پيدايښت لومړی فصل ۱په پیل کې خدای اسمان او ځمکه پیدا کړل. ۲ځمکه بې شکله او خالي وه؛ او د ژورو سمندرونو په مخ تیاره وه .او د خدای روح د اوبو په مخ حرکت کاوه. ۳او خدای وویل ،رڼا شه :او رڼا شوه. ۴او خدای رڼا ولیده ،چې ښه وه :او خدای رڼا له تیارې څخه ال کړه. ۵خدای پاک رڼا ورځ وبلله او تیاره یې شپه وبلله او ماښام او سهار لومړۍ ورځ شوه. ۶او خدای پاک وفرمایل :د اوبو په منځ کې دې فضا وي او اوبه دې له اوبو څخه ال کړي. ۷خدای پاک فضا اوړه کړه او هغه اوبه چې د فضا لندې وې د هغو اوبو څخه چې د فضا پورته وې ال کړې :او همداسې وشول. ۸خدای پاک فضا ته آسمان نوم ورکړ او ماښام او سهار دوهمه ورځ شوه. ۹او خدای وفرمایل ،د اسمان لندې اوبه په یو ځای کې راټولې شي او وچه ځمکه ښکاره شي :او همداسې وشول. ۱۰او خدای وچه ځمکه ځمکه وبلله او د اوبو راټولېدل یې سمندرونه وبلل :او خدای ولیدل چې دا ښه وو. ۱۱او خدای وفرمایل :ځمکه دې واښه ،بوټي چې تخم ورکوي ،او د میوو ونې چې د خپل ډول سره سم میوه ورکوي ،چې تخم یې په ځمکه کې دی ،راوباسي :او همداسې وشول. ۱۲او ځمکې واښه او بوټي چې د خپل انس سره سم تخم ورکوي او هغه ونې چې میوه ورکوي او تخم یې په خپل انس کې وي ،راشنه کړل :او خدای ولیدل چې دا ښه وو. ۱۳ماښام او سهار درېیمه ورځ وه. ۱۴او خدای وویل ،د اسمان په اسمان کې رڼاګانې وي چې ورځ له شپې څخه ال کړي؛ او هغوی د نښو ،فصلونو ،ورځو او کلونو لپاره وي: ۱۵او هغوی دې د اسمان په فضا کې د رڼاګانو لپاره وي ترڅو ځمکې ته رڼا ورکړي :او همداسې وشول. ۱۶او خدای دوه لویې رڼاګانې اوړې کړې :لویه رڼا چې په ورځ حکومت وکړي ،او کوچنۍ رڼا چې په شپه حکومت وکړي :هغه ستوري هم اوړ کړل. ۱۷او خدای هغوی د اسمان په فضا کې ځای پر ځای کړل ترڅو په ځمکه رڼا واچوي، ۱۸او په ورځ او شپه حکومت کول او رڼا د تیارې څخه ال کول :او خدای ولیدل چې دا ښه وه. ۱۹ماښام او سهار څلورمه ورځ وه. ۲۰او خدای پاک وفرمایل :اوبه دې په پراخه کچه هغه خوځنده مخلوقات چې ژوند لري او مرغان چې د ځمکې څخه پورته د اسمان په خلص فضا کې الوتنه وکړي ،راوباسه. ۲۱او خدای پاک لوی نهنګان او هر ژوندی مواود چې حرکت کوي ،چې اوبو په پراخه کچه د خپل ډول سره سم پیدا کړل ،او هر وزر لرونکی مرغۍ چې د خپل ډول سره سم وې ،پیدا کړل :او خدای پاک ولیدل چې دا ښه وو. ۲۲خدای پاک هغوی ته برکت ورکړ او ویې ویل :زرغون شئ او ډېر شئ ،د سمندرونو اوبه ډکې کړئ او مرغان پرېږدئ چې په ځمکه کې ډېر شي. ۲۳ماښام او سهار پنځمه ورځ وه. ۲۴او خدای وفرمایل :ځمکه دې د خپل انس په مطابق ژوندي مواودات ،غواګانې ،خزندګان او د ځمکې څاروي د خپل انس په مطابق راوباسي :او همداسې وشول. ۲۵او خدای پاک د ځمکې څاروي د خپل ډول سره سم ،غواګانې د خپل ډول سره سم ،او هر هغه شی چې په ځمکه کې ګرځي د خپل ډول سره سم اوړ کړل :او خدای پاک ولیدل چې دا ښه وه. ۲۶او خدای پاک وویل :راځئ چې انسان په خپل شکل ،زموږ په څېر اوړ کړو :او هغوی دې د سمندر په کبانو ،د هوا په مرغانو، څارویو ،او په ټوله ځمکه او په هر هغه څه چې په ځمکه کې ګرځي ،واکمني ولري. ۲۷نو خدای پاک انسان په خپل شکل پیدا کړ ،د خدای پاک په شکل یې هغه پیدا کړ؛ نر او ښځه یې پیدا کړل. ۲۸خدای پاک هغوی ته برکت ورکړ او هغوی ته یې وویل :زرغون شئ ،ډېر شئ ،ځمکه ډکه کړئ او هغه لندې کړئ :او د سمندر په کبانو ،د هوا په مرغانو او په هر ژوندي مواود باندې چې په ځمکه حرکت کوي ،واکمني وکړئ. ۲۹خدای پاک وفرمایل :ګورئ ،ما تاسو ته هر هغه بوټی درکړی دی چې تخم ورکوي ،چې په ټوله ځمکه کې وي ،او هره ونې چې په ځمکه کې وي ،د هغه ونې میوه وي چې تخم ورکوي ،دا به ستاسو د خوړو لپاره وي. ۳۰او د ځمکې هر څاروي ،د هوا هر مرغۍ او هر هغه څه ته چې په ځمکه کې ګرځي ،چې ژوند لري ،ما هر ډول شنه بوټي د غوښې لپاره ورکړي دي :او همداسې وشول. ۳۱او خدای پاک هر څه چې اوړ کړي وو ولیدل ،او ویې لیدل چې ډېر ښه وو .ماښام او سهار شپږمه ورځ وه. دوهم فصل ۱په دې ډول اسمانونه او ځمکه او د هغوی ټول لښکر بشپړ شول.
پیدایښت
۲او په اوومه ورځ خدای خپل کار چې هغه کړی وو پای ته ورساوه؛ او په اوومه ورځ یې د خپلو ټولو کارونو څخه چې هغه کړي وو آرام وکړ. ۳او خدای اوومه ورځ برکت ورکړه او هغه یې مقدسه کړه :ځکه چې په هغه کې هغه د خپلو ټولو کارونو څخه چې خدای پیدا کړي او اوړ کړي وو آرام وکړ. ۴دا د اسمانونو او ځمکې د پیدایښت د وخت قصه ده ،په هغه ورځ چې څښتن خدای ځمکه او اسمانونه اوړ کړل. ۵او د پټي هر بوټی مخکې له دې چې په ځمکه کې و او د پټي هر بوټی مخکې له دې چې وده وکړي ،ځکه چې څښتن خدای په ځمکه باران نه و اورولی ،او د ځمکې د کرلو لپاره سړی نه و. ۶خو د ځمکې څخه ورېځ پورته شوه او د ځمکې ټوله سطحه یې اوبه کړه. ۷او څښتن خدای د ځمکې له خاورې څخه انسان اوړ کړ ،او د هغه په پوزه کې یې د ژوند ساه پو کړه؛ او انسان ژوندی روح شو. ۸څښتن خدای په عدن کې ختیځ ته یو باغ اوړ کړ او هغه سړی یې هلته کېښود چې هغه اوړ کړی وو. ۹او څښتن خدای له ځمکې څخه هر هغه ونې راشنه کړې چې په لیدو کې ښکلې او د خوړو لپاره ښې وې ،د باغ په مینځ کې د ژوند ونې او د ښو او بدو د پوهې ونې هم راشنه کړې. ۱۰او د عدن څخه یو سیند بهېده چې باغ ته اوبه ورکړي ،او له هغه ځایه ال شو او په څلورو سیندونو بدل شو. ۱۱د لومړي نوم پیسون دی :دا هغه دی چې د حویله ټوله ځمکه محاصره کوي ،چیرې چې سره زر دي. ۱۲او د هغه ځمکې سره زر ښه دي :هلته ډبره او سلیماني ډبره شته. ۱۳د دوهم سیند نوم ایحون دی :دا هغه سیند دی چې د ایتوپیا ټوله خاوره محاصره کوي. ۱۴او د دریم سیند نوم ههدقققل دے ،دا هغه دے چې د اسور مشرق ته بهیږى او څلورم سیند فرات دے. ۱۵نو څښتن خدای هغه سړی د عدن باغ ته واستاوه چې باغداري او ساتنه یې وکړي. ۱۶او څښتن خدای سړي ته امر وکړ چې د باغ د هرې ونې څخه یې په آزادانه توګه وخورئ: ۱۷خو د ښو او بدو د پوهې د ونې څخه به ونه خورې ،ځکه چې په هغه ورځ چې ته یې وخورې ،خامخا به مړ شې. ۱۸څښتن خدای وفرمایل :دا ښه نه ده چې سړی یوازې وي ،زه به د هغه لپاره یو مناسب مرسته کوونکی اوړ کړم. ۱۹او څښتن خدای د ځمکې څخه د ځنګل ټول څاروي او د هوا ټول مرغان اوړ کړل او هغوی یې آدم ته راوستل ترڅو وګوري چې هغه څه نوم ورکوي :او آدم هر ژوندی مواود ته چې څه نوم ورکړ ،هغه د هغه نوم شو. ۲۰آدم ټولو څارویو ،د هوا مرغانو او د ځمکې ټولو څارویو ته نومونه ورکړل ،مګر د آدم لپاره مناسب مرسته کوونکی ونه موندل شو. ۲۱نو څښتن خدای په آدم باندې ژور خوب راوست او هغه ویده شو .هغه د هغه د پستونو څخه یوه راوویستله او د هغې پر ځای یې غوښه وتړله. ۲۲او هغه پستۍ چې څښتن خدای د انسان څخه واخیسته ،ښځه یې اوړه کړه او هغه یې سړي ته راوستله. ۲۳آدم وویل :دا اوس زما د هډوکو هډوکی دی او زما د غوښې غوښه ده :هغه به ښځه وبلل شي ،ځکه چې هغه د سړي څخه راوویستل شوه. ۲۴نو ځکه به سړی خپل مور او پلر پریږدي او خپلې ښځې سره به یو ځای شي :او دوی به یو بدن وي. ۲۵او هغه سړی او د هغه ښځه دواړه لوڅ وو ،او شرمنده نه وو. دريم فصل ۱مار د ټولو هغو ځنګلي ځناورو په پرتله چې څښتن خدای اوړ کړي وو ډېر چالک وو .او هغه ښځې ته وویل :هو ،خدای پاک ویلي دي چې تاسو به د باغ د هرې ونې میوه ونه خورئ؟ ۲ښځې مار ته وویل :موږ کولی شو د باغ د ونو میوه وخورو: ۳مګر د هغه ونې د میوې په اړه چې د باغ په مینځ کې ده ،خدای ویلي دي چې تاسو به یې ونه خورئ او نه به یې لس ور وړئ ،که نه نو مړه به شئ. ۴مار ښځې ته وویل :ته به خامخا نه مرې: ۵ځکه چې خدای پوهیږي چې په هغه ورځ چې تاسو یې وخورئ ،ستاسو سترګې به خلصې شي ،او تاسو به د خدایانو په څیر شئ ،ښه او بد به وپیژنئ. ۶کله چې ښځې ولیدل چې هغه ونه د خوړو لپاره ښه وه ،او سترګو ته ښکلې وه ،او داسې ونه وه چې د هوښیارۍ لپاره مطلوبه وه ،نو هغې د هغې میوه واخیسته او وخوړله او خپل میړه ته یې هم ورکړه چې ورسره وه؛ او هغه هم وخوړله. ۷د دواړو سترګې خلصې شوې او پوه شول چې بربنډ دي ،نو هغوی د انځر پاڼې سره ګنډلې او ځانونه یې پوښونه اوړ کړل. ۸او هغوی د ورځې په سړه هوا کې د څښتن خدای په باغ کې د ګرځېدو غږ واورېد :او آدم او د هغه ښځه د باغ د ونو په منځ کې د څښتن خدای له حضور څخه پټ شول. ۹نو څښتن خدای آدم ته غږ وکړ او ورته ویې ویل :ته چیرته یې؟ ۱۰هغه وویل :ما ستا غږ په باغ کې واورېد ،او زه وېرېدم ،ځکه چې زه بربنډ وم؛ او ما ځان پټ کړ. ۱۱هغه وویل :چا درته وویل چې ته بربنډ یې؟ آیا تا هغه ونې خوړلې ده چې ما درته امر کړی و چې ونه خورې؟ ۱۲سړي وویل :هغه ښځه چې تا ماته راکړه چې زما سره وي ،هغې ماته د ونې مېوه راکړه او ما وخوړله. ۱۳څښتن خدای ښځې ته وویل” :دا څه دي کړي دي؟ “ښځې وویل” :مار ما وغولولم او ما وخوړله“. ۱۴ما هلک خخدائ مار ته ووئیل ،ځکه چې تا دا کار کړے دے ،تۀ د ټولو څارویو او د ټولو ځناورو نه زیات لعنتي یې .ته به په خپله ګېډه ځېږې او د خپل ژوند تر ټولو ورځو به خاورې خورې.
پیدایښت
۱۵زه به ستا او د ښځې ترمنځ او ستا د نسل او د هغې د نسل ترمنځ دښمني واچوم ،دا به ستا سر غوڅ کړي او ته به د هغه پونده غوڅه کړې. ۱۶او هغه ښځې ته وفرمایل :زه به ستا د امیدوارۍ او درد ډېر زیات کړم ،ته به په غم کې اولدونه وزېږوې ،او ستا خواهش به د خپل مېړه سره وي او هغه به په تا حکومت وکړي. ۱۷او آدم ته یې وویل :ځکه چې تا د خپلې ښځې خبره واورېده او د هغه ونې مېوه دې وخوړله چې ما درته امر کړی و چې هغه مه خورئ ،نو ځمکه ستا په خاطر لعنت شوې ده .ته به د خپل ژوند تر پایه پورې په غم کې ترې وخورې. ۱۸دا به ستا لپاره ازغي او اوښکې هم پیدا کړي ،او ته به د پټي بوټي وخورې. ۱۹ته به د خپل مخ په خوله کې ډوډۍ وخورې ،تر هغه چې بېرته خاورې ته لړ شې؛ ځکه چې ته له هغې څخه اخیستل شوی یې؛ ځکه چې ته خاوره یې او بېرته خاورې ته به لړ شې. ۲۰آدم د خپلې ښځې نوم حوا کېښود ،ځکه چې هغه د ټولو ژوندیو مور وه. ۲۱څښتن خدای حضرت آدم او د هغه ښځې ته هم د څرمنې څخه اامې اوړې کړې او هغوی ته یې واغوستلې. ۲۲او څښتن خدای وفرمایل" :وګوره ،سړی زموږ په څېر شو ،چې ښه او بد وپېژني :او اوس ،مه کوه چې خپل لس اوږد کړي او د ژوند د ونې څخه هم واخلي ،وخوري او د تل لپاره ژوندی پاتې شي". ۲۳نو څښتن خدای هغه د عدن له باغ څخه ولېږه ترڅو هغه ځمکه وکري چې له هغې څخه را اخیستل شوې وه. ۲۴نو هغه سړی یې وشړلو او د عدن د باغ په ختیځ کې یې کروبیان او یوه اور لرونکې توره چې هر لور ته ګرځېده ځای پر ځای کړه، ترڅو د ژوند د ونې لره وساتي. څلورم فصل ۱آدم د خپلې ښځې حوا سره یوځای شو او هغه امیدواره شوه او قائن یې وزېږاوه او ویې ویل” :ما د څښتن څخه یو سړی پیدا کړی دی“. ۲هغې بیا د هغه ورور هابیل وزېږاوه .هابیل د پسونو شپون وو ،خو قابیل د ځمکې بزګر وو. ۳او د وخت په تېرېدو سره ،قائهن د ځمکې د حاصلتو څخه څه د څښتن لپاره نذرانه راوړه. ۴او هابیل هم د خپلې رمې د وړومبنیو بچیانو او د هغې د وازګې څخه یو څه راوړل .او څښتن هابیل او د هغه نذرانه قبوله کړه. ۵خو قائن او د هغه نذرانې ته یې پام ونه کړ ،قائن ډېر په قهر شو او مخ یې وغورځېد. ۶څښتن قائن ته وویل :ولې غوسه یې؟ او ولې ستا مخ لوېدلی دی؟ ۷که ته ښه کوې ،نو ته به قبول نه شې؟ او که ته ښه نه کوې ،نو ګناه په دروازه کې پرته ده .او د هغه خواهش به ستا خوا ته وي ،او ته به په هغه باندې حکومت وکړې. ۸قائن د خپل ورور هابیل سره خبرې وکړې :او کله چې دوی په پټي کې وو ،نو قائن د خپل ورور هابیل په وړاندې راپورته شو او هغه یې وواژه. ۹څښتن قائن ته وویل” :ستا ورور هابیل چېرته دی؟ “هغه وویل” :زه نه پوهېږم .زه د خپل ورور ساتونکی یم؟“ ۱۰هغه وویل" :تا څه کړي دي؟ ستا د ورور د وینې غږ د ځمکې څخه ماته فریاد کوي". ۱۱اوس ته د ځمکې له خوا لعنت شوې یې ،چې خپله خوله یې خلصه کړې ده ترڅو ستا د ورور وینه ستا له لس څخه واخلي. ۱۲کله چې ته ځمکه وکرې ،نو هغه به نور تاته خپل ځواک ونه رسوي ،ته به په ځمکه کې تښتېدلی او ګرځېدلی یې. ۱۳قائن څښتن ته وویل” :زما سزا ډېره لویه ده چې زه یې زغملی شم“. ۱۴ګوره ،تا نن ما د ځمکې له مخ څخه وشړل ،او زه به ستا له مخ څخه پټ شم ،او زه به په ځمکه کې تښتېدلی او ګرځېدونکی شم ،او داسې به وشي چې هرڅوک چې ما ومومي هغه به ما ووژني. ۱۵څښتن هغه ته وفرمایل” :نو هرڅوک چې قائن ووژني ،نو اووه چنده به ترې بدله واخیستل شي “.او څښتن په قائن باندې یوه نښه وټاکه ،ترڅو څوک چې هغه ومومي هغه ونه وژني. ۱۶نو قائن د څښتن له حضور څخه لړ او د عدن په ختیځ کې د نود په ځمکه کې اوسېده. ۱۷قائن د خپلې ښځې سره پېدا شو ،هغه امیدواره شوه او حنوک یې وزېږاوه .هغه یو ښار اوړ کړ او د خپل زوی په نوم یې د ښار نوم حنوک کېښود. ۱۸او د حنوک څخه عیراد پیدا شو ،او عیراد څخه محویاایل پیدا شو ،او محویاایل څخه متوساایل پیدا شو او متوساایل څخه لمک پیدا شو. ِله وو. ۱۹لمک دوه ښځې واده کړې :د یوې نوم عده او د بلې نوم ه ۲۰او عادې یابل وزېږاوه .هغه د هغو کسانو پلر وو چې په خېمو کې اوسېدل او څاروي یې ساتل. ۲۱د هغه د ورور نوم یوبال وو .هغه د هغو ټولو موسیقارو پلر وو چې ستار او بانسري غږوي. ِله هم توبل قائن پېدا کړو ،چې هغه د پیتلو او اوسپنې د هر ډول هنري کارونو ماهر وو .د توبل قائن خور نعمه وه. ۲۲او ه ِله ،زما خبره واورئ ،د لمک ښځو ،زما خبرې واورئ ،ځکه چې ما یو سړی د خپل زخم لپاره او :عده وویل" ته ښځو خپلو ۲۳لمک ه وژلی دی او یو ځوان سړی زما د زخم لپاره". ۲۴که چېرې د قائن بدله اووه چنده واخیستل شي ،نو په رښتیا هم د لمک اوه اویا چنده. ۲۵آدم بیا له خپلې ښځې سره ولیدل او زوی یې وزېږاوه او د هغه نوم یې سیت کېښود :ځکه چې هغې وویل :خدای ماته د هابیل په ځای بل اولد راکړی دی ،چې قابیل وواژه. ۲۶د شیث څخه هم یو زوی پیدا شو او هغه یې انوش نوم کېښود :بیا انسانانو د څښتن په نوم دعا پیل کړه.
پیدایښت
پنځم فصل ۱دا د آدم د نسلونو کتاب دی :په هغه ورځ چې خدای انسان پیدا کړ ،هغه یې د خپل شکل په څیر اوړ کړ. ۲هغه هغوی نر او ښځه پیدا کړل ،او برکت یې ورکړ او په هغه ورځ یې چې دوی پیدا شول ،د هغوی نوم آدم کېښود. ۳آدم یو سل او دېرش کاله ژوند وکړ او د هغه په څېر زوی یې پیدا شو او د هغه نوم یې سیت کېښود. ۴د سیث د پیدا کېدو څخه وروسته د آدم عمر اته سوه کاله وو او زامن او لورګانې یې پیدا شوې. ۵او د آدم د ژوند ټولې ورځې نهه سوه دېرش کاله وې :او هغه مړ شو. ۶شیث یو سل پنځه کاله ژوند وکړ او د هغه زوی انوش پیدا شو. ۷د انوس د پیدا کېدو څخه وروسته ،شیث اته سوه اووه کاله ژوند وکړ او زامن او لورګانې یې پیدا شوې. ۸د سیث ټول عمر نهه سوه دولس کاله وو :او بیا مړ شو. ۹انوش د نوي کالو وو او د هغه زوی قینان پیدا شو. ۱۰د قینان د پیدایښت څخه وروسته انوش اته سوه پنځلس کاله ژوند وکړ او زامن او لورګانې یې پیدا شوې. ۱۱د انوش ټوله عمر نهه سوه پنځه کاله وو :او بیا هغه مړ شو. ۱۲قینان اویا کاله عمر وکړ او مهللئیل یې پیدا شو. ۱۳د مهللئیل د پیدایښت څخه وروسته قینان اته سوه څلوېښت کاله ژوند وکړ او زامن او لورګانې یې پیدا شوې. ۱۴د قینان ټوله عمر نهه سوه لس کاله وو او بیا مړ شو. ۱۵مهللئیل پنځه شپېته کاله عمر وکړ او یارد یې پیدا شو. ۱۶مهللئیل د یارد د پیدایښت څخه وروسته اته سوه دېرش کاله ژوند وکړ او زامن او لورګانې یې پیدا شوې. ۱۷د مهللئیل ټوله عمر اته سوه پنځه نوي کاله وو :او هغه مړ شو. ۱۸یارد یو سل دوه شپیته کاله ژوند وکړ او د هغه زوی حنوک پیدا شو. ۱۹د حنوک د پیدایښت څخه وروسته یارد اته سوه کاله ژوند وکړ او زامن او لورګانې یې پیدا شوې. ۲۰د یارد ټوله عمر نهه سوه دوه شپېته کاله وو :او هغه مړ شو. ۲۱حنوک پنځه شپېته کاله عمر وکړ او متوشالح یې پیدا شو. ۲۲او د متوشالح د پیدا کېدو څخه وروسته حنوک درې سوه کاله د خدای سره روان شو او زامن او لورګانې یې پیدا شوې. ۲۳د حنوک ټوله عمر درې سوه پنځه شپېته کاله وو. ۲۴او حنوک د خدای سره روان و :او هغه نه وو ،ځکه چې خدای هغه واخیست. ۲۵متوشالح یو سل اوه اتیا کاله ژوند وکړ او د هغه زوی لمک پیدا شو. ۲۶د لمک د پیدا کېدو څخه وروسته متوشالح اووه سوه دوه اتیا کاله ژوند وکړ او زامن او لورګانې یې پیدا شوې. ۲۷د متوسله ټول عمر نهه سوه نهه شپېته کاله وو :او هغه مړ شو. ۲۸لمک یو سل دوه اتیا کاله ژوند وکړ او زوی یې پیدا شو. ۲۹او هغه د هغه نوم نوح کېښود او ویې ویل" :دا به زموږ د کار او لسونو د زحمت په اړه چې زموږ د لسونو له امله دي ،تسلي ورکړي ،ځکه چې ځمکه د څښتن لعنت کړې ده". ۳۰د نوح د پیدایښت څخه وروسته لمک پنځه سوه پنځه نوي کاله ژوند وکړ او زامن او لورګانې یې پیدا شوې. ۳۱د لمک ټوله عمر اووه سوه اوه اویا کاله وو :او بیا مړ شو. ۳۲حضرت نوح پنځه سوه کلن وو او حضرت نوح د سام ،حام او یافث زامن پیدا کړل. شپږم فصل ۱او داسې وشول چې کله د ځمکې په مخ سړي ډېرېدل پیل کړل او د هغوی لورګانې پیدا شوې، ۲د خدای زامنو د انسانانو لوڼې ولیدلې چې ښکلې وې؛ نو هغوی د هغو ټولو ښځو سره واده وکړ چې دوی یې غوره کړې وې. ۳او څښتن وفرمایل :زما روح به تل د انسان سره اګړه نه کوي ،ځکه چې هغه هم غوښه دی ،خو د هغه عمر به یو سل او شل کاله وي. ۴په هغو ورځو کې په ځمکه کې لویان وو؛ او له هغې وروسته هم ،کله چې د خدای زامن د انسانانو لوڼو ته راغلل ،او هغوی ته یې اولدونه پیدا شول ،نو هغوی هم د پخوانیو زمانو څخه ځواکمن سړي شول ،مشهور سړي. ۵او خدای پاک ولیدل چې په ځمکه کې د انسانانو بدکاري ډېره شوه ،او د هغوی د زړه د هر تصور تصور تل بد و. ۶څښتن په دې پښېمانه شو چې انسان یې په ځمکه پیدا کړی و ،او په زړه کې یې غمجن شو. ۷او څښتن وفرمایل :زه به هغه انسان چې ما پیدا کړی دی د ځمکې له مخ څخه له منځه یوسم ،انسان ،حیوانات ،خزنده ګان او د هوا مرغان ،ځکه چې زه پښېمانه یم چې ما هغوی اوړ کړل. ۸خو نوح د څښتن په نظر کې فضل وموند. ۹دا د نوح د نسل قصه ده :نوح په خپلو نسلونو کې یو عادل او کامل سړی وو ،او نوح د خدای سره روان وو. ۱۰نوح درې زامن پیدا کړل ،سام ،حام او یافث. ۱۱ځمکه د خدای په وړاندې هم فاسده وه ،او ځمکه له ظلم څخه ډکه وه. ۱۲او خدای پاک ځمکې ته وکتل ،او ویې لیدل چې فاسده وه ،ځکه چې ټولو انسانانو په ځمکه کې خپله لره فاسده کړې وه. ۱۳خدای پاک نوح ته وفرمایل :د ټولو انسانانو د ختمېدو وخت زما په مخکې راغلی دی ،ځکه چې ځمکه د هغوی له امله له ظلم څخه ډکه شوې ده .او ګوره ،زه به هغوی د ځمکې سره له منځه یوسم.
پیدایښت
۱۴د ګوفر لرګي څخه یوه کشتۍ اوړه کړه ،په کشتۍ کې کوټې اوړې کړه او دننه او بهر یې د لندې سره ولګوه. ۱۵او په دې ډول به یې اوړوې :د کشتۍ اوږدوالی به درې سوه متره ،پلنوالی به یې پنځوس متره او لوړوالی به یې دېرش متره وي. ۱۶د کشتۍ لپاره یوه کړکۍ اوړه کړه او په یو سانتي کې یې پورته بشپړه کړه ،او د کشتۍ دروازه یې په اړخ کې ولګوه ،چې ښکته ،دوهم او درېیم پوړونه به یې اوړ کړې. ۱۷او ګوره ،زه ،په خپله ،په ځمکه باندې د اوبو سېلب راوړم ،ترڅو ټول ژوندي مواودات چې د ژوند ساه لري ،د اسمان لندې له منځه یوسم ،او هر څه چې په ځمکه کې دي مړه شي. ۱۸خو زه به ستا سره خپل تړون ټینګ کړم او ته به کشتۍ ته ننوځې ،ته ،ستا زامن ،ستا ښځه او ستا د زامنو ښځې به ستا سره وي. ۱۹او د هر ژوندي مواود څخه ،د هر ډول حیواناتو څخه دوه دوه ،کشتۍ ته دننه کړه ترڅو هغوی ستا سره ژوندي وساتي ،هغوی به نر او ښځه وي. ۲۰د مرغانو د هر انس څخه ،د څارویو د هر انس څخه ،د ځمکې د هر خزندګان د هر انس څخه ،د هر قسم څخه دوه دوه به تاته راشي ترڅو هغوی ژوندي وساتي. ۲۱او د هر ډول خوړو څخه چې خوړل کېږي ،ځان ته راټول کړه ،دا به ستا او د هغوی د خوراک لپاره وي. ۲۲نوح هماغسې وکړل ،لکه څنګه چې خدای پاک ورته امر کړی و ،نو هغه هماغسې وکړل. فصل ۷ ۱بیا ما هلک خخدائ نوح ته وفرمائیل” ،ته او ستا ټوله کورنۍ کشتۍ ته راشئ ،ځکه چې ما په دې پېړۍ کې زما په وړاندې صادق لیدلی یې“. ۲د هر پاک حیوان څخه اووه اووه نر او ښځه واخلئ ،او د هغه حیواناتو څخه چې ناپاک نه وي ،دوه دوه نر او ښځه واخلئ. ۳همدارنګه د هوا د مرغانو څخه اووه اووه نر او ښځه واخلئ ،ترڅو په ټوله ځمکه کې نسل ژوندی وساتي. ۴ځکه چې اووه ورځې وروسته به زه په ځمکه باندې څلوېښت ورځې او څلوېښت شپې باران واوروم او هر ژوندی مواود چې ما اوړ کړی دی د ځمکې له مخ څخه به له منځه یوسم. ۵نوح هغه څه وکړل چې څښتن ورته امر کړی وو. ۶نوح شپږ سوه کاله عمر درلود کله چې په ځمکه باندې د اوبو سېلب راغی. ۷نو نوح ،د هغه زامن ،د هغه ښځه او د هغه د زامنو ښځې د سېلب د اوبو له امله کشتۍ ته ننوتل. ۸د پاکو او ناپاکو څارویو څخه ،د مرغانو او د ځمکې په مخ د خزندګانو څخه، ۹لکه څنګه چې خدای پاک حضرت نوح ته امر کړی وو ،دوه دوه نر او ښځه ،دوه دوه نوح ته کشتۍ ته ننوتل. ۱۰او اووه ورځې وروسته داسې وشول چې د سېلب اوبه په ځمکه باندې راغلې. ۱۱د نوح د ژوند په شپږ سوه کلنۍ کې ،د دوهمې میاشتې په اوولسمه ورځ ،په هماغه ورځ د لوی ژورو اوبو ټولې چینې راووتې او د اسمان کړکۍ خلصې شوې. ۱۲او څلوېښت ورځې او څلوېښت شپې په ځمکه باران وشو. ۱۳په هماغه ورځ نوح ،د نوح زامن ،سام ،حام او یافث ،د نوح ښځه او د هغه د زامنو درې ښځې کشتۍ ته ننوتل. ۱۴هغوی ،د هر ډول حیواناتو ،د هر ډول څارویو ،د هر ډول خزندګانو او خزندګانو چې په ځمکه باندې ګرځي ،او د هر ډول مرغانو ،د هر ډول مرغانو. ۱۵او هغوی د نوح سره کشتۍ ته ننوتل ،د ټولو حیواناتو څخه دوه دوه ،چې د ژوند ساه پکې ده. ۱۶او څنګه چې خدای پاک امر کړی وو ،د ټولو حیواناتو نر او ښځه چې دننه لړل ،دننه لړل او څښتن هغه بند کړ. ۱۷او سېلب څلوېښت ورځې په ځمکه باندې وو ،او اوبه ډېرې شوې او کشتۍ یې پورته کړه او هغه د ځمکې څخه پورته شوه. ۱۸او اوبه ډېرې شوې او په ځمکه باندې ډېرې شوې ،او کشتۍ د اوبو په مخ روانه شوه. ۱۹او اوبه په ځمکه باندې ډېرې زیاتې شوې او ټول لوړ غونډۍ چې د ټول اسمان لندې وې ،ډوب شوې. ۲۰اوبه پنځلس متره پورته راغلې او غرونه ډوب شول. ۲۱او ټول هغه حیوانات چې په ځمکه ګرځېدل ،مرغان ،غوایان ،حیوانات ،هر خزندګان چې په ځمکه خزندګان وو او ټول انسانان مړه شول. ۲۲د هغو ټولو خلکو چې په وچه ځمکه کې وو ،د هغوی په پوزه کې د ژوند ساه وه ،مړه شول. ۲۳او هر ژوندی مواود چې د ځمکې په مخ وو ،انسانان ،غواګانې ،خزنده ګان او د هوا مرغان له منځه یوړل شول؛ او هغوی له ځمکې څخه له منځه یوړل شول :یوازې نوح او هغه کسان چې د هغه سره په کشتۍ کې وو ژوندي پاتې شول. ۲۴او اوبه یو سل او پنځوس ورځې په ځمکه باندې غالبې وې. فصل ۸ ۱او خدای پاک نوح ،ټول ژوندي مواودات او ټول څاروي چې د هغه سره په کشتۍ کې وو ،په یاد کړل :او خدای پاک په ځمکه باندې باد اوړ کړ او اوبه راپورته شوې. ۲د ژورو اوبو چینې او د اسمان کړکۍ بندې شوې ،او د اسمان څخه باران ودرول شو. ۳او اوبه په دوامداره توګه د ځمکې څخه راوګرځېدې :او د سل او پنځوسو ورځو په پای کې اوبه کمې شوې. ۴او کشتۍ د اوومې میاشتې په اوولسمه ورځ ،د اراراط په غرونو کې ودرېده. ۵او اوبه تر لسمې میاشتې پورې په دوامداره توګه کمې شوې :د لسمې میاشتې په لومړۍ ورځ ،د غرونو څوکې لیدل کېدې.
پیدایښت
۶او د څلوېښتو ورځو په پای کې نوح د هغه کشتۍ کړکۍ پرانیستله چې هغه اوړه کړې وه: ۷او هغه یو کارغه ولېږه ،چې یو بل ته ګرځېده ،تر هغه چې اوبه د ځمکې څخه وچې شوې. ۸هغه یو کوتره هم واستوله ترڅو وګوري چې د ځمکې له مخ څخه اوبه کمې شوې دي او که نه. ۹خو کوترې د خپلې پښې د تلو لپاره ځای ونه موند ،او هغه بېرته کشتۍ ته هغه ته راغله ،ځکه چې اوبه د ټولې ځمکې په مخ وې :بیا هغه خپل لس پورته کړ ،هغه یې ونیوله او هغه یې په کشتۍ کې دننه کړه. ۱۰هغه اووه ورځې نور هم پاتې شو او بیا یې کوتره له کشتۍ څخه راوویسته. ۱۱او کوتره ماښام هغه ته راغله او د هغې په خوله کې د زیتون یوه پاڼه وه چې ایستل شوې وه :نو نوح پوه شو چې اوبه د ځمکې څخه کمې شوې دي. ۱۲هغه اووه ورځې نور هم پاتې شو او کوتره یې واستوله ،خو هغه بیا بېرته هغه ته ونه راغله. ۱۳او د شپږ سوه لومړي کال په لومړۍ میاشت کې ،د میاشتې په لومړۍ ورځ ،اوبه د ځمکې څخه وچې شوې :او نوح د کشتۍ پوښ لرې کړ ،او ویې لیدل چې د ځمکې مخ وچ و. ۱۴او د دوهمې میاشتې په اوومه ورځ ،ځمکه وچه شوه. ۱۵او خدای پاک نوح ته وویل: ۱۶ته ،ستا ښځه ،ستا زامن او ستا د زامنو ښځې له ځان سره د کشتۍ څخه راووځه. ۱۷ټول ژوندي مواودات چې ستا سره دي ،د ټولو غوښو څخه ،مرغانو ،غواګانو او هر خزندګانو څخه چې په ځمکه باندې ګرځي ،له ځان سره راوباسه ،ترڅو په ځمکه کې ډېر نسل وکړي ،میوه ورکړي او په ځمکه کې ډېر شي. ۱۸نو نوح ،د هغه زامن ،د هغه ښځه او د هغه د زامنو ښځې د هغه سره لړل. ۱۹هر ځناور ،هر خزندګان ،هر مرغان او هر هغه څه چې په ځمکه باندې خزندګان دي ،د هغوی د ډولونو سره سم ،له کشتۍ څخه راووتل. ۲۰نو نوح د څښتن لپاره قربانګاه اوړه کړه ،او د ټولو پاکو څارویو او مرغانو څخه یې یو یو واخیست او په هغه باندې یې سوزېدونکې نذرانې وړاندې کړې. ۲۱او څښتن د دې خوشبو بوی وکړ او څښتن په خپل زړه کې وویل :زه به بیا د انسان په خاطر ځمکه لعنتي نه کړم ،ځکه چې د انسان د زړه خیال د هغه د ځوانۍ څخه بد دی .زه به بیا هیڅ ژوندی شی ونه وژنم ،لکه څنګه چې ما کړی دی. ۲۲تر څو چې ځمکه پاتې وي ،د تخم کرلو او حاصلتو وخت ،یخنۍ او تودوخه ،اوړی او ژمی ،او ورځ او شپه به ودریږي نه. فصل ۹ ۱خدای پاک نوح او د هغه زامنو ته برکت ورکړ او هغوی ته یې وفرمایل :زرغون شئ ،ډېر شئ او ځمکه ډکه کړئ. ۲او ستاسو وېره او وېره به د ځمکې په هر څاروي ،د هوا په هر مرغ ،په هر هغه څه چې په ځمکه ګرځېږي او د سمندر په ټولو کبانو وي؛ هغوی ستاسو په لس کې ورکړل شوي دي. ۳هر ژوندی مواود چې ژوند کوي ستاسو لپاره به غوښه وي؛ لکه څنګه چې ما تاسو ته شنه بوټي درکړي دي. ۴مګر هغه غوښه چې ژوند ورسره وي ،یعنې وینه یې وي ،مه خورئ. ۵او یقینا ا زه به ستاسو د ژوند وینه وغواړم ،د هر ځناور او د انسان له لس څخه به یې وغواړم ،د هر انسان د ورور له لس څخه به د انسان د ژوند غوښتنه وکړم. ۶څوک چې د انسان وینه تویوي ،د انسان په واسطه به یې وینه توي شي :ځکه چې هغه د خدای په شکل انسان اوړ کړی دی. ۷او تاسو زرغون شئ او ډېر شئ ،په ځمکه کې ډېر اولدونه راوړئ او په هغې کې ډېر شئ. ۸خدای پاک د نوح او د هغه د زامنو سره خبرې وکړې او ویې ویل: ۹زه ستا سره او ستا د اولدې سره چې ستا څخه وروسته به وي ،خپل تړون ټینګوم. ۱۰او د هر ژوندي مواود سره چې ستاسو سره دي ،د مرغانو ،غواګانو او د ځمکې د هر څاروي سره ،د ټولو هغو کسانو څخه چې له کښتۍ څخه راوځي ،د ځمکې د هر څاروي سره. ۱۱او زه به ستاسو سره خپل تړون ټینګ کړم ،ټول ژوندي مواودات به نور د سېلب په اوبو سره له منځه لړ نه شي او نه به بیا د ځمکې د له منځه وړلو لپاره سېلب راشي. ۱۲خدای پاک وفرمایل :دا د هغه تړون نښه ده چې زه یې زما او ستاسو او د هر ژوندي مواود ترمنځ کوم چې ستاسو سره دی ،د تل لپاره نسلونو لپاره: ۱۳زه خپله کمان په ورېځ کې ځای پر ځای کوم ،او دا به زما او ځمکې ترمنځ د تړون نښه وي. ۱۴او داسې به وشي ،کله چې زه په ځمکه ورېځ راولم ،نو کمان به په ورېځ کې ښکاره شي: ۱۵او زه به خپل هغه تړون را په یاد کړم چې زما او ستاسو او د ټولو ژوندیو مواوداتو ترمنځ دی ،او اوبه به نور د ټولو مخلوقاتو د له منځه وړلو لپاره سېلب نه شي. ۱۶او کمان به په ورېځ کې وي ،او زه به هغه ته وګورم ،ترڅو زه د خدای او د ځمکې پر مخ د ټولو ژوندیو مواوداتو ترمنځ د تلپاتې تړون یاد وساتم. ۱۷خدای پاک نوح ته وفرمایل :دا د هغه تړون نښه ده چې ما زما او د ځمکې پر مخ د ټولو انسانانو ترمنځ کړی دی. ۱۸د نوح زامن چې له کشتۍ څخه راووتل ،سام ،حام او یافث وو :او حام د کنعان پلر دی. ۱۹دا د نوح درې زامن دي :او ټوله ځمکه د هغوی څخه خپره شوه. ۲۰نو نوح بزګر شو او د انګورو باغ یې وکرل.
پیدایښت
۲۱هغه شراب وڅښل او نشه شو ،او په خپله خېمه کې بربنډ پروت و. ۲۲د کنعان پلر حام د خپل پلر بربنډتوب ولید او بهر یې خپلو دوو وروڼو ته وویل. ۲۳نو سام او یافث یوه اامې واخیستې او په خپلو دواړو اوږو یې کېښودې او شاته لړل او د خپل پلر بربنډتوب یې پټ کړ ،د هغوی مخونه شاته وو ،او د خپل پلر بربنډتوب یې ونه لیدل. ۲۴نوح د شرابو له څښلو څخه راویښ شو او پوه شو چې د هغه کشر زوی ورسره څه کړي دي. ۲۵نو هغه وویل :لعنت دې وي په کنعان باندې !هغه به د خپلو وروڼو د غلمانو غلم وي. ۲۶هغه وویل :د سام څښتن خدای دې برکتناک وي او کنعان به د هغه غلم وي. ۲۷خدای به یافت پراخه کړي ،او هغه به د سام په خیمو کې اوسیږي؛ او کنعان به د هغه غلم وي. ۲۸نوح د سېلب څخه وروسته درې سوه پنځوس کاله ژوند وکړ. ۲۹د نوح ټول عمر نهه سوه پنځوس کاله وو :او هغه مړ شو. فصل ۱۰ ۱دا د نوح د زامنو ،سام ،حام او یافث نسل دی :او د سېلب څخه وروسته د هغوی زامن پیدا شول. ۲د یافت زامن :خامر ،مااوج ،مادي ،یاوان ،توبل ،مسک او تیراس. ۳د خامر زامن :اشکناز ،ریفت او توارمه. ۴د یاوان زامن :الیشاه ،ترشیش ،کټیم او دودانیم. ۵په دې ډول د غېریهودیانو ټاپوګان په خپلو خملکونو کښې تقسیم شول ،هر یو د خپلې ژبې ،خپلې کورنۍ او خپلې قومونو سره سم. ۶د حام زامن :کوش ،مصر ،فوط او کنعان. ۷د خکوش زامن هسبا ،حویله ،سبته ،رعمه او سبتکه وو .د رعمه زامن شبا او ددان وو. ۸او کوش نمرود پیدا کړ :هغه په ځمکه کې یو قوي سړی شو. ۹هغه د څښتن په وړاندې یو پیاوړی ښکاری وو :له همدې امله ویل کیږي ،لکه نمرود چې د څښتن په وړاندې یو پیاوړی ښکاری وو. ۱۰د هغه د سلطنت پیل د شنعار په خاوره کې بابل ،ارک ،اکاد او کلنه وو. ۱۱له هغه ځای څخه هغه د اسور څخه ووت او د نینوا ،رحوبوت او کالح ښارونه یې اوړ کړل. ۱۲او د نینوا او کالح ترمنځ رسن :دا یو لوی ښار دی. ۱۳مصر د لودیانو ،عنامیانو ،لهابیانو او نفتوحیانو پلر شو. ۱۴او فتروسیان ،کسلوحیان ،چې د هغوی څخه فلسطینیان راووتل )او کفتوریان. ۱۵کنعان د خپل مشر زوی صیدون او د حیت څخه پیدا شو. ۱۶او یبوسیان ،اموریان ،او ارااشیان، ۱۷حویان ،عرقیان او سینیان، ۱۸او اروادیان ،صماریان او حماتیان :او وروسته د کنعانیانو کورنۍ په ټوله نړۍ کې خپرې شوې. ۱۹د کنعانیانو سرحد د صیدا نه تر ارار پورې او تر غزه پورې او تر سدوم ،عموره ،ادمه او ِبوئیم پورې او تر لشع پورې و. ۲۰دا د حام اولد دے ،د خپلو قبیلو ،د خپلو ژبو ،د خپلو هېوادونو او د خپلو قومونو په مطابق. ۲۱د سام څخه هم ،چې د عبر د ټولو اولدونو پلر او د یافث مشر ورور و ،اولدونه پیدا شول. ۲۲د سام اولد :عیلم ،اسور ،ارفکسد ،لخود او ارام. ۲۳د ارام اولدونه :عوض ،حول ،ااتر او مس. ۲٤ارفکسد صلح پیدا کړ .او صلح عبر پیدا شو. ۲۵د هعبر نه دوه زامن پېدا شول :د یو نوم فلج وو ،ځکه چې د هغه په وخت کښې زمکه ووېشل شوه او د هغۀ د ورور نوم یخقطان وو. ۲۶د یقطان نه الموداد ،شلف ،حضرماوت او یره پېدا شول. عزال ،دهقله، ۲۷او هدورام ،خ ۲۸اوبل ،ابیماایل ،شبا، ۲۹اوفیر ،حویله او یوباب .دا ټول د یخقطان زامن وو. ۳۰د هغوی استوګنځای د میسا څخه تر سفار پورې وو چې ختیځ ته غر دی. ۳۱دا د سام اولد دے ،د خپلو قبیلو ،د خپلو ژبو ،د خپلو خملکونو او د خپلو قومونو په مطابق. ۳۲دا د نوح د زامنو کورنۍ دي ،د هغوی د نسلونو او قومونو په اساس :او د سېلب څخه وروسته په ځمکه کې قومونه په دې ډول ووېشل شول. فصل ۱۱ ۱او ټوله ځمکه یوه ژبه وه او یوه ژبه یې ویله. ۲او کله چې هغوی له ختیځ څخه سفر کاوه ،نو د شنعار په خاوره کې یې یو میدان وموند او هلته اوسېدل. ۳هغوی یو بل ته وویل" :راځئ چې خښتې اوړې کړو او هغه په ښه توګه وسوزوو ".هغوی د تیږو په ځای خښتې کارولې او د خښتو په ځای یې لرګئ کارولې.
پیدایښت
۴هغوی وویل :راځئ چې یو ښار او یو برج اوړ کړو چې سر یې اسمان ته ورسیږي ،او راځئ چې خپل نوم اوړ کړو ،ترڅو په ټوله ځمکه کې خپاره نه شو. ۵بیا څښتن راښکته شو چې هغه ښار او برج وویني چې انسانانو اوړ کړی وو. ۶ما هلک خخدائ وفرمائیل” ،ګوره ،ټول قومونه یو دي او د هغوئ ژبه یوه ده ،او هغوئ دا کار شروع کوى :او اوس به د هغوئ نه هغه څۀ نۀ منع کیږى چې هغوئ یې د کولو اراده کړې ده. ۷راځئ چې ښکته لړ شو او هلته د هغوی ژبه ګډوډه کړو ،ترڅو هغوی د یو بل په خبرو پوه نشي. ۸نو څښتن هغوی له هغه ځای څخه په ټوله ځمکه خپاره کړل :او هغوی د ښار اوړولو څخه لس واخیست. ۹له همدې امله د هغه نوم بابل دی ،ځکه چې څښتن هلته د ټولې ځمکې ژبه ګډوډه کړه :او له هغه ځایه یې څښتن هغوی په ټوله ځمکه کې خپاره کړل. ۱۰دا د سام د نسب نامہ دی :سام د سل کالو وو او د سېلب څخه دوه کاله وروسته یې ارفکسد پیدا شو. ۱۱د ارفکسد د پیدایښت څخه وروسته سام پنځه سوه کاله ژوند وکړ او زامن او لورګانې یې پیدا شوې. ۱۲ارفکسد پنځه دېرش کاله عمر درلود او د هغه زوی صلح پیدا شو. ۱۳د صلح د پیدایښت څخه وروسته ،ارفکسد څلور سوه درې کاله ژوند وکړ او زامن او لورګانې یې پیدا شوې. ۱۴سالح دېرش کاله ژوند وکړ او د هغه زوی عبر پیدا شو. ۱۵د هعبر د پیدا کېدو څخه وروسته ،سالح څلور سوه درې کاله ژوند وکړ او زامن او لورګانې یې پیدا شوې. ۱۶هعبر څلور دېرش کاله وو چې د هغۀ زوئ فلج پېدا شو. ۱۷د فلج د پیدا کېدو څخه وروسته ،هعبر څلور سوه دېرش کاله ژوند وکړ او زامن او لورګانې یې پیدا شوې. ۱۸فلج دېرش کاله عمر درلود او د هغه زوی رعو پیدا شو. ۱۹د رعو د پیدا کېدو څخه وروسته فلج دوه سوه نهه کاله ژوند وکړ او زامن او لورګانې یې پیدا شوې. ۲۰رعو د دوه دېرشو کلونو و چې د هغه زوی سروګ پیدا شو. ۲۱د سروج د پیدا کېدو څخه وروسته رعو دوه سوه اووه کاله ژوند وکړ او زامن او لورګانې یې پیدا شوې. ۲۲سروګ دېرش کاله ژوند وکړ او د هغه زوی ناحور پیدا شو. ۲۳د ناحور د پیدایښت څخه وروسته سروګ دوه سوه کاله ژوند وکړ او زامن او لورګانې یې پیدا شوې. ۲۴ناحور د نهه ویشت کلونو په عمر و چې د هغه زوی تارح پیدا شو. ۲۵د تارح د پیدایښت څخه وروسته ،ناحور یو سل او نولس کاله ژوند وکړ او زامن او لورګانې یې پیدا شوې. ۲۶تارح د اویا کلونو وو او د هغه زامن حضرت ابرام ،ناحور او حاران پیدا شول. ۲۷دا د تارح نسب دی :تارح د حضرت ابرام ،ناحور او حاران څخه پیدا شو او هاران د حضرت لوط څخه پیدا شو. ۲۸او هاران د خپل پلر تارح نه مخکې د خپلې زېږېدلې سیمې ،د کلدیانو په اور کې مړ شو. ۲۹حضرت ابرام او حضرت ناحور خپلې ښځې وکړې :د حضرت ابرام د ښځې نوم سارای وو او د حضرت ناحور د ښځې نوم ملکه وه، چې د حاران لور وه او د ملکه او حضرت اسکه پلر وه. ۳۰خو سارۍ شنډه وه او اولد یې نه درلود. ۳۱تارح خپل زوی ابرام ،د خپل لمسي لوط ،د خپل زوی ابرام ښځه ،او د خپلې انږور سارۍ سره روان شول ،او د هغوی سره د کلدیانو د اور څخه د کنعان خاورې ته لړل .او هغوی حاران ته راغلل او هلته اوسېدل. ۳۲د تارح عمر دوه سوه پنځه کاله وو او تارح په حاران کې مړ شو. فصل ۱۲ ۱نو څښتن حضرت ابرام ته وفرمایل” :له خپل وطن ،خپلوانو او د خپل پلر له کور څخه هغه هېواد ته لړ شه چې زه به یې درته وښیم. ۲زه به ستا څخه یو لوی قوم اوړ کړم ،تاته به برکت درکړم او ستا نوم به لوی کړم ،او ته به برکت شې. ۳او زه به هغو کسانو ته برکت ورکړم چې تاته برکت درکوي ،او هغه څوک چې تاته لعنت وایي لعنت به پرې ووایم :او ستا په وسیله به د ځمکې ټولې کورنۍ برکت ومومي. ۴نو لکه څنګه چې څښتن ورته ویلي وو ،حضرت ابرام لړ او حضرت لوط هم ورسره لړ او حضرت ابرام پنځه اویا کلن و چې له حاران څخه روان شو. ۵حضرت ابرام خپله ښځه سارای ،د خپل وراره لوط سره ،د هغه ټول مال او هغه نفسونه چې په حاران کې یې ترلسه کړي وو ،روان شول او د کنعان خاورې ته لړل او د کنعان خاورې ته راغلل. ۶حضرت ابرام د هغې خاورې له لرې د هسکم په ځای کې د موره د لوڼو ونې ته لړ او په هغه وخت کې کنعانیان په هغه خاوره کې وو. ۷څښتن حضرت ابرام ته ښکاره شو او ویې فرمایل” :زه به ستا اولدې ته دا ځمکه ورکړم “.او هلته یې د څښتن د عبادت لپاره چې هغه ته ښکاره شو یوه قربانګاه اوړه کړه. ۸بیا هغه له هغه ځای څخه د بیتاېل ختیځ ته غره ته لړ او هلته یې خېمې ودرولې ،چې لوېدیځ ته یې بیتاېل او ختیځ ته یې حى وو .هلته یې د څښتن لپاره یوه قربانګاه اوړه کړه او د څښتن په نوم یې دعا وکړه. ۹حضرت ابرام سفر وکړ او د انوب په لور روان شو. ۱۰په هغه وطن کې قحطي راغله او حضرت ابرام مصر ته لړ چې هلته واوسیږي ،ځکه چې قحطي په هغه وطن کې ډېره سخته وه. ۱۱او کله چې هغه مصر ته د ننوتلو لپاره نږدې شو ،هغه خپلې ښځې سارای ته وویل" :ګوره ،زه اوس پوهیږم چې ته د لیدلو لپاره یوه ښکلې ښځه یې.
پیدایښت
۱۲نو کله چې مصریان تا وویني ،نو وایي به چې دا د هغه ښځه ده .او هغوی به ما ووژني ،خو تا به ژوندۍ وساتي. ۱۳ته ووایه چې ته زما خور یې ،ترڅو ستا په خاطر زما سره ښه وي او زما روح به ستا په خاطر ژوندی پاتې شي. ۱۴او کله چې ابرام مصر ته راغی ،مصریانو هغه ښځه ولیده چې ډېره ښکلې وه. ۱۵د فرعون درباریانو هم هغه ولیده او د فرعون په مخکې یې ستاینه وکړه :او هغه ښځه د فرعون کور ته یوړل شوه. ۱۶هغه د هغې په خاطر د حضرت ابرام سره ښه سلوک وکړ او هغه پسونه ،غوایان ،خره ،غلمان ،وینځې او اوښان درلودل. ۱۷څښتن د حضرت ابرام د ښځې سارای له امله په فرعون او د هغه په کورنۍ باندې لویې بلګانې نازلې کړې. ۱۸فرعون حضرت ابرام راوغوښت او ورته ویې ویل” :دا تا زما سره څه وکړل؟ ولې دې راته ونه ویل چې هغه ستا ښځه ده؟“ ۱۹تا ولې وویل چې هغه زما خور ده؟ نو ما هغه د خپلې ښځې په توګه راوستلې وه .نو اوس ستا ښځه وګوره ،هغه واخله او لړ شه. ۲۰فرعون خپلو سړو ته د هغه په اړه امر وکړ :او هغوی هغه ،د هغه ښځه او هرڅه چې هغه یې درلودل ،رخصت کړل. ديارلسم فصل ۱حضرت ابرام د خپلې ښځې او ټولو هغو شیانو سره چې هغه یې درلودل ،له مصر څخه انوب ته لړ. ۲حضرت ابرام ډېر مالداره وو او ډېر څاروي ،سپین زر او سره زر یې درلودل. ۳او هغه د انوب څخه بیت ایل ته په خپل سفر روان شو ،هغه ځای ته چې په پیل کې یې خېمه وه ،د بیت ایل او حای ترمنځ. ۴حضرت ابرام هغه ځای ته لړ چې هلته یې د قربانۍ ځای اوړ کړی و او هلته یې د څښتن په نوم دعا وکړه. ۵او لوط هم ،چې د ابرام سره لړ ،د رمو ،غواګانو او خېمو خاوند وو. ۶او ځمکه د هغوی د ساتلو توان نه درلود چې یوځای واوسیږي ،ځکه چې د هغوی شتمني دومره زیاته وه چې یوځای نشوای اوسېدلی. ۷او د حضرت ابرام د څاروو د شپونکو او د حضرت لوط د څاروو د شپونکو ترمنځ شخړه وشوه :او په هغه وخت کې کنعانیان او فرزیان په هغه خاوره کې اوسېدل. ۸حضرت ابرام لوط ته وویل” :زما او ستا او زما د شپانو او ستا د شپانو ترمنځ دې شخړه نه وي ،ځکه چې موږ وروڼه یو“. ۹آیا ټوله ځمکه ستا په مخکې نه ده؟ زه تاته دعا کوم چې ځان زما څخه ال کړه .که ته چپ لس ونیسې ،نو زه به ښي لس ته لړ شم؛ یا که ښي لس ته لړ شې ،نو زه به چپ لس ته لړ شم. ۱۰نو لوط سترګې پورته کړې او د اردن ټوله دره یې ولیده ،مخکې له دې چې څښتن سدوم او عموره له منځه یوسي ،د څښتن د باغ په څیر او د مصر د خاورې په څیر ،تر ِغر پورې ښه اوبه وې. ۱۱نو لوط د اردن ټوله دره غوره کړه او لوط ختیځ ته لړ او هغوی یو له بل څخه ال شول. ۱۲حضرت ابرام د کنعان په خاوره کې اوسېده او حضرت لوط د درې په ښارونو کې اوسېده او د سدوم په لور یې خېمې ودرولې. ۱۳خو د سدوم خلک د څښتن په نظر کې ډېر بدکاره او ګناهګار وو. ۱۴وروسته له هغه چې لوط له هغه څخه ال شو ،څښتن حضرت ابرام ته وفرمایل” :اوس خپلې سترګې پورته کړه او له هغه ځای څخه چې ته یې ،شمال ،انوب ،ختیځ او لوېدیځ ته وګوره. ۱۵دا ټوله ځمکه چې ته یې وینې ،هغه به تاته او ستا اولدې ته د تل لپاره درکړم. ۱۶او زه به ستا اولد د ځمکې د دوړو په څېر اوړ کړم ،نو که څوک د ځمکې د دوړو شمېرلی شي ،نو ستا اولد به هم وشمېرل شي. ۱۷پاڅه ،د ځمکې په اوږدوالي او پلنوالي کې وګرځه ،ځکه چې زه به دا تاته درکړم. ۱۸نو حضرت ابرام خپله خېمه وویستله او د ممري په لوخړو کې چې په حبرون کې ده ،اوسېده او هلته یې د څښتن لپاره یوه قربانګاه اوړه کړه. څپرکی ۱۴ ۱او دا د شنعار د پاچا امرافل ،د السر د پاچا اریوک ،د عیلم د پاچا کدرلعمر او د اوئیم د پاچا تدعال په وخت کې وشول. ۲دا چې د سدوم د پاچا برع ،د عمورې د پاچا برشا ،د ادمه د پاچا شناب ،د ِبوئیم د پاچا شمیبر او د بالع د پاچا سره چې صوغر ورته وایي ،اګړه وشوه. ۳دا ټول د سدیم په دره کې سره یوځای شول ،چې د مالګې سمندر دی. ۴دوی دولس کاله د کدرلعمر د حکومت لندې وو ،خو په دیارلسم کال یې بغاوت وکړ. ۵په څوارلسم کال کې کدرلعمر او د هغه سره ملګري پادشاهان راغلل او په عشتروت قرنیم کې یې رفائیانو ته ،په هام کې زوزیانو ته او په شاوه قریتیم کې ایمیانو ته ماتې ورکړه. ۶او حوریان یې د سعیر په غره کې تر ایل فاران پورې چې د صحرا په غاړه دی ،ووژل. ۷نو هغوئ واپس راغلل او عین مشفاط ته راغلل ،چې قادهس دے ،او د عمالیقیانو ټوله علقه یې فتح کړه او اموریانو ته یې هم چې په حززون تامار کښې اوسېدل. ۸د سدوم بادشاه ،د عموره بادشاه ،د ادمه بادشاه ،د ِبوئیم بادشاه او د بالع (یعنې ِخغر )بادشاه راووتل او د سدیم په دره کې یې ورسره اګړه وکړه. ۹د عیلم د پاچا کدرلعمر ،د اوئیم د پاچا تدعال ،د شنعار د پاچا امرافل او د السر د پاچا اریوک سره ،څلور پاچاهان د پنځو سره. ۱۰د سدیم درې د کیچړو د کندو نه ډکه وه ،او د سدوم او عموره بادشاهان وتښتېدل او هلته ولوېدل ،او هغه څوک چې پاتې شول غرونو ته وتښتېدل. ۱۱نو هغوی د سدوم او عمورې ټول شیان او د هغوی ټول خواړه واخیستل او لړل.
پیدایښت
۱۲او هغوی د حضرت ابرام د وراره لوط سره چې په سدوم کې اوسېده ،د هغه ټول مال او شتمني ونیوله او لړل. ۱۳نو یو کس چې تښتېدلے وو راغلو او عبراني ابرام ته یې خبر ورکړ ،ځکه چې هغه د اموري ممرې په لویو ونو کې اوسېدو ،د اشکول او عانر وروران وو :او دا ټول د ابرام سره ملګري وو. ۱۴کله چې ابرام واورېدل چې د هغه ورور نیول شوی دی ،نو هغه خپل درې سوه اتلس روزل شوي نوکران چې په خپله کورنۍ کې زېږېدلي وو ،وسله واخسته او تر دان پورې یې تعقیب کړل. ۱۵او د شپې یې ځان د خپلو نوکرانو سره ووېشل او د هغوی په وړاندې یې اګړه وکړه ،هغوی یې ووژل او تر حوبه پورې چې د دمشق په چپ لس کې ده ،ورپسې شول. ۱۶هغه ټول مال او شتمني بېرته راوستله او خپل ورور لوط ،د هغه مال او ښځې او خلک یې هم بېرته راوستل. ۱۷او د سدوم بادشاه د کدرلعمر او د هغه د ملګرو بادشاهانو د وژلو څخه وروسته د هغه سره د راستنېدو نه پس د شاوه په درې کې چې د بادشاه درې ده ،د هغه سره د هملوېدو لپاره لړو. ۱۸او د سالم پاچا ملکصدق ډوډۍ او شراب راوړل :او هغه د خدای تعالی کاهن وو. ۱۹هغه ورته برکت ورکړ او ویې ویل :د آسمان او ځمکې څښتن ،د لوی خدای له لوري ابرام ته برکت ورکړئ. ۲۰د خدای تعالی برکت دې وي چې ستا دښمنان یې ستا په لس کې ورکړي دي “.نو هغه د ټولو شیانو لسمه برخه هغه ته ورکړه. ۲۱د سدوم بادشاه ابرام ته وویل” :دا کسان ماته راکړه او مالونه دې ځان ته واخله“. ۲۲حضرت ابرام د سدوم پاچا ته وویل” :ما خپل لس څښتن ته پورته کړی دی ،چې خدای تعالی دی او د ځمکې او اسمان خاوند دی. ۲۳زه به د تار څخه تر بوټ پورې تسمه هم نه اخلم او ستا هیڅ شی به هم نه اخلم ،ترڅو ته ونه وایې چې ما ابرام شتمن کړی دی. ۲۴یوازې هغه څه چې ځوانانو خوړلي دي او د هغو کسانو برخه چې زما سره تللي دي ،عانیر ،اشکول او ممري ،پرېږده چې خپله برخه واخلي. پنځلسم فصل ۱د دې شیانو وروسته د څښتن کلم په رویا کې حضرت ابرام ته راغی او ویې ویل" :ای ابرامه ،مه وېرېږه !زه ستا ډال یم او ستا ډېر لوی اار یم". ۲حضرت ابرام وویل” :ای څښتنه ،ته به ماته څه راکړې؟ ځکه چې زه بې اولده یم او زما د کور سرپرست د دمشق الیعزر دی؟“ ۳حضرت ابرام وویل” :ګوره ،تا ماته اولد نه دی راکړی او زما په کور کې زېږېدلی کس زما وارث دی“. ۴نو ،ګورئ ،د ما هلک خخدائ کلم هغه ته راغے ،چې دا به ستا وارث نۀ وى ،خو هغه څوک چې ستا د خپل ځان نه راوځى هغه به ستا وارث وى. ۵او هغه یې بهر راوویست او ویې ویل" :اوس اسمان ته وګوره او ستوري ووایه ،که ته یې شمېرلی شې ".او هغه ورته وویل" :ستا اولد به هم همداسې وي". ۶او هغه په څښتن ایمان راوړ ،او دا یې د هغه لپاره د صداقت په توګه وګڼله. ۷هغه ورته وویل” :زه څښتن یم چې ته مې د کلدیانو د اور څخه راوویستې چې دا ځمکه درکړم او ستا میراث یې کړم. ۸هغه وویل” :ای څښتنه ،زه به څنګه پوه شم چې دا به زما وارث شي؟“ ۹هغه ورته وویل” :زما سره یوه درې کلنه غوا ،یوه درې کلنه وزه ،یوه درې کلنه پسه ،یوه کوتره او یوه کوچنۍ کوتره واخله“. ۱۰هغه دا ټول هغه ته راوړل او په منځ کې یې ووېشل او هره ټوټه یې یو د بل په وړاندې کېښوده :مګر مرغۍ یې سره ونه وېشلې. ۱۱او کله چې مرغان په مړو باندې راکوز شول ،حضرت ابرام هغه وشړل. ۱۲کله چې لمر پرېوت ،په حضرت ابرام باندې ژور خوب راغی او د سختې تیارې وېروونکی حالت پرې راغی. ۱۳هغه حضرت ابرام ته وفرمایل” :په دې پوه شه چې ستا اولد به په هغه خاوره کې چې د هغوی نه ده ،بېګانه وي او د هغوی غلمي به کوي او څلور سوه کاله به هغوی ځوروي. ۱۴او زه به هغه قوم هم چې هغوی به یې غلمي کوي ،قضاوت وکړم :او وروسته به هغوی د ډېر مال سره راووځي. ۱۵او ته به په سلمتۍ سره خپلو نیکونو ته لړ شې ،ته به په ښه عمر کې ښخ شې. ۱۶خو په څلورم نسل کې به هغوی بیا دلته راشي :ځکه چې د اموریانو ګناه ل بشپړه شوې نه ده. ۱۷او داسې پېښ شول چې کله لمر پرېوت او تیاره شوه ،نو د لوګي یو بخاری او یو سوځیدونکی څراغ د هغو ټوټو ترمنځ تېر شو. ۱۸په هماغه ورځ څښتن د حضرت ابرام سره لوظ وکړ او ویې ویل” :ما ستا اولدې ته دا ځمکه د مصر د سیند څخه تر لوی سیند ،فرات سیند پورې ورکړې ده. ۱۹قنیان ،قنزیان او قدمونیان، ۲۰او هحتیان ،فرزیان ،رفائیان، ۲۱او اموریان ،کنعانیان ،ارااشیان او یبوسیان هم. څپرکی ۱۶ ۱د حضرت ابرام د ښځې سارای اولد نه درلود او د هغې یوه مصرۍ وینځه وه چې نوم یې هااره وه. ۲سارای حضرت ابرام ته وویل” :ګوره ،څښتن زه د اولد راوړلو څخه منع کړې یم .زما د وینځې سره یوځای شه ،کېدای شي چې د هغې په وسیله زه اولد ومومم “.حضرت ابرام د سارای خبره ومنله.
پیدایښت
۳د حضرت ابرام ښځې سارای خپله وینځه هااره د کنعان په خاوره کې د لسو کلونو د اوسېدو څخه وروسته خپل مېړه حضرت ابرام ته ورکړه چې د هغه ښځه شي. ۴هغه د هاارې سره یوځای شو او هغه امیدواره شوه .کله چې هغې ولیدل چې امیدواره شوه ،نو د هغې معشوقه په سپک نظر سره وکتل. ۵سارای ابرام ته وویل” :زما ګناه ستا په غاړه ده .ما خپله وینځه ستا په غېږ کې ورکړه .کله چې هغې ولیدل چې امیدواره شوه ،نو زه یې په سپکه سترګه وکتلم .څښتن دې زما او ستا ترمنځ قضاوت وکړي“. ۶خو ابرام سارای ته وویل” :ګوره ،ستا وینځه ستا په لس کې ده ،څه چې غواړې هغې سره وکړه “.کله چې سارای ورسره سخته رویه وکړه ،نو هغه د هغې له مخې څخه وتښتېده. ۷د څښتن فرښتې هغه په صحرا کې د اوبو د یوې چینې په غاړه ،د شور په لره کې د چینې په غاړه وموندله. ۸هغه وویل" :هاارې ،د سارای وینځې ،ته له کومه راغلې یې؟ او چېرته ځې؟ "هغې وویل" :زه د خپلې بادارې سارای څخه تښتم". ۹د څښتن فرښتې هغې ته وویل” :خپلې معشوقې ته بېرته لړه شه او د هغې د لسونو لندې ځان وساته“. ۱۰د څښتن فرښتې هغې ته وویل” :زه به ستا اولد دومره ډېر کړم چې د ګڼې ګوڼې له امله به یې شمېرل نه شي“. ۱۱د څښتن فرښتې هغې ته وویل” :ګوره ،ته امیدواره شوې یې او زوی به وزېږېږې او د هغه نوم به اسماعیل کېږده ،ځکه چې څښتن ستا د تکلیف اورېدلی دی“. ۱۲هغه به وحشي سړی وي ،د هغه لس به د هر چا په ِد وي او د هر چا لس به د هغه په خلف وي ،او هغه به د خپلو ټولو وروڼو په حضور کې اوسېږي. ۱۳هغې د هغه څښتن نوم کېښود چې ورسره یې خبرې کولې" ،ته خدایه ما وینې؟ "ځکه چې هغې وویل" :آیا ما دلته هم هغه څوک لیدلی دی چې ما ویني؟" ۱۴نو ځکه هغه کوهي د بئرلحیروي په نوم یاد شو ،وګورئ ،دا د قادش او برد ترمنځ دی. ۱۵او هاارې د حضرت ابرام زوی وزېږاوه او حضرت ابرام د خپل زوی نوم چې هاارې پیدا شو ،اسماعیل کېښود. ۱۶حضرت ابرام د شپږ اتیا کالو وو چې کله هاارې حضرت ابرام ته اسماعیل وزېږاوه. فصل ۱۷ ۱کله چې ابرام د نهه نوي کالو وو ،څښتن حضرت ابرام ته ښکاره شو او هغه ته یې وفرمایل :زه قادر مطلق خدای یم ،زما په وړاندې روان شه او کامل اوسه. ۲زه به ستا او زما ترمنځ تړون وکړم او ستا اولد به ډېر زیات کړم. ۳حضرت ابرام په خپل مخ ولوېد او خدای پاک ورسره خبرې وکړې او ویې ویل: ۴زما خبره دا ده چې زما لوظ ستا سره دے او ته به د ډېرو قومونو پلر شې. ۵او ستا نوم به نور ابرام نه وي ،بلکې ستا نوم به ابراهیم وي ،ځکه چې ما ته د ډېرو قومونو پلر ګرځولی یې. ۶زه به تا ډېر زیات اولد درکړم او ستا څخه به قومونه اوړ کړم او ستا څخه به پاچاهان پیدا شي. ۷زه به ستا او ستا د اولدې ترمنځ او ستا څخه وروسته د هغوی د نسلونو لپاره د تلپاتې لوظ په توګه خپل تړون ټینګ کړم .زه به ستا او ستا څخه وروسته ستا د اولدې خدای شم. ۸زه به تاته او ستا څخه وروسته ستا اولدې ته ،د کنعان ټوله خاوره چې ته په کې مسافر یې ،د تل لپاره درکړم او زه به د هغوی خدای یم. ۹خدای پاک حضرت ابراهیم ته وفرمایل” :ته او ستا اولده به زما په لوظ باندې ټینګ ودرېږې ،په نسلونو نسلونو کې. ۱۰دا زما او ستا او ستا د اولدې ترمنځ زما تړون دی چې تاسو به یې مراعات کوئ :ستاسو هر نارینه ماشوم باید سنت شي. ۱۱او د خپلې تندي پوستکی به سنت کړئ ،دا به زما او ستاسو ترمنځ د تړون نښه وي. ۱۲ستاسو په منځ کې هر نارینه چې اته ورځې عمر ولري ،هغه باید سنت شي ،که هغه په کور کې زیږیدلی وي یا د کوم بل بهرني څخه چې ستاسو له اولد څخه نه وي اخیستل شوی وي. ۱۳هر هغه څوک چې ستا په کورنۍ کې زېږېدلی وي او هغه څوک چې ستا په پیسو اخیستل شوی وي ،باید سنت شي .او زما لوظ به ستاسو په بدن کې د تل لپاره وي. ۱۴او هغه ناسنته هلک چې د هغه د تندي پوستکی نه وي سنت شوی ،هغه به د خپلو خلکو څخه وشړل شي ځکه چې هغه زما تړون مات کړی دی. ۱۵خدای پاک حضرت ابراهیم ته وفرمایل” :ستا د ښځې سارای نوم سارای مه اخله ،بلکې د هغې نوم به ساره وي“. ۱۶زه به هغې ته برکت ورکړم او تاته به د هغې څخه زوی هم درکړم .هو ،زه به هغې ته برکت ورکړم ،او هغه به د قومونو مور شي ،او د خلکو پاچاهان به د هغې څخه وي. ۱۷بیا اهبراهیم پړمخې پرېوت او وخندل او په خپل زړه کښې یې وویل ،آیا د سل کلن سړي نه به اولد پېدا شي؟ او ساره به چې نوي کلنه ده ،اولد پېدا کړي؟ ۱۸حضرت ابراهیم خدای پاک ته وویل :کاش چې اسماعیل ستا په مخکې ژوندی پاتې شي! ۱۹خدای پاک وفرمایل :ستا ښځه ساره به ستا لپاره یو زوی وزېږوي .ته به د هغه نوم اسحاق کېږدې .زه به د هغه سره او د هغه څخه وروسته د هغه د اولد سره خپل تړون د تلپاتې لوظ په توګه ټینګ کړم. ۲۰او د اسماعیل په اړه ،ما ستا خبره واورېده :ګوره ،ما هغه ته برکت ورکړى دى ،او هغه به ډېر اولد ورکړم ،او ډېر به یې کړم؛ هغه به دولس مشران پیدا کړي ،او زه به هغه ته یو لوی قوم اوړ کړم. ۲۱مګر زه به خپل تړون د اسحاق سره وکړم ،کوم چې ساره به په راتلونکي کال کې په دې ټاکل شوي وخت ستا لپاره وزېږوي. ۲۲او هغه د هغه سره خبرې پرېښودې او خدای پاک د حضرت ابراهیم څخه پورته لړ.
پیدایښت
۲۳حضرت ابراهیم خپل زوی اسماعیل ،ټول هغه کسان چې په خپل کور کې زېږېدلي وو او ټول هغه کسان چې په خپلو پیسو اخیستل شوي وو ،د حضرت ابراهیم د کورنۍ ټول نارینه سره یوځای کړل او لکه څنګه چې خدای پاک ورته ویلي وو ،په هماغه ورځ یې د هغوی سنت کړل. ۲۴حضرت ابراهیم د نهه نویو کلونو په عمر ؤ ،کله چې هغه سنت شو. ۲۵او د هغه زوی اسماعیل د دیارلسو کلونو وو کله چې هغه سنت شو. ۲۶په هماغه ورځ حضرت ابراهیم او د هغه زوی حضرت اسماعیل سنت شول. ۲۷او د هغه د کورنۍ ټول نارینه چې په کور کې زیږیدلي وو او د پردیو په پیسو اخیستل شوي وو ،د هغه سره یوځای سنت شول. ۱۸فصل ۱څښتن هغه ته د ممري په لویو دښتو کې ښکاره شو .هغه د ورځې په ګرمۍ کې د خېمې په دروازه کې ناست و. ۲هغه سترګې پورته کړې او ویې لیدل چې درې سړي د هغه تر څنګ ولړ دي .کله چې هغه هغوی ولیدل ،هغه د خېمې له دروازې څخه د هغوی د لیدو لپاره منډه کړه او ځمکې ته یې سجده وکړه. ۳او ویې ویل :زما څښتنه ،که اوس ستا په نظر کې زما رِا وي ،نو له خپل بنده څخه مه ځه. ۴زه تاسو ته لږې اوبه راوړم ،خپلې پښې ومینځئ او د ونې لندې آرام وکړئ. ۵زه به د ډوډۍ یوه ټوټه راوړم او ستاسو زړونه به آرام کړم .له هغې وروسته به تاسو لړ شئ ،ځکه چې تاسو د خپل خدمتګار سره راغلي یاست .هغوی وویل" :همداسې وکړه لکه څنګه چې تا وویل". ۶حضرت ابراهیم په چټکۍ سره خېمې ته ننوت او ساره ته یې وویل :ژر تر ژره درې پیمانه ښه اوړه تیار کړه ،هغه مېده کړه او په اور باندې یې کیکونه اوړ کړه. ۷حضرت ابراهیم رمې ته منډه کړه او یو نرم او ښه غویی یې راوویست او یو ځوان ته یې ورکړ او هغه یې په بیړه پخ کړ. ۸هغه مکهن ،شیدې او هغه خوسی چې پخلی یې کړی و ،واخیست او د هغوی په مخکې یې کېښود ،او د ونې لندې د هغوی سره ودرېد او هغوی وخوړل. ۹هغوی ورته وویل” :ستا ښځه ساره چېرته ده؟ “حضرت یوسف وویل” :ګوره ،په خېمه کې ده“. ۱۰هغه وویل" :زه به خامخا د عمر په وخت کې تاته راشم .او ګوره ،ستا ښځه ساره به زوی ولري ".ساره دا خبره د خېمې په دروازه کې واورېده ،چې د هغه شاته وه. ۱۱حضرت ابراهیم او ساره ډېر زاړه او ډېر عمر لرونکي وو ،او د ساره سره د ښځو د عادت له مخې نور پاتې نه شول. ۱۲نو ساره په خپل ځان کې وخندل او ویې ویل" :کله چې زه زړه شوم ،نو زما بادار به هم زوړ شي ،نو زه به خوشحاله شم؟" ۱۳څښتن حضرت ابراهیم ته وفرمایل” :ساره ولې وخندل او ویې ویل :آیا زه به په رښتیا سره ماشوم وزېږوم ،سره له دې چې زه زړه یم؟“ ۱۴آیا کوم کار د څښتن لپاره ګران دی؟ زه به په ټاکل شوي وخت کې ،د عمر په وخت کې ،بیرته تاته راشم ،او ساره به زوی ولري. ۱۵خو ساره انکار وکړ او ویې ویل" :زه نه وخندلم ،ځکه چې هغه وېرېده ".هغه وویل" :نه ،خو ته وخندل". ۱۶نو هغه سړي له هغه ځای څخه پورته شول او د سدوم په لور یې وکتل :او ابراهیم د هغوی سره لړ چې هغوی په لره بوځي. ۱۷څښتن وفرمایل” :زه هغه کار چې زه یې کوم ،د ابراهیم څخه پټ کړم؟ ۱۸ولې چې ابراهیم به خامخا یو لوئ او طاقتور قوم اوړ شي او د ځمکې ټول قومونه به د هغه په وسیله برکت ومومي؟ ۱۹ځکه چې زه هغه پېژنم ،چې هغه به خپلو زامنو او خپلو کورنیو ته امر وکړي چې له هغه وروسته راشي او هغوی به د څښتن لره ومني او عدالت او عدالت به وکړي ،ترڅو څښتن په ابراهیم باندې هغه څه راولي چې هغه د هغه په اړه ویلي دي. ۲۰څښتن وفرمایل” :ځکه چې د سدوم او عموره په اړه ژړا ډېره ده او د هغوی ګناه ډېره سخته ده ،نو هغوی به د هغوی د ګناهونو په اړه ډېر څه ووایي“. ۲۱زه به اوس ښکته لړ شم او وګورم چې ایا دوی په بشپړ ډول د هغه غږ سره سم عمل کړی دی چې ما ته راغلی دی؛ او که نه ،زه به پوه شم. ۲۲نو سړي له هغه ځای څخه مخ واړاوه او د سدوم په لور روان شول ،مګر حضرت ابراهیم ل تر اوسه د څښتن په حضور کې ولړ و. ۲۳بیا حضرت ابراهیم نږدې شو او ویې ویل :آیا ته به نېک خلک هم د بدکارانو سره یوځای له منځه یوسې؟ ۲۴کۀ چرې په ښار کښې پنځوس صادقان وى ،نو تۀ به هغه ښار تباه کړې او د پنځوسو صادقانو په خاطر به هغه ځائ پرې نۀ ږدې؟ ۲۵دا ستا نه لرې خبره ده چې داسې کار وکړې ،چې نېک خلک د بدکارانو سره یوځای ووژنې او نېکان د بدکارانو په څېر شي ،دا ستا نه لرې خبره ده :آیا د ټولې دنیا قاِي به انصاف ونه کړي؟ ۲۶څښتن وفرمایل” :که چېرې زه په سدوم کې پنځوس نېک خلک په ښار کې پیدا کړم ،نو زه به د هغوی په خاطر ټول ځای پرېږدم“. ۲۷حضرت ابراهیم ځواب ورکړ او ویې ویل :اوس ګوره ،ما د څښتن سره د خبرو کولو ارئت کړی دی ،چې یوازې خاورې او ایرې یم. ۲۸کېدای شي چې د پنځوسو نېکانو څخه پنځه تنه کم شي .آیا ته به د پنځو تنو د کموالي له امله ټول ښار له منځه یوسې؟ هغه وویل" :که زه هلته پنځه څلوېښت تنه پیدا کړم ،زه به یې له منځه نه وړم". ۲۹هغه بیا هغه ته وویل" :ښایي هلته څلوېښت کسان پیدا شي ".هغه وویل" :زه به دا د څلوېښتو کسانو په خاطر ونه کړم". ۳۰هغه ورته وویل" :خدای دې په قهر نه شي ،زه به خبرې وکړم :شاید هلته دېرش کسان وموندل شي ".هغه وویل" :که زه هلته دېرش کسان پیدا کړم ،زه به دا کار ونه کړم". ۳۱هغه وویل" :ګوره ،اوس ما زړورتیا کړې ده چې د څښتن سره خبرې وکړم :کېدای شي هلته شل کسان پیدا شي ".هغه وویل" :زه به د شلو کسانو په خاطر هغه له منځه نه وړم".
پیدایښت
۳۲هغه وویل" :خدای دې غصه نه کړي ،زه به بیا هم خبرې وکړم ،مګر دا یو ځل :ښایي لس کسان هلته وموندل شي ".هغه وویل" :زه به د لسو کسانو په خاطر دا له منځه نه وړم". ۳۳او څنګه چې څښتن د حضرت ابراهیم سره خبرې کول پرېښودل ،نو هغه لړ او حضرت ابراهیم خپل ځای ته راستون شو. فصل ۱۹ ۱او ماښام دوه فرښتې سدوم ته راغلې؛ او لوط د سدوم په دروازه کې ناست و :او لوط هغوی ولیدل چې د هغوی سره مخامخ شي ،او خپل مخ یې ځمکې ته سجده وکړه. ۲هغه وویل" :ګورئ ،زما بادارانو ،زه تاسو ته دعا کوم ،د خپل غلم کور ته ننوځئ ،ټوله شپه پاتې شئ او خپلې پښې ومینځئ ،او سهار وختي پاڅئ او په خپلو لرو لړ شئ ".هغوی وویل" :نه ،خو موږ به ټوله شپه په کوڅه کې پاتې شو". ۳هغه ډېر ټینګار وکړ؛ او هغوی د هغه کور ته ننوتل؛ او هغه هغوی ته مېلمستیا اوړه کړه ،او بې خمیره ډوډۍ یې پخه کړه او هغوی وخوړله. ۴خو د هغوی د څملولو څخه مخکې ،د ښار سړي ،حتی د سدوم سړي ،د هرې کوټې څخه زاړه او ځوانان ،ټول خلک کور ته راغلل. ۵نو هغوی لوط ته غږ وکړ او ورته یې وویل" :هغه سړي چېرته دي چې نن شپه ستا سره راغلي وو؟ هغوی راوباسه چې موږ ورسره پېژندګلوي وکړو". ۶نو لوط د دروازې څخه بهر د هغوی سره لړ او دروازه یې د ځان پسې وتړله. ۷او ویې ویل" :وروڼو ،زه تاسو ته دعا کوم چې داسې بد کار مه کوئ". ۸وګوره ،زما دوه لوڼې دي چې هیڅوک یې نه دي پېژندلي .زه تاسو ته مهرباني کوم چې هغوی راوباسم او تاسو ورسره هغه څه وکړئ چې ستاسو په نظر کې ښه وي .خو د دې خلکو سره هیڅ مه کوئ ،ځکه چې هغوی زما د چت تر سیوري لندې راغلي دي. ۹هغوی وویل" :شاته ودرېږئ ".هغوی بیا وویل" :دا سړی د اوسېدو لپاره راغی ،او هغه به قاِي وي .اوس به موږ له تا سره د هغوی په پرتله بد چلند وکړو ".هغوی په هغه سړي ،یعنې لوط باندې سخت فشار راوړ او دروازه یې ماتولو ته نږدې شول. ۱۰خو هغو سړیو خپل لسونه پورته کړل او لوط یې کور ته دننه راوویست او دروازه یې وتړله. ۱۱او هغوی هغه سړي چې د کور په دروازه کې وو ،کوچني او لوی دواړه ړانده کړل :نو هغوی د دروازې موندلو لپاره ستړي شول. ۱۲نو هغو سړو لوط ته وویل” :دلته ستا بل څوک شته؟ زوم ،زامن او لوڼې او هر هغه څه چې په دې ښار کې دي ،هغوی له دې ځای څخه وباسه. ۱۳ځکه چې مونږ به دا ځای له منځه یوسو ،ځکه چې د هغوی فریاد د څښتن په حضور کې ډېر لوړ شوی دی او څښتن مونږ د دې د له منځه وړلو لپاره رالېږلي یو. ۱۴نو لوط بهر ووت او د خپلو زامنو سره یې خبرې وکړې ،چې د هغه لوڼې یې واده کړې وې او ویې ویل" :پاڅېږئ ،له دې ځای څخه ووځئ ،ځکه چې څښتن به دا ښار تباه کړي ".خو هغه د خپلو زامنو په نظر کې د ملنډو وهونکي په څېر ښکاره شو. ۱۵کله چې سهار شو ،نو فرښتو لوط ته چټکتیا ورکړه او ورته ویې ویل" :پاڅېږه ،خپله ښځه او خپلې دوه لوڼې چې دلته دي ،ځان سره بوځه ،ترڅو د ښار د ګناه له امله له منځه لړ نه شې". ۱۶خو کله چې هغه ځنډ وکړ ،نو هغو سړو د هغه ،د هغه د ښځې او د هغه د دوو لوڼو لسونه ونیول ،ځکه چې څښتن په هغه مهربانه وو، او هغه یې راوویست او د ښار څخه بهر یې واستاوه. ۱۷او کله چې هغوی بهر راوویستل ،نو هغه وویل" :د خپل ژوند د ژغورلو لپاره وتښته؛ شاته مه ګوره او په ټوله دره کې مه پاتې کېږه . غر ته وتښته ،که نه نو له منځه به شې". ۱۸لوط هغوی ته وویل :اوه ،داسې نه ،زما ربه! ۱۹ګوره ،ستا بنده ستا په نظر کې فضل وموند ،او تا خپله هغه مهرباني ډېره کړه چې زما د ژوند په ژغورلو سره دې ما ته ښودلې ده .او زه غره ته تښتېدلی نشم ،که نه نو کومه بده پېښه به ما ونیسي او مړ به شم. ۲۰اوس وګورئ ،دا ښار د تښتېدو لپاره نږدې دی ،او دا یو کوچنی ښار دی :اوه ،ااازه راکړئ چې هلته وتښتم( ،ایا دا یو کوچنی ښار نه دی؟ )او زما روح به ژوندی پاتې شي. ۲۱هغه ورته وویل” :ګوره ،ما ستا خبره هم قبوله کړې ده ،چې دا ښار به د هغه څه په خاطر چې تا ویلي دي ،ونړوم“. ۲۲ژر شه او هلته وتښته ،ځکه چې زه هیڅ نشم کولی ترڅو چې ته هلته ورسېږې “.له همدې امله د هغه ښار نوم ِخغر کېښودل شو. ۲۳کله چې لوط ِخغر ته ننوت ،لمر په ځمکه راختلی و. ۲۴بیا څښتن په سدوم او عموره باندې له اسمان څخه د ګندګ او اور باران وواهه. ۲۵هغه ښارونه ،ټوله دره ،د ښارونو ټول اوسېدونکي او هغه څه چې په ځمکه کې کرل شوي وو ،تباه کړل. ۲۶خو د هغه ښځې شاته وکتل او د مالګې ستنه شوه. ۲۷حضرت ابراهیم سهار وختي هغه ځای ته لړ چې د څښتن په حضور کې ولړ و. ۲۸بیا هغه د سدوم او عمورې او د هغه دښتې ټولې ځمکې ته وکتل او ویې لیدل چې د ځمکې څخه لوګی د بټۍ د لوګي په څېر پورته کېده. ۲۹او کله چې خدای پاک د درې ښارونه وران کړل ،نو خدای پاک حضرت ابراهیم رایاد کړ او لوط یې د هغه تباهۍ له منځ څخه ولېږه، کله چې هغه هغه ښارونه چې لوط په کې اوسېده ،ونړول. ۳۰نو لوط د ِخغر څخه راووت او د خپلو دوو لوڼو سره په غره کې اوسېده ،ځکه چې هغه د ِخغر په ښار کې د اوسېدو څخه وېرېده ،نو هغه او د هغه دوه لوڼې په یوه غار کې اوسېدل. ۳۱مشرې لور کشرې ته وویل” :زموږ پلر بوډا دی ،او په ټوله ځمکه کې داسې سړی نشته چې زموږ سره د ټولې نړۍ د دود په څېر واده وکړي.
پیدایښت
۳۲راځئ چې خپل پلر ته شراب وڅښو او د هغه سره څملو ،ترڅو د خپل پلر نسل وساتو. ۳۳او په هغه شپه یې په خپل پلر شراب وڅښل .مشره لور یې دننه لړه او د خپل پلر سره څملسته .هغه پوه نه شو چې هغه کله څملي او کله پاڅېږي. ۳۴په سبا ورځ مشرې لور کشرې ته وویل" :ګوره ،زه پرون شپه د خپل پلر سره څملستم .راځئ چې نن شپه هم هغه ته شراب وڅښو . لړ شه او ورسره څمله ،ترڅو د خپل پلر نسل وساتو". ۳۵او په هغه شپه یې هم په خپل پلر شراب وڅښل .کشره لور یې راپورته شوه او د هغه سره څملسته .هغه پوه نه شو چې هغه کله څملي او کله پاڅېږي. ۳۶په دې ډول د لوط دواړه لورګانې د خپل پلر څخه امیدوارې شوې. ۳۷او د مشرې لور زوی وزېږاوه او په هغه یې موآب نوم کېښود .هغه د نن ورځې د موآبیانو پلر دی. ۳۸کشره لور یې هم زوی وزېږاوه او د هغه نوم یې بنعمى کېښود .هغه د نن ورځې د عمونیانو پلر دی. څپرکی ۲۰ ۱حضرت ابراهیم له هغه ځای څخه د انوب لوري ته سفر وکړ او د قادش او شور ترمنځ یې استوګنه وکړه او په ارار کې یې استوګنه وکړه. ۲حضرت ابراهیم د خپلې ښځې ساره په اړه وویل :هغه زما خور ده .نو د ارار پاچا ابي ملک ساره راوستله. ۳خو خخدائ پاک د شپې په خوب کښې ابى خملک ته راغلو او ورته یې وفرمائیل” ،ګوره ،تۀ د هغې ښځې په واه مړ یې چې تا نیولې ده، ځکه چې هغه د یو سړى ښځه ده“. ۴خو ابی ملک هغې ته نږدې نه و راغلی .هغه وویل :ای څښتنه ،آیا ته به یو صادق قوم هم ووژنې؟ ۵هغه ما ته دا نه وو ویلي چې هغه زما خور ده؟ او هغې ،حتی هغې پخپله وویل چې هغه زما ورور دی .ما دا د خپل زړه په صداقت او د خپلو لسونو په معصومیت سره کړی دی. ۶خدای پاک په خوب کې هغه ته وویل :هو ،زه پوهېږم چې تا دا کار د خپل زړه په صداقت سره کړی دی .ځکه چې ما ته د ګناه کولو څخه هم منع کړې وې .له همدې امله ما تاته ااازه ورنه کړه چې هغې ته لس ورنه کړې. ۷نو اوس هغه سړى ته د هغه ښځه واپس کړه ،ځکه چې هغه نبي دے ،او هغه به ستا دپاره دعا وکړى او تۀ به ژوندے پاتې شې .خو که تۀ هغه واپس نۀ کړې ،نو پوهه شه چې تۀ به خامخا مړ شې ،ته او ستا ټول خلق. ۸نو ابي ملک سهار وختي پاڅېد او خپل ټول نوکران یې راوغوښتل او دا ټولې خبرې یې ورته وکړې :او سړي ډېر ووېرېدل. ۹بیا ابي ملک ابراهیم راوغوښت او ورته یې وویل” :تا زمونږ سره څه کړي دي؟ او ما ستا سره څه ګناه کړې ده چې تا په ما او زما په بادشاهۍ لویه ګناه راوړې ده؟ تا زما سره داسې کار وکړ چې باید نه وای شوی“. ۱۰ابی ملک ابراهیم ته وویل” :ته څه ولیدل چې دا کار دې وکړ؟ ۱۱حضرت ابراهیم وویل” :ځکه چې ما فکر کاوه چې په دې ځای کې د خدای پاک وېره نشته ،او هغوی به زما د ښځې په خاطر ما ووژني“. ۱۲خو په رښتیا سره هغه زما خور ده ،هغه زما د پلر لور ده ،خو زما د مور لور نه ده ،او هغه زما ښځه شوه. ۱۳او کله چې خدای پاک زه د خپل پلر له کوره بهر کړم ،ما هغې ته وویل :دا ستا مهرباني ده چې ته به ما ته ښکاره کړې :هر ځای چې موږ ځو ،زما په اړه ووایه چې هغه زما ورور دی. ۱۴او ابی ملک پسونه ،غوایان ،غلمان او ښځې واخیستې او ابراهیم ته یې ورکړل او د هغه ښځه ساره یې بیرته هغه ته ورکړه. ۱۵ابى قم هلک ووئیل” ،ګوره ،زما خملک ستا په مخکښې دے ،چرته چې ستا خوښه وى هلته اوسېږه“. ۱۶او ساره ته یې وویل” :ګوره ،ما ستا ورور ته زر د سپینو زرو سیکې ورکړې دي .هغه ستا د سترګو پرده ده ،ستا د ټولو ملګرو او د نورو ټولو لپاره “.په دې ډول هغې ته سزا ورکړل شوه. ۱۷نو حضرت ابراهیم خدای ته دعا وکړه او خدای ابي ملک ،د هغه ښځه او د هغه وینځې روغې کړې او هغوی اولدونه وزېږېدل. ۱۸ځکه چې څښتن د ابي ملک د کورنۍ ټولې رحمونه د حضرت ابراهیم د ښځې ساره له امله بند کړي وو. ۲۱فصل ۱څښتن لکه څنګه چې ویلي وو ،ساره ته راغی او څښتن د ساره سره هماغسې وکړل لکه څنګه چې یې ویلي وو. ۲ځکه چې ساره امیدواره شوه او د ابراهیم په زوړ عمر کې یې زوی وزېږاوه ،په هغه ټاکل شوي وخت چې خدای پاک ورسره ویلي وو. ۳حضرت ابراهیم د خپل زوی نوم اسحاق کېښود چې ساره یې پیدا کړ. ۴او لکه څنګه چې خدای پاک ورته امر کړی وو ،ابراهیم خپل زوی اسحاق د اتو ورځو په عمر سنت کړ. ۵حضرت ابراهیم سل کلن وو چې د هغه زوی حضرت اسحاق پیدا شو. ۶ساره وویل :خدای پاک ما وخندوله ،نو ټول هغه کسان چې دا اوري زما سره به وخاندي. ۷هغې وویل" :څوک به ابراهیم ته ویلي وای چې ساره به اولدونو ته شیدې ورکړي؟ ځکه چې ما د هغه په زوړ عمر کې هغه ته زوی پیدا کړی دی". ۸ماشوم لوی شو او د تي څخه یې ال شو .او په هماغه ورځ چې اسحاق د تي څخه ال شو ،ابراهیم یوه لویه میلمستیا وکړه. ۹ساره د مصرۍ هاارې زوی ولید چې هغې د حضرت ابراهیم څخه زېږېدلی و ،ملنډې وهلې.
پیدایښت
۱۰نو هغې حضرت ابراهیم ته وویل” :دا وینځه او د هغې زوی وشړئ ،ځکه چې د دې وینځې زوی به زما د زوی اسحاق سره وارث نه شي“. ۱۱دا خبره د حضرت ابراهیم په نظر کې د خپل زوی په خاطر ډېره بده وه. ۱۲خدای پاک حضرت ابراهیم ته وفرمایل” :د دې هلک او خپلې وینځې په خاطر دې خفه نه شي ،هر هغه څه چې ساره تاته ویلي دي ،د هغې خبرې واوره ،ځکه چې ستا اولد به د اسحاق په نوم یاد شي“. ۱۳او د وینځې د زوی څخه به هم یو قوم اوړ کړم ،ځکه چې هغه ستا اولد دی. ۱۴حضرت ابراهیم سهار وختي پاڅېد ،ډوډۍ او د اوبو یو بوتل یې واخیست او هاارې ته یې ورکړ ،د هغې په اوږه یې کېښود او ماشوم یې واستاوه او هغه یې رخصت کړه ،هغه لړه او د بیرسبع په دښته کې ګرځېده. ۱۵او اوبه په بوتل کې خلصې شوې او هغې ماشوم د یوې بوټې لندې وغورزاوه. ۱۶هغه لړه او د هغه په مقابل کې یې کېنوله ،لکه څنګه چې د غشي ډزې وي ،ځکه چې هغې وویل" :ما ته ااازه مه ورکوئ چې د ماشوم مرګ ووینم ".هغه د هغه په مقابل کې کښېناست ،او په لوړ غږ یې وژړل. ۱۷خدای پاک د هلک غږ واورېد او د خدای پاک فرښتې له اسمان څخه هاارې ته غږ وکړ او ورته یې وویل" :هاارې ،ستا څه حال دی؟ مه وېرېږه ،ځکه چې خدای پاک د هلک غږ اورېدلی دی چېرته چې دی". ۱۸پاڅېږه ،هلک پورته کړه او په خپل لس کې یې ونیسه ،ځکه چې زه به له هغه څخه یو لوی قوم اوړ کړم. ۱۹خدای پاک د هغې سترګې پرانیستې ،او هغې د اوبو یو کوهی ولید ،هغه لړه ،بوتل یې د اوبو څخه ډک کړ او هلک ته یې وڅښل. ۲۰خدای پاک د هلک سره مل وو ،هغه لوی شو ،په دښته کې اوسېده او غشي ویشتونکی شو. ۲۱هغه د فاران په دښته کې اوسېده :مور یې د مصر څخه د هغه لپاره یوه ښځه وکړه. ۲۲په هغه وخت کې ابی ملک او د هغه د لښکر مشر فیکول ابراهیم ته وویل :خدای ستا سره په هر کار کې دی: ۲۳نو اوس دلته د خدای په نوم زما سره قسم وخوره چې ته به زما سره ،زما د زوی سره او زما د لمسي سره خیانت نه کوې ،بلکې زما سره او د هغه خاورې سره چې ما ستا سره کړې ده ،هغه شان وکړه چې ته په کې اوسېږې. ۲۴حضرت ابراهیم وویل :زه قسم خورم. ۲۵حضرت ابراهیم ابي ملک ته د اوبو د یوې کوهي له امله چې د هغه نوکرانو په زور سره نیولې وه ،ملمت کړ. ۲۶ابی ملک وویل" :زه نه پوهېږم چې دا کار چا کړی دی .نه تا ماته ویلي وو او نه مې تر نن ورځې پورې د دې په اړه اوریدلي دي". ۲۷حضرت ابراهیم پسونه او غوایان واخیستل او ابي_ملک ته یې ورکړل او دواړو یو تړون وکړ. ۲۸حضرت ابراهیم د خپلې رمې څخه اووه مېږې ال کړې. ۲۹ابی ملک ابراهیم ته وویل” :دا اووه مېږې چې تا ال کړې دي د څه معنی لري؟“ ۳۰هغه وویل :د دې اوو مېږو د پاره زما څخه واخله ،ترڅو هغوی زما شاهدان وي چې دا کوهی مې کیندلی دی. ۳۱نو ځکه هغه ځای یې د بئرشبع په نوم یاد کړ ،ځکه چې هلته دواړو قسم خوړلی و. ۳۲نو هغوی په بئرشبع کې تړون وکړ .بیا ابی ملک او د هغه د لښکر مشر فیکول راووتل او د فلسطینیانو خاورې ته راستانه شول. ۳۳حضرت ابراهیم په بئرشبع کې یو ونې وکرله او هلته یې د څښتن په نوم چې ابدي خدای دی دعا وکړه. ۳۴حضرت ابراهیم ډېر وخت د فلسطینیانو په خاوره کې تېر کړ. څپرکی ۲۲ ۱او د دې شیانو وروسته داسې وشول چې خدای ابراهیم وازمایه او هغه ته یې وویل ،ابراهیم :او هغه وویل ،ګوره ،زه دلته یم. ۲او هغه وفرمایل" :اوس خپل زوی ،ستا یوازینی زوی اسحاق ،چې ته ورسره مینه کوې ،بوځه او د موریا خاورې ته لړ شه .او هلته یې د هغه غرونو په یوه کې د سوزېدونکې نذرانې په توګه وړاندې کړه چې زه به یې درته ووایم". ۳حضرت ابراهیم سهار وختي پاڅېد او په خپل خر یې زینه واچوله ،خپل دوه ځوانان او خپل زوی اسحاق یې له ځان سره واخیستل او د سوزېدونکې نذرانې لپاره یې لرګي مات کړل او هغه ځای ته لړ چې خدای پاک ورته ویلي وو. ۴په دریمه ورځ حضرت ابراهیم سترګې پورته کړې او هغه ځای یې له لرې څخه ولید. ۵حضرت ابراهیم خپلو ځوانانو ته وویل :دلته د خر سره پاتې شئ ،زه او هلک به هلته لړ شو او عبادت به وکړو او بیا به ستاسو سره راشو. ۶حضرت ابراهیم د سوزېدونکې نذرانې لرګي واخیستل او په خپل زوی اسحاق یې کېښودل ،هغه اور او چاقو په لس کې واخیستل او دواړه یوځای روان شول. ۷اسحاق خپل پلر ابراهیم ته وویل" :زما پلره "!هغه وویل" :زه دلته یم ،زما زویه ".هغه وویل" :اور او لرګي وګورئ ،مګر د سوزېدونکې نذرانې لپاره پسه چېرته دی؟" ۸حضرت ابراهیم وویل” :زما زویه ،خدای به د سوزېدونکې نذرانې لپاره یو وری پخپله برابر کړي “.نو دواړه یوځای لړل. ۹او هغوی هغه ځای ته ورسېدل چې خدای پاک ورته ویلي وو؛ او ابراهیم هلته یوه قربانګاه اوړه کړه ،لرګي یې په ترتیب سره کېښودل، خپل زوی اسحاق یې وتړلو او په لرګیو یې د قربانګاه په سر کې کېښود. ۱۰حضرت ابراهیم خپل لس اوږد کړ او چاقو یې واخیست چې خپل زوی ووژني. ۱۱د څښتن فرښتې له اسمان څخه هغه ته غږ وکړ او ویې ویل :ابراهیم ،ابراهیم !هغه وویل :زه دلته یم. ۱۲هغه وویل" :خپل لس هلک ته مه ږده او نه هم ورسره څه کوه .اوس زه پوهېږم چې ته له خدایه وېرېږې ،ځکه چې تا خپل زوی ،خپل یوازینی زوی ،زما څخه نه دی پټ کړی".
پیدایښت
۱۳حضرت ابراهیم سترګې پورته کړې او ویې لیدل چې شاته یې یو ګډ په ښکرونو کې نښتی و .حضرت ابراهیم لړ او هغه یې واخیست او د خپل زوی په ځای یې د سوزېدونکې نذرانې په توګه وړاندې کړ. ۱۴حضرت ابراهیم هغه ځای د څښتن یریه په نوم یاد کړ ،لکه څنګه چې تر نن ورځې پورې ویل کېږي" ،دا به د څښتن په غره کې لیدل کېږي". ۱۵او د څښتن فرښتې په دوهم ځل له اسمان څخه حضرت ابراهیم ته غږ وکړ: ۱۶او ویې ویل :څښتن فرمایي ،زه په خپله قسم خورم ،ځکه چې تا دا کار کړی دی او خپل زوی ،خپل یوازینی زوی ،دې نه دی پټ کړی. ۱۷زه به تاته په برکت سره برکت درکړم ،او ستا اولد به د آسمان د ستورو او د سمندر د غاړې د شګو په څېر ډېر کړم ،او ستا اولد به د خپلو دښمنانو دروازې ونیسي. ۱۸او ستا د اولدې په وسیله به د ځمکې ټول قومونه برکت ومومي ،ځکه چې تا زما خبره منلې ده. ۱۹نو حضرت ابراهیم خپلو ځوانانو ته راستون شو او هغوی سره یوځای بیرسبع ته لړل او حضرت ابراهیم په بیرسبع کې اوسېده. ۲۰د دې نه پس ،اهبراهیم ته خبر ورکړے شو چې” ،ګوره ،خملک ستا د ورور ناحور نه هم اولدونه پېدا کړى دى. ۲۱د هغه مشر زوی خحوص ،د هغه ورور بخوز او د ارام پلر قموئیل، ۲۲او کسد ،حزو ،فلداش ،یدلف او بتوئیل. ۲۳بتوئیل د ربکا څخه پیدا شو .د اهبراهیم د ورور ناحور څخه د ملکه څخه دا اته زامن پیدا شول. ۲۴او د هغه وینځه ،چې نوم یې رومه وو ،هغې هم تبح ،ااحم ،تحش او معکه پیدا کړل. ۲۳فصل ۱ساره یو سل اوه ویشت کلنه وه :دا د ساره د ژوند کلونه وو. ۲ساره په قریت اربع کې مړه شوه ،چې د کنعان په خاوره کې حبرون دی .حضرت ابراهیم د ساره لپاره غمجن شو او د هغې لپاره یې ژړل. ۳او ابراهیم د خپل مړي له مخې څخه پورته شو او د حیت زامنو ته یې وویل: ۴زه ستاسو سره مسافر او مسافر یم .ماته د خپل ځان سره د هدیرې لپاره ځمکه راکړئ ترڅو زه خپل مړی د خپل نظر څخه پټ کړم. ۵د حیت اولدونو ابراهیم ته په ځواب کې وویل: ۶زما باداره ،زمونږ خبره واوره !ته زمونږ په منځ کې یو قوي شهزاده یې .خپل مړی زمونږ په غوره قبرونو کې ښخ کړه .زمونږ څخه هیڅوک به ستا څخه خپل قبر ونه ساتي ،مګر دا چې ته خپل مړی ښخ کړې. ۷حضرت ابراهیم ولړ شو او د هغه وطن خلکو ،یعنې د حیتیانو ته یې سجده وکړه. ۸هغه د هغوی سره خبرې وکړې او ویې ویل” :که ستاسو خوښه وي چې زه خپل مړی د خپل نظر څخه لرې ښخ کړم ،نو زما خبره واورئ او زما لپاره د صوحر زوی عفرون ته دعا وکړئ. ۹هغه به ماته د مکفیله غار راکړي ،چې د هغه د پټي په پای کې دی؛ د هغه د ارزښت په اندازه به یې ماته راکړي چې ستاسو په منځ کې د هدیرې ملکیت وي. ۱۰عفرون د حیتیانو په منځ کې اوسېده :او عفرون حیتیانو ته د حیتیانو په وړاندې ،د ټولو هغو کسانو په وړاندې چې د هغه د ښار په دروازه کې ننوتل ،حضرت ابراهیم ته ځواب ورکړ: ۱۱نه ،زما باداره ،زما خبره واوره :زه دا پټی تاته درکوم او هغه غار چې په هغې کې دی ،زه یې تاته درکوم .زه دا د خپلو خلکو د زامنو په مخکې تاته درکوم .خپل مړی ښخ کړه. ۱۲حضرت ابراهیم د هغه قوم په مخکې ټیټ شو. ۱۳هغه د هغه ځای د خلکو په مخکې عفرون ته وویل" :خو که ته غواړې چې دا راکړې ،نو زما خبره واوره .زه به تاته د ځمکې پیسې درکړم .دا زما څخه واخله او زه به خپل مړی هلته ښخ کړم". ۱۴عفرون ابراهیم ته په ځواب کې وویل: ۱۵زما باداره ،زما خبره واوره !دا ځمکه د څلورو سوو مثقال سپینو زرو بیه لري .دا زما او ستا ترمنځ څه ده؟ نو خپل مړی ښخ کړه. ۱۶حضرت ابراهیم د عفرون خبره ومنله او حضرت ابراهیم هغه سپین زر چې د حیتیانو په مخکې یې نومولي وو ،عفرون ته وزن کړل، د سوداګر سره یې څلور سوه مثقاله سپین زر وزن کړل. ۱۷او د عفرون پټی چې په مکفیله کې وه او د ممري په مخ کې وه ،هغه پټی او هغه غار چې په هغې کې وو ،او ټولې ونې چې په پټي کې وې او د شاوخوا ټولو سرحدونو په اوږدو کې وېِ ،بط شوې. ۱۸دا د هحتیانو په مخکښې ،د ټولو هغو کسانو په مخکښې چې د هغه د ښار په دروازه کې ننوتل ،د اهبراهیم د اائیداد په توګه وشو. ۱۹له دې وروسته ،حضرت ابراهیم خپله ښځه ساره د ممري په مخ کې د مکفیله د پټي په غار کې ښخه کړه ،چې دا د کنعان په خاوره کې حبرون دی. ۲۰او هغه پټی او هغه سمڅه چې په هغې کې ده ،د حیتیانو له خوا د ابراهیم لپاره د هدیرې د ملکیت په توګه ورکړل شوه. څپرکی ۲۴ ۱حضرت ابراهیم زوړ او ډېر عمر لرونکی وو :او څښتن حضرت ابراهیم ته په ټولو کارونو کې برکت ورکړی وو. ۲حضرت ابراهیم د خپل کور مشر نوکر ته چې د هغه د ټولو شیانو مشر و ،وویل" :زه تاته دعا کوم چې خپل لس زما د ران لندې کېږده".
پیدایښت
۳زه تاته د څښتن په نوم قسم درکوم چې د اسمان او ځمکې خدای دی ،چې ته به زما زوی ته د کنعانیانو د لورګانو څخه ښځه نه کوې، چې زه په کې اوسېږم. ۴خو زما وطن او زما خپلوانو ته لړ شه او زما زوی اسحاق ته ښځه وکړه. ۵نوکر ورته وویل” :ښایي هغه ښځه زما سره دې خاورې ته د راتلو لپاره زړه ښه نه کړي .آیا زه باید ستا زوی بېرته هغه خاورې ته بوځم چې ته ترې راغلی یې؟“ ۶حضرت ابراهیم هغه ته وویل :پام کوه چې زما زوی بېرته هلته مه بوځه. ۷ما هلک خخدائ د آسمان خخدائ پاک ،چا چې زۀ د خپل پلر د کور او د خپلې کورنۍ د وطن نه راوویستلم او زما سره یې قسم وخوړ چې زۀ به ستا اولدې ته دا وطن ورکړم ،هغه به ستا نه مخکښې خپله فرښته راولېږى او تۀ به زما د زوئ د پاره د هغه ځائ نه ښځه وکړې. ۸که چېرې هغه ښځه ستا سره راتلو ته تیاره نه وي ،نو ته به زما د دې قسم څخه خلص یې :یوازې زما زوی بېرته هلته مه راوله. ۹نوکر خپل لس د خپل بادار حضرت ابراهیم د ورون لندې کېښود او قسم یې وخوړ. ۱۰نو نوکر د خپل بادار د اوښانو څخه لس اوښان واخیستل او لړ ،ځکه چې د هغه د بادار ټول مال د هغه په لس کې و .هغه پورته شو او د ناحور ښار ته د بین النهرین په لور روان شو. ۱۱هغه د ماښام په وخت کې ،حتی هغه وخت چې ښځې د اوبو راوړلو لپاره راوځي ،خپل اوښان د ښار څخه بهر د اوبو د یوې کوهي په غاړه ګونډه کړل. ۱۲هغه وویل” :ای زما د بادار ابراهیم څښتنه خدایه ،نن ورځ ماته ښه سرعت راکړه او زما د بادار ابراهیم سره مهربانه اوسه“. ۱۳ګوره ،زه دلته د اوبو د کوهي په غاړه ولړ یم ،او د ښار د خلکو لوڼې د اوبو راوړلو لپاره راځي. ۱۴او داسې دې وشي چې هغه نجلۍ چې زه ورته ووایم ،مهرباني وکړه ،خپل منګی ښکته کړه چې زه یې وڅښم ،او هغه به ووایي ،وڅښه او زه به ستا اوښانو ته هم وڅښم .دا دې هغه ښځه وي چې تا د خپل غلم اسحاق لپاره ټاکلې ده ،او په دې توګه به زه پوه شم چې تا زما د بادار سره مهرباني کړې ده. ۱۵او د هغه د خبرو د پای ته رسولو څخه مخکې ،ربکا ،چې د بتوئیل زوی او د حضرت ابراهیم د ورور ناحور د ښځې ملکه زوی وه ،د خپل منګي سره راووتله. ۱۶هغه نجلۍ ډېره ښکلې وه ،پېغله وه او هیڅ سړي ورسره پېژندګلوي نه درلوده .هغه کوهي ته ښکته شوه ،خپل منګی یې ډک کړ او بیا پورته راغله. ۱۷نوکر د هغې سره د لیدو لپاره منډه کړه او ویې ویل :ااازه راکړه چې ستا د منګي څخه لږې اوبه وڅښم. ۱۸هغې وویل" :زما باداره ،وڅښه "!هغې ژر خپل منګی په لس کې کېښود او هغه ته یې وڅښل. ۱۹کله چې هغې هغه ته اوبه ورکړې ،هغې وویل :زه به ستا د اوښانو لپاره هم اوبه راوباسم ،تر هغه چې هغوی اوبه وڅښي. ۲۰هغې ژر خپل منګی په اخور کې واچاوه او بیا د اوبو ایستلو لپاره کوهي ته منډه کړه او د ټولو اوښانو لپاره یې اوبه راوویستلې. ۲۱هغه سړی چې هغې ته حیران و ،غلی پاتې شو ،ترڅو وګوري چې څښتن د هغه سفر بریالی کړی دی که نه. ۲۲کله چې اوښانو اوبه وڅښلې ،نو هغه سړي د سرو زرو یوه غوږوالۍ چې د نیم مثقال وزن وه او دوه د سرو زرو بنګړۍ چې د لسو مثقال وزن وې ،هغې ته واخیستې. ۲۳هغه وویل" :ته د چا لور یې؟ مهرباني وکړه ،راته ووایه :ستا د پلر په کور کې زموږ د شپې تېرولو ځای شته؟" ۲۴هغې ورته وویل” :زه د بتوئیل لور یم او د ملکه زوی یم چې د ناحور او هغې ترمنځ پیدا شوی دی“. ۲۵هغې ورته وویل” :مونږ سره واښه او واښه کافي دي او د شپې تېرولو لپاره ځای هم شته“. ۲۶هغه سړي خپل سر ټیټ کړ او د څښتن عبادت یې وکړ. ۲۷هغه وویل :د څښتن ستاینه دې وي زما د بادار ابراهیم خدای ته چې زما بادار یې د خپلې مینې او صداقت څخه بې برخې نه کړ .زه په لره کې وم ،څښتن ما د خپل بادار د وروڼو کور ته بوتلم. ۲۸هغه نجلۍ منډه کړه او د خپلې مور کور ته یې دا حال ووایه. ۲۹د ربکا یو ورور وو چې نوم یې لبان وو .لبان د هغه سړي په لور د کوهي خوا ته منډه کړه. ۳۰او کله چې هغه د خپلې خور په لسونو کې غوږوالۍ او بنګړۍ ولیدې او د خپلې خور ربکا خبرې یې واورېدې چې ویل یې ،هغه سړي ماته دا خبرې وکړې ،نو هغه سړي ته راغی او ویې لیدل چې هغه د کوهي په غاړه د اوښانو سره ولړ دی. ۳۱هغه وویل" :ته چې د څښتن له خوا برکت شوې یې ،دننه راشه .ولې بهر ولړ یې؟ ځکه چې ما کور او د اوښانو لپاره ځای چمتو کړی دی". ۳۲هغه سړی کور ته ننوت او خپل اوښان یې خلص کړل ،او د اوښانو لپاره یې واښه او واښه ورکړل ،او د هغه او د هغه د سړو د پښو د مینځلو لپاره یې اوبه ورکړې. ۳۳او د هغه مخې ته ډوډۍ کېښودل شوه چې وخوري ،خو هغه وویل" :تر هغه چې زه خپل کار ونه وایم ،زه به ونه خورم ".هغه وویل : "خبرې وکړه". ۳۴هغه وویل :زه د ابراهیم نوکر یم. ۳۵څښتن زما بادار ته ډېر برکت ورکړی دی او هغه ډېر لوی شوی دی .هغه ته یې رمې ،غوایان ،سپین زر ،سره زر ،غلمان ،وینځې، اوښان او خره ورکړي دي. ۳۶او زما د بادار ښځې ساره د هغه د زړه کېدو په وخت کې زوی وزېږاوه او هغه ټول هغه څه چې هغه یې درلودل هغه ته ورکړل. ۳۷زما بادار ماته قسم راکړ او ویې ویل :زما زوی ته به د کنعانیانو د لورګانو څخه ښځه نه کوې ،چې زه په کې اوسېږم. ۳۸خو ته به زما د پلر کور او زما خپلوانو ته لړ شې او زما زوی ته به ښځه وکړې. ۳۹او ما خپل بادار ته وویل ،کېدای شي هغه ښځه زما سره نه راځي.
پیدایښت
۴۰او هغه راته وویل :هغه څښتن چې زه یې په وړاندې روان یم ،هغه به خپله فرښته ستا سره ولېږي او ستا لره به بریالۍ کړي .ته به زما د زوی لپاره زما د خپلوانو او زما د پلر د کورنۍ څخه ښځه وکړې. ۴۱نو کله چې ته زما خپلوانو ته ورشې ،نو زما د دې قسم څخه به خلص شې ،او که هغوی تاته یو هم ورنکړي ،نو زما د قسم څخه به خلص شې. ۴۲نن زه کوهي ته راغلم او ومې ویل :ای زما د بادار ابراهیم څښتنه خدایه ،که چېرې ته زما په لره کې بریالۍ شې. ۴۳ګوره ،زه د اوبو د کوهي په غاړه ولړ یم ،او داسې به وشي چې کله پېغله د اوبو راوړلو لپاره راووځي او زه هغې ته ووایم ،مهرباني وکړئ ،د خپل منګي څخه لږې اوبه راکړه چې وڅښم. ۴۴هغې راته وویل :ته دواړه وڅښه او زه به ستا د اوښانو لپاره هم اوبه وڅښم .دا دې هغه ښځه وي چې څښتن زما د بادار د زوی لپاره ټاکلې ده. ۴۵مخکې له دې چې زه په خپل زړه کې خبرې وکړم ،ربکا د خپل منګي سره راووتله چې په اوږه یې وه ،هغه کوهي ته ښکته شوه او اوبه یې راوویستلې .ما هغې ته وویل :ااازه راکړه چې وڅښم. ۴۶هغې ژر خپله منګی د اوږو څخه ښکته کړه او ویې ویل :وڅښه او زه به ستا اوښانو ته هم اوبه ورکړم .نو ما وڅښلې او هغې اوښانو ته هم اوبه ورکړې. ۴۷ما د هغې څخه پوښتنه وکړه او ویې ویل :ته د چا لور یې؟ هغې وویل :زه د بتوئیل لور یم ،د ناحور زوی چې ملکه یې وزېږاوه .ما هغې ته غوږوالۍ او په لسونو کې بنګړۍ واچولې. ۴۸نو ما خپل سر ټیټ کړ او د څښتن عبادت مې وکړ او د خپل بادار ابراهیم څښتن خدای ته مې برکت ورکړ چې ما ته یې سمه لرښوونه وکړه چې د خپل بادار د ورور لور د هغه زوی ته ورکړم. ۴۹او اوس که تاسو زما د بادار سره په مهربانۍ او صداقت سره چلند کوئ ،نو راته ووایاست :او که نه ،نو راته ووایاست ،ترڅو زه ښي یا چپ لس ته وګرځم. ۵۰لبان او بتوئیل ځواب ورکړ” :دا خبره د څښتن له خوا شوې ده .موږ تاته ښه یا بد نه شو ویلی“. ۵۱وګورئ ،ربکا ستا په مخکې ده ،هغه واخله او لړ شه ،او لکه څنګه چې څښتن فرمایلي دي ،هغه ستا د بادار د زوی ښځه شي. ۵۲کله چې د حضرت ابراهیم نوکر د هغوی خبرې واورېدې ،نو هغه څښتن ته سجده وکړه او ځمکې ته یې سجده وکړه. ۵۳نوکر د سپینو زرو او سرو زرو ګاڼې او اامې راوویستلې او ربکا ته یې ورکړې .هغه د هغې ورور او مور ته هم قیمتي شیان ورکړل. ۵۴نو هغه او د هغه سړیو وخوړل او وڅښل او ټوله شپه یې هلته تېره کړه .سهار پاڅېدل او هغه وویل :ما خپل بادار ته ولېږه. ۵۵د هغې ورور او مور وویل" :ااازه راکړئ چې نجلۍ زموږ سره یو څو ورځې پاتې شي ،لږ تر لږه لس ورځې ،له هغې وروسته به لړه شي". ۵۶هغه هغوی ته وویل" :ما مه ځنډوئ ،ځکه چې څښتن زما لره بریالۍ کړې ده .ما پرېږدئ چې خپل بادار ته لړ شم". ۵۷هغوی وویل :موږ به نجلۍ راوغواړو او د هغې له خولې به پوښتنه وکړو. ۵۸هغوی ربکا راوغوښته او ورته یې وویل" :آیا ته غواړې چې د دې سړي سره لړ شې؟ "هغې وویل" :زه به لړ شم". ۵۹نو هغوی خپله خور ربکا ،د هغې دایي ،د حضرت ابراهیم نوکر او د هغه سړي ولېږل. ۶۰هغوی ربکا ته برکت ورکړ او ورته یې وویل :ته زمونږ خور یې ،د زرګونو میلیونو مور شه ،او ستا اولد دې د هغو خلکو دروازه ونیسي چې له هغوی څخه کرکه کوي. ۶۱نو ربکا او د هغې وینځې پورته شوې ،په اوښانو سپاره شوې او د هغه سړي پسې روانې شوې .نوکر ربکا واخیسته او په خپله لره لړ. ۶۲حضرت اسحاق د لهیروي د کوهي له لرې راغی ،ځکه چې هغه په انوب کې اوسېده. ۶۳او اسحاق ماښام په پټي کې د مراقبې لپاره ووت .هغه خپلې سترګې پورته کړې او ویې لیدل چې اوښان راروان دي. ۶۴ربکا سترګې پورته کړې او کله چې هغې اسحاق ولید ،نو له اوښ څخه کوزه شوه. ۶۵ځکه چې هغې نوکر ته ویلي وو ،دا څوک سړی دی چې زموږ سره د لیدو لپاره په پټي کې ګرځي؟ نوکر وویل ،دا زما بادار دی :نو هغې پرده واخیسته او ځان یې پټ کړ. ۶۶نوکر اسحاق ته هغه ټول کارونه بیان کړل چې هغه کړي وو. ۶۷حضرت اسحاق هغه د خپلې مور ساره خېمې ته راوستله او ربکا یې واخیسته او هغه یې ښځه شوه او هغه ورسره مینه وکړه او حضرت اسحاق د خپلې مور له مړینې وروسته تسلي ترلسه کړه. څپرکی ۲۵ ۱بیا اهبراهیم بیا ښځه وکړه ،چې نوم یې قطوره وو. ۲د هغې نه زمران ،یخقسان ،همدان ،مدیان ،اهسباق او سوخ پېدا شول. ۳یخقسان د شیبا او ددان پلر وو او د ددان زامن اسورى ،لطوشیم او لخومیمیان وو. ۴د مدیان زامن :هعیفه ،هعفر ،حنوک ،ابیداع او الدوعه .دا ټول د قطوره اولد وو. ۵حضرت ابراهیم خپل ټول شیان اسحاق ته ورکړل. ۶خو د هغو وینځو زامنو ته چې حضرت ابراهیم درلودل ،حضرت ابراهیم ډالۍ ورکړې او هغوی یې د خپل زوی اسحاق څخه د ختیځ په لور ختیځې سیمې ته ولېږل ،په داسې حال کې چې هغه ل ژوندی و. ۷او دا د حضرت ابراهیم د ژوند د کلونو ورځې دي چې هغه یو سل او پینځلس کاله ژوند وکړ.
پیدایښت
۸بیا اهبراهیم په ډېر بوډاتوب او پوره عمر کښې وفات شو او د خپلو خلقو سره یوځائ شو. ۹د هغه زامنو اسحاق او اسماعیل هغه د مکفیله په غار کې چې د صوحر د زوی عفرون په پټي کې دی او د ممري په مخامخ ده ښخ کړ. ۱۰هغه ځمکه چې حضرت ابراهیم د حیتیانو څخه اخیستې وه :حضرت ابراهیم او د هغه ښځه ساره هلته ښخ شول. ۱۱د حضرت ابراهیم د مړینې څخه وروسته خدای پاک د هغه زوی حضرت اسحاق ته برکت ورکړ او حضرت اسحاق د لهیروي په کوهي کې اوسېده. ۱۲دا د حضرت ابراهیم د زوی حضرت اسماعیل نسب دی چې د ساره د وینځې حضرت هاارې څخه حضرت ابراهیم ته پیدا شو: ۱۳او د اسماعیل د زامنو نومونه د هغوی د نومونو او د هغوی د نسلونو په مطابق دا دي :د اسماعیل مشر زوی نبایوت ،قیدار ،ادبئیل او مبسام، ۱۴او همشماع ،دومه او مسا، ۱۵هدر ،تیما ،اتور ،نافیش او کدمه: ۱۶دا د اسماعیل زامن دي او دا د هغوی نومونه د هغوی د ښارونو او کلګانو په مطابق دي ،دولس مشران د هغوی د قومونو په مطابق وو. ۱۷او دا د اسماعیل د ژوند کلونه یو سل اوه دېرش کاله وو :بیا هغه وفات شو او د خپلو خلکو سره یوځای شو. ۱۸هغوی د حویله څخه تر شور پورې چې د مصر په مخ کې دی او د اسور په لور روان دی ،اوسېدل او هغه د خپلو ټولو وروڼو په مخکې مړ شو. ۱۹او دا د حضرت ابراهیم د زوی حضرت اسحاق نسب دی :حضرت ابراهیم حضرت اسحاق پیدا کړ: ۲۰حضرت اسحاق د څلوېښتو کالو په عمر ؤ چې هغه د ربکا سره واده وکړ ،هغه د پادان ارام د ارامي بتوئیل لور وه او د لبان خور وه. ۲۱حضرت اسحاق د خپلې ښځې دپاره څښتن ته دعا وکړه ،ځکه چې هغه شنډه وه .څښتن د هغه دعا ومنله او د هغه ښځه ربکا امیدواره شوه. ۲۲او ماشومان د هغې په نس کې سره انګېدل ،او هغې وویل" :که دا داسې وي ،نو زه ولې داسې یم؟ "هغه د څښتن څخه پوښتنه وکړه. ۲۳څښتن هغې ته وویل” :ستا په ګېډه کې دوه قومونه دي ،او ستا له نس څخه به دوه قومونه ال شي .یوه ډله به د بلې ډلې څخه قوي وي، او مشر به د کشر خدمت وکړي“. ۲۴کله چې د هغې د زېږېدو ورځې پوره شوې ،نو د هغې په ګېډه کې دوه ګوني ماشومان پیدا شول. ۲۵اولنی زوی سور وو او د ټولو بدن یې د ویښتانو د اامو په څېر وو ،نو د هغه نوم یې عیسو کېښود. ۲۶وروسته له هغه د هغه ورور پیدا شو او د هغه لس د عیسو پونده نیولې وه ،نو د هغه نوم یعقوب کېښود شو او اسحاق د شپېتو کالو و چې کله هغې ماشومان وزېږېدل. ۲۷هلکان لوی شول او عیسو یو هوښیار ښکاری او د صحرا ساتونکی شو ،او یعقوب یو ساده سړی وو چې په خېمو کې اوسېده. ۲۸حضرت اسحاق د عیسو سره مینه کوله ،ځکه چې هغه د هغه د ښکار غوښه خوړله ،خو ربکا حضرت یعقوب سره مینه کوله. ۲۹حضرت یعقوب د الوګانو پخول ،او عیساؤ د پټي څخه راغی او ډېر ستړی شوی و. ۳۰عیسو حضرت یعقوب ته وویل” :زه ستړی شوی یم ،مهرباني وکړه ،ما ته همغه سره دانه راکړه ،ځکه چې زه ډېر ستړی شوی یم “.له همدې امله د هغه نوم ادوم کېښود. ۳۱حضرت یعقوب وویل” :نن خپل د مشرتوب حق راکړه“. ۳۲عیسو وویل” :ګوره ،زه مرګ ته نږدې یم .نو دا د مشرتوب حق به ماته څه ګټه ورکړي؟“ ۳۳حضرت یعقوب وویل" :نن زما سره قسم وکړه ".هغه قسم وخوړ او خپل د مشرتوب حق یې په حضرت یعقوب باندې خرڅ کړ. ۳۴بیا یعقوب عیساؤ ته ډوډۍ او د مسور غوښه ورکړه ،او هغۀ وخوړله او وڅښل ،او پاڅېدو او په خپله لره لړو .په دې ډول عیساؤ د خپل مشرتوب حق سپکاوے وکړو. څپرکی ۲۶ ۱په هغه خملک کښې بله قحطي راغله ،د هغې قحطي نه علوه چې د اهبراهیم په وخت کښې راغلې وه ،نو اهسحاق د فلستیانو بادشاه ابى خملک ته ارار ته لړو. ۲څښتن هغه ته ښکاره شو او ویې فرمایل” :مصر ته مه ځه ،په هغه خاوره کې اوسېږه چې زه یې درته وایم. ۳په دې خاوره کې اوسېږه ،زه به ستا سره یم او تاته به برکت درکړم ،ځکه چې زه به تاته او ستا اولدې ته دا ټول هېوادونه درکړم او هغه قسم به پوره کړم چې ما ستا د پلر ابراهیم سره کړی و. ۴زه به ستا اولد د آسمان د ستورو په څېر ډېر کړم او ستا اولد ته به دا ټول هېوادونه ورکړم او ستا د اولدې په وسیله به د ځمکې ټول قومونه برکت ومومي. ۵ځکه چې ابراهیم زما خبره ومنله او زما امرونه ،زما قوانین او قوانین یې مراعات کړل. ۶حضرت اسحاق په ارار کې اوسېده. ۷د هغه ځای خلکو د هغه د ښځې په اړه پوښتنه وکړه ،او هغه وویل" :هغه زما خور ده ".ځکه چې هغه له دې څخه وېرېده چې ووایی چې هغه زما ښځه ده ،ځکه چې هغه وویل چې د هغه ځای خلک به ما د ربکا لپاره ووژني ،ځکه چې هغه په لیدو کې ښکلې وه. ۸کله چې اسحاق هلته ډېر وخت تېر کړ ،ابی ملک د فلسطین پاچا له کړکۍ څخه وکتل او ویې لیدل چې اسحاق د خپلې ښځې ربکا سره لوبې کولې. ۹ابىم هلک اسحاق راوغوښت او ورته یې وویل” :ګوره ،یقینا ا هغه ستا ښځه ده ،او تا څنګه وویل چې هغه زما خور ده؟ “اسحاق ورته وویل” :ځکه چې ما ویل ،داسې نه چې د هغې لپاره مړ شم“.
پیدایښت
۱۰ابی ملک وویل" :دا تا زمونږ سره څه وکړل؟ کېدای شي چې د خلکو څخه یو تن ستا د ښځې سره په اسانۍ سره زنا کړې وي او ته به زمونږ ګناهګار شوی وای". ۱۱او ابی ملک خپلو ټولو خلکو ته امر وکړ چې هرڅوک چې دې سړي یا د هغه ښځې ته لس وروړي ،هغه به خامخا ووژل شي. ۱۲نو اسحاق په هغه ځمکه کې کرنه وکړه او په هماغه کال یې سل چنده حاصل ورکړ :او څښتن هغه ته برکت ورکړ. ۱۳او هغه سړی لوی شو ،او مخ په وړاندې لړ ،او وده یې وکړه تر هغه چې ډېر لوی شو: ۱۴ځکه چې هغه ډېر رمې ،غوایان او ډېر نوکران درلودل :او فلسطینیانو ورسره حسد کاوه. ۱۵ځکه چې هغه ټول کوهیان چې د هغه د پلر حضرت ابراهیم نوکرانو د هغه د پلر حضرت ابراهیم په وخت کې کیندلي وو، فلسطینیانو هغه بند کړل او په خاورو یې ډک کړل. ۱۶ابی ملک اسحاق ته وویل” :زمونږ څخه لړ شه ،ځکه چې ته زمونږ څخه ډېر قوي یې“. ۱۷حضرت اسحاق له هغه ځای څخه لړ او د ارار په دره کې یې خېمې ودرولې او هلته اوسېده. ۱۸حضرت اسحاق هغه کوهیان چې د هغه د پلر حضرت ابراهیم په وخت کې کیندل شوي وو ،بېرته وکیندل ،ځکه چې د حضرت ابراهیم د مړینې وروسته فلسطینیانو هغه بندې کړې وې .او هغه هغه نومونه د هغه د پلر په نومونو کېښودل. ۱۹د اسحاق نوکرانو په هغه دره کې کوهی وکینده او هلته یې د اوبو یو چینه وموندله. ۲۰د ارار شپانو د اسحاق د شپانو سره شخړه وکړه او ویې ویل” :اوبه زمونږ دي “.نو هغه د کوهي نوم عسق کېښود ،ځکه چې هغوی د هغه سره شخړه وکړه. ۲۱هغوی یو بل کوهی وکینده او د هغه لپاره یې هم اګړه وکړه :او هغه یې د ستنه په نوم یاد کړ. ۲۲هغه له هغه ځای څخه لړ او یو بل کوهی یې وکیندل ،خو د هغې لپاره یې شخړه ونه کړه ،نو هغه یې د رحوبوت په نوم یاد کړ او ویې ویل” :اوس څښتن زمونږ لپاره ځای پیدا کړی دی او مونږ به په دې خاوره کې بریالي شو“. ۲۳او له هغه ځای څخه بیرسبع ته لړ. ۲۴په هماغه شپه څښتن هغه ته ښکاره شو او ویې فرمایل” :زه ستا د پلر ابراهیم خدای یم .مه وېرېږه ،ځکه چې زه ستا سره یم او تاته به برکت درکړم او ستا اولد به د خپل خدمتګار ابراهیم په خاطر زیات کړم“. ۲۵هلته یې یوه قربانګاه اوړه کړه ،د څښتن نوم یې واخیست او هلته یې خپله خېمه ودروله .د اسحاق نوکرانو هلته یو کوهی وکینده. ۲۶بیا ابي_ملک د ارار څخه د هغه د ملګري احوزات او د هغه د لښکر د مشر فیکول سره د هغه سره د لیدلو لپاره لړ. ۲۷حضرت اسحاق هغوی ته وویل” :تاسو ولې ماته راغلي یاست ،سره له دې چې تاسو زما څخه کرکه کوئ او له ځانه مې وشړلم؟“ ۲۸هغوی وویل” :موږ په رښتیا سره ولیدل چې څښتن ستا سره دی .موږ وویل چې اوس زموږ او ستا ترمنځ قسم وي او ستا سره تړون وکړو. ۲۹لکه څنګه چې موږ تاته لس نه دی درکړی او ستا سره مو یوازې ښه کړې ده او ته مو په سوله کې رخصت کړې یې ،نو ته به مونږ ته زیان ونه رسوې .اوس ته د څښتن برکت یې. ۳۰هغه هغوی ته مېلمستیا وکړه او هغوی وخوړل او وڅښل. ۳۱سهار وختي پاڅېدل او یو بل ته یې قسم ورکړ .او اسحاق هغوی رخصت کړل او په سلمتۍ سره له هغه څخه لړل. ۳۲په هماغه ورځ د اسحاق نوکران راغلل او هغه ته یې د هغه کوهي په اړه خبر ورکړ چې دوی کیندلی و او ورته یې وویل :موږ اوبه وموندلې. ۳۳نو هغه یې شیبه نوم کېښود ،نو ځکه د هغه ښار نوم تر نن ورځې پورې بیرسبع دی. ۳۴عیسو څلوېښت کلن وو چې د بیري حیتي لور یهودیت او د ایلون حیتي لور بشامت سره یې واده وکړ. ۳۵دا د اسحاق او ربکا لپاره د زړه غم وو. فصل ۲۷ ۱او داسې پېښ شول چې کله اسحاق زوړ شو او سترګې یې دومره کمزورې شوې چې هغه لیدلی نه شو ،نو هغه خپل مشر زوی عیسو راوغوښت او ورته یې وویل" :زما زویه "!او هغه ورته وویل" :ګوره ،زه دلته یم". ۲هغه وویل :ګوره ،زه اوس بوډا شوی یم ،د خپل مرګ ورځ نه پوهیږم. ۳نو اوس خپل وسله ،غشي او کمان واخله او پټو ته لړ شه او زما لپاره د ښکار غوښه واخله. ۴او زما لپاره خوندوره غوښه اوړه کړه ،هغه څه چې زه یې خوښوم ،او ماته یې راوړه چې وخورم ،ترڅو زما روح زما د مرګ څخه مخکې تاته برکت درکړي. ۵کله چې اسحاق د خپل زوی عیسو سره خبرې کولې ،ربکا هغه واورېدله .عیسو د ښکار کولو او د هغه د راوړلو لپاره صحرا ته لړ. ۶ربکا خپل زوی یعقوب ته وویل :ګوره ،ما ستا پلر ستا ورور عیسو ته دا خبرې واورېدې چې ویل یې: ۷ماته د ښکار غوښه راوړه او خوندوره غوښه مې پخه کړه چې وخورم او د مرګ څخه مخکې تاته د څښتن په حضور کې برکت درکړم. ۸نو اوس ،زما زویه ،زما خبره ومنئ او هغه څه چې زه درته امر کوم ،ومنئ. ۹اوس رمې ته لړ شه او له هغه ځای څخه دوه ښې وزې راوړه ،زه به هغوی ستا د پلر لپاره خوندور خواړه پخ کړم لکه څنګه چې هغه خوښوي. ۱۰هغه خپل پلر ته راوړه چې وخوري او د خپل مرګ څخه مخکې تاته برکت درکړي. ۱۱حضرت یعقوب خپلې مور ربکا ته وویل” :ګوره ،زما ورور عیسو ویښتان لري او زه نرم سړی یم. ۱۲کېدای شي چې زما پلر ما ته لس وروړي او زه به ورته دوکه باز ښکاره شم ،او زه به په ځان لعنت راولم ،نه برکت. ۱۳مور یې ورته وویل” :زما زویه ،ستا لعنت دې په ما وي .یوازې زما خبره ومنه او لړ شه او هغه راوړه“.
پیدایښت
۱۴نو هغه لړ او هغه یې راوړل او خپلې مور ته یې راوړل .مور یې داسې خوندوره غوښه پخه کړه لکه څنګه چې د هغه پلر خوښوله. ۱۵ربکا د خپل مشر زوی عیسو ښې اامې چې د هغې سره په کور کې وې راواخیستلې او خپل کشر زوی یعقوب ته یې واغوستلې. ۱۶هغې د وزو پوستکي د هغه په لسونو او د هغه د غاړې په نرم ځای باندې ولګول. ۱۷هغې هغه خوندور غوښه او ډوډۍ چې هغې پخه کړې وه د خپل زوی یعقوب په لس کې ورکړه. ۱۸هغه خپل پلر ته ورغی او ویې ویل :زما پلره !هغه وویل :زه دلته یم ،ته څوک یې ،زما زویه؟ ۱۹یعقوب خپل پلر ته وویل” :زه ستا مشر زوی عیسو یم .ما هغه څه کړي دي چې تا راته فرمایلي وو .زه تاته دعا کوم ،پاڅېږه ،کښېنه او زما د ښکار غوښه وخوره ،ترڅو ستا روح ماته برکت راکړي“. ۲۰اسحاق خپل زوی ته وویل” :زما زویه ،تا دا دومره ژر څنګه وموندله؟ “هغه وویل” :ځکه چې ستا څښتن خدای دا ماته راوړ. ۲۱حضرت اسحاق حضرت یعقوب ته وویل” :زما زویه ،نږدې راشه چې زه تا ووینم ،ته زما زوی عیسو یې که نه“. ۲۲حضرت یعقوب خپل پلر اسحاق ته ورنژدې شو ،هغه یې لمس کړ او ویې ویل” :آواز دې د حضرت یعقوب غږ دی ،خو لسونه دې د عیساؤ لسونه دي“. ۲۳خو هغه هغه ونه پېژندلو ځکه چې د هغه لسونه د هغه د ورور عیساؤ د لسونو په څېر ویښتان وو ،نو هغه ته یې برکت ورکړ. ۲۴هغه وویل” :ته زما زوی عیسو یې؟ “هغه وویل” :زه یم“. ۲۵هغه وویل" :دا ماته راوړه ،زه به د خپل زوی د ښکار غوښه وخورم ،ترڅو زما زړه تاته برکت درکړي ".هغه هغه ته نږدې کړ او هغه وخوړل .هغه ورته شراب راوړل او هغه وڅښل. ۲۶د هغه پلر اسحاق ورته وویل :زما زویه ،اوس راشه او ما ښکل کړه. ۲۷هغه ورنژدې شو او ښکل یې کړ :او د هغه د اامو بوی یې حس کړ ،او هغه ته یې برکت ورکړ او ویې ویل” :ګوره ،زما د زوی بوی د هغه پټي د بوی په څېر دی چې څښتن برکت ورکړی دی. ۲۸نو خدای دې تاته د اسمان د شبنم او د ځمکې د غوړوالي او د غلې دانې او شرابو ډېر درکړي: ۲۹قومونه دې ستا غلمان شي او قومونه دې ستا په وړاندې ټیټ شي .ته په خپلو وروڼو واکمن شه او ستا د مور زامن دې تا ته ټیټ شي . لعنت دې وي هر هغه څوک چې تاته لعنت وایي او برکت دې وي هغه څوک چې تاته برکت درکوي. ۳۰څنګه چې اسحاق یعقوب ته برکت ورکړ او یعقوب ل د خپل پلر اسحاق څخه نه وو وتلی چې ورور یې عیسو د ښکار څخه راغی. ۳۱هغه هم خوندوره ډوډۍ پخه کړه او خپل پلر ته یې راوړه او خپل پلر ته یې وویل :پلره ،ااازه راکړه چې پاڅېږې او د خپل زوی د ښکار غوښه وخورې ،ترڅو ستا روح ماته برکت راکړي. ۳۲د هغه پلر اسحاق ورته وویل” :ته څوک یې؟ “هغه وویل” :زه ستا زوی یم ،ستا مشر زوی عیسو“. ۳۳اسحاق ډېر ولړزېد او ویې ویل" :څوک دی؟ هغه څوک دی چې ښکار یې راوړی او ماته یې راوړی دی؟ ما ستا له راتګ څخه مخکې له دې چې راشي ،له ټولو څخه وخوړل او برکت مې ورکړ؟ هو ،او هغه به برکت ومومي". ۳۴کله چې عیسو د خپل پلر خبرې واورېدې ،هغه په ډېر لوړ او ډېر غمجن غږ سره وژړل او خپل پلر ته یې وویل” :ای زما پلره، ماته هم برکت راکړه“. ۳۵هغه وویل :ستا ورور په چل سره راغی او ستا برکت یې ترې واخیست. ۳۶هغه وویل" :آیا د هغه نوم په سمه توګه یعقوب نه دی ایښودل شوی؟ ځکه چې هغه دوه ځله زما سره دوکه کړې ده :هغه زما د مشرتوب حق واخیست او اوس یې زما برکت واخیست ".هغه وویل" :آیا تا زما لپاره برکت نه دی ساتلی؟" ۳۷حضرت اسحاق عیساؤ ته وویل” :ګوره ،ما هغه ستا بادار کړی دی او د هغه ټول وروڼه مې هغه ته د نوکرانو په توګه ورکړي دي .او د غلې دانې او شرابو سره مې هغه ساتلی دی .نو زما زویه ،اوس ستا سره څه وکړم؟“ ۳۸عیساؤ خپل پلر ته ووئیل” ،زما پلره ،آیا تا سره صرف یو برکت شته؟ زما پلره ،ما ته هم برکت راکړه “.عیساؤ په لوړ آواز سره وژړل. ۳۹د هغه پلر اسحاق ځواب ورکړ او ورته یې وویل :ګوره ،ستا استوګنځی به د ځمکې د حاصلخیزې خاورې او د اسمان د شبنم څخه وي. ۴۰او ته به په خپله توره ژوندی پاتې شې او د خپل ورور خدمت به وکړې؛ او کله چې ته واکمن شې ،نو د هغه اغ به له خپلې غاړې څخه مات کړې. ۴۱عیسو د یعقوب سره کینه درلوده ځکه چې د هغه پلر هغه ته برکت ورکړ .عیسو په خپل زړه کې وویل :زما د پلر د غم ورځې رانزدې دي ،بیا به زه خپل ورور یعقوب ووژنم. ۴۲د عیساؤ دا خبرې د هغې د مشر زوئ ربکا ته بیان شوې .هغې خپل کشر زوئ یعقوب راوغوښتو او ورته یې ووئیل” ،ګوره ،ستا ورور عیساؤ ستا په باره کښې ځان تسلي ورکولے شى او ستا د وژلو اراده لرى“. ۴۳نو اوس ،زما زویه ،زما خبره ومنئ او پورته شه او زما ورور لبان ته حاران ته وتښته. ۴۴او یو څو ورځې ورسره پاتې شه ،ترڅو ستا د ورور غصه سړه شي. ۴۵تر څو چې ستا د ورور غصه ستا څخه سړه نشي او هغه څه هېر کړي چې تا ورسره کړي دي .بیا به زه تا له هغه ځای څخه راولېږم . ولې به زه په یوه ورځ کې ستاسو دواړه له لسه ورکړم؟ ۴۶ربکا اسحاق ته وویل” :زه د حیتي ښځو له امله له خپل ژوند څخه ستړې شوې یم .که چېرې یعقوب د حیتي ښځو څخه ،لکه د دې خاورې د ښځو څخه ،واده وکړي ،نو زما ژوند به ماته څه ګټه ولري؟“ ۲۸فصل ۱حضرت اسحاق حضرت یعقوب راوغوښت ،برکت یې ورکړ او هغه ته یې وصیت وکړ او ویې ویل :د کنعاني لوڼو سره واده مه کوه.
پیدایښت
۲پاڅه ،د خپلې مور د پلر بتوئیل کور ته ،په پادشاه ارام کې لړ شه او هلته د خپلې ماما لبان د لورګانو څخه یوه ښځه وکړه. ۳قادر مطلق خدای دې تاته برکت درکړي ،تاته دې ډېر اولد درکړي او ډېر دې کړي ،ترڅو ته ډېر قوم شې. ۴او تاته او ستا اولد ته دې د ابراهیم برکت درکړي ،ترڅو ته هغه ځمکه چې ته په کې مسافر یې ،ترلسه کړې ،چې خدای پاک ابراهیم ته ورکړې ده. ۵حضرت اسحاق یعقوب ولېږه او هغه په پادشاه ارام کې د بتوئیل د ارامي زوی لبان ته لړ او د حضرت یعقوب او عیسو د مور ربکا ورور و. ۶کله چې عیسو ولیدل چې اسحاق یعقوب ته برکت ورکړ او هغه یې بین النهرین ته ولېږه چې له هغه ځای څخه ښځه وکړي او کله چې هغه ورته برکت ورکړ نو هغه ته یې حکم ورکړ چې د کنعاني لورګانو سره واده ونه کړې. ۷او دا چې یعقوب د خپل مور او پلر خبره ومنله او پادشاه ارام ته لړ. ۸کله چې عیسو ولیدل چې د هغه پلر اسحاق د کنعاني لوڼو سره مینه نه لري ،نو هغه یې په دې پوه شو. ۹بیا عیساؤ اسماعیل ته لړو او د اهبراهیم د زوئ د اهسمم عیل د لور مهلت سره یې واده وکړو چې هغه د نبایوت خور وه. ۱۰حضرت یعقوب د بئرشبع څخه راووت او د حاران په لور روان شو. ۱۱هغه په یوه ځای کې وخوځېد او ټوله شپه هلته پاتې شو ،ځکه چې لمر پرېوتلی و؛ او د هغه ځای څخه یې یو څو تیږې راواخیستې او په خپلو بالښتونو کې یې کېښودې او په هغه ځای کې د خوب لپاره ولوېد. ۱۲هغه خوب ولید چې یوه زینه په ځمکه باندې ولړه وه او سر یې اسمان ته رسېده .او د خدای پاک فرښتې یې په هغې باندې پورته او ښکته کېدلې. ۱۳نو څښتن د هغې په سر ولړ و او ویې فرمایل :زه ستا د پلر ابراهیم او د اسحاق خدای څښتن یم .هغه ځمکه چې ته پرې پروت یې، زه به یې تاته او ستا اولدې ته درکړم. ۱۴ستا اولد به د ځمکې د خاورو په څېر ډېر شي او ته به لوېدیځ ،ختیځ ،شمال او انوب ته خپور شې او ستا او ستا د اولدې په وسیله به د ځمکې ټولې کورنۍ برکت ومومي. ۱۵او ګوره ،زه ستا سره یم او په هر ځای کې چې ته ځې ،ستا ساتنه به وکړم او دې خاورې ته به بیرته راولم ،ځکه چې زه به تا تر هغه وخته پورې نه پریږدم تر څو چې زه هغه څه چې ما درته ویلي دي ترسره نه کړم. ۱۶حضرت یعقوب له خوبه راویښ شو او ویې ویل” :یقینا ا څښتن په دې ځای کې دی ،خو زه نه پوهېدم“. ۱۷هغه ووېرېد او ویې ویل :دا ځای څومره وېروونکی دی !دا د خدای کور نه بل څوک نه دی او دا د انت دروازه ده. ۱۸حضرت یعقوب سهار وختي پاڅېد ،هغه تیږه یې چې د بالښتونو لپاره ایښې وه ،راواخیسته او د ستنې په توګه یې ودروله او په سر یې تېل واچول. ۱۹او هغه د هغه ځای نوم بیتایل کېښود :خو د هغه ښار نوم په لومړي سر کې لوز وو. ۲۰نو یعقوب نذر ومانه او ویې ویل :که چېرې خدای پاک زما سره وي او په دې لره کې چې زه ځم ،زما ساتنه وکړي او ماته د خوړلو لپاره ډوډۍ او د اغوستلو لپاره اامې راکړي، ۲۱چې زه په سلمتۍ سره د خپل پلر کور ته راستون شم ،نو څښتن به زما خدای وي. ۲۲او دا کاڼی چې ما د ستنې په توګه ودرولی دی ،د خدای کور به وي :او هر هغه څه چې ته یې ماته راکوې د هغې لسمه برخه به خامخا تاته درکړم. ۲۹فصل ۱بیا یعقوب په خپل سفر روان شو او د مشرق د خلقو خاورې ته راغلو. ۲هغه وکتل او په پټي کې یې یو کوهی ولید ،او د پسونو درې رمې یې په څنګ کې پرتې وې ،ځکه چې له هغه کوهی څخه به رمې اوبه کولې او د کوهی خولې ته یو لوی تیږه وه. ۳ټولې رمې هلته راټولې شوې .هغوی به د کوهي له خولې څخه تیږه لرې کړه او پسونو ته به یې اوبه ورکړې او تیږه به یې بیا په خپل ځای د کوهي په خوله کې کېښوده. ۴حضرت یعقوب هغوی ته وویل” :زما وروڼو ،تاسو د کوم ځای یئ؟ “هغوی وویل” :موږ د حاران څخه یو“. ۵هغه ورته وویل” :تاسو د ناحور زوی لبان پېژنئ؟ “هغوی وویل” :موږ هغه پېژنو“. ۶هغه ورته وویل” :هغه روغ دی؟ “هغوی وویل” :هغه روغ دی .او وګورئ ،د هغه لور راحیل د پسونو سره راځي“. ۷هغه وویل :ګوره ،ل هم ورځ ډېره ده ،او د غواګانو د راټولولو وخت هم نه دی .پسونو ته اوبه ورکړئ او لړ شئ او هغوی ته خواړه ورکړئ. ۸هغوی وویل" :موږ نشو کولی ،تر هغه چې ټولې رمې راټولې نشي او کاڼی د کوهي له خولې څخه لرې نه کړي ،بیا موږ رمې اوبه کړو". ۹هغه ل د هغوی سره خبرې کولې ،راحیل د خپل پلر د پسونو سره راغله ،ځکه چې هغه رمې ساتلې وې. ۱۰کله چې حضرت یعقوب د خپل ماما لبان لور راحیل او د هغه د ماما لبان رمې ولیدې ،حضرت یعقوب د کوهي خولې ته ورنژدې شو او تیږه یې لرې کړه او د خپل ماما لبان رمې ته یې اوبه ورکړې. ۱۱حضرت یعقوب راحیل ښکل کړه او په لوړ غږ یې وژړل. ۱۲حضرت یعقوب راحیل ته وویل چې هغه د هغې د پلر ورور او د ربکا زوی دی :نو هغه منډه کړه او خپل پلر ته یې وویل. ۱۳کله چې لبان د خپل خوریي حضرت یعقوب خبر واورېد ،نو هغه د هغه د لیدلو لپاره منډه کړه ،هغه یې په غېږ کې ونیوه ،ښکل یې کړ او خپل کور ته یې راوست او لبان ته یې دا ټولې خبرې وکړې.
پیدایښت
۱۴لبان ورته وویل” :بېشکه ته زما هډوکی او غوښه یې “.او هغه د هغه سره یوه میاشت پاتې شو. ۱۵لبان یعقوب ته وویل” :ځکه چې ته زما ورور یې ،نو آیا ته زما خدمت کول وړیا ګڼې؟ راته ووایه چې ستا مزدوري به څومره وي؟“ ۱۶لبان دوه لوڼې درلودې :د مشرې نوم لیه او د کشرې نوم راحیل وو. ۱۷لیه د سترګو نرمه وه ،خو راحیل ښکلې او ښکلې وه. ۱۸حضرت یعقوب له راحیل سره مینه کوله او ویې ویل” :زه به ستا د کشرې لور راحیل لپاره اووه کاله ستا خدمت وکړم“. ۱۹لبان وویل :دا غوره ده چې هغه تاته درکړم ،د دې نه چې بل سړي ته یې ورکړم .زما سره پاتې شه. ۲۰یعقوب د راحیل لپاره اووه کاله خدمت وکړ او هغه ورځې ورته د څو ورځو په څېر ښکاره شوې ،ځکه چې هغه د هغې سره مینه درلوده. ۲۱حضرت یعقوب لبان ته وویل :زما د ژوند موده پوره شوې ده ،نو زما ښځه راکړه چې ورسره واده وکړم. ۲۲لبان د هغه ځای ټول خلک راټول کړل او مېلمستیا یې وکړه. ۲۳ماښام هغه خپله لور لیه واخیستله او هغه یې خپل ځان ته راوستله او هغه د هغې سره یوځای شو. ۲۴لبان خپله وینځه زلفه خپلې لور لیه ته د وینځې په توګه ورکړه. ۲۵سهار چې کله هغه ولیدل چې هغه لیه وه ،نو هغه لبان ته وویل" :دا تا زما سره څه وکړل؟ ما ستا سره د راحیل لپاره خدمت نه دی کړی؟ نو ولې دې ما دوکه کړې ده؟" ۲۶لبان وویل” :زموږ په هېواد کې باید داسې نه وي چې کشره لور د مشرې څخه مخکې وخورو. ۲۷د هغې اونۍ پوره کړه ،او موږ به تاته دا هم درکړو د هغه خدمت په بدل کې چې ته به زما سره اووه نور کاله خدمت کوې. ۲۸حضرت یعقوب همداسې وکړل او د هغې اونۍ یې پوره کړه او خپله لور راحیل یې هم هغه ته د ښځې په توګه ورکړه. ۲۹لبان خپله وینځه بلهه خپله لور راحیل ته ورکړه چې د هغې وینځه شي. ۳۰او هغه د راحیل سره هم یوځای شو ،او هغه د لیه څخه راحیل سره ډېره مینه درلوده او اووه کاله یې نور هم ورسره خدمت وکړ. ۳۱کله چې څښتن ولیدل چې هلیاه کرکه کېده ،نو هغه د هغې رحم خلص کړ ،مګر راحیل شنډه وه. ۳۲لیه امیدواره شوه او زوی یې وزېږاوه او د هغه نوم یې روبین کېښود ،ځکه چې هغې وویل" :په رښتیا سره څښتن زما غم لیدلی دی ،نو اوس به زما مېړه زما سره مینه وکړي". ۳۳هغه بیا امیدواره شوه او زوی یې وزېږاوه او ویې ویل” :څښتن اورېدلی دی چې زه کرکه کېدم ،نو دا زوی یې هم راکړی دی “.نو هغې د هغه نوم شمعون کېښود. ۳۴هغه بیا امیدواره شوه او زوی یې وزېږاوه او ویې ویل” :اوس به زما مېړه زما سره یوځای شي ،ځکه چې ما ورته درې زامن پیدا کړي دي “.له همدې امله د هغه نوم لیوي کېښود. ۳۵هغه بیا امیدواره شوه او زوی یې وزېږاوه ،او ویې ویل” :اوس به زه د څښتن ستاینه وکړم “.نو هغې د هغه نوم یهودا کېښود او د اولد راوړلو څخه یې لس واخیست. څپرکی ۳۰ ۱کله چې راحیل ولیدل چې د یعقوب اولد نه لري ،نو راحیل په خپلې خور حسد وکړ او یعقوب ته یې وویل" :ماته اولد راکړه ،که نه نو زه به مړه شم". ۲حضرت یعقوب په راحیل باندې ډېر غوسه شو او ویې ویل” :آیا زه د خدای په ځای یم ،چا چې تاته د اولد ورکولو څخه منع کړې ده؟“ ۳هغې وویل" :زما وینځه بلهه وګوره ،هغې سره یوځای شه ،هغه به زما په زنګونونو کې ماشوم وزېږوي ،ترڅو زه هم د هغې په وسیله اولد وزېږوم". ۴هغې خپله وینځه بلهه هغه ته د ښځې په توګه ورکړه او یعقوب د هغې سره یوځای شو. ۵بلهه امیدواره شوه او د یعقوب زوی یې پیدا شو. ۶راحیل وویل” :خدای پاک زما په حق کې قضاوت وکړ او زما خبره یې واورېده او ماته یې زوی راکړ “.نو ځکه یې د هغه نوم دان کېښود. ۷د راحیل وینځه بلهه بیا امیدواره شوه او د یعقوب څخه یې دوهم زوی پیدا شو. ۸راحیل وویل” :ما د خپلې خور سره ډېر انګ وکړ او بریالۍ شوم “.نو هغې د هغه نوم نفتالي کېښود. ۹کله چې لیه ولیدل چې د اولد راوړلو څخه پاتې شوه ،نو هغې خپله وینځه زلفه واخیسته او یعقوب ته یې د هغې ښځه ورکړه. ۱۰د لیه وینځې زلفه د یعقوب زوی وزېږاوه. ۱۱لیه وویل :یو لښکر راځي :او هغې د هغه نوم ااد کېښود. ۱۲د لیه وینځې زلفه د یعقوب دوهم زوی وزېږاوه. ۱۳لیه وویل” :زه خوشحاله یم ،ځکه چې لوڼې به ما ته برکت راکړي “.نو هغې د هغه نوم اشیر کېښود. ۱۴روبین د غنمو د لو په وخت کې لړ او په پټیو کې یې مڼه غنم وموندل او هغه یې خپلې مور لیه ته راوړل .راحیل لیه ته وویل" :زه د خپل زوی د مڼه غنمو څخه ماته راکړه". ۱۵هغې ورته وویل” :آیا دا وړه خبره ده چې تا زما مېړه واخیست؟ او زما د زوی مڼه غنم هم لرې کوې؟ “راحیل وویل” :نو هغه به ستا د زوی د مڼه غنم په بدل کې نن شپه ستا سره څملي“. ۱۶کله چې یعقوب ماښام له پټي څخه راووت ،لیه د هغه سره د لیدلو لپاره بهر لړه او ویې ویل" :ته باید زما سره څملې ،ځکه چې ما ستا د زوی د مڼه ګیو سره کرایه نیولې ده ".نو هغه شپه د هغې سره څملست. ۱۷خدای پاک د لیه دعا واوروله او هغه امیدواره شوه او د یعقوب پنځم زوی یې وزېږاوه.
پیدایښت
۱۸لیه وویل” :خدای پاک ماته خپله مزدوري راکړې ده ،ځکه چې ما خپله وینځه خپل مېړه ته ورکړې ده “.نو هغې د هغه نوم یساکار کېښود. ۱۹لیه بیا امیدواره شوه او د یعقوب شپږم زوی یې وزېږاوه. ۲۰لیه وویل” :خدای پاک ماته ښه مهر راکړی دی .اوس به زما مېړه زما سره اوسېږي ،ځکه چې ما هغه ته شپږ زامن پیدا کړي دي “.نو هغې د هغه نوم زبولون کېښود. ۲۱وروسته له هغې لور وزېږېدله او د هغې نوم یې دینه کېښود. ۲۲خدای پاک راحیل راپه یاد کړه او خدای پاک د هغې دعا واوروله او د هغې رحم یې خلص کړ. ۲۳هغه امیدواره شوه او زوی یې وزېږاوه او ویې ویل :خدای پاک زما سپکاوی لرې کړ. ۲۴هغې د هغه نوم یوسف کېښود او ویې ویل :څښتن به ماته بل زوی راکړي. ۲۵کله چې راحیل یوسف وزېږاوه ،حضرت یعقوب لبان ته وویل” :ما پرېږده چې لړ شم او خپل ځای او خپل وطن ته لړ شم“. ۲۶زما ښځې او زما ماشومان چې ما ستا خدمت کړی دی ماته راکړه او پرېږده چې لړ شم ،ځکه چې ته پوهېږې چې ما ستا څومره خدمت کړی دی. ۲۷لبان ورته وویل” :که چېرې ستا په نظر کې زما رِا وي ،نو پاتې شه ،ځکه چې ما د تجربې له مخې زده کړي دي چې څښتن ستا په خاطر ماته برکت راکړی دی“. ۲۸هغه وویل :خپله مزدوري راته وټاکه ،زه به یې درکړم. ۲۹هغه ورته وویل” :ته پوهېږې چې ما ستا څنګه خدمت کړی دی او ستا څاروي زما سره څنګه وو“. ۳۰ځکه چې زما د راتلو نه مخکښې تا سره لږ څۀ وو ،خو اوس ډېر زیات شوى دى ،او ما هلک خخدائ زما د راتلو نه تا له برکت درکړے دے ،او اوس به کله د خپل کور بندوبست وکړم؟ ۳۱هغه وویل" :زه تاته څه درکړم؟ "حضرت یعقوب وویل" :ته به ماته هیڅ هم نه راکوې .که ته دا کار زما لپاره وکړې ،زه به بیا ستا رمې وخورم او ساتم. ۳۲نن به زه ستا په ټولو رمو کې تېرېږم ،ټولې خالداره او خالداره غواګانې او د مېږو ټولې تورې غواګانې او د وزو ټولې خالداره او خالداره غواګانې به ترې لرې کړم .او زما مزدوري به له دې څخه وي. ۳۳نو زما صداقت به په راتلونکي وخت کې زما لپاره ځواب ووایي ،کله چې زما مزدوري ستا په حضور کې راشي .هر هغه وز چې د وزو په منځ کې ټک وهل شوی او برګ نه وي او هر هغه پسه چې نسواري وي ،هغه به زما سره غل شوی وګڼل شي. ۳۴لبان وویل” :ګوره ،کاشکې ستا د وینا سره سم وي“. ۳۵په هغه ورځ هغه وزان چې خطدار او خالداره وو ،ټولې خالداره او خالداره وزې او هغه چې سپینې وې او ټولې نسواري وزې یې هم لرې کړې او خپلو زامنو ته یې وسپارلې. ۳۶او هغه د ځان او یعقوب ترمنځ درې ورځې لره وټاکله او یعقوب د لبان پاتې رمې څرولې. ۳۷حضرت یعقوب د چنار ،بادام او عنبر د ونو شنې څانګې واخیستلې او په هغو کې یې سپینې کرښې اوړې کړې او هغه یې سپینې کړې چې په څانګو کې وې. ۳۸هغه څانګې چې هغه یې راټولې کړې وې د رمو په مخ کې د اوبو په ډنډونو کې کېښودلې کله چې رمې د اوبو څښلو لپاره راتلې، ترڅو کله چې رمې د اوبو څښلو لپاره راغلې نو امیدواره شي. ۳۹او رمې د څانګو په مخکې امیدواره شوې او لکړې ،ټک وهلي او خالداره غوایان یې زېږول. ۴۰حضرت یعقوب وزان له نورو څخه ال کړل او د هغوی مخونه یې د لبان د رمو د خطدارو او تورو څارویو په لور واړول او خپلې رمې یې ال کړې او د لبان د څارویو سره یې نه یوړې. ۴۱او هر کله چې قوي غواګانې به امیدوارې شوې ،نو حضرت یعقوب به د څارویو د سترګو په وړاندې په لښتو کې څانګې کېښودلې، ترڅو هغوی د څانګو په منځ کې امیدواره شي. ۴۲خو کله چې کمزوري څاروي وو ،نو هغه یې په کې نه اچول :نو کمزوري څاروي د لبان شول او قوي څاروي د یعقوب شول. ۴۳هغه سړی ډېر زیات شو او ډېر څاروي ،غلمان ،غلمان ،اوښان او خره یې درلودل. فصل ۳۱ ۱او هغۀ د لبن د زامنو خبرې واورېدې چې وې ویل ،یعقوب زمونږ د پلر هر څۀ واخیستل او د هغه څۀ نه چې زمونږ د پلر وو ،دا ټول شان او شوکت یې ترلسه کړ. ۲حضرت یعقوب د لبان مخ ولید او ویې لیدل چې د هغه په وړاندې د پخوا په څېر نه دی. ۳څښتن حضرت یعقوب ته وفرمایل” :د خپل نیکونو وطن او خپلوانو ته لړ شه ،زه به ستا سره مل یم“. ۴نو حضرت یعقوب راحیل او لیه د خپلو رمو سره پټي ته راوغوښتل. ۵هغۀ ورته ووئیل” ،زۀ وینم چې ستاسو پلر زما سره د پخوا په شان رویه نۀ کوى ،خو زما د پلر خخدائ پاک زما سره مل دے“. ۶او تاسو پوهېږئ چې ما په خپل ټول قدرت سره ستاسو د پلر خدمت کړی دی. ۷خو ستاسو پلر ما سره دوکه کړې ده او لس ځله یې زما مزدوري بدله کړې ده ،خو خدای پاک هغه پرېنښود چې ماته زیان ورسوي. ۸که چېرې هغه وویل ،خطداره به ستا مزدوري وي ،نو ټولو غواګانو به خطداره بچي وزېږول .او که چېرې هغه وویل ،خطداره به ستا مزدوري وي ،نو ټولو خطداره بچي به وزېږول. ۹نو خدای پاک ستاسو د پلر څخه څاروي واخیستل او ماته یې راکړل.
پیدایښت
۱۰او کله چې غواګانې امیدوارې شوې ،نو ما خپلې سترګې پورته کړې او په خوب کې مې ولیدل چې هغه پسونه چې په غواګانو باندې ټوپ وهل ،د لکۍ ،ټک وهلو او د خټو سره وو. ۱۱او د خدای فرښتې په خوب کې ما سره خبرې وکړې او ویې ویل :یعقوب :او ما وویل :زه دلته یم. ۱۲هغه وویل" :اوس خپلې سترګې پورته کړه او وګوره چې ټول پسونه چې په غواګانو باندې ټوپ وهي ،خطدار ،ټکي او داغدار دي، ځکه چې ما هغه څه لیدلي دي چې لبان ستا سره کوي". ۱۳زه د بیتایل خدای یم ،چېرته چې تا ستنه مسح کړه او زما سره دې قسم وخوړ .اوس پاڅه ،له دې خاورې څخه ووځه او د خپلې کورنۍ خاورې ته راستون شه. ۱۴راحیل او لیه ورته په ځواب کې وویل” :زموږ د پلر په کور کې ل هم زمونږ لپاره کومه برخه یا میراث شته؟“ ۱۵آیا هغه موږ د پردیو په نظر کې نه ګڼي؟ ځکه چې هغه موږ پلورلي یو او زموږ پیسې یې هم خوړلي دي. ۱۶ځکه چې هغه ټول شتمني چې خدای پاک زمونږ د پلر څخه اخیستې ده هغه زمونږ او زمونږ د اولدونو ده .نو اوس هغه څه وکړه چې خدای پاک درته ویلي دي. ۱۷بیا حضرت یعقوب پورته شو او خپل زامن او ښځې یې په اوښانو باندې سپورې کړې. ۱۸هغه خپل ټول څاروي او هغه ټول مالونه چې په بین النهرین کې یې ترلسه کړي وو ،د ځان سره یوړل ترڅو خپل پلر اسحاق ته د کنعان په خاوره کې لړ شي. ۱۹لبان د خپلو پسونو د وړۍ کښلو لپاره لړ .راحیل د خپل پلر بتان غل کړي وو. ۲۰او حضرت یعقوب لبان ته په پټه ورغی ،ځکه چې هغه ورته ونه ویل چې تښتېدلی دی. ۲۱نو هغه د خپل هر څه سره وتښتېد ،او پورته شو ،د سیند څخه تېر شو او د العاد غره ته یې مخه کړه. ۲۲په دریمه ورځ لبان ته خبر ورسېد چې یعقوب تښتېدلی دی. ۲۳هغه خپل ورونه د ځان سره بوتلل او اووه ورځې یې ورپسې سفر وکړ او د العاد په غرنۍ سیمه کې یې هغه ونیو. ۲۴خدای پاک د شپې په خوب کې لبان ته راغی او هغه ته یې وفرمایل :پام کوه چې یعقوب ته ښه یا بد ونه وایې. ۲۵لبان د حضرت یعقوب سره مخامخ شو ،حضرت یعقوب په غره کې خېمه ودروله او لبان د خپلو ورونو سره د العاد په غره کې خېمې ودرولې. ۲۶لبان حضرت یعقوب ته وویل” :تا څه کړي دي؟ زما لورګانې دې په ناخبرۍ کې غل کړې او زما لورګانې دې د تورې په زور د بندیانو په څېر بوتللې؟“ ۲۷ولې تۀ په پټه وتښتېدې او زما نه دې پټې کړې ،او ما ته دې ونه وئیل ،نو ما به تا په خوشحالۍ ،سندرو ،طبلې او رباب سره رخصت کړې وے؟ ۲۸او ما ته دې ااازه نه ده راکړې چې خپل زامن او لورګانې ښکل کړم؟ اوس دې احمقانه کار کړی دی. ۲۹دا زما په لس کې ده چې تاته زیان ورسوم ،خو ستا د پلر خدای پرون شپه ما ته وویل :پام کوه چې یعقوب ته ښه یا بد ونه وایې. ۳۰او اوس ،که څه هم ته به لړ شې ،ځکه چې ته د خپل پلر د کور ډېر ارمان کوې ،خو زما بتان دې ولې غل کړل؟ ۳۱حضرت یعقوب لبان ته په ځواب کې وویل” :زه وېرېدم ،ځکه چې ما فکر کاوه چې ښایي خپلې لوڼې زما څخه په زور واخلي“. ۳۲د چا سره چې ستا بتان وي نو هغه مه ژوندی کوه .زمونږ د وروڼو نه مخکښې چې زما سره ستا څه دي هغه وپیژنې او ځان ته یې وساته .ځکه چې یعقوب نه پوهېده چې راحیل هغه غل کړي دي. ۳۳لبان د یعقوب خېمې ته ننوت ،د لیه خېمې ته او د دوو وینځو خېمو ته ،خو هغه یې ونه موندل .بیا هغه د لیه له خېمې څخه ووت او د راحیل خېمې ته ننوت. ۳۴راحیل بتان واخیستل او د اوښانو په لوښي کې یې کېښودل او ورباندې ناسته وه .لبان ټوله خېمه ولټوله ،خو هغه یې ونه موندل. ۳۵هغې خپل پلر ته وویل" :زما باداره ،دا مه خفه کوه چې زه ستا په وړاندې نشم پاڅېدلی ،ځکه چې زما سره د ښځو دود دی ".هغه ولټوله ،خو بتونه یې ونه موندل. ۳۶حضرت یعقوب په قهر شو او د لبان سره یې شخړه وکړه .حضرت یعقوب لبان ته په ځواب کې وویل” :زما ګناه څه ده؟ زما ګناه څه ده چې ته دومره په شدت سره زما پسې راغلې یې؟“ ۳۷سره له دې چې تا زما ټول سامان ولټولو ،خو د خپل کور د ټولو سامانونو څخه دې څه وموندل؟ دلته زما د ورونو او خپلو ورونو په مخکې کېږده ترڅو هغوی زموږ دواړو ترمنځ قضاوت وکړي. ۳۸شل کاله کېږي چې زه ستا سره وم ،ستا مېږو او وزو خپل بچي نه دي توي کړي او ستا د رمو څخه مې پسونه هم نه دي خوړلي. ۳۹هغه څه چې ځناورو وهلي وو ،ما تاته نه دي راوړي ،د هغې تاوان مې پر غاړه اخیستی دی .تا زما څخه د هغې غوښتنه کوله ،که د ورځې غل شوې وي یا د شپې. ۴۰زه همداسې وم؛ د ورځې وچکالۍ ما وخوړله او د شپې یخنۍ؛ او زما خوب زما له سترګو څخه لړ. ۴۱نو زه شل کاله ستا په کور کې وم ،څوارلس کاله مې ستا د دوو لوڼو په خاطر ستا خدمت وکړ او شپږ کاله ستا د څارویو په خاطر .او تا لس ځله زما مزدوري بدله کړه. ۴۲که چېرې زما د پلر خدای ،د ابراهیم خدای او د اسحاق ویره زما سره نه وای ،نو اوس به دې زه تش لس لېږلی وای .خدای پاک زما مصیبت او زما د لسونو کار لیدلی دی او پرون شپه یې تاته ملمت کړی دی. ۴۳لبان یعقوب ته په ځواب کې وویل” :دا لوڼې زما لوڼې دي ،دا ماشومان زما زامن دي ،دا غوایان زما غوایان دي ،او هرڅه چې ته یې وینې هغه زما دي .نن زه د خپلو لوڼو او د هغوی د هغو اولدونو سره څه کولی شم چې هغوی زېږولي دي؟“ ۴۴نو اوس راځئ چې ستا او زما ترمنځ یو تړون وکړو ،او دا دې زما او ستا ترمنځ د شاهد په توګه وي. ۴۵نو حضرت یعقوب یوه تیږه واخیسته او هغه یې د ستنې په توګه ودروله.
پیدایښت
۴۶حضرت یعقوب خپلو ورونو ته وویل :تیږې راټولې کړئ ،نو هغوی تیږې واخیستې او ډېرۍ یې اوړې کړې او هلته یې په ډېرۍ باندې وخوړلې. ۴۷لبان هغه د یګرسهادوته په نوم یاد کړ ،خو یعقوب هغه د العید په نوم یاد کړ. ۴۸لبان وویل” :دا ډېرۍ نن زما او ستا ترمنځ شاهدي ده “.له همدې امله هغه د العید په نوم یاد شو. ۴۹او مصفاه ،ځکه چې هغه وویل :څښتن دې زما او ستا ترمنځ ساتنه وکړي ،کله چې موږ د یو بل څخه غائب شو. ۵۰که ته زما لوڼې وځوروې یا زما د لوڼو پرته نورې ښځې وکړې ،نو هیڅ سړی زمونږ سره نشته .وګوره ،خدای زما او ستا ترمنځ شاهد دی. ۵۱لبان یعقوب ته وویل” :دا ډېرۍ او دا ستنه وګوره چې ما ستا او زما ترمنځ اوړه کړې ده. ۵۲دا ډېرۍ او دا ستنه به شاهد وي چې زه به د دې ډېرۍ څخه تاته نه تېرېږم او ته به هم د دې ډېرۍ او دې ستنې څخه زما خوا ته د زیان رسولو لپاره نه تېرېږې. ۵۳د ابراهیم خدای او د ناحور خدای او د هغوی د پلر خدای به زموږ ترمنځ قضاوت وکړي “.او حضرت یعقوب د خپل پلر اسحاق په ویره قسم وخوړ. ۵۴بیا یعقوب په غره باندې قرباني وکړه او خپل ورونه یې د ډوډۍ خوړلو لپاره راوبلل .هغوی ډوډۍ وخوړله او ټوله شپه یې په غره کې تېره کړه. ۵۵سهار وختي لبان پاڅېد ،خپل زامن او لورګانې یې ښکل کړې او برکت یې ورکړ .لبان لړ او خپل ځای ته راستون شو. فصل ۳۲ ۱حضرت یعقوب په خپله لره روان شو او د خدای پاک فرښتې ورسره مخامخ شوې. ۲کله چې حضرت یعقوب هغوی ولیدل ،ویې ویل :دا د خدای لښکر دی :او هغه ځای یې محنایم کېښود. ۳حضرت یعقوب د خپل ورور عیسو ته د ادوم په خاوره کې د سعیر په خاوره کې استازي ولېږل. ۴او هغه هغوی ته امر وکړ" :تاسو زما د بادار عیسو سره دا خبرې وکړئ :ستا غلم یعقوب داسې وایي :زه د لبان سره اوسېدم او تر اوسه پورې هلته پاتې شوی یم": ۵زه غوایان ،خرونه ،رمې او غلمان او وینځې لرم .ما خپل بادار ته دا پیغام ولېږه چې ستا په نظر کې مهرباني وکړم. ۶نو استازي بېرته یعقوب ته راغلل او ویې ویل” :موږ ستا ورور عیسو ته ورغلو ،هغه هم ستا د لیدلو لپاره راځي او څلور سوه سړي ورسره دي“. ۷حضرت یعقوب ډېر ووېرېد او ډېر پرېشان شو .هغه خپل خلک ،رمې ،غوایان او اوښان په دوو ډلو ووېشل. ۸او ویې ویل :که چېرې عیسو یوې ډلې ته راشي او هغه ووژني ،نو هغه بله ډله چې پاتې ده به وتښتي. ۹حضرت یعقوب وویل :ای زما د پلر ابراهیم خدایه او زما د پلر اسحاق خدایه !هغه څښتنه چې ما ته یې وویل :خپل وطن او خپلوانو ته لړ شه او زه به ستا سره ښه سلوک وکړم. ۱۰زه د هغو ټولو رحمتونو او ټولو صداقتونو څخه چې تا خپل بنده ته ښودلي دي د یو څه وړ نه یم ،ځکه چې زه په خپله امسا سره د اردن له دې سیند څخه تېر شوم او اوس زه دوه ډلې شوی یم. ۱۱زه تاته دعا کوم چې ما د خپل ورور عیساؤ د لس نه وژغوره ،ځکه چې زه له هغه څخه وېرېږم ،هسې نه چې هغه راشي او ما ،مور او ماشومان مې ووژني. ۱۲او تا وویل چې زه به خامخا ستا سره ښه وکړم او ستا اولد به د سمندر د شګو په څېر اوړ کړم چې د ګڼې ګوڼې له امله شمېرل کېدای نشي. ۱۳هغه شپه یې هلته تېره کړه او څه چې په لس کې وو د هغې څخه یې د خپل ورور عیسو لپاره سوغات واخیست. ۱۴دوه سوه وزې ،شل وزې ،دوه سوه مېږې او شل پسونه، ۱۵دېرش شیدې ورکوونکې اوښانې د خپلو بچو سره ،څلوېښت غواګانې او لس غوایان ،شل خرې او لس بچۍ. ۱۶هغۀ هغه د خپلو نوکرانو په لس کې ورکړل ،هره ډله ال ال وه او خپلو نوکرانو ته یې وفرمایل :زما څخه مخکې لړ شئ او د هرې ډلې او ډلې ترمنځ فاصله واچوئ. ۱۷او هغه د مشر نوکر ته امر وکړ او ویې ویل :کله چې زما ورور عیسو ستا سره مخامخ شي او پوښتنه وکړي چې ته د چا یې؟ او چېرته ځې؟ او دا ستا په مخکې د چا دي؟ ۱۸بیا ورته ووایه چې دا ستا د غلم یعقوب دي ،دا یوه ډالۍ ده چې زما بادار عیساؤ ته رالېږل شوې ده .او وګورئ ،هغه هم زمونږ شاته دی. ۱۹او هغه دوهم ،دریم او ټولو رمو ته چې د رمو سره روان وو ،امر وکړ او ویې ویل :کله چې تاسو عیساؤ ومومئ ،نو تاسو به هم داسې خبرې وکړئ. ۲۰او دا هم ووایه چې ګوره ،ستا غلم یعقوب زمونږ شاته دی .ځکه چې هغه وویل ،زه به هغه په هغه سوغات سره چې زما څخه مخکې ځي ،آرام کړم او وروسته به یې وګورم ،کېدای شي چې هغه زما څخه قبوله شي. ۲۱نو سوغات د هغه مخې ته لړ او هغه شپه یې په ډله کې تېره کړه. ۲۲هغه شپه هغه پاڅېد ،خپلې دوه ښځې ،خپلې دوه وینځې او یوولس زامن یې واخیستل او د یبوق د درې څخه تېر شو. ۲۳هغه یې واخیستل او هغه یې د سیند څخه پورې واستول او هغه څه یې چې درلودل هغه یې پورې ولېږل. ۲۴حضرت یعقوب یوازې پاتې شو او یو سړي د لمر ختو پورې ورسره غېږ ونیوله.
پیدایښت
۲۵کله چې هغه ولیدل چې هغه په هغه باندې بریالی نه شو ،نو د هغه د ورون د څوکې سره یې لس وواهه ،او د هغه د ورون د څوکې بند نه وو ،ځکه چې هغه ورسره په غېږ کې نیولی و. ۲۶هغه وویل" :ما پرېږده چې لړ شم ،ځکه چې ورځ راختلې ده ".هغه وویل" :تر هغه چې ته ماته برکت رانه کړې ،زه به تا نه پرېږدم". ۲۷هغه ورته وویل” :ستا نوم څه دی؟ “هغه وویل” :یعقوب“. ۲۸هغه وویل :ستا نوم به نور یعقوب نه وي ،بلکې اسرائیل وي .ځکه چې ته د یو شهزاده په توګه د خدای او انسانانو سره قدرت لرې او بریالی شوې یې. ۲۹حضرت یعقوب له هغه څخه پوښتنه وکړه او ویې ویل" :مهرباني وکړه ،خپل نوم راته ووایه ".هغه وویل" :ولې زما نوم غواړې؟ "او هلته یې هغه ته برکت ورکړ. ۳۰نو حضرت یعقوب هغه ځای د فنیئیل په نوم کېښود :ځکه چې ما خدای پاک مخامخ لیدلی دی او زما ژوند ژغورل شوی دی. ۳۱کله چې هغه د فنوایل څخه تېر شو ،لمر پرې راختلی و او هغه په خپل ران ودرېد. ۳۲نو ځکه بنى اهسرائیلیان تر نن ورځې پورې د هغه ران د ران په پورتنۍ برخه کښې د ران نه خوري ،ځکه چې هغۀ د یعقوب د ران د ران په پورتنۍ برخه کښې لمس کړے وو. فصل ۳۳ ۱یعقوب سترګې پورته کړې او ویې لیدل چې عیساؤ راغے او څلور سوه سړى ورسره وو ،او هغۀ بچى هلیاه ،راحیل او دوو وینځو ته تقسیم کړل. ۲هغه وینځې او د هغوی ماشومان مخکې کړل ،لیه او د هغې ماشومان وروسته کړل او راحیل او یوسف یې تر ټولو وروسته کړل. ۳او هغه د هغوی په مخکې تېر شو او اووه ځله یې په ځمکه سجده وکړه ،تر هغه چې خپل ورور ته نږدې شو. ۴عیسو د هغه سره د لیدلو لپاره منډه کړه ،هغه یې په غېږ کې ونیوه ،په غاړه یې ولګېد او ښکل یې کړ :او هغوى وژړل. ۵هغه سترګې پورته کړې او ښځې او ماشومان یې ولیدل او ویې ویل” :ستا سره څوک دي؟ “هغه وویل” :دا ماشومان دي چې خدای پاک ستا غلم ته په فضل سره ورکړي دي“. ۶بیا وینځې او د هغوی ماشومان راغلل او سجده یې وکړه. ۷لیه او د هغې اولدونه هم راغلل او سجده یې وکړه .وروسته یوسف او راحیل راغلل او هغوی هم سجده وکړه. ۸هغه وویل" :د دې ټولې ډلې څخه چې زه ورسره مخ شوم ستا مطلب څه دی؟ "هغه وویل" :دا د دې لپاره دي چې زما د څښتن په نظر کې فضل ومومي". ۹عیسو وویل” :زما وروره ،زما سره بس دي .دا چې ته یې لرې هغه دې له ځان سره وساته“. ۱۰یعقوب وویل :نه ،که چېرې زه ستا په نظر کې خوشحاله یم ،نو زما سوغات زما په لس قبول کړه .ځکه چې ما ستا مخ ولید ،لکه څنګه چې ما د خدای پاک مخ لیدلی وي او ته زما څخه خوشحاله وې. ۱۱زما برکت چې تاته راوړل شوی دی واخله ،ځکه چې خدای پاک زما سره ډېر فضل کړی دی او زه ډېر څه لرم “.هغه هغه ته ډېر ټینګار وکړ او هغه یې واخیست. ۱۲هغه وویل" :راځئ چې خپل سفر وکړو ،پرېږدئ چې لړ شو ،او زه به ستا څخه مخکې ځم". ۱۳هغه ورته وویل” :زما بادار پوهیږي چې ماشومان نرم دي او رمې او غوایان چې بچي لري زما سره دي .که چېرې سړي یوه ورځ هغوی ډېر تېز کړي ،نو ټوله رمه به مړه شي“. ۱۴زما باداره ،مهرباني وکړه چې د خپل نوکر څخه مخکې لړ شه ،او زه به په نرمۍ سره لړ شم ،لکه څنګه چې څاروي او ماشومان زما څخه مخکې ځي ،تر هغه چې زه خپل باداره ته په سعیر کې ورشم. ۱۵عیسو وویل” :ااازه راکړه چې اوس د خپلو خلکو څخه یو څو تنه ستا سره پرېږدم “.هغه وویل” :څه پکار دي؟ ااازه راکړئ چې زما د څښتن په نظر کې مهرباني ومومم“. ۱۶نو عیسو په هغه ورځ سعیر ته په لره راستون شو. ۱۷حضرت یعقوب سوکوت ته سفر وکړ او هلته یې د ځان لپاره کور اوړ کړ او د خپلو څارویو لپاره یې شپولونه اوړ کړل .له همدې امله د هغه ځای نوم سوکوت شو. ۱۸کله چې یعقوب د پادشاه ارام څخه راووت ،نو هغه د کنعان په خاوره کې د شکیم ښار شالیم ته راغی او د ښار مخې ته یې خېمه ودروله. ۱۹او هغه د شکیم د پلر حمور د اولدونو څخه د یوې پټۍ یوه ټوټه چې په هغه کې یې خپل خیمه خپره کړې وه ،د سلو پیسو په بدل کې واخیسته. ۲۰هلته هغه یوه قربانګاه اوړه کړه او هغه یې د "ایلوه-اسرائیل "په نوم یاد کړ. څپرکی ۳۴ ۱د لیه لور دینه ،چې د یعقوب څخه پیدا شوه ،د هغه هېواد د ښځو لیدلو ته لړه. ۲کله چې د هغه خملک د شهزاده هحوي حمور زوئ هشکم هغه ولیده ،نو هغه یې ونیوله او ورسره یې څملوله او هغه یې ناپاکه کړه. ۳د هغه زړه د یعقوب لور دینه سره ولګېد او هغه له هغې سره مینه وکړه او په مهربانۍ سره یې ورسره خبرې وکړې. ۴شکیم خپل پلر حمور ته وویل” :دا نجلۍ زما سره واده وکړه“.
پیدایښت
۵حضرت یعقوب خبر شو چې هغه د خپلې لور دینه بې عزته کړې ده .د هغه زامن د خپلو څارویو سره په پټیو کې وو .حضرت یعقوب تر هغه وخته پورې غلی پاتې شو تر څو چې هغوی راغلل. ۶د شکیم پلر حمور د حضرت یعقوب سره د خبرو اترو لپاره ورغی. ۷کله چې د یعقوب زامن دا واورېدل نو د صحرا څخه راووتل ،نو هغه سړي ډېر غمجن او ډېر په غوسه شول ،ځکه چې هغه د یعقوب د لور سره په زنا کولو سره په اسرائیلیانو کې احمقانه کار کړی و ،کوم چې باید ونه شي. ۸حمور د هغوی سره خبرې وکړې او ویې ویل” :زما د زوی شکیم زړه ستا د لور سره مینه لري .زه تاسو ته خواست کوم چې هغه ته واده وکړئ“. ۹خپلې لورګانې مونږ ته راکړئ او زمونږ لورګانې خپلو ځانونو ته وکړئ. ۱۰تاسو به زمونږ سره واوسېږئ او دا ځمکه به ستاسو په مخکې وي ،هلته اوسېږئ ،سوداګري وکړئ او خپل ملکیتونه پکې واخلئ. ۱۱شکیم د هغې پلر او ورونو ته وویل” :ستاسو په نظر کې مهرباني وکړئ او تاسو چې څه راته ووایاست ،هغه به درکړم“. ۱۲له ما څخه ډېر مهر او ډالۍ مه غواړه ،زه به ستاسو د غوښتنې سره سم درکړم ،خو نجلۍ ماته د ښځې په توګه راکړه. ۱۳د حضرت یعقوب زامنو شکیم او د هغه پلر حمور ته په دوکه سره ځواب ورکړ او ویې ویل ،ځکه چې هغه د دوی خور دینه بې عزته کړې وه: ۱۴هغوی ورته وویل” :مونږ دا کار نشو کولی چې خپله خور هغه چاته ورکړو چې سنت شوی نه وي ،ځکه چې دا زمونږ لپاره سپکاوی وو. ۱۵خو مونږ به ستاسو سره په دې موافقه وکړو :که تاسو وغواړئ چې زمونږ په څېر شئ او ستاسو هر نارینه سنت شي. ۱۶بیا به خپلې لورګانې تاسو ته درکړو او ستاسو لورګانې به خپلو ځانونو ته کړو ،او ستاسو سره به واوسېږو او یو قوم به شو. ۱۷خو که چېرې تاسو زمونږ خبره ونه منئ او سنت نه شئ ،نو بیا به خپله لور واخلو او لړ به شو. ۱۸د هغوی خبرې حمور او د هغه زوی شکیم ته ډېرې خوښې شوې. ۱۹خو هغه ځوان د دې کار کولو کې ځنډ ونه کړ ،ځکه چې هغه د یعقوب په لور خوشحاله و :او هغه د خپل پلر د ټولې کورنۍ څخه ډېر عزتمند و. ۲۰حمور او د هغه زوی شکیم د خپل ښار دروازې ته راغلل او د ښار له خلکو سره یې خبرې وکړې او ویې ویل: ۲۱دا خلک زمونږ سره سوله غواړي ،نو هغوی ته ااازه ورکړئ چې په دې خاوره کې واوسیږي او سوداګري وکړي ،ځکه چې دا ځمکه د هغوی لپاره ډېره پراخه ده ،راځئ چې د هغوی لوڼې موږ ته واده کړو او خپلې لوڼې هغوی ته ورکړو. ۲۲یوازې په دې شرط به هغوی زمونږ سره د اوسېدو او یو قوم کېدو موافقه وکړي ،په دې شرط چې زمونږ ټول نارینه د هغوی په څېر سنت شي. ۲۳آیا د هغوی څاروي ،شتمني او ټول حیوانات زمونږ نه دي؟ راځئ چې د هغوی سره موافقه وکړو او هغوی به زمونږ سره واوسیږي. ۲۴او د حمور او د هغه د زوی شکیم خبره ټولو هغو کسانو ومنله چې د هغه د ښار له دروازې څخه راتلل او هر نارینه چې د هغه د ښار له دروازې څخه راتلل سنت شو. ۲۵په دریمه ورځ ،کله چې هغوی ډېر دردناک وو ،د یعقوب دوه زامنو ،شمعون او لوي ،د دینه وروڼه ،هر یو خپله توره واخیستله ،په ښار باندې په زړورتیا سره راغلل او ټول نارینه یې ووژل. ۲۶هغوی حمور او د هغه زوی شکیم د تورې په څنډه ووژل او دینه یې د شکیم له کوره راوویستله او لړل. ۲۷د حضرت یعقوب زامن په وژل شویو باندې راغلل او ښار یې لوټ کړ ،ځکه چې د هغوی خور یې بې_عزته کړې وه. ۲۸هغوی د هغوی پسونه ،غوایان ،خره او هغه څه چې په ښار او پټیو کې وو یوړل. ۲۹د هغوی ټول مال او ټول ماشومان او ښځې یې اسیر کړل او هرڅه چې په کور کې وو هغه یې لوټ کړل. ۳۰حضرت یعقوب شمعون او لوي ته وویل” :تاسو ما داسې ځورولی دی چې د دې خاورې د اوسېدونکو په منځ کې ،د کنعانیانو او فرزیانو په منځ کې مې بد بوی کړي .زه چې په شمېر کې لږ یم ،نو هغوی به زما په ِد راټول شي او ما به ووژني .او زه او زما کورنۍ به له منځه یوړل شي. ۳۱هغوی وویل :آیا هغه باید زمونږ د خور سره د یوې فاحشې په څیر چلند وکړي؟ فصل ۳۵ ۱خدای پاک حضرت یعقوب ته وفرمایل :پاڅېږه ،بیت ایل ته لړ شه او هلته اوسېږه او هلته د هغه خدای لپاره یوه قربانګاه اوړه کړه چې تاته هغه وخت ښکاره شو کله چې ته د خپل ورور عیسو څخه تښتېدلی وې. ۲بیا یعقوب خپلې کورنۍ او ټولو هغو کسانو ته چې ورسره وو وویل :هغه پردي خدایان چې ستاسو په منځ کې دي لرې کړئ ،پاک شئ او خپلې اامې بدلې کړئ. ۳راځئ چې پورته شو او بیت ایل ته لړ شو ،او هلته به زه د هغه خدای لپاره یوه قربانګاه اوړه کړم چې زما د مصیبت په ورځ یې ماته ځواب راکړ او په هغه لره کې چې زه تللی وم زما سره وو. ۴نو هغوی ټول هغه پردي بتان چې د هغوی په لس کې وو او خپلې ټولې غوږوالۍ چې د هغوی په غوږونو کې وې حضرت یعقوب ته ورکړې ،او حضرت یعقوب هغه د شکیم په ښار کې د څېړۍ د ونې لندې پټ کړل. ۵نو هغوی روان شول او د شاوخوا ښارونو په خلکو باندې د خدای وېره خپره شوه ،نو هغوی د حضرت یعقوب د زامنو پسې ونه درېدل. ۶نو حضرت یعقوب او د هغه ټول خلک چې د هغه سره وو ،لوز ته چې د کنعان په خاوره کې دی ،چې بیتایل دی ،راغی. ۷هغۀ هلته یوه قربانګاه اوړه کړه او هغه ځائ یې د بیتاېل په نوم یاد کړو ،ځکه چې کله هغه د خپل ورور نه تښتېدو نو هلته خخدائ پاک هغۀ ته ښکاره شو.
پیدایښت
۸خو د ربکا دایي دبوره مړه شوه او هغه د بیتایل لندې د څېړۍ د ونې لندې ښخه شوه او د هغې نوم الون باخوت کېښود شو. ۹کله چې یعقوب د بین النهرین څخه راووت ،نو خدای پاک یو ځل بیا هغه ته ښکاره شو او برکت یې ورکړ. ۱۰خدای پاک هغه ته وفرمایل :ستا نوم یعقوب دی .نور به ستا نوم یعقوب نه وي ،بلکې ستا نوم به اسرائیل وي .نو هغه د هغه نوم اسرائیل کېښود. ۱۱خدای پاک هغه ته وفرمایل :زه قادر مطلق خدای یم ،ډېر شه او ډېر شه .ستا څخه به یو قوم او د قومونو ډله پیدا شي او ستا له اولدې څخه به پاچاهان پیدا شي. ۱۲او هغه ځمکه چې ما ابراهیم او اسحاق ته ورکړې ده ،هغه به تاته درکړم او ستا څخه وروسته به ستا اولدې ته هم هغه ځمکه ورکړم. ۱۳او خدای پاک له هغه ځای څخه چې هغه ورسره خبرې کولې پورته لړ. ۱۴حضرت یعقوب په هغه ځای کې چې هغه ورسره خبرې کولې ،یوه تیږه ودروله ،یعنې د تیږې یوه ستنه :او په هغې باندې یې د څښلو نذرانه واچوله او تېل یې پرې واچول. ۱۵حضرت یعقوب د هغه ځای نوم چې خدای پاک ورسره خبرې کړې وې ،بیتایل کېښود. ۱۶نو هغوی د بیت_ایل څخه روان شول او افراتې ته ډېر لږ واټن پاتې و ،نو راحیل د ماشوم د زېږولو په وخت کې سخته دردمنه شوه. ۱۷او کله چې هغه د ماشوم د زېږولو په سخت وخت کې وه ،نو دایي ورته وویل” :مه وېرېږه ،ته به دا زوی هم وزېږوې“. ۱۸او کله چې د هغې روح د رحلت په حال کې و (ځکه چې هغه مړه شوه )نو هغې د هغه نوم بنوني کېښود :مګر پلر یې هغه بنیامین کېښود. ۱۹راحیل مړه شوه او د افراتې په لره کې چې بیت لحم ده ښخه شوه. ۲۰حضرت یعقوب د هغې په قبر باندې یو ستنه ودروله .هغه د راحیل د قبر ستنه تر نن ورځې پورې ده. ۲۱حضرت یعقوب لړ او د عیدار د برج هاخوا یې خپلې خېمې وغځولې. ۲۲کله چې حضرت یعقوب په هغه خاوره کې اوسېده ،روبین لړ او د خپل پلر د وینځې بلهې سره یې زنا وکړه او حضرت یعقوب دا واورېدل .د حضرت یعقوب زامن دولس وو. ۲۳د لیه زامن :روبین د یعقوب مشر زوی ،شمعون ،لوي ،یهودا ،یساکار او زبولون. ۲۴د راحیل زامن :یوسف او بنیامین. ۲۵د راحیل د وینځې بلهه زامن :دان او نفتالي. ۲۶د لیه د وینځې زلفه زامن ااد او اشیر وو .دا د حضرت یعقوب زامن وو چې په بین النهرین کې زېږېدلي وو. ۲۷حضرت یعقوب خپل پلر حضرت اسحاق ته په ممري کې ،چې د اربه ښار دی ،چې حبرون دی ،راغی ،چېرته چې حضرت ابراهیم او حضرت اسحاق اوسېدل. ۲۸د اسحاق عمر یو سل او اتیا کاله وو. ۲۹حضرت اسحاق وفات شو او مړ شو او د پاخه عمر او د عمر د پوره کېدو سره سم خپلو خلکو ته یوړل شو او د هغه زامنو عیساؤ او حضرت یعقوب هغه ښخ کړ. فصل ۳۶ ۱دا د عیسو ،چې د ادوم په نوم هم یادېږي ،د اولدې قصه ده. ۲عیسو د کنعاني لوڼو سره واده وکړ :د حیتیانو د ایلون لور عده او د عنا لور اهولیبامه چې د حوییانو د صبعون لور وه. ۳او د اسماعیل لور بشامت ،د نبایوت خور. ۴او عداه د عیساؤ الیفاز ته زیږیدلی .او باشمت رعویل پیدا کړ. ۵او اهولیبامه یعوش ،یعلم او قورح وزېږېدل .دا د عیساؤ زامن وو چې د کنعان په خاوره کې پیدا شوي وو. ۶عیسو خپلې ښځې ،زامن ،لورګانې ،د خپل کور ټول خلک ،غوایان ،ټول څاروي او ټول هغه شتمني چې په کنعان کې یې ترلسه کړې وه ،واخیستل او د خپل ورور یعقوب څخه لړ او خپلې خاورې ته لړ. ۷ځکه چې د هغوی شتمني دومره ډېره وه چې یوځای ژوند یې نشوای کولی ،او هغه ځمکه چې دوی په کې پردي وو د هغوی د څارویو له امله د هغوی د ساتلو توان نه درلود. ۸نو عیسو د سعیر په غره کې اوسېده :عیسو د ادوم نوم دی. ۹دا د ادومیانو د پلر عیساؤ اولده ده چې د سعیر په غرنۍ سیمه کې اوسېده: ۱۰د عیساؤ د زامنو نومونه دا دي :د عیساؤ د ښځې عدې زوی الیفز او د عیساؤ د ښځې بشامه زوی رعوئیل. ۱۱د الیفاز زامن :تیمان ،اومر ،صفو ،اعتام او قنز. ۱۲تمنا د عیسو د زوی الیفاز وینځه وه او د هغې څخه عمالیق پیدا شو .دا د عیسو د ښځې عده زامن وو. ۱۳د رعوئیل زامن :نحت ،زارح ،شمه او مزه .دا د عیساؤ د ښځې بشامه زامن وو. ۱۴دا د عنا د لور او د صبعون لخور د عیسو د ښځې اهولیبامه زامن وو :د هغې څخه یعوش ،یعلم او قورح پیدا شول. ۱۵دا د عیساؤ د اولد مشران وو :د عیساؤ د مشر زوئ الیفاز زامن :تیمان ،اومر ،صفو ،قنز، ۱۶قورح ،اعتام او عمالیق مشران :دا هغه مشران دي چې د ادوم په خاوره کې د الیفاز څخه راغلي وو .دا د عدې زامن وو. ۱۷د عیساؤ د زوئ رعوئیل زامن دا دى :نحت ،زارح ،شمه او همزه .دا هغه مشران دى چې د ادوم په خملک کښې د رعوئیل نه پېدا شوى خوو .دا د عیساؤ د ښځې بشامت زامن دى. ۱۸او دا د عیسو د ښځې اهولیبامه زامن دي :یعوش ،یعلم او قورح .دا هغه مشران وو چې د عیسو د ښځې د انا لور اهولیبامه څخه پیدا شول.
پیدایښت
۱۹دا د عیساؤ زامن دي ،چې د ادوم په نوم هم یادیږي ،او دا د هغوی مشران دي. ۲۰دا د سعیر حوري زامن دي چې په هغه خاوره کې اوسېدل :لوطان ،شوبال ،صبعون ،عنا، ۲۱او دیسون ،ایصر او دیسان .دا د ادوم په خاوره کې د سعیر اولد د حوریانو مشران وو. ۲۲د لوطان زامن حوري او هیمام وو او د لوطان خور تمنت وه. ۲۳د شوبل زامن دا وو :علوان ،ماناحت ،عیبال ،سفو او اونام. ۲۴دا د صبعون زامن دي :اااه او عنا دواړه .دا هغه عنا وه چې په صحرا کې یې د خپل پلر د خرو څرولو په وخت کې قچرې وموندلې. ۲۵د عنا زامن دا وو :دیشون او د عنا لور اهولیبامه. ۲۶د دیسون اولد دا وو :حمدان ،اشبان ،یتران او کران. ۲۷د ایصر اولد دا وو :هبلحان ،زعوان او عقان. ۲۸د دیشان زامن دا دي :عوض او اران. ۲۹دا هغه لویان دي چې د حوریانو څخه راغلي وو .ډیوک لوتان ،ډیوک شوبال ،ډیوک زیبیون ،ډیوک اناه، ۳۰دیشون مشر ،ایصر مشر ،دیشان مشر :دا هغه مشران دي چې د حوري څخه راغلي وو ،د هغوی د مشرانو په منځ کې د سعیر په خاوره کې وو. ۳۱دا هغه پادشاهان دي چې د ادوم په خاوره کې یې حکومت کاوه ،مخکې له دې چې په اسرائیلو باندې کوم پاچا واکمن شي. ۳۲د بعور زوی بالع په ادوم کې پاچا شو او د هغه ښار نوم دینهابا وو. ۳۳بالع مړ شو او د بصرې د زارح زوی یوباب د هغه په ځای پاچا شو. ۳۴یوباب مړ شو او د تیمانى د خملک خحشام د هغۀ په ځائ بادشاه شو. ۳۵کله چې حشام مړ شو ،نو د بداد زوی حداد چې د موآب په خاوره کې یې میدیانیان ووژل ،د هغه په ځای پاچا شو او د هغه ښار نوم عویت وو. ۳۶حداد مړ شو او سمله د مسریقه څخه د هغه په ځای پاچا شو. ۳۷سمله مړ شو او د فرات په غاړه د رحوبوت څخه ساؤل د هغه په ځای پاچا شو. ۳۸ساؤل مړ شو او د عکبور زوی بعلحنان د هغه په ځای پاچا شو. ۳۹د عکبور زوی بعلحنان مړ شو او حدر د هغه په ځای پاچا شو .د هغه ښار نوم پاو وو او د هغه د ښځې نوم مهطابیل وو ،چې د مترد لور او د میزهاب لور وه. ۴۰او دا د هغو مشرانو نومونه دي چې د عیسو څخه راغلي وو ،د هغوی د کورنیو ،ځایونو او نومونو په مطابق :تمنه ،علوه ،یتیت، ۴۱ډیوک اهولیبامه ،ډیوک ایله ،ډیوک پینون، ۴۲ډیوک کناز ،ډیوک تیمان ،ډیوک میبزار، ۴۳د مجدیئیل مشر ،د هعیرام مشر .دا د ادوم مشران دي ،د هغوی د اوسېدو په ځای کې چې د هغوی ملکیت وو :هغه د ادومیانو پلر عیسو دی. فصل ۳۷ ۱حضرت یعقوب په هغه ځای کې چې د هغه پلر په کې مسافر وو ،د کنعان په خاوره کې اوسېده. ۲دا د حضرت یعقوب د نسب سلسله ده :یوسف اوولس کلن و او د خپلو وروڼو سره یې رمې څرولې .هلک د خپل پلر د ښځو ،د بلهې او د زلفې د زامنو سره وو .یوسف خپل پلر ته د هغوی د بدمرغۍ خبر ورکړ. ۳حضرت یعقوب د خپلو ټولو زامنو څخه د حضرت یوسف سره ډېره مینه کوله ،ځکه چې هغه د هغه د زوړوالي زوی وو :او هغه ورته د رنګونو یوه چپنه اوړه کړه. ۴کله چې د هغه ورونو ولیدل چې د دوی پلر د هغه سره د خپلو ټولو وروڼو څخه زیاته مینه لري ،نو دوی له هغه څخه کرکه کوله او د هغه سره یې په سوله ییزه توګه خبرې نه کولې. ۵یوسف یو خوب ولید او هغه یې خپلو وروڼو ته بیان کړ :او د هغوئ کینه ل نوره هم زیاته شوه. ۶هغه هغوی ته وویل" :زه تاسو ته دعا کوم ،دا خوب چې ما لیدلی دی واورئ": ۷ځکه چې ،ګورئ ،مونږ په پټي کې د غلو ګېډۍ تړلې ،او زما غله پورته شوه او هم ولړه شوه ،او ګورئ ،ستاسو غلې زما غلې شاوخوا ولړې وې او زما غلې ته یې سجده وکړه. ۸د هغه ورونو هغه ته وویل” :آیا ته په رښتیا سره پر موږ حکومت کوې؟ یا به په رښتیا سره پر موږ حکومت کوې؟ “او د هغه د خوبونو او خبرو له امله هغوی له هغه څخه نوره هم زیاته کرکه وکړه. ۹بیا هغه یو بل خوب ولید او خپلو وروڼو ته یې بیان کړ او ویې ویل” :وګورئ ،ما یو بل خوب ولید ،چې لمر ،سپوږمۍ او یوولس ستوري زما په وړاندې سجده وکړه. ۱۰هغۀ دا خپل پلر او خپلو وروڼو ته بیان کړو ،او پلر یې هغه ورټلو او ورته یې ووئیل” ،دا څۀ خوب دے چې تا لیدلے دے؟ آیا زۀ، ستا مور او ستا وروڼه به په رښتیا سره تا ته سجده وکړو؟ ۱۱د هغه ورونو د هغه سره حسد کاوه ،خو پلر یې دا خبره ومنله. ۱۲د هغه ورونه د خپل پلر د رمو د څرولو لپاره شکیم ته لړل. ۱۳حضرت یعقوب یوسف ته وویل” :ستا ورونه په شکیم کې رمې نه څروي؟ راشه او زه به تا هغوی ته ولېږم “.هغه ورته وویل” :زه دلته یم“.
پیدایښت
۱۴حضرت یعقوب ورته وویل” :لړ شه او وګوره چې ستا وروڼه او رمې روغې دي او که نه ،او بیا ماته خبر راکړه “.نو هغه یې د حبرون د درې څخه ولېږه او شکیم ته راغی. ۱۵یو سړی هغه وموند او ویې لیدل چې هغه په پټي کې ګرځېده .هغه سړي ترې وپوښتل :ته څه لټوې؟ ۱۶هغۀ ورته ووئیل” ،زۀ خپل وروڼه لټوم .ما ته ووایه چې هغوئ خپلې رمې چرته څروي“. ۱۷سړي وویل” :دوی له دې ځایه تللي دي ،ځکه چې ما د هغوی خبرې واورېدې چې ویل یې :راځئ چې دوتان ته لړ شو “.نو حضرت یوسف په خپلو ورونو پسې لړ او هغوی یې په دوتان کې وموندل. ۱۸کله چې هغوی هغه له لرې ولید ،حتی مخکې له دې چې هغه دوی ته نږدې شي ،نو د هغه په وړاندې یې دسیسه اوړه کړه چې هغه ووژني. ۱۹او هغوی یو بل ته وویل :وګورئ ،دا خوب لیدونکی راځي. ۲۰نو اوس راځئ چې هغه ووژنو او په کوم کوهي کې یې وغورزوو او وبه وایو چې کوم وحشي ځناور هغه خوړلی دی .او وګورو چې د هغه خوبونه به څه کېږي. ۲۱روبین دا واورېدل او هغه یې د هغوی له لسونو څخه وژغوره او ویې ویل” :راځئ چې هغه ونه وژنو“. ۲۲روبین هغوی ته وویل" :وینه مه تویوئ ،هغه په دې کوهي کې چې په دښته کې ده وغورځوئ او لس پرې مه پورته کوئ ،ترڅو هغه د هغوی له لسونو څخه وژغوري او خپل پلر ته یې بېرته وسپاري". ۲۳کله چې یوسف خپلو وروڼو ته راغی ،نو هغوی د یوسف څخه د هغه کوټ وویست ،هغه د ډېرو رنګونو کوټ چې هغه اغوستی و. ۲۴هغوی هغه ونیو او په یوه کوهي کې یې واچاوه :هغه کوهي تشه وه ،اوبه په کې نه وې. ۲۵نو هغوی د ډوډۍ خوړلو لپاره کښېناستل .هغوی خپلې سترګې پورته کړې او ویې لیدل چې د اسماعیلیانو یوه ډله د العاد څخه راغله چې د هغوی اوښان یې د مصالحو ،بلغم او مر سره بار کړي وو او مصر ته یې وړل. ۲۶یهودا خپلو ورونو ته وویل” :که موږ خپل ورور ووژنو او د هغه وینه پټه کړو ،نو څه ګټه به ولري؟“ ۲۷راځئ چې هغه په اسماعیلیانو خرڅ کړو ،او مونږ دې پرې لس نه پورته کوو ،ځکه چې هغه زمونږ ورور او زمونږ خپله وینه ده “.او د هغه وروڼه راِي شول. ۲۸بیا د مدیان سوداګر تېر شول ،نو هغوی یوسف له کوهي څخه راوویست او یوسف یې په اسماعیلیانو باندې د سپینو زرو په شلو سیکو خرڅ کړ او هغوی یوسف مصر ته یوړ. ۲۹روبین کوهي ته راستون شو او ویې لیدل چې یوسف په کوهي کې نه و ،نو هغه خپلې اامې وشلولې. ۳۰هغه خپلو وروڼو ته راستون شو او ویې ویل :هلک نشته ،او زه ،چېرته لړ شم؟ ۳۱هغوی د حضرت یوسف چپنه واخیستله او یو وز یې حلل کړ او چپنه یې په وینه کې غوټه کړه. ۳۲نو هغوی هغه د رنګونو کوټ ولېږه او خپل پلر ته یې راوړ او ویې ویل” :دا مو وموند ،اوس پوه شه چې دا ستا د زوی کوټ دی که نه“. ۳۳هغه پوه شو او ویې ویل” :دا زما د زوی کوټ دی؛ یو وحشي ځناور هغه خوړلی دی؛ بې له شکه چې یوسف ټوټې ټوټې شوی دی“. ۳۴حضرت یعقوب خپلې اامې وشلولې او د ټاټ اامې یې په مل باندې واغوستلې او ډېر ورځې یې د خپل زوی لپاره غمجن شو. ۳۵د هغه ټول زامن او لوڼې د تسلیت ورکولو لپاره راووتل ،خو هغه تسلیت ونه مانه او ویې ویل" :ځکه چې زه به د خپل زوی لپاره په غم کې قبر ته ځم ".نو د هغه پلر د هغه لپاره وژړل. ۳۶مدیانیانو هغه په مصر کې په فوطیفار باندې چې د فرعون یو افسر او د ساتونکو مشر و ،خرڅ کړ. فصل ۳۸ ۱په هغه وخت کې یهودا د خپلو وروڼو څخه لړ او د حیره په نوم د یو عدولمي سړي سره یوځای شو. ۲یهودا هلته د یو کنعاني سړي لور ولیده چې نوم یې شوعه وو ،نو هغه یې واده کړه او د هغې سره یوځای شو. ۳هغه امیدواره شوه او زوی یې وزېږاوه او هغه یې عیر نوم کېښود. ۴هغه بیا امیدواره شوه او زوی یې وزېږاوه او د هغه نوم یې اونان کېښود. ۵هغه بیا امیدواره شوه او زوی یې وزېږاوه او د هغه نوم یې شیله کېښود .کله چې هغې هغه وزېږاوه ،نو هغه په کزیب کې و. ۶یهودا د خپل مشر زوی عیر لپاره یوه ښځه وکړه چې نوم یې تامار وو. ۷خو د یهوداه مشر زوئ عیر د ما هلک خخدائ په نظر کښې بدکار وو ،نو ما هلک خخدائ هغه ووژلو. ۸یهودا اونان ته وویل :د خپل ورور د ښځې سره یوځای شه او د هغې سره واده وکړه او خپل ورور ته اولدونه پیدا کړه. ۹اونان پوهېده چې دا اولد به د هغه نه وي ،نو کله چې به هغه د خپل ورور ښځې سره یوځای کېده ،نو هغه به یې په ځمکه تویاوه ،ترڅو د هغه ورور ته اولد ورنه کړي. ۱۰او هغه کار چې هغه وکړ ،څښتن یې په غوسه نه کړ ،نو ځکه یې هغه هم ووژلو. ۱۱بیا یهودا خپلې انږور تامار ته وویل” :د خپل پلر په کور کې کونډه پاتې شه ،تر هغه چې زما زوی شیله لوی شي “.ځکه چې هغه فکر کاوه” ،کېدای شي چې هغه هم د خپلو وروڼو په څېر مړ شي “.نو تامار لړه او د خپل پلر په کور کې اوسېده. ۱۲په دې موده کې د شوعه لور د یهوداه ښځه مړه شوه ،او یهوداه تسلي ترلسه کړه او د خپل ملګري حیره عدولمي سره د خپلو پسونو د وړیو کونکې سره تمنت ته لړ. ۱۳تامار ته خبر ورکړل شو چې ستا خسر د خپلو پسونو د وری کولو لپاره تمنت ته ځي. ۱۴هغې د خپلې کونډې اامې وویستلې ،په پرده یې پټې کړې او ځان یې وتاړه او په یوه خلص ځای کې کښېناسته ،چې د تمنت په لره کې ده ،ځکه چې هغې ولیدل چې شیله لویه شوې وه ،خو هغه د هغه سره واده نه شوه.
پیدایښت
۱۵کله چې یهودا هغه ولیده ،نو فکر یې وکړ چې فاحشه ده ،ځکه چې هغې خپل مخ پټ کړی و. ۱۶هغه د لرې په غاړه هغې ته مخ واړاوه او ویې ویل" :مهرباني وکړه ،لړ شه ،ما ته ااازه راکړه چې تا سره واده وکړم( ".ځکه چې هغه نه پوهیده چې هغه د هغه انږور ده ).هغې وویل" :ته به ماته څه راکړې چې ته زما سره واده وکړې؟" ۱۷هغه وویل" :زه به تاته د رمې څخه یو سېرلی درولېږم ".هغې وویل" :تر هغه چې ته یې راولېږې ،ماته به ِمانت راکړې؟" ۱۸هغه وویل" :زه تاته څه ِمانت درکړم؟ "هغې وویل" :ستا مهر ،بنګړي او امسا چې ستا په لس کې ده ".هغه هغه هغې ته ورکړه او هغې ته راغی او هغه د هغه څخه امیدواره شوه. ۱۹هغه پاڅېده او لړه ،خپل نقاب یې لرې کړ او د خپلې کونډې ښځې اامې یې واغوستې. ۲۰نو یهودا د خپل عدولمي ملګري په لس چېلۍ ولېږله چې د هغې ښځې څخه د خپلې ِمانت شیان واخلي ،مګر هغه یې ونه موندله. ۲۱بیا هغه د هغه ځای له خلکو څخه پوښتنه وکړه” ،هغه فاحشه چېرته ده چې د لرې په غاړه وه؟ “هغوی وویل” :په دې ځای کې هیڅ فاحشه نه وه“. ۲۲بیا هغه یهوداه ته راستون شو او ویې ویل” :زه هغه نه شم موندلی “.او د هغه ځای خلکو هم وویل چې په دې ځای کې هیڅ فاحشه نشته. ۲۳یهودا وویل" :هغه دې هغه ته ورکړي ،که نه نو موږ به شرمنده شو .وګوره ،ما دا سېله ورلېږلې وه ،خو تا هغه ونه موندله". ۲۴تقریبا ا درې میاشتې وروستو یهودا ته خبر ورکړے شو چې ،ستا انږور تمار زنا کړې ده او وګوره ،هغه د زناکارۍ له امله امیدواره هم ده .یهودا وویل ،هغه بهر راوباسه او وسوزوه. ۲۵کله چې هغه راوویستل شوه ،هغې خپل خسر ته پیغام واستوه چې" ،د هغه سړي په واسطه چې دا دي ،زه امیندواره یم ".هغې وویل : "زه تاته دعا کوم چې پوه شم چې دا مهر ،بنګړۍ او امسا د چا دي". ۲۶یهودا هغه وپېژندل او ویې ویل” :هغه زما څخه ډېره صادقه وه ،ځکه چې ما هغه خپل زوی شیل ته نه ده ورکړې “.او هغه بیا د هغې سره هیڅکله هم زنا ونه کړه. ۲۷د هغې د زېږون په وخت کې ،د هغې په ګېډه کې دوه ګونی ماشومان وو. ۲۸او کله چې هغه ماشوم زېږاوه ،نو یو یې لس راوویست :او دایي د هغه لس ته سور تار وتاړه او ویې ویل :دا لومړی راووت. ۲۹او څنګه چې هغه خپل لس بېرته کش کړ ،نو د هغه ورور راووت او هغې وویل" :ته څنګه راووتلې؟ دا درز دې ستا په غاړه وي ".له همدې امله د هغه نوم فارص کېښودل شو. ۳۰وروسته د هغه ورور چې په لس کې یې سور تار وو ،راووت او د هغه نوم زارح کېښودل شو. فصل ۳۹ ۱یوسف همصر ته راوستلے شو او د فهرعون آفسر ،د ګارډ مشر ،همصرى ،فوطیفار هغه د اسماعیلیانو نه واخستو ،چا چې هغه هلته راوستے وو. ۲څښتن د یوسف سره مل وو او هغه یو بریالی سړی وو او هغه د خپل مصري بادار په کور کې وو. ۳د هغه بادار ولیدل چې څښتن د هغه سره دی او څښتن د هغه په لس کې په هر کار کې بریالی کوي. ۴یوسف د هغه په نظر کې ډېر خوښ شو او د هغه خدمت یې وکړ .هغه یې د خپل کور مشر وټاکه او هرڅه چې یې درلودل هغه ته یې وسپارل. ۵له هغه وخته چې حضرت یوسف هغه د خپل کور او د هغه د ټولو شیانو مشر وټاکه ،څښتن د حضرت یوسف په خاطر د هغه مصري کورنۍ ته برکت ورکړ او د هغه برکت په هر هغه څه باندې وو چې په کور او پټي کې وو. ۶او هغه هر څه چې درلودل هغه د یوسف په لس کې پرېښودل؛ او هغه د هغه ډوډۍ پرته چې هغه خوړله ،د بل څه په اړه نه پوهېده .او یوسف یو ښکلی او ښکلی سړی وو. ۷د دې شیانو څخه وروسته ،د هغه د بادار ښځې په یوسف سترګې ولګېدې او ویې ویل :زما سره څمله. ۸خو هغه انکار وکړ او د خپل بادار ښځې ته یې وویل” :ګوره ،زما بادار زما سره په کور کې د څه شي په اړه خبر نه دی ،او هغه هرڅه چې لري زما په لس کې یې سپارلي دي. ۹په دې کور کې له ما څخه لوی څوک نشته ،او نه یې له تا پرته بل څه له ما څخه پټ کړي دي ،ځکه چې ته د هغه ښځه یې .نو بیا زه څنګه دا لویه ګناه کولی شم او د خدای په وړاندې ګناه وکړم؟ ۱۰او داسې وشول ،لکه څنګه چې هغې هره ورځ د یوسف سره خبرې کولې ،هغه د هغې خبرې ته غوږ نه نیوه ،چې د هغې سره دروغ ووایي یا ورسره وي. ۱۱او په دې وخت کې داسې وشول چې یوسف کور ته د خپل کار د ترسره کولو لپاره لړ ،او د کور د خلکو څخه هیڅوک دننه نه وو. ۱۲هغې هغه د هغه له اامو څخه ونیو او ویې ویل :زما سره څمله .هغه خپله اامې د هغې په لس کې پرېښوده او وتښتېد او هغه یې راوویست. ۱۳خو کله چې هغې ولیدل چې هغه خپله اامې د هغې په لس کې پرېښودې او وتښتېد، ۱۴نو هغې د خپل کور سړي راوغوښتل او ورته یې وویل” :وګورئ ،هغه یو عبراني مونږ ته راوستی دی چې مونږ سره ټوکې وکړي . هغه زما سره د څملولو لپاره زما سره راغی او ما په لوړ غږ چیغه کړه. ۱۵او کله چې هغه واورېدل چې ما خپل غږ پورته کړ او چیغه مې کړه ،نو هغه خپل کالي زما سره پریښودل او وتښتېد او هغه یې راوویست. ۱۶هغې د هغه اامې د ځان سره کېښودې تر هغه چې د هغه خاوند کور ته راغی. ۱۷هغې ورته د دې خبرو په مطابق وویل” :هغه عبراني نوکر چې تا موږ ته راوستی دی ،زما سره د ملنډو کولو لپاره راغی.
پیدایښت
۱۸او کله چې ما چغې وهلې ،نو هغه خپل کالي زما سره پرېښودل او وتښتېد. ۱۹او کله چې د هغه بادار د خپلې ښځې خبرې واورېدې چې هغې ورته ویلي وو" ،ستا غلم زما سره داسې وکړل" ،نو د هغه غضب ډېر زیات شو. ۲۰د یوسف بادار هغه ونیوه او په هغه زندان کې یې واچاوه ،هغه ځای چې د پاچا بندیان به په کې تړل کېدل :او هغه هلته په زندان کې و. ۲۱خو څښتن د یوسف سره مل وو ،او په هغه یې رحم وکړ او د زندان د مشر په نظر کې یې هغه ته مهرباني ورکړه. ۲۲د زندان مشر د ټولو بندیانو چارې چې په زندان کې وو ،یوسف ته وسپارلې او هر هغه څه چې هلته یې کول ،هغه یې ترسره کوونکی و. ۲۳د زندان مشر د هغه په لس کې د هیڅ شي پاملرنه نه کوله ،ځکه چې څښتن د هغه سره و ،او هغه چې څه کول ،څښتن هغه ته کامیابي ورکوله. څپرکی ۴۰ ۱د دې نه پس داسې وشول چې د همصر د بادشاه ساقیانو او د هغۀ نانوایانو د خپل ما هلک ،د همصر د بادشاه ،سره بد سلوک وکړو. ۲فرعون د خپلو دوو درباریانو په وړاندې ،د ساقیانو او د نانوایانو په مشر باندې په قهر شو. ۳هغه هغوی د ګارډ د قوماندان په کور کې په هغه زندان کې واچول چې حضرت یوسف په کې بندي وو. ۴د ساتونکو قوماندان د هغوی د ساتنې لپاره حضرت یوسف ته واستاوه او هغه د هغوی خدمت وکړ او هغوی یو کال په زندان کې تېر کړل. ۵او دواړو په یوه شپه کې خوب ولید ،هر یو خپل خوب ولید ،هر یو د خپل خوب د تعبیر سره سم و .د مصر د پاچا ساقي او نانوایانو خوبونه په زندان کې بند وو. ۶سهار حضرت یوسف هغوی ته ورغی او هغوی ته یې وکتل او ویې لیدل چې هغوی غمجن وو. ۷هغه د فرعون د هغو درباریانو څخه چې د هغه سره د هغه د بادار د کور په زندان کې وو پوښتنه وکړه او ویې ویل” :تاسو نن ولې دومره غمجن ښکارئ؟ ۸هغوی ورته وویل" :موږ خوب ولید ،خو تعبیر کوونکی نشته ".یوسف هغوی ته وویل" :ایا تعبیرونه د خدای کار نه دی؟ مهرباني وکړئ ،هغه راته ووایاست". ۹نو د ساقیانو مشر خپل خوب یوسف ته بیان کړ او هغه ته یې وویل” :زما په خوب کې زما په وړاندې د انګورو یوه ونې وه. ۱۰او په انګورو کې درې څانګې وې :او داسې ښکارېده لکه څنګه چې غوټۍ وکړې ،او ګلونه یې راووتل ،او د هغې غوټو پخې انګورې ورکړې. ۱۱او د فرعون پیاله زما په لس کې وه :ما انګور واخیستل او د فرعون په پیاله کې مې نچوړ کړل او پیاله مې د فرعون په لس کې ورکړه. ۱۲حضرت یوسف ورته وویل” :د دې تعبیر دا دی :درې څانګې درې ورځې دي. ۱۳خو په درې ورځو کې به فرعون ستا سر پورته کړي او تا به بېرته خپل ځای ته راولي .ته به د فرعون پیاله د هغه په لس کې ورکړې ،لکه څنګه چې پخوا کله چې ته د هغه ساقي وې. ۱۴خو کله چې ستا خیر شي نو زما په اړه فکر وکړه ،او زما سره مهربانه اوسه ،زما په اړه فرعون ته یادونه وکړه او ما له دې کور څخه وباسه. ۱۵ځکه چې زه د عبرانیانو د خاورې څخه تښتول شوی وم :او دلته هم ما داسې څه نه دي کړي چې هغوی ما په زندان کې واچوي. ۱۶کله چې مشر نانوایانو ولیدل چې تعبیر یې ښه وو ،نو هغه یوسف ته وویل” :زه هم په خوب کې وم ،او وګوره چې زما په سر درې سپینې ټوکرۍ وې. ۱۷او په پورتنۍ ټوکرۍ کې د فرعون لپاره هر ډول پخه شوې غوښه وه ،او مرغانو هغه زما د سر په ټوکرۍ کې خوړلې. ۱۸یوسف ځواب ورکړ او ویې ویل :د دې تعبیر دا دی :درې ټوکرۍ درې ورځې دي. ۱۹خو په دریو ورځو کې به فرعون ستا سر له تا څخه پورته کړي او تا به په ونې کې ځوړند کړي او مرغان به ستا غوښه وخوري. ۲۰او په دریمه ورځ ،چې د فرعون د زوکړې ورځ وه ،هغه خپلو ټولو نوکرانو ته مېلمستیا وکړه :او هغه د خپلو نوکرانو په منځ کې د مشر ساقي او مشر نانوایانو سرونه پورته کړل. ۲۱او هغه د ساقیانو مشر بېرته په خپل کار وګوماره ،او پیاله یې د فرعون په لس کې ورکړه. ۲۲خو هغه مشر نانبائي په دار وځړاوه :لکه څنګه چې یوسف هغوی ته تعبیر کړی و. ۲۳خو د ساقیانو مشر یوسف یاد نه کړ ،بلکې هغه یې هېر کړ. څپرکی ۴۱ ۱او د دوو پوره کلونو په پای کې ،فرعون خوب ولید :او ویې لیدل چې هغه د سیند په غاړه ولړ دی. ۲او ،ګورئ ،د سیند څخه اووه ښکلې او چاغې غواګانې راووتلې او په یوه څړځای کې یې څړلې. ۳او بیا د هغوی څخه وروسته اووه نورې غواګانې چې بدصورتې او ډنګرې وې ،راووتلې او د سیند په غاړه د نورو غواګانو تر څنګ ودرېدلې. ۴خو بدصورت او ډنګرو غواګانو هغه اووه ښې او چاغې غواګانې وخوړلې او فرعون راویښ شو. ۵هغه ویده شو او دوهم ځل یې خوب ولید :اوه د غلو وږي په یوه ډډ کې راشنه شول ،پاخه او پاخه.
پیدایښت
۶او بیا ،اوه نرى او د ختیځ باد له امله وچ شوي وږي راشنه شول. ۷او اوو نریو وږو هغه اووه ډک او ښایسته وږي وخوړل .فرعون راویښ شو او ویې لیدل چې دا خوب وو. ۸سهار د هغه زړه پرېشان شو ،او هغه د مصر ټول اادوګران او ټول هوښیاران راوغوښتل او فرعون خپل خوب هغوی ته بیان کړ ،خو هیڅوک نه شول چې فرعون ته یې تعبیر کړي. ۹بیا مشر ساقي فرعون ته وویل” :نن زه خپلې ګناهونه یادوم. ۱۰فرعون په خپلو نوکرانو باندې په قهر شو او زه او مشر نانوایي یې د ګارډ د قوماندان په زندان کې واچولم. ۱۱او په یوه شپه کې ما او هغه خوب ولید ،هر یو سړي د خپل خوب د تعبیر سره سم خوب ولید. ۱۲هلته زمونږ سره یو عبرانی ځوان وو چې د ساتونکو د قوماندان غلم وو .مونږ هغه ته وویل او هغه زمونږ خوبونه مونږ ته تعبیر کړل .هر یو ته یې د هغه د خوب په مطابق تعبیر ورکړ. ۱۳او څنګه چې هغه موږ ته تعبیر وکړ ،همداسې وشول؛ هغه زه بېرته خپل مقام ته وسپارم ،او هغه یې په دار وځړاوه. ۱۴نو فرعون یوسف راوغوښت او راوغوښت او هغوی هغه په بیړه له زندان څخه راوویست .هغه خپل ځان ږیره کړ ،اامې یې بدلې کړې او فرعون ته ورغی. ۱۵فرعون یوسف ته وویل” :ما خوب ولید ،خو څوک نشته چې هغه تعبیر کړي .ما ستا په اړه اورېدلي دي چې ته د خوب تعبیر کولی شې او هغه تعبیر کولی شې“. ۱۶حضرت یوسف فرعون ته په ځواب کې وویل” :دا زما په وس کې نه ده .خدای به فرعون ته د سولې ځواب ورکړي“. ۱۷فرعون یوسف ته وویل” :په خوب کې ،زه د سیند په غاړه ولړ وم. ۱۸او ،ګورئ ،د سیند څخه اووه غواګانې راووتلې ،چې ډېرې چاغې او ښکلې وې ،او په یوه څړځای کې څرېدلې. ۱۹او د هغوی څخه وروسته اوه نورې غواګانې راووتلې ،چې ډېرې خرابې ،بدصورتې او ډنګرې وې ،داسې چې ما هیڅکله د مصر په ټول هېواد کې د بدمرغۍ له امله نه وې لیدلې. ۲۰ډنګرو او بدصورت غواګانو هغه لومړني اووه چاغ غواګانې وخوړلې: ۲۱او کله چې هغوی وخوړل ،نو دا معلومه نه شوه چې هغوی خوړلي دي؛ خو هغوی ل هم بدصورت وو ،لکه څنګه چې په پیل کې وو . نو زه راویښ شوم. ۲۲او ما په خوب کې ولیدل چې په یوه ډنډ کې اووه ډک او ښه وږي راووتل. ۲۳او وګورئ ،اوه وږي ،وچ شوي ،نري او د ختیځ باد له امله مړاوي شوي ،له هغو څخه وروسته راټوکېدل. ۲۴او نریو وږو هغه اووه ښه وږي وخوړل :او ما دا خبره اادوګرانو ته وکړه ،خو هیڅوک هم دا خبره ماته بیان نه کړه. ۲۵حضرت یوسف فرعون ته وویل” :د فرعون خوب یو شان دی .خدای پاک فرعون ته هغه څه ښودلي دي چې غواړي یې وکړي“. ۲۶اووه ښې غواګانې اوه کاله دي او اووه ښې وږې اوه کاله دي :خوب یو دی. ۲۷او هغه اووه نرۍ او بدصورت غواګانې چې له هغو څخه وروسته راووتې اوه کاله دي او هغه اوه تشې وږې چې د ختیځ باد له امله وچې شوې دي ،د قحطۍ اووه کاله دي. ۲۸دا هغه خبره ده چې ما فرعون ته کړې ده :هغه څه چې خدای پاک یې کول غواړي هغه فرعون ته ښیي. ۲۹وګورئ ،د مصر په ټول هېواد کې اووه کاله ډېر پرېماني راځي: ۳۰له هغو څخه وروسته به اووه کاله قحطي راشي او د مصر په خاوره کې به ټوله پرېماني هېره شي او قحطي به ځمکه وخوري. ۳۱او د دې قحطۍ له امله به په هغه ځمکه کې پرېماني معلومه نه شي ،ځکه چې هغه به ډېره سخته وي. ۳۲او دا چې فرعون ته دوه ځله خوب ولیدل شو ،دا ځکه چې دا خبره د خدای له خوا ټاکل شوې ده او خدای به ډېر ژر دا رښتیا کړي. ۳۳نو اوس دې فرعون یو هوښیار او هوښیار سړی وټاکي او هغه دې د مصر په خاوره باندې مقرر کړي. ۳۴فرعون دې دا کار وکړي او په ځمکه دې ماموران وټاکي او د اوو پرېمانۍ کلونو په موده کې دې د مصر د ځمکې پنځمه برخه راټوله کړي. ۳۵هغوی دې د راتلونکو ښو کلونو ټول خوراکي توکي راټول کړي او د فرعون په لس کې دې غله راټوله کړي او په ښارونو کې دې غله وساتي. ۳۶او دا خوراک به د مصر د اوو کلونو د قحطۍ لپاره د ځمکې لپاره ذخیره شي ،ترڅو ځمکه د قحطۍ له امله له منځه لړه نشي. ۳۷دا کار د فرعون او د هغه د ټولو درباریانو په نظر کې ښه ښکاره شو. ۳۸فرعون خپلو نوکرانو ته وویل” :آیا موږ داسې څوک پیدا کولی شو لکه چې د دې په څېر وي ،یو سړی چې د خدای روح په کې وي؟“ ۳۹فرعون یوسف ته وویل :څرنګه چې خدای پاک تاته دا هر څه ښودلي دي ،نو ستا په څېر هوښیار او هوښیار بل څوک نشته. ۴۰ته به زما د کور مشر یې ،او زما ټول خلک به ستا د وینا په مطابق حکومت وکړي :یوازې په تخت کې به زه ستا څخه لوی یم. ۴۱فرعون یوسف ته وویل” :ګوره ،زه تا د ټول مصر مشر ټاکلی یم“. ۴۲فرعون خپله ګوته له خپل لس څخه وویستله او یوسف ته یې ورواغوستله ،هغه ته یې د کتان ښکلې اامې واغوستې او د سرو زرو زنځیر یې د هغه په غاړه کې واچاوه. ۴۳او هغه یې په دوهم ګاډۍ کې چې هغه یې درلود سپور کړ؛ او هغوی د هغه په مخکې چیغه کړه" :زنګونونه ټیټ کړئ "او هغه یې د ټول مصر په خاوره واکمن کړ. ۴۴فرعون یوسف ته وویل” :زه فرعون یم ،او ستا پرته به په ټول مصر کې هیڅوک لس او پښه پورته نه کړي“. ۴۵فرعون د یوسف نوم صفنت فانیه کېښود او هغه یې د اون د کاهن فوطیفره لور اسنات ته ورکړه .او یوسف د مصر په ټول هېواد کې ګرځېده.
پیدایښت
۴۶یوسف دېرش کلن وو چې د مصر د پاچا فرعون په حضور کې یې ودرېده .یوسف د فرعون له حضور څخه لړ او د مصر په ټول هېواد کې وګرځېد. ۴۷او په اوو پرېمانۍ کلونو کې ځمکې ډېر زیات حاصلت ورکړل. ۴۸هغه ټول خوراکي توکي چې د اوو کلونو لپاره په مصر کې وو راټول کړل او په ښارونو کې یې ذخیره کړل :د هر ښار شاوخوا د پټیو خوراکي توکي یې په همدې ښار کې امع کړل. ۴۹حضرت یوسف د سمندر د شګو په څېر ډېر غله راټوله کړه ،تر دې چې هغه یې شمېرل پرېښودل ،ځکه چې بې شمېره وو. ۵۰د قحطۍ د کلونو د راتلو څخه مخکې د حضرت یوسف دوه زامن پیدا شول ،کوم چې د اون د کاهن فوطیفره لور اسنات وزېږېدل. ۵۱حضرت یوسف د مشر زوی نوم منسي کېښود :ځکه چې خدای پاک زما ټولې سختۍ او زما د پلر ټوله کورنۍ هېره کړې ده. ۵۲او د دوهم نوم یې افرایم کېښود :ځکه چې خدای پاک ما ته زما د مصیبت په ځمکه کې حاصل راکړی دی. ۵۳او د مصر په خاوره کې د اوو کالو پرېمانۍ پای ته ورسېدې. ۵۴او د قحطۍ اووه کاله لکه څنګه چې حضرت یوسف ویلي وو ،راغلل :او په ټولو هېوادونو کې قحطي وه ،مګر په ټول مصر کې غله وه. ۵۵کله چې د مصر ټول خلک وږي شول ،نو خلکو د ډوډۍ لپاره فرعون ته فریاد وکړ .فرعون ټولو مصریانو ته وویل" :یوسف ته لړ شئ او هغه څه وکړئ چې هغه درته وایي". ۵۶قحطي په ټوله ځمکه خپره شوه ،او یوسف ټولې ګودامونه پرانیستل او په مصریانو یې غله خرڅوله ،او په مصر کې قحطي ډېره سخته شوه. ۵۷او د ټولو هېوادونو خلک د یوسف سره د غلې د اخیستلو لپاره مصر ته راغلل ،ځکه چې قحطي په ټولو هېوادونو کې ډېره سخته وه. څپرکی ۴۲ ۱کله چې حضرت یعقوب ولیدل چې په مصر کې غله شته ،نو حضرت یعقوب خپلو زامنو ته وویل :ولې یو بل ته ګورئ؟ ۲هغه وویل” :ګوره ،ما اورېدلي دي چې په مصر کې غله شته .هلته لړ شئ او له هغه ځای څخه زمونږ لپاره غله واخلئ ،ترڅو ژوندي پاتې شو او مړه نه شو“. ۳د حضرت یوسف لس وروڼه د غلې دانې اخیستلو لپاره مصر ته لړل. ۴خو د یوسف ورور بنیامین ،یعقوب د خپلو وروڼو سره ونه لېږلو ،ځکه چې هغه وویل ،که نه نو په هغه به کومه بل راشي. ۵د هغو خلکو په منځ کې د اسراییلو زامن هم د غلې د اخیستلو لپاره راغلل ،ځکه چې د کنعان په خاوره کې قحطي وه. ۶حضرت یوسف د هغه هېواد مشر وو او هغه د هغه هېواد ټولو خلکو ته غله خرڅوله .د حضرت یوسف وروڼه راغلل او د هغه په وړاندې یې سجده وکړه او خپل سرونه یې ځمکې ته واړول. ۷یوسف خپل وروڼه ولیدل او وپېژندل ،خو ځان یې د هغوی په وړاندې نا اشنا ښکاره کړ او په سختۍ سره یې ورسره خبرې وکړې او ویې ویل" :تاسو له کوم ځای څخه راغلي یاست؟ "هغوی وویل" :د کنعان له خاورې څخه د خوراکي توکو د اخیستلو لپاره راغلي یو". ۸حضرت یوسف خپل وروڼه پېژندل ،خو هغوی هغه نه پېژندل. ۹حضرت یوسف هغه خوبونه را په یاد کړل چې د هغوی په اړه یې لیدلي وو او ویې ویل” :تاسو ااسوسان یئ ،د دې ځمکې د بربنډتیا د لیدلو لپاره راغلي یئ“. ۱۰هغوی ورته وویل :نه ،زما باداره ،ستا غلمان د خوراکي توکو د اخیستلو لپاره راغلي دي. ۱۱مونږ ټول د یو سړى زامن یو ،مونږ رښتیني سړى یو ،ستا غلمان ااسوسان نه دي. ۱۲هغه ورته وویل :نه ،تاسو د ځمکې د لوټمارۍ د لیدلو لپاره راغلي یئ. ۱۳هغوی وویل” :ستاسو غلمان دولس وروڼه یو ،د کنعان په خاوره کې د یو سړي زامن یو .او وګورئ ،کشر تر ټولو کوچنی زموږ د پلر سره دی او یو یې ژوندی نه دی“. ۱۴حضرت یوسف هغوی ته وویل” :دا هغه څه دي چې ما تاسو ته ویلي وو چې تاسو ااسوسان یئ. ۱۵په دې سره به تاسو وآزمایل شئ :د فرعون په ژوندۍ بڼه قسم چې تاسو به له دې ځای څخه لړ نه شئ ،تر څو چې ستاسو کشر ورور دلته نه وي راغلی. ۱۶ستاسو څخه یو تن ولېږئ چې ستاسو ورور راولي ،او تاسو به په زندان کې وساتئ ،ترڅو ستاسو خبرې وازمایل شي چې ستاسو په خبرو کې رښتیا دي که نه .که نه ،نو د فرعون په ژوند قسم چې تاسو بې له شکه ااسوسان یئ. ۱۷او هغه ټول درې ورځې په زندان کې واچول. ۱۸په دریمه ورځ یوسف هغوی ته وویل :دا کار وکړئ او ژوندي پاتې شئ ،ځکه چې زه له خدایه وېرېږم. ۱۹که تاسو صادقان یئ ،نو ستاسو د ورور څخه یو کس په خپل زندان کې بند پاتې شي .لړ شئ او د خپلو کورونو د قحطۍ لپاره غله یوسئ. ۲۰خو خپل کشر ورور ماته راولئ ،نو ستاسو خبرې به ثابتې شي او تاسو به مړه نه شئ “.نو هغوی همداسې وکړل. ۲۱هغوی یو بل ته وویل” :په رښتیا سره موږ د خپل ورور په خاطر ګناهکار یو ،ځکه چې موږ د هغه د زړه درد ولید کله چې هغه زموږ څخه زارۍ وکړې او موږ یې ونه منله ،نو له همدې امله دا مصیبت پر موږ راغی. ۲۲روبین هغوی ته په ځواب کې وویل” :آیا ما تاسو ته نه وو ویلي چې د هلک په وړاندې ګناه مه کوئ؟ او تاسو غوږ ونه نیو؟ نو وګورئ ،د هغه د وینې غوښتنه هم شوې ده“. ۲۳او هغوی ته دا معلومه نه وه چې حضرت یوسف د هغوی خبرې پوهېدې ،ځکه چې هغه د هغوی سره د ترامان په وسیله خبرې کولې.
پیدایښت
۲۴هغه د هغوی څخه مخ واړاوه او وژړل ،بیا هغوی ته راستون شو او له هغوی سره یې خبرې وکړې او شمعون یې له هغوی څخه واخیست او د هغوی په مخکې یې وتړلو. ۲۵بیا یوسف امر وکړ چې د هغوی بواۍ د غلو څخه ډکې کړئ او د هر سړي پیسې د هغه په بواۍ کې بېرته ورکړئ او هغوی ته د لرې لپاره خواړه ورکړئ :او هغه د هغوی سره همداسې وکړل. ۲۶نو هغوی په خپلو خرو باندې غله بار کړه او له هغه ځای څخه روان شول. ۲۷او کله چې یو تن خپله بواۍ پرانیستله چې خپل خر ته په سرائے کې خوراک ورکړي ،نو هغه خپلې پیسې ولیدې ،ځکه چې هغه یې د بواۍ په خوله کې وې. ۲۸هغه خپلو وروڼو ته وویل” :زما پیسې بېرته ورکړل شوې ،او وګورئ ،دا زما په بواۍ کې هم دي “.د هغوی زړونه پرېشانه شول او وېرېدل او یو بل ته یې وویل” :دا څه دي چې خدای پاک زموږ سره کړي دي؟“ ۲۹او هغوی د کنعان په خاوره کې خپل پلر یعقوب ته راغلل او هغه ټول څه چې په هغوی باندې راغلي وو هغه ته یې بیان کړل: ۳۰هغه سړی ،چې د هغه هېواد مشر دی ،له موږ سره په کرکه خبرې وکړې او موږ یې د هغه هېواد ااسوسان وګڼلو. ۳۱مونږ ورته وویل ،مونږ رښتیني خلک یو ،ااسوسان نه یو. ۳۲مونږ دولس وروڼه د خپل پلر زامن یو ،یو یې مړ شو او کشر یې نن ورځ د کنعان په خاوره کې زموږ د پلر سره دی. ۳۳هغه سړي ،چې د هغه هېواد مشر وو ،مونږ ته وویل :په دې سره به زه پوه شم چې تاسو رښتیني خلک یئ ،د خپلو ورونو څخه یو دلته زما سره پرېږدئ او د خپلو کورنیو د قحطۍ لپاره خواړه واخلئ او لړ شئ. ۳۴خپل کشر ورور ماته راولئ ،بیا به زه پوه شم چې تاسو ااسوسان نه یئ ،بلکې رښتیني خلک یئ .نو زه به ستاسو ورور تاسو ته وسپارم او تاسو به په دې خاوره کې سوداګري وکړئ. ۳۵او کله چې هغوی خپلې بواۍ خالي کړې ،نو د هر سړي د پیسو کڅوړه په خپله بواۍ کې وه .کله چې هغوی او د هغوی پلر دواړو د پیسو کڅوړې ولیدلې ،نو وېرېدل. ۳۶د هغوی پلر حضرت یعقوب هغوی ته وویل” :تاسو زما اولدونه له لسه ورکړل .یوسف نشته او شمعون نشته ،او تاسو به بنیامین هم بوځئ .دا ټولې خبرې زما په ِد دي“. ۳۷روبین خپل پلر ته وویل” :که زه هغه تاته رانه وړم ،زما دوه زامن ووژنه .هغه زما په لس کې ورکړه او زه به یې بېرته تاته راولم“. ۳۸هغه وویل" :زما زوی به ستاسو سره لړ نشي ،ځکه چې د هغه ورور مړ شوی دی او هغه یوازې پاتې دی .که چېرې په هغه لره کې چې تاسو ځئ په هغه باندې کومه بده پېښه راشي ،نو تاسو به زما سپین ویښتان د غم سره قبر ته راولئ". څپرکی ۴۳ ۱او په هغه هېواد کې قحطي ډېره سخته وه. ۲او کله چې هغوی هغه غله وخوړله چې هغوی له مصر څخه راوړې وه ،نو د هغوی پلر هغوی ته وویل :بېرته لړ شئ او زمونږ لپاره لږ څه غله واخلئ. ۳یهودا هغه ته وویل” :هغه سړي موږ ته په کلکه امر کړی دی او ویلي یې دي :تر هغه چې ستاسو ورور ستاسو سره نه وي ،تاسو به زما مخ ونه وینئ. ۴که چېرې ته زمونږ ورور زمونږ سره ولېږې ،نو مونږ به لړ شو او ستا لپاره به خواړه واخلو. ۵خو که ته هغه ونه لېږې ،نو مونږ به هلته لړ نه شو ،ځکه چې هغه سړي مونږ ته وویل :تاسو به زما مخ ونه وینئ ،ترڅو چې ستاسو ورور ستاسو سره نه وي. ۶حضرت یعقوب وویل :ولې مو زما سره دومره بد چلند وکړ چې هغه سړي ته مو وویل چې ستاسو ورور شته؟ ۷هغوی وویل” :هغه سړي زموږ د حال او زموږ د خپلوانو په اړه په ډېر سختۍ سره پوښتنه وکړه او ویې ویل :آیا ستاسو پلر ل ژوندی دی؟ ستاسو بل ورور شته؟ “او موږ هغه ته د دې خبرو په مطابق ځواب ورکړ .ایا موږ پوهېږو چې هغه به ووایي چې خپل ورور راولئ؟“ ۸یهودا خپل پلر یعقوب ته وویل” :هلک زما سره ولېږه ،مونږ به لړ شو ،ترڅو ژوندي پاتې شو او مړه نه شو ،موږ ،ته او زموږ ماشومان هم“. ۹زه به د هغه ِامن شم .ته به زما له لس څخه هغه وغواړې .که زه هغه تاته رانه وړم او ستا په وړاندې یې نه وړاندې کوم ،نو د تل لپاره به یې ملمت کړم. ۱۰ځکه چې که موږ ځنډ کړی وای ،نو یقینا اوس موږ دا دوهم ځل بیرته راغلي وو. ۱۱د هغوی پلر حضرت یعقوب هغوی ته وویل" :که چېرې اوس همداسې وي ،نو دا کار وکړئ؛ د دې هېواد غوره مېوې په خپلو لوښو کې واخلئ او سړي ته ډالۍ ،لږ بام ،لږ شات ،مصالحې ،مرر ،مغز او بادام راوړئ". ۱۲او دوه چنده پیسې په خپلو لسونو کې واخلئ او هغه پیسې چې ستاسو د بوایو په خوله کې بیرته راوړل شوې وې ،هغه بیرته په خپلو لسونو کې یوسئ ،شاید دا غلطه شوې وي. ۱۳خپل ورور هم واخله او پورته شه او بېرته هغه سړي ته لړ شه. ۱۴خدای پاک دې هغه سړی په تاسو رحم وکړي چې ستاسو بل ورور او بنیامین له خپلې کورنۍ سره ولېږل شي .که زه له خپلو ماشومانو څخه بې برخې شم ،نو زه هم بې برخې یم. ۱۵نو هغو سړو هغه سوغات واخیست او دوه چنده پیسې یې په لسونو کې واخیستې او بنیامین یې هم واخیست او مصر ته لړل او د یوسف په مخکې ودرېدل.
پیدایښت
۱۶کله چې یوسف بنیامین د هغوئ سره ولید ،نو د خپل کور مشر ته یې وفرمائیل” ،دا کسان کور ته راوله ،حلل کړه او تیار کړه ،ځکه چې دا کسان به په غرمه کې زما سره ډوډۍ وخوري“. ۱۷هغه سړي د حضرت یوسف امر وکړ او هغه سړي د حضرت یوسف کور ته راوستل. ۱۸نو هغه سړي ووېرېدل ،ځکه چې هغوی د یوسف کور ته راوړل شول او ویې ویل" :د هغو پیسو له امله چې په لومړي ځل زموږ په بوایو کې بېرته راوړل شوې وې ،موږ دلته راوستل شوي یو ،ترڅو هغه زموږ په وړاندې موقع ومومي او زموږ په وړاندې حمله وکړي او موږ غلمان او زموږ خره ونیسي". ۱۹او هغوی د حضرت یوسف د کور ناظر ته ورنژدې شول او د کور په دروازه کې یې ورسره خبرې وکړې. ۲۰او ویې ویل :ای صاحبه ،موږ په لومړي ځل د خوراکي توکو د اخیستلو لپاره راغلي وو: ۲۱کله چې مونږ سرائے ته ورسېدو ،مونږ خپلې بواۍ پرانیستلې ،نو د هر سړي پیسې د هغه د بواۍ په خوله کې وې ،زمونږ ټولې پیسې .او مونږ هغه بېرته په خپلو لسونو کې راوړې دي. ۲۲او نورې پیسې مو د خوراکي توکو د اخیستلو لپاره راوړې دي :موږ نشو ویلی چې زموږ پیسې چا زموږ په بوایو کې واچولې. ۲۳هغه وویل" :سلم ،مه وېرېږئ :ستاسو خدای او ستاسو د پلر خدای ستاسو په بوایو کې خزانه درکړې ده .ستاسو پیسې زما سره وې ".او هغه شمعون هغوی ته راوویست. ۲۴هغه سړي د یوسف کور ته بوتلل او اوبه یې ورکړې او هغوى خپلې پښې ومینځلې او د هغوى خرو ته یې واښه ورکړل. ۲۵او هغوی د غرمې د حضرت یوسف د راتلو لپاره سوغاتونه تیار کړل ،ځکه چې هغوی واورېدل چې هلته به ډوډۍ وخوري. ۲۶کله چې حضرت یوسف کور ته راغی ،نو هغوی هغه سوغات چې د هغوی په لس کې وو کور ته راوړ او هغه ته یې په ځمکه سجده وکړه. ۲۷هغه د هغوی د خېر او ښېګڼې پوښتنه وکړه او ویې ویل” :ستاسو هغه بوډا پلر چې تاسو یې په اړه خبرې کولې ،روغ دی؟ هغه ل ژوندی دی؟“ ۲۸هغوی ځواب ورکړ” :ستا غلم ،زمونږ پلر روغ دی او ل ژوندی دی “.هغوی خپل سرونه ټیټ کړل او سجده یې وکړه. ۲۹هغه سترګې پورته کړې او خپل ورور بنیامین یې ولید ،چې د هغه د مور زوی و ،او ویې ویل" :آیا دا ستا کشر ورور دی چې تاسو یې په اړه راته وویل؟ "هغه وویل" :زما زویه ،خدای دې ستا سره مهربانه شي". ۳۰حضرت یوسف ژر لړ ،ځکه چې د هغه زړه د خپل ورور په خاطر ډېر تنګ شوی و ،او هغه د ژړا لپاره ځای لټولو ،هغه خپلې کوټې ته ننوت او هلته یې وژړل. ۳۱هغه خپل مخ ووینځه او بهر لړ او ځان یې قابو کړ او ویې ویل :ډوډۍ وخوره. ۳۲هغوی د هغه لپاره یوازې او د هغوی لپاره یوازې خواړه وخوړل ،او د هغو مصریانو لپاره چې د هغه سره یې ډوډۍ خوړله ،یوازې، ځکه چې مصریانو نشوای کولی چې د عبرانیانو سره ډوډۍ وخوري ،ځکه چې دا د مصریانو لپاره کرکه ده. ۳۳او هغوی د هغه په مخکې کښېناستل ،مشر زوی د خپلې زوکړې د حق له مخې او کشر زوی د خپلې ځوانۍ له مخې :او سړي یو بل ته حیران شول. ۳۴هغه د خپل مخ څخه ډوډۍ واخیسته او هغوی ته یې ولېږله ،خو د بنیامین ډوډۍ د هغوی د نورو په پرتله پنځه چنده زیاته وه .هغوی وڅښل او د هغه سره خوشحاله شول. څپرکی ۴۴ ۱هغه د خپل کور ناظر ته امر وکړ چې د دې خلکو بواۍ د غلو څخه ډکې کړه ،څومره چې دوی وړلی شي او د هر سړي پیسې د هغه د بواۍ په خوله کې واچوه. ۲او زما پیاله ،د سپینو زرو پیاله ،د کشر د بواۍ په خوله کې او د هغه د غلو دانو پیسې کېږده “.او هغه د یوسف د وینا سره سم عمل وکړ. ۳څنګه چې سهار شو ،هغه سړي او د هغوی خرونه ولېږل شول. ۴کله چې هغوی له ښار څخه ووتل او ل ډېر لرې نه وو ،نو یوسف خپل ناظر ته وویل” :پورته شه او په هغو خلکو پسې لړ شه ،او کله چې هغوی ته ورسېدې ،نو ورته ووایه چې ولې مو د ښو په بدل کې بدي وکړه؟“ ۵آیا دا هغه څښاک نه دی چې زما بادار په کې څښي او په حقیقت کې فال ګوري؟ تاسو په دې کولو سره بد کار کړی دی. ۶هغه هغوی ته ورغی او همدا خبرې یې ورته وکړې. ۷هغوی ورته وویل" :زما بادار ولې داسې خبرې کوي؟ خدای دې نه کړي چې ستا خدمتګاران دې داسې کار وکړي. ۸ګوره ،هغه پیسې چې موږ د خپلو بوایو په خولو کې وموندلې ،موږ د کنعان له خاورې څخه بېرته تاسو ته راوړې .نو څنګه به ستا د بادار له کور څخه سپین زر یا سره زر غل کړو؟ ۹ستا د غلمانو څخه چې څوک دا ومومي ،هغه دې ووژل شي او موږ به هم د خپل بادار غلمان شو. ۱۰هغه وویل" :اوس دې هم ستا د وینا سره سم وي :هغه څوک چې دا وموندل شي هغه به زما غلم وي ،او تاسو به بې ګناه وئ". ۱۱بیا هغوی ژر خپلې بواۍ ځمکې ته راکوزې کړې او هر یو سړي خپله بواۍ پرانیستله. ۱۲هغه ولټوله ،له مشر څخه یې پیل وکړ او له کشر څخه لړ :او پیاله د بنیامین په بواۍ کې وموندل شوه. ۱۳بیا هغوی خپلې اامې وشلولې ،هر یو یې خپل خر بار کړ او ښار ته راستانه شول. ۱۴یهودا او د هغه وروڼه د یوسف کور ته راغلل ،ځکه چې هغه ل هلته و ،او هغوی د هغه په مخ کې په ځمکه پرېوتل. ۱۵یوسف هغوئ ته ووئیل” ،دا تاسو څۀ کار کړے دے؟ تاسو ته پته نۀ ده چې زما په شان سړے هم یقینا ا فال لیدلے شى؟“
پیدایښت
۱۶یهودا وویل" :زما باداره ،موږ څه ووایو؟ موږ څه ووایو؟ یا موږ څنګه ځانونه پاک کړو؟ خدای پاک ستا د بندګانو ګناه موندلې ده . ګوره ،موږ د خپل باداره غلمان یو ،موږ او هغه څوک چې پیاله ورسره موندل شوې ده". ۱۷هغه وویل" :خدای دې نه کړي چې زه داسې وکړم ،مګر هغه سړی چې په لس کې یې پیاله وموندل شوه ،هغه به زما غلم وي .او تاسو ،په سلمتۍ سره خپل پلر ته لړ شئ". ۱۸بیا یهودا هغه ته ورنژدې شو او ویې ویل” :زما باداره ،خپل غلم ته ااازه راکړه چې زما باداره ته یوه خبره وکړم او ستا قهر په خپل غلم باندې مه اورې ،ځکه چې ته د فرعون په څېر یې“. ۱۹زما بادار خپلو نوکرانو ته وویل :آیا ستاسو پلر یا ورور شته؟ ۲۰او مونږ خپل بادار ته وویل ،زمونږ پلر یو زوړ سړی دی او د هغه د زوړ عمر یو کوچنی زوی هم شته ،او د هغه ورور مړ شوی دی او هغه یوازې د خپلې مور څخه پاتې دی او پلر یې ورسره مینه کوي. ۲۱تا خپلو نوکرانو ته وویل چې هغه ماته راولئ چې زه یې وګورم. ۲۲او مونږ خپل بادار ته وویل ،هلک نشي کولی چې خپل پلر پرېږدي ،ځکه چې که هغه خپل پلر پرېږدي ،نو پلر به یې مړ شي. ۲۳او تا خپلو نوکرانو ته وویل ،ترڅو پورې چې ستاسو کشر ورور ستاسو سره نه وي راغلی ،نو تاسو به نور زما مخ ونه وینئ. ۲۴او کله چې موږ ستا غلم ،زما پلر ته ورغلو ،نو د خپل بادار خبرې مو ورته وکړې. ۲۵او زمونږ پلر وویل ،بیا لړ شه او زمونږ لپاره لږ غله واخله. ۲۶او مونږ وویل ،مونږ نشو تلی .که زمونږ کشر ورور زمونږ سره وي ،نو مونږ به هم لړ شو .ځکه چې مونږ به د هغه سړي مخ ونه وینو ،ترڅو چې زمونږ کشر ورور زمونږ سره نه وي. ۲۷او ستا خدمتګار ،زما پلر ،مونږ ته وویل :تاسو پوهېږئ چې زما ښځې ماته دوه زامن وزېږول. ۲۸او هغه زما له مخې څخه لړ او ما وویل ،یقینا هغه ټوټې ټوټې شوی دی؛ او له هغه وخت راهیسې ما هغه نه دی لیدلی. ۲۹او که تاسو دا هم زما څخه واخلئ او په هغه باندې مصیبت راشي ،نو زما سپین ویښتان به د غم سره قبر ته راښکته کړئ. ۳۰اوس کله چې زه ستا غلم زما پلر ته ورشم او هلک زموږ سره نه وي ،ځکه چې د هغه ژوند د هلک په ژوند پورې تړلی دی ،نو ته به یې وبخښې. ۳۱کله چې هغه وویني چې هلک زموږ سره نشته ،نو هغه به مړ شي .او ستا خدمتګاران به ستا د خدمتګار ،زموږ د پلر سپین ویښتان په غم سره قبر ته راکوز کړي. ۳۲ځکه چې ستا غلم زما پلر ته د هلک ِامن شو او ویې ویل :که چېرې زه هغه تاته رانه وړم ،نو زه به د تل لپاره د خپل پلر ګناهګار شم. ۳۳نو اوس زه تاته سوال کوم چې ستا غلم دې د هلک په ځای د خپل بادار غلم شي او هلک پرېږده چې د خپلو ورونو سره لړ شي. ۳۴که هلک زما سره نه وي ،نو زه به څنګه خپل پلر ته لړ شم؟ که نه نو زه به هغه بدمرغي ووینم چې زما په پلر باندې را روانه ده. څپرکی ۴۵ ۱بیا یوسف د ټولو هغو کسانو په وړاندې چې د هغه په خوا کې ولړ وو ،ځان نشو کنټرولولی او چغه یې کړه" ،ټول سړي له ما څخه ووځئ ".او هیڅوک هم د هغه سره نه و ،تر هغه چې یوسف ځان خپلو وروڼو ته څرګند کړ. ۲هغه په لوړ غږ وژړل او مصریانو او د فرعون کورنۍ واورېدل. ۳یوسف خپلو وروڼو ته وویل” :زه یوسف یم ،زما پلر ل ژوندی دی؟ “د هغه وروڼو ځواب ورنه کړ ،ځکه چې هغوی د هغه په حضور کې وارخطا شول. ۴یوسف خپلو وروڼو ته وفرمائیل” ،زما سره نزدې شئ “.او هغوئ راغلل او هغۀ ورته ووئیل” ،زه ستاسو ورور یخوسف یم ،کوم چې تاسو په همصر خرڅ کړے وو“. ۵نو اوس مه خفه کېږئ او مه په خپلو ځانونو باندې غوسه کېږئ چې تاسو ما دلته خرڅ کړ ،ځکه چې خدای پاک زه ستاسو څخه مخکې د ژوند د ساتلو لپاره رالېږلی یم. ۶ځکه چې دا دوه کاله په دې خاوره کې قحطي ده ،او پنځه نور کاله نور هم پاتې دي چې نه به حاصلت وي او نه به حاصلت وي. ۷او خدای پاک زه ستاسو څخه مخکې راولېږلم ترڅو ستاسو نسل په ځمکه کې وساتم او ستاسو ژوند د لوی خلصون په واسطه وژغورم. ۸نو اوس دا تاسو نه وو چې زه دلته راولېږلم ،بلکې خدای پاک وو .هغه زه د فرعون د پلر ،د هغه د ټولې کورنۍ د مشر او د ټول مصر د واکمن په توګه ټاکلی یم. ۹ژر شه او زما پلر ته ورشه او ورته ووایه چې ستا زوی یوسف داسې وایي چې خدای پاک ما د ټول مصر مالک کړی دی .زما سره راشه او ځنډ مه کوه. ۱۰ته به د اوشن په سیمه کې واوسېږې او ته به زما سره نږدې یې ،ته ،ستا اولدونه ،ستا د زامنو اولدونه ،ستا رمې ،څاروي او ستا هر څه چې ستا دي. ۱۱او هلته به ستا پالنه وکړم ،ځکه چې پنځه کاله نور د قحطۍ دي ،هسې نه چې ته ،ستا کورنۍ او ستا ټول شیان چې ستا دي ،غریب شي. ۱۲او وګورئ ،ستاسو سترګې او زما د ورور بنیامین سترګې ویني چې دا زما خوله ده چې تاسو سره خبرې کوم. ۱۳زما پلر ته زما د مصر د ټولو الل او هغه څه په اړه ووایه چې تاسو لیدلي دي ،او ژر شه او زما پلر دلته راوله. ۱۴هغه د خپل ورور بنیامین غاړه کېښوده او ژړل یې ،او بنیامین هم د هغه غاړه کېښوده او ژړل یې. ۱۵بیا هغه خپل ټول وروڼه ښکل کړل او په هغوی باندې وژړل .له هغې وروسته د هغه وروڼو د هغه سره خبرې وکړې. ۱۶او د دې خبر د فرعون په ماڼۍ کې واورېدل شو او ویل یې چې د یوسف ورونه راغلي دي .دا د فرعون او د هغه د درباریانو لپاره ډېر خوښ شو.
پیدایښت
۱۷فرعون یوسف ته وویل” :خپلو ورونو ته ووایه چې دا کار وکړئ ،خپل څاروي بار کړئ او د کنعان خاورې ته لړ شئ. ۱۸خپل پلر او خپلې کورنۍ سره زما سره راشئ .زه به تاسو ته د مصر د ځمکې ښې برخې درکړم او تاسو به د دې ځمکې غوړ وخورئ. ۱۹اوس تاسو ته امر شوی دی چې دا کار وکړئ :د خپلو ماشومانو او خپلو ښځو لپاره د مصر له خاورې څخه ګاډۍ واخلئ او خپل پلر راولئ او راشئ. ۲۰د خپلو شیانو په اړه اندېښنه مه کوئ ،ځکه چې د مصر د ټولې خاورې ښېګڼې ستاسو دي. ۲۱بنى اهسرائیلو هم دغه شان وکړل او یوسف د فهرعون د خحکم سره سم هغوئ ته ګاډۍ ورکړې او د لرې دپاره یې خوراک هم ورکړو. ۲۲هغۀ هر یو کس ته یوه اوړه اامې ورکړې ،خو بنیامین ته یې درې سوه د سپینو زرو سیکې او پنځه اوړه اامې ورکړې. ۲۳او خپل پلر ته یې په دې ډول ولېږل :لس خرې چې د مصر له ښو شیانو ډکې وې او لس خرې چې د غلې دانې ،ډوډۍ او غوښې ډکې وې د هغه د پلر لپاره د لرې په اوږدو کې. ۲۴نو هغه خپل ورونه رخصت کړل او هغوی لړل .هغه هغوی ته وویل" :ګورئ چې په لره کې ونه لوېږئ". ۲۵نو هغوی له مصر څخه لړل او د کنعان خاورې ته د خپل پلر حضرت یعقوب کور ته راغلل. ۲۶او ورته یې وویل” :یوسف ل ژوندی دی او هغه د مصر په ټول هېواد واکمن دی “.د حضرت یعقوب زړه بې هوښه شو ،ځکه چې هغه په هغوی باور نه کاوه. ۲۷او هغوی هغه ته د یوسف ټولې خبرې وکړې چې هغه ورته ویلي وې .او کله چې هغه ګاډۍ ولیدلې چې یوسف د هغه د وړلو لپاره لیږلې وې ،نو د دوی د پلر یعقوب روح تازه شو. ۲۸حضرت یعقوب وویل :بس دی ،زما زوی یوسف ل ژوندی دی .زه به لړ شم او د مرګ څخه مخکې به هغه وګورم. څپرکی ۴۶ ۱نو یعقخوب د خپل هر څۀ سره سفر وکړو ،او بئرشبع ته راغلو او د خپل پلر اهسحاق خخدائ پاک ته یې قربانۍ پېش کړې. ۲خدای پاک د شپې په خوب کې د اسرائیلو سره خبرې وکړې او ویې ویل" :یعقوب ،یعقوب ".هغه وویل" :زه دلته یم". ۳هغه وویل" :زه خدای یم ،ستا د پلر خدای .مصر ته له تلو څخه مه وېرېږه ،ځکه چې زه به هلته ستا څخه یو لوی قوم اوړ کړم. ۴زه به ستا سره مصر ته لړ شم او خامخا به تا بېرته له هغه ځایه راولم او یوسف به ستا په سترګو لس کېږدي. ۵حضرت یعقوب د بئرشبع څخه روان شو او د اسرائیلو زامنو خپل پلر حضرت یعقوب ،خپل کوچنیان او خپلې ښځې په هغو ګاډیو کې بوتللې چې فرعون د هغه د وړلو لپاره رالېږلې وې. ۶هغوی خپل څاروي او هغه شیان چې د کنعان په خاوره کې یې ګټلي وو ،واخیستل او یعقوب او د هغه ټوله اولده یې سره مصر ته لړل. ۷هغه خپل زامن ،د نمسۍ زامن ،خپلې لوڼې او د نمسۍ لوڼې او خپله ټوله اولده د ځان سره مصر ته بوتلل. ۸او دا د هغو اسرائیلیانو نومونه دي چې مصر ته لړل ،یعقوب او د هغه زامن :د یعقوب مشر زوی روبین. ۹د روبین زامن :حنوک ،فلو ،حصرون او کرمى. ۱۰د شمعون زامن :یموئیل ،یمین ،اخهد ،یاکین ،صوحر او شاؤل چې د کنعاني ښځې زوی و. ۱۱د لوي زامن :ایرسون ،قهات او مراري. ۱۲د یهودا زامن :عیر ،اونان ،شیله ،فارص او زارح ،خو عیر او اونان د کنعان په خاوره کې مړه شول او د فارص زامن حصرون او حمول وو. ۱۳د یساکار زامن :تولع ،فووه ،ایوب او شمرون. ۱۴د زبولون زامن :سرد ،ایلون او یاحلئیل. ۱۵دا د لیه زامن دي چې د حضرت یعقوب څخه په پادشاه ارام کې وزېږېدل ،د هغه د لور دینه سره .د هغه د زامنو او لورګانو ټول شمېر درې دېرشو ته رسېده. ۱۶د ااد زامن :زیفیون ،هجي ،شوني ،عزبون ،عي ،ارودي او اریلي. :حبر او ملکیایل. ۱۷د اشیر زامن :یمنه ،یشوه ،یسوي ،بریعاه او د هغوی خور سارح .د بریعاه زامن ه ۱۸دا د زلفه زامن دي ،چې لبان خپلې لور لیه ته ورکړې وه او د یعقوب څخه دا شپاړس زامن پیدا شول. ۱۹د یعقوب د ښځې راحیل زامن :یوسف او بنیامین. ۲۰د مصر په خاوره کې د حضرت یوسف څخه منسي او افرایم پیدا شول ،کوم چې د اون د کاهن فوطیفره لور اسنات وزېږول. ۲۱د بنیامین زامن :بالح ،بکر ،اشبیل ،ایرا ،نعمان ،ایحي ،روس ،مفیم ،حفیم او ارد. ۲۲دا د یعقوب د راحیل زامن وو چې ټول یې څوارلس تنه وو. ۲۳د دان زامن حشیم وو. ۲۴د نفتالي زامن :یحصئیل ،اوني ،یصر او شلیم. ۲۵دا د بلهې زامن دي چې لبان خپلې لور راحیل ته ورکړې وه او د هغې له خوا د یعقوب څخه وزېږېدل :ټول اووه زامن وو. ۲۶د حضرت یعقوب د اولدونو ټول شمېر شپږ شپېته تنه وو چې د هغه سره مصر ته لړل ،د حضرت یعقوب د زامنو د ښځو څخه پرته. ۲۷د یوسف دوه زامن چې په مصر کې پیدا شوي وو ،دوه تنه وو :د یعقوب د کورنۍ ټول غړي چې مصر ته لړل ،اویا تنه وو. ۲۸هغه یهودا د ځان څخه مخکې یوسف ته ولېږه چې د هغه مخ د اشن په لور وګرځوي ،او هغوی د اشن په خاوره کې راغلل. ۲۹نو یوسف خپله ګاډۍ تیاره کړه او د خپل پلر د لیدلو لپاره اشن ته لړو او ځان یې ورته څرګند کړ ،هغه یې په غاړه کېښود او ډېر وخت یې په غاړه کې وژړل. ۳۰حضرت یعقوب یوسف ته وویل” :اوس ااازه راکړه چې مړ شم ،ځکه چې ستا مخ مې ولید ،ځکه چې ته ل ژوندی یې“.
پیدایښت
۳۱نو یوسف خپلو وروڼو او د خپل پلر کورنۍ ته وویل” :زه به لړ شم او فرعون ته به ووایم او ورته به ووایم چې زما وروڼه او زما د پلر کورنۍ چې د کنعان په خاوره کې وو ،ماته راغلي دي. ۳۲او دا سړي شپانه دي ،ځکه چې د دوی کسب د څارویو څرول وو؛ او دوی خپلې رمې ،خپلې غواګانې او هرڅه چې دوی لري راوړي دي. ۳۳کله چې فرعون تاسو راوغواړي او پوښتنه وکړي چې ستاسو کسب څه دی؟ ۳۴نو تاسو به ورته ووایئ چې ستاسو غلمان د ځوانۍ څخه تر اوسه پورې څاروي ساتي ،موږ او زموږ پلرونه هم ،ترڅو تاسو د اوشن په سیمه کې واوسېږئ ،ځکه چې مصریان د هر شپونکي څخه کرکه کوي. څپرکی ۴۷ ۱بیا یوسف راغلو او فهرعون ته یې خبر ورکړ او ورته یې وویل” :زما پلر او زما وروڼه ،د هغوی رمې ،غوایان او هرڅه چې یې درلودل د کنعان له خاورې څخه راغلي دي ،او وګورئ ،هغوی د اوشن په خاوره کې دي“. ۲هغه خپل ورونه چې پنځه تنه وو ،واخیستل او فرعون ته یې وروښودل. ۳فرعون خپلو ورونو ته وویل” :ستاسو کسب څه دی؟ “هغوی فرعون ته وویل” :ستاسو غلمان شپانه دي ،موږ هم او زموږ پلرونه هم“. ۴هغوی فرعون ته وویل” :مونږ دلته د اوسېدو لپاره راغلي یو ،ځکه چې ستا غلمان د خپلو رمو لپاره څړځای نه لري ،ځکه چې د کنعان په خاوره کې ډېر سخت قحطي ده .نو اوس مونږ تاته سوال کوو چې خپل غلمان پرېږده چې د اوشن په سیمه کې واوسیږي“. ۵فرعون یوسف ته وویل” :ستا پلر او وروڼه ستا خوا ته راغلي دي. ۶د مصر ځمکه ستا په مخکې ده ،خپل پلر او وروڼه د ځمکې په غوره برخه کې واوسوه ،د اوشن په ځمکه کې هغوی واوسوه .او که چېرې ته د هغوی په منځ کې کوم هوښیار سړی پېژنې ،نو هغوی زما د څارویو مشران وګرځوه. ۷نو یوسف خپل پلر یعقوب راوست او د فرعون په وړاندې یې ودراوه .او یعقوب فرعون ته برکت ورکړ. ۸فرعون حضرت یعقوب ته وویل” :ستا عمر څو دی؟“ ۹حضرت یعقوب فرعون ته وویل” :زما د سفر موده یو سل او دېرش کاله ده .زما د ژوند ورځې لږې او بدې دي او زما د نیکونو د ژوند د هغو کلونو په څېر نه دي چې د هغوی د سفر په موده کې تېر شوي وو. ۱۰حضرت یعقوب فرعون ته برکت ورکړ او د فرعون له حضور څخه لړ. ۱۱حضرت یوسف خپل پلر او وروڼه په مصر کې ځای په ځای کړل او هغوی ته یې د مصر په ډېره ښه ځمکه کې ،د رعمسیس په سیمه کې ،لکه څنګه چې فرعون امر کړی و ،یوه اایداد ورکړ. ۱۲حضرت یوسف خپل پلر ،خپلو وروڼو او د خپل پلر ټولې کورنۍ ته د هغوی د کورنیو د اړتیاوو سره سم خواړه ورکول. ۱۳په ټوله خاوره کې ډوډۍ نه وه ،ځکه چې قحطي ډېره سخته وه ،نو د مصر او د کنعان ټول خلک د قحطۍ له امله کمزوري شول. ۱۴او یوسف هغه ټولې پیسې راټولې کړې چې په مصر او کنعان کې وې ،د هغو غلو دانو په بدل کې چې خلکو اخیستي وو :او یوسف هغه پیسې د فرعون په ماڼۍ کې کېښودې. ۱۵کله چې په مصر او کنعان کې پیسې ختمې شوې ،نو ټول مصریان یوسف ته راغلل او ویې ویل” :مونږ ته ډوډۍ راکړه !ولې باید ستا په حضور کې مړه شو؟ ځکه چې پیسې ختمې شوې دي“. ۱۶حضرت یوسف وفرمایل :خپل غوایان راکړئ ،که چېرې پیسې خلصې شي ،نو ستاسو د غوایان په بدل کې به زه تاسو ته درکړم. ۱۷هغوی خپل څاروي حضرت یوسف ته راوړل او حضرت یوسف هغوی ته د اسونو ،رمو ،غواګانو او خرو په بدل کې ډوډۍ ورکړه او هغه کال یې د هغوی د ټولو څارویو په بدل کې ډوډۍ ورکړه. ۱۸کله چې هغه کال تېر شو ،نو په دوهم کال هغوی هغه ته راغلل او ویې ویل” :مونږ به دا له خپل باداره څخه ونه پټوو چې زموږ پیسې مصرف شوې دي .زما باداره زموږ د څارویو رمې هم لري .زما باداره د خپل باداره په حضور کې نور څه نه دي پاتې ،پرته له خپل بدن او ځمکې څخه. ۱۹ولې مونږ ستا په وړاندې مړه شو ،مونږ او زمونږ ځمکه دواړه؟ مونږ او زمونږ ځمکه د ډوډۍ په بدل کې واخله ،مونږ او زمونږ ځمکه به د فرعون غلمان شو .او مونږ ته تخم راکړه چې ژوندي پاتې شو او مړه نشو ،ترڅو ځمکه ورانه نه شي. ۲۰نو حضرت یوسف د مصر ټوله ځمکه د فرعون لپاره واخیسته ،ځکه چې مصریانو هر یو خپله ځمکه خرڅه کړه ،ځکه چې قحطي ډېره شوه او ځمکه د فرعون شوه. ۲۱او د خلکو خبره دا وه چې هغه هغوی د مصر د یوې پولې څخه تر بلې غاړې پورې ښارونو ته ولېږدول. ۲۲هغه یوازې د کاهنانو ځمکه ونه رانیوله ،ځکه چې کاهنانو ته د فرعون له خوا یوه برخه ټاکل شوې وه او خپله برخه یې خوړله چې فرعون هغوی ته ورکوله .له همدې امله هغوی خپلې ځمکې ونه پلورلې. ۲۳نو یوسف خلکو ته وویل” :وګورئ ،نن ما تاسو او ستاسو ځمکه د فرعون لپاره اخیستې ده .وګورئ ،دا ستاسو لپاره تخم دی ،او تاسو به په ځمکه کې تخم وکري“. ۲۴د حاصلتو په اړه به پنځمه برخه فرعون ته ورکړئ او څلور برخې به ستاسو وي ،د ځمکې د تخم لپاره ،ستاسو د خوړو لپاره ،ستاسو د کورنیو او ستاسو د ماشومانو د خوړو لپاره. ۲۵هغوی وویل” :تا زمونږ ژوند وژغوره .راځئ چې د خپل بادار په نظر کې زموږ څخه مهرباني ترلسه کړو او موږ به د فرعون غلمان شو“. ۲۶نو یوسف د مصر په خاوره کې دا قانون وټاکه چې تر نن ورځې پورې فرعون به پنځمه برخه ولري ،پرته له دې چې یوازې د کاهنانو ځمکه وي ،چې د فرعون شوه نه. ۲۷اسرائیلیان د مصر په خاوره کې د اوشن په سیمه کې اوسېدل ،او هلته یې شتمني درلوده او وده یې وکړه او ډېر زیات شول.
پیدایښت
۲۸حضرت یعقوب په مصر کې اوولس کاله ژوند وکړ :نو د حضرت یعقوب ټول عمر یو سل اوه څلوېښت کاله شو. ۲۹هغه وخت چې د یعقوب د مرګ وخت راورسېد ،هغه خپل زوی یوسف راوغوښت او ورته یې وویل” :که چېرې اوس ستا په نظر کې زما مهرباني وي ،نو خپل لس زما د ران لندې کېږده او زما سره په مهربانۍ او رښتیا چلند وکړه .ما په مصر کې مه ښخوه. ۳۰خو زه به د خپلو نیکونو سره مړ شم ،او ته به ما له مصر څخه یوسې او د هغوی په هدیره کې به مې ښخ کړې “.حضرت یوسف وویل” :زه به هغه څه وکړم چې تا ویلي دي“. ۳۱هغه وویل" :زما سره قسم وکړه "!او هغه ورسره قسم وخوړ .او حضرت یعقوب د بسترې په سر باندې سجده وکړه. څپرکی ۴۸ ۱د دې شیانو نه پس یو کس یوسف ته ووئیل” ،ګوره ،ستا پلر بیمار دے “.نو هغۀ خپل دوه زامن ،منسى او اهفرائیم د ځان سره بوتلل. ۲یو کس یعقوب ته خبر ورکړ او ویې ویل” :ګوره ،ستا زوی یوسف تاته راځي “.حضرت یعقوب ځان قوي کړ او په بستره کې کښېناست. ۳حضرت یعقوب یوسف ته وویل” :خدای پاک ماته د کنعان په خاوره کې په لوز کې راڅرګند شو او برکت یې راکړ، ۴او ما ته یې وفرمایل :ګوره ،زه به تا ډېر کړم او تا به ډېر کړم ،او ستا څخه به ډېر قومونه اوړ کړم او دا ځمکه به ستا څخه وروسته ستا اولدې ته د تلپاتې ملکیت په توګه ورکړم. ۵او اوس ستا دوه زامن ،اهفرائیم او منسي ،چې زما د راتلو نه مخکښې په همصر کښې پېدا شوى خوو ،زما دي ،لکه روبین او شمعون به زما وي. ۶ستا هغه اولدونه چې له هغوی څخه وروسته پیدا کېږي ،هغه به ستا وي او د هغوی په میراث کې به د هغوی د وروڼو په نوم یادېږي. ۷او زما خبره دا ده چې کله زه د فدان څخه راغلم ،راحیل زما سره د کنعان په خاوره کې په لره کې مړه شوه ،کله چې افراته ته ل لږ لره پاتې وه .او ما هغه هلته د افراته په لره کې ښخه کړه ،دا بیت لحم دی. ۸حضرت یعقوب د حضرت یوسف زامن ولیدل او ویې ویل” :دا څوک دي؟“ ۹حضرت یوسف خپل پلر ته وویل” :دا زما زامن دي چې خدای پاک ماته په دې ځای کې راکړي دي “.حضرت یوسف وفرمایل” :مهرباني وکړه ،هغوی ماته راوله او زه به ورته برکت ورکړم“. ۱۰د حضرت یعقوب سترګې د ډېر عمر له امله کمزورې شوې وې او هغه نشوای کولی چې څه وویني .هغه هغوی هغه ته نږدې کړل او ښکل یې کړل او په غېږ کې یې ونیول. ۱۱حضرت یعقوب یوسف ته وویل” :ما فکر نه کاوه چې ستا مخ به ووینم ،خو ګوره ،خدای پاک ستا اولد هم ماته وښود. ۱۲حضرت یوسف هغوی د هغه د زنګونونو څخه راوویستل او په ځمکه باندې یې سجده وکړه. ۱۳حضرت یوسف دواړه ونیول ،افرایم یې په خپل ښي لس کې د حضرت یعقوب چپ لس ته او منسي یې په خپل چپ لس کې د حضرت یعقوب ښي لس ته ونیول او هغه ته یې نږدې راوستل. ۱۴حضرت یعقوب خپل ښي لس اوږد کړ او د افرایم په سر یې کېښود ،چې کشر زوی وو او خپل چپ لس یې د منسي په سر کېښود، ځکه چې منسي مشر زوی وو. ۱۵او هغه یوسف ته برکت ورکړ او ویې ویل :هغه خدای چې زما پلرونه ابراهیم او اسحاق یې په عبادت کې تېر کړل ،هغه خدای چې تر نن ورځې پورې یې زما ټول عمر پالنه وکړه. ۱۶هغه فرښته چې ما د ټولو بدو څخه خلص کړ ،دې هلکانو ته برکت ورکړي ،او زما نوم دې په هغوی او زما د نیکونو ابراهیم او اسحاق نوم ولیکل شي ،او هغوی دې په ځمکه کې ډېر خلک شي. ۱۷کله چې یوسف ولیدل چې پلر یې خپل ښے لس د اهفرائیم په سر کېښودو ،نو دا ورته بده ښکاره شوه .هغۀ د خپل پلر لس پورته کړو چې د اهفرائیم د سر څخه یې د منسى سر ته یوسي. ۱۸یوسف خپل پلر ته وویل” :نه ،پلره !دا مشر زوی دی ،خپل ښۍ لس د هغه په سر کېږده“. ۱۹خو د هغۀ پلر انکار وکړو او وې وئیل” ،زما زویه ،زۀ پوهېږم :هغه به هم یو قوم اوړ شى او هغه به هم لوئ شى ،خو په رښتیا سره د هغۀ کشر ورور به د هغۀ نه لوئ شى او د هغۀ اولد به ډېر قومونه اوړ شى“. ۲۰په هغه ورځ یې هغوی ته برکت ورکړ او ویې ویل” :اسرائیلیان به ستا په نوم برکت ورکړي او وایي به چې خدای دې تا د افرایم او منسي په څېر کړي “.او هغه افرایم د منسي څخه مخکې کړ. ۲۱حضرت یعقوب یوسف ته وویل” :ګوره ،زه مرم ،خو خدای پاک به ستاسو سره وي او تاسو به بېرته ستاسو د نیکونو وطن ته بوځي“. ۲۲برسېره پردې ،ما تاته ستا د وروڼو څخه یوه برخه درکړې ده ،کوم چې ما د اموریانو څخه د خپلې تورې او لیندۍ په وسیله واخیسته. څپرکی ۴۹ ۱حضرت یعقوب خپلو زامنو ته غږ وکړ او ویې ویل :سره راټول شئ ،ترڅو زه تاسو ته ووایم چې په وروستیو ورځو کې به څه پېښ شي. ۲د یعقوب زامنو ،راغونډ شئ او واورئ ،او د خپل پلر اهسرائیل خبره واورئ. ۳روبینه ،ته زما مشر زوی یې ،زما زور او زما د ځواک پیل یې ،د عزت او قدرت عظمت یې: ۴ته د اوبو په څېر بې ثباته یې ،غوره به نه شې ،ځکه چې ته د خپل پلر بسترې ته پورته شوې وې او بیا یې ناپاک کړې وې .هغه زما بسترې ته پورته شو. ۵شمعون او لوي وروڼه دي ،د ظلم وسایل د دوی په کورونو کې دي. ۶اے زما روحه ،د هغوئ په رازونو کښې مه ځه ،د هغوئ په مجلس کښې ،زما عزت ،سره یوځای مه کېږه :ځکه چې هغوئ په خپله غصه کښې یو سړے ووژلو ،او په خپله خوښه یې دېوال ونړولو.
پیدایښت
۷لعنت دې وي د هغوی په غضب ،ځکه چې هغه ډېر سخت وو ،او د هغوی په غضب ،ځکه چې هغه ظالمانه وو :زه به هغوی په یعقوب کې ووېشلم او په اسراییلو کې به یې خپاره کړم. ۸اے یهوداه ،ستا وروڼه به ستا ستاینه وکړى :ستا لس به ستا د دښمنانو په غاړه کې وي ،ستا د پلر اولدونه به ستا په وړاندې ټیټ شي. ۹یهودا د زمري بچى دے ،زما زویه ،ته د ښکار نه راوتلے یې .هغه ټیټ شو ،لکه د زمري ،لکه د زوړ زمري ،څوک به هغه راویښوي؟ ۱۰د یهوداه څخه به د حکومت امپراتورۍ لړه نشي او نه به د هغه د پښو له منځ څخه قانون اوړونکی لړ شي ،تر هغه چې شیلوه راشي، او د خلکو راټولېدل به د هغه سره وي. ۱۱هغه خپل بچه د انګورو په ونې پورې وتړله ،او د خپل خر بچه د غوره انګورو په ونې پورې وتړله ،هغه خپل کالي په شرابو کې او خپل کالي د انګورو په وینه کې ومینځل. ۱۲د هغه سترګې به د شرابو څخه سورې وي ،او غاښونه به یې د شیدو څخه سپین وي. ۱۳زبولون به د سمندر په غاړه کې اوسېږي ،او هغه به د بېړیو لپاره یو بندر وي ،او د هغه پوله به صیدا ته وي. ۱۴یساکار یو قوي خر دی چې د دوو بارونو په منځ کې پروت دی: ۱۵او هغه ولیدل چې آرام ښه دی او ځمکه یې خوندوره ده؛ نو د وړلو لپاره یې اوږه ټیټه کړه او د مزدورۍ غلم شو. ۱۶دان به د خپلو خلکو قضاوت وکړي ،لکه څنګه چې د اسراییلو د یوې قبیلې څخه وي. ۱۷دان به د لرې په غاړه مار وي ،او په لره کې مار وي ،چې د آس پښې چیچي ،نو سوار به یې شاته وغورځېږي. ۱۸اے ما هلکه خخدایه ،ما ستا د خلصون په انتظار کښې دے. ۱۹ااد ،یوه ډله به پرې غالبه شي ،خو په پای کې به پرې غالبه شي. ۲۰د اشیر نه به د هغه خوراک ډېر غوړ وي ،او هغه به شاهي خوندونه حاصل کړي. ۲۱نفتالي د یوې آزادې شوې هوسۍ په څېر ده :هغه ښې خبرې کوي. ۲۲یوسف یو مېوه دار ښاخ دی ،حتی د کوهي په غاړه یوه مېوه دار ښاخ دی ،چې څانګې یې د دېوالونو څخه تېرې شوې دي: ۲۳غشي ویشتونکو هغه ډېر غمجن کړی دی ،او په هغه یې ډزې کړې دي او کرکه یې ترې کړې ده: ۲۴خو د هغه کمان په قوت سره ولړ و ،او د هغه د لسونو لسونه د یعقوب د قوي خدای په لسونو قوي شول؛ (له هغه ځایه شپون ،د اسراییلو ډبره ده): ۲۵ستا د پلر د خدای په قسم چې ستا مرسته به وکړي؛ او د قادر مطلق په قسم چې تاته به د پورته اسمان برکتونه ،د ژورو برکتونه چې لندې پرتې دي ،د سینې او رحم برکتونه درکړي. ۲۶ستا د پلر برکتونه زما د نیکونو د برکتونو څخه د ابدي غرونو تر پایه پورې غالب دي .دا به د یوسف په سر او د هغه چا د سر په تاج وي چې د خپلو وروڼو څخه ال شوی و. ۲۷بنیامین به د لېوه په څېر وخوري :سهار به ښکار وخوري او د شپې به مال غنیمت ووېشي. ۲۸دا ټول د بنى اهسرائیلو دولس قبیلې دي :او دا هغه خبره ده چې د هغوئ پلر هغوئ سره وکړه او برکت یې ورکړو؛ هر یو ته یې د خپل برکت په مطابق برکت ورکړو. ۲۹نو هغه هغوی ته وفرمایل” :زه به خپلو خلکو ته ورشم .ما د خپلو نیکونو سره په هغه غار کې ښخ کړئ چې د هحتي هعفرون په پټي کې دی. ۳۰په هغه غار کې چې د مکفیله په پټي کې دی ،چې د ممري په مخ کې ده ،د کنعان په خاوره کې ،هغه غار چې حضرت ابراهیم د حیتي عفرون څخه د هدیرې د ملکیت لپاره د ځمکې سره اخیستی و. ۳۱هلته هغوی ابراهیم او د هغه ښځه ساره ښخ کړل ،هلته هغوی اسحاق او د هغه ښځه ربکا ښخ کړل ،او هلته ما لیاه ښخ کړه. ۳۲د هغه پټي او هغه سمڅه چې په هغې کې ده د حیتیانو څخه اخیستل شوې وه. ۳۳کله چې حضرت یعقوب خپلو زامنو ته امر ورکړ ،نو خپلې پښې یې په بستره کې واچولې او ساه یې ورکړه او د خپلو خلکو سره یوځای شو. څپرکی ۵۰ ۱یوسف د خپل پلر په مخ پرېوتو ،په هغه باندې یې ژړل او ښکل یې کړ. ۲حضرت یوسف خپلو نوکرانو طبیبانو ته امر وکړ چې د هغه د پلر مړی خوشبویي کړي .او طبیبانو د اسرائیلو مړی خوشبویي کړ. ۳او د هغه لپاره څلوېښت ورځې پوره شوې؛ ځکه چې د هغو کسانو ورځې پوره شوې چې د خوشبویي اچولو لپاره کارول کېږي :او مصریانو د هغه لپاره اویا ورځې غم وکړ. ۴کله چې د هغه د غم ورځې تېرې شوې ،نو یوسف د فرعون کورنۍ ته وویل” :که چېرې اوس ستاسو په نظر کې زما مهرباني وي ،نو مهرباني وکړئ ،د فرعون په غوږونو کې ووایه: ۵زما پلر ما ته قسم راکړ او ویې ویل :ګوره ،زه مرم ،زما په قبر کې چې ما د کنعان په خاوره کې ځان لپاره کنستلی دی ،هلته به ما ښخ کړې .نو اوس ااازه راکړه چې لړ شم او خپل پلر ښخ کړم ،او زه به بېرته راشم. ۶فرعون وویل :لړ شه او خپل پلر ښخ کړه ،لکه څنګه چې هغه تاته قسم درکړی دی. ۷نو یوسف د خپل پلر د ښخولو لپاره لړو .د فرعون ټول درباریان ،د هغه د کورنۍ مشران او د مصر ټول مشران هم ورسره لړل. ۸د یوسف ټوله کورنۍ ،د هغه وروڼه او د هغه د پلر کورنۍ ،یوازې خپل ماشومان ،رمې او پادې د اوشن په خاوره کې پاتې شوې. ۹د هغه سره ګاډۍ او اسونه سپاره دواړه لړل :او دا یوه ډېره لویه ډله وه. ۱۰او هغوی د اتاد درمند ته چې د اردن سیند په غاړه دی راغلل او هلته یې ډېر لوی او ډېر غمجن غم وکړ .هغه د خپل پلر لپاره اووه ورځې غم وکړ.
پیدایښت
۱۱کله چې د کنعانیانو په خاوره کې اوسېدونکي خلک د اتد په ځمکه کې غمجن شول ،نو ویې ویل” :دا د مصریانو لپاره ډېر دردناک غم دی “.له همدې امله یې نوم ابیل همصرایم کېښود ،چې د اردن سیند په بله غاړه پروت دی. ۱۲د هغه زامنو د هغه سره هغه شان وکړل لکه څنګه چې هغه ورته امر کړی و: ۱۳ځکه چې د هغه زامنو هغه د کنعان خاورې ته یوړ او د مکفیله د پټي په غار کې یې ښخ کړ ،کوم چې حضرت ابراهیم د ممري په مخ کې د حیتیانو عفرون څخه د هدیرې د ملکیت لپاره د ځمکې سره اخیستی و. ۱۴حضرت یوسف ،د هغه ورونه او ټول هغه کسان چې د هغه د پلر د ښخولو لپاره ورسره تللي وو ،وروسته له هغه چې هغه یې ښخ کړ ،مصر ته راستون شو. ۱۵کله چې د یوسف وروڼو ولیدل چې د هغوئ پلر مړ شو ،نو هغوئ وویل” ،کېدے شى چې یوسف به زمونږ نه کرکه وکړى او خامخا به مونږ ته د هغه ټولو بدو بدله راکړى چې مونږ ورسره کړي دي“. ۱۶نو هغوی یوسف ته یو استازی واستاوه او ورته ویې ویل :ستا پلر د مرګ څخه مخکې امر کړی و چې: ۱۷نو یوسف ته ووایه چې اوس ستا د وروڼو ګناه او ګناه وبخښه ،ځکه چې هغوی ستا سره بد کار کړی دی .او اوس ستا د پلر د خدای د بندګانو ګناه وبخښه “.او کله چې هغوی ورسره خبرې وکړې ،یوسف ژړل. ۱۸د هغه ورونه هم لړل او د هغه په مخ کې پرېوتل او ویې ویل” :ګوره ،مونږ ستا غلمان یو“. ۱۹حضرت یوسف هغوی ته وویل :مه وېرېږئ ،ځکه چې زه د خدای په ځای یم؟ ۲۰خو تاسو زما په خلف د بدۍ سوچ کاوه ،خو خخدائ پاک دا د خیر اراده کړې وه ،او د ډېرو خلقو د ژوندي پاتې کېدو دپاره یې داسې وکړل لکه څنګه چې نن ورځ ده. ۲۱نو اوس مه وېرېږئ ،زه به تاسو او ستاسو کوچنیانو ته خواړه ورکړم “.هغه هغوی ته تسلیت ورکړ او په مهربانۍ سره یې ورسره خبرې وکړې. ۲۲حضرت یوسف او د هغه د پلر کورنۍ په مصر کې اوسېدل او حضرت یوسف یو سل او لس کاله ژوند وکړ. ۲۳او یوسف د اهفرائیم د دریم نسل اولد ولید :د منسى د زوئ مکیر اولد هم د یوسف په غېږ کښې لوئ شو. ۲۴یوسف خپلو وروڼو ته وویل” :زه مړ یم ،خو خدای پاک به خامخا ستاسو پاملرنه وکړي او تاسو به له دې خاورې څخه هغه خاورې ته بوځي چې هغه یې د ابراهیم ،اسحاق او یعقوب سره قسم خوړلی دی“. ۲۵یوسف د اسراییلو له قوم څخه قسم وخوړ او ویې ویل :خدای به خامخا ستاسو پاملرنه وکړي او تاسو به زما هډوکي له دې ځایه یوسئ. ۲۶نو یوسف د یو سل او لسو کالو په عمر مړ شو :او هغوی هغه په مومیاوو کې واچاوه او په مصر کې په تابوت کې کېښود.