Skip to main content

Pashto - The Book of Numbers

Page 1

‫شمېرې‬ ‫لومړی فصل‬ ‫موسٰ سره د‬ ‫‪ ۱‬د دوهم کال د دوهمې مياشتې په لومړۍ ورځ‪ ،‬د مصر څخه د راوتلو څخه وروسته‪ ،‬څښتن د سينا په دښته کې د حضرت‬ ‫ی‬ ‫ملقات په خېمه کې خبرې وکړې او ويې فرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۲‬د اسرائيلو د ټولو خلکو نومونه د هغوی د کورنيو او کورنيو په اساس او د هغوی د نومونو په شمېر سره وليکه‪.‬‬ ‫‪ ۳‬د شلو کلونو او يا د هغه څخه پورته عمر لرونکي ټول کسان چې د اسرائيلو په منځ کې د جګړې توان لري‪ ،‬ته او هارون بايد هغوی د‬ ‫ډلو په مطابق وشمېرئ‪.‬‬ ‫‪ ۴‬او د هرې قبيلې څخه به يو سړی ستاسو سره وي‪ ،‬هر يو به د خپل پلر د کورنۍ مشر وي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬او دا د هغو کسانو نومونه دي چې ستاسو سره به ولړ وي ‪:‬د روبين له قبيلې څخه د شديئور زوی اليصور‪.‬‬ ‫‪ ۶‬د شمعون له قبيلې څخه ‪:‬شلوميئيل د صوريشدای زوی‪.‬‬ ‫‪7‬د يهودا؛ د عميناداب زوی نحشون‪.‬‬ ‫‪ ۸‬د يساکار له قبيلې څخه ‪:‬نتنيئيل د صوغر زوی‪.‬‬ ‫‪ ۹‬د زبولون الياب د هيلون زوی‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د يوسف د اولد نه ‪:‬د اافرائيم قبيلې نه ‪:‬د عميهود زوئ اليشمع‪ ،‬د منسى قبيلې نه ‪:‬د فدهصور زوئ جمليئيل‪.‬‬ ‫‪11‬د بنيامين ;عابدان د جدعوني زوی‪.‬‬ ‫‪12‬د دان ;اخيزر د عميشدادی زوی‪.‬‬ ‫‪13‬د اشر ;پاګيايل د عکران زوی‪.‬‬ ‫‪14‬د جاد ;الياساف د دوئيل زوی‪.‬‬ ‫‪15‬د نفتالٰ ;احيرا د عنان زوی‪.‬‬ ‫‪۱۶‬دا کسان د جماعت مشهور وو‪ ،‬د خپلو پلرونو د قبيلو مشران وو‪ ،‬او د اسراييلو د زرګونو مشرانو وو‪.‬‬ ‫موسٰ او حضرت هارون دا سړي چې نومونه يې ليکل شوي وو‪ ،‬واخيستل‪:‬‬ ‫‪ ۱۷‬نو حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۱۸‬هغوی د دوهمې مياشتې په لومړۍ ورځ ټوله قوم سره راټول کړ او د هغوی نسبنامه يې د خپلو کورنيو او خپلو پلرونو د کورنيو په‬ ‫اساس او د شلو کلونو يا د هغه څخه پورته عمر لرونکو کسانو د شمېر په اساس وليکله‪.‬‬ ‫موسٰ ته امر کړی وو‪ ،‬هغه هغوی د سينا په دښته کې وشمېرل‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬لکه څنګه چې څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲۰‬د روبين د اولدې‪ ،‬چې د اسرائيلو مشر زوی وو‪ ،‬د هغوی د کورنيو او کورنيو په اساس‪ ،‬د هر نارينه چې عمر يې شل کاله يا له هغه‬ ‫څخه زيات و او د جګړې توان يې درلود‪ ،‬د هغوی د نومونو او شمېرنې له مخې ليکل شوی دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د روبين د قبيلې څخه د هغو کسانو شمېر شپږ څلوېښت زره او پنځه سوه تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د شمعون د اولدې څخه‪ ،‬د هغوی د کورنيو او کورنيو په اساس‪ ،‬د هغو ټولو نارينه وو چې عمر يې شل کاله يا له هغه څخه زيات و او‬ ‫د جګړې توان يې درلود‪ ،‬د هغوی د نومونو او شمېرنې له مخې وشمېرل شول‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬د شمعون د قبيلې څخه د هغو کسانو شمېر چې شمېر يې وشو‪ ،‬نهه پنځوس زره او درې سوه تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬د جاد د اولدې څخه د هغو ټولو خلکو شمېر چې عمر يې شل کاله يا له هغه څخه زيات و او د جګړې توان يې درلود‪ ،‬د هغوی د‬ ‫کورنيو او کورنيو په مطابق وشمېرل شو‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬د جاد د قبيلې څخه پنځه څلوېښت زره شپږ سوه پنځوس تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬د يهوداه د اولد نه د ټولو هغه سړو شمېر چې د شلو کالو يا د دې نه زيات عمر يې درلود او د جنګ کولو جوګه وو‪ ،‬د هغوئ د‬ ‫کورنو او د پلر نيکۀ د کورنۍ په مطابق د شمېرنې له مخې ليکلے شو‪.‬‬ ‫نومونو‪ ،‬ر‬ ‫‪ ۲۷‬د يهوداه د قبيلې د هغو کسانو شمېر چې شمېر يې ‪ ٦٤‬زره او شپږ سوه وو‪ ،‬اووه شپېته تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬د يساکار د اولدې څخه‪ ،‬د هغوی د کورنيو او کورنيو په مطابق‪ ،‬د شلو کلونو يا د هغه څخه زيات عمر لرونکي ټول هغه کسان چې د‬ ‫جګړې توان يې درلود‪ ،‬د هغوی د نومونو شمېر د هغوی د نومونو په مطابق ليکل شوی وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬د يساکار د قبيلې د هغو کسانو شمېر څلور پنځوس زره او څلور سوه تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬د زبولون د اولدې څخه‪ ،‬د هغوی د کورنيو او کورنيو په اساس‪ ،‬د شلو کلونو يا د هغه څخه زيات عمر لرونکي ټول هغه کسان چې د‬ ‫جګړې توان يې درلود‪ ،‬د هغوی د نومونو شمېر د هغوی د نومونو په مطابق ليکل شوی وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬د زبولون د قبيلې څخه اووه پنځوس زره او څلور سوه تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬د يوسف د اولد‪ ،‬يعنې د افرايم د اولدې څخه‪ ،‬د هغوی د کورنيو او د هغوی د پلرونو د کورنيو په مطابق‪ ،‬د شلو کلونو يا د هغه څخه‬ ‫زيات عمر لرونکي ټول هغه کسان چې د جګړې توان يې درلود‪ ،‬د شمېرنې له مخې‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬د اافرائيم د قبيلې نه د هغوئ شمېر څلوېښت زره او پنځه سوه وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬د منسي د اولدې څخه‪ ،‬د هغوی د کورنيو او کورنيو په اساس‪ ،‬د شلو کلونو يا د هغه څخه زيات عمر لرونکي ټول هغه کسان چې د‬ ‫جګړې توان يې درلود‪ ،‬د هغوی د نومونو شمېر د هغوی د نومونو په مطابق ليکل شوی وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬د منسي د قبيلې څخه دوه دېرش زره او دوه سوه تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬د بنيامين د اولدې څخه د هغو ټولو خلکو شمېر چې د شلو کلونو يا د هغه څخه زيات عمر يې درلود او په جګړه کې د تلو توان يې‬ ‫درلود‪ ،‬د هغوی د کورنيو او کورنيو په مطابق شمېرل شوی دی‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬د بنيامين د قبيلې د هغو کسانو شمېر پنځه دېرش زره او څلور سوه تنه وو‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫‪ ۳۸‬د دان د اولدې څخه د هغو ټولو خلکو شمېر چې د شلو کلونو يا د هغه څخه پورته عمر يې درلود او د جګړې توان يې درلود‪ ،‬د هغوی‬ ‫د کورنيو او کورنيو په مطابق شمېرل شوی وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬د دان د قبيلې د هغو کسانو شمېر دوه شپېته زره اوه سوه وو‪.‬‬ ‫‪ ۴۰‬د اشير د اولدې څخه د هغو ټولو خلکو شمېر چې د شلو کلونو يا د هغه څخه پورته عمر يې درلود او د جګړې توان يې درلود‪ ،‬د‬ ‫هغوی د کورنيو او کورنيو په مطابق شمېرل شوی وو‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬د اشير د قبيلې څخه د هغو کسانو شمېر يو څلوېښت زره او پنځه سوه تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬د نفتالي د اولدې څخه د هغوی د کورنيو او کورنيو په اساس‪ ،‬د شلو کلونو يا د هغه څخه پورته عمر لرونکو ټولو خلکو چې د جګړې‬ ‫توان يې درلود‪ ،‬د نومونو شمېر د هغوی د نومونو په مطابق ليکل شوی و‪.‬‬ ‫‪ ۴۳‬د نفتالي د قبيلې څخه د هغو کسانو شمېر درې پنځوس زره او څلور سوه تنه وو‪.‬‬ ‫موسٰ‪ ،‬حضرت هارون او د اسرائيلو دولس مشران چې شمېرل کېدل‪ ،‬ټول دولس تنه‬ ‫‪ ۴۴‬دا هغه کسان وو چې شمېرل شوي وو‪ ،‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫وو ‪.‬هر يو د خپلو نيکونو د کورنيو څخه وو‪.‬‬ ‫‪ ۴۵‬نو په دې ډول د اسرائيلو ټول خلک د خپلو کورنيو په مطابق وشمېرل شول‪ ،‬د شلو کلونو يا د هغه څخه زيات عمر لرونکي او هغه‬ ‫ټول چې د اسرائيلو په جګړه کې د ګډون توان يې درلود‪.‬‬ ‫‪ ۴۶‬ټول شمېر شپږ لکه درې زره پنځه سوه پنځوس تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۴۷‬مګر لويان د هغوی د پلرونو د قبيلې په مطابق په هغوی کې نه شمېرل کېدل‪.‬‬ ‫موسٰ ته ويلي وو‪:‬‬ ‫‪ ۴۸‬ځکه چې څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۴۹‬خو د لويانو قبيله مه شمېره او نه هم د اسرائيليانو په منځ کې د هغوی شمېره اخله‪.‬‬ ‫‪ ۵۰‬خو ته لويان د مقدسې خېمې‪ ،‬د هغې د ټولو سامانونو او د هغې د ټولو شيانو د چارو مسؤل وګرځوه ‪.‬هغوی به خېمه او د هغې ټول‬ ‫سامانونه وړي‪ ،‬د هغې خدمت به کوي او د خېمې شاوخوا به خېمې ودروي‪.‬‬ ‫‪ ۵۱‬کله چې خېمه پورته کېښودل شي‪ ،‬ليويان به هغه راښکته کړي او کله چې خېمه ودرول شي‪ ،‬ليويان به يې ودروي او هر هغه بېګانه‬ ‫کس چې نږدې راشي هغه به ووژل شي‪.‬‬ ‫‪ ۵۲‬بنى ااسرائيليان به خپلې خېمې د خپلې ډلې سره سم او د خپلې جنډې لندې ودروي‪.‬‬ ‫‪ ۵۳‬مګر لويان به د مقدسې خېمې شاوخوا خېمې ودروي ترڅو د اسرائيلو په قوم باندې قهر نازل نشي ‪.‬لويان به د مقدسې خېمې ساتنه‬ ‫کوي‪.‬‬ ‫موسٰ ته امر کړی وو‪.‬‬ ‫حضرت‬ ‫څښتن‬ ‫چې‬ ‫وکړل‬ ‫څه‬ ‫هغه‬ ‫اسرائيليانو‬ ‫‪۵۴‬‬ ‫ی‬ ‫دوهم فصل‬ ‫وسى او هارون ته ووئيل‪،‬‬ ‫‪۱‬بيا ما الک مخدائ مم ی‬ ‫‪ ۲‬د اسرائيلو هر سړی به د خپل بيرغ سره او د خپل پلر د کورنۍ د بيرغ سره خېمې ودروي ‪.‬هغوی به د مقدسې خېمې شاوخوا لرې‬ ‫خېمې ودروي‪.‬‬ ‫‪ ۳‬هغوی به د ختيځ لوري ته د لمر خاته خوا ته د يهودا د کمپ د بيرغ لندې خېمې ودروي او د خپلو ډلو سره سم به خېمې ودروي ‪.‬د‬ ‫عميناداب زوی نحشون به د يهودا د قوم مشر وي‪.‬‬ ‫‪ ۴‬د هغه د ډلې شمېر څوارلس زره شپږ سوه وو‪.‬‬ ‫‪۵‬هغه کسان چې د هغه په څنګ کې خېمې ودروي‪ ،‬د يساکار قبيله به وي او د ُمغر زوی نتنيايل به د يساکار د خلکو مشر وي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬د هغه ډلې شمېر څلور پنځوس زره او څلور سوه تنه وو‪.‬‬ ‫‪۷‬بيا به د زبولون قبيله وي ‪:‬او د حيلون زوی الياب به د زبولون د خلکو مشر وي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬د هغه ډلې شمېر اووه پنځوس زره او څلور سوه تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۹‬د يهوداه په کمپ کې ټول شمېر يو لک شپږ اتيا زره او څلور سوه تنه وو‪ ،‬د هغوی ډلې ډلې وې ‪.‬هغوی به لومړی حرکت وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬په جنوب لوري کې به د روبين د کمپ بيرغ د هغوی د ډلو په مطابق وي ‪.‬د روبين د اولد مشر به د شديور زوی اليصور وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬د هغه د ډلې شمېر شپږ څلوېښت زره او پنځه سوه تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬د شمعون قبيلې به د هغه تر څنګ خېمې ودروي او د شمعون د خلکو مشر به د صوريشدای زوی شلوميئيل وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬د هغه ډلې شمېر نهه پنځوس زره او درې سوه تنه وو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬بيا به د جاد قبيله وي او د جاد د زامنو مشر به د عقوئيل زوی الياساف وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬د هغه ډلې شمېر پنځه څلوېښت زره شپږ سوه پنځوس تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬د روبين په کمپ کې ټول شمېرل شوي کسان يو لک يو پنځوس زره څلور سوه پنځوس تنه وو‪ ،‬د هغوی ډلې ډلې به په دويمه ليکه کې‬ ‫حرکت وکړي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬بيا به د ليويانو د کمپ سره د کمپ په مينځ کې د مقدسې خېمې سره روان شي ‪.‬لکه څنګه چې هغوی خېمې ودروي‪ ،‬هماغسې به روان‬ ‫وي‪ ،‬هر يو به په خپل ځای کې د خپل بيرغ سره روان وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬د اافرائيم د کمپ بيرغ به د هغوئ د لښکرو په مطابق د مغرب طرف ته وى ‪.‬د اافرائيم د قبيلو مشر به د عميهود زوئ اليشمع وى‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬د هغه ډلې شمېر څلوېښت زره او پنځه سوه تنه وو‪.‬‬ ‫‪۲۰‬د هغه په خوا کې به د منسي قبيله وي او د منسي د اولد مشر به د فداهصور زوی جمليئيل وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د هغه د ډلې شمېر دوه دېرش زره او دوه سوه تنه وو‪.‬‬ ‫‪۲۲‬بيا به د بنيامين قبيله وي او د بنيامين د زامنو مشر به د جدعوني زوی ابيدان وي‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫‪ ۲۳‬د هغه د ډلې شمېر پنځه دېرش زره او څلور سوه تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬د اافرائيم د کمپ ټول شمېر يو لک اته زره او سل تنه وو‪ ،‬د هغوئ ډلې ډلې وې او هغوئ به په دريم قطار کښې روان شى‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬د دان د کمپ بيرغ به د خپلو ډلو سره سم شمال لوري ته وي ‪.‬د دان د خلکو مشر به د عميشدي زوی اخيعزر وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬د هغه د ډلې شمېر دوه شپېته زره اوه سوه تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬د اشير قبيلې به د هغه تر څنګ خېمې ودروي او د اشير د خلکو مشر به د عکران زوی فجعيئيل وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬د هغه د ډلې شمېر يو څلوېښت زره پنځه سوه تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬بيا به د نفتالي قبيله وي او د نفتالي د خلکو مشر د عينان زوی اخيرع وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬د هغه ډلې شمېر درې پنځوس زره څلور سوه تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬د دان په کمپ کې ټول شمېر يو لک اوه پنځوس زره شپږ سوه تنه وو ‪.‬هغوی به د خپلو بيرغونو سره په شا لړ شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬دا هغه کسان دي چې د اسرائيلو د کورنۍ د غړو شمېر د هغوی د کورنيو په مطابق ورکړل شوی دی ‪:‬د کمپونو ټول شمېر شپږ لکه‬ ‫درې زره پنځه سوه پنځوس تنه وو‪.‬‬ ‫موسٰ ته امر کړی وو‪ ،‬لويان د اسرائيليانو په منځ کې ونه شمېرل شول‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬مګر لکه څنګه چې څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫م‬ ‫وسى ته محکم ورکړے وو ‪.‬هغوئ د خپلو بيرغونو سره خېمې ودرولې او هر‬ ‫م‬ ‫دائ‬ ‫خ‬ ‫ک‬ ‫ل‬ ‫ما‬ ‫څنګه‬ ‫چې‬ ‫‪ ۳۴‬بنى ااسرائيلو هغه هر څۀ وکړل‬ ‫ا‬ ‫م‬ ‫ی‬ ‫يو کس د خپلې کورنۍ او د خپلو پلر نيکۀ د کورنۍ سره سم روان شو‪.‬‬ ‫دریم فصل‬ ‫موسٰ سره خبرې وکړې‪.‬‬ ‫موسٰ د نسب نامہ دی کله چې څښتن د سينا په غره کې له حضرت‬ ‫‪ ۱‬دا د هارون او حضرت‬ ‫ی‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲‬د هارون د زامنو نومونه دا دي ‪:‬مشر زوی ناداب‪ ،‬ابيهو‪ ،‬العازار او ايتامار‪.‬‬ ‫‪ ۳‬دا د هارون د زامنو نومونه دي‪ ،‬هغه کاهنان چې مسح شوي وو او هغه د کاهنانو په توګه د خدمت کولو لپاره وقف کړي وو‪.‬‬ ‫‪ ۴‬ناداب او ابيهو د سينا په دښته کې د څښتن په حضور کې هغه وخت مړه شول کله چې هغوی د څښتن په حضور کې عجيبه اور وړاندې‬ ‫کړ‪ ،‬او د هغوی اولد نه وو ‪.‬او العازار او ايتامار د خپل پلر هارون په حضور کې د کاهنانو په توګه خدمت کاوه‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪۵‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۶‬د لويانو قبيله راوله او د هارون کاهن په حضور کې يې وړاندې کړه‪ ،‬ترڅو د هغه خدمت وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۷‬هغوی به د هغه او د ټولې قوم د مقدسې خېمې په مخکې د خدمت کولو لپاره د هغه او د هغه د ټولو خلکو وظيفه په غاړه واخلي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغوی به د مقدسې خېمې ټول سامانونه او د اسرائيليانو د خدمت ذمه وارۍ وساتي‪ ،‬ترڅو د خېمې خدمت وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬لويان د هارون او د هغه زامنو ته وسپاره ‪.‬هغوی د اسرائيليانو څخه په بشپړه توګه هغه ته ورکړل شوي دي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬هارون او د هغه زامن وټاکه چې د کاهنانو په توګه کار وکړي ‪.‬که چېرې هغه بېګانه کس نږدې شي‪ ،‬هغه به ووژل شي‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۱۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۱۲‬او ګوره‪ ،‬ما د اسرائيليانو څخه ليويان د ټولو مشرانو زامنو په ځای چې د اسرائيليانو په منځ کې زېږېدلي دي‪ ،‬واخيستل ‪.‬نو لويان به‬ ‫زما وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬ځکه چې ټول اولني زېږېدلي ماشومان زما دي‪ ،‬ځکه چې په هغه ورځ چې ما د مصر په خاوره کې ټول مشران زامن ووژل‪ ،‬ما د‬ ‫اسرائيلو ټول مشران زامن‪ ،‬انسانان او حيوانات ځان ته وقف کړل ‪.‬هغوی به زما وي ‪.‬زه څښتن يم‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۱۴‬څښتن د سينا په دښته کې حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۱۵‬د ليويانو اولد د هغوی د کورنيو او کورنيو په مطابق وشمېره ‪.‬هر نارينه چې عمر يې يوه مياشت يا پورته وي‪ ،‬وشمېره‪.‬‬ ‫موسٰ هغوی د څښتن د حکم سره سم وشمېرل‪ ،‬لکه څنګه چې هغه ته امر شوی و‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۱۷‬د لوي زامن چې نومونه يې په لندې ډول وو ‪:‬جيرسون‪ ،‬قهات او مراري‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬د جيرسون د زامنو نومونه د هغوی د کورنيو په مطابق دا دي ‪:‬لبني او شمعي‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬د قهات اولد د هغوی د ډلو په مطابق وو ‪:‬عمرام‪ ،‬يصهار‪ ،‬حبرون او عزئيل‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬د مراري زامن د هغوی د ډلو په مطابق دي ‪:‬محلي او موشي ‪.‬دا د ليويانو کورنۍ د هغوی د پلرونو د کورنيو په مطابق وې‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د جيرسون نه د لبنيانو او د شمعيانو کورنۍ وې ‪.‬دا د جيرسونيانو کورنۍ وې‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د هغو نارينه قبيلو شمېر چې عمر يې يوه مياشت يا زيات وو‪ ،‬اووه زره او پنځه سوه تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬د جرشونيانو کورنۍ به د خېمې شاته لوېديځ لوري ته خېمې ودروي‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬د جرشونيانو د کورنۍ مشر به د ليل زوی الياساف وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬د خېمې په مقدسه خېمه کې د جرشون اولدې ته د مقدسې خېمې‪ ،‬د هغې د پوښ او د مقدسې خېمې د دروازې د پردې ذمه واري‬ ‫سپارل شوې ده‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬او د حويلۍ پردې‪ ،‬د هغه دروازې پرده چې د مقدسې خېمې او د قربانګاه شاوخوا ده‪ ،‬او د هغې رسۍ چې د هغې د ټولو کارونو لپاره‬ ‫دي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬د قهات څخه د عمراميانو‪ ،‬يصهاريانو‪ ،‬حبرونيانو او عزيئيليانو کورنۍ وې ‪.‬دا د قهاتيانو کورنۍ وې‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬د هغو نارينه وو چې عمر يې يوه مياشت يا زيات وو‪ ،‬شمېر يې اته زره او شپږ سوه تنه وو او د مقدس ځای د ساتنې دنده يې پر غاړه‬ ‫درلوده‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬د قمهات د زامنو کورنۍ به د خېمې جنوب خوا ته خېمې ودروي‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬د قهاتيانو د کورنيو مشر به د عزيئيل زوی اليصافان وي‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫‪ ۳۱‬د هغوی ذمه واري به د صندوق‪ ،‬مېز‪ ،‬څراغدان‪ ،‬قربانګاه‪ ،‬د مقدس ځای د لوښو چې د هغوی په خدمت کې کارول کېږي‪ ،‬پرده او د‬ ‫هغې ټول خدمت وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬د هارون کاهن زوی العازار به د ليويانو د مشرانو مشر وي او د هغو کسانو مشري به کوي چې د مقدس ځای ساتنه کوي‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬د محليانو او موشيانو کورنۍ د مراريانو څخه وې ‪.‬دا د مراريانو کورنۍ وې‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬د هغو نارينه وو چې عمر يې يوه مياشت يا زيات وو او شمېر يې شپږ زره او دوه سوه تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬د مراريانو د کورنيو مشر د ابيخېل زوی صوريئيل وو ‪.‬هغوی به د مقدسې خېمې په شمال لوري کې خېمې ودروي‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬د مراريانو د خېمې د تختو‪ ،‬د هغې د اړمونو‪ ،‬ستنو‪ ،‬پايو‪ ،‬د هغې د ټولو لوښو او د هغې د کار د ټولو سامانونو ساتنه او ساتنه به وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬او د دربار شاوخوا ستنې‪ ،‬پايې‪ ،‬مېخونه او رسۍ يې هم جوړې کړې‪.‬‬ ‫موسٰ‪،‬‬ ‫حضرت‬ ‫به‬ ‫هغوی‬ ‫ودروي‪،‬‬ ‫خېمې‬ ‫کې‬ ‫مخ‬ ‫په‬ ‫خېمې‬ ‫مقدسې‬ ‫‪ ۳۸‬مګر هغه کسان چې د خېمې په مخ کې ختيځ لوري ته‪ ،‬يعنې د‬ ‫ی‬ ‫حضرت هارون او د هغه زامن وي ‪.‬هغوی به د اسرائيليانو د خدمت لپاره د مقدس ځای ساتنه کوي ‪.‬که چېرې هغه پردی کس نږدې شي‪،‬‬ ‫هغه به ووژل شي‪.‬‬ ‫موسٰ او حضرت هارون د څښتن په امر وشمېرل‪ ،‬د هغوی د کورنيو په اساس دوه ويشت زره‬ ‫‪ ۳۹‬د هغو لويانو ټول شمېر چې حضرت‬ ‫ی‬ ‫وو‪ ،‬هغه نارينه چې عمر يې يوه مياشت يا زيات وو‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل” ‪:‬د اسرائيلو د ټولو اولني زېږېدلو نارينه وو شمېره چې عمر يې يوه مياشت يا زيات وي او د هغوی‬ ‫‪ ۴۰‬څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫د نومونو شمېره يو ځای واخله‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬زه څښتن يم‪ ،‬د اسرائيليانو د ټولو مشرانو زامنو په ځای به لويان زما لپاره واخله او د اسرائيليانو د ټولو مشرانو زامنو په ځای به د‬ ‫لويانو څاروي واخله‪.‬‬ ‫موسٰ د څښتن د امر سره سم د اسرائيلو ټول مشران زامن وشمېرل‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬نو حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۴۳‬د ټولو مشرانو زېږېدلو نارينه وو چې عمر يې يوه مياشت يا زيات و او د نومونو په شمېر سره شمېرل شوي وو‪ ،‬ټول ‪ ۲۲‬زره دوه‬ ‫سوه اويا ديارلس تنه وو‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۴۴‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۴۵‬د اسرائيليانو د ټولو مشرانو زامنو په ځای لويان واخله او د هغوی د څارويو په ځای د لويانو څاروي واخله‪ ،‬نو لويان به زما وي ‪.‬‬ ‫زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪ ۴۶‬او د هغو کسانو لپاره چې د اسرائيلو د مشرانو زامنو څخه چې د لويانو څخه زيات دي‪ ،‬دوه سوه او ديارلس تنه دي چې بايد بېرته‬ ‫واخيستل شي‪.‬‬ ‫‪ ۴۷‬ته به د مقدس ځای د مثقال سره سم پنځه مثقالونه واخلې‪( ،‬مثقال شل ګيره دی)‪:‬‬ ‫‪ ۴۸‬هغه پيسې چې د هغو د خلصولو لپاره دي‪ ،‬هارون او د هغه زامنو ته ورکړئ‪.‬‬ ‫موسٰ د هغو خلکو څخه د خلصون پيسې واخيستې چې د هغو کسانو څخه زيات وو چې لويانو يې بېرته اخيستي وو‪.‬‬ ‫‪ ۴۹‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۵۰‬هغه د اسراييلو د مشرانو زامنو څخه پيسې واخيستې‪ ،‬دا پيسې د مقدس ځای د مثقال سره سم يو زر درې سوه پنځه شپېته مثقال وې‪.‬‬ ‫موسٰ د هغو کسانو پيسې چې د څښتن د حکم سره سم خلصې شوې وې‪ ،‬هارون او د هغه زامنو ته ورکړې‪ ،‬لکه څنګه‬ ‫‪ ۵۱‬او حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ ته امر کړی و‪.‬‬ ‫حضرت‬ ‫چې څښتن‬ ‫ی‬ ‫څلورم فصل‬ ‫موسٰ او حضرت هارون ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲‬د لويانو څخه د قهات د اولد شمېر د هغوی د کورنيو او د هغوی د پلرونو د کورنيو په مطابق وشمېره‪.‬‬ ‫‪ ۳‬د دېرشو کالو څخه تر پنځوسو کالو پورې‪ ،‬ټول هغه کسان چې د مقدسې خېمې د کار لپاره په ډله کې شامل شي‪ ،‬هغوی دې وشمېرل‬ ‫شي‪.‬‬ ‫‪ ۴‬د قهات د اولدې خدمت به د مقدسې خېمې په اړه وي‪ ،‬د ډېرو مقدسو شيانو په اړه‪:‬‬ ‫‪۵‬کله چې کمپ حرکت وکړي‪ ،‬هارون او د هغه زامن به راشي‪ ،‬پرده به راکښته کړي او د لوظ صندوق به پرې پوښ کړي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬هغه به په هغې باندې د ټوکرانو د څرمنې پوښ واچوي او په هغې باندې به په بشپړه توګه د آبي رنګ ټوکر خپور کړي او د هغې ميلې‬ ‫به په کې ولګوي‪.‬‬ ‫‪۷‬بيا به د نذرانې د روټۍ په مېز باندې د آسماني رنګ ټوکر خپور کړي او په هغې باندې به لوښي‪ ،‬کاسې‪ ،‬کاسې او د څښلو لوښي واچوي‬ ‫او هغه به دوامداره روټۍ په هغې باندې وي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغوی به ورباندې سور رنګ خپور کړي او د توشکو د څرمنې سره به يې پوښ کړي او د هغې ميلې به په کې ولګوي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬بيا به هغوی يو آبي ټوکر واخلي او د څراغدان‪ ،‬څراغونه‪ ،‬چمټې‪ ،‬د سينګار لوښي او د تېلو ټول لوښي به چې د هغې خدمت کوي‪ ،‬پوښ‬ ‫کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬هغوی به هغه او د هغه ټول سامان د ټوکرانو د څرمنې په پوښ کې واچوي او په يوه چالکۍ باندې به يې ولګوي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او په سرو زرو قربانګاه باندې به د آبي رنګ ټوکر خپور کړي او د کاملې څرمنې سره به يې پوښ کړي او د هغې ميلې به ولګوي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬هغوی به د عبادت ټول سامانونه چې په مقدس ځای کې خدمت کوي واخلي او په يوه آبي ټوکر کې به يې واچوي او د ټوکر د څرمنې‬ ‫سره به يې پوښ کړي او په يوه ميله باندې به يې ولګوي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬بيا به هغوی د قربانګاه څخه ايرې لرې کړي او په هغې باندې به ارغواني ټوکر خپور کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬هغوی به په هغه باندې ټول هغه لوښي چې د قربانګاه خدمت کوي‪ ،‬لکه د اور لوښي‪ ،‬چنګکونه‪ ،‬بېلچې او تشتونه‪ ،‬د قربانګاه ټول‬ ‫لوښي واچوي او په هغه باندې به د څرمنې د پوستکي پوښ خپور کړي او د هغې ميلې به ولګوي‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫‪۱۵‬کله چې هارون او د هغه زامن مقدس ځای او د هغه ټول سامان پټ کړي‪ ،‬لکه څنګه چې کمپ روان وي‪ ،‬له هغې وروسته به د قهاتيانو‬ ‫اولدونه راشي او هغه به پورته کړي‪ ،‬مګر هغوی به هيڅ مقدس شي ته لس ورنه وړي‪ ،‬که نه نو مړه به شي ‪.‬دا شيان د مقدسې خېمې په‬ ‫بار کې د قهاتيانو د اولدونو بار دی‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او د هارون کاهن زوی العازار د څراغ د تېلو‪ ،‬خوشبويي خوشبويي‪ ،‬د ورځني غلې دانې نذرانې او د مسح کولو د تېلو د ساتنې او د‬ ‫ټولې خېمې او په هغې کې د هر څه‪ ،‬په مقدس ځای او د هغې د لوښو د څارنې مسؤليت لري‪.‬‬ ‫موسٰ او حضرت هارون ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۱۷‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۱۸‬د ليويانو څخه د قهاتيانو د کورنيو قبيله مه بېلوئ‪.‬‬ ‫‪۱۹‬خو د هغوی سره داسې وکړه چې ژوندي پاتې شي او مړه نشي‪ ،‬کله چې هغوی ډېرو مقدسو ځايونو ته ورننوځي ‪:‬هارون او د هغه‬ ‫زامن به دننه لړ شي او هر يو به د هغوی د خدمت او بار وړلو لپاره وټاکي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬خو کله چې مقدس شيان پټ شي نو هغوی به د ليدلو لپاره دننه نه ځي‪ ،‬که نه نو مړه به شي‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۲۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲۲‬د جرشون د اولد شمېر د هغوی د پلرونو د کورنيو او کورنيو په اساس وشمېره‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬د دېرشو کالو څخه تر پنځوسو کالو پورې عمر لرونکي ټول کسان وشمېره‪ ،‬يعنې هغه ټول چې د مقدسې خېمې د خدمت او کار کولو‬ ‫لپاره راځي‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬د جرشونيانو د کورنيو خدمت او بار وړل دا دي‪:‬‬ ‫‪ ۲۵‬هغوی به د مقدسې خېمې پردې‪ ،‬د مقدسې خېمې پوښ‪ ،‬د هغې پوښ‪ ،‬د ټوکرانو د څرمنې پوښ چې د هغې په سر وي او د مقدسې‬ ‫خېمې د دروازې پرده‪،‬‬ ‫‪ ۲۶‬او د دربار پردې او د دربار د دروازې پرده چې د مقدسې خېمې او د قربانګاه شاوخوا ده‪ ،‬د هغو رسۍ او د هغوی د خدمت ټول‬ ‫سامانونه او هغه څه چې د هغوی لپاره جوړ شوي دي‪ ،‬په دې ډول به خدمت کوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬د هارون او د هغه د زامنو د مقرر شوي وخت په مطابق به د جرشونيانو ټول کارونه‪ ،‬د هغوی د ټولو بارونو او د هغوی د ټولو‬ ‫کارونو په اړه وي ‪.‬تاسو به هغوی ته د هغوی د ټولو بارونو مسؤل وټاکئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬دا د ګېرشون د اولدې د کورنيو خدمت دی چې د مقدسې خېمې په برخه کې يې کوي ‪.‬د هغوی مشري به د هارون کاهن زوی ايتامار‬ ‫کوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬د مراريانو شمېره د هغوی د کورنيو او کورنيو په مطابق وشمېره‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬د هغو ټولو کسانو شمېر وشمېره چې عمر يې له دېرشو کلونو څخه تر پنځوسو کلونو پورې وي او د مقدسې خېمې د کار کولو لپاره‬ ‫خدمت ته حاُر وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬او دا د هغوی د بار وړلو مسؤليت دی‪ ،‬د هغوی د ټولې دندې سره سم چې په مقدسه خېمه کې ترسره کېږي ‪:‬د خېمې تختې‪ ،‬د هغې‬ ‫اړمونه‪ ،‬ستنې او پايې‪،‬‬ ‫‪ ۳۲‬او د دربار شاوخوا ستنې‪ ،‬د هغوی پايې‪ ،‬مېخونه‪ ،‬رسۍ‪ ،‬د هغوی ټول سامانونه او د هغوی د کار ټول سامانونه‪ ،‬او د هغوی د بار وړلو‬ ‫سامانونه بايد په نومونو سره حساب شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬دا د مراريانو د کورنيو خدمت دی‪ ،‬د هغوی د ټولو کارونو سره سم‪ ،‬د حضور په خېمه کې‪ ،‬د هارون کاهن زوی ايتامار د لرښوونې‬ ‫لندې‪.‬‬ ‫موسٰ‪ ،‬حضرت هارون او د قوم مشر د قهاتيانو د اولدې شمېره د هغوی د کورنيو او د هغوی د پلرونو د کورنيو سره سم‬ ‫حضرت‬ ‫‪۳۴‬‬ ‫ی‬ ‫وشمېرله‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬د دېرشو کالو څخه تر پنځوسو کالو پورې‪ ،‬هر هغه څوک چې د مقدسې خېمې په کار کې برخه اخلي‪،‬‬ ‫‪ ۳۶‬د هغوی شمېر د کورنيو په مطابق دوه زره اوه سوه پنځوس تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬دا هغه کسان وو چې د قهاتيانو د کورنيو څخه شمېرل شوي وو‪ ،‬ټول هغه کسان چې د مقدسې خېمې په خدمت کې يې خدمت کاوه‪،‬‬ ‫موسٰ او حضرت هارون هغوی د څښتن د امر سره سم وشمېرل‪.‬‬ ‫حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۳۸‬د جرشون د اولدې شمېر د هغوی د کورنيو او د هغوی د پلر نيکونو د کورنيو په مطابق وشو‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬د دېرشو کالو څخه تر پنځوسو کالو پورې‪ ،‬هر هغه څوک چې د مقدسې خېمې په کار کې برخه اخلي‪،‬‬ ‫‪ ۴۰‬د هغوی شمېر د خپلو کورنيو او کورنيو په اساس دوه زره شپږ سوه دېرش تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬دا هغه کسان وو چې د جرشون د کورنۍ څخه شمېرل شوي وو‪ ،‬د هغو ټولو کسانو څخه چې د مقدسې خېمې په خدمت کې يې برخه‬ ‫موسٰ او حضرت هارون د څښتن د امر سره سم شمېرل‪.‬‬ ‫اخيستې وه‪ ،‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۴۲‬د مراريانو د کورنيو شمېر د هغوی د کورنيو او د هغوی د پلرونو د کورنيو په مطابق وټاکل شو‪.‬‬ ‫‪ ۴۳‬د دېرشو کالو څخه تر پنځوسو کالو پورې‪ ،‬هر هغه څوک چې د مقدسې خېمې په کار کې برخه اخلي‪،‬‬ ‫‪ ۴۴‬نو د هغوی شمېر د کورنيو په مطابق درې زره او دوه سوه تنه وو‪.‬‬ ‫موسٰ او حضرت هارون د څښتن د امر سره سم‬ ‫حضرت‬ ‫هغوی‬ ‫وو‪،‬‬ ‫‪ ۴۵‬دا هغه کسان وو چې د مراريانو د کورنيو څخه شمېرل شوي‬ ‫ی‬ ‫وشمېرل‪.‬‬ ‫موسٰ‪ ،‬حضرت هارون او د اسرائيلو مشرانو وشمېرل‪ ،‬د هغوی د کورنيو او د هغوی د نيکونو‬ ‫حضرت‬ ‫چې‬ ‫شمېر‬ ‫لويانو‬ ‫ټولو‬ ‫هغو‬ ‫‪ ۴۶‬د‬ ‫ی‬ ‫د کورنيو سره سم‪،‬‬ ‫‪ ۴۷‬د دېرشو کالو څخه تر پنځوسو کالو پورې‪ ،‬د هر هغه چا چې د مقدسې خېمې د خدمت او بار وړلو لپاره حاُر وو‪،‬‬ ‫‪ ۴۸‬د هغوی شمېر اته زره پنځه سوه اتيا تنه وو‪.‬‬ ‫موسٰ په لس وشمېرل شول‪ ،‬هر يو د هغه د خدمت او بار په مطابق ‪.‬په دې ډول هغوی د‬ ‫‪ ۴۹‬د څښتن د امر سره سم‪ ،‬هغوی د حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ ته امر کړی و‪.‬‬ ‫حضرت‬ ‫هغه څخه وشمېرل شول‪ ،‬لکه څنګه چې څښتن‬ ‫ی‬


‫شمېرې‬

‫پنځم فصل‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲‬بنى ااسرائيلو ته محکم ورکړه چې هر جذامى کس‪ ،‬هر هغه کس چې د زوې بهېدلو نه ناروغ وى او هر هغه څوک چې د مړو په ذريعه‬ ‫ناپاک شوے وى‪ ،‬د خېمو نه بهر وشړى‪.‬‬ ‫‪ ۳‬نر او ښځه دواړه بايد له کمپ څخه بهر وباسئ‪ ،‬ترڅو هغوی خپل کمپونه چې زه په کې اوسېږم ناپاک نه کړي‪.‬‬ ‫موسى ته فرمائيلى موو‪ ،‬بنى ااسرائيلو هم‬ ‫‪ ۴‬بنى ااسرائيلو هم هغه شان وکړل او هغوئ يې د خېمو نه بهر وشړل‪ ،‬لکه څنګه چې ما الک مخدائ‬ ‫ی‬ ‫هماغسې وکړل‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫حضرت‬ ‫‪۵‬بيا څښتن‬ ‫ی‬ ‫‪ ۶‬د اسرائيلو قوم ته ووايه ‪:‬کله چې يو سړی يا ښځه د انسانانو په څېر ګناه وکړي او د څښتن په وړاندې ګناه وکړي او هغه ګناهکار وګڼل‬ ‫شي‪ ،‬نو هغه بايد ګناهکار شي‪.‬‬ ‫‪۷‬بيا به هغوئ د خپلې ګناه اقرار کوى چې هغوئ کړې ده‪ ،‬او هغه به د خپلې ګناه بدله د هغې په اصلي برخه سره ورکړي‪ ،‬او د هغې سره‬ ‫به پنځمه برخه زياته کړي او هغه چا ته به يې ورکړي چې د چا په وړاندې يې سرغړونه کړې ده‪.‬‬ ‫‪۸‬خو که چېرې د هغه سړي خپلوان نه وي چې د ګناه تاوان ورکړي‪ ،‬نو د ګناه تاوان دې څښتن ته‪ ،‬يعنې کاهن ته ورکړل شي‪ ،‬د کفارې د‬ ‫پسه څخه علوه‪ ،‬چې د هغه لپاره به کفاره ورکول کېږي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬د اسرائيلو د ټولو مقدسو شيانو څخه چې کومې نذرانې کاهن ته راوړي‪ ،‬هغه به د هغه وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬د هر چا مقدس څيزونه به د هغه وي ‪.‬هر څوک چې کاهن ته هر څيز ورکوي هغه به د هغه وي‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۱۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۱۲‬د اسرائيليانو سره خبرې وکړه او ورته ووايه ‪:‬که چېرې د يو سړي ښځه بې لرې شي او د هغه په وړاندې ګناه وکړي‪،‬‬ ‫‪ ۱۳‬او يو سړی د هغې سره زنا وکړي او دا د هغې د مېړه له سترګو څخه پټ شي او پټ وساتل شي‪ ،‬او هغه ناپاکه شي او د هغې په‬ ‫وړاندې څوک شاهد نه وي او هغه په دې عادات کې ونه نيول شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬او که چېرې د حسد روح په هغه باندې راشي او هغه د خپلې ښځې سره حسد وکړي او هغه ناپاکه شي‪ ،‬يا که چېرې د حسد روح په‬ ‫هغه باندې راشي او هغه د خپلې ښځې سره حسد وکړي او هغه ناپاکه نه شي‪،‬‬ ‫‪۱۵‬بيا به هغه سړے خپله ښځه اامام ته راولى او د هغې د نذرانې په توګه به د اوربشو د اوړو لسمه برخه راوړى‪ ،‬هغه به په هغې باندې تېل‬ ‫نۀ اچوى او نۀ به په هغې باندې خوشبوئى اچوى‪ ،‬ځکه چې دا د حسد نذرانه ده‪ ،‬د يادګار نذرانه ده چې ګناه رايادوي‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬کاهن به هغه ښځه راولي او د څښتن په حضور کې به يې ودروي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬کاهن به مقدسې اوبه د خاورې په لوښي کې واچوي او د خېمې په فرش کې به د خاورې څخه څه واخلي او په اوبو کې به يې واچوي‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬کاهن به هغه ښځه د څښتن په حضور کې ودروي‪ ،‬د هغې سر به ښکاره کړي او د هغې په لسونو کې به د يادګار نذرانه‪ ،‬چې د حسد‬ ‫نذرانه ده‪ ،‬کېږدي ‪.‬او کاهن به په خپل لس کې هغه ترخې اوبه ولري چې لعنت راوړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬کاهن به هغې ته قسم ورکړي او ښځې ته به ووايي ‪:‬که چېرې کوم سړي ستا سره زنا نه وي کړې او ته د خپل مېړه پر ځای د بل چا‬ ‫سره ناپاکه شوې نه يې‪ ،‬نو د دې ترخې اوبه څخه چې لعنت راوړي‪ ،‬خلص شه‪.‬‬ ‫‪۲۰‬خو که چېرې ته د خپل مېړه پر ځای بل چاته تللې يې او ناپاکه شوې يې او بل چا ستا سره زنا کړې وي‪،‬‬ ‫‪ ۲۱‬بيا به کاهن په هغې ښځې باندې د لعنت قسم وخوري او کاهن به هغې ښځې ته ووايي ‪:‬څښتن دې تا ستا د قوم په منځ کې لعنت او قسم‬ ‫وګرځوي‪ ،‬کله چې څښتن ستا ران خراب کړي او ستا ګېډه پړسوب کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬او دا اوبه چې لعنت راوړي‪ ،‬ستا کولمو ته به ننوځي‪ ،‬ترڅو ستا ګېډه پړسوب او ستا ران خراب شي ‪:‬او ښځه به ووايي‪ ،‬آمين‪ ،‬آمين‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬کاهن به دا لعنتونه په يوه کتابچه کې وليکي او هغه به د ترخو اوبو سره پاک کړي‪:‬‬ ‫‪ ۲۴‬هغه به په هغې ښځې باندې هغه ترخې اوبه وڅښي چې د لعنت لمل کېږي ‪.‬هغه اوبه چې د لعنت لمل کېږي‪ ،‬هغې ته به ننوځي او‬ ‫ترخې شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬بيا به کاهن د ښځې د لس څخه د حسد نذرانه واخلي او هغه به د څښتن په حضور کې وښوروي او په قربانګاه باندې به يې وړاندې‬ ‫کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬کاهن به د دې نذرانې څخه يو موټٰ واخلي‪ ،‬چې د هغې يادګاري نښه ده‪ ،‬او په قربانګاه باندې به يې وسوزوي‪ ،‬او وروسته به ښځې ته‬ ‫اوبه وڅښي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬کله چې هغه هغې ته اوبه وڅښي‪ ،‬نو که چېرې هغه ناپاکه شوې وي او د خپل مېړه په وړاندې يې ګناه کړې وي‪ ،‬نو هغه اوبه چې‬ ‫لعنت راوړي‪ ،‬هغې ته به ننوځي او ترخې شي‪ ،‬د هغې ګېډه به پړسوب شي او ران به يې خراب شي ‪.‬او هغه ښځه به د خپلو خلکو په منځ‬ ‫کې لعنتي وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬که چېرې هغه ښځه ناپاکه نه وي‪ ،‬بلکې پاکه وي‪ ،‬نو هغه به آزاده وي او اولد به ولري‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬دا د حسد قانون دی‪ ،‬کله چې يوه ښځه د خپل ميړه پر ځای بل چا ته لړه شي او ناپاکه شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬يا که چېرې هغه د خپلې ښځې سره حسد وکړي او هغه ښځه د څښتن په حضور کې ودروي او کاهن به دا ټول قانون په هغې باندې‬ ‫عملي کړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬نو سړی به د ګناه څخه پاک شي او دا ښځه به د خپلې ګناه په سزا ورسيږي‪.‬‬ ‫شپږم فصل‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬


‫شمېرې‬

‫‪ ۲‬د اسرائيليانو سره خبرې وکړه او ورته ووايه چې کله يو سړی يا ښځه د نذر په توګه ځان د څښتن په وړاندې وقف کړي‪،‬‬ ‫‪ ۳‬هغه به د شرابو او شرابو څخه ځان جل کړي‪ ،‬او د شرابو سرکه به نه څښي‪ ،‬يا به د شرابو سرکه نه څښي‪ ،‬نه به د انګورو شراب‬ ‫څښي‪ ،‬نه به نرم انګور يا وچ شوي انګور خوري‪.‬‬ ‫‪ ۴‬د هغه د جلوالي په ټولو ورځو کې به هغه د انګورو د ونې څخه جوړ شوی شٰ ونه خوري‪ ،‬حتٰ د انګورو د جوارو څخه تر پوست‬ ‫پورې‪.‬‬ ‫‪ ۵‬تر هغه وخته چې هغه د نذر په توګه ځان څښتن ته وقف کړي‪ ،‬هغه به مقدس وي او د خپل سر ويښتان به لويوي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬تر هغه وخته پورې چې هغه ځان څښتن ته وقف کوي‪ ،‬هغه به د مړي سره نږدې نه ځي‪.‬‬ ‫‪ ۷‬هغه به د خپل پلر‪ ،‬مور‪ ،‬ورور يا خور د مرګ په خاطر ځان ناپاک نه کړي‪ ،‬ځکه چې د هغه د خدای پاک د وقف کولو امر د هغه په‬ ‫سر دی‪.‬‬ ‫‪ ۸‬د هغه د جل کېدو ټولې ورځې هغه څښتن ته مقدس دی‪.‬‬ ‫‪ ۹‬که چېرې يو سړی ناڅاپه د هغه په څنګ کې مړ شي او د خپل وقف شوي سر ناپاک کړي‪ ،‬نو هغه به د خپل پاکوالي په ورځ‪ ،‬يعنې په‬ ‫اوومه ورځ خپل سر وخرايي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬او په اتمه ورځ به هغه دوه کيشپان يا دوه کوچني کوترې د مقدسې خېمې دروازې ته کاهن ته راوړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬کاهن به يو د ګناه د نذرانې په توګه او بل د سوزېدونکې نذرانې په توګه وړاندې کړي‪ ،‬او د هغه د ګناه لپاره به کفاره ادا کړي‪ ،‬ځکه‬ ‫چې هغه د مړي په وجه ګناه کړې وه او په هماغه ورځ به خپل سر پاک کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬هغه به د خپل وقف کېدو ورځې څښتن ته وقف کړي او د ګناه د نذرانې لپاره به يو کلن ګډورى راوړي ‪.‬مګر هغه ورځې چې مخکې‬ ‫وې هغه به ُايع شي‪ ،‬ځکه چې د هغه وقف کېدل ناپاک شوي وو‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬او دا د نذير قانون دی‪ ،‬کله چې د هغه د جلوالي ورځې پوره شي ‪:‬هغه به د مقدسې خېمې دروازې ته راوستل شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬هغه به خپله نذرانه څښتن ته وړاندې کړي‪ ،‬يوه بې عيبه يو کلنه وري د سوزېدونکې نذرانې لپاره‪ ،‬يوه بې عيب يو کلنه مېږه د ګناه د‬ ‫نذرانې لپاره او يوه بې عيب پسه د سلمتۍ د نذرانې لپاره‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬او د خميرې پرته ډوډۍ يوه ټوکرۍ‪ ،‬د ښو اوړو ډوډۍ چې په تېلو سره ګډې شوې وي‪ ،‬د خميرې پرته ډوډۍ چې په تېلو باندې‬ ‫غوړېدلې وي‪ ،‬د غلې دانې او څښلو نذرانې‪ ،‬او د هغوی د نذرانو سره‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬کاهن به دا د څښتن په حضور کې راوړي او د خپلې ګناه نذرانه او سوزېدونکې نذرانه به وړاندې کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬هغه به پسه د سلمتۍ د نذرانې په توګه څښتن ته وړاندې کړي او د بې خميرې ډوډۍ ټوکرۍ به ورسره وي ‪.‬کاهن به د غلې دانې او‬ ‫څښلو نذرانه هم وړاندې کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬هغه نذير به د مقدسې خېمې په دروازه کې د خپل ځان د ويښتانو خرايل وکړي او د خپل ويښتانو ويښتان به واخلي او په هغه اور کې‬ ‫به يې واچوي چې د سلمتۍ د نذرانو د قربانۍ لندې دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬کاهن به د پسه جوش شوې اوږه‪ ،‬د ټوکرۍ څخه يوه بې خميره ډوډۍ او يوه بې خميره بير واخلي او د هغه نذير په لسونو کې به يې‬ ‫واچوي‪ ،‬وروسته له دې چې هغه د خپل ويښتانو د خرايل څخه وويستل شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬کاهن به هغه د څښتن په حضور کې د څپېړې نذرانې په توګه وښوروي ‪.‬دا د کاهن لپاره مقدس دي‪ ،‬د څپېړې سينه او اوږه سره ‪.‬له‬ ‫هغې وروسته‪ ،‬نذير شراب څښلٰ شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬دا د هغه نذير قانون دی چې نذر منلٰ وي او د هغه نذر په اړه چې څښتن ته د هغه د جل کېدو لپاره وي‪ ،‬پرته له هغه چې هغه يې‬ ‫واخلي ‪:‬هغه بايد د خپلې نذر سره سم چې هغه يې منلې وي‪ ،‬همداسې وکړي‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۲۲‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲۳‬هارون او د هغه زامنو ته ووايه چې په دې ډول به تاسو د اسرائيلو قوم ته برکت ورکړئ او هغوی ته به ووايئ‪:‬‬ ‫‪ ۲۴‬څښتن دې تاته برکت درکړي او تا دې وساتي‪:‬‬ ‫‪ ۲۵‬څښتن دې خپل مخ ستا په وړاندې ځلوي او ستا سره دې مهربانه شي‪:‬‬ ‫‪ ۲۶‬څښتن دې ستا په لور خپل نظر لوړ کړي او تاته دې سلمتي درکړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬هغوی به زما نوم په اسرائيليانو باندې ولګوي او زه به هغوی ته برکت ورکړم‪.‬‬ ‫فصل ‪۷‬‬ ‫موسٰ خېمه په بشپړه توګه ودروله او هغه يې مسح کړه او پاک يې کړه‪ ،‬او د هغې ټول سامانونه‪ ،‬قربانګاه‬ ‫‪ ۱‬او په هغه ورځ چې حضرت‬ ‫ی‬ ‫او د هغې ټول سامانونه يې مسح کړل او پاک يې کړل‪.‬‬ ‫‪ ۲‬د اسراييلو مشرانو‪ ،‬د خپلو پلرونو د کورنيو مشران‪ ،‬چې د قبيلو مشران وو او د هغو کسانو مشر وو چې شمېرل شوي وو‪ ،‬نذرانې‬ ‫وړاندې کړې‪:‬‬ ‫‪ ۳‬هغوی خپل نذرانې څښتن ته راوړلې‪ ،‬شپږ پوښل شوې ګاډۍ او دولس غوايان‪ ،‬د دوو مشرانو لپاره يوه ګاډۍ او د هر يو لپاره يو غوايٰ ‪:‬‬ ‫او هغوی دا ټولې د خېمې مخې ته راوړلې‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪۴‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۵‬د هغوی څخه دا واخلئ ترڅو هغوی د مقدسې خېمې د خدمت لپاره وي او هر يو ته يې د هغه د خدمت په مطابق ورکړئ‪.‬‬ ‫موسٰ ګاډۍ او غوايان واخيستل او لويانو ته يې ورکړل‪.‬‬ ‫‪ ۶‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪۷‬هغه دوه ګاډۍ او څلور غوايان د جرشونيانو ته د هغوی د خدمت په مطابق ورکړل‪.‬‬ ‫‪ ۸‬او څلور ګاډۍ او اته غوايان يې د مراريانو اولد ته د هغوی د خدمت په مطابق ورکړل‪ ،‬چې د هارون کاهن زوی ايتامار يې مشري‬ ‫کوله‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫‪۹‬خو د قمهات اولد ته يې هيڅ ورنه کړل‪ ،‬ځکه چې د هغوی د مقدس ځای خدمت دا وو چې هغوی به په خپلو اوږو باندې وړل‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬او مشرانو د قربانګاه د مسح کولو په ورځ د وقف کولو لپاره نذرانې وړاندې کړې‪ ،‬حتٰ مشرانو خپلې نذرانې د قربانګاه مخې ته‬ ‫وړاندې کړې‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل” ‪:‬هر مشر به په خپله ورځ د قربانګاه د وقف کولو لپاره خپلې نذرانې راوړي“‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۱۲‬او هغه کس چې په لومړۍ ورځ يې خپله نذرانه وړاندې کړه هغه د يهودا د قبيلې د عميناداب زوی نحشون و‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬د هغه نذرانه دا وه ‪:‬د سپينو زرو يو لوښٰ چې وزن يې يو سل او دېرش مثقال وو‪ ،‬د سپينو زرو يوه کاسه چې وزن يې اويا مثقال وو‪،‬‬ ‫د مقدس ځای د مثقال سره سم وه‪ ،‬دواړه د ښو اوړو څخه ډک وو چې د غلې دانې د نذرانې لپاره د تيلو سره ګډ شوي وو‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬د لسو مثقال سرو زرو يوه کاشوغه‪ ،‬د خوشبويۍ څخه ډکه وه‪:‬‬ ‫‪۱۵‬يو ځوان غويٰ‪ ،‬يو پسه او يو يو کلن ګډورى‪ ،‬د سوزېدونکې نذرانې لپاره‪:‬‬ ‫‪۱۶‬د ګناه د نذرانې دپاره يو وز‪،‬‬ ‫‪ ۱۷‬او د سلمتۍ د نذرانې لپاره‪ ،‬دوه غوايان‪ ،‬پنځه پسونه‪ ،‬پنځه وزان او پنځه يو کلن ګډورۍ ‪.‬دا د عميناداب د زوی نحشون نذرانه وه‪.‬‬ ‫‪۱۸‬په دوهمه ورځ‪ ،‬نتنيايل د صوغر زوی او د يساکار د قبيلې مشر نذرانه وړاندې کړه‪:‬‬ ‫‪۱۹‬هغه د خپلې نذرانې لپاره د سپينو زرو يو لوښٰ راوړ‪ ،‬چې وزن يې يو سل او دېرش مثقال وو‪ ،‬د سپينو زرو يوه کاسه چې وزن يې اويا‬ ‫مثقال وو‪ ،‬د مقدس ځای د مثقال سره سم‪ ،‬دواړه د ښو اوړو څخه ډک وو چې د غوړو سره ګډ شوي وو‪ ،‬د غلې دانې د نذرانې لپاره‪:‬‬ ‫‪ ۲۰‬د سرو زرو يوه کاشوغه چې لس مثقاله وه‪ ،‬د خوشبويۍ څخه ډکه وه‪:‬‬ ‫‪ ۲۱‬د سوزېدونکې نذرانې لپاره‪ ،‬يو غويٰ‪ ،‬يو پسه او يو يو کلن وری‪:‬‬ ‫‪ ۲۲‬د ګناه د نذرانې دپاره يو وز‪،‬‬ ‫‪ ۲۳‬د سلمتۍ د نذرانې لپاره‪ ،‬دوه غوايان‪ ،‬پنځه پسونه‪ ،‬پنځه وزان او پنځه يو کلن ګډورۍ ‪.‬دا د ُمغر د زوی نتنياېل نذرانه وه‪.‬‬ ‫‪۲۴‬په دريمه ورځ د زبولون د قبيلې مشر د حيلون زوی الياب نذرانه وړاندې کړه‪:‬‬ ‫‪ ۲۵‬د هغه نذرانه دا وه ‪:‬د سپينو زرو يو لوښٰ چې وزن يې يو سل او دېرش مثقال وو‪ ،‬د سپينو زرو يوه کاسه چې وزن يې اويا مثقال وو‪،‬‬ ‫د مقدس ځای د مثقال سره سم وه‪ ،‬دواړه د ښو اوړو څخه ډک وو چې د غلې دانې د نذرانې لپاره د تېلو سره ګډ شوي وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬د سرو زرو يوه کاشوغه چې لس مثقاله وه‪ ،‬د خوشبويۍ څخه ډکه وه‪:‬‬ ‫‪ ۲۷‬د سوزېدونکې نذرانې لپاره‪ ،‬يو غويٰ‪ ،‬يو پسه او يو کلن وری‪:‬‬ ‫‪ ۲۸‬د ګناه د نذرانې دپاره يو وز‪،‬‬ ‫‪ ۲۹‬او د سلمتۍ د نذرانې لپاره‪ ،‬دوه غوايان‪ ،‬پنځه پسونه‪ ،‬پنځه وزان او پنځه يو کلن ګډورۍ ‪.‬دا د حيلون د زوی الياب نذرانه وه‪.‬‬ ‫‪۳۰‬په څلورمه ورځ‪ ،‬د روبين د قبيلې مشر‪ ،‬د شديور زوی اليصور‪ ،‬نذرانه وړاندې کړه‪:‬‬ ‫‪ ۳۱‬د هغه نذرانه دا وه ‪:‬د سپينو زرو يو لوښٰ چې وزن يې يو سل او دېرش مثقال و او د سپينو زرو يوه کاسه چې وزن يې اويا مثقال و‪ ،‬د‬ ‫مقدس ځای د مثقال سره سم وه‪ ،‬دواړه د ښو اوړو څخه ډک وو چې د غلې دانې د نذرانې لپاره د تيلو سره ګډ شوي وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬د سرو زرو يوه کاشوغه چې لس مثقاله وه‪ ،‬د خوشبويۍ څخه ډکه وه‪:‬‬ ‫‪ ۳۳‬د سوزېدونکې نذرانې لپاره‪ ،‬يو غويٰ‪ ،‬يو پسه او يو يو کلن وری‪:‬‬ ‫‪ ۳۴‬د ګناه د نذرانې دپاره يو وز‪،‬‬ ‫‪ ۳۵‬او د سلمتۍ د نذرانې لپاره‪ ،‬دوه غوايان‪ ،‬پنځه پسونه‪ ،‬پنځه وزان او پنځه يو کلن ګډورۍ ‪.‬دا د شديور د زوی اليصور نذرانه وه‪.‬‬ ‫‪۳۶‬په پنځمه ورځ شلوميئيل د صوريشدای زوی‪ ،‬د شمعون د قبيلې مشر‪ ،‬نذرانه وړاندې کړه‪:‬‬ ‫‪ ۳۷‬د هغه نذرانه دا وه ‪:‬د سپينو زرو يو لوښٰ چې وزن يې يو سل او دېرش مثقال وو‪ ،‬د سپينو زرو يوه کاسه چې وزن يې اويا مثقال وو‪،‬‬ ‫د مقدس ځای د مثقال سره سم وه‪ ،‬دواړه د ښو اوړو څخه ډک وو چې د غلې دانې د نذرانې لپاره د تېلو سره ګډ شوي وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬د سرو زرو يوه کاشوغه چې لس مثقاله وه‪ ،‬د خوشبويۍ څخه ډکه وه‪:‬‬ ‫‪۳۹‬يو ځوان غويٰ‪ ،‬يو پسه او يو يو کلن وری‪ ،‬د سوزېدونکې نذرانې لپاره‪:‬‬ ‫‪ ۴۰‬د ګناه د نذرانې دپاره يو وز‪،‬‬ ‫‪ ۴۱‬د سلمتۍ د نذرانې لپاره‪ ،‬دوه غوايان‪ ،‬پنځه پسونه‪ ،‬پنځه وزان او پنځه يو کلن ګډورۍ ‪.‬دا د صوريشدای د زوی شلوميئيل نذرانه وه‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬په شپږمه ورځ د جاد د قبيلې مشر د دعوئيل زوی الياساف نذرانه وړاندې کړه‪:‬‬ ‫‪ ۴۳‬د هغه نذرانه دا وه ‪:‬د سپينو زرو يو لوښٰ چې وزن يې يو سل او دېرش مثقال و او د سپينو زرو يوه کاسه چې وزن يې اويا مثقال و‪ ،‬د‬ ‫مقدس ځای د مثقال سره سم وه‪ ،‬دواړه د ښو اوړو څخه ډک وو چې د غلې دانې د نذرانې لپاره د تيلو سره ګډ شوي وو‪.‬‬ ‫‪ ۴۴‬د سرو زرو يوه کاشوغه چې لس مثقاله وه‪ ،‬د خوشبويۍ څخه ډکه وه‪:‬‬ ‫‪ ۴۵‬د سوزېدونکې نذرانې لپاره‪ ،‬يو غويٰ‪ ،‬يو پسه او يو کلن وری‪.‬‬ ‫‪ ۴۶‬د ګناه د نذرانې لپاره يو وز‪،‬‬ ‫‪ ۴۷‬د سلمتۍ د نذرانې لپاره‪ ،‬دوه غوايان‪ ،‬پنځه پسونه‪ ،‬پنځه وزان او پنځه يو کلن ګډورۍ ‪.‬دا د دعوئيل د زوی الياساف نذرانه وه‪.‬‬ ‫‪ ۴۸‬په اوومه ورځ د افرايم د قبيلې مشر د عميهود زوی اليشمع نذرانه وړاندې کړه‪:‬‬ ‫‪ ۴۹‬د هغه نذرانه دا وه ‪:‬د سپينو زرو يو لوښٰ چې وزن يې يو سل او دېرش مثقال وو‪ ،‬د سپينو زرو يوه کاسه چې وزن يې اويا مثقال وو‪،‬‬ ‫د مقدس ځای د مثقال سره سم وه‪ ،‬دواړه د ښو اوړو څخه ډک وو چې د غلې دانې د نذرانې لپاره د تېلو سره ګډ شوي وو‪.‬‬ ‫‪ ۵۰‬د سرو زرو يوه کاشوغه چې لس مثقاله وه‪ ،‬د خوشبويۍ څخه ډکه وه‪:‬‬ ‫‪ ۵۱‬د سوزېدونکې نذرانې لپاره‪ ،‬يو غويٰ‪ ،‬يو پسه او يو يو کلن وری‪.‬‬ ‫‪ ۵۲‬د ګناه د نذرانې لپاره يو وز‪،‬‬ ‫‪ ۵۳‬د سلمتۍ د نذرانې لپاره‪ ،‬دوه غوايان‪ ،‬پنځه پسونه‪ ،‬پنځه وزان او پنځه يو کلن ګډورۍ ‪.‬دا د عميهود د زوی اليشمع نذرانه وه‪.‬‬ ‫‪ ۵۴‬په اتمه ورځ د منسي د قبيلې مشر د فداهصور زوی جمليئيل نذرانه وړاندې کړه‪:‬‬


‫شمېرې‬

‫‪ ۵۵‬د هغه نذرانه دا وه ‪:‬د سپينو زرو يو لوښٰ چې وزن يې يو سل او دېرش مثقال و او د سپينو زرو يوه کاسه چې وزن يې اويا مثقال و‪ ،‬د‬ ‫مقدس ځای د مثقال سره سم وه‪ ،‬دواړه د ښو اوړو څخه ډک وو چې د غلې دانې د نذرانې لپاره د تېلو سره ګډ شوي وو‪.‬‬ ‫‪ ۵۶‬د سرو زرو يوه کاشوغه چې لس مثقاله وه‪ ،‬د خوشبويۍ څخه ډکه وه‪:‬‬ ‫‪ ۵۷‬د سوزېدونکې نذرانې لپاره‪ ،‬يو غويٰ‪ ،‬يو پسه او يو يو کلن وری‪.‬‬ ‫‪ ۵۸‬د ګناه د نذرانې دپاره يو وز‪،‬‬ ‫‪ ۵۹‬او د سلمتۍ د نذرانې لپاره‪ ،‬دوه غوايان‪ ،‬پنځه پسونه‪ ،‬پنځه وزان او پنځه يو کلن ګډورۍ ‪.‬دا د فداهصور د زوی جمليئيل نذرانه وه‪.‬‬ ‫‪ ۶۰‬په نهمه ورځ د بنيامين د قبيلې مشر ابيدان د جدعون زوی نذرانه وړاندې کړه‪:‬‬ ‫‪ ۶۱‬د هغه نذرانه دا وه ‪:‬د سپينو زرو يو لوښٰ چې وزن يې يو سل او دېرش مثقال وو‪ ،‬د سپينو زرو يوه کاسه چې وزن يې اويا مثقال وو‪،‬‬ ‫د مقدس ځای د مثقال سره سم وه‪ ،‬دواړه د ښو اوړو څخه ډک وو چې د غلې دانې د نذرانې لپاره د تېلو سره ګډ شوي وو‪.‬‬ ‫‪ ۶۲‬د سرو زرو يوه کاشوغه چې لس مثقاله وه‪ ،‬د خوشبويۍ څخه ډکه وه‪:‬‬ ‫‪ ۶۳‬د سوزېدونکې نذرانې لپاره‪ ،‬يو غويٰ‪ ،‬يو پسه او يو يو کلن وری‪.‬‬ ‫‪ ۶۴‬د ګناه د نذرانې لپاره يو وز‪،‬‬ ‫‪ ۶۵‬او د سلمتۍ د نذرانې لپاره‪ ،‬دوه غوايان‪ ،‬پنځه پسونه‪ ،‬پنځه وزان او پنځه يو کلن ګډورۍ ‪.‬دا د جدعون د زوی ابيدان نذرانه وه‪.‬‬ ‫‪ ۶۶‬په لسمه ورځ د دان د قبيلې مشر د عميشهدای زوی اخيعزر نذرانه وړاندې کړه‪:‬‬ ‫‪ ۶۷‬د هغه نذرانه دا وه ‪:‬د سپينو زرو يو لوښٰ چې وزن يې يو سل او دېرش مثقال وو‪ ،‬د سپينو زرو يوه کاسه چې وزن يې اويا مثقال وو‪،‬‬ ‫د مقدس ځای د مثقال سره سم وه‪ ،‬دواړه د ښو اوړو څخه ډک وو چې د غلې دانې د نذرانې لپاره د تېلو سره ګډ شوي وو‪.‬‬ ‫‪ ۶۸‬د سرو زرو يوه کاشوغه چې لس مثقاله وه‪ ،‬د خوشبويۍ څخه ډکه وه‪:‬‬ ‫‪ ۶۹‬د سوزېدونکې نذرانې لپاره‪ ،‬يو غويٰ‪ ،‬يو پسه او يو يو کلن وری‪.‬‬ ‫‪ ۷۰‬د ګناه د نذرانې لپاره يو وز‪:‬‬ ‫‪ ۷۱‬د سلمتۍ د نذرانې لپاره‪ ،‬دوه غوايان‪ ،‬پنځه پسونه‪ ،‬پنځه وزان او پنځه يو کلن ګډورۍ ‪.‬دا د عميشدای د زوی اخيعزر نذرانه وه‪.‬‬ ‫‪ ۷۲‬په يوولسمه ورځ د اشير د قبيلې مشر د عکران زوی فجعي اېل نذرانه وړاندې کړه‪:‬‬ ‫‪ ۷۳‬د هغه نذرانه دا وه ‪:‬د سپينو زرو يو لوښٰ چې وزن يې يو سل او دېرش مثقال وو‪ ،‬د سپينو زرو يوه کاسه چې وزن يې اويا مثقال وو‪،‬‬ ‫د مقدس ځای د مثقال سره سم وه‪ ،‬دواړه د ښو اوړو څخه ډک وو چې د غلې دانې د نذرانې لپاره د تېلو سره ګډ شوي وو‪.‬‬ ‫‪ ۷۴‬د سرو زرو يوه کاشوغه چې لس مثقاله وه‪ ،‬د خوشبويۍ څخه ډکه وه‪:‬‬ ‫‪ ۷۵‬د سوزېدونکې نذرانې لپاره‪ ،‬يو غويٰ‪ ،‬يو پسه او يو يو کلن وری‪.‬‬ ‫‪ ۷۶‬د ګناه د نذرانې لپاره يو وز‪:‬‬ ‫‪ ۷۷‬او د سلمتۍ د نذرانې لپاره‪ ،‬دوه غوايان‪ ،‬پنځه پسونه‪ ،‬پنځه وزان او پنځه يو کلن ګډورۍ ‪.‬دا د عکران د زوی فجعيئيل نذرانه وه‪.‬‬ ‫‪ ۷۸‬په دولسمه ورځ د نفتالي د قبيلې مشر د عينان زوی اخيرع نذرانه وړاندې کړه‪:‬‬ ‫‪ ۷۹‬د هغه نذرانه دا وه ‪:‬د سپينو زرو يو لوښٰ چې وزن يې يو سل او دېرش مثقال وو‪ ،‬د سپينو زرو يوه کاسه چې وزن يې اويا مثقال وو‪،‬‬ ‫د مقدس ځای د مثقال سره سم وه‪ ،‬دواړه د ښو اوړو څخه ډک وو چې د غلې دانې د نذرانې لپاره د تېلو سره ګډ شوي وو‪.‬‬ ‫‪ ۸۰‬د سرو زرو يوه کاشوغه چې لس مثقاله وه‪ ،‬د خوشبويۍ څخه ډکه وه‪:‬‬ ‫‪ ۸۱‬د سوزېدونکې نذرانې لپاره يو غويٰ‪ ،‬يو پسه او يو کلن وری‪:‬‬ ‫‪ ۸۲‬د ګناه د نذرانې لپاره يو وز‪:‬‬ ‫‪ ۸۳‬د سلمتۍ د نذرانې لپاره‪ ،‬دوه غوايان‪ ،‬پنځه پسونه‪ ،‬پنځه وزان او پنځه يو کلن ګډورۍ ‪.‬دا د عينان د زوی اخيرع نذرانه وه‪.‬‬ ‫‪ ۸۴‬دا د قربانګاه د وقف کولو مراسم وو‪ ،‬په هغه ورځ چې د اسراييلو د مشرانو لخوا مسح شول ‪:‬د سپينو زرو دولس لوښي‪ ،‬د سپينو زرو‬ ‫دولس کاسې‪ ،‬د سرو زرو دولس چمچې‪:‬‬ ‫‪ ۸۵‬د سپينو زرو هر لوښٰ يو سل او دېرش مثقال او د هرې کاسې اويا مثقال وزن درلود ‪.‬د سپينو زرو ټول لوښي دوه زره او څلور سوه‬ ‫مثقال وزن درلود‪ ،‬د مقدس ځای د مثقال سره سم‪.‬‬ ‫‪ ۸۶‬د سرو زرو دولس چمچې وې‪ ،‬د خوشبويۍ څخه ډکې وې‪ ،‬او د هرې چمچې وزن لس مثقال وو‪ ،‬د مقدس ځای د مثقال سره سم ‪:‬د‬ ‫چمچو ټول سره زر يو سل او شل مثقال وو‪.‬‬ ‫‪ ۸۷‬د سوزېدونکې نذرانې لپاره ټول دولس غوايان‪ ،‬دولس پسونه‪ ،‬دولس يو کلن ګډورۍ‪ ،‬د غلې دانې د نذرانې سره او دولس وزان د ګناه د‬ ‫نذرانې لپاره وو‪.‬‬ ‫‪ ۸۸‬د سلمتۍ د نذرانو د قربانۍ لپاره ټول غوايان وو ‪:‬څلور ويشت غوايان‪ ،‬شپېته پسونه‪ ،‬شپېته وزان او شپېته يو کلن ګډورى ‪.‬دا د‬ ‫قربانګاه د مسح کولو وروسته د وقف کولو کار وو‪.‬‬ ‫موسٰ سره د خبرو کولو لپاره خېمې ته ننوت‪ ،‬نو هغه د هغه چا غږ واورېد چې د هغه سرپوښ‬ ‫موسٰ د حضرت‬ ‫‪ ۸۹‬کله چې حضرت‬ ‫ی‬ ‫ی‬ ‫څخه چې د لوظ د صندوق د سرپوښ په سر و‪ ،‬د دوو کروبيانو له منځ څخه يې ورسره خبرې کولې ‪.‬هغه د هغه سره خبرې کولې‪.‬‬ ‫فصل ‪۸‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲‬هارون ته ووايه چې کله ته څراغونه روښانه کړې‪ ،‬نو اووه څراغونه به د څراغدان په مقابل کې رڼا واچوي‪.‬‬ ‫موسٰ ته امر کړی و‪.‬‬ ‫‪ ۳‬حضرت هارون همداسې وکړل او څراغونه يې د څراغدان مخې ته روښانه کړل‪ ،‬لکه څنګه چې څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۴‬د څراغدان کار د ټکول شويو سرو زرو څخه جوړ شوی و‪ ،‬د هغې تر پايه پورې‪ ،‬د هغې ګلونو پورې‪ ،‬د ټکول شوي کار سره سم و ‪.‬د‬ ‫موسٰ ته ښودلې وه‪ ،‬نو هغه څراغدان جوړ کړ‪.‬‬ ‫هغه نمونې سره سم چې څښتن حضرت‬ ‫ی‬


‫شمېرې‬

‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪۵‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۶‬د بنى ااسرائيلو نه ليويان جل کړه او پاک يې کړه‪.‬‬ ‫‪ ۷‬د هغوی د پاکولو لپاره داسې وکړه ‪:‬په هغوی باندې د پاکوالي اوبه وشينده او هغوی دې خپل ټول بدن وخرايي او خپلې جامې دې‬ ‫ومينځي او ځانونه دې پاک کړي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬بيا به هغوی يو ځوان غويٰ د غلې دانې نذرانه سره واخلي‪ ،‬ښه اوړه چې د تېلو سره ګډ شوي وي‪ ،‬او يو بل ځوان غويٰ به د ګناه د‬ ‫نذرانې لپاره واخلې‪.‬‬ ‫‪ ۹‬لويان د مقدسې خېمې مخې ته راوله او د اسرائيلو ټوله قوم راغونډ کړه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬بيا لويان د څښتن په حضور کې راوله او بنى ااسرائيليان به خپل لسونه په لويانو باندې کېږدي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬هارون به لويان د اسرائيليانو له خوا د نذرانې په توګه څښتن ته وړاندې کړي‪ ،‬ترڅو هغوی د څښتن خدمت وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬لويان به خپل لسونه د غوايانو په سرونو کېږدي ‪.‬يو به د ګناه د نذرانې په توګه او بل به د سوزېدونکې نذرانې په توګه څښتن ته‬ ‫وړاندې شي‪ ،‬ترڅو د ليويانو کفاره ادا شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬لويان د هارون او د هغه د زامنو په مخکې ودروه او څښتن ته يې د نذرانې په توګه وړاندې کړه‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬په دې ډول لويان د اسرائيليانو څخه جل کړه‪ ،‬او لويان به زما وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬له هغې وروسته به لويان د مقدسې خېمې د خدمت لپاره دننه لړ شي ‪.‬او هغوی به پاک کړې او د نذرانې په توګه به يې وړاندې کړې‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬ځکه چې د بنى ااسرائيلو نه ما ته په بشپړه توګه ورکړل شوي دي‪ ،‬د هر يو ماشوم په ځائ‪ ،‬د بنى ااسرائيلو د ټولو مشرانو بچو په ځائ‪،‬‬ ‫ما هغوئ ځان ته نيولي دي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬ځکه چې د اسرائيليانو ټول مشران زامن زما دي‪ ،‬که انسان وي او که حيوان‪ ،‬په هغه ورځ چې ما د مصر په خاوره کې هر اولنٰ‬ ‫زېږېدلٰ ماشوم وواژه‪ ،‬ما هغوی د ځان لپاره وقف کړل‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬او ما د اسرائيلو د ټولو مشرانو زامنو په بدل کې لويان واخيستل‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬ما لويان د بنى ااسرائيلو نه هارون او د هغۀ زامنو ته د تحفې په توګه ورکړل چې د بنى ااسرائيلو په خېمه کې خدمت وکړي او د بنى‬ ‫ااسرائيلو د ګناهونو کفاره ادا کړي‪ ،‬نو کله چې بنى ااسرائيل مقدس ځائ ته نږدې شى نو د بنى ااسرائيلو په مينځ کې وبا نۀ راځى‪.‬‬ ‫موسٰ ته د لويانو په اړه امر‬ ‫موسٰ‪ ،‬حضرت هارون او د اسرائيلو ټول قوم د لويانو سره هغه څه وکړل چې څښتن حضرت‬ ‫‪ ۲۰‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫ی‬ ‫کړی وو ‪.‬اسرائيليانو هماغسې وکړل‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬لويان پاک شول او خپلې جامې يې ومينځلې او هارون هغوی د څښتن په حضور کې د نذرانې په توګه وړاندې کړل او هارون د‬ ‫هغوی د پاکولو لپاره کفاره ورکړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬له هغې وروسته‪ ،‬لويان د حضرت هارون او د هغه د زامنو په حضور کې د عبادت په خېمه کې دننه لړل ‪.‬لکه څنګه چې څښتن‬ ‫موسٰ ته د ليويانو په اړه امر کړی و‪ ،‬هغوی هماغسې وکړل‪.‬‬ ‫حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۲۳‬څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪۲۴‬دا هغه څه دي چې د لويانو دي ‪:‬د پنځه ويشتو کلونو او يا د هغه څخه پورته عمر لرونکي کسان به د مقدسې خېمې د خدمت لپاره دننه‬ ‫شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬او د پنځوسو کالو په عمر سره به هغوی د خدمت کولو څخه لس واخلي او نور به خدمت نه کوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬مګر هغوی به د خپلو وروڼو سره د مقدسې خېمې په خدمت کې وي او هيڅ خدمت به نه کوي ‪.‬د لويانو سره د هغوی د ذمه وارۍ په‬ ‫اړه داسې وکړه‪.‬‬ ‫فصل ‪۹‬‬ ‫موسٰ سره خبرې وکړې‬ ‫‪ ۱‬د دوهم کال په لومړۍ مياشت کې‪ ،‬د مصر څخه د راوتلو څخه وروسته‪ ،‬څښتن د سينا په دښته کې له حضرت‬ ‫ی‬ ‫او ويې فرمايل‪:‬‬ ‫‪۲‬بنى ااسرائيليان دې هم د فسح اختر په خپل مقرر وخت کښې وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۳‬د دې مياشتې په څوارلسمه ورځ‪ ،‬ماښام‪ ،‬تاسو بايد دا په خپل ټاکل شوي وخت کې ولمانځئ‪ ،‬د هغې د ټولو قوانينو او مراسمو سره سم‪.‬‬ ‫موسٰ بني اسرائيلو ته وفرمايل چې د فسحې اختر وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۴‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ ته امر‬ ‫حضرت‬ ‫څښتن‬ ‫چې‬ ‫‪.‬څنګه‬ ‫ولمانځه‬ ‫اختر‬ ‫فسحې‬ ‫د‬ ‫کې‬ ‫دښته‬ ‫په‬ ‫سينا‬ ‫د‬ ‫ماښام‬ ‫په‬ ‫ورځې‬ ‫څوارلسمې‬ ‫د‬ ‫مياشتې‬ ‫لومړۍ‬ ‫‪ ۵‬هغوی د‬ ‫ی‬ ‫کړی و‪ ،‬بني اسرائيلو هماغسې وکړل‪.‬‬ ‫موسٰ او‬ ‫‪۶‬خو ځينې سړي د مړي په لګېدو ناپاک شوي وو‪ ،‬نو په هغه ورځ يې د فسحې اختر ونشو کړاى ‪.‬نو په هغه ورځ حضرت‬ ‫ی‬ ‫حضرت هارون ته راغلل‪.‬‬ ‫‪۷‬هغو سړو ورته وويل” ‪:‬مونږ د يو سړي د مړي په وجه ناپاک شوي يو ‪.‬ولې مونږ د دې نه منع کوو چې د بنى ااسرائيلو په مينځ کې د‬ ‫ما الک مخدائ په ممقرر وخت نذرانه پېش نه کړو؟“‬ ‫موسٰ هغوی ته وفرمايل” ‪:‬ودريږئ‪ ،‬زه به واورم چې څښتن ستاسو په اړه څه حکم کوي“‪.‬‬ ‫‪ ۸‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫حضرت‬ ‫څښتن‬ ‫‪ ۹‬بيا‬ ‫ی‬ ‫‪ ۱۰‬بنى ااسرائيلو ته ووايه‪ ،‬که ستاسو يا ستاسو د اولدونو څخه څوک د مړي سره د لګېدو له امله ناپاک شي يا په لرې سفر کې وي‪ ،‬نو‬ ‫هغه به د ما الک مخدائ د درناوي دپاره د فسحې اختر وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬د دوهمې مياشتې د څوارلسمې ورځې په ماښام کې به هغوی دا اختر ولمانځي او د بې خميرې ډوډۍ او ترخو بوټو سره به يې‬ ‫وخوري‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫‪ ۱۲‬هغوی دې تر سهاره پورې هيڅ شٰ نه پرېږدي او نه دې يې هډوکٰ مات کړي ‪.‬هغوی دې د فسحې د ټولو مقرراتو سره سم دا‬ ‫ولمانځي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خو که څوک پاک وي او په سفر کې نه وي او د فسحې اختر ونه کړي‪ ،‬نو هغه کس به د خپلو خلکو څخه وشړل شي‪ ،‬ځکه چې هغه په‬ ‫خپل ټاکل شوي وخت کې د څښتن نذرانه نه ده راوړې‪ ،‬نو هغه کس به د خپلې ګناه سزا وويني‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬که چېرې يو بېګانه سړی ستاسو په منځ کې اوسيږي او غواړي چې څښتن ته د فسحې اختر وکړي‪ ،‬نو هغه به د فسحې د قانون او د‬ ‫هغې د قاعدې په مطابق عمل وکړي ‪.‬ستاسو لپاره به يو ډول قانون وي‪ ،‬د هغه پردي او د هغه چا لپاره چې په هغه خاوره کې زېږېدلٰ‬ ‫وي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬په کومه ورځ چې خېمه پورته شوه‪ ،‬ورېځ خېمه‪ ،‬يعنې د لوظ خېمه‪ ،‬پټه کړه او ماښام تر سهاره پورې په خېمه باندې د اور په څېر‬ ‫ښکارېده‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬همداسې تل کېدل ‪:‬د ورځې به ورېځ پټه وه‪ ،‬او د شپې به اور ښکارېده‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬او چې کله به ورېځ د خېمې څخه پورته شوه‪ ،‬نو بنى ااسرائيليان به روان شول او په هغه ځائ کښې به چې ورېځ ولړه وه‪ ،‬بنى‬ ‫ااسرائيلو به هلته خپلې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬د څښتن په امر به بني اسرائيل سفر کاوه او د څښتن په امر به يې خېمې لګولې ‪:‬تر هغه وخته پورې چې ورېځ په خېمه باندې ولړه‬ ‫وه‪ ،‬هغوی به په خپلو خېمو کې پاتې کېدل‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬کله چې به ورېځ په خېمه باندې ډېر وخت پاتې شوه‪ ،‬نو بنى ااسرائيلو به د ما الک مخدائ محکم منلو او سفر به يې نه کولو‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬نو داسې به کېدل‪ ،‬کله چې ورېځ د څو ورځو لپاره په خېمه باندې وه‪ ،‬نو د څښتن د امر په مطابق به هغوی په خپلو خېمو کې پاتې کېدل‬ ‫او د څښتن د امر په مطابق به يې سفر کاوه‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬او همداسې کېدل‪ ،‬کله چې ورېځ د ماښام څخه تر سهاره پورې ولړه وه او سهار به ورېځ پورته شوه‪ ،‬نو هغوی به سفر کاوه ‪.‬که د‬ ‫ورځې وه يا د شپې‪ ،‬نو ورېځ به پورته کېده‪ ،‬هغوی به سفر کاوه‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬يا که ورېځ دوه ورځې‪ ،‬يوه مياشت يا يو کال وه او په خېمه باندې ولړه وه‪ ،‬نو بنى ااسرائيل به په خپلو خېمو کې پاتې کېدل او سفر به‬ ‫يې نه کولو‪ ،‬خو کله چې ورېځ پورته شوه‪ ،‬نو سفر به يې کولو‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬د څښتن په امر به هغوی په خېمو کې استراحت کاوه او د څښتن په امر به يې سفر کاوه ‪.‬هغوی د څښتن امر ومانه‪ ،‬هغه امر چې څښتن‬ ‫موسٰ په وسيله ورکړی و‪.‬‬ ‫د حضرت‬ ‫ی‬ ‫فصل ‪۱۰‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲‬د سپينو زرو دوه سرني جوړ کړه‪ ،‬د يوې ټوټې څخه يې جوړ کړه‪ ،‬چې ته يې د غونډې د رابللو او د کمپونو د سفر لپاره وکاروې‪.‬‬ ‫‪ ۳‬کله چې هغوی په خپلو سرونو سره غږوي‪ ،‬نو ټول قوم به د مقدسې خېمې د دروازې په خوله کې ستا سره راټول شي‪.‬‬ ‫‪۴‬او که چېرې هغوی يوازې يو سرنٰ ووهي‪ ،‬نو مشران به چې د اسراييلو د زرګونو قبيلو مشران دي‪ ،‬ستا خوا ته راټول شي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬کله چې تاسو بيګل وغږوئ‪ ،‬نو هغه خېمې چې په ختيځ کې دي‪ ،‬هغه به مخکې لړې شي‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې تاسو دوهم ځل بيګل ووهئ‪ ،‬نو هغه خېمې چې په جنوب کې پرتې دي‪ ،‬به خپل سفر پيل کړي ‪.‬هغوی به د خپل سفر لپاره بيګل‬ ‫ووهي‪.‬‬ ‫‪۷‬خو کله چې ټول قوم راغونډ شي‪ ،‬نو تاسو به سرپوښ وهئ‪ ،‬خو د بينګ غږ مه کوئ‪.‬‬ ‫‪ ۸‬د هارون زامن چې کاهنان دي‪ ،‬سرني دې ووهي او دا به ستاسو د ټولو نسلونو لپاره د تل لپاره يو قانون وي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬که چېرې تاسو په خپله خاوره کې د هغه دښمن په مقابل کې جګړې ته لړ شئ چې په تاسو باندې ظلم کوي‪ ،‬نو تاسو بايد په بيګلو سره د‬ ‫خطرې زنګ ووهئ‪ ،‬نو ستاسو څښتن خدای به ستاسو نومونه په ياد وساتي او تاسو به د خپلو دښمنانو څخه وژغورل شئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬همدارنګه د خپلې خوشحالۍ په ورځو کې‪ ،‬ستاسو په ځانګړو ورځو کې او ستاسو د مياشتو په پيل کې‪ ،‬تاسو بايد د خپلو سوزېدونکو‬ ‫نذرانو او د سلمتۍ د نذرانو د وړاندې کولو پر مهال سرني ووهئ‪ ،‬ترڅو دا ستاسو د خدای په حضور کې ستاسو د يادګار په توګه وي ‪:‬زه‬ ‫ستاسو څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او د دوهم کال د دوهمې مياشتې په شلمه ورځ‪ ،‬د لوظ د مقدسې خېمې څخه ورېځ پورته شوه‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬نو بنى ااسرائيلو د سينا دښتې څخه سفر شروع کړو او ورېځ د فاران په دښته کې ودرېده‪.‬‬ ‫موسٰ په وسيله يې کړی و‪ ،‬سفر وکړ‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬هغوی لومړی د څښتن د امر سره سم چې د حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۱۴‬په لومړي ځای کې د يهودا د لښکر د بيرغ لندې د هغوی ډلې روانې وې ‪:‬او د هغوی مشر د عميناداب زوی نحشون وو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬د يساکار د قبيلې مشر د ُمغر زوئ نتنىاېل وو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او د زبولون د قبيلې مشر د حيلون زوی الياب وو‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬بيا خېمه راکوزه شوه او د جرشون او مراري زامنو خېمه وړله‪.‬‬ ‫‪۱۸‬بيا د روبين قبيلې د لښکر جنډې د خپلو لښکرو سره سم روانې شوې او د هغوی مشر د شديئور زوی اليصور وو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او د شمعون د قبيلې مشر د صوريشدای زوی شلوميئيل وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬د جاد د قبيلې مشر د دعوئيل زوی الياساف وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬قهاتيان لړل او مقدس ځای يې وړی و او نورو د هغوی د راتګ په مخکې خېمه ودروله‪.‬‬ ‫‪۲۲‬بيا د اافرائيم قبيلې د لښکر جنډې لندې د لښکرو سره سم روان شول او د هغوئ مشر د عميهود زوئ اليشمع وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬د منسي د قبيلې مشر د فداهصور زوی جمليئيل وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬د بنيامين د قبيلې مشر ابيدان د جدعوني زوی وو‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫‪۲۵‬بيا د دان د قبيلې د لښکر بيرغ روان شو‪ ،‬کوم چې د ټولو لښکرو د شاته لښکر وو او د هغوی لښکر د ډلې په توګه وو ‪:‬او د هغوی‬ ‫لښکر مشر د عميشدای زوی اخيعزر وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬د اشير د قبيلې مشر د عکران زوی فجعيئيل وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬د نفتالي د قبيلې مشر د عينان زوی اخيرع وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬د اسرائيليانو سفرونه د هغوی د ډلو په مطابق وو‪ ،‬کله چې هغوی روان شول‪.‬‬ ‫موسٰ د خپل خسر رګوئيل مديان زوی حوباب ته وويل” ‪:‬مونږ هغه ځای ته روان يو چې څښتن فرمايلي دي چې زه به يې‬ ‫‪ ۲۹‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫تاته درکړم ‪.‬ته زموږ سره راشه او موږ به ستا سره ښه وکړو‪ ،‬ځکه چې څښتن د اسرائيلو په اړه ښه ويلي دي“‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬هغه ورته وويل” ‪:‬زه نه ځم‪ ،‬بلکې خپل وطن او خپلو خپلوانو ته ځم“‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬هغه وويل" ‪:‬زه تاته زاري کوم‪ ،‬مونږ مه پرېږده‪ ،‬ځکه چې ته پوهېږې چې څنګه موږ په دښته کې خېمې ودروو‪ ،‬او ته به زموږ د‬ ‫سترګو په څېر شې"‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬او که ته زمونږ سره لړ شې‪ ،‬نو هو‪ ،‬نو هر هغه څه چې څښتن مونږ ته ښۀ کوى‪ ،‬مونږ به هم ستا سره ښۀ کوو‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬هغوی د څښتن د غره څخه درې ورځې سفر وکړ او د څښتن د لوظ صندوق د هغوی په مخکې روان شو ترڅو د هغوی لپاره د‬ ‫استراحت ځای ولټوي‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬او د ورځې په اوږدو کې چې کله به هغوی له کمپ څخه وتل‪ ،‬د څښتن ورېځ به د هغوی د پاسه وه‪.‬‬ ‫موسٰ به ويل” ‪:‬ای څښتنه‪ ،‬پاڅېږه‪ ،‬ستا دښمنان خپاره شي او هغه کسان چې‬ ‫‪ ۳۵‬او کله چې به د صندوق صندوق روان شو‪ ،‬نو حضرت‬ ‫ی‬ ‫ستا څخه کرکه کوي‪ ،‬ستا له مخې وتښتي“‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬او کله چې به هغه ودرېده‪ ،‬نو هغه به ويل‪” ،‬ای څښتنه‪ ،‬د اسراييلو زرګونو خلکو ته بېرته راشه“‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۱‬‬ ‫‪۱‬کله چې خلکو شکايت وکړ‪ ،‬نو څښتن په دې باندې خفه شو ‪:‬او څښتن دا واورېدل‪ ،‬او د هغه غضب پرې نازل شو‪ ،‬او د څښتن اور د‬ ‫هغوی په منځ کې وسوځېد او هغه کسان يې وسوزول چې د کمپ په ډېر لرې برخو کې وو‪.‬‬ ‫موسٰ څښتن ته دعا وکړه‪ ،‬اور مړ شو‪.‬‬ ‫موسٰ ته فرياد وکړ او کله چې حضرت‬ ‫‪ ۲‬خلکو حضرت‬ ‫ی‬ ‫ی‬ ‫‪ ۳‬او هغه ځای د تبعيره په نوم ياد کړ‪ ،‬ځکه چې د څښتن اور د هغوی په منځ کې وسوځاوه‪.‬‬ ‫‪۴‬او هغه ګډې ډلې چې د هغوی په منځ کې وې‪ ،‬د لوږې سره مخ شوې ‪:‬او بني اسرائيلو هم يو ځل بيا وژړل او ويې ويل ‪:‬څوک به موږ ته‬ ‫غوښه راکړي چې وخورو؟‬ ‫‪۵‬مونږ ته هغه کبونه راياد دي چې مونږ په مصر کې په وړيا توګه خوړل ‪:‬بادرنګ‪ ،‬خټکي‪ ،‬ګني‪ ،‬پياز او هوږه‪.‬‬ ‫‪۶‬خو اوس زمونږ زړونه وچ شوي دي ‪:‬زمونږ په سترګو کې له دې من پرته بل څه نشته‪.‬‬ ‫‪ ۷‬او من د دڼيا د تخم په څېر وو‪ ،‬او رنګ يې د بادامو د رنګ په څېر وو‪.‬‬ ‫‪۸‬خلک ګرځېدل‪ ،‬راټولول يې‪ ،‬په ژرندې کې يې ميده کول‪ ،‬يا يې په هاوان کې وهل‪ ،‬بيا يې په لوښو کې پخول او کيکونه يې ترې جوړول ‪:‬‬ ‫او خوند يې د تازه تېلو په څير وو‪.‬‬ ‫‪ ۹‬او کله چې به د شپې په کمپ باندې شبنم ورېده‪ ،‬نو من به پرې ورېده‪.‬‬ ‫موسٰ د خلکو ژړا واورېده‪ ،‬د هغوی د کورنيو هر يو کس د خپلې خېمې په دروازه کې ودرېد ‪.‬څښتن ډېر په قهر شو او‬ ‫‪ ۱۰‬بيا حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ هم په دې کار خفه شو‪.‬‬ ‫حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ څښتن ته وفرمايل” ‪:‬ولې دې خپل خدمتګار ته تکليف ورکړ؟ ولې مې ستا په نظر کې مهرباني ونه کړه چې د دې ټولو‬ ‫‪ ۱۱‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫خلکو بار زما په غاړه کېږدې؟“‬ ‫‪۱۲‬آيا دا ټول قومونه ما زېږولي دي؟ آيا ما دا خلق پيدا کړي دي چې تۀ ما ته ووايې چې‪ ،‬هغوئ په خپله غېږ کې هغه وطن ته يوسه لکه‬ ‫څنګه چې يو نرسنګ پلر خپل شيدې ورکوونکى ماشوم وړي؟‬ ‫‪۱۳‬زه له کومه غوښه ولرم چې دې ټولو خلکو ته ورکړم؟ ځکه چې هغوی ماته ژاړي او وايي چې موږ ته غوښه راکړه چې وخورو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬زه يوازې د دې ټولو خلکو برداشت نشم کولٰ‪ ،‬ځکه چې دا زما لپاره ډېر دروند دی‪.‬‬ ‫‪۱۵‬که چېرې ته زما سره داسې سلوک کوې‪ ،‬نو مهرباني وکړه‪ ،‬که چېرې ستا په نظر کې زما مهرباني وي‪ ،‬نو ما ووژنه او خپل بدبختي‬ ‫ونه وينم‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل” ‪:‬د اسرائيلو د مشرانو څخه اويا تنه چې ته يې پېژنې او د هغوی مشران دي‪ ،‬ماته راغونډ کړه او‬ ‫حضرت‬ ‫څښتن‬ ‫‪۱۶‬‬ ‫ی‬ ‫هغوی د مقدسې خېمې ته راوله چې هلته ستا سره ودرېږي“‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬زه به راښکته شم او هلته به ستا سره خبرې وکړم او د هغه روح څخه به چې تاته دی‪ ،‬څه واخلم او په هغوی به يې واچوم‪ ،‬او هغوی‬ ‫به ستا سره د خلکو دروند بار پورته کړي‪ ،‬ترڅو ته يوازې دا کار ونه کړې‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬او خلکو ته ووايه چې د سبا لپاره ځانونه پاک کړئ‪ ،‬نو تاسو به غوښه وخورئ ‪.‬ځکه چې تاسو د څښتن په غوږونو کې ژړا کړې ده او‬ ‫ويلي يې دي چې څوک به موږ ته غوښه راکړي چې وخورو؟ ځکه چې زموږ سره په مصر کې ښه وه ‪.‬نو څښتن به تاسو ته غوښه درکړي‬ ‫او تاسو به يې وخورئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬تاسو به يوه ورځ‪ ،‬دوه ورځې‪ ،‬پنځه ورځې‪ ،‬لس ورځې او شل ورځې نه خورئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬مګر پوره يوه مياشت‪ ،‬تر هغه چې ستاسو د پوزې څخه راووځي او ستاسو لپاره کرکه پيدا کړي‪ ،‬ځکه چې تاسو د هغه څښتن سپکاوی‬ ‫کړی دی چې ستاسو په منځ کې دی او د هغه په وړاندې مو ژړا کړې ده او ويلي مو دي چې موږ ولې له مصر څخه راووتل؟‬ ‫موسٰ وفرمايل” ‪:‬زه چې په کومو خلکو کې يم‪ ،‬شپږ لکه پلي خلک دي‪ ،‬او ته وايې چې زه به هغوی ته غوښه ورکړم چې‬ ‫‪ ۲۱‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫ټوله مياشت وخوري“‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫‪۲۲‬آيا رمې او غوايان به د هغوی لپاره حلل شي چې بس شي؟ يا به د سمندر ټول کبان راټول شي چې د هغوی لپاره بس شي؟‬ ‫موسٰ ته وفرمايل” ‪:‬آيا د څښتن لس لنډ شوی دی؟ اوس به ته وګورې چې زما خبره به ستا سره پوره شي که نه“‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ بهر لړ او د څښتن خبرې يې خلکو ته بيان کړې ‪.‬او د قوم اويا مشران يې راټول کړل او هغوی يې د خېمې شاوخوا‬ ‫‪ ۲۴‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫ودرول‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬بيا څښتن په ورېځ کې راښکته شو او ورسره يې خبرې وکړې‪ ،‬او د هغه روح څخه يې چې په هغه باندې وو‪ ،‬يو څه واخيست او اويا‬ ‫مشرانو ته يې ورکړ ‪.‬او کله چې روح په هغوی باندې نازل شو‪ ،‬نو هغوی نبوت وکړ او ودرېدل نه‪.‬‬ ‫‪۲۶‬خو دوه سړي په کمپ کې پاتې شول‪ ،‬د يو نوم الداد او د بل نوم ميداد وو ‪:‬او روح په هغوی باندې نازل شو؛ او هغوی د هغو کسانو‬ ‫څخه وو چې ليکل شوي وو‪ ،‬خو خېمې ته نه وو تللي ‪:‬او هغوی په کمپ کې نبوت کاوه‪.‬‬ ‫موسى ته يې خبر ورکړ او ويې ويل” ‪:‬الداد او ميداد په کمپ کې نبوت کوي“‪.‬‬ ‫‪۲۷‬نو يو ځوان منډه کړه او‬ ‫ی‬ ‫موسى‪ ،‬هغوئ منع کړه“‪.‬‬ ‫يشوع‪ ،‬چې د هغۀ اخدمتګار وو‪ ،‬هغۀ جواب ورکړو‪” ،‬زما باداره‬ ‫‪ ۲۸‬د‬ ‫ی‬ ‫ی‬ ‫موسى د ځوانانو څخه يو‪ ،‬د نون زوئ ر‬ ‫موسٰ ورته وويل” ‪:‬آيا ته زما په خاطر حسد کوې؟ کاشکې چې د څښتن ټول قوم نبيان وای او څښتن خپل روح په هغوی‬ ‫حضرت‬ ‫‪۲۹‬‬ ‫ی‬ ‫باندې اچولٰ وای“!‬ ‫موسٰ او د اسرائيلو مشران کمپ ته ننوتل‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬نو حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۳۱‬بيا د څښتن له خوا باد راغٰ او د سمندر څخه يې مړزان راوستل او هغوی يې د کمپ په شاوخوا کې وغورځول‪ ،‬لکه څنګه چې دا د‬ ‫يوې ورځې په اوږدوالي په دې لوري او د يوې ورځې په اوږدوالي په بل لوري‪ ،‬د کمپ شاوخوا شاوخوا او د ځمکې په مخ دوه متره لوړ‬ ‫وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬نو خلک ټوله ورځ‪ ،‬ټوله شپه او ټوله بله ورځ پاڅېدل او مړزان يې راټول کړل ‪.‬چا چې لږ راټول کړل هغه لس هومر راټول کړل او‬ ‫هغه يې د ځان لپاره د کمپ شاوخوا خپاره کړل‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬مګر غوښه ل د هغوی د غاښونو په منځ کې وه او مخکې له دې چې وخوړل شي‪ ،‬د څښتن قهر په خلکو باندې نازل شو او څښتن په‬ ‫خلکو باندې په يوه لويه وبا باندې حمله وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬او هغه ځای يې د قبروت هتاوا په نوم کېښود ‪:‬ځکه چې هلته هغوی هغه خلک ښخ کړل چې د هغوی د ګناهونو حرص يې کاوه‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬خلقو د کبروتهتاوا نه حضروت ته سفر وکړ ‪.‬او په هزيروت کې اوسېدل‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۲‬‬ ‫موسى په خلف خبرې وکړې ځکه چې هغه د ايتوپيا ښځې سره واده کړى وو‪.‬‬ ‫‪۱‬مريم او هارون د‬ ‫ی‬ ‫موسٰ په وسيله خبرې کړې دي؟ هغه زموږ په وسيله هم خبرې نه دي کړې؟ “او څښتن دا واورېدل‪.‬‬ ‫د‬ ‫يوازې‬ ‫څښتن‬ ‫‪:‬آيا‬ ‫‪ ۲‬هغوی وويل”‬ ‫ی‬ ‫موسٰ ډېر نرم سړی وو‪ ،‬د ځمکې په مخ د ټولو خلکو څخه زيات)‪.‬‬ ‫‪( ۳‬اوس‬ ‫ی‬ ‫موسٰ‪ ،‬حضرت هارون او مريم ته وفرمايل” ‪:‬تاسو درې واړه د حضور خېمې ته راووځئ “‪.‬او هغوی درې‬ ‫حضرت‬ ‫ناڅاپه‬ ‫څښتن‬ ‫‪ ۴‬نو‬ ‫ی‬ ‫واړه راووتل‪.‬‬ ‫‪ ۵‬څښتن د ورېځې په ستن کې راښکته شو او د خېمې په دروازه کې ودرېد او هارون او مريم يې غږ کړل او هغوی دواړه راووتل‪.‬‬ ‫‪ ۶‬هغه وويل" ‪:‬اوس زما خبرې واورئ ‪:‬که ستاسو په منځ کې يو نبي وي‪ ،‬زه څښتن به ځان په خوب کې هغه ته ښکاره کړم او په خوب‬ ‫کې به ورسره خبرې وکړم"‪.‬‬ ‫موسى داسې نۀ دے‪ ،‬هغه زما په ټول کور کښې وفادار دے‪.‬‬ ‫‪۷‬زما اخدمتګار‬ ‫ی‬ ‫‪۸‬زه به ورسره مخامخ خبرې وکړم‪ ،‬حتٰ په ښکاره‪ ،‬نه په تياره خبرو کې؛ او هغه به د څښتن مثال وويني ‪.‬نو بيا ولې تاسو زما د بنده‬ ‫موسٰ په وړاندې د خبرو کولو څخه ونه وېرېدئ؟‬ ‫‪ ۹‬نو د څښتن قهر په هغوی باندې ډېر زيات شو او هغه لړ‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬او ورېځ د خېمې څخه لېرې شوه او مريم د جذام په ناروغۍ اخته شوه‪ ،‬لکه د واورې په څېر سپينه وه ‪.‬هارون مريم ته وکتل او ويې‬ ‫ليدل چې هغه جذام وه‪.‬‬ ‫موسى ته وويل” ‪:‬افسوس‪ ،‬زما باداره‪ ،‬زه تاته زارۍ کوم چې هغه ګناه چې موږ احمقانه کار کړی دی او ګناه مو کړې ده‪ ،‬په‬ ‫‪ ۱۱‬هارون‬ ‫ی‬ ‫موږ مه اچوه‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬هغه دې د مړې ښځې په څېر نه وي چې د مور له رحم څخه راووځي او غوښه يې نيمه خوړل شوې وي‪.‬‬ ‫موسٰ څښتن ته فرياد وکړ او ويې ويل” ‪:‬خدايه‪ ،‬اوس هغې ته شفا ورکړه“‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ ته وفرمايل” ‪:‬که چېرې د هغې پلر يوازې د هغې په مخ لړی وای‪ ،‬نو هغه بايد اووه ورځې شرمېدلې نه وای؟‬ ‫‪ ۱۴‬څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫هغه دې اووه ورځې له کمپ څخه بهر وساتل شي او له هغې وروسته دې بېرته دننه راوستل شي“‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬مريم اووه ورځې د کمپ څخه بهر وساتل شوه او خلکو تر هغه وخته پورې سفر ونه کړ ترڅو چې مريم بېرته کمپ ته راوستل شوه‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬وروسته له هغه خلک د حصاروت څخه لړل او د فاران په دښته کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫دیارلسم فصل‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲‬سړي ولېږه چې د کنعان هغه ځمکه وڅېړي چې زه يې بني اسرائيلو ته ورکوم ‪.‬د هغوی د پلرونو د هرې قبيلې څخه به يو يو سړی‬ ‫ولېږې چې هر يو به د هغوی ترمنځ يو مشر وي‪.‬‬ ‫موسٰ د څښتن په امر هغوی د فاران له دښتې څخه ولېږل ‪.‬دا ټول سړي د اسرائيلو مشران وو‪.‬‬ ‫‪ ۳‬حضرت‬ ‫ی‬


‫شمېرې‬

‫‪ ۴‬او د هغوی نومونه دا وو ‪:‬د روبين له قبيلې څخه‪ ،‬د زکور زوی شمع‪.‬‬ ‫‪ ۵‬د شمعون له قبيلې څخه‪ ،‬د حوري زوی شافاط‪.‬‬ ‫‪۶‬د يهوداه د قبيلې څخه‪ ،‬د يفمنه زوی کالب‪.‬‬ ‫‪۷‬د يساکار له قبيلې څخه‪ ،‬د يوسف زوی يګال‪.‬‬ ‫‪۸‬د اافرائيم د قبيلې څخه‪ ،‬د نون زوی هوسيع‪.‬‬ ‫‪ ۹‬د بنيامين له قبيلې څخه‪ ،‬د رافو زوی فلتي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د زبولون د قبيلې نه‪ ،‬د سودي زوئ جدىايل‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬د يوسف د قبيلې څخه‪ ،‬يعنې د منسي د قبيلې څخه‪ ،‬د سوسي زوی جدی‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬د دان له قبيلې څخه‪ ،‬د جملي زوی عميئيل‪.‬‬ ‫‪۱۳‬د اشير له قبيلې څخه‪ ،‬د ميکائيل زوی ستور‪.‬‬ ‫‪۱۴‬د نفتالي له قبيلې څخه‪ ،‬د وفسي زوی نحبي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬د جاد له قبيلې څخه‪ ،‬د ماکي زوی جاوئيل‪.‬‬ ‫موسٰ د نون زوی هوسيع نوم‬ ‫حضرت‬ ‫‪.‬او‬ ‫وو‬ ‫لېږلي‬ ‫لپاره‬ ‫جاسوسۍ‬ ‫د‬ ‫هېواد‬ ‫هغه‬ ‫د‬ ‫موسٰ‬ ‫‪۱۶‬دا د هغو کسانو نومونه دي چې حضرت‬ ‫ی‬ ‫ی‬ ‫يهوشوا کېښود‪.‬‬ ‫موسٰ هغوی د کنعان د خاورې د جاسوسۍ لپاره ولېږل او هغوی ته يې وويل" ‪:‬تاسو د دې لرې جنوب ته پورته شئ او‬ ‫‪ ۱۷‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫غرونو ته وخېژئ‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او هغه ځمکه وګورئ چې څنګه ده‪ ،‬او هغه خلک چې په هغې کې اوسېږي‪ ،‬هغوی قوي دي که کمزوري‪ ،‬لږ دي که ډېر‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬او هغه ځمکه څنګه ده چې هغوی په کې اوسېږي‪ ،‬ښه ده که بده ده‪ ،‬او هغه ښارونه چې هغوی په کې اوسېږي‪ ،‬په خېمو کې دي يا په‬ ‫قوي کلګانو کې دي‪،‬‬ ‫‪ ۲۰‬او ځمکه څنګه ده‪ ،‬که هغه زرخېزه ده که نري‪ ،‬که په کې ځنګلونه دي که نه ‪.‬او زړور اوسئ او د ځمکې له مېوو څخه څه راوړئ ‪.‬‬ ‫اوس د انګورو د لومړنيو پخېدو وخت و‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬نو هغوی لړل او د صين دښتې څخه تر رحوب پورې‪ ،‬چې خلک حمات ته رسېږي‪ ،‬ځمکه يې ولټوله‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬هغوی د جنوب خوا ته لړل او حبرون ته ورسېدل‪ ،‬چېرته چې د عناق اولد اخيمان‪ ،‬شيشای او تلمای وو( ‪.‬حبرون د مصر په ُعن‬ ‫کې د ښار څخه اووه کاله مخکې جوړ شوی و)‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬بيا هغوی د اشکول درې ته راغلل او له هغه ځای څخه يې د انګورو يوه څانګه پرې کړه چې د انګورو يو غنچه پکې وه او هغه يې په‬ ‫يوه امسا باندې د دوو کسانو په منځ کې وړله او يو څه انار او يو څه انار يې راوړل‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬هغه ځای د انګورو د هغه غنچې له امله چې بني اسرائيلو له هغه ځای څخه پرې کړې وه‪ ،‬د اشکول د درې په نوم ياد شو‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬هغوی د څلوېښتو ورځو د ځمکې د پلټنې څخه وروسته راستانه شول‪.‬‬ ‫موسٰ‪ ،‬حضرت هارون او د اسرائيلو ټولې قوم ته راغلل او هغوی او‬ ‫‪ ۲۶‬نو هغوی لړل او د فاران په دښته کې چې قادش ته وه‪ ،‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫ټول قوم ته يې خبر ورکړ او د هغه ځمکې مېوې يې ورته وښودلې‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬هغوی هغه ته وويل" ‪:‬موږ هغه ځمکې ته لړو چې تا موږ ليږلي وو‪ ،‬او يقينا هغه ځمکه د شيدو او شاتو سره بهيږي ‪.‬او دا د هغې ميوه‬ ‫ده"‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬خو هغه خلک چې په هغه خاوره کې اوسېږي قوي دي او ښارونه يې دېوالونه لري او ډېر لوی دي ‪:‬سربېره پردې‪ ،‬موږ هلته د عناق‬ ‫اولدونه هم وليدل‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬عماليقيان د جنوب په خاوره کې اوسېږي‪ ،‬احتيان‪ ،‬يبوسيان او اموريان په غرونو کې اوسېږي‪ ،‬او کنعانيان د سمندر په غاړه او د اردن‬ ‫په غاړه اوسېږي‪.‬‬ ‫موسٰ په مخکې خلک غلي کړل او ويې ويل” ‪:‬راځئ چې سمدلسه لړ شو او هغه ونيسو‪ ،‬ځکه چې موږ پرې بريالي‬ ‫‪ ۳۰‬کالب د حضرت‬ ‫ی‬ ‫کېدای شو“‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬خو هغو سړو چې د هغه سره تللي وو وويل” ‪:‬مونږ نشو کولٰ چې د خلکو سره مخ شو‪ ،‬ځکه چې هغوی زمونږ څخه ډېر قوي دي“‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬او هغوی د هغه ځمکې په اړه چې دوی يې لټولې وه‪ ،‬د اسراييلو خلکو ته يو بد خبر راوړ او ويې ويل ‪:‬هغه ځمکه چې موږ يې د لټولو‬ ‫لپاره ورغلو‪ ،‬هغه ځمکه ده چې د هغې اوسيدونکي خوري او ټول هغه خلک چې موږ پکې وليدل د لوړ قد لرونکي سړي دي‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬او هلته موږ د عناق زامن‪ ،‬د ديوانانو څخه راغلل‪ ،‬او موږ په خپله د ملخانو په څېر وو‪ ،‬او د هغوی په نظر کې هم داسې وو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۱۴‬‬ ‫‪۱‬ټولې ډلې په لوړ غږ وژړل او ژړل يې؛ او خلکو په هغه شپه ژړل‪.‬‬ ‫موسى او هارون اخلف شکايت وکړو او ټولې ډلې هغوئ ته ووئيل‪” ،‬کاشکې چې مونږ د امصر په مملک کښې مړۀ‬ ‫‪۲‬ټولو بنى ااسرائيلو د‬ ‫ی‬ ‫شوي وے !يا کاشکې چې مونږ په دې صحرا کښې مړۀ شوي وے“!‬ ‫‪ ۳‬او ولې څښتن مونږ دې خاورې ته راوستلو چې په توره ووژل شو او زمونږ ښځې او ماشومان د لوټ شي؟ آيا دا زمونږ لپاره غوره نه‬ ‫وه چې بېرته مصر ته لړ شو؟‬ ‫‪ ۴‬هغوی يو بل ته وويل" ‪:‬راځئ چې يو مشر وټاکو او مصر ته راستانه شو"‪.‬‬ ‫موسٰ او حضرت هارون د اسرائيلو د ټول قوم په مخکې په خپلو پښو ودرېدل‪.‬‬ ‫‪ ۵‬بيا حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪۶‬د نون زوی يشوع او د يفنه زوی کالب‪ ،‬چې د هغو کسانو څخه وو چې د ځمکې لټون يې کاوه‪ ،‬خپلې جامې وشلولې‪.‬‬ ‫‪ ۷‬هغوی د اسراييلو ټولې ډلې ته وويل ‪:‬هغه ځمکه چې موږ ترې د پلټنې لپاره تېر شو‪ ،‬ډېره ښه ځمکه ده‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫‪ ۸‬که چېرې څښتن زمونږ څخه خوشحاله وي‪ ،‬هغه به مونږ دې خاورې ته بوځي او هغه به مونږ ته راکړي‪ ،‬هغه ځمکه چې شيدې او شات‬ ‫بهېږي‪.‬‬ ‫‪۹‬خو تاسو د ما الک مخدائ په خلف بغاوت مۀ کوئ‪ ،‬او د هغه مملک د خلقو نه مه وېرېږئ‪ ،‬ځکه چې هغوئ زمونږ د خوراک په شان دى‪ ،‬د‬ ‫هغوئ پناه ځائ د هغوئ نه لړو او ما الک مخدائ زمونږ سره دے‪ ،‬نو د هغوئ نه مه وېرېږئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬خو ټولې ډلې وويل چې هغوی په کاڼو ووهئ او د څښتن جلل د ټولو اسرائيليانو په مخ کې په مقدسه خېمه کې راښکاره شو‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل” ‪:‬دا خلک به تر کومه پورې ما غصه کوي؟ او تر کومه پورې به هغوی زما په اړه باور ونه کړي‪،‬‬ ‫‪ ۱۱‬څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫سره له دې چې ما د هغوی په منځ کې ټولې نښې ښودلې دي؟“‬ ‫‪۱۲‬زه به هغوی په وبا سره ووژنم‪ ،‬هغوی به له خپل ميراثه بې برخې کړم او له تا څخه به يو لوی او له هغوی څخه قوي قوم جوړ کړم‪.‬‬ ‫موسٰ څښتن ته وفرمايل” ‪:‬بيا به مصريان دا واوري‪ ،‬ځکه چې تا دا قوم په خپل قدرت سره د هغوی له منځ څخه راوويست“‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪۱۴‬او هغوی به دا د دې خاورې اوسېدونکو ته ووايي‪ ،‬ځکه چې هغوی اورېدلي دي چې ته څښتن يې او ته مخامخ ليدل کېږې او ستا ورېځ‬ ‫د هغوی په سر ولړه ده او ته د ورځې په وخت د ورېځې په ستن کې او د شپې په وخت د اور په ستن کې د هغوی څخه مخکې ځې‪.‬‬ ‫‪۱۵‬اوس که چېرې ته دا ټول خلک په يوه سړي ووژنې‪ ،‬نو هغه قومونه چې ستا شهرت يې اورېدلٰ دی‪ ،‬به ووايي‪:‬‬ ‫‪ ۱۶‬ځکه چې څښتن ونه شو کولٰ چې دا خلک هغه ځمکې ته بوځي چې د هغوی سره يې وعده کړې وه‪ ،‬نو ځکه يې هغوی په صحرا کې‬ ‫ووژل‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او اوس‪ ،‬زه تاته زارۍ کوم‪ ،‬زما د څښتن قدرت دې لوی وي‪ ،‬لکه څنګه چې تا ويلي دي‪،‬‬ ‫‪ ۱۸‬څښتن صبر کوونکٰ او ډېر رحم کوونکٰ دی‪ ،‬ګناه او خطا بخښي‪ ،‬او مجرم ته سزا نه ورکوي‪ ،‬او د پلر او مور د ګناه سزا اولدونو‬ ‫ته تر دريم او څلورم نسله پورې ورکوي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬زه تاته زارۍ کوم‪ ،‬د دې قوم ګناهونه د خپلې لويې مينې په مطابق وبخښه‪ ،‬لکه څنګه چې تا د مصر څخه تر اوسه پورې دا قوم بخښلٰ‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬څښتن وفرمايل ‪:‬ستا د قول په مطابق ما بخښنه وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬خو په رښتيا سره چې زه ژوندی يم‪ ،‬ټوله ځمکه به د څښتن د جلل څخه ډکه شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬ځکه چې هغه ټول خلک چې زما جلل او زما معجزې يې ليدلي دي‪ ،‬چې ما په مصر او په صحرا کې کړې وې‪ ،‬او اوس يې لس ځله‬ ‫زما امتحان اخيستٰ دی او زما خبره يې نه ده اورېدلې‪،‬‬ ‫‪ ۲۳‬يقينا ا چې هغوئ به هغه مملک ونۀ ويني چې ما د هغوئ د پلر نيکۀ سره قسم خوړلے دے‪ ،‬او نۀ به د هغوئ څوک چې ما يې غصه‬ ‫کړے دے هغه وويني‪.‬‬ ‫‪۲۴‬خو زما اخدمتګار کالب‪ ،‬ځکه چې هغه بل روح سره وو او په بشپړه توګه يې زما پيروي کړې ده‪ ،‬زه به هغه هغه مملک ته راولم چې‬ ‫هغه په کښې لړ وو او د هغه اولد به يې قبضه کړى‪.‬‬ ‫‪( ۲۵‬اوس عماليقيان او کنعانيان په دې دره کې اوسېدل )‪.‬سبا تاسو بېرته راوګرځئ او د سره سمندر په لره دښتې ته لړ شئ‪.‬‬ ‫موسٰ او حضرت هارون ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۲۶‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲۷‬تر څو پورې به زه د دې بدکارې ډلې سره چې زما په وړاندې شکايت کوي‪ ،‬زغمم؟ ما د بني اسرائيلو شکايتونه اورېدلي دي چې زما‬ ‫په وړاندې يې شکايتونه کړي دي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬هغوی ته ووايه‪ ،‬څښتن فرمايي چې په رښتيا سره زما په ژوند قسم‪ ،‬لکه څنګه چې تاسو زما په غوږونو کې ويلي دي‪ ،‬زه به هماغسې‬ ‫وکړم‪:‬‬ ‫‪ ۲۹‬ستاسو مړي به په دې دښته کې وغورځول شي‪ ،‬او ستاسو ټول مړي چې شمېرل شوي وو‪ ،‬د شلو کلونو يا زيات عمر لرونکي او زما‬ ‫په وړاندې شکايت کړی دی‪،‬‬ ‫‪ ۳۰‬بې له شکه چې تاسو به هغه خاورې ته ورننوځئ چې ما قسم خوړلٰ و چې تاسو به په کې واوسېږئ‪ ،‬پرته له دې چې د يفمنه زوی‬ ‫يشوع‪.‬‬ ‫کالب او د نون زوی ر‬ ‫‪ ۳۱‬خو ستاسو کوچنيان‪ ،‬چې تاسو ويل چې به لوټ شي‪ ،‬زه به يې دننه راولم او هغوی به هغه ځمکه وپېژني چې تاسو يې سپکه ګڼلې ده‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬خو ستاسو مړي به په دې دښته کې وغورځول شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬ستاسو اولدونه به څلوېښت کاله په صحرا کې سرګردانه ګرځي او ستاسو د زناکارۍ سزا به زغمي‪ ،‬تر هغه چې ستاسو مړي په‬ ‫صحرا کې خراب شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬د هغو ورځو د شمېر څخه وروسته چې تاسو په کې ځمکه ولټوله‪ ،‬يعنې څلوېښت ورځې‪ ،‬هره ورځ د يو کال لپاره‪ ،‬تاسو به د خپلو‬ ‫ګناهونو سزا وزغمئ‪ ،‬يعنې څلوېښت کاله‪ ،‬او تاسو به پوه شئ چې زما د وعدې خلف ورزي ده‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬زه څښتن فرمايلي دي چې دا به خامخا د دې ټولو بدکارو خلکو سره وکړم چې زما په ُد راټول شوي دي ‪.‬په دې دښته کې به هغوی‬ ‫له منځه لړ شي او هلته به مړه شي‪.‬‬ ‫موسٰ د هغه ځمکې د کتلو لپاره لېږلي وو او بېرته راغلل او ټوله قوم يې د هغه په وړاندې شکايت وکړ او‬ ‫‪ ۳۶‬او هغه سړي چې حضرت‬ ‫ی‬ ‫د هغه ځمکې په اړه يې سپکاوی وکړ‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬حتٰ هغه خلک چې د ځمکې په اړه يې د بد خبر خپور کړ‪ ،‬د څښتن په حضور کې د وبا له امله مړه شول‪.‬‬ ‫يشوع او د يفمنه زوی کالب‪ ،‬چې د هغو کسانو څخه وو چې د ځمکې د پلټنې لپاره تللي وو‪ ،‬ژوندي پاتې شول‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬خو د نون زوی ر‬ ‫موسٰ دا خبرې ټولو اسرائيليانو ته وکړې او خلکو ډېر غمجن شول‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۴۰‬سهار وختي هغوی پاڅېدل او د غره سر ته پورته شول او ويې ويل” ‪:‬وګورئ‪ ،‬مونږ دلته يو او هغه ځای ته به لړ شو چې څښتن يې‬ ‫وعده کړې ده‪ ،‬ځکه چې مونږ ګناه کړې ده“‪.‬‬ ‫موسٰ وفرمايل” ‪:‬ولې اوس تاسو د څښتن د حکم څخه سرغړونه کوئ؟ خو دا به بريالٰ نشي“‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۴۲‬مه پورته ځئ‪ ،‬ځکه چې څښتن ستاسو په منځ کې نه دی‪ ،‬ترڅو ستاسو دښمنان تاسو ته ماتې ورنکړي‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫‪ ۴۳‬ځکه چې عماليقيان او کنعانيان هلته ستاسو په وړاندې دي‪ ،‬او تاسو به په توره ووژل شئ‪ ،‬ځکه چې تاسو د څښتن څخه مخ اړولٰ دی‪،‬‬ ‫نو څښتن به ستاسو مل نه وي‪.‬‬ ‫موسٰ د کمپ څخه لړل نه‪.‬‬ ‫حضرت‬ ‫او‬ ‫صندوق‬ ‫لوظ‬ ‫د‬ ‫څښتن‬ ‫د‬ ‫خو‬ ‫شي‪،‬‬ ‫پورته‬ ‫ته‬ ‫سر‬ ‫غونډۍ‬ ‫د‬ ‫چې‬ ‫‪ ۴۴‬خو هغوی جرئت وکړ‬ ‫ی‬ ‫‪ ۴۵‬بيا عماليقيان او کنعانيان چې په هغه غرنۍ سيمه کې اوسېدل راښکته شول او هغوی يې ووژل او تر حرمه پورې يې وارخطا کړل‪.‬‬ ‫پنځلسم فصل‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲‬د اسرائيليانو سره خبرې وکړه او ورته ووايه ‪:‬کله چې تاسو د خپلو اوسېدو ځمکې ته ورشئ چې زه يې تاسو ته درکوم‪،‬‬ ‫‪ ۳‬او تاسو به د خپلې غوا يا رمې څخه د اور په وسيله نذرانه وړاندې کړئ‪ ،‬لکه سوزېدونکې نذرانه‪ ،‬يا د نذر پوره کولو په وخت کې‪ ،‬يا د‬ ‫خپلې خوښې نذرانه‪ ،‬يا ستاسو په ځانګړو اخترونو کې‪ ،‬ترڅو د هغې بوی څښتن ته ښه شي‪.‬‬ ‫‪ ۴‬هغه څوک چې خپله نذرانه څښتن ته وړاندې کوي‪ ،‬هغه به د غلې دانې نذرانه راوړي چې د اوړو لسمه برخه د يو ليټر تېلو سره ګډ وي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬د يو وري سره د سوزېدونکې نذرانې يا قربانۍ سره د څښلو د نذرانې په توګه د يو ليټر څلورمه برخه شراب تيار کړه‪.‬‬ ‫‪ ۶‬يا د پسه سره‪ ،‬د غلې دانې نذرانې لپاره دوه لسمه کيلوګرامه اوړه تيار کړه چې د يو ليټر تېلو سره ګډ وي‪.‬‬ ‫‪ ۷‬او د څښلو د نذرانې په توګه د يو ليټر شراب درېيمه برخه وړاندې کړه‪ ،‬د دې بوی څښتن ته ښه لګيږي‪.‬‬ ‫غويے تياروئ‪،‬‬ ‫‪۸‬او کله چې تاسو د سوزېدونکې نذرانې لپاره يا د نذر د پوره کولو لپاره يا د سلمتۍ د نذرانو لپاره يو ر‬ ‫‪ ۹‬بيا به هغه د غويي سره د غلې دانې نذرانه راوړي چې د اوړو درې کيلوګرامه وي او د نيم هينه غوړ سره ګډ وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬بيا به تاسو د څښلو د نذرانې په توګه نيم هين شراب راوړئ‪ ،‬دا د اور په وسيله تيارېدونکې نذرانه ده او د څښتن لپاره به ښه بوی‬ ‫ولري‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬دا به د يو غويي‪ ،‬يو پسه‪ ،‬يو وري‪ ،‬يا يو وز سره وشي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬د هر يو سره د هغه شمېر په مطابق کار وکړئ چې تاسو يې تياروئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬ټول هغه کسان چې د هغه وطن څخه زېږېدلي دي‪ ،‬بايد په دې ډول دا کارونه وکړي‪ ،‬کله چې هغوی د اور په وسيله تيارېدونکې نذرانه‬ ‫وړاندې کړي چې څښتن ته ښه بوی ولري‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬که چېرې کوم بېګانه سړی ستاسو سره اوسيږي‪ ،‬يا ستاسو په منځ کې ستاسو په نسلونو کې اوسيږي او غواړي چې د اور په وسيله‬ ‫تياره شوې نذرانه وړاندې کړي چې بوی يې څښتن ته ښه وي‪ ،‬نو لکه څنګه چې تاسو کوئ‪ ،‬هغه به هماغسې وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬دا قانون به ستاسو او د هغه پرديو دواړو لپاره وي چې ستاسو سره اوسيږي‪ ،‬دا به ستاسو د نسلونو لپاره د تل لپاره وي ‪.‬لکه څنګه چې‬ ‫تاسو ياست‪ ،‬نو هغه به هم د څښتن په وړاندې همداسې وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬ستاسو او د هغه پرديو دپاره چې ستاسو سره اوسيږي‪ ،‬يو قانون او يو طريقه به وي‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۱۷‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۱۸‬د اسرائيليانو سره خبرې وکړه او ورته ووايه ‪:‬کله چې تاسو هغه ځمکې ته ورشئ چې زه يې تاسو ته درلېږم‪،‬‬ ‫‪ ۱۹‬کله چې تاسو د هغه ځمکې ډوډۍ وخورئ‪ ،‬نو څښتن ته به د يوې وقف شوې نذرانې په توګه وړاندې کوئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬تاسو به د خپلې لومړۍ ټوټې څخه يوه ډوډۍ د يوې غوره شوې نذرانې په توګه وړاندې کړئ ‪.‬لکه څنګه چې تاسو د درمن د راټولولو‬ ‫نذرانه وړاندې کوئ‪ ،‬هغه هماغسې يې وړاندې کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬تاسو به د خپلو پخو شويو پخو څخه د ټولو نسلونو په اوږدو کې څښتن ته د يوې نذرانې په توګه وړاندې کوئ‪.‬‬ ‫موسٰ ته ويلي دي‪ ،‬نه دي مراعات کړي‪،‬‬ ‫‪ ۲۲‬که چېرې تاسو غلطۍ کړې وي او دا ټول حکمونه چې څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ ته امر‬ ‫حضرت‬ ‫څښتن‬ ‫چې‬ ‫څخه‬ ‫ورځې‬ ‫هغې‬ ‫د‬ ‫دي‪،‬‬ ‫کړي‬ ‫موسٰ په وسيله تاسو ته‬ ‫‪ ۲۳‬يعنې هغه ټول کارونه چې څښتن د حضرت‬ ‫ی‬ ‫ی‬ ‫کړی دی او له هغه وخته څخه ستاسو د نسلونو لپاره‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬نو که چېرې دا کار په ناپوهۍ سره وشي او ټول قوم پرې خبر نه وي‪ ،‬نو ټول قوم به يو ځوان غويٰ د سوزېدونکې نذرانې په توګه‬ ‫وړاندې کړي‪ ،‬چې بوی يې څښتن ته ښه وي‪ ،‬د غلې دانې او څښلو نذرانې سره‪ ،‬د مقرر شوي قاعدې سره سم‪ ،‬او يو وز د ګناه د نذرانې په‬ ‫توګه‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬کاهن به د اسرائيلو د ټول قوم لپاره کفاره ادا کړي او هغوی به وبخښل شي‪ ،‬ځکه چې دا په غلطۍ سره شوی دی ‪.‬هغوی به خپله‬ ‫نذرانه‪ ،‬د اور په وسيله تيارېدونکې نذرانه او د ګناه نذرانه د خپلې غلطۍ په خاطر څښتن ته راوړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬د اسرائيلو ټول قوم او هغه بېګانه خلک چې د هغوی په منځ کې اوسيږي‪ ،‬وبخښل شي‪ ،‬ځکه چې ټول خلک په ناپوهۍ کې وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬که چېرې يو کس په ناپوهۍ سره ګناه وکړي‪ ،‬نو هغه به د ګناه د نذرانې په توګه د يو کال وزه راوړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬کاهن به د هغه چا دپاره چې په ناپوهۍ سره ګناه کوي او په ناپوهۍ سره ګناه کوي‪ ،‬د څښتن په حضور کې به کفاره ادا کړي‪ ،‬او هغه به‬ ‫وبخښل شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬ستاسو قانون به د هغه چا لپاره يو شان وي چې په ناپوهۍ سره ګناه وکړي‪ ،‬د هغه چا لپاره چې د اسرائيليانو په منځ کې زېږېدلٰ وي‬ ‫او د هغه پرديو لپاره چې د هغوی په منځ کې اوسيږي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬خو هغه څوک چې په غرور سره ګناه کوي‪ ،‬که هغه په هغه وطن کې زېږېدلٰ وي يا پردی‪ ،‬هغه څښتن ته سپکاوی کوي او هغه به د‬ ‫خپلو خلکو څخه وشړل شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬ځکه چې هغه د څښتن کلم سپک کړی دی او د هغه حکم يې مات کړی دی‪ ،‬هغه کس به په بشپړه توګه له منځه يوړل شي او د هغه‬ ‫ګناه به په هغه باندې وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬کله چې بنى ااسرائيل په صحرا کې وو‪ ،‬نو هغوئ يو سړے وموند چې د سبت په ورځ يې لرګي راټولول‪.‬‬ ‫موسى‪ ،‬هارون او ټول قوم ته راوست‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬نو هغو کسانو چې هغه يې د لرګو راټولولو په حال کې وموند‪ ،‬هغه يې‬ ‫ی‬


‫شمېرې‬

‫‪ ۳۴‬هغوی هغه په زندان کې واچاوه‪ ،‬ځکه چې دا نه وو ويل شوي چې د هغه سره څه وشي‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل” ‪:‬هغه سړی بايد خامخا ووژل شي ‪.‬ټول قوم به هغه د کمپ څخه بهر په تيږو سره سنګسار کړي“‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ ته امر کړی و‪.‬‬ ‫حضرت‬ ‫څښتن‬ ‫چې‬ ‫څنګه‬ ‫لکه‬ ‫کړ‪،‬‬ ‫مړ‬ ‫يې‬ ‫هغه‬ ‫او‬ ‫وواهه‬ ‫يې‬ ‫تيږو‬ ‫په‬ ‫او‬ ‫راوست‬ ‫بهر‬ ‫څخه‬ ‫کمپ‬ ‫د‬ ‫هغه‬ ‫‪ ۳۶‬نو ټول قوم‬ ‫ی‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۳۷‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۳۸‬د اسرائيليانو سره خبرې وکړه او ورته ووايه چې د خپلو جامو په څنډو کې د نسلونو په اوږدو کې څنډې جوړې کړي او د څنډو په‬ ‫څنډو باندې د آبي رنګ پټۍ ولګوي‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬او دا به ستاسو لپاره د څنډې په څېر وي‪ ،‬ترڅو تاسو هغه وګورئ او د څښتن ټول حکمونه په ياد ولرئ او عمل پرې وکړئ‪ ،‬او د خپلو‬ ‫زړونو او سترګو په لټه کې نه اوسئ چې د هغو په تعقيب کې بدکاري کوئ‪.‬‬ ‫‪ ۴۰‬ترڅو تاسو زما ټول حکمونه په ياد ولرئ او عمل وکړئ او خپل خدای ته مقدس شئ‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬زه ستاسو څښتن خدای يم چې تاسو مې د مصر له خاورې څخه راوويستلئ ترڅو ستاسو خدای شم ‪.‬زه ستاسو څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۱۶‬‬ ‫‪۱‬نو قورح د ااُهار زوی او د قهات زوی او د لوي زوی‪ ،‬او داتان او ابيرام چې د الياب زامن او د فلت زوی او د روبين زامنو سړي‬ ‫سره يوځای کړل‪.‬‬ ‫موسٰ په حضور کې د اسراييلو د ځينو خلکو سره‪ ،‬د قوم دوه سوه پنځوس مشران‪ ،‬په جماعت کې مشهور او مشهور‬ ‫حضرت‬ ‫‪ ۲‬هغوی د‬ ‫ی‬ ‫سړي‪ ،‬ولړ شول‪.‬‬ ‫موسٰ او حضرت هارون په خلف سره راټول شول او ورته يې وويل” ‪:‬تاسو ډېر زيات کاروئ‪ ،‬سره له دې چې ټول‬ ‫حضرت‬ ‫‪ ۳‬هغوی د‬ ‫ی‬ ‫قوم مقدس دی او څښتن د هغوی په منځ کې دی ‪.‬نو ولې تاسو ځانونه د څښتن د قوم څخه لوړ ګڼئ؟“‬ ‫موسٰ دا واورېدل‪ ،‬نو په خپل مخ پرېوت‪.‬‬ ‫‪۴‬کله چې حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪۵‬بيا هغه قورح او د هغه ټولو ملګرو ته وويل” ‪:‬سبا ماښام به څښتن وښيي چې څوک د هغه دي او څوک مقدس دي‪ ،‬او هغه به ځان ته‬ ‫نږدې کړي‪ ،‬حتٰ هغه څوک چې هغه غوره کړی وي هغه به ځان ته نږدې کړي“‪.‬‬ ‫‪ ۶‬دا کار وکړئ؛ قورح او د هغه ټولې ډلې‪ ،‬د اور لوښي واخلئ‪.‬‬ ‫‪ ۷‬سبا په هغې کې اور واچوئ او خوشبويي په کې واچوئ‪ ،‬او هغه سړی چې څښتن يې غوره کوي هغه به مقدس وي ‪.‬ای د لويانو زامنو‪،‬‬ ‫تاسو ډېر زيات کاروئ‪.‬‬ ‫موسٰ قورح ته وويل” ‪:‬ای د لوي زامنو‪ ،‬واورئ!‬ ‫‪ ۸‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪۹‬آيا دا تاسو ته وړه خبره ښکاري چې د اسرائيلو خدای تاسو د اسرائيلو له قوم څخه جل کړي ياست ترڅو تاسو خپل ځان ته نږدې کړئ‬ ‫ترڅو د څښتن د خېمې خدمت وکړئ او د قوم په مخ کې ودرېږي او د هغوی خدمت وکړئ؟‬ ‫‪ ۱۰‬هغه تاسو او ستاسو ټول وروڼه‪ ،‬د لوي زامن‪ ،‬ځان ته نږدې کړي دي ‪.‬او تاسو هم د کاهنتوب په لټه کې ياست؟‬ ‫‪ ۱۱‬په دې وجه ته او ستا ټول قوم د څښتن په خلف سره راټول شوي يئ؟ او هارون څوک دی چې تاسو د هغه په خلف شکايت کوئ؟‬ ‫موسٰ د الياب زامن داتان او ابيرام راوغوښتل او هغوی وويل” ‪:‬موږ به ونه ځو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۱۳‬آيا دا وړه خبره ده چې ته موږ د هغه هېواد څخه راوويستلو چې شيدې او شات بهېږي‪ ،‬ترڅو موږ په صحرا کې ووژنې‪ ،‬مګر دا چې‬ ‫ته په بشپړه توګه په موږ باندې واکمن يې؟‬ ‫‪ ۱۴‬سربېره پردې‪ ،‬تا مونږ هغه وطن ته نه دي راوستي چې په کې شيدې او شات بهيږي‪ ،‬او نه دې مونږ ته د پټيو او انګورو باغونو‬ ‫ميراث راکړی دی ‪.‬ايا ته د دې خلکو سترګې وباسې؟ موږ به هلته ونه ځو؟“‬ ‫موسٰ ډېر په قهر شو او څښتن ته يې وفرمايل” ‪:‬د هغوی نذرانې ته درناوی مه کوه ‪.‬ما د هغوی څخه يو خر هم نه دی‬ ‫‪ ۱۵‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫اخيستٰ او نه مې د هغوی څخه يو ته هم زيان رسولٰ دی‪.‬‬ ‫موسٰ قورح ته وفرمايل” ‪:‬سبا ته او ستا ټول ملګري د څښتن په حضور کې حاُر شئ‪ ،‬ته‪ ،‬هغوی او هارون‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۱۷‬هر سړی خپل د اور لوښٰ واخلي او په هغه کې خوشبويي واچوي او هر سړی خپل د اور لوښٰ‪ ،‬دوه سوه پنځوس د اور لوښٰ څښتن‬ ‫ته راوړي‪ ،‬ته او هارون هر يو خپل د اور لوښٰ راوړئ‪.‬‬ ‫موسٰ او حضرت هارون‬ ‫‪ ۱۸‬هغوی هر يو خپل د اور لوښٰ واخيست‪ ،‬اور يې په کې واچاوه او خوشبويي يې پرې واچوله او د حضرت‬ ‫ی‬ ‫سره د مقدسې خېمې په دروازه کې ودرېدل‪.‬‬ ‫‪۱۹‬بيا قورح ټوله ډله د خېمې د دروازې مخې ته د هغوی په وړاندې راټوله کړه او د څښتن جلل ټول قوم ته ښکاره شو‪.‬‬ ‫موسٰ او حضرت هارون ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪۲۰‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲۱‬د دې قوم څخه جل شئ‪ ،‬ترڅو زه په يوه شېبه کې هغوی له منځه يوسم‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬هغوی په خپلو پښو ودرېدل او ويې ويل” ‪:‬ای خدايه‪ ،‬د ټولو انسانانو د روحونو خدايه !ايا يو سړی ګناه وکړي او ته به ټول قوم ته په‬ ‫قهر شې؟“‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۲۳‬څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲۴‬قوم ته ووايه چې د قورح‪ ،‬داتان او ابيرام د خېمې له شاوخوا څخه راووځئ‪.‬‬ ‫موسٰ پورته شو او داتان او ابيرام ته لړ او د اسرائيلو مشران هم د هغه پسې لړل‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬نو حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲۶‬بيا هغه قوم ته وفرمايل” ‪:‬زه تاسو ته د دې بدکارو خلکو له خېمو څخه لېرې شئ او د هغوی هيڅ شٰ ته لس مه وروړئ‪ ،‬که نه نو‬ ‫تاسو به د هغوی په ټولو ګناهونو کې له منځه لړ شئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬نو هغوی د قورح‪ ،‬داتان او ابيرام د خېمې څخه پورته شول‪ ،‬چې هر خوا ته وې ‪.‬داتان او ابيرام راووتل او د خپلو خېمو په دروازو‬ ‫کې‪ ،‬د خپلو ښځو‪ ،‬زامنو او کوچني ماشومانو سره ولړ وو‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫موسٰ وفرمايل” ‪:‬په دې سره به تاسو پوه شئ چې څښتن زه د دې ټولو کارونو د ترسره کولو لپاره رالېږلٰ يم‪ ،‬ځکه چې ما دا‬ ‫‪ ۲۸‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫په خپله خوښه نه دي کړي“‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬که چېرې دا خلک د ټولو انسانانو په عام مرګ مړه شي‪ ،‬يا که د ټولو انسانانو په څېر هغوی ته سزا ورکړل شي‪ ،‬نو بيا څښتن زه نه يم‬ ‫رالېږلٰ‪.‬‬ ‫‪۳۰‬خو که چېرې څښتن يو نوی کار وکړي او ځمکه خپله خوله پرانيزي او هغوی د هغوی سره هر څه تېر کړي او هغوی ژوندي کندې ته‬ ‫وغورځوي‪ ،‬نو تاسو به پوه شئ چې دې خلکو څښتن په قهر کړی دی‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬او داسې وشول‪ ،‬لکه څنګه چې هغه دا ټولې خبرې پای ته ورسولې‪ ،‬ځمکه چې د دوی لندې وه ټوټه شوه‪:‬‬ ‫‪ ۳۲‬نو زمکې خپله خوله خلصه کړه او هغوی‪ ،‬د هغوی کورونه او د قورح ټول سړي او د هغوی ټول مالونه يې تېر کړل‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬هغوی او هغه څه چې د هغوی سره وو‪ ،‬ژوندي کندې ته ښکته شول‪ ،‬او ځمکه پرې وتړل شوه ‪:‬او هغوی د قوم له منځ څخه ورک‬ ‫شول‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬او ټول اسراييليان چې د دوی شاوخوا وو د دوی د چيغې په اوريدو وتښتېدل‪ ،‬ځکه چې دوی ويل‪ ،‬که نه نو ځمکه به موږ هم تير کړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬نو د څښتن له حضور څخه اور راووت او هغه دوه سوه پنځوس سړي يې وسوزول چې خوشبويي يې وړاندې کوله‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۳۶‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۳۷‬د هارون کاهن زوی العازار ته ووايه چې د اور لوښي له اور څخه وباسي او اور دې هلته خپور کړي‪ ،‬ځکه چې دا مقدس دي‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬د دې ګناهګارانو د اور لوښو څخه دې د قربانګاه د پوښلو لپاره پراخه ټوټې جوړې شي‪ ،‬ځکه چې هغوی دا څښتن ته وړاندې کړي‬ ‫دي‪ ،‬نو له همدې امله هغوی مقدس دي او دا به د اسرائيليانو لپاره يوه نښه وي‪.‬‬ ‫‪۳۹‬بيا االيعزر اامام د برنجو هغه لوښي واخستل‪ ،‬کوم چې د سوزېدلو کسانو لخوا وړاندې شوي وو‪ ،‬او د قربانګاه د پوښلو لپاره يې پلنې‬ ‫ټوټې جوړې کړې‪.‬‬ ‫‪ ۴۰‬د دې لپاره چې د بنى ااسرائيلو دپاره يو يادګار وى چې هيڅ پردۍ کس چې د هارون اولد نۀ وى‪ ،‬د ما الک مخدائ په حضور کښې‬ ‫موسى په ذريعه هغه ته فرمائيلى موو چې د قورح او‬ ‫خوشبوئى پېش کولو ته نزدې نۀ شى‪ ،‬او داسې به نۀ شى لکه څنګه چې ما الک مخدائ د‬ ‫ی‬ ‫د هغۀ د ملګرو په شان نۀ شى‪.‬‬ ‫موسٰ او حضرت هارون په ُد شکايت وکړ او ويې ويل” ‪:‬تاسو د څښتن قوم ووژلٰ‬ ‫حضرت‬ ‫د‬ ‫قوم‬ ‫ټول‬ ‫اسرائيلو‬ ‫‪ ۴۱‬خو په سبا ورځ د‬ ‫ی‬ ‫دی“‪.‬‬ ‫موسٰ او حضرت هارون په خلف راټول شو‪ ،‬نو هغوی د مقدسې خېمې په لور وکتل او ويې ليدل چې‬ ‫‪ ۴۲‬کله چې ټول قوم د حضرت‬ ‫ی‬ ‫ورېځې هغه پټه کړې وه او د څښتن جلل راڅرګند شو‪.‬‬ ‫موسٰ او حضرت هارون د مقدسې خېمې مخې ته راغلل‪.‬‬ ‫‪ ۴۳‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫حضرت‬ ‫څښتن‬ ‫‪ ۴۴‬بيا‬ ‫ی‬ ‫‪ ۴۵‬د دې ډلې څخه راووځئ‪ ،‬ترڅو زه يې په يوه شېبه کې له منځه يوسم “‪.‬او هغوی په خپلو پښو وغورزېدل‪.‬‬ ‫موسٰ هارون ته وفرمايل” ‪:‬يو لوښٰ واخله او د قربانګاه څخه په کې اور واچوه او خوشبويي واچوه او ژر قوم ته لړ شه او‬ ‫‪ ۴۶‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫د هغوی لپاره کفاره ورکړه‪ ،‬ځکه چې د څښتن غضب نازل شوی دی او وبا پيل شوې ده“‪.‬‬ ‫موسى په محکم سره سم غوښه واخيستله او د قوم په مينځ کې ورننوت‪ ،‬او ويې ليدل چې وبا په خلکو کې شروع شوې وه‪،‬‬ ‫‪ ۴۷‬نو هارون د‬ ‫ی‬ ‫هغه خوشبويي واچوله او د خلکو د کفارې لپاره يې کفاره ورکړه‪.‬‬ ‫‪ ۴۸‬هغه د مړو او ژونديو ترمنځ ودرېد او وبا ودرول شوه‪.‬‬ ‫‪ ۴۹‬په دې وبا کې څوارلس زره او اووه سوه کسان مړه شول‪ ،‬د هغو کسانو پرته چې د قورح په قضيه کې مړه شوي وو‪.‬‬ ‫موسٰ ته راستون شو او وبا ودرول شوه‪.‬‬ ‫‪ ۵۰‬هارون د خېمې دروازې ته حضرت‬ ‫ی‬ ‫فصل ‪۱۷‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲‬د بنى ااسرائيلو سره خبرې وکړه او د هغوئ هر يو نه د خپلو پلر نيکۀ د کورنۍ د غړو نه يوه يوه امسا واخله‪ ،‬د هغوئ د ټولو مشرانو‬ ‫نه د خپلو پلر نيکۀ د کورنۍ د غړو نه دولس امساګانې واخله ‪.‬د هر سړى نوم په خپله امسا باندې وليکه‪.‬‬ ‫‪ ۳‬د هارون نوم د ليوي په امسا باندې وليکه‪ ،‬ځکه چې يوه امسا به د هغوی د پلرونو د کورنۍ د مشر لپاره وي‪.‬‬ ‫‪ ۴‬دا د مقدسې خېمې په هغه برخه کې کېږده چې د لوظ صندوق په مخ کې ده‪ ،‬چېرته چې زه به ستا سره ملقات وکړم‪.‬‬ ‫‪ ۵‬او داسې به وشي چې د هغه سړي امسا چې زه به يې غوره کړم‪ ،‬ګل شي ‪.‬او زه به د اسراييلو د قوم شکايتونه چې ستاسو په وړاندې يې‬ ‫کوي‪ ،‬له ځانه لرې کړم‪.‬‬ ‫موسٰ د اسرائيليانو سره خبرې وکړې او د هغوی هر يو مشر هغه ته د هر مشر لپاره يوه يوه امسا ورکړه‪ ،‬د هغوی د کورنيو‬ ‫‪ ۶‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫په مطابق‪ ،‬دولس امساګانې ‪.‬د هارون امسا د هغوی د امساګانو په منځ کې وه‪.‬‬ ‫موسٰ هغه امساګانې د لوظ په خېمه کې د څښتن په حضور کې کېښودې‪.‬‬ ‫‪ ۷‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ د لوظ خېمې ته ننوت او ويې ليدل چې د هارون امسا د لوي د کورنۍ لپاره وه‪ ،‬غوټۍ يې کړې وې‪ ،‬ګلونه‬ ‫حضرت‬ ‫ورځ‬ ‫‪ ۸‬په بله‬ ‫ی‬ ‫يې غوړېدلي وو او بادام يې نيولي وو‪.‬‬ ‫موسٰ ټولې امساګانې د څښتن له حضور څخه ټولو اسرائيليانو ته راوړې ‪.‬هغوی وکتل او هر يو خپله امسا واخيستله‪.‬‬ ‫‪ ۹‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ ته وفرمايل” ‪:‬د هارون امسا بېرته د لوظ صندوق مخې ته راوړه‪ ،‬ترڅو د سرکشانو په وړاندې د يوې نښې په‬ ‫‪ ۱۰‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫توګه وساتل شي ‪.‬او د هغوی شکايتونه زما څخه لرې کړه ترڅو هغوی مړه نشي“‪.‬‬ ‫موسٰ همداسې وکړل ‪:‬څنګه چې څښتن امر کړی و‪ ،‬نو هغه هماغسې وکړل‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬حضرت‬ ‫ی‬


‫شمېرې‬

‫وسى ته ووئيل‪” ،‬ګوره‪ ،‬مونږ مرو‪ ،‬مونږ تباه کيږو‪ ،‬مونږ ټول تباه کيږو“‪.‬‬ ‫‪۱۲‬بنى ااسرائيلو مم ی‬ ‫‪۱۳‬هر څوک چې د ما الک مخدائ خېمې ته نزدې راشى نو هغه به مړ شى‪ ،‬آيا مونږ به د مرګ سره ختم م‬ ‫شو؟‬ ‫‪ ۱۸‬فصل‬ ‫‪۱‬ما الک مخدائ هارون ته وفرمائيل‪” ،‬ته‪ ،‬ستا زامن او ستا د پلر کورنۍ به د مقدس ځائ د ګناهونو ذمه وار وى‪ ،‬او ته او ستا زامن به ستا‬ ‫د اامامۍ د ګناهونو ذمه وار وى“‪.‬‬ ‫‪ ۲‬او ستا د پلر د قبيلې‪ ،‬د ليويانو د قبيلې خپلوان هم ځان سره راوله‪ ،‬چې ستا سره يوځای شي او ستا خدمت وکړي‪ ،‬خو ته او ستا زامن به‬ ‫د مقدسې خېمې په مخ کې خدمت کوئ‪.‬‬ ‫‪ ۳‬هغوی به ستا او د ټولې خېمې د ساتنې دنده په غاړه واخلي ‪.‬خو هغوی به د مقدس ځای او د قربانۍ ځای د لوښو ته نږدې نه شي‪ ،‬که نه‬ ‫نو هغوی او تاسو به هم مړه شئ‪.‬‬ ‫‪ ۴‬هغوی به ستا سره يوځای شي او د مقدسې خېمې ساتنه به وکړي‪ ،‬د خېمې ټولې چارې به ترسره کړي ‪.‬هيڅ اجنبٰ به ستا سره نږدې نه‬ ‫شي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬تاسو به د مقدس ځای او د قربانګاه ساتنه کوئ‪ ،‬ترڅو په اسرائيليانو باندې نور غضب نازل نشي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬او ګوره‪ ،‬ما ستاسو وروڼه ليويان د بنى ااسرائيلو نه غوره کړى دي ‪.‬هغوئ تاسو ته د ما الک مخدائ د نذرانې په توګه درکړے شوى دى‪،‬‬ ‫چې د ممقدسې خېمې اخدمت وکړى‪.‬‬ ‫‪۷‬نو ته او ستا زامن به د قربانګاه او پردې په هر شي کې د کاهنانو دنده ساتئ او تاسو به خدمت کوئ ‪.‬ما ستاسو د کاهنانو دنده تاسو ته د‬ ‫ډالۍ په توګه ورکړې ده‪ ،‬او هر هغه بېګانه کس چې نږدې راشي هغه به ووژل شي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬څښتن هارون ته وفرمايل” ‪:‬ګوره‪ ،‬ما تاته د بني اسرائيلو د ټولو مقدسو شيانو څخه د خپلو نذرانو مسؤليت درکړی دی ‪.‬دا مې تاته او ستا‬ ‫زامنو ته د مسح کولو په خاطر درکړي دي‪ ،‬د يو دايمي قانون په توګه‪.‬‬ ‫‪ ۹‬دا به ستا د ډېرو مقدسو شيانو څخه وي چې د اور څخه ساتل شوي دي ‪:‬د هغوی هره نذرانه‪ ،‬د غلې دانې نذرانه‪ ،‬د ګناه نذرانه او د ګناه‬ ‫هره نذرانه چې دوی يې ماته وړاندې کوي‪ ،‬هغه به ستا او ستا د زامنو لپاره ډېره مقدسه وي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬تاسو به دا په ډېر مقدس ځای کې وخورئ‪ ،‬هر سړی به يې وخوري‪ ،‬دا به ستاسو لپاره مقدس وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او دا ستا ده ‪:‬د هغوی د سوغاتونو څخه د پورته کولو نذرانه‪ ،‬د اسرائيليانو د ټولو ښوېدلو نذرانو سره ‪.‬ما دا ستا‪ ،‬ستا زامنو او ستا‬ ‫لورګانو ته د تل لپاره د قانون په توګه درکړي دي ‪.‬ستا په کور کې هر پاک کس به دا وخوري‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬ټول غوره تېل‪ ،‬غوره شراب او غنم‪ ،‬د هغو لومړۍ مېوې چې دوی به يې څښتن ته وړاندې کړي‪ ،‬دا زه تاسو ته درکوم‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬او هر هغه څه چې په ځمکه کې لومړی پخېږي او څښتن ته يې راوړي‪ ،‬هغه به ستا وي‪ ،‬ستا د کور هر پاک کس به هغه وخوري‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هر هغه څيز چې په بنى ااسرائيلو کښې وقف شوے وى هغه به ستا وى‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬هر هغه شٰ چې د ټولو حيواناتو څخه وي او د هغوی د اولدونو څخه وي او څښتن ته يې راوړي‪ ،‬هغه به ستا وي ‪.‬خو د انسان او د‬ ‫ناپاکو حيواناتو مشر زوی بايد بېرته واخلي‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬او هغه کسان چې د يوې مياشتې عمر لري‪ ،‬بايد بېرته واخيستل شي‪ ،‬د خپلې اندازې سره سم‪ ،‬پنځه مثقال د مقدس ځای د مثقال له‬ ‫مخې‪ ،‬چې شل ګيره کېږي‪ ،‬بېرته واخلي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬خو د غوا‪ ،‬پسه‪ ،‬يا وزه اولني زېږېدلي ماشوم فديه مه ورکوئ‪ ،‬دا ټول مقدس دي ‪:‬د هغوی وينه په قربانګاه باندې وشيندئ او وازګه يې‬ ‫د اور په وسيله د نذرانې په توګه وسوزوئ‪ ،‬دا د څښتن لپاره د خوشبويي په توګه ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬د هغوی غوښه به ستا وي‪ ،‬لکه څنګه چې د څپلۍ سينه او ښۍ اوږه ستا ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬هغه ټولې مقدسې نذرانې چې بنى ااسرائيل ما الک مخدائ ته پېش کوى‪ ،‬ما تا‪ ،‬ستا زامن او ستا لوڼه د يو قانون په توګه درکړې دي چې د‬ ‫تل لپاره به وي ‪.‬دا د مالګې يو لوظ دے چې ما الک مخدائ ستا او ستا د اولد سره د تل دپاره دے‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬څښتن هارون ته وفرمايل” ‪:‬ته به د هغوی په ځمکه کې هيڅ ميراث ونه لرې او نه به ستا په منځ کې کومه برخه وي ‪.‬زه ستا برخه او‬ ‫ستا ميراث يم ‪.‬د اسرائيليانو په منځ کې زه ستا برخه يم‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬او ګورئ‪ ،‬ما د لوي اولدې ته په اسرائيلو کې ټوله لسمه برخه د ميراث په توګه ورکړې ده‪ ،‬د هغوی د هغه خدمت لپاره چې دوی يې‬ ‫کوي‪ ،‬يعنې د مقدسې خېمې د خدمت لپاره‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬نور بايد اسراييليان د مقدسې خېمې ته نږدې نه شي‪ ،‬که نه نو ګناه به يې په غاړه وي او مړه به شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬مګر لويان به د مقدسې خېمې خدمت کوي‪ ،‬او د خپلې ګناه ذمه وار به هغوی وي ‪.‬دا به ستاسو د نسلونو لپاره د تل لپاره يو قانون وي‪،‬‬ ‫چې د اسرائيلو په منځ کې هغوی ته هيڅ ميراث نه ورکول کيږي‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬مګر د اسرائيليانو لسمه برخه چې دوی يې څښتن ته د وراثت په توګه وړاندې کوي‪ ،‬ما لويانو ته ورکړې ده چې خپل ميراث يې په‬ ‫ميراث کې واخلي ‪.‬له همدې امله ما هغوی ته ويلي دي چې د اسرائيليانو په منځ کې به هغوی ته هيڅ ميراث ورنه کړل شي‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۲۵‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲۶‬لويانو ته ووايه چې کله تاسو د اسرائيلو له قوم څخه هغه لسمه برخه واخلئ چې ما تاسو ته درکړې ده‪ ،‬نو تاسو به يې د څښتن لپاره د‬ ‫يوې ځانګړې نذرانې په توګه وړاندې کړئ‪ ،‬د لسمې برخې لسمه برخه‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬دا ستاسو د راټولولو نذرانه به ستاسو لپاره د غلې دانې او د انګورو د رګونو د ډکولو په څېر حساب شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬نو تاسو به هم د خپلو ټولو لسمو برخو څخه چې د اسرائيلو له خلکو څخه ترلسه کوئ‪ ،‬څښتن ته د ورتللو نذرانه وړاندې کړئ او د‬ ‫هغې څخه به هارون کاهن ته ورکړئ‪.‬‬ ‫حتٰ هغه چې مقدسه شوې وي‪ ،‬وړاندې کړئ‪.‬‬ ‫برخه‪،‬‬ ‫غوره‬ ‫ټولو‬ ‫تر‬ ‫هغې‬ ‫د‬ ‫کېږي‪،‬‬ ‫وړاندې‬ ‫ته‬ ‫څښتن‬ ‫‪ ۲۹‬د خپلو ټولو سوغاتو څخه چې‬ ‫ی‬


‫شمېرې‬

‫‪ ۳۰‬نو هغوی ته ووايه چې کله تاسو له هغې څخه غوره برخه راوويستله‪ ،‬نو دا به د لويانو لپاره د درمن د حاصلتو او د انګورو د رګونو‬ ‫د حاصلتو په توګه حساب شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬تاسو او ستاسو کورنۍ به دا په هر ځای کې وخورئ‪ ،‬ځکه چې دا ستاسو د عبادت په خېمه کې د خدمت اجر دی‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬کله چې تاسو د هغې څخه غوره برخه وخوړئ‪ ،‬نو تاسو به د هغې په وجه ګناه ونلرئ ‪.‬د اسرائيليانو مقدس شيان مه ناپاکه کوئ‪ ،‬که نه‬ ‫نو تاسو به مړه شئ‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۹‬‬ ‫موسٰ او حضرت هارون ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪۲‬دا د هغه شريعت حکم دی چې څښتن يې حکم کړی دی‪ ،‬چې اسرائيليانو ته ووايه چې هغوی دې تاسو ته يوه داسې سره غوا راوړي چې‬ ‫بې عيب وي‪ ،‬چې هيڅ عيب ونلري او هيڅکله په هغې باندې جغ نه وي اچول شوی‪.‬‬ ‫‪ ۳‬هغه به االيعازار اامام ته ورکړے شى‪ ،‬چې هغه د خېمو نه بهر راوويزي‪ ،‬او څوک به هغه د هغۀ په مخکښې ووژنى‪.‬‬ ‫‪ ۴‬العازار به د هغې وينه په خپله ګوته سره واخلي او د مقدسې خېمې مخې ته به يې اووه ځله وشيندي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬هغه به د هغه په مخکې غوا وسوزوي‪ ،‬د هغې پوستکٰ‪ ،‬غوښه‪ ،‬وينه او د هغې د خوشايي سره به يې وسوزوي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬کاهن به د دايار لرګي‪ ،‬د ويلنې بوټٰ او سره رنګ واخلي او د غوا د سوزېدونکې سوزېدونکې برخې په منځ کې به يې واچوي‪.‬‬ ‫‪۷‬بيا به کاهن خپلې جامې ومينځي او غسل به وکړي‪ ،‬بيا به کمپ ته ننوځي او کاهن به تر ماښامه پورې ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغه څوک چې هغه وسوزوي‪ ،‬هغه به خپل کالي په اوبو سره ومينځي او غسل به وکړي‪ ،‬او تر ماښامه پورې به ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬يو پاک سړی به د غوا ايرې راټولې کړي او د کمپ څخه بهر به يې په يو پاک ځای کې کېږدي ‪.‬دا به د اسرائيلو د قوم لپاره د پاکوالي د‬ ‫اوبو په توګه وساتل شي ‪.‬دا د ګناه د پاکوالي لپاره ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬هغه څوک چې د غوا ايرې راټولوي‪ ،‬هغه به خپلې جامې ومينځي او تر ماښامه پورې به ناپاک وي ‪.‬دا به د اسرائيليانو او د هغو بېګانه‬ ‫خلکو لپاره چې د هغوی په منځ کې اوسيږي‪ ،‬د تل لپاره يو قانون وي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬هر څوک چې د يو سړي مړي ته لس وروړي‪ ،‬هغه به اوه ورځې ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬هغه به په دريمه ورځ او په اوومه ورځ ځان پاک کړي‪ ،‬خو که چېرې هغه په دريمه ورځ ځان پاک نه کړي‪ ،‬نو په اوومه ورځ به پاک‬ ‫نه وي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هر څوک چې د يو مړ سړي جسد ته لس وروړي او ځان پاک نه کړي‪ ،‬هغه د څښتن خېمه ناپاکه کوي او هغه کس به د اسرائيلو څخه‬ ‫وشړل شي‪ ،‬ځکه چې په هغه باندې د پاکوالي اوبه نه دي اچول شوي‪ ،‬هغه به ناپاک وي ‪.‬د هغه ناپاکي ل تر اوسه په هغه باندې ده‪.‬‬ ‫‪۱۴‬دا قانون دی‪ ،‬کله چې يو سړی په خېمه کې مړ شي‪ ،‬نو هرڅوک چې خېمې ته ننوځي او هرڅوک چې په خېمه کې وي‪ ،‬اووه ورځې به‬ ‫ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬او هر خلص لوښٰ چې پوښ پرې نه وي تړل شوی‪ ،‬هغه ناپاک دی‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او هرڅوک چې هغه چا ته لس وروړي چې په پټيو کې په توره وژل شوی وي يا مړی يا د انسان هډوکي يا قبر ته لس وروړي‪ ،‬هغه‬ ‫به اووه ورځې ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او د ناپاکه سړي لپاره به د ګناه د پاکوالي د سوزېدلې غوا ايرې واخلي او روانې اوبه به په يو لوښي کې واچوي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬يو پاک سړے به د ويلنې بوټے واخلي او په اوبو کې به يې ډوب کړي او په خېمه‪ ،‬په ټولو لوښو او په هغو خلکو به وشيندي چې هلته‬ ‫وو‪ ،‬او په هغه چا به هم وشيندي چې هډوکي‪ ،‬يا وژل شوي کس‪ ،‬يا مړي يا قبر ته يې لس وروړى وي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬پاک سړے به په دريمه ورځ او په اوومه ورځ په ناپاکه سړى باندې اوبه وشيندى ‪.‬په اوومه ورځ به هغه ځان پاک کړى‪ ،‬خپلې جامې به‬ ‫ومينځى او په اوبو به غسل وکړى‪ ،‬او ماښام به پاک شى‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬مګر که څوک ناپاک وي او ځان پاک نه کړي‪ ،‬هغه به د قوم څخه وشړل شي‪ ،‬ځکه چې هغه د څښتن مقدس ځای ناپاک کړی دی ‪.‬په‬ ‫هغه باندې د پاکوالي اوبه نه دي اچول شوي‪ ،‬هغه ناپاک دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬دا به د هغوی لپاره د تل لپاره قانون وي‪ ،‬څوک چې د پاکوالي اوبه شيندي هغه به خپلې جامې ومينځي او څوک چې د پاکوالي اوبو ته‬ ‫لس وروړي هغه به تر ماښامه پورې ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬او هغه څه چې ناپاک سړی يې لمس کوي هغه به ناپاک وي‪ ،‬او هغه څوک چې هغه لمس کړي هغه به تر ماښامه پورې ناپاک وي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۲۰‬‬ ‫‪۱‬بيا د بنى ااسرائيلو ټوله ډله‪ ،‬په اوله مياشت کښې د صين صحرا ته راغله او خلق په قاداس کښې ګېر شول‪ ،‬مريم هلته مړه شوه او هلته‬ ‫ښخه شوه‪.‬‬ ‫موسٰ او حضرت هارون په مقابل کې سره راټول شول‪.‬‬ ‫حضرت‬ ‫د‬ ‫هغوی‬ ‫‪.‬نو‬ ‫وې‬ ‫نه‬ ‫اوبه‬ ‫لپاره‬ ‫قوم‬ ‫‪ ۲‬او د‬ ‫ی‬ ‫موسٰ سره جنجال وکړ او ويې ويل” ‪:‬کاشکې چې مونږ هم د څښتن په حضور کې مړه شوي وای!‬ ‫‪ ۳‬نو خلکو د حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۴‬او تاسو ولې د څښتن قوم دې دښتې ته راوستٰ دی چې موږ او زموږ څاروي هلته مړه شو؟‬ ‫‪ ۵‬او ولې دې مونږ له مصر څخه راوويستلو او دې بد ځای ته مو راوستلو؟ دا ځای نه د تخمونو‪ ،‬نه د انځرونو‪ ،‬نه د انګورو او نه د انارو‬ ‫دی او نه د څښلو لپاره اوبه شته‪.‬‬ ‫موسٰ او حضرت هارون د قوم له حضور څخه د خېمې دروازې ته لړل او په خپلو پښو وپرېوتل او د څښتن جلل هغوی ته‬ ‫‪ ۶‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫ښکاره شو‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪۷‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬


‫شمېرې‬

‫‪ ۸‬امسا واخله او ټول قوم سره راټول کړه او د هغوی په مخکې د ډبرې سره خبرې وکړه‪ ،‬هغه به خپلې اوبه راوويشي او ته به د ډبرې‬ ‫څخه هغوی ته اوبه راوويشي ‪.‬نو قوم او د هغوی څاروي به وڅښي‪.‬‬ ‫موسٰ د څښتن له حضور څخه امسا واخيستله‪ ،‬لکه څنګه چې هغه امر کړی و‪.‬‬ ‫‪ ۹‬نو حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ هغوی ته وويل" ‪:‬اې سرکشو‪ ،‬اوس‬ ‫موسٰ او حضرت هارون ټول خلک د ډبرې مخې ته راټول کړل او حضرت‬ ‫‪ ۱۰‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫ی‬ ‫واورئ !آيا موږ بايد تاسو ته له دې ډبرې څخه اوبه راوباسو؟"‬ ‫موسٰ خپل لس پورته کړ او په خپله امسا يې دوه ځله ډبره ووهله ‪.‬او اوبه ډېرې راووتلې او خلکو او د هغوی څارويو هم‬ ‫‪ ۱۱‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫وڅښلې‪.‬‬ ‫موسٰ او حضرت هارون ته وفرمايل” ‪:‬ځکه چې تاسو زما په خبره باور ونه کړ او د اسرائيليانو په مخکې مو زما‬ ‫‪ ۱۲‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫مقدسيت ونه ښود‪ ،‬نو تاسو به دا قوم هغه ځمکې ته چې ما هغوی ته ورکړې ده‪ ،‬نشئ بوزئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬دا د مريبه اوبه دي‪ ،‬ځکه چې بنى ااسرائيلو د ما الک مخدائ سره جګړه وکړه او هغه په هغوئ کښې مقدس شو‪.‬‬ ‫وړونکى ولېږل‪” ،‬ستا ورور ااسرائيل داسې وائى‪ ،‬تۀ هغه ټول تکليفونه پېژنې چې په مونږ‬ ‫‪۱۴‬نو‬ ‫موسى د قاداش څخه د ادوم بادشاه ته پېغام م‬ ‫ی‬ ‫باندې راغلي دي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬څنګه زمونږ پلر نيکۀ امصر ته لړل او مونږ ډېر وخت په امصر کښې اوسېدو او امصريانو مونږ او زمونږ پلر نيکۀ ډېر ځورول‪.‬‬ ‫‪۱۶‬کله چې مونږ څښتن ته فرياد وکړ‪ ،‬هغه زمونږ غږ واورېد او فرښته يې راولېږله او مونږ يې له مصر څخه راوويستلو ‪.‬اوس ګورئ‪،‬‬ ‫مونږ په قادش کې يو‪ ،‬چې ستاسو د پولې په وروستۍ برخه کې يو‪.‬‬ ‫‪۱۷‬مهرباني وکړه‪ ،‬مونږ ته اجازه راکړه چې ستا د هېواد له لرې تېر شو ‪.‬مونږ به د پټيو او انګورو د باغونو له لرې نه تېرېږو او د‬ ‫کوهيانو اوبه به نه څښو ‪.‬مونږ به د شاهٰ لرې په اوږدو کې ځو‪ ،‬ښي او چپ لس ته به نه ګرځو‪ ،‬تر څو چې ستا د سرحدونو څخه تېر نه‬ ‫شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬خو ادوميانو ورته وويل” ‪:‬ته به زما له لرې نه تېرېږې‪ ،‬که نه نو زه به ستا په وړاندې په توره راوځم“‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬بنى ااسرائيلو ورته ووئيل‪” ،‬مونږ به په لويه لره ځو ‪.‬او کۀ زۀ او زما څاروى ستا اوبه وڅښم‪ ،‬نو د هغې بيه به ورکړم ‪.‬زۀ به يوازې‬ ‫په خپلو پښو تېر شم‪ ،‬بې له دې چې بل څه وکړم“‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬خو هغه وويل" ‪:‬ته به هلته ونه ځې "‪.‬نو ادوم د ډېرو لښکرو او قوي لس سره د هغه په وړاندې راووت‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬نو ادوميانو اسرائيليانو ته د خپلې پولې له لرې د تېرېدو اجازه ورنه کړه‪ ،‬نو اسرائيليان د هغه څخه مخ واړاوه‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د اسرائيلو ټول قوم د قادش څخه سفر وکړ او د هور غره ته ورسېدل‪.‬‬ ‫موسٰ او حضرت هارون ته د هور په غره کې چې د ادوم د خاورې په غاړه وه‪ ،‬وفرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۲۳‬څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲۴‬هارون به خپلو خلکو ته ورګډ شي‪ ،‬ځکه چې هغه به هغه ځمکې ته ورننوځي چې ما بني اسرائيلو ته ورکړې ده‪ ،‬ځکه چې تاسو د‬ ‫مريبه د اوبو په غاړه زما د امر څخه سرکشي وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬هارون او د هغه زوی العازار واخله او د هور غره ته يې وخېژوه‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬د هارون څخه د هغه کالي وباسه او د هغه زوی العازار ته يې ورواغونده ‪.‬هارون به خپلو خلکو ته ورګډ شي او هلته به مړ شي‪.‬‬ ‫موسٰ د څښتن امر ومانه او هغوی د ټول قوم په مخکې د هور غره ته پورته شول‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ د هارون څخه د هغه کالي وويستل او د هغه زوی العازار ته يې ورواغوستل‪ ،‬او هارون هلته د غره په سر کې مړ شو‪،‬‬ ‫‪ ۲۸‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ او العازار د غره څخه راکوز شول‪.‬‬ ‫او حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲۹‬کله چې د اسرائيلو ټول قوم وليدل چې هارون مړ شو‪ ،‬نو هغوی دېرش ورځې د هارون په خاطر غمجن شول‪ ،‬يعنې ټول قوم‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬فصل‬ ‫‪۱‬کله چې د عراد کنعاني پاچا‪ ،‬چې په جنوب کې اوسېده‪ ،‬واورېدل چې اسراييل د جاسوسانو په لره راځي‪ ،‬نو هغه د اسراييلو سره جګړه‬ ‫وکړه او ځينې يې بنديان کړل‪.‬‬ ‫‪۲‬نو بنى ااسرائيلو د ما الک مخدائ سره يوه نذر منلې وه او وې وئيل‪” ،‬که تۀ په رښتيا سره دا خلق زما په لس کښې راکړې‪ ،‬نو زۀ به د‬ ‫هغوئ ښارونه په بشپړه توګه تباه کړم“‪.‬‬ ‫‪ ۳‬څښتن د اسرائيليانو خبره واورېده او کنعانيان يې په لس کې ورکړل‪ ،‬هغوی او د هغوی ښارونه يې په بشپړه توګه له منځه يوړل او هغه‬ ‫ځای يې هورمه نوم کېښود‪.‬‬ ‫‪ ۴‬هغوی د هور غره څخه د سره سمندر په لره روان شول ترڅو د ادوم خاورې ته راوګرځي ‪.‬خو د لرې له امله د خلکو زړونه ډېر بې‬ ‫زړه شول‪.‬‬ ‫موسٰ په ُد خبرې وکړې‪” ،‬تاسو ولې مونږ له مصر څخه راوويستلو چې په صحرا کې مړه شو؟ ځکه چې‬ ‫حضرت‬ ‫او‬ ‫خدای‬ ‫‪۵‬خلکو د‬ ‫ی‬ ‫دلته نه ډوډۍ شته او نه اوبه شته ‪.‬او زمونږ زړونه له دې سپکې ډوډۍ څخه کرکه کوي“‪.‬‬ ‫‪ ۶‬نو څښتن په خلکو باندې زهرجن ماران واستول او هغوی خلک وچيچل او ډېر اسراييليان مړه شول‪.‬‬ ‫موسٰ ته راغلل او ويې ويل” ‪:‬مونږ ګناه کړې ده‪ ،‬ځکه چې موږ د څښتن او ستا په ُد خبرې کړې دي ‪.‬څښتن ته دعا‬ ‫‪ ۷‬نو خلک حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ د خلکو لپاره دعا وکړه‪.‬‬ ‫حضرت‬ ‫“‪.‬نو‬ ‫کړي‬ ‫لرې‬ ‫څخه‬ ‫موږ‬ ‫له‬ ‫وکړه چې دا ماران‬ ‫ی‬ ‫موسٰ ته وفرمايل” ‪:‬يو اور لرونکٰ مار جوړ کړه او په يوه پايه باندې يې ولګوه‪ ،‬نو هر څوک چې چيچل شوی وي او‬ ‫‪ ۸‬څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫هغه ته وګوري نو ژوندی به پاتې شي“‪.‬‬ ‫موسٰ د برنجو يو مار جوړ کړ او په يوه پايه يې ولګاوه‪ ،‬او داسې وشول چې که مار څوک چيچلٰ وای‪ ،‬نو کله چې به يې‬ ‫‪ ۹‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫برنجو مار وليد‪ ،‬نو ژوندی به پاتې کېده‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو بنى ااسرائيليان روان شول او په اوبوت کښې يې خېمې ولګولې‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫‪ ۱۱‬هغوی له اوبوت څخه لړل او په عييعباريم کې يې خېمې ودرولې‪ ،‬چې په هغه دښته کې وه چې د موآب په مخ کې د لمر خاته خوا ته‬ ‫وه‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬هغوی له هغه ځای څخه لړل او د زارد په دره کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬له هغه ځای څخه هغوی لړل او د ارنون سيند بلې غاړې ته يې خېمې ودرولې‪ ،‬دا په هغه دښته کې ده چې د اموريانو له پولې څخه‬ ‫راوځي‪ ،‬ځکه چې ارنون د موآب او اموريانو ترمنځ د موآب سرحد دی‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو ځکه د څښتن د جنګونو په کتاب کې ليکل شوي دي‪ ،‬هغه څه چې هغه په بحر احمر او د ارنون په سيندونو کې وکړل‪،‬‬ ‫‪۱۵‬او د هغو ويالو په غاړه چې د عار ښار ته بهېږي او د موآب په سرحد باندې پرته ده‪.‬‬ ‫موسٰ ته د هغې په اړه وفرمايل” ‪:‬خلک سره راټول کړه‬ ‫‪ ۱۶‬بيا له هغه ځای څخه هغوی بئر ته لړل ‪.‬دا هغه کوهي ده چې څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫او زه به هغوی ته اوبه ورکړم“‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نو بنى ااسرائيلو دا سندره وويله‪” ،‬اے کوهي‪ ،‬راووځه‪ ،‬د هغې سره سندرې ووايه‪:‬‬ ‫‪۱۸‬مشرانو کوهٰ وکيندل‪ ،‬د خلکو اشرافو هغه د خپلو امساګانو سره د قانون جوړونکي په لرښوونه وکيندل ‪.‬او له دښتې څخه دوی متان‬ ‫ته لړل‪:‬‬ ‫‪۱۹‬او د متانه څخه نحليئيل ته او د نحليئيل څخه باموت ته‪:‬‬ ‫‪۲۰‬او د باموت څخه چې د موآب په خاوره کې ده‪ ،‬د پسګاه د غره تر څوکې پورې چې د يشيمون په لور مخامخ ده‪.‬‬ ‫‪۲۱‬نو اسراييليانو د اموريانو پاچا سيحون ته استازي واستول او ورته ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۲۲‬ما ته اجازه راکړه چې ستا په خاوره تېر شوم ‪.‬مونږ به پټيو او انګورو باغونو ته نه ځو او د کوهي اوبه به نه څښو ‪.‬خو مونږ به د شاه د‬ ‫لرې په اوږدو کې ځو‪ ،‬تر هغه چې ستا د سرحدونو نه تېر شو‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬خو سيحون بنى ااسرائيلو ته د خپلې پولې نه تېرېدو اجازه ورنه کړه‪ ،‬بلکې سيحون خپل ټول لښکر راغونډ کړو او د بنى ااسرائيلو په‬ ‫خلف صحرا ته ووتلو ‪.‬هغه يهض ته راغلو او د بنى ااسرائيلو سره يې جنګ وکړو‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬اسراييليانو هغه د تورې په څنډه وواژه او د هغه ځمکه يې د ارنون څخه تر يبوق پورې‪ ،‬تر عمونيانو پورې ونيوله‪ ،‬ځکه چې د‬ ‫عمونيانو سرحد قوي و‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬اسراييليانو دا ټول ښارونه ونيول او اسراييليان د اموريانو په ټولو ښارونو کې‪ ،‬په حسبون او د هغه په ټولو کليو کې اوسېدل‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬ځکه چې حسبون د اموريانو د پاچا سيحون ښار وو‪ ،‬چا چې د موآب د پخواني پاچا سره جګړه کړې وه او د هغه ټوله خاوره يې د‬ ‫ارنون سيند پورې نيولې وه‪.‬‬ ‫‪۲۷‬نو ځکه متلونه وايي‪ ،‬حشبون ته راشئ‪ ،‬د سيحون ښار جوړ او تيار کړئ‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ځکه چې د حسبون څخه اور راووت‪ ،‬د سيحون ښار څخه اور بل شو ‪.‬د موآب د عار غر او د ارنون د لوړو ځايونو مشران يې‬ ‫وسوزول‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬افسوس په تاسو‪ ،‬موآب !تاسو تباه شوي يئ‪ ،‬اے د کموش خلقو !هغه خپل زامن چې تښتېدلي وو او خپلې لوڼې يې د اموريانو بادشاه‬ ‫سيحون ته اسيران کړې دي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬مونږ په هغوی ډزې وکړې‪ ،‬حشبون تر ديبون پورې ويجاړ شو‪ ،‬او موږ هغوی تر نوفه پورې چې ميدبا پورې رسيږي‪ ،‬ويجاړ کړل‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬نو اسراييليان د اموريانو په خاوره کې اوسېدل‪.‬‬ ‫موسٰ د يعزير جاسوسان ولېږل او هغوی د هغه کلي ونيول او اموريان يې چې هلته اوسېدل وشړل‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬نو حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪۳۳‬نو هغوئ راوګرځېدل او د باشان په لره روان شول ‪.‬د باشان بادشاه عوج د خپلو ټولو خلقو سره د ادرعي په علقه کښې د جنګ دپاره د‬ ‫هغوئ په مقابله کښې ووتلو‪.‬‬ ‫وسى ته وفرمائيل‪” ،‬د هغۀ نه مه وېرېږه‪ ،‬ځکه چې ما هغه‪ ،‬د هغۀ ټول خلق او د هغۀ مملک ستا په لس کښې ورکړے‬ ‫‪۳۴‬ما الک مخدائ مم ی‬ ‫دے ‪.‬تۀ به د هغۀ سره هم هغه شان وکړې لکه څنګه چې تا د اموريانو بادشاه سيحون سره کړے وو‪ ،‬څوک چې په حشبون کښې اوسېدو‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬نو هغوی هغه‪ ،‬د هغه زامن او د هغه ټول خلک ووژل‪ ،‬تر دې چې هيڅوک يې ژوندی پاتې نه شو ‪:‬او د هغه ځمکه يې ونيوله‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۲۲‬‬ ‫‪۱‬بنى ااسرائيليان روان شول او د امردن سيند په غاړه د موآب په مېدانونو کښې يې اريحا ته نزدې خېمې ولګولې‪.‬‬ ‫‪ ۲‬د صفور زوی بالق هغه څه وليدل چې اسرائيليانو د اموريانو سره کړي وو‪.‬‬ ‫‪ ۳‬موآب د خلقو نه ډېر وېرېدو‪ ،‬ځکه چې هغوئ ډېر وو ‪:‬او موآب د بنى ااسرائيلو په وجه ډېر خفه وو‪.‬‬ ‫‪ ۴‬او موآب د مديان مشرانو ته وويل” ‪:‬اوس به دا ډله زموږ شاوخوا ټول خلک وخوري‪ ،‬لکه څنګه چې غويٰ د پټي واښه وخوري “‪.‬په‬ ‫هغه وخت کې د صفور زوی بالق د موآبيانو پاچا و‪.‬‬ ‫‪۵‬نو هغه د بعور زوی بلعام ته چې د هغه د قوم د قوم د ځمکې د سيند په غاړه دی‪ ،‬پيغام رسوونکي واستول ترڅو هغه راوغواړي او ورته‬ ‫ووايي" ‪:‬وګوره‪ ،‬د مصر څخه يو قوم راغلٰ دی ‪.‬دوی د ځمکې مخ پوښلٰ دی او زما په وړاندې ولړ دي"‪.‬‬ ‫‪۶‬نو اوس راشه او په ما باندې په دې خلکو لعنت ووايه‪ ،‬ځکه چې هغوی زما څخه ډېر قوي دي ‪.‬کېدای شي چې زه بريالٰ شم او هغوی‬ ‫ووژنم او له دې خاورې څخه يې وشړم ‪.‬ځکه چې زه پوهېږم چې چا ته برکت ورکوې هغه برکت لري او چا ته چې لعنت وايې هغه لعنتي‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪۷‬د موآب او مديان مشران د فال ښودلو انعام سره لړل‪ ،‬او بلعام ته راغلل او د بالق خبرې يې ورته وکړې‪.‬‬ ‫‪۸‬بيا يې ورته وويل” ‪:‬نن شپه دلته تېره کړئ او زه به تاسو ته بيا خبر درکړم‪ ،‬لکه څنګه چې څښتن ماته وايي “‪.‬او د موآب مشران د بلعام‬ ‫سره پاتې شول‪.‬‬ ‫‪ ۹‬خدای پاک بلعام ته راغٰ او ويې فرمايل” ‪:‬دا ستا سره کوم سړي دي؟“‬


‫شمېرې‬

‫‪۱۰‬بلعام خدای پاک ته وويل ‪:‬د موآب پاچا د صفور زوی بالق ماته رالېږلٰ دی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۱۱‬وګوره‪ ،‬د مصر څخه يو قوم راووت‪ ،‬چې ټوله ځمکه يې پوښلې ده‪ ،‬اوس راشه او په ما لعنت ووايه‪ ،‬کېدای شي چې زه پرې غالب شم‬ ‫او هغوی وشړم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬خدای پاک بلعام ته وفرمايل” ‪:‬ته د هغوی سره مه ځه‪ ،‬خلکو ته لعنت مه وايه‪ ،‬ځکه چې هغوی برکتناک دي“‪.‬‬ ‫‪۱۳‬بلعام سهار پاڅېد او د بالق مشرانو ته يې وويل” ‪:‬خپلې خاورې ته لړ شئ‪ ،‬ځکه چې څښتن ماته اجازه نه راکوي چې ستاسو سره لړ‬ ‫شم“‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو د موآب مشران پورته شول او بالق ته لړل او ورته ويې ويل” ‪:‬بلعام زمونږ سره د راتلو څخه انکار کوي“‪.‬‬ ‫‪۱۵‬بيا بالق يو ځل بيا مشران ولېږل‪ ،‬چې د هغو څخه ډېر او عزتمند وو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو هغوئ بلعام ته راغلل او ورته يې وويل‪ ،‬د صفور زوئ بالق داسې فرمائى‪ ،‬زۀ تا ته امنت کوم چې هيڅ څيز دې زما سره د راتلو نه‬ ‫منع کړى‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ځکه چې زه به تاته ډېر عزت درکړم او هر هغه څه چې ته راته وايې زه به يې وکړم ‪.‬نو راشه او په دې خلکو لعنت ووايه‪.‬‬ ‫‪۱۸‬بلعام د بالق نوکرانو ته په ځواب کې وويل” ‪:‬که چېرې بالق ماته خپل کور د سرو زرو او سپينو زرو څخه ډک راکړي‪ ،‬زه نشم کولٰ‬ ‫چې د خپل څښتن خدای د حکم څخه سرغړونه وکړم‪ ،‬لږ يا ډېر‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو اوس‪ ،‬زه تاسو ته دعا کوم‪ ،‬نن شپه هم دلته پاتې شئ‪ ،‬ترڅو زه پوه شم چې څښتن به ما ته نور څه ووايي‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬خدای پاک د شپې بلعام ته راغٰ او هغه ته يې وفرمايل” ‪:‬که چېرې سړي ستا د بللو لپاره راشي‪ ،‬نو پورته شه او د هغوی سره لړ شه‪،‬‬ ‫خو هغه خبره چې زه يې درته وايم‪ ،‬هغه وکړه“‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬بلعام سهار وختي پاڅېد‪ ،‬په خپله خره يې زينه واچوله او د موآب د مشرانو سره لړ‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د هغه د تګ په سبب خدای پاک په قهر شو او د څښتن فرښته د هغه په وړاندې په لره کې ودرېده ‪.‬هغه په خپل خره سپور و او د هغه‬ ‫دوه نوکران ورسره وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬خرې د څښتن فرښته وليده چې په لره کې ولړه وه او توره يې په لس کې وه ‪.‬خره له لرې څخه واوړه او پټي ته لړه ‪.‬بلعام خره‬ ‫ووهله ترڅو لره ته يې واړوي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬خو د ما الک مخدائ فرښته د انګورو باغونو په لره کښې ودرېدله‪ ،‬يو دېوال په دې طرف وو او بل دېوال په دې لره وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬کله چې خرې د څښتن فرښته وليده‪ ،‬نو هغه دېوال ته وخوځېده او د بلعام پښه يې په دېوال کې وښوروله او هغه بيا هغه ووهله‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬بيا د څښتن فرښته نوره لړه او په يوه تنګه سيمه کې ودرېده‪ ،‬چېرته چې ښي يا چپ لس ته د ګرځېدو لره نه وه‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬کله چې خرې د څښتن فرښته وليده‪ ،‬نو هغه د بلعام د پښو لندې پرېوته ‪.‬بلعام ډېر په غوسه شو او هغه يې په امسا ووهله‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬نو څښتن د خرې خوله خلصه کړه او هغې بلعام ته وويل” ‪:‬ما ستا سره څه کړي دي چې تا زه درې ځله وهلم؟“‬ ‫‪ ۲۹‬بلعام خرې ته وويل” ‪:‬ځکه چې تا زما سره ټوکې وکړې‪ ،‬کاشکې زما په لس کې توره وای‪ ،‬نو اوس به مې تا ووژنم“‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬خرې بلعام ته وويل” ‪:‬آيا زه ستا خره نه يم چې له هغه وخته راهيسې چې زه ستا وم تر نن ورځې پورې پرې سپور يې؟ آيا ما کله هم‬ ‫ستا سره داسې کړي دي؟ “بلعام وويل” ‪:‬نه“‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬بيا څښتن د بلعام سترګې پرانيستې او هغه د څښتن فرښته وليدله چې په لره کې ولړه وه او توره يې په لس کې وه ‪.‬هغه خپل سر ټيټ‬ ‫کړ او په مخ يې پرېوت‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬د څښتن فرښتې هغه ته وويل" ‪:‬تا ولې دا درې ځله خپله خره وهلې ده؟ ګوره‪ ،‬زه ستا د مقابلې لپاره راووتلم‪ ،‬ځکه چې ستا لره زما په‬ ‫نظر کې غلطه ده‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬خرې زه وليدم او دا درې ځله زما څخه واوښته ‪.‬که چېرې هغه زما څخه نه وای ګرځېدلې‪ ،‬نو يقينا ا ما به اوس ته وژلٰ وای او ژوندۍ‬ ‫به مې ژغورلې وای‪.‬‬ ‫‪۳۴‬بلعام د ما الک مخدائ فرښتې ته ووئيل‪” ،‬ما ګناه کړې ده‪ ،‬ځکه چې ما ته پته نۀ وه چې تۀ زما په ُد په لره کښې ولړ يې ‪.‬اوس‪ ،‬که ستا‬ ‫خوښه نۀ وى‪ ،‬نو زۀ به واپس راشم“‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬د څښتن فرښتې بلعام ته وويل” ‪:‬د دې سړيو سره لړ شه‪ ،‬خو يوازې هغه خبره وکړه چې زه يې درته وايم “‪.‬نو بلعام د بالق د مشرانو‬ ‫سره لړ‪.‬‬ ‫‪۳۶‬کله چې بالق واورېدل چې بلعام راغٰ‪ ،‬نو هغه د هغه سره د ليدلو لپاره د موآب ښار ته لړ چې د ارنون په سرحد کې او د موآب په‬ ‫وروستۍ غاړه کې دی‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬بالق بلعام ته وويل” ‪:‬آيا ما په ډېر زړورتيا سره تاته د بلنې لپاره نه وو لېږلي؟ ولې ته زما سره نه راغلې؟ آيا زه په رښتيا سره ستا‬ ‫عزت نشم کولٰ؟“‬ ‫‪ ۳۸‬بلعام بالق ته وويل” ‪:‬ګوره‪ ،‬زه تاته راغلٰ يم ‪.‬اوس زه د څه ويلو واک لرم؟ هغه خبره چې خدای پاک زما په خوله کې واچوي‪ ،‬هغه‬ ‫به ووايم“‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬او بلعام د بالق سره لړ او قريت محصوت ته ورسېدل‪.‬‬ ‫‪ ۴۰‬بالق غوايان او پسونه قرباني کړل او بلعام او د هغه مشرانو ته يې ولېږل‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬په سبا ورځ بلق بلعام د بعل د بمت په لوړو ځايونو کې وخېژاوه‪ ،‬ترڅو هلته د خلکو ډېره برخه وويني‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬فصل‬ ‫‪۱‬بلعام بالق ته وويل” ‪:‬دلته زما لپاره اووه قربانګاه جوړې کړه او اووه غوايان او اووه پسونه زما لپاره تيار کړه“‪.‬‬ ‫‪۲‬بالق د بلعام په وينا عمل وکړ او بالق او بلعام په هره قربانګاه باندې يو غويٰ او يو پسه وړاندې کړل‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫‪۳‬بلعام بلق ته وويل” ‪:‬د خپلې سوزېدونکې نذرانې سره ودرېږه او زه به لړ شم‪ ،‬کېدای شي چې څښتن زما سره د ليدلو لپاره راشي او هر‬ ‫هغه څه چې هغه ماته ښيي زه به تاته ووايم “‪.‬او هغه لوړ ځای ته لړ‪.‬‬ ‫‪ ۴‬خدای پاک بلعام ته مخ واړاوه او هغه ورته وويل” ‪:‬ما اووه قربانګاه چمتو کړې دي او په هره قربانګاه مې يو غويٰ او يو پسه وړاندې‬ ‫کړی دی“‪.‬‬ ‫‪۵‬بيا ما الک مخدائ د بلعام په خوله کښې يو کلم واچولو او ورته يې وفرمائيل‪” ،‬بلق ته واپس شه او داسې خبرې وکړه“‪.‬‬ ‫‪۶‬نو هغه واپس هغه ته راغلو‪ ،‬او ويې ليدل چې هغه د خپلې سوزېدونکې قربانۍ سره ولړ و‪ ،‬هغه او د موآب ټول مشران‪.‬‬ ‫‪۷‬بيا هغه خپله مثله پورته کړه او ويې ويل ‪:‬د موآب بادشاه بالق ما د شام څخه‪ ،‬د مشرق د غرونو څخه راوويست او ويې ويل ‪:‬راشه‪ ،‬په ما‬ ‫باندې يعقوب لعنت ووايه‪ ،‬او راشه‪ ،‬په اسرائيلو ملنډې ووهه‪.‬‬ ‫‪۸‬زه څنګه پرې لعنت ووايم‪ ،‬چې خدای لعنت نه وي ويلٰ؟ يا څنګه پرې لعنت ووايم‪ ،‬چې څښتن لعنت نه وي ويلٰ؟‬ ‫‪۹‬ځکه چې زه هغه د کاڼو له سر څخه وينم‪ ،‬او د غرونو څخه زه هغه وينم ‪:‬وګوره‪ ،‬خلک به يوازې اوسېږي‪ ،‬او د قومونو په منځ کې به نه‬ ‫شمېرل کېږي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬څوک د يعقوب د خاورې ذرې او د اسرائيلو د څلورمې برخې شمېرلٰ شي؟ پرېږده چې زه د صادقانو په مرګ مړ شم‪ ،‬او زما اخرت‬ ‫دې د هغه په څېر وي!‬ ‫‪۱۱‬بلق بلعام ته وويل” ‪:‬تا زما سره څه وکړل؟ ما ته زما دښمنانو ته د لعنت ويلو لپاره بوتلې وې‪ ،‬او وګوره‪ ،‬تا هغوی ته برکت ورکړ‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬هغه ځواب ورکړ” ‪:‬آيا زه بايد هغه څه ونه وايم چې څښتن زما په خوله کې اچولي دي؟“‬ ‫‪۱۳‬بالق ورته وويل” ‪:‬زما سره بل ځای ته لړ شه‪ ،‬له هغه ځايه چې ته هغوی ليدلٰ شې ‪.‬ته به يوازې د هغوی د سر برخه ووينې‪ ،‬ټول به‬ ‫ونه وينې ‪.‬او له هغه ځايه به زما لپاره لعنت ووايه“‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬بيا هغه يې د پسګاه د غره په سر د صوفيم پټي ته بوتلو او اووه قربانګاه يې جوړې کړې او په هره قربانګاه يې يو غويٰ او يو پسه‬ ‫قرباني کړل‪.‬‬ ‫‪۱۵‬بيا هغه بالق ته وويل” ‪:‬دلته د خپلې سوزېدونکې نذرانې سره ودرېږه‪ ،‬تر څو چې زه هلته څښتن ته مخامخ شم“‪.‬‬ ‫‪۱۶‬بيا ما الک مخدائ بلعام ته املو شو‪ ،‬او د هغۀ په خوله کښې يې يو کلم واچولو او وې فرمائيل‪” ،‬بلق ته واپس لړ شه او داسې ورته‬ ‫ووايه“‪.‬‬ ‫‪۱۷‬کله چې بلق بلق ته ورغٰ‪ ،‬نو هغه د خپلې سوزېدونکې نذرانې سره ولړ و او د موآب مشران هم ورسره وو ‪.‬بالق ورته‬ ‫وويل” ‪:‬څښتن څه ويلي دي؟“‬ ‫‪۱۸‬بيا هغه خپله وينا پيل کړه او ويې ويل” ‪:‬بلقه‪ ،‬پورته شه او واوره‪ ،‬زما خبره واوره‪ ،‬د صفور زويه!‬ ‫‪۱۹‬خدای انسان نه دی چې دروغ ووايٰ‪ ،‬او نه د انسان زوی دی چې توبه وباسٰ ‪.‬ايا هغه ويلي دي او هغه به يې نه کوي؟ يا هغه ويلي دي‬ ‫او هغه به يې نه کوي؟‬ ‫‪۲۰‬ګوره‪ ،‬ما ته د برکت ورکولو امر شوی دی ‪:‬او هغه برکت ورکړی دی؛ او زه يې بدلولٰ نشم‪.‬‬ ‫‪۲۱‬هغه په يعقوب کې بدي نه ده ليدلې او نه يې په اسرائيلو کې بدي ليدلې ده ‪.‬څښتن د هغه خدای د هغه سره دی‪ ،‬او د پاچا غږ د هغوی په‬ ‫منځ کې دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬خدای هغوی له مصر څخه راوويستل؛ هغه د يو ځنګلي غوا په څير ځواک لري‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬يقينا ا د يعقوب په وړاندې هيڅ جادو نشته او نه د اسرائيلو په وړاندې کومه فال شته ‪.‬د دې وخت په مطابق به د يعقوب او اسرائيلو په اړه‬ ‫وويل شي چې خدای څه کړي دي!‬ ‫‪۲۴‬ګوره‪ ،‬خلک به د لوی زمري په څېر راپورته شي‪ ،‬او ځان به د ځوان زمري په څېر لوړ کړي ‪.‬هغه به تر هغه وخته پورې ونه څملي‬ ‫تر څو چې ښکار ونه خوري او د وژل شويو وينه ونه څښي‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬بالق بلعام ته وويل” ‪:‬هېڅکله په هغوی لعنت مه وايه او نه ورته برکت ورکوه“‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬خو بلعام په ځواب کې بالق ته وويل” ‪:‬آيا ما تاته نه وو ويلي چې هر څه چې څښتن راته وايي هغه بايد وکړم؟“‬ ‫‪۲۷‬بالق بلعام ته وويل” ‪:‬زه تاته زنګ ووهم‪ ،‬زه به تا بل ځای ته بوځم‪ ،‬کېدای شي چې خدای خوشحاله شي چې له هغه ځای څخه زما‬ ‫لپاره هغوی لعنت کړي“‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬او بالق بلعام د فغور غره ته بوتلو‪ ،‬چې مخ يې د يشيمون په لور دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬بلعام بالق ته وويل” ‪:‬دلته زما لپاره اووه قربانګاه جوړې کړه او دلته زما لپاره اووه غوايان او اووه پسونه تيار کړه“‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬بالق د بلعام په وينا عمل وکړ او په هره قربانګاه باندې يې يو غويٰ او يو پسه وړاندې کړل‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۲۴‬‬ ‫‪۱‬کله چې بلعام وليدل چې څښتن د اسرائيلو ته برکت ورکول خوښوي‪ ،‬نو هغه د نورو وختونو په څېر د جادو لټولو لپاره لړ نه شو‪ ،‬بلکې‬ ‫د صحرا په لور يې مخ واړاوه‪.‬‬ ‫‪۲‬بلعام سترګې پورته کړې او ويې ليدل چې اسرائيليان په خپلو قبيلو کې په خپلو خېمو کې اوسېدل‪ ،‬او د خدای روح په هغه باندې نازل شو‪.‬‬ ‫‪۳‬بيا هغه خپله مثله پورته کړه او ويې ويل ‪:‬د بعور زوی بلعام ويلي دي‪ ،‬او هغه سړی چې سترګې يې خلصې دي وايي‪:‬‬ ‫‪۴‬هغه چا چې د خدای خبرې اورېدلې دي‪ ،‬د قادر مطلق خدای رويا يې ليدلې ده‪ ،‬په يوه خوب کې لوېدلٰ دی‪ ،‬خو سترګې يې خلصې دي‪:‬‬ ‫‪ ۵‬اے يعقوبه‪ ،‬ستا خېمې څومره ښکلې دي‪ ،‬او ستا خېمې څومره ښکلې دي‪ ،‬اے بنى ااسرائيلو!‬ ‫‪۶‬هغه د درېو په څېر خپرې شوې دي‪ ،‬لکه د سيند په غاړه باغونه‪ ،‬لکه د عود ونو چې څښتن کرلي دي‪ ،‬لکه د اوبو په غاړه د ديودار ونې‪.‬‬ ‫‪۷‬هغه به د خپلو بالټو نه اوبه توی کړي‪ ،‬او د هغه تخم به په ډېرو اوبو کې وي‪ ،‬او د هغه پاچا به د اجاج څخه لوړ وي‪ ،‬او د هغه سلطنت به‬ ‫لوړ شي‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫‪۸‬خدای هغه له مصر څخه راوويست؛ هغه د يو ځنګلي غوا په څير ځواک لري ‪:‬هغه به د هغه دښمنان قومونه وخوري‪ ،‬د دوی هډوکي به‬ ‫مات کړي‪ ،‬او په خپلو غشو به يې سوری کړي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬هغه د زمري په څېر په څملستو‪ ،‬او د لوی زمري په څېر ‪:‬څوک به هغه راوپاروي؟ بختور دی هغه څوک چې تاته برکت درکوي‪ ،‬او‬ ‫لعنتي دی هغه څوک چې تاته لعنت وايي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬بلق په بلعام باندې ډېر غصه شو او خپل لسونه يې سره يو ځای ووهل او بالق بلعام ته وويل” ‪:‬ما ته راوغوښتې وې چې زما دښمنانو‬ ‫ته لعنت ووايې‪ ،‬او وګوره‪ ،‬تا دا درې ځله هغوی ته برکت ورکړ‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نو اوس خپل ځای ته وتښته‪ ،‬ما فکر کاوه چې تاته ډېر عزت درکړم‪ ،‬خو ګوره‪ ،‬څښتن تاته عزت نه دی درکړی‪.‬‬ ‫‪۱۲‬بلعام بالق ته وويل” ‪:‬آيا ما ستا هغو پېغام وړونکو ته چې تا رالېږلي وو‪ ،‬نه دي ويلي؟‬ ‫‪۱۳‬که چېرې بالق ماته خپل کور د سپينو زرو او سرو زرو څخه ډک راکړي‪ ،‬زه د څښتن له امر څخه سرغړونه نشم کولٰ‪ ،‬چې په خپله‬ ‫خوښه ښه يا بد کار وکړم‪ ،‬خو هغه څه چې څښتن وايي‪ ،‬زه به هغه څه ووايم؟‬ ‫‪۱۴‬او اوس‪ ،‬ګوره‪ ،‬زه خپلو خلکو ته ځم ‪.‬نو راشه او زه به تاته خبر درکړم چې دا خلک به په وروستيو ورځو کې ستا خلکو سره څه‬ ‫وکړي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬بيا هغه خپله مثله پورته کړه او ويې ويل ‪:‬د بعور زوی بلعام ويلي دي‪ ،‬او هغه سړی چې سترګې يې خلصې دي وايي‪:‬‬ ‫‪ ۱۶‬هغه چا چې د خدای خبرې اورېدلې دي او د لوی خدای په پوهه پوهېږي‪ ،‬د خدای رويا يې ليدلې ده‪ ،‬په يوه بې هوښه حالت کې لوېدلٰ‬ ‫دی‪ ،‬خو سترګې يې خلصې دي‪ ،‬هغه دا ويلي دي‪:‬‬ ‫‪۱۷‬زه به هغه ووينم‪ ،‬خو اوس نه ‪:‬زه به هغه ووينم‪ ،‬خو نږدې نه ‪:‬د يعقوب څخه به يو ستوری راووځي‪ ،‬او د اسراييلو څخه به يو عصا‬ ‫راپورته شي‪ ،‬او د موآب ګوټونه به ووهي‪ ،‬او د شيث ټول اولدونه به له منځه يوسي‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬ادوم به د هغه د دښمنانو قبضه وي‪ ،‬او شعير به د هغه د دښمنانو قبضه وي‪ ،‬او اسرائيليان به په زور سره کار وکړي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬د يعقوب نه به هغه څوک راووځي چې حکومت به وکړي‪ ،‬او هغه څوک به له منځه يوسي چې د ښار څخه پاتې شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬او کله چې هغه عماليقيانو ته وکتل‪ ،‬نو هغه خپله مثله پورته کړه او ويې ويل ‪:‬عماليق د قومونو څخه اول وو؛ خو د هغه وروستۍ پايله‬ ‫به دا وي چې هغه د تل لپاره له منځه لړ شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬او هغه قينيانو ته وکتل‪ ،‬او خپله مثل يې پورته کړ او ويې ويل ‪:‬ستا د اوسېدو ځای ډېر قوي دی‪ ،‬او ته خپله جاله په ډبره کې جوړوې‪.‬‬ ‫‪۲۲‬خو قينيان به تباه شى‪ ،‬تر هغه چې اسور تاسو اسيران کړى‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬بيا هغه خپله مثله پورته کړه او ويې ويل ‪:‬افسوس‪ ،‬کله چې خدای دا کار وکړي څوک به ژوندی پاتې شي!‬ ‫‪۲۴‬او د کتيم له ساحل څخه به کشتۍ راشي او اسور او عبر به ځوروي‪ ،‬او هغه به هم د تل لپاره له منځه لړ شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬بلعام پورته شو او خپل ځای ته راستون شو او بالق هم په خپله لره لړ‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۲۵‬‬ ‫‪۱‬نو بنى ااسرائيل په شطيم کښې مېشت شول او خلقو د موآبي ښځو سره زنا شروع کړه‪.‬‬ ‫‪۲‬نو هغوئ خلق د خپلو معبودانو قربانۍ ته راوبلل ‪:‬او خلقو وخوړل او د هغوئ معبودانو ته يې سجده وکړه‪.‬‬ ‫‪۳‬نو اسراييليان د بعل فغور د عبادت سره يوځای شول او د څښتن قهر د اسراييلو په وړاندې راوپارېد‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل” ‪:‬د قوم ټول مشران بوځه او د څښتن په مخکې يې وځړوه‪ ،‬ترڅو د اسرائيلو څخه د څښتن سخت‬ ‫‪ ۴‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫غضب سړ شي“‪.‬‬ ‫موسٰ د اسرائيلو قاُيانو ته وويل” ‪:‬هر يو خپل هغه سړي ووژنئ چې د بعل فغور سره يوځای شوي دي“‪.‬‬ ‫‪ ۵‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ او د ټولو اسرائيليانو په حضور کې‪ ،‬چې د مقدسې خېمې د دروازې په وړاندې‬ ‫حضرت‬ ‫د‬ ‫او‬ ‫راغٰ‬ ‫تن‬ ‫يو‬ ‫څخه‬ ‫اسرائيليانو‬ ‫‪ ۶‬نو د‬ ‫ی‬ ‫ژړل‪ ،‬يوه مديانۍ ښځه خپلو ورونو ته راوستله‪.‬‬ ‫‪ ۷‬کله چې فينحاس‪ ،‬د العازار زوی او د هارون کاهن لمسٰ‪ ،‬دا وليدل‪ ،‬هغه د قوم څخه پورته شو او په خپل لس کې يې يوه نېزه واخيسته‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغه د اسرائيلي سړي پسې خېمې ته ورننوت او دواړه يې په خېمه کې ووهل‪ ،‬د اسرائيلي سړي او ښځې په خېټه کې يې ووهل‪ ،‬نو وبا د‬ ‫اسرائيليانو څخه بنده شوه‪.‬‬ ‫‪ ۹‬او هغه کسان چې په وبا کې مړه شول څلورويشت زره وو‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۱۰‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۱۱‬د هارون کاهن لمسي او د العازار زوی فينحاس زما غضب د بني اسرائيلو څخه سوړ کړ‪ ،‬که څه هم هغه زما لپاره د هغوی په منځ کې‬ ‫غيرت درلود‪ ،‬نو ما په خپل غيرت کې بني اسرائيل له منځه نه دي وړي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو ځکه ووايه چې ګوره‪ ،‬زه هغه ته د خپلې سولې تړون ورکوم‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬هغه او د هغه اولد به د تلپاتې کاهنتوب تړون ولري‪ ،‬ځکه چې هغه د خپل خدای لپاره غيرت وکړ او د اسرائيلو د قوم لپاره يې کفاره‬ ‫ورکړه‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬د هغه اسراييلي سړي نوم چې ووژل شو‪ ،‬هغه چې د مديانۍ ښځې سره ووژل شو‪ ،‬زمري وو‪ ،‬د سلو زوی‪ ،‬چې د شمعونيانو د يوې‬ ‫کورنۍ مشر و‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬د هغه مديانۍ ښځې نوم چې ووژل شوه‪ ،‬د صور لور کزبي وه‪ ،‬هغه د مديانيانو د قوم او د کورنۍ مشر و‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪۱۶‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۱۷‬مديانيان ووژنه او هغوی ووژنه‪:‬‬ ‫‪۱۸‬ځکه چې هغوی تاسو په خپلو چلونو سره ځوروي‪ ،‬په کومو سره چې هغوی تاسو د فغور په اړه دوکه کړي دي‪ ،‬او د کزبي په اړه‪ ،‬چې‬ ‫د مديان د يو شهزاده لور وه‪ ،‬او د هغوی خور وه‪ ،‬چې د وبا په ورځ د فغور په خاطر ووژل شوه‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫څپرکی ‪۲۶‬‬ ‫موسٰ او د هارون کاهن زوی العازار ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۱‬د وبا څخه وروسته‪ ،‬څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲‬د اسرائيلو د ټول قوم څخه چې عمر يې شل کاله او د هغوی د کورنۍ څخه زيات وي‪ ،‬ټول هغه کسان چې په اسرائيلو کې جنګېدلی‬ ‫شي‪ ،‬شمېره واخلئ‪.‬‬ ‫موسٰ او العازار کاهن د موآب په مېدانونو کې چې د اردن سيند ته نږدې دی‪ ،‬د هغوی سره خبرې وکړې او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪ ۳‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ او د اسرائيلو خلکو ته امر کړی وو او د مصر څخه راووتل‪ ،‬د هغو خلکو شمېره وګورئ چې‬ ‫حضرت‬ ‫څښتن‬ ‫چې‬ ‫څنګه‬ ‫‪ ۴‬لکه‬ ‫ی‬ ‫عمرونه يې شل کاله او له هغه څخه زيات دي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬د اسرائيلو مشر زوی روبين ‪:‬د روبين اولد ‪:‬حنوک چې د هغه څخه د حنوکيانو کورنۍ ده ‪:‬د فلو څخه د فلويانو کورنۍ ده‪:‬‬ ‫‪ ۶‬د حصرون څخه د حصرونيانو کورنۍ او د کرمي څخه د کرميانو کورنۍ‪.‬‬ ‫‪۷‬دا د روبين قبيلې کورنۍ وې ‪:‬د هغوی شمېر درې څلوېښت زره اوه سوه دېرش تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۸‬د فلو زامن الياب وو‪.‬‬ ‫موسى او‬ ‫د‬ ‫يې‬ ‫کې‬ ‫ډله‬ ‫په‬ ‫قورح‬ ‫د‬ ‫او‬ ‫وو‬ ‫مشهور‬ ‫کې‬ ‫جماعت‬ ‫په‬ ‫چې‬ ‫وو‬ ‫ابيرام‬ ‫او‬ ‫داتان‬ ‫هغه‬ ‫‪.‬دا‬ ‫ابيرام‬ ‫او‬ ‫داتان‬ ‫‪:‬نموئيل‪،‬‬ ‫‪ ۹‬د االياب زامن‬ ‫ی‬ ‫هارون سره جګړه وکړه کله چې هغوى د څښتن په وړاندې جګړه وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو زمکې خپله خوله خلصه کړه او د قورح سره يې تېر کړل‪ ،‬کله چې هغه ډله مړه شوه‪ ،‬هغه وخت اور دوه سوه پنځوس سړى ووژل ‪:‬‬ ‫او هغوی يوه نښه شول‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬خو د قورح اولد مړ نه شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬د شمعون اولد د هغوی د ډلو په مطابق وو ‪:‬د نموئيل څخه د نموئيليانو کورنۍ‪ ،‬د يمين څخه د يمينيانو کورنۍ‪ ،‬د يکين څخه د يکينيانو‬ ‫کورنۍ‪،‬‬ ‫‪۱۳‬د زارح نه د زارحيانو کورنۍ‪ ،‬د شاؤل نه د شاؤليانو کورنۍ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬دا د شمعون د قبيلې کورنۍ وې چې شمېر يې دوه ويشت زره او دوه سوه وو‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬د جاد اولد د هغوی د ډلو په مطابق دی ‪:‬د صفون څخه د صفونيانو کورنۍ‪ ،‬د حجي څخه د حجيانو کورنۍ‪ ،‬د شوني څخه د شونيانو‬ ‫کورنۍ‪،‬‬ ‫‪ ۱۶‬د اوزني څخه د اوزنيانو کورنۍ‪ ،‬د عيري څخه د عيريانو کورنۍ‪،‬‬ ‫‪ ۱۷‬د ارود څخه د اروديانو کورنۍ‪ ،‬د اروديانو څخه د اروديانو کورنۍ‪.‬‬ ‫‪۱۸‬دا د جاد د اولدې کورنۍ وې چې شمېر يې څلوېښت زره او پنځه سوه وو‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬د يهودا زامن عير او اونان وو ‪:‬او عير او اونان د کنعان په خاوره کې مړه شول‪.‬‬ ‫‪۲۰‬د يهودا اولد د خپلو ډلو په مطابق دا وو ‪:‬د شيله څخه د شلنيانو کورنۍ‪ ،‬د فارص څخه د فارصيانو کورنۍ‪ ،‬د زارح څخه د زارحيانو‬ ‫کورنۍ‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د فارص اولد دا وو ‪:‬د حصرون څخه د حصرونيانو کورنۍ او د حمول څخه د حموليانو کورنۍ‪.‬‬ ‫‪۲۲‬دا د يهوداه د قبيلې کورنۍ وې چې شمېر يې شپاړس زره او پنځه سوه وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬د يساکار د اولد نه د هغوی د ډلو په مطابق دا کورنۍ وې ‪:‬د تولع څخه د تولعيانو کورنۍ‪ ،‬د فوع څخه د فونيانو کورنۍ‪،‬‬ ‫‪ ۲۴‬د يشوب څخه د يشوبيانو کورنۍ ‪:‬د شمرون څخه د شمرونيانو کورنۍ‪.‬‬ ‫‪۲۵‬دا د يساکار د قبيلې کورنۍ وې چې شمېر يې څلور شپېته زره او درې سوه وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬د زبولون د اولد نه د هغوی د ډلو په مطابق دا کورنۍ وې ‪:‬د سرد څخه د سرديانو کورنۍ‪ ،‬د ايلون څخه د ايلونيانو کورنۍ‪ ،‬د يحلئيل‬ ‫څخه د يحلئيلنو کورنۍ‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬دا د زبولونيانو کورنۍ وې چې شمېر يې شپېته زره او پنځه سوه وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬د يوسف زامن د خپلو ډلو په نومونو وو ‪:‬منسي او افرايم‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬د منسي د اولد څخه ‪:‬د ماخير څخه د ماخيريانو کورنۍ ‪:‬او ماخير د جلعاد پلر شو ‪.‬د جلعاد څخه د جلعاديانو کورنۍ راغله‪.‬‬ ‫‪۳۰‬دا د اجلعاد اولد دے ‪:‬د ااعزر نه د ااعزريانو کورنۍ‪ ،‬د ااعزر نه د ااعزريانو کورنۍ‪ ،‬د ااعزر نه د ااعزريانو کورنۍ‪ ،‬د ااعزر نه د‬ ‫ااعزريانو کورنۍ‪،‬‬ ‫‪۳۱‬او د اسرئيل نه د اسرئيليانو کورنۍ‪ ،‬او د اشکم نه د اشکميانو کورنۍ‪،‬‬ ‫‪۳۲‬او د شميداع نه د شميداعيانو کورنۍ شوه او د احفر نه د احفريانو کورنۍ شوه‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬د احفر زوی صلفحاد زامن نه درلودل‪ ،‬يوازې لوڼې يې درلودې ‪.‬د صلفحاد د لوڼو نومونه محله‪ ،‬نوعه‪ ،‬حجله‪ ،‬ملکه او تارُاه وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬دا د منسي د کورنۍ غړي وو‪ ،‬چې شمېر يې دوه پنځوس زره اوه سوه وو‪.‬‬ ‫شث م ر‬ ‫طلح نه د م‬ ‫‪ ۳۵‬د اافرائيم اولد د خپلو ډلو په مطابق دا وو ‪:‬د م‬ ‫شثالهيانو کورنۍ‪ ،‬د بکر نه د بخريانو کورنۍ‪ ،‬د تحان نه د تحانيانو کورنۍ‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬دا د م‬ ‫شثلح زامن دي ‪:‬د ااران نه د اارانيانو کورنۍ‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬دا د افرايم د اولدې کورنۍ وې چې شمېر يې دوه دېرش زره او پنځه سوه وو ‪.‬دا د يوسف زامن وو چې د هغوی د کورنيو په مطابق‬ ‫وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬د بنيامين اولد د خپلو ډلو په مطابق دا وو ‪:‬د بالع څخه د بالييانو کورنۍ‪ ،‬د اشبيل څخه د اشبيليانو کورنۍ‪ ،‬د احيرام څخه د احيراميانو‬ ‫کورنۍ‪،‬‬ ‫‪ ۳۹‬د شوفام څخه د شوفاميانو کورنۍ ‪:‬د هوفام څخه د هوفاميانو کورنۍ‪.‬‬ ‫‪ ۴۰‬د بالع زامن ارد او نعمان وو ‪:‬د ارد څخه د ارديانو کورنۍ او د نعمان څخه د نعمانيانو کورنۍ‪.‬‬ ‫کورنو کښې وې‪ ،‬د هغوئ شمېر پينځه څلوېښت زره شپږ سوه وو‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬دا د بنيامين د قبيلې کورنۍ وې چې د هغوی په ر‬


‫شمېرې‬

‫سوحاميانو کورنۍ ‪.‬دا د دان د کورنۍ ډلې وې چې د هغوی په نوم يادېږي‪.‬‬ ‫سوحام څخه د م‬ ‫‪ ۴۲‬د دان اولد د خپلو ډلو په مطابق وو ‪:‬د م‬ ‫‪ ۴۳‬د شوحاميانو ټولې کورنۍ د هغو کسانو په شمېر کې څلور شپېته زره او څلور سوه تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۴۴‬د اشير اولد د خپلو ډلو په مطابق دا وو ‪:‬د يمناه څخه د يمنيانو کورنۍ‪ ،‬د يسوى څخه د يسويتيانو کورنۍ‪ ،‬د بريعاه څخه د بريعيانو‬ ‫کورنۍ‪.‬‬ ‫‪ ۴۵‬د بريعاه اولده ‪:‬د احبر نه د احبريانو کورنۍ او د مملکئيل نه د مملکئيليانو کورنۍ‪.‬‬ ‫‪ ۴۶‬د اشير د لور نوم ساره وو‪.‬‬ ‫‪ ۴۷‬دا د اشير د اولدې کورنۍ وې چې شمېر يې د هغوی په شمېر کې درې پنځوس زره او څلور سوه تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۴۸‬د نفتالي د اولد څخه د هغوی د ډلو په مطابق دا کورنۍ وې ‪:‬د يحصئيل څخه د يحصئيليانو کورنۍ‪ ،‬د جوني څخه د جونيانو کورنۍ‪،‬‬ ‫‪ ۴۹‬د يصر څخه د يصريانو کورنۍ‪ ،‬د شليم څخه د شليميانو کورنۍ‪.‬‬ ‫‪ ۵۰‬دا د نفتالي د قبيلې کورنۍ وې چې د هغوی په نوم يادېږي ‪:‬د هغوی شمېر پنځه څلوېښت زره او څلور سوه تنه وو‪.‬‬ ‫‪ ۵۱‬دا د بنى ااسرائيلو د شمېر شپږ لکه يو زر اووۀ سوه دېرش تنه وو‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۵۲‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۵۳‬ځمکه به د ميراث په توګه د نومونو د شمېر له مخې ووېشل شي‪.‬‬ ‫‪ ۵۴‬ډېرو خلکو ته به ډېره ميراث ورکوې او لږو خلکو ته به لږه ميراث ورکوې ‪.‬هر چا ته به د هغه د شمېر سره سم ميراث ورکول کېږي‪.‬‬ ‫‪ ۵۵‬خو ځمکه به د پچې په واسطه ووېشل شي ‪:‬د هغوی د پلر نيکونو د قبيلو د نومونو سره سم به هغوی ته ميراث ورکړل شي‪.‬‬ ‫‪ ۵۶‬د پچې په اساس به د هغې جايداد د ډېرو او لږو ترمنځ ووېشل شي‪.‬‬ ‫‪ ۵۷‬دا هغه کسان دي چې د ليويانو څخه د هغوی د کورنيو په مطابق شمېرل شوي وو ‪:‬د جرشون څخه د جرشونيانو کورنۍ‪ ،‬د قهات څخه‬ ‫د قهاتيانو کورنۍ‪ ،‬د مراري څخه د مراريانو کورنۍ‪.‬‬ ‫‪ ۵۸‬دا د لويانو کورنۍ دي ‪:‬د لبنيانو کورنۍ‪ ،‬د حبرونيانو کورنۍ‪ ،‬د محليانو کورنۍ‪ ،‬د موشيانو کورنۍ او د قوراتيانو کورنۍ ‪.‬او قهات د‬ ‫عمرام پلر شو‪.‬‬ ‫‪ ۵۹‬د عمرام د ښځې نوم يوکبد وو‪ ،‬هغه د لوي لور وه‪ ،‬چې د هغې مور په مصر کې د لوي په کورنۍ کې وزېږېده ‪.‬د هغې څخه د عمرام‬ ‫موسى او د هغوى خور مريم پيدا شول‪.‬‬ ‫لپاره هارون او‬ ‫ی‬ ‫‪ ۶۰‬او د هارون څخه ناداب‪ ،‬ابيهو‪ ،‬العازار او ايتامار پيدا شول‪.‬‬ ‫‪ ۶۱‬ناداب او ابيهو هغه وخت مړه شول کله چې هغوی څښتن ته عجيبه اور وړاندې کړ‪.‬‬ ‫‪ ۶۲‬د هغوی شمېر درويشت زره وو‪ ،‬چې ټول نارينه وو او عمر يې يوه مياشت يا زيات وو ‪.‬هغوی د اسرائيليانو په منځ کې نه شمېرل‬ ‫کېدل‪ ،‬ځکه چې د اسرائيليانو په منځ کې هغوی ته هيڅ ميراث نه وو ورکړل شوی‪.‬‬ ‫موسٰ او العازار کاهن وشمېرل‪ ،‬چا چې د اسرائيليانو شمېر د موآب په ډاګونو کې د اردن سيند ته‬ ‫‪ ۶۳‬دا هغه کسان دي چې حضرت‬ ‫ی‬ ‫څېرمه يريحو ته نژدې وشمېره‪.‬‬ ‫موسٰ او حضرت هارون د سينا په دښته کې د اسراييليانو شمېرنه وکړه‪.‬‬ ‫حضرت‬ ‫چې‬ ‫وو‬ ‫نه‬ ‫هم‬ ‫‪ ۶۴‬مګر په دې کسانو کې يو‬ ‫ی‬ ‫‪ ۶۵‬ځکه چې څښتن د هغوی په اړه ويلي وو چې هغوی به په دښته کې مړه شي ‪.‬او د هغوی څخه يو هم پاتې نه شو‪ ،‬پرته له يفنه زوی‬ ‫کالب او د نون زوی يوشع څخه‪.‬‬ ‫فصل ‪۲۷‬‬ ‫صلفحاد لوڼې‪ ،‬چې د احفر زوی‪ ،‬د اجلعاد زوی‪ ،‬د مکير زوی او د منسي زوی وو‪ ،‬د يوسف د زوی منسي د کورنۍ څخه راغلې ‪:‬او‬ ‫‪۱‬بيا د ا‬ ‫د هغه د لوڼو نومونه دا دي ‪:‬محله‪ ،‬نوح‪ ،‬حجله‪ ،‬ملکه او تارُاه‪.‬‬ ‫موسٰ‪ ،‬العازار کاهن‪ ،‬د مشرانو او د ټول قوم په مخکې د خېمې د دروازې په خوله کې ودرېدل او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪ ۲‬هغوی د حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪۳‬زمونږ پلر په صحرا کې مړ شو‪ ،‬او هغه د هغو کسانو په ډله کې نه و چې د قورح په ډله کې د څښتن په وړاندې راټول شوي وو‪ ،‬بلکې‬ ‫په خپله ګناه کې مړ شو او زامن يې نه درلودل‪.‬‬ ‫‪ ۴‬زمونږ د پلر نوم ولې د هغه د کورنۍ څخه ورک شي‪ ،‬ځکه چې هغه هيڅ زوی نه لري؟ نو زمونږ د پلر د وروڼو په منځ کې مونږ ته‬ ‫هم ځمکه راکړه‪.‬‬ ‫موسٰ د هغوی دعوه څښتن ته وړاندې کړه‪.‬‬ ‫‪ ۵‬نو حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫حضرت‬ ‫‪۶‬بيا څښتن‬ ‫ی‬ ‫‪۷‬د صلفحاد لوڼې صحيح وايي‪ ،‬ته خامخا هغوی ته د هغوی د پلر د وروڼو په منځ کې د ميراث برخه ورکړې‪ ،‬او د هغوی د پلر ميراث‬ ‫هغوی ته ورسوه‪.‬‬ ‫‪ ۸‬اسرائيليانو ته ووايه ‪:‬که چېرې يو سړی مړ شي او زوی يې ونلري‪ ،‬نو تاسو بايد د هغه ميراث د هغه لور ته ورکړئ‪.‬‬ ‫‪ ۹‬او که چېرې هغه لور ونلري‪ ،‬نو د هغه ميراث به د هغه وروڼو ته ورکړل شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬او که چېرې هغه ورونه ونلري‪ ،‬نو د هغه ميراث به د هغه د پلر وروڼو ته ورکړل شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او که چېرې د هغه پلر ورونه نه وي‪ ،‬نو تاسو به د هغه ميراث د هغه د کورنۍ نږدې خپلوان ته ورکړئ او هغه به يې ملکيت ولري ‪.‬‬ ‫موسٰ ته امر کړی و‪.‬‬ ‫دا به د اسرائيلو د قوم لپاره د قضاوت قانون وي‪ ،‬لکه څنګه چې څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ ته وفرمايل” ‪:‬د عباريم غره ته وخېژه او هغه ځمکه وګوره چې ما اسرائيليانو ته ورکړې ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۱۳‬کله چې ته هغه ووينې‪ ،‬نو ته به هم د خپلو خلکو سره يوځای شې لکه څنګه چې ستا ورور هارون راټول شوی و‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ځکه چې تاسو د صين په دښته کې‪ ،‬د قوم په شخړه کې زما د حکم څخه سرکشي وکړه‪ ،‬ترڅو د هغوی د سترګو په وړاندې د اوبو په‬ ‫وړاندې ما ته مقدسه ووايئ ‪:‬دا د صين په دښته کې د قادش په مريبه کې اوبه دي‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫موسٰ څښتن ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۱۵‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۱۶‬څښتن‪ ،‬د ټولو انسانانو د روحونو خدای‪ ،‬دې يو سړی د جماعت مشر وټاکي‪،‬‬ ‫‪۱۷‬څوک چې د هغوی څخه مخکې لړ شي او دننه لړ شي‪ ،‬او هغوی راوويستل شي او دننه يې راولي‪ ،‬ترڅو د څښتن قوم د هغو پسونو په‬ ‫څېر نه وي چې شپون نه لري‪.‬‬ ‫يشوع‪ ،‬يو سړے چې په هغۀ کښې روح دے‪ ،‬بوځه او خپل لس په هغۀ باندې کېږده‪.‬‬ ‫زوئ‬ ‫نون‬ ‫”د‬ ‫وفرمائيل‪،‬‬ ‫وسى ته‬ ‫‪۱۸‬بيا ما الک مخدائ مم ی‬ ‫ر‬ ‫‪ ۱۹‬هغه د االىعزر اامام او د ټول قوم په مخکښې ودروه او د هغوئ په مخکښې يې مقرر کړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬او د خپل عزت څخه يو څه هغه ته ورکړه‪ ،‬ترڅو د اسرائيلو ټول قوم د هغه اطاعت وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬هغه به د االيعازار اامام په مخکښې ودرولے شى‪ ،‬چې د ما الک مخدائ په وړاندې د اوريم د فېصلې نه پس د هغۀ دپاره مشوره وغواړى ‪.‬‬ ‫د هغۀ په محکم سره به خلق بهر لړ شى او دننه به راشى‪ ،‬هم هغه او د بنى ااسرائيلو ټول قوم‪ ،‬يعنې ټوله قبيله‪.‬‬ ‫موسٰ د څښتن د امر سره سم عمل وکړ ‪.‬هغه يوشع واخيست او د العازار کاهن او د ټول قوم په مخکې يې ودراوه‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ په وسيله‬ ‫حضرت‬ ‫د‬ ‫څښتن‬ ‫چې‬ ‫څنګه‬ ‫لکه‬ ‫ورکړ‪،‬‬ ‫وصيت‬ ‫يې‬ ‫ته‬ ‫هغه‬ ‫او‬ ‫کېښودل‬ ‫باندې‬ ‫هغه‬ ‫په‬ ‫لسونه‬ ‫خپل‬ ‫موسٰ‬ ‫حضرت‬ ‫‪ ۲۳‬بيا‬ ‫ی‬ ‫ی‬ ‫امر کړی و‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬فصل‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲‬بنى ااسرائيلو ته محکم ورکړه او ورته ووايه چې زما نذرانه او زما هغه ډوډۍ چې زما د اور په نذرانه کښې تيارېږى‪ ،‬د دې خوشبوئى‬ ‫زما د پاره‪ ،‬تاسو به خامخا په خپل مقرر وخت کښې ما ته وړاندې کوئ‪.‬‬ ‫‪ ۳‬هغوی ته ووايه چې دا هغه نذرانه ده چې تاسو به يې څښتن ته وړاندې کوئ ‪:‬هره ورځ دوه يو کلن بې عيب ګډورۍ‪ ،‬د دوامداره‬ ‫سوزېدونکې نذرانې لپاره‪.‬‬ ‫‪۴‬يو وری سهار وړاندې کړه او بل وری ماښام وړاندې کړه‪.‬‬ ‫‪ ۵‬او د غلې دانې د نذرانې لپاره د ايفه لسمه برخه اوړه‪ ،‬د يو ليټر څلورمې برخې د چيچل شوي تېلو سره ګډ کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۶‬دا يوه دوامداره سوزېدونکې نذرانه ده چې د سينا په غره کې د يوې خوږې بوی او څښتن ته د اور په وسيله وړاندې کېدونکي نذرانې‬ ‫لپاره مقرر شوې وه‪.‬‬ ‫‪ ۷‬د هر ګډوري سره دې د څښلو نذرانه د هين څلورمه برخه وي ‪.‬په مقدس ځای کې دې قوي شراب د څښلو نذرانې په توګه څښتن ته توی‬ ‫کړې‪.‬‬ ‫‪ ۸‬او بل وری هم په ماښام کې وړاندې کړه ‪.‬لکه څنګه چې سهار د غلې دانې نذرانه او د څښلو نذرانه وي‪ ،‬دا به د اور په وسيله وړاندې‬ ‫کېدونکې نذرانه وي چې څښتن ته به ښه بوی ولري‪.‬‬ ‫‪ ۹‬او د سبت په ورځ دوه يو کلن وري چې بې عيب وي‪ ،‬او دوه کيلو ګرامه اوړه چې د غلې دانې نذرانې په توګه وي او د تېلو سره ګډ وي‪،‬‬ ‫د څښلو نذرانې سره‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬دا د هر سبت سوزېدونکې نذرانه ده‪ ،‬د دوامداره سوزېدونکې نذرانې او د څښلو نذرانې پرته‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬د مياشتو په لومړيو کې به تاسو څښتن ته د سوزېدونکې نذرانې په توګه دوه ځوان غوايان‪ ،‬يو پسه او اووه يو کلن وري وړاندې کوئ‬ ‫چې هيڅ عيب ونه لري‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬د هر غويي سره د غلې دانې د نذرانې لپاره درې کيلوګرامه اوړه چې د تېلو سره ګډ وي‪ ،‬او د هر پسه سره د غلې دانې د نذرانې لپاره‬ ‫دوه کيلوګرامه اوړه چې د تېلو سره ګډ وي‪ ،‬وړاندې کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬او د هر وري سره د غلې دانې د نذرانې په توګه د اوړو لسمه برخه چې د تېلو سره ګډ وي‪ ،‬د سوزېدونکې نذرانې په توګه وړاندې‬ ‫کړئ‪ ،‬دا د څښتن لپاره په اور باندې تيارېدونکې نذرانه ده چې بوی يې ښه لګېږي‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬د څښلو نذرانې به د غويي سره نيم هينه شراب‪ ،‬د پسه سره دريمه برخه هينه او د وري سره څلورمه برخه هينه وي ‪.‬دا د کال په ټولو‬ ‫مياشتو کې د هرې مياشتې سوزېدونکې نذرانه ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬او د ګناه د نذرانې په توګه به يو وز څښتن ته وړاندې شي‪ ،‬د دوامداره سوزېدونکې نذرانې او د څښلو د نذرانې سربېره‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬او د لومړۍ مياشتې په څوارلسمه ورځ د څښتن د فسحې اختر دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬او د دې مياشتې په پنځلسمه ورځ اختر دی ‪:‬اووه ورځې به بې خميره ډوډۍ وخوړل شي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬په لومړۍ ورځ به يوه مقدسه غونډه وي‪ ،‬تاسو به په هغه کې هيڅ ډول کار ونه کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬مګر تاسو به څښتن ته د سوزېدونکې نذرانې په توګه دوه ځوان غوايان‪ ،‬يو پسه او اووه يو کلن وري وړاندې کړئ ‪.‬دا به بې عيب وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬د غلې دانې نذرانه به د تېلو سره ګډ شوي اوړه وي ‪.‬د غويي سره درې کيلو ګرامه او د پسه سره دوه کيلو ګرامه‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د اوو ګډورو لپاره د هر ګډورى سره د لسمې پيمانې يو څو برخې وړاندې کړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬او د ګناه د نذرانې لپاره يو وز هم ورکړئ‪ ،‬ترڅو ستاسو د ګناهونو کفاره ادا شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬دا به د سهار د سوزېدونکې نذرانې سره علوه وړاندې کړئ‪ ،‬کومه چې د دوامداره سوزېدونکې نذرانې لپاره ده‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬په دې ډول تاسو بايد هره ورځ د اوو ورځو په اوږدو کې د هغه نذرانې غوښه وړاندې کړئ چې په اور باندې تياريږي او څښتن ته د‬ ‫خوشبو بوی ورکوي ‪.‬دا به د دوامداره سوزېدونکې نذرانې او د څښلو نذرانې سره علوه وړاندې شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬او په اوومه ورځ به تاسو يوه مقدسه غونډه ولرئ او هيڅ کار به ونه کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬همدارنګه د لومړنيو ميوو په ورځ‪ ،‬کله چې تاسو د خپلو اونيو رخصتيو وروسته‪ ،‬څښتن ته د غلې دانې نوې نذرانه راوړئ‪ ،‬نو تاسو به‬ ‫يوه مقدسه غونډه وکړئ ‪.‬تاسو بايد هيڅ کار ونه کړئ‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫‪ ۲۷‬مګر تاسو به د سوزېدونکې نذرانې په توګه څښتن ته د خوشبو ورکولو لپاره دوه ځوان غوايان‪ ،‬يو پسه او اووه يو کلن وري وړاندې‬ ‫کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬د غلې دانې نذرانه د غوړو سره ګډ شوی اوړه‪ ،‬د هر غويي سره درې کيلو ګرامه او د هر پسه سره دوه کيلو ګرامه‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬د اوو ګډورو لپاره د هر ګډوري سره د لسمې برخې يو څو برخې‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬او يو وزه هم ورکړئ‪ ،‬ترڅو ستاسو د ګناهونو کفاره ادا شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬تاسو به دا د دوامداره سوزېدونکې نذرانې او د غلې دانې نذرانې او د څښلو نذرانو سربيره وړاندې کړئ ‪.‬دا به ستاسو لپاره بې عيب‬ ‫وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬فصل‬ ‫‪۱‬او په اوومه مياشت کې‪ ،‬د مياشتې په لومړۍ ورځ‪ ،‬تاسو به يوه مقدسه غونډه ولرئ؛ تاسو به هيڅ کار ونه کړئ ‪.‬دا د سرنو د غږولو ورځ‬ ‫ده‪.‬‬ ‫‪۲‬او تاسو به د سوزېدونکې نذرانې په توګه وړاندې کړئ چې څښتن ته به ښه بوی ورکړي‪ ،‬يو ځوان غويٰ‪ ،‬يو پسه او اووه يو کلن وري‬ ‫چې بې عيب وي‪.‬‬ ‫‪ ۳‬د غلې دانې نذرانه به د غوړو سره ګډ شوي اوړه وي‪ ،‬د غويي سره درې کيلو ګرامه او د پسه سره دوه کيلو ګرامه‪.‬‬ ‫‪ ۴‬او د اوو ګډورو لپاره د هر ګډوري سره لسمه برخه‪.‬‬ ‫‪۵‬او د ګناه د نذرانې لپاره يو وز هم ورکړئ‪ ،‬ترڅو ستاسو د ګناهونو کفاره ادا شي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬د مياشتې د سوزېدونکې نذرانې‪ ،‬د هغې د غلې نذرانې‪ ،‬د ورځني سوزېدونکې نذرانې‪ ،‬د هغې د غلې نذرانې او د څښلو نذرانې پرته‪ ،‬د‬ ‫هغوی د مقرراتو سره سم‪ ،‬دا د څښتن لپاره د خوشبو او اور په واسطه وړاندې کېدونکي نذرانې لپاره دي‪.‬‬ ‫‪۷‬د دې اوومې مياشتې په لسمه ورځ به تاسو يوه مقدسه غونډه ولرئ‪ ،‬په هغه ورځ به تاسو خپل ځانونه وبخښئ او په هغه ورځ به هيڅ کار‬ ‫مه کوئ‪.‬‬ ‫‪۸‬خو تاسو به د سوزېدونکې نذرانې په توګه څښتن ته د خوشبو په توګه وړاندې کوئ‪ ،‬يو ځوان غويٰ‪ ،‬يو پسه او اووه يو کلن وري‪ ،‬دا به‬ ‫ستاسو لپاره بې عيب وي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬د غلې دانې نذرانه به د غوړو سره ګډ شوي اوړه وي‪ ،‬د غويي سره درې لسمه برخه او د پسه سره دوه لسمه برخه‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬د اوو ګډورو لپاره د هر ګډوري لپاره د لسمې پيمانې څو چنده‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬د ګناه د نذرانې لپاره يو وز هم وړاندې کړئ‪ ،‬د ګناه د کفارې د نذرانې‪ ،‬دايمي سوزېدونکې نذرانې‪ ،‬د غلې دانې نذرانې او د څښلو د‬ ‫نذرانو پرته‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬د اوومې مياشتې په پنځلسمه ورځ به تاسو يوه مقدسه غونډه کوئ‪ ،‬هيڅ کار به نه کوئ او اوه ورځې به د څښتن د درناوي اختر کوئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬تاسو به د سوزېدونکې نذرانې په توګه د اور په وسيله تيارېدونکې نذرانه وړاندې کړئ چې څښتن ته به ښه بوی ولري‪ ،‬ديارلس‬ ‫غوايان‪ ،‬دوه پسونه او څوارلس يو کلن ګډورى‪ ،‬چې بې عيب وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬د غلې دانې نذرانه به د اوړو څخه جوړه وي چې د تېلو سره ګډ وي‪ ،‬د ديارلسو غوايانو څخه د هر غويٰ سره درې لسمه برخه‪ ،‬د دوو‬ ‫پسونو څخه د هر پسه سره دوه لسمه برخه‪،‬‬ ‫‪ ۱۵‬او د څوارلسو وريو هر يو پسه سره د لسمې برخې يو څو ټوټې ورکړئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬او د ګناه د نذرانې په توګه يو وز هم پېش کړئ‪ ،‬د دوامداره سوزېدونکې نذرانې‪ ،‬د غلې دانې نذرانې او د څښلو نذرانې پرته‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬او په دوهمه ورځ به دولس ځوان غوايان‪ ،‬دوه پسونه او څوارلس يو کلن ګډورۍ وړاندې کړئ چې بې عيب وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬د غوايانو‪ ،‬پسونو او ګډورو سره دې د غلې نذرانې او د څښلو نذرانې د هغوی د شمېر او مقرر شوي مقرراتو سره سم وي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او د ګناه د نذرانې په توګه يو وز هم پېش کړئ‪ ،‬د دوامداره سوزېدونکې نذرانې‪ ،‬د غلې دانې نذرانې او د څښلو نذرانو پرته‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬په دريمه ورځ بايد يوولس غوايان‪ ،‬دوه پسونه او څوارلس يو کلن وري قرباني شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د غوايانو‪ ،‬پسونو او ګډورو سره دې د غلې نذرانې او د څښلو نذرانې د هغوی د شمېر او مقرر شوي مقرراتو سره سم وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬او د ګناه د نذرانې لپاره يو وز هم وړاندې کړئ‪ ،‬د دوامداره سوزېدونکې نذرانې‪ ،‬د غلې دانې نذرانې او د څښلو نذرانې پرته‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬او په څلورمه ورځ لس غوايان‪ ،‬دوه پسونه او څوارلس يو کلن وري بايد قرباني شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬د غوايانو‪ ،‬پسونو او ګډورو د غلې او څښاک نذرانې دې د هغوی د شمېر او مقرر شوي مقرراتو سره سم وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬او د ګناه د نذرانې په توګه يو وز هم پېش کړئ‪ ،‬د دوامداره سوزېدونکې نذرانې‪ ،‬د غلې دانې نذرانې او د څښلو نذرانې پرته‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬او په پنځمه ورځ دې نهه غوايان‪ ،‬دوه پسونه او څوارلس يو کلن وري قرباني شي چې هيڅ عيب نه وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬د غوايانو‪ ،‬پسونو او ګډورو سره دې د غلې نذرانې او د څښلو نذرانې د هغوی د شمېر او مقرر شوي مقرراتو سره سم وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬او د ګناه د نذرانې لپاره يو وز هم وړاندې کړئ‪ ،‬د دوامداره سوزېدونکې نذرانې‪ ،‬د غلې دانې نذرانې او د څښلو نذرانې پرته‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬او په شپږمه ورځ اته غوايان‪ ،‬دوه پسونه او څوارلس يو کلن وري بايد قرباني شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬د غوايانو‪ ،‬پسونو او ګډورو سره دې د غلې او څښلو نذرانې د هغوی د شمېر او مقرر شوي مقرراتو سره سم وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬او د ګناه د نذرانې لپاره يو وز هم وړاندې کړئ‪ ،‬د دوامداره سوزېدونکې نذرانې‪ ،‬د غلې دانې نذرانې او د څښلو نذرانې پرته‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬او په اوومه ورځ دې اووه غوايان‪ ،‬دوه پسونه او څوارلس يو کلن وري قرباني شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬د غوايانو‪ ،‬پسونو او ګډورو سره دې د غلې نذرانې او د څښلو نذرانې د هغوی د شمېر او مقرر شوي مقرراتو سره سم وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬او د ګناه د نذرانې لپاره يو وز هم وړاندې کړئ‪ ،‬د دوامداره سوزېدونکې نذرانې‪ ،‬د غلې دانې نذرانې او د څښلو نذرانې پرته‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬په اتمه ورځ به تاسو يوه ځانګړې غونډه ولرئ او په هغه کې به هيڅ کار ونه کړئ‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫‪ ۳۶‬مګر تاسو به سوزېدونکې نذرانه وړاندې کړئ‪ ،‬دا د اور په واسطه تياره شوې نذرانه ده چې څښتن ته به ښه بوی ولري ‪:‬يو غويٰ‪ ،‬يو‬ ‫پسه او اووه يو کلن وري چې بې عيب وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬د غويي‪ ،‬پسه او وري د غلې دانې او څښلو نذرانې دې د هغوی د شمېر او مقرر شوي مقرراتو سره سم وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬او د ګناه د نذرانې لپاره يو وز هم وړاندې کړئ‪ ،‬د دوامداره سوزېدونکې نذرانې‪ ،‬د غلې دانې نذرانې او د څښلو نذرانې پرته‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬تاسو به دا کارونه په خپلو ټاکل شويو اخترونو کې څښتن ته کوئ‪ ،‬د خپلو نذرانو او رُاکارانه نذرانو سربيره‪ ،‬ستاسو د سوزېدونکې‬ ‫نذرانې‪ ،‬ستاسو د غلې نذرانې‪ ،‬ستاسو د څښلو نذرانې او ستاسو د سلمتۍ نذرانې‪.‬‬ ‫موسٰ اسرائيليانو ته هغه ټول کارونه وفرمايل چې څښتن ورته امر کړی وو‪.‬‬ ‫‪ ۴۰‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫څپرکی ‪۳۰‬‬ ‫موسٰ د اسرائيلو د قبيلو مشرانو ته وويل” ‪:‬دا هغه څه دي چې څښتن يې امر کړی دی‪.‬‬ ‫‪ ۱‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪۲‬که چېرې يو سړی څښتن ته نذر ومني يا قسم وخوري چې خپل ځان به په لوظ پورې وتړي‪ ،‬نو هغه به خپله خبره نه ماتوي‪ ،‬هغه به هر‬ ‫هغه څه کوي چې د هغه له خولې څخه راوځي‪.‬‬ ‫‪۳‬که چېرې يوه ښځه د خپل پلر په کور کې د ځوانۍ په وخت کې څښتن ته نذر ومني او ځان د يو تړون سره وتړي‪ ،‬نو هغه دې د خپل‬ ‫پلر په کور کې وي‪.‬‬ ‫‪۴‬که د هغې پلر د هغې نذر او د هغې ژمنې چې هغې ورسره تړلې ده واورېدل شي او د هغې پلر به د هغې په اړه چوپ پاتې شي ‪.‬نو د‬ ‫هغې ټولې ژمنې به پاتې شي او هر هغه ژمنه چې هغې ورسره تړلې ده به پاتې شي‪.‬‬ ‫‪۵‬خو که چېرې د هغې پلر خبر شي او هغه منع کړي‪ ،‬نو د هغې هيڅ نذر يا هغه ژمنې چې هغې ورسره تړلې دي‪ ،‬به پاتې نشي ‪.‬او څښتن‬ ‫به هغه وبخښي‪ ،‬ځکه چې د هغې پلر هغه منع کړې وه‪.‬‬ ‫‪۶‬او که چېرې هغې په خپله نذر منلٰ وي يا هغه څه ويلي وي چې هغې خپل روح پرې تړلٰ وي‪ ،‬نو هغه به مېړه ولري‪.‬‬ ‫‪۷‬او د هغې مېړه دا واورېدل او په هغه ورځ چې هغه دا واورېدل‪ ،‬نو هغه به خاموش پاتې شي ‪.‬نو د هغې نذرونه به قائم پاتې شي او د هغې‬ ‫ژمنې به چې هغې ورسره خپل روح تړلٰ و‪ ،‬قائم پاتې شي‪.‬‬ ‫‪۸‬خو که چېرې د هغې مېړه په هغه ورځ چې هغه دا واورېدل‪ ،‬هغه منع کړي‪ ،‬نو هغه به د هغې هغه نذر پوره کړي چې هغې منلې وه او‬ ‫هغه څه چې هغې په خپلو شونډو ويلي وو او په کومو سره چې هغې خپل ځان تړلٰ و‪ ،‬بې ګټې وي ‪.‬او څښتن به هغه وبخښي‪.‬‬ ‫‪۹‬خو د کونډې يا طلقې شوې ښځې هره نذر چې هغوی ورسره تړلې وي‪ ،‬هغه به د هغې په وړاندې ولړه وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬او که چېرې هغې د خپل مېړه په کور کې نذر منلٰ وي‪ ،‬يا يې په قسم سره خپل ځان تړلٰ وي‪،‬‬ ‫‪ ۱۱‬او د هغې مېړه دا واورېدل او په هغې باندې غلٰ پاتې شو او هغه يې منع نه کړه ‪.‬نو د هغې ټولې نذرونه به قائم پاتې شي او هر هغه‬ ‫تړون چې هغې ورسره خپل روح تړلٰ و‪ ،‬به قائم پاتې شي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬خو که چېرې د هغې مېړه په هغه ورځ چې هغه يې واورېدل‪ ،‬هغه يې په بشپړه توګه باطلې کړې وي‪ ،‬نو هغه څه چې د هغې له خولې‬ ‫څخه د هغې د نذرونو په اړه يا د هغې د روح د تړون په اړه راوتلي دي‪ ،‬هغه به پاتې نشي‪ ،‬د هغې مېړه هغه باطلې کړې دي او څښتن به‬ ‫هغه وبخښي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬د هغې مېړه کولٰ شي چې هره نذر‪ ،‬او هره ژمنه چې د ځان د ځورولو لپاره وي‪ ،‬هغه ثابته کړي‪ ،‬يا يې مېړه کولٰ شي چې هغه باطل‬ ‫کړي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬خو که چېرې د هغې مېړه هره ورځ د هغې څخه په بشپړه توګه غلٰ پاتې شي‪ ،‬نو هغه به د هغې ټولې وعدې يا ټولې ژمنې چې په هغې‬ ‫باندې دي‪ ،‬پوره کړي ‪.‬هغه به هغه ټينګې کړي‪ ،‬ځکه چې په هغه ورځ چې هغه يې واورېدل‪ ،‬هغه به د هغې څخه خاموش پاتې شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬خو که چېرې هغه د هغوی له اورېدو وروسته په کومه لره هغه لغوه کړي‪ ،‬نو د هغې ګناه به يې په غاړه وي‪.‬‬ ‫موسٰ ته د سړي او ښځې ترمنځ‪ ،‬د پلر او لور ترمنځ‪ ،‬کله چې هغه ل ځوانه وه او د خپل پلر‬ ‫‪ ۱۶‬دا هغه احکام دي چې څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫په کور کې وه‪ ،‬امر کړل‪.‬‬ ‫فصل ‪۳۱‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲‬د بنى ااسرائيلو نه د مديانيانو بدله واخله‪ ،‬او بيا به تۀ خپلو خلقو سره املو شې‪.‬‬ ‫موسٰ خلکو ته وفرمايل” ‪:‬خپل ځانونه د جګړې لپاره چمتو کړئ او پرېږدئ چې د مديانيانو په وړاندې لړ شي او د څښتن‬ ‫‪ ۳‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫څخه د مديانيانو بدل واخلي“‪.‬‬ ‫‪ ۴‬د اسرائيلو د ټولو قبيلو څخه د هرې قبيلې څخه زر تنه جنګ ته ولېږئ‪.‬‬ ‫‪۵‬نو د اسراييلو د زرګونو څخه‪ ،‬د هرې قبيلې څخه زر تنه‪ ،‬دولس زره د جګړې لپاره مسلح شول‪.‬‬ ‫موسٰ هغوی د هرې قبيلې څخه زر تنه او د العازار کاهن زوی فينحاس د جګړې لپاره ولېږل‪ ،‬د مقدس سامانونو او سرنو سره‬ ‫‪ ۶‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫چې په لس کې يې غږول کېدل‪.‬‬ ‫موسٰ ته امر کړی وو‪ ،‬هغوی د مديانيانو سره جګړه وکړه او ټول نارينه يې ووژل‪.‬‬ ‫‪ ۷‬لکه څنګه چې څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪۸‬هغوی د مديان پاچاهان ووژل‪ ،‬د هغو نورو وژل شويو کسانو سره يوځای ‪:‬يعني اوی‪ ،‬رقم‪ ،‬صور‪ ،‬حور او ربع‪ ،‬د مديان پنځه پاچاهان ‪:‬د‬ ‫بعور زوی بلعام هم په توره ووژل‪.‬‬ ‫‪ ۹‬اسراييليانو ټولې مديانۍ ښځې او ماشومان اسيران کړل او د هغوی د ټولو څارويو‪ ،‬رمو او ټولو شيانو څخه يې غنيمت واخيست‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغوئ د خپلو ټولو ښارونو او ټولو ښائسته کلګانو په اور وسوزول‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫‪ ۱۱‬او هغوی ټول مال غنيمت او ټول لوټ‪ ،‬د انسانانو او حيواناتو دواړو څخه يوړل‪.‬‬ ‫موسٰ‪ ،‬العازار کاهن او د اسراييلو قوم ته راوړل ‪.‬هغوی د موآب په ميدانونو کې‬ ‫‪۱۲‬نو هغوی بنديان‪ ،‬لوټ شوي شيان او مالونه حضرت‬ ‫ی‬ ‫کمپ ته چې د اردن په غاړه اريحا ته نږدې دي راوړل‪.‬‬ ‫موسٰ‪ ،‬العازار او د قوم ټول مشران د کمپ څخه بهر د هغوی سره د مخامخ کېدو لپاره لړل‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ د لښکرو په مشرانو‪ ،‬د زرګونو او سلګونو مشرانو او د جګړې څخه راغلو مشرانو باندې په غوسه شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ هغوی ته وويل” ‪:‬آيا تاسو ټولې ښځې ژوندۍ پرېښودلې دي؟‬ ‫‪ ۱۵‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۱۶‬وګورئ‪ ،‬دغو کسانو د بلعام په مشوره د فغور په معامله کې د اسرائيلو قوم د څښتن په وړاندې ګناه ته اړ کړ او د څښتن په قوم کې وبا‬ ‫راغله‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نو اوس د کوچنيانو څخه هر نارينه ووژنئ او هره هغه ښځه چې د سړي سره يې د زنا له لرې اړيکې نيولې وي ووژنئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬خو ټولې هغه نجونې چې د سړي سره د زنا کولو له امله يې نه دي پېژندلي‪ ،‬ژوندۍ وساتئ‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او اووه ورځې د کمپ څخه بهر پاتې شئ ‪.‬هر چا چې کوم کس وژلٰ وي يا چا چې کوم مړی لمس کړی وي‪ ،‬نو خپل ځانونه او بنديان‬ ‫دواړه په دريمه او اوومه ورځ پاک کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬او خپل ټول کالي‪ ،‬د پوستکي څخه جوړ شوي شيان‪ ،‬د وزو د وړيو څخه جوړ شوي شيان او د لرګيو څخه جوړ شوي شيان پاک کړئ‪.‬‬ ‫موسٰ ته ورکړی دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬او العازار کاهن هغو جنګياليو ته چې جګړې ته تللي وو وويل” ‪:‬دا د هغه شريعت حکم دی چې څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲۲‬يوازې سره زر‪ ،‬سپين زر‪ ،‬زېړ‪ ،‬اوسپنه‪ ،‬ټين او سيسه‪،‬‬ ‫‪ ۲۳‬هر هغه شٰ چې اور ته مقاومت کولٰ شي‪ ،‬هغه په اور کې واچوئ او هغه به پاک شي ‪.‬خو هغه به د پاکوالي په اوبو سره پاک شي ‪.‬او‬ ‫هر هغه شٰ چې اور ته مقاومت نه لري‪ ،‬هغه به په اوبو کې تېر کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬په اوومه ورځ به خپلې جامې ومينځئ‪ ،‬نو تاسو به پاک شئ‪ ،‬او له هغې وروسته به کمپ ته ننوځئ‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۲۵‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲۶‬ته‪ ،‬العازار کاهن او د قوم د قبيلو مشران‪ ،‬د نيول شويو انسانانو او حيواناتو ټولګه راټوله کړه‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او هغه شيان چې لوټ شوي دي په دوو برخو ووېشئ‪ ،‬د هغو کسانو ترمنځ چې په جګړه کې يې لس درلود او هغه کسان چې جګړې‬ ‫ته تللي وو او د ټول قوم ترمنځ‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬او د هغو جنګياليو څخه چې جګړې ته تللي دي‪ ،‬د څښتن لپاره برخه واخلئ ‪:‬د پنځو سوو کسانو څخه يو کس‪ ،‬د انسانانو‪ ،‬غواګانو‪،‬‬ ‫خرو او پسونو دواړو څخه‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬د هغوی د نيمايي څخه يې واخلئ او العازار کاهن ته يې ورکړئ‪ ،‬د څښتن لپاره د يوې وقف شوې نذرانې په توګه‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬او د بنى ااسرائيلو د نيمې برخې څخه‪ ،‬د پنځوسو نه يوه برخه واخله‪ ،‬د انسانانو‪ ،‬غواګانو‪ ،‬خرو‪ ،‬ګډو او د هر ډول څارويو څخه‪ ،‬او دا‬ ‫لويانو ته ورکړه‪ ،‬څوک چې د ما الک مخدائ د خېمې ساتنه کوي‪.‬‬ ‫موسٰ ته امر کړی وو‪.‬‬ ‫موسٰ او العازار کاهن هغه څه وکړل چې څښتن حضرت‬ ‫‪ ۳۱‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫ی‬ ‫‪ ۳۲‬او د غنيمت مال‪ ،‬يعنې هغه پاتې ښکار چې جنګي سړيو نيولٰ وو‪ ،‬شپږ لکه اويا زره او پنځه اويا زره پسونه وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬او دولس زره غوايان‪،‬‬ ‫‪ ۳۴‬او يو شپيته زره خرونه‪،‬‬ ‫‪ ۳۵‬او ټول دوه دېرش زره سړي‪ ،‬د هغو ښځو څخه چې د سړي سره يې د زنا کولو له لرې نه وو پيژندلي‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬او د هغو کسانو برخه چې جګړې ته تللي وو‪ ،‬نيمايي يې درې لکه اوه دېرش زره پنځه سوه پسونه وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬د پسونو څخه د څښتن برخه شپږ سوه پنځه اويا دانه وه‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬او غوايان شپږ دېرش زره وو‪ ،‬چې له هغو څخه اووه اويا د څښتن برخه وه‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬او خرونه دېرش زره او پنځه سوه وو‪ ،‬چې له هغو څخه يو شپېته د څښتن برخه وه‪.‬‬ ‫‪ ۴۰‬ټول شپاړس زره کسان وو‪ ،‬چې له هغو څخه دوه دېرش کسان د څښتن برخه وه‪.‬‬ ‫موسٰ هغه برخه‪ ،‬چې د څښتن د نذرانې په توګه وه‪ ،‬العازار کاهن ته ورکړه‪ ،‬لکه څنګه چې څښتن امر کړی و‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬او حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسى د جنګىدونکو سړو څخه تقسيم کړے وو‪،‬‬ ‫‪ ۴۲‬او د بنى ااسرائيلو د نيمې برخې څخه‪ ،‬کوم چې‬ ‫ی‬ ‫‪( ۴۳‬اوس هغه نيمايي برخه چې د جماعت وه‪ ،‬درې لکه اوه دېرش زره پنځه سوه پسونه وو)‪.‬‬ ‫‪ ۴۴‬او شپږ دېرش زره غوايان‪،‬‬ ‫‪ ۴۵‬او دېرش زره خره او پنځه سوه‪،‬‬ ‫‪ ۴۶‬او شپاړس زره کسان );‬ ‫موسٰ د اسرائيليانو د نيمايي برخې څخه د پنځوسو څخه يوه برخه‬ ‫موسٰ ته امر کړی وو‪ ،‬حضرت‬ ‫‪ ۴۷‬لکه څنګه چې څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫ی‬ ‫واخيسته‪ ،‬د انسانانو او حيواناتو دواړو څخه او هغه يې لويانو ته ورکړل‪ ،‬چې د څښتن د خېمې ساتنه يې کوله‪.‬‬ ‫موسٰ ته نږدې راغلل‪.‬‬ ‫‪ ۴۸‬بيا هغه مشران چې د زرګونو لښکرو مشران وو‪ ،‬د زرګونو او سلګونو مشرانو‪ ،‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ ته وويل” ‪:‬ستا غلمانو د هغو جنګياليو شمېر چې زموږ تر مشرۍ لندې دي‪ ،‬اخيستٰ دی او زموږ څخه يو هم‬ ‫‪ ۴۹‬هغوی حضرت‬ ‫ی‬ ‫کم نه دی‪.‬‬ ‫‪ ۵۰‬نو مونږ د څښتن لپاره نذرانه راوړې ده‪ ،‬هغه څه چې هر يو سړي ترلسه کړي دي‪ ،‬د سرو زرو ګاڼې‪ ،‬زنځيرونه‪ ،‬بنګړۍ‪ ،‬ګوتې‪،‬‬ ‫غوږوالۍ او تختې‪ ،‬ترڅو د څښتن په حضور کې زموږ د ځانونو لپاره کفاره ادا شي‪.‬‬ ‫موسٰ او العازار کاهن د هغوی څخه سره زر‪ ،‬حتٰ ټول جوړ شوي ګاڼې واخيستلې‪.‬‬ ‫‪ ۵۱‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۵۲‬د سرو زرو ټول هغه نذرانې چې هغوی څښتن ته وړاندې کړې وې‪ ،‬د زرګونو او سلګونو مشرانو او مشرانو‪ ،‬شپاړس زره اوه سوه‬ ‫پنځوس مثقاله وې‪.‬‬ ‫‪( ۵۳‬ځکه چې جنګياليو لوټ کړی وو‪ ،‬هر يو د ځان لپاره)‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫موسٰ او العازار کاهن د زرګونو او سلګونو قوماندانانو څخه سره زر واخيستل او هغه يې د مقدسې خېمې ته دننه راوړل‪،‬‬ ‫‪ ۵۴‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫ترڅو د څښتن په حضور کې د اسرائيليانو يادګاري شي‪.‬‬ ‫فصل ‪۳۲‬‬ ‫‪۱‬د روبين او جاد اولد ډېر زيات څاروي درلودل ‪.‬کله چې هغوی د يعزير او جلعاد ځمکه وليدله‪ ،‬نو ويې ليدل چې دا ځای د څارويو لپاره‬ ‫ډېر ښه ځای و‪.‬‬ ‫موسٰ‪ ،‬العازار کاهن او د قوم مشرانو ته يې وويل‪:‬‬ ‫‪ ۲‬د جاد او روبين قبيلې راغلل او حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۳‬عطارات‪ ،‬ديبون‪ ،‬يعزير‪ ،‬نمره‪ ،‬حسبون‪ ،‬اليعله‪ ،‬شبام‪ ،‬نبو او بعون‪،‬‬ ‫‪۴‬هغه ځمکه چې څښتن د اسرائيلو د قوم په مخکې ماته کړه‪ ،‬د څارويو لپاره مناسبه ده او ستا غلمان څاروي لري‪.‬‬ ‫‪۵‬نو ځکه‪ ،‬هغوی وويل‪ ،‬که چېرې ستا په نظر کې موږ مهربانه يو‪ ،‬نو دا ځمکه دې ستا غلمانو ته د ملکيت په توګه ورکړل شي او موږ د‬ ‫اردن له سيند څخه تېر نه کړو‪.‬‬ ‫موسٰ د جاد او روبين خلکو ته وويل” ‪:‬آيا ستاسو ورونه به جنګ ته لړ شي او تاسو به دلته کښېنئ؟‬ ‫‪ ۶‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۷‬ولې تاسو د بنى ااسرائيلو زړونه هغه مملک ته د تلو نه منع کوئ چې ما الک مخدائ هغوئ ته ورکړے دے؟‬ ‫‪ ۸‬ستاسو پلرونو هم همداسې وکړل‪ ،‬کله چې ما هغوی د قادش برنيع څخه د ځمکې د ليدلو لپاره ولېږل‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ځکه چې کله هغوی د اشکول درې ته لړل او هغه ځمکه يې وليده‪ ،‬نو هغوی د اسراييليانو زړونه بې لرې کړل چې هغه ځمکې ته لړ‬ ‫نشي چې څښتن هغوی ته ورکړې وه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬په هماغه وخت کې څښتن په قهر شو او هغه قسم وخوړ او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪ ۱۱‬يقينا ا د هغو خلکو څخه چې د مصر څخه راوتلي دي‪ ،‬که هغه شل کاله يا له هغې څخه زيات عمر ولري‪ ،‬هيڅوک به هغه ځمکه ونه‬ ‫ويني چې ما يې د ابراهيم‪ ،‬اسحاق او يعقوب سره قسم خوړلٰ دی‪ ،‬ځکه چې هغوی په بشپړه توګه زما پيروي نه ده کړې‪.‬‬ ‫يشوع‪ ،‬ځکه چې هغوی په بشپړ ډول د څښتن پيروي کړې ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬پرته له کالب څخه چې د يفمنه قنزى زوی و او د نون زوی ر‬ ‫‪ ۱۳‬نو څښتن په اسرائيليانو باندې قهر شو او هغوی يې په دښته کې څلوېښت کاله سرګردانه کړل‪ ،‬تر هغه چې هغه ټول نسل چې د څښتن‬ ‫په نظر کې يې ګناه کړې وه‪ ،‬له منځه لړ نه شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬خو وګورئ‪ ،‬تاسو د خپلو نيکونو په ځای راپورته شوي يئ‪ ،‬د ګناهګارو خلکو نسل‪ ،‬چې د اسرائيلو په وړاندې د څښتن سخت غضب‬ ‫نور هم زيات کړئ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬که چېرې تاسو د هغه له پيروۍ څخه مخ واړوئ‪ ،‬هغه به بيا هم هغوی په صحرا کې پريږدي او تاسو به دا ټول خلک له منځه يوسئ‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو هغوئ هغۀ ته نږدې شول او وې وئيل‪” ،‬مونږ به دلته د خپلو څارويو لپاره شپولونه او د خپلو ماشومانو لپاره ښارونه جوړ کړو‪.‬‬ ‫‪۱۷‬خو مونږ به په وسله سمبال د بنى ااسرائيلو په مخکښې ځو‪ ،‬تر هغه چې مونږ هغوئ خپل ځائ ته ورسوو او زمونږ ماشومان به د دې‬ ‫مملک د اوسېدونكو د وېرې له امله په دېوالونو باندې پټو ښارونو کې اوسيږى‪.‬‬ ‫‪۱۸‬مونږ به تر هغه وخته پورې خپلو کورونو ته ستانه نه شو ترڅو چې د بنى ااسرائيلو هر يو کس ته خپله ميراث ورنه کړل شي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ځکه چې مونږ به د اردن د سيند په دې غاړه يا دې غاړې کې د هغوی سره ميراث ونلرو‪ ،‬ځکه چې زمونږ ميراث مونږ ته د اردن په‬ ‫دې غاړه کې ختيځ ته ورکړل شوی دی‪.‬‬ ‫موسٰ هغوی ته وفرمايل” ‪:‬که تاسو دا کار وکړئ او د څښتن په حضور کې د جګړې لپاره وسله وال شئ‪،‬‬ ‫‪ ۲۰‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲۱‬او تاسو ټول به د اردن له سيند څخه په وسلو سمبال شئ او د څښتن په حضور کې به لړ شئ‪ ،‬ترڅو چې هغه خپل دښمنان د هغه له‬ ‫مخې څخه وشړي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او ځمکه به د څښتن په حضور کې فتح شي‪ ،‬بيا به تاسو بېرته راشئ او د څښتن او اسرائيلو په حضور کې به بې ګناه وئ‪ ،‬او دا ځمکه‬ ‫به د څښتن په حضور کې ستاسو ملکيت وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬خو که تاسو داسې ونه کړئ‪ ،‬نو وګورئ‪ ،‬تاسو د څښتن په وړاندې ګناه کړې ده او ډاډه اوسئ چې ستاسو ګناه به تاسو ته سزا درکړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬د خپلو ماشومانو لپاره ښارونه او د خپلو ګډو لپاره شپولونه جوړ کړئ‪ ،‬او هغه څه وکړئ چې ستاسو له خولې څخه راغلي دي‪.‬‬ ‫موسى ته ووئيل‪” ،‬ستا اخدمتګاران به هم هغه شان عمل وکړى لکه څنګه چې زما ما الک محکم کوى“‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬د جاد او روبين قبيلو‬ ‫ی‬ ‫‪۲۶‬زمونږ ماشومان‪ ،‬زمونږ ښځې‪ ،‬زمونږ رمې او زمونږ ټول څاروي به هلته د جلعاد په ښارونو کې وي‪.‬‬ ‫‪۲۷‬خو ستا غلمان به د جګړې لپاره وسله وال وي او د څښتن په حضور کې به د جګړې لپاره تېر شي‪ ،‬لکه څنګه چې زما بادار فرمايي‪.‬‬ ‫موسٰ د هغوی په اړه العازار کاهن‪ ،‬د نون زوی يوشع او د اسراييلو د قبيلو مشرانو ته امر وکړ‪:‬‬ ‫‪ ۲۸‬نو حضرت‬ ‫ی‬ ‫موسٰ هغوی ته وفرمايل” ‪:‬که چېرې د جاد او روبين ټول خلک ستاسو سره د اردن له لرې د څښتن په حضور کې د جګړې‬ ‫‪ ۲۹‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫لپاره وسله وال شي او ستاسو په مخکې ځمکه فتح شي‪ ،‬نو تاسو به هغوی ته د اجلعاد ځمکه د ملکيت په توګه ورکړئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬مګر که چېرې هغوی ستاسو سره په وسلو سمبال نه شي تېر شي‪ ،‬نو هغوی به ستاسو سره د کنعان په خاوره کې جايداد ولري‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬د جاد او روبين خلکو په ځواب کې وويل” ‪:‬څنګه چې څښتن ستاسو خدمتګارانو ته فرمايلي دي‪ ،‬نو همداسې به وکړو“‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬مونږ به د څښتن په حضور کې په وسلو سمبال د کنعان خاورې ته لړ شو‪ ،‬ترڅو د اردن د سيند په غاړه زموږ ملکيت زموږ شي‪.‬‬ ‫موسٰ هغوی ته‪ ،‬يعنې د جاد اولد‪ ،‬د روبين اولد او د يوسف زوی منسي نيمې قبيلې ته‪ ،‬د اموريانو د پاچا سيحون او د باشان‬ ‫‪ ۳۳‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫د پاچا عوج پاچاهي ورکړه‪ ،‬هغه ځمکه او د هغې ښارونه چې په سرحدونو کې وو‪ ،‬حتٰ د شاوخوا هيواد ښارونه‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬د جاد قوم ديبون‪ ،‬عطاروت او عروعير‪،‬‬ ‫‪ ۳۵‬او عطاروت‪ ،‬شوفان‪ ،‬يعزر‪ ،‬يگبها‪،‬‬ ‫‪ ۳۶‬بيت نامرة او بيت حاران‪ ،‬چې دېوالونه يې تړلي وو او د ګډو لپاره يې شپولونه جوړ کړل‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬د روبين اولدې حسبون‪ ،‬العاليه او قريتايم‪،‬‬


‫شمېرې‬

‫‪ ۳۸‬او نبو‪ ،‬بعل معون (چې نومونه يې بدل شوي دي )او شبمه ‪:‬او هغه ښارونه چې دوی جوړ کړي وو نور نومونه يې ورکړل‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬د منسي د زوی مکير اولد جلعاد ته لړ او هغه يې ونيوه او اموريان يې چې په هغه کې اوسېدل وشړل‪.‬‬ ‫موسى د اجلعاد علقه د منسى زوئ ماخير ته ورکړه او هغه هلته اوسېدو‪.‬‬ ‫‪۴۰‬نو‬ ‫ی‬ ‫‪ ۴۱‬د منسي زوی يائير لړ او د هغه کوچني ښارونه يې ونيول او هغه يې د حووت يائير په نوم ياد کړل‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬نوبح لړ او قنات او د هغه کلي يې ونيول او د خپل نوم په مطابق يې نوبح کېښود‪.‬‬ ‫فصل ‪۳۳‬‬ ‫موسى او هارون په مشرۍ د خپلو لښکرو سره د امصر نه راووتل‪.‬‬ ‫‪ ۱‬دا د بنى ااسرائيلو د سفرونو احساب دے چې د‬ ‫ی‬ ‫موسٰ د څښتن په امر د هغوی د سفرونو په مطابق د هغوی سفرونه وليکل ‪:‬او دا د هغوی د سفرونو په مطابق دي‪.‬‬ ‫‪ ۲‬او‬ ‫ی‬ ‫‪ ۳‬د لومړۍ مياشتې په پنځلسمه ورځ‪ ،‬اسرائيليان د اولې مياشتې له رعمسيس څخه روان شول ‪.‬د فسحې د اختر په سبا د ټولو مصريانو په‬ ‫مخکې په لوړ لس سره روان شول‪.‬‬ ‫‪ ۴‬ځکه چې مصريانو خپل ټول مشران زامن ښخ کول چې څښتن د هغوی په منځ کې وژلي وو ‪.‬څښتن د هغوی په خدايانو باندې هم سزا‬ ‫راوستله‪.‬‬ ‫سکوت کښې يې خېمې ولګولې‪.‬‬ ‫‪ ۵‬بنى ااسرائيلو د رعمسيس نه لړل او په م‬ ‫‪ ۶‬هغوی د سوکوت څخه لړل او په ايتام کې يې خېمې ودرولې‪ ،‬چې د صحرا په غاړه دی‪.‬‬ ‫‪۷‬هغوی د ايتام څخه لړل او بېرته فيهحيروت ته لړل‪ ،‬کوم چې د بعل صفون په مخامخ دی ‪:‬او د مجدل په وړاندې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪۸‬هغوی د فاهحيروت څخه لړل‪ ،‬د سمندر له مينځ څخه صحرا ته لړل‪ ،‬او د ايتام په دښته کې يې درې ورځې سفر وکړ او په ماره کې يې‬ ‫خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۹‬هغوی د ماره څخه لړل او ايليم ته راغلل‪ ،‬هلته د اوبو دولس چينې او اويا د خرما ونې وې او هلته يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬هغوی د ايليم څخه لړل او د سره سمندر په غاړه يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬هغوی د سرې بحيرې څخه لړل او د سين په دښته کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬هغوی د سين دښتې څخه سفر وکړ او په دفقه کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬هغوی د دفقه څخه لړل او په الوش کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬هغوی د الوش څخه لړل او په رفيديم کې يې خېمې ودرولې‪ ،‬چېرته چې د خلکو د څښلو لپاره اوبه نه وې‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬هغوی د رفيديم څخه لړل او د سينا په دښته کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬هغوی د سينا له دښتې څخه لړل او په قبروت هتاوه کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬هغوی د قبروت هتهاوې څخه لړل او په حصاروت کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬هغوی د حصاروت څخه لړل او په رتمه کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬هغوی د رتمه څخه لړل او په رمون فارص کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪۲۰‬هغوی د رمون فارص څخه لړل او په البناه کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬هغوی د البناه څخه لړل او په ارسسه کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬هغوی د ارسسه څخه لړل او په قهيلته کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬هغوی د قهيلته څخه لړل او د شافر په غره کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬هغوی د شافر غره څخه لړل او په حراده کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬هغوی د حراده څخه لړل او په مقهيلوت کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬هغوی د مقيلوت څخه لړل او په تحت کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬هغوی د تحت څخه لړل او په تارح کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬هغوی د تارح څخه لړل او په متکه کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬هغوی د متکه څخه لړل او په حشمون کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬هغوی د حشمونه څخه لړل او په موسيروت کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬هغوی د موسروت څخه لړل او په بني يعقان کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬هغوی د بنٰ يعاقان څخه لړل او په حورهاجدجاد کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬هغوی د حورهاجدجاد څخه لړل او په يطباته کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬هغوی د يمطباته څخه لړل او په عبروناه کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬هغوی د عبروناه څخه لړل او په عصيون جابر کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬هغوی د عصيون جابر څخه لړل او د صين په دښته کې چې قادش ده خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬هغوی د قادش څخه لړل او د ادوم خاورې په غاړه د هور په غره کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬هارون کاهن د څښتن په امر د هور غره ته وخوت او هلته د اسرائيليانو د مصر څخه د راوتلو څلوېښتم کال د پنځمې مياشتې په لومړۍ‬ ‫ورځ مړ شو‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬هارون د يو سل دري ويشتو کالو وو کله چې هغه د هور په غره کې وفات شو‪.‬‬ ‫‪ ۴۰‬د عراد کنعاني پاچا چې د کنعان په جنوب کې اوسېده‪ ،‬د اسرائيليانو د راتګ په اړه واورېدل‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬هغوی د هور غره څخه لړل او په صلمونه کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬هغوی د صلمونه څخه لړل او په فونون کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫‪ ۴۳‬هغوی د فونون څخه لړل او په اوبوت کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۴۴‬هغوی له اوبوت څخه لړل او په عييعباريم کې يې خېمې ودرولې‪ ،‬چې د موآب په سرحد کې دی‪.‬‬ ‫‪ ۴۵‬هغوی د عيم څخه لړل او په ديبونجاد کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۴۶‬هغوی د ديبونجاد څخه لړل او په المونديبلتايم کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۴۷‬هغوی د المونديبلتايم څخه لړل او د نبو په لور د عباريم په غرونو کې يې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۴۸‬هغوی د عباريم غرونو څخه لړل او د موآب په مېدانونو کې يې د اردن په غاړه يريحو ته نژدې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ ۴۹‬هغوی د اردن په غاړه د بيت يسيموت څخه تر ابيل شطيم پورې د موآب په مېدانونو کې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫موسٰ سره خبرې وکړې او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪ ۵۰‬څښتن د موآب په مېدانونو کې چې د اردن سيند ته نږدې اريحا ته نږدې دی‪ ،‬له حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۵۱‬د اسرائيليانو سره خبرې وکړه او ورته ووايه ‪:‬کله چې تاسو د اردن له سيند څخه تېر شئ او د کنعان خاورې ته ورننوځئ‪،‬‬ ‫‪ ۵۲‬بيا به تاسو د هغه مملک ټول اوسېدونکى ستاسو له مخې څخه وشړئ‪ ،‬د هغوی ټول مجسمې‪ ،‬د هغوی ټول جوړ شوي بمتان به له منځه‬ ‫يوسئ او د هغوی ټول لوړ ځايونه به په بشپړه توګه ونړوئ‪.‬‬ ‫‪ ۵۳‬تاسو به د هغه وطن اوسېدونکي وشړئ او هلته به واوسئ‪ ،‬ځکه چې ما دا ځمکه تاسو ته د هغې د ملکيت لپاره درکړې ده‪.‬‬ ‫‪ ۵۴‬تاسو به دا ځمکه د خپلو کورنيو ترمنځ د ميراث په توګه د پچې په واسطه ووېشئ ‪.‬او ډېرو ته به ډېره ميراث ورکړئ او لږو ته به لږه‬ ‫ميراث ورکړئ ‪.‬د هر سړي ميراث به په هغه ځای کې وي چې د هغه پچه پرې راپرېوځي‪ ،‬ستاسو د پلرونو د قبيلو په مطابق به تاسو‬ ‫ميراث ترلسه کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۵۵‬خو که چېرې تاسو د هغه هېواد اوسېدونکي له خپل مخ څخه ونه شړئ‪ ،‬نو هغه کسان چې تاسو يې پرېږدئ‪ ،‬ستاسو په سترګو کې به‬ ‫خارښ او ستاسو په غاړو کې به ازغي وي او په هغه خاوره کې به تاسو ځوروي چې تاسو په کې اوسېږئ‪.‬‬ ‫‪ ۵۶‬برسېره پردې‪ ،‬زه به ستاسو سره هغه څه وکړم چې ما د هغوی سره د کولو اراده کړې وه‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۳۴‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۲‬بنى ااسرائيلو ته محکم ورکړه او ورته ووايه‪ ،‬کله چې تاسو د کنعان مملک ته ورشئ‪( ،‬دا هغه مملک دے چې ستاسو ميراث به شى‪ ،‬د کنعان‬ ‫مملک د هغې د سرحدونو سره‪).‬‬ ‫‪ ۳‬ستاسو جنوبي سيمه به د صين دښتې څخه د ادوم د ساحل په اوږدو کې وي او ستاسو جنوبي سرحد به د مالګې د سمندر د ختيځې غاړې‬ ‫پورې وي‪.‬‬ ‫‪۴‬ستاسو سرحد به د جنوب څخه د عقربيم غره ته وګرځي او د صين ته به ورسيږي ‪.‬او د جنوب څخه به قادش برنيع ته ورسيږي او بيا به‬ ‫هزارادر ته ورسيږي او عصمون ته به ورسيږي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬بيا به سرحد د عزمون څخه د مصر د سيند پورې وګرځي او په سمندر کې به ختم شي‪.‬‬ ‫‪۶‬او د لوېديځ سرحد به ستاسو لپاره لوی سمندر وي ‪.‬دا به ستاسو لوېديځ سرحد وي‪.‬‬ ‫‪۷‬او دا به ستاسو شمالي سرحد وي ‪:‬د لوی سمندر څخه به تاسو د هور غره ته وغځئ‪.‬‬ ‫‪۸‬د هور غره څخه به تاسو خپل سرحد د حمات دروازې ته وغځوئ او د صداد ته به ختم شي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬بيا به سرحد زفرون ته ورسيږي او په حصار عنان کې به ختم شي ‪.‬دا به ستاسو شمالى سرحد وي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او تاسو به خپله ختيځه پوله د حصرانان څخه تر شفام پورې وټاکئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬بيا به سرحد د شفام څخه د عين په ختيځ کې د ربله ته لړ شي‪ ،‬او بيا به سرحد ښکته شي او د کنرت د درياب ختيځې غاړې ته به‬ ‫ورسيږي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬بيا به سرحد د اردن سيند ته ولويږي او د مالګې سمندر ته به ختم شي ‪.‬دا به ستاسو ځمکه وي چې شاوخوا يې سرحدونه دي‪.‬‬ ‫موسٰ بني اسرائيلو ته امر وکړ او ويې ويل” ‪:‬دا هغه ځمکه ده چې تاسو به يې د پچې په واسطه ترلسه کړئ‪ ،‬او څښتن امر‬ ‫‪ ۱۳‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫کړی دی چې نهو قبيلو او نيمې قبيلې ته يې ورکړئ‪.‬‬ ‫کورنو په مطابق خپله ميراث املو شوې ده‪ ،‬او د منسى نيمې قبيلې ته هم خپله ميراث‬ ‫‪۱۴‬د روبين قبيلې او د جاد قبيلې ته د خپلو پلرونو د ر‬ ‫املو شوې ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬دې دوو قبيلو او نيمې قبيلې د اردن سيند په دې غاړه کې د يريحو سره نږدې ختيځ لوري ته‪ ،‬د لمر خاته خوا ته خپله ميراث ترلسه‬ ‫کړی دی‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۱۶‬څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫يشوع‪.‬‬ ‫زوی‬ ‫نون‬ ‫د‬ ‫او‬ ‫کاهن‬ ‫‪:‬العازار‬ ‫ووېشي‬ ‫ته‬ ‫تاسو‬ ‫به‬ ‫ځمکه‬ ‫چې‬ ‫دي‬ ‫نومونه‬ ‫‪۱۷‬دا د هغو کسانو‬ ‫ر‬ ‫‪ ۱۸‬د هرې قبيلې څخه به يو يو مشر غوره کړئ او ځمکه به د ميراث په توګه ووېشئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬او د هغو کسانو نومونه دا دي ‪:‬د يهودا له قبيلې څخه‪ ،‬د يفنه زوی کالب‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬د شمعون د اولدې له قبيلې څخه‪ ،‬د عميهود زوی شموئيل‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د بنيامين له قبيلې څخه‪ ،‬د کسلون زوی اليداد‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د دان د قبيلې مشر د يګلي زوی بقي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬د منسي د قبيلې څخه د يوسف د اولد مشر‪ ،‬د افود زوی حنيئيل‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬د افرايم د قبيلې مشر د شفتان زوی قموئيل‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬د زبولون د قبيلې مشر د فرناک زوی اليصافان دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬د يساکار د قبيلې مشر د عزان زوی فلطيئيل‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫‪ ۲۷‬د اشير د قبيلې مشر‪ ،‬د شلومٰ زوی اخيهود‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬د نفتالي د قبيلې مشر د عميهود زوی فداهيل‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬دا هغه کسان دي چې څښتن ورته امر وکړ چې د کنعان په خاوره کې د اسرائيليانو ترمنځ ميراث ووېشي‪.‬‬ ‫فصل ‪۳۵‬‬ ‫موسى سره خبرې وکړې‪ ،‬او وې فرمائيل‪،‬‬ ‫‪۱‬بيا ما الک مخدائ د موآب په مېدانونو کښې د امردن سيند سره يريحو ته نزدې د‬ ‫ی‬ ‫‪۲‬بنى ااسرائيلو ته محکم ورکړه چې د خپلې ميراث نه ښارونه ليويانو ته د اوسېدو دپاره ورکړى‪ ،‬او تاسو به ليويانو ته د ښارګوټو دپاره د‬ ‫څړځايونو زمکې هم ورکړئ چې د هغوئ شاوخوا وي‪.‬‬ ‫‪ ۳‬هغوی به په ښارونو کې واوسيږي او د هغوی څړځايونه به د هغوی د څارويو‪ ،‬شتمنيو او ټولو څارويو لپاره وي‪.‬‬ ‫‪۴‬او د ښارونو څړځايونه چې تاسو به يې لويانو ته ورکړئ‪ ،‬د ښار د ديوال څخه به شاوخوا زر متره پراخ وي‪.‬‬ ‫‪۵‬تاسو به د ښار نه بهر د مشرق طرف ته دوه زره کيلومټره‪ ،‬جنوب طرف ته دوه زره کيلومټره‪ ،‬لويديځ طرف ته دوه زره کيلومټره او‬ ‫شمال طرف ته دوه زره کيلومټره اندازه کړئ‪ ،‬او ښار به په مينځ کې وي ‪.‬دا به د هغوئ لپاره د ښارونو څړځايونه وي‪.‬‬ ‫‪۶‬او په هغو ښارونو کې چې تاسو به يې لويانو ته ورکړئ‪ ،‬شپږ د پناه ځايونه به وي‪ ،‬هغه به د قاتل لپاره وټاکئ ترڅو هغه هلته وتښتي ‪.‬او‬ ‫د هغوی سره به دوه څلوېښت ښارونه اُافه کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۷‬نو ټول اته څلوېښت ښارونه چې تاسو به يې لويانو ته ورکړئ ‪.‬هغوی به د څړځايونو سره ورکړئ‪.‬‬ ‫‪۸‬هغه ښارونه چې تاسو به يې د بنى ااسرائيلو د ملکيت نه ورکوئ ‪.‬د هغوئ نه چې ډېر دى ډېر يې ورکړئ‪ ،‬خو د هغوئ نه چې لږ دى لږ‬ ‫يې ورکړئ ‪.‬هر يو به د خپلو ښارونو نه ليويانو ته د خپلې ميراث په مطابق ورکړى‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل‪:‬‬ ‫‪ ۹‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۱۰‬د اسرائيليانو سره خبرې وکړه او ورته ووايه ‪:‬کله چې تاسو د اردن له سيند څخه د کنعان خاورې ته ورسېږئ‪،‬‬ ‫‪ ۱۱‬نو تاسو به ښارونه د ځانونو لپاره د پناه ښارونه وټاکئ‪ ،‬ترڅو هغه قاتل هلته وتښتي چې په ناڅاپي ډول کوم څوک ووژني‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬او دا به ستاسو لپاره د انتقام اخيستونکي څخه د پناه ښارونه وي‪ ،‬ترڅو قاتل تر هغه وخته پورې مړ نشي ترڅو چې د قضاوت لپاره د‬ ‫جماعت په وړاندې حاُر نه شي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او د دې ښارونو څخه چې تاسو به يې ورکړئ شپږ ښارونه به د پناه ځای لپاره وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬تاسو به د اردن د سيند په غاړه درې ښارونه او د کنعان په خاوره کې درې ښارونه ورکړئ‪ ،‬کوم چې به د پناه ښارونه وي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬دا شپږ ښارونه به د بنى ااسرائيلو‪ ،‬د پردو او د هغوئ په مينځ کښې د اوسېدونکے دواړو دپاره د پناه ځائ وى‪ ،‬نو هر څوک چې په‬ ‫ناپوهۍ سره څوک ووژنى نو هلته تښتېدلے شى‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬که چېرې هغه د اوسپنې په يوې الې سره هغه ووهي او مړ شي‪ ،‬نو هغه قاتل دی ‪.‬قاتل بايد ُرور ووژل شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬که چېرې هغه په داسې تيږه ووهي چې مړ شي او هغه مړ شي‪ ،‬نو هغه قاتل دی ‪.‬قاتل بايد په يقين سره ووژل شي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬يا که چېرې هغه د لرګي په داسې وسله ووهي چې هغه پرې مړ شي او هغه مړ شي‪ ،‬نو هغه قاتل دی ‪.‬قاتل بايد ُرور ووژل شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬د وينې بدله اخيستونکٰ به په خپله قاتل ووژني ‪:‬کله چې هغه ورسره مخامخ شي‪ ،‬نو هغه به يې ووژني‪.‬‬ ‫‪۲۰‬خو که چېرې هغه د کينې له امله هغه ووهي‪ ،‬يا په کمين کې پرې ووهي او مړ شي‪،‬‬ ‫‪ ۲۱‬يا په دښمنۍ سره هغه په خپل لس ووهي او مړ شي ‪.‬هغه څوک چې هغه يې وواژه‪ ،‬هغه به خامخا ووژل شي‪ ،‬ځکه چې هغه قاتل دی ‪.‬‬ ‫د وينې بدله اخيستونکٰ به هغه قاتل کله چې ورسره مخامخ شي ووژني‪.‬‬ ‫‪۲۲‬خو که هغه ناڅاپه بې له دښمنۍ وهلٰ وي‪ ،‬يا يې په هغه باندې بې له کومې لسوهنې کوم شٰ اچولٰ وي‪،‬‬ ‫‪ ۲۳‬يا د کومې تيږې سره چې سړی يې په ليدلو سره مړ شي او په هغه يې وغورځوي‪ ،‬او هغه مړ شي‪ ،‬او د هغه دښمن نه و او نه يې د‬ ‫هغه د زيان غوښتنه کوله‪:‬‬ ‫‪ ۲۴‬بيا به جماعت د قاتل او د وينې د بدل اخيستونکي ترمنځ د دې حکمونو سره سم قضاوت وکړي‪:‬‬ ‫‪ ۲۵‬جماعت به قاتل د وينې د بدل اخيستونکي له لس څخه وژغوري او جماعت به هغه د پناه ښار ته چې هغه پکې تښتېدلٰ و‪ ،‬بېرته‬ ‫راولي ‪.‬او هغه به هلته تر هغه وخته پورې پاتې شي چې د مشر کاهن مړ شي‪ ،‬کوم چې د مقدس تېلو سره مسح شوی وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬مګر که چېرې قاتل په هر وخت کې د هغه د پناه د ښار له پولې څخه بهر راشي‪ ،‬چېرته چې هغه تښتېدلٰ وي‪،‬‬ ‫‪ ۲۷‬او د وينې بدله اخيستونکٰ هغه د پناه ښار د سرحدونو څخه بهر ومومي او د وينې بدله اخيستونکٰ قاتل ووژني‪ ،‬نو هغه به د وينې‬ ‫ګناهګار نه وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬ځکه چې هغه بايد د مشر کاهن تر مړينې پورې په خپل پناه ځای کې پاتې شوی وای‪ ،‬خو د مشر کاهن له مړينې وروسته به قاتل بيرته‬ ‫خپل ملکيت ته ستون شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬نو دا به ستاسو د ټولو اوسېدونکو په ټولو ځايونو کې د نسلونو لپاره د قضاوت قانون وي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬هر څوک چې څوک ووژني‪ ،‬قاتل به د شاهدانو په خوله ووژل شي‪ ،‬مګر يو شاهد به د چا په وړاندې د هغه د مرګ لپاره شاهدي ورنه‬ ‫کړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬همدارنګه‪ ،‬د هغه قاتل د ژوند په بدل کې چې د مرګ وړ وي‪ ،‬د هغه د ژوند په بدل کې هيڅ تاوان مه اخلئ‪ ،‬بلکې هغه بايد ُرور‬ ‫ووژل شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬او تاسو به د هغه چا څخه چې د پناه ښار ته تښتېدلٰ وي‪ ،‬د کاهن د مرګ تر وخته پورې د هغه د بېرته راتلو او په هغه خاوره کې د‬ ‫اوسېدو لپاره هيڅ تاوان ونه اخلئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬نو تاسو هغه ځمکه مه پليتوئ چې تاسو په کې اوسېږئ‪ ،‬ځکه چې وينه ځمکه ناپاکه کوي ‪:‬او ځمکه د وينې تويولو څخه پاکه کېدای‬ ‫نشي‪ ،‬پرته له هغه چا چې وينه تويوي‪.‬‬


‫شمېرې‬

‫‪ ۳۴‬نو هغه ځمکه مه ناپاکه کوئ چې تاسو به په کې اوسېږئ او زه به په کې اوسېږم‪ ،‬ځکه چې زه څښتن يم او د اسرائيليانو په منځ کې‬ ‫اوسېږم‪.‬‬ ‫فصل ‪۳۶‬‬ ‫موسٰ او د‬ ‫‪۱‬بيا د يوسف د اولد د قبيلو څخه د اجلعاد د اولد د کورنيو مشران‪ ،‬د مکير زوی او د منسي زوی‪ ،‬نږدې راغلل او د حضرت‬ ‫ی‬ ‫مشرانو په وړاندې چې د اسرائيلو د قوم مشران وو‪ ،‬خبرې وکړې‪:‬‬ ‫‪۲‬هغوئ ووئيل‪” ،‬ما الک مخدائ زما باداره ته محکم ورکړے دے چې دا زمکه د بنى ااسرائيلو د ميراث په توګه د پچې په ذريعه ورکړى‪ ،‬او‬ ‫زما باداره ته ما الک مخدائ محکم ورکړے وو چې زمونږ د ورور صلفحاد ميراث د هغه لوڼو ته ورکړى“‪.‬‬ ‫‪ ۳‬که چېرې هغوی د اسرائيلو د نورو قبيلو د کوم زامنو سره واده وکړي‪ ،‬نو د هغوی ميراث به زموږ د نيکونو له ميراث څخه واخيستل‬ ‫شي او د هغې قبيلې ميراث ته به ورګډ شي چې هغوی پکې شامل شوي دي ‪.‬نو دا به زموږ د ميراث له پچې څخه واخيستل شي‪.‬‬ ‫‪۴‬کله چې د بنى ااسرائيلو د جوبلى ورځ وى‪ ،‬نو د هغوئ ميراث به د هغه قبيلې ميراث سره يوځاى شى چې هغوئ په کښې شامل شوى دى ‪.‬‬ ‫نو د هغوئ ميراث به زمونږ د پلر نيکۀ د قبيلې د ميراث څخه واخستلے شى‪.‬‬ ‫موسٰ د څښتن د حکم سره سم اسرائيليانو ته امر وکړ” ‪:‬د يوسف د زامنو قبيلې ښه ويلي دي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪۶‬دا هغه خبره ده چې څښتن د صلفحاد د لوڼو په اړه حکم کوي‪ ،‬هغه دا چې هغوی دې د هغه چا سره واده وکړي چې هغوی يې غوره‬ ‫ګڼي‪ ،‬يوازې د خپل پلر د قبيلې د کورنۍ سره دې واده وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۷‬نو د اسرائيليانو ميراث به د يوې قبيلې څخه بلې ته نه ځي ‪.‬ځکه چې هر يو اسرائيلٰ به د خپل پلر نيکۀ د قبيلې ميراث ته ځان وساتي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬او هره لور چې د اسرائيلو د هرې قبيلې ميراث ولري‪ ،‬هغه به د خپل پلر د قبيلې د يوې کورنۍ سره واده وکړي‪ ،‬ترڅو هر يو اسرائيلٰ‬ ‫د خپلو پلرونو ميراث څخه برخمن شي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬د يوې قبيلې څخه به ميراث بلې قبيلې ته نه ځي‪ ،‬بلکې د اسرائيلو د هرې قبيلې هر يو به په خپله ميراث کې پاتې شي‪.‬‬ ‫موسٰ ته امر کړی و‪ ،‬د صلفحاد لوڼو هماغسې وکړل‪:‬‬ ‫‪۱۰‬لکه څنګه چې څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫‪ ۱۱‬د صلفحاد لوڼې محله‪ ،‬تارُاه‪ ،‬حجله‪ ،‬املکاه او نوعا د خپلو ترونو زامنو سره وادۀ کړې وې‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬هغوی د يوسف د زوی منسي د زامنو په کورنيو کې ودونه وکړل او د هغوی ميراث د هغوی د پلر د کورنۍ په قبيله کې پاتې شو‪.‬‬ ‫موسٰ په وسيله د موآب په ډاګونو کې د اردن سيند ته څېرمه اريحا ته نږدې‬ ‫‪۱۳‬دا هغه احکام او احکام دي چې څښتن د حضرت‬ ‫ی‬ ‫اسراييليانو ته ورکړل‪.‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Pashto - The Book of Numbers by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu