Skip to main content

Pashto - The Book of Job the Perfect and Upright Man

Page 1

‫د دندې کتاب‬ ‫لومړی فصل‬ ‫د عوض په خاوره کې یو سړی وو چې نوم یې ایوب وو؛ او هغه سړی کامل او صادق وو‪ ،‬او له خدایه وېرېدل او له بدۍ څخه یې ډډه‬ ‫کوله‪.‬‬ ‫‪ ۲‬د هغه اووه زامن او درې لوڼې پيدا شوې‪.‬‬ ‫‪ ۳‬د هغه شتمني اووه زره پسونه‪ ،‬درې زره اوښان‪ ،‬پنځه سوه جوړې غوایان او پنځه سوه خرې او یو ډېر لوی کور وو‪ ،‬نو دا سړی د ختيځ‬ ‫په ټولو خلکو کې تر ټولو لوی و‪.‬‬ ‫‪۴‬او د هغه زامن لړل او هر یو یې په خپلو کورونو کې مېلمستيا وکړه‪ ،‬او خپلې درې خویندې یې راوغوښتې چې ورسره وخوري او‬ ‫وڅښي‪.‬‬ ‫‪۵‬او کله چې د دوی د مېلمستيا ورځې تېرې شوې‪ ،‬نو ایوب به هغوی ته پيغام واستاوه او هغوی به یې پاکول‪ ،‬سهار وختي به پاڅېدل او د‬ ‫هغوی د شمېر په مطابق به یې سوزېدونکې نذرانې وړاندې کولې ‪:‬ځکه چې ایوب ویل ‪:‬کېدای شي چې زما زامنو ګناه کړې وي او په خپلو‬ ‫زړونو کې یې خدای ته سپکاوی کړی وي ‪.‬ایوب په دوامداره توګه داسې کاوه‪.‬‬ ‫‪۶‬یوه ورځ راغله چې د خخدائ پاک زامن راغلل چې ځانونه د ما للک خخدائ په وړاندې حاضر کړي‪ ،‬او شيطان هم د هغوئ سره راغے‪.‬‬ ‫‪ ۷‬څښتن شيطان ته وویل" ‪:‬ته له کومه راغلې؟ "شيطان ځواب ورکړ" ‪:‬په ځمکه کې ګرځېدم او پورته او ښکته ګرځېدم"‪.‬‬ ‫‪۸‬بيا ما للک خخدائ شيطان ته وفرمائيل‪” ،‬آیا تا زما بنده ایوب ته پام کړے دے چې په زمکه د هغۀ په شان بل څوک نشته‪ ،‬یو کامل او صادق‬ ‫سړے‪ ،‬چې د خخدائ پاک نه وېرېږي او د بدۍ نه ځان ساتي؟“‬ ‫‪۹‬بيا شيطان څښتن ته ځواب ورکړ او ویې ویل” ‪:‬آیا ایوب له خدایه بې ګټې وېرېږي؟‬ ‫‪۱۰‬آیا تا د هغه‪ ،‬د هغه د کور او د هغه د هر څه شاوخوا دیوال نه دی جوړ کړی؟ تا د هغه د لسونو په کار کې برکت اچولی دی‪ ،‬او د هغه‬ ‫شتمني په ځمکه کې زیاته شوې ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬خو اوس خپل لس اوږد کړه او هرڅه چې هغه لري لس راکړه‪ ،‬هغه به ستا په مخ لعنت ووایي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ما للک خخدائ شيطان ته وفرمائيل‪” ،‬ګوره‪ ،‬د هغۀ هر څۀ ستا په اختيار کښې دي‪ ،‬خو په خپل ځان باندې لس مه پورته کوه “‪.‬نو شيطان‬ ‫د ما للک خخدائ د حضور څخه لړو‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬او یوه ورځ وه چې د هغه زامن او لوڼې د خپل مشر ورور په کور کې خوراک او شراب څښل‪:‬‬ ‫‪۱۴‬نو یو پېغام وړونکی ایوب ته راغی او ویې ویل ‪:‬غوایان یې کول او خرونه یې څنګ ته څرېدل‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو سبایان په هغوی باندې حمله وکړه او هغوی یې بوتلل؛ هو‪ ،‬هغوی غلمان د تورې په څنډه ووژل‪ ،‬او یوازې زه ژغورل شوی یم چې‬ ‫تاته خبر درکړم‪.‬‬ ‫‪۱۶‬هغه ل خبرې کولې چې یو بل هم راغی او ویې ویل ‪:‬د خدای اور له اسمانه راولوېد‪ ،‬پسونه او نوکران یې وسوزول او وسوزول ‪.‬او‬ ‫یوازې زه تښتېدلی یم چې تاته خبر درکړم‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغه ل خبرې کولې چې یو بل هم راغی او ویې ویل” ‪:‬کلدیانو درې ډلې جوړې کړې او په اوښانو یې حمله وکړه او هغوی یې بوتلل‪ ،‬او‬ ‫نوکران یې د تورې په غاړه ووژل ‪.‬او یوازې زه تښتېدلی یم چې تاته خبر درکړم“‪.‬‬ ‫‪۱۸‬هغه ل خبرې کولې‪ ،‬چې یو بل هم راغی او ویې ویل ‪:‬ستا زامن او لورګانې د خپل مشر ورور په کور کې خوړل او شراب څښل‪:‬‬ ‫‪۱۹‬او ګورئ‪ ،‬د صحرا څخه یو سخت باد راغی او د کور په څلورو ګوټونو یې ولګېد‪ ،‬او په ځوانانو یې ولوېد او هغوی مړه شول؛ او‬ ‫یوازې زه ژغورل شوی یم چې تاته خبر درکړم‪.‬‬ ‫‪۲۰‬نو ایوب پاڅېد‪ ،‬خپل کالي یې وشلول‪ ،‬خپل سر یې وخرایه‪ ،‬په ځمکه پرېووت او سجده یې وکړه‪،‬‬ ‫‪ ۲۱‬او ویې ویل ‪:‬زه د خپلې مور له ګېډې څخه بربنډ راغلم‪ ،‬او بربنډ به هلته بېرته راشم ‪:‬څښتن ورکړ او څښتن یې واخيست ‪.‬د څښتن نوم‬ ‫دې مبارک وي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬په دې ټولو کې ایوب ګناه ونه کړه او نه یې په خدای باندې بې وقوفانه تور ولګاوه‪.‬‬ ‫دوهم فصل‬ ‫‪۱‬یو ځل بيا د خخدائ پاک زامن راغلل چې ځانونه د ما للک خخدائ په حضور کښې حاضر کړي‪ ،‬او شېطان هم د هغوئ په مينځ کښې راغلو‬ ‫چې ځان د ما للک خخدائ په حضور کښې حاضر کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲‬څښتن شيطان ته وویل" ‪:‬ته له کوم ځای څخه راغلې؟ "شيطان څښتن ته ځواب ورکړ" ‪:‬په ځمکه کې ګرځېدم او په هغې کې ګرځېدم"‪.‬‬ ‫‪۳‬او څښتن شيطان ته وویل" ‪:‬آیا تا زما بنده ایوب ته پام کړی دی؟ چې په ځمکه کې د هغه په څير بل څوک نشته‪ ،‬یو کامل او صادق سړی‪،‬‬ ‫هغه چې له خدایه ویره لري او له بدۍ څخه ځان ساتي؟ او بيا هم هغه په خپله صداقت ټينګ پاتې دی‪ ،‬که څه هم تا ما د هغه په وړاندې‬ ‫وهڅول چې بې له کوم دليله هغه له منځه یوسم"‪.‬‬ ‫‪۴‬شيطان څښتن ته په ځواب کې وویل ‪:‬د پوستکي په بدل کې پوستکی‪ ،‬هو‪ ،‬هر څه چې یو سړی لري هغه به د خپل ژوند لپاره ورکړي‪.‬‬ ‫‪۵‬خو اوس خپل لس راوږد کړه او د هغه هډوکي او غوښې ته لس ورکړه‪ ،‬نو هغه به ستا په مخ لعنت ووایي‪.‬‬ ‫‪۶‬ما للک خخدائ شيطان ته وفرمائيل‪” ،‬ګوره‪ ،‬هغه ستا په لس کښې دے‪ ،‬خو د هغۀ ژوند بچ کړه“‪.‬‬ ‫‪۷‬نو شيطان د څښتن له حضور څخه ووت او ایوب یې د پښو له تلو څخه تر سر پورې په دردناکو دانو سره وواهه‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغه د ځان د خارولو لپاره د خارښ کولو لپاره د خارښ یوه ټوټه واخيسته او د ایرو په منځ کې کښېناست‪.‬‬


‫د دندې کتاب‬

‫‪ ۹‬بيا د هغه ښځې ورته وویل" ‪:‬آیا ته ل هم خپل صداقت ساتې؟ خدای ته لعنت ووایه او مړ شه"‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬خو هغه ورته وویل" ‪:‬ته د یوې بې عقلې ښځې په څېر خبرې کوې ‪.‬څه؟ موږ به د خدای له خوا ښه ترلسه کړو او بد به ونه منو؟ په‬ ‫دې ټولو کې ایوب په خپلو شونډو ګناه ونه کړه"‪.‬‬ ‫‪۱۱‬کله چې د ایوب درې ملګري د دې ټولو بدمرغيو په اړه واورېدل چې په هغه باندې راغلې وې‪ ،‬نو هر یو له خپل ځای څخه راغلل ‪:‬‬ ‫تيماني اليفاز‪ ،‬شوحي بلداد او نعماتي ضوفر‪ ،‬ځکه چې هغوی سره یو ځای د غم او تسليت لپاره د هغه سره د راتلو لپاره غونډه کړې وه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او کله چې هغوی له لرې څخه خپلې سترګې پورته کړې او هغه یې ونه پېژانده‪ ،‬نو خپل غږ یې پورته کړ او ژړل یې‪ ،‬هر یو خپل کالي‬ ‫وشلول او په خپلو سرونو یې د اسمان په لور خاورې وشيندلې‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬نو هغوی اووه ورځې او اووه شپې د هغه سره په ځمکه کې کښېناستل‪ ،‬او هيچا هم هغه ته یوه خبره ونه کړه‪ ،‬ځکه چې هغوی وليدل‬ ‫چې د هغه غم ډېر لوی و‪.‬‬ ‫دریم فصل‬ ‫‪۱‬له دې وروسته ایوب خپله خوله خلصه کړه او په خپل ورځ یې لعنت ووایه‪.‬‬ ‫‪۲‬نو ایوب خبرې وکړې او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪ ۳‬هغه ورځ دې ورکه شي چې زه پکې پيدا شوی وم‪ ،‬او هغه شپه دې ورکه شي چې ویل شوي وو چې یو ماشوم زیږیدلی دی‪.‬‬ ‫‪۴‬هغه ورځ دې تياره شي‪ ،‬خدای دې له پورته څخه دا ونه ګوري‪ ،‬او نه دې رڼا پرې وځليږي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬تياره او د مرګ سيوری دې پرې داغ ولګوي‪ ،‬ورېځ دې پرې ودروي‪ ،‬د ورځې توروالی دې وېروي‪.‬‬ ‫‪۶‬او هغه شپه دې تياره ونيسي‪ ،‬هغه دې د کال د ورځو سره ونښلي‪ ،‬او د مياشتو په شمېر کې دې نه راځي‪.‬‬ ‫‪۷‬ګوره‪ ،‬هغه شپه دې یوازې وي‪ ،‬او د خوشحالۍ غږ دې پکې نه وي‪.‬‬ ‫‪۸‬هغه کسان دې لعنت ووایی چې په هغه ورځ لعنت وایی‪ ،‬او څوک چې د خپل غم د پورته کولو لپاره چمتو دي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬د ماښام ستوري دې تياره وي؛ هغه دې د رڼا په لټه کې وي‪ ،‬خو نه وي؛ او د ورځې سهار دې ونه ګوري‪:‬‬ ‫‪ ۱۰‬ځکه چې هغې زما د مور د رحم دروازې بندې نه کړې‪ ،‬او نه یې زما له سترګو څخه غم پټ کړ‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ولې زه د زیږون په وخت کې مړ نه شوم؟ ولې مې د زیږون په وخت کې ساه ورنکړه؟‬ ‫‪ ۱۲‬ولې زنګونونو زما مخه ونيوله‪ ،‬یا ولې هغه سينې چې زه یې باید شيدې ورکړم؟‬ ‫‪۱۳‬که چېرې زه اوس پروت وای او غلی وای‪ ،‬نو باید ویده شوی وای ‪:‬که چېرې زه ارام وای‪،‬‬ ‫‪ ۱۴‬د ځمکې د پاچاهانو او مشاورینو سره‪ ،‬چا چې د ځان لپاره ویجاړ ځایونه جوړ کړل؛‬ ‫‪۱۵‬یا د هغو شهزادګانو سره چې سره زر یې درلودل او خپل کورونه یې د سپينو زرو څخه ډک کړل‪:‬‬ ‫‪۱۶‬یا د بې وخته زېږېدو په څېر نه وای‪ ،‬لکه هغه ماشومان چې رڼا یې نه وه ليدلې‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬هلته بدکاران له ځورولو څخه لس اخلي‪ ،‬او هلته ستړي خلک په آرام کې وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬هلته بندیان یوځای آرام کوي‪ ،‬او د ظالم غږ نه اوري‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬هلته واړه او لوی ټول شته‪ ،‬او غلم د خپل بادار څخه آزاد دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬نو ولې هغه چا ته رڼا ورکول کېږي چې په بدبختۍ کې وي‪ ،‬او هغه چا ته چې په زړه کې ترخې وي‪ ،‬ژوند ورکول کېږي؟‬ ‫‪ ۲۱‬څوک چې مرګ غواړي‪ ،‬خو نه راځي‪ ،‬او د پټو خزانو په پرتله یې ډېر لټوي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬څوک چې ډېر خوشحاله کېږي او خوشحاله کېږي کله چې قبر ومومي؟‬ ‫‪ ۲۳‬ولې هغه سړي ته رڼا ورکول کېږي چې لره یې پټه وي او خدای یې په کې دیوال تړلی وي؟‬ ‫‪۲۴‬ځکه چې زما د خوړلو نه مخکښې آهونه راځي‪ ،‬او زما غرور د اوبو په شان تویېږي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ځکه چې هغه څه چې زه ترې ډېر وېرېدم هغه په ما راغلل‪ ،‬او هغه څه چې زه ترې وېرېدم هغه راته راغلل‪.‬‬ ‫‪۲۶‬زه په امن کې نه وم‪ ،‬نه مې آرام درلود‪ ،‬نه ارام وم‪ ،‬خو بيا هم مصيبت راغی‪.‬‬ ‫څلورم فصل‬ ‫‪۱‬بيا تيماني اليفز ځواب ورکړ او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪۲‬که مونږ ستا سره د خبرو کولو هڅه وکړو‪ ،‬نو ته به خفه شې؟ خو څوک د خبرو کولو څخه ځان ساتلی شي؟‬ ‫‪۳‬ګوره‪ ،‬تا ډېرو ته لرښوونه کړې ده‪ ،‬او کمزوري لسونه دې پياوړي کړي دي‪.‬‬ ‫‪۴‬ستا خبرې هغه څوک چې غورځېدلے وو‪ ،‬او تا کمزورى زنګونونه مضبوط کړى دى‪.‬‬ ‫‪۵‬خو اوس دا په تا راغلې ده او تۀ بېحوصلې کېږې‪ ،‬دا تا ته لګېږي او تۀ پرېشانه یې‪.‬‬ ‫‪۶‬آیا دا ستا ویره‪ ،‬ستا باور‪ ،‬ستا هيله او ستا د لرو صداقت نه دی؟‬ ‫‪۷‬زه تاته په یاد ولره‪ ،‬څوک بې ګناه هلک شوی دی؟ یا صادقان چيرته له منځه وړل شوي دي؟‬ ‫‪۸‬لکه څنګه چې ما ليدلي دي‪ ،‬هغه څوک چې ګناه کري او شرارت کري‪ ،‬هغه هم هغه څه رېبي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬د خدای په غږ سره هغوی مړه کيږي‪ ،‬او د هغه د پوزې د ساه په واسطه هغوی مړه کيږي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬د زمري غرېدل‪ ،‬د ډارن زمري غږونه‪ ،‬او د ځوان زمریانو غاښونه مات شوي دي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬زوړ زمری د ښکار د نشتوالي له امله مړ کېږي‪ ،‬او د قوي زمري بچيان بهر ته خپاره شوي دي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬اوس یوه خبره ماته په پټه راوړل شوه‪ ،‬او زما غوږ ته یې لږ څه ورسېدل‪.‬‬ ‫‪۱۳‬د شپې د خوبونو په سوچونو کې‪ ،‬کله چې په انسانانو ژور خوب راشي‪،‬‬


‫د دندې کتاب‬

‫‪۱۴‬په ما وېره راغله‪ ،‬او لړزېدم‪ ،‬چې زما ټول هډوکي یې ولړزول‪.‬‬ ‫‪۱۵‬بيا یو روح زما د مخ مخې ته تېر شو‪ ،‬زما د بدن ویښتان ودرېدل‪:‬‬ ‫‪۱۶‬هغه ولړ و‪ ،‬خو ما د هغې بڼه ونه پېژندله ‪:‬زما د سترګو په وړاندې یو انځور وو‪ ،‬چوپتيا وه‪ ،‬او ما یو غږ واورېد چې ویل یې‪:‬‬ ‫‪۱۷‬آیا فاني انسان د خدای څخه ډېر عادل کېدای شي؟آیا انسان د خپل خالق څخه ډېر پاک کېدای شي؟‬ ‫‪۱۸‬وګوره‪ ،‬هغه په خپلو بندګانو باور نه کاوه‪ ،‬او په خپلو فرښتو یې د حماقت تور ولګاوه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو د هغو کسانو په اړه به څومره کم وي چې د خټو په کورونو کې اوسېږي‪ ،‬د هغوی بنسټ په خاورو کې دی‪ ،‬او د بوراګانو په مخکې‬ ‫ټوټې ټوټې کېږي؟‬ ‫‪۲۰‬دوی له سهاره تر ماښامه پورې له منځه ځي ‪:‬دوی د تل لپاره له منځه ځي او هيڅوک یې نه پېژني‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬آیا د هغوی عظمت چې په هغوی کې دی له منځه نه ځي؟ هغوی حتی د حکمت پرته مړه کيږي‪.‬‬ ‫پنځم فصل‬ ‫‪ ۱‬اوس غږ وکړه‪ ،‬که څوک وي چې تاته ځواب درکړي؛ او ته به د کومو مقدسينو خوا ته رجوع وکړې؟‬ ‫‪۲‬ځکه چې غوسه کم عقل سړی وژني‪ ،‬او حسد کم عقل سړی وژني‪.‬‬ ‫‪۳‬ما بې وقوف وليد چې ریښه یې نيوله ‪:‬خو ناڅاپه مې د هغه په کور لعنت ووایه‪.‬‬ ‫‪۴‬د هغه ماشومان د امن نه لرې دي‪ ،‬او په دروازه کې مات شوي دي‪ ،‬او هيڅوک نشته چې هغوی وژغوري‪.‬‬ ‫‪۵‬د هغوئ فصل وږى خوري‪ ،‬او د اغزو نه یې هم راوباسي‪ ،‬او غله د هغوئ مال خوري‪.‬‬ ‫‪۶‬که څه هم مصيبت له خاورو نه راځي‪ ،‬او نه هم مصيبت له ځمکې څخه راوځي؛‬ ‫‪۷‬خو انسان د مصيبت لپاره پيدا شوی دی‪ ،‬لکه څنګه چې سپرغۍ پورته الوتنه کوي‪.‬‬ ‫‪۸‬زه به خدای ته وغواړم‪ ،‬او خپل دليل به خدای ته وسپارم‪:‬‬ ‫‪ ۹‬هغه چې لوی او نامعلوم کارونه کوي‪ ،‬بې شمېره عجيب کارونه کوي‪:‬‬ ‫‪۱۰‬څوک چې په ځمکه باران وروي‪ ،‬او په پټيو باندې اوبه لېږي‪:‬‬ ‫‪۱۱‬چې څوک کم دي هغه په لوړ مقام کې ځای پر ځای کړي‪ ،‬چې څوک غمجن وي هغه په امن کې پورته شي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغه د چالکانو پلنونه ناکاموي‪ ،‬نو د هغوی لسونه خپل کار نشي ترسره کولی‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغه هوښياران د هغوئ په چالکۍ کښې نيسي‪ ،‬او د بې لرې کسانو مشوره بې لرې کېږي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬په ورځ کښې هغوئ تيارۀ سره مخامخ کيږى‪ ،‬او په غرمه کښې لکه د شپې په شان لس وهى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬خو هغه غریبانان د تورې‪ ،‬د هغوئ د خولې او د زورورو د لس نه ژغوري‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو غریب اميد لري‪ ،‬او ګناه خپله خوله بندوي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ګوره‪ ،‬بختور دی هغه سړی چې خدای یې اصلح کوي ‪:‬نو د قادر مطلق خدای تنبيه مه سپکوه‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ځکه چې هغه زخمونه اچوي او پټۍ پرې لګوي ‪:‬هغه زخمونه وهي او لسونه یې روغوي‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬هغه به تاته په شپږو مصيبتونو کې نجات درکړي ‪:‬هو‪ ،‬په اوو مصيبتونو کې به تاته هيڅ شر ونه رسيږي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬په قحطۍ کې به هغه تا د مرګ څخه خلص کړي‪ ،‬او په جګړه کې به تا د تورې له زور څخه خلص کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬ته به د ژبې د وهلو څخه خوندي شې‪ ،‬او کله چې تباهي راشي نو ته به د هغې څخه ونه وېرېږې‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬په تباهي او قحط به خاندې‪ ،‬او د ځمکې د ځناورو نه به نه وېرېږې‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬ځکه چې ته به د پټيو د تيږو سره تړون وکړې‪ ،‬او د ځنګل ځناور به ستا سره په امن کې وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬او ته به پوه شې چې ستا خېمه به په امن کې وي‪ ،‬او ته به د خپل کور پاملرنه وکړې او ګناه به ونه کړې‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬ته به دا هم پوه شې چې ستا اولد به ډېر لوی وي‪ ،‬او ستا اولد به د ځمکې د واښو په څېر وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬ته به خپلې قبر ته په پوره عمر کې راشې‪ ،‬لکه څنګه چې د غنمو پوټکی په خپل موسم کې راښکته کېږي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬ګوره‪ ،‬مونږ دا لټولی دی‪ ،‬همداسې دی؛ دا واوره‪ ،‬او د خپل خير لپاره یې وپيژنه‪.‬‬ ‫شپږم فصل‬ ‫‪۱‬خو ایوب ځواب ورکړ او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪ ۲‬کاش چې زما غم په ښه توګه تلل شوی وای‪ ،‬او زما مصيبت په تله کې یوځای شوی وای!‬ ‫‪۳‬ځکه چې اوس به دا د سمندر د شګو څخه دروند وای ‪:‬نو زما خبرې له منځه تللي دي‪.‬‬ ‫‪۴‬ځکه چې د قادر مطلق غشي زما په وجود کې دي‪ ،‬زهر یې زما روح څښي‪ ،‬د خدای وحشتونه زما په وړاندې صفونه جوړوي‪.‬‬ ‫‪۵‬آیا ځنګلي خر کله چې واښه ولري‪ ،‬چيغې وهي؟ یا غوا د خپلې وږې غوښې لپاره زارۍ کوي؟‬ ‫‪۶‬آیا هغه څه چې بد خوندور وي پرته له مالګې خوړل کېدای شي؟ یا د هګۍ په سپين کې کوم خوند شته؟‬ ‫‪۷‬هغه شيان چې زما روح یې د لمس کولو څخه انکار وکړ زما د غمجنې غوښې په څير دي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬کاشکې چې زما غوښتنه پوره شي؛ او خدای پاک ماته هغه څه راکړي چې زه یې هيله لرم!‬ ‫‪ ۹‬حتی که خدای وغواړي چې ما له منځه یوسي‪ ،‬او خپل لس خلص کړي او ما پرې کړي!‬ ‫‪۱۰‬نو بيا به ما ته تسلي ملو شى؛ هو‪ ،‬زه به په غم کې ځان سخت کړم ‪:‬هغه دې معاف نه کړي؛ ځکه چې ما د مقدس ذات خبرې نه دي‬ ‫پټې کړې‪.‬‬ ‫‪۱۱‬زما طاقت څۀ دے چې زۀ اخميد وکړم‪ ،‬او زما مقصد څۀ دے چې زۀ خپل عمر اوږد کړم؟‬


‫د دندې کتاب‬

‫‪۱۲‬آیا زما قوت د تيږو قوت دی یا زما غوښه د زېړو ده؟‬ ‫‪۱۳‬آیا زما مرسته زما په لس کې نه ده؟ او آیا حکمت له ما څخه لرې شوی دی؟‬ ‫‪۱۴‬د هغه چا دوست چې په مصيبت کښې وي‪ ،‬په هغه رحم کول پکار دي‪ ،‬خو هغه د قادر مطلق خخدائ وېره پرېږدي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬زما وروڼو د نهر په څېر دوکه کړې ده‪ ،‬او د نهرونو د نهر په څېر بهېږي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬کوم چې د یخ له امله تورې دي‪ ،‬او په هغې کې واوره پټه ده‪:‬‬ ‫‪۱۷‬کله چې ګرم شي‪ ،‬نو ورک شي ‪:‬کله چې ګرم شي‪ ،‬نو له خپل ځای څخه وخوړل شي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬د هغوئ لرې کږې شوې دى‪ ،‬هغوئ بېکاره کېږي او هلک کېږي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬د تيما لښکرو وکتل‪ ،‬د شيبا لښکرو د هغوی په تمه وو‪.‬‬ ‫‪۲۰‬هغوئ شرمنده شول ځکه چې هغوئ اخميد لرلو‪ ،‬هغوئ هلته راغلل او شرمنده شول‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬ځکه چې اوس تاسو هيڅ نه یاست‪ ،‬تاسو زما غورځېدل وینئ او ویرېږئ‪.‬‬ ‫‪۲۲‬آیا ما وویل چې ماته راوړه؟ یا‪ ،‬د خپل مال څخه ماته انعام راکړه؟‬ ‫‪ ۲۳‬یا‪ ،‬د دښمن له لس څخه ما وژغوره؟ یا‪ ،‬د زورورو له لس څخه ما خلص کړه؟‬ ‫‪۲۴‬ما ته تعليم راکړه او زۀ به خپله ژبه وساتم‪ ،‬او ما ته پوهه راکړه چې ما په کومه خطا کړې ده‪.‬‬ ‫‪۲۵‬سمه خبره څومره زوروره ده !خو ستاسو بحث څه ردوي؟‬ ‫‪۲۶‬آیا تاسو دا خيال لرئ چې د نااميده کسانو خبرې وغندئ‪ ،‬کوم چې د هوا په څېر دي؟‬ ‫‪ ۲۷‬هو‪ ،‬تاسو یتيمانو ته تاوان ورکوئ‪ ،‬او د خپل ملګري لپاره کنده کنئ‪.‬‬ ‫‪۲۸‬نو اوس قناعت وکړئ‪ ،‬ما ته وګورئ‪ ،‬ځکه چې تاسو ته څرګنده ده چې زه دروغ وایم‪.‬‬ ‫‪۲۹‬زه تاته زارۍ کوم‪ ،‬بېرته راشه‪ ،‬دا ګناه مه کوه‪ ،‬هو‪ ،‬بېرته راشه‪ ،‬زما صداقت په کې دی‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬آیا زما په ژبه کې ګناه شته؟ ایا زما خوند غلط شيان نشي پېژندلی؟‬ ‫فصل ‪۷‬‬ ‫‪۱‬آیا په ځمکه کې د انسان لپاره یو ټاکل شوی وخت نشته؟ ایا د هغه ورځې هم د مزدور د ورځو په څير ندي؟‬ ‫‪ ۲‬لکه څنګه چې یو نوکر د سيوري په لټه کې وي‪ ،‬او لکه څنګه چې یو مزدور د خپل کار د اجر په لټه کې وي‪،‬‬ ‫‪ ۳‬نو زه د بې معنی مياشتو خاوند شوی یم‪ ،‬او ستړې شپې زما لپاره ټاکل شوې دي‪.‬‬ ‫‪۴‬کله چې زه څملم‪ ،‬نو زه وایم‪ ،‬کله به پاڅېږم‪ ،‬او شپه به تېره شي؟ او زه د ورځې تر سهاره پورې له ګرځېدو څخه ډک یم‪.‬‬ ‫‪۵‬زما بدن د چينجو او د دوړو په ټوټو پوښل شوی دی‪ ،‬زما پوستکی مات شوی او بدبویه شوی دی‪.‬‬ ‫‪۶‬زما ورځې د اوبدونکي د بکس نه ډېرې ګړندۍ دي‪ ،‬او بې اميده تېرېږي‪.‬‬ ‫‪۷‬اے یاد ساته چې زما ژوند هوا ده ‪:‬زما سترګې به نور هيڅکله ښۀ څيزونه ونۀ ویني‪.‬‬ ‫‪ ۸‬د هغه چا سترګې چې ما ليدلی دی نور به ما ونه ویني ‪:‬ستا سترګې په ما دي‪ ،‬او زه نه یم‪.‬‬ ‫‪۹‬لکه څنګه چې ورېځ ورکه شي او ورکه شي‪ ،‬نو هغه څوک چې قبر ته ښکته شي بيا به بيرته نه راځي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغه به نور خپل کور ته نه راستنيږي‪ ،‬او نه به یې ځای نور هغه وپيژني‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نو له دې امله زه به خپله خوله بنده نه کړم‪ ،‬زه به د خپل روح په غم کې خبرې وکړم‪ ،‬زه به د خپل روح په ترخه کې شکایت وکړم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬آیا زه سمندر یم یا کب‪ ،‬چې ته زما څارنه کوې؟‬ ‫‪۱۳‬کله چې زه ووایم‪ ،‬زما بستر به ما ته آرام راکړي‪ ،‬زما بستر به زما شکایت کم کړي؛‬ ‫‪۱۴‬نو تۀ ما په خوبونو وېروې‪ ،‬او په رویاګانو مې وېروې‪:‬‬ ‫‪۱۵‬نو زما روح د ژوند په پرتله د زندۍ کېدو او مرګ غوره ګڼي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬زه ترې کرکه کوم‪ ،‬زه به تل ژوندی پاتې نه شم ‪:‬ما یوازې پرېږده‪ ،‬ځکه چې زما ورځې بې معنی دي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬انسان څه شی دی چې ته یې لوړ کړې او خپل زړه پرې ولګوې؟‬ ‫‪۱۸‬او دا چې ته باید هره سهار د هغه ليدنه وکړې‪ ،‬او هره شيبه یې وازمایې؟‬ ‫‪۱۹‬تر څو پورې به ته زما څخه نه لرې کېږې‪ ،‬او ما به نه پرېږدې چې خپل توفان تېر کړم؟‬ ‫‪۲۰‬ما ګناه کړې ده‪ ،‬اے د انسانانو ساتونکې‪ ،‬زه ستا سره څه وکړم؟ ولې دې ما د ځان په وړاندې د نښه په توګه وټاکه‪ ،‬نو زه د ځان لپاره‬ ‫یو بار یم؟‬ ‫‪۲۱‬او ولې ته زما ګناه نه معاف کوې او زما ګناه ولې نه لرې کوې؟ ځکه چې اوس به زه په خاورو کې ویده شم؛ او ته به سهار ما ولټوې‪،‬‬ ‫خو زه به نه یم‪.‬‬ ‫اتم فصل‬ ‫‪۱‬بيا لبلدد شوحي جواب ورکړو او وې وئيل‪،‬‬ ‫‪۲‬تر څو پورې به ته دا خبرې کوې؟ او ستا د خولې خبرې به د سخت باد په څېر وي؟‬ ‫‪۳‬آیا خدای عدالت خرابوي؟ یا قادر مطلق عدالت خرابوي؟‬ ‫‪۴‬که ستا اولدونو د هغه په وړاندې ګناه کړې وي‪ ،‬او هغه یې د خپلې سرکشۍ په خاطر رد کړي وي‪،‬‬ ‫‪ ۵‬که ته په وخت سره خدای ته دعا وکړې او قادر مطلق ته دعا وکړې؛‬ ‫‪۶‬که ته پاک او صادق وای‪ ،‬نو یقينا اوس به هغه ستا لپاره راویښ شوی وای‪ ،‬او ستا د صداقت کور به یې خوشحال کړی وای‪.‬‬


‫د دندې کتاب‬

‫‪۷‬که څه هم ستا پيل کوچنی و‪ ،‬خو ستا وروستۍ پایله باید ډېره زیاته شي‪.‬‬ ‫‪۸‬ځکه چې زۀ تا ته سوال کوم‪ ،‬د پخواني زمانې په اړه پوښتنه وکړه‪ ،‬او د هغوئ د پلر نيکونو د لټون لپاره ځان تيار کړه‪.‬‬ ‫‪(۹‬ځکه چې موږ یوازې د پرون یو‪ ،‬او هيڅ نه پوهيږو‪ ،‬ځکه چې زموږ ورځې په ځمکه کې د سيوري په څير دي)‪:‬‬ ‫‪۱۰‬آیا هغوئ به تا ته تعليم نۀ درکوى‪ ،‬تا ته به بيان نۀ کوى‪ ،‬او د خپل زړۀ نه به خبرې نۀ کوى؟‬ ‫‪ ۱۱‬آیا بېړۍ پرته له خټو وده کولی شي؟ آیا بيرغ پرته له اوبو وده کولی شي؟‬ ‫‪ ۱۲‬پداسې حال کې چې دا ل تر اوسه په خپل شنه کې دی‪ ،‬او نه دی پرې شوی‪ ،‬دا د نورو بوټو څخه مخکې وچيږي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬د هغو ټولو کسانو لرې هم همداسې دي چې خدای هېروي‪ ،‬او د منافق اميد به له منځه لړ شي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬د چا اخميد به ختم شي‪ ،‬او د چا باور به د غڼې د جال په شان وي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغه به په خپل کور تکيه وکړي‪ ،‬خو هغه به ونه دریږي ‪:‬هغه به یې ټينګ ونيسي‪ ،‬خو هغه به ونه دریږي‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬هغه د لمر په وړاندې شنه وي‪ ،‬او د هغه څانګې په خپل باغ کې غوړېږي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬د هغه ریښې د ډېرۍ په شاوخوا کې تاو شوې دي‪ ،‬او د تيږو ځای ویني‪.‬‬ ‫‪۱۸‬که چېرې هغه له خپل ځای څخه وباسي‪ ،‬نو دا به د هغه څخه انکار وکړي او ووایي به چې ما ته نه یې ليدلی‪.‬‬ ‫‪۱۹‬وګوره‪ ،‬دا د هغه د لرې خوشحالي ده‪ ،‬او نور به له ځمکې څخه وده وکړي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ګوره‪ ،‬خدای به یو کامل سړی نه رد کړي‪ ،‬او نه به د بدکارانو سره مرسته وکړي‪:‬‬ ‫‪ ۲۱‬تر څو چې ستا خوله له خندا ډکه نه کړي او ستا شونډې له خوشحالۍ ډکې نه کړي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬هغه کسان چې ستا څخه کرکه کوي‪ ،‬هغوی به د شرم جامې واغوندئ‪ ،‬او د بدکارانو د اوسېدو ځای به له منځه لړ شي‪.‬‬ ‫فصل ‪۹‬‬ ‫‪۱‬نو ایوب ځواب ورکړ او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪۲‬زه پوهېږم چې دا رښتيا ده ‪:‬خو انسان باید د خدای په وړاندې څنګه عادل وي؟‬ ‫‪۳‬که هغه وغواړي چې ورسره بحث وکړي‪ ،‬نو هغه ورته په زرو خبرو کې یو هم ځواب نشي ورکولی‪.‬‬ ‫‪۴‬هغه په زړه کې هوښيار او په ځواک کې ډېر قوي دی ‪:‬چا د هغه په وړاندې ځان سخت کړی دی او بریالی شوی دی؟‬ ‫‪ ۵‬هغه چې غرونه لرې کوي او هغوی نه پوهيږي ‪:‬هغه چې په خپل غضب کې هغوی راپرځوي‪.‬‬ ‫‪۶‬چې زمکه له خپل ځای نه خوځوي‪ ،‬او ستنې یې لړزېږي‪.‬‬ ‫‪۷‬چې لمر ته امر کوي او نه راپورته کېږي‪ ،‬او ستوري مهر کوي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغه چې یوازې اسمانونه خپروي‪ ،‬او د سمندر په څپو باندې ګرځي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬کوم چې ارکټورس‪ ،‬اورین‪ ،‬او پلياډز او د جنوب خونې جوړوي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬هغه چې د موندلو نه بهر لوی کارونه کوي‪ ،‬هو‪ ،‬او بې شمېره حيرانتياوې کوي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ګوره‪ ،‬هغه زما له لرې تېرېږي‪ ،‬او زه یې نه وینم ‪.‬هغه هم تېرېږي‪ ،‬خو زه یې نه پېژنم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ګوره‪ ،‬هغه څه وړي‪ ،‬څوک یې مخه نيولی شي؟ څوک به ورته ووایي چې ته څه کوې؟‬ ‫‪۱۳‬که چېرې خدای خپل غضب ونه لرې کړي‪ ،‬نو مغروره مرستندویان به د هغه لندې ټيټ شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬نو زه به څومره لږ ځواب ورکړم او خپلې خبرې به ورسره د استدلل لپاره غوره کړم؟‬ ‫‪۱۵‬که څه هم زه صادق وم‪ ،‬خو بيا به مې ځواب ورنه کړ‪ ،‬خو زه به خپل قاضي ته دعا وکړم‪.‬‬ ‫‪۱۶‬که ما غږ کړی وای او هغه ځواب راکړی وای‪ ،‬نو زه به باور ونکړم چې هغه زما غږ اورېدلی دی‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ځکه چې هغه ما په طوفان سره ماتوي‪ ،‬او زما زخمونه بې سببه زیاتوي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬هغه ما ته ساه نه راکوي‪ ،‬بلکې ما د ترخې شيانو څخه ډکوي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬که زه د قوت خبره وکړم‪ ،‬نو هغه ډېر قوي دی‪ ،‬او که د عدالت خبره وکړم‪ ،‬نو څوک به ما ته د دليل لپاره وخت وټاکي؟‬ ‫‪۲۰‬که زه خپل ځان بې ګناه وایم‪ ،‬نو زما خپله خوله به ما ملمت کړي ‪:‬که زه ووایم چې زه کامل یم‪ ،‬نو دا به ما هم کافر ثابت کړي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬که څه هم زه کامل وم‪ ،‬خو بيا به زه خپل ځان نه پېژنم ‪:‬زه به خپل ژوند ته سپک ګورم‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬دا یوه خبره ده‪ ،‬له همدې امله ما دا وویل‪ ،‬هغه کامل او بدکار دواړه له منځه وړي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬که چېرې بل ناڅاپه ووژني‪ ،‬نو هغه به د بې ګناه خلکو په محاکمه پورې وخاندي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬ځمکه د بدکارانو په لس کې ورکړل شوې ده ‪:‬هغه د قاضيانو مخونه پټوي‪ ،‬که نه‪ ،‬نو چيرته‪ ،‬او هغه څوک دی؟‬ ‫‪۲۵‬زما ورځې اوس د ډنډ نه هم ګړندۍ دي ‪:‬هغوئ تښتي او هيڅ خير نه ویني‪.‬‬ ‫‪۲۶‬هغوی د چټکو کښتيو په څير تيریږي‪ ،‬لکه عقاب چې د ښکار لپاره ګړندي ځي‪.‬‬ ‫‪۲۷‬که زه ووایم چې زه به خپل شکایت هېر کړم‪ ،‬زه به خپل غم پریږدم او ځان ته به تسليت ورکړم‪:‬‬ ‫‪۲۸‬زه د خپلو ټولو غمونو څخه وېرېږم‪ ،‬زه پوهېږم چې ته به ما بې ګناه ونه ګڼې‪.‬‬ ‫‪۲۹‬که زه بدکار یم‪ ،‬نو ولې بې ګټې زحمت کوم؟‬ ‫‪ ۳۰‬که زه ځان د واورې په اوبو ووینځم او لسونه مې هيڅکله دومره پاک نه کړم؛‬ ‫‪ ۳۱‬خو ته به ما په کندې کې وغورځوې‪ ،‬او زما خپلې جامې به زما څخه کرکه وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬ځکه چې هغه زما په څېر انسان نه دی چې زه ورته ځواب ورکړم او موږ په قضاوت کې سره راټول شو‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬او نه هم زمونږ په مينځ کې کوم عام کس شته چې زمونږ دواړو باندې لس کېږدي‪.‬‬ ‫‪۳۴‬هغه دې خپله امسا زما څخه لرې کړي‪ ،‬او د هغه وېره دې ما ونه وېروي‪:‬‬ ‫‪ ۳۵‬نو زه به خبرې وکړم او له هغه به ونه وېرېږم؛ خو زما سره داسې نه ده‪.‬‬


‫د دندې کتاب‬

‫فصل ‪۱۰‬‬ ‫‪۱‬زما روح له خپل ژونده ستړی شوی دی‪ ،‬زه به خپل شکایت په ځان پریږدم‪ ،‬زه به د خپل روح په ترخه ژبه خبرې وکړم‪.‬‬ ‫‪۲‬زۀ به خخدائ پاک ته ووایم‪ ،‬ما مه ملمتوه‪ ،‬ما ته وښایه چې تۀ ولې زما سره شخړه کوې‪.‬‬ ‫‪۳‬آیا دا ستا لپاره ښه ده چې ته ظلم وکړې‪ ،‬چې د خپلو لسونو کار سپک کړې‪ ،‬او د بدکارانو په مشوره رڼا شې؟‬ ‫‪۴‬آیا ستا سترګې د انسان په شان دي؟ یا ته د انسان په څېر وینې؟‬ ‫‪ ۵‬ستا ورځې د انسانانو د ورځو په شان دي؟ ستا کلونه د انسانانو د ورځو په شان دي؟‬ ‫‪۶‬چې تۀ زما ګناه لټوې‪ ،‬او زما ګناه لټوې؟‬ ‫‪۷‬ته پوهېږې چې زه بدکاره نه یم‪ ،‬او هيڅوک ستا له لس څخه ما نشي خلصولی‪.‬‬ ‫‪۸‬ستا لسونو ما جوړ کړ او شاوخوا مې جوړ کړ‪ ،‬خو ته ما تباه کوې‪.‬‬ ‫‪۹‬زه تاته زارۍ کوم چې په یاد ولره چې تا ما د خټې په څېر جوړ کړی دی‪ ،‬او ایا ته به ما بيا خاورې ته راولېږې؟‬ ‫‪۱۰‬آیا تا ما د شيدو په شان نه دى توي کړى‪ ،‬او د پنير په شان دې نه دى راټول کړى؟‬ ‫‪۱۱‬تا ما ته د پوستکي او غوښې جامې اغوستې دي‪ ،‬او تا ما ته د هډوکو او نسجونو سره پوښ راکړی دی‪.‬‬ ‫‪۱۲‬تا ماته ژوند او فضل راکړی دی‪ ،‬او ستا پاملرنې زما روح ساتلی دی‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او دا خبرې تا په خپل زړه کې پټې کړې دي ‪:‬زه پوهېږم چې دا ستا سره دي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬که زه ګناه وکړم‪ ،‬نو ته زما حال ګورې‪ ،‬او زما د ګناه څخه به ما معاف نه کړې‪.‬‬ ‫‪۱۵‬که زه بدکار یم‪ ،‬نو افسوس زما لپاره دی؛ او که زه صادق یم‪ ،‬نو بيا به هم خپل سر ونه پورته کړم ‪.‬زه له شرم څخه ډک یم‪ ،‬نو زما‬ ‫مصيبت وګوره‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ځکه چې دا ډېرېږي ‪.‬ته زما ښکار د یو وحشي زمري په څېر کوې ‪:‬او بيا په ما باندې خپل ځان عجيب ښکاره کوې‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ته زما په خلف خپل شاهدان نوي کوې‪ ،‬او خپل قهر زما په خلف زیاتوې‪ ،‬بدلونونه او جنګونه زما په خلف دي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬نو بيا ولې دې زه د مور له رحم څخه راوویستم؟ کاشکې چې زه مړ شوی وای او هيڅ سترګو مې نه وای ليدلی!‬ ‫‪۱۹‬زه به داسې وای لکه څنګه چې نه وم‪ ،‬زه به د رحم څخه قبر ته وړل شوی وای‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬آیا زما ورځې لنډې نه دي؟ نو بس کړه او ما یوازې پریږده چې زه لږ څه آرام وکړم‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬مخکې له دې چې زه لړ شم چې له هغه ځایه به بيرته نه راځم‪ ،‬حتی د تيارو او د مرګ سيوري ځمکې ته؛‬ ‫‪ ۲۲‬داسې تياره ځمکه چې تياره وي‪ ،‬لکه تياره؛ او د مرګ سيوري‪ ،‬بې ترتيبه‪ ،‬او رڼا هلته تياره وي‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۱‬‬ ‫‪۱‬بيا ضوفر نعماتي ځواب ورکړ او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪۲‬آیا د ډیرو خبرو ځواب ورکول پکار نه دي؟ او ایا د خبرو ډک سړی باید عادل نه شي؟‬ ‫‪۳‬آیا ستا دروغ به خلک غلي وساتي؟ او کله چې ته ملنډې وهې‪ ،‬نو څوک به تا شرمنده نه کړي؟‬ ‫‪۴‬ځکه چې تا ویلي دي‪ ،‬زما تعليم پاک دی‪ ،‬او زه ستا په نظر کې پاک یم‪.‬‬ ‫‪۵‬خو کاش چې خدای پاک ستا په وړاندې خبرې وکړي او خپلې خولې ستا په وړاندې خلصې کړي؛‬ ‫‪۶‬او هغه به تاته د حکمت رازونه وښيي‪ ،‬چې هغه د هغه څه په پرتله دوه چنده دي چې شته !نو پوه شه چې خدای ستا څخه د هغه څه څخه‬ ‫لږ څه اخلي چې ستا ګناه یې مستحقه ده‪.‬‬ ‫‪۷‬آیا ته په لټون سره خدای موندلی شې؟ آیا ته قادر مطلق په کمال سره موندلی شې؟‬ ‫‪ ۸‬دا د اسمان په څير لوړ دی؛ ته څه کولی شې؟ د دوزخ څخه ژور؛ ته څه پوهيږې؟‬ ‫‪ ۹‬د هغې اندازه د ځمکې څخه اوږده او د سمندر څخه پراخه ده‪.‬‬ ‫‪۱۰‬که هغه پرې کړي‪ ،‬بند کړي‪ ،‬یا راټول شي‪ ،‬نو څوک یې مخه نيولی شي؟‬ ‫‪۱۱‬ځکه چې هغه بې ګټې خلک پېژني ‪:‬هغه شرارت هم ویني؛ نو بيا به یې ونه ګوري؟‬ ‫‪۱۲‬ځکه چې بې عقله سړی به هوښيار وي‪ ،‬که څه هم انسان د ځنګلي خره د بچه په څېر پيدا شوی وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬که ته خپل زړه چمتو کړې او خپل لسونه د هغه په لور اوږد کړې‪،‬‬ ‫‪۱۴‬که چېرې ګناه ستا په لس کې وي‪ ،‬نو هغه لرې کړه‪ ،‬او بدکاري په خپلو خېمو کې مه پرېږده‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ځکه چې بيا به ته خپل مخ بې داغه پورته کړې‪ ،‬هو‪ ،‬ته به ټينګ یې او نه به وېرېږې‪:‬‬ ‫‪۱۶‬ځکه چې ته به خپل مصيبت هېر کړې‪ ،‬او هغه به د اوبو په څېر یاد کړې چې تېرې شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬او ستا عمر به د غرمې نه هم روښانه وي؛ ته به ځلېږي‪ ،‬ته به د سهار په څېر شې‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او ته به خوندي یې‪ ،‬ځکه چې اميد شته؛ هو‪ ،‬ته به شاوخوا وګرځې او په امن کې به آرام وکړې‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ته به هم څملې‪ ،‬او څوک به دې ونه وېروي‪ ،‬هو‪ ،‬ډېر به ستا سره مرسته وکړي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬خو د بدکارانو سترګې به ړندې شي‪ ،‬او هغوی به وتښتي نه‪ ،‬او د هغوی هيله به د مرګ په څېر وي‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۲‬‬ ‫‪۱‬نو ایوب ځواب ورکړ او ویې ویل‪:‬‬


‫د دندې کتاب‬

‫‪ ۲‬بې له شکه تاسو خو قوم یاست‪ ،‬او حکمت به ستاسو سره مړ شي‪.‬‬ ‫‪۳‬خو زه هم ستا په شان پوهه لرم‪ ،‬زه ستا نه کم نه یم ‪:‬هو‪ ،‬څوک داسې شيان نه پېژني؟‬ ‫‪۴‬زه د هغه چا په څېر یم چې زما ګاونډی یې ملنډې وهي‪ ،‬څوک چې خدای ته غږ کوي او هغه ورته ځواب ورکوي ‪:‬صادق او صادق‬ ‫سړی د سپکاوي لپاره خندا کيږي‪.‬‬ ‫‪۵‬هغه څوک چې د خپلو پښو سره ښویېدو ته چمتو وي د هغه څراغ په څېر دی چې د هغه چا په فکر کې سپک ګڼل کېږي چې ارام وي‪.‬‬ ‫‪۶‬د ډاکوانو خېمې بریالۍ کېږي‪ ،‬او هغه کسان چې خدای غصه کوي په امن کې وي‪ ،‬خدای یې په ډېر قوت سره په لس کې ورکوي‪.‬‬ ‫‪۷‬خو اوس له ځناورو څخه پوښتنه وکړه‪ ،‬هغوی به تاته درس درکړي‪ ،‬او د هوا له مرغانو څخه‪ ،‬هغوی به تاته ووایي‪:‬‬ ‫‪۸‬یا ځمکې ته خبرې وکړه‪ ،‬هغه به تاته درس درکړي ‪:‬او د سمندر کبان به تاته ووایی‪.‬‬ ‫‪۹‬په دې ټولو کې څوک نه پوهيږي چې د څښتن لس دا کار کړی دی؟‬ ‫‪ ۱۰‬د هغه په لس کې د هر ژوندي موجود روح او د ټولو انسانانو ساه ده‪.‬‬ ‫‪۱۱‬آیا غوږونه خبرې نه ازمویي او خوله یې غوښه نه خوندوي؟‬ ‫‪۱۲‬د زړو خلکو سره حکمت وي‪ ،‬او د عمر په اوږدوالي کې پوهه وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬د هغه سره حکمت او قوت دی‪ ،‬هغه مشوره او پوهه لري‪.‬‬ ‫‪۱۴‬وګوره‪ ،‬هغه ورانوي‪ ،‬او بيا نه جوړېږي ‪:‬هغه یو سړی بندوي‪ ،‬او خلصېدل یې نه شي کېدای‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ګوره‪ ،‬هغه اوبه بندوي او وچېږي‪ ،‬هغه یې هم لېږي او ځمکه راپرېوځي‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬د هغه سره قوت او حکمت دی ‪:‬دوکه کوونکی او دوکه کوونکی د هغه دي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغه مشاورین بې لرې کوي‪ ،‬او قاضيان احمقان کوي‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬هغه د پاچاهانو بندونه خلصوي‪ ،‬او د هغوی کمرونه په کمربند وتړي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغه شهزادګان لوټ کړي او زورور یې راوغورځوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬هغه د باوري خلکو خبرې لرې کوي‪ ،‬او د زړو خلکو پوهه لرې کوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬هغه په شهزادګانو سپکاوی کوي‪ ،‬او د زورورو قوت کمزوری کوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬هغه د تيارو څخه ژور شيان راوباسي‪ ،‬او د مرګ سيوری رڼا ته راوړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬هغه قومونه زیاتوي او تباه کوي ‪:‬هغه قومونه پراخوي او بيا یې تنګوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬هغه د ځمکې د مشرانو زړونه اخلي‪ ،‬او هغوی په داسې صحرا کې ګرځوي چې لره نه لري‪.‬‬ ‫‪۲۵‬هغوی په تياره کې پرته له رڼا څخه لس په لس ګرځي‪ ،‬او هغه هغوی د شرابو په څېر په ټپه دروي‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۳‬‬ ‫‪۱‬ګوره‪ ،‬زما سترګو دا ټول ليدلي دي‪ ،‬زما غوږونو دا اوریدلي او پوهيدلي دي‪.‬‬ ‫‪ ۲‬څه چې تاسو پوهېږئ‪ ،‬زه هم په هماغه اندازه پوهېږم ‪:‬زه ستاسو څخه کم نه یم‪.‬‬ ‫‪۳‬زه به خامخا د قادر مطلق سره خبرې وکړم‪ ،‬او غواړم چې له خدای سره استدلل وکړم‪.‬‬ ‫‪۴‬خو تاسو دروغ جوړوونکي یئ‪ ،‬تاسو ټول بې ارزښته طبيبان یئ‪.‬‬ ‫‪ ۵‬کاش چې تاسو په بشپړه توګه چوپ پاتې شئ !او دا ستاسو حکمت وي‪.‬‬ ‫‪۶‬اوس زما دليل واورئ‪ ،‬او زما د شونډو دعوو ته غوږ ونيسئ‪.‬‬ ‫‪۷‬آیا تاسو به د خخدائ پاک په حق کښې بدې خبرې کوئ او د هغۀ په حق کښې به دوکه کوئ؟‬ ‫‪۸‬آیا تاسو به د هغه کس طرفدارى کوئ؟ آیا تاسو به د خخدائ پاک په خاطر جنګېږئ؟‬ ‫‪۹‬آیا دا ښه ده چې هغه ستاسو پلټنه وکړي؟ یا لکه څنګه چې یو سړی بل سړی مسخره کوي‪ ،‬ایا تاسو هم هغه مسخره کوئ؟‬ ‫‪۱۰‬که تاسو په پټه د چا طرفداري وکړئ‪ ،‬نو هغه به خامخا تاسو ملمت کړي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬آیا د هغه عظمت به تاسو ونه وېروي او د هغه وېره به په تاسو باندې راپرېوځي؟‬ ‫‪۱۲‬ستاسو یادونه د ایرو په څېر دي‪ ،‬ستاسو بدنونه د خټو په څېر دي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬غلی شه‪ ،‬ما پرېږده چې خبرې وکړم‪ ،‬او پرېږده چې څه کېږي هغه په ما راشي‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬ولې زه خپل غوښه په غاښونو کې واخلم او خپل ژوند په خپل لس کې وساتم؟‬ ‫‪۱۵‬که څه هم هغه ما ووژني‪ ،‬خو زه به په هغه باور وکړم‪ ،‬خو زه به د هغه په وړاندې خپلې لرې وساتم‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬هغه به زما نجات هم وي‪ ،‬ځکه چې منافق به د هغه مخې ته نه راځي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬زما خبرې او زما بيان په غور سره واورئ‪ ،‬په خپلو غوږونو سره‪.‬‬ ‫‪۱۸‬وګوره‪ ،‬ما اوس خپل دعوی ترتيب کړې ده؛ زه پوهېږم چې زه به صادق ثابت شم‪.‬‬ ‫‪۱۹‬څوک شته چې زما سره بحث وکړي؟ ځکه چې اوس‪ ،‬که زه خپله خوله ونيسم‪ ،‬نو زه به مړ شم‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬یوازې دوه کارونه زما سره مه کوه‪ ،‬نو زه به ستا څخه ځان ونه پټوم‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬خپل لس زما څخه لرې کړه‪ ،‬او ستا وېره ما مه وېروه‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬بيا زنګ ووهه او زه به ځواب ورکړم ‪:‬یا ما ته خبر راکړه او ته ما ته ځواب راکړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬زما ګناهونه او ګناهونه څومره دي؟ ما ته زما سرکشي او ګناه وښایه‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬ولې ته خپل مخ پټوې او ما خپل دښمن ګڼې؟‬ ‫‪۲۵‬آیا ته به یوه بې لرې شوې پاڼه ماته کړې او په وچو واښو پسې به ځې؟‬ ‫‪ ۲۶‬ځکه چې ته زما په خلف ترخې خبرې ليکې‪ ،‬او زما د ځوانۍ ګناهونه ما ته راکوې‪.‬‬


‫د دندې کتاب‬

‫‪۲۷‬تۀ زما پښې هم په زنګونو کښې ږدې‪ ،‬او زما ټولې لرې ته په غور سره ګورې‪ ،‬تۀ زما د پښو په ښپو باندې داغ لګوې‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬او هغه د خراب شوي شي په څېر‪ ،‬لکه د هغه جامو په څېر چې چينجي خوړلي وي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۱۴‬‬ ‫‪۱‬هغه سړی چې د ښځې څخه پيدا شوی وي د څو ورځو دی او له ستونزو ډک دی‪.‬‬ ‫‪ ۲‬هغه د ګل په څېر راوځي او پرې کېږي ‪:‬هغه د سيوري په څېر تښتي او دوام نه کوي‪.‬‬ ‫‪۳‬آیا ته په داسې کس سترګې پټوې او ما هم په خپله قضاوت کې راولېږې؟‬ ‫‪ ۴‬څوک د ناپاک شی څخه پاک شی راوباسې؟‬ ‫‪۵‬ځکه چې د هغه ورځې ټاکل شوې دي‪ ،‬د هغه د مياشتو شمېر ستا سره دی‪ ،‬تا د هغه حدود ټاکلي دي چې هغه ترې تېرېدلی نشي‪.‬‬ ‫‪۶‬له هغه څخه مخ واړوه‪ ،‬ترڅو هغه آرام وکړي‪ ،‬تر هغه چې هغه د مزدور په څير خپل ورځ پوره کړي‪.‬‬ ‫‪۷‬ځکه چې د یوې ونې لپاره هيله شته‪ ،‬که چېرې هغه پرې شي‪ ،‬نو بيا به راټوکېږي‪ ،‬او د هغې نرمې څانګې به نه ختمېږي‪.‬‬ ‫‪۸‬که څه هم د هغې ریښې په ځمکه کې زړې شي‪ ،‬او د هغې تخم په ځمکه کې مړ شي؛‬ ‫‪۹‬خو د اوبو د بوی له لرې به دا غوړېږي‪ ،‬او د بوټي په څېر به څانګې راوځي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬خو انسان مړ کېږي او فنا کېږي ‪:‬هو‪ ،‬انسان ساه ورکوي‪ ،‬او چېرته دی؟‬ ‫‪ ۱۱‬لکه څنګه چې د سمندر اوبه کمې شي او سېلب وچ شي او وچ شي‪:‬‬ ‫‪۱۲‬نو انسان څملي او نه راپورته کېږي ‪:‬تر هغه چې اسمانونه نور له منځه لړ نه شي‪ ،‬دوی به نه راویښ شي او نه به له خوبه راویښ‬ ‫شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬کاشکې چې ته ما په قبر کې پټ کړې‪ ،‬او ما پټ وساتې‪ ،‬تر هغه چې ستا غضب تېر شي‪ ،‬او زما لپاره یو ټاکلی وخت وټاکې او ما یاد‬ ‫کړې!‬ ‫‪۱۴‬که چېرې یو سړی مړ شي‪ ،‬ایا هغه به بيا ژوندی شي؟ زه به د خپل ټاکل شوي وخت ټولې ورځې انتظار وکړم‪ ،‬تر هغه چې زما بدلون‬ ‫راشي‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬ته به غږ وکړې او زه به تاته ځواب درکړم ‪:‬ته به د خپلو لسونو د کار خواهش ولرې‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ځکه چې اوس ته زما ګامونه شمېرې ‪:‬آیا ته زما د ګناه څارنه نه کوې؟‬ ‫‪۱۷‬زما ګناه په کڅوړه کې مهر شوې ده‪ ،‬او ته زما ګناه ګنډې‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او یقينا ا غر رالوېږي او ډبره له خپل ځای څخه لېرې کېږي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬اوبه کاڼي خرابوي ‪:‬ته هغه شيان له منځه وړې چې د ځمکې له خاورو څخه راټوکېږي‪ ،‬او ته د انسان اميد له منځه وړې‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬ته د تل لپاره په هغه باندې غالب یې‪ ،‬او هغه تېرېږي ‪:‬ته د هغه مخ بدلوې او هغه لېږې‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د هغه زامن عزت ترلسه کوي‪ ،‬او هغه پرې خبر نه وي؛ او هغوی سپک شوي وي‪ ،‬خو هغه پرې خبر نه وي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬خو د هغه په بدن به درد وي‪ ،‬او د هغه دننه روح به غمجن وي‪.‬‬ ‫پنځلسم فصل‬ ‫‪۱‬بيا تيماني اليفز ځواب ورکړ او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪۲‬آیا یو هوښيار سړی باید بې معنی خبرې وکړي او خپله ګېډه د ختيځې هوا سره ډکه کړي؟‬ ‫‪۳‬آیا هغه باید په بې ګټې خبرو سره استدلل وکړي یا په داسې خبرو سره چې هيڅ ګټه یې نشي رسولی؟‬ ‫‪ ۴‬هو‪ ،‬ته وېره لرې کوې‪ ،‬او د خدای په وړاندې دعا بندوې‪.‬‬ ‫‪۵‬ځکه چې ستا خوله ستا ګناه بيانوي‪ ،‬او ته د چالکانو ژبه غوره کوې‪.‬‬ ‫‪۶‬ستا خپله خوله تا ملمتوي‪ ،‬نه زه‪ ،‬او ستا خپلې شونډې ستا په ضد ګواهي ورکوي‪.‬‬ ‫‪۷‬آیا ته اولنے سړے یې چې پېدا شوے یې؟ یا تۀ د غرونو نه مخکښې پېدا شوې وې؟‬ ‫‪۸‬آیا تا د خخدائ پاک راز واورېدلو او تۀ لحکمت په خپل ځان کښې ساتې؟‬ ‫‪۹‬ته په څه پوهېږې چې مونږ پرې نه پوهېږو؟ ته په څه پوهېږې چې په مونږ کې نشته؟‬ ‫‪ ۱۰‬زمونږ سره سپين ږیري او ډېر زاړه سړي دي‪ ،‬چې ستا د پلر څخه ډېر مشران دي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬آیا د خخدائ پاک تسلى ستا سره وړه ده؟ آیا ستا سره کومه پټه خبره شته؟‬ ‫‪۱۲‬ستا زړه ولې تا بې لرې کوي؟ او ستا سترګې په څه شي سترګې پټوي؟‬ ‫‪۱۳‬چې تۀ خپل روح د خخدائ پاک خلف کوې او داسې خبرې د خپلې خولې نه راوځې؟‬ ‫‪۱۴‬انسان څه شی دی چې پاک شي‪ ،‬او هغه څوک چې د ښځې څخه زیږیدلی وي چې صادق شي؟‬ ‫‪۱۵‬وګوره‪ ،‬هغه په خپلو مقدسينو باور نه کوي‪ ،‬هو‪ ،‬آسمانونه د هغه په نظر کې پاک نه دي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬څومره زیات کرکجن او ناپاک دے‪ ،‬چې انسان ګناه د اوبو په څېر څښي؟‬ ‫‪۱۷‬زه به تاته وښایم‪ ،‬ما ته غوږ شه‪ ،‬او هغه څه چې ما ليدلي دي هغه به بيان کړم‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کوم چې هوښيارانو د خپلو پلرونو څخه ویلي دي او پټ یې نه دي ساتلي‪:‬‬ ‫‪۱۹‬هغه کسان چې ځمکه یوازې ورته ورکړل شوې وه‪ ،‬او د هغوی په منځ کې هيڅ پردی نه ګرځېده‪.‬‬ ‫‪۲۰‬بدکاره سړی ټول عمر په درد کې تېروي‪ ،‬او د کلونو شمېر د ظالم څخه پټ دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د هغه په غوږونو کې یو وحشتناک غږ دی ‪:‬په سوکالۍ کې به ویجاړونکی پرې راشي‪.‬‬


‫د دندې کتاب‬

‫‪۲۲‬هغه په دې باور نه لري چې هغه به د تيارې څخه راووځي‪ ،‬او د هغه لپاره د تورې انتظار کېږي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬هغه د ډوډۍ په لټه کې بهر ګرځي او وایي‪ ،‬چېرته ده؟ هغه پوهيږي چې د تيارې ورځ د هغه په رانږدې کېدو ده‪.‬‬ ‫‪۲۴‬ستونزې او غمونه به هغه وېروي‪ ،‬او د هغه په وړاندې به داسې غالب شي لکه څنګه چې یو پاچا د جګړې لپاره تيار وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬ځکه چې هغه خپل لس د خدای په وړاندې غځوي‪ ،‬او د قادر مطلق په وړاندې ځان پياوړی کوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬هغه په هغه باندې منډه وهي‪ ،‬حتی په غاړه باندې‪ ،‬د هغه د ډالونو په غټو ډنډونو باندې‪:‬‬ ‫‪۲۷‬ځکه چې هغه خپل مخ په خپل غوړوالي پټوي‪ ،‬او په خپلو څنډو باندې د غوړو ټوټې جوړوي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او هغه په ورانو ښارونو او کورونو کې اوسېږي چې هيڅوک پکې نه اوسېږي‪ ،‬او د کنډوالو کېدو ته چمتو دي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬هغه به شتمن نه شي‪ ،‬نه به یې شتمني دوام وکړي‪ ،‬او نه به یې په ځمکه کې بشپړتيا اوږده کړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬هغه به د تيارې څخه ونه وځي؛ اور به د هغه څانګې وچې کړي‪ ،‬او د هغه د خولې په ساه سره به لړ شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬هغه څوک چې دوکه شوی وي په باطل باور مه کوه‪ ،‬ځکه چې باطل به د هغه بدله وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬دا به د هغه د وخت څخه مخکې ترسره شي‪ ،‬او د هغه څانګه به شنه نه وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬هغه به خپل خام انګور د انګورو د ونې په څېر وڅنډوي‪ ،‬او خپل ګلونه به د زیتون د ونې په څېر وغورځوي‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬ځکه چې د منافقانو ډله به ویجاړه شي‪ ،‬او اور به د رشوت خېمې وسوزوي‪.‬‬ ‫‪۳۵‬دوی شرارت زېږوي او بې معنی شيان زېږوي‪ ،‬او د هغوی ګېډه دوکه چمتو کوي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۱۶‬‬ ‫‪۱‬نو ایوب ځواب ورکړ او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪۲‬ما داسې ډېرې خبرې اورېدلې دي ‪:‬تاسو ټول بدبخت تسلي ورکوونکي یئ‪.‬‬ ‫‪۳‬آیا بې ځایه خبرې به پای ته ورسېږي؟ یا څه شی تا ته د ځواب ورکولو جرئت درکوي؟‬ ‫‪۴‬زه هم ستاسو په څېر خبرې کولی شم ‪:‬که ستاسو روح زما په ځای وای‪ ،‬نو زه به ستاسو په وړاندې خبرې کولی شم او خپل سر به درته‬ ‫ښورولی شم‪.‬‬ ‫‪۵‬خو زه به ستا د خولې سره قوت درکړم‪ ،‬او زما د شونډو خوځېدل به ستا غم کم کړي‪.‬‬ ‫‪۶‬که څه هم زه خبرې کوم‪ ،‬زما غم نه کمېږي ‪:‬او که زه ځان وساتم‪ ،‬نو زه څه شي آراموم؟‬ ‫‪۷‬خو اوس یې زه ستړی کړی یم ‪:‬تا زما ټوله ډله تباه کړې ده‪.‬‬ ‫‪۸‬او تا ما په څنډو ډک کړ‪ ،‬چې دا زما په وړاندې شاهدي ده ‪:‬او زما په وجود کې راپورته کېدونکی تکليف زما د مخ شاهدي ورکوي‪.‬‬ ‫‪۹‬هغه څوک چې زما څخه کرکه کوي‪ ،‬هغه په خپل غضب کې ما ټوټې ټوټې کوي ‪:‬هغه په خپل غاښونو سره ما ته چيچي‪ ،‬زما دښمن خپلې‬ ‫سترګې زما په لور تيزوي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغوئ په ما باندې خوله وهلې ده‪ ،‬هغوئ زما په ګال باندې سپکاوے کړے دے‪ ،‬هغوئ زما په خلف راغونډ شوي دي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬خخدائ پاک زۀ بېدینو ته حواله کړے یم‪ ،‬او د بدکارانو په لسونو کښې یې حواله کړم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬زه په آرامۍ کې وم‪ ،‬خو هغه ما ټوټې ټوټې کړ ‪:‬هغه زما غاړه هم ونيوله‪ ،‬او ټوټې ټوټې مې کړه‪ ،‬او د خپل نښه لپاره یې ودراوه‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬د هغۀ غشي ویشتونکي زما شاوخوا راګېر دي‪ ،‬هغه زما مل ماته کوي او رحم نه کوي‪ ،‬هغه زما ګېډه په ځمکه تویوي‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬هغه ما په ماتو ماتوي‪ ،‬هغه د لوی په څېر په ما منډه وهي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ما په خپل بدن باندې د ټاټ جامې ګنډلې دي‪ ،‬او خپل ښکر مې په خاورو کې ناپاک کړی دی‪.‬‬ ‫‪۱۶‬زما مخ د ژړا نه بد بوی کوي‪ ،‬او زما په سترګو د مرګ سوری دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬زما په لسونو کې د کوم ظلم لپاره نه ‪:‬زما دعا هم پاکه ده‪.‬‬ ‫‪۱۸‬اے زمکې‪ ،‬زما وینه مه پټوه‪ ،‬او زما فریاد مۀ پرېږده چې هيڅ ځائ ونلري‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او اوس‪ ،‬وګوره‪ ،‬زما شاهد په آسمان کې دی‪ ،‬او زما ریکارډ لوړ دی‪.‬‬ ‫‪۲۰‬زما ملګري ما ته سپکاوی کوي‪ ،‬خو زما سترګې خدای ته اوښکې تویوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬کاش چې یو څوک د خدای سره د یو سړي لپاره داسې دعوه وکړي لکه څنګه چې یو سړی د خپل ګاونډي لپاره دعوه کوي!‬ ‫‪۲۲‬کله چې څو کاله راشي‪ ،‬نو زه به هغه لره ځم چې له هغه ځایه به بيرته نه راځم‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۷‬‬ ‫‪۱‬زما ساه خرابه شوې ده‪ ،‬زما ورځې ختمې شوې دي‪ ،‬قبرونه زما لپاره چمتو دي‪.‬‬ ‫‪۲‬آیا زما سره ملنډې وهونکي نشته؟ او زما سترګې د هغوی په غصه کولو کې نه دي پاتې؟‬ ‫‪۳‬اوس څمله‪ ،‬ما ستا سره ضامن کړه‪ ،‬څوک به زما سره لسونه ووهي؟‬ ‫‪۴‬ځکه چې تا د هغوی زړونه د پوهېدو څخه پټ کړي دي‪ ،‬نو ځکه هغوی لوړ نه ګڼې‪.‬‬ ‫‪۵‬څوک چې خپلو ملګرو ته چاپلوسي کوي‪ ،‬د هغه د اولد سترګې به هم ړندې شي‪.‬‬ ‫‪۶‬هغۀ ما د خلقو د طنز په توګه جوړ کړے دے‪ ،‬او پخوا زۀ د خنزیر په شان وم‪.‬‬ ‫‪۷‬زما سترګې هم د غم له امله ړندې شوې دي‪ ،‬او زما ټول غړي د سوري په څېر دي‪.‬‬ ‫‪۸‬صادقان به په دې حيران شي‪ ،‬او بې ګناه به د منافق په وړاندې ځان راپورته کړي‪.‬‬ ‫‪۹‬صادقان به هم په خپله لره ټينګ پاتې شي‪ ،‬او هغه څوک چې پاک لسونه لري هغه به نور هم قوي شي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬خو تاسو ټول راشئ‪ ،‬او اوس راشئ ‪:‬ځکه چې زه ستاسو په منځ کې یو هوښيار سړی هم نشم موندلی‪.‬‬


‫د دندې کتاب‬

‫‪۱۱‬زما ورځې تېرې شوې‪ ،‬زما مقصدونه مات شوي دي‪ ،‬زما د زړه خيالونه هم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغوی شپه په ورځ بدلوي ‪:‬رڼا د تيارې له امله لنډه ده‪.‬‬ ‫‪۱۳‬که زه انتظار وکړم‪ ،‬نو قبر زما کور دی ‪:‬ما په تياره کې خپل بستر جوړ کړی دی‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ما فاني ته ویلي دي‪ ،‬ته زما پلر یې‪ ،‬او چينجي ته ویلي دي‪ ،‬ته زما مور یې او زما خور یې‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او زما اخميد اوس چرته دے؟ زما اخميد به څوک وویني؟‬ ‫‪۱۶‬کله چې زمونږ آرام په خاورو کې وي‪ ،‬نو هغوی به د کندې د دروازو ته ښکته شي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۱۸‬‬ ‫‪۱‬بيا بللدد شوحي جواب ورکړو او وې وئيل‪،‬‬ ‫‪ ۲‬څومره وخت به وي چې تاسو خبرې ختمې کړئ؟ پام وکړئ‪ ،‬بيا به خبرې وکړو‪.‬‬ ‫‪ ۳‬ولې مونږ د څارویو په څېر ګڼو او ستا په نظر کې ولې سپک ګڼو؟‬ ‫‪۴‬هغه په خپل غصه کې ځان ټوټې ټوټې کوي ‪:‬آیا ځمکه ستا لپاره پریښودل شي؟ او ډبره به له خپل ځای څخه لرې شي؟‬ ‫‪ ۵‬هو‪ ،‬د بدکارانو رڼا به مړه شي‪ ،‬او د هغه د اور څراغ به ونه ځليږي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬د هغه په خېمه کې به رڼا تياره وي‪ ،‬او د هغه شمع به ورسره مړه شي‪.‬‬ ‫‪۷‬د هغۀ د طاقت قدمونه به تنګو شى‪ ،‬او د هغۀ خپله مشوره به هغه وغورزوى‪.‬‬ ‫‪۸‬ځکه چې هغه په خپلو پښو په جال کې اچول کېږي‪ ،‬او په دام کې ګرځي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬د هغه پښه به د هغه په لس کې وي‪ ،‬او ډاکو به پرې غالب شي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د هغه لپاره په ځمکه کې دام ایښودل شوی دی‪ ،‬او په لره کې دام‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬وېره به هغه له هرې خوا څخه وېروي‪ ،‬او هغه به په خپلو پښو ودروي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬د هغه قوت به د لوږې له امله کم شي‪ ،‬او تباهي به د هغه په خوا کې چمتو وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬دا به د هغه د پوستکي قوت وخوري ‪:‬حتی د مرګ لومړی زیږیدلی ماشوم به د هغه قوت وخوري‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هغه به د هغه د خېمې څخه چې هغه پرې باور لري‪ ،‬بېخي لرې شي‪ ،‬او هغه به د وحشت پاچا ته بوځي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬دا به د هغه په خېمه کې اوسېږي‪ ،‬ځکه چې دا د هغه نه ده ‪:‬د هغه په استوګنځي باندې به ګندک خپور شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬د هغه ریښې به لندې وچې شي‪ ،‬او پورته به یې څانګې پرې شي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬د هغه یاد به د زمکې نه ورک شي‪ ،‬او په کوڅه کې به یې نوم نه وي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬هغه به له رڼا څخه تيارې ته وشړل شي‪ ،‬او له نړۍ څخه به وشړل شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬د هغه به په خپلو خلکو کې زوی یا وراره نه وي او نه به په خپلو کورونو کې څوک پاتې وي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬هغه کسان چې د هغه څخه وروسته راځي‪ ،‬د هغه په ورځ به حيران شي‪ ،‬لکه څنګه چې هغه کسان چې مخکې تللي وو‪ ،‬ویریدلي وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬یقينا ا د بدکارانو کورونه داسې دي‪ ،‬او دا د هغه چا ځای دی چې خدای نه پېژني‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۹‬‬ ‫‪۱‬نو ایوب ځواب ورکړ او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪۲‬تر څو پورې به تاسو زما روح ځوروئ او په خبرو به مې ټوټې ټوټې کوئ؟‬ ‫‪۳‬تاسو لس ځله ما سپکاوی کړی دی ‪:‬تاسو په دې نه شرمېږئ چې ځانونه زما په وړاندې نا اشنا ګڼئ‪.‬‬ ‫‪۴‬او که په رښتيا سره ما غلطي کړې وي‪ ،‬نو زما غلطي به زما سره وي‪.‬‬ ‫‪۵‬که چېرې تاسو په رښتيا سره زما په وړاندې ځانونه لوئ کړئ او زما د سپکاوي ادعا وکړئ‪،‬‬ ‫‪۶‬اوس پوه شئ چې خدای پاک ما راپرېښود او په خپل جال کې یې راګېر کړم‪.‬‬ ‫‪۷‬ګوره‪ ،‬زه د ظلم په وجه ژاړم‪ ،‬خو څوک زما غږ نه اوري ‪:‬زه په زوره ژاړم‪ ،‬خو انصاف نشته‪.‬‬ ‫‪۸‬هغه زما لره بنده کړې ده چې زه ترې نه شم تېرېدی‪ ،‬او هغه زما په لرو کې تيارې اچولې دي‪.‬‬ ‫‪۹‬هغۀ زما عزت او جلل لرې کړے دے‪ ،‬او زما د سر تاج یې ترې وایستے دے‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغه ما له هر اړخه تباه کړ او زه لړم ‪:‬او زما اميد یې د ونې په څېر لرې کړ‪.‬‬ ‫‪۱۱‬هغه زما په خلف خپل غضب هم راپارولی دی‪ ،‬او هغه ما د خپلو دښمنانو په توګه ګڼي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬د هغۀ لښکرې راغونډې شوې‪ ،‬زما په خلف لره جوړه کړه‪ ،‬او زما د خېمې شاوخوا یې خېمې ولګولې‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغه زما وروڼه زما څخه لرې کړي دي‪ ،‬او زما دوستان زما څخه په رښتيا سره نا اشنا شوي دي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬زما خپلوان ناکام شول‪ ،‬او زما نږدې ملګرو ما هېر کړ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬زما په کور کښې اوسېدونکی او زما وینځې ما یو پردی ګڼی‪ ،‬او د هغوئ په نظر کښې زه یو پردی یم‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ما خپل نوکر ته غږ وکړ‪ ،‬او هغه ماته ځواب رانه کړ‪ ،‬ما په خپله خوله ورته زارۍ وکړې‪.‬‬ ‫‪۱۷‬زما ساه زما ښځې ته بد ښکاري‪ ،‬که څه هم ما د خپل بدن د بچو د خاطر دعا وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۸‬هو‪ ،‬کوچنيانو ما ته سپکاوی وکړ؛ زه پاڅېدم‪ ،‬او هغوی زما په ضد خبرې وکړې‪.‬‬ ‫‪۱۹‬زما ټول باطني ملګري زما څخه کرکه کوي ‪:‬او هغه کسان چې ما ورسره مينه کوله زما په خلف شوي دي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬زما هډوکي زما په پوستکي او غوښې پورې نښتي دي‪ ،‬او زه د غاښونو په پوستکي سره تښتېدلی یم‪.‬‬ ‫‪۲۱‬اے زما ملګرو‪ ،‬په ما رحم وکړئ‪ ،‬په ما رحم وکړئ‪ ،‬ځکه چې د خخدائ پاک لس ما ته راښکته کړے دے‪.‬‬


‫د دندې کتاب‬

‫‪ ۲۲‬ولې تاسو د خخدائ پاک په شان ما ځوروئ‪ ،‬او زما په غوښه نۀ خوشحالېږئ؟‬ ‫‪ ۲۳‬کاشکې زما خبرې اوس ليکل شوې وای !کاشکې چې په کتاب کې چاپ شوې وای!‬ ‫‪ ۲۴‬چې هغوی د تل لپاره په ډبره کې د اوسپنې په قلم او سيسه نقش شي!‬ ‫‪ ۲۵‬ځکه چې زه پوهېږم چې زما خلصوونکی ژوندی دی‪ ،‬او هغه به په وروستۍ ورځ په ځمکه ولړ وي‪:‬‬ ‫‪ ۲۶‬او که څه هم زما د پوستکي چينجي دا بدن له منځه یوسي‪ ،‬خو زه به په خپل بدن کې خدای ووینم‪:‬‬ ‫‪۲۷‬زه به هغه په خپله ووینم‪ ،‬او زما سترګې به یې وویني‪ ،‬او بل به نه‪ ،‬که څه هم زما زړه زما دننه مړ شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬خو تاسو باید ووایاست‪ ،‬ولې موږ هغه ځوروو‪ ،‬ځکه چې د دې موضوع ریښه په ما کې موندل شوې ده؟‬ ‫‪ ۲۹‬د تورې څخه ووېرېږئ‪ ،‬ځکه چې غضب د تورې سزا راوړي‪ ،‬ترڅو تاسو پوه شئ چې قضاوت شته‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۲۰‬‬ ‫‪۱‬بيا ضوفر نعماتي ځواب ورکړ او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪۲‬نو زما فکرونه ما د ځواب ورکولو ته اړ باسي‪ ،‬او د دې لپاره زه بيړه کوم‪.‬‬ ‫‪۳‬ما د خپلې ملمتۍ سزا واورېده‪ ،‬او زما د پوهې روح ما ته د ځواب ورکولو لرښوونه کوي‪.‬‬ ‫‪۴‬آیا ته دا له ډېر پخوا څخه نه پوهېږې‪ ،‬له هغه وخته چې انسان په ځمکه کې ځای پر ځای شوی و؟‬ ‫‪۵‬دا چې د بدکارانو د فتحې وخت لنډ وي‪ ،‬او د منافق خوشحالي یوازې د یوې شيبې لپاره؟‬ ‫‪۶‬که څه هم د هغه شان اسمان ته پورته شي‪ ،‬او د هغه سر ورېځو ته ورسيږي؛‬ ‫‪۷‬خو هغه به د تل لپاره د خپل فضله په څېر له منځه لړ شي ‪:‬چا چې هغه ليدلی دی نو وایي به چې هغه چيرته دی؟‬ ‫‪۸‬هغه به د خوب په څېر وتښتي او هيڅکله به پيدا نشي ‪:‬هو‪ ،‬هغه به د شپې د خوب په څېر وشړل شي‪.‬‬ ‫‪۹‬هغه سترګې چې هغه یې ليدلی و‪ ،‬هغه به نور هغه ونه ویني‪ ،‬او د هغه ځای به نور هغه ونه ویني‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د هغه اولد به د غریبانو د خوشحالولو هڅه وکړي‪ ،‬او د هغه لسونه به د هغوی مالونه بېرته ورکړي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬د هغۀ هډوکي د هغه د ځوانۍ د ګناهونو نه ډک دي‪ ،‬کوم چې به د هغۀ سره په خاورو کې ښخ شي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬که څه هم شرارت په خوله کې خوږ وي‪ ،‬خو هغه یې د خپلې ژبې لندې پټوي‪،‬‬ ‫‪۱۳‬که څه هم هغه دا پرېږدي او نه یې پرېږدي‪ ،‬خو دا په خپله خوله کې ساتي‪:‬‬ ‫‪۱۴‬خو د هغه په کولمو کې غوښه بدله شوې ده‪ ،‬دا د هغه دننه د مارانو ګنده ده‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغه مال تېر کړی دی‪ ،‬او بيا به یې قې کړي ‪:‬خدای به یې د هغه له ګېډې څخه وباسي‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬هغه به د مارانو زهر وخوري ‪:‬د مار ژبه به هغه ووژني‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬هغه به سيندونه‪ ،‬سېلبونه‪ ،‬د شاتو او مکهن ویالې ونه ګوري‪.‬‬ ‫‪۱۸‬هغه به هغه څه بيرته ورکړي چې هغه یې لپاره سخت کار کړی دی‪ ،‬او هغه به یې نه تيریږي ‪:‬د هغه د شتمنۍ په مطابق به تاوان‬ ‫ورکړل شي‪ ،‬او هغه به په هغې خوشحاله نه شي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ځکه چې هغه په غریبانو ظلم کړے دے او هغه یې پرېښودے دے‪ ،‬ځکه چې هغه په زور سره هغه کور لوټ کړے دے چې هغه یې‬ ‫جوړ نۀ وو کړے‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬یقينا ا هغه به په خپله ګېډه کې ارامي محسوس نه کړي‪ ،‬هغه به د هغه څه څخه چې هغه یې غوښتل خوندي نه کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د هغه غوښه به هيڅ پاتې نشي‪ ،‬نو هيڅوک به د هغه د مالونو لټون ونه کړي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬که هغه ډېر زیات وس ولري‪ ،‬نو هغه به په سختۍ کې وي ‪:‬د بدکارانو ټول لس به په هغه باندې راشي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬کله چې هغه خپل ګېډه ډکه کړي‪ ،‬خدای به د خپل قهر غضب په هغه باندې نازل کړي‪ ،‬او کله چې هغه خوراک کوي نو په هغه به یې‬ ‫باران وکړي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬هغه به د اوسپنې وسلې څخه وتښتي‪ ،‬او د فولدو غشي به هغه ووهي‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬دا راویستلے شوے دے او د بدن نه راوځى‪ ،‬هو‪ ،‬ځلېدونکې توره د هغۀ د ګېډې نه راوځى‪ ،‬او وېره پرې ده‪.‬‬ ‫‪۲۶‬ټوله تياره به د هغه په پټو ځایونو کې پټه شي ‪:‬یو نه بلېدونکې اور به هغه وسوزوي‪ ،‬هغه به هغه څوک چې د هغه په خېمه کې پاتې‬ ‫وي‪ ،‬خراب کړي‪.‬‬ ‫‪۲۷‬آسمان به د هغه ګناه ښکاره کړي‪ ،‬او ځمکه به د هغه په وړاندې راپورته شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬د هغه د کور حاصلت به لړ شي‪ ،‬او د هغه د غضب په ورځ به د هغه مالونه له منځه لړ شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬دا د خدای له خوا د بدکار سړي برخه ده‪ ،‬او هغه ميراث دی چې خدای ورته ټاکلی دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬فصل‬ ‫‪۱‬خو ایوب په ځواب کې وویل‪:‬‬ ‫‪۲‬زما خبرې په غور سره واورئ‪ ،‬او دا دې ستاسو تسلي وي‪.‬‬ ‫‪۳‬ما ته صبر راکړه چې خبرې وکړم‪ ،‬او له هغې وروسته چې زه خبرې وکړم‪ ،‬ټوکې کوه‪.‬‬ ‫‪۴‬ترڅو چې زما خبره ده‪ ،‬ایا زه د انسان څخه شکایت کوم؟ او که داسې وي‪ ،‬نو زما روح ولې نه اندېښمن کېږي؟‬ ‫‪۵‬ما ته پام وکړه او حيران شه‪ ،‬او خپل لس په خپله خوله کېږده‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې زه یادوم نو وېرېږم‪ ،‬او لړزېدل زما بدن نيسي‪.‬‬ ‫‪۷‬بدکاران ولې ژوندي پاتې کېږي‪ ،‬زاړه کېږي‪ ،‬او په قدرت کې ډېر قوي کېږي؟‬


‫د دندې کتاب‬

‫‪۸‬د هغوئ اولد د هغوئ په نظر کښې قائم شو‪ ،‬او د هغوئ اولد د هغوئ په سترګو کښې‪.‬‬ ‫‪۹‬د هغوئ کورونه د وېرې نه خوندي دي‪ ،‬او د خخدائ پاک امسا پرې نشته‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د هغوی غویی د زیږون په وخت کې زیږي او بې اولده نه کيږي‪ ،‬د هغوی غوا بچی زیږوي او خپل بچی نه پریږدي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬هغوی خپل کوچنيان د رمو په څېر بهر ته لېږي‪ ،‬او د هغوی ماشومان نڅا کوي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغوی د تمبل او ستار سره غږوي‪ ،‬او د بانس په غږ خوشحالي کوي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬دوی خپلې ورځې په شتمنۍ کې تېروي‪ ،‬او په یوه لحظه کې قبر ته ښکته کېږي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو ځکه هغوی خدای ته وایي‪ ،‬زمونږ څخه لړ شه‪ ،‬ځکه چې مونږ ستا د لرو علم نه غواړو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬قادر مطلق څوک دے چې مونږ د هغۀ عبادت وکړو او که مونږ ورته دعا وکړو نو مونږ ته به څه فائده لملو شى؟‬ ‫‪۱۶‬ګوره‪ ،‬د هغوی ښېګڼه د هغوی په لس کې نه ده ‪:‬د بدکارانو مشوره زما څخه لرې ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬د بدکارانو شمع څومره مړه کېږي او څومره ډېر د هغوی تباهي په هغوی راځي !خدای په خپل غضب کې غمونه تقسيموي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬هغوی د باد په وړاندې د خس په څېر دي‪ ،‬او د طوفان په څېر بوس چې یوسي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬خدای د هغه ګناه د هغه د اولدونو لپاره ساتي ‪:‬هغه ورته اجر ورکوي‪ ،‬او هغه به یې پوه شي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬د هغه سترګې به د هغه تباهي وویني‪ ،‬او هغه به د قادر مطلق خدای د غضب څخه وڅښي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬ځکه چې هغه د خپل کور نه وروسته څه خوښي لري‪ ،‬کله چې د هغه د مياشتو شمېر په مينځ کې کم شي؟‬ ‫‪۲۲‬څوک به خدای ته علم ورزده کړي‪ ،‬ځکه چې هغه د لوړ پوړو خلکو قضاوت کوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬یو څوک په خپل بشپړ ځواک کې مړ کيږي‪ ،‬په بشپړ ډول په آرام او ارامۍ کې‪.‬‬ ‫‪۲۴‬د هغه سينه د شيدو نه ډکه ده‪ ،‬او هډوکي یې د مغز نه ډک دي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬او بل د خپل زړه په ترخه کې مړ کېږي‪ ،‬او هيڅکله په خوښۍ سره نه خوري‪.‬‬ ‫‪۲۶‬دوی به په خاورو کې یو شان پراته وي‪ ،‬او چينجي به یې پټ کړي‪.‬‬ ‫‪۲۷‬ګوره‪ ،‬زه ستاسو د خيالونو او هغو منصوبو څخه خبر یم چې تاسو زما په خلف په غلطۍ سره جوړوئ‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ځکه چې تاسو وایئ چې‪ ،‬د شهزاده کور چيرته دی؟ او د بدکارانو د اوسېدو ځایونه چيرته دي؟‬ ‫‪۲۹‬آیا تاسو د هغو کسانو څخه چې په لره روان دي پوښتنه نه ده کړې؟ او ایا تاسو د هغوی نښې نه پېژنئ؟‬ ‫‪ ۳۰‬دا چې بدکاران د تباهۍ ورځې پورې ساتل کېږي؟ هغوی به د غضب ورځې ته راوویستل شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬څوک به د هغه په مخ کې د هغه لره بيان کړي؟ او څوک به هغه ته د هغه د کارونو بدله ورکړي؟‬ ‫‪ ۳۲‬خو هغه به قبر ته راوړل شي‪ ،‬او په قبر کې به پاتې شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬د درې لوټې به هغه ته خوږې وي‪ ،‬او هر سړی به د هغه پسې راوځي‪ ،‬لکه څنګه چې د هغه په مخکې بې شمېره دي‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬نو بيا څنګه تاسو ما ته بې ګټې تسليت ورکوئ‪ ،‬ځکه چې ستاسو په ځوابونو کې دروغ پاتې دي؟‬ ‫څپرکی ‪۲۲‬‬ ‫‪۱‬بيا تيماني اليفز ځواب ورکړ او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪۲‬آیا یو انسان خدای ته ګټور کېدای شي‪ ،‬لکه څنګه چې یو هوښيار کس د ځان لپاره ګټور کېدای شي؟‬ ‫‪۳‬آیا دا قادر مطلق ته څه خوشحالي ده چې ته صادق یې؟ یا دا د هغه لپاره ګټه ده چې ته خپلې لرې کامل کړې؟‬ ‫‪۴‬آیا هغه به ستا د وېرې له امله تاته سزا درکړي؟ آیا هغه به ستا سره په قضاوت کې شامل شي؟‬ ‫‪۵‬آیا ستا بدکاري ډېره لویه نه ده او ستا ګناهونه بې حده نه دي؟‬ ‫‪۶‬ځکه چې تا د خپل ورور څخه په وړیا توګه ګرو اخيستې ده‪ ،‬او د بربنډو خلکو جامې دې ترې اخيستې دي‪.‬‬ ‫‪۷‬تا ستړو ته اوبه نه دي ورکړې‪ ،‬او تا د وږو څخه ډوډۍ نه ده اخيستې‪.‬‬ ‫‪۸‬خو د زورور سړي خبره دا وه چې هغه ځمکه درلوده؛ او عزتمند سړی په کې اوسېده‪.‬‬ ‫‪۹‬تا کونډې تشې ولېږلې‪ ،‬او د یتيمانو لسونه مات شوي دي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬نو ځکه ستا شاوخوا دامونه دي‪ ،‬او ناڅاپه وېره تا ځوروي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬یا داسې تياره چې ته یې نه شې ليدلی‪ ،‬او ډېر اوبه دې پټوي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬آیا خدای د اسمان په لوړوالي کې نه دی؟ او د ستورو لوړوالی ته وګوره‪ ،‬څومره لوړ دي!‬ ‫‪۱۳‬او ته وایی چې‪ ،‬خدای څنګه پوهيږي؟ ایا هغه د تيارې ورېځې له لرې قضاوت کولی شي؟‬ ‫‪۱۴‬تنې وریځې د هغه لپاره پټې دي چې هغه نه شي ليدلی‪ ،‬او هغه د اسمان په حلقه کې ګرځي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬آیا ته په هغه زړې لرې روان یې چې بدکاران پرې تللي دي؟‬ ‫‪۱۶‬کوم چې د وخت نه مخکې پرې کړے شول‪ ،‬د چا بنياد سېلب ډوب کړو‪:‬‬ ‫‪ ۱۷‬چا چې خدای ته وویل‪ ،‬زمونږ څخه لړ شه ‪:‬او قادر مطلق د هغوی لپاره څه کولی شي؟‬ ‫‪۱۸‬خو هغۀ د هغوئ کورونه د ښو څيزونو نه ډک کړل‪ ،‬خو د بدکارانو صلح زما نه لرې ده‪.‬‬ ‫‪۱۹‬صادقان دا ویني او خوشحاله کېږي ‪:‬او بې ګناه خلک پرې ملنډې وهي‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬سره له دې چې زموږ شتمني نه ده له منځه تللې‪ ،‬بلکې د هغوی پاتې شوني اور سوزوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬اوس ځان د هغه سره آشنا کړه او په امن کې اوسه‪ ،‬نو په دې سره به تا ته خير راشي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬زه تا ته سوال کوم‪ ،‬د هغه د خولې نه شریعت واخله‪ ،‬او د هغه خبرې په خپل زړه کې کېږده‪.‬‬ ‫‪۲۳‬که چېرې ته قادر خدای ته راوګرځې‪ ،‬نو ته به جوړ شې‪ ،‬او بدکاري به له خپلو خېمو څخه لرې لرې کړې‪.‬‬ ‫‪۲۴‬نو بيا به سره زر د خاورو په شان جمع کړې‪ ،‬او د اوفير سره زر د ویالو د تيږو په شان‪.‬‬


‫د دندې کتاب‬

‫‪ ۲۵‬هو‪ ،‬قادر مطلق به ستا پناه وي‪ ،‬او ته به ډېر سپين زر ولرې‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬ځکه چې بيا به ته په قادر مطلق خخدائ خوشحاله شې او خپل مخ به د خخدائ پاک په طرف پورته کړې‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬ته به هغه ته دعا وکړې او هغه به ستا دعا واوري او ته به خپلې نذرونه پوره کړې‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬ته به هم د یو کار فېصله وکړې‪ ،‬او هغه به ستا لپاره ثابته شي ‪:‬او رڼا به ستا په لرو روښانه شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬کله چې انسانان وغورځول شي‪ ،‬نو ته به ووایې چې پورته کېدل شته‪ ،‬او هغه به عاجز سړی وژغوري‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬هغه به د بې ګناه خلکو ټاپو وژغوري ‪:‬او دا ستا د لسونو د پاکوالي له امله ژغورل شوی دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬فصل‬ ‫‪۱‬نو ایوب ځواب ورکړ او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪۲‬زما شکایت نن هم تریخ دے ‪:‬زما ګوزار زما د فریاد نه ډېر دروند دے‪.‬‬ ‫‪ ۳‬کاشکې چې زه پوهيدم چې هغه چيرته موندلی شم !حتی د هغه ځای ته هم رسيدلی شم!‬ ‫‪۴‬زۀ به خپله دعوه د هغۀ په وړاندې بيان کړم‪ ،‬او خپله خوله به د دليلونو نه ډکه کړم‪.‬‬ ‫‪۵‬زه به هغه خبرې پوهېږم چې هغه به ماته ځواب راکوي‪ ،‬او زه به پوه شم چې هغه به ما ته څه ووایي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬آیا هغه به په خپل لوی قدرت سره زما په وړاندې دعوی وکړي؟ نه؛ بلکې هغه به ما ته قوت راکړي‪.‬‬ ‫‪۷‬هلته به صادقان د هغه سره بحث کولی شي‪ ،‬نو زه به د تل لپاره د خپل قاضي څخه خلص شم‪.‬‬ ‫‪۸‬ګوره‪ ،‬زه مخکې ځم‪ ،‬خو هغه هلته نشته؛ او شاته‪ ،‬خو زه یې نه شم ليدلی‪.‬‬ ‫‪ ۹‬په چپ لس کې‪ ،‬چيرته چې هغه کار کوي‪ ،‬مګر زه یې نشم ليدلی ‪:‬هغه ځان په ښي لس کې پټوي‪ ،‬چې زه یې نه شم ليدلی‪.‬‬ ‫‪۱۰‬خو هغه زما لره پېژني ‪:‬کله چې هغه ما وازمایي‪ ،‬نو زه به د سرو زرو په څېر راوځم‪.‬‬ ‫‪۱۱‬زما پښه د هغه قدمونه نيولي دي‪ ،‬ما د هغه لره ساتلې ده‪ ،‬او ما رد شوی نه یم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نه مې د هغه د شونډو له حکم څخه شاته شوې یم‪ ،‬ما د هغه د خولې خبرې د خپل ضروري خوراک څخه ډېرې مهمې ګڼلې دي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خو هغه په یو ذهن کښې دے‪ ،‬او څوک یې بدلولے شى؟ او چې څۀ د هغۀ روح وغواړى هغه هم هغه کوى‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ځکه چې هغه هغه کار کوي چې زما لپاره ټاکل شوی دی ‪:‬او ډېر داسې کارونه د هغه سره دي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو له همدې امله زه د هغه په حضور کې وارخطا کېږم ‪:‬کله چې زه فکر کوم‪ ،‬نو له هغه څخه وېرېږم‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ځکه چې خدای زما زړه نرموي‪ ،‬او قادر مطلق خدای ما ځوروي‪:‬‬ ‫‪۱۷‬ځکه چې زه د تيارې نه مخکې نه وم تباه شوی‪ ،‬او نه یې زما د مخ تياره پټه کړې ده‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۲۴‬‬ ‫‪۱‬ولې‪ ،‬د قادر مطلق څخه وختونه پټ نه دي‪ ،‬ایا هغه کسان چې هغه پېژني د هغه ورځې نه ویني؟‬ ‫‪۲‬ځينې خلک د حد نښې لرې کوي‪ ،‬هغوی په زور سره رمې وړي او څروي یې‪.‬‬ ‫‪۳‬هغوی د یتيمانو خر وتښتوي‪ ،‬او د کونډې غوا د ګرو په توګه واخلي‪.‬‬ ‫‪۴‬هغوئ ضرورتمندان د لرې نه لرې کوى‪ ،‬د زمکې غریبانان یو ځائ پټيږى‪.‬‬ ‫‪۵‬وګورئ‪ ،‬لکه د صحرا د ځنګلي خرو په څېر‪ ،‬هغوی خپل کار ته ځي‪ ،‬وخت په وخت د ښکار لپاره راپورته کېږي‪ ،‬صحرا د هغوی او د‬ ‫هغوی د ماشومانو لپاره خواړه برابروي‪.‬‬ ‫‪۶‬هغوی هر یو په پټي کې خپل فصل ریبي ‪:‬او د بدکارانو د انګورو حاصل راټولوي‪.‬‬ ‫‪۷‬هغوئ بربنډ خلق بې جامو ایسار کوى‪ ،‬او په یخنۍ کښې پټے نۀ لرى‪.‬‬ ‫‪۸‬هغوی د غرونو د بارانونو څخه لوند شوي دي‪ ،‬او د سرپناه د نشتوالي له امله ډبرې ته غاړه ږدي‪.‬‬ ‫‪۹‬هغوئ د یتيمانو د سينې نه شړل‪ ،‬او د غریبانو نه یې ګرو کول‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغوی هغه بې جامو بربنډ ګرځوي‪ ،‬او له وږو څخه ګېډۍ اخلي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬څوک چې د هغوی په دیوالونو کې تېل اچوي‪ ،‬او د انګورو په لنګرونو کې یې نچوړ کوي او تنده پرې کوي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬د ښار نه سړى فریاد کوى‪ ،‬او د زخميانو روح چغې وهى‪ ،‬خو خخدائ پاک هغوئ ته حماقت نۀ ورکوى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغوئ د رڼا په وړاندې بغاوت کوونکى دى‪ ،‬هغوئ د هغې لرې نه پېژنى او نه د هغې په لرو کښې اوسيږى‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هغه قاتل چې په رڼا کې راپورته شي‪ ،‬غریبان او محتاجان وژني‪ ،‬او د شپې غل وي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬د زناکار سترګې هم د ماښام انتظار کوي او وایي چې هيڅوک به ما ونه ویني او خپل مخ پټوي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬په تياره کې هغوئ هغه کورونه کندي ته اچوي چې د ورځې یې د ځان لپاره په نښه کړي وو ‪:‬هغوئ رڼا نه پېژني‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ځکه چې سهار د هغوی لپاره د مرګ د سيوري په څېر دی ‪:‬که څوک هغوی وپيژني‪ ،‬نو هغوی د مرګ د سيوري په ویره کې دي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬هغه د اوبو په څېر تېز دی‪ ،‬د هغوی برخه په ځمکه کې لعنت شوې ده ‪:‬هغه د انګورو باغونو لره نه ګوري‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬وچکالي او تودوخه د واورې اوبه خوري‪ ،‬همداسې قبر هم هغه کسان خوري چې ګناه یې کړې ده‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬رحم به هغه هېر کړي؛ چينجي به په خوږه توګه وخوري؛ هغه به نور یاد نه شي؛ او بدکاري به د ونې په څېر مات شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬هغه په هغه شنډ شوې مور بده رویه کوي چې اولد نه راوړي‪ ،‬او د کونډې سره ښېګڼه نه کوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬هغه په خپل قدرت سره زورور هم راکاږي ‪:‬هغه پورته کېږي‪ ،‬او هيڅوک د ژوند په اړه ډاډه نه وي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬که څه هم هغه ته په امن کې د اوسېدو اجازه ورکړل شي‪ ،‬په کوم باندې چې هغه آرام کوي‪ ،‬خو د هغه سترګې د هغوی په لرو دي‪.‬‬


‫د دندې کتاب‬

‫‪۲۴‬دوی د لږ وخت لپاره لوړېږي‪ ،‬خو لړ شي او ښکته شي؛ هغوی د نورو ټولو په څېر له لرې څخه ایستل کېږي‪ ،‬او د غنمو د وږو د‬ ‫سرونو په څېر پرې کېږي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬او که اوس داسې نه وي‪ ،‬نو څوک به ما دروغجن وبولي او زما خبرې به بې ارزښته کړي؟‬ ‫څپرکی ‪۲۵‬‬ ‫‪۱‬بيا لبلدد شوحي جواب ورکړو او وې وئيل‪،‬‬ ‫‪ ۲‬واکمني او وېره د هغه سره ده‪ ،‬هغه په خپلو لوړو ځایونو کې سوله راولي‪.‬‬ ‫‪۳‬آیا د هغۀ لښکر شمېرلے شى؟ او د هغۀ رڼا په چا نه راپرېوځى؟‬ ‫‪۴‬نو بيا څنګه انسان د خدای په وړاندې صادق کېدای شي؟ یا هغه څنګه پاک کېدای شي چې د ښځې څخه پيدا شوی وي؟‬ ‫‪ ۵‬حتی سپوږمۍ ته وګورئ‪ ،‬او هغه نه ځليږي؛ هو‪ ،‬ستوري د هغه په نظر کې پاک نه دي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬څومره کم‪ ،‬انسان‪ ،‬چې چينجی دی؟ او د انسان زوی‪ ،‬چې چينجی دی؟‬ ‫څپرکی ‪۲۶‬‬ ‫‪۱‬خو ایوب ځواب ورکړ او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪۲‬تا څنګه د هغه چا سره مرسته کړې ده چې بې وسه دی؟ ته څنګه هغه لس وژغورې چې هيڅ ځواک نلري؟‬ ‫‪۳‬تا څنګه هغه چا ته مشوره ورکړې ده چې عقل نلري؟ او تا څنګه په ډېر ښه ډول هغه څه بيان کړي دي لکه څنګه چې دي؟‬ ‫‪۴‬تا چا ته خبرې کړې دي؟ او د چا روح ستا څخه راغلی دی؟‬ ‫‪ ۵‬مړه شيان د اوبو لندې او د هغې د اوسيدونکو څخه جوړ شوي دي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬د هغه په وړاندې دوزخ بربنډ دی‪ ،‬او تباهي پټه نه لري‪.‬‬ ‫‪ ۷‬هغه شمال په تش ځای کې غځوي‪ ،‬او ځمکه په هيڅ شی باندې ځړوي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغه اوبه په خپلو غټو ورېځو کې بندوي‪ ،‬او ورېځ د هغوی لندې نه شلېږي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬هغه د خپل تخت مخ نيسي او خپل ورېځ پرې خپروي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬هغه اوبه په حدودو سره محاصره کړې دي‪ ،‬تر هغه چې ورځ او شپه پای ته ورسيږي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬د اسمان ستنې لړزېږي او د هغه په ملمتۍ حيرانېږي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬هغه په خپل قدرت سره سمندر تقسيموي‪ ،‬او په خپل عقل سره مغروران وهي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغه په خپل روح سره اسمانونه سينګار کړي دي‪ ،‬د هغه لس کږه مار جوړ کړی دی‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ګوره‪ ،‬دا د هغه د لرو برخې دي ‪:‬خو د هغه په اړه څومره لږ څه اورېدل کېږي؟ خو د هغه د قدرت تندر څوک درک کولی شي؟‬ ‫فصل ‪۲۷‬‬ ‫‪۱‬بيا ایوب خپل مثال ته دوام ورکړ او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪۲‬د ژوندي خدای په قسم چې زما عدالت یې لرې کړی دی‪ ،‬او د قادر مطلق په قسم چې زما روح یې ځورولی دی‪،‬‬ ‫‪۳‬ترڅو چې زما ساه په ما کې وي‪ ،‬او د خدای روح زما په پوزه کې وي؛‬ ‫‪۴‬زما شونډې به بدې خبرې نه کوي‪ ،‬او نه به زما ژبه دوکه کوي‪.‬‬ ‫‪۵‬خدای دې ونه کړي چې زه تاته عادل وښایم ‪:‬تر هغه چې مړ شم‪ ،‬زه به خپله صداقت له ځانه لرې نه کړم‪.‬‬ ‫‪۶‬زه خپل صداقت په کلکه ساتم‪ ،‬او نه به یې پریږدم ‪:‬تر څو چې ژوندی یم زما زړه به ما ونه ملمتوي‪.‬‬ ‫‪۷‬زما دښمن دې د بدکارانو په شان شي‪ ،‬او هغه څوک چې زما په وړاندې راپورته کېږي د ظالمانو په شان شي‪.‬‬ ‫‪۸‬ځکه چې کله خخدائ پاک د هغۀ روح واخلي نو د منافق اخميد به څۀ وى‪ ،‬کۀ هغه یې حاصل کړى هم وى؟‬ ‫‪۹‬کله چې مصيبت پرې راشي نو خخدائ پاک به د هغۀ فریاد واوري؟‬ ‫‪۱۰‬آیا هغه به په قادر مطلق کې خوشحاله وي؟ آیا هغه به تل خدای ته غږ کوي؟‬ ‫‪۱۱‬زه به تاسو ته د خدای په لس درس درکړم ‪:‬هغه څه چې د قادر مطلق سره دي زه به یې پټ نه کړم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ګوره‪ ،‬تاسو ټولو دا په خپله ليدلي دي‪ ،‬نو بيا ولې تاسو دومره بې ګټې یئ؟‬ ‫‪۱۳‬دا د بدکارانو برخه ده چې خدای پاک یې ورکوي‪ ،‬او دا د ظالمانو ميراث دی چې هغوی به یې د قادر مطلق خدای څخه ترلسه کړي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬که د هغه اولد ډېر شي‪ ،‬نو هغه به د تورې لپاره وي ‪:‬او د هغه اولد به په ډوډۍ نه مړېږي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغه څوک چې د هغه ژوندي پاتې دي په مرګ کې به ښخ شي ‪:‬او د هغه کونډې به ژړا ونکړي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬کۀ هغه د خاورو په شان سپين زر راټول کړي او د خټې په شان جامې تيارې کړي‪،‬‬ ‫‪۱۷‬هغه به یې تيار کړي‪ ،‬خو صادق به یې واغوندي‪ ،‬او بې ګناه به یې سپين زر وویشي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬هغه خپل کور د پتنګ په څېر جوړوي‪ ،‬او د هغه پټۍ په څېر چې ساتونکی یې جوړوي‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬شتمن سړی به څملي‪ ،‬خو راټول به نه شي ‪:‬هغه خپلې سترګې پرانيزي‪ ،‬او هغه به نه وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬وېره هغه د اوبو په څېر نيسي‪ ،‬طوفان هغه د شپې له خوا وتښتوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د مشرق باد هغه وړي او هغه ځي‪ ،‬او لکه طوفان هغه له خپل ځای څخه غورځوي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬ځکه چې خخدائ پاک به پرې حمله وکړي او رحم به ونۀ کړي ‪:‬هغه به وغواړي چې د هغۀ د لس نه وتښتي‪.‬‬


‫د دندې کتاب‬

‫‪ ۲۳‬خلک به په هغه باندې لسونه ووهي‪ ،‬او هغه به د هغه له ځای څخه وغورځوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬فصل‬ ‫‪۱‬یقينا ا د سپينو زرو لپاره یوه رګ شته‪ ،‬او د سرو زرو لپاره یو ځای شته چې هلته یې ښه ښه کيږي‪.‬‬ ‫‪۲‬اوسپنه د ځمکې څخه راویستل کېږي‪ ،‬او زېړ د ډبرې څخه ویلې کېږي‪.‬‬ ‫‪ ۳‬هغه تياره ختموي‪ ،‬او ټول کمال لټوي ‪:‬د تياره ډبرې‪ ،‬او د مرګ سيوري‪.‬‬ ‫‪ ۴‬سېلب د اوسېدونکو څخه راوځي‪ ،‬حتی هغه اوبه چې د پښو څخه هېرې شوې دي ‪:‬وچې شوې دي‪ ،‬د انسانانو څخه ورکې شوې دي‪.‬‬ ‫‪۵‬خو چې زمکه ده‪ ،‬نو د هغې نه ډوډۍ راوځي‪ ،‬او د هغې لندې د اور په څېر راپورته کېږي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬د هغې کاڼې د نيلمونو ځای دی ‪:‬او د سرو زرو خاورې پکې دي‪.‬‬ ‫‪۷‬یوه لره شته چې هيڅ مرغۍ نه پېژني‪ ،‬او د ګيدړ سترګې یې نه ده ليدلې‪:‬‬ ‫‪ ۸‬د زمري بچيان پرې نه دي تللي‪ ،‬او نه هم کوم وحشي زمری ترې تېر شوی دی‪.‬‬ ‫‪ ۹‬هغه خپل لس په ډبره پورته کوي‪ ،‬هغه غرونه د ریښو څخه را غورځوي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغه د ډبرو په منځ کې سيندونه جوړوي‪ ،‬او د هغه سترګې هر قيمتي شی ویني‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬هغه سېلبونه د اوبو د بهېدو څخه بندوي‪ ،‬او هغه څه چې پټ دي رڼا ته راوړي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬خو حکمت به چرته وموندل شي‪ ،‬او د پوهې ځای به چرته وي؟‬ ‫‪۱۳‬انسان د هغې په قيمت نه پوهيږي‪ ،‬او نه هم دا د ژوندیو په ځمکه کې موندل کېږي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ژور سمندر وایي‪ ،‬دا زما په لس کې نشته‪ ،‬او سمندر وایي‪ ،‬دا زما سره نشته‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬دا په سرو زرو نه شي اخيستل کېدای‪ ،‬او نه هم سپين زر د هغې په بيه وزن کېدای شي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬دا د اوفير د سرو زرو‪ ،‬د قيمتي سليماني کاڼو‪ ،‬یا د نيلم کاڼو سره ارزښت نه شي ورکول کېدای‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬سره زر او بلور د هغې سره برابر نه شي کيدی ‪:‬او د هغې بدل به د سرو زرو په ګاڼو کې نه وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬د مرجان او مرغلرو ذکر به نه کېږي‪ ،‬ځکه چې د حکمت بيه د یاقوتو څخه لوړه ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬د ایتوپيا د طوپاز قيمت به یې سره برابر نه وي‪ ،‬او نه به یې په خالص سرو زرو کې ارزښت ورکړل شي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬نو حکمت له کومه راځي؟ او د پوهې ځای چيرته دی؟‬ ‫‪ ۲۱‬ځکه چې دا د ټولو ژوندیو انسانانو له سترګو پټ دی‪ ،‬او د هوا د مرغانو له سترګو څخه پټ ساتل شوی دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬تباهي او مرګ وایي‪ ،‬موږ په خپلو غوږونو د هغه خبر اورېدلی دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬خدای د هغه لره پېژني‪ ،‬او هغه د هغه ځای پېژني‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬ځکه چې هغه د ځمکې سرونو ته ګوري‪ ،‬او ټول اسمان لندې ګوري‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬د بادونو وزن ټاکلو لپاره؛ او هغه اوبه په اندازه سره تول کوي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬کله چې هغه د باران لپاره فرمان ورکړ‪ ،‬او د تندر د برېښنا لپاره لره جوړه کړه‪:‬‬ ‫‪۲۷‬نو هغه دا وليده‪ ،‬او بيان یې کړ؛ هغه دا تيار کړ‪ ،‬هو‪ ،‬او څېړنه یې وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬او هغه انسان ته وویل ‪:‬وګوره‪ ،‬د څښتن ویره‪ ،‬دا حکمت دی؛ او له بدۍ څخه لس اخيستل پوهه ده‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬فصل‬ ‫‪۱‬بيا ایوب خپل مثال ته دوام ورکړ او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪ ۲‬کاش چې زه د تيرو مياشتو په څير وای‪ ،‬لکه څنګه چې په هغو ورځو کې چې خدای پاک ما ساتلی و؛‬ ‫‪۳‬کله چې د هغه څراغ زما په سر روښانه شو‪ ،‬او کله چې زه د هغه په رڼا کې په تياره کې ګرځېدم؛‬ ‫‪ ۴‬لکه څنګه چې زه د خپلې ځوانۍ په ورځو کې وم‪ ،‬کله چې د خدای راز زما په خېمه کې و؛‬ ‫‪۵‬کله چې قادر مطلق زما سره وو‪ ،‬کله چې زما ماشومان زما په شاوخوا کې وو؛‬ ‫‪۶‬کله چې ما خپلې پښې په مکهن ووینځلې‪ ،‬او ډبرې ماته د تېلو سيندونه توی کړل؛‬ ‫‪۷‬کله چې زه د ښار له لرې دروازې ته لړم‪ ،‬کله چې ما په کوڅه کې خپله څوکۍ جوړه کړه!‬ ‫‪۸‬ځوانانو ما وليدلو او ځانونه یې پټ کړل ‪:‬او زاړه خلک پاڅېدل او ودرېدل‪.‬‬ ‫‪۹‬مشرانو خبرې کول بند کړل‪ ،‬او خپل لسونه یې په خوله کېښودل‪.‬‬ ‫‪۱۰‬مشران غلي وو‪ ،‬او د هغوی ژبه د خولې سره ونښلېده‪.‬‬ ‫‪۱۱‬کله چې غوږونو ما واورېد‪ ،‬نو ما ته یې برکت راکړ‪ ،‬او کله چې سترګو ما وليد‪ ،‬نو زما په اړه یې شاهدي ورکړه‪:‬‬ ‫‪۱۲‬ځکه چې ما هغه غریبانان چې فریاد یې کاوه‪ ،‬او یتيمان او هغه څوک چې څوک یې مرسته نه کوله‪ ،‬وژغورل‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬د هغه چا برکت چې د تباهۍ په حال کې و‪ ،‬ما ته راغی ‪:‬او ما د کونډې زړه د خوشحالۍ سندرې وویلې‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ما صداقت اغوستی و‪ ،‬او هغې ماته جامې اغوستې وې ‪:‬زما عدالت د جامو او تاج په څير و‪.‬‬ ‫‪۱۵‬زه د ړندو سترګې وم‪ ،‬او د ګوډو پښې وم‪.‬‬ ‫‪۱۶‬زه د غریبانو پلر وم ‪:‬او هغه مسله مې لټوله چې ما نه پېژندله‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او ما د بدکارانو ژامې ماتې کړې‪ ،‬او د هغه له غاښونو څخه مې غنيمت راوویست‪.‬‬ ‫‪۱۸‬نو ما وویل‪ ،‬زه به په خپل ځاله کې مړ شم‪ ،‬او خپلې ورځې به د شګو په څېر ډېرې کړم‪.‬‬ ‫‪۱۹‬زما ریښې د اوبو په غاړه خپرې شوې وې‪ ،‬او شبنم ټوله شپه زما په څانګو باندې پروت و‪.‬‬


‫د دندې کتاب‬

‫‪۲۰‬زما جلل په ما کې تازه شو‪ ،‬او زما کمان زما په لس کې نوی شو‪.‬‬ ‫‪۲۱‬خلکو زما خبرې واورېدې او زما په مشوره یې سترګې پټې کړې‪.‬‬ ‫‪۲۲‬زما د خبرو نه پس هغوئ بيا خبرې ونۀ کړې‪ ،‬او زما خبرې په هغوئ باندې راغلې‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬او هغوی زما په تمه وو لکه د باران‪ ،‬او هغوی خپله خوله خلصه کړه لکه د وروستي باران‪.‬‬ ‫‪۲۴‬که ما پرې وخندل‪ ،‬نو هغوی پرې باور نه کاوه‪ ،‬او زما د مخ رڼا یې نه غورځوله‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ما د هغوی لره غوره کړه‪ ،‬او مشر شوم‪ ،‬او په لښکر کې د پاچا په څېر اوسېدم‪ ،‬لکه هغه څوک چې غمجنو ته تسلي ورکوي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۳۰‬‬ ‫‪۱‬خو اوس هغه کسان چې زما څخه کوچني دي ما ته سپکاوی کوي‪ ،‬د هغوی پلرونه به ما د خپلو رمو د سپو سره د ناستې څخه کرکه‬ ‫کوله‪.‬‬ ‫‪۲‬هو‪ ،‬د هغوی د لسونو زور به ما ته چيرته ګټه ورسوي‪ ،‬چې په هغوی کې بوډاتوب له منځه تللی دی؟‬ ‫‪ ۳‬د فقر او قحط له امله هغوی یوازې وو‪ ،‬په پخواني وخت کې په صحرا کې په ویرانه او ورانه توګه وتښتېدل‪.‬‬ ‫‪۴‬څوک چې د بوټو په غاړه د مالو ونې او د صنوبر ریښې د غوښې لپاره پرې کوي‪.‬‬ ‫‪۵‬هغوی د انسانانو له منځ څخه وشړل شول‪( ،‬دوی د غلو په څېر په هغوی پسې چيغې وهلې؛)‬ ‫‪ ۶‬د درو په درزونو کې‪ ،‬د ځمکې په غارونو کې او په ډبرو کې اوسېدل‪.‬‬ ‫‪۷‬هغوی د بوټو په منځ کې چيغې وهلې‪ ،‬او د جالۍ لندې راټول شوي وو‪.‬‬ ‫‪۸‬هغوی د احمقانو اولد وو‪ ،‬هو‪ ،‬د بدمعاشانو اولد وو ‪:‬هغوی د ځمکې څخه هم بدتر وو‪.‬‬ ‫‪۹‬او اوس زه د هغوی سندره یم‪ ،‬هو‪ ،‬زه د هغوی طنز یم‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغوی زما څخه کرکه کوي‪ ،‬له ما څخه لرې تښتي‪ ،‬او زما په مخ باندې د توک کولو څخه ډډه نه کوي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ځکه چې هغه زما رسۍ پرې کړې ده او ما ته یې تکليف راکړی دی‪ ،‬نو هغوی زما په وړاندې هم واګې خلصې کړې دي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬زما په ښى لس ځوانان پورته کيږى‪ ،‬هغوئ زما پښې لرې کوى‪ ،‬او زما په خلف د خپلې تباهۍ لرې جوړوى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغوئ زما لره خرابوي‪ ،‬زما مصيبت وړاندې کوي‪ ،‬د هغوئ مدد کوونکے نشته‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هغوئ د اوبو د پراخو څپو په څېر زما په لور راغلل ‪:‬په ویرانۍ کې هغوی په ما راپرېوتل‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬وېره په ما راپرېوتې ده ‪:‬هغوی زما روح د باد په څېر تعقيبوي‪ ،‬او زما خير د ورېځې په څېر تېرېږي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او اوس زما روح په ما باندې توی شوی دی‪ ،‬د مصيبت ورځې ما نيولې دي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬د شپې په موسم کې زما هډوکي سوري کېږي‪ ،‬او زما سږي آرام نه کوي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬زما د ناروغۍ د لوی قوت په واسطه زما جامې بدلې شوې دي ‪:‬دا زما د کوټ د غاړې په څير تړلی دی‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغه ما په خټو کې غورځولی دی‪ ،‬او زه د خاورې او ایرو په څېر شوی یم‪.‬‬ ‫‪۲۰‬زه تاته فریاد کوم‪ ،‬او ته ما نه اورې ‪:‬زه ودرېږم‪ ،‬او ته ما ته پام نه کوې‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬تۀ زما سره ظالم شوې یې‪ ،‬په خپل زورور لس سره زما په وړاندې مخالفت کوې‪.‬‬ ‫‪۲۲‬ته ما باد ته پورته کوې‪ ،‬ته ما په هغې باندې سپاره کوې‪ ،‬او زما ماده حل کوې‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬ځکه چې زه پوهېږم چې ته به ما مرګ ته او هغه کور ته چې د ټولو ژوندیو لپاره ټاکل شوی دی‪ ،‬بوځې‪.‬‬ ‫‪۲۴‬خو هغه به خپل لس قبر ته ونه غځوي‪ ،‬که څه هم هغوی د هغه په تباهي کې ژاړي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬آیا ما د هغه چا لپاره ژړل نه وو چې په مصيبت کې وو؟ آیا زما روح د غریبانو لپاره غمجن نه وو؟‬ ‫‪۲۶‬کله چې ما د ښو په لټه کې وم‪ ،‬نو بدي راته راغله ‪:‬او کله چې ما د رڼا انتظار کاوه‪ ،‬نو تياره راغله‪.‬‬ ‫‪۲۷‬زما کولمې جوش شوې او آرام نه شو ‪:‬د مصيبت ورځې زما مخه ونيوله‪.‬‬ ‫‪۲۸‬زه د لمر پرته غمجن شوم ‪:‬زه ولړ شوم‪ ،‬او په جماعت کې مې ژړل‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬زه د اژدهاګانو ورور او د مرغانو ملګری یم‪.‬‬ ‫‪۳۰‬زما پوستکی تور شوی دی‪ ،‬او هډوکي مې د تودوخې له امله سوځېدلي دي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬زما ستار هم په غم بدل شو‪ ،‬او زما بدن د ژړا کوونکو په غږ بدل شو‪.‬‬ ‫فصل ‪۳۱‬‬ ‫‪۱‬ما د خپلو سترګو سره تړون کړی دی‪ ،‬نو بيا ولې زه د یوې پېغلې په اړه فکر وکړم؟‬ ‫‪۲‬ځکه چې د پاسه د خخدائ پاک کومه برخه شته؟ او د اوچت خخدائ پاک کومه ميراث شته؟‬ ‫‪۳‬آیا دا د بدکارانو لپاره تباهي نه ده؟ او د بدکارانو لپاره عجيبه سزا نه ده؟‬ ‫‪۴‬آیا هغه زما لرې نه ویني‪ ،‬او زما ټول ګامونه نه شمېري؟‬ ‫‪۵‬که ما په بې ګټې توګه تګ کړی وي‪ ،‬یا زما پښه په دوکې سره تېزه شوې وي؛‬ ‫‪۶‬ما په یو برابر تله کښې وتللے شى‪ ،‬چې خخدائ پاک زما صداقت وپېژنى‪.‬‬ ‫‪۷‬که زما قدم د لرې نه اوړېدلی وي‪ ،‬او زما زړه زما د سترګو په پيروي کړی وي‪ ،‬او زما په لسونو باندې کوم داغ لګېدلی وي‪،‬‬ ‫‪۸‬نو بيا پرېږده چې زه وکرم او بل یې وخوري؛ هو‪ ،‬پرېږده چې زما اولد له بېخه وویستل شي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬که زما زړه د یوې ښځې لخوا دوکه شوی وي‪ ،‬یا زه د خپل ګاونډي په دروازه کې په تمه ناست یم‪،‬‬ ‫‪۱۰‬نو زما ښځه دې د بل چا سره مينه وکړي‪ ،‬او نور دې پرې سجده وکړي‪.‬‬


‫د دندې کتاب‬

‫‪۱۱‬ځکه چې دا یو ډېر بد کار دی‪ ،‬هو‪ ،‬دا یو داسې جرم دی چې قاضيان یې سزا ورکوي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ځکه چې دا هغه اور دی چې تر بربادۍ پورې سوزوي‪ ،‬او زما ټول حاصلت به له منځه یوسي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬که چېرې ما د خپل غلم یا وینځې د حق سپکاوی کړی وي‪ ،‬کله چې دوی زما سره دعوه وکړه؛‬ ‫‪۱۴‬نو کله چې خدای پاڅيږي نو زه به څه وکړم؟ او کله چې هغه راشې نو زه به ورته څه ځواب ورکړم؟‬ ‫‪۱۵‬آیا هغه چا چې زه یې په رحم کې پيدا کړی یم هغه یې نه دی جوړ کړی؟ او ایا یو چا موږ په رحم کې نه یو جوړ کړی؟‬ ‫‪۱۶‬که ما غریبانان د هغوئ د خواهشاتو نه منع کړي وي‪ ،‬یا مې د کونډې سترګې ړندې کړې وي‪،‬‬ ‫‪ ۱۷‬یا ما خپله ډوډۍ یوازې خوړلې وي‪ ،‬او یتيمانو هغه نه وي خوړلې؟‬ ‫‪( ۱۸‬ځکه چې زما د ځوانۍ څخه هغه زما سره لکه د پلر سره لوی شوی و‪ ،‬او ما د خپلې مور له رحم څخه د هغې لرښوونه کړې ده؛)‬ ‫‪۱۹‬که ما څوک د جامو د نشتوالي له امله مړ شوی وي‪ ،‬یا کوم غریب چې د پوښ پرته وي ليدلی وي؛‬ ‫‪ ۲۰‬که چېرې د هغه مل ماته برکت نه وي راکړی‪ ،‬او که چېرې هغه زما د پسونو د وړیو سره ګرم نه وي شوی‪،‬‬ ‫‪۲۱‬که ما خپل لس د یتيمانو په وړاندې پورته کړی وي‪ ،‬کله چې ما په دروازه کې خپله مرسته وليده‪:‬‬ ‫‪۲۲‬نو زما لس دې زما د اوږې له تيغ څخه وغورځېږي‪ ،‬او زما لس دې له هډوکي څخه مات شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬ځکه چې د خدای له خوا تباهي زما لپاره وېره وه‪ ،‬او د هغه د عظمت له امله زه نشو زغملی‪.‬‬ ‫‪۲۴‬که ما سره زر خپل اميد ګرځولى وى‪ ،‬یا ما خالص سرو زرو ته ویلي وى‪ ،‬ته زما باور یې؛‬ ‫‪۲۵‬که زه خوشحاله وم چې زما شتمني ډېره وه او زما لس ډېر څه ترلسه کړي وو؛‬ ‫‪ ۲۶‬که چېرې ما لمر ليدلی وای کله چې ځليده‪ ،‬یا سپوږمۍ په رڼا کې ګرځېدله؛‬ ‫‪ ۲۷‬او زما زړه په پټه سره غولول شوی دی‪ ،‬یا زما خولې زما لس ښکل کړی دی‪:‬‬ ‫‪۲۸‬دا هم د قاضي له خوا د سزا وړ ګناه وه ‪:‬ځکه چې ما باید د هغه خدای څخه انکار کړی وای چې پورته دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬که زه د هغه چا په تباهۍ خوشحاله وم چې زما څخه یې نفرت کاوه‪ ،‬یا کله چې بدي ورسره وشوه نو ځان لوړ کړم‪،‬‬ ‫‪ ۳۰‬او نه مې خپله خوله د ګناه کولو اجازه ورکړې ده چې د هغه روح ته لعنت ووایم‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬که زما د خېمې سړي دا نه وای ویلي‪ ،‬کاش چې موږ د هغه غوښه واي !نو موږ به مطمئن نه شو‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬نا اشنا کس په کوڅه کې نه درېږي ‪:‬خو ما خپلې دروازې مسافر ته خلصې کړې‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬که ما د آدم په څېر خپلې ګناهونه پټې کړې وای‪ ،‬او خپله ګناه مې په خپل غېږ کې پټه کړې وای‪:‬‬ ‫‪۳۴‬آیا زه د یوې لویې ډلې څخه وېرېدم‪ ،‬یا د کورنيو سپکاوي ما ویره راکړه‪ ،‬چې زه چوپ پاتې شوم او له دروازې څخه بهر نه شوم؟‬ ‫‪ ۳۵‬کاشکې چې څوک زما خبره واوري !زما خواهش دا دی چې قادر مطلق ماته ځواب راکړي‪ ،‬او زما مخالف یو کتاب ليکلی وای‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬یقينا ا زه به یې په خپل اوږه پورته کړم او د تاج په توګه به یې وتړم‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬زه به هغه ته د خپلو ګامونو شمېر بيان کړم؛ لکه څنګه چې یو شهزاده یم‪ ،‬زه به هغه ته نږدې شم‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬که زما ځمکه زما په وړاندې چيغې وهي‪ ،‬یا د هغې د څانګو څانګو هم شکایت وکړي؛‬ ‫‪ ۳۹‬که ما د هغې مېوې بې له پيسو خوړلې وي‪ ،‬یا مې د هغې خاوندانو ته خپل ژوند ورکړی وي‪:‬‬ ‫‪ ۴۰‬د غنمو پر ځای دې اوښکې او د اوربشو پر ځای دې کوکا وده وکړي ‪.‬د ایوب خبرې پای ته ورسېدې‪.‬‬ ‫فصل ‪۳۲‬‬ ‫‪۱‬نو دې درېو کسانو ایوب ته ځواب ورکول بس کړل‪ ،‬ځکه چې هغه په خپلو نظرونو کې صادق وو‪.‬‬ ‫‪۲‬بيا د رام د کورنۍ څخه د بوزى د براکيل د زوی اليهو غضب راوپارېد ‪:‬د هغه غضب د ایوب په وړاندې و‪ ،‬ځکه چې هغه د خدائ پاک‬ ‫په ځای ځان عادل ګڼلو‪.‬‬ ‫‪۳‬همدارنګه د هغه په درې ملګرو باندې هم غصه وه‪ ،‬ځکه چې هغوی هيڅ ځواب نه وو موندلی‪ ،‬خو بيا هم ایوب یې مجرم ګڼلی و‪.‬‬ ‫‪۴‬نو اليهو د ایوب د خبرو کولو پورې انتظار وکړ‪ ،‬ځکه چې هغوی د هغه څخه مشران وو‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې اليهو وليدل چې د دې درېو کسانو په خوله کې هيڅ ځواب نشته‪ ،‬نو د هغه غصه راوپارېده‪.‬‬ ‫‪۶‬او د بوزى د براکيل زوئ الي خهو جواب ورکړو او وې وئيل‪” ،‬زه ځوان یم او تاسو ډېر بوډا یئ‪ ،‬نو ځکه زه وېرېدم او تاسو ته مې د خپل‬ ‫نظر څرګندولو جرئت ونۀ کړو‪.‬‬ ‫‪۷‬ما وویل‪ ،‬ورځې باید خبرې وکړي‪ ،‬او ډېر کلونه باید حکمت وښيي‪.‬‬ ‫‪۸‬خو په انسان کې روح شته ‪:‬او د قادر مطلق الهام هغوی ته پوهه ورکوي‪.‬‬ ‫‪۹‬لوی خلک تل هوښيار نه وي ‪:‬او نه هم زاړه خلک په قضاوت پوهيږي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو ما وویل‪ ،‬زما خبره واورئ‪ ،‬زه به هم خپل نظر څرګند کړم‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ګوره‪ ،‬ما ستاسو د خبرو په تمه وم‪ ،‬کله چې تاسو د څه ویلو په لټه کې وئ‪ ،‬ما ستاسو دلیلو ته غوږ نيولی و‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هو‪ ،‬ما ستاسو خبرو ته غوږ ونيو‪ ،‬او وګوره‪ ،‬ستاسو څخه هيڅوک داسې نه وو چې ایوب قانع کړي‪ ،‬یا یې د هغه خبرو ته ځواب ورنه‬ ‫کړي‪:‬‬ ‫‪۱۳‬هسې نه چې تاسو ووایاست‪ ،‬مونږ حکمت ترلسه کړ ‪:‬خدای هغه غورځوي‪ ،‬نه انسان‪.‬‬ ‫‪۱۴‬اوس هغه زما په خلف خبرې نه دي کړې‪ ،‬او نه به زه ستاسو په خبرو سره هغه ته ځواب ورکړم‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغوی حيران شول‪ ،‬نور یې ځواب ورنه کړ ‪:‬خبرې یې پرېښې‪.‬‬ ‫‪۱۶‬کله چې ما انتظار وکړ‪( ،‬ځکه چې دوی خبرې نه کولې‪ ،‬بلکې ولړ وو‪ ،‬او نور یې ځواب نه ورکاوه؛)‬ ‫‪۱۷‬ما وویل‪ ،‬زه به هم خپل ځواب ورکړم‪ ،‬زه به هم خپل نظر څرګند کړم‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ځکه چې زه له مادې ډک یم‪ ،‬زما دننه روح ما مجبوروي‪.‬‬


‫د دندې کتاب‬

‫‪۱۹‬ګوره‪ ،‬زما ګېډه د شرابو په څېر ده چې خلصې نه دي‪ ،‬د نوو بوتلونو په څېر د چاودېدو لپاره چمتو ده‪.‬‬ ‫‪۲۰‬زه به خبرې وکړم‪ ،‬ترڅو تازه شم ‪:‬زه به خپلې شونډې خلصې کړم او ځواب به ورکړم‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬زه تاته دعا کوم چې د چا شخص قبول نه کړم‪ ،‬او نه هم چا ته د چاپلوسۍ لقبونه ورکړم‪.‬‬ ‫‪۲۲‬ځکه چې زه پوهېږم چې د ستاینې لقبونه ونه ورکوم؛ په دې کولو سره به زما خالق ژر ما له ځانه سره بوځي‪.‬‬ ‫فصل ‪۳۳‬‬ ‫‪۱‬نو ایوبه‪ ،‬زما خبرې واوره‪ ،‬او زما ټولو خبرو ته غوږ ونيسه‪.‬‬ ‫‪۲‬ګوره‪ ،‬اوس ما خپله خوله خلصه کړې ده‪ ،‬زما ژبه زما په خوله کې خبرې کوي‪.‬‬ ‫‪۳‬زما خبرې به زما د زړه له صداقت څخه وي‪ ،‬او زما شونډې به په روښانه توګه علم بيان کړي‪.‬‬ ‫‪ ۴‬د خدای روح ما جوړ کړی دی‪ ،‬او د قادر مطلق ساه ماته ژوند راکړی دی‪.‬‬ ‫‪۵‬که ته ماته ځواب ورکولی شې‪ ،‬خپلې خبرې زما په وړاندې ترتيب کړه‪ ،‬ولړ شه‪.‬‬ ‫‪۶‬ګوره‪ ،‬زه د خدای په ځای ستا د ارادې سره سم یم ‪:‬زه هم د خټې څخه جوړ شوی یم‪.‬‬ ‫‪۷‬ګوره‪ ،‬زما وېره به تا ونه وېروي‪ ،‬او نه به زما لس درنه وي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬یقينا ا تا زما په غوږونو کښې خبرې کړې دي‪ ،‬او ما ستا د خبرو غږ واورېد چې ویې ویل‪:‬‬ ‫‪۹‬زه پاک یم او ګناه نه لرم‪ ،‬بې ګناه یم‪ ،‬او په ما کې هيڅ ګناه نشته‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ګوره‪ ،‬هغه زما په وړاندې موقعې لټوي‪ ،‬هغه ما خپل دښمن ګڼي‪،‬‬ ‫‪۱۱‬هغه زما پښې په زنګونو کې اچوي‪ ،‬هغه زما ټولې لرې څاري‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ګوره‪ ،‬په دې کې ته عادل نه یې ‪:‬زه به تاته ځواب درکړم‪ ،‬چې خدای د انسانانو څخه لوی دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬ولې د هغه سره جګړه کوې؟ ځکه چې هغه د خپلو هيڅ شی حساب نه ورکوي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ځکه چې خدای یو ځل خبرې کوي‪ ،‬هو دوه ځله‪ ،‬خو انسان یې نه پوهيږي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬په خوب کې‪ ،‬د شپې په رویا کې‪ ،‬کله چې په خلکو ژور خوب راشي‪ ،‬په بستر کې ویده شي؛‬ ‫‪۱۶‬بيا هغه د انسانانو غوږونه خلصوي‪ ،‬او د هغوی لرښوونه مهر کوي‪،‬‬ ‫‪۱۷‬چې هغه انسان د خپل مقصد څخه واړوي‪ ،‬او غرور له انسان څخه پټ کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬هغه د هغه روح د کندې څخه ساتي‪ ،‬او د هغه ژوند د تورې په واسطه د هلکېدو څخه ساتي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغه په خپل بستر کې د درد سره هم سزا ورکول کېږي‪ ،‬او د هغه د هډوکو ګڼوالی د سخت درد سره‪:‬‬ ‫‪ ۲۰‬نو د هغه ژوند د ډوډۍ څخه کرکه کوي‪ ،‬او د هغه روح د خوندور غوښې څخه‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د هغه غوښه دومره خرابه شوې ده چې نه ليدل کېږي‪ ،‬او د هغه هډوکي چې نه ليدل کېدل‪ ،‬بهر راووځي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬هو‪ ،‬د هغه روح قبر ته نږدې کېږي‪ ،‬او د هغه ژوند د تباه کوونکو په لور‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬که چېرې د هغه سره یو رسول وي‪ ،‬یو ترجمان وي‪ ،‬د زرګونو په منځ کې یو‪ ،‬چې انسان ته د هغه صداقت وښيي‪:‬‬ ‫‪ ۲۴‬بيا هغه پرې مهربان کيږي او وایي‪ ،‬هغه له کندې ته له غورځېدو څخه وژغوره ‪:‬ما تاوان وموند‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬د هغه غوښه به د ماشوم په پرتله تازه وي ‪:‬هغه به د خپلې ځوانۍ ورځې ته راستون شي‪:‬‬ ‫‪ ۲۶‬هغه به خدای ته دعا وکړي‪ ،‬او هغه به پرې مهربان شي ‪:‬او هغه به د هغه مخ په خوښۍ وویني‪ ،‬ځکه چې هغه به انسان ته د هغه‬ ‫صداقت بدله ورکړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬هغه انسانانو ته ګوري‪ ،‬او که څوک ووایي‪ ،‬ما ګناه کړې ده‪ ،‬او هغه څه مې خراب کړي دي چې سم وو‪ ،‬او ماته یې ګټه ونه کړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬هغه به د هغه روح د کندې ته د تلو څخه وژغوري‪ ،‬او د هغه ژوند به رڼا وویني‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬ګوره‪ ،‬دا ټول کارونه خدای ډېر ځله د انسان سره کوي‪،‬‬ ‫‪ ۳۰‬چې د هغه روح د کندې څخه راوباسي‪ ،‬او د ژوندیو په رڼا روښانه شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬ایوبه‪ ،‬ښه پام وکړه‪ ،‬ما ته غوږ ونيسه‪ ،‬غلی شه او زه به خبرې وکړم‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬که ته د ویلو لپاره څه لرې‪ ،‬نو ماته ځواب راکړه ‪:‬خبرې وکړه‪ ،‬ځکه چې زه غواړم چې تا بې ګناه ثابت کړم‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬که نه‪ ،‬نو زما خبره واوره ‪.‬غلی شه‪ ،‬او زه به تاته حکمت درکړم‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۳۴‬‬ ‫‪۱‬نو الي خهو جواب ورکړو او وې وئيل‪،‬‬ ‫‪۲‬اے هوښيارو سړو‪ ،‬زما خبرې واورئ‪ ،‬او اے پوهه لرونکو‪ ،‬ما ته غوږ ونيسئ‪.‬‬ ‫‪۳‬ځکه چې غوږونه خبرې ازمویي‪ ،‬لکه څنګه چې خوله غوښه خوند اخلي‪.‬‬ ‫‪ ۴‬راځئ چې د ځان لپاره قضاوت غوره کړو ‪:‬راځئ چې په خپلو کې پوه شو چې څه ښه دي‪.‬‬ ‫‪۵‬ځکه چې ایوب وئيلي دي‪ ،‬زه صادق یم‪ ،‬او خخدائ پاک زما عدالت لرې کړے دے‪.‬‬ ‫‪ ۶‬آیا زه باید د خپل حق په وړاندې دروغ ووایم؟ زما زخم د ګناه پرته د درملنې وړ نه دی‪.‬‬ ‫‪۷‬د ایوب په شان څوک دے‪ ،‬چې د اوبو په څېر سپکاوے څښي؟‬ ‫‪۸‬چې د بدکارانو سره ملګرتيا کوي‪ ،‬او د بدکارانو سره ګرځي‪.‬‬ ‫‪۹‬ځکه چې هغه ویلي دي‪ ،‬دا انسان ته هيڅ ګټه نه رسوي چې د خدای سره خوشحاله وي‪.‬‬


‫د دندې کتاب‬

‫‪۱۰‬نو اے د عقل خاوندانو‪ ،‬زما خبره واورئ ‪.‬دا د خخدائ پاک نه لرې ده چې هغه بدکاري وکړي‪ ،‬او د قادر خخدائ نه چې هغه بدکاري‬ ‫وکړي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ځکه چې هغه به د انسان د کار بدله هغه ته ورکړي‪ ،‬او هر چا ته به د هغه د لرو چارو مطابق سزا ورکړي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هو‪ ،‬یقينا ا چې خدای به بدکاري ونه کړي‪ ،‬او نه به قادر مطلق قضاوت خراب کړي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬چا هغه ته د ځمکې واک ورکړی دی‪ ،‬او چا ټوله نړۍ اداره کړې ده؟‬ ‫‪۱۴‬که هغه خپل زړه په انسان باندې ولګوي‪ ،‬که هغه خپل روح او ساه په ځان کې راټول کړي؛‬ ‫‪۱۵‬ټول انسانان به یوځای له منځه لړ شي‪ ،‬او انسان به بيا خاورې ته واړوي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬که چېرې تاسو پوهه لرئ‪ ،‬نو دا واورئ ‪:‬زما د خبرو غږ ته غوږ ونيسئ‪.‬‬ ‫‪۱۷‬آیا هغه څوک چې د صداقت څخه کرکه کوي حکومت به وکړي؟ او ته به هغه څوک مجرم وګڼي چې ډېر عادل وي؟‬ ‫‪۱۸‬آیا دا مناسبه ده چې پاچا ته ووایو چې ته بدکار یې؟ او شهزادګانو ته ووایو چې تاسو بې دینه یاست؟‬ ‫‪۱۹‬څومره کم چې د شهزادګانو شخصي عزت نه کوي او نه شتمنو ته د غریبانو په پرتله زیات پام کوي‪ ،‬ځکه چې ټول د هغه د لسونو کار‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪۲۰‬په یوه شيبه کې به دوی مړه شي‪ ،‬او خلک به په نيمه شپه کې وارخطا شي او مړه شي ‪:‬او زورور به پرته له لس څخه ونيول شي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ځکه چې د هغه سترګې د انسان په لرو چارو دي‪ ،‬او هغه د هغه ټولې لرې ویني‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬نه تياره شته او نه د مرګ سيوری‪ ،‬چېرته چې بدکاران ځانونه پټ کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬ځکه چې هغه به په انسان باندې د حق څخه زیات څه نه اچوي‪ ،‬ترڅو هغه د خدای سره قضاوت ته حاضر شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬هغه به بې شمېره زورور خلک ټوټې ټوټې کړي‪ ،‬او د هغوی پر ځای به نور خلک وټاکي‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬نو ځکه هغه د هغوی کارونه پېژني‪ ،‬او هغه یې د شپې له خوا ړنګوي‪ ،‬ترڅو هغوی له منځه لړ شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬هغه د نورو په وړاندې د بدکارانو په څېر هغوی وهي‪.‬‬ ‫‪۲۷‬ځکه چې هغوئ د هغۀ نه مخ واړاوه‪ ،‬او د هغۀ په هيڅ لره یې غور ونۀ کړو‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬نو چې د غریبانو فریاد هغه ته ورسيږي‪ ،‬او هغه د مصيبت ځپلو فریاد اوري‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬کله چې هغه خاموشي راولي‪ ،‬نو څوک یې ستونزې جوړولی شي؟ او کله چې هغه خپل مخ پټ کړي‪ ،‬نو څوک یې ليدلی شي؟ که دا د‬ ‫یو قوم په وړاندې وي‪ ،‬یا یوازې د یو انسان په وړاندې وي‪:‬‬ ‫‪ ۳۰‬ترڅو منافق حکومت ونه کړي‪ ،‬ترڅو خلک په دام کې راګير نشي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬بې له شکه دا مناسبه ده چې خدای ته وویل شي‪ ،‬ما سزا وزغمله‪ ،‬زه به نور ګناه ونه کړم‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬هغه څه چې زه یې نه وینم‪ ،‬ماته یې وښایه ‪:‬که ما ګناه کړې وي‪ ،‬نو نور به یې ونه کړم‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬آیا دا ستا د ارادې سره سم وي؟ هغه به یې بدله ورکړي‪ ،‬که ته انکار وکړې یا غوره کړې؛ او زه نه؛ نو هغه څه ووایه چې ته یې‬ ‫پېژنې‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬عقلمندان دې ما ته ووایي‪ ،‬او یو هوښيار سړی دې ما ته غوږ ونيسي‪.‬‬ ‫‪۳۵‬ایوب بې پوهې خبرې وکړې‪ ،‬او د هغه خبرې بې حکمته وې‪.‬‬ ‫‪۳۶‬زما خواهش دا دی چې ایوب تر پایه پورې محاکمه شي ځکه چې هغه د بدکارانو لپاره ځوابونه ورکوي‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬ځکه چې هغه په خپلو ګناهونو کې بغاوت زیاتوي‪ ،‬هغه زموږ په منځ کې لسونه وهي‪ ،‬او د خدای په وړاندې خپلې خبرې زیاتوي‪.‬‬ ‫فصل ‪۳۵‬‬ ‫‪۱‬اليهو بيا خبرې وکړې او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪۲‬آیا ته دا سمه ګڼې چې تا وویل‪ ،‬زما صداقت د خدای له صداقت څخه ډېر دی؟‬ ‫‪۳‬ځکه چې تا ویل‪ ،‬چې ستا لپاره به څه ګټه وي؟ او که زه له خپلې ګناه څخه پاک شم‪ ،‬نو زما لپاره به څه ګټه وي؟‬ ‫‪۴‬زه به تاته او ستا ملګرو ته چې ستا سره دي ځواب درکړم‪.‬‬ ‫‪۵‬آسمان ته وګوره او وګوره‪ ،‬او هغه وریځې وګوره چې ستا څخه لوړې دي‪.‬‬ ‫‪۶‬که چېرې ته ګناه وکړې‪ ،‬نو د هغه په وړاندې څه کوې؟ یا که ستا ګناهونه ډېر شي‪ ،‬نو ته د هغه سره څه کوې؟‬ ‫‪۷‬که تۀ صادق یې‪ ،‬نو تۀ هغۀ ته څۀ ورکوې؟ یا هغه ستا د لس نه څۀ حاصلوى؟‬ ‫‪۸‬ستا بدکاري ممکن ستا په څېر یو سړي ته زیان ورسوي‪ ،‬او ستا صداقت ممکن د انسان زوی ته ګټه ورسوي‪.‬‬ ‫‪۹‬د ظلمونو د ډېروالي له امله‪ ،‬هغوئ مظلومان ژاړي‪ ،‬د زورورو د لس له امله ژاړي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬خو هيڅوک نه وایي چې‪ ،‬زما خالق خدای چيرته دی‪ ،‬چې په شپه کې سندرې ورکوي؟‬ ‫‪۱۱‬څوک موږ ته د ځمکې د څارویو څخه ډیر تعليم راکوي‪ ،‬او موږ ته د اسمان د مرغانو څخه ډیر هوښيار کوي؟‬ ‫‪۱۲‬هلته هغوئ ژاړي‪ ،‬خو څوک جواب نه ورکوي‪ ،‬ځکه چې بدکاره سړى غرور کوي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬یقينا ا چې خخدائ پاک به بېمقصد خبرې نه اوري‪ ،‬او قادر خخدائ به یې پروا ونکړي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬که څه هم ته وایې چې ته به هغه ونه ګورې‪ ،‬خو عدالت د هغه په وړاندې دی‪ ،‬نو په هغه باور وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۵‬خو اوس‪ ،‬ځکه چې داسې نه ده‪ ،‬هغه په خپل غضب کې رایه ورکړې ده؛ خو هغه په ډېر سخت وخت کې نه پوهېږي‪:‬‬ ‫‪۱۶‬نو له همدې امله ایوب بې ګټې خبرې کوي‪ ،‬هغه بې پوهې خبرې کوي‪.‬‬


‫د دندې کتاب‬

‫فصل ‪۳۶‬‬ ‫‪۱‬اليهو هم دوام ورکړ او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪ ۲‬لږ صبر وکړه‪ ،‬او زه به تاته وښيم چې زه ل د خدای په استازیتوب خبرې نه کوم‪.‬‬ ‫‪۳‬زه به خپل علم له لرې ځای څخه راوړم‪ ،‬او خپل خالق ته به صداقت ورکړم‪.‬‬ ‫‪۴‬ځکه چې زما خبرې به په رښتيا دروغ نه وي ‪:‬هغه څوک چې په پوهه کې بشپړ دی ستا سره دی‪.‬‬ ‫‪۵‬ګوره‪ ،‬خدای ډېر زورور دی او هيڅوک نه سپکوي ‪:‬هغه په ځواک او حکمت کې ډېر زورور دی‪.‬‬ ‫‪ ۶‬هغه د بدکارانو ژوند نه ساتي‪ ،‬خو غریبانو ته حق ورکوي‪.‬‬ ‫‪۷‬هغه خپلې سترګې له صادقانو نه نه اړوي‪ ،‬خو هغوی د پاچاهانو سره په تخت ناست دي؛ هو‪ ،‬هغه هغوی د تل لپاره قائموي‪ ،‬او هغوی‬ ‫لوړېږي‪.‬‬ ‫‪۸‬او که چېرې هغوی په زنځيرونو کې تړل شوي وي او د مصيبت په رسيو کې تړل شوي وي‪،‬‬ ‫‪ ۹‬بيا هغه هغوی ته د هغوی کار او د هغوی سرغړونې ښيي چې دوی له حده تېر شوي دي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغه د هغوی غوږونه د روزنې لپاره خلصوي‪ ،‬او هغوی ته امر کوي چې له ګناه څخه راوګرځي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬که چېرې هغوی د هغه اطاعت وکړي او خدمت وکړي‪ ،‬نو هغوی به خپلې ورځې په نېکمرغۍ کې او خپل کلونه به په خوشحالۍ کې‬ ‫تېر کړي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬خو که چېرې هغوی اطاعت ونه کړي‪ ،‬نو هغوی به په توره ووژل شي‪ ،‬او بې له پوهې به مړه شي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خو منافقان چې په زړونو کې دي غضب راټولوي ‪:‬کله چې هغه یې وتړي نو ژاړي یې نه‪.‬‬ ‫‪۱۴‬دوی په ځوانۍ کې مړه کيږي‪ ،‬او د دوی ژوند د ناپاکانو په منځ کې دی‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغه غریبانانو ته د هغوئ په مصيبت کښې نجات ورکوى‪ ،‬او د ظلم په وخت کښې د هغوئ غوږونه خلصوى‪.‬‬ ‫‪۱۶‬همدارنګه هغه غوښتل چې ته له سختۍ څخه وباسي او داسې پراخه ځای ته یې بوځي چې هلته هيڅ سختۍ نه وي‪ ،‬او هغه څه چې ستا‬ ‫په دسترخوان کېښودل شي باید له غوړو ډک وي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬خو تا د بدکارانو قضاوت پوره کړ ‪:‬عدالت او عدالت تا نيسي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ځکه چې غضب شته‪ ،‬نو پام کوه چې هغه تا په خپل ګوزار سره ونه نيسي ‪:‬که نه نو لویه فدیه به تا ونه ژغوري‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬آیا هغه ستا شتمني ته ارزښت ورکوي؟ نه‪ ،‬نه سره زر‪ ،‬او نه هم د ځواک ټول قوتونه‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬د شپې ارمان مه کوه‪ ،‬کله چې خلک په خپل ځای کې پرې شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬خبردار شه‪ ،‬د ګناه په اړه مه ګوره‪ ،‬ځکه چې دا تا د مصيبت په پرتله غوره کړی دی‪.‬‬ ‫‪۲۲‬ګوره‪ ،‬خدای په خپل قدرت سره لوړ کوي ‪:‬څوک د هغه په څير تعليم ورکوي؟‬ ‫‪ ۲۳‬چا ورته د هغه د لرې لرښوونه کړې ده؟ یا څوک ویلی شي چې تا ګناه کړې ده؟‬ ‫‪ ۲۴‬په یاد ولرئ چې د هغه کار ته لوړتيا ورکړئ‪ ،‬کوم چې خلک یې ګوري‪.‬‬ ‫‪۲۵‬هر څوک یې ليدلی شي‪ ،‬انسان یې له لرې څخه ليدلی شي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬ګوره‪ ،‬خدای لوی دی‪ ،‬او موږ هغه نه پوهيږو‪ ،‬او نه هم د هغه د کلونو شمېر معلومېدای شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬ځکه چې هغه د اوبو څاڅکي کوچني کوي ‪:‬دوی د هغې د بخار سره سم باران اوروي‪:‬‬ ‫‪ ۲۸‬هغه وریځې چې په انسانانو باندې ډېر اوري او تویوي یې‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬آیا څوک د ورېځو د خپریدو او د هغه د خېمې د شور او غوغا په اړه پوهيدلی شي؟‬ ‫‪ ۳۰‬وګوره‪ ،‬هغه په هغې باندې خپله رڼا خپروي‪ ،‬او د سمندر لندې برخه پوښي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬ځکه چې هغه د هغوی په واسطه د خلکو قضاوت کوي‪ ،‬هغه ډېر غوښه ورکوي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬هغه رڼا په وریځو پوښي؛ او امر کوي چې د هغې وریځې له لرې ونه ځلېږي چې د هغې په منځ کې راځي‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬د هغې شور د هغې په اړه څرګندوي‪ ،‬او څاروي هم د بخار په اړه‪.‬‬ ‫فصل ‪۳۷‬‬ ‫‪۱‬په دې هم زما زړه لړزېږي‪ ،‬او له خپل ځای څخه لېرې کېږي‪.‬‬ ‫‪ ۲‬د هغه د غږ غږ او هغه غږ چې د هغه له خولې څخه راوځي‪ ،‬په غور سره واورئ‪.‬‬ ‫‪ ۳‬هغه دا د ټول اسمان لندې لرښوونه کوي‪ ،‬او د هغه برېښنا د ځمکې تر پایه پورې‪.‬‬ ‫‪ ۴‬له هغې وروسته یو غږ غږېږي ‪:‬هغه د خپل جلل په غږ سره تندر کوي؛ او کله چې د هغه غږ واورېدل شي نو هغه به هغوی ونه‬ ‫دروي‪.‬‬ ‫‪۵‬خدای په خپل غږ سره په حيرانونکي ډول تندر اچوي‪ ،‬هغه لوی کارونه کوي چې موږ یې نه شو درک کولی‪.‬‬ ‫‪۶‬ځکه چې هغه واورې ته وایي‪ ،‬په ځمکه باندې وخېژه‪ ،‬او همدارنګه کوچني باران ته‪ ،‬او د هغه د ځواک لوی باران ته‪.‬‬ ‫‪۷‬هغه د هر چا لس مهر کوي‪ ،‬ترڅو ټول خلک د هغه کار وپېژني‪.‬‬ ‫‪۸‬بيا ځناور په غارونو کښې ننوځي‪ ،‬او په خپلو ځایونو کښې پاتې شي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬طوفان د جنوب څخه راځي‪ ،‬او سړه د شمال څخه راځي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬د خدای د ساه په واسطه یخ ورکول کيږي ‪:‬او د اوبو پراخوالی تنګ شوی دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬همدارنګه د اوبو په ورکولو سره هغه تور ورېځ ستړی کوي ‪:‬هغه خپل روښانه ورېځ خپروي‪:‬‬ ‫‪۱۲‬او د هغه د مشورو په واسطه دا ګرځول کېږي ‪:‬ترڅو دوی په ځمکه کې د نړۍ په مخ کې هر هغه څه وکړي چې هغه ورته امر کوي‪.‬‬


‫د دندې کتاب‬

‫‪ ۱۳‬هغه دا راولی‪ ،‬که د اصلح لپاره وي‪ ،‬یا د خپلې خاورې لپاره وي‪ ،‬یا د رحم لپاره وي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ای ایوبه‪ ،‬دا واوره ‪:‬ولړ شه او د خدای په حيرانونکو کارونو غور وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۵‬آیا ته پوهېږې چې کله خخدائ پاک هغوئ لرې کړل‪ ،‬او د خپلې وریځې رڼا یې وځلوله؟‬ ‫‪۱۶‬آیا ته د وریځو توازن پېژنې‪ ،‬د هغه چا عجيب کارونه چې په پوهه کې بشپړ دی؟‬ ‫‪ ۱۷‬ستا جامې څنګه ګرمې دي‪ ،‬کله چې هغه د جنوب باد په واسطه ځمکه ارامه کوي؟‬ ‫‪۱۸‬آیا تا د هغه سره آسمان خپور کړی دی‪ ،‬کوم چې قوي دی‪ ،‬او د ویلې شوې شيشې په څير دی؟‬ ‫‪۱۹‬مونږ ته وښایه چې موږ باید هغه ته څه ووایو؛ ځکه چې موږ د تيارې له امله خپلې خبرې نشو تنظيمولی‪.‬‬ ‫‪۲۰‬آیا هغه ته وویل شي چې زه خبرې کوم؟ که یو سړی خبرې وکړي‪ ،‬نو یقينا به تير شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬او اوس خلک هغه روښانه رڼا نه ویني چې په ورېځو کې ده ‪:‬مګر باد تيریږي او دوی پاکوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د شمال څخه ښه هوا راځي ‪:‬د خدای سره ډېر لوی جلل دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬کله چې قادر مطلق ته اشاره وکړو‪ ،‬موږ هغه نشو موندلی ‪:‬هغه په قدرت‪ ،‬قضاوت او په ډېر عدالت کې ډېر ښه دی ‪:‬هغه به ځورونه‬ ‫ونه کړي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬نو له همدې امله خلک له هغه څخه وېرېږي ‪:‬هغه د هوښيارانو درناوی نه کوي‪.‬‬ ‫فصل ‪۳۸‬‬ ‫‪۱‬بيا ما للک خخدائ د طوفان نه ایخوب ته جواب ورکړو او وې فرمائيل‪،‬‬ ‫‪۲‬دا څوک دی چې د پوهې پرته د خبرو په واسطه مشوره تياره کوي؟‬ ‫‪۳‬اوس د سړي په څېر کمربند وتړه‪ ،‬ځکه چې زه به له تا څخه پوښتنه وکړم او ته به ماته ځواب راکړې‪.‬‬ ‫‪۴‬کله چې ما د ځمکې بنسټ کېښود نو ته چيرته وې؟ که ته پوهه لرې نو ووایه‪.‬‬ ‫‪۵‬که ته پوهېږې نو د هغې اندازه چا ټاکلې ده؟ یا چا پرې خط غځولی دی؟‬ ‫‪۶‬د هغې بنيادونه په کومو باندې ټينګ شوي دي؟ یا د هغې د ګوټ ډبره چا کېښوده؟‬ ‫‪۷‬کله چې د سهار ستورو یوځای سندرې وویلې‪ ،‬او د خدای ټولو زامنو د خوښۍ چيغې وهلې؟‬ ‫‪۸‬یا چا سمندر په دروازو بند کړو‪ ،‬کله چې هغه راووتلو‪ ،‬لکه څنګه چې د رحم څخه راووت؟‬ ‫‪۹‬کله چې ما ورېځ د هغې لپاره جامې وګرځولې‪ ،‬او تياره مې د هغې لپاره پټۍ جوړه کړه‪،‬‬ ‫‪۱۰‬او زما د ټاکل شوي ځای لپاره مې دروازې او سيخونه جوړ کړل‪،‬‬ ‫‪ ۱۱‬او ویې ویل ‪:‬ته به تر دې ځایه راځې‪ ،‬خو نور نه ‪:‬او ستا مغروره څپې به دلته ودرېږي؟‬ ‫‪۱۲‬آیا تا د خپل وخت نه سهار ته امر کړی دی؟ او د سهار د لمر خاته دې خپل ځای وپېژنده؟‬ ‫‪۱۳‬چې دا د زمکې سرونه ونيسي‪ ،‬او بدکاران ترې وښورولے شي؟‬ ‫‪۱۴‬دا د مهر لپاره د خټې په څېر بدل شوی دی؛ او دوی د جامو په څېر ولړ دي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او د بدکارانو څخه د هغوی رڼا منع شوې ده‪ ،‬او لوړ لس به مات شي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬آیا تۀ د سمندر چينو ته ننوتلے یې؟ یا تۀ د ژورو لټون ته تللے یې؟‬ ‫‪۱۷‬آیا د مرګ دروازې ستا لپاره خلصې شوې دي؟ یا تا د مرګ د تيارې دروازې ليدلې دي؟‬ ‫‪۱۸‬آیا تا د ځمکې پراخوالی درک کړی دی؟ که ته په دې ټولو پوهېږې نو ووایه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغه لره چېرته ده چې رڼا پکې اوسېږي؟ او تياره چېرته ده چې هغه ځای وي؟‬ ‫‪۲۰‬چې تۀ یې د هغې حد ته بوځې‪ ،‬او د هغې کور ته د تلو لرې وپېژنې؟‬ ‫‪۲۱‬آیا ته پوهېږې چې ته هغه وخت پيدا شوې وې؟ یا ستا د ورځو شمېر ډېر دی؟‬ ‫‪۲۲‬آیا تۀ د واورې خزانو ته ننوتلے یې؟ یا د ږلۍ خزانې دې ليدلې دي؟‬ ‫‪ ۲۳‬کوم چې ما د مصيبت د وخت لپاره‪ ،‬د جګړې او جګړې د ورځې لپاره ساتلي دي؟‬ ‫‪ ۲۴‬رڼا په کومه لره بېلېږي‪ ،‬چې ختيځ باد په ځمکه خپروي؟‬ ‫‪ ۲۵‬چا د اوبو د څپو لپاره ویالې بېلې کړې دي‪ ،‬یا چا د تندر د برېښنا لپاره لره جوړه کړې ده؟‬ ‫‪ ۲۶‬چې په هغه ځمکه باران ووروي چېرته چې انسان نشته‪ ،‬په هغه صحرا کې چې انسان نشته‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬د دې لپاره چې د ورانې او شاړې ځمکې اوبه ډکې شي او د نرمو بوټو غوټۍ راټوکېدلې شي؟‬ ‫‪۲۸‬آیا باران پلر لري؟ یا د شبنم څاڅکي چا پيدا کړي دي؟‬ ‫‪ ۲۹‬د چا د رحم څخه واوره راووتله؟ او د آسمان یخ وهلی واوره‪ ،‬چا پيدا کړه؟‬ ‫‪۳۰‬اوبه د کاڼى په څېر پټې شوې دي‪ ،‬او د ژورو اوبو مخ کنګل شوى دى‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬آیا ته د پردیو د خوږو تاثيراتو سره تړلی شې‪ ،‬یا د اورین بندونه خلصولی شې؟‬ ‫‪۳۲‬آیا ته مزروت په خپل موسم کې راوباسي؟ یا ته کولی شې چې ارکتروس د هغه د زامنو سره رهبري کړې؟‬ ‫‪ ۳۳‬آیا ته د آسمان قوانين پېژنې؟ آیا ته په ځمکه باندې د هغې حکومت جوړولی شې؟‬ ‫‪ ۳۴‬آیا ته خپل غږ ورېځو ته پورته کولی شې‪ ،‬چې د اوبو ډېرښت تا پټ کړي؟‬ ‫‪۳۵‬آیا ته برېښنا لېږلی شې چې لړې شي او تاته ووایي چې موږ دلته یو؟‬ ‫‪ ۳۶‬چا په باطن کې حکمت اچولی دی‪ ،‬یا چا زړه ته پوهه ورکړې ده؟‬ ‫‪۳۷‬څوک په حکمت سره ورېځې شمېرلی شي‪ ،‬یا څوک د اسمان بوتلونه ساتلی شي‪،‬‬ ‫‪ ۳۸‬کله چې دوړې په سختۍ بدلې شي‪ ،‬او لوټې سره یوځای شي؟‬


‫د دندې کتاب‬

‫‪۳۹‬آیا ته به د زمري لپاره ښکار وکړې؟ یا به د ځوانو زمریانو اشتها پوره کړې؟‬ ‫‪۴۰‬کله چې هغوی په خپلو غارونو کې کښېني‪ ،‬او په پټو کې د انتظار لپاره کښېني؟‬ ‫‪ ۴۱‬کارغن ته د هغه خوراک څوک ورکوي؟ کله چې د هغه بچي خدای ته فریاد کوي‪ ،‬نو د غوښې د نشتوالي له امله سرګردانه ګرځي؟‬ ‫فصل ‪۳۹‬‬ ‫‪۱‬آیا ته هغه وخت پېژنې چې د غرونو ځنګلي وزې کله زېږوي؟ یا ته هغه وخت ليدلی شې چې هوسۍ بچى زېږوي؟‬ ‫‪۲‬آیا ته هغه مياشتې شمېرلی شې چې هغوی پوره کوي‪ ،‬یا هغه وخت پېژنې چې کله هغوی زېږوي؟‬ ‫‪۳‬هغوی په ژړا شي‪ ،‬خپل بچي راوړي‪ ،‬او خپل دردونه وباسي‪.‬‬ ‫‪۴‬د هغوئ بچى ډېر خوښ دى‪ ،‬هغوئ د غلې دانې سره لوئېږى‪ ،‬هغوئ بهر ځى او واپس ورته نۀ راځى‪.‬‬ ‫‪۵‬چا ځنګلي خر آزاد کړ‪ ،‬یا چا د ځنګلي خر بندونه خلص کړل؟‬ ‫‪۶‬د چا کور چې ما صحرا او بې وطنه ځمکه د هغه استوګنځایونه ګرځولي دي‪.‬‬ ‫‪۷‬هغه د ښار ګڼه ګوڼه سپکوي‪ ،‬او د موټر چلوونکي ژړا ته پام نه کوي‪.‬‬ ‫‪۸‬د غرونو لړۍ د هغه څړځای دی‪ ،‬او هغه د هر شنه شي په لټه کې دی‪.‬‬ ‫‪ ۹‬آیا ځنګلي ژوی به ستا خدمت ته چمتو وي‪ ،‬یا ستا د زنځير تر څنګ به پاتې شي؟‬ ‫‪۱۰‬آیا ته غواړې چې په پټۍ کې ځنګلي ځناور په خپل بند سره وتړې؟ یا هغه به ستا پسې درېانونه وهي؟‬ ‫‪۱۱‬آیا ته به په هغه باور وکړې‪ ،‬ځکه چې د هغه ځواک ډېر دی؟ یا به خپل کار هغه ته پرېږدې؟‬ ‫‪۱۲‬آیا ته به په هغه باور وکړې چې هغه به ستا تخم کور ته راوړي او ستا په ګودام کې به یې راټول کړي؟‬ ‫‪۱۳‬آیا ته طاووس ته ښکلي وزرونه ورکوې؟ یا شترمرغ ته وزرونه او بڼکې ورکوې؟‬ ‫‪ ۱۴‬هغه چې خپلې هګۍ په ځمکه کې پریږدي او په خاورو کې یې ګرموي‪،‬‬ ‫‪۱۵‬او هېروي چې پښه یې ټوټې ټوټې کولی شي‪ ،‬یا وحشي ځناور یې ماتولی شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬هغه د خپلو بچو په وړاندې داسې سخته ده لکه څنګه چې هغه د هغې نه وي ‪:‬د هغې محنت بې ګټې دی او له وېرې پرته نه دی‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ځکه چې خدای پاک هغه له حکمت څخه محرومه کړې ده‪ ،‬او نه یې هغې ته پوهه ورکړې ده‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کله چې هغه ځان پورته کړي‪ ،‬نو آس او د هغه سوار سپکوي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬آیا تا آس ته قوت ورکړی دی؟ آیا تا د هغه غاړه د تندر سره پوښلې ده؟‬ ‫‪ ۲۰‬آیا ته هغه د ملخانو په څېر وېرولی شې؟ د هغه د پوزې شان ډېر وحشتناک دی؟‬ ‫‪ ۲۱‬هغه په دره کې پښې وهي‪ ،‬او په خپل ځواک خوشحاله وي ‪:‬هغه د وسله والو کسانو سره د مقابلې لپاره ځي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬هغه په وېره پورې خندا کوي‪ ،‬او نه وېرېږي‪ ،‬او نه له تورې څخه شا اړوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬د هغه په وړاندې د ترکش غږونه‪ ،‬ځليدونکی نېزه او ډال‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬هغه په قهر او غضب سره ځمکه تېروي ‪:‬او نه هم باور کوي چې دا د بيګل غږ دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬هغه د سوریو په منځ کې وایي‪ ،‬ها‪ ،‬ها؛ او هغه له لرې څخه د جګړې بوی‪ ،‬د قوماندانانو د تندر او چيغې بوی کوي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬آیا بایک ستا په حکمت سره الوتنه کوي او خپل وزرونه د جنوب په لور غځوي؟‬ ‫‪۲۷‬آیا عقاب ستا په امر سره پورته کېږي او په لوړه ځمکه کې خپله جاله جوړوي؟‬ ‫‪ ۲۸‬هغه په ګټ‪ ،‬د ګټ په لوړ ځای او په قوي ځای کې اوسېږي او اوسېږي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬له هغه ځایه هغه ښکار لټوي‪ ،‬او سترګې یې له لرې څخه ګوري‪.‬‬ ‫‪۳۰‬د هغې بچى هم وینه څښي ‪:‬او چرته چې مقتولن وي‪ ،‬هغه هلته وي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۴۰‬‬ ‫‪۱‬بيا ما للک خخدائ ایخوب ته جواب ورکړو او وې فرمائيل‪،‬‬ ‫‪۲‬څوک چې د قادر مطلق سره شخړه کوي‪ ،‬هغه به هغه ته لرښوونه وکړي؟ څوک چې خدای ملمتوي‪ ،‬هغه دې ځواب ورکړي‪.‬‬ ‫‪۳‬نو ایوب څښتن ته ځواب ورکړ او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪۴‬ګوره‪ ،‬زه ډېر سپک یم‪ ،‬زه تاته څه ځواب درکړم؟ زه به خپل لس په خپله خوله کېږدم‪.‬‬ ‫‪۵‬ما یو ځل خبرې وکړې‪ ،‬خو ځواب به ورنه کړم‪ ،‬هو‪ ،‬دوه ځله؛ خو نور به نه وایم‪.‬‬ ‫‪۶‬نو څښتن د طوفان څخه ایوب ته ځواب ورکړ او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪۷‬اوس د سړي په څېر کمربند وتړه ‪:‬زه به له تا څخه پوښتنه وکړم او ته به ما ته ووایې‪.‬‬ ‫‪۸‬آیا ته به زما عدالت هم رد کړې؟ ته به ما مجرم ګڼې‪ ،‬ترڅو صادق شې؟‬ ‫‪۹‬آیا ستا لس د خخدائ پاک په شان دے؟ یا تۀ د هغۀ په شان آواز سره تندر جوړولے شې؟‬ ‫‪ ۱۰‬ځان اوس په شان او شوکت سره سينګار کړه‪ ،‬او ځان په جلل او ښکل سره سينګار کړه‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬خپل غضب خپور کړه‪ ،‬او هر مغرور کس ته وګوره او هغه سپک کړه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هر مغرور ته وګوره او هغه ښکته کړه‪ ،‬او بدکاران د هغوی په ځای کې تر پښو لندې کړه‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغوی په خاورو کې پټ کړئ‪ ،‬او د هغوی مخونه په پټه وتړئ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو زه به هم ستا په وړاندې دا اقرار وکړم چې ستا خپل ښي لس تا ژغورلی شي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬اوس بهيموت ته وګوره‪ ،‬چې ما ستا سره جوړ کړی دی؛ هغه د غوا په څېر واښه خوري‪.‬‬


‫د دندې کتاب‬

‫‪۱۶‬وګوره‪ ،‬د هغه زور د هغه په مل کې دی‪ ،‬او د هغه زور د هغه د ګېډې په ناف کې دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬هغه خپله لکۍ د دیودار د ونې په څېر خوځوي ‪:‬د هغه د تيږو نسجونه یو بل سره تړل شوي دي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬د هغۀ هډوکي د پيتل د مضبوطو ټوټو په شان دي‪ ،‬د هغۀ هډوکي د اوسپنې د ستنو په شان دي‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬هغه د خدای د لرو مشر دی ‪:‬هغه څوک چې هغه یې جوړ کړی دی کولی شي خپله توره د هغه په لور راښکته کړي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬بې شکه غرونه ورته خوراک راوړي‪ ،‬چرته چې د صحرا ټول ځناور لوبې کوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬هغه د سيوري لرونکو ونو لندې‪ ،‬د سرکونو او کټارو په پټۍ کې پروت دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د سيوري ونې هغه په خپل سيوري پوښي‪ ،‬د ویالې ونې هغه شاوخوا راګېر کوي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬وګوره‪ ،‬هغه سيند څښي او بيړه نه کوي ‪:‬هغه باور لري چې هغه به د اردن سيند په خپله خوله کې راوباسي‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬هغه دا په خپلو سترګو اخلي ‪:‬د هغه پوزه د جالونو له لرې سوري کوي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۴۱‬‬ ‫‪۱‬آیا تۀ د خکنډې په ذریعه ليویاتان راوباسلے شې‪ ،‬یا د هغۀ ژبه په رسۍ سره راکش کړې چې تۀ یې وتړې؟‬ ‫‪۲‬آیا ته د هغه په پوزه کې زنګ وهلی شې؟ یا د هغه ژامه په ازغي سوری کولی شې؟‬ ‫‪۳‬آیا هغه به ستا څخه ډېرې دعاګانې وکړي؟ آیا هغه به ستا سره نرمې خبرې وکړي؟‬ ‫‪۴‬آیا هغه به ستا سره تړون وکړي؟ آیا ته به هغه د تل لپاره غلم کړې؟‬ ‫‪۵‬آیا تۀ به د هغۀ سره داسې لوبې کوې لکه د مرغۍ سره؟ یا به هغه د خپلو وینځو سره وتړې؟‬ ‫‪ ۶‬آیا ملګري به د هغه لپاره ضيافت وکړي؟ ایا دوی به هغه د سوداګرو په مينځ کې وویشي؟‬ ‫‪۷‬آیا ته د هغه پوستکی د اغزن تارونو سره ډکولی شې؟ یا د هغه سر د کب نيولو په نېزو ډکولی شې؟‬ ‫‪۸‬خپل لس پرې کېږده‪ ،‬جګړه په یاد ساته‪ ،‬نور مه کوه‪.‬‬ ‫‪۹‬وګوره‪ ،‬د هغه اخميد بې ګټې دے ‪:‬آیا څوک به د هغه په ليدلو سره هم وغورځول نۀ شي؟‬ ‫‪۱۰‬هيڅوک دومره ظالم نه دی چې هغه راوپاروي‪ ،‬نو څوک زما په وړاندې ودرېدلی شي؟‬ ‫‪ ۱۱‬چا ما منع کړی دی چې هغه ته بدله ورکړم؟ هر څه چې د ټول اسمان لندې دي هغه زما دي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬زه به د هغه اندامونه‪ ،‬نه د هغه ځواک‪ ،‬او نه د هغه ښکل پټه نه کړم‪.‬‬ ‫‪۱۳‬څوک د هغه د جامو مخ ښکاره کولی شي‪ ،‬یا څوک د هغه د دوه ګوني لگام سره هغه ته رسيدلی شي؟‬ ‫‪ ۱۴‬د هغه د مخ دروازې څوک خلصولی شي؟ د هغه غاښونه شاوخوا ډېر خطرناک دي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬د هغه تلې د هغه غرور دی‪ ،‬لکه د مهر سره تړل شوی دی‪.‬‬ ‫‪۱۶‬یو بل ته دومره نږدې دی چې هوا د هغوی ترمنځ نه شي راتلی‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬هغه یو بل سره تړلي دي‪ ،‬یو بل سره داسې نښتي دي چې جل کېدای نشي‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬د هغه د تينجيانو څخه رڼا ځليږي‪ ،‬او د هغه سترګې د سهار د پلکونو په څېر دي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬د هغه له خولې څخه د اور څراغونه راوځي‪ ،‬او د اور چنګکۍ راوځي‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬د هغه د پوزې څخه لوګی راوځي‪ ،‬لکه د جوش وهونکي دیګ یا دیګ څخه‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د هغه ساه سکاره بلوي‪ ،‬او د هغه له خولې څخه اور راوځي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬په غاړه کې یې قوت پاتې کيږي‪ ،‬او غم یې په خوښۍ بدليږي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬د هغه د غوښې ټوټې سره یوځای شوي دي ‪:‬دوی په خپل ځان کې ټينګ دي؛ دوی نشي حرکت کولی‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬د هغه زړه د ډبرې په څېر کلک دی‪ ،‬هو‪ ،‬د ژرندې د ډبرې په څېر سخت دی‪.‬‬ ‫‪۲۵‬کله چې هغه ځان پورته کوي‪ ،‬نو زورور خلک وېرېږي ‪:‬د ماتو له امله ځانونه پاکوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬د هغه چا توره چې پرې حمله کوي‪ ،‬هغه نشي ساتلی ‪:‬نېزه‪ ،‬غزا‪ ،‬او نه هم طنزي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬هغه اوسپنه د بوسو په څېر ګڼي او زېړ د خراب شوي لرګي په څېر ګڼي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬غشی هغه نشي تښتولی ‪:‬د ليندې ډبرې د هغه سره په وښو بدلېږي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬د تيږو ګوزارونه د خس په څېر شمېرل کېږي ‪:‬هغه د نېزې په خوځېدو خاندي‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬د هغه لندې تيرې کاڼې دي ‪:‬هغه تيرې تيرې څيزونه په خټو باندې خپروي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬هغه ژور سمندرونه د لوښي په څېر جوشوي‪ ،‬هغه سمندرونه د عطرو د لوښي په څېر جوشوي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬هغه د ځان پسې د ځلېدو لپاره لره جوړوي؛ سړی به فکر وکړي چې ژور سمندر سپين دی‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬په ځمکه کې د هغه په څېر څوک نشته‪ ،‬څوک چې بې وېرې جوړ شوی وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬هغه ټول لوړ څيزونه ویني ‪:‬هغه د ټولو مغرور اولدونو پاچا دی‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۴۲‬‬ ‫‪۱‬نو ایوب څښتن ته ځواب ورکړ او ویې ویل‪:‬‬ ‫‪۲‬زه پوهېږم چې ته هر څه کولی شې‪ ،‬او هيڅ فکر ستا څخه نشي منع کېدای‪.‬‬ ‫‪۳‬څوک دی چې بې له پوهې مشوره پټوي؟ نو ځکه ما هغه څه ویلي دي چې زه یې نه پوهيږم‪ ،‬هغه شيان چې زما لپاره خورا حيرانونکي‬ ‫دي‪ ،‬او زه یې نه پوهيږم‪.‬‬ ‫‪۴‬زۀ تا ته زارۍ کوم‪ ،‬واوره او زۀ به خبرې وکړم ‪:‬زۀ به ستا نه پوښتنه وکړم او تۀ به ما ته بيان کړې‪.‬‬


‫د دندې کتاب‬

‫‪۵‬ما ستا په اړه د غوږونو په اورېدو سره اورېدلي دي‪ ،‬خو اوس زما سترګې تا ویني‪.‬‬ ‫‪۶‬نو ځکه زه له ځانه کرکه کوم‪ ،‬او په خاورو او ایرو کې توبه کوم‪.‬‬ ‫‪۷‬او داسې وشول چې کله ما للک خخدائ دا خبرې ایوب ته وکړې‪ ،‬نو ما للک خخدائ تيمانی اليفاز ته وویل‪ ،‬زما غضب ستا او ستا د دوو ملګرو‬ ‫په خلف راپارېدلی دی‪ ،‬ځکه چې تاسو زما په اړه هغه خبره نه ده کړې چې سمه ده‪ ،‬لکه څنګه چې زما خادم ایوب کړې ده‪.‬‬ ‫‪۸‬نو اوس اووه غوایان او اووه پسونه واخلئ او زما بنده ایوب ته لړ شئ او د ځان لپاره سوزېدونکې نذرانه وړاندې کړئ ‪.‬زما بنده ایوب‬ ‫به ستاسو لپاره دعا وکړي‪ ،‬ځکه چې زه به هغه قبول کړم‪ ،‬نه دا چې زه ستاسو سره ستاسو د حماقت په څير چلند وکړم‪ ،‬ځکه چې تاسو زما‬ ‫په اړه هغه څه نه دي ویلي چې سم دي‪ ،‬لکه څنګه چې زما بنده ایوب‪.‬‬ ‫‪۹‬نو اليفاز تيماني‪ ،‬بللداد شوحي او ضوفر نعماتي لړل او څنګه چې څښتن امر کړی و‪ ،‬هغه یې وکړل ‪:‬څښتن هم ایوب ته قبوله کړه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او کله چې ایوب د خپلو ملګرو لپاره دعا وکړه‪ ،‬څښتن د هغه قيدي بدل کړ ‪:‬او څښتن ایوب ته د هغه په پرتله چې مخکې یې درلودل دوه‬ ‫چنده ورکړل‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نو د هغه ټول وروڼه‪ ،‬ټولې خویندې او هغه ټول کسان چې د هغه سره یې پخوا اشنا وو‪ ،‬هغه ته راغلل او د هغه سره یې په کور کې‬ ‫ډوډۍ وخوړه ‪.‬هغوی د هغه غمجن کړل او د هغو ټولو مصيبتونو په اړه یې تسليت ورکړ چې څښتن په هغه باندې راوستي وو ‪.‬هر سړي‬ ‫هغه ته یوه ټوټه پيسې او د سرو زرو یوه ګوتمۍ هم ورکړه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو څښتن د ایوب وروستۍ برخه د هغه د پيل څخه ډېره برکتناکه کړه ‪:‬ځکه چې هغه څوارلس زره پسونه‪ ،‬شپږ زره اوښان‪ ،‬زر جوړې‬ ‫غوایان او زر خرې درلودې‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬هغه اووه زامن او درې لوڼې هم درلودې‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬هغه د لومړۍ لور نوم یميمه‪ ،‬د دوهمې لور نوم قصيه او د درېمې لور نوم قرین هاپوخ کېښود‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او په ټوله خاوره کې د ایوب د لوڼو په څېر ښکلې ښځې نه وې موندل شوې ‪:‬او د هغوی پلر هغوی ته د هغوی د وروڼو په منځ کې‬ ‫ميراث ورکړ‪.‬‬ ‫‪۱۶‬له دې وروسته‪ ،‬ایوب یو سل او څلوېښت کاله ژوند وکړ‪ ،‬او خپل زامن او د خپلو زامنو زامن یې وليدل‪ ،‬حتی څلور نسلونه یې‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نو ایوب د ډېر عمر او د عمر ډک ژوند سره مړ شو‪.‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Pashto - The Book of Job the Perfect and Upright Man by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu