Skip to main content

Pashto - The Book of Nehemiah

Page 1

‫نحمیاه‬ ‫لومړی فصل‬ ‫‪ ۱‬د حکلياه د زوی نحمياه خبرې ‪:‬او دا د شلم کال د ککسليو په مياشت کې وشول‪ ،‬کله چې زه د شوشان په ماڼۍ کې وم‪،‬‬ ‫‪۲‬زما د ورور حناني سره د يهوداه څو کسان راغلل‪ ،‬او ما د هغوئ نه د هغو يهوديانو په حقله پوښتنه وکړه چې د الوطنۍ نه پاتې شوي‬ ‫وو او د يروشلم په حقله‪.‬‬ ‫‪۳‬هغوی ماته وويل ‪:‬هغه پاتې شوي کسان چې د الوطنۍ څخه پاتې دي په هغه وليت کې په ډېر مصيبت او رسوايي کې دي ‪:‬د بيت‬ ‫المقدس ديوال هم مات شوی دی او د هغې دروازې په اور کې سوځېدلې دي‪.‬‬ ‫‪۴‬او کله چې ما دا خبرې واورېدې‪ ،‬نو زه کښېناستم او ژړل‪ ،‬او څو ورځې مې غمجنې کړې‪ ،‬روژه مې ونيوله او د آسمان د خدای په‬ ‫وړاندې مې دعا وکړه‪،‬‬ ‫‪ ۵‬او ويې ويل" ‪:‬ای د آسمان څښتن خدايه‪ ،‬لوی او وحشتناک خدايه‪ ،‬چې د هغو کسانو لپاره چې له هغه سره مينه لري او د هغه حکمونه‬ ‫مراعاتوي‪ ،‬لوظ او رحمت ساته‪ ،‬زه ستا څخه بخښنه غواړم"‪.‬‬ ‫‪ ۶‬غوږونه دې سم وي او سترګې دې خلصې وي ترڅو ته د خپل خدمتګار دعا واورې‪ ،‬چې زه شپه او ورځ ستا په وړاندې ستا د بندګانو‬ ‫د اسراييلو لپاره کوم او د اسراييلو د هغو ګناهونو اعتراف کوم چې موږ ستا په وړاندې کړي دي ‪.‬ما او زما د پلر کورنۍ دواړو ګناه کړې‬ ‫ده‪.‬‬ ‫موسٰ ته‬ ‫‪۷‬مونږ ستا په وړاندې ډېر بد چلند کړی دی او هغه حکمونه‪ ،‬قوانين او احکام مو نه دي مراعات کړي چې تا خپل خدمتګار‬ ‫ی‬ ‫ورکړي وو‪.‬‬ ‫موسٰ ته کړې وه او ويلي يې وو‪ ،‬که تاسو سرغړونه وکړئ‪ ،‬نو زه به‬ ‫‪۸‬زه تاته زارۍ کوم‪ ،‬هغه خبره را په ياد کړه چې تا خپل خدمتګار‬ ‫ی‬ ‫تاسو د قومونو په منځ کې خپاره کړم‪.‬‬ ‫‪۹‬خو که تاسو ما ته راوګرځئ او زما ححکمونه ومنئ او عمل پرې وکړئ‪ ،‬که څه هم ستاسو څخه ځينې د آسمان تر پايه پورې شړل شوي‬ ‫وو‪ ،‬خو زه به هغوی له هغه ځای څخه راټول کړم او هغه ځای ته به يې راولم چې ما د خپل نوم د ساتلو لپاره غوره کړی دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬اوس دا ستا خدمتګاران او ستا قوم دي‪ ،‬چې تا په خپل لوی قدرت او قوي لس سره خلص کړي دي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬اے ما کلکه حخدايه‪ ،‬زۀ تا ته زارۍ کوم چې اوس ستا غوږ د خپل بنده د دعا او د خپلو بندګانو د دعا په غوږونو کښې وى‪ ،‬څوک چې ستا د‬ ‫نوم نه ويرېدل غواړي ‪.‬او نن ستا بنده ته کامياب شه او د دې سړى په نظر کښې ورته رحم وکړه ‪.‬ځکه چې زه د بادشاه ساقي وم‪.‬‬ ‫دوهم فصل‬ ‫‪۱‬او د ارتخششتا د پاچاهۍ په شلم کال‪ ،‬د نيسان په مياشت کې‪ ،‬شراب د هغه په مخکې وو ‪:‬او ما شراب پورته کړل او پاچا ته مې ورکړل ‪.‬‬ ‫اوس زه د هغه په حضور کې مخکې له دې غمجن نه وم‪.‬‬ ‫‪۲‬نو ځکه بادشاه ما ته ووئيل‪ ،‬ستا مخ ولې خفه دے‪ ،‬سره له دې چې تۀ ناروغه نۀ يې؟ دا د زړه د غم نه علوه بل څه نۀ دي ‪.‬بيا زه ډېر‬ ‫ووېرېدم‪،‬‬ ‫‪۳‬او بادشاه ته يې ووئيل‪” ،‬بادشاه دې تل ژوندے وي !ولې به زما مخ خفه نۀ شى‪ ،‬کله چې هغه ښار‪ ،‬چې زما د پلر نيکونو د قبرونو ځائ‬ ‫دے‪ ،‬کنډر پروت دے او د هغې دروازې په اور سوزېدلې دى؟“‬ ‫‪۴‬بيا بادشاه ما ته ووئيل‪” ،‬تۀ د څۀ دپاره غواړې؟ “نو ما د آسمان حخدائ پاک ته دعا وکړه‪.‬‬ ‫‪۵‬نو ما بادشاه ته ووئيل‪ ،‬که بادشاه خوشحاله وى او ستا کخدمتګار ستا په نظر کښې مهربان وى‪ ،‬نو ما يهوداه ته ولېږه‪ ،‬هغه ښار ته چرته‬ ‫چې زما د پلر نيکۀ قبرونه دي‪ ،‬چې زۀ يې اوړ کړم‪.‬‬ ‫‪۶‬بادشاه ما ته وويل (ملکه هم د هغه تر څنګ ناسته وه)‪ ،‬ستا سفر به څومره اوږد وي؟ او ته به کله راستنېږې؟ نو پاچا خوښ شو چې ما‬ ‫راولېږي؛ او ما هغه ته وخت وټاکه‪.‬‬ ‫‪۷‬ما بادشاه ته ووئيل‪ ،‬که بادشاه خوشحاله وى‪ ،‬نو ما ته دې د فرات سيند د پورې غاړه حکمرانانو ته ليکونه راکړے شى‪ ،‬ترڅو چې هغوئ‬ ‫ما تر يهوداه پورې ورسوي‪.‬‬ ‫‪۸‬او د بادشاه د ځنګلونو ساتونکي آسف ته يو خط هم راکړه چې هغه ما ته د کور د دروازو‪ ،‬د ښار د دېوال او د هغه کور د دروازو لپاره‬ ‫چې زه به ورننوځم‪ ،‬لرګي راکړي ‪.‬ځکه چې زما د حخدائ پاک ښۀ لس زما سره وو‪ ،‬نو بادشاه ما ته دا ااازت راکړو‪.‬‬ ‫‪۹‬بيا زه د سيند د غاړې واليانو ته راغلم او د پاچا ليکونه مې هغوی ته ورکړل ‪.‬اوس پاچا زما سره د لښکرو قوماندانان او اسونه سپاره‬ ‫ليږلي وو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬کله چې سنبلط حوروني او طوبياه چې عموني خدمتګار وو‪ ،‬دا واورېدل‪ ،‬نو هغوی ډېر غمجن شول چې يو سړی د بني اسرائيلو د خير‬ ‫غوښتلو لپاره راغٰ‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نو زه يروشلم ته راغلم او درې ورځې هلته وم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو زه د شپې پاڅېدم‪ ،‬زه او زما سره يو څو سړي وو؛ ما هيچا ته ونه ويل چې زما خدای زما په زړه کې څه اچولي وو چې په بيت‬ ‫المقدس کې يې وکړم ‪.‬او زما سره بل حيوان نه و‪ ،‬پرته له هغه حيوان څخه چې زه پرې سپاره وم‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او زه د شپې له خوا د درې دروازې ته لړم‪ ،‬حتٰ د اژدها کوهي مخې ته او د خځلو بندر ته‪ ،‬او د يروشلم دېوالونه مې وکتل‪ ،‬کوم چې‬ ‫مات شوي وو‪ ،‬او د هغې دروازې په اور کې سوزېدلې وې‪.‬‬ ‫‪۱۴‬بيا زه د چينې دروازې او د پاچا حوض ته لړم ‪:‬مګر د هغه ځناور لپاره چې زما لندې و‪ ،‬د تېرېدو ځای نه و‪.‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook