نحمیاه لومړی فصل ۱د حکلياه د زوی نحمياه خبرې :او دا د شلم کال د ککسليو په مياشت کې وشول ،کله چې زه د شوشان په ماڼۍ کې وم، ۲زما د ورور حناني سره د يهوداه څو کسان راغلل ،او ما د هغوئ نه د هغو يهوديانو په حقله پوښتنه وکړه چې د الوطنۍ نه پاتې شوي وو او د يروشلم په حقله. ۳هغوی ماته وويل :هغه پاتې شوي کسان چې د الوطنۍ څخه پاتې دي په هغه وليت کې په ډېر مصيبت او رسوايي کې دي :د بيت المقدس ديوال هم مات شوی دی او د هغې دروازې په اور کې سوځېدلې دي. ۴او کله چې ما دا خبرې واورېدې ،نو زه کښېناستم او ژړل ،او څو ورځې مې غمجنې کړې ،روژه مې ونيوله او د آسمان د خدای په وړاندې مې دعا وکړه، ۵او ويې ويل" :ای د آسمان څښتن خدايه ،لوی او وحشتناک خدايه ،چې د هغو کسانو لپاره چې له هغه سره مينه لري او د هغه حکمونه مراعاتوي ،لوظ او رحمت ساته ،زه ستا څخه بخښنه غواړم". ۶غوږونه دې سم وي او سترګې دې خلصې وي ترڅو ته د خپل خدمتګار دعا واورې ،چې زه شپه او ورځ ستا په وړاندې ستا د بندګانو د اسراييلو لپاره کوم او د اسراييلو د هغو ګناهونو اعتراف کوم چې موږ ستا په وړاندې کړي دي .ما او زما د پلر کورنۍ دواړو ګناه کړې ده. موسٰ ته ۷مونږ ستا په وړاندې ډېر بد چلند کړی دی او هغه حکمونه ،قوانين او احکام مو نه دي مراعات کړي چې تا خپل خدمتګار ی ورکړي وو. موسٰ ته کړې وه او ويلي يې وو ،که تاسو سرغړونه وکړئ ،نو زه به ۸زه تاته زارۍ کوم ،هغه خبره را په ياد کړه چې تا خپل خدمتګار ی تاسو د قومونو په منځ کې خپاره کړم. ۹خو که تاسو ما ته راوګرځئ او زما ححکمونه ومنئ او عمل پرې وکړئ ،که څه هم ستاسو څخه ځينې د آسمان تر پايه پورې شړل شوي وو ،خو زه به هغوی له هغه ځای څخه راټول کړم او هغه ځای ته به يې راولم چې ما د خپل نوم د ساتلو لپاره غوره کړی دی. ۱۰اوس دا ستا خدمتګاران او ستا قوم دي ،چې تا په خپل لوی قدرت او قوي لس سره خلص کړي دي. ۱۱اے ما کلکه حخدايه ،زۀ تا ته زارۍ کوم چې اوس ستا غوږ د خپل بنده د دعا او د خپلو بندګانو د دعا په غوږونو کښې وى ،څوک چې ستا د نوم نه ويرېدل غواړي .او نن ستا بنده ته کامياب شه او د دې سړى په نظر کښې ورته رحم وکړه .ځکه چې زه د بادشاه ساقي وم. دوهم فصل ۱او د ارتخششتا د پاچاهۍ په شلم کال ،د نيسان په مياشت کې ،شراب د هغه په مخکې وو :او ما شراب پورته کړل او پاچا ته مې ورکړل . اوس زه د هغه په حضور کې مخکې له دې غمجن نه وم. ۲نو ځکه بادشاه ما ته ووئيل ،ستا مخ ولې خفه دے ،سره له دې چې تۀ ناروغه نۀ يې؟ دا د زړه د غم نه علوه بل څه نۀ دي .بيا زه ډېر ووېرېدم، ۳او بادشاه ته يې ووئيل” ،بادشاه دې تل ژوندے وي !ولې به زما مخ خفه نۀ شى ،کله چې هغه ښار ،چې زما د پلر نيکونو د قبرونو ځائ دے ،کنډر پروت دے او د هغې دروازې په اور سوزېدلې دى؟“ ۴بيا بادشاه ما ته ووئيل” ،تۀ د څۀ دپاره غواړې؟ “نو ما د آسمان حخدائ پاک ته دعا وکړه. ۵نو ما بادشاه ته ووئيل ،که بادشاه خوشحاله وى او ستا کخدمتګار ستا په نظر کښې مهربان وى ،نو ما يهوداه ته ولېږه ،هغه ښار ته چرته چې زما د پلر نيکۀ قبرونه دي ،چې زۀ يې اوړ کړم. ۶بادشاه ما ته وويل (ملکه هم د هغه تر څنګ ناسته وه) ،ستا سفر به څومره اوږد وي؟ او ته به کله راستنېږې؟ نو پاچا خوښ شو چې ما راولېږي؛ او ما هغه ته وخت وټاکه. ۷ما بادشاه ته ووئيل ،که بادشاه خوشحاله وى ،نو ما ته دې د فرات سيند د پورې غاړه حکمرانانو ته ليکونه راکړے شى ،ترڅو چې هغوئ ما تر يهوداه پورې ورسوي. ۸او د بادشاه د ځنګلونو ساتونکي آسف ته يو خط هم راکړه چې هغه ما ته د کور د دروازو ،د ښار د دېوال او د هغه کور د دروازو لپاره چې زه به ورننوځم ،لرګي راکړي .ځکه چې زما د حخدائ پاک ښۀ لس زما سره وو ،نو بادشاه ما ته دا ااازت راکړو. ۹بيا زه د سيند د غاړې واليانو ته راغلم او د پاچا ليکونه مې هغوی ته ورکړل .اوس پاچا زما سره د لښکرو قوماندانان او اسونه سپاره ليږلي وو. ۱۰کله چې سنبلط حوروني او طوبياه چې عموني خدمتګار وو ،دا واورېدل ،نو هغوی ډېر غمجن شول چې يو سړی د بني اسرائيلو د خير غوښتلو لپاره راغٰ. ۱۱نو زه يروشلم ته راغلم او درې ورځې هلته وم. ۱۲نو زه د شپې پاڅېدم ،زه او زما سره يو څو سړي وو؛ ما هيچا ته ونه ويل چې زما خدای زما په زړه کې څه اچولي وو چې په بيت المقدس کې يې وکړم .او زما سره بل حيوان نه و ،پرته له هغه حيوان څخه چې زه پرې سپاره وم. ۱۳او زه د شپې له خوا د درې دروازې ته لړم ،حتٰ د اژدها کوهي مخې ته او د خځلو بندر ته ،او د يروشلم دېوالونه مې وکتل ،کوم چې مات شوي وو ،او د هغې دروازې په اور کې سوزېدلې وې. ۱۴بيا زه د چينې دروازې او د پاچا حوض ته لړم :مګر د هغه ځناور لپاره چې زما لندې و ،د تېرېدو ځای نه و.