Skip to main content

Pashto - The Book of Revelation

Page 1

‫وحی‬ ‫څپرکی ‪1‬‬ ‫‪1‬د عيسی مسيح وحی‪ ،‬چې خدای هغه ته ورکړ‪ ،‬ترڅو خپلو بندګانو ته هغه شيان وښيي کوم چې باید ژر تر ژره ترسره شي ‪.‬او هغه د‬ ‫خپلې فرښتې په واسطه خپل خدمتګار یوحنا ته واستاوه او لسليک یې کړ‪:‬‬ ‫عيسى مسيح دد ګواهى ادؤ دد ټولو و‬ ‫څيُونو په باره کښے چه څۀ ليدلے ووو خبرے کوى‪.‬‬ ‫‪ ٢‬چا چه دد وخدائے دد کلم ادؤ دد‬ ‫ى‬ ‫‪ ۳‬بختور دی هغه څوک چې لولي او هغه څوک چې د دې پېشګونې خبرې اوري او هغه څه چې په دې کې ليکل شوي دي ساتي‪ ،‬ځکه چې‬ ‫وخت په رارسېدو دی‪.‬‬ ‫‪ ٤‬یوحنا هغو اوو کليساګانو ته کوم چې په آسيا کې دي ‪:‬په تاسو باندې د هغه له طرفه فضل او سلمتي د هغه چا له طرفه ده چې ده‪ ،‬چې‬ ‫وه‪ ،‬او چې راتلونکې ده ‪.‬او د اوو روحونو څخه چې د هغه د تخت په وړاندې دي؛‬ ‫عيسى مسيح نه چه وفادار ګواه ادؤ دد مړو نه اول پيدا شوى ادؤ دد زمکه دد بادشاهانو بادشاه دے ‪.‬هغه چا ته چې له موږ سره مينه لري‪،‬‬ ‫‪ ٥‬ادؤ دد‬ ‫ى‬ ‫او موږ یې په خپله وینه کې زموږ د ګناهونو څخه وینځل‪،‬‬ ‫‪۶‬او مونږ د خدای او پلر د پاره پادشاهان او کاهنان اوړ کړي یو ‪.‬د هغه الل او سلطنت د تل او تل لپاره وي ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫‪۷‬ګوره‪ ،‬هغه د ورېځو سره راځي ‪.‬او هر سترګې به هغه وویني‪ ،‬او هغه څوک چې هغه یې سوری کړی و‪ ،‬او د ځمکې ټول قومونه به د‬ ‫هغه په ځان ژړل ‪.‬بيا هم‪ ،‬امين‪.‬‬ ‫و‬ ‫رُ العالمين‪.‬‬ ‫‪۸‬زۀ الفا او اوميګا یم‪ ،‬اول او آخر‪ ،‬ما للک خدائ فرمائى‪ ،‬چې څۀ دے‪ ،‬څۀ وى‪ ،‬څۀ وى‪ ،‬او چې راتلونکى دى‪ ،‬و‬ ‫د‬ ‫و‬ ‫د‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫کلم‬ ‫د‬ ‫دائے‬ ‫خ‬ ‫‪۹‬زد ۀ‬ ‫عيسى‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫عيسى مسيح ملګرے یم‪ ،‬دد‬ ‫یحيى چه ستاسو ورور هم یم ادؤ په مصيبتونو ادؤ په بادشاهئ ادؤ په صبر کښے دد‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫مسيح دد ګواهى دد پاره په هغه ټاپو کښے وم چه پتموس نوميږي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬زۀ د ما للک وخدائ په ورځ په وروح کښې وم او زما شاته یو لوئ آواز مې واورېد‪ ،‬لکه د بېړۍ په شان‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬دا وائى چه زد ۀ الفا ادؤ اوميګا یم‪ ،‬اول ادؤ وروستى یم‪ ،‬ادؤ څۀ چه تاسو وینئ نو په یو کتاُ کښے وليکئ ادؤ په ایشيا کښے اووۀ کليساؤ ته‬ ‫واستوئ ‪.‬تر افيسس‪ ،‬سميرنا‪ ،‬پرګاموس‪ ،‬تياتيرا‪ ،‬سردیس‪ ،‬فلډیلفيا او لودیکيا ته‪.‬‬ ‫‪۱٢‬او ما مخ راواړاوه چې هغه آواز ووینم چې زما سره خبرې کوي ‪.‬او په شا شوم‪ ،‬ما اووه د سرو زرو شمعې وليدې‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ادؤ دد اوو شمعوونو په مينځ کښے دد البن آدم په شان یو تن دد پښو نه ادؤ دد پښو نه کښے اغوستلے شو ادؤ دد سرو زرو پړقووبه کښے کښے‪.‬‬ ‫‪۱۴‬د هغۀ سر او وېښتان د وړیو په شان سپين ووو‪ ،‬د واورو په شان سپين وو ‪.‬د هغه سترګې د اور په شان وې‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او د هغۀ پښې د ښۀ پېتل په شان وې‪ ،‬لکه په کوټه کښې چې سوزېدلے شى ‪.‬او د هغه غږ د ډیری اوبو د غږ په څير و‪.‬‬ ‫‪۱۶‬د هغۀ په ښى لس کښې اووۀ ستورى ووو‪ ،‬او د هغۀ د خولې نه یوه تېُه دوه ویشته توره راووتله‪ ،‬او د هغۀ څېره د لمر په شان په خپل‬ ‫قوت کښې ځلېدله‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ادؤ چه ما هغه وليدلو نو زد ۀ دد هغۀ پښو ته دد مړۀ په شان ونښتم ‪.‬هغه خپل ښی لس په ما کېښود او ماته یې وویل ‪:‬مه وېرېږه ‪.‬زه لومړی‬ ‫او وروستی یم‪:‬‬ ‫‪ ۱۸‬زد ۀ هغه یم چه ژوندے یم ادؤ مړ وم ‪.‬او‪ ،‬وګوره‪ ،‬زه د تل لپاره ژوندی یم‪ ،‬آمين؛ او د دوزخ او مرګ کنجۍ لري‪.‬‬ ‫‪19‬هغه شيان وليکئ چې تا ليدلي دي‪ ،‬هغه څه چې دي‪ ،‬او هغه شيان چې په راتلونکي کې به وي‪.‬‬ ‫‪ ٢۰‬د هغو اوو ستورو راز چې تا زما په ښى لس کې وليد‪ ،‬او د سرو زرو اوو شمعې ‪.‬اوه ستوري د اوو کليساګانو فرښتې دي ‪:‬او اوه‬ ‫شمعې چې تا وليدل هغه اوه کليساګانې دي‪.‬‬ ‫فصل ‪2‬‬ ‫‪1‬د افسوس د کليسا فرښتې ته وليکئ؛ دا خبرې هغه څوک کوي چې اوه ستوري یې په خپل ښي لس کې نيولي دي او د اوو سرو زرو‬ ‫شمعې په مينځ کې ګرځي‪.‬‬ ‫‪2‬زه ستا په کارونو‪ ،‬ستا محنت او صبر پېژنم‪ ،‬او ته څنګه د بدو په شان نه شې برداشت کوې‪ ،‬او تا د هغوئ کوشش وکړ څوک چې وایى‬ ‫چې رسولن دي او نه دي‪ ،‬او تا هغوئ ته دروغجن موندلے دے‪.‬‬ ‫‪ ۳‬ادؤ زد لم ئے ادؤ صبر کړے دے ادؤ زما دد نووم په خاطر ئے زحمت کښے کړے دے ادؤ ستړي شوى نۀ یم‪.‬‬ ‫‪ ٤‬خو بيا هم زۀ ستا په ضد یم‪ ،‬ځکه چې تا خپله لومړنۍ مينه پرېښوده‪.‬‬ ‫‪ ۵‬نو په یاد ولرئ چې له کوم ځایه راښکته شوى یې‪ ،‬توبه وباسه او لومړني کارونه یې وکړه ‪.‬که نه نو زه به ژر تاته راشم او ستا شمع به د‬ ‫هغه ځای څخه لرې کړم پرته لدې چې ته توبه وکړې‪.‬‬ ‫‪۶‬خو ستا دا خبره ده چې ته د نيکوليتانو د عملونو نه نفرت کوې‪ ،‬چې زه هم ترې نفرت کوم‪.‬‬ ‫‪۷‬څوک چې غوږونه لري هغه دې واوري چې روح القدس کليساګانو ته څه وایي ‪.‬هغه څوک چې غالب شي زه به د ژوند د ونې څخه‬ ‫وخورم‪ ،‬کوم چې د خدای د انت په مينځ کې دی‪.‬‬ ‫‪۸‬او په سميرنا کښې د کليسا فرښتې ته دا وليکه !دا هغه څه دي چې لومړی او وروستنی وایي چې مړ و او ژوندی دی‪.‬‬ ‫‪۹‬زۀ ستا په کارونو‪ ،‬تکليفونو او غریبۍ پېژنم (خو ته مالدار یې )او د هغوئ کفر پېژنم څوک چې وایي یهودیان دي او نه دي بلکې د شيطان‬ ‫عبادتخانې دي‪.‬‬ ‫‪10‬د هغو شيانو څخه مه ویریږئ چې تاسو به یې ځورولی شئ‪ ،‬وګورئ‪ ،‬شيطان به ستاسو څخه ځينې په زندان کې واچوي ترڅو تاسو‬ ‫محاکمه شي ‪.‬او تاسو به لس ورځې تکليف ولرئ ‪:‬تاسو تر مرګ پورې وفادار اوسئ او زه به تاسو ته د ژوند تاج درکړم‪.‬‬


‫وحی‬

‫‪۱۱‬هغه څوک چې غوږونه لري هغه دې واوري چې روح القدس کليساګانو ته څه وایي ‪.‬هغه څوک چې غالب شي د دوهم مرګ څخه به‬ ‫زیان ونه رسوي‪.‬‬ ‫‪۱٢‬او په پرګاموس کښې د کليسا فرښتې ته دا وليکئ چې؛ دا خبرې هغه چا ته وایي چې دوه څنډې سره تېُه توره لري‪.‬‬ ‫‪۱۳‬زۀ ستا په کارونو پېژنم او چرته چې ته اوسېږې‪ ،‬حتا چې د شيطان په ځائې کښې دې‪ ،‬او تا زما نوم ټينګ ساتلے دے او زما د ایمان نه‬ ‫یې انکار نۀ دے کړے‪ ،‬حتی په هغو ورځو کښې چې انټيپاس زما وفادار شهيد وو‪ ،‬چې ستاسو په مينځ کښې ووژل شو‪ ،‬چرته چې شيطان ‪.‬‬ ‫اوسيږي‬ ‫‪۱۴‬خو زه ستا په وړاندې یو څو خبرې کوم‪ ،‬ځکه چې ته هلته د بلعام د عقيدې پلوي یې‪ ،‬چا چې بلق ته دا ښوونه وکړه چې د بنى السرائيلو‬ ‫په وړاندې د لوږې څنډه واچوي‪ ،‬د بوتانو د قربانۍ څيُونه وخوري او زنا وکړي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو ته هم هغه څوک چې د نيکوليتانو نظریه منې‪ ،‬هغه څه چې زه یې کرکه لرم‪.‬‬ ‫‪16‬توبه که نه نو زه به ژر تاته راشم او د خپلې خولې په توره به د هغوی سره اګړه وکړم‪.‬‬ ‫‪۱۷‬څوک چې غوږونه لري هغه دې واوري چې روح القدس کليساګانو ته څه وایي ‪.‬هغه څوک چې غالب شي زه به هغه ته د پټې مينې‬ ‫خواړه ورکړم‪ ،‬او هغه ته به سپينه تيږه ورکړم‪ ،‬او په ډبره کې به یو نوی نوم ليکل شوی وي‪ ،‬کوم چې هيڅوک نه پوهيږي چې هغه څوک‬ ‫چې هغه یې ترلسه کوي وژغوري‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬ادؤ په تياترا کښے دد کليسا فرښتے ته وليکئ ‪.‬دا شيان د خدای زوی وایی چې سترګې یې د اور د اور په څير دي او پښې یې د پيتل په‬ ‫څير دي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬زۀ ستا په کارونو‪ ،‬خيرات‪ ،‬خدمت‪ ،‬ایمان‪ ،‬صبر او ستا په کارونو پېژنم ‪.‬او وروستی به د لومړي څخه ډیر وي‪.‬‬ ‫‪ ٢۰‬سره له دې چې زه ستا په وړاندې یو څو خبرې لرم‪ ،‬ځکه چې ته هغه ښځه ایُبل چې ځان ته پيغمبره بولي‪ ،‬د زده کړې ورکولو او‬ ‫زما بندګانو ته د زنا کولو او بوتانو ته قرباني شوي شيان د خوړلو لپاره ځوروي‪.‬‬ ‫‪ ٢۱‬او ما هغې ته د خپل زنا نه د توبه کولو ځای ورکړ ‪.‬او هغې توبه ونه کړه‪.‬‬ ‫‪٢٢‬ګوره‪ ،‬زه به هغه په بستره کې واچوم او هغه څوک چې د هغې سره زنا کوي په لوی مصيبت کې واچوم‪ ،‬پرته لدې چې دوی د خپلو‬ ‫کارونو څخه توبه وکړي‪.‬‬ ‫‪٢۳‬او زۀ به د هغې ماشومان په مرګ ووژنم ‪.‬او ټولې کليساګانې به پوه شي چې زه هغه یم چې د زړونو او زړونو پلټنه کوم ‪:‬او زه به‬ ‫ستاسو هر یو ته ستاسو د کارونو سره سم ورکړم‪.‬‬ ‫‪ ٢٤‬خو زد ۀ تاسو ته او په تياترا کښې پاتې خلقو ته دا وایم چې هغوئ چې دا نظریه نۀ لرى او چې د شيطان په ژورو نۀ پوهېږى‪ ،‬لکه څنګه‬ ‫چې هغوئ خبرې کوى ‪.‬زه به پر تا بل هيڅ بار ونه دروم‪.‬‬ ‫‪ ٢٥‬خو هغه څۀ چه تاسو ل تر هغه وخته نيولى دى تر څو چه زد ۀ راځم‪.‬‬ ‫‪26‬او هغه څوک چې غالب شي او زما کارونه تر پایه وساتي‪ ،‬زه به هغه ته په قومونو باندې واک ورکړم‪:‬‬ ‫‪ ٢۷‬هغه به په هغوئ باندې د اوسپنې په تخته حکومت کوى ‪.‬لکه څنګه چې د پوټکي لوښي به مات شي ‪:‬لکه څنګه چې ما د خپل پلر څخه‬ ‫ترلسه کړی دی‪.‬‬ ‫‪٢۸‬او زه به هغه ته د سهار ستوری ورکړم‪.‬‬ ‫‪٢۹‬څوک چې غوږونه لري هغه دې واوري چې روح القدس کليسا ته څه وایي‪.‬‬ ‫دریم څپرکی‬ ‫‪۱‬او په سردیس کښې د کليسا فرښتې ته دا وليکئ !دا خبرې هغه څوک کوي چې د خدای اوه روحونه او اوه ستوري لري ‪.‬زه ستا په کارونو‬ ‫پوهېږم‪ ،‬چې ته داسې نوم لرې چې ته ژوندې یې او مړ یې‪.‬‬ ‫‪ ٢‬هوښيار اوسئ او هغه څيُونه مضبوط کړئ کوم چې پاتې دي چې مرګ ته تيار دي‪ ،‬ځکه چې ما ستاسو کارونه د وخدائ پاک په وړاندې‬ ‫کامل نۀ دي موندلي‪.‬‬ ‫‪3‬نو په یاد ولرئ چې تاسو څنګه ترلسه کړي او اوریدلي یې‪ ،‬او ټينګ ونيسئ او توبه وکړئ ‪.‬نو که ته ونه ګورې نو زه به د غل په څير‬ ‫درشم او ته به نه پوهيږې چې زه به په کوم ساعت راځم‪.‬‬ ‫‪4‬ته په سردیس کې هم یو څو نومونه لرې چې خپلې اامې یې ناپاکه کړې ‪.‬او دوی به زما سره په سپينو کې وګرځي ‪:‬ځکه چې دوی وړ‬ ‫دي‪.‬‬ ‫‪5‬هغه څوک چې غالب شي‪ ،‬هغه به سپينې اامې واغوندي ‪.‬او زه به د هغه نوم د ژوند له کتاُ څخه حذف نه کړم ‪ ،‬مګر زه به د خپل پلر‬ ‫او د هغه د فرښتو په وړاندې د هغه نوم اقرار وکړم‪.‬‬ ‫‪۶‬څوک چې غوږونه لري هغه دې واوري چې روح القدس کليسا ته څه وایي‪.‬‬ ‫‪۷‬او په فلډلفيا کښې د کليسا فرښتې ته وليکئ ‪.‬دا شيان وایي هغه څوک چې مقدس دی‪ ،‬هغه څوک چې ریښتيا دی‪ ،‬هغه څوک چې د داؤد‬ ‫کليدي لري‪ ،‬هغه څوک چې خلصوي او هيڅوک یې نه بندوي ‪.‬او بندوي‪ ،‬او هيڅوک نه خلصوي‪.‬‬ ‫‪۸‬زۀ ستا په کارونو پېژنم‪ ،‬وګوره‪ ،‬ما ستا په وړاندې یوه خلصه دروازه اوړه کړې ده او هيڅوک یې نه شي تړلى‪ ،‬ځکه چې تا لږ طاقت‬ ‫لرى‪ ،‬او زما خبره دې منلې ده او زما د نوم نه دې انکار کړى دى‪.‬‬ ‫‪۹‬ګوره‪ ،‬زۀ به هغوئ د شيطان د عبادتخانې نه اوړ کړم څوک چې وایى چې ی وهودیان دى او نۀ دى خو دروغ وایي ‪.‬وګوره‪ ،‬زه به هغوی‬ ‫راولم او ستا د پښو په وړاندې عبادت وکړم او پوه شم چې ما له تا سره مينه کړې ده‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ځکه چې تا زما د صبر خبره منلې ده‪ ،‬نو زۀ به هم تا د هغه آزمېښتې ساعت نه وساتم چې په ټوله دونيا باندې به راشى‪ ،‬د دې دپاره چې د‬ ‫زمکې اوسېدونکو ته آزمېږى‪.‬‬ ‫‪11‬ګوره‪ ،‬زه ژر راځم ‪:‬هغه ټينګ ونيسه چې ته یې لري‪ ،‬ترڅو هيڅوک ستا تاج ونه اخلي‪.‬‬


‫وحی‬

‫‪۱٢‬هغه څوک چې غالب شي زۀ به د خپل وخدائ پاک په کور کښې یوه ستنه اوړه کړم او هغه به نور بهر نۀ وځى‪ ،‬او زۀ به په هغۀ باندې‬ ‫د خپل وخدائ پاک نوم او د خپل وخدائ پاک د ښار نوم وليکم چې نوی یروشلم دے ‪ ،.‬کوم چې زما د خدای څخه د آسمان څخه راوتلی ‪:‬او زه‬ ‫به په هغه باندې خپل نوی نوم وليکم‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغه څوک چې غوږونه لري هغه دې واوري چې روح القدس کليساګانو ته څه وایي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ دد لودیکيانو دد اماعت فرښتے ته وليکئ ‪.‬دا شيان د امين ‪ ،‬وفادار او ریښتيني شاهد ‪ ،‬د خدای د تخليق پيل کوي؛‬ ‫‪۱۵‬زۀ ستا کارونه پېژنم‪ ،‬چې ته نه سړې یې او نه ګرمې‪ ،‬زه به تا یخ یا ګرم یې‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو ځکه چې ته نه ګرم یې‪ ،‬نه یخ او نه ګرم‪ ،‬نو زه به تا له خپلې خولې وباسم‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ځکه چې ته واېې چې زۀ مالداره یم‪ ،‬مال مې زیات شوى دى او هيڅ ضرورت نۀ لرم ‪.‬او نه پوهيږې چې ته بدبخته‪ ،‬بدبخته‪ ،‬غریب‪،‬‬ ‫ړوند او لوڅ یې‪:‬‬ ‫‪ ۱۸‬زد ۀ تاسو ته نصيحت کوم چه زما نه په اور کښے کښل شوى سرو زرو واخله چه مالداره شى ‪.‬او سپينې اامې‪ ،‬چې ته اامې واغوندي‪،‬‬ ‫او دا چې ستاسو د بربنډتوُ شرم نه ښکاري؛ او خپلې سترګې د سترګو سره مسح کړئ چې تاسو وګورئ‪.‬‬ ‫‪19‬څومره چې زه مينه لرم‪ ،‬زه یې غندم او تعذیب کوم‪ ،‬نو ځکه هوښيار اوسئ او توبه وکړئ‪.‬‬ ‫‪٢۰‬ګوره‪ ،‬زۀ په دروازه ودرېږم او ټک ورکوم ‪:‬که څوک زما اواز واوري او دروازه خلصه کړي‪ ،‬زه به هغه ته ور دننه شم او د هغه‬ ‫سره به ډوډۍ وخورم او هغه به زما سره‪.‬‬ ‫‪ ٢۱‬هغه څوک چه غالب شوے دے زۀ به دد ما سره په خپل تخت ناست یم‪ ،‬لکه څنګه چه ما هم غالب شوے دے ادؤ دد خپل پلر سره دد هغۀ‬ ‫په تخت ناست یم‪.‬‬ ‫و‬ ‫‪ ٢٢‬هغه څوک چه غوږونه لرى هغه واوري چه رو وح القدس اماعتونو ته څۀ وائى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪4‬‬ ‫‪۱‬د دې نه پس ما وکتل‪ ،‬ګورم چې په آسمان کښې یوه دروازه پرانستل شوه‪ ،‬او اول آواز چې ما واورېد هغه داسې وو لکه د بېړۍ په شان‬ ‫چې ما سره خبرې کولې ‪.‬هغه وویل‪ ،‬دلته راشه‪ ،‬زه به تاسو ته هغه شيان وښيم چې باید وروسته وي‪.‬‬ ‫‪٢‬ادؤ سمدلسه زد ۀ په وروح کښے وم ادؤ وګورم چه په آسمان کښے یو تخت ایښودلے شو ادؤ یو څوک په تخت ناست ووو‪.‬‬ ‫‪۳‬او هغه څوک چې ناست وو د یخچال او د سارډائن ډبرې په شان ښکارېده‪ ،‬او د تخت په شاوخوا کې د قوس په شان د زمرد په شان‬ ‫ښکارېده‪.‬‬ ‫‪۴‬او د تخت شاوخوا څلور شل څوکۍ وې او په دې څوکيو مې څلور شل مشران ناست وو چې سپينې اامې یې اغوستې وې ‪.‬او په سرونو‬ ‫یې د سرو زرو تااونه درلودل‪.‬‬ ‫‪۵‬او د تخت نه برقونه او تندرونه او آوازونه راووتل‪ ،‬او د تخت په مخکښې د اور اووه څراغونه ولګېدل‪ ،‬کوم چې د وخدائ پاک اوه‬ ‫روحونه دي‪.‬‬ ‫‪۶‬او د تخت په مخکښې د کرسټال په شان د شيشې یو سمندر ووو‪ ،‬او د تخت په مينځ کښې او د تخت په شاوخوا کښې څلور حيوانات وو چې‬ ‫سترګې یې په مخکې او شاته وې‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪۷‬ادؤ اولنى ځناور د زمرى په شان ووو‪ ،‬دویم ځناور د خوسکى په شان ووو‪ ،‬د دریم ځناور مخ د سړے په شان ووو اؤ څلورم ځناور د مچانو‬ ‫په شان ووو‪.‬‬ ‫‪۸‬څلور ځناوران هر یو شپږ شپږ وزرونه د هغۀ په شاوخوا کښې وو ‪.‬د هغوئ سترګې په دننه کښې ډکې وې‪ ،‬او شپه او ورځ به یې آرام نۀ‬ ‫رُ الفواج‪ ،‬چې ووو‪ ،‬او دے او راتلونکى دے‪.‬‬ ‫کولو او ویل به یې‪” ،‬مقدس‪ ،‬مقدس‪ ،‬مقدس‪ ،‬ما للک وخدائ و‬ ‫‪ ۹‬ادؤ کله چه هغه ځناور دد هغۀ عُت ادؤ عُت کوى ادؤ دد هغۀ شکر ادا کوى څوک چه په تخت ناست دے چه دد تل دپاره ژوندے دے‪،‬‬ ‫‪۱۰‬څلور څلویښت مشران د هغه په مخکښې پریوتل چې په تخت ناست وو‪ ،‬د هغه عبادت یې وکړو چې د تل لپاره ژوندی دی‪ ،‬او خپل‬ ‫تااونه یې د تخت په مخکې کېښودل او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪۱۱‬اے ما للکه وخدایه‪ ،‬تۀ د الل‪ ،‬عُت او قدرت د حاصلولو لئق یې‪ ،‬ځکه چې تا ټول و‬ ‫څيُونه پېدا کړل‪ ،‬او ستا د خوښې دپاره دي او خلق‬ ‫شول‪.‬‬ ‫څپرکی ‪5‬‬ ‫‪۱‬ادؤ ما دد هغۀ په ښى لس کښے چه په تخت ناست وو یو کتاُ وليدلو چه دننه او شاته ليکلے شوى ووو چه په اوو مهرونو کښے بند وو‪.‬‬ ‫‪٢‬او ما یوه قوي فرښته وليده چې په لوړ آواز یې دا اعلن وکړو چې څوک د دې لئق دے چې کتاُ خلص کړى او مهرونه یې خلص‬ ‫کړى؟‬ ‫کښے هيڅ سړے ونۀ شواى کولى چه دا کتاُ خلص کړى ادؤ نۀ ورته کتلے‬ ‫‪۳‬ادؤ نه په آسمان کښے‪ ،‬نه په زمکه او نۀ دد زمکے دد‬ ‫شى‪.‬‬ ‫‪۴‬ادؤ زد ۀ ډیر وژړم ځکه چه هيڅ سړے دد کتاُ دد خلصولو ادؤ لوستلو لئق نۀ ووو ادؤ نۀ دد کتلو وړ ووو‪.‬‬ ‫‪۵‬او یو مشر ما ته وویل ‪:‬مه ژاړه ‪:‬ګوره د یهودا د قبيلې زمری‪ ،‬د داؤد ریښه‪ ،‬د دې کتاُ د خلصولو او د هغې اوه مهرونه خلصولو‬ ‫لپاره غالب شو‪.‬‬ ‫‪۶‬نو ما وليدل چې د تخت او د څلورو ځناورانو او د مشرانو په مينځ کښې یو پسه ولړ و لکه څنګه چې وژل شوى ووو‪ ،‬اوه ښکرونه او اوه‬ ‫سترګې یې لرلې‪ ،‬چې دا اوه روحونه دي ‪.‬د خدای ټولې ځمکې ته ليږل شوي‪.‬‬ ‫‪ ۷‬هغه راغے ادؤ دد هغۀ دد ښى لس نه ئے کتاُ واخستو څوک چه په تخت ناست وو‪.‬‬


‫وحی‬

‫‪۸‬کله چې هغۀ دا کتاُ واخستو نو څلور ځناوران او څلور څلوېښت مشران د ګډوورۍ په مخکښې پراتۀ ووو‪ ،‬چې هر یو سره بربط ووو او د‬ ‫سرو زرو لوښي یې د بوي نه ډک وو‪ ،‬کوم چې د مقدسينو دعاګانې وې‪.‬‬ ‫‪۹‬هغوئ یوه نوې سندره وغږوله او ویې ویل‪” ،‬تۀ د دې لئق یې چې کتاُ واخله او د هغې مهرونه دې خلص کړه‪ ،‬ځکه چې تا وژلے‬ ‫شوى یې‪ ،‬او مونږ د خپلې وینې په وسيله د هر قوم‪ ،‬ژبې او خلقو نه وخدائ پاک ته خلص کړې یې ‪.‬او ملت؛‬ ‫‪۱۰‬او مونږ د خپل وخدائ پاک دپاره بادشاهان او کاهنان اوړ کړل او مونږ به په زمکه بادشاهى وکړو‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ما وليدل او د تخت په شاوخوا کښے دد ډیرو فرښتو آواز مي واورید‪ ،‬دد ځناورانو ادؤ مشرانو دد هغوئ شمير لس زره او په زرگونو وو‪.‬‬ ‫‪۱٢‬په لوړ آواز ئے ووئيل چه دد هغه‬ ‫‪۱۳‬او هر هغه مخلوق چې په اسمانونو‪ ،‬په زمکه او د زمکې لندې دی‪ ،‬او لکه څنګه چې په سمندر کې دي او هر هغه څه چې په دوی کې‬ ‫دي‪ ،‬ما اوریدلي چې دا ووایه چې برکت‪ ،‬عُت‪ ،‬عُت‪ ،‬الل او قدرت دی ‪.‬هغه ته چې په تخت ناست دی‪ ،‬او د تل لپاره د ميمنې لپاره‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او څلورو ځناورو وویل‪ ،‬آمين ‪.‬او څلور څلویښت مشران راښکته شول او د هغه عبادت یې وکړ چې د تل لپاره ژوندی دی‪.‬‬ ‫شپږم څپرکی‬ ‫‪۱‬ادؤ ما وليدل چه کله ګډوورے یو مهر خلص کړو ادؤ ما واوریدل چه دد تندر په شان شور ووو چه دد څلورو ځناورو نه یو ویل چه راشه ادؤ‬ ‫وګوره‪.‬‬ ‫‪ ٢‬بيا ما وليدل چې یو سپين آس وو‪ ،‬او هغه څوک چې په هغه باندې ناست وو کمان وو ‪.‬او هغه ته یو تاج ورکړل شو ‪:‬او هغه د فتح کولو‬ ‫او فتح کولو لپاره لړ‪.‬‬ ‫‪۳‬کله چې هغۀ دویم مهر خلص کړو‪ ،‬نو ما د دویم ځناور دا خبره واورېده چې وئيل یې‪” ،‬راځه او وګوره‪.‬‬ ‫سور ناست ووو چه دد زمکه نه صلح واخلى ادؤ یو بل‬ ‫‪ ٤‬بيا یو بل آس راووتلے شو چه سور ووو ادؤ هغه ته دا اختيار ورکړے شو چه په هغه و‬ ‫ووژنى‪ ،‬ادؤ هغۀ ته یوه لویه تووره ورکړے شوه‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪ ٥‬کله چه هغۀ دریم مهر خلص کړو نو ما دریم ځناور ته ووئيل چه راشه اؤ وګوره ‪.‬ما وليدل‪ ،‬او یو تور آس مې وليد ‪.‬او هغه څوک چې‬ ‫په هغه ناست و‪ ،‬د هغه په لس کې یوه اوړه بيلنس درلود‪.‬‬ ‫‪۶‬او ما د څلورو ځناورو په مينځ کښې یو آواز واورېد چې ویل به یې‪” ،‬د غنمو یوه پيسه او د وربشو درې پيسه په یو قلم ‪.‬او وګورئ چې‬ ‫تاسو تيل او شراُ ته زیان مه رسوئ‪.‬‬ ‫‪۷‬کله چې هغۀ څلورم مهر خلص کړو نو ما د څلورم ځناور آواز واورېد چې ویل یې‪ ،‬راځه او وګوره‪.‬‬ ‫‪ ۸‬بيا ما وکتل نو یو ژیړ آس وليدو او د هغه نوم چه په هغۀ ناست ووو مرګ ؤ او دوزخ ورسره روان و ‪.‬او دوی ته د ځمکې په څلورمه‬ ‫برخه واک ورکړل شو چې په توره‪ ،‬لوږه‪ ،‬مرګ او د ځمکې د ځناورو سره ووژني‪.‬‬ ‫‪۹‬کله چې هغۀ پينځم مهر خلص کړو نو ما د قربانګاه لندې د هغوئ روحونه وليدل چې د وخدائ پاک د کلم او د هغۀ د ګواهۍ په خاطر‬ ‫وژل شوي وو چې‪:‬‬ ‫و‬ ‫‪۱۰‬هغوئ په اوچت آواز چغې کړې‪” ،‬اے ما للکه خدایه پاکه او رښتينې‪ ،‬تۀ به تر څو پورې د هغوئ نه چې په زمکه کښې اوسېږى‪ ،‬زمونږ‬ ‫د وینې غچ نۀ اخلى؟‬ ‫‪ ۱۱‬هر یو ته سپينې اامې ورکړل شوې ‪.‬او هغوئ ته ووئيل شول چې هغوئ دې د لږ وخت دپاره استراحت وکړى‪ ،‬تر څو چې د هغوئ‬ ‫وروڼه هم د هغوئ په شان وژلے شى‪ ،‬هغه پوره نۀ شى‪.‬‬ ‫ملګرى او د هغوئ و‬ ‫‪ ۱٢‬کله چه هغۀ شپږم مهر خلص کړو نو ما وليدل چه یوه لویه زلُله راغله ‪.‬او لمر د ویښتانو د ټاټ په شان تور شو‪ ،‬او سپوږمۍ د وینې‬ ‫په شان شوه‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او د آسمان ستوري په زمکه راښکته شول‪ ،‬لکه څنګه چې د انځر ونه خپل وخت نا وخته انځر راښکته کوي‪ ،‬کله چې هغه د زورور باد‬ ‫ولړزول شي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ آسمان دد طومار په شان روان شو کله چه یو ځائے کښے کيږى ‪.‬او هر غر او ټاپو له خپلو ځایونو څخه ليرې شول‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ دد زمکې بادشاهان‪ ،‬لوئ سړے‪ ،‬مالداران‪ ،‬سرداران‪ ،‬تکړه سړے‪ ،‬هر غلم ادؤ هر آزاد سړے خپل ځانونه د غرونو په دښتو کښې پټ‬ ‫کړل‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او غرونو او تيږو ته یې وویل ‪:‬په مونږ باندې راپرېږده او مونږ د هغه چا نه پټ کړه چې په تخت ناست دے او د ګېډې د غضب نه‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ځکه چې د هغۀ د غضب لویه ورځ راغله ‪.‬او څوک به ودریږي؟‬ ‫څپرکی ‪7‬‬ ‫‪۱‬او د دې شيانو نه پس ما څلور فرښتې وليدې چې د زمکې په څلورو کونجونو کښې ولړې وې او د زمکې څلور بادونه یې نيولي وو‪،‬‬ ‫چې باد په زمکه‪ ،‬نه په سمندر او نه په کومه ونې باندې چلېږي‪.‬‬ ‫‪ ٢‬بيا ما یوه بله فرښته وليده چه دد وخدائے دد وخدائے نه راختله چه دد ژوندے وخدائے ومهر ورسره وو ادؤ هغه څلورو فرښتو ته چه دد زمکه ادؤ‬ ‫سمندر ته دد ضرر ورکولو دد پاره ورکړے شوى ووو‪ ،‬په لوړ آواز سره چغې وکړه‪.‬‬ ‫‪۳‬هغوئ ووئيل چې تر څو پورې چې مونږ د خپل وخدائ پاک بندګان د هغوئ په تندو باندې مهر نۀ وي لګولى نو زمکې‪ ،‬نه سمندر او نه‬ ‫ونې ته زیان مه رسوئ‪.‬‬ ‫‪۴‬او ما د هغوئ شمېر واورېد چې مهرونه پرې لګول شوي وو‪ ،‬او د بنى السرائيلو د ټولو قبيلو یو لک څلور څلوېښت زره مهرونه ووو‪.‬‬ ‫‪۵‬د یهوداه د قبيلې نه په دولس زره مهرونه بند شول ‪.‬د روبين د قبيلې څخه دولس زره مهرونه بند شول ‪.‬د ااد د قبيلې څخه دولس زره‬ ‫مهرونه بند شول‪.‬‬


‫وحی‬

‫‪۶‬د عصر د قبيلې نه دولس زره کسان مهر کړل شول ‪.‬د نيپتاليم د قبيلې څخه دولس زره سيل شوي ‪.‬د مناس د قبيلې څخه دولس زره مهر‬ ‫شوي وو‪.‬‬ ‫‪۷‬د شمعون د قبيلې نه دولس زره مهرونه بند شول ‪.‬د لوي د قبيلې څخه دولس زره مهرونه بند شول ‪.‬د اشکار د قبيلې څخه دولس زره‬ ‫مهرونه بند شول‪.‬‬ ‫‪۸‬د زبولون د قبيلې نه دولس زره کسان مهر کړل شول ‪.‬د یوسف له قبيلې څخه دولس زره مهرونه بند شول ‪.‬د بنيامين د قبيلې نه دولس زره‬ ‫مهرونه بند شول‪.‬‬ ‫‪9‬وروسته له دې چې زه مشر شوم‪ ،‬او‪ ،‬نافرمان کوم چې هيڅ څوک نه‪ ،‬او خلک‪ ،‬او د ورغمو په وړاندې ودریدل‪ ،‬او د لسونو په وړاندې‬ ‫ودریدل د دوی په لس کې؛‬ ‫‪۱۰‬ادؤ په لوړ آواز ئے چغه کړه چه ”زمونږ وخدائے ته نجات چه په تخت ناست دے ادؤ‬ ‫‪۱۱‬او ټولې فرښتې د تخت په شاوخوا کښې او د مشرانو او څلورو ځناورو په شاوخوا کښې ولړې وې او د تخت په مخکښې په خپلو‬ ‫مخونو راښکته شوې او د وخدائ پاک عبادت یې وکړو‪.‬‬ ‫‪12‬ووایه‪ ،‬آمين ‪:‬برکت‪ ،‬الل‪ ،‬حکمت‪ ،‬شکر‪ ،‬عُت‪ ،‬ځواک او ځواک‪ ،‬زموږ خدای ته د تل لپاره وي ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫‪13‬یو مشر اواُ ورکړو چه ما ته ئے ووئيل چه دا څۀ دى چه سپين کالى اغوستلے شوى دى؟ او له کومه راغلي؟‬ ‫‪۱۴‬او ما ورته ووئيل‪” ،‬صاحب‪ ،‬ته پېژنې ‪.‬او هغه ماته وویل‪ ،‬دا هغه څوک دي چې د لوی مصيبت څخه راوتلي دي‪ ،‬او خپل کالي یې‬ ‫مينځلي او د ميمنې په وینه کې یې سپين کړي دي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو ځکه هغوئ د وخدائ پاک د تخت په مخکښې ولړ دى او شپه او ورځ د هغۀ په معبد کښې د هغۀ لخدمت کوى‪ ،‬او هغه څوک چې په‬ ‫تخت ناست دے د هغوئ په مينځ کښې به اوسېږى‪.‬‬ ‫‪۱۶‬هغوئ به نور وږى نۀ شى‪ ،‬نۀ به نور تږى وى ‪.‬نه به په دوی باندې لمر روښانه شي او نه به تودوخه‪.‬‬ ‫‪17‬ځکه چې د تخت په مينځ کې وری به دوی ته خواړه ورکړي او د اوبو ژوندیو چينو ته به یې بوځي ‪:‬او خدای به د دوی له سترګو څخه‬ ‫ټولې اوښکې پاکې کړي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪8‬‬ ‫‪۱‬کله چې هغۀ اووم مهر خلص کړو‪ ،‬نو په آسمان کښې د نيم ساعت خاموشي وه‪.‬‬ ‫‪٢‬او ما هغه اوه فرښتې وليدې چې د وخدائ پاک په وړاندې ولړې وې ‪.‬او دوی ته اوه سوری ورکړل شول‪.‬‬ ‫‪ ۳‬بله فرښته راغله او د قربانګاه مخې ته ودرېدله چې د سرو زرو خوشبوداره وه ‪.‬او هغه ته ډیر خوشبویي ورکړل شوه چې هغه د ټولو‬ ‫مقدسانو په دعا سره د سرو زرو قربانګاه باندې وړاندې کړي چې د تخت په وړاندې وه‪.‬‬ ‫‪۴‬او د خوشبویۍ لوګی چې د مقدسانو د دعا سره راغله د فرښتې له لس څخه د خدای په وړاندې پورته شوه‪.‬‬ ‫‪۵‬ادؤ فرښتے بوودور واخستلو ادؤ دد قربانګاه دد اور نه ئے ډک کړو ادؤ په زمکه ئے وغورزولو ادؤ آوازونه‪ ،‬تندرونه‪ ،‬برقونه ادؤ زلُله راغله‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ اووۀ فرښتو چه اووۀ بوریانى درلودى خپل ځان د غږولو دپاره تيار کړو‪.‬‬ ‫‪۷‬لومړۍ فرښتې غږ وکړ او ورپسې وری او اور په وینو سره ګډ شو او په زمکه وغورځول شو او د ونو دریمه برخه وسوځول شوه او‬ ‫ټول شنه واښه وسوځول شول‪.‬‬ ‫‪۸‬او دویمې فرښتې غږ وکړ‪ ،‬لکه یو لوى غر چې په اور باندې سوزېدلى و‪ ،‬سمندر ته وغورځول شو او د سمندر دریمه برخه وینه شوه‪.‬‬ ‫‪۹‬ادؤ دد هغو مخلوقاتو دریمه برخه چه په سمندر کښے ووو ادؤ ژوندے ووو‪ ،‬مړ شو ‪.‬او د کښتيو دریمه برخه ویجاړه شوه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او دریمې فرښتې غږ وکړ او د آسمان څخه یو لوی ستوری راښکته شو چې د څراغ په څير سوځيده او د سيندونو په دریمه برخه او د‬ ‫اوبو په چينو باندې راښکته شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او د ستوري نوم د ورم ووډ په نوم یادیږي‪ ،‬او د اوبو دریمه برخه ‪wormwood‬شوه ‪.‬او ډیری خلک د اوبو له امله مړه شول ځکه‬ ‫چې دوی تریخ شوي وو‪.‬‬ ‫‪۱٢‬څلورمې فرښتې غږ وکړ او د لمر دریمه برخه‪ ،‬د سپوږمۍ دریمه برخه او د ستورو دریمه برخه ولړزېدله ‪.‬نو لکه څنګه چې د دوی‬ ‫دریمه برخه تياره وه‪ ،‬او ورځ د هغې دریمه برخه روښانه نه وه‪ ،‬او شپه هم همداسې وه‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ما وليدل او یوه فرښته مې واورېده چې د اسمان په منځ کې الوتنه کوله او په لوړ اواز یې ویل« ‪:‬افسوس‪ ،‬افسوس‪ ،‬افسوس‪ ،‬د ځمکې په‬ ‫اوسېدونکو د درېو فرښتو د بېړۍ د نورو غږونو په واه چې دا دي ‪.‬ل تر اوسه غږ دی!‬ ‫څپرکی ‪9‬‬ ‫‪1‬او پنځم فرقي غږ وکړ‪ ،‬او ما د آسماني څخه ځمکې ته د اسمان ستوري زیاته وښوده ‪.‬او د هغه ته د بې ایُو بې پينې کلي ورکړل شوې‬ ‫وه‪.‬‬ ‫‪٢‬هغۀ بې ټيټه کنده خلصه کړه ‪.‬او د کندې څخه لوګي راوتلي لکه د لویې کوټې لوګي ‪.‬او لمر او هوا د کندې د لوګي له امله تياره شوي‪.‬‬ ‫‪۳‬او د لوګي نه ملخان په زمکه راووتل او هغوئ ته داسې طاقت ورکړے شو لکه څنګه چې د زمکې د مارغانو طاقت دے‪.‬‬ ‫‪۴‬ادؤ هغوئ ته دا وحکم ورکړے شوے ووو چه دد زمکې واښه‪ ،‬نۀ شنو و‬ ‫څيُونو‪ ،‬نۀ ونې ته زیان نۀ رسوى ‪.‬مګر یوازې هغه سړي چې په‬ ‫تندی یې د خدای مهر نه وي‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪۵‬ادؤ هغوئ ته دا وحکم ورکړے شوے ووو چه هغوئ ئے نۀ وژنئ بلکه دد پينځو مياشتو عذاُ ورکړے شى‪ ،‬اؤ دد هغوئ عذاُ دد مارغانو دد‬ ‫عذاُ په شان ووو چه کله یو سړے ووهى‪.‬‬


‫وحی‬

‫‪۶‬او په دې ورځو کښې به انسانان د مرګ په لټه کښې وی خو هغه به ونه موندل شی ‪.‬او د مرګ اراده به وکړي‪ ،‬او مرګ به له دوی څخه‬ ‫وتښتي‪.‬‬ ‫‪ ۷‬د ملخانو شکلونه د انګ دپاره تيار شوي آسونو په شان وو ‪.‬او د هغوئ په سرونو د سرو زرو په شان تااونه ووو‪ ،‬او د هغوئ مخونه د‬ ‫سړو په شان ووو‪.‬‬ ‫‪۸‬د هغوئ ویښتان د ښځو د ویښتانو په شان وو‪ ،‬او د هغوئ غاښونه د زمرى د غاښونو په شان وو‪.‬‬ ‫‪۹‬هغوئ ته د سينه تختې وې لکه د اوسپنې سينه ‪.‬او د هغوی د وزرونو غږ د انګ لپاره د ډیری اسونو د انګياليو غږ و‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او د هغوئ لکۍ د مارانو په شان وې‪ ،‬او د هغوئ په لکو کښې ډنګ ووو‪ ،‬او د هغوئ طاقت دا ووو چې پنځه مياشتې به خلقو ته تکليف‬ ‫ورکوى‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او په هغوئ باندې یو بادشاه ووو‪ ،‬چې هغه د بې ټيټې کندې فرښته ده‪ ،‬چې په عبراني ژبه کښې یې نوم ابادون دے‪ ،‬خو په یونانى ژبه‬ ‫کښې د هغۀ نوم اپولون دے‪.‬‬ ‫‪12‬یوه بدبختي تيره شوه او‪ ،‬وګوره‪ ،‬دلته دوه نور مصيبتونه راځي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬شپږمې فرښتې غږ وکړ او ما د سرو زرو د قربانګاه د څلورو ښکرونو نه یو آواز واورېد چې د وخدائ پاک په وړاندې دى‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬شپږمې فرښتې ته چې سورى یې لرلو ته یې ووئيل‪ ،‬هغه څلور فرښتې چې د فرات په لوئ سيند کښې بندې دي خلصې کړه‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او هغه څلور فرښتې خلصې شوې چې د یو ساعت‪ ،‬یوې ورځې‪ ،‬یوې مياشتې او یو کال دپاره تيارې شوې وې چې د انسانانو درېيمه‬ ‫برخه ووژني‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او د آسونو د لښکر شمېر دوه لکه وو او ما د هغوئ شمېر واورېد‪.‬‬ ‫‪17‬په دې توګه ما په رویا کې آسونه وليدل‪ ،‬او هغه څوک چې په هغو باندې ناست وو‪ ،‬د اور‪ ،‬ايسينت او ګندک د سينه تختې درلودې‪ ،‬او‬ ‫د آسونو سرونه د زمریانو سرونه وو ‪.‬او د دوی له خولې څخه اور او لوګی او ګندک خپور شو‪.‬‬ ‫‪۱۸‬د دې دریو په ذریعه د سړو دریمه برخه د اور‪ ،‬لوګي او د ګندک په وسيله چې د هغوئ د خولې نه راوتلې وه وژل شوي وو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ځکه چې د هغوئ قوت د هغوئ په خوله او د هغوئ په لکو کښې دے‪ ،‬ځکه چې د هغوئ لکۍ د مارانو په شان وې‪ ،‬او سرونه یې لرل‪،‬‬ ‫او د هغوئ په وسيله یې زخمونه کول‪.‬‬ ‫سونو دد کار نه توبه ونۀ کړه چه دد شيطانانو ادؤ دد سرو زرو‪ ،‬سپينو‬ ‫‪٢۰‬ادؤ نور هغه سړے چه دد دې آفتونو نه مړۀ شوى نۀ ووو هغوئ دد خپلو ل و‬ ‫زرو‪ ،‬پيتل‪ ،‬تيږو ادؤ لرګيو دد بوتانو عبادت ونۀ کړى ‪.‬نه ليدلی شي‪ ،‬نه اوریدلی شي او نه چليږي‪:‬‬ ‫‪٢۱‬هغوئ نه د خپلو قتلونو‪ ،‬نه د خپل اادو‪ ،‬نه د خپل زنا او نه د خپل غل نه توبه وکړه‪.‬‬ ‫څپرکی ‪10‬‬ ‫‪۱‬او ما یوه بله زوروره فرښته وليده چې د آسمان نه راښکته شوې وه چې وریځې یې اغوستي وې او د هغۀ په سر باندې د قوس قند وه‪ ،‬د‬ ‫هغۀ مخ د لمر په شان او پښې یې د اور د ستنو په شان وې‪.‬‬ ‫‪٢‬د هغۀ په لس کښې یو وړوکی کتاُ خلص ووو‪ ،‬هغۀ خپله ښي پښه په سمندر باندې او چپه پښه یې په زمکه کېښوده‪.‬‬ ‫‪۳‬او په لوړ اواز یې چغې کړې‪ ،‬لکه زمری چې چغې وهي‪ ،‬او کله چې یې چغې کړې‪ ،‬نو اوه تندرونه یې اواز کړل‪.‬‬ ‫‪۴‬کله چې اوو تندرونو خپل غږونه وکړل‪ ،‬زه د ليکلو په حال کې وم‪ ،‬او ما د آسمان څخه یو غږ واورېد چې ما ته یې وویل ‪:‬هغه شيان مهر‬ ‫کړئ چې اوه تندرونه یې ویلي دي او مه یې ليکئ‪.‬‬ ‫‪۵‬او هغه فرښته چې ما په سمندر او زمکه ولړه وليده‪ ،‬خپل لس یې آسمان ته پورته کړ‪،‬‬ ‫‪۶‬او په هغه ذات قسم وخوړ چې د تل دپاره ژوندى دے‪ ،‬چا چې آسمانونه او هغه و‬ ‫څيُونه چې په دې کښې دي‪ ،‬زمکه او څۀ چې په دے‬ ‫کښې دي‪ ،‬سمندر او څۀ چې په دې کښې دى پيدا کړل‪ ،‬چې وخت به وي ‪.‬نور نه‪:‬‬ ‫‪۷‬خو د اوومې فرښتې د آواز په ورځو کښې چې کله هغه په آواز شروع کوى نو د وخدائ پاک راز به ختم شى لکه څنګه چې هغۀ خپلو‬ ‫بندګانو ته پېغمبرانو ته وئيلى دى‪.‬‬ ‫‪۸‬او هغه آواز چې ما د آسمان نه واورېد نو بيا یې ما ته ووئيل‪” ،‬لړ شه او هغه وړه کتاُ واخله چې د فرښتې په لس کښې خلص دے‬ ‫چې په سمندر او زمکه ولړه ده‪.‬‬ ‫‪ ۹‬بيا زد ۀ فرښتے ته لړم ادؤ ورته ئے ووئيل چه”ما ته وړوکی کتاُ راکړه ‪.‬هغه ماته وویل ‪:‬دا واخله او وخورئ ‪.‬او دا به ستا ګيډه ترخه‬ ‫کړي‪ ،‬مګر دا به ستا په خوله کې د شاتو په څير خوږ وي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ ما دد فرښتے دد لس نه وړوکی کتاُ واخستو ادؤ وخوړم ‪.‬او دا زما په خوله کې د شاتو په څير خوږه وه ‪:‬او کله چې ما هغه وخوړله‪،‬‬ ‫زما ګيډه تریخ شوه‪.‬‬ ‫‪۱۱‬هغۀ ما ته ووئيل‪” ،‬تا د ډېرو خلقو‪ ،‬قومونو‪ ،‬ژبو ادؤ بادشاهانو په مخکښې بيا پېشګوئې وکړه‪.‬‬ ‫څپرکی ‪11‬‬ ‫‪ ۱‬بيا ماته دد رسۍ په شان یو سرک راکړے شو‪ ،‬نو فرښته ودریده ادؤ وئے وئيل‪”،‬پاڅئ ادؤ دد وخدائے کور‪ ،‬قربانګاه ادؤ دد هغوئ دد عبادت‬ ‫کوونکے اندازه کړئ‪.‬‬ ‫و‬ ‫‪ ٢‬خو وکوم وحکم چه دد وخدائے دد وخدائے نه بهر دے هغه پریږده ادؤ اندازه مه کوه ‪.‬ځکه چې دا غير یهودیانو ته ورکړل شوی دی ‪:‬او مقدس‬ ‫ښار به دوه څلویښت مياشتې د پښو لندې ودریږي‪.‬‬ ‫‪۳‬او زه به خپلو دوو شاهدانو ته واک ورکړم او هغوئ به یو زره دوه سوه او دري څلوېښت ورځې پېغمبران وائى‪.‬‬ ‫‪۴‬دا د زیتونو دوه ونې او دوه شمعې دي چې د زمکې د وخدائ پاک په وړاندې ولړې دي‪.‬‬


‫وحی‬

‫‪۵‬ادؤ که څوک هغوئ ته تکليف ورکوى نو دد هغوئ دد خولو نه اور وځي ادؤ دد هغوئ دشمنان به خورى‪ ،‬ادؤ که څوک هغوئ ته ضرر رسوى‬ ‫نو هغه به په دغه شان وژلے شى‪.‬‬ ‫‪۶‬دا د دې واک لري چې آسمان وتړي‪ ،‬چې د دوی د نبوت په ورځو کې باران ونه شي‪ ،‬او په اوبو باندې واک لري چې په وینو بدل کړي‪،‬‬ ‫او په ځمکه باندې هر ډول آفتونه راولي‪ ،‬څومره چې دوی وغواړي‪.‬‬ ‫‪۷‬کله چې هغوئ خپله ګواهى ختمه کړه‪ ،‬نو هغه ځناور چې د لندې کندې نه راووځى د هغوئ خلف به انګ وکړى او په هغوئ به غالب‬ ‫شى او ووژنى‪.‬‬ ‫‪۸‬او د هغوئ مړي به د لوئ ښار په کوڅه کښې پراتۀ وى‪ ،‬کوم چې په وروحانى لحاظ سدوم او لمصر نومېږى‪ ،‬چرته چې زمونږ ما للک هم‬ ‫په سولى شوى ووو‪.‬‬ ‫‪۹‬او د خلقو‪ ،‬قومونو‪ ،‬ژبو او قومونو نه به د هغوئ مړي درې نيمې ورځې ووینى او د هغوئ مړي به په قبرونو کښې د ښخولو نه زغمى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او هغه څوک چې په زمکه اوسيږى هغوئ به په هغوئ خوشحالى کوى‪ ،‬خوشحالى به کوى او یو بل ته به سوغاتونه واستوى ‪.‬ځکه چې‬ ‫دغو دوو پېغمبرانو هغوئ ته چې په زمکه کې اوسېدل عذاُ ورکړ‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او درې نيمې ورځې وروسته د وخدائ پاک له طرفه د ژوند روح په هغوئ کښې داخل شو او هغوئ په خپلو پښو ودرېدل ‪.‬او په هغوئ‬ ‫باندې غټه وېره راغله چا چې دا وليدل‪.‬‬ ‫‪۱٢‬او هغوئ د آسمان نه یو لوئ آواز واورېدو چې هغوئ ته یې ووئيل‪” ،‬دلته راشئ ‪.‬او دوی په ورېځ کې اسمان ته پورته شول ‪.‬او د‬ ‫هغوی دښمنانو هغوی وليدل‪.‬‬ ‫‪۱۳‬په هماغه ساعت کې یوه لویه زلُله راغله او د ښار لسمه برخه ولوېدله او په زلُله کې اوه زره کسان ووژل شول‪ ،‬او پاتې کسان وډار‬ ‫شول او د آسمان د خدای الل یې وکړ‪.‬‬ ‫‪14‬دوهم غم تېر شو ‪.‬او وګوره‪ ،‬دریم مصيبت په چټکۍ سره راځي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او اوومې فرښتې غږ وکړ ‪.‬او په آسمان کې لوی اوازونه شول چې ویل یې ‪:‬د دې نړۍ سلطنتونه زموږ د څښتن او د هغه د مسيح‬ ‫سلطنتونه دي ‪.‬او هغه به د تل لپاره پاچاهي وکړي‪.‬‬ ‫د‬ ‫و‬ ‫و‬ ‫‪۱۶‬ادؤ څلور څلویښت مشران چه دد وخدائے په وړاندے په خپلو څوکيو ناست ووو‪ ،‬دد خدائے په سر کښے پریوتو اؤ دد خدائے سجده ئے وکړه‪.‬‬ ‫کوو‪ ،‬کوم چې فن‪ ،‬تباهى او د راتلونکے فن دى ‪.‬ځکه چې تا خپل لوی ځواک‬ ‫‪17‬ووایه‪ ،‬اے ما للک وخدائ و‬ ‫رُ الفواج‪ ،‬مونږ ستا شکر ادا و‬ ‫په لس کې اخيستی او پاچا یې کړی دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬ادؤ قو ومونه په قهر شول ادؤ ستا غضب راغلے دے ادؤ دد مړو وخت راغلے دے چه دد هغوئ قضاوت وکړے شى ادؤ ته دد خپلو‬ ‫لخدمتګارانو ادؤ نبيانو ادؤ مقدسانو ادؤ هغوئ ته اار ورکړے څوک چه ستا دد نوم نه ویریږى ‪.‬کوچنی او لوی؛ او باید هغوی له منځه یوسي‬ ‫کوم چې ځمکه ویجاړوي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او په آسمان کښې د وخدائ پاک کور پرانستل شو او د هغۀ په معبد کښې د هغۀ د وصيت صندوق وليدل شو‪ ،‬او هلته برقونه‪ ،‬آوازونه‪،‬‬ ‫تندرونه‪ ،‬زلُله او لوے ږلۍ وې‪.‬‬ ‫څپرکی ‪12‬‬ ‫‪۱‬په آسمان کښې یو لوئ عجائب ښکاره شو ‪.‬یوه ښځه چې لمر یې اغوستی و‪ ،‬سپوږمۍ یې د پښو لندې وه‪ ،‬او په سر یې د دولسو ستورو‬ ‫تاج وو‪:‬‬ ‫‪٢‬او هغه د ماشوم سره وه چيغې یې وهلې‪ ،‬د زیږون په وخت کې یې درد کاوه او د زیږون لپاره یې درد کاوه‪.‬‬ ‫‪۳‬او په آسمان کښې یو بل عجائب ښکاره شو ‪.‬او وګوره یو لوی سور ډریگن چې اوه سرونه او لس ښکرونه لري او په سرونو اوه تااونه‬ ‫لري‪.‬‬ ‫‪۴‬ادؤ دد هغۀ لکۍ دد آسمان دد ستورو دریمه برخه راواخستله ادؤ زمکه ته ئے وغورزوله ادؤ هغه اژدها دد ښځے په وړاندے ودریده چه دد پيدا‬ ‫کيدو دپاره تياره وه‪ ،‬دد دے دد پاره چه دد خپل بچى دد پيدا کيدو سره سم وخوري‪.‬‬ ‫‪۵‬او هغې یو سړى ماشوم وزېږولو‪ ،‬چې په ټولو قومونو باندې به د اوسپنې په تخته حکومت کوى‪ ،‬او د هغې بچى د وخدائ پاک او د هغۀ‬ ‫تخت ته راښکته شو‪.‬‬ ‫و‬ ‫‪۶‬او هغه ښځه دښتې ته وتښتېده چرته چې خدائ پاک د هغې دپاره یو ځائ تيار کړے ووو چې هغوئ به هغې ته یو زره دوه سوه درې‬ ‫څلوېښت ورځې خوراک ورکړى‪.‬‬ ‫‪7‬او په آسمان کې اګړه وه ‪:‬مایکل او د هغه فرښتې د اژدها سره اګړه وکړه ‪.‬او ډریگن او د هغه فرښتې اګړه وکړه‪،‬‬ ‫‪۸‬او غالب نه شو ‪.‬نه د هغوی ځای نور په انت کې وموندل شو‪.‬‬ ‫‪۹‬ادؤ هغه لوئ اژدها راویستلے شو‪ ،‬هغه زوړ مار چه دد ابليس ادؤ دد شيطان په نامه یادیږى چه ټوله دونيا دوکه کوى‪ ،‬هغه په زمکه‬ ‫غورځولے شو ادؤ دد هغۀ فرښتے دد هغۀ سره راویستلے شو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او ما په آسمان کښې یو اوچت آواز واورېد چې وئيل یې‪” ،‬اوس زمونږ د وخدائ پاک بادشاهى او د هغۀ د مسيح قدرت راغلے دے‪،‬‬ ‫وروڼو په خلف تور لګوونکے د وخدائ پاک د ورځې په مخکښې په هغوئ باندې تور لګوى ‪.‬او شپه‪.‬‬ ‫ځکه چې زمونږ د و‬ ‫‪And And‬هغوی د ورغمي د وۍ او د هغوی د شاهدي په خبره او د هغه د شاهدي په غاړه غورځوي ‪.‬او هغوی تر مرګ پورې خپل‬ ‫ژوند سره مينه نه درلوده‪.‬‬ ‫‪۱٢‬نو تاسو د آسمانونو اوسېدونکو خوشحاله شئ ‪.‬افسوس د ځمکې او سمندر په اوسېدونکو !ځکه چې شيطان تاسو ته راښکته شوی دی‪ ،‬په‬ ‫لوی غضب سره‪ ،‬ځکه چې هغه پوهيږي چې هغه لږ وخت لري‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې اژدها وليدل چې هغه ځمکې ته غورځول شوی دی‪ ،‬نو هغه ښځه یې وهله چې سړی یې زیږولی و‪.‬‬


‫وحی‬

‫‪ ۱٤‬ادؤ ښځے ته دد یو لوئ عقاُ دوه وزرونه ورکړے شوے ووو دد دے دد پاره چه هغه دد دښته کښے خپل ځائے ته الوتے شى چرته چه دد‬ ‫مار دد مخ نه دد یو وخت‪ ،‬څو ځلو ادؤ نيمے ځلے خوراک کوى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ مار دد خپلے وخلے نه دد سيلُ په شان دد ښځے نه پسے اوبه راواخستلو چه هغه دد سيلُ نه ورکه کړى‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او زمکې د هغې ښځې سره مرسته وکړه او زمکې د هغې خوله خلصه کړه او هغه سېلُ یې تېر کړو کوم چې د هغې د خولې نه‬ ‫راووتل‪.‬‬ ‫عيسى مسيح ګواهى لرى‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ادؤ اژدها دد ښځے نه په غصه شو ادؤ دد خپل بچى دد نسل سره انګ ته لړو چه دد وخدائے وحکمونه منى ادؤ دد‬ ‫ى‬ ‫څپرکی ‪13‬‬ ‫‪۱‬بيا زه د سمندر په شګو ولړ وم او یو ځناور مې وليد چې د سمندر نه راپاڅېدل‪ ،‬اووه سرونه او لس ښکرونه یې لرل‪ ،‬او په ښکرونو یې‬ ‫لس تااونه او په سرونو یې د کفر نوم ليکل‪.‬‬ ‫‪٢‬او هغه ځناور چې ما وليدل هغه د پړانګ په شان وو‪ ،‬د هغۀ پښې د غېږ د پښو په شان وې‪ ،‬او د هغۀ خوله د زمرى د خولې په شان وه‪،‬‬ ‫او اژدها هغه ته خپل قوت‪ ،‬خپله چوکۍ او لوئ اختيار ورکړو‪.‬‬ ‫‪ ۳‬او ما د هغه یو سر وليد چې زخمې شوی وو ‪.‬او د هغه وژونکی زخم روغ شو ‪:‬او ټوله نړۍ د حيوان په تعقيب حيران شوه‪.‬‬ ‫‪۴‬او هغوئ د هغه اژدها عبادت وکړو کوم چه حيوان ته طاقت ورکوى‪ ،‬ادؤ هغوئ دد ځناور عبادت وکړو ادؤ ورته ئے ووئيل چه دد ځناور په‬ ‫شان څوک دے؟ څوک د هغه سره انګ کولی شي؟‬ ‫‪۵‬او هغه ته یوه خوله ورکړل شوه چې غټې غټې خبرې یې کولې او کفر یې ویل ‪.‬او هغه ته واک ورکړل شو چې دوه څلویښت مياشتې‬ ‫دوام وکړي‪.‬‬ ‫و‬ ‫‪۶‬هغۀ خپله خوله د وخدائ پاک په لخلف کفر کولو او د هغۀ د نوم‪ ،‬د هغۀ د مقدسې خېمې او په آسمان کښې اوسېدونکو ته د کفر کولو دپاره‬ ‫خلصه کړه‪.‬‬ ‫‪۷‬او هغه ته دا ورکړل شو چې د مقدسانو سره انګ وکړي او په دوی باندې غالب شي ‪:‬او هغه ته په ټولو قومونو‪ ،‬ژبو او قومونو باندې‬ ‫واک ورکړل شو‪.‬‬ ‫‪۸‬او ټول هغه څوک چې په زمکه اوسېږى د هغۀ عبادت کوى‪ ،‬د چا نومونه د هغه ګډے د ژوند په کتاُ کښې نۀ دى ليکلے شوى چې د دنيا‬ ‫د پېدا کېدو نه پس وژل شوى دى‪.‬‬ ‫‪۹‬که څوک غوږونه لری هغه دې واوری‪.‬‬ ‫‪10‬هغه څوک چې اسير شي هغه به اسير شي‪ ،‬هغه څوک چې په توره ووژني باید په توره ووژل شي ‪.‬دلته د اولياوو صبر او ایمان دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬بيا ما یو بل ځناور وليدلو چه دد زمکې نه راووځي ‪.‬هغه دوه ښکرونه درلودل چې د وری په څير وو او هغه د اژدها په څير خبرې‬ ‫کولې‪.‬‬ ‫‪۱٢‬هغۀ د اولنى ځناور ټول طاقت د هغۀ په مخکښې استعمال کړو‪ ،‬او هغه زمکه او په هغو کښې چې اوسېږى د هغه اولنى ځناور د عبادت‬ ‫کولو سبب شى چې د هغه زخم روغ شوى ووو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ادؤ هغه لوئے عجائبات وکړل چه دد آسمان نه په زمکه دد خلقو په وړاندے اور راښکته کړو‪،‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ دد زمکې اوسېدونکو ته دد هغو معجُو په وسيله دوکه ورکوى کوم چه هغۀ دد ځناور په نظر کښے دد کولو طاقت درلود ‪.‬هغوئ ته یې‬ ‫ووئيل چې په زمکه اوسېږى‪ ،‬چې د هغه ځناور تصویر اوړ کړى‪ ،‬چې په توره زخمى شوى وى او ژوندى وى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ هغۀ ته دا طاقت ورکړے شوے ووو چه دد ځناور بوت ته ژوندے ورکوى چه دد ځناور بوت دواړه خبرے شى ادؤ هغوئ چه دد ځناور دد‬ ‫بوت عبادت نۀ کوى هغه به وژلے شى‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او هغه ټول واړه او لوی‪ ،‬بډای او غریب‪ ،‬آزاد او بنده د هغوی په ښي لس او یا د دوی په تندیو کې د نښه کولو لمل شو‪:‬‬ ‫‪۱۷‬ادؤ دا چه هيڅوک نۀ شى اخستلے شى ادؤ خرڅوى‪ ،‬بغير دد هغه چا نه چه نښان یا دد ځناور نوم ادؤ دد هغۀ دد نوم نمبر وى‪.‬‬ ‫‪18‬دلته حکمت دی ‪.‬هغه څوک چې پوهه لري هغه دې د حيوان شميره حساُ کړي‪ ،‬ځکه چې دا د انسان شمير دی ‪.‬او د هغه شمېر شپږ‬ ‫سوه درې دیرش او شپږ دی‪.‬‬ ‫څپرکی ‪14‬‬ ‫‪۱‬او ما وکتل چې د صيون په غرۀ باندې یو ګډے ولړ ووو او د هغۀ سره یو لک څلور څلوېښت زره کسان ووو چې د هغوئ په تندو باندې د‬ ‫هغۀ د پلر نوم ليکلے وو‪.‬‬ ‫‪٢‬او ما د آسمان نه یو آواز واورېد لکه د ډېرو اوبو او د لوئ تندر په شان‪ ،‬او ما د بربطانو غږ واورېد چې د خپلو بربونو سره غږېدل‪:‬‬ ‫‪۳‬او هغوئ د تخت په مخکښې‪ ،‬د څلورو ځناورانو او مشرانو په مخکښې د نوې سندرې په شان سندرې وویلې‪ ،‬او هيڅ سړى به دا سندره‬ ‫نه زده کولے خو د یو لک څلور څلوېښتو زرو نه چې د زمکې نه خلص شوى ووو‪.‬‬ ‫‪۴‬دا هغه کسان دي چې د ښځو سره ناپاک شوي نه وو ‪.‬ځکه چې دوی کنوارې دي ‪.‬دا هغه څوک دي چې د ميمنې پيروي کوي چيرې چې‬ ‫هغه ځي ‪.‬دا د نارینه وو څخه خلص شوي ‪ ،‬د خدای او ميمنې لپاره لومړۍ ميوه دي‪.‬‬ ‫‪۵‬ادؤ دد هغوئ په وخله کښے دد وخدائے دد عرش په وړاندے هيڅ څيُ نۀ ووو‪.‬‬ ‫‪۶‬او ما یوه بله فرښته وليده چې د آسمان په مينځ کښې الوتلې وه‪ ،‬چې د تلپاتې انجيل لرونکې وه چې هغوئ ته چې په زمکه اوسېږى‪ ،‬ټولو‬ ‫قومونو‪ ،‬خپلوانو‪ ،‬ژبو او خلقو ته وعظ وکړى‪.‬‬ ‫‪ ۷‬په لوړ آواز ئے ووئيل چه دد وخدائے نه وویریږه ادؤ دد هغۀ لوئى کوه ‪.‬ځکه چې د هغه د قضاوت وخت راغلی دی ‪:‬او د هغه عبادت وکړئ‬ ‫چې آسمان‪ ،‬ځمکه‪ ،‬سمندر او د اوبو چينې یې اوړې کړې‪.‬‬


‫وحی‬

‫‪ ۸‬بيا یوه بله فرښته ورپسې راغله او ویې فرمایل” ‪:‬بابل ړنګ شو‪ ،‬هغه لوئ ښار ړنګ شو‪ ،‬ځکه چې هغې ټول قومونه د خپلې زناکارۍ د‬ ‫غضب شراُ څښلو‪.‬‬ ‫‪ ۹‬بيا دریمه فرښته په هغوئ پسې روانه شوه ادؤ په لوړ آواز ئے ووئيل چه”که څوک دد ځناور ادؤ دد هغۀ دد بوت عبادت کوى ادؤ دد هغۀ نښان په‬ ‫تندى یا په لس کښے واخلى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغه به د وخدائ پاک د غضب شراُ وڅښى کوم چې د هغۀ د غضب په پياله کښې پرته له ګډوډى توى شوى دى ‪.‬او هغه به د مقدس‬ ‫فرښتو په حضور کې او د ميمنې په حضور کې د اور او ګندک سره عذاُ شي‪:‬‬ ‫‪۱۱‬ادؤ دد هغوئ دد عذاُ لوګي دد تل دپاره پورته کوى ادؤ دد هغوئ نه ورځ او نۀ شپه شته‪ ،‬څوک چه دد حيوان ادؤ دد هغۀ دد شکل عبادت کوى ادؤ‬ ‫څوک چه دد هغۀ دد نووم نښان اخلى‪.‬‬ ‫‪12‬دلته د مقدسانو صبر دی ‪:‬دلته هغه څوک دي چې د خدای حکمونه او د عيسی ایمان ساتي‪.‬‬ ‫‪13‬او ما د آسمان څخه یو غږ واورېد چې ما ته یې وویل ‪:‬وليکئ‪ ،‬مبارک دي هغه مړي چې له دې وروسته په څښتن کې مړه کيږي ‪:‬هو‪،‬‬ ‫روح وایي چې دوی د خپلو کارونو څخه آرام شي ‪.‬او د دوی کارونه دوی تعقيبوي‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪ ۱٤‬ما وکتل نو یوه سپينه وریځ وليدله او په وریځ کښے دد بنى آدم په شان ناست ووو چه په سر کښے طلئي تاج ووو اؤ په لس کښے یوه‬ ‫تېُه دره وه‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ بله فرښته دد وخدائے دد وخدائے نه راووتله ادؤ په اووچت آواز ئے هغه چا ته چه په وریځ کښے ناست وو چغے ووهلو‪” ،‬خپله ساړه‬ ‫کښے کړه ادؤ وخورئ‪ ،‬ځکه چه ستا دد رانيولو وخت راغلے دے ‪.‬ځکه چې د ځمکې فصل پخ شوی دی‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ هغه څوک چه په وریځو ناست ووو په خپله حصه ئے په زمکه کښله ‪.‬او زمکه کرل شوه‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ادؤ بله فرښته دد آسمان دد وخدائے نه راووتله چه دد هغۀ سره هم یوه تېُه دره وه‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او بله فرښته د قربانګاه نه راووته چې په اور باندې یې واک درلود ‪.‬او په زوره چيغه یې کړه چې تېُه دره یې درلوده او ویې ویل ‪:‬په‬ ‫خپله تېُه دره کې واچوه او د ځمکې د انګورو ټوټی راټول کړه ‪.‬ځکه چې د هغې انګور په بشپړه توګه پخ شوي دي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ فرښتے خپله دره په زمکه ووهله ادؤ دد زمکه ئے دد انګورو ان و‬ ‫ګورے ئے راغونډ کړل ادؤ دد وخدائے دد غضب په لوئے حوض کښے‬ ‫ئے واچولے‪.‬‬ ‫‪٢۰‬ادؤ دد ښار نه بهر د شرابو حوض په پښو ووو ادؤ دد شرابو دد حوض نه دد آسونو تکو ته دد زر او شپږ سوه فرلنګ په فاصله کښے وینه‬ ‫روانه وه‪.‬‬ ‫څپرکی ‪15‬‬ ‫‪۱‬بيا ما په آسمان کښې یوه بله نښه وليده چې لویه او عجيبه وه‪ ،‬اوه فرښتې چې اوه وروستى آفتونه یې لرل ‪.‬ځکه چې په دوی کې د خدای‬ ‫قهر ډک دی‪.‬‬ ‫‪٢‬او ما وليدل لکه د ښيښې یو بحر چې د اور سره ګډ شوی و‪ ،‬او هغوئ چې په حيوان‪ ،‬د هغۀ په شکل‪ ،‬د هغۀ د نښان او د هغۀ د نوم په‬ ‫شمېر باندې فتحه کړې وه‪ ،‬د ګيلس په سمندر باندې ودرېدل ‪.‬د خدای بربونه درلودل‪.‬‬ ‫موسى سندره او د ګډوورۍ سندره ووائى‪” ،‬ما للک وخدائ رُ العالمين‪ ،‬ستا کارونه ډېر لوئ او عجيب‬ ‫‪۳‬او هغوئ د وخدائ پاک د لخدمتګار‬ ‫ى‬ ‫دى ‪.‬ستا لر عادلنه او ریښتيا ده‪ ،‬د مقدسينو پاچا‪.‬‬ ‫‪۴‬اے ما للکه وخدایه‪ ،‬څوک به ستا نه وېرېږى او ستا د نوم لوئى به کوى؟ یوازې ته مقدس یې‪ ،‬ځکه چې ټول قومونه به راشي او ستا په‬ ‫وړاندې عبادت وکړي ‪.‬ځکه چې ستا قضاوت څرګند شوی دی‪.‬‬ ‫‪۵‬او د هغې نه پس ما وکتل چې په آسمان کښې د شهادت د مقدسې خېمې کور پرانستل شو‪:‬‬ ‫‪۶‬ادؤ اووۀ فرښتے دد وخدائے دد وخدائے نه بهر راووتل چه اووۀ آفتونه ئے ادؤ دد سپينو ادؤ سپين کتان اغوستلے ووو ادؤ په سينو کښے ئے دد سرو‬ ‫سونه اغوستلے ووو‪.‬‬ ‫زرو کمي و‬ ‫‪۷‬او د څلورو ځناورو څخه یو یې اوو فرښتو ته اوه د سرو زرو بوتلونه د وخدائ پاک د غضب نه ډک کړل چې د تل دپاره ژوندى دے‪.‬‬ ‫‪۸‬او معبد د وخدائ پاک د الل او د هغۀ د قدرت نه د لوګي نه ډک شو ‪.‬تر څو چې د اوو فرښتو اووه آفتونه پوره شوي نه وو‪ ،‬هيڅوک هم‬ ‫بيت المقدس ته نه شو ننوتلی‪.‬‬ ‫څپرکی ‪16‬‬ ‫‪۱‬او ما د وخدائ پاک د وخدائ پاک نه یو لوئ آواز واورېدلو چې اوو فرښتو ته یې ووئيل‪” ،‬خپلې لرې ته لړ شه او د وخدائ پاک د غضب‬ ‫څاڅکي په زمکه ولګوه‪.‬‬ ‫‪٢‬ادؤ اول لړو ادؤ خپل لوښے ئے په زمکه ئے تویول ‪.‬او په هغو سړیو باندې چې د حيوان نښه وه او په هغو کسانو باندې چې د هغه د‬ ‫مجسمې عبادت یې کاوه یو شور او دردناک زخم راوتلی و‪.‬‬ ‫‪۳‬او دوهمې فرښتې خپله پياله په سمندر باندې توی کړه ‪.‬او دا د یو مړ سړي د وینې په څير شو ‪:‬او هر ژوندی روح په سمندر کې مړ شو‪.‬‬ ‫‪۴‬ادؤ دریمى فرښتے خپله پياله په سيندوونو ادؤ دد اوبو په چينو کښے واچوله ‪.‬او دوی وینه شول‪.‬‬ ‫‪۵‬او ما د اوبو فرښته واوریدله چې وې وئيل‪” ،‬اے ما للکه وخدایه‪ ،‬تۀ صادق یې‪ ،‬څۀ هم وې او وې‪ ،‬ځکه چې تا داسې فېصله کړې ده‪.‬‬ ‫‪۶‬ځکه چې هغوئ د خدایانو او پېغمبرانو وینه تویې کړې ده او تا هغوئ ته وینه څښلې ده ‪.‬ځکه چې دوی وړ دي‪.‬‬ ‫رُ الفواج‪ ،‬ستا فېصله رښتيا او صادقه ده‪.‬‬ ‫‪۷‬او ما د قوربانګاه نه یو بل سړے واورېدۀ چې وې وئيل‪” ،‬ما للک وخدائ و‬ ‫‪۸‬څلورمې فرښتې خپله کڅوړه په لمر باندې توی کړه ‪.‬او هغه ته واک ورکړل شو چې خلک په اور کې وسوځوي‪.‬‬


‫وحی‬

‫‪۹‬ادؤ سړے په ډیره ګرمى کښے سوزیدل ادؤ دد وخدائے په نوم ئے وکفر ووئيل چه په دے آفتونو کښے قدرت لرى‪ ،‬ادؤ هغوئ دد هغۀ دد لوئى نه‬ ‫توبه وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ پينځمے فرښتے خپله پياله دد ځناور په څوکے کښے واچوله ‪.‬او د هغه سلطنت له تيارو ډک و ‪.‬او د درد لپاره یې خپلې ژبې غوڅې‬ ‫کړې‪،‬‬ ‫‪۱۱‬او د خپلو دردونو او زخمونو په واه یې د آسمان وخدائ پاک ته کفر ووئيلو او د خپلو کارونو نه یې توبه ونۀ کړه‪.‬‬ ‫‪ ۱٢‬شپږمې فرښتې خپله پياله د فرات په لوی سيند باندې توی کړه ‪.‬او د هغې اوبه وچې شوې‪ ،‬ترڅو د ختيځ د پاچاهانو لره چمتو شي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او ما وليدل چې درې ناپاک روحونه لکه د چونګښې له خولې‪ ،‬د ځناور له خولې او د دروغجن نبي له خولې څخه راووتل‪.‬‬ ‫‪14‬ځکه چې دا د شيطانانو روحونه دي‪ ،‬معجُې کار کوي‪ ،‬چې د ځمکې او ټولې نړۍ پاچاهانو ته ځي‪ ،‬ترڅو دوی د خدای تعالی د لویې‬ ‫ورځې اګړې ته راټول کړي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬وګوره‪ ،‬زۀ د غل په شان راځم ‪.‬بختور دی هغه څوک چې ویښ وي او خپلې اامې وساتي‪ ،‬داسې نه چې هغه بربنډ ګرځي او دوی د‬ ‫هغه شرم ویني‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ هغۀ هغوئ په یو ځائے کښے راغونډ کړل چه په عبراني ژبه کښے آرمااډون نومے دے‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او اوومې فرښتې خپله پياله په هوا کې توی کړه ‪.‬او د آسمان د معبد څخه د تخت څخه یو لوی اواز راغی او ویې ویل ‪:‬دا کار وشو‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬آوازونه‪ ،‬تندرونه او برقونه وو ‪.‬او هلته یوه لویه زلُله وه‪ ،‬لکه څنګه چې انسانان په ځمکه کې نه وو‪ ،‬دومره زورورې زلُلې او‬ ‫دومره لویه زلُله وه‪.‬‬ ‫‪19‬او لوی ښار په دریو برخو وویشل شو او د قومونو ښارونه ړنګ شول ‪:‬او لوی بابل د خدای په وړاندې په یاد کې راغی ترڅو هغې ته د‬ ‫خپل قهر د سخت شراُ پياله ورکړي‪.‬‬ ‫‪٢۰‬ادؤ هر اُیره وتښتېدله ادؤ غرونه ئے پيدا نۀ کړل‪.‬‬ ‫‪٢۱‬او په خلقو باندې د آسمان نه یو لوئ ږلۍ راپرېوتې‪ ،‬د هرې تيږې په اندازه د یو تول په اندازه‪ ،‬او خلقو د وخدائ پاک ته د ږلۍ د وبا په‬ ‫واه کفر ووئيلو ‪.‬ځکه چې د هغه وبا ډیره لویه وه‪.‬‬ ‫څپرکی ‪17‬‬ ‫‪۱‬او په هغو اوو فرښتو کښې یوه راغله چې اوه څيُونه یې لرلو او زما سره یې خبرې وکړې او ما ته یې ووئيل‪” ،‬دلته راځه ‪.‬زه به تاسو‬ ‫ته د هغه لوی کسب قضاوت وښيم چې په ډیری اوبو کې ناست دی‪:‬‬ ‫‪ ٢‬دد هغۀ سره دد زمکې بادشاهانو زنا وکړه ادؤ دد زمکې اوسيدونکى دد هغۀ دد زنا په شرابو مست شوى دى‪.‬‬ ‫‪۳‬نو هغه ما په روح کښې دښتې ته بوتلو او ما یوه ښځه وليده چې په یو سور رنګه ځناور باندې ناست وه چې د کفر نومونو نه ډکه وه او‬ ‫اووه سرونه او لس ښکرونه یې لرل‪.‬‬ ‫‪۴‬هغه ښځه ارغواني او قرمُي رنګ اغوستي وه او د سرو زرو او قيمتي کاڼو او موتيو سره اغوستې وه‪ ،‬د هغې په لس کې د سرو زرو‬ ‫پياله وه چې د هغې د حرامکارۍ او ناپاکۍ څخه ډکه وه‪:‬‬ ‫‪۵‬او د هغې په تندی باندې یو نوم ليکل شوی و چې‪ ،‬اسرار‪ ،‬لوی بابل‪ ،‬د زمکې د فاحشو او بدو کارونو مور‪.‬‬ ‫عيسى دد شهيدانو په وینو کښے نشه وه ادؤ کله چه ما هغه وليده نو ډیر حيران شوم‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ ما هغه ښځه وليده چه دد مقدسانو په وینو او دد‬ ‫ى‬ ‫‪ ۷‬فرښتے ما ته ووئيل چه”تا څۀ حيران شوے؟ زه به تاته د ښځې او د هغه ځناور په باره کې چې اوه سرونه او لس ښکرونه لري‪ ،‬راز‬ ‫ووایم‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغه ځناور چه تا وليدل هغه وو او نۀ دى ‪.‬او د بې پایه کندې څخه به پورته شي او تباهۍ ته به لړ شي ‪:‬او هغه څوک چې په ځمکه کې‬ ‫اوسيږي حيران به شي ‪ ،‬د کوم نومونه چې د نړۍ له رامينځته کيدو راهيسې د ژوند په کتاُ کې ندي ليکل شوي ‪ ،‬کله چې دوی هغه حيوان‬ ‫وویني چې وو ‪ ،‬او نه دی‪ ،‬او تر اوسه دی‪.‬‬ ‫‪۹‬ادؤ دلته هغه عقل دے چه لحکمت دے ‪.‬اوه سرونه اوه غرونه دي‪ ،‬چې ښځه پرې ناسته ده‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ اووۀ بادشاهان دى‪ ،‬پينځۀ مړۀ شوى دى‪ ،‬یو دى او بل ل نۀ دى راغلى ‪.‬او کله چې هغه راشي‪ ،‬هغه باید یو لنډ ځای ته دوام ورکړي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ادؤ هغه ځناور وکوم چه وو ادؤ نۀ دے‪ ،‬ادؤ هم ادؤ اتم دے ادؤ دد اوو نه دے ادؤ تباه کيږى‪.‬‬ ‫‪12‬او هغه لس ښکرونه چې تا وليدل هغه لس بادشاهان دي چې تر اوسه یې هيڅ بادشاهي نه ده ترلسه کړې ‪.‬مګر د حيوان سره یو ساعت‬ ‫د پاچا په توګه واک ترلسه کړئ‪.‬‬ ‫‪13‬دا یو ذهن لري‪ ،‬او خپل ځواک او ځواک به حيوان ته ورکړي‪.‬‬ ‫‪14‬دا به د وری سره انګ وکړي‪ ،‬او وری به په دوی باندې غالب شي‪ ،‬ځکه چې هغه د څښتنانو څښتن او د پاچاهانو پاچا دی‪ ،‬او هغه‬ ‫څوک چې د هغه سره دي هغه بلل شوي‪ ،‬غوره شوي او وفادار دي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغۀ ماته وفرمائيل‪ ،‬هغه اوبه چې تا وليدې‪ ،‬چرته چې زنګون ناست دى‪ ،‬قومونه‪ ،‬قومونه‪ ،‬قومونه او ژبې دي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او هغه لس ښکرونه چې تا په دې ځناور باندې وليدل‪ ،‬دا به د فاحشې نه کرکه وکړي‪ ،‬هغه به ورانه او لوټه کړي‪ ،‬د هغې غوښه به‬ ‫وخوري او په اور کې به یې وسوزوي‪.‬‬ ‫زړونو کښے دد خپلے ارادے دد پوره کولو ادؤ راضي کړے دے ادؤ دد هغوئ بادشاهى حيوان ته ورکوى‪ ،‬تر‬ ‫‪ ۱۷‬ځکه چه وخدائے دد هغوئ په و‬ ‫څو چه دد وخدائے کلم پووره نۀ شى‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او هغه ښځه چې تا وليده هغه لوی ښار دی چې د ځمکې په پاچاهانو باندې پاچاهي کوي‪.‬‬


‫وحی‬

‫څپرکی ‪18‬‬ ‫‪۱‬او د دې شيانو نه پس ما یوه بله فرښته وليده چې د آسمان نه راښکته شوې وه چې د لوئ طاقت لرونکې وه ‪.‬او ځمکه د هغه په الل سره‬ ‫روښانه شوه‪.‬‬ ‫‪٢‬هغۀ په زوره په زوره چغې وهلې او وې وئيل‪” ،‬لوى بابل راپرېوتل‪ ،‬راپرېوتل‪ ،‬او د شيطانانو په ځائې‪ ،‬د هر بد روح او د هر ناپاک او‬ ‫کرکه لرونکې مرغۍ په پنجره بدل شو‪.‬‬ ‫‪۳‬ځکه چې ټولو قومونو د هغې د حرامکارۍ د غضب شراُ څښلي دي‪ ،‬او د زمکې بادشاهانو د هغې سره زنا کړې ده‪ ،‬او د زمکې‬ ‫سوداگر د هغې د خوشبوئۍ په کثرت سره مالداره شوي دي‪.‬‬ ‫‪۴‬او ما د آسمان نه یو بل آواز واورېد چې ویل یې‪” ،‬زما خلقو‪ ،‬د هغې نه راووځئ چې د هغې په ګناهونو کښې شریک نۀ شئ او د هغې د‬ ‫آفتونو نه به تاسو نشئ اخستلئ‪.‬‬ ‫‪۵‬ځکه چې د هغې ګناهونه آسمان ته رسېدلي دي‪ ،‬او وخدائ پاک د هغې ګناهونه یاد کړل‪.‬‬ ‫‪ ٦‬هغے ته هغسې اار ورکړئ لکه څنګه چې هغې تاسو ته درکړى‪ ،‬او د هغې د عملونو په مطابق د هغې دوه چنده کړئ ‪:‬په هغه اام کې‬ ‫چې هغې ډکه کړې وه د هغې دوه چنده‪.‬‬ ‫‪ ۷‬څومره چې هغې خپل ځان ته الل ورکړى او په خوندور ژوند یې تېر کړى‪ ،‬هغومره ډېر عذابونه او غمونه هغې ته ورکوى‪ ،‬ځکه چې‬ ‫هغې په خپل زړه کښې وئيلى دى چې زۀ ملکه یم‪ ،‬کونډه نۀ یم او هيڅ غم به نۀ وینم‪.‬‬ ‫‪۸‬نو په یوه ورځ به د هغې آفتونه راشي‪ ،‬مرګ‪ ،‬ماتم او قحطي ‪.‬او هغه به په بشپړه توګه په اور کې وسوځول شي‪ ،‬ځکه چې څښتن خدای‬ ‫قوي دی چې د هغې قضاوت کوي‪.‬‬ ‫‪۹‬او د زمکې بادشاهان چې زنا یې کړې ده او د هغې سره به یې په زړه پورې ژوند تېر کړى‪ ،‬نو کله به چې د هغې د سوزولو لوګي وویني‬ ‫نو د هغې دپاره به ژړا او ژړا وکړي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د هغې د عذاُ د وېرې نه لرې ودرېدل او وې ویل‪ ،‬افسوس‪ ،‬افسوس‪ ،‬هغه ستر ښار بابل‪ ،‬هغه زورور ښار !ځکه چې په یو ساعت کې‬ ‫ستاسو قضاوت راځي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او د زمکې سوداګر به په هغې باندې ژاړي او ماتم به کوي ‪.‬ځکه چې نور هيڅوک د دوی سوداګري نه اخلي‪:‬‬ ‫‪۱٢‬د سرو زرو‪ ،‬سپينو زرو‪ ،‬قيمتي کاڼو‪ ،‬موتي‪ ،‬ښکلو کتان‪ ،‬ارغواني‪ ،‬ورېښمو‪ ،‬قرمُي او د ستا د ټولو لرګيو‪ ،‬د عطر د هر ډول لوښي‬ ‫او د هر ډول قيمتي لرګيو لوښي ‪.‬او د پيتل‪ ،‬اوسپنې او مرمر څخه‪،‬‬ ‫‪۱۳‬او دارچينی‪ ،‬بوی‪ ،‬عطر‪ ،‬لوبان‪ ،‬شراُ‪ ،‬تيل‪ ،‬ښه اوړه‪ ،‬غنم‪ ،‬ځناور‪ ،‬پسونه‪ ،‬آسونه‪ ،‬ګاډۍ‪ ،‬غلمان او د انسانانو روحونه‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او هغه مېوې چې ستا د نفس په لټه کې وې هغه له تا نه لېرې شوې او هر هغه څيُونه چې خوندور او ښائسته وو له تا نه لړل او ته به‬ ‫یې نور هيڅ ونه پېژنې‪.‬‬ ‫‪۱۵‬د دې څيُونو سوداگر چې د هغې په وسيله مالداره شوى ووو‪ ،‬د هغې د عذاُ د وېرې نه به لرې ودریږى‪ ،‬په ژړا او ژړا‪.‬‬ ‫‪ ۱٦‬ادؤ ادفسوس‪ ،‬افسوس‪ ،‬هغه لوئ ښار چه ښائسته کتان اغوستلے ووو‪ ،‬ارغواني ادؤ قرمُى ادؤ په سرو زرو ادؤ قيمتي کاڼو ادؤ موتي کښے‬ ‫سينګار شوى ووو!‬ ‫‪۱۷‬ځکه چې په یو ساعت کښې دومره لویه شتمني ختمه شوه ‪.‬او د هر کشتۍ مالک او په کښتيو کې ټول شرکتونه ‪ ،‬کښتۍ ‪ ،‬او څومره چې‬ ‫د سمندر له لرې تجارت کوي ‪ ،‬ليرې ولړ و‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او چې کله هغوئ د هغې د سوزولو لوګي وليدل نو چيغې یې کړې‪” ،‬د دې لوئ ښار په شان کوم ښار دے؟‬ ‫‪۱۹‬هغوئ په خپلو سرونو باندې خاورې واچولې‪ ،‬او ژړا او ژړا یې وکړه او ویې ویل ‪:‬افسوس‪ ،‬افسوس‪ ،‬هغه لوئ ښار چې په سمندر کښې‬ ‫د هغې د قيمت په واه ټول هغه مالداره شول چې په سمندر کښې بېړۍ وې !ځکه چې په یو ساعت کې هغه ورانه شوې ده‪.‬‬ ‫‪20‬په هغې باندې خوشحاله اوسئ‪ ،‬ای آسمانه‪ ،‬او تاسو سپيڅلي رسولنو او پيغمبرانو؛ ځکه چې خدای له تا څخه د هغې غچ اخيستی دی‪.‬‬ ‫‪٢۱‬او یوې زورورې فرښتې د یوې لویې االۍ په شان یوه تيږه راواخيسته او په سمندر کې یې وغورځوله او ویې ویل ‪:‬په دې ډول به د‬ ‫بابل لوی ښار په زوره غورځول شي او بيا به هيڅوک ونه موندل شي‪.‬‬ ‫‪ ٢٢‬او په تا کښې به د سندرغاړو‪ ،‬سندرغاړو‪ ،‬سندرغاړو او د سورلۍ غږونه اورېدلے نۀ شى ‪.‬او په تا کې به هيڅ یو کسبګر‪ ،‬په هر ډول‬ ‫هنر کې پيدا نه شي ‪.‬او په تا کې به د االۍ د ډبرې غږ نور نه اورېدل کېږي‪.‬‬ ‫‪٢۳‬او د شمعې څراغ به نور په تا کښې نۀ ځلېږي ‪.‬او د ولور او ناوې غږ به نور په تا کې نه اوریدل کيږي ‪:‬ځکه چې ستا سوداګر د ځمکې‬ ‫لوی سړي وو ‪.‬ځکه چې ستا په اادو ټول قومونه دوکه شول‪.‬‬ ‫‪٢۴‬او په هغې کښې د پېغمبرانو‪ ،‬مقدسانو او د ټولو هغو کسانو وینه وموندل شوه چې په ځمکه باندې وژل شوي وو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪19‬‬ ‫‪۱‬او د دې شيانو نه پس ما په آسمان کښې د ډېرو خلقو یو لوئ آواز واورېد چې ویل یې‪” ،‬اللویا !نجات‪ ،‬الل‪ ،‬او عُت‪ ،‬او قدرت‪ ،‬زموږ‬ ‫څښتن خدای ته‪:‬‬ ‫‪2‬د هغه قضاوت رښتيني او صادق دي ‪:‬ځکه چې هغه د هغه لوی فاحش قضاوت کړی چې په خپل زنا سره یې ځمکه خرابه کړې او د‬ ‫هغه په لس یې د خپلو نوکرانو د وینې بدله اخيستې ده‪.‬‬ ‫‪۳‬او بيا هغوئ ووئيل‪ ،‬ادليلویا ‪.‬او د هغې لوګی د تل او تل لپاره پورته شو‪.‬‬ ‫‪۴‬ادؤ څلویښتو مشرانو ادؤ څلویښتو ځناورانو په زمکه راپریوتو ادؤ دد وخدائے سجده ئے وکړه چه په تخت ناست وو ادؤ وئيل چه آمين !اليلویا‬ ‫‪۵‬ادؤ دد تخت نه یو آواز راغے چه و‬ ‫”زمونږ دد وخدائے ثنا ووایئ ادؤ دد هغۀ ټولو بندګانو ادؤ تاسو چه دد هغۀ نه ویریږئ ادؤ واړه ادؤ لوئ‪.‬‬


‫وحی‬

‫‪۶‬او ما واورېدل لکه څنګه چې دا د ډیری خلکو غږ و ‪ ،‬او د ډیری اوبو غږ او د قوي تندر غږ په څير ‪ ،‬ویل ‪ ،‬ایللویا ‪:‬ځکه چې څښتن‬ ‫خدای قادر مطلق پاچاهي کوي‪.‬‬ ‫‪۷‬راځئ چې خوشاله شو او خوشحاله شو او د هغه عُت وکړو‪ ،‬ځکه چې د ميمنې واده راغلی دی‪ ،‬او د هغه ميرمن ځان چمتو کړی دی‪.‬‬ ‫‪ ۸‬ادؤ هغے ته دا اختيار ورکړے شوے ووو چه هغه د پاکو ادؤ سپينو اامو اغوستلے شى‪ ،‬ځکه چه ښۀ کتان د ایماندارانو صداقت دے‪.‬‬ ‫او هغه ماته وویل‪ ،‬دا د خدای ریښتينې خبرې دي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ادؤ هغۀ ما ته ووئيل‪”،‬لکئ‪ ،‬بختور دى هغوئ چه دد‬ ‫‪۱۰‬ادؤ زد ۀ دد هغۀ په پښو کښے شوم چه دد هغۀ عبادت وکړم ‪.‬او هغه ماته وویل ‪:‬ګوره ته دا مه کوه ‪:‬زه ستاسو ملګری یم او ستاسو د وروڼو‬ ‫څخه چې د عيسی شاهدي لري ‪:‬د خدای عبادت وکړئ ‪:‬ځکه چې د عيسی شاهدي د نبوت روح دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ما وليدل چې اسمان خلص شو او یو سپين آس مې وليد ‪.‬او هغه څوک چې په هغه ناست و‪ ،‬وفادار او ریښتينی بلل کيږي‪ ،‬او په‬ ‫صداقت سره قضاوت کوي او انګ کوي‪.‬‬ ‫‪۱٢‬د هغۀ سترګې د اور په شان وې‪ ،‬او په سر باندې ډېر تااونه وو ‪.‬او په هغه باندې یو نوم ليکل شوی و‪ ،‬چې هيڅوک نه پوهيږي مګر‬ ‫هغه پخپله‪.‬‬ ‫د‬ ‫و‬ ‫‪۱۳‬ادؤ هغه په وینه کښے ډوبه اغوستلے شوے ووو اؤ دد هغۀ نوم دد خدائے کلم دى‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او هغه لښکر چې په آسمان کښې ووو په سپينو آسونو باندې د هغۀ پسې روان ووو‪ ،‬چې ښۀ کتان اغوستلے ووو‪ ،‬سپين او پاک ووو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ دد هغۀ دد خولې نه یوه تېُه تووره راووتله چه په دے سره به هغه قومونه ووژنى‪ ،‬او هغه به په هغوئ د اوسپنى په تخته حکومت کوى‪،‬‬ ‫تړوى‪.‬‬ ‫ادؤ هغه دد وخدائے دد قهر او غضب د شرابو حوض و‬ ‫‪۱۶‬ادؤ دد هغۀ په اامو ادؤ دد پون په کښے یو نوم ليکلے شوى ووو‪ ،‬دد بادشاهانو بادشاه ادؤ دد ما للک وخدائ‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او ما یوه فرښته وليده چې په لمر ولړه وه ‪.‬هغه په لوړ اواز چغې کړې او ټولو مرغانو ته چې د اسمان په مينځ کې الوتنې کوي وویل ‪:‬‬ ‫راشئ او د لوی خدای ډوډۍ ته راټول شئ‪.‬‬ ‫‪۱۸‬د دې دپاره چې تاسو د بادشاهانو غوښه وخورئ‪ ،‬د کپتانانو غوښه‪ ،‬د زورورانو غوښه‪ ،‬د اسونو غوښه‪ ،‬د آسونو غوښه‪ ،‬د هغو کسانو‬ ‫غوښه چې په دوی باندې ناست دي او د ټولو انسانانو غوښه‪ ،‬دواړه آزاد او بنده‪ ،‬دواړه ‪.‬کوچنی او لوی‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او ما هغه ځناور وليد چې د زمکې بادشاهان او د هغوئ لښکرې راغونډې شوې وې چې د هغۀ سره چې په آس باندې ناست وو او د‬ ‫هغۀ د لښکر سره انګ کوى‪.‬‬ ‫‪٢۰‬ادؤ هغه ځناور ونيولے شو ادؤ دد هغۀ سره هغه دروغژن نبي چه دد هغۀ په وړاندے ئے معجُے کولى ووو ادؤ هغوئ چه دد‬ ‫دا دواړه د اور په اهيل کې ژوندي وغورځول شول چې د ګندک سره سوځي‪.‬‬ ‫‪٢۱‬او پاتې کسان د هغه په توره سره ووژل شول چې په آس باندې ناست وو‪ ،‬کومه توره چې د هغه له خولې څخه وتلې وه‪ ،‬او ټول مرغان‬ ‫د هغوی په غوښو ډک شول‪.‬‬ ‫څپرکی ‪20‬‬ ‫‪۱‬ادؤ ما یوه فرښته وليده چه دد آسمان نه راښکته شوه چه دد‬ ‫‪٢‬هغۀ اژدها‪ ،‬هغه زوړ مار‪ ،‬چې البليس ادؤ شيطان دے‪ ،‬ونيولو او زر کاله یې وتړلو‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ هغه ئے دد خندقه کنده کښے وغورزوئ ادؤ وتړئ ادؤ په هغۀ ئے مهر ولګوئ چه هغه نور قو ومونه غولولے نۀ شى‪ ،‬تر څو چه زر کاله‬ ‫پوره نۀ شى‪ ،‬ادؤ دد هغه نه پس به لږ وخت خلص شى‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫چه‬ ‫وليدل‬ ‫ونه‬ ‫ح‬ ‫رو‬ ‫هغوئ‬ ‫ما‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫شو‬ ‫ورکړے‬ ‫قضاوت‬ ‫ته‬ ‫هغوئ‬ ‫ؤ‬ ‫ا‬ ‫و‬ ‫و‬ ‫عيسى دد‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫و‬ ‫‪ ٤‬بيا ما تخت وليدل ادؤ هغوئ په هغوئ کښے ناست و‬ ‫ى‬ ‫نه د هغه انځور‪ ،‬نه یې د دوی په تندو او یا په‬ ‫ګواهى ادؤ دد وخدائے دد کلم دد پاره ئے سرونه غوڅ کړى شوى ووو ادؤ دد‬ ‫لسونو کې د هغه نښه ترلسه کړې وه ‪.‬او دوی د مسيح سره زر کاله ژوند وکړ او حکومت یې وکړ‪.‬‬ ‫‪۵‬خو پاتې مړی تر هغه وخته پورې ژوندی نه شول چې زر کاله پوره شول ‪.‬دا لومړی قيامت دی‪.‬‬ ‫‪ ٦‬بختور او مقدس دى هغه څوک چې په اول قيامت کښې برخه لرى‪ ،‬په داسې دویم مرګ کښې هيڅ طاقت نشته خو هغوئ به د وخدائ پاک‬ ‫او مسيح کاهنان وى او زر کاله به ورسره بادشاهى کوى‪.‬‬ ‫‪۷‬ادؤ کله چه زر کاله ختم شى نو شيطان به دد خپل بند نه خلص شى‪،‬‬ ‫‪۸‬او هغه قومونه چې د زمکې په څلور څلوېښتو برخو کښې دي د دوکه کولو لپاره به لړ شي‪ ،‬یااوج او مااوج‪ ،‬چې د انګ دپاره سره‬ ‫راغونډ کړي‪ ،‬د هغوئ شمېر د سمندر د شګو په شان دے‪.‬‬ ‫‪۹‬هغوئ د زمکې په څنډه باندې لړل او د مقدسانو کمپ او د ګران ښار شاوخوا یې محاصره کړل‪ ،‬او د وخدائ پاک له طرفه د آسمان نه‬ ‫اور راښکته شو او هغوئ یې وسوزول‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ هغه شيطان چه هغوئ دوکه کړى ووو دد اور او ګندک په اهيل کښے ئے واچولے شو چرته چه ځناور ادؤ دروغژن پېغمبر دے ادؤ‬ ‫شپه او ورځ به دد تل دپاره عذاُ ورکولے شى‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬بيا ما یو لوئ سپين تخت وليدلو ادؤ هغه څوک چه په کښے ناست وو دد هغۀ دد مخ نه زمکه ادؤ آسمان وتښتيدل ‪.‬او د هغوی لپاره هيڅ‬ ‫ځای ونه موندل شو‪.‬‬ ‫‪۱٢‬او ما مړۀ وليدل‪ ،‬واړه او لوئ‪ ،‬د وخدائ پاک په وړاندې ولړ ووو ‪.‬او کتابونه پرانستل شول ‪:‬او یو بل کتاُ پرانستل شو‪ ،‬کوم چې د ژوند‬ ‫کتاُ دی ‪:‬او د مړو قضاوت د هغو شيانو څخه چې په کتابونو کې ليکل شوي وو‪ ،‬د دوی د کارونو سره سم‪.‬‬ ‫‪13‬او سمندر هغه مړی پریښودل چې په هغې کې وو ‪.‬او مرګ او دوزخ هغه مړي وسپاري کوم چې په دوی کې وو ‪:‬او د هر چا سره د‬ ‫دوی د کارونو په اساس قضاوت وشو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ مرګ ادؤ دوزخ دد اور په اهيل کښے واچول شو ‪.‬دا دوهم مړینه ده‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ څوک چه دد ژوندون په کتاُ کښے ليکلے شوى نۀ ووو هغه دد اور په اهيل کښے واچول شو‪.‬‬


‫وحی‬

‫څپرکی ‪21‬‬ ‫‪۱‬او ما یو نوی آسمان او نوې زمکه وليده‪ ،‬ځکه چې اول آسمان او اولنۍ زمکه له منځه تللې وه ‪.‬او نور سمندر نه وو‪.‬‬ ‫‪٢‬ادؤ ما یوحنا دد وخدائے نه دد آسمان نه راښکته کيدوونکے ومقدس ښار‪ ،‬نوی بيتو ال ومقدس وليدلو چه دد خپل خاوند دپاره دد ناوې په شان تيار‬ ‫شوے وو‪.‬‬ ‫‪۳‬او ما د آسمان نه یو لوئ آواز واورېد چې ویل یې‪” ،‬ګورئ‪ ،‬د وخدائ پاک خېمه د خلقو سره ده او هغه به د هغوئ سره اوسېږى‪ ،‬او هغوئ‬ ‫به د هغۀ خلق وى‪ ،‬او وخدائ پاک به پخپله د هغوئ سره وي او د هغوئ وخدائ پاک به وي‪.‬‬ ‫‪۴‬او وخدائ پاک به د هغوئ د سترګو نه ټولې اوښکې پاکې کړي ‪.‬او نور به نه مرګ وي‪ ،‬نه غم‪ ،‬نه ژړا‪ ،‬نه به نور درد وي ‪:‬ځکه چې‬ ‫پخواني شيان تير شوي دي‪.‬‬ ‫‪۵‬او هغه څوک چې په تخت ناست وو وویل‪ ،‬ګوره‪ ،‬زه هر څه نوي کوم ‪.‬او هغه ماته وویل‪ ،‬وليکئ ‪:‬ځکه چې دا خبرې ریښتيا او وفادار‬ ‫دي‪.‬‬ ‫‪ ٦‬هغۀ ما ته ووئيل چه دا وشو ‪.‬زه الفا او اوميګا یم‪ ،‬پيل او پای ‪.‬زه به هغه چا ته ورکړم چې د ژوند د اوبو د چينې تږی دی‪.‬‬ ‫‪7‬هغه څوک چې غالب شي هغه به په ميراث کې وي ‪.‬او زه به د هغه خدای شم او هغه به زما زوی وي‪.‬‬ ‫‪۸‬خو د وېرېدونکو‪ ،‬بې ایمانه‪ ،‬بدکارو‪ ،‬قاتلنو‪ ،‬زناکارانو‪ ،‬اادوګرانو‪ ،‬بت پرستانو او ټولو دروغجنانو به په هغه اهيل کې د هغوئ برخه‬ ‫وي چې د اور او ګندک سره سوځي‪ ،‬کوم چې دوهم مرګ دی‪.‬‬ ‫‪۹‬او په هغو اوو فرښتو کښې یوه ماته راغله چې د اوو وروستنيو آفتونو نه ډکې اووه لوښي یې لرلې او زما سره یې خبرې وکړې او ویې‬ ‫ویل ‪:‬دلته راشه زه به تاته هغه ناوې وښایم چې د ګډې ښځه ده‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او هغه ما په روح کښې یو لوئ او لوئ غره ته بوتلو او هغه لوئ ښار یې راته وښودلو چې مقدس یروشلم د آسمان نه د وخدائ پاک نه‬ ‫راښکته کيږى‪.‬‬ ‫‪11‬د وخدائ پاک الل درلودل ‪:‬او د هغې رڼا د خورا قيمتي ډبرې په څير وه‪ ،‬حتی د یشب ډبرې په څير‪ ،‬د کرسټال په څير روښانه وه‪.‬‬ ‫‪۱٢‬او یو لوئ او لوړ دېوال وو او دولس دروازې وې او په دروازو کښې دولس فرښتې وې او په هغوئ باندې د بنى السرائيلو د دولسو قبيلو‬ ‫نومونه ليکلے شوى ووو‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬په ختيځ کې درې دروازې په شمال کې درې دروازې؛ په انوُ کې درې دروازې؛ او په لویدیځ کې درې دروازې‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ادؤ دد ښار دد دیوال دولس بونيادونه ووو ادؤ په هغوئ کښے دد‬ ‫‪۱۵‬او هغه چا چې زما سره خبرې کولې د ښار‪ ،‬د هغې دروازې او د دېوال د اندازه کولو دپاره د سرو زرو سرک درلود‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ ښار څلویښت مربع پروت دى ادؤ اوږدوالى یې د څلویښتو په شان لوئ دے‪ ،‬ادؤ هغۀ ښار په سرک سره اندازه کړو‪ ،‬دولس زره‬ ‫فرلنګ ‪.‬اوږدوالی او پلنوالی او لوړوالی یې مساوي دی‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغۀ دېوال د یو سړى د اندازې په مطابق یو سل څلوېښت او څلور څلوېښت لسي وو چې د فرښتې په اندازه وو‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او د دې دیوال ودانۍ د یاسپر څخه وه‪ ،‬او ښار د خالص سرو زرو و‪ ،‬لکه د روښانه شيشې په څير‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ دد ښار دد دیوال بنيادوونه دد هر قسم قيمتى کاڼو سره سينګار شوى ووو ‪.‬لومړی بنسټ ااسپر و؛ دوهم‪ ،‬نيلم؛ دریم‪ ،‬یو چانس؛ څلورم‪،‬‬ ‫زمرد‬ ‫‪20‬پنځم‪sardonyx ،‬؛ شپږم‪sardius; ،‬اووم‪ ،‬کریسولیټ؛ اتم‪ ،‬بيرل؛ نهم‪ ،‬یو پخراج؛ لسم‪ ،‬یو کریسوپراسس؛ یولسم‪ ،‬یو ااینت ;دولسم‪،‬‬ ‫یو نيلم‪.‬‬ ‫‪٢۱‬او دولس دروازې دولس د مرۍ وې ‪.‬هره دروازه د یو موتی څخه وه ‪:‬او د ښار کوڅه د خالص سرو زرو وه‪ ،‬لکه څنګه چې دا شفاف‬ ‫شيشې وې‪.‬‬ ‫‪٢٢‬او ما په هغه کښې هيڅ معبد ونه ليد‪ ،‬ځکه چې ما للک وخدائ رُ العالمين او د ورې وخدائ د هغې معبد دى‪.‬‬ ‫‪٢۳‬او ښار د لمر او سپوږمۍ اړتيا نه درلوده چې په هغې کې روښانه شي‪ ،‬ځکه چې د خدای الل هغه روښانه کړ‪ ،‬او ميم د هغې رڼا ده‪.‬‬ ‫‪24‬او د هغوئ قومونه چې بچ شوي دي هغه به د دې په رڼا کې وګرځي‪ ،‬او د زمکې بادشاهان خپل الل او عُت په هغې کې راوړي‪.‬‬ ‫‪٢۵‬او د هغې دروازې به هيڅکله د ورځې نه تړلې وي‪ ،‬ځکه چې هلته به شپه نه وي‪.‬‬ ‫‪٢۶‬او هغوئ به په دې کښې د قومونو الل او عُت راوړى‪.‬‬ ‫و‬ ‫‪ ٢۷‬ادؤ په هيڅ صورت کښے به هيڅ څيُ داخل نۀ شى چه ناپاک کوى‪ ،‬نه هغه څيُ چه دد خدائے کار کوى او نه دروغ اوړوى‪ ،‬خو هغه‬ ‫چه دد ګډے دد ژوند په کتاُ کښے ليکلے شوى دى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪22‬‬ ‫‪۱‬او هغه ماته د ژوند د اوبو یو پاک سيند وښایاست‪ ،‬د کرسټال په څير روښانه‪ ،‬د خدای او د ميمنې د تخت څخه تيریږي‪.‬‬ ‫‪٢‬د هغې د کوڅې په مينځ کښې او د سيند په دواړو غاړو کښې د ژوند یوه ونه وه چې دولس ډوله مېوې به یې لرلې او هره مياشت به یې‬ ‫ميوه ورکوله او د ونې پاڼې به د شفاء دپاره وې ‪.‬ملتونه‬ ‫‪3‬او نور به لعنت نه وي‪ ،‬مګر د خدای او د وری تخت به په دې کې وي ‪.‬او د هغه خدمتګاران به د هغه خدمت وکړي‪:‬‬ ‫‪۴‬او هغوئ به د هغۀ مخ ووینى ‪.‬او د هغه نوم به د دوی په تندیو کې وي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬هلته به شپه نه وي ‪.‬او دوی نه شمعې ته اړتيا لري‪ ،‬نه د لمر رڼا ‪.‬ځکه چې څښتن خدای دوی ته رڼا ورکوي ‪:‬او دوی به د تل لپاره‬ ‫پاچاهي وکړي‪.‬‬ ‫‪۶‬هغۀ ما ته ووئيل‪ ،‬دا خبرې وفادارې او رښتينې دي‪ ،‬او ما للک وخدائ د مقدس پېغمبرانو وخدائ پاک خپله فرښته راولېږله چې خپلو بندګانو‬ ‫ته هغه څيُونه وښائى کوم چې به ډېر زر تر سره شى‪.‬‬


‫وحی‬

‫‪ ۷‬وګوره‪ ،‬زه ژر راځم ‪:‬بختور دی هغه څوک چې د دې کتاُ د نبوت خبرې مني‪.‬‬ ‫‪۸‬ادؤ ما یوحنا دا و‬ ‫څيُونه وليدل ادؤ واؤریدل ‪.‬او کله چې ما واورېدل او وليدل‪ ،‬زه د هغه فرښتې د پښو په وړاندې د عبادت لپاره راښکته شوم‬ ‫چې ما ته یې دا شيان ښکاره کړل‪.‬‬ ‫وروڼو ادؤ دد نبيانو ادؤ دد هغوئ نه چه دد دے کتاُ دد قولونو‬ ‫‪ ۹‬بيا هغۀ ما ته ووئيل چه ګوره دا مه کوه‪ ،‬ځکه چه زد ۀ ستا ملګرے یم‪ ،‬ستا دد و‬ ‫تابعدارى کوى ‪:‬دد وخدائے عبادت کوه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغۀ ما ته ووئيل‪” ،‬د دې کتاُ د پېشګوئې خبرې مه پټوه‪ ،‬ځکه چې وخت په نُد دے‪.‬‬ ‫‪11‬څوک چې بې انصافه وي هغه دې نور هم بې انصافه وي‪ ،‬او څوک چې ناپاک وي هغه دې نور هم ناپاک وي‪ ،‬او څوک چې صادق‬ ‫وي هغه دې نور هم صادق وي او څوک چې مقدس وي هغه دې ل هم پاک وي‪.‬‬ ‫‪۱٢‬ادؤ وګوره‪ ،‬زۀ ژر راځم ‪.‬او زما اار زما سره دی چې هر سړي ته د هغه د کار سره سم ورکړم‪.‬‬ ‫‪13‬زه الفا او اوميګا یم‪ ،‬پيل او پای‪ ،‬لومړی او وروستی یم‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬بختور دى هغوئ چه دد هغۀ وحکمونه منى ادؤ هغوئ دد ژوندون دد وني حق لرى ادؤ دد ښار دد دروازو نه ورننوتلے شى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ځکه چې بې له دې چې سپي‪ ،‬اادوګر‪ ،‬زناکاران‪ ،‬قاتلن‪ ،‬بوت پرستان‪ ،‬او څوک چې مينه کوي او دروغ وایي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ما عيسی خپله فرښته رالېږلې ده چې تاسو ته په کليساګانو کې د دې شيانو شاهدي درکړي ‪.‬زه د داود ریښه او اولد یم او د سهار‬ ‫روښانه ستوری یم‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬ادؤ وروح ادؤ ناوې وائى چه راشه ‪.‬او هغه څوک چې اوري هغه ووایي‪ ،‬راځه ‪.‬او پرېږده چې هغه تږی وي ‪.‬او څوک چې وغواړي هغه‬ ‫دې د ژوند اوبه په آزاده توګه واخلي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ځکه چې زۀ هر هغه سړے ته ګواهى ورکوم چې د دې کتاُ د پېشګوئې خبرې اورى‪ ،‬کۀ څوک په دې و‬ ‫څيُونو کښې زیاتوالى وکړى‪،‬‬ ‫نو وخدائ پاک به په هغۀ باندې هغه آفتونه اضافه کړى چې په دې کتاُ کښې ليکلے شوى دى‪:‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪۱۹‬ادؤ که څوک دد دے دد نبوت دد لکتاُ لفظونه واخلى‪ ،‬نو وخدائے به دد هغۀ برخه دد ژوندوون دد لکتاُ‪ ،‬اؤ دد مقدس ښار نه اؤ دد هغه و‬ ‫څيُونو نه‬ ‫واخلى چه په دغه لکتاُ کښے ليکلے شوى دى‪.‬‬ ‫‪٢۰‬هغه څوک چې د دې خبرې ګواهى ورکوى نو وائى چې‪ ،‬بې شکه زۀ ژر راځم ‪.‬آمين ‪.‬حتی‪ ،‬راشئ‪ ،‬مالک عيسی‪.‬‬ ‫عيسى مسيح فضل په تاسو ټولو وى ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫‪٢۱‬زمونږ د ما للک‬ ‫ى‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Pashto - The Book of Revelation by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu