جوشوا لومړی فصل يشَع سره خبرې وکړې او وې فرمائيل، مَسٰ د مرګ نه پس ،ما دِک خخدائ د ۱د ما دِک خخدائ د دخدمتګار ى ى مَسٰ د خاددم د نَن زوئ و مَسٰ مړ شَی دی ،نَ اوس پَرته شه ،ته او دا ټَل قَم د اردن ِه سيند څخه تېر شه او هغه ځمکې ته لړ شه چې زه يې ۲زما خادم ى هغَی ته ،يعنې اسراييليانَ ته ورکَم. مَسٰ ته ويلي وو ،هر هغه ځائ چې ستاسَ پښې پرې وخېژي ،هغه مې تاسَ ته درکړے دے. ِ ۳که څنګه چې ما ى ۴ستاسَ سرحد به د صحرا او ِبنان څخه تر َِی سيند يعنٰ فرات پَرې ،د حيتيانَ ټَِه ځمکه او د ِمر َِېدو په َِر تر َِی سمندر پَرې وي. مَسٰ سره وم ،نَ زه به ستا سره يم .زه به د زه چې څنګه ِ.که نشي ودرېدای وړاندې په ستا هيڅَک به کې ورځَ ټََِ په ژوند د ستا ۵ ى تا نه پرېږدم او نه به دې پرېږدم. ۶قَي او زړور اوسه ،ځکه چې ته به دې خلکَ ته هغه ځمکه د ميراث په تَګه ووېشې چې ما د هغَی د نيکَنَ سره قسم خَړِٰ و چې هغَی ته به يې ورکړم. ۷خَ ته يَازې قَي او ډېر زړور اوسه ،ترڅَ د هغه ټََِ قَانينَ سره سم عمل وکړې چې زما خدمتګار مَسٰ درکړي دي ِ.ه هغې څخه ښي لس يا چپ لس ته مه ګرځه ،ترڅَ ته هر ځای چې ځې برياِي شې. ۸د شريعت دا کتاب به ستا ِه خَِې نه نه وځي ،بلکې ته به شپه او ورځ په هغې غَر کَې ،ترڅَ ته په احتياط سره هغه څه چې په کې ِيکل شَي دي ،په هغه عمل وکړې ،ځکه چې بيا به ته خپله لره بختَره کړې او بيا به ښه کاميابي ِرې. ۹آيا ما تاته خحکم نه دے درکړے چې مضبَط او زړور اوسه ،مه وېرېږه او مه خفه کېږه ،ځکه چې ما دِک خخدائ ستا خخدائ پاک ستا سره دے ،هر چرته چې ځې. ۱۰بيا يَشع د خلکَ مشرانَ ته امر وکړ او ويې ويل: ۱۱د ِښکرو ِه لرې تېر شه او خلکَ ته ووايه چې د خَړو چمتَواِٰ ونيسئ ،ځکه چې تاسَ به په دريَ ورځَ کې د اردن ِه سيند څخه تېر شئ او هغه ځمکه به ونيسئ چې ستاسَ څښتن خدای يې تاسَ ته درکَي. يشَع د روبين ،جاد او د منسٰ نيمې قبيلې ته ووئيل، ۱۲بيا و مَسٰ تاسَ ته کړې وه چې ويلي يې وو :ستاسَ څښتن خدای تاسَ ته آرام درکړی دی او ۱۳هغه خبره په ياد وِرئ چې د څښتن خدمتګار ى دا ځمکه يې درکړې ده. مَسٰ تاسَ ته د اردن په بله غاړه درکړې ده ،مګر تاسَ بايد ټَل ۱۴ستاسَ ښځې ،ماشَمان او څاروي به په هغه ځمکه کې پاتې شي چې ى زړور سړي چې په وسلَ سمبال دي ،د خپلَ وروڼَ څخه مخکې لړ شئ او د هغَی سره مرسته وکړئ. ۱۵ترڅَ چې څښتن ستاسَ وروڼَ ته آرام درکړي ِکه څنګه چې هغه تاسَ ته درکړی دی او هغَی هم هغه ځمکه ونيسي چې ستاسَ څښتن خدای ورته ورکَي ،بيا به تاسَ خپلې ملکيت ځمکې ته راستانه شئ او هغه به وخَرئ چې د څښتن خدمتګار مَسٰ تاسَ ته د اردن د سيند په غاړه د ِمر خاته خَا کې درکړې ده. ۱۶هغَی يَشع ته په ځَاب کې وويل” :هر څه چې ته مَږ ته امر کَې ،مَږ به يې وکړو او هر ځای چې ته مَږ ِېږې ،هلته به ځَ“. مَسٰ خبره واورېده ،نَ ستا خبره به هم ومنَ .يَازې ستا څښتن خدای دې ستا سره وي ِکه څنګه ِ۱۷که څنګه چې مَنږ په هر څه کې د ى مَسٰ سره وو. چې هغه د ى ۱۸هر څَک چې ستا د خحکم نه سرکشي وکړي او ستا خبرو ته غَږ ونه نيسي ،نَ هغه به ووژل شي .يَازې قَي او زړور اوسه. دوهم فصل ۱د نَن زوی يَشع د شطيم څخه دوه سړي د جاسَسۍ ِپاره وِېږل او ورته يې وويل" :لړ شئ او هغه ځمکه وګَرئ ،حتٰ يريحَ ".او دوی لړل او د يَې فاحشې کَر ته ورغلل چې نَم يې راحاب وو او هلته يې شپې تيرې کړې. ۲د يريحَ بادشاه ته خبر ورکړے شَ چې” ،ګَره ،د شپې د بنٰ ادسرائيلَ نه يَ سړے دِته راغلے دے چې هغه خملک وِټَى“. ۳نَ د يريحَ بادشاه راحاب ته دا پېغام وِېږه چې” ،هغه سړى راوباسه کَم چې ستا کَر ته راغلي دي او ستا کَر ته ننَتي دي ،ځکه چې هغَئ د ټَل خملک د ِټَن ِپاره راغلي دي“. ۴ښځې هغه دوه سړي ونيَل او پټ يې کړل او داسې يې وويل :سړي ماته راغلل ،خَ زه نه پَهېدم چې دوی ِه کَمه راغلي دي: ۵او د دروازې د تړَِ په وخت کې ،کله چې تياره شَه ،هغه سړي بهر لړل .زه نه پَهېږم چې سړي چېرته لړل ،ژر يې تعقيب کړئ، ځکه چې تاسَ به يې ونيسَ. ۶خَ هغې هغَی د کَر چت ته پَرته کړي وو او د کتان په ډډونَ کې يې پټ کړي وو ،کَم چې هغې په چت باندې ترتيب کړي وو. ۷نَ سړو د اخردن سيند په لره د سيند نه پَرې د سيند پَرې په هغَئ پسې تعقيب وکړو ،او څنګه چې هغَئ پسې روان شَل نَ هغَئ دروازه بنده کړه. ۸او مخکې ِه دې چې دوی وخَځېږي ،هغه د بام پر سر د هغَی خَا ته راغله. ۹هغې سړو ته وويل” :زه پَهېږم چې څښتن دا ځمکه تاسَ ته درکړې ده ،او ستاسَ وېره په مَږ باندې راغلې ده او د دې خاورې ټَل اوسېدونکي ستاسَ ِه امله ستړي شَي دي“.