Skip to main content

Pashto - The Book of Prophet Ezekiel

Page 1

‫حزقیل‬ ‫لومړی فصل‬ ‫‪۱‬نو په دېرشم کال‪ ،‬د څلورمې مياشتې په پنځمه ورځ‪ ،‬کله چې زه د کبار سيند په غاړه د بنديانو په منځ کې وم‪ ،‬نو اسمانونه پرانستل شول‬ ‫او ما د خدای رويا وليده‪.‬‬ ‫‪۲‬د مياشتې په پنځمه ورځ‪ ،‬چې د يهوياکين پاچا د الوطنۍ پنځم کال و‪،‬‬ ‫‪ ۳‬د څښتن کلم په ښکاره ډول حزقيل کاهن ته‪ ،‬د بوزي زوی ته‪ ،‬د کبار سيند په غاړه د کلدانيانو په خاوره کې راغی‪ ،‬او د څښتن لس‬ ‫هلته په هغه باندې وو‪.‬‬ ‫‪۴‬او ما وکتل‪ ،‬او ومې ليدل چې د شمال له خوا يو طوفان راغی‪ ،‬يو لوی ورېځ‪ ،‬او يو اور چې ځان يې پوښلی و‪ ،‬او د هغې شاوخوا روښانه‬ ‫وه‪ ،‬او د هغې له مينځ څخه د امبر رنګ په څير‪ ،‬د اور له مينځ څخه‪.‬‬ ‫‪ ۵‬او د هغې له مينځ څخه د څلورو ژونديو مخلوقاتو په څير شکل راووت ‪.‬او د دوی ظاهري بڼه دا وه؛ دوی د يو سړي په څير وو‪.‬‬ ‫‪ ۶‬او هر يو څلور مخونه او څلور وزرونه درلودل‪.‬‬ ‫‪۷‬او د هغوی پښې مستقيمې وې‪ ،‬او د هغوی د پښو تلې د غوايي د پښې د تلو په څېر وې ‪:‬او د سوځېدلي زېړ رنګ په څېر ځلېدلې‪.‬‬ ‫‪۸‬او د هغوی په څلورو خواوو کې د وزرونو لندې د انسان لسونه وو‪ ،‬او د هغوی څلورو مخونه او وزرونه وو‪.‬‬ ‫‪ ۹‬د هغوی وزرونه يو بل سره تړلي وو‪ ،‬کله چې ګرځېدل نو نه ګرځېدل‪ ،‬هر يو مستقيم مخ په وړاندې روان وو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د هغوی د مخونو په شان‪ ،‬د هغوی څلورو مخونه د سړي مخونه وو‪ ،‬او د زمري مخونه يې په ښي خوا کې وو ‪:‬او د هغوی څلورو‬ ‫مخونه يې په چپ اړخ کې د غوايي مخونه وو‪ ،‬او د هغوی څلورو مخونه د عقاب مخونه هم وو‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬د هغوی مخونه داسې وو ‪:‬او د هغوی وزرونه پورته غځول شوي وو‪ ،‬د هر يو دوه وزرونه يو بل سره نښلول شوي وو‪ ،‬او دوو يې‬ ‫خپل بدنونه پوښلي وو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او هغوی هر يو مستقيم مخ په وړاندې روان شول ‪:‬هر ځای ته چې روح تللی و‪ ،‬هغوی لړل؛ او کله چې تلل نو بيرته نه ګرځېدل‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬د ژونديو مواوداتو ظاهري بڼه د اور د سکرو په څېر وه‪ ،‬او د څراغونو په څېر وه ‪:‬دا د ژونديو مواوداتو په منځ کې پورته او ښکته‬ ‫ګرځېده؛ او اور روښانه و‪ ،‬او له اور څخه برېښنا راووتله‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او هغه ژوندي مخلوقات د برېښنا د ځلېدو په څېر منډې وهلې او بېرته راستانه شول‪.‬‬ ‫‪۱۵‬کله چې ما ژونديو مواوداتو ته وکتل‪ ،‬نو د هغوی په څنګ کې په ځمکه باندې يو څرخ وو او څلور مخونه يې درلودل‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬د څرخونو بڼه او د هغوی کار د بيرل رنګ په څېر وو ‪:‬او څلور واړه يو شان وو ‪:‬او د هغوی بڼه او کار داسې وو لکه چې د څرخ په‬ ‫منځ کې يو څرخ وي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬کله چې به هغوی تلل‪ ،‬نو په خپلو څلورو خواوو به ګرځېدل ‪:‬او کله چې به تلل نو نه به يې شاته ګرځېدل‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬د هغوی کړۍ ګانې دومره لوړې وې چې وېروونکې وې‪ ،‬او د هغوی کړۍ ګانې د څلورو واړو شاوخوا د سترګو څخه ډکې وې‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او کله چې ژوندي مواودات روان شول‪ ،‬نو څرخونه هم ورسره روان شول ‪:‬او کله چې ژوندي مواودات له ځمکې څخه پورته کېدل‪،‬‬ ‫نو څرخونه هم پورته کېدل‪.‬‬ ‫‪۲۰‬هر ځای چې روح تللو‪ ،‬هغوی تلل‪ ،‬د هغوی روح هم هلته تللو؛ او څرخونه د هغوی په مقابل کې پورته کېدل‪ ،‬ځکه چې د ژوندي‬ ‫مواود روح په څرخونو کې وو‪.‬‬ ‫‪۲۱‬کله چې هغه تلل‪ ،‬نو دا به تلل؛ او کله چې هغه ولړ وو‪ ،‬نو دا به ولړ وو؛ او کله چې هغه له ځمکې څخه پورته کېدل‪ ،‬نو څرخونه به د‬ ‫هغوی په مقابل کې پورته کېدل ‪:‬ځکه چې د ژوندي مواود روح په څرخونو کې وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬او د ژونديو مواوداتو په سرونو باندې د فضا شکل د هغه وحشتناک بلور رنګ په څير و چې د دوی د سرونو څخه پورته غځيدلی و‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬او د فضا لندې د هغوی وزرونه مستقيم وو‪ ،‬يو بل ته ‪:‬هر يو دوه وزرونه درلودل‪ ،‬چې يو اړخ يې پوښلی و‪ ،‬او هر يو دوه وو‪ ،‬چې‬ ‫بل اړخ يې پوښلی و‪.،‬‬ ‫‪۲۴‬او کله چې هغوی لړل‪ ،‬ما د هغوی د وزرونو غږ واورېد‪ ،‬لکه د لويو اوبو شور‪ ،‬د قادر مطلق خدای د غږ په څېر‪ ،‬د خبرو غږ‪ ،‬لکه د‬ ‫لښکر د شور په څېر ‪:‬کله چې هغوی ولړ وو‪ ،‬نو خپلې وزرونه يې ښکته کړل‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬او د هغه فضا څخه چې د دوی د سرونو د پاسه وه‪ ،‬يو غږ راغی‪ ،‬کله چې دوی ولړ وو او خپل وزرونه يې ښکته کړي وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬او د هغه فضا د پاسه چې د هغوی د سرونو د پاسه وه‪ ،‬د تخت په څېر يو شی وو‪ ،‬لکه د نيلم ډبرې په څېر‪ ،‬او د تخت په څېر يو شی‬ ‫وو لکه د سړي په څېر چې پر هغه باندې وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬او ما د امبر رنګ په څېر وليد‪ ،‬د هغې شاوخوا د اور په څېر ښکارېده‪ ،‬د هغه د مل له ظاهر څخه پورته او د هغه د مل له ظاهر څخه‬ ‫ښکته‪ ،‬ما د اور په څېر ښکارېده‪ ،‬او شاوخوا يې رڼا وه‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬لکه څنګه چې د باران په ورځ په ورېځ کې د کمان بڼه وه‪ ،‬همداسې د شاوخوا شاوخوا رڼا وه ‪.‬دا د څښتن د الل بڼه وه ‪.‬کله چې ما دا‬ ‫وليدل‪ ،‬زه په خپل مخ ولوېدم‪ ،‬او ما د خبرو کولو غږ واورېد‪.‬‬ ‫دوهم فصل‬ ‫‪۱‬او هغه ما ته وفرمايل” ‪:‬د انسان زويه‪ ،‬په خپلو پښو ودرېږه‪ ،‬او زه به ستا سره خبرې وکړم“‪.‬‬ ‫‪۲‬کله چې هغه ما سره خبرې کولې‪ ،‬نو روح په ما کې ننوت او زه يې په خپلو پښو ودرولم‪ ،‬نو ما د هغه چا خبرې واورېدې چې ما سره يې‬ ‫خبرې کولې‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۳‬او هغه ما ته وفرمائيل‪” ،‬اے بنى آدمه‪ ،‬زۀ تا بنى ااسرائيلو ته لېږم‪ ،‬هغه سرکشه قوم ته چې زما په وړاندې يې بغاوت کړے دے ‪.‬هغوئ‬ ‫او د هغوئ پلر نيکۀ تر نن ورځې پورې زما په وړاندې سرکشي کړې ده‪.‬‬ ‫‪۴‬ځکه چې هغوی بې شرمه او سخت زړي ماشومان دي ‪.‬زه تا هغوی ته لېږم‪ ،‬او ته به هغوی ته ووايې چې څښتن خدای داسې فرمايي‪.‬‬ ‫‪۵‬او که هغوی واوري يا يې ونه مني (ځکه چې هغوی يو سرکشه قوم دی)‪ ،‬خو بيا به هم پوه شي چې د هغوی په منځ کې يو پيغمبر مواود‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪۶‬او ته‪ ،‬ای انسانه‪ ،‬د هغوی څخه مه وېرېږه‪ ،‬او د هغوی د خبرو څخه مه وېرېږه‪ ،‬که څه هم ستا سره ازغي او کنډوالې وي‪ ،‬او ته د لړمانو‬ ‫په منځ کې اوسېږې ‪.‬د هغوی د خبرو څخه مه وېرېږه‪ ،‬او د هغوی د سترګو څخه مه وېرېږه‪ ،‬که څه هم هغوی يو سرکش کور دی‪.‬‬ ‫‪۷‬او زما خبرې هغوی ته ووايه‪ ،‬که هغوی واوري يا يې ونه مني‪ ،‬ځکه چې هغوی ډېر سرکش دي‪.‬‬ ‫‪۸‬خو ته‪ ،‬ای انسانه‪ ،‬هغه څه واوره چې زه درته وايم؛ د هغه سرکشه کور په څېر سرکشه مه کېږه ‪:‬خپله خوله خلصه کړه او هغه څه‬ ‫وخوره چې زه يې درکوم‪.‬‬ ‫‪۹‬او کله چې ما وکتل‪ ،‬نو يو لس زما خوا ته رالېږل شو‪ ،‬او په هغه کې د کتاب يوه پاڼه وه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او هغه دا زما په وړاندې خپور کړ؛ او دننه او بهر ليکل شوي وو ‪:‬او په هغې کې غمونه‪ ،‬ماتم او غم ليکل شوي وو‪.‬‬ ‫دریم فصل‬ ‫‪۱‬بيا هغه ما ته وفرمائيل‪” ،‬اے بنى آدمه‪ ،‬هغه څۀ وخوره چې تۀ يې پېدا کوې‪ ،‬دا طومار وخوره او لړ شه او د بنى ااسرائيلو کور ته خبرې‬ ‫وکړه“‪.‬‬ ‫‪۲‬نو ما خپله خوله خلصه کړه‪ ،‬او هغه ما ته هغه طومار وخوړلو‪.‬‬ ‫‪ ۳‬او هغه ماته وويل" ‪:‬ای انسانه‪ ،‬خپل ګېډه وخوره او خپلې کولمې د دې طومار سره ډکې کړه چې زه يې تاته درکوم "‪.‬بيا ما دا وخوړله؛‬ ‫او دا زما په خوله کې د شاتو په څير خوږ و‪.‬‬ ‫‪۴‬او هغه ما ته وفرمايل” ‪:‬د بنى آدمه‪ ،‬لړ شه‪ ،‬د بنى ااسرائيلو کور ته لړ شه او زما خبرې ورسره وکړه“‪.‬‬ ‫‪ ۵‬ځکه چې ته داسې قوم ته نه يې لېږلی چې عجيبه ژبه ولري او سخته ژبه ولري‪ ،‬بلکې د اسرائيلو قوم ته لېږلی يې‪.‬‬ ‫‪ ۶‬نه ډېرو هغو خلکو ته چې عجيبې او سخته ژبه لري‪ ،‬چې ته يې خبرې نه پوهېږې ‪.‬يقينا ا که ما ته هغوی ته لېږلی وای‪ ،‬نو هغوی به ستا‬ ‫خبره اورېدلې وای‪.‬‬ ‫‪۷‬خو د بنى ااسرائيلو قوم به ستا خبره ونۀ اورى‪ ،‬ځکه چې هغوئ به زما خبره ونۀ اورى‪ ،‬ځکه چې د بنى ااسرائيلو ټول قوم بېرحمه او‬ ‫سخت زړۀ دے‪.‬‬ ‫‪۸‬ګوره‪ ،‬ما ستا مخ د هغوی د مخونو په مقابل کې قوي کړی دی‪ ،‬او ستا تندی د هغوی د تنديو په مقابل کې قوي کړی دی‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ما ستا تندی د چقمقي ډبرې په څېر سخت کړی دی ‪:‬له هغوی څخه مه وېرېږه او د هغوی په سترګو مه وېرېږه‪ ،‬که څه هم هغوی سرکشه‬ ‫کورنۍ ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬بيا هغه ما ته وفرمايل” ‪:‬د انسان زويه‪ ،‬زما ټولې خبرې چې زه به يې تاته وايم‪ ،‬په زړه کې يې قبول کړه او په خپلو غوږونو يې‬ ‫واوره“‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او لړ شه‪ ،‬د خپلو خلکو اولدونو ته‪ ،‬چې له الوطنۍ څخه راغلي دي‪ ،‬ورشه او هغوی ته ووايه چې څښتن قادر مطلق خدای داسې‬ ‫فرمايي ‪:‬که هغوی واوري يا نه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬بيا روح ما پورته کړ‪ ،‬او ما د خپل شاته د يو لوئ تېز غږ واورېد چې ويل يې‪ ،‬د ما الک خخدائ الل د هغه د خپل ځائ نه برکتى وى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ما د ژونديو مخلوقاتو د وزرونو غږ هم واورېد چې يو بل سره لګېدل‪ ،‬او د هغوی په وړاندې د څرخونو غږ‪ ،‬او د يوې لويې تېزې‬ ‫تېزې غږ واورېد‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو روح زه پورته کړم او له ځانه سره يې بوتلم‪ ،‬او زه په تريخ او د روح په ګرمۍ کې لړم‪ ،‬خو د څښتن لس په ما باندې ډېر قوي و‪.‬‬ ‫‪۱۵‬بيا زه په تلبيب کې د هغو بنديانو سره راغلم چې د کبار سيند په غاړه اوسېدل‪ ،‬او هلته ناست وم چې هغوی ناست وو‪ ،‬او اووه ورځې د‬ ‫هغوی په منځ کې حيران پاتې شوم‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او د اوو ورځو په پای کې د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۱۷‬اے بنى آدمه‪ ،‬ما تۀ د بنى ااسرائيلو د کور چوکيدار اوړ کړې‪ ،‬نو زما د خولې خبره واوره او زما له طرفه هغوئ ته خبردارے ورکړه‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کله چې زه بدکاره ته ووايم چې ته به خامخا مړ شې‪ ،‬او ته هغه ته خبرداری نه ورکوې او نه د بدکاره د ژوند د ژغورلو لپاره د هغه د‬ ‫بدې لرې څخه د خبرداري ورکولو خبره کوې‪ ،‬نو هغه بدکاره سړی به په خپله ګناه کې مړ شي‪ ،‬خو زه به ستا له خوا د هغه د وينې‬ ‫غوښتنه وکړم‪.‬‬ ‫‪۱۹‬خو که چېرې ته بدکاره ته خبردارې ورکړې او هغه له خپلې بدکارۍ او بدې لرې څخه ونه ګرځېږي‪ ،‬نو هغه به په خپله ګناه کې مړ‬ ‫شي‪ ،‬خو تا خپل ځان وژغوره‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬بيا‪ ،‬کله چې يو صادق سړی له خپلې نېکۍ څخه واوړي او ګناه وکړي‪ ،‬او زه د هغه په وړاندې د ټکر خنډ کېږدم‪ ،‬هغه به مړ شي ‪:‬ځکه‬ ‫چې تا هغه ته خبرداری نه دی ورکړی‪ ،‬هغه به په خپله ګناه کې مړ شي‪ ،‬او د هغه صداقت چې هغه کړی دی به ياد نه شي؛ مګر زه به ستا‬ ‫له لس څخه د هغه د وينې غوښتنه وکړم‪.‬‬ ‫‪۲۱‬خو که ته صادق سړي ته خبرداری ورکړې چې ګناه ونه کړي او هغه ګناه ونه کړي‪ ،‬نو هغه به خامخا ژوندی پاتې شي ځکه چې هغه‬ ‫ته خبرداری ورکړل شوی دی‪ ،‬او تا خپل ځان هم وژغوره‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬او د څښتن لس هلته په ما باندې وو او هغه راته وويل ‪:‬پورته شه‪ ،‬په درې کې لړ شه او هلته به ستا سره خبرې وکړم‪.‬‬ ‫‪۲۳‬نو زه پاڅېدم او په مېدان کې لړم ‪.‬او د څښتن الل هلته ولړ و‪ ،‬لکه څنګه چې ما د کبار د سيند په غاړه ليدلی و ‪:‬او زه په خپل مخ‬ ‫پرېوتم‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۲۴‬بيا روح په ما کښې ننوت او زۀ يې په خپلو پښو ودرولم‪ ،‬زما سره يې خبرې وکړې او راته يې وويل‪ ،‬لړ شه او ځان په خپل کور کښې‬ ‫بند کړه‪.‬‬ ‫‪۲۵‬خو تۀ‪ ،‬اے بنى آدمه‪ ،‬وګوره‪ ،‬هغوئ به تا په زنځيرونو سره وتړي او تا به ورسره وتړي‪ ،‬او تۀ به د هغوئ په مينځ کښې بهر نۀ ځې‪.‬‬ ‫‪۲۶‬زۀ به ستا ژبه ستا د خولې تالو سره ونښلوم‪ ،‬ترڅو ته ګونګه شې او د هغوی ملمت کوونکی نه شې‪ ،‬ځکه چې هغوی سرکشه قوم دی‪.‬‬ ‫‪۲۷‬خو کله چې زه ستا سره خبرې وکړم‪ ،‬نو ستا خوله به خلصه کړم‪ ،‬او ته به هغوی ته ووايې‪ ،‬څښتن قادر مطلق خدای داسې فرمايي ‪:‬‬ ‫څوک چې اوري‪ ،‬هغه دې واوري؛ او څوک چې نه غواړي‪ ،‬هغه دې نه پريږدي‪ ،‬ځکه چې هغوی سرکشه کورنۍ ده‪.‬‬ ‫څلورم فصل‬ ‫‪۱‬اے بنى آدمه‪ ،‬يو ټايل واخله او د خپل مخ په وړاندې يې کېږده او په ښار‪ ،‬يعنې يروشلم باندې يې وشينده‪.‬‬ ‫‪۲‬او د هغې محاصره وکړه‪ ،‬د هغې په وړاندې قلعه اوړه کړه‪ ،‬د هغې په وړاندې دېوالونه اوړ کړه‪ ،‬د هغې په وړاندې خېمې هم ودروه او‬ ‫شاوخوا يې د وهلو لپاره زغرې ودروه‪.‬‬ ‫‪۳‬خو بيا د اوسپنې يو لوښے واخله او د خپل او ښار په مينځ کښې يې د اوسپنې دېوال په توګه ودروه‪ ،‬او خپل مخ يې د هغې په خلف کړه‪،‬‬ ‫او هغه به محاصره شى او ته به يې محاصره کړې ‪.‬دا به د بنى ااسرائيلو د قوم دپاره يوه نښه وي‪.‬‬ ‫‪ ۴‬ته هم په خپل چپ اړخ څمله او د اسرائيلو د قوم ګناهونه په هغې باندې ږده ‪.‬د هغو ورځو د شمېر په مطابق چې ته پرې ږدې‪ ،‬د هغوی‬ ‫ګناهونه به زغمې‪.‬‬ ‫‪۵‬ځکه چې ما ستا د ګناهونو کلونه د هغو ورځو د شمېر په مطابق درې سوه نوي ورځې ټاکلي دي ‪.‬نو ته به د اسرائيلو د قوم د ګناهونو‬ ‫سزا وزغمې‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې تۀ هغه پوره کړې‪ ،‬نو بيا په ښي اړخ څمله‪ ،‬او د يهوداه د ګناهونو سزا به څلوېښت ورځې وزغمه ‪:‬ما ستا لپاره هره ورځ د يو‬ ‫کال لپاره مقرر کړې ده‪.‬‬ ‫‪۷‬نو په دې خاطر خپل مخ د يروشلم د محاصرې په لور وګرځوه‪ ،‬او ستا لس به لوڅ وي‪ ،‬او ته د هغې په خلف نبوت کوې‪.‬‬ ‫‪۸‬او ګوره‪ ،‬زه به تاته زنځيرونه درکړم او ته به له يوې خوا نه بلې خوا ته ونه ګرځې‪ ،‬تر څو چې د خپلې محاصرې ورځې پای ته ونه‬ ‫رسې‪.‬‬ ‫‪۹‬غنم‪ ،‬اوربشې‪ ،‬لوبيا‪ ،‬دال‪ ،‬بانجان او فاچۍ هم واخله او په يوه لوښي کې يې واچوه او د هغو ورځو د شمېر سره سم يې ډوډۍ اوړه کړه‬ ‫چې ته به په خپل اړخ څملې‪ ،‬درې سوه نوي ورځې به يې خورې‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬او ستا هغه خواړه چې ته به يې خورې‪ ،‬په ورځ کې به شل مثقال وزن ولري ‪.‬ته به وخت په وخت هغه خورې‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ته به اوبه هم په اندازه سره وڅښې‪ ،‬د يو هين شپږمه برخه‪ ،‬وخت په وخت به يې وڅښې‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او ته به يې د اوربشو د ډوډو په څېر وخورئ او د انسانانو د سترګو په وړاندې به يې د هغو خوشايي سره پخه کړئ چې د انسانانو څخه‬ ‫راوځي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬څښتن وفرمايل” ‪:‬همدارنګه به بني اسرائيل د هغو قومونو په منځ کې چې زه يې هلته وشړم‪ ،‬خپله ناپاکه ډوډۍ وخوري“‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو ما وويل‪” ،‬اے ما الکه خخدايه !وګوره‪ ،‬زما روح ناپاک شوی نه دی‪ ،‬ځکه چې زما د ځوانۍ څخه تر اوسه پورې ما هغه څيز نه دی‬ ‫خوړلی چې پخپله مړ شوی وي يا ټوټې ټوټې شوی وي‪ ،‬او نه مې په خوله کې ناپاکه غوښه راغلې ده“‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬بيا هغه راته وويل ‪:‬ګوره‪ ،‬ما تاته د انسانانو د خوشو په بدل کې د غوا خوشا درکړې ده‪ ،‬او ته به ورسره خپله ډوډۍ پخه کړې‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او هغۀ ما ته وفرمائيل‪” ،‬اے بنى آدمه‪ ،‬وګوره‪ ،‬زۀ به په يروشلم کښې د روټۍ بند مات کړم ‪:‬او هغوئ به په وزن او احتياط سره ډوډۍ‬ ‫وخوري‪ ،‬او هغوئ به په ناپ او حيرانۍ سره اوبه وڅښي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬چې هغوئ د روټۍ او اوبو محتاج شي‪ ،‬او يو بل ته حيران شي او د خپلې ګناه په واه مړ شي‪.‬‬ ‫پنځم فصل‬ ‫‪۱‬او ته‪ ،‬ای انسانه‪ ،‬يوه تيزه چاړه واخله‪ ،‬د نائی ږيره واخله‪ ،‬او په خپل سر او ږيره يې ومينځه‪ ،‬بيا د تلو وزن واخله او ويښتان يې ووېشه‪.‬‬ ‫‪۲‬کله چې د محاصرې ورځې پوره شي‪ ،‬نو ته به د ښار په منځ کې د اور په واسطه يو پر دريمه برخه وسوزوې ‪:‬او يو پر دريمه برخه به‬ ‫واخلې او په چاقو سره به يې شاوخوا ووهي‪ ،‬او يو پر دريمه برخه به په هوا کې خپره کړې‪ ،‬او زه به د هغوی پسې توره راوباسم‪.‬‬ ‫‪ ۳‬له هغې څخه يو څو يې هم واخلئ او په خپلو لمنو کې يې وتړئ‪.‬‬ ‫‪۴‬بيا ترې نه يو ځل بيا واخله او په اور کښې يې واچوه او په اور کښې يې وسوزوه‪ ،‬ځکه چې د دې نه به د بنى ااسرائيلو ټول کور ته اور‬ ‫راووځى‪.‬‬ ‫‪۵‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬دا يروشلم دے ‪:‬ما دا د هغو قومونو او خملکونو په مينځ کښې مقرر کړے دے چې د هغې‬ ‫شاوخوا پراته دي‪.‬‬ ‫‪۶‬هغې زما احکام د نورو قومونو په پرتله ډېر په بدکارۍ بدل کړل او زما قوانين يې د شاوخوا هېوادونو په پرتله ډېر په بدکارۍ بدل کړل ‪.‬‬ ‫ځکه چې هغوی زما احکام او قوانين رد کړي دي او په هغو باندې عمل نه دی کړی‪.‬‬ ‫‪۷‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ځکه چې تاسو د هغو قومونو نه ډېر زيات يئ چې ستاسو شاوخوا پراته دي‪ ،‬او زما‬ ‫په قوانينو مو عمل ونۀ کړو‪ ،‬زما احکام مو ونه منل او د هغو قومونو په احکامو مو عمل ونۀ کړو چې ستاسو شاوخوا پراته دي‪.‬‬ ‫‪۸‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ګوره‪ ،‬زۀ‪ ،‬په خپله‪ ،‬ستا خلف يم‪ ،‬او ستا په مينځ کښې به د قومونو په مخکښې سزا‬ ‫ورکړم‪.‬‬ ‫‪ ۹‬او زه به ستا په منځ کې هغه څه وکړم چې ما نه دي کړي‪ ،‬او نه به نور داسې کار وکړم‪ ،‬ځکه چې ستا ټول کرکجن کارونه دي‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۱۰‬نو ځکه به ستا په مينځ کښې پلرونه زامن وخوري او زامن به خپل پلرونه وخوري‪ ،‬او زه به ستا سزا عملي کړم او ستا ټول پاتې شوي‬ ‫کسان به په ټولو هواګانو کښې خپاره کړم‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نو ځکه‪ ،‬زما په خپل ژوند قسم‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪ ،‬يقيناا‪ ،‬ځکه چې تا زما مقدس ځای د خپلو ټولو کرکجنو څيزونو او د‬ ‫خپلو ټولو کرکجنو کارونو سره ناپاک کړے دے‪ ،‬نو زۀ به هم تا کم کړم؛ زما سترګې به نه معافيږى او نه به رحم وکړم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ستاسو دريمه برخه به د وبا له امله مړه شي‪ ،‬او ستاسو په مينځ کې به د قحط له امله مړه شي‪ ،‬او دريمه برخه به ستاسو شاوخوا په توره‬ ‫ووژل شي‪ ،‬او زه به دريمه برخه په ټولو بادونو کې خپره کړم‪ ،‬او زه به د هغوی پسې توره راوباسم‪.‬‬ ‫‪۱۳‬نو زما غضب به په دې ډول ختم شي‪ ،‬او زه به خپل غضب په هغوی باندې راکم کړم‪ ،‬او زه به تسلي ومومم ‪:‬او کله چې زه خپل غضب‬ ‫په هغوی باندې پوره کړم‪ ،‬نو دوی به پوه شي چې زه څښتن يم او دا زما په اوش کې ويلي دي‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬برسېره پر دې‪ ،‬زه به تا تباه کړم او د هغو قومونو په منځ کې چې ستا شاوخوا دي‪ ،‬او د هغو ټولو خلکو په وړاندې چې له دې لرې‬ ‫تېرېږي‪ ،‬سپکاوی به وکړم‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬نو کله چې زه په غضب‪ ،‬غضب او سختې ملمتۍ سره ستا سزا عملي کړم‪ ،‬نو دا به ستا شاوخوا قومونو ته سپکاوی‪ ،‬سپکاوی‪،‬‬ ‫لرښوونه او حيرانتيا وي ‪.‬زه څښتن دا خبرې کړې دي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬کله چې زه په هغوی باندې د قحطۍ بد تيرونه ولېږي‪ ،‬کوم چې به د هغوی د ويجاړولو لپاره وي‪ ،‬او کوم چې زه به ستاسو د ويجاړولو‬ ‫لپاره واستوم ‪:‬او زه به ستاسو په وړاندې قحط زيات کړم‪ ،‬او ستاسو د خوړو زېرمې به مات کړم‪:‬‬ ‫‪ ۱۷‬نو زه به په تاسو باندې قحط او وحشي ځناور راولم‪ ،‬او هغوی به تاسو ووژني‪ ،‬او وبا او وينه به ستاسو له لرې تېره شي‪ ،‬او زه به‬ ‫ستاسو په وړاندې توره راولم ‪.‬زه څښتن دا خبرې کړې دي‪.‬‬ ‫شپږم فصل‬ ‫‪۱‬او د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۲‬اے بنى آدمه‪ ،‬خپل مخ د بنى ااسرائيلو غرونو ته وګرځه او د هغوئ په خلف نبوت وکړه‪،‬‬ ‫‪۳‬او ووايه‪ ،‬اے د بنى ااسرائيلو غرونو‪ ،‬د ما الک قادر مطلق خخدائ کلم واورئ‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ غرونو‪ ،‬غونډيو‪ ،‬سيندونو او درېو‬ ‫ته داسې فرمائى‪ ،‬ګورئ‪ ،‬زۀ‪ ،‬په خپله به ستاسو په خلف تخوره راولم او ستاسو لوړ ځايونه به تباه کړم‪.‬‬ ‫‪۴‬ستاسو قربانګاه به ويجاړې شي او ستاسو مجسمې به ماتې شي ‪.‬او زه به ستاسو وژل شوي سړي ستاسو د بتانو په مخکې وغورزولم‪.‬‬ ‫‪۵‬زه به د بنى ااسرائيلو مړي د هغوئ د بختانو په مخکښې کېږدم او ستاسو هډوکي به ستاسو د قربانګاه په شاوخوا کې خپاره کړم‪.‬‬ ‫‪۶‬ستاسو په ټولو استوګنځايونو کې به ښارونه ويجاړ شي‪ ،‬او د لوړو ځايونو ځايونه به ويجاړ شي‪ ،‬ترڅو ستاسو قربانګاه ويجاړې او‬ ‫ويجاړې شي‪ ،‬ستاسو بتان به مات او له منځه لړ شي‪ ،‬ستاسو مجسمې به پرې شي‪ ،‬او ستاسو کارونه به له منځه يوړل شي‪.‬‬ ‫‪۷‬او وژل شوي کسان به ستاسو په مينځ کې وغورځېږي‪ ،‬او تاسو به پوه شئ چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪۸‬خو زه به يو څه پاتې شم‪ ،‬ترڅو تاسو سره يو څه پاتې شي چې د قومونو په منځ کې د تورې څخه وتښتي‪ ،‬کله چې تاسو په هيوادونو کې‬ ‫خپاره شئ‪.‬‬ ‫‪۹‬او ستاسو نه چې څوک بچ پاتې شى نو هغوئ به ما په هغه قومونو کښې ياد ساتى چرته چې به هغوئ بنديان کړے شى‪ ،‬ځکه چې زۀ د‬ ‫هغوئ د زناکار زړونه مات کړم‪ ،‬کوم چې زما نه لړل‪ ،‬او د هغوئ سترګې چې د خپلو بختانو پسې زناکارې شوې دى ‪.‬او هغوئ به د خپلو‬ ‫ټولو بدو کارونو په واه چې هغوئ کړي دي‪ ،‬کرکه وکړى‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬او هغوی به پوه شي چې زه څښتن يم او ما بې ګټې نه دي ويلي چې زه به دا بد کار په هغوی باندې وکړم‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬په خپل لس ووهه او په خپل پښه ټېل وهه او ووايه چې د بنى ااسرائيلو د ټولو بدو حرامو‬ ‫کارونو افسوس !ځکه چې هغوئ به په تخوره‪ ،‬قحط او وبا سره ووژلے شى‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغه څوک چې لرې وي هغه به د وبا له امله مړ شي‪ ،‬او هغه څوک چې نږدې وي هغه به په توره ووژل شي‪ ،‬او هغه څوک چې پاتې‬ ‫شي او محاصره شي هغه به د قحط له امله مړ شي‪ ،‬نو زه به خپل غضب په هغوی باندې پوره کړم‪.‬‬ ‫‪۱۳‬نو بيا به تاسو پوه شئ چې زه څښتن يم‪ ،‬کله چې د هغوی وژل شوي کسان به د هغوی د قربانګاه شاوخوا د بتانو په منځ کې‪ ،‬په هره‬ ‫لوړه غونډۍ‪ ،‬د غرونو په ټولو څوکو‪ ،‬د هرې شنې ونې لندې او د هرې ګڼې بلوط د ونې لندې پراته وي‪ ،‬هغه ځای چې هغوی خپلو ټولو‬ ‫بتانو ته خوشبويي وړاندې کوله‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو زه به خپل لس د هغوی په وړاندې اوږد کړم او ځمکه به د دبلت په لور د صحرا په پرتله ډېره ويجاړه کړم‪ ،‬د هغوی په ټولو‬ ‫استوګنځايونو کې به ‪.‬او هغوی به پوه شي چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫فصل ‪۷‬‬ ‫‪۱‬بيا د ما الک خخدائ کلم ما ته راغے‪ ،‬او وې فرمائيل‪،‬‬ ‫‪۲‬او اے بنى آدمه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ د بنى ااسرائيلو خملک ته داسې فرمائى‪ ،‬آخر راغلے دے‪ ،‬د زمکې په څلورو ګوټونو باندې‪.‬‬ ‫‪۳‬اوس ستا آخر راغلے دے‪ ،‬زۀ به خپل غضب په تا نازل کړم‪ ،‬ستا د طريقو په مطابق به ستا عدالت وکړم‪ ،‬او ستا د ټولو بدو کارونو سزا‬ ‫به درکړم‪.‬‬ ‫‪۴‬زۀ به ستا نه خفه شم او نه به رحم وکړم‪ ،‬خو زۀ به ستا د کارونو سزا درکړم‪ ،‬او ستا بد کارونه به ستا په مينځ کښې وي‪ ،‬او تاسو به پوه‬ ‫شئ چې زۀ ما الک خخدائ يم‪.‬‬ ‫‪۵‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬يوه بل‪ ،‬يوه يوازېنۍ بل‪ ،‬ګوره‪ ،‬راغلې ده‪.‬‬ ‫‪۶‬ختم راغلے دے‪،‬ختم راغلے دے ‪:‬ستا انتظار کوى‪ ،‬ګوره‪ ،‬راغلے دے‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۷‬اے په دې خملک کښې اوسېدونکيو‪ ،‬سهار ستاسو لپاره راغلے دے ‪:‬وخت راغلے دے‪ ،‬د مصيبت ورځ نږدې ده‪ ،‬او د غرونو د شور او‬ ‫غوغا بيا نه ده‪.‬‬ ‫‪۸‬اوس به ډېر ژر خپل غضب په تا نازل کړم او خپل غضب به په تا باندې پوره کړم ‪.‬زه به ستا د چال چلن په مطابق ستا قضاوت وکړم او‬ ‫ستا د ټولو کرکجنو کارونو سزا به درکړم‪.‬‬ ‫‪۹‬زما سترګې به هيڅ رحم ونکړي او نه به رحم وکړم ‪.‬زه به تاسو ته ستاسو د لرو چارو او ستاسو د هغو کرکجنو کارونو سره سم سزا‬ ‫درکړم چې ستاسو په منځ کې دي ‪.‬او تاسو به پوه شئ چې زه څښتن يم چې وهم‪.‬‬ ‫‪۱۰‬وګوره‪ ،‬هغه ورځ راغلې ده‪ ،‬سهار راختلی دی؛ ډډ غوړېدلی دی‪ ،‬غرور غوړېدلی دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ظلم د شرارت په ډنډ بدل شوی دی ‪:‬هيڅوک به پاتې نشي‪ ،‬نه د دوی له ګڼې ګوڼې څخه‪ ،‬نه د دوی له خپلوانو څخه‪ ،‬نه به د دوی لپاره‬ ‫ژړا وي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬وخت راغلے دے‪ ،‬ورځ رانزدې ده‪ ،‬نۀ دې اخستونکے خوشحاله شى او نۀ دې خرڅوونکے غم کوى‪ ،‬ځکه چې غضب د هغې په ټولو‬ ‫خلقو باندې دے‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ځکه چې خرڅوونکی به هغه څه ته بيرته نه راګرځي چې پلورل شوي وي‪ ،‬که څه هم دوی ل ژوندي وو ‪:‬ځکه چې دا رويا د دوی د‬ ‫ټولو خلکو لپاره ده‪ ،‬چې بيرته نه راګرځي؛ او نه به د خپل ژوند په ګناه کې ځان پياوړی کړي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هغوئ د دې لپاره بيګل غږوى چې ټول تيار کړى‪ ،‬خو هيڅوک انګ ته نه ځي‪ ،‬ځکه چې زما غضب د هغوئ په ټولو خلقو باندې دے‪.‬‬ ‫‪۱۵‬توره بهر ده‪ ،‬او وبا او قحط دننه دی ‪:‬څوک چې په پټي کې وي هغه به په توره مړ شي‪ ،‬او څوک چې په ښار کې وي‪ ،‬قحط او وبا به‬ ‫هغه وخوري‪.‬‬ ‫‪۱۶‬خو هغه څوک چې د هغوئ نه تښتي‪ ،‬هغوئ به وتښتي‪ ،‬او په غرونو باندې به لکه د درې د کوترو په شان وي‪ ،‬ټول به غمجن وي‪ ،‬هر‬ ‫يو به د خپلې ګناه لپاره وير کوي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ټول لسونه به کمزوري شي‪ ،‬او ټول زنګونونه به د اوبو په څېر کمزوري شي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬هغوی به د ټاټ اامې واغوندي او وحشت به پرې پوښل شي‪ ،‬او د ټولو مخونه به شرم وي او د هغوی ټول سرونه به ګنج شي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغوئ به خپل سپين زر په کوڅو کښې وغورځوي‪ ،‬او د هغوئ سره زر به لرې کړے شي ‪.‬د ما الک خخدائ د غضب په ورځ به د هغوئ‬ ‫سپين زر او سره زر هغوئ ته نجات ورنه کړى ‪.‬هغوئ به خپل ځانونه نۀ پوره کوى او نۀ به خپلې ګېډې ډکې کړى‪ ،‬ځکه چې دا د هغوئ د‬ ‫ګناه د ټکر سبب دے‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬د خپل سينګار ښکل يې په شان او شوکت سره ودروله ‪:‬خو هغوی په کې د خپلو کرکجنو او کرکجنو شيانو مجسمې اوړې کړې‪ ،‬نو له‬ ‫همدې امله ما دا له دوی څخه لرې کړې ده‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او زۀ به دا د پردو په لسونو کښې د لوټ په توګه او د زمکې بدکارانو ته د لوټ په توګه ورکړم‪ ،‬او هغوئ به دا ناپاکه کړى‪.‬‬ ‫‪۲۲‬زۀ به هم خپل مخ د هغوئ نه واړوم‪ ،‬او هغوئ به زما پټ ځائ ناپاک کړى‪ ،‬ځکه چې ډاکوان به ورننوځى او ناپاک به يې کړى‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬زنځيرونه اوړ کړئ ‪:‬ځکه چې ځمکه د خونړيو ارمونو څخه ډکه ده‪ ،‬او ښار د ظلم څخه ډک دی‪.‬‬ ‫‪۲۴‬نو ځکه به زه د قومونو تر ټولو بدتره خلک راولم‪ ،‬او دوی به د هغوی کورونه ونيسي ‪.‬زه به د زورورو غرور هم ختم کړم‪ ،‬او د‬ ‫هغوی مقدس ځايونه به ناپاک شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬تباهي راځي؛ او دوی به سوله وغواړي‪ ،‬خو هيڅ به نه وي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬شر به په شر باندې راشي‪ ،‬او افواه به په افواه باندې وي‪ ،‬بيا به دوی د پيغمبر د رويا په لټه کې وي‪ ،‬مګر شريعت به د کاهنانو څخه او‬ ‫مشوره به د پخوانيو خلکو څخه ورکه شي‪.‬‬ ‫‪۲۷‬بادشاه به ماتم وکړي‪ ،‬او شهزاده به په ويجاړۍ اامې واغوندي‪ ،‬او د وطن د خلکو لسونه به لړزېږي ‪.‬زه به د هغوی سره د هغوی د‬ ‫چال چلن په مطابق چلند وکړم‪ ،‬او د هغوی د کړنو په مطابق به د هغوی قضاوت وکړم؛ او هغوی به پوه شي چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫اتم فصل‬ ‫‪۱‬او داسې وشول چې د شپږم کال په شپږمه مياشت کې‪ ،‬د مياشتې په پنځمه ورځ‪ ،‬کله چې زه په خپل کور کې ناست وم‪ ،‬او د يهوداه‬ ‫مشران زما په وړاندې ناست وو‪ ،‬نو د ما الک خخدائ لس هلته په ما باندې نازل شو‪.‬‬ ‫‪۲‬بيا ما وليدل‪ ،‬او يو څيز مې وليد چې د اور په څېر ښکارېده ‪:‬د هغه د مل له ظاهر څخه تر ښکته پورې اور و‪ ،‬او د هغه د مل له پورته‬ ‫څخه پورته د ځل او د امبر رنګ په څېر ښکارېده‪.‬‬ ‫‪۳‬نو هغه د لس په څېر شکل راوويست او زما د سر قلف يې را ونيو؛ او روح زه د ځمکې او اسمان ترمنځ پورته کړم‪ ،‬او د خدای په رويا‬ ‫کې يې يروشلم ته د داخلي دروازې دروازې ته بوتلم چې شمال ته ګوري؛ چيرته چې د حسد د مجسمې څوکۍ وه‪ ،‬کوم چې حسد راپاروي‪.‬‬ ‫‪۴‬او‪ ،‬وګوره‪ ،‬د اسراييلو د خدای الل هلته وو‪ ،‬لکه څنګه چې ما په هغه رويا کې وليده‪.‬‬ ‫‪۵‬بيا هغه ما ته وفرمائيل‪” ،‬اے بنى آدمه‪ ،‬اوس خپلې سترګې د شمال په لور پورته کړه “‪.‬نو ما خپلې سترګې د شمال په لور پورته کړې‪ ،‬او‬ ‫د شمال په لور د قربانګاه په دروازه کې د حسد دا مجسمه مې وليده‪.‬‬ ‫‪۶‬هغۀ ما ته دا هم ووئيل‪” ،‬اے بنى آدمه‪ ،‬ته هغه څۀ ګورې چې هغوئ يې کوى؟ هغه لوئې حرامې کارونه چې د بنى ااسرائيلو قوم دلته‬ ‫کوى‪ ،‬چې زۀ د خپل مقدس ځائ نه لرې لړ شم؟ خو بيا هم راواپس شه‪ ،‬نو تۀ به ل نور هم حرامې کارونه ووينې“‪.‬‬ ‫‪۷‬هغه ما د دربار دروازې ته راوستم‪ ،‬او کله چې ما وکتل‪ ،‬نو په دېوال کې يو سوری وليد‪.‬‬ ‫‪۸‬بيا هغه ما ته وفرمائيل‪” ،‬اے بنى آدمه‪ ،‬اوس په دېوال کښې کنده وکړه ‪:‬او کله چې ما په دېوال کښې کنده وکړه‪ ،‬نو يوه دروازه مې وليده‪.‬‬ ‫‪ ۹‬بيا هغه ما ته وويل ‪:‬دننه لړ شه او هغه ناوړه کارونه وګوره چې هغوی دلته کوي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو زه دننه لړم او وليدلم؛ او د خزندګانو هر ډول شکلونه‪ ،‬ناوړه ځناور‪ ،‬او د اسرائيلو د قوم ټول بتونه مې په دېوال باندې شاوخوا‬ ‫چاپېره وليدل‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۱۱‬او د بنى ااسرائيلو د قوم د مشرانو اويا کسان د هغوئ په مخکښې ولړ وو‪ ،‬او د هغوئ په مينځ کښې د شافان زوئ يازنياه ولړ وو‪ ،‬د‬ ‫هر يو کس په لس کښې د خوشبويۍ لوښے وو او د خوشبويۍ يو غټ ورېځ پورته روان وو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬بيا هغه ما ته وفرمائيل‪” ،‬اے بنى آدمه‪ ،‬تا هغه څه وليدل چې د بنى ااسرائيلو مشران په تياره کښې کوى‪ ،‬هر يو کس د خپلو تصوراتو په‬ ‫کوټو کښې؟ ځکه چې هغوئ وائى چې‪ ،‬ما الک خخدائ مونږ نه وينى‪ ،‬ما الک خخدائ زمکه پرېښودې ده“‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬هغه ماته دا هم وويل ‪:‬بيا راشه‪ ،‬او ته به د هغوی له خوا د ترسره شويو ناوړه کارونو څخه ډېر ناوړه کارونه ووينې‪.‬‬ ‫‪۱۴‬بيا هغه ما د ما الک خخدائ د کور د شمال په دروازه کښې راوستم‪ ،‬او هلته ښځې ناستې وې او د تموز دپاره يې ژړل‪.‬‬ ‫‪۱۵‬بيا هغه ما ته وفرمايل" ‪:‬آيا تا دا وليدل‪ ،‬ای د انسان زويه؟ بيا راوګرځه‪ ،‬او ته به د دې نه هم لويې بدې چارې ووينې"‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو هغه ما د ما الک خخدائ د کور دننه انګړ ته راوستم‪ ،‬او هلته د ما الک خخدائ د کور د دروازې په وړاندې‪ ،‬د برنډې او قربانګاه په مينځ‬ ‫کښې‪ ،‬تقريبا ا پنځه ويشت سړي وو‪ ،‬چې د هغوئ شا د ما الک خخدائ د کور په طرف وه او مخونه يې مشرق ته وو‪ ،‬او هغوئ د مشرق په‬ ‫طرف د لمر عبادت کولو‪.‬‬ ‫‪۱۷‬بيا هغه ما ته وفرمايل" ‪:‬آيا تا دا وليدل‪ ،‬ای د انسان زويه؟ آيا دا د يهودا د قوم لپاره اسانه خبره ده چې دوی هغه ناوړه کارونه کوي چې‬ ‫دوی دلته کوي؟ ځکه چې دوی ځمکه د ظلم څخه ډکه کړې ده‪ ،‬او بيرته راغلي دي چې ما غصه کړي ‪:‬او وګورئ‪ ،‬دوی څانګې په خپله‬ ‫پوزه کې ايښي دي"‪.‬‬ ‫‪۱۸‬نو ځکه به زه هم په غضب سره چلند وکړم ‪:‬زما سترګې به نه رحم کوي او نه به رحم وکړم ‪:‬او که څه هم دوی زما په غوږونو کې په‬ ‫لوړ غږ سره ژاړي‪ ،‬خو زه به يې ونه اورم‪.‬‬ ‫فصل ‪۹‬‬ ‫‪۱‬هغه زما غوږونو ته په لوړ غږ سره وويل ‪:‬هغه کسان چې د ښار مشران دي‪ ،‬نږدې راوبلئ‪ ،‬حتی هر يو سړی چې خپله ويجاړونکې‬ ‫وسله يې په لس کې وي‪.‬‬ ‫‪۲‬او‪ ،‬وګورئ‪ ،‬شپږ سړي د لوړې دروازې له لرې راغلل‪ ،‬چې شمال ته پرتې ده‪ ،‬او د هر سړي په لس کې د وژنې وسله وه؛ او د دوی‬ ‫په منځ کې يو سړی د کتان اامې اغوستې وې‪ ،‬او د هغه په څنګ کې د ليکلو رنګه رنګ وه ‪:‬او دوی دننه لړل‪ ،‬او د برنجي قربانګاه تر‬ ‫څنګ ودرېدل‪.‬‬ ‫‪۳‬او د بنى ااسرائيلو د خخدائ پاک الل د کروبي نه‪ ،‬په کوم باندې چې هغه وو‪ ،‬د کور د دروازې پورې پورته شو ‪.‬او هغۀ هغه سړى ته غږ‬ ‫وکړو چې د کتان اامې يې اغوستې وې او د ليکوال د سياهۍ لکۍ يې په څنګ کې وه‪.‬‬ ‫‪۴‬ما الک خخدائ هغۀ ته وفرمائيل‪” ،‬د ښار په مينځ کښې‪ ،‬د يروشلم په مينځ کښې وګرځه او د هغو سړو په تنديو باندې يوه نښه ولګوه څوک‬ ‫چې د هغو ټولو حرامو کارونو لپاره چې په دې کښې کيږى‪ ،‬ژاړي او آهونه کوي“‪.‬‬ ‫‪ ۵‬او هغه نورو ته زما په غوږ کې وويل‪ ،‬د ښار له لرې د هغه پسې لړ شئ او ووهئ ‪:‬سترګې مه پريږدئ او رحم مه کوئ‪:‬‬ ‫‪ ۶‬زاړه او ځوانان‪ ،‬نجونې‪ ،‬ماشومان او ښځې په بشپړه توګه ووژنئ‪ ،‬خو هغه سړي ته نږدې مه ځئ چې په هغه باندې نښه وي‪ ،‬او زما د‬ ‫مقدس ځای څخه پيل وکړئ ‪.‬بيا دوی د هغو پخوانيو خلکو څخه پيل وکړ چې د کور په مخکې وو‪.‬‬ ‫‪۷‬او هغۀ هغوئ ته وفرمائيل‪” ،‬کور ناپاک کړئ او دربارونه د مړو نه ډک کړئ‪ ،‬بهر لړ شئ “‪.‬نو هغوئ لړل او په ښار کښې يې قتل‬ ‫عام وکړو‪.‬‬ ‫‪۸‬کله چې هغوئ هغوئ وژل او زۀ پاتې وم‪ ،‬نو ما پړمخې پرېوتلم او چغه مې وکړه او ومې ويل‪” ،‬اے ما الکه خخدايه !تۀ به د خپل غضب په‬ ‫نازلولو سره د بنى ااسرائيلو ټول پاتې شوى خلق تباه کړې؟“‬ ‫‪۹‬بيا هغۀ ما ته ووئيل‪ ،‬د ااسرائيل او يهوداه د قوم ګناه ډېره لويه ده‪ ،‬زمکه د وينو نه ډکه ده‪ ،‬او ښار د بدکارۍ نه ډک دے‪ ،‬ځکه چې هغوئ‬ ‫وائى چې‪ ،‬ما الک خخدائ زمکه پرېښودې ده او ما الک خخدائ نۀ وينى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او زما په اړه هم‪ ،‬زما سترګې به نه پرېږدي‪ ،‬او نه به رحم وکړم‪ ،‬بلکې زه به د هغوی د سرونو په سر د هغوی د کړنو سزا ورکړم‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او هغه سړي چې د کتان اامې يې اغوستې وې او د رنګ لکۍ يې په څنګ کې وه‪ ،‬دا خبره بيان کړه او ويې ويل ‪:‬ما هغه څه وکړل چې‬ ‫تا راته امر کړی و‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۰‬‬ ‫‪۱‬بيا ما وکتل‪ ،‬او ومې ليدل چې په هغه فضا کې چې د کروبيانو د سرونو څخه پورته وه‪ ،‬د هغوی په سر د نيلم ډبرې په څېر يو څه ښکاره‬ ‫شول‪ ،‬لکه د تخت په څېر‪.‬‬ ‫‪۲‬او هغه سړي ته چې د کتان اامې يې اغوستې وې‪ ،‬وويل" ‪:‬د کروبيانو لندې د څرخونو په مينځ کې دننه لړ شه‪ ،‬او خپل لس د‬ ‫کروبيانو ترمنځ د اور سکرو څخه ډک کړه او په ښار باندې يې خپور کړه "‪.‬او هغه زما په سترګو کې دننه لړ‪.‬‬ ‫‪۳‬کله چې هغه سړی دننه لړ‪ ،‬نو کروبيان د کور په ښي خوا کې ولړ وو او ورېځې دننه انګړ ډک کړ‪.‬‬ ‫‪۴‬بيا د ما الک خخدائ الل د کروبيانو نه پورته شو او د کور په درشل ودرېدو‪ ،‬او کور د وريځې نه ډک شو او انګړ د ما الک خخدائ د الل د‬ ‫ځل نه ډک شو‪.‬‬ ‫‪۵‬او د کروبيانو د وزرونو غږ تر بهرنۍ انګړ پورې واورېدل شو‪ ،‬لکه د قادر مطلق خدای د غږ په څېر کله چې هغه خبرې کوي‪.‬‬ ‫‪۶‬او داسې وشول چې کله هغه سړي ته چې د کتان اامې يې اغوستې وې امر وکړ چې د څرخونو له منځ څخه‪ ،‬د کروبيانو له منځ څخه‬ ‫اور واخلي‪ ،‬نو هغه دننه لړ او د څرخونو تر څنګ ودرېد‪.‬‬ ‫‪۷‬يو کروبى خپل لس د کروبيانو له مينځ څخه هغه اور ته وغځاوه چې د کروبيانو په مينځ کې و‪ ،‬او هغه يې واخيست او د هغه چا په‬ ‫لسونو کې يې کېښود چې د کتان اامې يې اغوستې وې ‪:‬چا چې واخيستې او بهر لړ‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۸‬او په کروبيانو کې د هغوی د وزرونو لندې د انسان د لس بڼه ښکاره شوه‪.‬‬ ‫‪۹‬او کله چې ما وکتل‪ ،‬نو د کروبيانو په خوا کې څلور څرخونه وليدل شول‪ ،‬د يو کروب په خوا کې يو څرخ او د بل کروب په خوا کې بل‬ ‫څرخ ‪:‬او د څرخونو بڼه د بيرل ډبرې په څېر وه‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬او د هغوی د ظاهري بڼې په اړه‪ ،‬هغه څلور سره ورته وو‪ ،‬لکه څنګه چې يو څرخ د څرخ په مينځ کې وي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬کله چې هغوی روان وو‪ ،‬نو په خپلو څلورو خواوو به ګرځېدل؛ هغوی د تګ په وخت کې نه ګرځېدل‪ ،‬بلکې هغه ځای ته چې سر يې‬ ‫ليدلی و‪ ،‬هغوی د تګ په وخت کې نه ګرځېدل‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬د هغوی ټول بدن‪ ،‬شا‪ ،‬لسونه‪ ،‬وزرونه او څرخونه شاوخوا د سترګو څخه ډک وو‪ ،‬حتی هغه څرخونه چې د هغوی څلورو څرخونو‬ ‫درلودل‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬د څرخونو په اړه‪ ،‬زما په غوږ کې هغوی ته غږ وشو‪ ،‬اې څرخ!‬ ‫‪ ۱۴‬او هر يو څلور مخونه درلودل ‪:‬لومړی مخ د کروبي مخ وو‪ ،‬دوهم مخ د سړي مخ وو‪ ،‬دريم مخ د زمري مخ وو‪ ،‬او څلورم مخ د عقاب‬ ‫وو‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬او کروبيان پورته پورته شول ‪.‬دا هغه ژوندی مخلوق دی چې ما د کبار سيند په غاړه وليد‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او کله چې کروبيان روان شول‪ ،‬نو څرخونه هم د هغوی تر څنګ روان شول ‪:‬او کله چې کروبيان خپل وزرونه پورته کړل چې له‬ ‫ځمکې څخه پورته شي‪ ،‬نو هغه څرخونه هم د هغوی له څنګ څخه نه ګرځېدل‪.‬‬ ‫‪۱۷‬کله چې هغوی ولړ وو‪ ،‬نو دا هم ولړ وو؛ او کله چې هغوی پورته کېدل‪ ،‬نو دا هم ځانونه پورته کول ‪:‬ځکه چې د ژونديو مواوداتو‬ ‫روح په هغوی کې وو‪.‬‬ ‫‪۱۸‬بيا د ما الک خخدائ الل د کور د درشل نه پورته شو او د کروبيانو د پاسه ودرېدو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو کروبيانو خپل وزرونه پورته کړل او زما په وړاندې له ځمکې څخه پورته شول ‪.‬کله چې هغوی بهر لړل‪ ،‬نو څرخونه هم د هغوی‬ ‫تر څنګ وو‪ ،‬او هر يو د څښتن د کور د ختيځې دروازې په دروازه کې ودرېد‪ ،‬او د اسراييلو د خدای الل د هغوی د پاسه وو‪.‬‬ ‫‪۲۰‬دا هغه ژوندي مخلوق دي چې ما د کبار سيند په غاړه د اسراييلو د خدای د سيند لندې وليدل؛ او ما پوه شو چې دا کروبيان وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د هر يو څلور مخونه او څلور وزرونه وو‪ ،‬او د هغوی د وزرونو لندې د انسان د لسونو په څير څه وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬او د هغوی مخونه هماغه مخونه وو چې ما د کبار سيند په غاړه ليدلي وو‪ ،‬د هغوی شکلونه او ځانونه ‪:‬هغوی هر يو مستقيم مخ ته‬ ‫روان وو‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۱‬‬ ‫‪۱‬بيا روح ما پورته کړو او د ما الک خخدائ د کور د مشرق دروازې ته يې بوتلم‪ ،‬چې مخ يې مشرق ته دے‪ ،‬او د دروازې په دروازه کښې‬ ‫پنځه ويشت کسان وو‪ ،‬چې په هغوئ کښې ما د عزور زوئ يازنياه او د بناياه زوئ فلطياه وليدل‪ ،‬چې د خلقو مشران وو‪.‬‬ ‫‪۲‬بيا هغه ما ته وفرمائيل‪” ،‬اے بنى آدمه‪ ،‬دا هغه سړى دى چې په دې ښار کښې بدې منصوبې اوړوى او بدې مشورې ورکوى‪.‬‬ ‫‪۳‬څوک چې وايي‪ ،‬هغه نږدې نه دی‪ ،‬راځئ چې کورونه اوړ کړو ‪:‬دا ښار ديګ دی او موږ غوښه يو‪.‬‬ ‫‪۴‬نو ځکه‪ ،‬اے بنى آدمه‪ ،‬د هغوئ په خلف نبوت وکړه‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۵‬بيا د ما الک خخدائ روح په ما نازل شو او ما ته يې وفرمائيل‪” ،‬ووايه‪ ،‬ما الک خدائ داسې فرمائى‪ ،‬اے د بنى ااسرائيلو قومه‪ ،‬تاسو داسې‬ ‫وئيلى دى‪ ،‬ځکه چې زۀ ستاسو په ذهنونو کښې چې څۀ راځى‪ ،‬هغه هر يو پوهېږم“‪.‬‬ ‫‪۶‬تاسو په دې ښار کې خپل مړي ډېر کړي دي او د دې کوڅې مو د وژل شويو کسانو څخه ډکې کړې دي‪.‬‬ ‫‪۷‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ستاسو هغه مړي چې تاسو په دې کښې ښخ کړى دى‪ ،‬هغه غوښه ده او دا ښار لوښے‬ ‫دے‪ ،‬خو زۀ به تاسو د دې نه راوباسم‪.‬‬ ‫‪۸‬تاسو د تورې څخه وېرېږئ‪ ،‬او زه به ستاسو په وړاندې توره راولم‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪ ۹‬زه به تاسو له دې ښار څخه وباسم او پرديو خلکو ته به مو وسپارم او ستاسو په منځ کې به سزا ورکړم‪.‬‬ ‫‪۱۰‬تاسو به په توره ووژل شئ‪ ،‬زه به ستاسو په اړه د اسراييلو په سرحد کې قضاوت وکړم‪ ،‬او تاسو به پوه شئ چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪۱۱‬دا ښار به ستاسو د خوړلو لوښی نه وي‪ ،‬او نه به تاسو د هغې په منځ کې غوښه وئ‪ ،‬مګر زه به ستاسو په اړه د اسراييلو په سرحد کې‬ ‫قضاوت وکړم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او تاسو به پوه شئ چې زه څښتن يم‪ ،‬ځکه چې تاسو زما په قوانينو عمل نه دی کړی او زما احکام مو نه دي عملي کړي‪ ،‬بلکې د هغو‬ ‫قومونو په دودونو عمل کړی چې ستاسو شاوخوا پراته دي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې ما نبوت وکړ‪ ،‬نو د بناياه زوئ فلطياه مړ شو ‪.‬نو ما پړمخې پرېوت او په لوړ آواز سره مې وژړل او ومې ويل‪” ،‬اے ما الکه‬ ‫خخدايه !آيا تۀ به د بنى ااسرائيلو پاتې شوے خلق په بشپړه توګه ختم کړې؟“‬ ‫‪۱۴‬بيا د ما الک خخدائ کلم ما ته راغلو‪ ،‬او وې فرمائيل‪،‬‬ ‫‪۱۵‬اے بنى آدمه‪ ،‬ستا وروڼه‪ ،‬ستا وروڼه‪ ،‬ستا د خپلوانو سړى او په ټوله کښې د بنى ااسرائيلو ټول کور‪ ،‬هغه خلق دى چې د يروشلم‬ ‫اوسېدونکو ورته وئيلى دى چې‪ ،‬د ما الک خخدائ نه لرې شئ‪ ،‬دا زمکه مونږ ته په ميراث کښې راکړے شوې ده‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو په دې واه ووايه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬که څه هم ما هغوئ د نورو قومونو په مينځ کښې لرې وغورځول او په‬ ‫خملکونو کښې مې خوارۀ وارۀ کړل‪ ،‬خو زۀ به د هغوئ دپاره په هغه خملکونو کښې د يو کوچني مقدس ځائ په شان يم چرته چې هغوئ‬ ‫راشى‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۱۷‬نو په دې واه ووايه چې‪ ،‬ما الک قادر مطلق خدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬زۀ به تاسو د خلقو نه راټول کړم او د هغه خملکونو نه به مو راټول‬ ‫کړم چرته چې تاسو خوارۀ وارۀ شوي يئ‪ ،‬او زۀ به تاسو ته د بنى ااسرائيلو خملک درکړم‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او هغوی به هلته راشي او د هغه ټول کرکجن شيان او ټول کرغيړن شيان به له هغه ځايه وباسي‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۱۹‬زه به هغوی ته يو زړه ورکړم او ستاسو په منځ کې به يو نوی روح واچوم ‪.‬زه به د هغوی له غوښې څخه د تيږو زړه وباسم او هغوی‬ ‫ته به غوښه زړه ورکړم‪.‬‬ ‫‪۲۰‬چې هغوئ زما په قانون عمل وکړى‪ ،‬زما احکام ومني او عمل پرې وکړى‪ ،‬او هغوئ به زما خلق شى او زه به د هغوئ خخدائ پاک يم‪.‬‬ ‫‪۲۱‬خو د هغو کسانو لپاره چې زړونه يې د خپلو کرکجنو شيانو او خپلو کرغيړنو کارونو په زړه پسې ګرځي‪ ،‬زه به د هغوی د عمل سزا د‬ ‫هغوی په خپلو سرونو ورکړم‪ ،‬څښتن قادر مطلق خدای فرمايي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬بيا کروبيانو خپل وزرونه پورته کړل او څرخونه يې هم د هغوی تر څنګ وو‪ ،‬او د اسرائيلو د خدای الل د هغوی د پاسه وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬د څښتن الل د ښار له منځ څخه پورته شو او د ښار په ختيځ کې د غره په سر ودرېد‪.‬‬ ‫‪۲۴‬وروسته روح زه پورته بوتلم او د خدای روح په رويا کې مې د بابل ته د هغو بنديانو ته بوتلم چې له هغه ځايه تښتېدلي وو ‪.‬نو هغه رويا‬ ‫چې ما ليدلې وه پورته شوه‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬بيا ما هغوی ته د الوطنۍ په اړه هغه ټول شيان بيان کړل چې څښتن ماته ښودلي وو‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۲‬‬ ‫‪۱‬د ما الک خخدائ کلم ما ته هم راغے‪ ،‬او وې فرمائيل‪،‬‬ ‫‪۲‬اے بنى آدمه‪ ،‬تۀ د يوې سرکشې کورنۍ په مينځ کښې اوسېږې‪ ،‬چې سترګې يې د ليدلو لپاره دي‪ ،‬خو نه ويني‪ ،‬غوږونه يې د اورېدو لپاره‬ ‫دي‪ ،‬خو نه اوري‪ ،‬ځکه چې هغوئ سرکشه کورنۍ ده‪.‬‬ ‫‪۳‬نو اے بنى آدمه‪ ،‬د خپل ځان د تګ دپاره سامان تيار کړه‪ ،‬او د ورځې په وخت د هغوئ په وړاندې لړ شه‪ ،‬او د هغوئ په وړاندې د خپل‬ ‫ځای څخه بل ځای ته لړ شه‪ ،‬کېدے شى چې هغوئ به غور وکړى‪ ،‬که څه هم هغوئ يو سرکشه قوم دے‪.‬‬ ‫‪۴‬نو بيا به د ورځې په وخت خپل سامان د هغوئ په وړاندې داسې راوباسه لکه څنګه چې د وتلو سامان وي‪ ،‬او په ماښام به د هغوئ په‬ ‫وړاندې داسې لړ شې لکه څنګه چې هغه کسان چې د الوطنۍ لپاره ځي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬د هغوی په مخکې دېوال ته سوری وکړه او په هغه سره يې تېر کړه‪.‬‬ ‫‪ ۶‬د هغوی په مخکې به دا په خپلو اوږو باندې پورته کوې او په ماښام کې به يې بهر وړې ‪.‬خپل مخ پټ کړه چې ځمکه ونه وينې‪ ،‬ځکه‬ ‫چې ما تا د اسرائيلو د قوم لپاره د يوې نښې په توګه ټاکلی دی‪.‬‬ ‫‪۷‬او ما هم هغه شان وکړل لکه څنګه چې ما ته امر شوی و ‪:‬ما خپل سامان د ورځې په وخت راوويست‪ ،‬لکه د اسيرۍ لپاره سامان‪ ،‬او په‬ ‫ماښام کې ما په خپل لس سره ديوال کيندلو؛ ما هغه په ماښام کې راوويست‪ ،‬او ما دا د دوی په ليدو کې په خپل اوږه بار کړ‪.‬‬ ‫‪۸‬او سهار د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۹‬اے بنى آدمه‪ ،‬د بنى ااسرائيلو قوم‪ ،‬چې هغه سرکشه قوم دے‪ ،‬تا ته دا نۀ دى وئيلى چې‪ ،‬تۀ څۀ کوې؟‬ ‫‪۱۰‬هغوی ته ووايه چې‪ ،‬څښتن قادر مطلق خدای داسې فرمايي ‪:‬دا پېغام د يروشلم د شهزاده او د هغوی په منځ کې د ټولو اسراييليانو په اړه‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ووايه‪ ،‬زه ستاسو نښه يم ‪:‬لکه څنګه چې ما کړی دی‪ ،‬نو دا به د دوی سره وشي ‪:‬دوی به بهر لړ شي او بنديان شي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او هغه مشر چې د هغوی په منځ کې دی به په ماښام کې په خپل اوږه باندې بار کړي او بهر به لړ شي ‪.‬دوی به د دېوال له لرې‬ ‫سوری وکړي ترڅو هلته لړ شي ‪.‬هغه به خپل مخ پټ کړي ترڅو په خپلو سترګو ځمکه ونه ګوري‪.‬‬ ‫‪۱۳‬زۀ به خپل اال په هغۀ باندې وغوړوم‪ ،‬او هغه به زما په اال کې ګېر شي ‪:‬او زه به هغه د بابل د کلدانيانو خملک ته بوځم‪ ،‬خو هغه به يې‬ ‫ونه ويني‪ ،‬اګر چې هغه به هلته مړ شي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او زۀ به د هغۀ ټول شاوخوا خلق او د هغۀ ټول لښکرونه د هغۀ د مدد لپاره په هر باد کښې خوار کړم‪ ،‬او زۀ به په هغوئ پسې توره‬ ‫راوباسم‪.‬‬ ‫‪۱۵‬کله چې زه هغوی په قومونو کې خپاره کړم او په هېوادونو کې يې خپاره کړم‪ ،‬نو هغوی به پوه شي چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪۱۶‬خو زۀ به د هغوئ نه يو څو سړى د تخورې‪ ،‬قحط او وبا نه بچ کړم‪ ،‬چې هغوئ په هغه قومونو کښې خپل ټول حرام کارونه بيان کړى‬ ‫چرته چې هغوئ ځى‪ ،‬او هغوئ به پوه شى چې زۀ ما الک خخدائ يم‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۱۸‬اے بنى آدمه‪ ،‬خپله ډوډۍ په لړزه خورئ‪ ،‬او خپلې اوبه په لړزه او احتياط سره وڅښئ‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او د دې خملک خلقو ته ووايه چې‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ د يروشلم او د بنى ااسرائيلو د خملک د اوسېدونكو په حقله داسې فرمائى‪ ،‬هغوئ‬ ‫به خپله روټۍ په احتياط سره وخوري او خپلې اوبه به په حيرانۍ سره وڅښي‪ ،‬نو د هغې خملک به د هغه ټولو څيزونو نه ويجاړ شى چې په‬ ‫هغې کښې دى‪ ،‬د ټولو اوسېدونكو د ظلم له امله‪.‬‬ ‫‪۲۰‬هغه ښارونه چې آباد دي به وران شي او ځمکه به ويجاړه شي‪ ،‬او تاسو به پوه شئ چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬او د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۲۲‬اے بنى آدمه‪ ،‬دا کومه متل ده چې تاسو د بنى ااسرائيلو په خملک کښې کوئ چې وائى‪ ،‬ورځې اوږدې شوې او هره رويا ناکامه شوه؟‬ ‫‪۲۳‬نو هغوی ته ووايه چې‪ ،‬څښتن قادر مطلق خدای داسې فرمايي ‪:‬زه به دا متل بند کړم‪ ،‬او هغوی به نور دا په اسراييلو کې د متل په توګه‬ ‫ونه کاروي‪ ،‬بلکې هغوی ته ووايه چې ورځې نږدې دي او د هر رويا پايله به راشي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬ځکه چې د بنى ااسرائيلو په کور کښې به نور هيڅ بېکاره رويا او چاپلوسي کوډ نۀ وى‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ځکه چې زه څښتن يم ‪:‬زه به خبرې وکړم‪ ،‬او هغه خبره چې زه به يې وايم هغه به پوره شي؛ دا به نوره اوږده نه شي ‪:‬ځکه چې ستاسو‬ ‫په ورځو کې‪ ،‬اے سرکشه کورنۍ‪ ،‬زه به خپله خبره وکړم او هغه به پوره کړم‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۲۶‬بيا د ما الک خخدائ کلم ما ته راغے‪ ،‬او وې فرمائيل‪،‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۲۷‬اے بنى آدمه‪ ،‬وګوره‪ ،‬د بنى ااسرائيلو قوم وائى چې هغه رويا چې هغه وينى هغه د ډېرو ورځو دپاره ده‪ ،‬او هغه د لرې وختونو نبوت‬ ‫کوى‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬نو هغوی ته ووايه چې‪ ،‬څښتن قادر مطلق خدای داسې فرمايي ‪:‬زما خبرې به نوره ونه ځنډېږي‪ ،‬مګر هغه خبره چې ما کړې ده هغه به‬ ‫پوره شي‪ ،‬څښتن قادر مطلق خدای فرمايي‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۳‬‬ ‫‪۱‬او د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۲‬اے بنى آدمه‪ ،‬د بنى ااسرائيلو د نبيانو په خلف نبوت وکړه څوک چې نبوت کوى‪ ،‬او هغوئ ته ووايه چې د خپلو زړونو نه نبوت کوى‪ ،‬د‬ ‫ما الک خخدائ کلم واورئ‪.‬‬ ‫‪۳‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬افسوس دې وي په هغه بې عقله نبيانو چې د خپل روح پيروي کوي او هيڅ يې نه دي ليدلي!‬ ‫‪۴‬اے بنى ااسرائيلو‪ ،‬ستا پېغمبران د هغو ګيدړو په شان دي چې په صحرا کښې وي‪.‬‬ ‫‪۵‬تاسو د درزونو ته نه دي تللي او نه مو د اسرائيلو د قوم لپاره دېوالونه اوړ کړي دي چې د څښتن په ورځ په اګړه کې ودرېږي‪.‬‬ ‫‪۶‬هغوئ بېکاره او دروغجنې فال ليدلي دي او وايي‪ ،‬څښتن فرمايي ‪:‬خو څښتن هغوی نه دي رالېږلي ‪.‬او هغوی نورو ته هيله ورکړې ده‬ ‫چې هغوی به د کلم تصديق وکړي‪.‬‬ ‫‪۷‬آيا تاسو بې ګټې رويا نه ده ليدلې‪ ،‬او تاسو دروغجنې فال نه دي ويلي‪ ،‬په داسې حال کې چې تاسو وايئ‪ ،‬څښتن دا فرمايي‪ ،‬که څه هم ما‬ ‫خبرې نه دي کړې؟‬ ‫‪۸‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ځکه چې تاسو بېکاره خبرې کړې دي او دروغ مو ليدلي دي‪ ،‬نو ګورئ‪ ،‬زۀ ستاسو‬ ‫خلف يم‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۹‬او زما لس به په هغو نبيانو باندې وي چې بې معنی ويني او دروغ وايي ‪:‬هغوی به زما د خلکو په ډله کې نه وي‪ ،‬نه به د اسراييلو د قوم‬ ‫په ليکنه کې ليکل کيږي‪ ،‬نه به د اسراييلو خاورې ته ننوځي‪ ،‬او تاسو به پوه شئ چې زه څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ځکه چې هغوی زما قوم غولولی دی او وايي چې سوله ده‪ ،‬خو سوله نه وه؛ او يو چا ديوال اوړ کړ‪ ،‬او نورو يې په بې خونده مايع سره‬ ‫پوښلی دی‪:‬‬ ‫‪ ۱۱‬هغو کسانو ته چې په نرمه ماده يې لپه کوي ووايه چې دا به راولويږي ‪:‬يو سخت باران به راشي؛ او تاسو‪ ،‬ای لويې ږلۍ‪ ،‬به‬ ‫راولويږي؛ او طوفاني باد به يې مات کړي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ګوره‪ ،‬کله چې دېوال راپرېوځي‪ ،‬نو آيا تاسو ته به ونه ويل شي چې هغه ګلدان چيرته دی چې تاسو پرې لګولی دی؟‬ ‫‪۱۳‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬زۀ به په خپل غضب کښې په طوفاني هوا سره دا ټوټه ټوټه کړم‪ ،‬زما په غضب‬ ‫کښې به د زورور باران او زما په غضب کښې به د ږلۍ غټې اوړې وورېږي چې دا تباه کړي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو زۀ به هغه دېوال ونړوم چې تاسو پرې د خامو موادو ګنده کړې ده‪ ،‬او هغه به په زمکه راښکته کړم‪ ،‬نو د هغې بنياد به ښکاره شي او‬ ‫هغه به راپرېوځي‪ ،‬او تاسو به د هغې په مينځ کې وسوزوئ ‪.‬او تاسو به پوه شئ چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو زۀ به خپل غضب په دېوال او په هغو کسانو پوره کړم چې په دېوال يې د ګچو رنګ لګولی دی‪ ،‬او تاسو ته به ووايم چې‪ ،‬نور دېوال‬ ‫نشته او نه هغه کسان چې ګچو يې لګولی دی‪.‬‬ ‫‪۱۶‬يعنې د بنى ااسرائيلو هغه پېغمبران چې د يروشلم په حقله پېشګوئې کوى او د هغې لپاره د امن رويا وينى‪ ،‬خو امن نشته‪ ،‬ما الک قادر‬ ‫مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۱۷‬همدارنګه‪ ،‬اے بنى آدمه‪ ،‬د خپل قوم د لوڼو په خلف مخ واړوه‪ ،‬څوک چې د خپل زړۀ نه نبوت کوى‪ ،‬او د هغوئ په خلف نبوت کوه‪،‬‬ ‫‪۱۸‬او ووايه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬افسوس په هغو ښځو چې د ټولو لسونو لپاره بالښتونه ګنډي‪ ،‬او د هر قد په سرونو‬ ‫باندې د روحونو د ښکار کولو لپاره رومالونه اوړوي !ايا تاسو به زما د خلکو روحونه ښکار کوئ‪ ،‬او هغه روحونه به ژوندي وساتئ چې‬ ‫ستاسو سره راځي؟‬ ‫‪۱۹‬آيا تاسو زما د خلقو په مينځ کښې ما د يو څو وربشو او د ډوډۍ د ټوټو په خاطر ناپاک کوئ‪ ،‬چې هغه خلق ووژنئ چې مړه کېدل يې نه‬ ‫دي پکار‪ ،‬او هغه خلق ژوندي پرېږدئ چې ژوندي کېدل يې نه دي پکار‪ ،‬ځکه چې تاسو زما خلقو ته دروغ وايئ څوک چې ستاسو دروغ‬ ‫اوري؟‬ ‫‪۲۰‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬وګورئ‪ ،‬زه ستاسو د بالښتونو خلف يم‪ ،‬چې ورسره تاسو روحونه ښکار کوئ‬ ‫ترڅو الوتنه وکړئ‪ ،‬او زه به يې ستاسو له لسونو څخه وباسم او روحونه به پرېږدم‪ ،‬حتی هغه روحونه چې تاسو يې د الوتنې لپاره ښکار‬ ‫کوئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬زه به ستاسو څادرونه هم وشلوم او خپل قوم به ستاسو له لسه وژغورم‪ ،‬او هغوی به نور ستاسو په لس کې نه وي چې ښکار شي‪ ،‬او‬ ‫تاسو به پوه شئ چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪۲۲‬ځکه چې تاسو د دروغو سره د صادقانو زړه غمجن کړی دی‪ ،‬کوم چې ما نه دي غمجن کړي؛ او د بدکارانو لسونه مو پياوړي کړي‬ ‫دي چې هغه د ژوند ژمنې ورکولو سره له خپلې بدې لرې څخه راستون نشي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬نو تاسو به نور هيڅ بې معنی خبرې او يا د خدائۍ فال ونه وينئ‪ ،‬ځکه چې زه به خپل قوم ستاسو له لس څخه وژغورم‪ ،‬او تاسو به پوه‬ ‫شئ چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۱۴‬‬ ‫‪۱‬بيا د بنى ااسرائيلو ځينې مشران ما ته راغلل او زما په وړاندې کښېناستل‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۲‬او د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۳‬اے بنى آدمه‪ ،‬دې سړو خپل بختونه په خپلو زړونو کښې ځائ کړى دى‪ ،‬او د خپلې ګناه د ګوزار خنډ يې د ځان په وړاندې ايښے دے‪ ،‬نو‬ ‫آيا هغوئ به زما نه تپوس وکړى؟‬ ‫‪۴‬نو له دې امله هغوی ته ووايه چې‪ ،‬څښتن قادر مطلق خدای داسې فرمايي ‪:‬د اسراييلو د قوم هر سړی چې خپل بتونه په خپل زړه کې ځای‬ ‫پر ځای کوي او د خپلې ګناه د ښويېدو خنډ د ځان په مخ کې اچوي او نبي ته راځي‪ ،‬زه څښتن به هغه ته د هغه د بتانو د ګڼې ګوڼې سره سم‬ ‫ځواب ورکړم‪.‬‬ ‫‪۵‬چې زۀ د بنى ااسرائيلو قوم په خپل زړۀ کښې ونيسم‪ ،‬ځکه چې هغوئ ټول د خپلو بختانو په واه زما نه لرې شوي دي‪.‬‬ ‫‪۶‬نو د بنى ااسرائيلو قوم ته ووايه چې‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬توبه وباسئ او د خپلو بختانو نه راوګرځئ‪ ،‬او د خپلو ټولو‬ ‫حرامو کارونو نه مخ واړوئ‪.‬‬ ‫‪۷‬د بنى ااسرائيلو د هر يو کور يا د هغه پردى خملک چې په بنى ااسرائيلو کښې اوسيږى‪ ،‬څوک چې زما نه ځان ادا کوى او خپل بختان په خپل‬ ‫زړه کښې نصب کوى او د خپلې ګناه د ګوزار سبب اوړوى او نبي ته راشى چې زما په حقله ترې تپوس وکړى‪ ،‬نو زۀ ما الک خخدائ يم او‬ ‫په خپله به ورته اواب ورکړم‪.‬‬ ‫‪۸‬زه به د هغه سړي په خلف شم او هغه به د نښې او متل په توګه وګرځوم‪ ،‬او زه به هغه د خپلو خلکو څخه وشړم‪ ،‬او تاسو به پوه شئ‬ ‫چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪ ۹‬او که چېرې يو نبي په خبرو کې دوکه شي‪ ،‬نو زه څښتن هغه نبي دوکه کړی دی‪ ،‬او زه به خپل لس په هغه باندې وغځوم او هغه به د‬ ‫خپلو خلکو اسرائيلو څخه له منځه يوسم‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او هغوی به د خپلې ګناه سزا وزغمي ‪:‬د نبي سزا به د هغه چا سزا وي چې د هغه په لټه کې وي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬چې د بنى ااسرائيلو قوم نور زما نه بې لرې نۀ شى‪ ،‬او نۀ به د خپلو ټولو ګناهونو سره ناپاک شى‪ ،‬بلکې هغوئ به زما خلق شى او زه‬ ‫به د هغوئ خخدائ پاک شم‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۱۲‬د څښتن کلم بيا ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۱۳‬اے بنى آدمه‪ ،‬کله چې زمکه زما په وړاندې په سخته ګناه کولو سره ګناه وکړي‪ ،‬نو زۀ به خپل لس پرې وغځوم‪ ،‬د هغې د ډوډۍ‬ ‫زېرمه به مات کړم‪ ،‬او په هغې به قحط راولم‪ ،‬او د هغې نه به انسانان او ځناور ختم کړم‪.‬‬ ‫‪۱۴‬که څه هم دا درې سړي‪ ،‬نوح‪ ،‬دانيال او ايوب‪ ،‬هلته وو‪ ،‬خو هغوی به د خپل صداقت په واسطه خپل ځانونه وژغوري‪ ،‬ما الک قادر‬ ‫مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬که زه په ځمکه باندې وحشي ځناور وګرځوم او هغوی يې خراب کړي‪ ،‬نو هغه ځای به ويجاړ شي او هيڅوک به د ځناورو له امله هلته‬ ‫ونه ګرځي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬که څه هم دا درې سړي په هغه کې وو‪ ،‬زما په ژوند قسم‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪ ،‬هغوئ به نه زامن بچ کړى او نه لوڼه‪،‬‬ ‫صرف هغوئ به بچ شى‪ ،‬خو زمکه به ورانه شى‪.‬‬ ‫‪۱۷‬يا که زه په هغه خملک باندې توره راوغواړم او ووايم‪ ،‬توره‪ ،‬په هغه خملک باندې وګرځه‪ ،‬چې له هغه نه انسانان او حيوانات له منځه‬ ‫يوسم‪.‬‬ ‫‪۱۸‬که څه هم دا درې سړي په هغه کې وو‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى چې‪ ،‬زما په ژوند قسم‪ ،‬هغوئ به نه زامن بچ کړى او نه لوڼه‪،‬‬ ‫خو صرف هغوئ به په خپله بچ شى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬يا که زه په هغه خملک باندې وبا راولم او خپل غضب په وينو سره پرې نازل کړم‪ ،‬چې له هغه څخه انسانان او حيوانات له منځه يوسم‪،‬‬ ‫‪۲۰‬که څه هم نوح‪ ،‬دانيال او ايوب هلته وو‪ ،‬خو زما په قسم‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى چې‪ ،‬هغوئ به نه زوئ بچ کړى او نه لور‪،‬‬ ‫هغوئ به د خپل صداقت په ذريعه خپل ځانونه بچ کړى‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬ځکه چې ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬کله چې زۀ په يروشلم باندې خپل څلور سخت عذابونه‪ ،‬توره‪ ،‬قحط‪ ،‬او خطرناک‬ ‫ځناور او وبا راولېږم‪ ،‬چې د هغې نه انسان او ځناور ختم کړم نو بيا به څومره نور هم ډېر سخت شي؟‬ ‫‪۲۲‬خو‪ ،‬وګوره‪ ،‬هلته به يو پاتې شوے پاتې شى چې زامن او لوڼې به پيدا شى ‪.‬وګوره‪ ،‬هغوئ به تاسو ته راووځى‪ ،‬او تاسو به د هغوئ‬ ‫حتی د هغه ټولو په اړه چې ما‬ ‫طريقه او عملونه وګورئ‪ ،‬او تاسو به د هغه مصيبت په اړه تسلى شئ چې ما په يروشلم باندې راوستے دے‪ ،‬ی‬ ‫په هغه باندې راوستلے دے‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬او کله چې تاسو د هغوی لرې او کارونه وګورئ نو هغوی به تاسو ته تسلي درکړي ‪:‬او تاسو به پوه شئ چې ما په دې کې هر څه چې‬ ‫کړي دي بې سببه نه دي کړي‪ ،‬څښتن خدای فرمايي‪.‬‬ ‫پنځلسم فصل‬ ‫‪۱‬او د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۲‬اے بنى آدمه‪ ،‬د انګورو ونه د نورو ونو نه‪ ،‬يا د ځنګل د ونو په مينځ کښې د څانګې نه څۀ غوره ده؟‬ ‫‪۳‬آيا د دې لرګي د کوم کار لپاره اخيستل کېدای شي؟ يا خلک به د دې څخه ميخ واخلي چې کوم لوښی پرې ځړول شي؟‬ ‫‪۴‬ګوره‪ ،‬دا د سونګ موادو لپاره په اور کې اچول کېږي؛ اور د هغې دواړه سرونه سوزوي‪ ،‬او د هغې منځنی برخه سوځي ‪.‬آيا دا د کوم‬ ‫کار لپاره مناسبه ده؟‬ ‫‪۵‬ګوره‪ ،‬کله چې دا بشپړ و‪ ،‬نو د هيڅ کار لپاره مناسب نه و؛ نو کله چې اور هغه وسوزوي او وسوځي نو دا به د هيڅ کار لپاره څومره‬ ‫مناسب وي؟‬ ‫‪۶‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬لکه څنګه چې ما د ځنګل د ونو په مينځ کښې د انګورو ونې د سونګ موادو په توګه اور‬ ‫ته ورکړې دي‪ ،‬نو داسې به د يروشلم اوسېدونکى هم وسوزوم‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۷‬زه به خپل مخ د هغوی په خلف کړم‪ ،‬هغوی به له يو اور څخه راووځي او بل اور به هغوی وسوزوي‪ ،‬او کله چې زه خپل مخ د هغوی‬ ‫په خلف کړم‪ ،‬نو تاسو به پوه شئ چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪۸‬او زه به ځمکه ورانه کړم‪ ،‬ځکه چې هغوی ګناه کړې ده‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۱۶‬‬ ‫‪۱‬بيا د ما الک خخدائ کلم ما ته راغے‪ ،‬او وې فرمائيل‪،‬‬ ‫‪۲‬اے بنى آدمه‪ ،‬يروشلم ته د هغې د کرکې وړ کارونه وښايه‪.‬‬ ‫‪ ۳‬او ووايه‪ ،‬څښتن قادر مطلق خدای يروشلم ته داسې فرمايي ‪:‬ستا زيږون او زيږيدنه د کنعان په خاوره کې ده‪ ،‬ستا پلر اموري او ستا‬ ‫مور حيتي وه‪.‬‬ ‫‪۴‬او ستا د زېږېدو په ورځ‪ ،‬ستا ناف نه وو پرې شوی‪ ،‬نه په اوبو کې مينځل شوی چې تا نرم کړي‪ ،‬نه مالګه درکړل شوې او نه تاته هيڅ‬ ‫ګېډه ورکړل شوې‪.‬‬ ‫‪۵‬هيچا ستا سره رحم ونه کړ چې دا کار وکړي يا ستا سره رحم وکړي‪ ،‬خو ته د خپل ځان د کرکې سره په خلص ميدان کې وغورځول‬ ‫شوې‪ ،‬په هغه ورځ چې ته پيدا شوې وې‪.‬‬ ‫‪۶‬او کله چې زه ستا له لرې تېر شوم‪ ،‬او ته مې په خپله وينه کې ککړه وليده‪ ،‬کله چې ته په خپله وينه کې وې‪ ،‬ما درته وويل‪ ،‬ژوندی‬ ‫اوسه؛ هو‪ ،‬کله چې ته په خپله وينه کې وې‪ ،‬ما درته وويل‪ ،‬ژوندی اوسه‪.‬‬ ‫‪۷‬ما ستا نسل د پټي د غوټۍ په څېر ډېر کړ‪ ،‬ته ډېره شوې او ډېره شوې يې‪ ،‬او ته په ښو سينګارونو سمبال شوې يې ‪.‬ستا سينې اوړې‬ ‫شوې دي او ستا ويښتان لوېدلي دي‪ ،‬په داسې حال کې چې ته بربنډ او بربنډ وې‪.‬‬ ‫‪۸‬کله چې زه ستا له لرې تېر شوم او تاته مې وکتل‪ ،‬نو وګوره چې ستا د مينې وخت و؛ او ما خپله لمن په تا باندې وغځوله او ستا‬ ‫بربنډتوب مې پټ کړ ‪.‬هو‪ ،‬ما ستا سره قسم وخوړ او ستا سره مې تړون وکړ‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪ ،‬او ته زما شوې‪.‬‬ ‫‪ ۹‬بيا ما ته په اوبو غسل درکړه‪ ،‬هو‪ ،‬ما ستا وينه په بشپړه توګه له منځه يوړه‪ ،‬او ما تاته په تيلو غوړ کړه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ما تاته د ګنډلو اامې درکړې‪ ،‬د شنه څرمنې بوټان مې در واغوستل‪ ،‬د ښه کتان کمر مې در وتړلو او په ورېښمو مې تاته پوښ درکړ‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ما تاته په سينګارونو سينګار کړ‪ ،‬ستا په لسونو کې مې بنګړۍ او په غاړه کې مې زنځير واچاوه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ما ستا په تندي باندې ګاڼه‪ ،‬په غوږونو کې غوږوالۍ او په سر مې ښکلی تاج واچاوه‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬نو ته په سرو زرو او سپينو زرو سينګار شوې وې‪ ،‬ستا اامې د ښه کتان‪ ،‬ورېښمو او ګلدوزۍ څخه اوړې شوې وې‪ ،‬تا ښه اوړه‪،‬‬ ‫شات او غوړ خوړل‪ ،‬او ته ډېره ښکلې وې‪ ،‬او په سلطنت کې بريالۍ شوې‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او ستا د ښکل شهرت په قومونو کې خپور شو‪ ،‬ځکه چې دا زما د هغه ښکل له امله کامل وه چې ما تاته درکړې وه‪ ،‬ما الک قادر مطلق‬ ‫خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬خو تا په خپل ښائست باور وکړ‪ ،‬او د خپل شهرت له امله دې فاحشه اوړه کړه‪ ،‬او په هر هغه چا دې چې تېرېده‪ ،‬خپله زناکاري وکړه‪،‬‬ ‫دا د هغه وه‪.‬‬ ‫‪۱۶‬تا خپلې اامې واخستې او خپل لوړ ځايونه دې په رنګونو سينګار کړل او په هغې دې د زناکارۍ سره چلند وکړ ‪.‬داسې پېښې به بيا نه‬ ‫راځي او نه به داسې وي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬تا زما د سرو زرو او سپينو زرو ښکلي ګاڼې هم واخيستلې‪ ،‬کوم چې ما تاته درکړي وو‪ ،‬او د ځان لپاره دې د انسانانو مجسمې اوړې‬ ‫کړې او د هغوی سره دې زنا وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۸‬تا خپلې ښکلې اامې واخستې او هغه دې واغوستې‪ ،‬او زما تېل او خوشبويي دې د هغوی په مخ کې کېښودلې‪.‬‬ ‫‪۱۹‬زما غوښه چې ما تاته درکړه‪ ،‬ښه اوړه‪ ،‬غوړي او شات‪ ،‬چې ما تاته درکړل‪ ،‬تا دا د خوشبودار بوی لپاره د هغوی په وړاندې کېښودل ‪:‬‬ ‫او همداسې وشول‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬برسېره پردې‪ ،‬تا خپل زامن او لوڼې چې تا زما لپاره زېږولي دي‪ ،‬بوتللې دي او دا دې د خوړلو لپاره قرباني کړې دي ‪.‬آيا دا ستا د‬ ‫زناکارۍ يوه کوچنۍ خبره ده؟‬ ‫‪ ۲۱‬چې تا زما ماشومان ووژل او هغوی دې د اور له لرې تېر کړل؟‬ ‫‪ ۲۲‬او ستا په ټولو کرکجنو کارونو او زناکارۍ کې تا د خپلې ځوانۍ ورځې يادې نه کړې‪ ،‬کله چې ته بربنډ او بربنډ وې او په خپلو وينو‬ ‫کې ککړه وې‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬او ستا د ټولو بدکاريو نه وروسته‪( ،‬افسوس‪ ،‬افسوس !ما الک خخدائ فرمائى؛)‬ ‫‪۲۴‬تا هم د ځان لپاره يو شاندار ځای اوړ کړ او په هره کوڅه کې دې ځان ته يو لوړ ځای اوړ کړ‪.‬‬ ‫‪۲۵‬تا د لرې په هر سر خپل لوړ مقام اوړ کړ‪ ،‬او خپل ښکل دې د خلکو لپاره سپکه کړه‪ ،‬او د هر هغه چا لپاره چې تېرېده‪ ،‬خپلې پښې دې‬ ‫خلصې کړې او خپلې زناکارۍ دې ډېرې کړې‪.‬‬ ‫‪۲۶‬تا د خپلو لويو ګاونډيانو مصريانو سره هم زنا کړې ده‪ ،‬چې ډېر غوښه يې‪ ،‬او زما د غصې د راپارولو لپاره دې خپلې زناکارۍ ډېرې‬ ‫کړې دي‪.‬‬ ‫‪۲۷‬نو ګوره‪ ،‬ما خپل لس ستا په خلف اوږد کړی دی‪ ،‬ستا عادي خواړه مې کم کړي دي‪ ،‬او تا مې د هغو خلکو ارادې ته سپارلی دی چې‬ ‫ستا څخه کرکه کوي‪ ،‬د فلسطينيانو لوڼې‪ ،‬چې ستا د بدکارۍ څخه شرميږي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬تا د اسوريانو سره هم زنا وکړه‪ ،‬ځکه چې ته نه مړې شوې‪ ،‬هو‪ ،‬تا د هغوی سره زنا وکړه‪ ،‬خو بيا هم تا قناعت ونکړ‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬برسېره پر دې‪ ،‬تا د کنعان په خاوره کې تر کلديه پورې خپله زناکاري زياته کړه‪ ،‬خو بيا هم ته پرې نه شوې‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى چې‪ ،‬ستا زړه څومره کمزورے دے‪ ،‬ځکه چې تۀ دا ټول کارونه کوې‪ ،‬د يوې ظالمې فاحشې ښځې کار!‬


‫حزقيل‬

‫‪ ۳۱‬ځکه چې ته د هرې لرې په سر کې خپل شاندار ځای اوړوې او په هره کوڅه کې خپل لوړ ځای اوړوې‪ ،‬او د يوې فاحشې په څېر‬ ‫نه يې چې د معاش سپکاوی وکړې‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬بلکې د زناکارې ښځې په څېر‪ ،‬چې د خپل مېړه پر ځای له پردو سره واده کوي!‬ ‫‪ ۳۳‬هغوی ټولو فاحشو ته تحفې ورکوي‪ ،‬خو ته خپلو ټولو عاشقانو ته تحفې ورکوې او هغوی ته اااره ورکوې‪ ،‬ترڅو هغوی ستا د‬ ‫زناکارۍ لپاره له هرې خوا څخه ستا خوا ته راشي‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬او ستا په زناکارۍ کې د نورو ښځو سره توپير دی‪ ،‬پداسې حال کې چې هيڅوک ستا پسې د زناکارۍ لپاره نه راځي ‪:‬او په دې کې چې‬ ‫ته اار ورکوې‪ ،‬او تاته هيڅ اار نه درکول کيږي‪ ،‬نو ته مخالف يې‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬نو اې فاحشې‪ ،‬د څښتن کلم واوره‪:‬‬ ‫‪۳۶‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ځکه چې ستا ناپاکى ښکاره شوه او ستا بربنډتوب ستا د عاشقانو سره د زناکارۍ او د خپلو‬ ‫ټولو حرامو بختانو سره او د خپلو ماشومانو د وينې په واه ښکاره شو‪ ،‬کوم چې تا هغوئ ته ورکړل‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬نو ګوره‪ ،‬زه به ستا ټول مينه وال راټول کړم‪ ،‬چې تا ورسره مينه کړې ده‪ ،‬او ټول هغه کسان چې تا ورسره مينه کړې ده‪ ،‬او ټول هغه‬ ‫کسان چې تا ترې کرکه کړې ده؛ زه به هغوی ستا په وړاندې راټول کړم‪ ،‬او ستا بربنډه څېره به هغوی ته ښکاره کړم‪ ،‬ترڅو هغوی ستا‬ ‫ټول بربنډه څېره وويني‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬او زه به ستا سزا د هغو ښځو په څېر ورکړم چې زنا کوي او وينه تويوي‪ ،‬او زه به تاته په قهر او حسد سره وينه درکړم‪.‬‬ ‫‪۳۹‬زه به تا د هغوی په لس کې درکړم‪ ،‬هغوی به ستا د عبادت ځايونه او لوړ ځايونه وران کړي ‪.‬هغوی به ستا اامې هم وباسي‪ ،‬ستا‬ ‫ښکلي زيورات به واخلي او تا به بربنډ او بربنډ پريږدي‪.‬‬ ‫‪۴۰‬هغوی به ستا په وړاندې يوه ډله راوپاروي‪ ،‬تا به په تيږو وويشتي او په خپلو تورو به دې ووهي‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬هغوی به ستا کورونه په اور کې وسوځوي او د ډېرو ښځو په مخکې به تاته سزا درکړي ‪.‬زه به تا د زناکارۍ څخه خلص کړم او ته‬ ‫به نور هيڅ مزدوري نه ورکوې‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬نو زه به ستا په وړاندې خپل غضب سړ کړم‪ ،‬او زما حسد به ستا څخه لړ شي‪ ،‬او زه به خاموش شم او نور به غصه نه شم‪.‬‬ ‫‪ ۴۳‬ځکه چې تا د خپلې ځوانۍ ورځې يادې نه کړې او په دې ټولو کارونو کې دې ما خفه کړ‪ ،‬نو ګوره‪ ،‬نو زه به ستا د بدۍ سزا ستا په سر‬ ‫کې واچوم‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪ ،‬او ته به د خپلو ټولو کرکجنو کارونو نه علوه دا بدکاري ونه کړې‪.‬‬ ‫‪۴۴‬ګوره‪ ،‬هر څوک چې متلونه وايي‪ ،‬ستا په خلف به دا متل استعمال کړي‪ ،‬او وايي ‪:‬لکه څنګه چې مور وي‪ ،‬هغه شان د هغې لور وي‪.‬‬ ‫‪ ۴۵‬ته د خپلې مور لور يې‪ ،‬چې د خپل مېړه او ماشومانو څخه کرکه کوې‪ ،‬او ته د خپلو خويندو خور يې‪ ،‬چې د خپلو مېړونو او ماشومانو‬ ‫څخه کرکه کوې ‪:‬ستا مور احتي وه او ستا پلر اموري وه‪.‬‬ ‫‪ ۴۶‬ستا مشره خور سامريه ده‪ ،‬هغه د هغې د لوڼو سره چې ستا په چپ لس کې اوسېږي‪ ،‬او ستا کشره خور چې ستا په ښي لس کې‬ ‫اوسېږي‪ ،‬سدوم ده او د هغې د لوڼو سره‪.‬‬ ‫‪ ۴۷‬خو ته د هغوی په لرو روان نه يې او نه دې د هغوی د کرکې وړ کارونه کړي دي ‪.‬بلکې‪ ،‬لکه څنګه چې دا ډېره کوچنۍ خبره وه‪ ،‬ته‬ ‫په خپلو ټولو لرو کې د هغوی په پرتله ډېر فاسد شوې‪.‬‬ ‫‪۴۸‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى چې‪ ،‬زما په ذات قسم‪ ،‬ستا خور سدوم او د هغې لوڼو داسې کار نۀ دے کړے لکه څنګه چې تا او ستا‬ ‫لوڼو کړے دے‪.‬‬ ‫‪ ۴۹‬ګوره‪ ،‬ستا د خور سدوم ګناه دا وه‪ ،‬غرور‪ ،‬د ډوډۍ ډکوالی‪ ،‬او د بېکارۍ ډېروالی په هغې او د هغې په لوڼو کې وو‪ ،‬او هغې د غريبانو‬ ‫او محتااانو لس ته زور ور نه کړ‪.‬‬ ‫‪ ۵۰‬او هغوی مغروره وو‪ ،‬او زما په وړاندې يې کرکه وکړه ‪:‬نو ځکه ما هغوی لرې کړل لکه څنګه چې ما ښه وليدل‪.‬‬ ‫‪ ۵۱‬او سامريه ستا نيم ګناهونه هم نه دي کړي‪ ،‬خو تا خپل حرام کارونه د هغوی په پرتله ډېر کړي دي او په خپلو ټولو حرامو کارونو کې‬ ‫چې تا کړي دي‪ ،‬خپلې خويندې عادلې کړې دي‪.‬‬ ‫‪ ۵۲‬ته هم‪ ،‬چا چې د خپلو خويندو په اړه قضاوت کړی دی‪ ،‬د خپلو هغو ګناهونو لپاره چې تا د هغوی په پرتله ډيرې ناوړه کړې دي‪ ،‬خپله‬ ‫شرم وزغمه ‪.‬هغوی ستا په پرتله ډيرې صادقې دي ‪.‬هو‪ ،‬ته هم شرمېږه او خپله شرم وزغمه‪ ،‬ځکه چې تا خپلې خويندو ته حق ورکړ‪.‬‬ ‫‪ ۵۳‬کله چې زه د هغوی غلمان‪ ،‬د سدوم او د هغې د لوڼو غلمان‪ ،‬او د سامريه او د هغې د لوڼو غلمان‪ ،‬بيا به زه ستاسو د غلمانو‬ ‫غلمان د هغوی په منځ کې بيرته راولم‪.‬‬ ‫‪ ۵۴‬نو ته به خپله شرمنده ګي وزغمې او په خپلو ټولو کارونو به شرمنده شې‪ ،‬ځکه چې ته د هغوی لپاره تسلي يې‪.‬‬ ‫‪۵۵‬کله چې ستا خويندې‪ ،‬سدوم او د هغې لوڼې‪ ،‬بيرته خپل پخواني ځای ته لړې شي‪ ،‬او سامريه او د هغې لوڼې‪ ،‬بيرته خپل پخواني ځای‬ ‫ته لړې شي‪ ،‬نو ته او ستا لوڼې به بيرته خپل پخواني ځای ته لړې شي‪.‬‬ ‫‪ ۵۶‬ځکه چې ستا د غرور په ورځ ستا د خور سدوم نوم ستا په خوله کې نه وو ياد شوی‪،‬‬ ‫‪ ۵۷‬مخکې له دې چې ستا بدکاري ښکاره شي‪ ،‬لکه څنګه چې ستا د سوريې لورګانو او د هغې شاوخوا ټولو خلکو ته سپکاوی وشو‪ ،‬د‬ ‫فلسطينيانو لورګانو‪ ،‬چې ستا شاوخوا ته سپکاوی کوي‪.‬‬ ‫‪ ۵۸‬څښتن فرمايي چې‪ ،‬ته د خپلې بدکارۍ او کرکجنو کارونو سزا وزغملې‪.‬‬ ‫‪ ۵۹‬ځکه چې ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬زۀ به ستا سره هم هغه شان سلوک وکړم لکه څنګه چې تا کړے دے‪ ،‬چا چې د‬ ‫لوظ ماتولو سره د قسم سپکاوے کړے دے‪.‬‬ ‫‪ ۶۰‬خو زه به ستا د ځوانۍ په ورځو کې ستا سره خپل تړون په ياد ولرم‪ ،‬او زه به ستا سره يو تلپاتې تړون ټينګ کړم‪.‬‬ ‫‪ ۶۱‬نو بيا به ته خپلې لرې په ياد کړې او شرمېږې‪ ،‬کله چې خپلې خويندې‪ ،‬خپلې مشرې او کشرې قبولې کړې ‪:‬او زه به يې تاته د لورګانو‬ ‫په توګه درکړم‪ ،‬خو ستا د تړون له مخې نه‪.‬‬ ‫‪ ۶۲‬زه به ستا سره خپل تړون ټينګ کړم او ته به پوه شې چې زه څښتن يم‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪ ۶۳‬نو کله چې زه ستا د ټولو کارونو لپاره ستا په وړاندې بخښنه ومومم‪ ،‬نو ته به په ياد ولرې او شرمنده شې او هيڅکله به د خپل شرم له‬ ‫امله خپله خوله خلصه نه کړې‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۷‬‬ ‫‪۱‬او د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۲‬اے بنى آدمه‪ ،‬د بنى ااسرائيلو قوم ته يوه معما ووايه او يوه امثال ووايه‪.‬‬ ‫‪۳‬او ووايه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬يو لوی عقاب چې لوی وزرونه يې درلودل‪ ،‬اوږده وزرونه يې درلودل‪ ،‬د بڼکو ډک وو‬ ‫او مختلف رنګونه يې درلودل‪ ،‬لبنان ته راغی او د ديودار لوړه څانګه يې ونيوله‪.‬‬ ‫‪۴‬هغه د خپلو ځوانو څانګو سرونه پرې کړل‪ ،‬او د سوداګرو په ځمکه کې يې يوړل‪ ،‬او د سوداګرو په ښار کې يې کېښود‪.‬‬ ‫‪۵‬هغۀ د زمکې تخم هم واخستو او په حاصلخيزه پټي کښې يې وککرلو‪ ،‬د ډېرو اوبو په غاړه يې کېښودو او د ونې په شان يې کېښودو‪.‬‬ ‫‪ ۶‬هغه وده وکړه او د ټيټ قد لرونکی خپور شوی ونې شو‪ ،‬چې څانګې يې د هغې خوا ته راګرځېدلې وې او ريښې يې د هغه لندې وې ‪:‬نو‬ ‫هغه يو ونې شو‪ ،‬څانګې يې راوويستلې او څانګې يې وغځولې‪.‬‬ ‫‪۷‬يو بل لوی عقاب هم وو چې لوی وزرونه او ډېرې بڼکې يې درلودې ‪:‬او وګوره‪ ،‬دې انګور خپلې ريښې د هغه په لور کږې کړې وې او‬ ‫خپلې څانګې يې د هغه په لور غځولې وې‪ ،‬ترڅو هغه د هغې د کښت د څانګو په واسطه اوبه کړي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬دا په ښې خاورې کې د ډېرو اوبو په غاړه کرل شوی و‪ ،‬ترڅو څانګې ولري او ميوه ورکړي‪ ،‬ترڅو يو ښه انګور وي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ته ووايه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬آيا دا به کامياب شى؟ ايا هغه به د هغې ريښې ونه باسي او د هغې مېوه به پرې نه‬ ‫کړي چې وچه شي؟ دا به د هغې د ټولو پاڼو سره وچ شي‪ ،‬حتی که د لوی ځواک يا ډيرو خلکو پرته وي چې دا د هغې له ريښو څخه‬ ‫وباسي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬هو‪ ،‬وګورئ‪ ،‬دا کرل شوی دی‪ ،‬آيا دا به وده وکړي؟ ايا دا به په بشپړه توګه وچ نشي‪ ،‬کله چې ختيځ باد ورته لمس کړي؟ دا به په هغو‬ ‫دښتو کې وچ شي چيرې چې وده کړې وه‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۱۲‬نو اوس دې سرکشې کورنۍ ته ووايه‪ ،‬تاسو د دې خبرو مطلب نه پېژنئ؟ هغوئ ته ووايه‪ ،‬وګورئ‪ ،‬د بابل بادشاه يروشلم ته راغلے‬ ‫دے‪ ،‬او د هغه بادشاه او د هغه مشران يې نيولي دي او د ځان سره يې بابل ته بوتلل‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او د بادشاه د اولد نه يې واخستو‪ ،‬او ورسره يې تړون وکړو‪ ،‬او قسم يې ورسره وخوړلو‪ ،‬او د خملک طاقتور يې هم واخستل‪:‬‬ ‫‪ ۱۴‬د دې لپاره چې سلطنت کمزوری شي‪ ،‬چې ځان پورته نه کړي‪ ،‬مګر د هغه د تړون په ساتلو سره ولړ پاتې شي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬خو هغه د هغه په وړاندې بغاوت وکړ او خپل استازي يې مصر ته واستول ترڅو هغه ته اسونه او ډېر خلک ورکړي ‪.‬ايا هغه به بريالی‬ ‫شي؟ ايا هغه به وتښتي چې داسې کارونه کوي؟ يا به هغه تړون مات کړي او خلص شي؟‬ ‫‪۱۶‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى چې‪ ،‬زما په خپل ذات قسم‪ ،‬يقينا ا په هغه ځائ کښې چې هغه بادشاه اوسيږى چا چې هغه بادشاه اوړ‬ ‫کړے وو‪ ،‬د چا قسم يې سپکاوے کړے وو او د چا لوظ يې مات کړے وو‪ ،‬هغه به د بابل په مينځ کښې مړ شى‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬فرعون به د خپل لوی لښکر او لوی لښکر سره په اګړه کې د هغه لپاره مرسته ونه کړي‪ ،‬د دې لپاره چې ډېر خلک ووژني او د دې‬ ‫لپاره چې ډېری ودانۍ اوړې کړي‪ ،‬نو هغه به د هغه ځای ونيسي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ځکه چې هغه د لوظ ماتولو سره قسم ته سپکاوی وکړ‪ ،‬سره له دې چې هغه خپل لس ورکړ او دا ټول کارونه يې وکړل‪ ،‬هغه به وتښتي‬ ‫نه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬زما په خپل ژوند قسم‪ ،‬زما هغه قسم چې هغه سپکاوے کړے دے او زما هغه تړون‬ ‫چې هغه مات کړے دے‪ ،‬نو زۀ به د هغه په خپل سر بدله ورکړم‪.‬‬ ‫‪۲۰‬زۀ به خپل اال په هغۀ وغوړوم‪ ،‬او هغه به زما په دام کښې ونيولے شى‪ ،‬او زۀ به هغه بابل ته بوځم‪ ،‬او هلته به ورسره د هغه د ګناه په‬ ‫واه چې هغه زما په وړاندې کړې ده‪ ،‬عدالت وکړم‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬او د هغه ټول تښتېدلي کسان به د هغه د ټولو ډلو سره په توره ووژل شي‪ ،‬او هغه څوک چې پاتې دي هغه به په ټولو بادونو کې خپاره‬ ‫شي ‪:‬او تاسو به پوه شئ چې زه څښتن دا خبرې کړې دي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬زۀ به د دايار د ونې د لوړې څانګې نه هم واخلم او هغه به ولګوم‪ ،‬زۀ به د هغه د ځوانو‬ ‫څانګو د سر څخه يوه نرمه څانګه راوباسم او په لوړ او لوړ غر به يې وکرم‪.‬‬ ‫‪۲۳‬زه به دا د اسراييلو په لوړو غرونو کې وکرم ‪:‬او دا به څانګې راووځي‪ ،‬ميوه به ورکړي‪ ،‬او يو ښکلی ديودار به شي ‪:‬او د هغې لندې‬ ‫به د هر وزر ټول مرغان اوسيږي؛ دوی به د هغې د څانګو په سيوري کې اوسيږي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬او د پټيو ټولې ونې به پوه شي چې ما څښتن لوړه ونې راغورځولې دي‪ ،‬ټيټه ونې مې لوړه کړې ده‪ ،‬شنه ونې مې وچې کړې دي او‬ ‫وچه ونې مې غوړولې ده ‪:‬ما څښتن خبرې کړې دي او دا مې کړې ده‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۱۸‬‬ ‫‪۱‬د ما الک خخدائ کلم بيا ما ته راغلو‪ ،‬او وې فرمائيل‪،‬‬ ‫‪ ۲‬ستاسو مطلب څه دی چې تاسو د اسراييلو د خاورې په اړه دا متل کاروئ چې وايئ‪ ،‬پلرونو ترش انګور خوړلي دي او د ماشومانو‬ ‫غاښونه يې خراب شوي دي؟‬ ‫‪۳‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى چې‪ ،‬زما په ژوند قسم‪ ،‬تاسو به نور په بنى ااسرائيلو کښې د دې متل د کارولو موقع ونلرئ‪.‬‬ ‫‪۴‬ګوره‪ ،‬ټول روحونه زما دي؛ لکه څنګه چې د پلر روح‪ ،‬همداسې د زوی روح هم زما دی ‪:‬هغه روح چې ګناه کوي‪ ،‬هغه به مړ شي‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۵‬خو که چېرې يو سړی عادل وي او هغه څه وکړي چې قانوني او سم دي‪،‬‬ ‫‪۶‬او په غرونو باندې يې خوراک نه دی کړی‪ ،‬او د اسرائيلو د قوم بتانو ته يې سترګې نه دي پورته کړي‪ ،‬او د خپل ګاونډي ښځې ته يې‬ ‫سپکاوی نه دی کړی‪ ،‬او د حيض په وخت کې يې ښځې ته نږدې نه دی تللی‪.‬‬ ‫‪ ۷‬او په چا يې ظلم نه دی کړی‪ ،‬بلکې د پور ورکوونکي سره يې د هغه ګروۍ بيرته ورکړې ده‪ ،‬په ظلم سره يې هيڅ شی نه دی خراب‬ ‫کړی‪ ،‬خپله ډوډۍ يې وږو ته ورکړې ده‪ ،‬او بربنډ يې په اامو پوښلی دی‪.‬‬ ‫‪۸‬هغه چا چې سود نه دی ورکړی‪ ،‬او نه يې ګټه اخيستې ده‪ ،‬او له ګناه څخه لس اخيستی دی‪ ،‬هغه د انسانانو ترمنځ ريښتينی قضاوت کړی‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪۹‬زما په قانونونو باندې روان شوی دی‪ ،‬او زما احکام يې منلي دي‪ ،‬ترڅو په رښتيا سره عمل وکړي؛ هغه عادل دی‪ ،‬هغه به خامخا ژوندی‬ ‫پاتې شي‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬که چېرې د هغه زوی ډاکو او وينه تويونکی وي او د دې کارونو په څېر عمل وکړي‪،‬‬ ‫‪ ۱۱‬او هغه چې د دې وظايفو څخه هيڅ يو هم نه ترسره کوي‪ ،‬بلکې حتی په غرونو کې يې خواړه خوړلي دي‪ ،‬او د خپل ګاونډي ښځه يې‬ ‫ناپاکه کړې ده‪،‬‬ ‫‪۱۲‬په غريبانو او محتااانو ظلم کړی دی‪ ،‬په ظلم سره يې لوټ کړی دی‪ ،‬په ګرو شوي شيانو يې بيرته نه دی ورکړی‪ ،‬او بتانو ته يې‬ ‫سترګې پورته کړې دي‪ ،‬او کرکه يې کړې ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬هغه سود خوړلی او ګټه يې اخيستې ده ‪.‬نو ايا هغه به ژوندی پاتې شي؟ هغه به ژوندی پاتې نشي ‪:‬هغه دا ټول ناوړه کارونه کړي دي ‪.‬‬ ‫هغه به خامخا مړ شي ‪.‬د هغه خون به د هغه په غاړه وي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو‪ ،‬ګوره‪ ،‬که چېرې د هغه زوی پيدا شي‪ ،‬چې د خپل پلر ټولې ګناهونه چې هغه کړي دي وويني او په پام کې ونيسي او داسې کار ونه‬ ‫کړي‪،‬‬ ‫‪۱۵‬هغه څوک چې په غرونو کې خواړه نه وي خوړلي‪ ،‬او د اسراييلو د قوم بتانو ته يې سترګې نه وي پورته کړې‪ ،‬او د خپل ګاونډي ښځه‬ ‫يې نه وي ناپاکه کړې‪،‬‬ ‫‪۱۶‬نه يې په چا ظلم کړی دی‪ ،‬نه يې په ګروۍ کې څه ساتلي دي‪ ،‬او نه يې په ظلم سره لوټ کړي دي‪ ،‬بلکې خپله ډوډۍ يې وږو ته ورکړې‬ ‫ده‪ ،‬او بربنډ يې په اامو پوښلي دي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغه څوک چې له غريبانو څخه لس واخلي‪ ،‬سود يا ګټه ونه اخلي‪ ،‬زما احکام عملي کړي‪ ،‬زما په قوانينو عمل وکړي‪ ،‬هغه به د خپل‬ ‫پلر د ګناه له امله مړ نشي‪ ،‬هغه به خامخا ژوندی پاتې شي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬د هغه پلر په اړه‪ ،‬ځکه چې هغه په ظالمانه توګه ظلم وکړ‪ ،‬په ظلم سره يې خپل ورور لوټ کړ او هغه څه يې وکړل چې د هغه د خلکو‬ ‫په منځ کې ښه نه وو‪ ،‬وګورئ‪ ،‬هغه به هم په خپل ګناه کې مړ شي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬خو تاسو وايئ‪ ،‬ولې؟ ايا زوی د پلر د ګناه سزا نه اخلي؟ کله چې زوی هغه څه وکړي چې قانوني او سم دي‪ ،‬او زما ټول قوانين يې‬ ‫مراعات کړي او عمل يې وکړي‪ ،‬نو هغه به خامخا ژوندی پاتې شي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬هغه روح چې ګناه کوي‪ ،‬هغه به مړ شي ‪.‬زوی به د پلر ګناه نه زغمي‪ ،‬او نه به پلر د زوی ګناه زغمي ‪:‬د صادق صداقت به په هغه‬ ‫باندې وي‪ ،‬او د بدکار شر به په هغه باندې وي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬خو که چېرې بدکاره د خپلو ټولو ګناهونو څخه چې هغه کړي دي‪ ،‬وګرځي او زما ټول قوانين ومني او هغه څه وکړي چې قانوني او‬ ‫صحيح دي‪ ،‬نو هغه به خامخا ژوندی پاتې شي‪ ،‬هغه به مړ نشي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د هغه ټول ګناهونه چې هغه کړي دي‪ ،‬هغه به ورته ياد نه شي ‪.‬هغه به په خپل صداقت کې چې هغه کړی دی ژوندی پاتې شي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪” ،‬آيا زۀ په دې خوشحاليږم چې بدکار مړ شي؟ “او دا نه چې هغه د خپلو لرو څخه راوګرځي او‬ ‫ژوندى پاتې شي؟‬ ‫‪۲۴‬خو کله چې صادق له خپلې نېکۍ څخه واوړي‪ ،‬ګناه وکړي او د هغو ټولو ناوړه کارونو سره سم عمل وکړي چې بدکار يې کوي‪ ،‬نو آيا‬ ‫هغه به ژوندی پاتې شي؟ د هغه ټولې نېکۍ چې هغه کړې دي‪ ،‬به ياد نه شي ‪:‬په هغه ګناه کې چې هغه سرغړونه کړې ده‪ ،‬او په هغه ګناه‬ ‫کې چې هغه ګناه کړې ده‪ ،‬هغه به په هغو کې مړ شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬خو تاسو وايئ چې د ما الک خخدائ لره مساوي نه ده ‪.‬اے د بنى ااسرائيلو قومه‪ ،‬اوس واورئ‪ ،‬آيا زما لره مساوي نه ده؟ آيا ستاسو‬ ‫لرې مساوي نه دي؟‬ ‫‪۲۶‬کله چې يو صادق انسان د خپلې نېکۍ څخه واوړي او ګناه وکړي او په هغې کې مړ شي‪ ،‬نو هغه به د خپلې ګناه په خاطر چې هغه کړې‬ ‫ده مړ شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬بيا‪ ،‬کله چې بدکار سړی له خپل هغه بدکارۍ څخه چې هغه کړې ده‪ ،‬مخ واړوي او هغه څه وکړي چې قانوني او سم دي‪ ،‬نو هغه به‬ ‫خپل روح ژوندی وساتي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬ځکه چې هغه غور کوي او د خپلو ټولو ګناهونو څخه چې هغه کړي دي‪ ،‬مخ اړوي‪ ،‬هغه به خامخا ژوندی پاتې شي‪ ،‬هغه به مړ نشي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬خو د بنى ااسرائيلو قوم وائى چې‪ ،‬د ما الک خخدائ لره برابر نۀ ده ‪.‬اے بنى ااسرائيلو‪ ،‬زما لرې برابرې نۀ دي؟ ستاسو لرې برابرې نۀ‬ ‫دي؟‬ ‫‪۳۰‬نو ځکه‪ ،‬اے د بنى ااسرائيلو قومه‪ ،‬زۀ به ستاسو هر يو د هغه د طريقو په مطابق عدالت وکړم‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى ‪.‬توبه‬ ‫وباسئ او د خپلو ټولو ګناهونو نه راوګرځئ‪ ،‬نو ګناه به ستاسو تباهى نۀ وى‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬خپل ټول هغه ګناهونه چې تاسو يې کړې دي لرې کړئ‪ ،‬او ځان ته نوی زړه او نوی روح اوړ کړئ‪ ،‬ځکه چې ای د اسراييلو قومه‪،‬‬ ‫ولې به مړ شئ؟‬ ‫خ‬ ‫‪ ۳۲‬ځکه چې زه د هغه چا په مرګ خوشحاله نه يم چې مړ شي‪ ،‬ما الک قادر مطلق خدائ فرمائى‪ ،‬نو ځکه خپل ځانونه راوګرځوئ او ژوند‬ ‫وکړئ‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫فصل ‪۱۹‬‬ ‫‪۱‬د دې نه علوه‪ ،‬د بنى ااسرائيلو د شهزادګانو دپاره د غم سندره ووايه‪،‬‬ ‫‪۲‬او ووايه‪ ،‬ستا مور څوک ده؟ زمرۍ ده ‪:‬هغه د زمريانو په منځ کې څملېده‪ ،‬هغې خپل بچيان د ځوانو زمريانو په منځ کې پالل‪.‬‬ ‫‪۳‬هغې د خپلو بچو څخه يو ماشوم لوی کړ ‪:‬هغه ځوان زمری شو‪ ،‬او د ښکار نيول يې زده کړل؛ او سړي يې وخوړل‪.‬‬ ‫‪۴‬قومونو هم د هغه په اړه واورېدل؛ هغه په خپله کنده کې ونيول شو‪ ،‬او هغوی هغه په زنځيرونو سره د مصر خاورې ته راوست‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې هغې وليدل چې هغې انتظار کاوه او هيله يې ورکه شوه‪ ،‬نو هغې د خپلو بچيانو څخه يو بل واخيست او هغه يې د ځوان زمري په‬ ‫څير کړ‪.‬‬ ‫‪۶‬او هغه د زمريانو په منځ کې ګرځېده او ګرځېده‪ ،‬هغه يو ځوان زمری شو‪ ،‬او د ښکار نيول يې زده کړل‪ ،‬او انسانان يې وخوړل‪.‬‬ ‫‪۷‬او هغه د هغوی ويجاړې ماڼۍ وپيژندلې‪ ،‬او هغه د هغوی ښارونه ويجاړ کړل؛ او ځمکه او د هغې بشپړتيا د هغه د شور په شور سره‬ ‫ويجاړه شوه‪.‬‬ ‫‪۸‬بيا د ټولو صوبو نه قومونه د هغۀ په خلف راټول شول او خپل اال يې پرې وغځاوه ‪:‬هغه په خپله کنده کښې ګېر شو‪.‬‬ ‫‪۹‬هغوئ هغه په زنځيرونو وتړلو او په قېدخانه کښې يې واچولو او د بابل بادشاه ته يې راوستو ‪.‬هغوئ هغه په قلعو کښې بند کړو‪ ،‬ترڅو د‬ ‫بنى ااسرائيلو په غرونو باندې د هغۀ آواز نور نۀ اورېدلے شى‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬ستا مور ستا په وينه کې د انګورو د بوټي په څېر ده‪ ،‬چې د اوبو په غاړه کښل شوې ده ‪:‬د ډېرو اوبو له امله هغه مېوه لرونکې او له‬ ‫څانګو ډکه وه‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او هغې د هغو کسانو د عصاګانو لپاره قوي ډډونه درلودل چې حکومت يې کاوه‪ ،‬او د هغې قد د ګڼو څانګو په منځ کې لوړ و‪ ،‬او هغه د‬ ‫خپلو څانګو د ګڼوالي سره په خپل قد کې ښکاره شوه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬خو هغه په غصه کې راوويستل شوه‪ ،‬هغه په ځمکه وغورځول شوه‪ ،‬او د ختيځ باد د هغې مېوې وچې کړې ‪:‬د هغې قوي څانګې ماتې‬ ‫او وچې شوې؛ اور هغه وسوزول‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬او اوس هغه په صحرا کې‪ ،‬په وچه او تنده ځمکه کې کرل شوې ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬د هغې د څانګو له يوې څانګې څخه اور راووت‪ ،‬چې د هغې مېوې يې وسوزولې‪ ،‬نو د هغې لپاره داسې قوي ډنډه نشته چې د حکومت‬ ‫کولو لپاره امسا وي ‪.‬دا غمجنه سندره ده‪ ،‬او د غمجنې سندرې لپاره به وي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۲۰‬‬ ‫‪۱‬او د اووم کال په پنځمه مياشت‪ ،‬د مياشتې په لسمه ورځ‪ ،‬د اسرائيلو ځينې مشران راغلل چې د څښتن څخه پوښتنه وکړي او زما په‬ ‫وړاندې کښېناستل‪.‬‬ ‫‪ ۲‬بيا د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۳‬اے بنى آدمه‪ ،‬د بنى ااسرائيلو مشرانو سره خبرې وکړه او ورته ووايه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬آيا تاسو زما د پوښتنې لپاره‬ ‫راغلي يئ؟ ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى چې زما په ذات قسم‪ ،‬تاسو به زما نه تپوس ونۀ کړئ‪.‬‬ ‫‪۴‬اے بنى آدمه‪ ،‬آيا تۀ به د هغوئ عدالت وکړې؟ هغوئ ته د خپلو پلر نيکۀ د حرامو کارونو خبر ورکړه‪:‬‬ ‫‪ ۵‬او هغوی ته ووايه چې‪ ،‬څښتن قادر مطلق خدای داسې فرمايي ‪:‬په هغه ورځ چې ما اسراييل غوره کړل‪ ،‬د يعقوب د کورنۍ د اولدې‬ ‫سره مې خپل تړون پورته کړ او د مصر په خاوره کې مې ځان هغوی ته څرګند کړ‪ ،‬کله چې ما خپل تړون هغوی ته پورته کړ او ويې ويل‬ ‫چې زه ستاسو څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫‪۶‬په هغه ورځ چې ما د هغوی سره قسم پورته کړ چې هغوی به د مصر له خاورې څخه هغه ځمکې ته بوځم چې ما د هغوی لپاره ټاکلې‬ ‫وه‪ ،‬چې شيدې او شات بهېږي‪ ،‬کوم چې د ټولو هېوادونو الل دی‪:‬‬ ‫‪۷‬نو ما هغوئ ته ووئيل‪ ،‬تاسو هر يو د خپلو سترګو د نفرت وړ بختونه لرې کړئ او د امصر د بختانو سره ځانونه مه ناپاک کوئ‪ ،‬زۀ ستاسو‬ ‫ما الک خخدائ خخدائ پاک يم‪.‬‬ ‫‪۸‬خو هغوئ زما په خلف بغاوت وکړو‪ ،‬او زما خبره يې ونه منله ‪.‬هغوئ هر يو د خپلو سترګو د کرکې وړ بختونه لرې نه کړل‪ ،‬او د امصر‬ ‫بختان يې پرېنښودل ‪.‬نو ما ووئيل‪ ،‬زۀ به خپل غضب په هغوئ نازل کړم‪ ،‬چې د امصر په خملک کښې د هغوئ په خلف خپل غضب پوره‬ ‫کړم‪.‬‬ ‫‪۹‬خو ما د خپل نوم د خاطره کار وکړ‪ ،‬ترڅو هغه قومونه چې په هغو کې اوسېدل‪ ،‬د مصر له خاورې څخه د راوويستلو په وخت کې خپل‬ ‫ځان هغوی ته څرګند کړ‪ ،‬د هغوی په وړاندې سپک نه شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬نو ما هغوی د مصر له خاورې څخه راوويستل او بيابان ته مې راوستل‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ما هغوی ته خپل قوانين ورکړل او خپل احکام مې هغوی ته وښودل‪ ،‬که چېرې سړی هغه عملي کړي‪ ،‬نو هغه به په هغو کې ژوندی‬ ‫پاتې شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬برسېره پردې‪ ،‬ما هغوی ته خپل سبتونه هم ورکړل‪ ،‬ترڅو زما او د هغوی ترمنځ نښه وي‪ ،‬ترڅو دوی پوه شي چې زه څښتن يم چې‬ ‫دوی مقدس کوم‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خو د بنى ااسرائيلو قوم په صحرا کښې زما خلف بغاوت وکړو ‪.‬هغوئ زما په قانون عمل ونۀ کړو‪ ،‬او زما خحکمونه يې رد کړل‪ ،‬کوم‬ ‫چې که څوک يې ومني نو هغه به هم په هغې کښې ژوندى پاتې شي ‪.‬او هغوئ زما د سبت ورځې ډېرې ناپاکې کړې ‪.‬نو ما ووئيل چې زۀ‬ ‫به په صحرا کښې په هغوئ باندې خپل غضب نازل کړم او هغوئ به ووژنم‪.‬‬ ‫‪۱۴‬خو ما د خپل نوم د خاطره کار وکړ‪ ،‬ترڅو دا د هغو قومونو په وړاندې چې ما يې ليدل چې هغوی مې راوويستل‪ ،‬ناپاک نه شي‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۱۵‬خو ما په صحرا کې هم د هغوی سره قسم وخوړ چې زه به هغوی هغه ځمکې ته نه بوځم چې ما هغوی ته ورکړې وه‪ ،‬چې د شيدو او‬ ‫شاتو بهېدونکي وه‪ ،‬کوم چې د ټولو هېوادونو الل دی‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ځکه چې هغوئ زما احکام رد کړل‪ ،‬او زما په قانون عمل يې ونۀ کړو‪ ،‬بلکې زما د سبت ورځې يې ناپاکې کړې‪ ،‬ځکه چې د هغوئ‬ ‫زړونه د خپلو بتانو سره لګيا وو‪.‬‬ ‫‪۱۷‬خو بيا هم زما سترګې د هغوی د تباه کولو څخه بچ کړې‪ ،‬او نه مې هغوی په صحرا کې ختم کړل‪.‬‬ ‫‪۱۸‬خو ما د هغوئ اولد ته په صحرا کې وويل‪ ،‬د خپلو پلرونو په دستورونو مه ځه‪ ،‬د هغوئ په احکامو عمل مه کوه او د هغوئ په بتانو‬ ‫ځانونه مه پليتوه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬زه ستاسو څښتن خدای يم‪ ،‬زما په قوانينو عمل وکړئ‪ ،‬زما احکام مراعات کړئ او عمل پرې وکړئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬زما د سبت ورځې مقدسې وګڼئ‪ ،‬ترڅو هغه زما او ستاسو ترمنځ يوه نښه وي‪ ،‬ترڅو تاسو پوه شئ چې زه ستاسو څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫‪۲۱‬خو ماشومانو زما په خلف بغاوت وکړ ‪:‬هغوی زما په قوانينو عمل ونه کړ‪ ،‬او زما احکام يې ونه منل چې عمل پرې وکړي‪ ،‬که څوک‬ ‫يې وکړي‪ ،‬نو هغه به هم په هغو کې ژوندی پاتې شي ‪.‬هغوی زما د سبت ورځې ناپاکې کړې ‪:‬نو ما وويل چې زه به خپل غضب په هغوی‬ ‫باندې نازل کړم‪ ،‬ترڅو خپل غضب په صحرا کې د هغوی په وړاندې پوره کړم‪.‬‬ ‫‪۲۲‬خو ما خپل لس ونيو او د خپل نوم د خاطره مې کار وکړ‪ ،‬ترڅو هغه قومونه چې ما يې راوويستل د هغوی په وړاندې سپک نه شي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ما په صحرا کې هم د هغوی سره قسم وخوړ چې زه به هغوی په قومونو کې خپاره کړم او په مختلفو هېوادونو کې به يې خپاره کړم‪.‬‬ ‫‪۲۴‬ځکه چې هغوئ زما خحکمونه نۀ دى عملي کړى‪ ،‬بلکې زما احکام يې رد کړى خوو‪ ،‬زما د سبت ورځې يې ناپاکې کړې وې‪ ،‬او د هغوئ‬ ‫سترګې د خپلو پلر نيکۀ د بختانو پيروۍ ته وې‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬نو ځکه ما هغوی ته داسې احکام هم ورکړل چې ښه نه وو او داسې احکام چې ژوندي پاتې نشي‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬ما هغوی د خپلو نذرانو سره ناپاک کړل‪ ،‬ځکه چې هغوی ټول هغه ماشومان چې رحم پرې خلصېږي په اور کې قربان کړل‪ ،‬ترڅو‬ ‫زه هغوی وران کړم‪ ،‬ترڅو هغوی پوه شي چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪۲۷‬نو اے بنى آدمه‪ ،‬د بنى ااسرائيلو قوم ته ووايه او ورته ووايه چې ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬خو په دې کښې ستاسو پلر‬ ‫نيکۀ زما سپکاوے کړے دے ځکه چې هغوئ زما خلف ګناه کړې ده‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ځکه چې کله ما هغوئ هغه خملک ته راوستل‪ ،‬چې ما د هغې د ورکولو قسم پورته کړو‪ ،‬نو هغوئ هر لوړ غر او ټولې ونې وليدلې‪ ،‬نو‬ ‫هلته يې خپلې قربانۍ پېش کړې‪ ،‬او هلته يې د خپلو قهرانو نذرانو پېش کولو ‪.‬هلته يې خپل خوشبويۍ هم پېش کړې او خپلې د څښلو نذرانې‬ ‫يې هلته توئ کړې‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬بيا ما هغوی ته وويل ‪:‬هغه لوړ ځای څه شی دی چې تاسو هلته ځئ؟ او تر نن ورځې پورې د هغه نوم بامه دی‪.‬‬ ‫‪۳۰‬نو ځکه د بنى ااسرائيلو قوم ته ووايه چې‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬تاسو د خپلو پلر نيکۀ په طريقه پليت يئ او د‬ ‫هغوئ د حرامو کارونو په مطابق زنا کوئ؟‬ ‫‪ ۳۱‬ځکه چې کله تاسو خپلې نذرانې وړاندې کوئ‪ ،‬کله چې خپل زامن په اور کې سوزوئ‪ ،‬نو تاسو خپل ځانونه د خپلو ټولو بتانو سره‬ ‫ناپاک کوئ‪ ،‬حتی تر نن ورځې پورې ‪.‬او ايا تاسو به زما څخه پوښتنه وکړئ‪ ،‬ای د اسراييلو قومه؟ زما په قسم‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ‬ ‫فرمائ‪ ،‬زما څخه به پوښتنه ونشي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬او هغه څه چې ستاسو په ذهن کې راځي هغه به هيڅکله نه وي‪ ،‬چې تاسو وايئ‪ ،‬موږ به د قومونو په څير‪ ،‬د هيوادونو د کورنيو په‬ ‫څير شو‪ ،‬ترڅو د لرګيو او تيږو خدمت وکړو‪.‬‬ ‫‪۳۳‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى چې‪ ،‬زما قسم چې زۀ ژوندے يم‪ ،‬يقينا ا چې زۀ به په خپل زورور لس‪ ،‬غځېدلي لس او غضب سره په‬ ‫تاسو حکومت وکړم‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬او زه به تاسو د قومونو څخه راوباسم او د هغو هېوادونو څخه به راټول کړم چې تاسو په کې خپاره شوي وئ‪ ،‬په خپل قوي لس‪،‬‬ ‫غځېدلي لس او غضب سره‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬او زه به تاسو د خلکو دښتې ته بوځم او هلته به ستاسو سره مخامخ دعوه وکړم‪.‬‬ ‫‪۳۶‬لکه څنګه چې ما ستاسو د نيکونو سره د مصر په دښته کې دعوه وکړه‪ ،‬نو زه به ستاسو سره دعوه وکړم‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ‬ ‫فرمائى‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬او زه به تاسو د امسا لندې تېر کړم او د تړون په تړلو کې به مو شامل کړم‪:‬‬ ‫‪ ۳۸‬او زه به ستاسو له منځ څخه هغه سرکشان او هغه کسان چې زما په وړاندې سرکشي کوي لرې کړم ‪.‬زه به هغوی له هغه هېواد څخه‬ ‫وباسم چې هلته اوسيږي او هغوی به د اسرائيلو خاورې ته ورننوځي ‪.‬او تاسو به پوه شئ چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪۳۹‬ترڅو چې ستاسو خبره ده‪ ،‬اے د بنى ااسرائيلو قومه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬لړ شئ او د خپلو بختانو عبادت وکړئ‪ ،‬او له‬ ‫دې نه وروسته هم‪ ،‬که تاسو زما خبره ونه منئ‪ ،‬خو زما مقدس نوم نور په خپلو نذرانو او خپلو بختانو سره مه پليت کوئ‪.‬‬ ‫‪۴۰‬ځکه چې زما په مقدس غره کې‪ ،‬د اسرائيلو د لوړ غره کې‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪ ،‬هلته به د اسرائيلو ټول قوم‪ ،‬ټول په ځمکه‬ ‫کې‪ ،‬زما خدمت وکړي ‪.‬هلته به زه هغوی قبول کړم‪ ،‬او هلته به زه ستاسو نذرانې او ستاسو د نذرانو لومړۍ مېوې‪ ،‬ستاسو د ټولو مقدسو‬ ‫شيانو سره وغواړم‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬کله چې زه تاسو د نورو قومونو څخه راوباسم او له هغو هېوادونو څخه چې تاسو په کې خپاره شوي وئ راټول کړم‪ ،‬نو زه به ستاسو د‬ ‫خوږ بوی سره قبول کړم‪ ،‬او زه به ستاسو په واسطه د نورو قومونو په وړاندې مقدس شم‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬کله چې زه تاسو د اسرائيلو خاورې ته‪ ،‬هغه هېواد ته راولم چې ما د هغه د ورکولو قسم پورته کړی و‪ ،‬نو تاسو به پوه شئ چې زه‬ ‫څښتن يم‪.‬‬ ‫‪ ۴۳‬هلته به تاسو ته خپلې لرې او خپل ټول کارونه در په ياد شي چې په هغې کې تاسو ناپاک شوي وئ‪ ،‬او تاسو به د خپلو ټولو بدو‬ ‫کارونو له امله چې تاسو کړي دي‪ ،‬په خپل ځان باندې کرکه وکړئ‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۴۴‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪ ،‬اے د بنى ااسرائيلو قومه‪ ،‬کله چې زۀ ستاسو سره د خپل نوم د خاطره کار وکړم‪ ،‬نو ستاسو د بدو‬ ‫طريقو او ستاسو د بدو کارونو په مطابق نه‪ ،‬نو تاسو به پوه شئ چې زۀ ما الک خخدائ يم‪.‬‬ ‫‪ ۴۵‬بيا د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۴۶‬اے بنى آدمه‪ ،‬خپل مخ انوب ته وګرځه او خپل کلم انوب ته ووايه او د انوب د ځنګل په خلف نبوت وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۴۷‬او د انوب ځنګل ته ووايه‪ ،‬د څښتن کلم واوره‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬ګوره‪ ،‬زه به په تا اور ولګوم‪ ،‬او هغه به ستا‬ ‫هره شنه ونې او هره وچه ونې وسوزوي ‪.‬د اور لګېدونکی اور به مړ نشي‪ ،‬او د انوب څخه تر شمال پورې ټول مخونه به په کې‬ ‫وسوځول شي‪.‬‬ ‫‪ ۴۸‬او ټول انسانان به وپوهېږي چې زه څښتن يم او اور يې بل کړی دی ‪.‬هغه به مړ نشي‪.‬‬ ‫‪ ۴۹‬بيا ما وويل‪" ،‬آه‪ ،‬څښتن تعالی !هغوی زما په اړه وايي‪ ،‬ايا هغه مثالونه نه وايي؟"‬ ‫فصل ‪۲۱‬‬ ‫‪۱‬او د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۲‬اے بنى آدمه‪ ،‬خپل مخ د يروشلم په طرف وګرځه او د مقدسو ځايونو په حقله خپل کلم ووايه او د بنى ااسرائيلو د خاورې په خلف‬ ‫پېشګوئې وکړه‪.‬‬ ‫‪۳‬او د بنى ااسرائيلو خملک ته ووايه چې‪ ،‬ما الک خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ګوره‪ ،‬زۀ ستا خلف يم‪ ،‬او خپله تخوره به د خپل پوښ نه راوباسم او‬ ‫ستا صادقان او بدکاران به له منځه يوسم‪.‬‬ ‫‪۴‬ځکه چې زه به ستا له منځ څخه صادقان او بدکاران له منځه يوسم‪ ،‬نو زما توره به د غشيو څخه راووځي او د انوب څخه تر شمال‬ ‫پورې به د ټولو انسانانو په وړاندې وخوځېږي‪.‬‬ ‫‪۵‬چې ټول انسانان پوه شي چې ما‪ ،‬څښتن‪ ،‬خپله توره د خپل پوښ څخه راوباسي‪ ،‬دا به نوره بېرته نه راځي‪.‬‬ ‫‪۶‬نو اے بنى آدمه‪ ،‬د خپلې مل د ماتېدو سره آه او زاري وکړه‪ ،‬او د هغوئ د سترګو په وړاندې په تريخ آه اوز وکړه‪.‬‬ ‫‪۷‬او کله چې هغوی تاته ووايي‪ ،‬ولې آهونه وهې؟ نو ته به ځواب ورکړې‪ ،‬د خبر لپاره؛ ځکه چې دا راځي ‪:‬او هر زړه به ويده شي‪ ،‬او ټول‬ ‫لسونه به کمزوري شي‪ ،‬او هر روح به کمزوری شي‪ ،‬او ټول زنګونونه به د اوبو په څير کمزوري شي ‪.‬ګوره‪ ،‬دا راځي‪ ،‬او به ترسره‬ ‫شي‪ ،‬څښتن خدای فرمايي‪.‬‬ ‫‪۸‬بيا د ما الک خخدائ کلم ما ته راغے‪ ،‬او وې فرمائيل‪،‬‬ ‫‪۹‬اے بنى آدمه‪ ،‬نبوت وکړه او ووايه‪ ،‬ما الک خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬ووايه‪ ،‬توره‪ ،‬توره تېره شوې ده او پخه شوې هم ده‪:‬‬ ‫‪ ۱۰‬دا د دردناک قتل عام لپاره تېزه شوې ده؛ دا د دې لپاره سينګار شوې ده چې ځلېږي ‪:‬ايا موږ بايد خوشحالي وکړو؟ دا زما د زوی امسا‬ ‫ته سپکاوی کوي‪ ،‬لکه د هرې ونې په څير‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او هغه دا د سينګارولو لپاره ورکړې ده چې کار ترې واخيستل شي ‪:‬دا توره تېره شوې ده او سينګار شوې ده چې دا د قاتل په لس کې‬ ‫ورکړل شي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬اے بنى آدمه‪ ،‬ژړا او فرياد وکړه‪ ،‬ځکه چې دا به زما په خلقو باندې وى‪ ،‬دا به د بنى ااسرائيلو په ټولو شهزادګانو باندې وى ‪.‬زما په خلقو‬ ‫به د تورې له امله وحشت نازل شى‪ ،‬نو په خپل ران باندې ګوزار وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ځکه چې دا يوه آزمېښت ده‪ ،‬او که توره حتی امسا ته هم سپکاوی وکړي‪ ،‬نو څه به وي؟ ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو اے بنى آدمه‪ ،‬نبوت وکړه او خپل لسونه سره يو ځائ ووهه‪ ،‬او توره درېم ځل دوه چنده کړه‪ ،‬د وژل شويو توره ‪:‬دا د هغو لويو‬ ‫سړو توره ده چې وژل شوي دي‪ ،‬چې د هغوئ د تشنابونو ته ننوځي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ما د هغوی د ټولو دروازو په وړاندې د تورې ستنه ټاکلې ده‪ ،‬ترڅو د هغوی زړونه کمزوري شي او د هغوی کنډوالې ډېرې شي ‪:‬آه !دا‬ ‫روښانه شوې ده‪ ،‬دا د قتلولو لپاره پوښل شوې ده‪.‬‬ ‫‪۱۶‬په هر ځای کې چې ستا مخ وي‪ ،‬په يوه يا بله لره لړ شه‪ ،‬يا ښي لس ته يا چپ لس ته‪.‬‬ ‫‪۱۷‬زه به هم خپل لسونه ووهم او خپل غضب به ارام کړم ‪:‬زه څښتن دا خبره کړې ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬د څښتن کلم بيا ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۱۹‬همدارنګه‪ ،‬اے بنى آدمه‪ ،‬دوه لرې اوړې کړه چې د بابل د بادشاه توره راشي ‪:‬دواړه به د يو خملک څخه راووځي ‪:‬او يو ځائ غوره‬ ‫کړه‪ ،‬هغه د ښار د لرې په سر کې غوره کړه‪.‬‬ ‫‪۲۰‬يوه لره وټاکئ چې توره د عمونيانو ربات ته او د يهوداه په يروشلم کې قلعه بند ښار ته ورسيږي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ځکه چې د بابل بادشاه د لرې په ال کېدو‪ ،‬د دواړو لرو په سر کې ولړ و‪ ،‬ترڅو فال وښيي ‪:‬هغه خپل غشي روښانه کړل‪ ،‬هغه د‬ ‫مجسمو سره مشوره وکړه‪ ،‬هغه په ځيګر کې وکتل‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د هغه په ښي لس کې د يروشلم لپاره فال وه‪ ،‬چې قوماندانان وټاکي‪ ،‬په قتل عام کې خوله خلصه کړي‪ ،‬د چيغې سره غږ پورته کړي‪،‬‬ ‫د دروازو په وړاندې د وهلو لپاره ميزان وټاکي‪ ،‬يو برج اوړ کړي او يو قلعه اوړه کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬او دا به د هغوی په نظر کې د دروغو فال په څېر وي‪ ،‬د هغو کسانو لپاره چې قسمونه يې خوړلي دي‪ ،‬مګر هغه به ګناه را په ياد کړي‬ ‫ترڅو دوی ونيول شي‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۲۴‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ځکه چې تاسو خپلې ګناهونه يادګار ګرځولې دي‪ ،‬ځکه چې ستاسو ګناهونه ښکاره‬ ‫شوي دي‪ ،‬نو ستاسو په ټولو کارونو کې ستاسو ګناهونه څرګندېږي‪ ،‬ځکه چې‪ ،‬زه وايم‪ ،‬کله چې تاسو ياد شول‪ ،‬نو تاسو به په لس کې‬ ‫ونيول شئ‪.‬‬ ‫‪۲۵‬او ته‪ ،‬د اسراييلو بې عزته ظالم شهزاده‪ ،‬ستا هغه ورځ راغلې ده چې ګناه به پای ته ورسيږي‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۲۶‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬تاج لرې کړئ او تاج لرې کړئ‪ ،‬دا به يو شان نه وي ‪:‬هغه څوک چې ټيټ وي لوړ کړئ‪ ،‬او‬ ‫هغه څوک چې لوړ وي هغه سپک کړئ‪.‬‬ ‫‪۲۷‬زه به يې ړنګ کړم‪ ،‬ړنګ کړم‪ ،‬ړنګ کړم ‪:‬او دا به نور نه وي‪ ،‬تر هغه چې هغه څوک راشي چې حق يې لري؛ او زه به يې هغه ته‬ ‫ورکړم‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او ته‪ ،‬ای د انسان زويه‪ ،‬نبوت وکړه او ووايه چې‪ ،‬څښتن قادر مطلق خدای د عمونيانو او د هغوی د سپکاوي په اړه داسې فرمايي ‪:‬ته‬ ‫ووايه‪ ،‬توره‪ ،‬توره راوويستل شوه ‪:‬د قتل لپاره يې رنګ کړه شوې ده‪ ،‬د دې لپاره چې د ځل له امله يې وخوري‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬په داسې حال کې چې هغوی ستا لپاره بې معنی شيان ويني‪ ،‬په داسې حال کې چې هغوی ستا په وړاندې دروغ وايي‪ ،‬ترڅو تا د هغو‬ ‫وژل شويو کسانو په غاړه کې واچوي‪ ،‬د هغو بدکارانو څخه چې د هغوی ورځ راغلې ده‪ ،‬کله چې د هغوی ګناه پای ته رسيږي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬آيا زه يې بيرته په غال کې واچوم؟ زه به ستا قضاوت په هغه ځای کې وکړم چې ته پکې پيدا شوی يې‪ ،‬ستا د زيږون په ځمکه کې‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬زه به خپل غضب په تا باندې نازل کړم‪ ،‬د خپل غضب په اور کې به ستا په وړاندې پوک وکړم‪ ،‬او تا به ظالمانو او د تباه کولو ماهرو‬ ‫خلکو ته وسپارم‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬ته به د اور لپاره د سونګ په شان يې‪ ،‬ستا وينه به په ځمکه کې تويه شي‪ ،‬ته به نور هيڅکله ياد نه شې‪ ،‬ځکه چې زه څښتن يم او دا‬ ‫خبرې مې کړې دي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۲۲‬‬ ‫‪۱‬بيا د ما الک خخدائ کلم ما ته راغے‪ ،‬او وې فرمائيل‪،‬‬ ‫‪۲‬اوس‪ ،‬اے بنى آدمه‪ ،‬ته به عدالت وکړې‪ ،‬آيا ته به د وينو لړلې ښار عدالت وکړې؟ هو‪ ،‬ته به هغې ته د هغې ټول حرام کارونه وښايې‪.‬‬ ‫‪۳‬نو بيا ووايه چې‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ښار په خپل مينځ کښې وينه تويوي‪ ،‬د دې لپاره چې د هغې وخت راشي‪ ،‬او‬ ‫د ځان د ناپاکولو لپاره د ځان په خلف بختان اوړوي‪.‬‬ ‫‪۴‬تۀ په خپله وينه توئ کړې ده او په خپلو بختانو کښې چې تا اوړ کړي دي ځان ناپاک کړې يې‪ ،‬او تا خپلې ورځې رانژدې کړې او خپلو‬ ‫کلونو ته ورسېدې‪ ،‬نو ځکه ما تۀ د قومونو د سپکاوي او د ټولو هېوادونو د مسخرې نښه ګرځولې يې‪.‬‬ ‫‪۵‬هغه څوک چې ستا سره نږدې دي او هغه څوک چې ستا څخه لرې دي‪ ،‬ستا ملنډې به وهي‪ ،‬ته چې بدنام او ډېر ځورېدلی يې‪.‬‬ ‫‪۶‬وګوره‪ ،‬د بنى ااسرائيلو مشران‪ ،‬هر يو په تا کښې د وينې تويولو لپاره تر خپل طاقت پورې وو‪.‬‬ ‫‪۷‬په تا کښې هغوئ د مور او پلر سپکاوے کړے دے‪ ،‬ستا په مينځ کښې هغوئ د پردو سره ظلم کړے دے‪ ،‬په تا کښې هغوئ يتيمانو او‬ ‫کونډو ته تکليف ورکړے دے‪.‬‬ ‫‪۸‬تا زما مقدس څيزونه سپک کړل او زما د سبت ورځې دې بې حرمتي کړې‪.‬‬ ‫‪۹‬په تا کښې داسې سړى شته چې د وينې تويولو لپاره کيسې کوى‪ ،‬او په تا کښې په غرونو کښې خوراک کوى‪ ،‬ستا په مينځ کښې هغوئ زنا‬ ‫کوى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬په تا کښې هغوئ د خپلو پلرانو بربنډتوب ښکاره کړے دے‪ ،‬په تا کښې هغوئ هغه ښځه سپکه کړې ده چې د ناپاکۍ لپاره ټاکل شوې‬ ‫وه‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او يو کس د خپل ګاونډي د ښځې سره ناوړه عمل کړی دی‪ ،‬او بل کس د خپلې انږور سره په زنا سره زنا کړې ده‪ ،‬او بل کس په تا کې‬ ‫د خپلې خور‪ ،‬د خپل پلر د لور سره زنا کړې ده‪.‬‬ ‫‪۱۲‬په تا کښې هغوئ د وينې تويولو لپاره تحفې اخيستې دي‪ ،‬تا سود او زياتے اخيستے دے‪ ،‬او تا د خپلو ګاونډيانو نه په للچ سره د زور‬ ‫زياتۍ په ذريعه ګټه اخستې ده‪ ،‬او ما دې هېر کړے دے‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬نو ګوره‪ ،‬ما ستا د بېعزتۍ په ګټه او ستا په وينه چې ستا په منځ کې تويې شوې ده‪ ،‬خپل لس وهلی دی‪.‬‬ ‫‪۱۴‬آيا ستا زړه به په هغه ورځو کې چې زه ستا سره معامله وکړم‪ ،‬ټينګ پاتې شي او ستا لسونه به قوي شي؟ زه څښتن يم او دا به وکړم‪.‬‬ ‫‪۱۵‬زه به تاسو په قومونو او هېوادونو کې خپاره کړم او ستاسو ناپاکي به له منځه يوسم‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬او ته به د نورو قومونو په نظر کې خپله ميراث په خپله واخلې‪ ،‬او ته به پوه شې چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬او د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۱۸‬اے بنى آدمه‪ ،‬د بنى ااسرائيلو قوم زما په نظر کښې د خځلو په شان دے ‪:‬ټول يې پيتل‪ ،‬ټين‪ ،‬اوسپنه او سيسه دي‪ ،‬په تنور کښې‪ ،‬هغوئ د‬ ‫سپينو زرو خځلې دي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ځکه چې تاسو ټول د ګند په شان يئ‪ ،‬نو وګورئ‪ ،‬نو زۀ به تاسو د يروشلم په مينځ‬ ‫کښې راټول کړم‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬لکه څنګه چې هغوی سپين زر‪ ،‬زېړ‪ ،‬اوسپنه‪ ،‬سيسه او ټين د تنور په منځ کې راټولوي ترڅو اور پرې واچوي او ويلي يې کړي‪ ،‬نو زه‬ ‫به تاسو په خپل قهر او غضب کې راټول کړم‪ ،‬او زه به تاسو هلته پرېږدم او ويلې به يې کړم‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬هو‪ ،‬زه به تاسو راټول کړم او د خپل غضب په اور کې به پر تاسو پو کړم‪ ،‬او تاسو به د هغې په مينځ کې ويلې شئ‪.‬‬ ‫‪۲۲‬لکه څنګه چې سپين زر په تنور کې ويلي کېږي‪ ،‬نو تاسو به هم په هغې کې ويلي شئ‪ ،‬او تاسو به پوه شئ چې ما‪ ،‬څښتن‪ ،‬خپل غضب‬ ‫په تاسو نازل کړی دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬او د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۲۴‬اے بنى آدمه‪ ،‬هغې ته ووايه‪ ،‬ته هغه زمکه يې چې پاکه شوې نه ده او د غضب په ورځ پرې باران نه کېږي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬د هغې په مينځ کښې د پېغمبرانو سازش روان دے‪ ،‬لکه د غرق زمرى په شان چې ښکار خوري‪ ،‬هغوئ روحونه خوړلي دي‪ ،‬هغوئ‬ ‫خزانې او قيمتى څيزونه وړلي دي‪ ،‬هغوئ په مينځ کښې ډېرې کونډې اوړې کړې دي‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪ ۲۶‬د هغې کاهنانو زما قانون مات کړی دی‪ ،‬او زما مقدس شيان يې بې حرمتي کړي دي ‪.‬هغوی د مقدس او بې حرمتي ترمنځ هيڅ توپير‬ ‫نه دی کړی‪ ،‬او نه يې د ناپاک او پاک ترمنځ توپير کړی دی‪ ،‬او زما د سبت ورځو څخه يې سترګې پټې کړې دي‪ ،‬او زه د دوی په منځ کې‬ ‫بې حرمتي شوی يم‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬د هغې مشران د هغې په منځ کې د ليوانو په څير دي چې ښکار وهي‪ ،‬وينه تويوي‪ ،‬روحونه له منځه وړي او د بې ايمانه ګټې ترلسه‬ ‫کولو لپاره‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬د هغې نبيانو په هغوی باندې د خټې ګوتې لګولې دي‪ ،‬بې معنی شيان يې ليدلي دي او دروغ يې ورته ويلي دي‪ ،‬او وايي چې‪ ،‬څښتن‬ ‫خدای داسې فرمايي‪ ،‬که څه هم څښتن خبرې نه دي کړې‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬د دې خملک خلقو ظلم کړے دے‪ ،‬لوټمارى يې کړې ده‪ ،‬او غريبانان او محتااان يې ځورولي دي‪ ،‬او په پردو باندې يې ظلم کړے دے‪.‬‬ ‫‪۳۰‬نو ما د هغوی په منځ کې د يو سړي په لټه کې وم چې ديوال اوړ کړي او زما په وړاندې په درز کې د ځمکې لپاره ودريږي‪ ،‬ترڅو زه‬ ‫يې ويجاړ نه کړم ‪:‬مګر ما هيڅوک ونه موند‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬نو ځکه ما خپل غضب په هغوی نازل کړ‪ ،‬ما هغوی د خپل غضب په اور سره وسوزول ‪.‬د هغوی د خپل چلند سزا مې د هغوی په‬ ‫سرونو باندې واچوله‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬فصل‬ ‫‪۱‬د ما الک خخدائ کلم بيا ما ته راغلو‪ ،‬او وې فرمائيل‪،‬‬ ‫‪ ۲‬د انسان زويه‪ ،‬دوه ښځې وې‪ ،‬د يوې مور لوڼې‪:‬‬ ‫‪ ۳‬او هغوی په مصر کې زنا وکړه‪ ،‬هغوی په خپله ځوانۍ کې زنا وکړه ‪:‬هلته د هغوی سينې فشارول شوې وې‪ ،‬او هلته هغوی د خپلې‬ ‫پېغلتوب تيونه غوڅ کړل‪.‬‬ ‫‪۴‬د هغوی نومونه داهوله او د هغې د خور داهوليبه وو ‪:‬او هغوی زما شوې او زامن او لورګانې يې پيدا شوې ‪.‬د هغوی نومونه دا وو ‪:‬‬ ‫سامريه داهوليهه ده او يروشلم داهوليبه ده‪.‬‬ ‫‪۵‬او اهوله زما په وخت کې فاحشه شوه‪ ،‬او هغې په خپلو عاشقانو او په خپلو ګاونډيانو اسوريانو مينې وکړه‪.‬‬ ‫‪۶‬هغه مشران او مشران چې نيلي اامې يې اغوستې وې‪ ،‬ټول ښکلي ځوانان وو‪ ،‬په آسونو سپاره وو‪.‬‬ ‫‪۷‬نو هغې د هغوی سره‪ ،‬د هغو ټولو غوره شويو سړو سره او د هغو ټولو سره چې هغې ورسره مينه کوله‪ ،‬خپله زنا وکړه ‪:‬هغې د هغوی د‬ ‫ټولو بتانو سره ځان ناپاک کړ‪.‬‬ ‫‪۸‬هغې خپلې هغه زناکارۍ چې له مصر څخه يې راوړې وې پرې نه ښودلې‪ ،‬ځکه چې د هغې په ځوانۍ کې هغوی ورسره څملول‪ ،‬او د‬ ‫هغې د پېغلتوب سينه يې ماته کړه او خپله زناکارۍ يې پرې واچوله‪.‬‬ ‫‪۹‬نو ځکه ما هغه د هغې د عاشقانو په لس کې ورکړه‪ ،‬د اسوريانو په لس کې‪ ،‬چې هغې ورسره مينه کوله‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغوئ د هغې بربنډتوب ښکاره کړو ‪:‬هغوئ د هغې زامن او لوڼه ونيولې او په توره يې ووژلې ‪.‬او هغه په ښځو کښې مشهوره شوه‪،‬‬ ‫ځکه چې هغوئ پرې سزا ورکړې وه‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬کله چې د هغې خور اهوليبه دا وليدل‪ ،‬نو هغه په خپله بېشرمه مينه کې د هغې په پرتله ډېره فاسده شوه‪ ،‬او په خپل زناکارۍ کې د خپلې‬ ‫خور په پرتله ډېره فاسده شوه‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬هغې په خپلو ګاونډيانو‪ ،‬قوماندانانو او واکمنانو باندې مينه درلوده چې ډېر ښکلي اامې يې اغوستې وې‪ ،‬په آسونو سپاره وو‪ ،‬ټول‬ ‫ښکلي ځوانان وو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬نو ما وليدل چې هغه ناپاکه شوې وه‪ ،‬چې دواړو په يوه لره لړو‪،‬‬ ‫‪۱۴‬او هغې خپل زناکارۍ زياتې کړې ‪:‬ځکه چې کله هغې په ديوال باندې سړي رنګ شوي وليدل‪ ،‬د بابليانو مجسمې چې په سرو زرو رنګ‬ ‫شوي وې‪،‬‬ ‫‪۱۵‬په خپلو کمرونو باندې کمربندونه اغوستي دي او په سرونو باندې يې ډېر رنګارنګ اامې اغوستې دي‪ ،‬ټول مشران دي چې د بابليانو د‬ ‫عادت سره سم‪ ،‬د خپل وطن د کلديان د وطن په څېر دي‪:‬‬ ‫‪۱۶‬کله چې هغې هغوی په خپلو سترګو وليدل‪ ،‬نو سمدلسه يې په هغوی باندې مينه پيدا شوه او هغوی ته يې کلديان ته استازي واستول‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نو بابليان د هغې سره د مينې په بستره کې ښخ شول‪ ،‬او هغه يې په خپل زناکارۍ سره ناپاکه کړه‪ ،‬او هغه د هغوی سره ناپاکه شوه‪ ،‬او د‬ ‫هغې ذهن د هغوی څخه بېزار شو‪.‬‬ ‫‪۱۸‬نو هغې خپل زناکارۍ او بربنډتوب ښکاره کړ ‪:‬نو زما ذهن له هغې څخه ال شو‪ ،‬لکه څنګه چې زما ذهن د هغې له خور څخه ال‬ ‫شوی و‪.‬‬ ‫‪۱۹‬خو هغې خپل زناکارۍ ډېرې کړې‪ ،‬او د خپلې ځوانۍ هغه ورځې يې رايادولې چې په هغې کې هغې د مصر په خاوره کې فاحشه کار‬ ‫کړی و‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬ځکه چې هغه د هغوی په عاشقانو باندې مين شوه‪ ،‬د هغوی غوښه د خرو غوښه وه او د هغوی د آسونو په څېر بهېدل‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬نو تا ته د خپلې ځوانۍ هغه زنا راياده شوه چې کله مصريانو ستا د ځوانۍ د وخت د شيدو لپاره ستا تيونه غوڅ کړل‪.‬‬ ‫‪۲۲‬نو ځکه‪ ،‬اې اهوليبه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬ګوره‪ ،‬زۀ به ستا عاشقان ستا خلف راپورته کړم‪ ،‬چې ستا زړۀ ترې بېزاره‬ ‫دے‪ ،‬او زۀ به هغوئ ستا په خلف له هرې خوا راولم‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬بابليان‪ ،‬او ټول کسديان‪ ،‬فقود‪ ،‬شوع‪ ،‬قوع‪ ،‬او ټول اسوريان چې د هغوی سره دي ‪:‬ټول ښکلي ځوانان‪ ،‬قوماندانان او واکمنان‪ ،‬لوی‬ ‫مشران او مشهور کسان‪ ،‬ټول په آسونو سپاره وو‪.‬‬ ‫‪۲۴‬هغوئ به ستا په ضد د ګاډو‪ ،‬ګاډو او څرخونو سره راشي او د خلقو يو ګڼ شمېر لښکر به ستا په ضد څرخ‪ ،‬ډال او خولۍ سره شاوخوا‬ ‫ودروي ‪.‬زه به د هغوئ په وړاندې عدالت ودروم او هغوئ به ستا په اړه د خپلو فيصلو په مطابق قضاوت وکړي‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۲۵‬زۀ به ستا خلف خپله غصه راولم‪ ،‬او هغوئ به ستا سره ډېر په قهر شى ‪.‬هغوئ به ستا پوزه او غوږونه ووهي‪ ،‬او ستا پاتې شوے به په‬ ‫تخوره ووژلے شى‪ ،‬هغوئ به ستا زامن او لوڼه بوځى‪ ،‬او ستا پاتې شوے به په اور کښې وسوزولے شى‪.‬‬ ‫‪۲۶‬هغوئ به ستا اامې وباسي او ستا ښکلي ګاڼې به ترې واخلي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬نو زه به ستا فحشاء او ستا هغه زناکاري چې د مصر څخه راغلې وه ختمه کړم‪ ،‬ترڅو ته نور هغوی ته سترګې ونه پورته کړې او‬ ‫مصر به نور په ياد نه کړې‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ځکه چې ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ګوره‪ ،‬زۀ به تا د هغو کسانو په لس کې ورکړم چې تۀ ترې کرکه کوې‪ ،‬د هغو‬ ‫کسانو په لس کې چې ستا زړونه ترې بېزاره شوي دي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬هغوی به ستا سره کرکه وکړي او ستا ټول کار به واخلي او تا به بربنډ او بربنډ پرېږدي ‪.‬او ستا د زناکارۍ بربنډتيا به ښکاره شي‪ ،‬ستا‬ ‫زناکاري او زناکاري دواړه‪.‬‬ ‫‪۳۰‬زه به دا کارونه ستا سره وکړم‪ ،‬ځکه چې ته د قومونو پسې زنا کړې ده او د هغوی د بتانو سره ناپاکه شوې يې‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬ته د خپلې خور په لره تللې يې‪ ،‬نو زه به د هغې پياله ستا په لس کې ورکړم‪.‬‬ ‫‪۳۲‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬تۀ به د خپلې خور د پيالې نه څښې چې ژوره او لويه ده‪ ،‬تۀ به د خندا سره وخندل شې او د‬ ‫مسخرې سره به وخاندې شې‪ ،‬په دې کښې ډېر څيزونه شته‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬تۀ به د نشه او غم نه ډک شې‪ ،‬د حيرانۍ او ويرانۍ پياله‪ ،‬د خپلې خور سامريه د پيالې سره‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬ته به يې وڅښې او راوبه يې کړې‪ ،‬او د هغې ټوټې به مات کړې او خپلې سينې به يې وباسې‪ ،‬ځکه چې ما دا ويلي دي‪ ،‬ما الک قادر‬ ‫مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۳۵‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ځکه چې تا زۀ هېر کړے يم او ما دې شاته غورځولى يم‪ ،‬نو د خپلې بدکارۍ او‬ ‫زناکارۍ سزا هم ومنئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬بيا څښتن ماته وفرمايل” ‪:‬اے بنى آدمه‪ ،‬ايا ته به د اهوله او اهوليبه عدالت کوې؟ هو‪ ،‬هغوی ته د هغوی د کرکې وړ کارونه بيان کړه‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬چې هغوی زنا کړې ده‪ ،‬او په لسونو کې يې وينه ده‪ ،‬او د خپلو بتانو سره يې زنا کړې ده‪ ،‬او خپل زامن يې هم چې زما څخه يې‬ ‫زيږولي دي‪ ،‬د ځان لپاره د اور له لرې تېر کړي دي ترڅو يې وخوري‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬سربېره پردې‪ ،‬هغوی زما سره دا کار کړی دی ‪:‬په هماغه ورځ يې زما مقدس ځای ناپاک کړ او زما د سبت ورځې يې ناپاکې کړې‬ ‫دي‪.‬‬ ‫‪۳۹‬ځکه چې کله هغوئ خپل ماشومان خپلو بتانو ته حلل کړل‪ ،‬نو په هماغه ورځ زما مقدس ځای ته راغلل چې هغه بې حرمتي کړي‪ ،‬او‬ ‫وګورئ‪ ،‬هغوئ زما په کور کې داسې وکړل‪.‬‬ ‫‪ ۴۰‬او سربېره پردې‪ ،‬تاسو له لرې څخه سړي راوغوښتل‪ ،‬هغوی ته يو استازی ليږل شوی و؛ او وګورئ‪ ،‬هغوی راغلل‪ ،‬د هغوی لپاره‬ ‫تاسو ځان ومينځئ‪ ،‬سترګې مو رنګ کړې او ځان مو په زيوراتو ښکلی کړ‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬او په يوه شانداره بستره کېناست‪ ،‬او د هغې مخې ته يو مېز تيار شوی و‪ ،‬تا زما خوشبويي او تېل په هغې باندې کېښودل‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬او د هغې سره د خلکو د آرامۍ غږ وو ‪:‬او د عامو خلکو سره د صحرا څخه صابيان راوستل شول‪ ،‬چا چې په خپلو لسونو کې بنګړۍ‬ ‫او په سرونو کې ښکلي تااونه واچول‪.‬‬ ‫‪ ۴۳‬بيا ما هغې ښځې ته چې په زناکارۍ کې زړه وه وويل‪ ،‬آيا اوس به هغوی د هغې سره زنا وکړي او هغه به د هغوی سره؟‬ ‫‪ ۴۴‬خو هغوی د هغې سره داسې يوځای شول لکه څنګه چې هغوی يوې فاحشې ښځې ته يوځای کېږي ‪:‬نو هغوی د اهوله او اهوليبه سره‪،‬‬ ‫چې بدکارې ښځې دي‪ ،‬لړل‪.‬‬ ‫‪ ۴۵‬او صادقان به د زناکارو ښځو او د هغو ښځو د طريقې سره سم چې وينه تويوي‪ ،‬د هغوی قضاوت وکړي‪ ،‬ځکه چې هغوی زناکارې‬ ‫دي او وينه يې په لسونو کې ده‪.‬‬ ‫‪ ۴۶‬ځکه چې ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬زۀ به په هغوئ باندې يوه ډله راولم او هغوئ به د تباهۍ او تباهۍ دپاره ورکړم‪.‬‬ ‫‪ ۴۷‬او ډله به يې په تيږو ووهي او په خپلو تورو به يې وولي‪ ،‬د هغوی زامن او لورګانې به ووژني او د هغوی کورونه به په اور کې‬ ‫وسوځوي‪.‬‬ ‫‪ ۴۸‬نو زه به د دې خاورې څخه فحشا ختمه کړم‪ ،‬ترڅو ټولې ښځې زده کړي چې ستاسو په څېر فحشا ونه کړي‪.‬‬ ‫‪ ۴۹‬هغوی به ستاسو د بدکارۍ سزا درکړي او تاسو به د خپلو بتانو ګناهونه وزغمئ ‪.‬او تاسو به پوه شئ چې زه څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۲۴‬‬ ‫‪۱‬بيا په نهم کال‪ ،‬د لسمې مياشتې په لسمه ورځ‪ ،‬د ما الک خخدائ کلم ما ته راغلو او وې فرمائيل‪،‬‬ ‫‪۲‬اے بنى آدمه‪ ،‬د دې ورځې نوم وليکه‪ ،‬د دې ورځې نوم هم وليکه ‪:‬د بابل بادشاه په همدې ورځ د يروشلم په وړاندې ځان تيار کړو‪.‬‬ ‫‪۳‬او د سرکشه کورنۍ ته يو مثال ووايه او هغوی ته ووايه‪ ،‬څښتن قادر مطلق خدای داسې فرمايي ‪:‬يو لوښی واچوئ‪ ،‬هغه واچوئ او اوبه‬ ‫هم په کې واچوئ‪:‬‬ ‫‪۴‬ټوټې يې په کښې راټولې کړه‪ ،‬حتی هره ښه ټوټه‪ ،‬ران او اوږه‪ ،‬او د غوره هډوکو څخه يې ډک کړه‪.‬‬ ‫‪ ۵‬د رمې غوره شوې برخه واخله او هډوکي يې هم د هغې لندې وسوزوه‪ ،‬ښه يې پخه کړه او پرېږده چې هډوکي يې په کې پخې شي‪.‬‬ ‫‪۶‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬افسوس دې وي په وينو لړلے ښار باندې‪ ،‬په هغه لوښى باندې چې په کښې ګند دے او‬ ‫د هغه ګند نه دے بهر شوے !دا ټوټې ټوټې راوباسه‪ ،‬په دې باندې دې پچه ونه اچولے شى‪.‬‬ ‫‪۷‬ځکه چې د هغې وينه په زړۀ کښې ده‪ ،‬هغې دا د ګټ په سر باندې واچوله‪ ،‬هغې دا په زمکه باندې ونه تويه کړه چې په دوړو پټه شي‪.‬‬ ‫‪۸‬د دې لپاره چې غضب راوپاروي او بدله واخلي‪ ،‬ما د هغې وينه د ډبرې په سر کېښودله‪ ،‬ترڅو پټه نشي‪.‬‬ ‫‪۹‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬افسوس دې وي په وينو لړلې ښار باندې !زۀ به د اور ډېرے هم اوړ کړم‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪ ۱۰‬لرګي ډېر کړئ‪ ،‬اور بل کړئ‪ ،‬غوښه وخورئ‪ ،‬ښه مصالحه يې کړئ‪ ،‬او هډوکي يې وسوزوئ‪.‬‬ ‫‪۱۱‬بيا يې خالي په سکرو باندې کېږده‪ ،‬چې زېړ يې ګرم شي او وسوځي‪ ،‬او د هغې ناپاکي په کې ويلې شي او د هغې ملمع ختمه شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬هغې په دروغو ځان ستړی کړی دی‪ ،‬او د هغې لويه ګنده له هغې څخه نه ده وتلې ‪.‬د هغې ګنده به په اور کې وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬ستا په ناپاکۍ کې فحشا ده ‪:‬ځکه چې ما ته پاک کړې‪ ،‬خو ته پاکه نه شوې‪ ،‬نو ته به نور د خپلې ناپاکۍ څخه پاک نه شې‪ ،‬تر څو چې زه‬ ‫خپل غضب په تا باندې نه وي نازل کړی‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ما ما الک خخدائ دا وئيلى دى‪ ،‬دا به ضرور وى‪ ،‬او زۀ به يې وکړم؛ زۀ به شا ته نۀ ځم‪ ،‬نۀ به معاف شم‪ ،‬او نۀ به توبه وباسم ‪.‬ستا د‬ ‫طريقو او ستا د عملونو په مطابق به ستا عدالت وکړى‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۱۶‬اے بنى آدمه‪ ،‬وګوره‪ ،‬زۀ ستا د سترګو خواهش په يو ګوزار سره لرې کوم ‪:‬خو تۀ به غمجن نۀ شې او نۀ به ژاړې‪ ،‬او ستا اوښکې به به‬ ‫تويېږي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬ژړا مه کوه‪ ،‬د مړو لپاره غم مه کوه‪ ،‬د سر ټاير په ځان وتړه‪ ،‬بوټان په پښو کړه‪ ،‬شونډې مه پټوه او د انسانانو ډوډۍ مه خوره‪.‬‬ ‫‪۱۸‬نو ما سهار خلکو ته خبرې وکړې او ماښام زما ښځه مړه شوه او سهار مې هغه څه وکړل لکه څنګه چې ما ته امر شوی و‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬نو خلکو ما ته وويل ‪:‬آيا ته به مونږ ته دا نه وايې چې دا کارونه زمونږ لپاره څه دي چې ته داسې کوې؟‬ ‫‪۲۰‬نو ما هغوی ته ځواب ورکړ‪ ،‬د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪ ۲۱‬د بنى ااسرائيلو قوم ته ووايه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ګورئ‪ ،‬زۀ به خپل مقدس ځائ‪ ،‬ستاسو د طاقت عظمت‪،‬‬ ‫ستاسو د سترګو خواهش او ستاسو د زړونو د رحم سپکاوے وکړم‪ ،‬او ستاسو زامن او لوڼه چې تاسو پرې پاتې يئ‪ ،‬به په تخوره ووژلے‬ ‫شى‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او تاسو به هم هغه شان وکړئ لکه څنګه چې ما کړي دي ‪:‬خپلې شونډې مه پټوئ او د انسانانو ډوډۍ مه خورئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬ستاسو پښې به ستاسو په سرونو وي او ستاسو بوټان به ستاسو په پښو کې وي ‪.‬تاسو به غم مه کوئ او نه به ژړا کوئ‪ ،‬بلکې تاسو به د‬ ‫خپلو ګناهونو له امله ستړي شئ او يو بل ته به غمجن شئ‪.‬‬ ‫‪۲۴‬نو حزقي ايل ستاسو لپاره يوه نښه ده ‪:‬تاسو به د هغه ټولو کارونو سره سم عمل کوئ چې هغه کړي دي ‪:‬او کله چې دا راشي‪ ،‬نو تاسو‬ ‫به پوه شئ چې زه څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫‪۲۵‬همدارنګه‪ ،‬ای انسانه‪ ،‬ايا دا به په هغه ورځ نه وي چې زه له دوی څخه د دوی ځواک‪ ،‬د دوی د الل خوشحالي‪ ،‬د دوی د سترګو هيله‪،‬‬ ‫او هغه څه چې دوی يې په اړه فکر کوي‪ ،‬د دوی زامن او لوڼې لرې کړم؟‬ ‫‪۲۶‬چې هغه څوک چې په هغه ورځ تښتي‪ ،‬هغه به ستا خوا ته راشي او تا ته به دا په خپلو غوږونو واوروي؟‬ ‫‪۲۷‬په هغه ورځ به ستا خوله د هغه چا سره چې تښتېدلی وي‪ ،‬خلصه شي او ته به خبرې وکړې او نور به ګونګی نه شې‪ ،‬او ته به د هغوی‬ ‫لپاره يوه نښه يې‪ ،‬او هغوی به پوه شي چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۲۵‬‬ ‫‪۱‬د ما الک خخدائ کلم بيا ما ته راغلو‪ ،‬او وې فرمائيل‪،‬‬ ‫‪۲‬اے بنى آدمه‪ ،‬خپل مخ د عمونيانو په خلف راواړوه او د هغوئ په خلف نبوت وکړه‪.‬‬ ‫‪۳‬او عمونيانو ته ووايه چې د ما الک قادر مطلق خخدائ کلم واورئ‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬ځکه چې تاسو زما د مقدسې‬ ‫خېمې په خلف‪ ،‬کله چې دا بېحرمتۍ شوې وه‪ ،‬او د بنى ااسرائيلو د خملک په خلف‪ ،‬کله چې دا ورانه شوې وه‪ ،‬او د يهوداه د کور په‬ ‫خلف‪ ،‬کله چې هغوئ الوطنۍ ته لړل‪ ،‬واه واه واه واه‪.‬‬ ‫‪۴‬نو ګوره‪ ،‬زه به تا د مشرق خلقو ته د ملکيت په توګه وسپارم‪ ،‬او هغوئ به په تا کښې خپل محلونه اوړ کړى او په تا کښې به خپل‬ ‫کورونه اوړ کړى ‪.‬هغوئ به ستا مېوه وخوري او ستا شيدې به وڅښي‪.‬‬ ‫‪۵‬زه به ربه د اوښانو د اوسېدو ځای او د عمونيانو د رمو د ناستې ځای اوړ کړم ‪.‬او تاسو به پوه شئ چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪۶‬ځکه چې ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ځکه چې تاسو د بنى ااسرائيلو د خملک په خلف لسونه وهل او پښې مو وهلې او په‬ ‫زړۀ کښې مو د خپلې ټولې کرکې سره خوشحالى وکړه‪.‬‬ ‫‪۷‬نو ګوره‪ ،‬زه به خپل لس ستا په خلف اوږد کړم او تا به قومونو ته د لوټ په توګه وسپارم ‪.‬زه به تا له خلکو څخه وشړم او تا به له نورو‬ ‫هېوادونو څخه ورک کړم ‪.‬زه به تا له منځه يوسم؛ او ته به پوه شې چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪۸‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬ځکه چې موآب او سعير وائى چې‪ ،‬ګورئ‪ ،‬د يهوداه کور د نورو ټولو قومونو په شان دے‪.‬‬ ‫‪۹‬نو ځکه‪ ،‬ګوره‪ ،‬زه به د موآب اړخ د ښارونو څخه خلص کړم‪ ،‬د هغه ښارونو څخه چې د هغه په سرحدونو کې دي‪ ،‬د هيواد الل‪ ،‬بيت‬ ‫يشيموت‪ ،‬بعل معون او قريتيم‪،‬‬ ‫‪۱۰‬زه به د مشرق خلقو ته د عمونيانو سره ورکړم او هغوئ به په خپل قبضه کښې ورکړم‪ ،‬ترڅو عمونيان د نورو قومونو په مينځ کښې ياد‬ ‫نۀ شى‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او زۀ به په موآب باندې سزا ورکړم‪ ،‬او هغوئ به پوه شي چې زۀ ما الک خخدائ يم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ځکه چې ادوم د يهوداه د قوم سره د بدلې اخستلو سره چلند کړے دے‪ ،‬او ډېر ګناه يې کړې‬ ‫ده او د هغوئ نه يې بدله اخستې ده‪.‬‬ ‫‪۱۳‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬زۀ به خپل لس په ادوم باندې وغځوم او د هغه نه به انسانان او ځناور وشړم‪ ،‬او د‬ ‫تيمان نه به يې ويجاړ کړم‪ ،‬او د ددان خلک به په تخوره ووژلے شى‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او زۀ به د خپلو خلقو بنى ااسرائيلو په لس د ادوم نه خپل انتقام واخلم‪ ،‬او هغوئ به زما د غضب او غضب په مطابق په ادوم کښې کار‬ ‫وکړى‪ ،‬او هغوئ به زما د انتقام په اړه پوهه شى‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۱۵‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ځکه چې فلستيانو د انتقام اخستو سره کار کړے دے‪ ،‬او د خپل زړۀ نه يې انتقام اخستے‬ ‫دے‪ ،‬ترڅو د زړې کينې په بدله کښې يې تباه کړى‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ګورئ‪ ،‬زۀ به خپل لس په فلستيانو باندې وغځوم‪ ،‬او کريتيان به له منځه يوسم‪ ،‬او د‬ ‫سمندر د ساحل پاتې شوني به له منځه يوسم‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او زه به د هغوی څخه په سخت غصه سره لوی انتقام واخلم‪ ،‬او هغوی به پوه شي چې زه څښتن يم‪ ،‬کله چې زه له هغوی څخه خپل‬ ‫انتقام واخلم‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۲۶‬‬ ‫‪۱‬او د يوولسم کال په لومړۍ ورځ‪ ،‬د مياشتې په لومړۍ ورځ‪ ،‬د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۲‬اے بنى آدمه‪ ،‬ځکه چې صور د يروشلم په خلف وئيلى دى‪ ،‬آه‪ ،‬هغه د خلقو دروازې ماتې شوې دى ‪:‬هغه زما طرف ته راګرځېدلې ده ‪:‬‬ ‫زه به بيا آباد شم‪ ،‬اوس هغه تباه شوې ده‪.‬‬ ‫‪۳‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ګوره‪ ،‬اے صور‪ ،‬زۀ ستا خلف يم‪ ،‬او ډېر قومونه به ستا په خلف راولم‪ ،‬لکه څنګه‬ ‫چې سمندر خپلې څپې راپورته کوي‪.‬‬ ‫‪۴‬او هغوئ به د صور دېوالونه وران کړي او د هغې براونه به ونړوي ‪:‬زه به د هغې خاورې هم وخريم کړم او هغه به د ډبرې د سر په‬ ‫څېر کړم‪.‬‬ ‫‪۵‬دا به د سمندر په مينځ کښې د االونو د خپرولو ځای وي‪ ،‬ځکه چې ما دا ويلي دي‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪ ،‬او دا به د قومونو‬ ‫لپاره لوټ شي‪.‬‬ ‫‪۶‬او د هغې لوڼې چې په پټيو کې دي‪ ،‬په توره به ووژلې شي‪ ،‬او هغوی به پوه شي چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪۷‬ځکه چې ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ګورئ‪ ،‬زۀ به د شمال له طرفه د بابل بادشاه نبوکدرضر‪ ،‬د بادشاهانو بادشاه‪ ،‬د‬ ‫اسونو‪ ،‬ګاډو‪ ،‬آس سوارانو‪ ،‬ډلو او ډېر خلقو سره په صور باندې حمله راولم‪.‬‬ ‫‪۸‬هغه به ستا لوڼه په ميدان کښې په تخوره ووژنى‪ ،‬هغه به ستا په خلف قلعه اوړه کړى‪ ،‬ستا په خلف به مورچه اوړه کړى‪ ،‬او ستا په‬ ‫خلف به ډال پورته کړى‪.‬‬ ‫‪ ۹‬هغه به ستا د دېوالونو په وړاندې د اګړې ماشينونه ولګوي‪ ،‬او په خپلو تبرونو به ستا براونه ونړوي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د هغه د آسونو د ډېروالي له امله به د هغوی دوړې تا پوښي ‪.‬ستا دېوالونه به د آسونو‪ ،‬څرخونو او انګي ګاډو د شور په اور لړزېږي‪،‬‬ ‫کله چې هغه ستا دروازو ته ننوځي‪ ،‬لکه څنګه چې خلک هغه ښار ته ننوځي چې د ورانۍ له امله وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬هغه به ستا ټولې کوڅې د خپلو آسونو د سومونو سره د پښو لندې کړي ‪.‬هغه به ستا خلک په توره ووژني‪ ،‬او ستا قوي لښکرې به په‬ ‫ځمکه وغورځېږي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغوئ به ستا مالونه لوټ کړى او ستا سوداګري به لوټ کړى ‪.‬هغوئ به ستا دېوالونه وران کړى او ستا ښائسته کورونه به تباه کړى ‪.‬‬ ‫هغوئ به ستا کاڼى‪ ،‬لرګي او خاورې په اوبو کښې واچوى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬زۀ به ستا د سندرو شور بند کړم او ستا د ربابونو آواز به نور نۀ اورېدل کېږي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او زۀ به تا د ګټ د سر په شان کړم ‪:‬تۀ به د االونو د خولو ځائ يې‪ ،‬تۀ به نور نه اوړېږې‪ ،‬ځکه چې ما ما الک خخدائ دا وئيلى دى‪،‬‬ ‫ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ما الک قادر مطلق خخدائ صور ته داسې فرمائى‪ ،‬آيا ازيرې به ستا د غورځېدو په غږ نه لړزېږي‪ ،‬کله چې زخميان ژاړي‪ ،‬کله چې ستا‬ ‫په مينځ کې قتل عام وشي؟‬ ‫‪۱۶‬نو بيا به د سمندر ټول مشران د خپلو تختونو څخه راښکته شي‪ ،‬خپلې اامې به لرې کړي‪ ،‬او خپلې سينګار شوې اامې به وباسي ‪:‬‬ ‫هغوی به د لړزېدونکي لباس واغوندي‪ ،‬هغوی به په ځمکه کېني‪ ،‬او هره لحظه به لړزېږي‪ ،‬او ستا په وړاندې به حيران شي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او هغوئ به ستا په حق کښې غمژن سندره ووائى او تا ته به ووائى‪ ،‬تۀ څنګه تباه شوې‪ ،‬چې د سمندرى سړو نه آباد وې‪ ،‬هغه مشهور‬ ‫ښار چې په سمندر کښې مضبوط وو‪ ،‬هغه او د هغې اوسېدونکى‪ ،‬چې په ټولو هغو کسانو باندې خپله وېره اچوى چې په هغې پسې ګرځي!‬ ‫‪۱۸‬اوس به ستا د غورځېدو په ورځ ټاپوګان لړزېږي‪ ،‬هو‪ ،‬هغه ټاپوګان چې په سمندر کې دي ستا په تګ سره به وېرېږي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ځکه چې ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬کله چې زۀ تا د هغه ښارونو په شان وران او ويجاړ کړم چې هلته اوسېږى نۀ وى‪،‬‬ ‫کله چې زۀ په تا باندې ژور سمندر راوباسم او لوئې اوبه تا ډوب کړى‪،‬‬ ‫‪۲۰‬کله چې زه تا د هغو کسانو سره چې په قبر کې ښکته کېږي‪ ،‬د پخوانيو خلکو سره‪ ،‬او تا د ځمکې په ښکته برخو کې‪ ،‬د پخوانيو ويجاړو‬ ‫ځايونو کې‪ ،‬د هغو کسانو سره چې په قبر کې ښکته کېږي‪ ،‬ځای پر ځای کړم چې ته نه اوسېږې؛ او زه به د ژونديو په ځمکه کې الل‬ ‫وټاکم؛‬ ‫‪۲۱‬زۀ به تا د وحشت سبب کړم او تۀ به نور نۀ يې ‪.‬کۀ څۀ هم ستا لټون کېږى‪ ،‬خو تۀ به بيا هيڅکله ونه موندلے شې‪ ،‬ما الک قادر مطلق‬ ‫خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫فصل ‪۲۷‬‬ ‫‪۱‬د ما الک خخدائ کلم بيا ما ته راغلو‪ ،‬او وې فرمائيل‪،‬‬ ‫‪۲‬اوس‪ ،‬اے بنى آدمه‪ ،‬د صور دپاره غمجنه سندره ووايه‪.‬‬ ‫‪۳‬او صور ته ووايه‪ ،‬اے د سمندر په دروازه کښې پروت يې‪ ،‬او د ډېرو ټاپوګانو د خلکو سوداګر يې‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې‬ ‫فرمائى‪ ،‬اے صور‪ ،‬تا وئيلى دى چې‪ ،‬زه د کامل ښکل يم‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪ ۴‬ستا سرحدونه د سمندرونو په منځ کې دي‪ ،‬ستا اوړونکو ستا ښکل بشپړه کړې ده‪.‬‬ ‫‪۵‬هغوئ ستا د اهاز تختې د سنير د صنوبر د ونو نه اوړې کړې دي ‪.‬هغوئ د لبنان نه د دايار ونې اخيستې دي چې ستا لپاره مستولونه‬ ‫اوړ کړي‪.‬‬ ‫‪۶‬د باشان د څېړۍ ونو څخه يې ستا چپوګانې اوړې کړې دي‪ ،‬د اشوريانو ډلې ستا چوکۍ د هاتي د غاښونو څخه اوړې کړې دي‪ ،‬چې د‬ ‫چيتيم له ټاپوګانو څخه راوړل شوي دي‪.‬‬ ‫‪۷‬تا د مصر د ښکلي کتان اامې چې د ګنډلو کار پرې شوی و‪ ،‬ستاسو د بادبان په توګه وغوړولې‪ ،‬او د اليشاء د ټاپوګانو څخه د نيلي او‬ ‫ارغواني رنګ اامې وې چې ستاسو پوښ يې درلود‪.‬‬ ‫‪۸‬د صيدا او ارود اوسېدونکي ستا سمندري ځواکونه وو‪ ،‬ستا هوښياران‪ ،‬اے صور‪ ،‬څوک چې په تا کښې وو‪ ،‬ستا چلونکي وو‪.‬‬ ‫‪۹‬د ابل مشران او د هغه هوښياران ستا د لوښو د ساتلو لپاره ستا په منځ کې وو ‪:‬د سمندر ټولې بېړۍ د هغوی د ماڼوګانو سره ستا د‬ ‫سوداګرۍ لپاره په منځ کې وې‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د فارس‪ ،‬لخود او فوط خلک ستا په لښکر کې وو‪ ،‬ستا انګي سړي ‪:‬هغوی په تا کې ډال او خولۍ ځړولې وه‪ ،‬هغوی ستا شان او شوکت‬ ‫څرګند کړ‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬د ارواد سړي ستا د لښکر سره ستا په شاوخوا ديوالونو باندې وو‪ ،‬او ګاماديان ستا په براونو کې وو ‪:‬هغوی خپل ډالونه ستا په شاوخوا‬ ‫ديوالونو باندې ځړولي وو‪ ،‬هغوی ستا ښکل بشپړه کړې ده‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ترشيش ستا سوداګر وو ځکه چې هر ډول شتمني ډېره وه‪ ،‬هغوی ستا په بازارونو کې سپين زر‪ ،‬اوسپنه‪ ،‬ټين او سيسه سوداګري کوله‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬ياوان‪ ،‬توبل او مسک ستا سوداګر وو ‪:‬هغوی ستا په بازار کې د انسانانو او د زېړو لوښي پلورل‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬د توارمه قوم ستا په بازارونو کې د اسونو‪ ،‬آس سوارانو او کچرو سره سوداګري کوله‪.‬‬ ‫‪۱۵‬د ددان خلک ستا سوداګر وو‪ ،‬ستا د لس ډېر ټاپوګان سوداګر وو ‪:‬هغوی تاته د فيل او آبنوس د لرګيو سينګونه د ډالۍ په بدل کې‬ ‫راوړل‪.‬‬ ‫‪۱۶‬سوريه ستا د ډېرو اوړو شويو شيانو له امله ستا سوداګري کوله ‪.‬هغوی ستا په سوداګريزو توکو کې زمرد‪ ،‬ارغواني او ګنډل شوي‬ ‫کالي‪ ،‬ښه کتان‪ ،‬مراان او عقيق خرڅول‪.‬‬ ‫‪۱۷‬يهوداه او د بنى ااسرائيلو خملک ستا سوداګر وو ‪:‬هغوئ ستا په بازار کښې د امنيت‪ ،‬پناګ‪ ،‬شاتو‪ ،‬تېلو او بلسم تجارت کولو‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬دمشق ستا د ډېرو اوړو شويو شيانو او د ټولو شتمنيو د ډېرښت په بدل کې ستا سوداګر وو‪ ،‬د حلبون د شرابو او سپينو وړيو په بدل‬ ‫کې‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬دان او ياوان هم ستا په بازارونو کې ګرځېدل او بوخت وو ‪:‬روښانه اوسپنه‪ ،‬کاسيا او کلموس ستا په بازارونو کې وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬ددان ستا د ګاډو لپاره د قيمتي اامو سوداګر وو‪.‬‬ ‫‪۲۱‬عربستان او د قيدار ټول مشران ستا سره د ګډو‪ ،‬پسونو او وزو په خرڅولو بوخت وو ‪.‬په دې کې ستا سوداګر وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د شيبا او راعم سوداګر ستا سوداګر وو ‪:‬هغوی ستا په بازارونو کې د هر ډول غوره مصالحو‪ ،‬ټولو قيمتي ډبرو او سرو زرو سره‬ ‫سوداګري کوله‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬حاران‪ ،‬کنه او عدن‪ ،‬د شيبا‪ ،‬اسور او چلمد سوداګر ستا سوداګر وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬هغوی ستا د هر ډول شيانو سوداګر وو‪ ،‬لکه په آبي اامو‪ ،‬ګنډلو او د قيمتي اامو په صندوقونو کې چې په رسيو تړل شوي او د ديودار‬ ‫لرګي څخه اوړ شوي وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬د ترشيش بېړيو ستا په بازار کې ستا په نوم سندرې ويلې ‪:‬او ته ډکه شوې او د سمندرونو په منځ کې ډېره شانداره شوې‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬ستا چپو وهونکو تا لويو اوبو ته راوستی دی ‪:‬ختيځ باد تا د سمندر په مينځ کې مات کړی دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬ستا مالونه‪ ،‬ستا مېوې‪ ،‬ستا سوداګري‪ ،‬ستا سمندريان‪ ،‬ستا چلوونکي‪ ،‬ستا د مالونو ساتونکي‪ ،‬ستا د مالونو ټول ساتونکي‪ ،‬او ستا ټول‬ ‫انګيالي چې په تا کې دي‪ ،‬او ستا په ټوله ډله کې چې ستا په منځ کې دي‪ ،‬ستا د تباهۍ په ورځ به د سمندر په منځ کې وغورځېږي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬ستا د اهاز چلوونکو د ژړا په غږ به څړځايونه لړزېږي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬او ټول هغه کسان چې چپو چلوي‪ ،‬ماڼوګان او د سمندر ټول چلونکي به له خپلو کښتيو څخه راښکته شي‪ ،‬دوی به په ځمکه ودريږي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬او هغوئ به ستا په خلف خپل آواز واورېدلے شى‪ ،‬او په ژړا به ژړا وکړى‪ ،‬او په خپلو سرونو به خاورې واچوى‪ ،‬او په ايرو کښې به‬ ‫ګېر شى‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬هغوی به ستا په خاطر ځانونه په بشپړه توګه ګنجي کړي او د ټاټ اامې به واغوندي‪ ،‬او ستا په خاطر به د زړه په سختۍ او ترخې‬ ‫ژړا سره ژاړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬او په خپلو ژړاګانو کې به ستا لپاره غمجنې سندرې ووايي او ستا په اړه به غمجنې سندرې ووايي او وايي ‪:‬کوم ښار د صور په څېر‬ ‫دی‪ ،‬د هغه ښار په څېر چې د سمندر په منځ کې ويجاړ شوی دی؟‬ ‫‪۳۳‬کله چې ستا سامانونه د سمندرونو څخه راووتل‪ ،‬نو تا ډېر خلک ډک کړل‪ ،‬تا د خپلې شتمنۍ او سوداګرۍ په ډېرښت سره د ځمکې‬ ‫پاچاهان شتمن کړل‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬په هغه وخت کې چې ته به د سمندرونو په ژورو اوبو کې مات شې‪ ،‬ستا سوداګري او ستا ټوله ډله به چې ستا په منځ کې ده‪،‬‬ ‫وغورزېږي‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬د ټاپوګانو ټول اوسېدونکي به ستا په اړه حيران شي‪ ،‬او د هغوی پاچاهان به ډېر ووېرېږي‪ ،‬د هغوی په څېرو کې به وېره وي‪.‬‬ ‫‪۳۶‬د خلقو سوداګر به ستا په وړاندې ټېل وهي‪ ،‬ته به وېره يې او نور به هيڅکله نه يې‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬فصل‬ ‫‪۱‬د ما الک خخدائ کلم بيا ما ته راغلو‪ ،‬او وې فرمائيل‪،‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۲‬اے بنى آدمه‪ ،‬د صور شهزاده ته ووايه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬ځکه چې ستا زړه مغرور دے او تا وئيلى دى چې‪ ،‬زه‬ ‫خخدائ پاک يم‪ ،‬زۀ د خخدائ پاک په څوکۍ کښې‪ ،‬د سمندرونو په مينځ کښې ناست يم‪ ،‬خو تۀ يو انسان يې‪ ،‬او خخدائ پاک نه يې‪ ،‬کۀ څه هم تۀ‬ ‫خپل زړه د خخدائ پاک د زړه په شان اوړوې‪:‬‬ ‫‪۳‬ګوره‪ ،‬ته د دانيال څخه ډېر هوښيار يې؛ هيڅ راز نشته چې دوی يې له تا څخه پټ کړي‪:‬‬ ‫‪۴‬په خپله حکمت او پوهه سره دې شتمني ترلسه کړې ده‪ ،‬او سره زر او سپين زر دې په خپلو خزانو کې امع کړي دي‪:‬‬ ‫‪۵‬تا د خپلې لويې پوهې او سوداګرۍ په واسطه خپله شتمني زياته کړه‪ ،‬او ستا زړه ستا د شتمنۍ له امله مغرور شوی دی‪:‬‬ ‫‪۶‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ځکه چې تا خپل زړه د خخدائ پاک د زړه په شان اوړ کړے دے‪،‬‬ ‫‪۷‬نو ګوره‪ ،‬زه به پردي خلک په تا باندې راولم‪ ،‬چې د قومونو څخه ډېر خطرناک دي ‪.‬هغوی به ستا د حکمت د ښکل په وړاندې خپلې‬ ‫تورې راوباسي‪ ،‬او ستا شان او شوکت به ناپاک کړي‪.‬‬ ‫‪۸‬هغوئ به تا لندې کندې ته راولېږى‪ ،‬او تۀ به د هغو کسانو په شان مړ شې څوک چې د سمندرونو په مينځ کښې وژلے شوى دى‪.‬‬ ‫‪۹‬آيا ته به بيا هم د هغه چا په وړاندې چې تا وژني‪ ،‬ووايې چې زه خدای يم؟ خو ته به د هغه چا په لس کې چې تا وژني‪ ،‬انسان يې او‬ ‫خدای نه يې؟‬ ‫‪۱۰‬ته به د پرديو د لسونو په واسطه د ناسنته شويو په څېر مړ شې‪ ،‬ځکه چې ما دا ويلي دي‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۱۲‬اے بنى آدمه‪ ،‬د صور بادشاه په حقله غمجنه سندره ووايه او ورته ووايه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬تۀ د حکمت نه ډک او‬ ‫په ښکل کښې کامل يې‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬ته په عدن کې وې‪ ،‬د خدای په باغ کې؛ هر قيمتي ډبره ستا پوښ وه‪ ،‬لکه طل‪ ،‬پخراج‪ ،‬الماس‪ ،‬بيرل‪ ،‬اونيکس‪ ،‬ياسپر‪ ،‬نيلم‪ ،‬زمرد‪ ،‬او‬ ‫زنبق‪ ،‬او سره زر ‪:‬ستا د ټبرونو او ستاسو د پايپونو کار په هغه ورځ کې په تا کې چمتو شوی و چې ته پيدا شوې وې‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ته هغه مسح شوی کروبی يې چې پوښ يې؛ او ما ته داسې ټاکلی يې ‪:‬ته د خدای په مقدس غره کې وې؛ ته د اور د تيږو په مينځ کې‬ ‫پورته او ښکته ګرځېدلی يې‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬ته د هغې ورځې څخه چې ته پيدا شوې وې‪ ،‬په خپلو لرو کې کامل وې‪ ،‬تر هغه چې په تا کې ګناه وموندل شوه‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ستا د ډېر مال په واه هغوئ ستا په مينځ کښې د ظلم نه ډک کړى دى‪ ،‬او تا ګناه کړې ده‪ ،‬نو زۀ به تا د خخدائ پاک د غره نه د ناپاک په‬ ‫توګه وغورځوم‪ ،‬او اے د پوښونکې کروبي‪ ،‬زۀ به تا د اور د تيږو له مينځه تباه کړم‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬ستا زړه ستا د ښکل له امله مغرور شو‪ ،‬تا د خپل الل له امله خپله پوهه خرابه کړه ‪:‬زه به تا په ځمکه وغورځوم‪ ،‬زه به تا د پاچاهانو‬ ‫په وړاندې ودروم‪ ،‬ترڅو هغوی تا وويني‪.‬‬ ‫‪۱۸‬تا خپل مقدس ځايونه د خپلو ډېرو ګناهونو او د خپلو سوداګريو د ګناه له امله ناپاک کړي دي‪ ،‬نو زه به ستا له منځ څخه اور راوباسم‪،‬‬ ‫هغه به تا وخوري‪ ،‬او زه به تا په ځمکه کې ايرې کړم‪ ،‬د ټولو هغو کسانو په وړاندې چې تا ويني‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ټول هغه کسان چې تا پېژني په تا باندې به حيران شي ‪:‬ته به وېره يې‪ ،‬او نور به هيڅکله نه يې‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬بيا د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۲۱‬اے بنى آدمه‪ ،‬خپل مخ صيدا ته واړوه او د هغه په خلف نبوت وکړه‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او ووايه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ګوره‪ ،‬اے صيدا‪ ،‬زۀ ستا خلف يم‪ ،‬او ستا په مينځ کښې به زما الل څرګند شى ‪.‬‬ ‫او هغوئ به پوه شى چې زۀ ما الک خخدائ يم‪ ،‬کله چې زۀ په هغې باندې سزا ورکړم او په هغې کښې به مقدس شم‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ځکه چې زۀ به په هغې وبا او په کوڅو کښې وينه راولېږم‪ ،‬او د هغې په مينځ کښې به د زخميانو سزا د هرې خوا د تورې په ذريعه‬ ‫وشي‪ ،‬او هغوئ به پوه شي چې زۀ ما الک خخدائ يم‪.‬‬ ‫‪۲۴‬نو د بنى ااسرائيلو د قوم دپاره به نور هيڅ د خارښ کوونکې ونې او د هغو ټولو خلکو نه چې د هغوئ په شاوخوا کښې دي او د هغوئ‬ ‫سپکاوے يې کولو‪ ،‬هيڅ د غمجن ازغے نۀ وي‪ ،‬او هغوئ به پوه شي چې زۀ ما الک خخدائ يم‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬کله چې زۀ د بنى ااسرائيلو کور د هغه خلقو نه راټول کړم چې په مينځ کښې خوارۀ وارۀ‬ ‫شوى خوو‪ ،‬او د نورو قومونو په وړاندې به په هغوئ کښې مقدس شم‪ ،‬نو هغوئ به په خپله هغه زمکه کښې اوسيږى چې ما خپل اخدمتګار‬ ‫يعقوب ته ورکړې ده‪.‬‬ ‫‪۲۶‬هغوی به په امن سره هلته اوسېږي‪ ،‬کورونه به اوړ کړي او د انګورو باغونه به وکري‪ ،‬هو‪ ،‬دوی به په ډاډ سره ژوند وکړي‪ ،‬کله چې‬ ‫زه د هغوی په شاوخوا کې د ټولو هغو خلکو په وړاندې سزا ورکړم چې د هغوی سپکاوی کوي‪ ،‬او دوی به پوه شي چې زه څښتن د هغوی‬ ‫خدای يم‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬فصل‬ ‫‪۱‬په لسم کال‪ ،‬د لسمې مياشتې په دولسمه ورځ‪ ،‬د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۲‬اے بنى آدمه‪ ،‬د امصر بادشاه فارعون ته مخ واړوه او د هغۀ او د ټول امصر په خلف پېشګوئې وکړه‪.‬‬ ‫‪۳‬ووايه او ووايه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬ګوره‪ ،‬زۀ ستا خلف يم‪ ،‬د امصر بادشاه‪ ،‬هغه لويه اژدها چې د خپلو سيندونو په‬ ‫مينځ کښې پروت ده‪ ،‬چا چې وئيلى دى چې زما سيند زما دے‪ ،‬او ما دا د ځان لپاره اوړ کړے دے‪.‬‬ ‫‪۴‬خو زه به ستا په ژامو کې چنګکونه واچوم او ستا د سيندونو کبان به ستا په څپليو پورې ونښلي‪ ،‬او زه به تا د خپلو سيندونو له منځ څخه‬ ‫راوباسم‪ ،‬او ستا د سيندونو ټول کبان به ستا په څپليو پورې ونښلي‪.‬‬ ‫‪۵‬زه به تا او ستا د سيندونو ټول کبان په صحرا کې وغورځوم ‪.‬ته به په خلصو پټيو کې وغورځېږې؛ ته به نه راټولېږې او نه به‬ ‫راټولېږې ‪.‬ما تا د ځنګلي ځناورو او د هوا مرغانو ته د خوړو په توګه ورکړې ده‪.‬‬ ‫‪ ۶‬او د مصر ټول اوسېدونکي به پوه شي چې زه څښتن يم‪ ،‬ځکه چې هغوی د اسرائيلو د قوم لپاره د سرې امسا وه‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۷‬کله چې هغوئ ستا لس ونيوه‪ ،‬نو تۀ مات شوې‪ ،‬او د هغوئ ټول اوږې دې ماتې کړې‪ ،‬او کله چې هغوئ په تا تکيه وکړه‪ ،‬نو تۀ مات‬ ‫شوې‪ ،‬او د هغوئ ټول کمرونه دې ودرول‪.‬‬ ‫‪۸‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ګوره‪ ،‬زۀ به ستا په خلف توره راولم او ستا نه به انسانان او ځناور ختم کړم‪.‬‬ ‫‪ ۹‬د مصر ځمکه به ويجاړه او شاړه شي‪ ،‬او هغوی به پوه شي چې زه څښتن يم‪ ،‬ځکه چې هغه ويلي دي ‪:‬سيند زما دی او ما هغه اوړ کړی‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو ګوره‪ ،‬زه ستا او ستا د سيندونو په خلف يم‪ ،‬او زه به د مصر ځمکه په بشپړه توګه ويجاړه او ويجاړه کړم‪ ،‬د سين د برج څخه تر‬ ‫ايتوپيا پورې‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬د انسان پښه به پرې نه ږدي‪ ،‬او نه به د څاروي پښه پرې تېرېږي‪ ،‬او نه به څلوېښت کاله هلته خلک اوسېږي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬زه به د مصر ځمکه د هغو هېوادونو په منځ کې چې ورانې دي‪ ،‬ورانه کړم‪ ،‬او د هغې ښارونه به د هغو ښارونو په منځ کې چې ورانې‬ ‫دي‪ ،‬څلوېښت کاله ويجاړ وي ‪.‬زه به مصريان په قومونو کې خپاره کړم او په مختلفو هېوادونو کې به يې خپاره کړم‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خو ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬د څلوېښتو کالو په آخر کښې به زۀ امصريان د هغه خلقو نه راټول کړم چرته چې هغوئ‬ ‫خوارۀ وارۀ شوى خوو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او زۀ به د امصر الوطنيان واپس راولم او هغوئ به د فتروس خملک ته واپس راولم‪ ،‬هغه خملک ته چې د هغوئ اوسېدل خوو‪ ،‬او هلته به‬ ‫هغوئ يوه سپکه بادشاهي وى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬دا به د ټولو سلطنتونو څخه ښکته وي‪ ،‬او نه به نور ځان د قومونو څخه لوړ کړي‪ ،‬ځکه چې زه به هغوی کم کړم‪ ،‬ترڅو نور په قومونو‬ ‫حکومت ونه کړي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او دا به نور د بنى ااسرائيلو د قوم باور نۀ وى‪ ،‬چې د هغوئ ګناه به راياد کړى‪ ،‬کله چې هغوئ د هغوئ خيال ساتى‪ ،‬خو هغوئ به پوه‬ ‫شى چې زۀ ما الک خخدائ يم‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او د اوومې کال په لومړۍ مياشت کې‪ ،‬د مياشتې په لومړۍ ورځ‪ ،‬د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۱۸‬اے بنى آدمه‪ ،‬د بابل بادشاه نبوکدرضر خپل لښکر د صور په مقابل کښې ډېر لوئ خدمت کولو ته مجبور کړو ‪:‬هر يو سر ګنج شو او‬ ‫هر يو اوږه يې خلصه شوه‪ ،‬خو د هغه او د هغه لښکر د صور په مقابل کښې د هغه خدمت په بدل کښې هيڅ اارت نه درلود‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ګوره‪ ،‬زۀ به د امصر خملک د بابل بادشاه نبوکدرضر ته ورکړم‪ ،‬او هغه به د هغې ګڼ‬ ‫شمېر خلق او ما ال غنيمت واخلي او د هغې لوټ به واخلي‪ ،‬او دا به د هغه د لښکر اارت وي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى چې‪ ،‬ما هغۀ ته د امصر خملک د هغه محنت په بدل کښې ورکړے دے چې هغۀ په هغې باندې کړے وو‪،‬‬ ‫ځکه چې هغوئ زما دپاره کار کولو‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬په هغه ورځ به زه د اسرائيلو د قوم ښکر راوپاروم او تاته به د هغوی په منځ کې د خولې خلصولو موقع درکړم‪ ،‬او هغوی به پوه شي‬ ‫چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۳۰‬‬ ‫‪۱‬د ما الک خخدائ کلم بيا ما ته راغلو‪ ،‬او وې فرمائيل‪،‬‬ ‫خ‬ ‫‪۲‬اے بنى آدمه‪ ،‬نبوت وکړه او ووايه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خدائ داسې فرمائى‪ ،‬تاسو ژړا وکړئ‪ ،‬افسوس!‬ ‫‪ ۳‬ځکه چې هغه ورځ نږدې ده‪ ،‬حتی د څښتن ورځ نږدې ده‪ ،‬يوه ورېځه ورځ ده؛ دا به د قومونو وخت وي‪.‬‬ ‫‪۴‬او په مصر به توره راشي‪ ،‬او په ايتوپيا کې به لوی درد وي‪ ،‬کله چې په مصر کې وژل شوي کسان راپرېوځي‪ ،‬او دوی به د هغې ګڼه‬ ‫ګوڼه وباسي‪ ،‬او د هغې بنسټونه به مات شي‪.‬‬ ‫‪۵‬ايتوپيا‪ ،‬ليبيا‪ ،‬لديه‪ ،‬ټول ګډ خلک‪ ،‬هبويان او د هغه ځمکې ټول خلک چې په تړون کې دي‪ ،‬به د دوی سره په توره ووژل شي‪.‬‬ ‫‪۶‬ما الک خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬هغه کسان چې د امصر ملتړ کوى‪ ،‬به راپرېوځى‪ ،‬او د هغې د طاقت غرور به راپرېوځى‪ ،‬د سين د برج څخه‬ ‫به هغوئ په کښې د تخورې په ذريعه راپرېوځى‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۷‬هغوئ به د هغو خملکونو په مينځ کښې ويجاړ شى چې ورانې شوې دى‪ ،‬او د هغې ښارونه به د هغو ښارونو په مينځ کښې وي چې ورانې‬ ‫شوې دى‪.‬‬ ‫‪ ۸‬او هغوی به پوه شي چې زه څښتن يم‪ ،‬کله چې زه په مصر کې اور ولګوم او د هغې ټول مرستندويان له منځه يوړل شي‪.‬‬ ‫‪۹‬په هغه ورځ به زما له خوا استازي په کښتيو کې لړ شي ترڅو بې پروا ايتوپيايان وويروي‪ ،‬او په دوی به لوی درد راشي‪ ،‬لکه څنګه چې‬ ‫د مصر په ورځ کې و ‪:‬ځکه چې‪ ،‬وګورئ‪ ،‬هغه راځي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬زۀ به د بابل بادشاه نبوکدرضر په لس د امصر ګڼ شمېر خلق ختم کړم‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬هغه او د هغه قومونه چې د قومونو څخه ډېر خطرناک دي‪ ،‬به د ځمکې د ويجاړولو لپاره راوستل شي ‪:‬او دوی به خپلې تورې د مصر‬ ‫په وړاندې راوباسي او ځمکه به د مړو څخه ډکه کړي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬زه به سيندونه وچ کړم او ځمکه به د بدکارانو په لس خرڅه کړم ‪.‬او زه به ځمکه او هرڅه چې په هغې کې دي د پرديو په لس وران‬ ‫کړم ‪.‬زه څښتن دا خبرې کړې دي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬زۀ به بختان هم تباه کړم او د هغوئ بختان به د نخوف نه ختم کړم‪ ،‬او د امصر په خملک کښې به‬ ‫نور څوک امير نۀ وى‪ ،‬او زۀ به د امصر په خملک کښې وېره واچوم‪.‬‬ ‫‪۱۴‬زه به فتروس وران کړم‪ ،‬په ضعن کې به اور ولګوم‪ ،‬او په نو کې به سزا ورکړم‪.‬‬ ‫‪۱۵‬زۀ به خپل غضب په سين باندې نازل کړم‪ ،‬چې د امصر قوت دے‪ ،‬او د نو ښار ګڼ خلق به ختم کړم‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او زه به په مصر کې اور ولګوم ‪:‬سين به ډېر درد وکړي‪ ،‬نو به ټوټه ټوټه شي‪ ،‬او نوف به هره ورځ تکليف ولري‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬د آون او فيبسيت ځوانان به په توره ووژل شي ‪:‬او دا ښارونه به اسيران شي‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۱۸‬په تحفنحس کې به هم هغه ورځ تياره شي کله چې زه هلته د مصر اغونه مات کړم ‪:‬او د هغې د ځواک غرور به په هغې کې ختم شي ‪:‬‬ ‫د هغې لپاره‪ ،‬ورېځ به هغه پټه کړي‪ ،‬او د هغې لوڼې به بنديانې شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬نو زه به په مصر باندې سزا ورکړم او هغوی به پوه شي چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او د يوولسم کال په لومړۍ مياشت کې‪ ،‬د مياشتې په اوومه ورځ‪ ،‬د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۲۱‬اے بنى آدمه‪ ،‬ما د امصر د بادشاه افرعون لس مات کړ‪ ،‬او ګوره‪ ،‬هغه به د روغېدو لپاره نۀ تړلے شى‪ ،‬چې د هغې د تړلو لپاره څرخ‬ ‫ولګولے شى او د دې د تخورې د نيولو لپاره مضبوط نۀ شى‪.‬‬ ‫‪۲۲‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ګورئ‪ ،‬زۀ د امصر د بادشاه فارعون خلف يم‪ ،‬او د هغۀ لسونه به مات کړم‪ ،‬هغه‬ ‫هم قوي او هغه هم مات چې وو‪ ،‬او زه به د هغۀ د لس نه توره راوغورزولم‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬زه به مصريان په قومونو کې خپاره کړم او په هېوادونو کې به يې خپاره کړم‪.‬‬ ‫‪۲۴‬زه به د بابل د پاچا لسونه قوي کړم او خپله توره به د هغه په لس کې ورکړم‪ ،‬خو زه به د فرعون لسونه مات کړم او هغه به د هغه په‬ ‫وړاندې د مرګوني ټپي شوي سړي په څېر فرياد وکړي‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۲۵‬خو زۀ به د بابل د بادشاه لسونه مضبوط کړم‪ ،‬او د فرعون لسونه به راپرېوځي‪ ،‬او هغوئ به پوه شي چې زۀ ما الک خدائ يم‪ ،‬کله چې‬ ‫زۀ خپله تخوره د بابل د بادشاه په لس کې ورکړم‪ ،‬او هغه به يې د امصر په خملک باندې وغځوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬زه به مصريان په قومونو کې خپاره کړم او په هېوادونو کې به يې خپاره کړم‪ ،‬او هغوی به پوه شي چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫فصل ‪۳۱‬‬ ‫‪۱‬او د يوولسم کال په دريمه مياشت کې‪ ،‬د مياشتې په لومړۍ ورځ‪ ،‬د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۲‬اے بنى آدمه‪ ،‬د امصر بادشاه فارعون او د هغۀ خلقو ته ووايه‪ ،‬تۀ په خپله عظمت کښې د چا په شان يې؟‬ ‫‪۳‬وګوره‪ ،‬اسوري په لبنان کې د ديودار ونې و چې ښايسته څانګې يې درلودې‪ ،‬د سيوري پوښ يې درلود‪ ،‬او لوړ قد يې درلود؛ او د هغه‬ ‫سر د ګڼو څانګو په منځ کې و‪.‬‬ ‫‪ ۴‬اوبو هغه ډېر لوی کړ‪ ،‬ژورو هغه لوړ کړ او د هغې سيندونه يې د هغه د بوټو شاوخوا بهېدل‪ ،‬او خپلې کوچنۍ سيندونه يې د پټي ټولو‬ ‫ونو ته واستول‪.‬‬ ‫‪ ۵‬نو ځکه د هغه لوړوالی د پټي د ټولو ونو څخه لوړ شو‪ ،‬او د هغه څانګې ډېرې شوې‪ ،‬او څانګې يې اوږدې شوې ځکه چې د اوبو‬ ‫ډېرښت راغی‪ ،‬کله چې هغه راووت‪.‬‬ ‫‪ ۶‬د اسمان ټولو مرغانو د هغه په څانګو کې خپل ځالې اوړې کړې‪ ،‬او د هغه د څانګو لندې د ځمکې ټولو څارويو خپل بچيان راوړل‪ ،‬او‬ ‫د هغه تر سيوري لندې ټول لوی قومونه اوسېدل‪.‬‬ ‫‪۷‬نو هغه په خپل عظمت او د خپلو څانګو په اوږدوالي کې ښکلی و ‪:‬ځکه چې د هغه ريښه د لويو اوبو په غاړه وه‪.‬‬ ‫‪۸‬د خدای په باغ کې د ديودار ونې هغه پټ نه کړای شو ‪:‬د صنوبر ونې د هغه د څانګو په څېر نه وې‪ ،‬او د عطرو ونې د هغه د څانګو په‬ ‫څېر نه وې؛ او نه هم د خدای په باغ کې کومه ونه په خپل ښکل کې د هغه په څېر نه وه‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ما هغه د ډېرو څانګو په ورکولو سره ښکلی کړی دی ‪:‬نو د عدن ټولې ونې‪ ،‬چې د خدای په باغ کې وې‪ ،‬ورسره حسد کاوه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ځکه چې تا خپل ځان په لوړوالي سره اوچت کړے دے‪ ،‬او هغه خپل سر د غټو‬ ‫څانګو په مينځ کښې اوچت کړے دے‪ ،‬او د هغۀ زړه په خپل لوړوالي سره مغرور شوے دے‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نو ما هغه د قومونو د زورور په لس کې ورکړ‪ ،‬هغه به خامخا ورسره چلند وکړي ‪:‬ما هغه د هغه د شرارت له امله وشړلی دی‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او پرديو‪ ،‬د قومونو څخه سختو‪ ،‬هغه پرې کړی دی او پريښودلی دی ‪:‬په غرونو او ټولو درو کې د هغه څانګې غورځيدلي دي‪ ،‬او د‬ ‫هغه څانګې د ځمکې د ټولو سيندونو له امله ماتې شوي دي؛ او د ځمکې ټول خلک د هغه له سيوري څخه ښکته شوي دي او هغه يې‬ ‫پريښودلی دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬د هغه په تباهۍ باندې به د اسمان ټول مرغان پاتې شي‪ ،‬او د ځنګل ټول ځناور به د هغه په څانګو باندې وي‪:‬‬ ‫‪ ۱۴‬د دې لپاره چې د اوبو په غاړه د ټولو ونو څخه هيڅ يو د خپل لوړوالي لپاره ځان لوړ نه کړي‪ ،‬او نه خپل سر د ګڼو څانګو په منځ کې‬ ‫لوړ کړي‪ ،‬او نه د دوی ونې په خپل لوړوالي کې ودريږي‪ ،‬ټول هغه څوک چې اوبه څښي ‪:‬ځکه چې دوی ټول مرګ ته سپارل شوي دي‪ ،‬د‬ ‫ځمکې لندې برخو ته‪ ،‬د انسانانو په مينځ کې‪ ،‬د هغو کسانو سره چې کندې ته ښکته کيږي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬په هغه ورځ چې هغه قبر ته ښکته شو‪ ،‬ما د هغه لپاره غم وکړ ‪:‬ما د هغه لپاره ژور سمندر پټ‬ ‫کړ‪ ،‬او ما د هغه سيندونه بند کړل‪ ،‬او لويې اوبه بندې شوې ‪:‬او ما لبنان د هغه لپاره غمجن کړو‪ ،‬او د پټيو ټولې ونې د هغه لپاره ستړې‬ ‫شوې‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ما د هغه د غورځېدو په غږ قومونه ولړزول‪ ،‬کله چې ما هغه د هغو کسانو سره چې په کندې کې ښکته کيږي دوزخ ته وغورځاوه ‪:‬او د‬ ‫عدن ټولې ونې‪ ،‬د لبنان غوره او غوره ونې‪ ،‬ټول هغه څوک چې اوبه څښي‪ ،‬د ځمکې په لندې برخو کې به تسليت ومومي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغوی هم د هغه سره دوزخ ته لړل چې په توره وژل شوي وو‪ ،‬او هغه کسان چې د هغه لس وو‪ ،‬او د قومونو په منځ کې د هغه تر‬ ‫سيوري لندې اوسېدل‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ته په شان او شوکت او عظمت کې د عدن د ونو په منځ کې د چا په څېر يې؟ خو ته به د عدن د ونو سره د ځمکې لندې برخو ته‬ ‫وغورځول شې ‪.‬ته به د ناسنتو خلکو په منځ کې د هغو کسانو سره ودريږې چې په توره وژل شوي دي ‪.‬دا فرعون او د هغه ټول لښکر‬ ‫دی‪ ،‬څښتن خدای فرمايي‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫فصل ‪۳۲‬‬ ‫‪۱‬او د دولسم کال په دولسمه مياشت کې‪ ،‬د مياشتې په لومړۍ ورځ‪ ،‬د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۲‬اے بنى آدمه‪ ،‬د امصر بادشاه فارعون په حق کښې غمجنه سندره ووايه او ورته ووايه‪ ،‬تۀ د قومونو د ځوان زمرى په شان يې‪ ،‬او په‬ ‫سمندرونو کښې د نهنګ په شان يې ‪:‬تۀ د خپلو سيندونو سره راووتلې‪ ،‬او په خپلو پښو سره يې اوبه ګډوډې کړې‪ ،‬او د هغوئ سيندونه دې‬ ‫ککړ کړل‪.‬‬ ‫‪۳‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬زۀ به د ډېرو خلقو سره په تا باندې خپل اال وغوړوم‪ ،‬او هغوئ به تا زما په اال کښې‬ ‫راوباسي‪.‬‬ ‫‪۴‬بيا به زۀ تا په زمکه پرېږدم‪ ،‬تا به په خلص ميدان کښې وغورځوم‪ ،‬او د آسمان ټول مرغان به ستا په سر کښېنوم‪ ،‬او د ټولې زمکې‬ ‫ځناور به ستا نه ډک کړم‪.‬‬ ‫‪۵‬زۀ به ستا غوښه په غرونو وغورزوم‪ ،‬او درې به ستا د قد نه ډکې کړم‪.‬‬ ‫‪۶‬زه به ستا په وينه هغه ځمکه هم اوبه کړم چې ته پکې لمبو وهې‪ ،‬حتی تر غرونو پورې؛ او سيندونه به ستا څخه ډک شي‪.‬‬ ‫‪۷‬او کله چې زه تا لرې کړم‪ ،‬زه به اسمان پټ کړم او ستوري به يې تياره کړم‪ ،‬زه به لمر په ورېځو پوښم‪ ،‬او سپوږمۍ به خپله رڼا نه‬ ‫ورکوي‪.‬‬ ‫‪۸‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى چې‪ ،‬زۀ به ستا په سر د آسمان ټولې ځلېدونکې رڼاګانې تيارې کړم او ستا په زمکه به تيارۀ راولم‪.‬‬ ‫‪۹‬زه به د ډېرو خلکو زړونه خفه کړم کله چې زه ستا تباهي د قومونو په منځ کې‪ ،‬هغو هېوادونو ته راولم چې ته يې نه پېژنې‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هو‪ ،‬زه به ډېر خلک ستا په اړه حيران کړم‪ ،‬او د هغوی پاچاهان به ستا په اړه ډېر ووېرېږي‪ ،‬کله چې زه خپله توره د هغوی په وړاندې‬ ‫روښانه کړم؛ او هغوی به هره شېبه لړزېږي‪ ،‬هر يو سړی به ستا د غورځېدو په ورځ د خپل ژوند لپاره‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ځکه چې ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬د بابل د بادشاه توره به ستا په خلف راشى‪.‬‬ ‫‪۱۲‬زه به ستا لښکر د زورورو په تورو ووژنم‪ ،‬چې د ټولو قومونو څخه ډېر خطرناک دي‪ ،‬او هغوی به د مصر غرور خراب کړي او د‬ ‫هغه ټول لښکر به له منځه يوړل شي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬زه به د هغوی ټول حيوانات د لويو اوبو په څنګ کې له منځه يوسم‪ ،‬نه به د انسانانو پښې هغوی ته نور تکليف ورکړي او نه به د‬ ‫څارويو پښې هغوی ته تکليف ورکړي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو بيا به د هغوئ اوبه ژورې کړم‪ ،‬او د هغوئ سيندونه به د تېلو په شان بهېږم‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬کله چې زه د مصر خاوره ورانه کړم او هغه خاوره چې ډکه وه‪ ،‬خالي کړم‪ ،‬کله چې زه ټول هغه خلک چې په کې اوسېږي ووژنم‪ ،‬نو‬ ‫هغوی به پوه شي چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪۱۶‬دا هغه غمجن سندره ده چې ورسره به يې غمجنه شي ‪:‬د قومونو لوڼې به پرې غمجنې شي ‪:‬هغوی به د هغې لپاره غمجنې شي‪ ،‬حتی د‬ ‫مصر او د هغې د ټولو خلکو لپاره‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۱۷‬همدارنګه د دولسم کال په مياشت کې‪ ،‬د پنځلسمې ورځې په ورځ‪ ،‬د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۱۸‬اے بنى آدمه‪ ،‬د امصر د ګڼ شمېر خلقو دپاره ژړا وکړه‪ ،‬او هغوئ‪ ،‬هغه او د نورو مشهورو قومونو لوڼې‪ ،‬د زمکې لندې برخو ته‬ ‫وغورځوه‪ ،‬د هغوئ سره چې کندې ته ښکته کيږى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ته په ښکل کې له چا څخه مخکې يې؟ ښکته شه او د ناسنتو خلکو سره ودرېږه‪.‬‬ ‫‪۲۰‬هغوئ به د هغو کسانو په مينځ کښې راپرېوځى چې په تخوره وژل شوى دى ‪.‬هغه تخورې ته حواله شوې ده ‪.‬هغه او د هغې ټول لښکر‬ ‫راوباسه‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د زورورو په منځ کې به زورور د دوزخ له منځ څخه د هغه سره خبرې وکړي چې د هغه سره مرسته کوي ‪:‬هغوی ښکته تللي دي‪،‬‬ ‫هغوی ناسنته پراته دي‪ ،‬په توره وژل شوي دي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬اسور او د هغه ټول لښکر هلته دی ‪:‬د هغه قبرونه د هغه شاوخوا دي ‪:‬ټول وژل شوي او په توره غورځول شوي دي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬د هغوی قبرونه د کندې په غاړو کې دي‪ ،‬او د هغوی ډله د هغوی د قبر شاوخوا ده ‪:‬ټول وژل شوي او په توره غورځول شوي دي‪،‬‬ ‫هغه توره چې د ژونديو په ځمکه کې يې وحشت رامينځته کړی و‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬هلته عيلم او د هغې ټول لښکر د هغې د قبر شاوخوا دی‪ ،‬ټول وژل شوي او په توره پرېوتي دي‪ ،‬هغوی بې سنته د ځمکې لندې سيمو‬ ‫ته تللي دي‪ ،‬کوم چې د ژونديو په ځمکه کې د هغوی د وحشت لمل شوي وو؛ خو هغوی خپله شرم د هغو کسانو سره زغملی دی چې‬ ‫کندې ته ځي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬هغوئ د وژل شويو او د هغې د ټولو خلقو په مينځ کښې بستر اوړ کړے دے ‪.‬د هغې قبرونه د هغۀ په شاوخوا کښې دي ‪:‬ټول ناسنته او‬ ‫په توره وژل شوي دي ‪.‬که څه هم د هغوئ ويره د ژونديو په زمکه کښې خپره شوه‪ ،‬خو هغوئ خپل شرم د هغو کسانو سره زغملے دے‬ ‫چې کندې ته ښکته کېږي ‪:‬هغه د وژل شويو په مينځ کښې اچولے شوے دے‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬هلته ميشک‪ ،‬توبل او د هغې ټول لښکر شته ‪.‬د هغې قبرونه د هغه شاوخوا دي ‪:‬ټول ناسنته شوي او په توره وژل شوي دي‪ ،‬که څه هم‬ ‫دوی د ژونديو په ځمکه کې خپله وېره خپره کړه‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او هغوی به د هغو زورورو سره ونه څملي چې د نامسنته کسانو له ډلې څخه لوېدلي دي‪ ،‬چې د خپلو انګي وسلو سره دوزخ ته تللي‬ ‫دي ‪:‬او هغوی خپلې تورې د خپلو سرونو لندې ايښې دي‪ ،‬خو د هغوی ګناهونه به د هغوی په هډوکو وي‪ ،‬که څه هم هغوی د ژونديو په‬ ‫ځمکه کې د زورورو وحشت وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬هو‪ ،‬ته به د ناسنته شويو په منځ کې ټوټه ټوټه شې‪ ،‬او د هغو کسانو سره به وخېژې چې په توره وژل شوي دي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬هلته ادوم دے‪ ،‬د هغې بادشاهان او د هغې ټول شهزادګان‪ ،‬څوک چې په خپل زور سره د هغو کسانو لخوا پراته دي چې په توره وژل‬ ‫شوي دي ‪.‬هغوی به د ناسنته شويو او د هغو کسانو سره چې په کنده کې ښکته ځي‪ ،‬پروت وي‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪ ۳۰‬هلته د شمال ټول شهزادګان او ټول صيدونيان دي‪ ،‬چې د وژل شويو سره ښکته شوي دي؛ د خپلې وېرې سره دوی د خپل ځواک څخه‬ ‫شرميږي؛ او دوی د هغو کسانو سره چې په توره وژل شوي دي بې سنته پراته دي‪ ،‬او د هغو کسانو سره چې کندې ته ځي خپله شرم‬ ‫وزغمي‪.‬‬ ‫حتی چې فرعون او د هغه ټول لښکر چې په توره وژل شوي‬ ‫‪ ۳۱‬فرعون به هغوی وويني او د خپل ټول لښکر په خاطر به تسلي ومومي‪ ،‬ی‬ ‫دي‪ ،‬څښتن قادر مطلق خدای فرمايي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬ځکه چې ما د ژونديو په وطن کې خپله وېره خپره کړې ده ‪.‬او هغه به د هغو ناسنتو خلکو په منځ کې چې په توره وژل شوي دي‪ ،‬د‬ ‫فرعون او د هغه د ټولو لښکرو په منځ کې ښخ شي‪ ،‬څښتن قادر مطلق خدای فرمايي‪.‬‬ ‫فصل ‪۳۳‬‬ ‫‪۱‬بيا د ما الک خخدائ کلم ما ته راغے‪ ،‬او وې فرمائيل‪،‬‬ ‫‪۲‬اے بنى آدمه‪ ،‬د خپلو خلقو سره خبرې وکړه او ورته ووايه‪ ،‬کله چې زه په يو خملک باندې توره راولم‪ ،‬که د هغه خملک خلق د خپل قوم نه‬ ‫يو سړے ونيسي او هغه د خپل چوکيدار په توګه وټاکي‪:‬‬ ‫‪ ۳‬کله چې هغه وويني چې توره په ځمکه راروانه ده‪ ،‬نو سرنی ووهي او خلکو ته خبرداری ورکړي‪.‬‬ ‫‪۴‬نو هر څوک چې د بيګل غږ واوري او خبردارے ته غوږ ونه نيسي‪ ،‬که توره راشي او هغه ووژني‪ ،‬نو د هغه وينه به د هغه په خپل سر‬ ‫وي‪.‬‬ ‫‪۵‬هغه د بيګل غږ واورېد‪ ،‬خو خبردارے يې وانه ورېد‪ ،‬د هغه خون به د هغه په غاړه وي‪ ،‬خو څوک چې خبردارے وانه وري هغه به خپل‬ ‫ځان وژغوري‪.‬‬ ‫‪۶‬خو که چېرې چوکيدار توره راشي او سرنی ونه غږوي او خلکو ته خبرداری ورنه کړل شي‪ ،‬که چېرې توره راشي او د هغوی څخه کوم‬ ‫يو کس ونيسي‪ ،‬نو هغه به په خپله ګناه کې ووژل شي‪ ،‬خو زه به د هغه د وينې حساب د چوکيدار له لس څخه واخلم‪.‬‬ ‫‪۷‬نو اے بنى آدمه‪ ،‬ما تۀ د بنى ااسرائيلو د قوم لپاره چوکيدار مقرر کړې‪ ،‬نو زما د خولې کلم واوره او زما له طرفه به هغوئ ته خبردارے‬ ‫ورکړې‪.‬‬ ‫‪۸‬کله چې زه بدکار ته ووايم‪ ،‬ای بدکاره سړيه‪ ،‬ته به خامخا مړ شې؛ که ته بدکار ته د خپلې لرې څخه د خبرداري ورکولو لپاره خبرې ونه‬ ‫کړې‪ ،‬نو هغه بدکار به په خپله ګناه کې مړ شي؛ مګر زه به ستا د وينې غوښتنه ستا له لس څخه وکړم‪.‬‬ ‫‪۹‬خو که چېرې ته بدکاره ته د خپلې لرې په اړه خبرداری ورکړې چې له هغې څخه راوګرځي‪ ،‬که هغه له خپلې لرې څخه ونه ګرځي‪،‬‬ ‫نو هغه به په خپله ګناه کې مړ شي‪ ،‬خو تا خپل ځان وژغوره‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو اے بنى آدمه‪ ،‬د بنى ااسرائيلو قوم ته ووايه چې تاسو داسې وايئ‪ ،‬که زمونږ ګناهونه او سرکشۍ په مونږ باندې وي او مونږ په هغې‬ ‫کښې کمزورى خ‬ ‫شو‪ ،‬نو بيا به څنګه ژوند وکړو؟‬ ‫‪ ۱۱‬هغوی ته ووايه‪ ،‬زما په ژوند قسم‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪ ،‬زه د بدکارانو په مرګ خوشحاله نه يم‪ ،‬بلکې په دې خوښ يم چې‬ ‫بدکاران له خپلې لرې څخه راوګرځي او ژوند وکړي ‪.‬وګرځئ‪ ،‬له خپلو بدو لرو څخه راوګرځئ‪ ،‬ځکه چې ای د اسراييلو قومه‪ ،‬ولې به‬ ‫مړ شئ؟‬ ‫‪۱۲‬نو اے انسانه‪ ،‬د خپلو خلقو اولدونو ته ووايه چې د صادق انسان صداقت به د هغه د سرکشۍ په ورځ هغه بچ نه کړي‪ ،‬د بدکار انسان د‬ ‫شرارت په ورځ به هغه راپرېوځي کله چې هغه د خپل شرارت څخه راوګرځي‪ ،‬او نه به صادق انسان په هغه ورځ د خپل صداقت لپاره‬ ‫ژوند وکړي کله چې هغه ګناه وکړي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې زه صادق ته ووايم چې هغه به خامخا ژوندی پاتې شي‪ ،‬که هغه په خپل صداقت باور وکړي او ګناه وکړي‪ ،‬نو د هغه ټول‬ ‫صداقت به ياد نه شي‪ ،‬مګر هغه به د هغه ګناه لپاره مړ شي چې هغه کړې ده‪.‬‬ ‫‪۱۴‬بيا‪ ،‬کله چې زه بدکار ته ووايم‪ ،‬ته به خامخا مړ شې؛ که هغه له خپلې ګناه څخه راوګرځي او هغه څه وکړي چې قانوني او صحيح دي‪،‬‬ ‫‪۱۵‬که چېرې بدکار سړی خپله ګرو شوې شتمني بېرته ورکړي‪ ،‬هغه څه چې غل کړي دي بيرته ورکړي‪ ،‬د ژوند په قوانينو عمل وکړي او‬ ‫ګناه ونه کړي‪ ،‬نو هغه به يقينا ژوندی پاتې شي‪ ،‬هغه به مړ نشي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬د هغۀ هيڅ ګناه چې هغۀ کړې ده هغه به ورته ياده نۀ شى‪ ،‬هغۀ هغه کار کړے دے چې اائز او صحيح دے‪ ،‬هغه به خامخا ژوندے‬ ‫پاتې شى‪.‬‬ ‫‪۱۷‬خو ستا د قوم اولدونه وائى چې د ما الک خخدائ لره يو شان نه ده‪ ،‬خو د هغوئ لره يو شان نه ده‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کله چې صادق د خپل صداقت څخه واوړي او ګناه وکړي‪ ،‬نو هغه به هم د دې په واه مړ شي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬خو که چېرې بدکار له خپلو بدکاريو څخه راوګرځي او هغه څه وکړي چې قانوني او صحيح دي‪ ،‬نو هغه به په دې سره ژوندی پاتې‬ ‫شي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬خو تاسو وايئ چې د ما الک خخدائ لره انصاف نه ده ‪.‬اے د بنى ااسرائيلو کورنۍ‪ ،‬زۀ به ستاسو د هر يو کس د هغه د طريقو سره سم‬ ‫عدالت وکړم‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬او زموږ د الوطنۍ په دولسم کال‪ ،‬د لسمې مياشتې په پنځمه ورځ‪ ،‬هغه يو کس چې له يروشلم څخه تښتېدلی و‪ ،‬ماته راغی او ويې‬ ‫ويل ‪:‬ښار فتح شوی دی‪.‬‬ ‫‪۲۲‬نو د څښتن لس په ماښام کې په ما باندې وو‪ ،‬مخکې له دې چې هغه تښتېدلی وي‪ ،‬او زما خوله يې خلصه کړې وه‪ ،‬تر هغه چې سهار‬ ‫هغه ماته راغی؛ او زما خوله خلصه شوه‪ ،‬او زه نور ګونګی نه وم‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬بيا د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۲۴‬اے بنى آدمه‪ ،‬هغه خلق چې د بنى ااسرائيلو د خاورې په دې ورانو سيمو کښې اوسيږى‪ ،‬هغوئ وائى چې‪ ،‬اابراهيم يو وو او هغه ته دا‬ ‫زمکه املو شوه‪ ،‬خو مونږ ډېر يخو‪ ،‬زمکه مونږ ته د ميراث دپاره راکړے شوې ده‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۲۵‬نو ځکه ورته ووايه چې‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې تاسو وينه خورئ او خپلو بتانو ته سترګې پورته کوئ او وينه‬ ‫تويوئ‪ ،‬نو آيا تاسو به دا زمکه ونيسئ؟‬ ‫‪ ۲۶‬تاسو په خپلو تورو ولړ ياست‪ ،‬تاسو حرام کارونه کوئ او هر يو د خپل ګاونډي ښځه ناپاکه کوئ‪ ،‬نو آيا تاسو به ځمکه ونلرئ؟‬ ‫‪۲۷‬هغوی ته داسې ووايه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬زما په خپل ژوند قسم‪ ،‬هغه څوک چې په کنډوالو کې دي په توره به‬ ‫ووژل شي‪ ،‬او هغه څوک چې په خلص ميدان کې دي هغه به ځناورو ته د خوړلو لپاره ورکړم‪ ،‬او هغه څوک چې په قلعو او غارونو کې‬ ‫دي هغه به د وبا له امله مړه شي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ځکه چې زه به ځمکه ډېره ويجاړه کړم‪ ،‬او د هغې د ځواک غرور به ختم شي‪ ،‬او د اسراييلو غرونه به داسې ويجاړ شي چې هيڅوک‬ ‫به پرې نه تېرېږي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬نو بيا به هغوی پوه شي چې زه څښتن يم‪ ،‬کله چې زه ځمکه د هغوی د ټولو کرکجنو کارونو له امله ويجاړه کړم‪.‬‬ ‫‪۳۰‬او اے بنى آدمه‪ ،‬ستا د قوم اولدونه ل هم ستا په خلف د دېوالونو سره او د کورونو په دروازو کښې خبرې کوى‪ ،‬او يو بل ته‪ ،‬هر يو‬ ‫خپل ورور ته وائى‪ ،‬راشه او هغه کلم واوره چې د ما الک خخدائ له طرفه راځى‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬او هغوی ستا په څېر راځي لکه څنګه چې خلک راځي‪ ،‬او ستا په وړاندې زما د خلکو په څېر ناست دي‪ ،‬او ستا خبرې اوري‪ ،‬خو‬ ‫عمل نه کوي ‪:‬ځکه چې هغوی په خپله خوله ډېره مينه ښيي‪ ،‬خو زړه يې د خپل حرص په لټه کې دی‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬او ګوره‪ ،‬ته د هغوی لپاره د يوې ډېرې ښکلې سندرې په څېر يې چې ښکلی غږ لري او په ساز کې ښه غږولی شي ‪:‬ځکه چې هغوی‬ ‫ستا خبرې اوري‪ ،‬خو عمل نه کوي‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬او کله چې دا پيښ شي‪( ،‬وګوره‪ ،‬دا به راشي‪) ،‬نو دوی به پوه شي چې د دوی په منځ کې يو پيغمبر و‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۳۴‬‬ ‫‪۱‬او د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫خ‬ ‫‪۲‬اے بنى آدمه‪ ،‬د بنى ااسرائيلو د شپانو په خلف نبوت وکړه‪ ،‬نبوت وکړه او هغوئ ته ووايه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خدائ شپانو ته داسې‬ ‫فرمائى‪ ،‬افسوس دې وى د بنى ااسرائيلو په شپانو چې ځانونه خوري !آيا شپانه رمې نۀ څروى؟‬ ‫‪ ۳‬تاسو وازګه خورئ او د هغې وړۍ ځان ته پوښئ‪ ،‬تاسو هغه کسان وژنئ چې تغذيه کيږي‪ ،‬مګر رمې ته خواړه نه ورکوئ‪.‬‬ ‫‪۴‬تاسو ناروغان نه دي پياوړي کړي‪ ،‬نه مو هغه کسان روغ کړي دي چې ناروغ وو‪ ،‬نه مو هغه کسان تړلي دي چې مات شوي وو‪ ،‬نه مو‬ ‫هغه کسان بيرته راوړي دي چې شړل شوي وو‪ ،‬نه مو هغه څه لټولي دي چې ورک شوي وو‪ ،‬بلکې په زور او ظلم سره مو پر هغوی‬ ‫حکومت کړی دی‪.‬‬ ‫‪۵‬او هغوئ خوارۀ وارۀ شول ځکه چې شپون نشته ‪:‬او کله چې هغوئ خوارۀ وارۀ شول نو د ټولو ځنګلي ځناورو غوښه شوه‪.‬‬ ‫‪۶‬زما ګډې په ټولو غرونو او لوړو غونډيو کې ګرځېدلې ‪:‬هو‪ ،‬زما رمې د ځمکې په ټوله مخ خپرې شوې وې‪ ،‬او هيچا هم د هغوی لټون يا‬ ‫لټون ونه کړ‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۷‬نو اے شپانو‪ ،‬د ما الک خدائ کلم واورئ‪.‬‬ ‫‪۸‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى چې‪ ،‬زما په ژوند قسم‪ ،‬ځکه چې زما رمه ښکار شوه‪ ،‬او زما رمه د ټولو ځنګلي ځناورو غوښه شوه‪،‬‬ ‫ځکه چې شپون نه وو‪ ،‬او زما شپونانو زما رمه ونه لټوله‪ ،‬بلکې شپونانو خپله وخوړه‪ ،‬او زما رمې يې ونه خوړلې‪.‬‬ ‫‪۹‬نو اے شپانو‪ ،‬د ما الک خخدائ کلم واورئ‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ګورئ‪ ،‬زۀ د شپونکو خلف يم‪ ،‬او زۀ به د هغوئ نه خپله رمه وغواړم‪ ،‬او هغوئ به د رمې‬ ‫څښلو نه منع کړم‪ ،‬او شپانه به نور خپل ځان ته خوراک نۀ ورکوى‪ ،‬ځکه چې زۀ به خپله رمه د هغوئ د خولې نه بچ کړم‪ ،‬چې د هغوئ‬ ‫خوراک نۀ شى‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ځکه چې ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ګوره‪ ،‬زۀ‪ ،‬هم زۀ به خپلې ګډې ولټوم او هغوئ به ولټوم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬لکه څنګه چې شپون خپله رمه په هغه ورځ لټوي کله چې هغه د خپلو خوارځواکه پسونو په منځ کې وي‪ ،‬نو زه به خپلې پسونه ولټوم او‬ ‫هغوی به له هغو ټولو ځايونو څخه وژغورم چې په ورېځو او تيارو ورځو کې خوار شوي دي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬زه به هغوی د نورو قومونو څخه راوباسم‪ ،‬او د نورو هېوادونو څخه به يې راټول کړم‪ ،‬او د هغوی خپل وطن ته به يې راولم‪ ،‬او د‬ ‫اسرائيلو په غرونو کې به يې د سيندونو په غاړه او د هېواد په ټولو هغو ځايونو کې وخورم چې هلته اوسېږي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬زه به هغوی ته په ښه څړځای کې خواړه ورکړم‪ ،‬او د اسراييلو په لوړو غرونو کې به د هغوی څړځای وي ‪:‬هلته به هغوی په ښه‬ ‫څړځای کې پروت وي‪ ،‬او په غوړو څړځايونو کې به هغوی د اسراييلو په غرونو کې څرېږي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬زۀ به خپلې رمې ته خوراک ورکړم‪ ،‬او هغوئ به په څملولو مجبور کړم‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۱۶‬زه به هغه څه ولټوم چې ورک شوي وو‪ ،‬او هغه څه چې شړل شوي وو بيرته راوړم‪ ،‬او هغه څه چې مات شوي وو وتړم‪ ،‬او هغه څه‬ ‫چې ناروغ وو پياوړي کړم ‪:‬مګر زه به غوړ او قوي له منځه يوسم‪ ،‬زه به هغوی ته د عدالت سره خواړه ورکړم‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او ستاسو په اړه‪ ،‬اے زما رمې‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬ګورئ‪ ،‬زه د غواګانو او غواګانو ترمنځ‪ ،‬د پسونو او وزو ترمنځ‬ ‫عدالت کوم‪.‬‬ ‫‪۱۸‬آيا دا ستاسو لپاره کوچنۍ خبره ده چې ښه څړځای مو وخوړ‪ ،‬خو تاسو بايد د خپلو څړځايونو پاتې شوني په خپلو پښو لندې کړئ؟ او د‬ ‫ژورو اوبو څخه مو وڅښل‪ ،‬خو تاسو بايد په خپلو پښو پاتې شوني په ناپاکه توګه ومينځئ؟‬ ‫‪ ۱۹‬او زما رمې هغه څه خوري چې تاسو په خپلو پښو خېژولي دي‪ ،‬او هغه څه څښي چې تاسو په خپلو پښو ګند کړي دي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ هغوئ ته داسې فرمائى‪ ،‬وګورئ‪ ،‬زه‪ ،‬پخپله‪ ،‬به د چاغو غوايانو او ډنګرو غوايانو ترمنځ قضاوت‬ ‫وکړم‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪ ۲۱‬ځکه چې تاسو په اړخ او اوږو سره ټک وهلی دی‪ ،‬او ټول ناروغان مو په خپلو ښکرونو سره وهلي دي‪ ،‬تر هغه چې تاسو هغوی‬ ‫خپاره نه کړل‪.‬‬ ‫‪۲۲‬نو ځکه به زه خپل رمه وژغورم‪ ،‬او هغوی به نور د لوټ ښکار نه شي‪ ،‬او زه به د غواګانو او غواګانو ترمنځ قضاوت وکړم‪.‬‬ ‫‪۲۳‬او زه به په هغوی باندې يو شپون مقرر کړم‪ ،‬او هغه به هغوی ته خواړه ورکړي‪ ،‬زما خدمتګار داؤد‪ ،‬هغه به هغوی ته خواړه ورکړي‪،‬‬ ‫او هغه به د هغوی شپون وي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬زه به څښتن د هغوی خدای يم‪ ،‬او زما خدمتګار داؤد به د هغوی په منځ کې شهزاده وي‪ ،‬زه څښتن دا خبره کړې ده‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬او زه به د هغوی سره د سولې تړون وکړم او وحشي ځناور به له ځمکې څخه وباسم ‪:‬او هغوی به په دښته کې په امن کې ژوند وکړي‬ ‫او په ځنګلونو کې به ويده شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬او زه به هغوی او زما د غونډۍ شاوخوا ځايونه د برکت سبب وګرځوم‪ ،‬او زه به په خپل موسم کې باران واوروم‪ ،‬د برکت باران به‬ ‫وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬د پټي ونې به خپلې مېوې ورکړي او ځمکه به خپل حاصلت ورکړي‪ ،‬او هغوی به په خپل هېواد کې په امن کې وي‪ ،‬او کله چې زه د‬ ‫هغوی د اغ بندونه مات کړم او هغوی د هغو کسانو له لس څخه وژغورم چې د هغوی غلمان وو‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او هغوئ به نور د قومونو ښکار نۀ شى‪ ،‬او نۀ به د زمکې ځناور هغوئ وخوري‪ ،‬بلکې هغوئ به په امن کښې اوسيږى‪ ،‬او څوک به يې‬ ‫نۀ وېروى‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬او زه به د هغوی لپاره د شهرت بوټی راژوندی کړم‪ ،‬او هغوی به نور په ځمکه کې د لوږې له امله مړه نشي‪ ،‬او نه به نور د نورو‬ ‫قومونو شرم وزغمي‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬نو هغوی به پوه شي چې زه‪ ،‬د هغوی څښتن خدای‪ ،‬د هغوی سره يم‪ ،‬او هغوی‪ ،‬حتی د اسراييلو کورنۍ‪ ،‬زما قوم دي‪ ،‬دا زما څښتن‬ ‫خدای فرمايي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬او تاسو زما رمې‪ ،‬زما د څړځای رمې‪ ،‬انسانان يئ‪ ،‬او زه ستاسو خدای يم‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫فصل ‪۳۵‬‬ ‫‪۱‬بيا د ما الک خخدائ کلم ما ته راغے‪ ،‬او وې فرمائيل‪،‬‬ ‫‪۲‬اے بنى آدمه‪ ،‬خپل مخ د سعير غره ته وګرځه او د هغې خلف نبوت وکړه‪،‬‬ ‫‪۳‬او ورته ووايه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬ګوره‪ ،‬اے د سعير غره‪ ،‬زه ستا په خلف يم‪ ،‬او زۀ به ستا په خلف خپل لس‬ ‫اوږد کړم‪ ،‬او زۀ به تا ډېر ويران کړم‪.‬‬ ‫‪۴‬زه به ستا ښارونه وران کړم‪ ،‬او ته به ويجاړې شې‪ ،‬او ته به پوه شې چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪۵‬ځکه چې تا د تل لپاره د بنى ااسرائيلو سره کينه لرله او د هغوئ د مصيبت په وخت کښې‪ ،‬په هغه وخت کښې چې د هغوئ ګناه ختمه شوه‪،‬‬ ‫تا د هغوئ وينه د تورې په زور تويه کړه‪.‬‬ ‫‪۶‬نو ځکه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى چې‪ ،‬زما په ژوند قسم‪ ،‬زۀ به تا د وينې تويولو لپاره تيار کړم‪ ،‬او وينه به تا پسې وى ‪:‬سره له دې‬ ‫چې تا د وينې تويولو څخه کرکه نه ده کړې‪ ،‬نو وينه به ستا پسې وى‪.‬‬ ‫‪۷‬نو په دې ډول به زه د سعير غر ډېر وران او ويجاړ کړم او له هغه څخه به هغه څوک چې بهر ځي او هغه څوک چې بېرته راځي‪ ،‬کټ‬ ‫کړم‪.‬‬ ‫‪۸‬او زۀ به د هغۀ غرونه د هغۀ د وژل شويو سړو نه ډک کړم ‪.‬ستا په غرونو‪ ،‬ستا په درېو او ستا په ټولو سيندونو کښې به هغه کسان‬ ‫راپرېوځي چې په تخوره وژل شوي دي‪.‬‬ ‫‪۹‬زۀ به تا د تل لپاره ويران کړم‪ ،‬او ستا ښارونه به بيا ونۀ ګرځى‪ ،‬او تاسو به پوه شئ چې زۀ ما الک خخدائ يم‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ځکه چې تا ويلي دي چې دا دوه قومونه او دا دوه هېوادونه به زما وي او موږ به يې ونيسو‪ ،‬په داسې حال کې چې څښتن هلته وو‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نو ځکه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى چې‪ ،‬زما په خپل ژوند قسم‪ ،‬زۀ به ستا د غضب او حسد په مطابق عمل وکړم کوم چې تا د‬ ‫خپلې نفرت له امله د هغوئ په خلف استعمال کړے دے‪ ،‬او زۀ به د هغوئ په مينځ کښې خپل ځان څرګند کړم کله چې زۀ ستا عدالت‬ ‫وکړم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او ته به پوه شې چې زه څښتن يم او ما ستا ټولې هغه سپکې خبرې اورېدلې دي چې تا د اسرائيلو د غرونو په وړاندې کړې دي‪ ،‬چې‬ ‫ويل يې ‪:‬هغه وران شوي دي‪ ،‬هغوی موږ ته د خوړلو لپاره ورکړل شوي دي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬نو تاسو په خپله خوله زما په خلف فخر وکړ‪ ،‬او زما په خلف مو خپلې خبرې ډېرې کړې دي ‪:‬ما هغه واورېدې‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬کله چې ټوله زمکه خوشحاله شى‪ ،‬نو زۀ به تا ويجاړ کړم‪.‬‬ ‫‪۱۵‬لکه څنګه چې ته د بنى ااسرائيلو د ميراث په ويجاړتيا خوشحالى کوې‪ ،‬ځکه چې هغه ويجاړ وو‪ ،‬نو زۀ به ستا سره هم داسې وکړم ‪.‬اے‬ ‫حتی چې ټول به ويجاړ شى‪ ،‬او هغوئ به پوه شى چې زۀ ما الک خخدائ يم‪.‬‬ ‫د سعير غره‪ ،‬او ټول ادوميه‪ ،‬ی‬ ‫فصل ‪۳۶‬‬ ‫‪۱‬همدارنګه‪ ،‬اے بنى آدمه‪ ،‬د بنى ااسرائيلو غرونو ته پېشګوئې وکړه او ووايه‪ ،‬اے د بنى ااسرائيلو غرونو‪ ،‬د ما الک خخدائ کلم واورئ‪:‬‬ ‫حتی چې هغه لرغونى لوړ ځايونه هم زمونږ په‬ ‫‪۲‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬ځکه چې دشمن ستاسو په خلف وئيلى دى‪ ،‬آه‪ ،‬ی‬ ‫قبضه کښې دى‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۳‬نو ځکه نبوت وکړه او ووايه چې‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬ځکه چې هغوئ تاسو ويجاړ کړى يئ او تاسو يې له هرې خوا‬ ‫نه تېر کړي يئ‪ ،‬ترڅو تاسو د نورو قومونو د پاتې شونو ملکيت شئ‪ ،‬او تاسو د خبرو اترو په خوله کې پورته شئ او د خلکو د بدنامۍ‬ ‫سبب شئ‪.‬‬ ‫‪۴‬نو ځکه‪ ،‬اے د بنى ااسرائيلو غرونو‪ ،‬د ما الک قادر مطلق خخدائ کلم واورئ‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ دا خبره غرونو‪ ،‬غونډيو‪ ،‬سيندونو‬ ‫او درېو‪ ،‬ويرانو کنډوالو او هغو ښارونو ته کوي چې پرېښودل شوي دي‪ ،‬کوم چې د شاوخوا قومونو د پاتې شونو لپاره لوټ او مسخره‬ ‫شول‪.‬‬ ‫‪۵‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬يقينا ا ما د خپلې حسد په اور کښې د نورو قومونو او د ټولو ادوميانو په خلف خبرې‬ ‫کړې دي‪ ،‬چا چې زما خملک د خپل ټول زړۀ په خوشحالۍ او د کفر په زړونو سره خپل قبضه کړے دے او د لوټمارۍ په توګه يې‬ ‫وغورځولو‪.‬‬ ‫‪۶‬نو د اسراييلو د خاورې په اړه نبوت وکړه‪ ،‬غرونو‪ ،‬غونډيو‪ ،‬سيندونو او درېو ته ووايه‪ ،‬څښتن خدای داسې فرمايي ‪:‬وګورئ‪ ،‬ما په خپل‬ ‫حسد او غضب کې خبرې کړې دي‪ ،‬ځکه چې تاسو د قومونو شرم وزغملی دی‪:‬‬ ‫ا‬ ‫‪۷‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ما خپل لس پورته کړے دے‪ ،‬يقينا هغه قومونه چې ستا شاوخوا دي‪ ،‬هغوئ به خپله‬ ‫شرم وزغمي‪.‬‬ ‫‪۸‬خو تاسو‪ ،‬اے د بنى ااسرائيلو غرونو‪ ،‬تاسو به خپلې څانګې وغوړوئ او زما بنى ااسرائيلو ته به خپلې مېوې ورکړئ‪ ،‬ځکه چې هغوئ‬ ‫راروان دي‪.‬‬ ‫‪۹‬ځکه چې وګورئ‪ ،‬زه ستاسو سره يم‪ ،‬او زه به ستاسو خوا ته راشم‪ ،‬او تاسو به وکرل شئ او کرل به شئ‪.‬‬ ‫‪۱۰‬زۀ به ستا په سر ډېر خلق راولم‪ ،‬د بنى ااسرائيلو ټول کور‪ ،‬او ټول به آباد شى‪ ،‬او ښارونه به آباد شى او کنډوالې به بيا اوړې شى‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬زه به په تاسو باندې انسانان او حيوانات ډېر کړم‪ ،‬او هغوی به ډېر شي او ميوې به راوړي ‪.‬او زه به تاسو ته ستاسو د پخوانيو زمانو په‬ ‫څېر ځای درکړم‪ ،‬او ستاسو سره به ستاسو د پيل څخه ښه کار وکړم ‪:‬او تاسو به پوه شئ چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬هو‪ ،‬زه به انسانان‪ ،‬يعنې زما قوم اسراييل‪ ،‬په تاسو باندې ګرځم او هغوی به تاسو ونيسي‪ ،‬او ته به د هغوی ميراث يې‪ ،‬او له دې‬ ‫وروسته به نور هغوی د انسانانو څخه بې برخې نه کړې‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬ځکه چې هغوئ تاسو ته وائى چې‪ ،‬تۀ خلق خورې او خپل قومونه دې بېکوره کړې دى‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو ځکه ته به نور انسانان ونه خورې او نه به خپل قومونه بې اولده کړې‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى چې‪ ،‬زۀ به نور ستا په واه خلقو ته د قومونو د شرم خبره وانه وريږم‪ ،‬او نۀ به تۀ نور د خلقو سپکاوے‬ ‫وزغمې‪ ،‬او نۀ به خپل قومونه نور د تباهۍ سبب شې‪.‬‬ ‫‪۱۶‬بيا د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۱۷‬اے بنى آدمه‪ ،‬کله چې د بنى ااسرائيلو قوم په خپله خملک کښې اوسېدو‪ ،‬نو هغوئ هغه په خپل طريقه او خپلو عملونو سره ناپاکه کړو ‪.‬د‬ ‫هغوئ طريقه زما په نظر کښې د يوې زناکارې ښځې د ناپاکۍ په شان وه‪.‬‬ ‫‪۱۸‬نو ما خپل غضب په هغوی باندې نازل کړ ځکه چې هغوی په هغه ځمکه باندې وينه تويه کړې وه او د هغوی د بتانو له امله چې هغوی‬ ‫هغه ناپاکه کړې وه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ما هغوئ په قومونو کښې خوارۀ وارۀ کړل‪ ،‬او هغوئ په خملکونو کښې خوارۀ وارۀ شول ‪.‬ما د هغوئ د چال چلن او عملونو په مطابق د‬ ‫هغوئ سزا ورکړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬او کله چې هغوی په هغو قومونو کې چې لړل‪ ،‬زما مقدس نوم يې سپک کړ‪ ،‬کله چې هغوی ورته وويل ‪:‬دا د څښتن قوم دی او د هغه‬ ‫له خاورې څخه راوتلي دي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬خو ما ته د خپل مقدس نوم په خاطر افسوس وو‪ ،‬کوم چې د بنى ااسرائيلو قوم په نورو قومونو کښې‪ ،‬چرته چې هغوئ تلل‪ ،‬سپکاوے‬ ‫کړے وو‪.‬‬ ‫‪۲۲‬نو د بنى ااسرائيلو قوم ته ووايه چې‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬اے بنى ااسرائيلو قومه‪ ،‬زۀ دا ستاسو د خاطره نه کوم‪،‬‬ ‫بلکې د خپل مقدس نوم د خاطره کوم چې تاسو په هغه قومونو کښې چې چرته لړئ بېحرمتى کړې ده‪.‬‬ ‫‪۲۳‬او زه به خپل لوی نوم چې د نورو قومونو په منځ کې سپک شوی و‪ ،‬مقدس کړم‪ ،‬کوم چې تاسو د هغوی په منځ کې سپک کړی دی‪ ،‬او‬ ‫قومونه به پوه شي چې زه څښتن يم‪ ،‬مالک قادر مطلق خدای فرمايي‪ ،‬کله چې زه ستاسو په وړاندې د هغوی په وړاندې مقدس شم‪.‬‬ ‫‪۲۴‬ځکه چې زه به تاسو د نورو قومونو څخه راوباسم‪ ،‬د ټولو هېوادونو څخه به مو راټول کړم او ستاسو خپل وطن ته به مو راولم‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬بيا به زه په تاسو باندې پاکې اوبه وشيندم او تاسو به پاک شئ ‪.‬زه به تاسو د خپلو ټولو ناپاکۍ او ستاسو د ټولو بتانو څخه پاک کړم‪.‬‬ ‫‪۲۶‬زه به تاسو ته يو نوی زړه درکړم‪ ،‬او ستاسو په مينځ کې به يو نوی روح واچوم ‪:‬او زه به ستاسو له بدن څخه د تيږو زړه لرې کړم او‬ ‫تاسو ته به د غوښې زړه درکړم‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬زه به خپل روح ستاسو په زړونو کې واچوم او تاسو به زما په قوانينو باندې روان کړئ او زما احکام به مراعات کړئ او هغه به‬ ‫عملي کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬تاسو به په هغه خاوره کې اوسېږئ چې ما ستاسو نيکونو ته ورکړې وه‪ ،‬او تاسو به زما قوم يئ او زه به ستاسو خدای يم‪.‬‬ ‫‪۲۹‬زه به تاسو د خپلو ټولو ناپاکيو څخه وژغورم ‪:‬او زه به غله راوغواړم او زياته به يې کړم‪ ،‬او په تاسو به قحط نه راولم‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬او زه به د ونو ميوې او د پټي حاصلت ډېر کړم‪ ،‬ترڅو تاسو نور د قومونو په منځ کې د قحطۍ له امله ملمت نه شئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬بيا به تاسو ته خپلې بدې لرې او خپل هغه کارونه را په ياد شي چې ښه نه وو‪ ،‬او تاسو به د خپلو ګناهونو او کرکجنو کارونو له امله‬ ‫په خپله کرکه وکړئ‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۳۲‬ما الک قادر مطلق خدائ فرمائى چې‪ ،‬دا ستاسو د خاطر نه کوم‪ ،‬تاسو ته معلومه ده چې ‪:‬اے د بنى ااسرائيلو قومه‪ ،‬په خپلو چال چلن‬ ‫شرمنده او شرمنده شئ‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۳۳‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬په هغه ورځ چې زۀ به تاسو د خپلو ټولو ګناهونو نه پاک کړم‪ ،‬زۀ به تاسو په ښارونو کښې هم‬ ‫آباد کړم‪ ،‬او کنډوالې به بيا اوړې شى‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬او هغه ورانه ځمکه به کرل شي‪ ،‬په داسې حال کې چې هغه د ټولو هغو کسانو په نظر کې چې تېرېږي‪ ،‬ويجاړه وه‪.‬‬ ‫‪۳۵‬او هغوی به ووايي‪ ،‬دا ځمکه چې ويجاړه وه‪ ،‬د عدن د باغ په څير شوه‪ ،‬او ويجاړ‪ ،‬ويجاړ او ويجاړ ښارونه يې ديوالونه شول او آباد‬ ‫شول‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬نو هغه قومونه چې ستاسو په شاوخوا کې پاتې دي به پوه شي چې زه څښتن يم او وران شوي ځايونه اوړوم او هغه ځايونه چې وران‬ ‫وو‪ ،‬کرم ‪.‬زه څښتن يم او دا خبرې کړې دي او زه به يې وکړم‪.‬‬ ‫‪۳۷‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬د بنى ااسرائيلو د قوم نه به بيا هم دا پوښتنه وشى‪ ،‬او د هغوئ د پاره به يې وکړم‪ ،‬زۀ به‬ ‫هغوئ د رمو په شان ډېر کړم‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬لکه څنګه چې مقدس رمه‪ ،‬لکه څنګه چې د يروشلم رمه په خپلو ځانګړو اخترونو کې وي‪ ،‬نو همداسې به د کنډوالو ښارونه د انسانانو‬ ‫له ډلو ډک شي‪ ،‬او هغوی به پوه شي چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫فصل ‪۳۷‬‬ ‫‪۱‬د ما الک خخدائ لس په ما وو‪ ،‬او د ما الک خخدائ په روح کښې يې زۀ بهر بوتلم او د هغې درې په مينځ کښې يې کښېښودم چې د هډوکو نه‬ ‫ډکه وه‪،‬‬ ‫‪۲‬او ما د هغوی په شاوخوا کې تېر کړم ‪:‬او ومې ليدل چې په خلص درې کې ډېر ډېر وو؛ او ومې ليدل چې ډېر وچ وو‪.‬‬ ‫‪ ۳‬او هغه ماته وويل" ‪:‬د انسان زويه‪ ،‬آيا دا هډوکي ژوندي کېدای شي؟ "او ما ځواب ورکړ‪" ،‬ای څښتن خدايه‪ ،‬ته پوهېږې"‪.‬‬ ‫‪۴‬هغه بيا ما ته وويل ‪:‬په دې هډوکو باندې نبوت وکړه او ورته ووايه‪ ،‬اے وچو هډوکو‪ ،‬د څښتن کلم واورئ‪.‬‬ ‫‪۵‬ما الک قادر مطلق خخدائ دې هډوکو ته داسې فرمائى‪ ،‬وګورئ‪ ،‬زۀ به تاسو ته ساه داخل کړم او تاسو به ژوندى شئ‪.‬‬ ‫‪۶‬زه به ستاسو نسجونه واچوم‪ ،‬غوښه به درته راوباسم‪ ،‬په پوستکي به مو پوښ کړم‪ ،‬او په تاسو کې به ساه واچوم‪ ،‬او تاسو به ژوندي شئ‪،‬‬ ‫او تاسو به پوه شئ چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪۷‬نو ما هماغسې نبوت وکړ لکه څنګه چې ما ته حکم شوی و ‪:‬او لکه څنګه چې ما نبوت کاوه‪ ،‬يو شور شو‪ ،‬او وګوره چې يو لړزان‬ ‫راغی‪ ،‬او هډوکي سره يوځای شول‪ ،‬هډوکي د هغه هډوکي ته‪.‬‬ ‫‪۸‬او کله چې ما وليدل‪ ،‬نو ويې ليدل چې هډوکي او غوښه پرې راختلي وو‪ ،‬او پوستکي يې پورته پوښلي وو‪ ،‬خو ساه يې نه وه‪.‬‬ ‫‪۹‬بيا هغه ما ته وويل ‪:‬باد ته نبوت وکړه‪ ،‬نبوت وکړه‪ ،‬د انسان زويه‪ ،‬او باد ته ووايه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمايي ‪:‬اې ساهه‪ ،‬د‬ ‫څلورو بادونو څخه راشه او په دې وژل شويو باندې پو کړه چې ژوندي شي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو ما هم هغه شان نبوت وکړو لکه څنګه چې هغه ما ته خحکم راکړو‪ ،‬او په هغوئ کښې ساه راغله‪ ،‬او هغوئ ژوندى شول‪ ،‬او په خپلو‬ ‫پښو ودرېدل‪ ،‬يو ډېر لوئ لښکر‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬بيا هغه ما ته وفرمايل” ‪:‬اے بنى آدمه‪ ،‬دا هډوکي د بنى ااسرائيلو ټول کور دے ‪:‬وګوره‪ ،‬هغوئ وائى چې زمونږ هډوکي وچ شوي او‬ ‫زمونږ اخميد ورک شوے دے ‪:‬مونږ د خپلو برخو لپاره پرې کړے شوي يو“‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو ځکه نبوت وکړه او هغوی ته ووايه چې‪ ،‬څښتن قادر مطلق خدای داسې فرمايي ‪:‬وګورئ‪ ،‬ای زما خلکو‪ ،‬زه به ستاسو قبرونه پرانيزم‬ ‫او تاسو به له خپلو قبرونو څخه راوباسم او تاسو به د اسراييلو خاورې ته راولم‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او تاسو به پوه شئ چې زه څښتن يم‪ ،‬کله چې زه ستاسو قبرونه پرانيزم‪ ،‬او تاسو له خپلو قبرونو څخه راوباسم‪،‬‬ ‫‪۱۴‬او زۀ به خپل روح په تاسو کښې واچوم‪ ،‬او تاسو به ژوندى شئ‪ ،‬او زۀ به تاسو ستاسو په خپله خاوره کښې آباد کړم‪ ،‬نو تاسو به پوه شئ‬ ‫چې ما ما الک خخدائ دا خبره کړې ده او ما دا کړې ده‪ ،‬ما الک خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬د څښتن کلم بيا ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۱۶‬او ای انسانه‪ ،‬يوه لرګی واخله او په هغې وليکه‪ ،‬د يهودا او د هغه د ملګرو اسراييليانو لپاره ‪.‬بيا بله لرګی واخله او په هغې وليکه‪ ،‬د‬ ‫يوسف لپاره‪ ،‬د افرايم امسا او د هغه د ټولو ملګرو اسراييليانو لپاره‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬او هغه يو بل سره په يوه لرګي کې ونښلوه‪ ،‬او ستا په لس کې به يو شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬او کله چې ستا د قوم اولدونه ستا سره خبرې وکړي او ووايي‪ ،‬آيا ته به مونږ ته دا ونه ښايې چې ستا مطلب څه دی؟‬ ‫‪ ۱۹‬هغوی ته ووايه چې‪ ،‬څښتن قادر مطلق خدای داسې فرمايي ‪:‬وګورئ‪ ،‬زه به د يوسف امسا واخلم چې د افرايم او د هغه د ملګرو‬ ‫اسراييلو قبيلو په لس کې ده‪ ،‬او دوی به د هغه سره‪ ،‬يعني د يهودا امسا سره يوځای کړم‪ ،‬او دوی به يوه امسا اوړه کړم‪ ،‬او دوی به زما په‬ ‫لس کې يوه وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬او هغه لرګي چې ته پرې ليکې‪ ،‬ستا په لس کې به د هغوی د سترګو په وړاندې وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬او هغوی ته ووايه چې‪ ،‬څښتن قادر مطلق خدای داسې فرمايي ‪:‬وګورئ‪ ،‬زه به د اسراييلو اولد د هغو قومونو څخه راوباسم چې دوی‬ ‫په کې تللي دي‪ ،‬او هغوی به له هر لوري راټول کړم او خپل وطن ته به يې راولم‪.‬‬ ‫‪۲۲‬زه به هغوی د اسراييلو په غرونو کې په هغه ځمکه کې يو قوم اوړ کړم‪ ،‬او يو پاچا به د هغوی ټولو پاچا وي ‪:‬او هغوی به نور دوه‬ ‫قومونه نه وي او نه به نور په دوو سلطنتونو ويشل کيږي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬نور به هغوی ځانونه د خپلو بتانو‪ ،‬يا د خپلو ناوړه شيانو‪ ،‬يا د خپلو نورو ګناهونو سره ناپاک نه کړي ‪.‬بلکې زه به هغوی د هغوی د‬ ‫ټولو هغو ځايونو څخه وژغورم چې هلته هغوی ګناه کړې ده‪ ،‬او پاک به يې کړم ‪:‬نو هغوی به زما خلک وي او زه به د هغوی خدای يم‪.‬‬ ‫‪۲۴‬زما خادم داؤد به په هغوی باندې پاچا وي؛ او د هغوی ټول به يو شپون ولري ‪:‬هغوی به زما په احکامو کې هم ګرځي‪ ،‬زما قوانين به‬ ‫مراعاتوي او عمل به يې کوي‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۲۵‬او هغوئ به په هغه خملک کښې اوسيږى چې ما خپل اخدمتګار يعقوب ته ورکړے دے‪ ،‬چې ستاسو پلر نيکۀ په کښې اوسېدل‪ ،‬او هغوئ‬ ‫به هلته اوسيږى‪ ،‬هم هغوئ‪ ،‬د هغوئ اولدونه او د هغوئ د اولد اولدونه به د تل دپاره‪ ،‬او زما اخدمتګار داؤد به د تل دپاره د هغوئ مشر‬ ‫وى‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬برسېره پردې‪ ،‬زه به د هغوی سره د سولې تړون وکړم‪ ،‬دا به د هغوی سره يو تلپاتې تړون وي ‪:‬زه به هغوی ځای پر ځای کړم‪ ،‬زيات‬ ‫به يې کړم‪ ،‬او خپل مقدس ځای به د تل لپاره د هغوی په منځ کې اوړ کړم‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬زما خېمه به د هغوی سره وي ‪:‬هو‪ ،‬زه به د هغوی خدای يم‪ ،‬او هغوی به زما قوم وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬او قومونه به پوه شي چې زه څښتن يم او اسرائيل مقدس کوم‪ ،‬کله چې زما مقدس ځای د تل لپاره د هغوی په منځ کې وي‪.‬‬ ‫فصل ‪۳۸‬‬ ‫‪۱‬او د څښتن کلم ماته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۲‬اے بنى آدمه‪ ،‬د مااوج خملک‪ ،‬د ميشک او توبل د مشر مشر‪ ،‬يااوج په طرف مخ واړوه او د هغۀ په خلف نبوت وکړه‪،‬‬ ‫‪۳‬او ووايه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬ګوره‪ ،‬اے اوج‪ ،‬د ميشک او توبل مشر شهزاده‪ ،‬زه ستا په خلف يم‪.‬‬ ‫‪۴‬زه به تا بيرته وګرځوم‪ ،‬او ستا په ژامو کې به چنګکونه واچوم‪ ،‬او زه به تا او ستا ټول لښکر‪ ،‬اسونه او اس سواران راوباسم‪ ،‬چې ټول به‬ ‫په هر ډول زغره اغوستي وي‪ ،‬حتی يوه لويه ډله چې ډالونه او ډالونه لري‪ ،‬او ټول به تورې سمبالوي‪:‬‬ ‫‪۵‬فارس‪ ،‬ايتوپيا او ليبيا د هغوی سره دي؛ هغوی ټول ډال او خولۍ لري‪:‬‬ ‫‪۶‬ګومر او د هغه ټولې ډلې‪ ،‬د شمال د توارما کورنۍ او د هغه ټولې ډلې ‪:‬او ډېر خلک ستا سره دي‪.‬‬ ‫‪۷‬ته تيار اوسه‪ ،‬او د ځان لپاره تيار اوسه‪ ،‬ته او ستا ټول قوم چې ستا سره راټول شوي دي‪ ،‬او د هغوی ساتونکی اوسه‪.‬‬ ‫‪۸‬ډېرې ورځې وروسته به ستا حال معلوم شي ‪:‬په وروستيو کلونو کې به ته هغه ځمکې ته ورسېږې چې د تورې څخه را ايستل شوې ده‪،‬‬ ‫او د ډېرو خلکو څخه راټوله شوې ده‪ ،‬د اسراييلو د غرونو په وړاندې‪ ،‬کوم چې تل ويجاړ شوي دي ‪:‬مګر دا د قومونو څخه راوړل شوې‬ ‫ده‪ ،‬او دوی ټول به په خوندي توګه ژوند وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ته به د طوفان په څېر پورته شې او راځې‪ ،‬ته به د وريځې په څېر يې چې ځمکه به پټه کړې‪ ،‬ته‪ ،‬ستا ټولې ډلې او ډېر خلک چې ستا‬ ‫سره دي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬داسې به هم وشي چې په هغه وخت کښې به ستا په ذهن کښې خبرې راشي او تۀ به بد‬ ‫خيالونه سوچ کړې‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او ته به ووايې چې‪ ،‬زه به د بې ديواله کليو ځمکې ته لړ شم‪ ،‬زه به هغو خلکو ته ورشم چې په ارامۍ سره ژوند کوي‪ ،‬او په امن سره‬ ‫ژوند کوي‪ ،‬ټول هغه چې بې ديواله ژوند کوي‪ ،‬او نه يې دروازې او نه يې دروازې وي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬چې لوټ او لوټ قبضه کړې‪ ،‬خپل لس په هغو ورانو ځايونو واړوې چې اوس اوس آباد دي‪ ،‬او په هغو خلکو چې د قومونو څخه‬ ‫راټول شوي دي‪ ،‬چا چې څاروي او مالونه اخيستي دي او د ځمکې په منځ کې اوسېږي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬شيبا‪ ،‬ددان‪ ،‬او د ترشيش سوداګر‪ ،‬د هغې ټول ځوان زمريان به تاته ووايي‪ ،‬آيا ته د لوټ کولو لپاره راغلې يې؟ آيا تا خپله ډله د لوټ‬ ‫کولو لپاره راټوله کړې ده؟ د سپينو زرو او سرو زرو د وړلو لپاره‪ ،‬د څارويو او مالونو د وړلو لپاره‪ ،‬د لوټ کولو لپاره؟‬ ‫‪۱۴‬نو اے بنى آدمه‪ ،‬نبوت وکړه او اوج ته ووايه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬په هغه ورځ چې زما قوم بنى ااسرائيل په امن‬ ‫سره اوسيږى‪ ،‬نو تۀ به دا نۀ پوهېږې؟‬ ‫‪۱۵‬او ته به د خپل ځای څخه د شمال له برخو څخه راشې‪ ،‬ته او ډېر خلک به ستا سره وي‪ ،‬چې ټول به په اسونو سپاره وي‪ ،‬يوه لويه ډله‬ ‫او يو قوي لښکر به وي‪:‬‬ ‫‪۱۶‬او ته به زما د قوم بنى ااسرائيلو په خلف راشې‪ ،‬لکه چې ورېځ زمکه پټه کړى ‪.‬دا به په آخرى ورځو کښې وى‪ ،‬او زۀ به تا زما د خملک‬ ‫په خلف راولم‪ ،‬چې قومونه ما وپېژنى‪ ،‬کله چې زۀ ستا په وسيله پاک شم‪ ،‬اے اوج‪ ،‬د هغوئ د سترګو په وړاندې‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬آيا تۀ هغه يې چې ما په پخوا زمانه کښې د خپلو اخدمتګارانو‪ ،‬د بنى ااسرائيلو د نبيانو په‬ ‫ذريعه خبرې کړې وې‪ ،‬چا چې په هغه وخت کښې ډېر کلونه پېشګوئې کولې چې زۀ به تا د هغوئ په خلف راولم؟‬ ‫‪۱۸‬او ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى چې‪ ،‬په هغه وخت کښې به کله چې اوج د بنى ااسرائيلو په خملک باندې حمله وکړى‪ ،‬نو زما غضب‬ ‫به زما په مخ راښکاره شى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ځکه چې ما په خپل حسد او د خپل غضب په اور کې دا خبره کړې ده چې يقينا ا په هغه ورځ به د اسرائيلو په خاوره کې لويه زلزله‬ ‫راشي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬نو د سمندر کبان‪ ،‬د اسمان مرغان‪ ،‬د ځنګل ځناور‪ ،‬او ټول خزندګان چې په ځمکه ګرځي‪ ،‬او ټول انسانان چې د ځمکې په مخ دي‪ ،‬زما‬ ‫په حضور کې به لړزېږي‪ ،‬او غرونه به وغورځول شي‪ ،‬او لوړ ځايونه به راولوېږي‪ ،‬او هر ديوال به په ځمکه راولوېږي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى چې‪ ،‬زۀ به په خپلو ټولو غرونو کښې د هغۀ خلف تخوره راوغواړم‪ ،‬د هر سړى تخوره به د خپل ورور‬ ‫خلف وى‪.‬‬ ‫‪۲۲‬زه به د هغه په وړاندې په وبا او وينې سره دعوی وکړم‪ ،‬او زه به په هغه‪ ،‬د هغه په لښکرو او په هغو ډېرو خلکو چې د هغه سره دي‪،‬‬ ‫د زورور باران‪ ،‬لويو ږليو‪ ،‬اور او ګندکونو باران وکړم‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬نو زه به خپل ځان لوی کړم او ځان به مقدس کړم‪ ،‬او زه به د ډېرو قومونو په سترګو کې وپيژندل شم‪ ،‬او هغوی به پوه شي چې زه‬ ‫څښتن يم‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫فصل ‪۳۹‬‬ ‫‪۱‬نو ځکه‪ ،‬اے بنى آدمه‪ ،‬د اوج په خلف نبوت وکړه او ووايه چې‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ګوره‪ ،‬زه ستا په خلف يم‪،‬‬ ‫اے اوج‪ ،‬د ميشک او توبل مشره‪:‬‬ ‫‪۲‬زه به تا بيرته راولم او يوازې شپږمه برخه به دې پريږدم‪ ،‬او تا به د شمال له برخو څخه راوباسم او د اسراييلو په غرونو به دې راولم‪.‬‬ ‫‪ ۳‬زه به ستا کمان ستا د چپ لس څخه ووهلم او ستا غشي به ستا د ښي لس څخه وغورځوم‪.‬‬ ‫‪۴‬ته به د اسرائيلو په غرونو باندې وغورځېږې‪ ،‬ته‪ ،‬ستا ټولې ډلې او هغه خلک چې ستا سره دي ‪.‬زه به تا د هر ډول وحشي مرغانو او د‬ ‫ځنګلي ځناورو په لس ورکړم چې وخوړل شي‪.‬‬ ‫‪۵‬ته به په خلص ميدان کې وغورځېږې‪ ،‬ځکه چې ما دا ويلي دي‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۶‬زه به په مااوج او په هغو خلکو باندې چې په ټاپوګانو کې بې پروا اوسېږي اور نازل کړم‪ ،‬او هغوی به پوه شي چې زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪۷‬نو زه به خپل مقدس نوم د خپلو خلکو اسراييلو په منځ کې څرګند کړم‪ ،‬او زه به هغوی ته ااازه ورنکړم چې نور زما مقدس نوم ناپاک‬ ‫کړي ‪:‬او قومونه به پوه شي چې زه څښتن يم‪ ،‬په اسراييلو کې مقدس ذات‪.‬‬ ‫‪۸‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪ ،‬ګوره‪ ،‬هغه راغلے دے او دا وشول‪ ،‬دا هغه ورځ ده چې ما يې په اړه خبرې کړې دي‪.‬‬ ‫‪۹‬او هغه کسان چې د اسراييلو په ښارونو کې اوسېږي‪ ،‬به راووځي او وسلې به يې وسوځوي‪ ،‬ډالونه او بکسونه‪ ،‬کمانونه‪ ،‬غشي‪ ،‬امساګانې‬ ‫او نېزې به يې وسوځوي او اووه کاله به يې په اور کې وسوځوي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو هغوی به د پټيو څخه لرګي نه باسي او نه به د ځنګلونو څخه څه پرې کوي‪ ،‬ځکه چې هغوی به وسلې په اور کې وسوځوي ‪:‬او‬ ‫هغوی به هغه کسان لوټ کړي چې لوټ کړي وو‪ ،‬او هغه کسان به لوټ کړي چې لوټ کړي وو‪ ،‬څښتن قادر مطلق خدای فرمايي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او په هغه ورځ به زه يااوج ته په اسراييلو کې د قبرونو ځای ورکړم‪ ،‬د سمندر په ختيځ کې د مسافرو دره ‪:‬او دا به د مسافرو پوزې‬ ‫بندې کړي ‪:‬او هلته به دوی يااوج او د هغه ټول خلک ښخ کړي ‪:‬او دوی به يې د حمونجوج دره بولي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬او د اسرائيلو قوم به اووه مياشتې د هغوی ښخولو کار وکړي‪ ،‬ترڅو ځمکه پاکه کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬هو‪ ،‬د ځمکې ټول خلک به هغوی ښخ کړي؛ او دا به د هغوی لپاره شهرت وي په هغه ورځ چې زه به الل ومومم‪ ،‬څښتن خدای‬ ‫فرمايي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او هغوی به هغه خلک ال کړي چې په دوامداره توګه کار کوي او په ځمکه کې به ګرځي ترڅو د مسافرو سره هغه کسان ښخ کړي‬ ‫چې د ځمکې په مخ پاتې دي او ځمکه به پاکه کړي ‪.‬د اوو مياشتو په پای کې به دوی لټون وکړي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او هغه مسافر چې په ځمکه تېرېږي‪ ،‬کله چې څوک د انسان هډوکی وويني‪ ،‬نو هغه به د هغې په څنګ کې يوه نښه ودروي‪ ،‬تر هغه چې‬ ‫خښونکي يې د همونجوګ په دره کې ښخ نه کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬او د ښار نوم به همون وي ‪.‬په دې ډول به هغوی ځمکه پاکه کړي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او‪ ،‬اے انسانه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬ټولو وزر لرونکو مرغانو او د ځنګل هر ځناور ته ووايه‪ ،‬راټول شئ او راشئ‪،‬‬ ‫زما قربانۍ ته چې زه يې ستاسو لپاره قرباني کوم‪ ،‬د بنى ااسرائيلو په غرونو باندې يوه لويه قربانۍ‪ ،‬چې تاسو غوښه وخورئ او وينه‬ ‫وڅښئ‪ ،‬هر طرف ته راټول شئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬تاسو به د زورورو غوښه وخورئ او د ځمکې د مشرانو وينه به وڅښئ‪ ،‬د پسونو‪ ،‬ګډورو‪ ،‬وزو او غوايانو وينه به وڅښئ‪ ،‬دا ټول د‬ ‫باشان چاغ غوايان دي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او تاسو به زما د قربانۍ څخه چې ما ستاسو لپاره قرباني کړې ده‪ ،‬غوړ وخورئ تر هغه چې مړ شئ او وينه به وڅښئ تر هغه چې‬ ‫مست شئ‪.‬‬ ‫‪۲۰‬نو تاسو به زما په مېز باندې د آسونو او ګاډو‪ ،‬د زورورو سړو او د ټولو انګي سړو سره ماړه شئ‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۲۱‬زۀ به خپل الل په قومونو کښې واچوم‪ ،‬او ټول قومونه به زما هغه عدالت وويني چې ما کړے دے او زما لس چې ما پرې ايښے دے‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬نو د اسراييلو قوم به پوه شي چې زه د هغه ورځې څخه وروسته د دوی څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬او قومونه به پوه شي چې د اسرائيلو قوم د خپلې ګناه له امله الوطن شو‪ ،‬ځکه چې هغوی زما په وړاندې سرکشي وکړه‪ ،‬نو ما خپل‬ ‫مخ له هغوی څخه پټ کړ او هغوی مې د هغوی د دښمنانو په لس کې ورکړل ‪:‬نو هغوی ټول په توره ووژل شول‪.‬‬ ‫‪۲۴‬ما د هغوی د ناپاکۍ او د هغوی د ګناهونو په مطابق عمل وکړ او خپل مخ مې له هغوی څخه پټ کړ‪.‬‬ ‫‪۲۵‬نو ځکه ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬اوس به زۀ د يعقوب الوطنۍ واپس راولم‪ ،‬او د بنى ااسرائيلو په ټول کور رحم‬ ‫وکړم‪ ،‬او د خپل مقدس نوم دپاره به غيرت وکړم‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬وروسته له دې چې هغوی خپل شرم او خپلې ټولې سرغړونې وزغمي‪ ،‬کله چې هغوی په خپل هېواد کې په خوندي توګه اوسېدل او‬ ‫هيچا هغوی ونه وېرول‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬کله چې زه هغوی د خلکو څخه راوباسم او د هغوی د دښمنانو د هېوادونو څخه يې راغونډ کړم‪ ،‬او د ډېرو قومونو په نظر کې په‬ ‫هغوی کې مقدس شم‪.‬‬ ‫‪۲۸‬نو بيا به هغوئ پوه شى چې زۀ ما الک خخدائ د هغوئ خخدائ پاک يم‪ ،‬چا چې هغوئ د نورو قومونو په مينځ کښې الوطن کړل‪ ،‬خو ما‬ ‫هغوئ خپل خملک ته راغونډ کړى دى او هلته به هيڅوک هم نۀ پرېږدم‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬او نه به نور خپل مخ د هغوی څخه پټ کړم‪ ،‬ځکه چې ما خپل روح د اسراييلو په قوم نازل کړی دی‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۴۰‬‬ ‫‪۱‬زموږ د الوطنۍ په پنځه ويشتم کال کې‪ ،‬د کال په پيل کې‪ ،‬د مياشتې په لسمه ورځ‪ ،‬د ښار له فتح کېدو څخه څوارلسم کال وروسته‪ ،‬په‬ ‫هماغه ورځ د څښتن لس په ما باندې وو او زه يې هلته راوستلم‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۲‬خدای پاک زه د خپلې رويا په ترڅ کې د اسراييلو خاورې ته راوستم او په يوه ډېر لوړ غره کې يې ودرولم‪ ،‬چې په انوب کې د ښار د‬ ‫چوکاټ په څېر وو‪.‬‬ ‫‪۳‬نو هغه ما هلته راوستم‪ ،‬او هلته يو سړے وو‪ ،‬چې ظاهر يې د پيتل په شان وو‪ ،‬په لس کې يې د کتان رسۍ او د اندازه کولو يوه چوکۍ‬ ‫وه‪ ،‬او په دروازه کې ولړ وو‪.‬‬ ‫‪۴‬هغه سړي ماته وويل" ‪:‬ای انسانه‪ ،‬په خپلو سترګو وګوره‪ ،‬په خپلو غوږونو واوره‪ ،‬او په هر هغه څه چې زه يې تاته ښکاره کوم‪ ،‬خپل‬ ‫زړه په هغه باندې ولګوه ‪.‬ځکه چې زه يې تاته ښودلو لپاره دلته راوستل شوی يم ‪.‬هر څه چې ته يې ګورې د اسراييلو قوم ته يې بيان کړه"‪.‬‬ ‫‪۵‬او د کور بهر ته شاوخوا يو دېوال وليد‪ ،‬او د هغه سړي په لس کې د اندازه کولو يوه چوکۍ وه چې شپږ سانتي اوږده وه او يو سانتي پلنه‬ ‫وه‪ ،‬نو هغه د ودانۍ پلنوالی يو سر او لوړوالی يې يو سر ناپ کړ‪.‬‬ ‫‪۶‬بيا هغه د مشرق دروازې ته راغلو چې مخ يې مشرق ته وو‪ ،‬او د هغې په زينو باندې پورته شو‪ ،‬او د دروازې درشل يې ناپ کړ‪ ،‬چې يو‬ ‫انګړ پلن وو‪ ،‬او د دروازې بله درشل‪ ،‬چې يو انګړ پلن وو‪.‬‬ ‫‪۷‬هره کوچنۍ کوټه يوه انګړ اوږده او يوه انګړ پلنه وه‪ ،‬او د کوچنيو کوټو ترمنځ پنځه متره پلنه وه‪ ،‬او د دروازې د برنډې سره نږدې د‬ ‫دروازې دروازه دننه يوه انګړ وه‪.‬‬ ‫‪۸‬هغه د دروازې دننه برنډه هم ناپ کړه‪ ،‬هغه يو سرک و‪.‬‬ ‫‪۹‬بيا هغۀ د دروازې برنډې اته سانتي ناپ کړې‪ ،‬او د هغې ستنې دوه سانتي وې‪ ،‬او د دروازې برنډې دننه وې‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او د ختيځې دروازې کوچنۍ کوټې په دې خوا کې درې وې او په هغې خوا کې درې وې‪ ،‬دا درې واړه په يو ناپ وو‪ ،‬او د ستنو اندازه‬ ‫په دې او هغې خوا کې يو ناپ وه‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬بيا هغه د دروازې د ننوتلو دروازه لس سانتي پلنه او ديارلس سانتي اوږده ناپ کړه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬د وړو کوټو په مخکښې ځائ هم يو سانتي په دې طرف وو او يو سانتي په هغې طرف وو ‪:‬او وړې کوټې شپږ سانتي په دې طرف وې‬ ‫او شپږ سانتي په هغې طرف وې‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬بيا هغه د يوې کوچنۍ کوټې د چت څخه د بلې کوټې د چت پورې دروازه ناپ کړه ‪:‬پلنوالی پنځه ويشت متره و‪ ،‬دروازه د دروازې په‬ ‫مقابل کې وه‪.‬‬ ‫‪۱۴‬همدارنګه هغه شپېته متره اوږد ستنې اوړې کړې‪ ،‬چې د دروازې شاوخوا د انګړ تر ستنو پورې وې‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او د دروازې د مخ څخه د داخلي دروازې د برنډې تر مخ پورې پنځوس متره پلنوالی وو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او د کوټو او د هغوئ د ستنو لپاره د دروازې دننه شاوخوا تنګې کړکۍ وې‪ ،‬او په ورته ډول د محرابونو لپاره هم تنګې کړکۍ وې ‪:‬او‬ ‫کړکۍ دننه خوا ته شاوخوا وې‪ ،‬او په هر ستنه باندې د خرما ونې وې‪.‬‬ ‫‪۱۷‬بيا هغه ما بهر ته راوستلم‪ ،‬او هلته کوټې وې‪ ،‬او د انګړ شاوخوا ته فرش اوړ شوی و ‪:‬دېرش کوټې د فرش په سر وې‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬او د دروازو په څنګ کې د فرش دروازه د دروازو د اوږدوالي په مقابل کې ښکته فرش وه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬بيا هغه د ښکته دروازې د مخې څخه د داخلي انګړ د مخې پورې بهرنۍ پلنوالی ناپ کړ‪ ،‬چې ختيځ او شمال خوا ته سل متره و‪.‬‬ ‫‪۲۰‬بيا هغه د بهرنى دربار دروازه چې شمال ته يې مخ وو‪ ،‬د هغې اوږدوالى او پلنوالى ناپ کړ‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د هغې کوټې درې په دې خوا او درې په هغې خوا وې‪ ،‬او د هغې ستنې او محرابونه د لومړۍ دروازې د اندازې سره سم وو ‪:‬د هغې‬ ‫اوږدوالی پنځوس سانتي او پلنوالی پنځه ويشت سانتي وو‪.‬‬ ‫‪۲۲‬د دې کړکۍ‪ ،‬د هغې محرابونه او د خرما ونې د ختيځ دروازې د ناپ سره سم وې‪ ،‬او په اوو پوړونو سره هغې ته پورته تللې وې‪ ،‬او د‬ ‫هغې محرابونه د هغوی په مخ کې وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬د داخلي انګړ دروازه د شمال او ختيځ دروازې په مقابل کې وه‪ ،‬او هغه د دروازې څخه تر دروازې پورې سل متره پلنوالی ناپ کړ‪.‬‬ ‫‪۲۴‬وروسته له هغې هغه کس زه انوب ته راوستم‪ ،‬او هلته د انوب خوا ته يوه دروازه وه ‪.‬او هغه د دې ناپونو سره سم د هغې ستنې او‬ ‫محرابونه ناپ کړل‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬په هغې کې او د هغې په محرابونو کې شاوخوا کړکۍ وې‪ ،‬لکه د هغو کړکۍ په څېر ‪:‬پنځوس سانتي اوږدوالی او پنځه ويشت سانتي‬ ‫پلنوالی درلود‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬او د هغې د پورته کېدو لپاره اووه زينې وې‪ ،‬او د هغې محرابونه د هغوی په مخ کې وو ‪:‬او د هغې په ستنو باندې د خرما ونې وې‪ ،‬يو‬ ‫په دې خوا او بل په هغه خوا‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او په انوب خوا کښې دننه انګړ کښې يوه دروازه وه ‪:‬او هغۀ د انوب خوا نه تر دروازې پورې سل فټه پورې اندازه کړه‪.‬‬ ‫‪۲۸‬بيا هغه کس ما د انوب دروازې له لرې دننه انګړ ته راوستم ‪.‬او هغه د دې ناپونو سره سم انوبي دروازه ناپ کړه‪.‬‬ ‫‪۲۹‬او د هغې کوټې‪ ،‬ستنې او د هغې محرابونه‪ ،‬د دې ناپونو په مطابق وو ‪:‬او په هغې کې او د هغې په محرابونو کې شاوخوا کړکۍ وې ‪:‬دا‬ ‫پنځوس سانتي اوږد او پنځه ويشت سانتي پلن و‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬او شاوخوا محرابونه پنځه ويشت سانتي اوږد او پنځه سانتي پلن وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬او د هغې محرابونه د بهرنى انګړ په لور وو‪ ،‬او د هغې په ستنو باندې د خرما ونې وې‪ ،‬او هغې ته د ختلو لپاره اته زينې وې‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬بيا هغه کس زه د ختيځ لوري ته داخلي انګړ ته راوستم ‪:‬او دروازه يې د دې ناپونو سره سم ناپ کړه‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬د هغې کوټې‪ ،‬ستنې او د هغې محرابونه د دې ناپ سره سم وو ‪:‬او په هغې کې او د هغې په محرابونو کې شاوخوا کړکۍ وې ‪:‬دا‬ ‫پنځوس سانتي اوږد او پنځه ويشت سانتي پلن و‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬او د هغې محرابونه د بهرنۍ انګړ خوا ته وو‪ ،‬او د هغې په ستنو باندې د دې او هغې خوا ته د خرما ونې وې‪ ،‬او هغې ته د ختلو لپاره‬ ‫اته زينې وې‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬بيا هغه کس زه د شمال دروازې ته راوستم او هغه يې د دې ناپونو سره سم ناپ کړه‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬د هغې کوچنۍ کوټې‪ ،‬ستنې او محرابونه او د هغې شاوخوا کړکۍ ‪:‬پنځوس سانتي اوږدوالی او پنځه ويشت سانتي پلنوالی درلود‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪ ۳۷‬او د هغې ستنې د بهرنى انګړ په لور وې‪ ،‬او د هغې په ستنو باندې په دې او هغې خوا کې د خرما ونې وې‪ ،‬او هغې ته د ختلو لپاره اته‬ ‫زينې وې‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬کوټې او د هغې دروازې د دروازو د ستنو سره وې‪ ،‬چېرته چې د سوزېدونکې نذرانې وينځل کېدې‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬او د دروازې په برنډې کې دوه مېزونه په دې خوا او دوه په هغې خوا وو‪ ،‬ترڅو په هغې باندې سوزېدونکې نذرانه‪ ،‬د ګناه نذرانه او د‬ ‫ګناه د ګناه نذرانه حلل شي‪.‬‬ ‫‪۴۰‬او په بهر اړخ کې‪ ،‬لکه څنګه چې يو د شمال دروازې دروازې ته پورته ځي‪ ،‬دوه ميزونه وو‪ ،‬او په بل اړخ کې‪ ،‬کوم چې د دروازې په‬ ‫برنډه کې و‪ ،‬دوه ميزونه وو‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬څلور مېزونه په دې خوا او څلور په هغې خوا کې‪ ،‬د دروازې په څنګ کې وو‪ ،‬اته مېزونه چې په هغو باندې يې خپلې قربانۍ حللولې‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬څلور مېزونه د سوزېدونکې نذرانې لپاره د تراشل شويو ډبرو څخه اوړ شوي وو‪ ،‬چې يو نيم سانتي اوږد‪ ،‬يو نيم سانتي پلن او يو‬ ‫سانتي لوړ وو ‪.‬هغوی په هغې باندې هغه وسايل هم کېښودل چې د سوزېدونکې نذرانې او قربانۍ د حللولو لپاره به کارول کېدل‪.‬‬ ‫‪ ۴۳‬او دننه خوا ته يې چنګکونه وو چې شاوخوا يې يو لس پلن وو او تړل شوي وو او د نذرانې غوښه په مېزونو باندې وه‪.‬‬ ‫‪ ۴۴‬او د داخلي دروازې څخه بهر د سندرغاړو کوټې په داخلي انګړ کې وې‪ ،‬کوم چې د شمال دروازې په څنګ کې وو؛ او د دوی مخ‬ ‫انوب ته وو ‪:‬يو د ختيځ دروازې په څنګ کې وو چې مخ يې شمال ته وو‪.‬‬ ‫‪ ۴۵‬او هغه ماته وويل ‪:‬دا کوټه‪ ،‬چې مخ يې انوب ته دی‪ ،‬د کاهنانو لپاره ده‪ ،‬چې د کور د ساتنې مسؤل دي‪.‬‬ ‫‪ ۴۶‬او هغه کوټه چې مخ يې شمال ته دی د هغو کاهنانو لپاره ده چې د قربانګاه ساتنه کوي ‪.‬دا د ليويانو په منځ کې د صدوق اولد دی چې‬ ‫څښتن ته د خدمت لپاره ورنژدې کيږي‪.‬‬ ‫‪ ۴۷‬نو هغه انګړ ناپ کړ‪ ،‬سل سانتي اوږد او سل سانتي پلن‪ ،‬څلور مربع و او هغه قربانګاه چې د کور په مخ کې وه‪.‬‬ ‫‪۴۸‬بيا هغه ما د کور برنډې ته راوستم‪ ،‬او د برنډې هر ستنه يې ناپ کړه‪ ،‬په دې خوا پنځه سانتي او په هغې خوا پنځه سانتي وه ‪:‬او د‬ ‫دروازې پلنوالی په دې خوا درې سانتي او په هغې خوا درې سانتي و‪.‬‬ ‫‪ ۴۹‬د برنډې اوږدوالی شل سانتي او پلنوالی يې يوولس سانتي وو‪ ،‬او هغه ما د هغو زينو په واسطه راوست چې په هغې باندې پورته کېدل ‪:‬‬ ‫او د ستنو په څنګ کې ستنې وې‪ ،‬يو په دې خوا او بل په هغه خوا‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۴۱‬‬ ‫‪۱‬وروسته له دې هغه ما ته کور ته بوتلم‪ ،‬او ستنې يې ناپ کړې‪ ،‬په يوه خوا کې شپږ سانتي پلنوالی او په بل اړخ کې شپږ سانتي پلنوالی‪ ،‬دا‬ ‫د خېمې پلنوالی وو‪.‬‬ ‫‪ ۲‬د دروازې پلنوالی لس سانتي وو‪ ،‬او د دروازې اړخونه په يوه خوا کې پنځه سانتي وو او په بل اړخ کې پنځه سانتي وو‪ ،‬او هغه يې‬ ‫اوږدوالی څلوېښت سانتي او پلنوالی يې شل سانتي و‪.‬‬ ‫‪۳‬بيا هغه دننه لړو او د دروازې ستنه يې دوه سانتي او دروازه يې شپږ سانتي او پلنوالے يې اوه سانتي ناپ کړه‪.‬‬ ‫‪۴‬نو هغه د دې اوږدوالی شل سانتي او پلنوالی شل سانتي ناپ کړ‪ ،‬د معبد په مخ کې‪ ،‬او هغه ماته وويل‪ ،‬دا تر ټولو مقدس ځای دی‪.‬‬ ‫‪۵‬بيا هغۀ د کور دېوال شپږ سانتي ناپ کړو‪ ،‬او د هرې کوټې پلنوالے څلور سانتي وو‪ ،‬چې د کور په هر اړخ باندې خوو‪.‬‬ ‫‪۶‬او د اړخ کوټې درې وې‪ ،‬يو د بل په سر او دېرش په ترتيب سره وې‪ ،‬او هغه د کور د دېوال ته ننوتل چې د اړخ کوټو لپاره شاوخوا وه‪،‬‬ ‫ترڅو چې هغوی ته پناه ورکړل شي‪ ،‬مګر د کور په دېوال کې يې پناه نه وه‪.‬‬ ‫‪۷‬او د کور غځېدل د اړخونو کوټو پورې نور هم پراخېدل او تاوېدل‪ ،‬ځکه چې د کور ګرد چاپېره نور هم پورته تلل ‪:‬نو د کور پلنوالی نور‬ ‫هم پورته و‪ ،‬او د ښکته کوټې څخه تر منځ پورې لوړې کوټې ته زيات شو‪.‬‬ ‫‪۸‬ما د کور لوړوالی هم شاوخوا وليد ‪:‬د اړخونو د خونو بنسټونه د شپږو لويو سانتي په اندازه بشپړ سرک وو‪.‬‬ ‫‪ ۹‬د دېوال ضخامت‪ ،‬چې د اړخ کوټې بهرنۍ برخه وه‪ ،‬پنځه سانتي وه ‪:‬او هغه څه چې پاتې وو هغه د اړخ کوټو ځای وو چې دننه وو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او د کوټو په منځ کې د کور شاوخوا په هره خوا کې شل متره پلنوالی وو‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او د اړخونو کوټو دروازې هغه ځای ته وې چې پاتې وه‪ ،‬يوه دروازه د شمال خوا ته وه او بله دروازه د انوب خوا ته وه ‪.‬او د هغه‬ ‫ځای پلنوالی چې پاتې و شاوخوا پنځه سانتي و‪.‬‬ ‫‪۱۲‬اوس هغه ودانۍ چې د لوېديځ په پای کې د ال ځای په مخکې وه‪ ،‬اويا سانتي پلنه وه‪ ،‬او د ودانۍ دېوال شاوخوا پنځه سانتي پلن و او‬ ‫نوي سانتي اوږد و‪.‬‬ ‫‪۱۳‬نو هغه کور سل متره اوږد و ناپ کړ‪ ،‬او ال ځای او ودانۍ د دېوالونو سره سل متره اوږده وه‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬همدارنګه د کور د مخ او د ختيځ لوري د ال ځای پلنوالی سل متره و‪.‬‬ ‫‪۱۵‬بيا هغه د ودانۍ اوږدوالے د هغه ال ځای په مقابل کې چې د هغې شاته وو‪ ،‬او د هغې ګالري په يو اړخ او بل اړخ کې سل متره‪ ،‬د‬ ‫داخلي معبد او د انګړ د برنډې سره‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬د دروازو چوکاټونه‪ ،‬تنګې کړکۍ‪ ،‬او د دروازې په مقابل کې د دوی په درې پوړونو کې شاوخوا ګالري‪ ،‬شاوخوا د لرګيو سره چت‬ ‫شوي‪ ،‬او د ځمکې څخه تر کړکيو پورې‪ ،‬او کړکۍ پوښل شوې وې‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬د دروازې پورته‪ ،‬تر داخلي کور پورې‪ ،‬او بهر‪ ،‬او د ټول دېوال شاوخوا دننه او بهر‪ ،‬په اندازه سره‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬او دا د کروبيانو او د خرما د ونو څخه اوړ شوی و‪ ،‬نو د خرما ونې د کروبيانو او کروبيانو ترمنځ وه‪ ،‬او هر کروبي دوه مخونه‬ ‫درلودل‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬نو د يو سړي مخ په يوه خوا د خرما ونې ته وو او د ځوان زمري مخ په بل خوا د خرما ونې ته وو ‪:‬دا د ټول کور شاوخوا څخه اوړ‬ ‫شوی و‪.‬‬ ‫‪۲۰‬د ځمکې څخه تر دروازې پورې او د کور په دېوال باندې د کروبيانو او د خرما د ونو نقشونه اوړ شوي وو‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪ ۲۱‬د کور ستنې مربع وې‪ ،‬او د مقدس ځای مخ يې مربع وو‪ ،‬د يو بل په څېر ښکارېده‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د لرګيو قربانګاه درې سانتي لوړه او دوه سانتي اوږده وه‪ ،‬او د هغې کونجونه‪ ،‬اوږدوالی او دېوالونه د لرګي څخه اوړ شوي وو ‪.‬او‬ ‫هغه ماته وويل ‪:‬دا هغه مېز دی چې د څښتن په مخکې دی‪.‬‬ ‫‪۲۳‬او د کور او مقدس ځای دوه دروازې وې‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬او دروازو ته دوه پاڼې وې‪ ،‬دوه تاوېدونکې پاڼې‪ ،‬دوه پاڼې د يوې دروازې لپاره او دوه پاڼې د بلې دروازې لپاره‪.‬‬ ‫‪۲۵‬او د خخدائ د کور په دروازو باندې د کروبيانو او د کجورو د ونو نقشونه اوړ شوي وو‪ ،‬لکه څنګه چې په دېوالونو باندې اوړ شوي‬ ‫وو‪ ،‬او د بهر د برنډې په مخ باندې ګڼ تختې وې‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬او د کور په دواړو خواوو او د برنډې په دواړو خواوو کې تنګې کړکۍ او د خرما ونې وې‪ ،‬او د کور په څنګونو کې غټ تختې وې‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۴۲‬‬ ‫‪۱‬بيا هغه ما بهر ته د شمال په لره د انګړ ته راوستم ‪:‬او هغه ما هغه کوټې ته راوستم چې د ال ځای په وړاندې وه او د ودانۍ په مخ کې‬ ‫شمال ته وه‪.‬‬ ‫‪ ۲‬د شمال دروازه د سل متره اوږدوالي او پنځوس متره پلنوالي سره وه‪.‬‬ ‫‪ ۳‬د شلو فوټو په مقابل کې چې د داخلي انګړ لپاره وو‪ ،‬او د هغه فرش په مقابل کې چې د بهرني انګړ لپاره وو‪ ،‬په دريو پوړونو کې د‬ ‫ګالريو سره يو ځای ګالری وه‪.‬‬ ‫‪۴‬او د کوټو په مخ کې دننه خوا ته لس متره پلنه لره وه او يوه متره اوږده وه‪ ،‬او دروازې يې شمال ته وې‪.‬‬ ‫‪۵‬اوس پورتنۍ کوټې لنډې وې ‪:‬ځکه چې ګالريان د دې څخه لوړ وو‪ ،‬د ودانۍ د ښکته او منځنۍ برخې څخه‪.‬‬ ‫‪ ۶‬ځکه چې هغه په درې پوړونو کې وې‪ ،‬خو د دربار د ستنو په څېر ستنې يې نه درلودې ‪:‬نو ځکه ودانۍ د ځمکې څخه د ښکته او منځنۍ‬ ‫برخې په پرتله ډېره تنګه وه‪.‬‬ ‫‪۷‬او هغه دېوال چې د کوټو په مقابل کې‪ ،‬د بهرنۍ انګړ په لور د کوټو په مخ کې و‪ ،‬پنځوس متره اوږد و‪.‬‬ ‫‪۸‬ځکه چې د هغو کوټو اوږدوالی چې په بهرنۍ انګړ کې وې پنځوس متره وو ‪:‬او د معبد مخې ته سل متره اوږد وو‪.‬‬ ‫‪۹‬او د دې کوټو لندې د مشرق طرف ته دروازه وه‪ ،‬ځکه چې يو څوک د بهرنې انګړ څخه دې ته ننوځي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬کوټې د دېوال په ضخامت کې د ختيځ لوري ته‪ ،‬د ال ځای په مقابل او د ودانۍ په مقابل کې وې‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او د هغوی په مخ کې لره د هغو کوټو په څېر وه چې شمال ته وې‪ ،‬د هغوی په څېر اوږدوالی او پلنوالی يې همدومره وو ‪:‬او د هغوی‬ ‫ټولې لرې د هغوی د بڼې او دروازو سره سمې وې‪.‬‬ ‫‪۱۲‬د کوټو د دروازو په شان چې انوب ته وې‪ ،‬يوه دروازه د لرې په سر کې وه‪ ،‬د دېوال په مخامخ ختيځ لوري کې‪ ،‬چې څنګه خلک‬ ‫ورننوځي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬بيا هغۀ ما ته ووئيل‪” ،‬شمال او انوب ته کوټې‪ ،‬کومې چې د ال ځائ په وړاندې دي‪ ،‬هغه مقدسې کوټې دي‪ ،‬چرته چې هغه اامامان چې‬ ‫ما الک خخدائ ته نزدې دي‪ ،‬هغه به ډېر مقدس څيزونه وخوري ‪.‬هلته به هغوئ ډېر مقدس څيزونه‪ ،‬د غلې نذرانه‪ ،‬د ګناه نذرانه او د ګناه‬ ‫نذرانه کېږدي‪ ،‬ځکه چې دا ځائ مقدس دے“‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې اامامان هلته ننوځي‪ ،‬نو هغوئ به د مقدس ځائ نه بهر دربار ته نۀ ځى‪ ،‬بلکې هلته به خپلې هغه اامې اچوى چې هغوئ يې‬ ‫اخدمت کوى‪ ،‬ځکه چې هغه مقدسې دي‪ ،‬او نورې اامې به واغوندي او هغه څيزونو ته به ورننوځى چې د خلقو لپاره دي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬کله چې هغه د کور دننه برخه ناپ کړه‪ ،‬نو هغه ما د هغه دروازې خوا ته راوويست چې مخ يې ختيځ ته دی‪ ،‬او شاوخوا يې ناپ کړ‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬هغه د اندازه کولو په چوکۍ سره ختيځ اړخ ناپ کړ‪ ،‬پنځه سوه فټه‪ ،‬او د اندازه کولو چوکۍ شاوخوا و‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬هغه د شمال خوا ناپ کړه‪ ،‬پنځه سوه فټه‪ ،‬او د اندازه کولو د سرک سره شاوخوا و‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬هغه د اندازه کولو په چوکۍ سره انوب خوا ناپ کړه‪ ،‬پنځه سوه فټه اوږده وه‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬هغه د لوېديځ لوري ته وګرځېد او د اندازه کولو په چوکۍ يې پنځه سوه فټه اندازه کړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬هغه هغه په څلورو خواوو کې ناپ کړ ‪:‬شاوخوا يې ديوال وو‪ ،‬پنځه سوه فټه اوږد او پنځه سوه پلن‪ ،‬ترڅو د مقدس ځای او ناپاک ځای‬ ‫ترمنځ ال شي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۴۳‬‬ ‫‪۱‬وروسته له دې هغه ما دروازې ته راوستم‪ ،‬هغه دروازه چې ختيځ ته ګوري‪:‬‬ ‫‪۲‬او‪ ،‬ګورئ‪ ،‬د بنى ااسرائيلو د خخدائ پاک الل د مشرق له لرې راغلو ‪:‬او د هغۀ غږ د ډېرو اوبو د شور په شان وو ‪:‬او زمکه د هغۀ د‬ ‫الل سره ځلېده‪.‬‬ ‫‪۳‬دا د هغه رويا په شان وه چې ما ليدلې وه‪ ،‬حتی د هغه رويا په شان وه چې ما هغه وخت ليدلې وه کله چې زه د ښار د ورانولو لپاره راغلم ‪:‬‬ ‫او هغه رويا د هغه رويا په شان وه چې ما د کبار سيند په غاړه وليده؛ او زه په خپل مخ پرېوتم‪.‬‬ ‫‪۴‬او د څښتن الل کور ته د هغه دروازې له لرې راغی چې مخ يې ختيځ لوري ته دی‪.‬‬ ‫‪۵‬نو روح زه پورته کړم او دننه انګړ ته يې راوستم؛ او ګوره‪ ،‬د څښتن الل کور ډک کړ‪.‬‬ ‫‪۶‬ما واورېدل چې هغه له کوره بهر زما سره خبرې کولې‪ ،‬او هغه سړی زما په څنګ کې ولړ و‪.‬‬ ‫‪۷‬او هغه ما ته وفرمائيل‪” ،‬اے بنى آدمه‪ ،‬زما د تخت او زما د پښو د تلو ځای‪ ،‬چرته چې زه به د تل لپاره د بنى ااسرائيلو په مينځ کښې‬ ‫اوسېږم‪ ،‬او زما مقدس نوم به نور د بنى ااسرائيلو کورنى‪ ،‬نه هغوئ او نه د هغوئ بادشاهان‪ ،‬د خپلې زناکارۍ په واه‪ ،‬او نه هم د هغوئ د‬ ‫بادشاهانو د مړو په واه په خپلو لوړو ځايونو کښې ناپاکه کړى‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۸‬کله چې هغوئ خپل درشل زما د درشل سره او خپل ستنې زما د ستنو سره او زما او د هغوئ ترمنځ دېوال ودرولو‪ ،‬نو هغوئ زما مقدس‬ ‫نوم د خپلو ناوړه کارونو په کولو سره ناپاک کړے دے‪ ،‬نو ځکه ما په خپل غضب کې هغوئ تباه کړل‪.‬‬ ‫‪۹‬اوس دې هغوی خپله زناکاري او د خپلو پاچاهانو مړي له ما څخه لرې کړي‪ ،‬او زه به د تل لپاره د هغوی په منځ کې واوسېږم‪.‬‬ ‫‪۱۰‬اے بنى آدمه‪ ،‬د بنى ااسرائيلو کور ته دا کور وښايه‪ ،‬چې هغوئ په خپلو ګناهونو شرمنده شى‪ ،‬او هغوئ دې نمونه اندازه کړى‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او که چېرې هغوی د خپلو ټولو کارونو څخه شرمېږي‪ ،‬نو هغوی ته د کور شکل‪ ،‬د هغې بڼه‪ ،‬د هغې د وتلو لرې‪ ،‬د هغې د ننوتلو‬ ‫لرې‪ ،‬د هغې ټولې بڼې‪ ،‬د هغې ټول احکام‪ ،‬د هغې ټولې بڼې او د هغې ټول قوانين وښايه ‪.‬او دا د هغوی په مخ کې وليکه‪ ،‬ترڅو هغوی د‬ ‫هغې ټوله بڼه او د هغې ټول احکام وساتي او عمل پرې وکړي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬دا د کور قانون دی ‪:‬د غره په سر باندې د هغې ټوله حد به ډېر مقدس وي ‪.‬وګورئ‪ ،‬دا د کور قانون دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬او د قربانګاه اندازه د لسونو په مطابق دا ده ‪:‬يو سانتي او يو لس پلنوالی‪ ،‬ښکته برخه به يو سانتي او پلنوالی به يې يو سانتي وي‪ ،‬او د‬ ‫هغې څنډې ته به شاوخوا څنډه يوه ويشته وي‪ ،‬او دا به د قربانګاه لوړ ځای وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬او د ځمکې له ښکته برخې څخه تر ښکته څوکې پورې به دوه سانتي او پلنوالی به يو سانتي وي‪ ،‬او د کوچنۍ څوکې څخه تر لوی‬ ‫څوکې پورې به څلور سانتي او پلنوالی به يو سانتي وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬نو قربانګاه به څلور متره اوږده وي او د قربانګاه څخه پورته به څلور ښکرونه وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬قربانګاه به دولس سانتي اوږده او دولس سانتي پلنه وي او په څلورو چوکونو کې مربع وي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او هغه څوکه به څوارلس سانتي اوږده او څوارلس سانتي پلنه وي چې په څلورو چوکونو کې وي‪ ،‬او د هغې شاوخوا څنډه به نيم سانتي‬ ‫وي‪ ،‬او د هغې ښکته برخه به شاوخوا يو سانتي وي‪ ،‬او د هغې زينې به ختيځ لوري ته مخ کوي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او هغه ما ته وفرمائيل‪” ،‬اے بنى آدمه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې دا د قربانګاه د اوړولو په ورځ مقررات دى‪ ،‬چې په‬ ‫هغې باندې سوزېدونکې نذرانې وړاندې کړى او وينه پرې وشيندى‪.‬‬ ‫غويے د ګناه د نذرانې لپاره ورکړے‪ ،‬کوم چې د صدوق د‬ ‫‪۱۹‬او ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى چې‪ ،‬تۀ به د ګناه د نذرانې لپاره يو ځوان ک‬ ‫اولد نه دي او اامامانو ته‪ ،‬څوک چې زما د اخدمت کولو لپاره زما سره نزدې راځى‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬د هغې وينه واخله او د هغې په څلورو ښکرونو‪ ،‬د خېمې په څلورو ګوټونو او شاوخوا څنډو باندې يې ولګوه ‪.‬په دې ډول به يې پاک او‬ ‫پاک کړې‪.‬‬ ‫غويے هم واخلې او هغه به يې د کور په ټاکل شوي ځای کې‪ ،‬د مقدس ځای څخه بهر وسوزوې‪.‬‬ ‫نذرانې‬ ‫د‬ ‫ګناه‬ ‫د‬ ‫‪ ۲۱‬ته به‬ ‫ک‬ ‫‪ ۲۲‬په دوهمه ورځ به ته يو بېعېبه وزه د ګناه د نذرانې په توګه وړاندې کړې‪ ،‬او هغوی به د قربانۍ ځای پاک کړي لکه څنګه چې يې د‬ ‫غويي سره پاک کړ‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬کله چې تاسو د هغه پاکول ختم کړئ‪ ،‬نو يو بې عيب ځوان غويی او د رمې څخه يو بې عيب پسه قرباني کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬هغه څښتن ته وړاندې کړه‪ ،‬کاهنان به ورباندې مالګه واچوي او هغه به څښتن ته د سوزېدونکې نذرانې په توګه وړاندې کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬اوه ورځې به هره ورځ د ګناه د نذرانې لپاره يو وز تياروې ‪.‬هغوی به يو ځوان غويی او يو پسه هم د رمې څخه تياروي چې هيڅ عيب‬ ‫ونلري‪.‬‬ ‫‪۲۶‬اووۀ ورځې به هغوئ قربانګاه پاکه کړى او پاکه به يې کړى او خپل ځانونه به پاک کړى‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او کله چې دا ورځې تېرې شي‪ ،‬نو په اتمه ورځ او له هغې وروسته به کاهنان ستاسو سوزېدونکې نذرانې او ستاسو د سلمتۍ نذرانې په‬ ‫قربانګاه باندې وړاندې کړي‪ ،‬او زه به تاسو قبول کړم‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۴۴‬‬ ‫‪۱‬بيا هغه ما د بهرنۍ مقدسې دروازې لرې ته چې مشرق ته ګوري‪ ،‬بېرته راوستم؛ او هغه تړل شوې وه‪.‬‬ ‫‪۲‬بيا ما الک خخدائ ما ته وفرمائيل چې‪ ،‬دا دروازه به بنده وي‪ ،‬دا به نه خلصېږي‪ ،‬او هيڅوک به ترې دننه نه شي‪ ،‬ځکه چې ما الک خخدائ‪ ،‬د‬ ‫بنى ااسرائيلو خخدائ پاک‪ ،‬له دې نه دننه راغلے دے‪ ،‬نو دا به وتړل شي‪.‬‬ ‫‪۳‬دا د شهزاده لپاره ده‪ ،‬شهزاده به په کې کښېني چې د څښتن په حضور کې ډوډۍ وخوري‪ ،‬هغه به د دې دروازې د برنډې له لرې ننوځي‬ ‫او د هغې لرې به بهر ووځي‪.‬‬ ‫خ‬ ‫خ‬ ‫‪۴‬بيا هغه ما د کور مخې ته د شمال دروازې په لره راوستم ‪.‬او ما وليدل‪ ،‬او د ما الک خدائ الل د ما الک خدائ کور ډک کړو‪ ،‬او زۀ په‬ ‫خپل مخ پرېوتم‪.‬‬ ‫‪۵‬بيا ما الک خخدائ ما ته وفرمائيل‪” ،‬اے بنى آدمه‪ ،‬ښه غور وکړه او په خپلو سترګو وګوره او په خپلو غوږونو سره هغه هر څه واوره چې‬ ‫زۀ تاته د ما الک خخدائ د کور د ټولو احکامو او د هغې د ټولو قوانينو په اړه وايم ‪.‬د کور د ننوتلو او د مقدس ځای د وتلو ټولو ځايونو ته ښه‬ ‫پام وکړه‪.‬‬ ‫‪۶‬او تۀ به سرکشو خلقو ته‪ ،‬يعنې د بنى ااسرائيلو قوم ته ووايه‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬اے بنى ااسرائيلو‪ ،‬ستاسو د ټولو‬ ‫حرامو کارونو نه بس شه‪.‬‬ ‫‪۷‬تاسو زما مقدس ځای ته هغه پردي خلک راوستلي دي چې په زړونو او اسمونو کې سنت شوي نه دي‪ ،‬ترڅو زما مقدس ځای ته راشي‬ ‫او زما کور‪ ،‬يعنې زما کور ناپاک کړي‪ ،‬کله چې تاسو زما ډوډۍ‪ ،‬وازګه او وينه وړاندې کوئ‪ ،‬او هغوی زما تړون د خپلو ټولو کرغيړنو‬ ‫کارونو له امله مات کړ‪.‬‬ ‫‪ ۸‬او تاسو زما د مقدسو شيانو ساتنه ونکړه‪ ،‬خو تاسو زما په مقدس ځای کې د ځان لپاره ساتونکي ټاکلي دي‪.‬‬ ‫‪۹‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬هيڅ پردۍ کس به زما مقدس ځای ته‪ ،‬د زړه له مخې ناسنته او يا په اسمي توګه ناسنته‪ ،‬د هر‬ ‫هغه پردۍ کس نه چې د بنى ااسرائيلو په مينځ کې اوسيږى‪ ،‬ننوځى‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۱۰‬او هغه لويان چې زما څخه لرې شول‪ ،‬کله چې بنى ااسرائيل بې لرې شول‪ ،‬او زما څخه د خپلو بختانو پيروۍ ته لړل‪ ،‬نو هغوئ به د‬ ‫خپلې ګناه سزا هم وزغمي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬خو هغوئ به زما په مقدس ځائ کښې اخدمت کوونکى وى‪ ،‬د کور د دروازو ذمه وارى به يې وى او د کور اخدمت به کوى ‪.‬هغوئ به د‬ ‫خلقو د پاره سوزېدونکې نذرانې او نذرانې حللوى‪ ،‬او د هغوئ په مخکښې به ودريږى چې د هغوئ خدمت وکړى‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ځکه چې هغوئ د خپلو بختانو په عبادت کښې د هغوئ عبادت کولو او د بنى ااسرائيلو قوم يې په ګناه کښې راګېر کړو‪ ،‬نو ځکه ما خپل‬ ‫لس د هغوئ په خلف پورته کړے دے‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪ ،‬او هغوئ به د خپلې ګناه سزا وزغمى‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬او هغوی به ماته نږدې نه راځي چې زما د کاهن په توګه خدمت وکړي او نه به زما مقدسو شيانو ته‪ ،‬په ډېر مقدس ځای کې‪ ،‬نږدې‬ ‫راشي ‪.‬بلکې هغوی به خپل شرم او خپل ناوړه کارونه چې هغوی کړي دي‪ ،‬وزغمي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬خو زه به هغوی د کور د ساتنې او د هغې د ټولو کارونو او د هغه څه د ترسره کولو لپاره چې په کې کېږي‪ ،‬ساتونکي وګرځوم‪.‬‬ ‫‪۱۵‬خو اامامان‪ ،‬ليويان‪ ،‬د صدوق زامن‪ ،‬چا چې زما د مقدس ځای ساتنه کوله کله چې بنى ااسرائيل زما نه بې لرې شول‪ ،‬نو هغوئ به زما د‬ ‫اخدمت لپاره زما سره نږدې راشى‪ ،‬او هغوئ به زما په وړاندې ودرېږي چې ما ته وازګه او وينه پېش کړى‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ‬ ‫فرمائى‪:‬‬ ‫‪۱۶‬هغوی به زما مقدس ځای ته ننوځي‪ ،‬او زما مېز ته به نږدې راشي چې زما خدمت وکړي‪ ،‬او زما وظيفه به پوره کړي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او داسې به وشي چې کله دوی د داخلي دربار په دروازو کې ننوځي‪ ،‬نو دوی به د کتان اامې اغوندي‪ ،‬او کله چې دوی د داخلي دربار‬ ‫په دروازو او دننه کې خدمت کوي‪ ،‬نو دوی به وړۍ نه اغوندي‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬هغوی به په سرونو باندې د کتان څادرونه او په مل باندې د کتان څادرونه ولري‪ ،‬او داسې کوم شی به ونه اغوندي چې خوله راوړي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او کله چې هغوی به بهر ته‪ ،‬يعنې بهر ته د خلکو په وړاندې‪ ،‬لړ شي‪ ،‬نو خپلې هغه اامې به وباسي چې دوی به يې په مقدسو خونو‬ ‫کې کېښودلې او نورې اامې به يې واغوندي‪ ،‬او دوی به د خپلو اامو سره خلک مقدس نه کړي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬هغوی به خپل سرونه نه خرايي او نه به خپل وېښتان اوږدېدو ته پرېږدي‪ ،‬هغوی به يوازې خپل سرونه پرې کوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬هيڅ کاهن به کله چې داخلي انګړ ته ننوځي‪ ،‬شراب به نه څښي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬هغوی به د کونډې ښځې سره واده نه کوي او نه هغه ښځه چې طلقه شوې وي ‪.‬بلکې د اسرائيلو د کورنۍ د نجونو سره به واده کوي‪،‬‬ ‫يا هغه کونډه چې پخوا يې کاهن درلود‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬هغوی به زما خلکو ته د مقدس او ناپاک ترمنځ فرق ورزده کړي او هغوی ته به د ناپاک او پاک ترمنځ فرق وښيي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬او په دعوه کې به هغوی په عدالت کې ودرېږي‪ ،‬او زما د احکامو په مطابق به يې فيصله کوي‪ ،‬او زما په ټولو غونډو کې به زما قانون‬ ‫او قوانين مراعات کړي‪ ،‬او زما د سبت ورځې به مقدسې ګڼي‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬هغوی به د مړي سره د ځان د ناپاکولو لپاره نه ورځي‪ ،‬خو د پلر‪ ،‬مور‪ ،‬زوی‪ ،‬لور‪ ،‬ورور يا خور لپاره چې ميړه يې نه وي‪ ،‬هغوی‬ ‫کولی شي ځانونه ناپاک کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬او د هغه د پاکېدو څخه وروسته‪ ،‬هغوی به د هغه لپاره اوه ورځې حساب کړي‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او په هغه ورځ چې هغه مقدس ځای ته‪ ،‬دننه انګړ ته‪ ،‬چې په مقدس ځای کې خدمت وکړي‪ ،‬ننوځي‪ ،‬هغه به خپله د ګناه نذرانه وړاندې‬ ‫کړي‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬دا به د هغوی ميراث وي ‪.‬زه د هغوی ميراث يم ‪:‬او تاسو به هغوی ته په اسرائيلو کې هيڅ ملکيت ورنه کړئ‪ ،‬زه د هغوی ملکيت يم‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬هغوی به د غلې دانې نذرانه‪ ،‬د ګناه نذرانه او د ګناه د ګناه نذرانه وخوري او هر وقف شوی شی به د هغوی وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬د ټولو وړومبۍ مېوې او ستاسو د هر قسمه نذرانو وړومبۍ برخه به د اامام وى ‪.‬تاسو به د خپلو پخو شوو اوړو وړومبۍ برخه هم اامام‬ ‫ته ورکړئ‪ ،‬ترڅو هغه ستاسو په کور کښې برکت واچوى‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬کاهنان به د هغه حيوان غوښه ونه خوري چې پخپله مړ شوی وي يا څيرېدلی وي‪ ،‬که هغه مرغۍ وي يا حيوان‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۴۵‬‬ ‫‪ ۱‬برسېره پردې‪ ،‬کله چې تاسو ځمکه د ميراث لپاره د پچې په واسطه ووېشئ‪ ،‬نو تاسو به څښتن ته يوه نذرانه وړاندې کړئ‪ ،‬د ځمکې يوه‬ ‫مقدسه برخه ‪:‬اوږدوالی به پنځه ويشت زره فټه او پلنوالی به يې لس زره فټه وي ‪.‬دا به د هغې په شاوخوا ټولو سرحدونو کې مقدس وي‪.‬‬ ‫‪ ۲‬له دې څخه به د مقدس ځای لپاره پنځه سوه متره اوږد او پنځه سوه متره پلن وي‪ ،‬چې شاوخوا به مربع وي او د هغې شاوخوا به پنځوس‬ ‫متره ساحه وي‪.‬‬ ‫‪ ۳‬او د دې اندازې څخه به پنځه ويشت زره متره اوږدوالی او لس زره متره پلنوالی اندازه کړې‪ ،‬او په هغې کې به مقدس ځای او ډېر‬ ‫مقدس ځای وي‪.‬‬ ‫‪ ۴‬د ځمکې مقدسه برخه به د هغو کاهنانو لپاره وي چې د مقدس ځای خدمت کوي‪ ،‬څوک چې د څښتن خدمت ته نږدې راځي ‪:‬او دا به د‬ ‫هغوی د کورونو او د مقدس ځای لپاره مقدس ځای وي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬او پنځه ويشت زره متره اوږد او لس زره متره پلن به هم د ليويانو‪ ،‬چې د خدای د کور خدمتګاران دي‪ ،‬د شلو کوټو د ملکيت لپاره وي‪.‬‬ ‫‪۶‬او تاسو به د ښار ملکيت پنځه زره پلن او پنځه ويشت زره اوږد وټاکئ‪ ،‬د مقدسې برخې د نذرانې مخې ته ‪.‬دا به د اسرائيلو د ټول قوم‬ ‫لپاره وي‪.‬‬ ‫‪۷‬او د شهزاده لپاره به د مقدسې برخې او د ښار د ملکيت د نذرانې په يو اړخ او بل اړخ کې يوه برخه وي‪ ،‬د مقدسې برخې او د ښار د‬ ‫ملکيت د نذرانې په مخکې‪ ،‬د لوېديځ لوري څخه لوېديځ لوري ته او د ختيځ لوري څخه ختيځ لوري ته ‪:‬او اوږدوالی به د يوې برخې په‬ ‫مقابل کې وي‪ ،‬د لوېديځ لوري څخه تر ختيځ لوري پورې‪.‬‬ ‫‪۸‬په بنى ااسرائيلو کښې به د هغۀ ملکيت په هغه خملک کښې وى ‪:‬او زما شهزادګان به نور زما په خلقو ظلم نۀ کوى‪ ،‬او پاتې زمکه به د بنى‬ ‫ااسرائيلو کورنى ته د هغوئ د قبيلو په مطابق ورکړى‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۹‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬اے د بنى ااسرائيلو شهزادګانو‪ ،‬بس دے چې تاسو تشدد او لوټمارۍ لرې کړئ‪ ،‬عدالت او‬ ‫انصاف وکړئ‪ ،‬زما د خلقو نه خپل زور زياتى لرې کړئ‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬تاسو بايد سم تلې‪ ،‬سم ايفه او سم حمام ولرئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ايفه او بکت به يو شان وي‪ ،‬چې بکت د هومر لسمه برخه او ايفه د هومر لسمه برخه کېدے شي ‪.‬د هغې اندازه به د هومر سره سم وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬او مثقال به شل ګيره وي ‪:‬شل مثقال‪ ،‬پنځه ويشت مثقال‪ ،‬پنځلس مثقال‪ ،‬ستا مانه به وي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬دا هغه نذرانه ده چې تاسو به يې وړاندې کوئ ‪:‬د غنمو د يو حومر شپږمه برخه د ايفا او د اوربشو د يو حومر شپږمه برخه د ايفا‬ ‫ورکړئ‪:‬‬ ‫‪ ۱۴‬د تېلو د مقرراتو په اړه‪ ،‬د تېلو د بکت لسمه برخه‪ ،‬چې د کور څخه ده‪ ،‬چې د لسو بکتونو يو هومر ده‪ ،‬ځکه چې لس بکتونه يو هومر دي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او د رمې څخه‪ ،‬د اسراييلو د غوړو څړځايونو څخه‪ ،‬د دوه سوه پسونو څخه‪ ،‬يو ګډورۍ‪ ،‬د غلې دانې نذرانې‪ ،‬د سوزېدونکې نذرانې او‬ ‫د سلمتۍ د نذرانو لپاره‪ ،‬د هغوی لپاره د پخلينې لپاره‪ ،‬څښتن خدای فرمايي‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬د ځمکې ټول خلک به دا نذرانه د اسراييلو شهزاده ته ورکړي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او دا به د شهزاده وظيفه وي چې سوزېدونکې نذرانې‪ ،‬د غلې نذرانې او د څښلو نذرانې‪ ،‬په اخترونو‪ ،‬د نوې مياشتې او د سبت په ورځو‬ ‫کې او د اسرائيلو د قوم په ټولو مراسمو کې ورکړي ‪.‬هغه به د ګناه نذرانې‪ ،‬د غلې نذرانې‪ ،‬سوزېدونکې نذرانې او د سلمتۍ نذرانې چمتو‬ ‫کړي‪ ،‬ترڅو د اسرائيلو د قوم لپاره کفاره ادا کړي‪.‬‬ ‫غويے واخلئ او مقدس ځائ پاک کړئ‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬د اولې مياشتې په اوله ورځ‪ ،‬يو بېعېبه ځوان ک‬ ‫‪ ۱۹‬کاهن به د ګناه د نذرانې څخه لږه وينه واخلي او د کور په چوکاټونو‪ ،‬د قربانګاه د چوکاټ په څلورو ګوټونو او د داخلي انګړ د‬ ‫دروازې په چوکاټونو باندې به يې ولګوي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او د مياشتې په اوومه ورځ به د هر هغه چا لپاره چې غلط وي او د هغه چا لپاره چې ساده وي‪ ،‬همداسې کوې ‪:‬په دې ډول به تاسو د‬ ‫کور پخلينه وکړئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د اولې مياشتې په څوارلسمه ورځ‪ ،‬تاسو بايد د فسحې اختر ولرئ‪ ،‬چې اووه ورځې دوام کوي‪ ،‬بې خميره ډوډۍ به وخورئ‪.‬‬ ‫‪۲۲‬په هغه ورځ به شهزاده د ځان او د ځمکې د ټولو خلکو لپاره د ګناه د نذرانې لپاره يو غويی تيار کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬د اختر په اوو ورځو کې به هغه هره ورځ اوه غوايان او اوه پسونه چې کوم عيب نه وي‪ ،‬څښتن ته سوزېدونکې نذرانه چمتو کړي او‬ ‫هره ورځ به د ګناه د نذرانې لپاره يو وز تيار کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬هغه به د غويي سره يوه ايفه د غلې نذرانه تياره کړي‪ ،‬د پسه سره يوه ايفه د غلې نذرانه او د هرې ايفې سره يو هين تېل‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬هغه به د اوومې مياشتې په پنځلسمه ورځ‪ ،‬د اوو ورځو په اختر کې هماغسې کار وکړي‪ ،‬د ګناه نذرانې‪ ،‬سوزېدونکې نذرانې‪ ،‬د غلې‬ ‫دانې نذرانې او د تېلو سره سم‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۴۶‬‬ ‫‪۱‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬د داخلي انګړ دروازه چې مشرق ته ګوري‪ ،‬د شپږو کاري ورځو لپاره به بنده وي‪ ،‬خو د سبت‬ ‫په ورځ به خلصه وي او د نوې سپوږمۍ په ورځ به هم خلصه وي‪.‬‬ ‫‪۲‬نو شهزاده به د هغې دروازې د برنډې له لرې دننه شي او د دروازې د چوکۍ سره به ودرېږي‪ ،‬او کاهنان به د هغه سوزېدونکې نذرانې‬ ‫او د هغه د سلمتۍ نذرانې چمتو کړي‪ ،‬او هغه به د دروازې په درشل کې عبادت وکړي‪ ،‬بيا به بهر لړ شي‪ ،‬مګر دروازه به تر ماښامه‬ ‫پورې بنده نه وي‪.‬‬ ‫‪۳‬همدارنګه د ځمکې خلک به د سبت په ورځو او نوې مياشتې کې د دې دروازې په دروازه کې د څښتن په حضور کې عبادت وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۴‬او شهزاده به د سبت په ورځ هغه سوزېدونکې نذرانه چې څښتن ته يې وړاندې کوي‪ ،‬شپږ بې عيب وري او يو بې عيب پسه ده‪.‬‬ ‫‪ ۵‬د غلې دانې نذرانه به د پسه سره يوه ايفه وي او د وريو سره به د غلې دانې نذرانه د هغه د توان سره سم وي او د هرې ايفه سره به يو‬ ‫هين تېل وي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬د نوې مياشتې په ورځ به يو بې عيب ځوان غويی‪ ،‬شپږ وري او يو پسه وړاندې شي ‪.‬دا ټول به بې عيب وي‪.‬‬ ‫‪۷‬هغه به د غلې نذرانه تياره کړي‪ ،‬د غويي سره يوه ايفه‪ ،‬د پسه سره يوه ايفه‪ ،‬او د ګډورو سره د هغه د وس مطابق او د هرې ايفې سره يو‬ ‫هين تېل‪.‬‬ ‫‪۸‬کله چې شهزاده دننه شي‪ ،‬نو هغه به د هغې دروازې د برنډې په لره دننه لړ شي او د هغې لرې به بهر لړ شي‪.‬‬ ‫‪۹‬خو کله چې د خملک خلق د ما الک خخدائ په حضور کښې په ځانګړو اخترونو کښې راشى‪ ،‬نو هغه څوک چې د شمالى دروازې په لر د‬ ‫عبادت لپاره دننه شى هغه به د انوبى دروازې په لر بهر لړ شى‪ ،‬او هغه څوک چې د انوبى دروازې په لر ننوځى هغه به د شمالى‬ ‫دروازې په لر بهر لړ شى ‪.‬هغه به د هغې دروازې په لر واپس نۀ شى چې په کومه باندې هغه دننه راغلے وى‪ ،‬بلکې د هغې په وړاندې‬ ‫به لړ شى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او مشر به د هغوی په منځ کې وي‪ ،‬کله چې هغوی دننه ځي‪ ،‬نو دننه به ځي‪ ،‬او کله چې هغوی بهر ځي‪ ،‬نو به بهر ځي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬په اخترونو او په ځانګړو مراسمو کې به د غلې نذرانه د غويي لپاره يوه ايفه او د پسه لپاره يوه ايفه وي‪ ،‬او د وريو لپاره به څومره چې‬ ‫هغه يې توان لري او د ايفه لپاره به يو هين تېل وي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې شهزاده په رضاکارانه توګه څښتن ته سوزېدونکې نذرانه يا د سلمتۍ نذرانې چمتو کړي‪ ،‬نو بيا به هغه دروازه چې ختيځ ته‬ ‫ګوري خلصه کړي او هغه به خپله سوزېدونکې نذرانه او د سلمتۍ نذرانې چمتو کړي‪ ،‬لکه څنګه چې هغه د سبت په ورځ کولې‪ ،‬بيا به‬ ‫هغه بهر لړ شي او د هغه له وتلو وروسته به دروازه وتړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬ته به هره ورځ څښتن ته د سوزېدونکې نذرانې په توګه يو کلن بې عيب پسه چمتو کوې ‪.‬ته به يې هر سهار چمتو کوې‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪ ۱۴‬او هر سهار د هغې سره د غلې دانې نذرانه تيار کړه‪ ،‬د ايفه شپږمه برخه او د هين دريمه برخه تېل‪ ،‬د ښو اوړو سره د ګډولو لپاره ‪.‬دا‬ ‫د غلې دانې نذرانه ده چې په دوامداره توګه د څښتن لپاره د يو منظم قانون له مخې ورکول کېږي‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬نو هغوی به هره ورځ سهار د پسه‪ ،‬د غلې دانې نذرانه او د تېلو د سوزېدونکې نذرانې لپاره تياروي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى‪ ،‬کۀ چرې شهزاده خپلو زامنو ته تحفه ورکړى‪ ،‬نو د هغې ميراث به د هغۀ د زامنو وى‪ ،‬دا به د‬ ‫ميراث په لحاظ د هغوئ ملکيت وى‪.‬‬ ‫‪۱۷‬خو که چېرې هغه د خپل ميراث څخه يو تن ته ډالۍ ورکړي‪ ،‬نو دا به د آزادۍ کال پورې د هغه وي‪ ،‬وروسته له هغه چې دا شهزاده ته‬ ‫بېرته ورکړل شي‪ ،‬مګر د هغه ميراث به د هغه د زامنو وي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬سردار به د ظلم په واسطه د خلقو د ميراث نه نۀ اخلي‪ ،‬چې هغوئ د خپل خملک نه وباسي‪ ،‬بلکې خپلو زامنو ته به د خپل خملک نه ميراث‬ ‫ورکوي‪ ،‬ترڅو زما خلق هر يو د خپل خملک نه ادا نۀ شى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬وروسته له هغه چې هغه ما د دروازې له لرې راوستم‪ ،‬کوم چې د دروازې په څنګ کې و‪ ،‬د کاهنانو مقدس خونو ته‪ ،‬چې شمال ته يې‬ ‫مخونه وو‪ ،‬او وګورئ‪ ،‬په دواړو خواوو کې لويديځ لوري ته يو ځای و‪.‬‬ ‫‪۲۰‬بيا هغه ما ته وفرمائيل‪” ،‬دا هغه ځائ دے چرته چې اامامان د ګناه نذرانې او د ګناه نذرانې پخوي‪ ،‬چرته چې به د غلې نذرانې پخوي؛‬ ‫چې هغوئ دا بهر ته د خلقو د پاکولو لپاره بهر ته نۀ وړي“‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬بيا هغه زه بهر ته راوويستم او د انګړ په څلورو ګوټونو کې يې تېر کړم‪ ،‬او وګوره چې د انګړ په هر ګوټ کې يو انګړ وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د دربار په څلورو ګوټونو کې څلوېښت متره اوږد او دېرش متره پلن دربارونه سره يوځای شوي وو ‪:‬دا څلور کونجونه په يو اندازه‬ ‫وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬او د هغوی په شاوخوا کې د څلورو ودانيو قطارونه وو‪ ،‬او شاوخوا يې د قطارونو لندې د اوش کولو ځايونه اوړ شوي وو‪.‬‬ ‫‪۲۴‬بيا هغه ما ته وويل‪ ،‬دا د پخلي ځايونه دي‪ ،‬چېرته چې د کور خدمتګاران به د خلکو قرباني پخوي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۴۷‬‬ ‫‪۱‬وروسته له دې هغه ما د کور دروازې ته راوستم؛ او‪ ،‬ګوره‪ ،‬اوبه د کور د دروازې د لندې څخه د ختيځ لوري ته راووتې‪ ،‬ځکه چې د‬ ‫کور مخ ختيځ لوري ته ولړ و‪ ،‬او اوبه د کور د ښي اړخ څخه‪ ،‬د قربانګاه په انوب لوري څخه د لندې څخه راوتلې‪.‬‬ ‫‪۲‬بيا هغه ما د شمال دروازې له لرې بهر راوويست او د ختيځې دروازې په لره کې يې بهر ته بوتلم؛ او ګورم چې په ښي خوا کې اوبه‬ ‫بهېدلې‪.‬‬ ‫‪۳‬او کله چې هغه سړی چې په لس کې يې رسۍ وه‪ ،‬ختيځ ته لړ‪ ،‬هغه زر متره اندازه کړه‪ ،‬او ما يې د اوبو له لرې بوتلم؛ اوبه تر‬ ‫زنګونونو پورې وې‪.‬‬ ‫‪۴‬هغه بيا زر متره اندازه کړه او ما د اوبو څخه تير کړ؛ اوبه تر زنګونونو پورې وې ‪.‬هغه بيا زر متره اندازه کړه او ما د اوبو څخه تير‬ ‫کړ؛ اوبه تر مل پورې وې‪.‬‬ ‫‪۵‬وروسته له هغه هغه يو زر متره اندازه کړه؛ او دا يو داسې سيند وو چې زه ترې تېر نشوم ‪:‬ځکه چې اوبه ډېرې شوې وې‪ ،‬د لمبو وهلو‬ ‫لپاره اوبه‪ ،‬يو داسې سيند وو چې تېرېدل يې ناشوني وو‪.‬‬ ‫‪ ۶‬او هغه ماته وويل" ‪:‬د انسان زويه‪ ،‬تا دا وليدل؟ "بيا هغه ما راوستلم او د سيند غاړې ته يې بېرته راوستلم‪.‬‬ ‫‪۷‬کله چې زه بېرته راغلم‪ ،‬نو د سيند په غاړه کې ډېرې ونې وې چې يوې او بلې خوا ته وې‪.‬‬ ‫‪۸‬بيا هغه ما ته وويل ‪:‬دا اوبه د ختيځې سيمې په لور بهېږي او بيا صحرا ته بهېږي او سمندر ته بهېږي ‪.‬کله چې سمندر ته راووځي‪ ،‬اوبه به‬ ‫روغې شي‪.‬‬ ‫‪۹‬او داسې به وشي چې هر هغه څه چې ژوند کوي‪ ،‬چې حرکت کوي‪ ،‬هر هغه ځای ته چې سيندونه راشي‪ ،‬ژوندي به وي ‪:‬او د کبانو ډېر‬ ‫زيات شمېر به وي‪ ،‬ځکه چې دا اوبه به هلته راشي؛ ځکه چې هغه به روغې شي؛ او هر هغه څه به ژوندي وي چې چيرې سيند راشي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او داسې به وشي چې کب نيونکي به د عنجدي څخه تر عنګليم پورې په هغې باندې ودريږي؛ دا به د االونو د خپرولو ځای وي؛ د‬ ‫دوی کبان به د دوی د ډول سره سم وي‪ ،‬لکه د لوی سمندر کبان‪ ،‬چې ډېر زيات دي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬خو د هغې خټې او دښتې به روغې نشي‪ ،‬هغه به مالګې ته وسپارل شي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او د سيند په غاړه‪ ،‬د دې غاړې او هغې غاړې ته‪ ،‬د غوښې لپاره ټولې ونې به راشنې شي‪ ،‬چې پاڼې به يې نه مړاوې کېږي او نه به يې‬ ‫ميوه ضايع کېږي ‪.‬هغه به د خپلو مياشتو په مطابق نوې مېوې راوړي‪ ،‬ځکه چې د هغوی اوبه د مقدس ځای څخه راوځي ‪.‬او د هغې مېوې‬ ‫به د خوړو لپاره وي او د هغې پاڼې به د درملو لپاره وي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ما الک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬دا به هغه سرحد وى چې تاسو به يې د بنى ااسرائيلو د دولسو قبيلو په مطابق زمکه ميراث‬ ‫کړئ ‪:‬يوسف ته به دوه برخې املو شى‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬تاسو به دا په يو شان ميراث کړئ‪ ،‬د هغې په اړه چې ما قسم پورته کړ چې دا به ستاسو پلر نيکونو ته ورکړم ‪.‬او دا ځمکه به ستاسو‬ ‫ميراث شي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬دا به د شمال لوري ته د ځمکې سرحد وي‪ ،‬د لوی سمندر څخه د حتلون په لره‪ ،‬تر هغه ځايه چې خلک صداد ته ځي‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬حمات‪ ،‬بيروته‪ ،‬سبريم‪ ،‬چې د دمشق او حمات د پولې ترمنځ دی او حصار هتيکون‪ ،‬چې د حوران د ساحل سره پروت دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬او د سمندر څخه به سرحد د حصر عنان سره وي‪ ،‬د دمشق سرحد‪ ،‬او شمال ته به د حمات سرحد وي ‪.‬او دا شمال اړخ دی‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او ختيځه خوا به د حوران‪ ،‬دمشق‪ ،‬العاد او د اردن په غاړه د اسرائيلو د خاورې څخه د ختيځ سمندر پورې ناپ کړئ ‪.‬دا ختيځه خوا‬ ‫ده‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او انوب طرف ته به انوبي سرحد وي‪ ،‬د تمر څخه به د قادش په اوبو پورې او د سيند څخه به تر لوی سمندر پورې ‪.‬او دا به انوب‬ ‫طرف ته انوبي سرحد وي‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪۲۰‬همدارنګه لوېديځ اړخ به لوی سمندر وي چې له سرحد څخه تر هغه پورې وي چې سړی د حمات په مقابل کې تېر شي ‪.‬دا لوېديځ اړخ‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬نو تاسو به دا ځمکه د اسرائيلو د قبيلو په مطابق په خپلو کې ووېشئ‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او داسې به پېښ شي چې تاسو به دا د پچې په واسطه د خپل ځان او هغو پردو خلکو لپاره چې ستاسو په منځ کې اوسېږي او ستاسو په‬ ‫منځ کې ماشومان ولري‪ ،‬د ميراث په توګه ووېشئ ‪.‬او هغوی به ستاسو لپاره د اسرائيليانو په منځ کې د زېږېدلي په څېر وي ‪.‬هغوی به‬ ‫ستاسو سره د اسرائيلو د قبيلو په منځ کې ميراث ولري‪.‬‬ ‫‪۲۳‬او داسې به وشي چې په کومه قبيله کې چې پردی اوسيږي‪ ،‬هلته به تاسو هغه ته د هغه ميراث ورکړئ‪ ،‬ما الک قادر مطلق خخدائ‬ ‫فرمائى‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۴۸‬‬ ‫‪۱‬د قبيلو نومونه دا دي ‪:‬د شمال سر څخه د حتلون د لرې تر ساحل پورې‪ ،‬لکه څنګه چې حمات ته ځي‪ ،‬حصرانان‪ ،‬د دمشق شمال سرحد‪،‬‬ ‫د حمات ساحل پورې؛ ځکه چې دا د هغه اړخونه ختيځ او لويديځ دي‪ ،‬د دان لپاره يوه برخه ده‪.‬‬ ‫‪۲‬د دان د سرحد سره نزدې‪ ،‬د مشرق طرف څخه تر مغرب طرف پورې‪ ،‬د آشر د پاره يوه احصه‪.‬‬ ‫‪۳‬د اشير د پولې سره نزدې‪ ،‬د مشرق نه تر مغرب پورې‪ ،‬د نفتالى د پاره يوه احصه‪.‬‬ ‫‪۴‬د نفتالي د پولې سره نزدې‪ ،‬د مشرق نه تر مغرب پورې‪ ،‬د منسي د پاره يوه احصه‪.‬‬ ‫‪۵‬د اافرائيم د پاره به يوه احصه د منسى د سرحد سره نزدې وي‪ ،‬د مشرق نه تر مغرب پورې‪.‬‬ ‫‪۶‬د افرايم د پولې سره نزدې‪ ،‬د مشرق نه تر مغرب پورې‪ ،‬د روبين لپاره يوه احصه‪.‬‬ ‫‪۷‬د يهوداه دپاره به يوه احصه د روبين د سرحد سره د مشرق نه تر مغرب پورې وى‪.‬‬ ‫‪۸‬او د يهوداه د سرحد سره نزدې‪ ،‬د مشرق طرف څخه تر مغرب طرف پورې‪ ،‬هغه نذرانه چې تاسو به يې وړاندې کوئ‪ ،‬پنځه ويشت زره‬ ‫فټه پلنوالے او د نورو برخو په شان اوږدوالے به وي‪ ،‬د مشرق طرف څخه تر مغرب طرف پورې‪ ،‬او مقدس ځائ به د هغې په مينځ کې‬ ‫وي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬هغه نذرانه چې تاسو به يې څښتن ته وړاندې کړئ‪ ،‬پنځه ويشت زره متره اوږده او لس زره متره پلنه به وي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او د هغوی لپاره‪ ،‬حتی د کاهنانو لپاره به دا مقدسه برخه وي ‪:‬شمال ته پنځه ويشت زره متره اوږد‪ ،‬لوېديځ ته لس زره متره پلن‪ ،‬ختيځ‬ ‫ته لس زره متره پلن او انوب ته پنځه ويشت زره متره اوږد وي او د څښتن مقدس ځای به د هغې په منځ کې وي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬دا به د هغو کاهنانو لپاره وي چې د صدوق د اولدې څخه پاک شوي دي‪ ،‬چا چې زما وظيفه پوره کړې ده‪ ،‬او کله چې بني اسرائيل بې‬ ‫لرې شول‪ ،‬لکه څنګه چې ليويان بې لرې شول‪ ،‬هغوی بې لرې نه شول‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬او د هغه ځمکې څخه چې وړاندې کېږي دا نذرانه به د لويانو د سرحد سره نږدې د هغوی لپاره ډېره مقدسه وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬د کاهنانو د سرحد سره مخامخ به د ليويانو لپاره پنځه ويشت زره متره اوږده او لس زره متره پلنه ځمکه وي ‪.‬ټوله اوږدوالى به يې‬ ‫پنځه ويشت زره متره او پلنوالى به يې لس زره متره وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬هغوی به دا نه خرڅوي‪ ،‬نه به يې بدلوي او نه به يې د ځمکې لومړۍ حاصلت له ځانه سره وړي‪ ،‬ځکه چې دا څښتن ته مقدسه ده‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او هغه پنځه زره ځمکه چې د پنځه ويشت زره ځمکې په مقابل کې پاتې ده‪ ،‬د ښار‪ ،‬د استوګنې او څړځايونو لپاره به ناپاکه وي‪ ،‬او ښار‬ ‫به د هغې په منځ کې وي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او د دې ناپ به دا وي ‪:‬شمال طرف ته څلور زره پنځه سوه او انوب طرف ته څلور زره پنځه سوه او مشرق طرف ته څلور زره پنځه‬ ‫سوه او مغرب طرف ته څلور زره پنځه سوه او مغرب طرف ته څلور زره پنځه سوه او مغرب طرف ته‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬د ښار څړځايونه به شمال ته دوه سوه پنځوس‪ ،‬انوب ته دوه سوه پنځوس‪ ،‬ختيځ ته دوه سوه پنځوس او لويديځ ته دوه سوه پنځوس وي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او د مقدسې برخې د نذرانې په وړاندې پاتې شوې اوږدوالې به لس زره ختيځ ته او لس زره لوېديځ ته وي ‪:‬او دا به د مقدسې برخې د‬ ‫نذرانې په وړاندې وي؛ او د هغې حاصل به د هغو کسانو د خوړو لپاره وي چې د ښار خدمت کوي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او هغه کسان چې د ښار خدمت کوي‪ ،‬د اسراييلو د ټولو قبيلو څخه به يې خدمت وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬د ټولو نذرانو اندازه پنځه ويشت زره او پلنه او پنځه ويشت زره ده ‪.‬تاسو به مقدس نذرانه څلور مربع مربع ته د ښار د ملکيت سره‬ ‫وړاندې کړئ‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او پاتې شوې ځمکه به د شهزاده لپاره وي‪ ،‬د مقدسې نذرانې او د ښار د ملکيت په يوه او بله خوا کې‪ ،‬د ختيځ سرحد ته د پنځه ويشت‬ ‫زره او پنځه ويشت زره او لويديځ سرحد ته د نذرانې په مقابل کې‪ ،‬د شهزاده د برخو په مقابل کې ‪:‬او دا به مقدسه نذرانه وي؛ او د کور‬ ‫مقدس ځای به د هغې په مينځ کې وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د ليويانو او د ښار د ملکيت څخه‪ ،‬چې د شهزاده د ملکيت په منځ کې ده‪ ،‬د يهوداه او بنيامين د پولې ترمنځ‪ ،‬به د شهزاده لپاره وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬د نورو قبيلو په اړه‪ ،‬د ختيځ لوري څخه تر لوېديځ لوري پورې‪ ،‬د بنيامين برخه به وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬د بنيامين د پولې سره نزدې‪ ،‬د مشرق طرف څخه تر مغرب طرف پورې‪ ،‬د شمعون به يوه احصه وى‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬د شمعون د پولې سره نږدې‪ ،‬د ختيځ څخه تر لوېديځ پورې‪ ،‬د يساکار يوه برخه‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬د يساکار د پولې سره نزدې‪ ،‬د مشرق نه تر مغرب پورې‪ ،‬د زبولون يوه احصه‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬د زبولون د پولې سره نږدې‪ ،‬د ختيځ څخه تر لوېديځ پورې د ااد يوه برخه‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬او د ااد د پولې سره نږدې‪ ،‬د انوب په لور‪ ،‬سرحد به د تمر څخه د قادش په انوب کې د سرېف تر اوبو پورې او د لوی سمندر په‬ ‫لور د سيند پورې وي‪.‬‬ ‫‪۲۹‬دا هغه ځمکه ده چې تاسو به يې د اسراييلو قبيلو ته د ميراث لپاره په پچه وويشئ‪ ،‬او دا د دوی برخې دي‪ ،‬څښتن قادر مطلق خدای‬ ‫فرمايي‪.‬‬


‫حزقيل‬

‫‪ ۳۰‬او دا د ښار شمال لوري ته د پای ټکي دي‪ ،‬څلور زره پنځه سوه ناپونه‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬د ښار دروازې به د اسرائيلو د قبيلو د نومونو په مطابق وي ‪:‬درې دروازې شمال خوا ته ‪:‬يوه د روبين دروازه‪ ،‬يوه د يهوداه دروازه او‬ ‫يوه د ليوي دروازه‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬او په ختيځ کې څلور زره پنځه سوه متره او درې دروازې به وي‪ ،‬يوه د يوسف دروازه‪ ،‬يوه د بنيامين دروازه او يوه د دان دروازه‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬او د انوب خوا به څلور زره پنځه سوه متره وي‪ ،‬او درې دروازې به وي ‪:‬يوه د شمعون دروازه‪ ،‬يوه د يساکار دروازه او يوه د‬ ‫زبولون دروازه‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬د لوېديځ لوري ته به څلور زره پنځه سوه متره وي‪ ،‬او درې دروازې به ولري ‪:‬يوه د ااد دروازه‪ ،‬يوه د آشر دروازه او يوه د نفتالي‬ ‫دروازه‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬دا شاوخوا اتلس زره متره و او د هغې ورځې څخه به د ښار نوم دا وي ‪:‬څښتن هلته دی‪.‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook