‬ ‫‪۲۱‬تاوو په دې کار کښې هيڅ برُه نۀ اُلئ‪ ،‬ځکه چې وتاوو زړۀ د خُدائ پاک په نظر کښې صحيح نۀ دے‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬نو دد دے بدى نه توبه وکړه ادؤ دد خُدائے نه دعا وکړه چه د‬ ‫‪۲۳‬ځکه چې ما ته پته ده چې ته د ُندا او د ګناه په بند کې يئ‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬شمعخون جواب ورکړو ادؤ وئے وئيل‪”،‬زما دپاره ما الک خُدائ ته دخعا وکړه چه دا څۀ چه تاوو وئيلٰ دى يو هم په ما نۀ راځٰ‪.‬‬ ‫‪۲۵‬او کله چې هغوئ د ما الک خُدائ د کلم ګواهٰ او وعظ ورکړو نو بيا يروشلم ته واپس شول او د وامريانو په ډېرو کليو کښې يې د‬ ‫خُدائ پاک زيرے ورکړو‪.‬‬ ‫‪۲۶‬بيا د ما الک خُدائ فرښتې فيليپوس ته ووئيل‪” ،‬پاڅېږه او د جنوب طرف ته هغه لرې ته لړ شه چې د يروشلم نه غزې ته ځي‪ ،‬چې‬ ‫صحرا ده‪.‬‬ ‫خ‬ ‫خ‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪۲٧‬هغه پاڅېد اؤ لړو اؤ ګورئ چه د اتوپيا يو وړے وو چه د اتوپيا د ملکې کنډاس په لس يو لوئ ااُتيار لرونکی کس وو چه دد ُپلی‬ ‫ټولی ُزانی ذامه وار خوو ادؤ بيتخ ال خمقدس ته دد عبادت دد پاره راغلی وو‪.‬‬ ‫عيسٰ پېغمبر کلم ولووتلو‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬واپس راروان وو ادؤ په ُپل ګاډے کښے ناوت خوو ادؤ دد‬ ‫ى‬ ‫‪۲۹‬بيا خرو خح القخدس فيليپوس ته ووئيل‪” ،‬نژدې لړ شه ادؤ دد دې ګاډۍ وره يوځاى شه‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬فيليپوس هغه ځائے ته منډه کړه ادؤ دد هغۀ دد عياشٰ پېغمبر کلم ئے اوريدلے دے ادؤ ورته ئے ووئيل‪”،‬تاوو پوهيږئ چه څۀ لولي؟‬ ‫‪۳۱‬هغۀ ووئيل‪” ،‬زۀ څۀ کولٰ شم‪ ،‬بې له دې چې يو وړے زما لرښودنه وکړى؟ او هغه د فيليپ څخه وغوښتل چې هغه راشي او د هغه‬ ‫وره کښيني‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬د هغه د صحيفې ځای دا وو چې هغه د پسه په څير حللولو ته رهبري شو ‪.‬او لکه د وری په څير د هغه د قيدوونکي په وړاندې‬ ‫ګونګۍ‪ ،‬نو هغه ُپله ُوله نه ُلصه کړه‪:‬‬ ‫‪33‬د هغه په ذلت کې د هغه قضاوت واُيستل شو ‪:‬او څوک به د هغه نسل اعلن کړي؟ ځکه چې د هغه ژوند د ځمکې څخه اُيستل شوی‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪ُ ۳۴‬وڅېر فيليپوس ته جواب ورکړو‪” ،‬وتا دعا کوم چې دا پېغمبر د چا په حقله ُبرې کوې؟ د ُپل ځان‪ ،‬يا د بل چا؟‬ ‫عيسٰ ته زيرے ورکړو‪.‬‬ ‫‪ ۳٥‬بيا فيليپوس ُپله ُوله ُلصه کړه ادؤ په همغه صحيفه ئے شروع کړه ادؤ هغۀ ته ئے‬ ‫ى‬ ‫‪۳۶‬کله چې هغوئ په لره روان وو‪ ،‬هغوئ يو څۀ اوبو ته وروېدل‪ ،‬نو خُدائې ووئيل‪” ،‬وګورئ‪ ،‬دلته اوبه دي ‪.‬څه شی زما د بپتسما کولو‬ ‫مخه نيسي؟‬ ‫‪ ۳٧‬فيليپوس ووئيل‪”،‬که تۀ په ُپل ټول زړۀ ايمان لرى نو کولے شٰ ‪.‬هغه ځواب ورکړ او ويې ويل ‪:‬زه باور لرم چې عيسی مسيح د ُدای‬ ‫زوی دی‪.‬‬ ‫‪۳۸‬هغۀ ګاډۍ ته خحکم ورکړو چې ودريږي‪ ،‬او هغوئ دواړه اوبو ته ښکته شول‪ ،‬فيليپوس او ُوجۀ ‪.‬او هغه ورته بپتسمه ورکړه‪.‬‬ ‫‪۳۹‬کله چې هغوئ د اوبو نه راووتل نو د ما الک خُدائ خروح فيليپوس د هغۀ نه راووتل چې خُدائ پاک هغه نور ونه ليدلو‪ ،‬او هغه په‬ ‫ُوشحالۍ په ُپله لره روان شو‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪ُ ٤۰‬و فيليپوس په ازوتوس کښې وموندل شو اؤ په ټولو ښارونو کښے ئے وعظ وکړو تر څو قيصريه ته ورويدو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪9‬‬ ‫‪۱‬ادؤ واؤل بيا هم د ما الک خُدائ د خمريدانو اُلف تهديدخونه ادؤ ذبح کول‪ ،‬مشر اامام ته لړو‪.‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪ ۲‬ادؤ دد هغۀ نه ئے دد دمشق دد عبادت ُانو نه ُ خ‬ ‫طونه وغوښتل چه کۀ چرے په دغه لره کښے څوک پيدا شٰ ادؤ هغه نر وى که ښځے‪ ،‬نو‬ ‫هغه ئے يروشلم ته بوتلے شٰ‪.‬‬ ‫‪۳‬کله چې هغه په وفر روان و‪ ،‬دمشق ته وروېدو‪ ،‬او ناڅاپه د هغه په شاوُوا کښې د آومان نه رڼا راښکاره شوه‪.‬‬ ‫‪۴‬هغۀ په زمکه راپرېوتو او يو آواز يې واورېدو چې هغۀ ته يې ووئيل‪” ،‬واؤل‪ ،‬واؤل‪ ،‬ته ولې ما ځوروې؟‬ ‫‪۵‬هغۀ ووئيل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬ته څوک يې؟ او څښتن وويل‪ ،‬زه عيسی يم چې ته يې ځوروي ‪:‬دا وتاوو لپاره وخته ده چې د ټوټو په وړاندې ټوپ‬ ‫وهل‪.‬‬ ‫‪۶‬هغۀ لړزېدلو او حيران شو ورته يې ووئيل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬ته زما نه څۀ کوې؟ ما الک خُدائ هغۀ ته وفرمايل‪” ،‬پاڅېږه او ښار ته لړ شه او تاته‬ ‫به وښودل شي چې ته څه کوې‪.‬‬ ‫‪٧‬ادؤ هغه وړے چه دد هغۀ وره روان خوو هغوئ ُاموش ولړ خوو ادؤ يو آواز ئے اوريدلے ُو هيڅ وړے ئے نۀ ليدل‪.‬‬ ‫‪۸‬او واؤل د زمکې نه راپاڅېدو ‪.‬کله چې د هغه وترګې ُلصې شوې‪ ،‬هغه هيڅ وړی ونه ليد‪ ،‬مګر دوی هغه په لس کې ونيوه او دمشق‬ ‫ته يې راووتل‪.‬‬ ‫‪۹‬هغه درې ورځې بې نظره پاتې شو او نه يې څه ُوړل او نه يې څښل‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ په دمشق کښې د حنانيه په نوم يو خمريد وو ‪.‬او هغه ته څښتن په رويا کې وويل‪ ،‬حنانياس ‪.‬او هغه وويل‪ ،‬ګوره‪ ،‬زه دلته يم‪ ،‬څښتن‪.‬‬ ‫‪۱۱‬بيا ما الک خُدائ هغۀ ته ووئيل‪” ،‬پاڅېږه او هغه کوڅې ته لړ شه چې نېغ ورته ويل کېږى او د يهوداه په کور کښې د واؤل په نوم د‬ ‫تارووس د يو کس پوښتنه وکړه‪ ،‬ځکه چې هغه دعا کوى‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او په رويا کښې يې وليدل چې د حنانياس په نوم يو وړے راروان دے او ُپل لس يې په هغۀ باندې کېښودو چې د هغۀ د وترګو ليدلے‬ ‫شٰ‪.‬‬ ‫‪۱۳‬حنانياس جواب ورکړو‪” ،‬ما الکه‪ ،‬ما د دې وړے د ډېرو نه اورېدلے دے‪ ،‬چې هغۀ په يروشلم کښې وتا د پاکانو وره څومره بد ولوک‬ ‫کړى دى‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ دلته هغه دد مشرانو کاهنانو نه ااُتيار لري چه ټول هغه څوک چه وتا په نوم يادوى وتړى‪.‬‬ ‫غېريهوديانو‪،‬‬ ‫‪ُ۱۵‬و ما الک خُدائ هغۀ ته ووئيل‪ُ” ،‬پله لره لړه شه‪ ،‬ځکه چې هغه زما د پاره يو غوره شوى لوښٰ دے چې زما نوم د ا‬ ‫بادشاهانو او بنٰ ااورائيلو په مخکښې بيان کړم‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ځکه چې زۀ به هغه ته وښايم چې هغه زما د نوم په ُاطر څومره لوى مصيبتونه ګالٰ‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬حنانياس په ُپله لر روان شو ادؤ کور ته ورننوتو ‪.‬او ُپل لوونه يې په هغه باندې کېښودل او ويې ويل ‪:‬ورور واؤل‪ ،‬څښتن‪ ،‬حتی‬ ‫عيسی چې تاوو ته په لره کې ښکاره شوی و لکه څنګه چې ته راغلی يې‪ ،‬زه يې راليږلی يم‪ ،‬ترڅو ته ُپل ليد ترلوه کړي او د روح‬ ‫القدس څخه ډک شي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ادؤ ومدوتي دد هغۀ دد وترګو نه لکه دد ترازو په شان راښکته شو ادؤ ومدوتٰ ادؤ هغه پاڅيدو ادؤ بپتسمه ئے ورکړه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬کله چې هغه غوښه ترلوه کړه نو هغه مضبوط شو ‪.‬بيا شائول څو ورځې په دمشق کې د شاګردانو وره و‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ ومدلوه هغۀ په عبادت ُانو کښے دد مسيح وعظ وکړ چه هغه دد خُدائے زوئے دے‪.‬‬ ‫‪ُ۲۱‬و ټولو هغوئ چې دا واورېدل ډېر حيران شول او ويې ويل ‪:‬ايا دا هغه نه دی چې هغه يې له منځه يوړل چې په يروشلم کې يې په دې‬ ‫نوم ياديږي او د دې ارادې لپاره راغلی و چې هغه د مشرانو کاهنانو ته وتړل شي؟‬ ‫‪ُ ۲۲‬و واؤل نور هم زور ورکړو ادؤ ي خهوديان چه په دمشق کښے اووېدل حيران کړل او دا ثابته کړه چه دا مسيح دے‪.‬‬ ‫‪۲۳‬کله چې دا څو ورځې پوره شوې نو ي خهوديانو د هغۀ د وژلو فېصله وکړه‪:‬‬ ‫‪ُ۲۴‬و د واؤل په اړه د هغوئ په انتظار ُبر شو ‪.‬او دوی شپه او ورځ دروازې څارلې چې هغه ووژني‪.‬‬ ‫‪ ۲٥‬بيا خمريدانو هغه دد شپې راواُيستو ادؤ دد ديوال نه ئے په ټوکرئ کښے ښکته کړو‪.‬‬ ‫‪۲۶‬کله چې واؤل يروشلم ته راغلو نو هغۀ ته ئے ووئيل چې د خمريدانو وره يوځاى شٰ‪ُ ،‬و هغوئ ټول د هغۀ نه وېرېدل ادؤ باور يې نۀ‬ ‫کاوه چې هغه يو خمريد دے‪.‬‬ ‫وولنو ته ئے راوغوښتو ادؤ هغوئ ته ئے بيان کړو چه څنګه هغۀ په لر کښے ما الک ليدلے دے ادؤ هغۀ‬ ‫‪ُ ۲٧‬و برناباس هغه ونيولو ادؤ ر خ‬ ‫عيسٰ په نوم په زړورتيا وعظ وکړ‪.‬‬ ‫وروره ُبرے هم کړى خوو ادؤ څنګه ئے په دمشق کښے دد‬ ‫ى‬ ‫‪۲۸‬او هغه د هغوئ وره وو چې په يروشلم کښې دننه راتلل او بهر روان وو‪.‬‬ ‫عيسٰ په نوم ُبرې وکړې ادؤ د يونانيانو وره يې شخړه وکړه‪ُ ،‬و هغوئ د هغۀ د وژلو دپاره روان شول‪.‬‬ ‫‪۲۹‬هغۀ په زړورتيا وره د ما الک‬ ‫ى‬ ‫‪۳۰‬کله چې وروڼو ُبر شو نو هغه يې قيصريه ته راووتو او ترووس ته يې ولېږلو‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬بيا په ټوله يهوداه‪ ،‬ګيليل او وامريه کې کليساګانې آرامې شوې او اصلح شوې ‪.‬او د څښتن په ويره او د روح القدس په آرامۍ کې‬ ‫ګرځيدل ‪ ،‬څو چنده شوي‪.‬‬ ‫‪۳۲‬کله چې پطروس په ټولو برُو کې تېر شو‪ ،‬نو هغه په لدا کې اووېدلو مقدوانو ته هم راښکته شو‪.‬‬ ‫‪۳۳‬هلته هغه د اينياس په نوم يو وړی وليد چې اته کاله يې په بستره کې پروت وو او د فالج ناروغ و‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح تا روغ کړى‪ ،‬پاڅېږه او ُپله بستره جوړه کړه ‪.‬او هغه ومدوتي راپورته شو‪.‬‬ ‫‪۳۴‬پطروس ورته ووئيل‪” ،‬اينياس‪،‬‬ ‫ى‬ ‫‪۳۵‬او هغه ټول چې په لدا او وارون کې اووېدل هغه وليدل او څښتن ته يې مخ واړوه‪.‬‬ ‫‪۳۶‬اوس په يافا کې د تبيتا په نوم يوه شاګرد وه‪ ،‬چې په تفسير کې يې دورکاس په نوم ياديږي ‪:‬دا ښځه د نيکو کارونو او ُيراتو څخه ډکه‬ ‫وه چې هغې يې کوله‪.‬‬ ‫‪۳٧‬په هغه ورځو کښې داوې پېښ شول چې هغه ناروغه شوې وه او مړه شوه‪ ،‬کله چې هغوئ ومينځل نو هغه يې په يو لوئ کوټې کښې‬ ‫کېښوده‪.‬‬ ‫‪۳۸‬کله چې لدا يافا ته نږدې وه او شاګردانو واورېدل چې پطروس هلته دی‪ ،‬نو هغوی ورته دوه وړي ورولېږل چې له هغه څخه وغواړي‬ ‫چې د دوی په راتګ کې ځنډ ونه کړي‪.‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪ ۳۹‬بيا پطروس پاڅيدو ادؤ دد هغوئ وره روان شو ‪.‬کله چې هغه راغی‪ ،‬نو دوی هغه د لوړې کوټې ته راووتل ‪:‬او ټولې کونډې د هغه څنګ‬ ‫ته ولړې وې چې ژړل يې‪ ،‬او هغه کوټونه او جامې يې ښودلې چې دورکاس د دوی وره وې‪.‬‬ ‫‪ُ ٤۰‬و پطروس هغوئ ټول راوبلل ادؤ په زنګون ئے ټيټ شو ادؤ دعا ئے وکړه ‪.‬او بدن ته يې مخ واړوه‪ ،‬ويې ويل ‪:‬تبيتا‪ ،‬پاڅېږه ‪.‬او هغې‬ ‫ُپلې وترګې ُلصې کړې‪ ،‬او کله چې هغې پيټر وليد‪ ،‬هغه پورته شوه‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬هغۀ هغۀ ته لس ورکړ ادؤ هغه ئے پورته کړو ادؤ کله چه ئے دد‬ ‫‪ ۴۲‬دا په ټول يافا کې مشهوره شوه ‪.‬او ډېرو په څښتن باور وکړ‪.‬‬ ‫‪۴۳‬او داوې پېښ شول چې هغه ډېر ورځې په يافا کې د شمعون له يوه تن وره پاتې شو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪10‬‬ ‫‪۱‬په قيصريه کښې يو وړے وو چې کورنېليوس نومېده‪ ،‬د ايټاليا د ډلې مشر وو‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪ ۲‬يو پرهېزګاره وړے او د ُپل ټول کور وره د خُدائ پاک نه وېرېدلو‪ُ ،‬لقو ته به يې ډېر ُيرات ورکول او د تل دپاره به يې ُدائ پاک‬ ‫ته دعا کوله‪.‬‬ ‫‪۳‬هغۀ په رويا کښې وليدل چې د ورځې په نهم واعت کښې د خُدائ پاک يوه فرښته هغه ته راتله او ورته يې ووئيل‪ ،‬کورنيليس‪.‬‬ ‫‪ ٤‬کله چه هغۀ هغۀ ته وکتل نو ويرېدلو ادؤ ورته ئے ووئيل‪”،‬ما الکه‪ ،‬دا څۀ دے؟ او هغه ورته وويل ‪:‬وتا دعا او ُيرات د ُدای په وړاندې د‬ ‫يادګار لپاره راځي‪.‬‬ ‫‪۵‬ادؤ اوس يافا ته وړى ولېږئ ادؤ يو شمعخون راوغواړئ چه پطروس دے‪.‬‬ ‫‪۶‬هغه د يو شمعون وره د چانئ په وويله ناوت دے‪ ،‬د چا کور د ومندر په غاړه دى‪ ،‬هغه به تاوو ته ووايي چې څه کول پکار دي‪.‬‬ ‫‪٧‬کله چې هغه فرښته چې کورنيليس ته يې ُبرې کولې لړې‪ ،‬هغه ُپل دوه د کورنۍ نوکران او د هغوی څخه يو وفادار عسکر چې په‬ ‫دوامداره توګه د هغه انتظار کاوه راوغوښتل‪.‬‬ ‫‪۸‬کله چې هغۀ هغوئ ته دا ټول څۀ بيان کړل‪ ،‬نو هغوئ يې يافا ته ولېږل‪.‬‬ ‫‪ ۹‬په وبا چه هغوئ په وفر روان خوو ادؤ ښار ته نژدى راغلو نو پطروس دد کور چت ته لړو چه دد شپږم واعت په شان دعا وکړى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغۀ ډېر وږى شو ادؤ به ئے ُوړل‪ُ ،‬و کله چه هغوئ تيارے کړے خوو نو هغه په مزکه کښے شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬بيا يې وليدل چې آومان ُلص شو ادؤ يو لوئ لوښے دد هغۀ ُوا ته راښکته شو‪ ،‬لکه چه په څلورو کونجونو کښے يو لوئ څادر جوړ‬ ‫شوى خوو ادؤ زمکه ته راکوز شو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬په هغه کښې د زمکې هر ډول څلور پښې لرونکې ځناور‪ ،‬وحشي ځناور‪ ،‬ځناور او د هوا مرغان وو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او هغۀ ته يو آواز راغے‪” ،‬پاڅېږه‪ ،‬پطروس !ووژنئ‪ ،‬وُورئ‪.‬‬ ‫‪ُ ۱٤‬و پطروس ووئيل‪”،‬ما الکه داوې نۀ ده !ځکه چې ما هيڅکله داوې څيز نه دى ُوړلٰ چې عام يا ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ په دويم ځل بيا هغۀ ته آواز ورکړو چه‪ ،‬څۀ چه خُدائے پاک کړى دى‪ ،‬هغه ته عام مه بوله‪.‬‬ ‫‪۱۶‬دا درې ځله وشول‪ ،‬او کشتۍ بيا آومان ته پورته شوه‪.‬‬ ‫‪۱٧‬ادؤ پطروس په ُپل ځان کښے شک خوو چه دد دے ليدلے رويا مطلب څۀ خوو‪ ،‬ګورئ هغه وړى چه د کورنيليس نه راليږلے شوى خوو د‬ ‫شمعخون دد کور تپوس وکړو ادؤ دد دروازې په وړاندے ولړ خوو‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬ادؤ راوغوښتل ادؤ تپوس ئے وکړو چه آيا شمعخون چه پطروس هم کښے کيدے شٰ‪ ،‬هلته ناوت دے؟‬ ‫‪۱۹‬کله چې پطروس د رويا په اړه فکر وکړ‪ ،‬روح ورته وويل” ‪:‬ګوره‪ ،‬درې وړي تا لټوي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬نو پاڅېږه‪ ،‬ښکته شه او د هغوی وره لړ شه‪ ،‬بې شکه‪ ،‬ځکه چې ما هغوی رالېږلي دي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬بيا پطروس هغو وړو ته ښکته لړو کوم چې هغۀ ته د کورنېليس نه رالېږل شوى خوو ‪.‬او ويې ويل ‪:‬ګوره زه هغه يم چې تاوو يې لټوئ ‪:‬‬ ‫تاوو د څه لپاره راغلي ياوت؟‬ ‫صلح کارنيليس يو عادل وړے ادؤ دد خُدائے نه ويرېدلو ادؤ دد ي خهوديانو دد ټول خملک په مينځ کښے دد ښۀ ُبرتيا‬ ‫‪ ۲۲‬هغوئ ووئيل چه”دد خ‬ ‫د‬ ‫لرونکٰ خوو‪ ،‬دد خُدائے له طرفه دد يو مقدس فرښتے په ذريعه ُبردارے شوے خوو چه تا دد ُپل کور ته راولېږى اؤ دد هغۀ غوږ ونيسٰ ‪.‬وتا‬ ‫ُبرې‪.‬‬ ‫د‬ ‫وروڼه هم‬ ‫‪ ۲۳‬بيا هغۀ هغوئ دننه راوبلل اؤ دد هغوئ دد پاره ئے اوتوګنه وکړه ‪.‬په وبا پس پطروس د هغوئ وره لړو او د يافا يو څو خ‬ ‫وروره وو‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬ادؤ بله ورځ قيصريه ته ورننوتل ‪.‬او کورنيليس د دوی انتظار کاوه او ُپل ُپلوان او نږدې ملګري يې راټول کړل‪.‬‬ ‫‪۲۵‬کله چې پطروس د ننه راروان وو‪ ،‬کورنېليوس د هغۀ وره وکتل ادؤ د هغۀ په پښو کښے پروت ادؤ وجده ئے وکړه‪.‬‬ ‫‪ُ ۲٦‬و پطروس هغه پورته کړو ادؤ ورته ئے ووئيل‪”،‬پاڅېږه !زه پخپله هم يو وړی يم‪.‬‬ ‫‪ ۲٧‬ادؤ کله چه هغۀ دد هغۀ وره ُبرے کول نو هغه ورننوتلے ادؤ ډيرے ئے ليدلے خوو چه يوځاى شوى خوو‪.‬‬ ‫‪۲۸‬هغۀ هغوئ ته ووئيل‪” ،‬تاوو ته پته ده چې د يو ي خهودى وړے د پاره دا څنګه حرامه ده چې د يو بل قوم وره ملګرى وى او يا د بل قوم‬ ‫وره راشٰ ‪ُ.‬و خُدائ پاک ما ته دا وښودله چې زۀ به هيڅ وړى ناپاک او ناپاک نۀ بولم‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬نو ځکه زۀ تاوو ته بغير له څه ويلو راغلم‪ ،‬لکه څنګه چې زۀ رالېږل شوى وم‪ ،‬نو زۀ ترې تپوس کوم چې تاوو زما دپاره په کوم مقصد‬ ‫رالېږلٰ يې؟‬ ‫‪۳۰‬کورنيليس وويل‪ ،‬څلور ورځې مخکې ما تر دې واعت پورې روژه نيولې وه ‪.‬او په نهم واعت کې ما په ُپل کور کې دعا وکړه ‪ ،‬او‬ ‫ګورئ چې يو وړی په روښانه جامو کې زما مخې ته ولړ و‪.‬‬ ‫‪۳۱‬او ويې ويل ‪:‬کورنيليس‪ ،‬وتا دعا واورېدل شوه او وتا ُيرات د ُدای په نزد په ياد کې شول‪.‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۳۲‬نو يافا ته يې ولېږه او شمعون ته چې پطرس نومېږي‪ ،‬راولېږه ‪.‬هغه د ومندر په غاړه د شمعون په کور کې د چانګر په کور کې دی‪،‬‬ ‫څوک چې راشي‪ ،‬تاوو وره به ُبرې وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬نو ومدوتي ما تا ته ولېږه ‪.‬او تا ښه وکړل چې ته راغلی يې ‪.‬نو اوس موږ ټول دلته د ُدای په وړاندې حاضر يو ترڅو ټول هغه څه‬ ‫واورو چې د ُدای له ُوا تاوو ته امر شوی دی‪.‬‬ ‫‪۳۴‬نو پطروس ُپله ُوله ُلصه کړه ادؤ وئے وئيل‪”،‬زۀ په رښتيا پوهه شوم چه خُدائے دد ُلقو احترام نۀ کوى‪.‬‬ ‫‪ُ۳۵‬و په هر قوم کښے هغه څوک چه دد هغۀ نه ويريږى ادؤ دد صداقت کار کوى نو دد هغۀ وره قبخول کيږى‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح په وويله د ولمتۍ تبليغ کوي( ‪:‬هغه د ټولو رب دے)‪:‬‬ ‫‪36‬هغه کلم چې خُدائ پاک بنٰ ااورائيلو ته رالېږلے دے‪ ،‬چې د‬ ‫ى‬ ‫‪37‬دا ُبره‪ ،‬زه وايم‪ ،‬تاوو پوهيږئ چې په ټوله يهوديه کې ُپره شوې وه‪ ،‬او د ګليل څخه پيل شوې وه‪ ،‬د بپتسما څخه ورووته چې يوحنا‬ ‫تبليغ کاوه‪.‬‬ ‫‪38‬څنګه ُدای عيسی ناصری د روح القدس او قدرت وره مسح کړ ‪:‬څوک چې نيک کار کولو ته روان و او د شيطان څخه به يې هر څه‬ ‫شفا ورکول ‪.‬ځکه چې ُدای د هغه وره و‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬او مونږ د هر هغه څه شاهدان يو چې هغه د يهوديانو په ُاوره او په بيت المقدس کې کړي دي ‪.‬هغه يې ووژل او په ونې يې ځړول‪:‬‬ ‫‪ ٤۰‬خُدائے هغه په دريمه ورځ راژوندى کړو ادؤ هغه ئے ښکاره کړو‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬ټولو ُلقو ته نۀ بلکه دد خُدائے نه مخکښے ټاکلے شوؤ شاهدانو ته‪ ،‬ادؤ خمونږ ته هم چا چه دد مرګ نه پس دد هغۀ وره ُوراک څښاک‬ ‫وکړو‪.‬‬ ‫‪ ٤۲‬هغۀ مونږ ته خحکم راکړو چه ُلقو ته وعظ وکړو ادؤ ګواهٰ ورکړو چه دا هغه څوک دے چه دد خُدائے دد‬ ‫‪ ٤۳‬دد هغۀ په حقله ټول نبيان ګواهٰ ورکوى چه دد هغۀ په نوم هر څوک چه په هغۀ ايمان لرى هغه به دد خګناهخونو معاف شٰ‪.‬‬ ‫‪۴۴‬کله چې پطروس ل دا ُبرې کولې‪ ،‬روح القدس په هغو ټولو باندې راښکته شو چا چې کلم واورېد‪.‬‬ ‫ونتيانو ايمان راوړے وو هغوئ حيران شول چه دد پطروس وره راغلٰ خوو ځکه چه په غېر يهوديانو باندې هم د روح‬ ‫‪ ٤٥‬ادؤ هغوئ چه خ‬ ‫القدس نازل شوى خوو‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬ځکه چه هغوئ دد هغوئ په ژبه ُبرے کول ادؤ دد خُدائے لوئٰ کول ‪.‬بيا پيټر ځواب ورکړ‪:‬‬ ‫‪۴٧‬آيا يو وړی اوبه منع کولی شي چې دا بپتسمه ونلري چې روح القدس مو هم ترلوه کړی دی؟‬ ‫‪۴۸‬هغۀ هغوئ ته خحکم ورکړو چې د ما الک په نوم بپتسمه واُلٰ ‪.‬بيا يې ورته دعا وکړه چې څو ورځې پاتې شي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪11‬‬ ‫وروڼو چه په يهوداه کښے خوو واؤريدل چه غير يهوديانو هم دد خُدائے کلم قبول کړى دى‪.‬‬ ‫‪۱‬ادؤ ر خ‬ ‫وولنو ادؤ خ‬ ‫‪۲‬کله چې پطروس يروشلم ته راغلو نو هغوئ چې ونت شوي وو د هغۀ وره يې شخړه وکړه‪.‬‬ ‫‪۳‬او ورته ويې ويل‪ ،‬ته بې ونته وړو ته لړې او د هغوی وره يې ُوراک وکړ‪.‬‬ ‫‪ُ ٤‬و پطروس دد شروع نه دا ُبره واوريده ادؤ هغوئ ته ئے بيان کړه ادؤ ورته ئے ووئيل‪،‬‬ ‫‪۵‬زۀ د يافا په ښار کښې دخعا کولو په وُت کښې وم‪ ،‬يو رويا مې وليده چې يو لوئ لوښٰ د آومان نه د څلورو کونجونو نه راکوزېدلو ‪.‬او دا‬ ‫ما ته هم راغله‪:‬‬ ‫‪۶‬کله چې ما وترګې پټې کړې نو په هغه باندې مې غور وکړ او د ځمکې څلور پښې لرونکي ځناور‪ ،‬وحشي ځناور‪ ،‬ځناور او د هوا‬ ‫مرغان مې وليدل‪.‬‬ ‫‪٧‬او ما يو آواز واورېد چې ما ته يې ووئيل‪” ،‬پاڅېږه‪ ،‬پطروس ‪.‬وژل او ُوړل‪.‬‬ ‫‪ُ۸‬و ما وويل‪ ،‬داوې نه ده‪ُ ،‬دايه‪ ،‬ځکه چې هيڅ شی زما ُولې ته نه دی داُل شوی‪.‬‬ ‫‪ُ ۹‬و بيا ما ته د آومان نه آواز راغے چه څۀ چه خُدائے پاک کړى دى هغه ته عام مه بوله‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ دا دري ځله وشول ادؤ ټول يو ځل بيا آومان ته راښکته شول‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ادؤ وګوره‪ ،‬په ومدوتي توګه هغه کور ته چه زد ۀ وم دد قيصريه نه ما ته راليږلے شوى خوو‪ ،‬هلته درې وړى راغلل‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ادؤ خرو خح القخدس ما ته خحکم ورکړو چه دد هغوئ وره لړ شم‪ ،‬هيڅ شک نشته ‪.‬دا شپږ وروڼه هم زما وره وو‪ ،‬او موږ د وړي کور ته‬ ‫ننوتلو‪:‬‬ ‫‪۱۳‬هغۀ مونږ ته وښودله چې څنګه هغۀ په ُپل کور کښې يوه فرښته وليده چې ولړه وه او هغۀ ته يې ووئيل‪” ،‬يافا ته وړى ولېږئ او‬ ‫شمعون ته چې پطروس نومېږى‪ ،‬راوغواړئ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬څوک به تاته داوې ُبرې وائٰ چې په دې وره به ته او وتا ټول کور بچ شٰ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬کله چې ما ُبرې شروع کړې‪ ،‬روح القدس په هغوئ باندې راښکته شو‪ ،‬لکه په مونږ باندې چې په شروع کښې وو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو ما ته د ما الک خُدائ کلم را په ياد شو‪ ،‬چې هغه فرمائيلٰ خوو‪” ،‬جان په رښتيا وره په اوبو بپتسمه ورکړه ‪.‬مګر تاوو به د روح‬ ‫القدس وره بپتسما وکړئ‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح ايمان راوړو ‪.‬‬ ‫ک‬ ‫ل‬ ‫ما‬ ‫په‬ ‫چې‬ ‫چا‬ ‫راکړه‪،‬‬ ‫ته‬ ‫مونږ‬ ‫هغۀ‬ ‫چې‬ ‫څنګه‬ ‫لکه‬ ‫راکړه‬ ‫ډالۍ‬ ‫شان‬ ‫هغه‬ ‫هم‬ ‫ته‬ ‫هغوئ‬ ‫‪۱٧‬ځکه چې خُدائ پاک‬ ‫ا‬ ‫ى‬ ‫زه څه وم‪ ،‬چې ما د ُدای وره مقابله وکړه؟‬ ‫‪۱۸‬کله چې هغوئ دا ُبرې واورېدې نو چپ شول ادؤ د خُدائ پاک ثنا يې وکړه او وې وئيل‪” ،‬نو بيا خُدائ پاک د غېريهوديانو ته هم د ژوند‬ ‫د پاره توبه وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ هغوئ چه دد وتىفن په حقله دد هغه ظلم په وجه بهر ته ُوارۀ شوى خوو هغوئ د فينيس ادؤ قبرص ادؤ انطاکيه ته لړل ادؤ يواځي ي خهوديانو‬ ‫ورکوو‪.‬‬ ‫ته ئي دد کلم زيرے نۀ‬ ‫خ‬


‫د روولنو اعمال‬

‫عيسٰ زيرے‬ ‫‪۲۰‬ادؤ په هغوئ کښے ځنٰ د قبرص ادؤ کرينٰ وړى خوو چه کله چه هغوئ انطاکيه ته راغلل نو يونانيانو ته ئے دد ما الک‬ ‫ى‬ ‫ورکړو‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او د ما الک خُدائ لس د هغوئ وره خوو‪ ،‬او يو زيات شمېر ُلقو ايمان راوړو او ما الک خُدائ ته يې رجوع وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬بيا دد دے ُبرے دد يروشلم دد کليسا غوږونو ته ورويدلو ادؤ هغوئ برناباس ليږلو چه هغه دد انطاکيا نه ليري لړ شٰ‪.‬‬ ‫‪۲۳‬کله چې هغه راغٰ او د خُدائ پاک فضل يې وليدلو نو ُوشحاله شو او هغوئ ټولو ته يې دا نصيحت وکړو چې د زړۀ وره د ما الک‬ ‫خُدائ وره يو ځاى شٰ‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬ځکه چه هغه يو نيک وړے وو ادؤ دد خرو خح القخدس ادؤ دد ايمان نه ډک خوو ادؤ ډير ُلق دد ما الک دد پاره ورګډ شو‪.‬‬ ‫‪۲۵‬بيا برناباس ترووس ته روان شو چې د واؤل لټون وکړي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬کله چې هغه يې وموندلو نو هغه يې انطاکيه ته راووت ‪.‬او داوې پېښ شول چې يو کال هغوئ د کليسا وره راټول شول او ډيرو ُلکو‬ ‫ته يې تعليم ورکړ ‪.‬او شاګردان په انطاکيه کې لومړی عيسويان وبلل شول‪.‬‬ ‫‪۲٧‬په دې ورځو کښې پېغمبران د يروشلم نه انطاکيا ته راغلل‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۲۸‬ادؤ دد هغوئ نه يو اګابخوس نومے پاتے شو ادؤ دد خرو خح القخدس په وويله ااشاره ئے کړه چه په ټوله ننيا کښے به لوئ قلت وي‪ ،‬کوم چه دد‬ ‫کلوديوس قيصر په زمانه کښے واقع شو‪.‬‬ ‫‪۲۹‬بيا شاګردانو هر يو د ُپل توان په مطابق هوډ وکړ چې هغو وروڼو ته چې په يهوديه کې اووېدل د تسليت پيغام ولېږي‪:‬‬ ‫‪ ۳۰‬هغوئ هم هغه وکړل ادؤ د برنباس ادؤ واؤل په لس ئے مشرانو ته ئے واوتول‪.‬‬ ‫څپرکی ‪12‬‬ ‫‪۱‬په هغه وُت کښے هيروديس بادشاه ُپل لوونه دد جماعت دد ځنو ُلقو دد خ‬ ‫غصه کولو دد پاره راښکته کړل‪.‬‬ ‫‪۲‬هغۀ د يوحنا ورور يعقخوب په تخوره ووژلو‪.‬‬ ‫‪۳‬ځکه چه هغۀ وليدل چه ي خهوديان ُوشحاله شول نو هغه نور لړو چه پطروس هم ونيسي( ‪.‬بيا د بې ُميرې ډوډۍ ورځې وې)‪.‬‬ ‫‪ ٤‬ادؤ کله چه ئے ونيولو نو په بند کښے ئے واچولو ادؤ څلور څلويښتو فوجيانو ته ئے ورکړو چه دد هغۀ واتٰ ‪.‬د ايستر ورووته اراده وکړه‬ ‫چې هغه ُلکو ته وړاندې کړي‪.‬‬ ‫‪ ٥‬نو پطروس په بند کښے واتلے شو ُو دد جماعت نه دد هغۀ دد پاره دد خُدائے نه بغير دخعا وکړه‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې هيروديس هغه راوغوښتو نو په هماغه شپه پطروس د دوو وپاهيانو په مينځ کښې ويده وو چې په دوه ځنځيرونو تړلے خوو او د‬ ‫دروازې په مخکښې د زندان واتونکي واتل‪.‬‬ ‫‪٧‬ادؤ ګورئ‪ ،‬د ما الک خُدائ فرښته په هغۀ راغله ادؤ په قيدُانه کښے يو څراغ راښکاره شو ادؤ هغۀ پطروس په غاړه ووهلو ادؤ هغه ئے‬ ‫پورته کړو ادؤ ورته ئے ووئيل‪” ،‬ژر پاڅ شه ‪.‬او د هغه زنځيرونه د هغه له لوونو څخه ووتل‪.‬‬ ‫‪ ۸‬فرښتے ورته ووئيل چه ”ُپل ځان ټيټ کړه ادؤ په څپلو کښے وتړه ‪.‬او همداوې يې وکړل ‪.‬او هغه ورته وويل ‪ُ:‬پله جامې وتا په شاوُوا‬ ‫کې واچوه او زما تعقيب شه‪.‬‬ ‫‪۹‬هغه بهر لړو او د هغه پسې روان شو ‪.‬او په دې پوه نه شو چې دا ريښتيا وه چې د فرښتې لخوا تروره شوې وه ‪.‬مګر فکر يې کاوه چې‬ ‫هغه يو ليد ليدلی دی‪.‬‬ ‫‪۱۰‬کله چې هغوئ د اول او دويم وارډ نه تير شول‪ ،‬نو هغوئ د اووپنې دروازې ته وروېدل چې ښار ته تلل ‪.‬چې په ُپله ُوښه هغوئ ته‬ ‫پرانستل شو‪ ،‬او هغوئ بهر لړل او د يوې کوڅې نه تېر شول ‪.‬او ومدوتي فرښته د هغه څخه لړه‪.‬‬ ‫‪۱۱‬کله چې پطروس ځان ته راغلو نو ورته يې ووئيل‪” ،‬اوس زه په يقين وره پوه شوم چې ما الک خُدائ ُپله فرښته رالېږلې ده او زۀ يې د‬ ‫هيروديس د لس نه او د ي خهوديانو د ټولو توقعاتو نه بچ کړم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې هغۀ په دې ُبره غور وکړو نو هغه د يوحنا د مور مريم کور ته راغلو چې نوم يې مارک وو ‪.‬چيرې چې ډيری ُلک د لمانځه‬ ‫لپاره راټول شوي وو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې پطروس د دروازې دروازه وټکوله‪ ،‬نو د رودا په نوم يوه پېغله راغله‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې هغې د پطروس په آواز پوهه شوه نو په ُوشحالۍ يې دروازه ُلصه نه کړه بلکې منډه يې کړه او ورته يې وويل چې پطروس‬ ‫څنګه د دروازې مخې ته ولړ وو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغوئ هغې ته ووئيل‪ ،‬ته لېونۍ يې ‪.‬مګر هغې په دوامداره توګه تاييد کړه چې دا حتی همداوې وه ‪.‬بيا هغوی وويل ‪:‬دا د هغه فرښته ده‪.‬‬ ‫‪ُ ۱٦‬و پطروس ټک ټک کړو ادؤ کله چه هغوئ دروازه ُلصه کړه ادؤ هغه ئے وليدو نو حيران شول‪.‬‬ ‫‪ُ ۱٧‬و هغۀ هغوئ ته د لس په ااشاره کښے دد آرامولو ااشاره وکړه ادؤ هغوئ ته ئے ووئيل چه څۀ ما الک خُدائ هغه د قيد نه راوويستلے ‪.‬‬ ‫هغه وويل ‪:‬لړ شه دا شيان يعقوب او وروڼو ته وښاياوت ‪.‬او هغه لړ او بل ځای ته لړ‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کله چې ورځ شوه نو د لښکرو په مينځ کې لږ ګډوډي نه وه چې د پطروس په اړه څه وشول‪.‬‬ ‫‪۱۹‬کله چې هيروديس هغه لټوو ُو هغه يې ونه موند‪ ،‬نو هغه د واتونکو معاينه وکړه او خحکم يې ورکړو چې هغوی دې ووژل شي ‪.‬بيا هغه‬ ‫د يهوداه نه قيصريه ته لړو او هلته اووېدو‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او هيروديس د صور او صيدا نه د هغوئ نه ډېر ُپه شو‪ُ ،‬و هغوئ په يو اتفاق وره هغه ته راغلل او بلوتوس يې د بادشاه اُلف ُپل‬ ‫ملګرى وګرځولو او د صلحې ُواهش يې وکړو ‪.‬ځکه چې د دوی هيواد د پاچا په هيواد تغذيه شوی و‪.‬‬ ‫‪۲۱‬په يوه ټاکلې ورځ هيروديس په شاهي لباس کښې په ُپل تخت کښېناوتو او هغوئ ته يې وينا وکړه‪.‬‬ ‫‪۲۲‬نو ُلقو چغې وهلې چې دا د يو خُدائ آواز دے نه د وړى‪.‬‬ ‫‪۲۳‬او ومدوتي د ما الک خُدائ فرښتې هغه ووهلو‪ ،‬ځکه چې هغۀ د خُدائ پاک جلل نۀ دے ورکړو‪ ،‬هغه د چينجيو نه وُوړلو ادؤ روح يې‬ ‫ورکړ‪.‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪ُ۲۴‬و د خُدائ پاک کلم ډېر شو او ډېر شو‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ادؤ برناباس ادؤ واؤل دد بيتخ ال خمقدس نه واپس لړل ادؤ دد هغوئ اُدمت پخوره شو ادؤ يوحنا چه دد مرقس نوم وو دد ځان وره بوتلو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪13‬‬ ‫‪۱‬اوس په انطاکيہ کښې په کليسا کښې ځينې پيغمبران او اوتادان وو ‪.‬لکه برناباس او شمعون چې د نايجر په نامه ياديږي‪ ،‬او د کورينين‬ ‫لوويوس‪ ،‬او منين چې د هيروديس د تيتراک وره لوی شوی و‪ ،‬او واؤل‪.‬‬ ‫‪۲‬کله چې هغوئ د ما الک اُدمت کولو ادؤ روژه يې نيوله‪ ،‬خرو خح القخدس وفرمايل‪” ،‬برناباس ادؤ واؤل زما دد هغه کار دد پاره جدا کړه چه ما‬ ‫هغوئ ته رابللٰ دى‪.‬‬ ‫‪۳‬کله چې هغوئ روژه ونيوله او دعا يې وکړه او لوونه يې په هغوئ کېښودل‪ ،‬نو هغوئ يې ولېږل‪.‬‬ ‫‪۴‬نو هغوی چې د روح القدس په واوطه رالېږل شوي وو‪ ،‬ويليوکيا ته لړل ‪.‬او له هغه ځايه قبرص ته ولړل‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې هغوئ په ولميس کښې خوو نو د ي خهوديانو په عبادتخانو کښې يې د خُدائ پاک د کلم زيرے ورکړو ادؤ دد هغوئ وزير يوحنا هم‬ ‫وروره خوو‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ کله چه هغوئ دد جزيرے نه پافخوس ته لړل نو هغوئ يو جادوګر وموند چه يو دروغژن پېغمبر وو چه يو يهودي وو چه نوم يې‬ ‫برجيس وو‪.‬‬ ‫‪ ٧‬هغه د ملک د نائب ورګيوس پولوس وره وو چه يو هوښيار وړے وو ‪.‬چا چې برناباس او واؤل راوغوښتل او غوښتل يې چې د ُدای‬ ‫کلم واوري‪.‬‬ ‫‪ُ۸‬و اليماس جادوګر (ځکه چې د هغه نوم په تفسير کې دی )د دوی په مقابل کې ودرېد او هڅه يې کوله چې مروتيال له ايمان څخه‬ ‫واړوي‪.‬‬ ‫‪۹‬نو واؤل چې د پولوس په نوم هم ياديږی‪ ،‬د روح القدس نه ډک شو‪ُ ،‬پلې وترګې په هغه باندې واچولې‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ ورته ئے ووئيل‪” ،‬ادئے دد هر څۀ وړومبٰ ادؤ دد هر شرارت نه ډک‪ ،‬اے دد شيطان بچٰ ادئے دد ټول صداقت دشمن‪ ،‬تۀ به دد ما الک خُدائ‬ ‫دد ښۀ لرو دد ُرابولو نه لس وانخلي؟‬ ‫‪۱۱‬او اوس ګورئ‪ ،‬د ما الک خُدائ لس په تا باندې دے‪ ،‬او ته به ړوند يې او د يو مووم دپاره به نمر نه ويني ‪.‬ومدلوه په هغه باندې دوړې‬ ‫او تياره راغله ‪.‬او هغه د چا په لټه کې وګرځيد چې د لس په واوطه يې رهبري کړي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو نائب چې دا څۀ وليدل نو ايمان يې راوړ او د ما الک خُدائ په تعليم حيران شو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې پولوس او د هغه ملګری د پافوس څخه ُلص شول نو د پامفيليا پرګا ته راغلل او يوحنا د هغوی څخه لړ او بيرته يروشلم ته‬ ‫راوتون شو‪.‬‬ ‫‪ُ ۱٤‬و کله چه هغوئ د پرګا نه روان شول نو دد انطاکيا په اپسيديا کښے راغلل ادؤ دد وبت په ورځ عبادت ُانے ته لړل ادؤ ناوت خوو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ دد شريعت ادؤ دد نبيانو دد لووتلو نه پس دد عبادت ُانے مشرانو هغوئ ته وليږلو ادؤ ورته ئے ووئيل‪” ،‬ادئے وروڼو ادؤ که تاوو وره دد‬ ‫ُلقو دد پاره دد نصيحت کولو څۀ ُبره وي نو هغه ووايئ‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو پولوس پاڅېدو ادؤ دد لس په ااشاره ئے ووئيل‪” ،‬اے بنٰ ااورائيلو ادؤ تاوو چه دد خُدائے نه ويريږئ‪ ،‬اوريږى‪.‬‬ ‫‪۱٧‬د بنٰ ااورائيلو خُدائ پاک زمونږ پلر نيکۀ غوره کړل او کله چې هغوئ د امصر په خملک کښې د پرديو په شان اووېدل نو هغوئ يې په‬ ‫لوئ لس د هغې نه راوويستل‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او د څلوېښتو کالو په موده کښې هغۀ په دښته کښې د هغوئ کړاوونه زغمل‪.‬‬ ‫‪۱۹‬کله چې هغۀ د کنعان په خملک کښې اووۀ قومونه تباه کړل‪ ،‬نو د هغوئ خملک يې په قرعه اندازى وره تقسيم کړل‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ دد دے نه پس هغۀ هغوئ ته دد څلويښتو کالو نه دد وموئيل پېغمبر پورې قاضيان ورکړل‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬بيا ورووته هغوئ د يو بادشاه غوښتنه وکړه او خُدائ پاک هغوئ ته د څلوېښتو کالو په فاصله کښې د بنيامين د قبيلې وړى واؤل د‬ ‫ويس زوئ ورکړ‪.‬‬ ‫‪۲۲‬کله چې هغۀ هغه لرې کړو‪ ،‬نو داؤد د هغوئ بادشاه جوړ کړو ‪.‬چا ته يې هم شاهدي ورکړه او ويې ويل ‪:‬ما د يسي زوئ داؤد پيدا کړے‬ ‫دے‪ ،‬زما د زړۀ په شان يو وړے دے چې زما ټول ارمان به پوره کوي‪.‬‬ ‫عيسٰ راژوندى کړى دى‪:‬‬ ‫‪۲۳‬د دې وړي د نسل نه خُدائ پاک د ُپلې وعدې وره وم بنٰ ااورائيلو ته نجات ورکوونکٰ‬ ‫ى‬ ‫يحيٰ د هغۀ د راتلو نه مخکښې په اول ځل د بنٰ ااورائيلو ټولو ُلقو ته د توبې د بپتسمې خمناد ورکړو‪.‬‬ ‫‪۲۴‬کله چې‬ ‫ى‬ ‫يحيٰ ُپله لره پوره کړه نو هغۀ ووئيل چه”تاوو ګمان کوئ چه زد ۀ څوک يم؟ زه هغه نه يم ‪ُ.‬و وګوره‪ ،‬زما نه ورووته يو‬ ‫چه‬ ‫څنګه‬ ‫‪۲۵‬ادؤ‬ ‫ى‬ ‫څوک راځي چې زه يې د پښو بوټان د ُلصولو وړ نه يم‪.‬‬ ‫وروڼو او وروڼو‪ ،‬د اابراهيم د ُزانے بچٰ ادؤ په تاوو کښے هر څوک چه دد خُدائے نه ويريږى نو تاوو ته دد ُلصون کلم راليږل‬ ‫‪۲۶‬ادئے خ‬ ‫شوى دى‪.‬‬ ‫‪۲٧‬ځکه چې هغوئ چې په يروشلم کښې اووېږى ادؤ د هغوئ خحکمران‪ ،‬ځکه چې هغوئ هغه نۀ پېژاندۀ‪ ،‬او نۀ د پېغمبرانو آوازونه چې د‬ ‫وبت په ورځ لووتلے شٰ‪ ،‬نو هغوئ د هغۀ په غندنه کښې پوره کړل‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬ادؤ که څه هم هغوئ په هغۀ کښے دد مرګ هيڅ وجه ونه موندله‪ُ ،‬و بيا هم هغوئ دد پيلطوس نه غوښتل چه هغه ووژلے شٰ‪.‬‬ ‫‪۲۹‬کله چې هغوئ ټول هغه څۀ پوره کړل چې د هغۀ په حقله ليکل شوي خوو‪ ،‬نو هغوئ هغه د ونې نه راښکته کړو ادؤ په قبر کښې يې ښخ‬ ‫کړو‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪ُ۳۰‬و ُدائ پاک هغه د مرګ نه راژوندی کړو‪:‬‬ ‫‪۳۱‬او هغه د هغوئ نه څو ورځې ليدلے شو چې د هغۀ وره د ګليل نه يروشلم ته تللٰ خوو‪ ،‬څوک چې ُلقو ته د هغۀ ګواهٰ وى‪.‬‬ ‫ورکوو چه هغه وعده چه دد پلرونو وره شوى وه‪،‬‬ ‫‪۳۲‬ادؤ مونږ تاوو ته دد ُوشحالئ ُبر‬ ‫خ‬


‫د روولنو اعمال‬

‫عيسٰ يې بيا راژوندى کړو ‪.‬لکه څنګه چې په دوهم زبور کې هم ليکل شوي‬ ‫‪ ۳۳‬خُدائ پاک مونږ ته د هغوئ د بچو دا ُبره پوره کړه‪ ،‬چې‬ ‫ى‬ ‫‪ ،‬ته زما زوی يې ‪ ،‬نن زه تا زيږيدلی يم‪.‬‬ ‫‪۳۴‬ادؤ دد دے په باره کښے چه هغۀ هغه دد مړو نه راژوندے کړے دے چه اوس به بيا فساد ته نۀ راګرځٰ‪ ،‬نو هغۀ په دے حکمت کښے‬ ‫ووئيل چه زد ۀ به تاوو ته د داؤد په حقله رحم درکړم‪.‬‬ ‫‪35‬نو ځکه هغه په بل زبور کې هم وايی ‪:‬تاوو ُپل مقدس ُدای ته د فساد د ليدو لپاره مه ورکوئ‪.‬‬ ‫‪۳۶‬ځکه چې داؤد د خُدائ پاک په اراده د ُپل نسل ُدمت کولو نه پس په ُوب ويده شو او ُپلو پلرونو ته ښخ شو او فساد يې وليد‪:‬‬ ‫‪ُ۳٧‬و هغه څوک چې خُدائ پاک بيا راژوندى کړى خوو نو هيڅ فساد يې نۀ وى ليدلٰ‪.‬‬ ‫‪38‬نو تاوو ته دا معلومه شي چې وړيو او وروڼو‪ ،‬چې د دې وړي په واوطه تاوو ته د ګناهونو د بخښنې تبليغ کيږي‪:‬‬ ‫مووٰ دد شريعت په وويله صادق نۀ شئ‪.‬‬ ‫‪۳۹‬ادؤ دد هغۀ په وويله ټول ايمان لرونکٰ دد هر څۀ نه صداقت کولے شٰ‪ ،‬دد کومو نه چه تاوو دد‬ ‫ى‬ ‫‪۴۰‬نو ُبردار اووئ چې په تاوو باندې هغه څه راشي چې په نبيانو کې راغلي دي‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬وګوره‪ ،‬تاوو ناهيلي ياوت‪ ،‬حيران ياوت او هلک شئ ‪:‬ځکه چې زه وتاوو په ورځو کې يو کار کوم‪ ،‬هغه کار چې تاوو به يې په هيڅ‬ ‫ډول باور ونه کړئ‪ ،‬که څه هم يو وړی تاوو ته دا اعلن کړي‪.‬‬ ‫‪۴۲‬کله چې يهوديان د عبادت ځای څخه ووتل نو غيريهوديانو غوښتنه وکړه چې دا ُبرې په راتلونکې وبت کې دوی ته واورول شي‪.‬‬ ‫‪۴۳‬کله چې جماعت مات شو‪ ،‬نو ډېر يهوديان او مذهب منونکي د پولوس او برناباس پسې شول‪ ،‬چا چې د هغوی وره ُبرې وکړې او‬ ‫هغوی يې قانع کړل چې د ُدای په فضل کې دوام وکړي‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬دد بل وبت په ورځ تقريبا ا ټول ښار دد خُدائے کلم دد اوريدو دپاره راغونډ شو‪.‬‬ ‫‪ُ ٤٥‬و کله چه ي خهوديانو دا ګڼه ګوڼه وليدل نو دد هغوئ دد حسد نه ډک شول ادؤ دد هغوئ ُلف ئے دد پولوس دد کلم ُلف ادؤ دد خکفر ُبره‬ ‫وکړه‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪ ٤٦‬بيا پولوس اؤ برناباس زړور شو اؤ وئے وئيل‪”،‬ضرور خوو چه دد خُدائے کلم اول تاوو ته وئيلٰ شوى واى‪ُ ،‬و تاوو وليدل چه دا دد‬ ‫غېريهوديانو ته رجوع کوو‪. .‬‬ ‫تاوو نه ادؤ دد خُدائے دد تل ژوند لئق نۀ يئ‪ ،‬نو ګورئ چه خمونږ ا‬ ‫‪۴٧‬ځکه چې ما الک خُدائ خمونږ ته دا خحکم راکړے دے چې‪ ،‬ما تا د غېريهوديانو د رڼا په توګه مقرر کړے دے چې د زمکې تر ورونو‬ ‫پورې د ُلصون دپاره يئ‪.‬‬ ‫‪۴۸‬کله چې غېريهوديانو دا واورېدل نو ُوشحاله شول او د ما الک کلم ثنا يې وکړو او څومره چې د ابدي ژوند دپاره مقرر شوى خوو هغوئ‬ ‫ايمان راوړو‪.‬‬ ‫‪۴۹‬او د ما الک خُدائ کلم په ټوله ويمه کښې ُپور شو‪.‬‬ ‫‪ُ۵۰‬و ي خهوديانو د ښار پاکو او عزتمندو ښځو او د ښار مشران راوپارول او د پولوس او برناباس په ضد يې ظلمونه وکړل او د ُپلو ويمو‬ ‫نه يې شړل‪.‬‬ ‫‪ُ ٥۱‬و هغوئ دد ُپلو پښو دوړو نه دد هغوئ په مقابل کښے ئے وُوړلو ادؤ ااکونيخوم ته راغلل‪.‬‬ ‫‪ ٥۲‬خمريدان دد ُوشحالٰ ادؤ دد خرو خح القخدس نه ډک شول‪.‬‬ ‫څپرکی ‪14‬‬ ‫‪۱‬ادؤ په ااکونيخوم کښې داوې وشول چې هغوئ دواړه دد ي خهوديانو عبادت ُانے ته لړل ادؤ داوې ُبرې يې وکړې چې دد ي خهوديانو او يونانيانو‬ ‫يو لوئ ُلقو هم ايمان راوړو‪.‬‬ ‫‪ُ ۲‬و بې ايمانه يهوديانو غېر يهوديان راوپارول او د هغوئ زړونه يې د وروڼو په ُلف بد کړل‪.‬‬ ‫‪۳‬نو هغوئ ډېر وُت په ما الک خُدائ کښې په زړورتيا وره پاتې شول‪ ،‬چا چې د هغۀ د فضل د کلم ګواهٰ ورکړه‪ ،‬او د هغوئ په لوونو‬ ‫يې نښې او معجزې وکړې‪.‬‬ ‫‪ُ۴‬و د ښار ګڼه ګوڼه ووېشل شوه‪ ،‬يوه برُه يې د يهوديانو وره او يوه برُه د روولنو وره وو‪.‬‬ ‫‪۵‬ادؤ کله چه ي خهوديانو ادؤ ي خهوديانو دد ُپلو خحک خمرانو وره يو ځائے حمله وکړه چه دد هغوئ نه په زوره ئے ادؤ ونګسار کړو‪.‬‬ ‫‪۶‬هغوی د دې نه ُبر شول او د لکاونيا ښارونو لسترا او دربي ته وتښتېدل او هغه ويمې ته وتښتېدل چې شاوُوا پراته دي‪:‬‬ ‫‪٧‬ادؤ هلته هغوئ دد زيرے زيرے ورکړو‪.‬‬ ‫‪۸‬او په لستره کښې يو وړے ناوت خوو چې په پښو کښې يې نامرد وو‪ ،‬د ُپلې مور د ګېډې نه يو معيوب خوو‪ ،‬چې هيڅکله نه و ګرځېدلٰ‪.‬‬ ‫‪۹‬هم د پولوس ُبرې واوريدې‪ ،‬چا چې هغه په صبر وره وليدلو او پوه شو چې هغه ايمان لري چې روغ شي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬په لوړ آواز ئے ووئيل‪” ،‬په ُپلو پښو ودرېږه ‪.‬او هغه ټوپ کړ او روان شو‪.‬‬ ‫‪۱۱‬کله چې ُلقو وليدل چې پولوس څۀ کړى دى‪ ،‬نو هغوئ ُپل آوازونه اوچت کړل ادؤ دد لکاونيا په کلم کښې يې ووئيل‪ُ” ،‬دايان مونږ ته‬ ‫د ُلقو په شان راښکته شوى دى‪.‬‬ ‫‪12‬او هغوئ برناباس‪ ،‬جوپټر‪ ،‬نومول ‪.‬او پاول‪ ،‬مرکوريوس‪ ،‬ځکه چې هغه مشر وينا وه‪.‬‬ ‫‪۱۳‬بيا د خجپېټر اامام چې د هغوئ د ښار نه مخکښې خوو‪ ،‬غواګانې او ګلن يې دروازې ته راوړل او د ُلقو وره به يې قربانۍ کولې‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې روولنو‪ ،‬برناباس او پولوس دا واورېدل‪ ،‬نو ُپلې جامې يې پرې کړې او د ُلکو په منځ کې منډې وهلې او چيغې يې کړې‪:‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ وئے وئيل چه ”صاحبو‪ ،‬تاوو دا څۀ ولے کوئ؟ موږ هم وتاوو وره د زړه پورې وړي يو‪ ،‬او تاوو ته تبليغ کوو چې تاوو بايد د دې‬ ‫باطل څخه ژوندي ُدای ته وګرځئ‪ ،‬چې آومان‪ ،‬ځمکه‪ ،‬ومندر‪ ،‬او ټول شيان يې جوړ کړي دي‪:‬‬ ‫‪ ۱٦‬چا چه په تير وُتونو کښے ټول قومونه په ُپلو لرو روان خوو‪.‬‬ ‫‪ُ ۱٧‬و بيا هم هغۀ ُپل ځان دد ګواهٰ نه بغير نۀ پريښودو ځکه چه هغۀ ښۀ وکړل ادؤ خمونږ ئے دد آومان نه باران ادؤ دد ميوو موو خمونه‬ ‫راکړل چه ز خمونږ زړونه دد ُوراک ادؤ ُوشحالٰ ډک کړو‪.‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪ ۱۸‬ادؤ دد دے ُبرو په نزد هغوئ ُلقو ته داوے منع کړل چه هغوئ دد هغوئ دد پاره قربانٰ نۀ وه کړى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو هلته د انطاکيا او اکونيم نه يو شمېر يهوديان راغلل‪ ،‬هغوئ ُلق قانع کړل او پولوس يې ونګسار کړو او ګومان يې وکړ چې هغه مړ‬ ‫شوى خوو‪.‬‬ ‫‪ُ۲۰‬و کله چې شاګردان د هغۀ په شاوُوا کښې ودرېدل‪ ،‬نو هغه پاڅېدو او ښار ته راغلو‪ ،‬په بله ورځ هغه د برناباس وره دربې ته روان‬ ‫شو‪.‬‬ ‫‪۲۱‬کله چې هغوئ په هغه ښار کښې د زيرى زيرى ورکړو او ډېرو ته يې تعليم ورکړو‪ ،‬نو هغوئ بيا لسترا‪ ،‬اکونيم او انطاکيا ته واپس‬ ‫شول‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د خمريدانو رو خحونه ااعتماد کول ادؤ هغوئ ته نصيحت کول چه ايمان ته دوام ورکړو‪ ،‬او دا چه خمونږ د ډيرو تکليفونو په وويله دد خُدائے‬ ‫بادشاهئ ته ورننوتو‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪۲۳‬ادؤ کله چه هغوئ په هره جماعت کښے مشران مقرر کړل اؤ په روژه کښے ئے دخعا وکړه نو هغوئ ما الک ته حواله کړل چه هغوئ په‬ ‫چا ايمان راوړو‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬ادؤ دد پيسيديا نه تيرولو نه پس هغوئ پمفيليا ته راغلل‪.‬‬ ‫‪۲۵‬کله چې هغوئ په پرګا کښې د کلم منادی وکړ‪ ،‬نو هغوئ اتاليا ته لړل‪:‬‬ ‫‪۲۶‬او له هغه ځايه په کشتۍ کې انطاکيا ته لړل‪ ،‬چې د هغه کار دپاره چې هغوئ د خُدائ پاک د فضل دپاره وفارش کړى خوو چې هغوئ‬ ‫يې ورته وروولو‪.‬‬ ‫‪ ۲٧‬ادؤ کله چه هغوئ راغلل ادؤ جماعت ئے راغونډ کړے خوو نو هغوئ دد خُدائے دد هغوئ وره څۀ څۀ کړى خوو ادؤ دد ي خهوديانو دد پاره ئے‬ ‫څنګه دد ايمان دروازه پرانستله‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ادؤ هلته هغوئ دد خمريدانو وره ډير وُت تير کړل‪.‬‬ ‫څپرکی ‪15‬‬ ‫ونت نۀ شٰ نو تاوو به‬ ‫ووٰ په شان خ‬ ‫‪۱‬ادؤ ځنو ُلقو چه دد يهوداه نه راغلو وروڼو ته ئے تعليم ورکړو ادؤ وئے وئيل چه ”تر څو چه تاوو دد خم ى‬ ‫بچ نۀ شٰ‪.‬‬ ‫‪۲‬کله چې د پولوس او برناباس وره کومه لږه شخړه او شخړه نه وه‪ ،‬نو هغوی پريکړه وکړه چې پولوس او برناباس او د هغوی څخه ځينې‬ ‫نور د دې پوښتنې په اړه يروشلم ته روولنو او مشرانو ته لړ شي‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ دد جماعت په لر کښے راووتلے شول ادؤ دد فينيس ادؤ وامريه نه تير شول ادؤ دد غير ي خهوديانو دد بدليدو اعلن يې وکړو‪ ،‬ادؤ دد هغوئ ټولو‬ ‫وروڼو ته ډيره ُوشحالٰ راغله‪.‬‬ ‫وولنو ادؤ مشرانو دد هغوئ تود هرکلے وشو ادؤ دد هغوئ هر څۀ ئے بيان کړل‬ ‫‪۴‬ادؤ کله چه هغوئ بيتخ ال خمقدس ته راغلل نو دد جماعت ادؤ ر خ‬ ‫چه خُدائے وروره کړى خوو‪.‬‬ ‫مووٰ په‬ ‫‪ُ۵‬و د فريسيانو د يوې فرقې نه چې ايمان يې راوړے وو‪ ،‬راپاڅېدو او وې وئيل چې د هغوئ ونت کول پکار دي او هغوئ ته د‬ ‫ى‬ ‫شريعت باندې د عمل کولو امر کول پکار وو‪.‬‬ ‫وولن ادؤ مشران راغونډ شول چه په دے ُبره غور وکړي‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ ر خ‬ ‫‪٧‬کله چې ډېر شخړه وشوه نو پطروس پاڅېدو او هغوئ ته يې ووئيل‪” ،‬اے وروڼو او وروڼو‪ ،‬تاوو ته پته ده چې څه وُت مخکې خُدائ‬ ‫پاک زمونږ په مينځ کښې انتخاب کړے خوو چې غېر يهوديان زما د ُولې نه د خُدائ پاک کلم واوري ‪.‬او باور وکړئ‪.‬‬ ‫زړونه پوهيږى هغوئ ته ګواهٰ ورکړه ادؤ هغوئ ته ئے خرو خح القخدس ورکړو لکه څنګه چه هغۀ خمونږ ته راکړى خوو‪.‬‬ ‫‪۸‬ادؤ خُدائے خکوم چه خ‬ ‫د‬ ‫زړونه دد ايمان په وويله پاک کړه‪.‬‬ ‫هغوئ‬ ‫کوه‪،‬‬ ‫مه‬ ‫فرق‬ ‫هيڅ‬ ‫کښے‬ ‫مينځ‬ ‫په‬ ‫‪۹‬ادؤ زمونږ ادؤ دد هغوئ‬ ‫د‬ ‫خ‬ ‫‪۱۰‬نو اوس تاوو ولې خُدائ پاک د خمريدانو په غاړه باندې دد هغه خجوغ اچولو دپاره آزمېږۍ چې نه زمونږ پلرونو او نه مونږ د برداشت‬ ‫کولو توان درلود؟‬ ‫عيسٰ مسيح دد فضل په وويله به دد هغوئ په شان بچ خ‬ ‫شو‪.‬‬ ‫‪ُ ۱۱‬و خمونږ دا يقين لرو چه دد ما الک‬ ‫ى‬ ‫‪۱۲‬نو ټول ُلق غلٰ شول ادؤ برناباس ادؤ پولوس ته ئے حاضرين ورکړو ادؤ دد هغوئ په وويله خُدائے دد غير ي خهوديانو په مينځ کښے څۀ‬ ‫خمعجزے ادؤ عجائبخونه ښکاره کړل‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې هغوئ په ارام کښېنستل نو يعقخوب جواب ورکړو‪” ،‬اے وروڼو او وروڼو زما ُبره واورئ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬شمعون اعلن وکړ چې څنګه خُدائ پاک په اول ځل غېريهوديانو ته مراجعه وکړه او د هغوئ نه يې د ُپل نوم دپاره يو قوم راوغوښتو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ دد دے وره دد نبيانو کلم هم اتفاق دے ‪.‬لکه څنګه چې ليکل شوي‪،‬‬ ‫‪۱۶‬د دې نه پس به زۀ راوګرځم او بيا به د داؤد ُېمه جوړه کړم چې غورځېدلې ده ‪.‬او زه به د هغه کنډوال بيا جوړ کړم او زه به يې جوړ‬ ‫کړم‪:‬‬ ‫‪۱٧‬د دې دپاره چې د ُلقو پاتې شوے د ما الک په لټه کښې شٰ‪ ،‬او ټول غېريهوديان چې زما په نوم يادېږي‪ ،‬ما الک خُدائ فرمائٰ چې دا ټول‬ ‫کارونه کوى‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬دد دخنيا دد شروع نه دد هغۀ ټول کارونه خُدائے ته معلوم دى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو زما وزا دا ده چې مونږ هغوئ ته تکليف ورنکړو چې د غېر يهودانو نه د خُدائ پاک طرف ته رجوع کوى‪.‬‬ ‫‪ُ ۲۰‬و دا چه مونږ هغوئ ته دا ولي خ‬ ‫کو چه هغوئ د بختانو د ناپاکو څيزونو‪ ،‬زنا‪ ،‬ادؤ دد خ‬ ‫غلخو ُوړلو څيزونو او وينو نه ځان واتٰ‪.‬‬ ‫مووٰ په هر ښار کښې داوې کسان شته چې د هغۀ وعظ ورکوى او په هره وبت کښې په عبادتخانو کښې‬ ‫‪۲۱‬ځکه چې د پخوانۍ زمانې د‬ ‫ى‬ ‫لووتل کيږى‪.‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪ ۲۲‬بيا روولنو ادؤ مشرانو دد ټولٰ جماعت وره دا ُوښه کړه چه دد ُپل جماعت غوره وړى دد پولوس ادؤ برناباس وره انطاکيا ته واوتوى ‪.‬‬ ‫يعنی‪ ،‬يهودا د بارواباس لقب ورکړ‪ ،‬او ويلس‪ ،‬د وروڼو تر منځ لوی وړي‪:‬‬ ‫‪۲۳‬هغوئ په دې ډول ُطونه وليکل ‪.‬روولن‪ ،‬مشران او وروڼه هغو وروڼو ته چې په انطاکيه‪ ،‬ووريه او کليسيا کې د غير يهوديانو څخه‬ ‫دي ولم واوتوي‪:‬‬ ‫‪24‬لکه څنګه چې موږ اوريدلي دي چې هغه څوک چې له موږ څخه وتلي دي تاوو ته په ُبرو وره پريشانه کړي او وتاوو روحونه يې‬ ‫ُراب کړي او ويې ويل ‪:‬تاوو بايد ونت شئ او قانون مراعات کړئ ‪:‬چا ته موږ داوې هيڅ حکم نه دی ورکړی‪.‬‬ ‫‪۲۵‬مونږ ته دا ښه ښکاريده چې په يو اتفاق وره راغونډ شو چې د ُپل ګران برناباس او پولوس وره تاوو ته غوره شوي وړي ولېږو‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح دد نخوم په ُاطر ُپل ژوند په ُطر کښے کړے دے‪.‬‬ ‫‪۲۶‬هغه وړے چه زمونږ دد ما الک‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲٧‬نو مونږ يهوداه او ويلس راليږلٰ دى‪ ،‬څوک به تاوو ته هم دغه شان ُبرې په ُوله ووايي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ځکه چې روح القدس او مونږ ته دا ښه ښکاريده چې په تاوو باندې د دې ضروري څيزونو نه زيات بار نه واچوو‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬هغه غوښې چې بختانو ته پېش کېږى‪ ،‬د وينې نه‪ ،‬د هغه څيزونو نه چې په غېږ کې نيولې شوې وي او د زنا نه ځان واتئ‪ ،‬کۀ چرې‬ ‫تاوو ُپل ځان وواتئ نو ښه به شئ ‪.‬ښه اووئ‪.‬‬ ‫‪۳۰‬نو کله چې هغوئ له کاره وشړل شول نو انطاکيه ته راغلل او کله چې هغوئ ُلق راغونډ کړل نو دا ُط يې ورکړو چې‪:‬‬ ‫‪۳۱‬کله چې هغوئ ولووتل نو د تسليت دپاره ُوشحاله شول‪.‬‬ ‫‪۳۲‬ادؤ يهوداه ادؤ ويلس چه په ُپله هم نبيان خوو‪ ،‬په ډيرو ُبرو ئے وروڼو ته نصيحت وکړو ادؤ دد هغوئ تصديق يې وکړو‪.‬‬ ‫وولنو نه په امن کښے لړل‪.‬‬ ‫‪۳۳‬ادؤ کله چه هغوئ هلته په يو ځائے کښے خوو نو هغوئ دد وروڼو نه دد ر خ‬ ‫‪ ۳۴‬وره له دې چې ويلس ُوښ شو چې ل هم هلته پاتې شي‪.‬‬ ‫‪۳۵‬پولوس او برناباس هم په انطاکيه کښې د ما الک خُدائ د کلم تعليم او وعظ کولو او د ډېرو نورو وره يې هم دوام ورکړو‪.‬‬ ‫‪۳۶‬او څو ورځې پس پولوس برناباس ته ووئيل‪” ،‬راځئ چې يو ځل بيا لړ شو او په هر ښار کښې چې مونږ د ما الک خُدائ کلم منلے دے‬ ‫وروڼو وره ملقات وکړو او وګورو چې هغوئ څۀ کوى‪.‬‬ ‫د ُپلو خ‬ ‫‪۳٧‬ادؤ برناباس اراده وکړه چه دد هغوئ وره يوحنا چه دد هغۀ لقب مرقس وو دد ځان وره بوځٰ‪.‬‬ ‫‪ُ۳۸‬و پولوس دا ښه نه وګڼله چې هغه له ځانه وره بوځي‪ ،‬څوک چې د پمفيليا څخه روان وو او د هغوی وره کار ته نه و تللی‪.‬‬ ‫‪۳۹‬ادؤ دد هغوئ په مينځ کښے شخړه دومره تيزه شوه چه هغوئ دد يو بل نه جدا شول ادؤ برناباس مرقس بوتلو ادؤ قبرص ته لړو‪.‬‬ ‫وروڼو دد وفارش په وجه روان شو‪.‬‬ ‫‪۴۰‬ادؤ پولوس ويلس غوره کړو ادؤ دد خُدائے دد خُدائے دد خُدائے دد خُدائے دد خ‬ ‫‪ ۴۱‬هغه د شام او کليسيا له لرې تېر شو او د کليساګانو تصديق يې وکړ‪.‬‬ ‫څپرکی ‪16‬‬ ‫‪۱‬بيا هغه دربٰ ادؤ لسترا ته راغلو ادؤ هلته ئے دد تيموتيوس په نوم يو خمريد وو چه دد ي خهوديانو زوئ وو ادؤ ايمان ئے راوړو ‪ُ.‬و پلر يې‬ ‫يونانی و‬ ‫‪۲‬د هغه وروڼو چې په لسترا او اکونيوم کې اووېدل ښه ُبر شول‪.‬‬ ‫‪3‬هغه به پاول ته د هغه وره لړ شي ‪.‬او هغه د هغو يهودانو له امله چې په هغه کوټه کې وو‪ ،‬ونيول او ونت يې کړل‪ ،‬ځکه چې هغوی‬ ‫ټول پوهېدل چې پلر يې يوناني و‪.‬‬ ‫وولنو او‬ ‫ر‬ ‫د‬ ‫کښې‬ ‫يروشلم‬ ‫په‬ ‫يې‬ ‫دپاره‬ ‫واتلو‬ ‫د‬ ‫چې‬ ‫ورکړل‬ ‫فرمانونه‬ ‫هغه‬ ‫يې‬ ‫ته‬ ‫هغوئ‬ ‫نو‬ ‫تېرېدل‪،‬‬ ‫‪۴‬کله چې هغوئ په ښارونو کښې‬ ‫خ‬ ‫مشرانو حکم کړى خوو‪.‬‬ ‫‪۵‬ادؤ هم دغه شان جماعتخونه په ايمان کښے قائم شول ادؤ ورځ په ورځ زياتيدل‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې هغوئ د فروګيا او د ګلتيه په علقه کښې ګرځېدل او د خرو خح القخدس له طرفه منع شوى خوو چې په آويا کښې د کلم تبليغ وکړى‪.‬‬ ‫‪٧‬کله چې هغوئ ماويا ته وروېدل‪ ،‬نو هغوئ غوښتل چې ابتانيا ته لړ شٰ‪ُ ،‬و خرو خح القخدس هغوئ ته زيان ورنۀ کړو‪.‬‬ ‫‪۸‬او هغوئ د ماويا نه تيرېدل تروآس ته ښکته شول‪.‬‬ ‫‪۹‬په شپه کښې پولوس ته رويا ښکاره شوه ‪.‬هلته د مقدونيې يو وړی ودرېد او ورته يې دعا وکړه او ويې ويل" ‪:‬مقدونيا ته راشه او زموږ‬ ‫وره مروته وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او کله چې هغه رويا وليدله‪ ،‬نو ومدوتي موږ هڅه وکړه چې مقدونيې ته لړ شو‪ ،‬په يقين وره چې څښتن موږ د دې لپاره رابللي وو چې‬ ‫دوی ته د انجيل تبليغ وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬نو مونږ د تروآس نه په نېغه لر وموتراکيا ته راغلو او بله ورځ نيپولس ته‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او له هغه ځايه فيليپي ته لړو چې د مقدونيې د هغې برُې مشر ښار او يو کالون دے او مونږ په هغه ښار کښې څو ورځې پاتې وو‪.‬‬ ‫شوو چرته چه دخعا غوښتل کيده ‪.‬او موږ ناوت شو او د هغو ښځو وره مو‬ ‫‪۱۳‬ادؤ دد وبت په ورځ خمونږ دد ښار نه بهر دد ويند په غاړه روان خ‬ ‫ُبرې وکړې چې هلته ميشتې وې‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬ادؤ دد ليديا په نوم يوے ښځے چه دد تاواتيرا په ښار کښے د ارغواني رنګ ُرڅوونکٰ خوو چه دد خُدائے عبادت کوه‪ ،‬دد هغۀ زړۀ ئے‬ ‫پرانستلے خوو چه هغه دد پولوس دد کلم په ُبرو کښے غوږ ونيسٰ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬کله چې هغې او د هغې کورنۍ بپتسمه واُيسته‪ ،‬هغې موږ ته بخښنه وکړه او ويې ويل ‪:‬که تاوو زما په اړه قضاوت کړی وي چې‬ ‫څښتن ته وفادار يم‪ ،‬زما کور ته راشئ او هلته اووئ ‪.‬او هغې موږ محدود کړ‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ داوې پېښ شول کله چې مونږ دخعا ته تللو نو دد و خجود روح لرونکې يوه پېغله زمونږ وره املو شوه‪ ،‬چې دد هغې مالکانو ته يې دد‬ ‫خُدائ پاک په ذريعه ډېر فائدې راوړې‪:‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۱٧‬هغۀ پولوس ادؤ خمونږ پسې روان شو ادؤ چغے ئے ووئيل‪” ،‬دا وړى د لوئے خُدائے ُادمان دى چه خمونږ ته دد ُلصون لر راښکاره‬ ‫کړى‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح په نوم خحکم درکوم چې د هغې‬ ‫د‬ ‫ته‬ ‫تا‬ ‫”زۀ‬ ‫ووئيل‪،‬‬ ‫يې‬ ‫ته‬ ‫وح‬ ‫ر‬ ‫او‬ ‫شو‬ ‫غصه‬ ‫په‬ ‫پولوس‬ ‫‪ُ.‬و‬ ‫وکړ‬ ‫ورځې‬ ‫ډېر‬ ‫کار‬ ‫دا‬ ‫هغې‬ ‫‪۱۸‬او‬ ‫خ‬ ‫ى‬ ‫نه بهر راځه ‪.‬او په هماغه واعت بهر راووت‪.‬‬ ‫‪۱۹‬کله چې د هغې بادارانو وليدل چې د دوی د ګټې اميد ورک شوی دی‪ ،‬نو دوی پولوس او ويلس ونيول او بازار ته يې د حاکمانو مخې‬ ‫ته بوتلل‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ هغوئ خحکمران ته راووتو ادؤ ورته ئے ووئيل چه”دا وړى چه ي خهوديان دى زمونږ په ښار کښے ډير تکليف کوى‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬ادؤ دد هغو رواجونو تعليم ورکړو چه خمونږ ته روا نۀ دے چه دد روميانو په حيث دد‬ ‫‪ ۱ ۱‬نه‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪۲۲‬ادؤ ُلق دد هغوئ په ُلف راپاڅيدل اؤ خحکمران دد هغوئ کالے وئےوتل اؤ خحکم ئے ورکړو چه هغوئ ووهلو‪.‬‬ ‫تړونه ولګول نو هغوئ په قيدُانه کښے واچول ادؤ دد جيلدار نه ئے دد هغوئ دد حفاظت دد پاره‬ ‫‪۲۳‬ادؤ کله چه هغوئ په هغوئ کښے ډير خ‬ ‫ااجازت ورکړو‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬چا چه دد داوے االزام په وجه هغوئ دد داُلٰ قيدُانٰ طرف ته بوتلل ادؤ دد هغوئ پخرزى ئے په ذُيره کښے ټينګ کړل‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ادؤ په نيمه شپه پولوس ادؤ ويلس دخعا وکړه ادؤ دد خُدائے ثناء ئے وندرے ئے ووئيل ادؤ قيديانو دد هغوئ اورېدل‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬ناڅاپه يوه لويه زلزله راغله او د زندان بنيادونه ولړزېدل او ومدوتي ټولي دروازې ُلصي شوې او د هر چا بندونه ُلص شول‪.‬‬ ‫‪۲٧‬ادؤ دد جيل واتونکٰ دد ُوب نه راويښ شو ادؤ دد قيدُانے دروازه ئے پرانسته وليده‪ ،‬هغۀ ُپله تخوره راواُستله ادؤ ځان ئے به وژلو ادؤ‬ ‫ګومان ئے چه قيديان تښتيدلٰ خوو‪.‬‬ ‫‪ُ۲۸‬و پولوس په لوړ آواز چغې وهلې‪ُ” ،‬پل ځان ته نقصان مه ورکوئ‪ ،‬ځکه چې مونږ ټول دلته يو‪.‬‬ ‫‪۲۹‬بيا هغه يو څراغ راوغوښتو او راښکته شو او په لړزيدو راغی او د پولوس او ويلس په مخ ولويد‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ادؤ هغوئ بهر راوغوښتل ادؤ ورته ئے ووئيل‪” ،‬صاحبانو‪ ،‬زد ۀ بايد څۀ وکړم چه بچ شم؟‬ ‫عيسٰ مسيح ايمان راوړئ‪ ،‬نو تۀ او وتا کور به بچ شٰ‪.‬‬ ‫‪۳۱‬هغوئ ووئيل‪” ،‬په ما الک‬ ‫ى‬ ‫‪۳۲‬هغوئ هغۀ ته د ما الک خُدائ کلم او د هغۀ په کور کښے ټولو ته ووئيل‪.‬‬ ‫‪۳۳‬هغۀ د شپې په همغه واعت کښې هغوئ ونيولو او د هغوئ پټې يې پرې ومينځلې ‪.‬او په ومدوتي توګه هغه او د هغه ټول بپتسمه‬ ‫واُيستله‪.‬‬ ‫‪۳۴‬کله چې هغۀ هغوئ ُپل کور ته بوتلل نو د هغوئ په مخکښې يې غوښه کېښوده او په خُدائ پاک يې د ُپل ټول کور وره ايمان راوړو‪.‬‬ ‫‪۳۵‬کله چې ورځ شوه نو حکيمانو ورجنان ورولېږل او ويې ويل ‪:‬پرېږده چې دا کسان لړ شي‪.‬‬ ‫‪۳۶‬او د زندان واتونکي دا ُبره پولوس ته وکړه‪” ،‬حکمران تاوو ته د تلو دپاره رالېږلي دي‪ ،‬نو اوس لړ شه او په ولمتۍ وره لړ شه‪.‬‬ ‫‪ُ۳٧‬و پولوس هغوئ ته ووئيل‪” ،‬هغوئ خمونږ دد روميانو په حيث بې ګناه ووهلو ادؤ په بند کښے ئے اچولو ‪.‬او اوس دوی موږ په پټه توګه‬ ‫ايستل؟ نه رښتيا ُو اجازه راکړئ چې دوی پخپله راشي او موږ يې راوباوي‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬نو درباريانو دا ُبرې قاضيانو ته وکړې‪ ،‬کله چې هغوی واوريدل چې هغوی روميان دي‪.‬‬ ‫‪۳۹‬هغوئ راغلل ادؤ دد هغوئ په لټه کښے ئے راوغوښتل ادؤ هغوئ ئے وغوښتل چه دد ښار نه لړ شٰ‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬هغوئ دد زندان نه راووتل ادؤ دد ليديا کور ته ورننوتل ادؤ کله چه هغوئ وروڼه وليدل نو تسلٰ ئے ورکړو ادؤ روان شول‪.‬‬ ‫څپرکی ‪17‬‬ ‫‪۱‬کله چې هغوئ د امفيپولس او اپولونيا نه تېر شول نو تاسالونيکې ته وروېدل‪ ،‬چرته چې د ي خهوديانو عبادتخانه وه‪.‬‬ ‫‪۲‬ادؤ پولوس دد هغۀ په څير هغوئ ته ورننوتو ادؤ دد دريو وبت په ورځ دد هغوئ وره دد صحيفے نه بحث وکړو‪.‬‬ ‫‪3‬پرانستل او ادعا کول‪ ،‬چې مسيح بايد د درد وره مخ شوی وي‪ ،‬او بيا له مړو څخه راپورته شوی وي؛ او دا چې دا عيسی چې زه تاوو ته‬ ‫تبليغ کوم هغه مسيح دی‪.‬‬ ‫‪۴‬ادؤ دد هغوئ نه ځنو ايمان راوړو ادؤ دد پولوس ادؤ ويلس وره ئے ملګرے شول ‪.‬او د عقيدوي يونانيانو يو لوی ډله‪ ،‬او د لويو ښځو څخه يو‬ ‫څو نه‪.‬‬ ‫‪ُ۵‬و هغو ي خهوديانو چې ايمان يې نۀ راوړو‪ ،‬په حسد کښې يې يو ځنۀ بدکاره ُلق راوغوښتل‪ ،‬يوه ډله يې راغونډه کړه او په ټول ښار کښې‬ ‫يې ګډوډۍ وکړې او د ياوون په کور يې حمله وکړه او د هغوئ د وتلو کوشش يې وکړو ‪ُ.‬لکو ته‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې هغوئ ونه موندل‪ ،‬نو هغوئ جيسون او ځينې وروڼه د ښار مشرانو ته راوغوښتل‪ ،‬او چيغې يې وهلې‪” ،‬دا چې دنيا يې تباه کړې‬ ‫ده هغه هم دلته راغلي دي‪.‬‬ ‫‪7‬هغه څوک چې جيسن ترلوه کړ‪ ،‬او دا ټول د قيصر د فرمان ُلف کار کوي‪ ،‬او ويل يې چې يو بل پاچا دی‪ ،‬يو عيسی دی‪.‬‬ ‫‪۸‬کله چې هغوئ دا ُبرې واورېدې نو ُلقو ادؤ د ښار خحکمران يې ُفه کړل‪.‬‬ ‫‪۹‬کله چې هغوئ د يسون ادؤ دد نورو نه حفاظت وکړ نو هغوئ لړل‪.‬‬ ‫وروڼو فورا ا پولوس ادؤ ويلس دد شپے نه بيريا ته ولېږل ادؤ هغوئ هلته دد يهوديانو عبادت ُانے ته لړل‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ خ‬ ‫‪۱۱‬هغوئ د تسالونيکې د ُلقو نه زيات عزتمند خوو‪ ،‬په دې وجه چې هغوئ کلم په پوره تيارئ وره قبول کړو او هره ورځ صحيفې لټوو‬ ‫چې آيا دا څۀ هم داوې وو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو په هغوئ کښې ډېرو ايمان راوړو ‪.‬د نامتو ميرمنو څخه هم چې يوناني وې‪ ،‬او نارينه وو‪ ،‬نه يو څو‪.‬‬ ‫‪ُ۱۳‬و کله چې د تسالونيکې يهوديانو ته معلومه شوه چې د خُدائ پاک کلم په بيريا کښې د پولوس له ُوا منادی شوی دی‪ ،‬نو هغوئ هلته‬ ‫هم ورغلل او ُلک يې وپارول‪.‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۱۴‬نو وروڼو ومدوتي پولوس ولېږل چې د ومندر په څير لړ شي‪ُ ،‬و ويلس او تيموتيوس هم هلته پاتې شول‪.‬‬ ‫کوو هغه ادتاندس ته راووتو ادؤ دد ويلس ادؤ تيموتيوس نه ئے خحکم ورکړو چه هغۀ ته په ډير ورعت وره‬ ‫‪۱۵‬ادؤ هغوئ چه دد پولخوس وره چلن خ‬ ‫ورشٰ‪.‬‬ ‫‪۱۶‬کله چې پولوس په اتن کښې د هغوئ په انتظار کښې وو‪ ،‬نو د هغۀ روح په هغۀ کښې راښکاره شو‪ ،‬کله چې هغۀ هغه ښار وليدلو چې په‬ ‫بخت پروتۍ کښے شوى خوو‪.‬‬ ‫‪۱٧‬نو هغۀ په عبادت ُانه کښې د يهوديانو‪ ،‬ديندارانو او په بازار کښې هره ورځ د هغوئ وره چې د هغۀ وره ملقات کوۀ شخړه کوله‪.‬‬ ‫‪۱۸‬بيا د اپيکوريانو او وټوکسانو يو شمېر فيلسوفان د هغۀ وره مخامخ شول ‪.‬او ځينو وويل ‪:‬دا ټوکه به څه وايی؟ ځينې نور‪ ،‬هغه داوې‬ ‫ښکاري چې د عجيب ُدايانو جوړونکی دی ‪:‬ځکه چې هغه دوی ته د عيسی‪ ،‬او قيامت تبليغ کاوه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو هغوئ هغه ونيولو ادؤ اريخوپا خګس ته يې بوتلو ادؤ ورته ئے ووئيل‪” ،‬آيا مونږ ته پته ولګٰ چه دا نوے تعليم دد څۀ دے؟‬ ‫‪20‬ځکه چې ته زموږ غوږونو ته ځينې عجيب شيان راوړي ‪:‬نو موږ به پوه شو چې د دې شيانو معنی څه ده‪.‬‬ ‫‪( ۲۱‬ځکه چې ټول اتنيانو او پرديو ُلکو چې هلته وو ُپل وُت په بل څه نه تېراوه‪ ،‬مګر يا به يې ويل يا د نوي شی اوريدل)‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬بيا پولوس د مريخ د غونډۍ په منځ کې ودرېد او ويې ويل« ‪:‬ای د اتن ُلکو‪ ،‬زه پوهيږم چې تاوو په هر څه کې ډير توهين ياوت‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ځکه چې کله چې زه تېر شوم او وتاوو عقيدت مې وليد‪ ،‬نو د ناڅرګند ُدائ پاک دپاره مې يوه قربانګاه وموندله چې دا ليکل شوې وه ‪.‬‬ ‫له دې امله د چا عبادت کوئ چې تاوو په ناپوهۍ وره ياوت‪ ،‬هغه زه تاوو ته بيانوم‪.‬‬ ‫‪24‬هغه ُدای چې نړۍ او ټول شيان يې په دې کې جوړ کړي دي‪ ،‬دا ګوري چې هغه د آومان او ځمکې څښتن دی‪ ،‬په لوونو جوړ شوي‬ ‫مندرونو کې نه اوويږي‪.‬‬ ‫‪25‬نه هم د وړو په لوونو عبادت کيږي‪ ،‬لکه څنګه چې هغه د کوم شی اړتيا ته اړتيا لري‪ ،‬ځکه چې هغه ټول ژوند‪ ،‬واه او ټول شيان‬ ‫ورکوي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬او د يوې وينې نه يې د انسان ټول قومونه د ځمکې په مخ د اووېدو دپاره جوړ کړل‪ ،‬او د هغوئ د اووېدو دپاره يې د وُت نه مخکښې‬ ‫مقرر کړل او د هغوئ د اووېدو حدونه يې وټاکه‪.‬‬ ‫‪27‬دا چې دوی د څښتن په لټه کې شي ‪ ،‬که دوی د هغه په لټه کې شي او هغه ومومي ‪ ،‬که څه هم هغه زموږ له هرچا څخه لرې نه وي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ځکه چې مونږ په هغه کښې ژوند کوو‪ ،‬حرکت کوو او ُپل وجود لرو ‪.‬لکه څنګه چې وتاوو ځينو شاعرانو هم ويلي دي‪ ،‬ځکه چې موږ‬ ‫هم د هغه اولد يو‪.‬‬ ‫‪۲۹‬ځکه چې مونږ د خُدائ پاک اولد يخو نو دا فکر نۀ کول پکار دي چې ُدائ پاک د ورو زرو‪ ،‬وپينو زرو يا تيږو په شان دے چې د هنر‬ ‫او د انسان په وويله جوړ شوى دى‪.‬‬ ‫‪30‬او د دې ناپوهۍ وُتونو ُدای وترګې پټې کړې؛ ُو اوس ټولو انسانانو ته امر کوي چې توبه وباوي‪:‬‬ ‫‪31‬ځکه چې هغه يوه ورځ ټاکلې ده چې په هغه کې به هغه د هغه وړي په واوطه د نړۍ قضاوت وکړي چې هغه يې ټاکلی دی ‪.‬چې هغه‬ ‫ټولو انسانانو ته ډاډ ورکړی دی‪ ،‬په دې کې چې هغه يې له مړو څخه ژوندی کړی دی‪.‬‬ ‫‪۳۲‬کله چه هغوئ دد مړو دد ژوندے کيدو ُبر واورېدو نو ځنو ملنډې ووهلې ادؤ نورو ورته ووئيل‪” ،‬مونږ به بيا دا ُبره واورو‪.‬‬ ‫‪۳۳‬نو پولوس د هغوئ نه لړو‪.‬‬ ‫‪ُ۳۴‬و ځنې وړو د هغۀ وره ملګرتيا وکړه او ايمان يې راوړو‪ ،‬چې په هغو کښې د اريوپاگيت ډيونيسيوس او د دماريس په نوم يوه ښځه او‬ ‫د هغوئ وره نور هم شامل وو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪18‬‬ ‫‪۱‬د دې نه پس پولوس د اتن نه روان شو او کورنتس ته راغلو‪.‬‬ ‫‪۲‬ادؤ يو ي خهودى چه ااک اول نومے خوو چه په پونتخس کٰ زيږيدلٰ خوو ادؤ په دي ورووتيو وُتو کښے دد ايټاليا نه دد ُپلے ښځے پريسکل وره‬ ‫راغلٰ خوو( ‪.‬ځکه چې کلډيس ټولو يهودانو ته امر کړی و چې له روم څخه ووځي )‪:‬او دوی ته راغلل‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ ځکه چه هغه دد يو شان کار خوو‪ ،‬نو دد هغوئ وره اوويدل ادؤ کار ئے جوړ کړو‪ ،‬ځکه چه هغوئ دد هغوئ دد ُيمو جوړونکي وو‪.‬‬ ‫‪ ٤‬هغۀ په هر وبت کښے په عبادت ُانے کښے بحث کول ادؤ ي خهوديان ادؤ يونانيان به ئے قانع کول‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې ويلس او تيموتيوس د مقدونيې څخه راغلل‪ ،‬پولوس په روح کې ډوب شو او يهوديانو ته يې ګواهي ورکړه چې عيسی مسيح دی‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې هغوئ ُپل مخالفت وکړو ادؤ خکفر يې وکړو نو هغۀ ُپل کالے وُوړ ادؤ هغوئ ته ئے ووئيل‪ ،‬وتاوو وينه وتاوو په ُپل ور ده ‪.‬‬ ‫زه پاک يم ‪:‬له دې ورووته به زه غيريهوديانو ته لړ شم‪.‬‬ ‫کوو ادؤ دد هغۀ کور دد عبادت‬ ‫‪ ٧‬بيا هغه له هغه ځايه روان شو ادؤ د يو وړے کور ته ورننوتو چه يووتوس نومے وو چه دد خُدائے عبادت خ‬ ‫ُانے وره تړلے وو‪.‬‬ ‫‪۸‬او د عبادت ُانې مشر کروپوس د ُپل ټول کور وره په ما الک ايمان راوړو ‪.‬او د کورنتيانو ډيری اوريدلو ايمان راوړو او بپتسمه يې‬ ‫واُيستله‪.‬‬ ‫‪۹‬بيا ما الک خُدائ پولوس ته د شپې په رويا کښې وفرمائيل‪” ،‬مه وېرېږه‪ُ ،‬برې کوه ادؤ غلٰ مۀ کوه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ځکه چې زه له تا وره يم او هيڅوک به تاته زيان ونه رووي‪ ،‬ځکه چې په دې ښار کې زما ډېر ُلک شته‪.‬‬ ‫‪۱۱‬هغۀ هلته يو کال شپږ مياشتې پاتې شو او د هغوئ په مينځ کښې يې د خُدائ پاک کلم تعليم ورکړو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې ګيليو د اُيا مروتيال وو‪ ،‬نو يهوديانو په يو اتفاق وره د پولوس ُلف بغاوت وکړو او هغه يې د عدالت څوکۍ ته راووتلو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬وائٰ چه دا وړى دد شريعت ُلف دد خُدائے عبادت کولو ته هڅوى‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې پولوس ُپله ُوله پرانستله نو ګاليو يهوديانو ته ووئيل‪” ،‬اے ي خهوديانو‪ ،‬که چرې دا د غلطو يا بدکارۍ ُبره واى‪ ،‬نو دليل به دا‬ ‫وى چې زۀ به وتاوو وره صبر وکړم‪.‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪ُ15‬و که دا د کلمو او نومونو او وتاوو د قانون پوښتنه وي ‪ ،‬نو تاوو دې ته ګورئ ‪.‬ځکه چې زه به د داوې مسلو قضاوت ونه کړم‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او هغوئ يې د عدالت د څوکۍ نه راويستل‪.‬‬ ‫‪۱٧‬نو ټولو يونانيانو د عبادت ُانې مشر وووټينيس ونيولو او د عدالت د څوکۍ په مخکې يې ووهلو ‪.‬او ګاليو د دې شيانو هيڅ پروا نه‬ ‫درلوده‪.‬‬ ‫د‬ ‫وروڼو نه رُصت شو ادؤ دد هغه ځائے نه شام ته روان شو ادؤ دد هغۀ وره پرو اکل ادؤ‬ ‫د‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫شو‬ ‫پاتې‬ ‫وُت‬ ‫لږ‬ ‫هلته‬ ‫پولوس‬ ‫پس‬ ‫نه‬ ‫دې‬ ‫‪ ۱۸‬دد‬ ‫د خ‬ ‫ااک اول ‪.‬په وينکريا کې يې ُپل ور غوڅ کړ ‪:‬ځکه چې هغه نذر درلود‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ هغه اافسوس ته راغلو ادؤ هغوئ ئے هلته پريښودل ُو هغه پخپله عبادت ُانے ته ورننوتو ادؤ دد يهوديانو وره ئے بحث وکړو‪.‬‬ ‫‪۲۰‬کله چې هغوئ د هغۀ نه غوښتل چې د هغوئ وره ډېر وُت پاتې شٰ‪ ،‬نو هغه راضٰ نۀ شو‪.‬‬ ‫‪ُ ۲۱‬و هغوئ ته ئے الوداع ووئيل چه”زۀ به په هر صورت دا اُتر وواتم چه په بيتخ ال خمقدس کښے راځٰ‪ُ ،‬و که خُدائے وغواړى نو زد ۀ‬ ‫به بيا تاوو ته واپس راشم ‪.‬او هغه د افسوس څخه کښته کړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬کله چه هغه قيصريه ته لړو ادؤ پورته لړو ادؤ جماعت ته ئے ولم وکړو ادؤ دد انطاکيا نه ښکته لړو‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ادؤ هلته دد لږ وُت تيرولو نه پس هغه روان شو ادؤ دد ګلتيه ادؤ فروګيا په ټولو خملکونو کښے روان شو ادؤ ټول خمريدان ئے مضبوط کړل‪.‬‬ ‫‪۲۴‬او د اپولوس په نوم يو يهود چې په اوکندريه کښې پېدا شوے وو‪ ،‬يو هوښيار وړے وو او په صحيفو کښې تکړه وړے افسوس ته‬ ‫راغلو‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬دې وړي ته د څښتن په لر کې لرښوونه شوې وه ‪.‬هغه په روح کې په زړورتيا وره ُبرې کولې او په ډير دقت وره يې د څښتن‬ ‫شيان ښوول او يوازې د يوحنا بپتسما پوهيدل‪.‬‬ ‫‪۲۶‬هغۀ په عبادت ُانه کښې په زړورتيا وره ُبرې شروع کړې‪ ،‬کله چې اکول او پروکيل د چا ُبره واوريده‪ ،‬نو هغوئ هغه ُپل ځان‬ ‫ته بوتلو او هغۀ ته يې د خُدائ پاک لره په ډېره ښه توګه بيان کړه‪.‬‬ ‫‪ ۲٧‬ادؤ کله چه هغه اُيا ته لړو نو وروڼو ليکلے خوو چه خمريدانو ته دد هغۀ د قبولولو نصيحت وکړو‪ ،‬چه کله چه هغه راغے نو هغوئ چه دد‬ ‫فضل په وويله ايمان راوړے وو دد هغوئ ډيره مروته وکړه‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح دے‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬ځکه چه هغۀ ي خهوديان په زوره قانع کړل ادؤ په ښکاره ئے دد صحيفو په وويله دا ښکاره کړه چه‬ ‫ى‬ ‫څپرکی ‪19‬‬ ‫‪۱‬ادؤ ادؤ داوے شو چه اپولوس په کورنتخس کښے خوو‪ ،‬پولوس دد پورتٰ واحل نه تيرولو اافسوس ته راغلو ادؤ ځنٰ خمريدان يې پيدا کړل‪.‬‬ ‫‪۲‬هغۀ هغوئ ته ووئيل‪” ،‬آيا تاوو د ايمان له راتلو نه پس روح القدس ترلوه کړے دے؟ نو هغوئ هغۀ ته ووئيل‪” ،‬مونږ دومره نۀ دى‬ ‫اوريدلٰ چې روح القدس شته‪.‬‬ ‫‪۳‬هغۀ هغوئ ته ووئيل‪” ،‬نو بيا تاوو په څۀ بپتسمه اُلٰ؟ هغوی وويل‪ ،‬د يوحنا بپتسما ته‪.‬‬ ‫ووئيل‪”،‬يحيٰ په رښتيا د توبه بپتسمه ورکړه ادؤ ُلقو ته ئے ووئيل چه هغوئ په هغۀ ايمان راوړى خکوم چه دد هغۀ نه پس‬ ‫‪ ٤‬بيا پولوس‬ ‫ى‬ ‫عيسٰ‪.‬‬ ‫راځٰ يعنٰ په مسيح‬ ‫ى‬ ‫عيسٰ په نوم يې بپتسمه ورکړه‪.‬‬ ‫ک‬ ‫ل‬ ‫ما‬ ‫د‬ ‫نو‬ ‫واورېدل‬ ‫‪۵‬کله چې هغوئ دا‬ ‫ا‬ ‫ى‬ ‫‪۶‬کله چې پولوس ُپل لوونه په هغوئ باندې کېښودل نو روح القدس په هغوئ نازل شو ‪.‬هغوئ په ژبو ُبرې کولې او پېشګوئې يې کولې‪.‬‬ ‫‪٧‬ادؤ ټول وړى تقريباداد دولس وو‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغه عبادت ُانے ته لړو ادؤ دد دريو مياشتو نه ئے دد خُدائے دد بادشاهئ په حقله شخړه ادؤ قانع کړه‪.‬‬ ‫‪ُ ۹‬و کله چه ډنګر وخت شول ادؤ باور ئے نۀ کولو ادؤ دد ُلقو په مخکښے ئے بدے ويل نو هغه دد هغوئ نه لړو ادؤ خمريدان ئے جدا کړل‬ ‫ادؤ هره ورځ دد يو دد تيرانوس په مدروه کښے شخړه کول‪.‬‬ ‫عيسٰ کلم واوريد‪ ،‬ي خهوديان او يونانيان‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او دا د دوو کالو په موده کې دوام وکړ ‪.‬نو د آويا ټولو اووېدونکو د ما الک‬ ‫ى‬ ‫‪۱۱‬ادؤ خُدائے دد پولوس په لس کښے ُاص معجزے ښکاره کړل‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪۱۲‬نو دد هغۀ دد بدن نه دد بيمارو رومالخونو يا اخوپرونونو نه راويستلے شول اؤ دد هغوئ نه بيماران لړل اؤ بدرو خحونه دد هغوئ نه ووتل‪.‬‬ ‫عيسٰ په نوم رابللٰ شٰ ادؤ ورته ئے ووئيل‬ ‫‪۱۳‬بيا يو څو لوڅ ي خهوديان او دد ي خهوديانو ځناوران راوغوښتل شول چه هغوئ ته دد ما الک‬ ‫ى‬ ‫درکوو چه پولوس وعظ کوى‪.‬‬ ‫عيسٰ په نوم قسم‬ ‫چه”مونږ تاوو ته دد‬ ‫خ‬ ‫ى‬ ‫‪ ۱٤‬ادؤ دد يو وکوا اووۀ زامن خوو چه يو ي خهودى ادؤ دد کاهنانو مشر وو چه دا کار وشو‪.‬‬ ‫عيسٰ پيژنم او پولوس پيژنم ‪ُ.‬و ته څوک يې؟‬ ‫‪15‬هغه بد روح جواب ورکړو چه”زه‬ ‫ى‬ ‫‪۱۶‬ادؤ هغه وړے چه په هغوئ کښے بد روح راښکته شو ادؤ په هغوئ ئے غالب شو ادؤ په هغوئ ئے غالب شو ادؤ هغوئ دد کور نه لوڅ ادؤ‬ ‫زُمي حالت کښے وتښتيدل‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬دا ُبره ټولو ي خهوديانو او يونانيانو ته هم معلومه شوه چې په اافسوس کښې اووېدل ‪.‬او په ټولو باندې ويره راغله او د څښتن عيسی نوم‬ ‫لوړ شو‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ادؤ ډيرو ايمان راوړو ادؤ ااقرار ئے وکړو ادؤ دد ُپل عمل څرګندونه ئے وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ دد هغوئ نه زياتو ُلقو هم ُپل کتابونه يو ځائے راوړل ادؤ دد ټولو ُلقو په وړاندے ئے وووزول‪ ،‬ادؤ دد هغوئ قيمت ئے حساب کړو‬ ‫ادؤ پنځوس زره دد وپينو زرو وي خ‬ ‫کونه ئے وموندل‪.‬‬ ‫‪۲۰‬نو په زوره د خُدائ پاک کلم زيات شو او غالب شو‪.‬‬ ‫‪۲۱‬کله چې د دې ُبرې ُتمې شوې نو پولوس په روح کې اراده وکړه چې کله هغه د مقدونيې او اُيا څخه تېر شو او بيت المقدس ته لړ‬ ‫شه او ويې ويل” ‪:‬د دې نه ورووته چې زه هلته لړ شم‪ ،‬بايد روم هم ووينم‪.‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫کوو‪ ،‬تيموتيوس او ايروتوس ‪ُ.‬و هغه پخپله په اويا کې د يوه فصل لپاره‬ ‫‪ ۲۲‬نو هغۀ مقدونيه ته دوه هغه کسان ولېږل چه دد هغۀ اُدمت خ‬ ‫پاتې شو‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ادؤ په همغه وُت کښے دد دے لرى هيڅ ګډوډي نۀ وه‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬د ديميټريوس په نوم د وپينو زرو يو وړی چې د ډيانا لپاره يې د وپينو زرو زيارتونه جوړ کړل‪ ،‬کارګرانو ته يې هيڅ ګټه نه درلوده‪.‬‬ ‫‪ ۲٥‬هغه دد ورته کارګرانو وره يوځاى راوغوښتل ادؤ ورته ئے ووئيل‪”،‬صاحبانو‪ ،‬تاوو ته پته ده چه دد دے کار په وويله خمونږ مال وګټو‪.‬‬ ‫‪۲۶‬همدارنګه تاوو ګورئ او اورئ چې يوازې په افسوس کې نه بلکه په ټوله آويا کې ‪ ،‬دا پولوس ډير ُلک قانع کړي او له مينځه يې وړي‬ ‫‪ ،‬او ويل يې چې دا ُدای نه دي چې په لوونو جوړ شوي دي‪.‬‬ ‫‪ ۲٧‬نو نه يواځي دا ز خمونږ مزدخور د تباه کيدو ُطر وره مخامخ دے ‪.‬بلکې دا هم چې د لوی ُدای ډيانا معبد بايد وپک شي‪ ،‬او د هغې‬ ‫عظمت بايد ويجاړ شي‪ ،‬چې ټوله آويا او نړۍ يې عبادت کوي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬کله چې هغوئ دا ُبرې واورېدې نو په قهر شول ادؤ چغې يې کړې چې‪” ،‬د افسيانو ډيانا لويه ده‪.‬‬ ‫‪۲۹‬او ټول ښار د ګډوډۍ نه ډک شو او په وفر کښې د پولوس ملګرے ګېوس او اريستارُوس چې د مقدونيې اووېدونکی وو‪ ،‬په يوه ُوله‬ ‫تياتر ته ورغلل‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ادؤ کله چه پولوس ُلقو ته ورننوتو نو خمريدانو هغۀ ته ورننوتل‪.‬‬ ‫‪۳۱‬ادؤ دد آويا يو مشر چه دد هغۀ ملګرے خوو هغوئ هغۀ ته ورولېږل ادؤ دد هغۀ نه ئے غوښتل چه دد تماشے نه ځان ونۀ غورځوى‪.‬‬ ‫‪۳۲‬ځکه ځينو په يوه ُبره چغې وهلې‪ ،‬او ځينو بل‪ ،‬ځکه چې مجلس ګډوډ و ‪.‬او زياته برُه نه پوهيده چې دوی ولې وره راټول شوي دي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬او هغوئ وکندر د ُلقو نه راوويستلو او ي خهوديانو هغه وړاندې کړو ‪.‬او وکندر په لس اشاره وکړه او ُلکو ته به يې ُپله دفاع وکړه‪.‬‬ ‫‪ُ۳۴‬و کله چې هغوئ ته پته ولګېده چې هغه ي خهودى دى‪ ،‬نو د دوو واعتو په اوږدو کښې ټولو په يو آواز چغې وهلې‪” ،‬د افسيانو ډيانا لويه‬ ‫ده‪.‬‬ ‫‪۳۵‬کله چې ښاروال ُلک راُوشې کړل نو ويې ويل ‪:‬اې د اافسوس اووېدونکو‪ ،‬داوې څوک شته چې نه پوهېږي چې د افسيانو ښار د ډيانا‬ ‫د لوی ُدای عبادت کوونکی دی او د هغه مجسمې چې د مشتري څخه راښکته شوی دی؟ ؟‬ ‫‪۳۶‬نو تاوو ته پکار ده چې د دې ُبرې ُلف ُبرې نۀ شي کولے‪ ،‬نو تاوو بايد چپ اووئ او هيڅ کار په بېړه مه کوئ‪.‬‬ ‫‪۳٧‬ځکه چې تاوو دا وړى دلته راووتٰ دى‪ ،‬چې نه د کليسا لوټونکي دي او نه وتاوو د ُدائ پاک وپکاوى کوونکٰ دى‪.‬‬ ‫‪۳۸‬نو که ديمتريوس او د هغه وره کارګران د هر چا په مقابل کې معامله وکړي‪ ،‬نو قانون ُلص دی او مروتيالن دي ‪:‬دوی بايد يو بل ته‬ ‫وړانديز وکړي‪.‬‬ ‫‪ُ ۳۹‬و که تاوو د نورو مسلو په اړه پوښتنه وکړئ‪ ،‬نو دا به په يوه حلل مجلس کې وټاکل شي‪.‬‬ ‫‪۴۰‬ځکه چې مونږ د دې ورځې د شورو په وجه د ووال کولو په ُطر کښې يخو‪ ،‬داوې هيڅ وجه نشته چې مونږ د دې غونډې حساب‬ ‫ورکړو‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬کله چه هغۀ دا ُبره وکړه نو مجمع ئے ړنګ کړو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪20‬‬ ‫‪۱‬کله چې شور شو‪ ،‬پولوس ُپل خمريدان راوغوښتل‪ ،‬هغوئ يې په غېږ کښې ونيولو او د امکدونيا نه روان شو‪.‬‬ ‫‪۲‬کله چې هغه د دې برُو نه تېر شو او هغوئ ته يې ډېر نصيحتونه وکړل‪ ،‬نو يونان ته راغلو‪.‬‬ ‫‪۳‬او هلته درې مياشتې پاتې شو ‪.‬ادؤ کله چه ي خهوديان دد هغۀ په انتظار کښے خوو‪ ،‬ځکه چه هغه شام ته په کشتۍ کښے روان خوو‪ ،‬نو هغۀ دد‬ ‫مقدونيه نه دد واپس راتلو اراده وکړه‪.‬‬ ‫‪۴‬ادؤ دد هغۀ وره دد بيريا دد آويا ووپتر ته لړو ‪.‬او د تيسالونيانو‪ ،‬اريستارُوس او ويکندس څخه؛ او د دربي گايوس‪ ،‬او تيموتيوس؛ او د‬ ‫آويا‪ ،‬تييکوس او تروفيموس‪.‬‬ ‫‪۵‬دا د مخه په تروآس کښې زمونږ دپاره پاتې شول‪.‬‬ ‫‪ ۶‬مونږ د بې ُميرې ډوډۍ نه پس د فلپي نه په کشتۍ کښې روان شو او په پنځو ورځو کښې ترواس ته راغلو ‪.‬چيرته چې موږ اوه ورځې‬ ‫پاتې شو‪.‬‬ ‫‪٧‬ادؤ دد هفتٰ په اوله ورځ چه خمريدان دد ډوډئ ماتولو دپاره راغونډ شول‪ ،‬نو پولوس هغوئ ته وعظ ورکړو چه په وبا لړ شٰ ‪.‬او تر نيمې‬ ‫شپې پورې يې ُپلې وينا ته دوام ورکړ‪.‬‬ ‫‪ ۸‬ادؤ په اخوچت کوټه کښے ډير څراغونه خوو چرته چه هغوئ راغونډ شوى خوو‪.‬‬ ‫‪۹‬هلته په کړکۍ کښې د يوتخوس په نوم يو ځوان ناوت ؤ چې په ژور ُوب کښې پروت وو‪ ،‬او کله چې پولوس ډېر وُت په تبليغ کولو‪ ،‬نو‬ ‫هغه په ُوب کښې ډوب شو او د درېمې کوټې نه راښکته شو او مړ شو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ پولوس راښکته شو ادؤ په غيږ کښے ئے ووئيل‪ُ” ،‬پل ځان مه ُفه کوئ ‪.‬ځکه چې د هغه ژوند په هغه کې دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬نو کله چه هغه بيا پاڅيدو ادؤ ډوډئ ئے مات کړه ادؤ وُوړله ادؤ دد ورځي تر وحره ئے ډيري ُبري وکړو نو هغه روان شو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او هغوئ هغه ځوان ژوندى راوويستلو ادؤ لږ راحته نۀ خوو‪.‬‬ ‫شوو ادؤ په کشتئ کښے ادووس ته لړو ادؤ هلته دد پولوس دد نيولو نيت ئے کړے خوو ځکه چه هغۀ دد‬ ‫‪۱۳‬بيا خمونږ دد کشتئ نه مخکښے روان خ‬ ‫ُپل ځان په ُيال کښے دد قدم وهلو اراده کړې وه‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې هغه په آووس کښې زمونږ وره وليدل نو مونږ هغه بوتلو او ميتلينې ته راغلو‪.‬‬ ‫شوو ادؤ په بله ورځ خمونږ د ُيوس په طرف راغلو ‪.‬او بله ورځ موږ واموس ته ورويدو او په‬ ‫‪ ۱۵‬خمونږ له هغه ځاې نه په کشتۍ روان خ‬ ‫تروګيليم کې پاتې شو ‪.‬او بله ورځ موږ ميليتس ته راغلو‪.‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۱۶‬ځکه چې پولوس دا اراده کړې وه چې په کشتۍ کښې د اافسوس په غاړه وى‪ ،‬ځکه چې هغه به په آويا کښې وُت نۀ تېروى‪ ،‬ځکه چې د‬ ‫پېنتيکووت په ورځ به يروشلم ته د امکان په صورت کښې بېړه وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬ادؤ دد ميليتخوس نه ئے اافسوس ته ولېږل ادؤ دد جماعت مشران ئے راوبلل‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کله چې هغوئ هغۀ ته راغلل نو هغۀ هغوئ ته ووئيل‪” ،‬تاوو ته پته ده چې د هغې ورځې نه چې زۀ ايشيا ته راغلم‪ ،‬نو بيا په هر مووم‬ ‫کښې زۀ وتاوو وره څنګه يم‪.‬‬ ‫‪۱۹‬د ما الک خُدائ ته په پوره عاجزۍ او د ډېرو اوښکو او للچونو وره چې د يهودانو په انتظار کښې د دروغو په وجه راوروېدله ُدمت‬ ‫کوم‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ څنګه چه ما تاوو ته دد فائده لرے هيڅ څيز واپس نۀ دے واتلے بلکه تاوو ته ئے ښکاره کړے دے ادؤ تاوو ته ئے په ښکاره ادؤ کور‬ ‫په کور تعليم درکړے دے‪،‬‬ ‫د‬ ‫خ‬ ‫ورکوو‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح دد ايمان دد ګواهٰ‬ ‫‪ ۲۱‬دد ي خهوديانو ادؤ يونانيانو ته هم دد ُدائے په طرف توبه کښے اؤ ز خمونږ په ما الک‬ ‫خ‬ ‫ى‬ ‫‪۲۲‬او اوس‪ ،‬وګوره‪ ،‬زه په روح کې يروشلم ته ځم‪ ،‬نه پوهېږم چې هلته به په ما څه پيښيږي‪:‬‬ ‫‪ ۲۳‬دد خرو خح القخدس په هر ښار کښے ګواهٰ ورکوى ادؤ وائٰ چه بندګان ادؤ تکليفونه زما وره دے‪.‬‬ ‫‪ُ۲۴‬و د دې څيزونو څخه هيڅ يو هم ما نه راپاروي او نه زما ژوند ځان ته ګران ګڼم‪ ،‬چې زه ُپله دوره په ُوشحالۍ وره پای ته ورووم‪،‬‬ ‫عيسٰ څخه ترلوه کړ‪ ،‬د خُدائ پاک د فضل د زيري شاهدي ورکړم‪. .‬‬ ‫او هغه ُدمت چې ما د څښتن‬ ‫ى‬ ‫‪۲۵‬ادؤ اوس وګوره‪ ،‬زد ۀ پوهيږم چه تاوو ټول چه زد ۀ دد خُدائے دد بادشاهئ په زيرے کښے تلم نو زما مخ به نور نۀ وينئ‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬نو ځکه زد ۀ تاوو ته دا ورځ ليکم چه زد ۀ دد ټولو ُلقو د وينو نه پاک يم‪.‬‬ ‫‪۲٧‬ځکه چې ما تاوو ته د خُدائ پاک د ټولو نصيحتونو د بيانولو نه ډډه کړې ده‪.‬‬ ‫‪۲۸‬نو ُپل ځان ته او د هغه ټولو درمو نه ُبر اووئ چې خروح القخدس تاوو دد هغۀ څارندوى جوړ کړى دى چې د خُدائ پاک د جماعت د‬ ‫ُوراک دپاره خکوم چې هغۀ په ُپله وينه پېرودلٰ دى‪.‬‬ ‫‪۲۹‬ځکه چې زه په دې پوهېږم چې زما له وتلو ورووته به دردونکي لېوه وتاوو په منځ کې را ننوځي او رمې به نه پرېږدي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ادؤ وتاوو دد ُپل ځان نه به هم ُلق راپيدا شٰ ادؤ بدګمانٰ به کوى ادؤ خمريدان به دد هغوئ نه وشٰ‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬نو ويښ اووئ او په ياد ولرئ چې د دريو کالو په موده کې ما هر يوه شپه او ورځ په اوښکو وره ُبرداری نه دی ورکړی‪.‬‬ ‫‪۳۲‬ادؤ اوس وروڼو‪ ،‬زد ۀ تاوو دد خُدائے ادؤ دد هغۀ دد فضل کلم ته حواله کوم‪ ،‬خکوم چه تاوو دد جوړولٰ شٰ ادؤ تاوو ته دد هغو ټولو په مينځ‬ ‫کښے يو ميراث درکوم کوم چه خمقدس شٰ‪.‬‬ ‫‪۳۳‬ما د هيچا د وپينو زرو‪ ،‬ورو زرو او جامو للچ نه دی کړی‪.‬‬ ‫‪34‬هو‪ ،‬تاوو پخپله پوهيږئ چې دې لوونو زما اړتياوې پوره کړې او د هغوی لپاره چې زما وره وو‪.‬‬ ‫عيسٰ هغه ُبرې په ياد ولرئ‪،‬‬ ‫ک‬ ‫ل‬ ‫ما‬ ‫‪۳۵‬ما تاوو ته دا هر څۀ وښودلے دے چې څنګه دومره محنت وکړئ چې د کمزورو مدد وکړئ او د‬ ‫ا‬ ‫ى‬ ‫چې هغۀ فرمائيلٰ خوو‪” ،‬د اُستلو نه ورکول ډېر برکت دے‪.‬‬ ‫‪۳۶‬کله چې هغۀ دا ُبرې وکړې‪ ،‬نو زنګون يې پرې وکړ او د هغوئ ټولو وره يې دعا وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۳٧‬هغوئ ټول په ژړا شول ادؤ دد پولوس په غاړه ئے ښکل کړل ادؤ ښکلے ئے کړل‪.‬‬ ‫‪38‬د ټولو نه زيات د هغه ُبرو په ُاطر ُواشينٰ شو چې هغه يې وويل چې نور به د هغه مخ ونه ويني ‪.‬او هغوئ د هغۀ وره کشتۍ ته‬ ‫روان شول‪.‬‬ ‫څپرکی ‪21‬‬ ‫‪۱‬او داوې پېښ شول چې کله چې مونږ د هغوئ نه راواُېستل شو او روان شو نو مونږ په مستقيمه لر کووس ته راغلو او بله ورځ روډس‬ ‫ته او له هغه ځايه پاټارا ته‪.‬‬ ‫‪۲‬او يوه کشتۍ مو وموندله چې د فينيکيا په لور روانه وه‪ ،‬مونږ په کشتۍ کې وپاره شو او روان شو‪.‬‬ ‫شوو او صور ته لړو‪ ،‬ځکه چې هلته د کشتۍ‬ ‫‪۳‬کله چې خمونږ قبرص کشف کړو‪ ،‬نو مونږ هغه چپ طرف ته پرېښودو او ووريه ته روان خ‬ ‫بار د هغې نه ُلصول وو‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۴‬ادؤ خمريدان مو خموندلو ادؤ هلته ئے اووۀ ورځے تيروو‪ ،‬چا چه دد خرو خح القدس په وويله پولوس ته ووئيل چه بيتخ ال خمقدس ته لړ نۀ شٰ‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې مونږ هغه ورځې پوره کړې‪ ،‬مونږ لړو او په ُپله لره روان شو ‪.‬او هغوی ټول موږ د ښځو او ماشومانو وره په لره کې‬ ‫راووتل‪ ،‬تر هغه چې موږ له ښار څخه بهر وو‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې مونږ د يو بل نه رُصت شو نو کشتۍ مو ونيوله ‪.‬او دوی بيرته کور ته راوتانه شول‪.‬‬ ‫وروڼو ته ئے ولم وکړو ادؤ يوه ورځ دد هغوئ وره اوويدو‪.‬‬ ‫‪٧‬کله چې خمونږ د صور نه ُپله لره ُتمه کړه نو پطولميس ته راغلو ادؤ خ‬ ‫نظر کور ته ورننوتو چه يو دد اوو نه يو وو ‪.‬‬ ‫شوو ادؤ قيصريه ته راغلو ادؤ دد فيليپوس خم ا‬ ‫‪ ۸‬په بله ورځ خمونږ چه دد پولوس دد جماعت وو روان خ‬ ‫او د هغه وره اووېدل‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ادؤ دد همغه وړے څلور لوڼه‬ ‫‪۱۰‬ادؤ چه خمونږ هلته ډيرے ورځے تيروو نو دد ي خهوداه نه يو پېغمبر راغے چه اګابس نومے شو‪.‬‬ ‫‪۱۱‬کله چې هغه مونږ ته راغلو نو د پولوس کمربند يې واُستو او ُپل لوونه او پښې يې وتړلو او ويې ويل” ‪:‬روح القدس داوې فرمايي‪،‬‬ ‫چې په يروشلم کې به يهوديان هغه وړے وتړي چې د دې کمربند ُاوند وي او هغه ته به يې ووپاري ‪.‬د غير قومونو لوونه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې خمونږ دا ُبرې واورېدې نو خمونږ اؤ د هغه ځائ هغوئ هم د هغۀ نه منت وکړو چې يروشلم ته لړ نۀ شٰ‪.‬‬ ‫‪۱۳‬نو پولوس جواب ورکړو‪” ،‬تاوو د ژړا ادؤ زما زړۀ ماتول څۀ دے؟ ځکه چې زه دې ته تيار نه يم چې يوازې بند پاتې شم‪ ،‬بلکې په‬ ‫يروشلم کې د څښتن عيسی په نوم مړ شم‪.‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۱۴‬ادؤ کله چه هغه قائل نۀ شو نو خمونږ دا ُبره بنده کړه چه دد ما الک خُدائ رضا پوره شٰ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ دد هغو ورځو نه پس خمونږ ګاډے پورته کړو ادؤ بيتخ ال خمقدس ته لړو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬زمونږ وره د قيصريه يو شمېر خمريدان هم لړل او د قبرص يو زوړ خمريد مناوون يې د ځان وره راوړو چې د هغۀ وره اووېدو‪.‬‬ ‫وروڼو ز خمونږ په ُوشحالئ اوتقبال کړو‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬ادؤ کله چه خمونږ بيتخ ال خمقدس ته راغلو نو خ‬ ‫‪۱۸‬په بله ورځ پاول زمونږ وره جيمز ته لړو ‪.‬او ټول مشران حاضر وو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ کله چه هغۀ هغوئ ته ولم ورکړو نو هغۀ په ُاصه توګه هغه خ‬ ‫څيزونه بيان کړل چه خُدائے دد هغۀ دد اُدمت په وويله دد غير ي خهوديانو‬ ‫په مينځ کښے څۀ کړى خوو‪.‬‬ ‫‪۲۰‬کله چې هغوئ دا واورېدل نو د ما الک خُدائ پاک ثنا يې وکړه او هغۀ ته يې ووئيل‪” ،‬اے وروره‪ ،‬ته ګورې چې په زرګونو ي خهوديان‬ ‫ايمان راوړى ‪.‬او دوی ټول د قانون څخه ليواله دي‪:‬‬ ‫مووٰ د پرېښودلو تعليم‬ ‫‪۲۱‬او هغوئ ته وتا په حقله ُبر راکړے شوے دے چې ته ټولو يهودانو ته چې د غېر يهودانو په مينځ کښې دى د‬ ‫ى‬ ‫ورکوى‪ ،‬او وې وئيل چې د ُپلو بچو ونت دې نۀ کوى او نه دې په رومونو پسې ګرځٰ‪.‬‬ ‫‪22‬نو دا څه شی دی؟ ډيری اړتياوې بايد يوځای شي ‪:‬ځکه چې دوی به واوري چې ته راغلی يې‪.‬‬ ‫‪۲۳‬نو دا کار وکړه چې مونږ تاته وايو ‪:‬مونږ څلور کسان لرو چې نذر يې منلی دی‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬هغوئ واُله‪ُ ،‬پل ځان د هغوئ وره پاک کړه‪ ،‬او د هغوئ وره تور ولګوه‪ ،‬چې ُپل ورونه وُورى‪ ،‬او ټول به پوه شٰ چې هغه‬ ‫څيزونه چې هغوئ ته وتا په باره کښې ُبر شوى دى‪ ،‬هيڅ نۀ دى ‪.‬مګر دا چې ته پخپله هم په منظم ډول حرکت کوې او قانون واتي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬د غېريهوديانو په اړه چې ايمان يې راوړو‪ ،‬مونږ ليکلي دي او دې نتيجې ته وروېدو چې هغوئ داوې هيڅ څيز نه پېژني‪ ،‬يوازې دا چې‬ ‫بختانو ته د پېش شوو څيزونو‪ ،‬د وينې‪ ،‬د زنګ وهلو او زنا نه ځان واتي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬بيا پولوس هغه وړے واُيستل او په بله ورځ د هغوئ وره ځان پاک کړو او د پاکولو د ورځو د کاميابۍ د څرګندولو د پاره د هغوئ د‬ ‫هر يو دپاره نذرانې وړاندې کړو‪.‬‬ ‫وونه يې‬ ‫‪۲٧‬کله چې اووۀ ورځې تېرې شوې نو د آويا ي خهوديانو چې هغۀ په خُدائ پاک کښې وليدو نو ټول ُلق يې وپارول ادؤ په هغۀ ل خ‬ ‫کېښودل‪.‬‬ ‫‪۲۸‬د بنٰ ااورائيلو ُلقو چغې وهلې‪ ،‬مدد وکړئ‪ ،‬دا هغه وړے دے چې په هر ځائ کښې د ُلقو‪ ،‬شريعت او د دې ځائې ُلف تعليم‬ ‫ورکوى‪ ،‬او بيا يې يونانيان هم معبد ته راووتل او دا مقدس ځائ يې ناپاک کړے دے‪.‬‬ ‫‪( ۲۹‬ځکه چې دوی مخکې د هغه وره په ښار کې تروفيموس يو افسيان ليدلی و‪ ،‬چې دوی فکر کاوه چې پولوس يې بيت المقدس ته‬ ‫راووتی دی)‪.‬‬ ‫‪۳۰‬او ټول ښار ُوځنده شو او ُلک په منډه ورغلل او پولوس يې د معبد څخه راوويست او ومدلوه يې دروازې وتړل شوې‪.‬‬ ‫‪۳۱‬کله چې هغوئ د هغۀ د وژلو دپاره روان وو‪ ،‬نو د لښکر مشر ته ُبر شو چې په ټول بيتخ ال خمقدس کښې ګډوډ دے‪.‬‬ ‫صبانان راوغوښتل ادؤ هغوئ ته ئے منډه کړه ادؤ کله چه هغوئ دد مشر قوماندان ادؤ وپاهيان وليدل نو دد پولوس‬ ‫‪۳۲‬هغوئ ومدوتٰ وپاهٰ ادؤ خ‬ ‫وهل ئے پريښودل‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬بيا وردار نزدي راغلو او هغه يې ونيولو او خحکم يې ورکړو چې په دوو زنځيرونو وتړل شي ‪.‬او پوښتنه يې وکړه چې هغه څوک دی‬ ‫او څه يې کړي دي‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪۳۴‬ادؤ دد ُلقو په مينځ کښے چا يو څۀ چغے کړے خوو اؤ څۀ دد بل څۀ‪ ،‬اؤ کله چه هغه دد ګډوډئ په يقين نه پوهيدلو‪ ،‬نو خحکم ئے ورکړو چه‬ ‫قلعه ته بوتلے شٰ‪.‬‬ ‫‪۳۵‬کله چې هغه په زينو باندې راغی‪ ،‬نو داوې وه چې هغه د ُلکو د ظلم په ُاطر د عسکرو څخه پيدا شو‪.‬‬ ‫‪۳۶‬ځکه چې د ُلقو ګڼه ګوڼه ورپسې روانه وه او په ژړا شوه‪” ،‬د هغۀ وره لرې شه‪.‬‬ ‫‪۳٧‬کله چې پولوس قلعه ته بوتلل کېده‪ ،‬نو هغه وردار ته وويل ‪:‬ايا زه تا وره ُبرې کولی شم؟ چا وويل‪ ،‬ته په يوناني ُبرې کولی شې؟‬ ‫‪۳۸‬آيا ته هغه مصری نه يې چې تر دې ورځو مخکې يې يو شور جوړ کړ او څلور زره کسان يې چې قاتلن وو دښتې ته بوتلل؟‬ ‫‪ُ۳۹‬و پولوس ورته ووئيل‪” ،‬زۀ د ترووس ي خهودى وړے يم‪ ،‬د کليسيا د ښار اووېدونکی يم‪ ،‬او د بې ووه ښار اووېدونکے يم‪ ،‬زۀ تا ته‬ ‫زارۍ کوم چې د ُلقو وره ُبرې وکړم‪.‬‬ ‫‪ ٤۰‬کله چه هغۀ هغۀ ته جواز ورکړو نو پولوس په زيړ کښے ودريدو ادؤ ُلقو ته ئے دد لس ااشاره وکړو ‪.‬ادؤ کله چه ډيره ُاموشه شوه نو‬ ‫هغۀ دد هغوئ وره په عبرانٰ ژبه ئے ووئيل‪،‬‬ ‫څپرکی ‪22‬‬ ‫‪۱‬ادئے وروڼو ادؤ پلرونو‪ ،‬تاوو زما هغه دفاع واورئ کوم چه زد ۀ اوس تاوو ته کوم‪.‬‬ ‫‪( ۲‬کله چه هغوئ واوريدل چه هغه دد هغوئ وره په عبراني ژبه ُبرے کوى نو هغوئ نور هم غلٰ شول ادؤ ورته ئے ووئيل‪)،‬‬ ‫‪۳‬زۀ په رښتيا يو يهودى وړے يم‪ ،‬چې په ترووس کښې پېدا شوے يم‪ ،‬د کليسيا په ښار کښې‪ُ ،‬و په دې ښار کښې د ګملي اېل په پښو کښې‬ ‫لوئ شوى يم‪ ،‬او د پلر نيکۀ د شريعت په کامل ډول مې تعليم ورکړے دے‪ ،‬او په دې کار کښې ډېر لېونٰ يم ‪ُ.‬دايه‪ ،‬لکه څنګه چې تاوو‬ ‫ټول دا ورځ ياوت‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪۴‬ادؤ ما دد مرګ نه پس په دغه لره ازار کړے دے اؤ زنانه او وړى ئے بنديان کړم‪.‬‬ ‫‪ ۵‬لکه څنګه چې مشر کاهن هم زما او د مشرانو ټول ملکيت شاهدي ورکوي ‪:‬د دوی څخه هم ما وروڼو ته ليکونه ترلوه کړل او دمشق ته‬ ‫لړم چې هلته بنديان بيت المقدس ته راوړم ترڅو وزا ورکړل شي‪.‬‬ ‫‪۶‬او داوې وشول چې کله چې ما ُپل وفر شروع کړو او د ماوپښين په شاوُوا کښې دمشق ته نږدې شوم‪ ،‬نو ناڅاپه زما په شاوُوا کښې‬ ‫د آومان نه يوه لويه رڼا راښکاره شوه‪.‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪ ٧‬زد ۀ په زمکه کښے شوم ادؤ يو آواز مي واورېد چه ما ته ئے ووئيل‪” ،‬واؤل‪ ،‬واؤل‪ ،‬تۀ ما ولې ځوروي؟‬ ‫‪ ۸‬ما جواب ورکړو چه تۀ څوک يې؟ او هغه ماته وويل‪ ،‬زه د ناصرت عيسی يم چې ته يې ځوروي‪.‬‬ ‫‪۹‬او هغوئ چې زما وره خوو هغوئ په حقيقت کښې رڼا وليده او وېرېدل ‪ُ.‬و هغوی د هغه غږ نه اوريده چې ما وره يې ُبرې کولې‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او ما ووئيل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬څۀ وکړم؟ څښتن ماته وويل ‪:‬پاڅېږه او دمشق ته لړ شه ‪.‬او هلته به تاوو ته د ټولو شيانو په اړه وويل شي چې‬ ‫تاوو ته د تروره کولو لپاره ټاکل شوي دي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ادؤ کله چه ما دد هغه څراغ دد جلل په وجه نۀ شو ليدلے چه دد هغوئ په لس کښے چه زما وره خوو‪ ،‬نو دمشق ته راغلم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ادؤ يو حنانيه چه دد شريعت په خمطابق يو ديندار وړے وو چه هلته دد ټولو ي خهوديانو په حقله ُبرے وو‪.‬‬ ‫‪13‬ما ته راغلو او ودريدم او ما ته يې وويل ‪:‬وروره واؤل‪ُ ،‬پل ليد ترلوه کړه ‪.‬او هماغه واعت ما هغه ته وکتل‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هغۀ ووئيل‪” ،‬ز خمونږ د پلر نيکۀ خُدائ پاک تا د دې دپاره غوره کړے دے چې د هغۀ اراده وپېژنئ او هغه عادل ووينئ او د هغۀ د‬ ‫ُولې آواز واوري‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ځکه چې ته به د هغه ټولو ُلقو ته د هغه څه ګواه يې چې تا ليدلې او اورېدلې يې‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ اوس ولې تنګ يې؟ پاڅئ‪ ،‬بپتسمه واُلئ او ُپل ګناهونه ومينځئ‪ ،‬د څښتن په نوم غږ وکړئ‪.‬‬ ‫‪۱٧‬ادؤ داوے وشو چه کله چه زد ۀ بيا بيتخ ال خمقدس ته راغلم ادؤ دد خُدائے په خُدائے کښے دخعا کولو په وُت کښے زد ۀ دد خُدائے په حالت کښے‬ ‫وم‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او هغه وليدل چې ما ته يې ووئيل چې‪ ،‬بيړه وکړه او ژر له يروشلم نه راووځه‪ ،‬ځکه چې هغوئ به زما په حقله وتا ګواهٰ قبول نۀ‬ ‫کړى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ ما ووئيل چه ما الکه‪ ،‬هغوئ ته پته ده چه ما هغوئ چه په تا ايمان راوړے خوو په هر عبادت ُانه کښے بنديان کړم ادؤ وهلم‪.‬‬ ‫‪۲۰‬کله چې وتا د شهيد وټيفن وينه توی شوې وه‪ ،‬زه هم څنګ ته ولړ وم او د هغه په وژلو راضي وم او د هغو کسانو جامې مې واتلې چې‬ ‫هغه يې وژلې وې‪.‬‬ ‫زد‬ ‫غېريهوديانو ته ولېږم‪.‬‬ ‫لرې‬ ‫نه‬ ‫ځائے‬ ‫د‬ ‫تا‬ ‫به‬ ‫ۀ‬ ‫چه‬ ‫ځکه‬ ‫شه‬ ‫لړ‬ ‫چه‬ ‫ووئيل‬ ‫‪ ۲۱‬هغۀ ما ته‬ ‫د‬ ‫ا‬ ‫د‬ ‫‪۲۲‬هغوئ هغۀ ته دا کلم اورېدونکے ورکړو‪ ،‬بيا يې ُپل آوازونه اوچت کړل اؤ وئے وئيل‪” ،‬داوے دد زمکې نه لېرې شه‪ ،‬ځکه چې دا دد‬ ‫ژوند کولو لئق نۀ دے‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ادؤ څنګه چه هغوئ چغے وکړو ادؤ ُپلے جامے ئے وايستل ادؤ په هوا کښے ئے دوړه وغورځوله‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬وردار هغه ته امر وکړ چې کل ته يوړل شي او ورته يې وويل چې په چړو وهلو وره دې معاينه شي ‪.‬تر څو هغه پوه شي چې دوی‬ ‫ولې د هغه په وړاندې دومره ژړل‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ادؤ کله چه هغوئ هغه په تن خ‬ ‫ګونو کښے تړلے خوو‪ ،‬نو پولوس دد صوبه دار ته چه څنګ ته ولړ خوو ووئيل چه”آيا دا روا ده چه يو وړے‬ ‫چه روميان وى ادؤ بې ګناه وى؟‬ ‫‪۲۶‬کله چې د لښکر مشر دا واورېدل‪ ،‬نو هغه لړ او وردار ته يې وويل« ‪:‬ته پام کوه چې څه کوې‪ ،‬ځکه چې دا وړی رومي دی‪.‬‬ ‫‪ ۲٧‬بيا وردار راغے ادؤ ورته ئے ووئيل چه”ما ته ووايه چه ته رومٰ يئے؟ هغه وويل ‪:‬هو‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬وردار جواب ورکړو‪”،‬ما دا آزادى په ډيرو پيسو ترلوه کړه ‪.‬او پاول وويل‪ ،‬مګر زه آزاد زيږيدلی وم‪.‬‬ ‫‪۲۹‬نو ومدلوه هغوئ د هغۀ نه لړل چا چې د هغۀ معاينه کړې واى‪ ،‬او مشر کپتان هم وېرېدلو ځکه چې هغۀ ته پته ولګېده چې هغه‬ ‫رومٰ دے‪ ،‬ځکه چې هغۀ هغه تړلٰ خوو‪.‬‬ ‫‪۳۰‬په وبا چې هغه ته په دې ُبره پوهه شوې وه چې په هغه باندې په يهوديانو باندې تور لګېدلی ؤ‪ ،‬نو هغه يې د ُپلو بندو څخه ُلص‬ ‫کړ او مشرانو کاهنانو او د هغوی ټولې شورا ته يې امر وکړ چې راڅرګند شي او پولوس يې راوغورځاوه او د هغوی په مخکې يې کېښود‪.‬‬ ‫څپرکی ‪23‬‬ ‫‪۱‬ادؤ پولوس دد دے مجلس ته په زغرده وکتل ادؤ وئے وئيل‪” ،‬اے وروڼو او وروڼو‪ ،‬ما تر نن ورځې پورې د خُدائ پاک په وړاندې په ښه‬ ‫ضمير کښې ژوند کړى دى‪.‬‬ ‫‪۲‬ادؤ مشر اامام حنانيه هغوئ ته خحکم ورکړو چه دد هغۀ څنګ ته ولړ خوو چه دد هغۀ په ُوله ووهئ‪.‬‬ ‫‪۳‬نو پولوس هغۀ ته ووئيل‪” ،‬اے وپين دېواله‪ ،‬خُدائ پاک به تا ووېروى‪ ،‬ځکه چې ته ناوت يې چې زما د شريعت مطابق قضاوت کوې‪ ،‬او‬ ‫ما ته خحکم کوې چې د شريعت ُلف ووژنم؟‬ ‫‪۴‬ادؤ هغوئ چه دد پاس ولړ خوو وئيل چه ”آيا تۀ دد خُدائے دد مشر اامام وپکاوے کوى؟‬ ‫‪۵‬نو پولوس ووئيل‪” ،‬ادئے وروڼو‪ ،‬زۀ نۀ پوهېږم چې هغه مشر اامام وى‪ ،‬ځکه چې ليکلٰ شوى دى‪ ،‬چې د ُپلو ُلقو د مشر بدې ُبرې مه‬ ‫کوه‪.‬‬ ‫‪ُ۶‬و کله چې پولوس پوه شو چې يوه برُه صدوقيان دي او بل يې فريسيان دي‪ ،‬نو په مجلس کې يې چغې وهلې‪” ،‬اې وروڼو او وروڼو‪،‬‬ ‫زه يو فريسي يم‪ ،‬د فريسي زوی يم‪ ،‬زه د مړو د بيا راژوندي کېدو او د ژوند د اميد په نوم ياد شوی يم ‪.‬په پوښتنه کې‬ ‫‪ ٧‬کله چه هغۀ دا ُبره وکړه نو د فريسيانو ادؤ صدوقيانو په مينځ کښے اُتلف پيدا شو ادؤ ُلق تقسيم شول‪.‬‬ ‫‪۸‬ځکه چې صدوقان وائٰ چې نۀ قيامت شته‪ ،‬نۀ فرښته او نۀ خروح‪ُ ،‬و فريسيان دواړه اقرار کوى‪.‬‬ ‫‪ ۹‬بيا يو لوئ خچغے راغے ادؤ دد فريسيانو دد شريعت عالمان راپاڅيدل ادؤ وئے وئيل چه”مونږ په دغه وړى کښے هيڅ بدى نۀ ليدلو‪ُ ،‬و کۀ‬ ‫چرے دد هغۀ وره کوم خروح يا فرښتے ُبرے کړى وي‪ ،‬نو راځٰ چه دد هغۀ وره جنګ ونۀ کړو ‪ُ.‬دای‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ کله چه يو لوئ لنجه راپيدا شوه نو وردار دد دے ويريدو چه ګنٰ پولوس به دد هغوئ په ټوټو کښے نۀ شٰ‪ ،‬نو وپاهيانو ته ئے خحکم‬ ‫ورکړو چه راښکته شٰ ادؤ په زور وره هغه دد هغوئ نه ونيسٰ ادؤ قلعه ته ئے يووٰ‪.‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۱۱‬په هغه شپه چې ما الک خُدائ د هغۀ په ُوا کښې ودرېدلو ادؤ ورته يې ووئيل‪” ،‬پاول‪ ،‬هوښيار اووه‪ ،‬ځکه چې څنګه تا په يروشلم کښې‬ ‫زما په حقله ګواهٰ ورکړې ده‪ ،‬نو په روم کښې دې هم ګواهٰ ورکړه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې ورځ شوه‪ ،‬نو ځينې يهوديان وره يو ځای شول او په ُپلو ځانونو يې د لعنت ملمته کړل او ويې ويل چې تر هغو به نه ُوري‬ ‫او نه به څښي تر څو چې پولوس نه وي وژلی‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او هغوئ د څلويښتو نه زيات وو چا چې دا وازش جوړ کړے وو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ هغوئ مشرانو کاهنانو ادؤ مشرانو ته راغلل ادؤ وئے وئيل چه ”مونږ په ځان کښے يو لوئ لعنت کښے کړے دے چه تر څو چه‬ ‫ُورو‪.‬‬ ‫پولوس وژلے نۀ شٰ نو هيڅ به نۀ‬ ‫خ‬ ‫‪15‬نو اوس تاوو د شورا وره د مشر مشر ته اشاره وکړه چې هغه به وبا تاوو ته راولي‪ ،‬لکه څنګه چې تاوو به د هغه په اړه ډير ښه‬ ‫پوښتنه وکړئ ‪:‬او موږ يا هرکله چې هغه نږدې شي‪ ،‬د هغه وژلو ته چمتو يو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬کله چې د پولوس د ُور زوی واورېدل چې د هغوی په انتظار کې ناوت دي‪ ،‬هغه لړ او کل ته ورننوتل او پولوس ته يې وويل‪.‬‬ ‫‪ ۱٧‬بيا پولوس يو دد صوبه دار راوغوښتو ادؤ ورته ئے ووئيل چه”دا ځوان مشر وردار ته راوړه ځکه چه هغه ته يو څيز ويلے دے‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬نو هغۀ هغه ونيولو ادؤ لوئٰ قوماندان ته ئے راوړو ادؤ ورته ئے ووئيل‪”،‬پولوس قيدى ما ورته راوغوښتو ادؤ ما ته ئے ووئيل چه دا‬ ‫ځوان تا ته راوړم چه تا ته يو څۀ ُبره وى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو وردار د هغۀ لس ونيوه ادؤ دد هغۀ وره په پټه لړو ادؤ دد هغۀ نه ئے تپوس وکړو چه”ته ما ته څۀ وئيل؟‬ ‫‪۲۰‬هغۀ ووئيل‪” ،‬ي خهوديانو دا منلې ده چې وتا ُوښه ده چې ته به وبا پولوس د مجلس دپاره راولېږى‪ ،‬لکه څنګه چې هغوئ به د هغۀ نه په‬ ‫ډېره ښه توګه پوښتنه کوى‪.‬‬ ‫‪ُ۲۱‬و ته هغوئ ته غاړه کښېږده‪ ،‬ځکه چې د هغۀ په انتظار کښې د څلوېښتو نه زيات کسان پراتۀ خوو‪ ،‬چا چې قسم ُوړلے خوو چې تر هغو‬ ‫به نۀ ُوري او نۀ څۀ څۀ به تر څو چې هغه مړ نۀ کړى‪ ،‬او اوس تيار دي ‪.‬له تاوو څخه د يوې ژمنې په لټه کې يم‪.‬‬ ‫‪۲۲‬نو وردار هغه ځوان لړو او ورته يې ووئيل‪” ،‬هېچا ته مه وايئ چې دا ُبرې دې ما ته کړې دي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬هغۀ دوه صنعان راوغوښتل او ورته يې ووئيل‪” ،‬د شپې په دريم واعت کښې دوه ووه وپاهيان تيار کړه چې قيصريه ته لړ شٰ‪ ،‬په‬ ‫دېرشو شپو کښې وپاره او دوه ووه نڅاګان‪.‬‬ ‫‪۲۴‬ادؤ هغوئ ته ځناور ورکړو چه هغوئ پولوس په کښے واچوى ادؤ هغه دد خحکمران فيليکس ته په ولمتٰ وره يووٰ‪.‬‬ ‫‪۲۵‬هغۀ په دې ډول يو ُط وليکل‪:‬‬ ‫‪۲۶‬کلډيوس ليسياس ډېر ښه والي فيليکس ته ولم واوتاوه‪.‬‬ ‫‪ ۲٧‬دا وړے دد ي خهوديانو نه نيولے شوے خوو ادؤ بايد دد هغوئ نه وژل شوى واى‪ ،‬بيا زد ۀ دد يو لښکر وره راغلم ادؤ هغه ئے بچ کړو ادؤ پوه‬ ‫شوم چه دا يو رومے دے‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او کله چې ما ته معلومه شوه چې ولې هغوی په هغه باندې تور لګولی دی‪ ،‬نو ما هغه د دوی شورا ته راووت‪:‬‬ ‫‪ ۲۹‬چه ما دد هغوئ دد شريعت دد ووالخونو په وجه خمجرم ګڼلے خوو‪ُ ،‬و دد هغۀ دد پاره دد مرګ يا بندى دد پاره هيڅ څيز نۀ خووښودلے شوى‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ادؤ کله چه ما ته دا ُبرے شو چه ي خهوديان څنګه دد وړى اانتظار کړى خوو نو ما ومدلوه تا ته وليږلو ادؤ دد هغۀ تور لګولو ته مي خحکم‬ ‫ورکړو چه دد هغۀ په ُلف څۀ څۀ وتا په وړاندے ووائٰ ‪.‬الوداع‪.‬‬ ‫‪۳۱‬نو لکه څنګه چې خحکم ورته شوى خوو‪ ،‬هغوئ پولوس ونيولو او د شپې يې انټيپتريس ته بوتلو‪.‬‬ ‫‪۳۲‬په وبا هغوئ وپاره پرېښودل چې دد هغۀ وره لړ شٰ ادؤ واپس کل ته لړل‪.‬‬ ‫‪۳۳‬کله چې هغوئ قيصريه ته راغلل ادؤ خحکمدار ته يې ُط ورکړو‪ ،‬نو پولوس يې هم د هغۀ په مخکښې وړاندې کړو‪.‬‬ ‫‪۳۴‬کله چې والي ُط ولووت نو پوښتنه يې ترې وکړه چې د کوم وليت يې؟ او کله چې هغه پوه شو چې هغه د کليسيا دی‪.‬‬ ‫‪۳۵‬هغه وويل‪ ،‬زه به تا واورم‪ ،‬کله چې وتا تورن کسان هم راشي ‪.‬او امر يې وکړ چې هغه د هيروديس د قضاوت په ماڼۍ کې وواتل شي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪24‬‬ ‫طرولخس په نوم دد يو دويدر وره راښکته شو چه دد پولوس ُلف ئے والي ته ُبر‬ ‫‪۱‬ادؤ پينځه ورځے پس حنانياس مشر اامام دد مشرانو ادؤ دد خ‬ ‫ورکړو‪.‬‬ ‫‪۲‬کله چې هغه راوغوښتل شو‪ ،‬ترتولوس په هغه باندې تور ولګاوه او ويې ويل« ‪:‬تاوو په دې وجه موږ ته ډېر ارامتيا پيدا کړه او وتا په‬ ‫وويله دې قوم ته ډېر ښه کار وشو‪.‬‬ ‫‪۳‬مونږ دا همېشه او په ټولو ځايونو کښے ډير عزتمند فيليکس په ډير شکر وره منو‪.‬‬ ‫‪4‬وره له دې چې زه تا ته نور وتړي نه شم ‪ ،‬زه تاته دعا کوم چې ته زموږ د مهربانۍ په اړه يو څو ُبرې واوري‪.‬‬ ‫‪۵‬ځکه چې مونږ دا وړی په ټوله نړۍ کښې د ټولو يهودانو په مينځ کښې يو وبائي مرض پيدا کوونکے او د فتنې يو کوونکې او د‬ ‫ناصريانو د فرقې مشر موندلے دے‪.‬‬ ‫‪ ٦‬څوک چه دد خُدائے دد ناپاکولو دپاره هم تللٰ خوو‪ ،‬هغه ئے خمونږ نيولٰ خوو ادؤ دد ُپل شريعت مطابق به ئے عدالت وکړو‪.‬‬ ‫‪ُ٧‬و مشر لښکر ليسياس په خمونږ باندې راغے ادؤ په ډير ظلم وره يې زمونږ د لس نه واُستو‪.‬‬ ‫‪۸‬د ُپلو تورنو کسانو ته امر کوي چې تا ته راشي ‪:‬د چا په معاينه کولو وره تاوو د دې ټولو شيانو په اړه پوهه ترلوه کولی شئ چې موږ‬ ‫په هغه باندې تور لګوو‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ادؤ ي خهوديانو هم اانصاف وکړو ادؤ وئے وئيل چه دا څۀ هم دى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو پولوس دد هغۀ نه دد ُبرو کولو ااشاره وکړه ادؤ جواب ورکړو چه”ځکه چه ما ته پته ده چه تۀ دد ډيرو کالو نه دد دے اخمت دد پاره قاضي‬ ‫وے‪ ،‬نو زد ۀ دد ُپل ځان دپاره دا جواب ورکوم چه‪:‬‬ ‫‪۱۱‬ځکه چې ته پوه شې چې ل دولس ورځې پاتې دي چې زۀ د عبادت دپاره بيت المقدس ته لړم‪.‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۱۲‬ادؤ هغوئ زد ۀ په خُدائے کښے دد کوم وړى وره په شخړه کښے نۀ وم ليدلے‪ ،‬نۀ ُلق راپاڅٰ‪ ،‬نۀ په عبادت ُانو ادؤ نۀ په ښار کښې‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغوی هم هغه شيان ثابتولی نشي چې اوس يې په ما تور لګوي‪.‬‬ ‫‪ُ۱۴‬و زۀ تا ته دا اقرار کوم چې د هغې لرې نه پس چې هغوئ ورته بدعت وايي‪ ،‬نو زۀ د ُپلو پلرونو د خُدائ پاک عبادت کوه او په ټولو‬ ‫هغو څۀ ايمان راوړو چې په شريعت او پېغمبرانو ليکلٰ شوى دى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ دد خُدائے نه اخميد لره چه هغوئ هم دد دے ااجازت ورکوى چه دد مړو بيا راژوندى کيږى يعنٰ دد صادقو ادؤ ظالمانو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ دلته زد ۀ دد خُدائے ادؤ دد ُلقو په وړاندے دد تل دپاره دد خُدائے دد خُدائ پاک ضمير دد خُدائے دد پاره کار کوم‪.‬‬ ‫‪۱٧‬اوس له ډېرو کلونو ورووته راغلم چې ُپل قوم ته ُيرات او نذرانې راوړم‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کله چې د آويا نه يو شمېر يهودانو ما په کور کښې پاک وموند‪ ،‬نه د ګڼې ګوڼې او نه په ګډوډۍ‪.‬‬ ‫‪۱۹‬څوک چې دلته وتا نه مخکې واى او اعتراض يې کړى واى‪ ،‬که هغوئ زما ُلف کړى واى‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ که چرے هغوئ په ما کښے څۀ بدى ليدلے وى ادؤ دلته هم ورته ووائٰ چه زد ۀ دد مجلس په وړاندے ولړ وم‪،‬‬ ‫‪۲۱‬مګر د دې يو آواز نه چې ما د هغوئ په مينځ کښې ولړ خوو‪ ،‬چې د مړو د بيا ژوندي کېدو په لمس کولو وره نن ما تاوو ته د ووال‬ ‫کولو بلنه درکړې ده‪.‬‬ ‫‪۲۲‬کله چې فيلکس دا ُبرې واورېدې او د دې لرې په اړه يې پوره پوهه درلوده نو هغه يې وځنډاوه او ويې ويل” ‪:‬کله چې ليووياس مشر‬ ‫قومندان راښکته شي نو زه به وتاوو په ټولو ُبرو پوه شم‪.‬‬ ‫‪۲۳‬هغۀ يو صنعان ته خحکم ورکړو چې پولوس دې وواتٰ‪ ،‬هغه دې ازاد کړى‪ ،‬او دا چې د هغۀ هيڅ آشنا کس د هغۀ د ُدمت کولو او د هغۀ‬ ‫د راتلو نه منع کوى‪.‬‬ ‫‪۲۴‬ادؤ دد څو ورځو نه پس کله چه فيليکس دد ُپلے ښځے درو اول وره چه ي خهودى وه راغے‪ ،‬هغۀ پولوس راوغوښتو ادؤ دد هغۀ نه ئے دد‬ ‫مسيح دد ايمان په باره کښے واوريدل‪.‬‬ ‫‪۲۵‬کله چې هغه د صداقت‪ ،‬زغم او د عدالت د راتلو په اړه فکر کاوه‪ ،‬فيلکس وډار شو او ځواب يې ورکړ ‪:‬د دې وُت لپاره لړ شه ‪.‬کله‬ ‫چې زه مناوب مووم ولرئ‪ ،‬زه به تاوو ته زنګ ووهم‪.‬‬ ‫‪۲۶‬هغۀ دا هيله هم لرله چې د پولوس نه به هغۀ ته پيسې ورکړل شوې واى‪ ،‬چې هغه ُلص کړى‪ ،‬نو ځکه به يې ډېر ځله هغه راوغوښتو‬ ‫او د هغۀ وره به يې ُبرې اترې کولې‪.‬‬ ‫‪ُ ۲٧‬و دوه کاله پس پورويوس فيستخس د فيلکس کوټې ته راغے او فيليکس د ي خهوديانو د ُوښٰ څرګندولو په غرض پولوس وتړلو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪25‬‬ ‫‪۱‬کله چې فيستوس وليت ته راغی‪ ،‬درې ورځې ورووته هغه د قيصريا څخه بيت المقدس ته پورته شو‪.‬‬ ‫‪۲‬نو مشر اامام ادؤ دد ي خهوديانو مشر هغۀ ته دد پولوس اُلف ُبر ورکړو ادؤ ورته ئے ووئيل‪،‬‬ ‫‪۳‬ادؤ دد هغۀ اُلف احسان غوښتل چه هغه بيتخ ال خمقدس ته راوغواړى ادؤ دد هغۀ دد وژلو دپاره په لره کښے ولړ وى‪.‬‬ ‫‪ُ ٤‬و فيستوس جواب ورکړو چه پولوس به په قيصريه کښے واتلے شٰ ادؤ هغه به په ُپله هم لږ وُت کښے لړ شٰ‪.‬‬ ‫‪۵‬نو هغوئ ته دې ووئيل‪ ،‬چې په تاوو کښې چې څوک توان لرى هغه زما وره راښکته شٰ ادؤ په دې وړے دې تور ولګوى چې کۀ په دې‬ ‫کښې کومه ګناه شته‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې هغه د لسو ورځو نه زيات د هغوئ په مينځ کښې پاتې شو نو قيصريه ته لړو ‪.‬او په بله ورځ د قضاوت په څوکۍ ناوت پاول ته د‬ ‫راووتلو امر وکړ‪.‬‬ ‫‪٧‬ادؤ کله چه هغه راغے نو يهوديان چه دد بيتخ ال خمقدس نه راښکته شوى خوو دد پولوس په ُلف ئے ډير وخت شکايتونه وکړل چه دد هغوئ‬ ‫اثبات نۀ شو کولے‪.‬‬ ‫‪ُ۸‬و هغۀ دد ُپل ځان په حقله جواب ورکړو چه ”ما دد ي خهوديانو دد شريعت ُلف‪ ،‬نۀ دد خُدائے اُلف ادؤ دد قيصر اُلف په هيڅ څيز کښے‬ ‫هيڅ څۀ بد نۀ دى کړى‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪ُ ۹‬و فيستوس چه دد يهوديانو دد ُوښٰ وړ خوو اؤ پولوس جواب ورکړو چه”آيا ته بيتخ ال خمقدس ته لړ شٰ اؤ هلته زما په وړاندے دد دے څۀ‬ ‫فيصله کولے شٰ؟‬ ‫‪۱۰‬نو پولوس ووئيل‪” ،‬زۀ د قيصر د عدالت په څوکۍ ولړ يم‪ ،‬چرته چې زما فېصله کول پکار وو‪ ،‬ما د يهوديانو وره هيڅ ګناه نۀ ده کړې‪،‬‬ ‫لکه څنګه چې ته ښه پوهېږې‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ځکه چې که زه مجرم وم او يا کوم داوې کار کوم چې د مرګ وړ وي‪ ،‬زه د مرګ نه انکار کوم‪ ،‬مګر که چيرې د دې شيانو څخه يو‬ ‫هم شتون ونلري چې دا په ما تور لګوي‪ ،‬هيڅوک به ما دوی ته ونه وپاري ‪.‬زه قيصر ته عريضه کوم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې فېستوس د شورا وره ُبرې وکړې نو جواب يې ورکړو‪” ،‬آيا تا قيصر ته عرض وکړ؟ قيصر ته لړ شه‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬څو ورځې ورووته پادشاه اګريپا او برنيس قيصريه ته راغلل چې فيستس ته ولم وکړي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې هغوئ هلته ډېر ورځې تېرې کړې وې‪ ،‬نو فيستوس بادشاه ته د پولوس دليل بيان کړو او ويې ويل” ‪:‬د فيلکس يو وړے بند پاتې‬ ‫دى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬کله چې زۀ په يروشلم کښې وم‪ ،‬نو مشرانو کاهنانو او د ي خهوديانو مشرانو ما ته ُبر راکړو چې د هغۀ اُلف فېصله کول غواړم‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬ما ورته جواب ورکړو چه دد روميانو دا طريقه نۀ ده چه يو وړے به دد مرګ نه وړاندے کوى‪ ،‬دد دے نه مخکښے چه څوک تورن شٰ‬ ‫نو دد هغۀ وره مخامخ شٰ ادؤ دد ُپل ځان په حقله دد هغۀ دد جرم دد جواب ورکولو جواز لرى‪.‬‬ ‫‪۱٧‬نو کله چې هغوئ دلته راغلل نو بې له ځنډه په وبا د عدالت په څوکۍ کښېناوتم او خحکم مې ورکړو چې هغه وړے راوباوې‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کله چې تور لګوونکي ودرېدل‪ ،‬نو د هغوئ په ُلف داوې تورونه نۀ لګېدل لکه څنګه چې ما فکر کاوه‪:‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫عيسٰ په باره کښے چه مړے شوے خوو‪ ،‬چه پولوس دد ژوندے دے په باره کښے ځنٰ‬ ‫‪ُ۱۹‬و دد هغۀ نه دد هغوئ دد ُپل تومان او دد يو‬ ‫ى‬ ‫ووالونه کول‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ ځکه چه ما دد دا ډول ووالونو په باب شک درلود‪ ،‬نو ما دد هغۀ نه تپوس وکړو چه آيا هغه به بيتخ ال خمقدس ته لړ شٰ ادؤ هلته به دد دے‬ ‫څۀ فيصله کوى؟‬ ‫‪ُ۲۱‬و کله چې پولوس د اګسټس د اورېدنې د پاره عريضه کړې وه نو ما خحکم ورکړو چې هغه دې تر هغې پورې وواتل شي تر څو چې‬ ‫قيصر ته يې ولېږم‪.‬‬ ‫‪۲۲‬بيا اګريپا فيستوس ته ووئيل‪” ،‬زۀ به پخپله هم د هغه وړى واورم ‪.‬وبا ته‪ ،‬هغه وويل‪ ،‬تاوو به يې واورئ‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ادؤ په وبا چه اګريپا راغے ادؤ برنيس په ډير تکليف وره ادؤ دد اوريدلو ځائے ته ورننوتو ادؤ دد ښار دد مشرانو ادؤ مشرانو وره دد فاستوس په‬ ‫خحکم کښے پولوس راوغوښتل شو‪.‬‬ ‫‪۲۴‬فاستوس ووئيل‪” ،‬پاچا اګريپا او ټول هغه وړى چې دلته زمونږ وره موجود دى‪ ،‬تاوو دا وړے ګورئ د چا په باره کښې چې د يهوديانو‬ ‫ټولو ُلقو زما وره په يروشلم کښې او دلته هم دا نارې وهلې چې دا ن ۀۀ پکار دے ‪.‬نور ژوند وکړه‪.‬‬ ‫‪ُ۲۵‬و کله چې ما وموندله چې هغه د مرګ وړ هيڅ شی نه دی کړی او هغه پخپله اګسټس ته عريضه کړې ده‪ ،‬ما پريکړه وکړه چې هغه‬ ‫ولېږم‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬دد چا په حقله زما ما الک ته دد ليکلو هيڅ څيز نشته ‪.‬نو ځکه ما هغه وتا په وړاندې او په ُاصه توګه وتا په وړاندې راوړی دی‪ ،‬ای‬ ‫اگريپا پاچا‪ ،‬د دې لپاره چې د معاينې ورووته‪ ،‬زه ممکن يو څه ليکل وکړم‪.‬‬ ‫‪27‬ځکه چې دا زما په نظر غير معقول ښکاري چې يو زنداني ولېږم‪ ،‬او د هغه په وړاندې د جرمونو په نښه کولو وره نه‪.‬‬ ‫څپرکی ‪26‬‬ ‫‪۱‬بيا اګريپا پولوس ته ووئيل‪” ،‬تا ته د ُپل ځان دپاره د ُبرو کولو اجازت دے ‪.‬بيا پاول لس اوږد کړ او د ځان لپاره يې ځواب ورکړ‪:‬‬ ‫‪۲‬زۀ ُپل ځان ُوشحاله ګڼم‪ ،‬اګريپا بادشاه‪ ،‬ځکه چې نن به زۀ وتا په وړاندې هغو ټولو څيزونو ته جواب ورکړم چې په ي خهوديانو باندې په‬ ‫ما تور لګولے شوى دى‪.‬‬ ‫‪۳‬په ُاصه توګه ځکه چې زه تاوو پېژنم چې په ټولو رواجونو او ووالونو کې چې د يهودانو په منځ کې دي ماهر يې‪ ،‬نو ځکه زه له تا‬ ‫څخه غوښتنه کوم چې په صبر وره زما ُبرې واوري‪.‬‬ ‫‪4‬زما د ځوانۍ څخه زما د ژوند څرنګوالی چې په لومړي ځل زما د ُپل قوم په منځ کې په بيت المقدس کې و‪ ،‬ټول يهوديان پوهيږي‪.‬‬ ‫‪ ٥‬چه زد ۀ دد شروع نه پيژنم ادؤ کۀ هغوئ ګواهٰ ورکړے چه زما دد مذهب تر ټولو وخت فرقه پس زما يو فريسي اووېدله‪.‬‬ ‫‪6‬اوس زه ولړ يم او د هغه وعدې اميد لپاره قضاوت کوم چې ُدای زموږ پلرونو وره کړی دی‪:‬‬ ‫‪ ٧‬زمونږ دولسو قبيلو دد هغه وعدے دد پاره چه شپه او ورځ دد خُدائے اُدمت کوى‪ ،‬دد راتلو اخميد کوى ‪.‬د کوم اميد لپاره‪ ،‬پادشاه اگريپا‪ ،‬زه په‬ ‫يهودانو تورن شوی يم‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۸‬تاوو ته ولې دا ُبره بې اعتباره وګڼل شی چې ُدائ پاک مړى راژوندى کړى؟‬ ‫‪۹‬زما له ځانه وره دا فکر وشو چې ما ته پکار ده چې د عيسی ناصري د نوم ُلف ډېر کارونه وکړم‪.‬‬ ‫‪۱۰‬کوم څۀ چې ما په يروشلم کښې هم وکړل او د مشرانو کاهنانو نه مې اُتيار ترلوه کړے وو‪ ،‬ډېر مقدوان مې په زندان کښې بند کړل ‪.‬‬ ‫او کله چې هغوی ووژل شول‪ ،‬ما د هغوی په وړاندې غږ وکړ‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ما هغوئ ته په هره عبادتخانه کښے په وار وار وزا ورکړه ادؤ په کفر کښے ما مجبور کړل ‪.‬او ما د هغوئ په ُلف ډېر لېونٰ خوو‪ ،‬ما‬ ‫هغوئ حتا تر پرديو ښارونو پورې تعقيب کړل‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې زه دمشق ته د مشرانو کاهنانو له اُتيار او حکم وره لړم‪،‬‬ ‫‪۱۳‬ماښام‪ ،‬اے بادشاه‪ ،‬ما په لره کښې د آومان نه يوه رڼا وليده‪ ،‬چې د لمر د رڼا نه پورته وه‪ ،‬زما او د هغوئ په شاوُوا کښې ځلېدلو چې‬ ‫زما وره روان وو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې خمونږ ټول په زمکه راپرېوتو نو ما يو آواز واورېد چې ما وره ُبرې کولې او په عبراني ژبه کښې يې ووئيل‪” ،‬واؤل‪ ،‬واؤل‪،‬‬ ‫تۀ ولې ما ځوروې؟ دا وتاوو لپاره وخته ده چې د ټوټو په وړاندې ټوپ وهل‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او ما ووئيل‪” ،‬ما الکه‪ ،‬ته څوک يې؟ هغه وويل ‪:‬زه عيسی يم چې ته يې ځوروي‪.‬‬ ‫‪ُ ۱٦‬و پاڅېږه او په ُپلو پښو ودريږه‪ ،‬ځکه چې ما تا ته د دې مقصد دپاره راښکاره کړې يم چې تا ته د دې دواړو څيزونو وزير او شاهد‬ ‫جوړ کړم کوم چې تا ليدلي دي‪ ،‬او د هغو شيانو چې زه به تا ته ښکاره کړم‪.‬‬ ‫‪۱٧‬تا د ُلقو او غېريهوديانو نه بچ کړم‪ ،‬چا ته چې اوس زۀ ليږم‪،‬‬ ‫‪ ۱۸‬دد هغوئ دد وترګو دد ُلصولو ادؤ دد تيارے نه رڼا ته ادؤ دد شيطان دد قدرت نه دد خُدائے طرف ته راوګرځٰ‪ ،‬دد دے دد پاره چه هغوئ ته دد‬ ‫خګناهخونو معافٰ او دد هغوئ په مينځ کښے دد هغوئ په مينځ کښے ميراث ورکړے شٰ چه په ما کښے دد ايمان په وويله خمقدس شٰ‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادئے ادگريپا بادشاهه‪ ،‬ما د آومانٰ رويا نافرمانٰ نۀ وه کړې‪:‬‬ ‫‪ُ۲۰‬و اول يې په دمشق‪ ،‬يروشلم‪ ،‬د يهوداه په ټولو واحلونو او بيا غېريهوديانو ته وښودله چې توبه وباوي او ُدای ته ور وګرځي او هغه‬ ‫کارونه وکړي چې توبه وباوي‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪۲۱‬په دې وجه يهودانو زۀ په خُدائ پاک کښې ونيولو اؤ ما د وژلو دپاره راروان کړل‪.‬‬ ‫‪22‬نو د ُدای مروته ترلوه کولو وره‪ ،‬زه تر نن ورځې پورې ادامه ورکوم‪ ،‬د کوچنيو او لويو دواړو شاهدي ورکوم‪ ،‬پرته له هغه څه‬ ‫چې پيغمبرانو او مووی وويل چې بايد راشي‪:‬‬ ‫‪ ۲۳‬دا چه مسيح په تکليف وزغملے شٰ ادؤ هغه به اولنٰ څوک وى چه دد مړو نه راژوندے شٰ ادؤ ُلقو ادؤ غير ي خهوديانو ته رڼا وښائٰ‪.‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۲۴‬کله چې هغه د ُپل ځان دپاره دا ُبرې کولې نو فېستوس په اوچت آواز ووئيل‪” ،‬پولوس‪ ،‬ته د ُپل ځان وره يې ‪.‬ډير زده کړه تاوو‬ ‫ليونی کوي‪.‬‬ ‫‪ُ۲۵‬و هغۀ ووئيل‪” ،‬زۀ لېونٰ نۀ يم‪ ،‬ډېر عزتمند فيستوس !مګر د ريښتيني او هوښيارۍ ُبرې وکړئ‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬ځکه چې بادشاه په دې څيزونو ُبر دى‪ ،‬چې زۀ د هغۀ په وړاندې هم په ازاده توګه ُبرې کوم‪ ،‬ځکه چې زۀ په دې قانع يم چې د دې‬ ‫څيزونو نه هيڅ يو هم پټ نۀ دى ‪.‬ځکه چې دا کار په يوه کونج کې نه و شوی‪.‬‬ ‫‪۲٧‬اګريپا پادشاه‪ ،‬ته په پيغمبرانو ايمان لرې؟ زه پوهيږم چې تاوو باور لرئ‪.‬‬ ‫‪۲۸‬بيا اګريپا پولوس ته ووئيل‪” ،‬تقريبا ا ته ما قائل يې چې مسيحي شم‪.‬‬ ‫ا‬ ‫‪۲۹‬ادؤ پولوس ووئيل‪” ،‬زد ۀ دد خُدائے نه دا غواړم چه نه يواځي تۀ بلکه هر هغه څوک چه نن ما اوريږى هغوئ هم تقريبا ادؤ په مجموع کښے‬ ‫زما په شان دد دغه بندخونو نه بغير وى‪.‬‬ ‫‪۳۰‬کله چې هغۀ دا ُبرې وکړې نو بادشاه پاڅېدو‪ ،‬والي‪ ،‬برنيس او هغوئ چې وروره ناوت وو‪،‬‬ ‫‪۳۱‬کله چې هغوئ لړل نو په ُپل مينځ کښے ئے ووئيل‪” ،‬دا وړے د مرګ او بنده کښے هيڅ کار نۀ کوى‪.‬‬ ‫‪۳۲‬بيا اګريپا فيستوس ته ووئيل‪” ،‬دا وړے به آزاد شوى واى‪ ،‬کۀ چرې قيصر ته اپيل نۀ وى کړى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪27‬‬ ‫‪۱‬کله چې دا هوډ وشو چې په کشتۍ کې ايټاليا ته لړ شو‪ ،‬نو هغوئ پولوس او ځينې نور بنديان د يوليوس په نوم يو کس ته چې د اګسټس د‬ ‫ډلې مشر وو‪ ،‬ووپارل‪.‬‬ ‫‪ ۲‬او د اډراميټيم يوې کښتۍ ته ننوتو‪ ،‬موږ د اويا د واحلونو په ُوا کې حرکت وکړو ‪.‬يو اريستارُوس‪ ،‬د تيسالونيکی مقدونيايی‪ ،‬زموږ‬ ‫وره و‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ بله ورځ خمونږ صيدا ته ورويدو ‪.‬او جوليوس د پاول وره په مهربانۍ وره بخښنه وکړه او هغه ته يې اجازه ورکړه چې ُپلو ملګرو ته‬ ‫لړ شي ترڅو ځان تازه کړي‪.‬‬ ‫شوو نو د قبرص نه ئے روان کړو ځکه چه بادونه مخالف وو‪.‬‬ ‫‪ ٤‬کله چه خمونږ دد هغه ځائے نه روان خ‬ ‫‪۵‬کله چې خمونږ د اکل اکيا او پمفيليا په ومندر کښې په کشتۍ کښې وفر وکړو نو د ليسيا ښار مورا ته راغلو‪.‬‬ ‫‪ ۶‬هلته د اوکندريه يوه بيړۍ د ايتاليا په لور روانه شوه ‪.‬او هغه موږ هلته واچول‪.‬‬ ‫‪٧‬کله چې مونږ څو ورځې ورو ورو په کشتۍ روان خوو او د کنډس په مقابل کښې لږ وُت راغلو‪ ،‬نو باد مونږ ته هيڅ تکليف ورنۀ کړو‪،‬‬ ‫نو مونږ د کريټ لندې د ولمون په مقابل کښې روان شو‪.‬‬ ‫‪۸‬او په وختۍ وره تېرېدل‪ ،‬هغه ځای ته وروېدل چې د ښايسته پټنځايونو په نامه ياديږي ‪.‬د ليسيا ښار ته نږدې‪.‬‬ ‫‪۹‬کله چې ډېر وُت تېر شو او بېړۍ چلول اوس ُطرناک و‪ ،‬ځکه چې روژه ل تېره شوې وه‪ ،‬پولوس هغوی ته نصيحت وکړ‪:‬‬ ‫‪۱۰‬او هغوئ ته يې ووئيل‪” ،‬صاحبانو‪ ،‬زه ګورم چې دا وفر به نه يواځي د کښتۍ او کشتۍ‪ ،‬بلکې زمونږ د ژوند دپاره هم وخت زيانمن‬ ‫شي‪.‬‬ ‫په هرصورت‪ ،‬اجميمان د ماوټر او د کښتۍ مالک په باور دی‪ ،‬له هغه شيانو څخه ډير چې د پاول لخوا ُبرې شوي و‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ادؤ ځکه چه په ژمٰ کښے دد پناه ځاي دد پاره مناوب نۀ خوو‪ ،‬نو دد دے نه زياتو برُو ته مشوره ورکړه شوه چه دد هغه ځائے نه هم لړ‬ ‫شٰ‪ ،‬کۀ چرے هغوئ فنيس ته ورويدلے شٰ ادؤ هلته ژمٰ ته لړ شٰ ‪.‬کوم چې د کريټ يو پټنځای دی او د وويل لويديز او شمال لويديز په‬ ‫لور پروت دی‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې د جنوب باد په نرمۍ وره روان شو‪ ،‬داوې انګيرل چې دوی ُپل هدف ترلوه کړی دی‪ ،‬او له هغه ځايه ورک شول‪ ،‬دوی د‬ ‫کريټ وره نږدې په کښتۍ کې روان شول‪.‬‬ ‫‪ُ۱۴‬و لږ وُت نه پس د يوروکليډون په نوم يو تيز باد راغی‪.‬‬ ‫‪۱۵‬کله چې کشتۍ ونيوله او هوا يې نشو زغملى‪ ،‬نو موږ هغې ته اجازه ورکړه‪.‬‬ ‫شوو ادؤ خمونږ دد کشتئ نه دد راتلخونکے ډير کار خوو‪.‬‬ ‫يوے‬ ‫‪۱۶‬ادؤ دد کلدا په نوم دد‬ ‫دے جزيرے نه لندے روان خ‬ ‫يوے د‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪ ۱٧‬کله چې هغوئ پورته کړل نو دد کشتۍ لندې به يې دد مروتې نه کار واُستو ‪.‬او‪ ،‬ويره يې درلوده چې داوې نه شي چې دوی به په‬ ‫ويندونو کې راښکته شي‪ ،‬د کښتۍ کښتۍ‪ ،‬او داوې نور وګرځول شول‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ادؤ خمونږ دد ډير طوفان وره وغورځيدو ادؤ بله ورځ هغوئ کشتئ رڼا کړه‪.‬‬ ‫وونو دد کشتۍ دد جنګولو څيز وغورزولو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ په دريمه ورځ خمونږ په ُپلو ل خ‬ ‫‪۲۰‬ادؤ چه په ډيرو ورځو کښے نه نمر او نۀ وتورى ښکاره شو ادؤ په خمونږ کښے کومه وړه توپان نۀ خوو راغلے‪ ،‬نو هغه ټول اخميد چه خمونږ‬ ‫دد بچ کيدو دد پاره ورک شول‪.‬‬ ‫‪ُ۲۱‬و د اوږدې مودې نه پس پولوس د هغوئ په مينځ کښې ودرېد ادؤ ورته يې ووئيل‪” ،‬صاحبانو‪ ،‬تاوو بايد زما ُبره منلې واى ادؤ دد‬ ‫کريتے نه وتښتېدلے وے ادؤ دد دا نقصان ادؤ تاوان به مو حاصل کړى واى‪.‬‬ ‫‪۲۲‬ادؤ اوس زد ۀ تاوو ته نصيحت کوم چه هوښيار اووئ‪ ،‬ځکه چه وتاوو په مينځ کښے به دد هيڅ يو وړے دد لوه نۀ وي ُو دد کشتۍ‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ځکه چې نن شپه زما وره د خُدائ پاک فرښته ولړه وه چې زۀ يم او د چا ُدمت کوم‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬ووئيل‪” ،‬پولوس مه وېرېږه !ته بايد د قيصر په وړاندې وړاندې شي ‪:‬او ګوره‪ُ ،‬دای تاوو ټول هغه کسان درکړي چې له تا وره په‬ ‫کښتۍ کې تيريږي‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪ ۲٥‬نو ادے ښاغلو‪ ،‬هوښيار اووئ‪ ،‬ځکه چې زۀ په ُدائ پاک باور لرم چې دا به هم لکه څنګه چې ما ته وئيلٰ شوى وى‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬که څه هم موږ بايد په يوه ټاپو کې واچول شو‪.‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪ُ۲٧‬و کله چې څوارلسمه شپه شوه‪ ،‬مونږ په اډريا کې ښکته او ښکته شولو‪ ،‬نو د نيمې شپې په شاوُوا کې کشتۍ والو داوې ګمان وکړ چې‬ ‫کوم هېواد ته نږدې شوي دي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او غږ يې وکړ او شل فټه يې وموندلو‪ ،‬کله چې لږ وړاندې لړل نو بيا يې غږ وکړ او پنځلس فټه يې وموندل‪.‬‬ ‫‪۲۹‬بيا له دې وېرې چې موږ په تيږو ولويږو‪ ،‬هغوی څلور لنگرونه له تنګي څخه راوايستل او د ورځې هيله يې وکړه‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ادؤ کله چه کشتئ دد کشتئ نه دد وتلو په حال کښے خوو‪ ،‬نو کله چه هغوئ کشتئ په بخند کښے راښکته کړو نو دد رنګ نه کښے به لنگر‬ ‫کښے خوو‪.‬‬ ‫صلحې ادؤ وپاهيانو ته ووئيل‪” ،‬مګر دا چې دا په کشتۍ کښې پاتې نۀ شٰ‪ ،‬تاوو به بچ نۀ شئ‪.‬‬ ‫‪۳۱‬پولوس‬ ‫خ‬ ‫‪۳۲‬بيا وپاهيانو د کشتۍ روۍ پرې کړې او هغه يې پرې کړه‪.‬‬ ‫‪۳۳‬کله چې ورځ راروانه وه‪ ،‬پولوس ټولو ته د غوښې د اُستلو غوښتنه وکړه او ويې ويل« ‪:‬نن څوارلسمه ورځ ده چې تاوو پاتې شوي‬ ‫ياوت او روژه مو هم نه ده ُوړلې‪.‬‬ ‫‪34‬نو زه تاوو ته دا دعا کوم چې يو څه غوښه وُورئ‪ ،‬ځکه چې دا وتاوو د روغتيا لپاره دی‪ ،‬ځکه چې وتاوو د ور څخه به يو ويښته‬ ‫هم ونه وځي‪.‬‬ ‫‪۳۵‬کله چې هغۀ دا ُبرې وکړې نو ډوډۍ يې واُسته او د ټولو په حضور کښې يې د خُدائ پاک شکر ادا کړو او کله چې يې مات کړو نو‬ ‫په ُوړلو يې شروع وکړه‪.‬‬ ‫‪۳۶‬نو هغوئ ټول ُوشحاله شول ادؤ لږ غوښه هم ئے واُسته‪.‬‬ ‫‪۳٧‬مونږ ټول په کشتۍ کښې دوه ووه شپاړس کسان وو‪.‬‬ ‫‪۳۸‬کله چې هغوئ کافي وُوړل‪ ،‬نو کشتۍ يې روښانه کړه او غنم يې په ومندر کې وغورځول‪.‬‬ ‫‪۳۹‬کله چې ورځ شوه‪ ،‬نو دوی ځمکه نه پېژني‪ ،‬مګر دوی د يوې څنډې وره يو ځانګړی ويند وموند چې په هغه کې د دوی په فکر کې و‪،‬‬ ‫که امکان ولري‪ ،‬په کښتۍ کې وغورځول شي‪.‬‬ ‫‪۴۰‬کله چې هغوئ لنگرونه پورته کړل نو ُپل ځانونه يې ومندر ته ووپارلو او د پټۍ بندونه يې ُلص کړل او د باد په لور يې منډه پورته‬ ‫کړه او د واحل په لور يې روان کړل‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬او په هغه ځای کې ولوېد چې دوه ومندرونه وره يو ځای شول‪ ،‬کشتۍ يې په ځمکه ولوېده ‪.‬او مخکينۍ برُه يې په چټکۍ وره ودرېده‪،‬‬ ‫او د حرکت وړ پاتې شو‪ ،‬مګر د څپې د تاو تريخوالي وره مخ برُه ټوټه شوه‪.‬‬ ‫‪۴۲‬او د وپاهيانو مشوره دا وه چې بنديان ووژني‪ ،‬داوې نه چې د هغوی څخه يو هم لمبو وهي او وتښتي‪.‬‬ ‫‪ُ ٤۳‬و دد پولخوس دد ژغورولو دپاره صوبه دار دد هغوئ دد مقصد نه بچ کړل ‪.‬او امر يې وکړ چې هغه څوک چې لمبو وهي بايد لومړی ځان‬ ‫ومندر ته وغورځوي او ځمکې ته ورشي‪:‬‬ ‫‪۴۴‬ادؤ پاتې نور په تختو ادؤ څۀ دد کشتۍ په ماتو ټوټو کښے خوو ‪.‬او داوې پيښ شول چې دوی ټول ُوندي ځمکې ته وتښتېدل‪.‬‬ ‫څپرکی ‪28‬‬ ‫‪ ۱‬ادؤ کله چه هغوئ وتښتيدل نو پوه شول چه هغه جزيره ميليتا نوميده‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪۲‬ادؤ وحشيانو په خمونږ لږ رحم ونۀ کړو‪ ،‬ځکه چې هغوئ اور واچوۀ ادؤ دد اوونئ باران اؤ دد يخنۍ په وجه ئے مونږ هر يو قبول کړو‪.‬‬ ‫‪۳‬کله چې پولوس د لرګيو ډنډه راغونډه کړه او په اور باندې يې کېښوده‪ ،‬نو د ګرمۍ نه يو مار راووت او په لس يې وتښتېدل‪.‬‬ ‫‪۴‬کله چې وحشيانو هغه زهرجن ځناور په لس کې ځوړند وليد‪ ،‬نو په ُپل منځ کې يې وويل ‪:‬بې له شکه دا وړی يو قاتل دی‪ ،‬که څه هم له‬ ‫ومندر څخه تښتېدلی دی‪ُ ،‬و د غچ اُيستلو له امله ژوندی پاتې نه شو‪.‬‬ ‫‪۵‬هغۀ هغه ځناور په اور کښے وغورزولو ادؤ هيڅ نقصان ئے محسوس نۀ کړو‪.‬‬ ‫‪ُ۶‬و هغوئ دا کتل چې کله هغه پړوېدلٰ يا ناڅاپه مړ شوى خوو‪ُ ،‬و کله چې هغوئ ډېر وُت ليدلٰ خوو او هيڅ نقصان يې نۀ خوو ليدلٰ‪ ،‬نو‬ ‫هغوئ ُپل ُيال بدل کړ او ويې ويل چې هغه يو خُدائ پاک دے‪.‬‬ ‫‪ ٧‬په همدې کوټه کې د جزيرې د مشر وړى چې پبليوس نومېده‪ ،‬شتمنۍ پرتې وې ‪.‬چا چې مونږ قبول کړو او درې ورځې مو په مهربانۍ‬ ‫وره ځای په ځای کړل‪.‬‬ ‫وونه ئے په هغۀ کيښودل اؤد‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪۸‬ادؤ دد پولخوس پلر دد تبٰ اؤ دد وينې دد خرُصت نه ناروغ خوو اؤ پولوس ورته داُل شو اؤ دخعا ئے وکړه اؤ ل خ‬ ‫هغه ئے روغ کړو‪.‬‬ ‫‪۹‬کله چې دا کار وشو‪ ،‬نو نور کسان هم راغلل چې په جزيره کې يې ناروغۍ درلودې او روغ شول‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬چا چې مونږ ته په ډېرو عزتونو هم عزت راکړو ‪.‬او کله چې موږ لړو‪ ،‬نو دوی موږ ته د اړتيا وړ شيان راوړل‪.‬‬ ‫شوو چه زمکه په زمکه کښے وه چه دد کاوتر او پولکس نښه وه‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ادؤ دد دريو مياشتو نه پس خمونږ دد اوکندريه نه په يوه کشتئ کښے روان خ‬ ‫ويراکوس کښے خمونږ د دريو ورځو کښے تير کړو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ادؤ په‬ ‫خ‬ ‫‪ ۱۳‬له هغه ځايه مو يو کمپاس راواُيستو او ريګيوم ته راغلو او يوه ورځ ورووته د جنوب باد روان شو او په بله ورځ پوتيولي ته راغلو‪.‬‬ ‫شوو‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬چرته چه مونږ وروڼه وليدل ادؤ مونږ دد هغوئ وره دد اووۀ ورځو دد اووېدو اراده وکړه ادؤ خمونږ دد روم په طرف روان خ‬ ‫وروڼو ز خمونږ په حقله واؤريدو نو هغوئ ا د اپي فورم ادؤ دد دريو خ‬ ‫مزومانو ته راورويدل چه کله پولوس وليدل نو دد خُدائے شکر‬ ‫‪۱۵‬ادؤ کله چه خ‬ ‫ادا کړو ادؤ جرئت ئے وکړو‪.‬‬ ‫صلحې قېديان د ګارډ مشر ته ووپارلو‪ُ ،‬و پولوس د يو ورتېرى وره يوځاى پاتې شو چې هغه يې‬ ‫‪۱۶‬کله چې خمونږ روم ته راغلو نو خ‬ ‫واتلٰ و‪.‬‬


‫د روولنو اعمال‬

‫‪۱٧‬او داوې وشول چې د دريو ورځو نه پس پولوس د ي خهوديانو مشر راوغوښتو او کله چې هغوئ وره راغونډ شول نو هغۀ هغوئ ته‬ ‫ووئيل‪” ،‬ادئے وړو او وروڼو‪ ،‬اګر چې ما د ُلقو او د پلر نيکۀ د رواجونو ُلف هيڅ نۀ دى کړى ‪.‬بيا هم زه د بيت المقدس څخه د‬ ‫روميانو په لس کې زنداني شوم‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کله چې هغوئ زما معاينه کوله نو ما به پرېښودل‪ ،‬ځکه چې په ما کښې د مرګ هيڅ وجه نۀ وه‪.‬‬ ‫‪ُ۱۹‬و کله چې يهودانو د دې ُلف ُبرې وکړې نو زه مجبور شوم چې قيصر ته عرض وکړم ‪.‬داوې نه چې زه بايد ُپل ملت تورن کړم‪.‬‬ ‫‪۲۰‬نو په همدې ُاطر ما تاوو راوغوښتل چې تاوو وره ووينم او ُبرې وکړم‪ ،‬ځکه چې زه د اورائيلو د اميد لپاره په دې زنځير کې تړلی‬ ‫يم‪.‬‬ ‫‪۲۱‬هغوئ هغۀ ته ووئيل‪” ،‬مونږ ته نه د يهوداه نه وتا په حقله ُط راروېدلے دے‪ ،‬نۀ د کوم وروڼو چې راغلٰ خوو او نۀ يې وتا په حقله‬ ‫هيڅ قسمه ُبرې کړې وې‪.‬‬ ‫‪ُ ۲۲‬و خمونږ دد تاوو نه دد اورېدلو ُواهش لرو چه ته څۀ فکر کوى‪ ،‬ځکه چه دد دے فرقے په باره کښے مونږ ته پته ده چه هر چرته چه دد‬ ‫دے ُلف ُبره کيږى‪.‬‬ ‫‪۲۳‬کله چې هغوئ هغه ته يوه ورځ وټاکله‪ ،‬نو ډېر کسان د هغۀ کور ته راغلل ‪.‬هغه چا ته چې هغه د ُدای د ولطنت په اړه توضيحات‬ ‫ورکړل او ګواهي يې ورکړه‪ ،‬دوی يې د عيسی په اړه قانع کول‪ ،‬د مووی او د پيغمبرانو له لرې‪ ،‬د وهار څخه تر ماښامه پورې‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬ادؤ ځنو په هغو ُبرو ايمان راوړو ادؤ ځنو يقين ونۀ کړو‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ادؤ کله چه هغوئ په ُپل مينځ کښے اتفاق ونکړو نو لړل ادؤ دد پولوس دد يوے کلم نه پس ز خمونږ پلر ني خ‬ ‫کونو ته دد عياشٰ نبي په ذريعه‬ ‫خرو خح القخدس ښه وئيلٰ دى‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬دا ُلقو ته ورشئ او ورته ووايئ چه تاوو به واوري ُو پوه به نۀ شٰ ‪.‬او تاوو به وګورئ چې وګورئ‪ ،‬او تاوو به ونه ګورئ‪:‬‬ ‫‪ ۲٧‬ځکه چې د دې ُلقو زړونه ُړ پړ دي‪ ،‬غوږونه يې د اورېدلو نه ډک دي او وترګې يې تړلې دي ‪.‬داوې نه چې دوی په ُپلو وترګو‬ ‫وويني‪ ،‬او په غوږونو يې واوري‪ ،‬او په زړه کې پوه شي‪ ،‬او بدل شي‪ ،‬او زه يې روغ کړم‪.‬‬ ‫‪۲۸‬نو تاوو ته به دا معلومه شی چې د خُدائ پاک نجات غير يهوديانو ته رالېږل شوی دی او هغوی به يې واوري‪.‬‬ ‫‪۲۹‬کله چې هغۀ دا ُبرې وکړې نو ي خهوديان لړل ادؤ په ُپلو کښې يې ډېر بحثونه وکړل‪.‬‬ ‫‪۳۰‬پولوس پوره دوه کاله په ُپل کرايه په کور کښې اووېدلو او هر څۀ يې چې هغۀ ته ورتلل هغه يې ترلوه کړل‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬دد خُدائے دد بادشاهئ وعظ کول ادؤ هغه خ‬ ‫عيسٰ مسيح وره تعلق لرى‪ ،‬په پوره يقين وره هيڅوک هغه منع نۀ‬ ‫څيزونه ښوول چه دد ما الک‬ ‫ى‬ ‫کوى‪.‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Pashto - The Book of the Acts of the Apostles by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu