زکریا لومړی فصل ۱د داريوس د بادشاهۍ په دوهم کال ،په اتمه مياشت کې ،د ما لِک خُدائ کلم زکرياه ته ،د برکياه زوئ او د عدو پېغمبر زوئ ته راغلو، چې وې فرمائيل، ۲څښتن ستاسو د نيکونو څخه ډېر ناراضه شوی دی. رُ رُ الفواج فرمايي ،او زه به تاسو ته راوګرځم ،خ رُ الفواج داسې فرمايي :زما ُوا ته راوګرځئ ،خ ۳نو ځکه ته هغوی ته ووايه چې ،خ الفواج فرمايي. ۴د ُپلو پلرونو په شان مه کېږئ ،چې پخوانيو پيغمبرانو ورته غږ وکړ او ويې ويل :رُ الفواج داسې فرمايي :اوس ِه ُپلو بدو لرو او بدو کارونو څخه راوګرځئُ ،و هغوی زما ُبره ونه منله او نه يې غوږ ونيو ،څښتن فرمايي. ۵ستاسو پلر نيکۀ چرته دي؟ او نبيان همېشه ژوندي دي؟ ُ۶و زما ُبرې او زما قوانين ،چې ما ُپلو ُدمتګارانو نبيانو ته فرمايلي وو ،آيا ستاسو پلر نيکۀ يې ونۀ نيول؟ او هغوئ واپس راغلل او رُ الفواج زمونږ سره د ُپلو طريقې او عملونو په مطابق سلوک کوِو اراده کړې وه ،هم هغه شان يې زمونږ ويې ويلِ ،که څنګه چې خ سره کړے دے“. ۷د دارا د بادشاهۍ په دوهم کال د يووِسمې مياشتې په څلور ويشتمه ورځ ،چې د سباط مياشت ده ،د ما لِک خُدائ کلم د برکياه زوئ او د عدو پېغمبر زکرياه ته راغلو ،چې هغه يې فرمائيل، ۸ما د شپې وِيدل ،او يو سړے په سور آس باندې سپور وو ،او هغه د لمهندي د ونو په مينځ کښې ولړ وو چې په بېخ کښې وو ،او د هغۀ شاته سره آسونه وو ،ټکى ټکى او سپين. ۹بيا ما وويل ،ای زما څښتنه ،دا څه دي؟ او هغه فرښته چې زما سره يې ُبرې کوِې ،راته وويل :زه به تاته وښيم چې دا څه دي. ۱۰او هغه سړي چې د مڼۍ د ونو په منځ کې ولړ و ،ځواُ ورکړ او ويې ويل :دا هغه کسان دي چې څښتن يې په ځمکه کې ګرځېدو ِپاره ِيږِي دي. ۱۱او هغوی د څښتن فرښتې ته چې د مڼې د ونو په منځ کې ولړه وه ،ځواُ ورکړ او ويې ويل :موږ په ځمکه کې ګرځېدِي يو ،او وګورئ ،ټوِه ځمکه ارامه ناسته ده او ارامه ده. رُ الفواج ،تر څو پورې به تۀ په يروشلم او د يهوداه په ښارونو رحم نه ۱۲بيا د ما لِک خُدائ فرښتې جواُ ورکړو او وې فرمائيل” ،اے خ کوې ،چې تۀ په دې اويا کاِه غصه يې؟ ۱۳او څښتن هغه فرښتې ته چې زما سره يې ُبرې کوِې ،په ښو او تسلي ورکوونکو ُبرو سره ځواُ ورکړ. ۱۴نو هغه فرښتې چې ما سره يې ُبرې کوِې راته وويل" :ته غږ وکړه چې ووايه ،رُ الفواج داسې فرمايي :زه د يروشلم او صهيون ِپاره ډېر غيرت ِرم". ۱۵او زه د هغو قومونو څخه ډېر ناراضه يم چې آرام دي :ځکه چې زه ِږ ناراضه وم ،او هغوی د مصيبت په وړاندې کوِو کې مرسته وکړه. خ خ رُ الفواج دائ ُ ک ِ ما شى، جوړ کښې په به کور زما راغلم، واپس ته يروشلم سره رحمت د زۀ چې، فرمائى دائ ُ ک ِ ما ځکه ۱۶نو خ ل ل فرمائى ،او په يروشلم باندې به يوه رسۍ وغځول شى. رُ الفواج داسې فرمائى چې ،زما ښارونه به بيا هم د ُوشحاِۍ سره ُپاره شى ،او ما لِک خُدائ به بيا هم صيون ۱۷نو بيا هم چغه کړه ،خ ته تسلى ورکړى ،او بيا به يروشلم غوره کړى. ۱۸بيا ما سترګې پورته کړې او وِيدل چې څلور ښکرونه وو. ۱۹ما هغه فرښتې ته چې ما سره يې ُبرې کوِې وويل ،دا څه دي؟ او هغه ماته ځواُ راکړ ،دا هغه ښکرونه دي چې يهوداه ،اسرائيل او يروشلم يې ُپاره کړي دي. ۲۰او څښتن ماته څلور نجاران وښودل. ۲۱نو ما پوښتنه وکړه" ،دا د څه ِپاره راغلي دي؟ "او هغه وويل" ،دا هغه ښکرونه دي چې يهوداه يې دومره ُوارۀ وارۀ کړل چې هيڅ چا ُپل سر نه دی پورته کړی ُ.و دا د دې ِپاره راغلي دي چې هغوی وځپي او د هغو قومونو ښکرونه وغورځوي چې د يهوداه په ُاوره يې د ُپروِو ِپاره ُپل ښکرونه پورته کړي وو". دوهم فصل ۱بيا ما سترګې پورته کړې او وکتل ،نو يو سړے مې وِيد چې په لس کښې يې د اندازې رسۍ وه. ۲بيا ما وپوښتل” ،ته چرته ځې؟ “هغه ما ته وويل” ،زه يروشلم ناپوم ،چې وګورم چې د هغې پلنواِی او اوږدواِی څومره دی“. ۳او ،ګوره ،هغه فرښته چې زما سره يې ُبرې کوِې ،لړه ،او بله فرښته د هغه سره د ِيدو ِپاره راووتله. ۴او هغه ته يې وويل :منډه کړه ،دې ځوان ته ووايه چې بيت اِمقدس به د انسانانو او څارويو د ګڼې ګوڼې ِه امله د بې دېواِه ښارونو په څېر آباد شي. ۵ځکه چې زه به د هغې شاوُوا د اور ديوال شم ،او د هغې په منځ کې به جلل شم ،څښتن فرمايي. ۶ما لِک خُدائ فرمائى چې ،آه ،راووځئ او د شمال د خملک نه وتښتئ ،ځکه چې ما تاسو د آسمان د څلورو بادونو په شان ُپاره کړي يئ، ما لِک خُدائ فرمائى.